Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
GERÇEK BİR HİKÂYEDEN UYARLANMIŞTIR.
MAALESEF.
Rudy, beni dinliyor musun?
Merhaba?
Rudy!
ANNEM
Selam anne.
Neredesin? Seni bekliyorum.
Haley ile lokantadayım.
Hâlâ o yabancı ile vakit mi harcıyorsun?
Annemin selamı var.
Hayır, yok.
O da selam söylüyor.
Söylemedim.
Eve gel. Feijoada yapıyorum...
Tamam, birazdan gelirim.
Seni bekliyorum.
Sevgiler. Görüşürüz.
Pardon.
Çok az yedin.
Yedim... Annem feijoada yapıyor da.
Peki niye buraya geldin?
Nasıl yani? Seninle olmak için. Yemek yiyelim diye.
Benden başka kimsesi yok. Tek başına yemesin.
Ama ben tek başıma yiyince sorun olmuyor.
Evet.
Tabii ki hayır. Ne diyorsun sen?
Dört yıl sonra bile
hâlâ ilgin için yarışıyormuşum gibi geliyor.
Yarışma falan yok. Seni seviyorum Haley.
Bazen aklın başka yerde gibi geliyor.
Tez nasıl gidiyor?
Gidiyor işte.
Daha başlamadın bile, değil mi?
- Hayır. Hallediyorum. - Yardım etsem ya.
- Gerek yok... - Altı haftaya mezun oluyoruz.
Hey.
Özür dilerim.
Dün gece ikiye kadar çalıştım. Çok yorgunum.
Ne?
Şey...
Metroda kukla gösterisi yapmak işten sayılmaz.
Mezun olduktan sonra eve çıkmak istediğini söylemiştin.
Hâlâ istiyorum.
Şehirde kira pahalı.
Ailem yardım eder
ama uzun süre edeceklerini sanmam,
- bilhassa kukla varken. - Aileden yardım yok.
Bahşiş yerine maaşlı bir iş bulman lazım.
Kukla işine inanmıyorsun
ama büyük bir işe dönüşebilir,
belki metroda gösteriden ötesidir.
Ama bence
tüm bu yaratıcılığı
stabil bir işte kullanabilirsin
ya da gerçek para kazandıran bir şeyde.
Sana attığım ev ilanlarına baktın mı?
Rudy?
Rudy.
İşte bunu diyorum.
Geleceğimizi planlamaya çalışıyorken sen dikkatini bile veremiyorsun.
Bu... Bebeğim, fazla zorluyor olabilirim ama dokuz ay sonra...
Yeter.
- Ne? - Evet. Yeter.
Haley? Ne?
- Gitmeliyim. - Sen ne...
- Bir saniye. Üzgünüm. Lütfen... - Gitmem gerek.
Ne?
Ben...
- Hoşça kal Rudy. - Haley, hadi ama!
Selam anne.
RİTİM
Bozukluk?
Bozuğunuz var mı?
Bozukluk?
Bana sorarsan geç kaldın bile
Yalnızsın gidecek yerin yok
Küçücüksün kafan kocaman
Gidecek hiçbir yer yok
Hiçbir şeyi olmayan bir sürtüksün
Herkese merhaba.
Ne var ne yok?
Adım Diego ve şarkı çalacağım.
Sakin olun, aceleniz nedir?
Newark'ta gece gece çok tehlikeli bir metroda
değiliz ya?
İnsanların vurulduğu yok.
Neyse, ilk şarkı geliyor.
Şarkının adı Starbucks.
Pahalı
Teşekkürler.
Her şey yoluna girecek.
Öyle mi dersin?
Ben... Bilemiyorum.
Girmeyebilir.
Üzgünüm.
Rudy!
Uyanık mısın?
Biliyorum, uyanıksın. Hissediyorum.
Değilim anne.
İyi. Kahve yapıyorum.
Lütfen. Gece üçe kadar çalıştım.
Oyuncak bebeklerle mi oynadın yine?
Kukla anne.
Ben de öyle dedim.
Soğumadan gel de ye.
Tamam.
İşte yemeğin.
Sağ ol anne.
Rudy, kadınlar hakkında konuşmalıyız.
Anne, yeni uyandım, lütfen.
Brezilyalı biriyle olmalısın.
Evet, binlerce kez söyledin.
Çünkü yabancılar iyi değil.
Anne, öyle diyemezsin.
Haley sana bakmaz.
Zengin kız yemek, temizlik yapmaz.
Belki onları kendim yaparım. Ne dersin?
Üniversitede çıktınız ama okul bitiyor.
Ondan ayrılmalısın.
Aslında o benden ayrıldı.
Kaltağa bak sen.
Anne, yapma.
Merak etme.
Seni mükemmel biriyle tanıştıracağım.
- Olur mu? - Hazır değilim, dedim ya anne.
Hazırsın, hissediyorum.
Diğer üçü olmadan bu ilk unsur setinin bir anlamı yok.
Paketleme, yerleştirme, insanlar.
Az önce işlediğimiz ürün, fiyat, promosyon ve yer ile bağlantılılar.
Canva sunumlarınızda bunlar da bulunsun.
Bu kadar millet.
- Peki. - Daha çok pita ekmeği alsam?
Olmaz. Pita bedava değil. Ağacı da yok.
- Dostum, hadi ver... - Hayır.
Olmaz kanka.
- Hayır. Pita ağaçta yetişmiyor! - Aptal.
- N'aber dostum? - İşte gelmiş.
- İyi misin? - Evet, iyiyim. Sen nasılsın?
Haley ile ayrılmışsınız.
- Üzücü. - Nereden duydun?
Hadi. Burası Newark, New Jersey.
- Haber yayılır. - Kim söyledi?
Tanıdıklarım var. Yemek kamyonundayım.
Her yere park ederim.
Her yerde tanıdığım var!
Annem mi söyledi?
Evet, o söyledi. Her şeyi.
Bilemiyorum. Onu cepte görmeye başlamıştım bence.
Ironbound'dan ayrılıp beraber eve çıkma planımız vardı.
Ne yapacaksın? Onu geri istiyor musun?
Ben...
Ben... Ne istediğimi bilmiyorum dostum.
Bak. Kız akıllı, zengin, güzel ve zengin.
Her nedense senden hoşlanıyor. Onun gibi bir kızı kaybedemezsin!
Evet ama tek istediğim kukla ve müzik.
Stabil bir işe girmemi istiyor
ve bunu nasıl yapacağımı bilmiyorum.
Tek yapmak gereken sormak.
- Gerçekten mi? - Evet.
Seninle çalışabilir miyim?
Hayır.
- Tek yapman gereken sormak, dedin. - Evrene.
Annem de bana Brezilyalı ayarlamaya çalışıyor.
O benim annem olsa
evimin önünde bekleyen 10 yeni kız olurdu.
- The Bachelor gibi. - Annem yapmaz.
Biz konuştuk, öyle yapmaz.
Rudy, bu Luana.
- Anne... Merhaba. - Memnun oldum Rudy.
Luana, Claudia'nın kuzeninin yeğeni. Claudia'yı bildin mi?
Evet. Evet, seni görmek güzel.
Brezilyalı kızlar çok güzel değil mi?
Annem de öyle diyor.
Evet, birlikte olmalıyız. Önemli bir şey.
Benim ders çalışmam...
Çok güzel caipirinha yaptım. Size getireyim.
Harika olur.
Siz oturup rahatlayın, hemen getiriyorum.
Ben... Hemen dönerim.
- Bir saniye. - Tamam.
- Bu ne? - Sakin. Ne yaptığımı biliyorum.
Randevu istemem, dedim.
Randevu değil. Romantik bir şey değil. Arkadaş lazım sana.
- Sikeyim, bu çok tuhaf. - Öyle deme.
Sen annemsin, pezevenk değilsin, tamam mı?
Kız yalnız oturuyor, kabalık etme. Git!
Pardon, bunu beklemiyordum da.
Sorun yok. Annem de Brezilyalı.
Evet.
Enfes görünüyorlar.
Sağ ol anne.
Evet, bunlar seni delirtmiyor mu? Tüm bunlar yani?
Hayır, yani sonuçta onlar böyle işte.
Evet, harikalar.
Ama bazen sanki biraz
aşırıya kaçıp ısrarcı olabiliyorlar.
Bazen ısrarcı oldukları konu doğru geliyor.
Acaba...
Evet. Cin-cin.
Cin-cin.
- Bu güzelmiş. - Evet.
Daha yeni ilişkiden çıktığımı söylesem iyi olur.
Brezilyalı değildi, değil mi?
Hayır.
O kadar ciddi değil gibi.
Evet...
Yani... Pardon...
- Ne? - Merak ettim, bizim...
Annelerimiz arkadaş ve Brezilyalıyız diye mi buradasın?
Evet.
Yani daha önce de Brezilyalılara ayarlandın mı?
Elbette.
Peki, tamam.
Pardon, bu çok kötü.
Anlamıyorum. Sorun ne?
- Hayır... - Sorun ne?
- Sadece... - Sorun ne?
Anne, ciddi misin?
Sana tuhaf gelmiyor mu?
Bizi ayarlıyor, orada oturuyor.
Aşkı bulmamıza yardım ediyorlar.
- Zaman azalıyor. - Doğru.
- Ne için? - Hayatlarımıza başlamak için.
Ev kredisi, bebek, öyle şeyler için.
- Bebekten bahseden kim? - Bebek sevmez misin?
Bayılır.
Mesele bu değil. Bunlar bana garip geliyor.
- Yapamam. - Annen haklıymış.
Sana yardım lazım.
İçkiler için sağ ol Maria!
Vaktimi harcadım ya, tanrım.
Rudy, ne oldu? Kız mükemmeldi!
Onu tanımıyorsun. Ne diyorsun?
Ne bilmem gerek ki? Kız güzel, Brezilyalı, mükemmel!
- Kendi flörtümü bulurum. - Brezilyalı mı?
Kimin umurunda? Hazır değilim, dedim.
Haley'den yeni ayrıldım anne.
Hayatımda normal olan tek şey oydu.
Seni seviyorum ve senin için en iyisini istiyorum.
Biliyorum anne.
Brezilyalı kadın en iyisi.
Evlenirsin, aile kurarsın, burada kalırsın...
Burada ne yapayım?
Diplomanı alıp müzik mağazası açarsın.
Okulu bitirmek üzereyim.
Benim adıma karar verme.
- Başka seçeneğim yok. - Niye?
Kendi adına karar vermiyorsun.
Tüh.
Tüh tüh tüh
Tüh...
Bay Mancuso, cevaplayacak mısınız?
En önemlisi gizli pazarlama,
sonra çeşitlilik, son olarak da işlemsel pazarlama.
Yanlış.
Pekâlâ. Başka kimse var mı?
Siktir.
92 numara!
Bir kilo morina!
Bilet aldınız mı?
- Hayır. - Alın lütfen.
97 numara. Pekâlâ.
Mãe. Çok insan var burada, ne yapacağım?
Evet, dünya insan dolu oğlum, çok güzel.
Dünden kalanları yesek?
Kalanlar mı?
Bayat yemek mi?
- Hayır. Yeni yapacağım. Hadi. - Anne.
İşte böyle.
97!
97, satıyorum...
Buradayım!
98 numara.
MELODİ
GEÇMİŞ OLSUN ISABELLA
- Anne? - Ne?
Ne yapıyorsun?
Hiç. Sen ne yapıyorsun?
Kahvaltıya aşağıda buluşuruz.
- Tamam. - Tamam.
- İşte yemeğin. - Sağ ol.
Bugün tam vaktindesin. Her şey yolunda mı?
Evet, elbette. Sadece okul için heyecanlıyım.
Senin için kaygılıyım.
Hey, Balık Surat!
Ben mi?
Evet, Balık Surat, değil mi?
Dün yüzüne darbe aldın.
- Ne istersin? - Isabella burada mı?
Isabella, hayır.
İstersen Balık Surat uğradı, derim.
Yok, sağ ol.
- Emin misin? Peki. - Evet, sağ ol.
Sensin!
Benim. Hani dünden.
Evet, nasıl unuturum?
Her gün biri morina balığı tarafından bayıltılmıyor.
Evet. Herkes komik buluyor.
İyi şans getiriyormuş.
- Sahi mi? - Evet.
Hiç duymamıştım.
Çünkü ben uydurdum. Ben Rudy.
Isabella.
- Memnun oldum. - Ben de.
- Evet. - Rio mu o?
Evet. Annem Copacabana'lı.
- Rio de Janeiro. - Evet.
Ben... Mesajını aldım.
Balıktakini. Sen miydin?
Evet, bendim.
Bacalhau'nun parasını ödemedim de...
- Merak etme, müesseseden. - Öyle mi?
Az kalsın öldürdüklerimizden para almıyoruz.
Komik. Çok komik.
Pekâlâ, teşekkürler.
Evet.
- Evet... - Memnun oldum.
- Pardon. Ben de. - Sorun yok. Benim...
Pazara gitmem gerek.
- Malzeme almaya. - Fuara mı?
- Evet. - Ironbound fuarına mı?
- Ben de gidecektim. - Gerçekten mi?
- Hayır. - Gitmeyecektim.
Ama gidebilirim.
- Benimle gel. - Hadi.
- Evet. - Feira'ya gidelim.
Aptal gibi geveliyorum.
Tüm gün balıklara dokunmak hoşuna gidiyor mu?
Biraz gidiyor, evet.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Ne güzel. - Balıklara dokunmam mı?
Hayır... Yaptığın işi sevmen.
Sonsuza dek bunu yapacağımı düşünmüyorum ama bu hoşuma gidiyor.
Ne hoşuna gidiyor?
Geleceğin ne getireceğini bilmemek.
Evet. Geleceğin ne getireceğini uzun süredir bilmiyorum da...
Burada mı yaşıyorsun?
Evet. Annemle. Aslında çok uzak değil.
Ne güzel.
Nihayetinde şehre taşınmayı planlıyorum.
Her şey orada, değil mi?
Ne aradığına bağlı. Benim aradığım her şey burada.
Gerçekten mi?
- Silah sesleri ve suç gibi şeyler mi? - O sadece Monroe'da.
Orada çalışıyorsun zaten!
Ya sen?
Ben okuyorum.
Ne okuyorsun?
Daha çok kitap okuyorum.
Okumamın en büyük sebebi annemi mutlu etmek.
Asıl başka şeylerle ilgileniyorum.
Ne gibi?
Kukla desem tuhaf kaçar mı?
- Kukla mı? - Evet, kukla.
- Kukla. - Kukla.
Kendi yaptığım bir kukla var
ve metroda küçük müzikaller veriyorum.
İstersen gülebilirsin.
Hayır, bence havalı.
Seni mutlu ediyor mu?
- Evet. Ediyor. - Pekâlâ.
Keşke gerçek bir şova dönüştürebilsem.
Hayalim bu.
Ama şu an daha ziyade bir hobi.
Resmen yer altındayım.
Yüksel o zaman.
Hobiden fazlası olsun.
Senden bahsedelim. Ne yapmak istiyorsun?
Bilmiyorum.
Şimdilik balık pazarı. Belki bir yer açarım.
Ne gibi?
- Bar. Ya da salon. Bilmiyorum. - Güzel.
Burada olayım, o yeter.
Ironbound'da mı?
Kendi dünyanda gibi hissetmiyor musun?
- Hayır. - Hayır mı?
Etrafına bak.
Renkler, kokular, sesler.
Bayılıyorum.
Burası yuvam.
Rudy?
- Evet. - İyi misin?
- Evet. - Nereye daldın?
Hiçbir yere. Sadece...
Sanırım görebiliyorum.
Çok güzel.
Bozuğunuz var mı?
Teşekkürler.
Bozukluk var mı?
Değişmek çok güzel
Ama bırakmak çok zor
Yeni kız buldum
Ama seni tanıyorum
Umarım bunu batırmam
Şarkının adı Çikolata.
Kötü hissettiğinde
Kahverengi bir şey istersen
Çikolata ye
Teşekkürler.
Rudy! Oğlum, nasılsın?
Anne. İyiyim. Sen?
İyi. Yemek yedin mi?
Evet. Yedim.
Yemek yemiyorsun.
Yiyorum. Yedim.
Gülümsüyorsun. Sorun ne?
Ben... Hiç, iyiyim. İyiyim.
- Öyle mi? Peki. - Tamam.
Süpürgeyi al.
Hey Rudy, yalnızmışsın
Her şeyi duyduk
Üzgün olmalısın
Öyle olma, üzülme
Neşelen! Her şey yoluna girer
Evet, evet, evet, evet
Bir fikrim...
Hayır, hayır, hayır, hayır
Yoluna girmek demişken...
Uyan, akıllı ol
Kızımla tanıştın mı acaba?
Çok güzeldir, Samara
Şayet eve uğrarsan Onu tanıştırırım
Herkesi alıyor musunuz?
- Ne dedi? - Hemen bakabilir misiniz diyor.
Evet.
- Selam kanka. - Tanrım.
Ödümü kopardın kanka.
Ne o? Saklambaç mı oynuyorsun?
Hayır, bazen gürültüden uzaklaşmam gerek.
Ama o gürültü senin bir parçan kanka.
Evet ama sevmiyorum... Niye bunu kuklayla konuşuyorum ki?
Savunmasız olmakta sorun yok. Herkes birine açılmalı.
- Sen kime açılıyorsun? - Ne yani? Kendi kuklam var.
Öyle mi?
Hayır kanka. Kuklalı kukla mı? Çok saçma.
Gülüyorsun. Vay be.
Birileri mutlu. Sebep Isabella mı?
Hayır. Sakin ol. Daha yeni tanıştık.
Haley için de öyle demiştin ama 17 yıl çıktınız.
Dört yıl. Sakin ol.
Her hâlükârda gülümsediğini görmek güzel. Seni seviyorum.
Sen de diyecek misin?
- Buyur. - Teşekkürler.
Fazladan pita koydum. Taze.
Zengin... Ebeveynlerine Anwar'ın parkta olduğunu söyle.
- Üzgünüm, gitmeliyim. - Tamam. Ben de üzgünüm.
- N'aber dostum? - Nasıl gidiyor?
- Nasılsın? İyi misin? - Harikayım.
- Şu hâline bak. - Kafandaki ne?
Moncler adamım.
Buradakiler çok para harcıyor.
Biggie posterine ne oldu?
Biggie hâlâ orada. Hâlâ kalbimde.
Burası Bublé kasabası. Ne bileyim.
Niye böyle mutlusun?
- Kafan mı iyi? - Mutluyum işte.
- Kafan iyi! - Gülümsüyorsun.
- Çünkü kafam iyi. - Günüm güzel geçiyor.
- Bu kadar mutlu olma. - Niye?
Çünkü terk edildin. Ve annenle yaşıyorsun.
- Sen de öyle. - Ama giriş farklı.
Yandan dolaşıp, merdivenlerden inip aşağı gidiyorum.
Ben daha ziyade kiracı gibiyim.
Sen ev arkadaşısın. Aynı kapıyı kullanıyorsun.
- Değilim. - Banyoyu paylaşıyorsunuz.
Güzel bir gün. Bırak mutlu olayım.
Evet. Kafan iyi.
Bublé.
- Çok iyi. - Çok iyi, değil mi?
YARIN COXINHA?
Annemle eskiden her gün yerdik. Suave Sabor'u bilir misin?
Her gün giderdik.
- Epey yakın mısınız? - Annem ve ben mi?
Anneciğin mi?
Evet. En iyi dostum gibi.
Üzücü mü?
Hayır. Çok Brezilyavari.
Evet. Yani ben... Benden başka kimsesi yok gibi.
Anlatabildim mi?
Evet.
Senin durumun da öyle mi?
Hayır. Pek sayılmaz.
Niye? Neden?
Ben 15 yaşındayken Brezilya'ya geri taşındı.
İş için mi?
Erkek için.
- Siktir. Üzüldüm. - Yok, sorun değil.
İyi misin?
Evet. Neden?
Bir huyun olduğunu biliyor musun?
Dalıp gidiyorsun.
- Yine yapıyorsun. - Evet. Biliyorum. Şimdi fark ettim.
Kendimi bildim bileli sıradan, günlük sesleri ritme çeviriyorum.
- Nasıl yani? - Yani...
- Yani... Müzik gibi mi? - Bilmiyorum.
Hayır. Tamam. Gözlerini kapat.
Tamam. Ne duyuyorsun?
Trafik.
Adım sesleri. Kuşlar.
Mi bemol. Melodiler. Ölçüler.
Ben bunu duyuyorum.
Bunu pek konuşmam ama...
Yani kafanda müzik mi çalıyor?
Sanki bunlar anlar. Küçük deneyimler... Hayat.
- Hayat mı? - Böyle deyince tuhaf geliyor...
Ama hep mi oluyor?
Olay da bu. Rastgele.
İşkence gibi mi, hoşuna mı gidiyor?
Bazen yardımcı oluyor, güzel oluyor.
Bazen de lanet gibi geliyor.
Çocukken çok olduğunu hatırlıyorum.
Güvende hissetmemin bir yoluydu galiba.
- Korkutuyor muyum? - Hayır!
- Korkutuyorum. - Korkutmuyorsun.
Ama mantıklı geliyor mu?
- Sayılır. - Tamam, bir fikrim var.
Bir fikrim var. Pekâlâ.
Parka bak.
- Ne yaptığını biliyorum. - Neymiş?
Yaklaşmak için bahane üretiyorsun.
Hayır, ta buradayım bak.
- Hayır, sorun yok. - Tamam. Görüyor... Emin misin?
Evet.
Şurada basketbol oynayanları görüyor musun?
Evet.
Dikkatli izle.
- Peki. - Vuruşu duydun mu?
Evet.
Dahasını dinle.
Aman tanrım.
Vay canına.
Bu... Bu inanılmaz.
- Duydun mu? Duyabiliyor musun? - Hayır.
- Hayır mı? - Hayır.
Hayır, üzgünüm.
- Duyduğunu duymuyorum. - Sorun yok. Dert değil.
Gördüğünü göremiyorum. Ama var ya...
Hissettiğini hissediyorum.
Duyduğunu hissedebiliyorum.
Açıkçası biraz kıskandım.
Rudy, bu bir yetenek.
Taktiksel ses tasarımını vurgulamaya bakacağız biraz da.
İnsan kulağının sesi yorumlaması
0,14 saniye sürüyor.
Bu da müşterinin limbik sistemine bir yol,
artırılmış marka tanıma için bir fırsat sunuyor.
Mantıklı geldi mi?
Evet Bay Mancuso?
Bazı insanlar var olan sesleri yeniden yorumlar mı?
Neden bahsediyoruz?
Yani zaten var olan sesleri.
Yeniden yaratmak veya üretmekten ziyade.
Diegetic olan ve olmayan sesleri diyorsunuz.
Belki. Bilmiyorum, ben... Beynim böyle işliyor da.
Pekâlâ, ilginç.
Tezinizde keşfedebileceğiniz bir şey bu,
tez de pazartesiden bir ay sonraya.
Herkese hatırlatıyorum.
Selam.
Ne yaptığını biliyorum.
Neden bahsediyorsun?
Derse katılman, soruları cevaplaman.
Seni görüyorum ve anlıyorum.
- Ben öyle bir şey... - Konuşabilir miyiz?
Bir saniyeliğine?
- Haley, ben... - Ben başlasam?
Bak, ilişkimiz çabuk bitti, biliyorum.
Sadece...
Aynı konuşmayı tekrar tekrar yapıyormuşuz
ve değişiklik olmuyormuş gibiydi.
Sana baskı yapmak istemedim.
Sonraki adımı atma vaktimiz gelmişti.
Benim üstümde de baskı var.
Tek sorun sen değildin.
Nasılım biliyorum. Zor biri olabiliyorum, biliyorum.
Seni tanıyorum Rudy.
Ve ben... Üzgünüm.
Kuklalar konusunda duyarsızlık ettim. Senin terapin gibi, biliyorum.
- Bundan biraz daha fazlası. - Haklısın. Özür dilerim.
Çok yeteneklisin, sana destek olmak istiyorum.
Sana ve sanatına.
Gerçekten mi ama? Yani sen...
Annen mi o?
Açabilirsin.
Cidden, sorun değil. Lütfen.
Yok, dert değil. Buradayım. Seninle buradayım.
Bilemiyorum, belki biz
mezuniyetten önce birlikte zaman geçirebiliriz?
Nasıl olduğuna bakarız.
Evet...
Bilemiyorum. Ben...
Siktir.
- Ne? - Çok güzeldi, dedim.
DİNAMİK
ANWAR'IN ÜNLÜ YEMEK KAMYONU
Bir, iki, üç.
Teşekkürler.
Mazel tov.
- Ne dedin? - Mazel tov.
Ne zamandır öyle diyorsun?
- Bir işim var. - Dediğini hiç duymadım.
Kafandaki ne?
- Kipa. - Ama Yahudi değilsin.
Nerede olduğun önemli.
Nerede saklanıyordun?
Aslında ben... Bir kızla tanıştım.
Mazel tov.
Farklı. Güzel, akıllı, komik.
- Onun gibisiyle tanışmamıştım. - Anlat.
Haley barışmak istiyor galiba.
Çok anlatma.
Uzun süre çıktık. Öylece kenara atamam.
Belki haklıdır. Belki büyüyüp evden taşınma vaktidir.
Pekâlâ.
Ama Isabella da beni kalmaya ikna ediyor,
ki o da mantıklı. Bilemiyorum.
İşime başladığımda büyük kararlar vermek zorundaydım.
Çatallar konusunda. Siyah mı olsun, beyaz mı diye.
Siyah daha klas tabii.
Ve döner için de tavuk mu, kuzu mu kullanacağım diye.
Tavuk hiç kuru olmaz.
Kuzu ağzında erir.
Belki de cevabın ikisi birdendir Rudy.
Kötü. Ne dediğini anladım.
Şaka mı bu? Nefis.
Bu değil. Asıl neden bahsettiğini biliyorum.
Al bunu dene.
Tamam, sağ ol.
Şuna bak. Bunu görmeyi seviyorum.
- Evet, nefis. Çok iyi. - Öyle mi? Tabii ki nefis.
- Ama bana yardım etmiyor. - 8,50.
- Para mı alacaksın? - Evet. 8,50.
Anlamıyorum.
Anlamıyor musun? 8,50? Bunun nesi kafa karıştırıcı?
Dost tavsiyesi mi veriyorsun, para mı alıyorsun?
Bazen ikisi birden.
İkisi birden değil.
Bugünlerde kaç sevgilin var?
Ne? Hiç. Belli değil mi?
"Belli"den kastın aşırı belirsiz ve kafa karıştırıcıysa evet, belli.
Haley'yle vakit geçirmeyi kabul ettim.
O kadar. Bir bağlılık yok. Isabella ile de arkadaşız.
Kanka, sakin. Yargılamıyorum. İstediğin kadar kızla çıkabilirsin.
Bana baksana. Dokuz kuklayla çıkıyorum şu an.
Bir de çorapla.
Dostum, ikisiyle de çıkmıyorum.
Çıkmıyorum yani. Henüz.
Durum karmaşık Diego.
Uyu, sabah karar verirsin.
Bu gece iki kadından da uzak dur.
Haley ile konuşma, balık pazarına da gitme.
Rudy, balık lazım!
- Siktir. - Siktir.
84 numara. 85.
N'aber dostum?
Balık Surat!
İyi misin? Selam.
Yarım kilo levrek.
Levrek indirimde.
Evet. Teşekkürler.
Yine morina mı?
- Selam! - Selam.
Robalo aslında.
Değişiklik var.
- Yardım lazım mı? - Hallederim.
- Kesin mi? - Evet.
Özel bir gün mü?
Annemle yemek.
Güzel.
Evet.
Nerelerdeydin yabancı?
Ders çalışıyorum. Çok. Finaller, tez falan.
- Kitap. Evet. - Kitap. Aynen, evet.
Teşekkürler.
Bu sefer gülen yüz yok.
Hayır. Onları hak etmen lazım.
Evet.
- Ben işime döneyim. - Ben de gideyim.
Kendini özletme.
Özletmem.
AKŞAM DERS ÇALIŞALIM MI?
Isabella. Kaçta çıkıyorsun?
- Ödünç alayım. - Hayır Rudy.
- Bir iyilik yap. - Olmaz dostum.
Geri getireceğim, söz.
- Yapma. - Dikkat ederim.
- Geçim kaynağım bu. - Kanka.
Kaç çocuk Anwar'ın yemeğiyle büyüdü, biliyor musun?
Kaç kez bunda uyudum, biliyor musun?
- 20 dolar veririm. - Peki.
Selam.
Hoş geldin.
Bu ne?
- Kafana takma. Otur. - Pekâlâ.
Açman gerek.
Evet. Biraz bozuk. İşte oldu.
Nereye gidiyoruz?
Her yer olur.
Ironbound dışında olsun yeter.
- Tamam. Hadi. - Gidelim mi? Hadi.
Ben... Bunu yeni öğrendim. Sadece... Ben...
- İyi misin? - Evet, iki saniye önce yapmıştım.
- Ben yapayım. Kay. - Ben yaparım. Demin yaptım.
Hayatımızı riske atacaksak ben sürerim.
- Arkadaşım beni öldürür. - Sen ikimizi de öldüreceksin.
Değişelim.
Tamam. Pardon.
Pekâlâ.
Vay canına.
Evet, nereye gidiyoruz?
Bilmem. Ama Monroe'dan çıkalım. Hemen.
- Niye? - Newark'ın en tehlikeli yeri.
Fazla kaygılanıyorsun.
Sen yeterince kaygılanmıyorsun.
Ironbound'dan çıkalım, dedin.
Ne istiyorsun? Sahil mi? Dağ mı? Şehir mi?
Hey! Alo!
- Pardon. Evet. - İyi misin?
Evet, nereye?
Şaşırt beni.
Erkek. Dört. Beş.
Bayım?
Işığı takip edin.
Bir saniye.
Beni şaşırt, dedim, evet ama...
- Vay be. - Rudy.
- Selam. - Selam.
- Ne diyeyim bilmiyorum. - Sorun yok.
Senin suçun değil, değil mi? Değil mi?
Yani... İhtimali neydi ki?
Yani ben...
Silah ateşlendi. Newark'ın en kötü yerinde. İhtimal yüksektir.
Sıyrık, dediler.
Sıyrık.
İyileşmen bir haftayı bulmaz.
-"Ölmen" diyeceksin sandım. - Evet.
Bir hafta kötü hissedeceksin.
- Beş gün diyelim. - Beş gün, tamam.
Evet. Anlaştık.
Bu çıktığım en tuhaf randevu, söylemeden edemeyeceğim.
Randevu olduğunu bilmiyordum.
- Sus. - Bilmem iyi oldu.
Tamam.
Tuhaftır ama eğlendim.
Senin için eğlenceli mi?
Sayılır, evet. Farklı. Rutinin dışında.
İş, okul, annem. Yani tüm bu...
"Anne"yi oraya koyma.
- Aile yük değil, nimettir. - Biliyorum. Sadece...
Hatta anneni aramalısın.
- Hayır. - Hemen.
- Olmaz. - Olur.
- Kesinlikle hayır. - Anneni ara.
Kafayı yer.
Bunu ona nasıl söylemezsin? Söylemelisin.
Bu... Sen anlamazsın.
- Pardon. Ben... - Sorun değil. Gerçekten.
Sorun değil.
Haklısın, ben anlamam.
- Keşke anlayabilsem. - Annenle hiç mi konuşmuyorsun?
Arada bir biraz konuşuyoruz.
Bak, o kendisi için en iyisini yaptı.
- Keşke... - Ne?
Ne bileyim, keşke benim hislerimi de düşünseydi.
Beni daha çok düşünseydi.
Birazcık bencil, o kadar.
Sesleri mi duyuyorsun?
- Doktor Robinson, 812'yi arayın. - Rudy?
Gel.
Faydası var mı?
Evet.
Şey...
Nedir, bilmiyorum ama tanıştığımızdan beri
seninle aramda bir bağ hissediyorum.
Sen de öyle hissediyor musun...
Evet. Tamam. Şükürler olsun.
Evet, buna hiç alışkın değilim.
Biliyorum. Ben de.
Bu yüzden çok tuhaf.
İyi anlamda tuhaf. Ama bir de...
- Harika. - Korkunç.
Korkunç da. Çok korkunç.
YARIN ŞEHİR KULÜBÜ?
- Siktir. - Ne? Ne oldu?
- Haley mesaj atıyor. - Ne istiyor?
Yarın şehir kulübünde ders çalışmak.
Şehir kulübünde mi? 65 yaşında mısınız?
Ders çalışmaya gittiğimiz bir yer. Ben değilim ama o üye.
- Daha dün Isabella'yı öptün. - Ne diyeyim?
Telefonu bana ver. Şu nasıl?
"Haley, beni rahat bırak."
-Ne yapıyorsun? - Tamam. Dur.
Şu nasıl?
-"Kulağa berbat geliyor." - Hayır. Telefonu ver.
-Keser misin şunu? - Tamam, dur. Son.
"Başka biriyle tanıştım."
-Telefonu ver. - Ne oluyor?
Mesajla söylenmez o.
Bir anda uzman kesildin.
Evet. Şu nasıl?
-"Konuşmamız gerek." - Ne? Öyle diyemezsin.
-Niye? - Mesajla öyle diyemezsin.
Kulağa çok ciddi geliyor. İfade falan ekle.
İfade mi? Ne tür?
Bilmem, güzel bir yüz... Tamam, şu nasıl?
- Diego. - Ne?
Tuhaf. "Konuşmamız gerek" ve gülen yüz mü?
Haklısın. Kötü bir fikirdi.
-Sileceğim. - Dur. Gönderme.
-Niye? Göndereceğim. - Dur. Yazıyor.
Kıpırdama.
LÜTFEN
- Bu her şeyi değiştirir. - Tanrım.
Şimdi çok kötü hissediyorum.
Ben de. Asla beni dinleme.
Bunu sileceğim.
Ne diyeceksin?
"Geleceğim."
Vay canına.
Bu işte iyi değiliz.
Selam.
Baksana.
Şu golfçüleri gördün mü? Bir bak.
- Gördün mü? - Evet.
- Topa vuruşlarını dinle... - Üzgünüm. Benim...
- Dikkatim dağılmamalı. Üzgünüm. - Tamam. Pardon.
Siktir. Gitmem gerek. Sonra görüşür müyüz?
Hayır, görüşmeyiz. Benim... Kukla işleri işte.
- Tamam. Peki. - Evet. Görüşürüz.
- Selam anne. - Selam Rudy.
Akşam nereye gidiyorsun?
Anwar'la takılmaya söz verdim.
- Öyle mi? - Evet. Sonra görüşürüz.
Seni seviyorum.
- Ben de seni. - Çok seviyorum.
- Peki. - Tamam.
Selam.
- Nasılsın? - İyiyim, sen?
Ben de iyiyim.
Ben ödeyeceğim, değil mi?
Tamam ama yarın kahveler benden.
Tamam. Hayır, yarın olmaz.
Neden?
- Çalışacağım. Malum, finaller. - Çok sıkıcı.
Biliyorum ama yakında görüşürüz.
Evet. Gitmeliyim.
Tamam. Peki.
- Selam anne. - Selam Rudy.
Nasılsın?
İyiyim. Kapatmama yardım edecek misin?
Evet... Hayır, bu akşam olmaz.
- Peki. - Ders. Geç saatte dersim var.
- Görüşürüz. - Şey...
Metroda bebeklerle oynamaktan iyidir.
Kukla anne.
Ben de öyle dedim.
Hayır, öyle demedin.
Demedim mi?
Hayır. Seni seviyorum anne.
- Selam. - Selam.
- Cin-cin. - Cin-cin.
Gerçek cachaça.
Fena değil, ha? Üzgünüm, geciktim.
Gecikmedin. Yani sana göre geç değildi.
Tamam. Anladım.
Ama bu gece çok kalamam.
Çok işim var.
- Sorun değil. Tamam. - Çok.
- Ama istiyorum. Anladın mı? - Sorun yok. Evet.
- Öyle mi? - Görüşürüz.
- Mısır ister misin? - Hayır.
- Emin misin? İyi ki bunu yapıyoruz. - Bence de.
- Pazar brunch'a geliyor musun? - Evet.
- Evet mi? - Evet.
- Seni gördüklerine sevinirler. - Peki.
- Ailem seni seviyor. Biliyorsun. - Evet. Ben de onları seviyorum.
Uzun zaman oldu. Okul nasıl? Mezuniyete hazır mısın?
Evet. Yani evet, sanırım.
Evet. İkimiz de hazırız. Çok hazırız.
İş ayarladın mı?
- Hâlâ bakıyorum... - Mütevazılık ediyor.
Bunu konuşmamız...
Tatlım, ona birkaç soru soramaz mıyım?
Sınavlara ve aileme odaklıyım.
Bir de başka şeylere. Müzik, sanat, filmler falan.
Ne tür sanat?
Kuklacılığı seviyorum.
Kuklacılık mı?
Haley hiç bahsetmedi.
Öyle mi? Ne tuhaf. Çünkü bence...
Belki de hiç konusu açılmamıştır.
İlginç.
Evet.
Haley şehirde birkaç reklam işi bulduğunu söyledi.
- Öyle mi dedi? - Şey, ben...
Şu an niye bunu konuşuyoruz?
- Çok sıkıcı. - Haklısın. Hadi yiyelim.
Ana yemeğe yer ayır.
Bu ana yemek değil mi?
Rudy, nereliydin sen?
New Jersey'de doğdum.
Yok, geçmişini.
Brezilyalıyım.
Carla da Guatemalalı!
Memnun oldum.
Merhaba.
Akıcı konuşmuyor musun Rudy?
Brezilyalılar Portekizce konuşur.
Evet.
- Doğru. - Bunlar ırkçı.
Harika Carla. Teşekkürler.
Popo!
Anlamadım?
Google'a "Brezilyalı" yazınca ilk çıkan şey "popo".
Rudy, annen nasıl?
İyi. Harika.
Kendi evine çıktın mı?
- Baba, biraz yavaş olur musun? - Sohbet ediyorum tatlım.
Newark'ta annemleyim.
Biz bir eve çıkana kadar.
Ne iş yapıyordu?
Eve çok uzak olmayan bir kuaförü var.
Yardım ediyorum. Süpürge ve...
Saç mı süpürüyorsun? İğrenç.
Tipik bir şekilde yetişmemişsin.
Bilmem. Bana tipik gelmişti.
Annen Brezilya'dan mı geldi?
İşte geliyor.
Evet.
Çok cesurca. Peki yasal olarak mı geldi?
- Anne! Tanrım, çok... - Sohbet ediyorum.
Seni seviyorum.
- Sohbet ediyorum. - Seni seviyorum.
- Sohbet ediyorum. - Makarna nasıl?
- Aslında daha denemedim. - Tipik bir şekilde yetişmemişsin.
- Tipik, tipik, tipik. - Seni seviyorum.
- Sohbet ediyorum. - Popo! Popo!
Tipik.
- Sohbet. Sohbet. - Seni seviyorum.
- Popo! - Sohbet.
- Tipik. - Sohbet.
Seni seviyorum.
- Popo. - Sohbet.
- Tipik. - Gelecek.
Geleceği konuşuyoruz.
Yüz kere söyledim,
okul bitince şehirde ev bulacağız.
Ve aynı pazarlama şirketinde iş.
Değil mi Rudy?
- Selam. - Selam Rudy.
Bak, ben... Çok özür dilerim.
Annem içince tuhaflaşıyor, babam da...
Genelde bu kadar kötü değiller.
Onlara bekleyen iş olduğunu mu söyledin?
Olacak. Mezuniyetten sonra.
Birlikte ev bakıyoruz da dedin ve...
Evet ama yalan değil çünkü bunu konuşuyorduk.
Anne babana söylemeden önce kendi aramızda
çözmemiz gerekmez mi bunu?
Evet.
Evet. Haklısın.
Sadece...
Ne bileyim, hani barıştık falan ya...
İlişkimiz de iyi gidiyor.
Bak Haley, konuşmalıyız...
Bugün ne yapacaksın?
Buluşabilir miyiz?
Bence buluşmalıyız.
Yeniden başlarız. Bir şey içeriz.
Sen ve ben konuşuruz.
Peki. Tamam.
- Tamam mı? - Tamam.
Tam yerini biliyorum.
Bayılacaksın. Sana mesaj atayım.
- Tamam. - Tamam.
- Görüşürüz. - Evet.
Selam kanka.
Ben de alabilir miyim?
Tabii.
Teşekkürler.
Çok boktan bir durumdasın kanka.
Biliyorum. Bir de bana sor.
Niye hâlâ onunlasın?
Haley yaşadığım tek gerçek ilişki.
Onu üzme fikrine dayanamıyorum.
Nasıl hissettiğini ona söylemezsen çok daha fazla üzeceksin.
Durum kötü Diego.
Dur, bir fikrim var.
- Nedir? - Kaltaklığı kes.
Sadece birkaç hafta oldu, evet
ama Isabella ile arandaki şey büyülü.
Karar verme vakti.
Aynen. Bir numaralı karar, tişört giy.
Karateci Çocuk'a benziyorsun.
Haklısın. Bunu yapabilirim.
İyi. Yapman gerekeni biliyorsundur.
- Haley'den ayrılmak. - Striptiz kulübü.
- Ne? - Ne?
- Ne dedin sen? - Bir şey demedim.
Selam.
Harika görünüyorsun.
Sen de.
Burası Brasilia.
Hep buradan bahsediyorsun, "Hiç gitmedik" diye düşündüm.
Güzel olur dedim, güzel de gerçekten.
Evet. Haley, bak...
Önce ben bir şey desem? Ebeveynlerim adına çok özür dilerim.
Evet, fazla geldi.
Aile böyledir, değil mi? Anlıyorsundur.
Sanırım. Haley...
Brasilia'ya hoş geldiniz. Ben Jill. Garsonunuzum.
- Merhaba. - İçecek?
Portekizce bilmiyor.
Özür dilerim. İçecek alır mısınız?
- Cabernet. - Peki.
- Caipirinha alayım. Sert. - Tamamdır.
- Teşekkürler. - Fazla et olduğundan
- kırmızı şarap iyi gider bence. - Evet.
Şey diyecektim, kulağa güzel gelmiyor mu?
Ne?
- Planlarımız. - Evet.
Hep mahallenden çıkmaktan bahsediyorsun.
- Destekliyorum. Harika bence. - Evet.
- Buyurun. - Ve... Teşekkürler.
- Teşekkürler. - Ne demek.
Dur. Şerefe.
Elbette.
İstediğimiz her şeyi yapabiliriz.
Görmüyor musun?
Hudson'a bakan bir balkonu olan bir daire.
Köpek alabiliriz. Park yeri olabilir.
- Tam bizlik gibi değil mi? - Tabii.
Bir saniye, tuvalete gitmeliyim.
- Gitmem gerek. - Tamam.
- Lafını unutma. - Tamam.
Rudy!
Selam.
Siktir.
- Selam. - Nasılsın? Selam.
- Burada ne işin var? - Paket alıyorum.
Sabah pazarı açacağım da, erken yiyorum.
Peki.
Senin ne işin var?
Ben de paket alıyorum. Anneme yemek alıyorum.
Beklerken oturmak ister misin?
Evet. Mantıklı, değil mi?
- Evet. - Evet, öyle yapalım.
Kesinlikle. Selam. İşte...
Caipirinha?
Evet, tanrım.
Vay, teşekkürler.
Teşekkürler.
- Cin-cin. - Cin-cin.
Yavaş iç.
Biliyorum. Çok stresli de.
Çok ders çalışıyorum.
Yani benden kaçmıyordun?
Hayır. Böyle düşünmen hoşuma gitmedi.
Ben...
Döngü yüzünden. İş, okul, anne döngüsünde sıkışıp kaldım.
İş nasıl? Kuklalar nasıl?
- Ben... Güzel. Bilirsin. - Öyle mi? Yükseldin mi?
Ne?
- Kuklalar. - Yükseldim mi?
- Metrodan çıktın mı? - Elimden geleni yapıyorum.
İyi misin?
- Muhteşemim. Sen iyi misin? - Evet.
- İyi görünmüyor muyum? - Hayır.
Senin neyin var?
Senden çok hoşlanıyorum. Olan bu.
Peki.
Bazı şeyleri çözmeye çalışıyorum.
Öyle deyip duruyorsun.
Ben... Peki. Benim...
Sana şunu söylemek istiyorum...
İşemem gerek.
- Hemen dönerim. Tamam. - Evet, git işe.
Pardon, tamam. Selam.
- Selam. - Kuyruk çok uzundu. Pardon.
Yeni içki mi o?
Evet. Sen sipariş verdin mi?
Hayır, seni bekliyordum.
İyi misin?
- Ben... Evet. - Dikkatin dağınık gibi.
İyiyim. Yok, iyiyim.
Sadece... Ben... Az önce şunu demeye çalışıyordum.
- Haley... - Evet.
Karnım aç. Açım. Sen de açsın.
- Evet. - Bunu diyecektim.
- Sipariş verelim. - Hadi verelim.
Evet. Hadi verelim.
Her şey yolunda mı dostum?
İyiyim. İşine bak.
Sakin ol. Yardım etmeye çalışıyorum.
Sağ ol ama hallederim.
Hiçbir şeyi halledemezsin.
Denyo gibi iki flört arasında gidip geliyorsun.
Zor. Hallediyorum.
Siparişiniz nedir?
Rodízio da casa alacağız sanırım.
- Telaffuzu böyle mi? - Mükemmel.
İki rodízio lütfen.
Et mi?
- Evet. - Harika.
Burası et lokantası.
Masa 14'e iki rodízio.
Evet, mükemmel.
İçki?
Evet, ben alayım.
- Şunu alayım. - Haley, şey diyecektim...
Tamam, lütfen kızma.
- Kızarsın ama kızma. - Peki.
Sen yokken
daha fazla daire seçeneği buldum
ve kaydettim, göstereyim.
Ona gerçeği söyle.
- Bak. - Bak. Mükemmel.
Durum karmaşık.
- Buyurun. - Güzel.
Penn Station'a yürüme mesafesinde. Yürüme mesafesi. Yani...
- İnanılmaz. - Haley, bak.
Böyle bir yerde yaşamaz mıyız?
- Hayır. - Dur...
Bir şey demeliyim.
- ...manzara inanılmaz. - Bir şey diyebilir miyim lütfen?
Pardon. Ben...
Yeniden başlayacağımız için çok heyecanlıyım da.
Siktir. Beatriz. Annem.
Annemin arkadaşı. Onu gördüm, selam vermeliyim.
- Peki. - Selam vereyim. Hemen dönerim.
- Tamam. - Tamam.
- İyi misin? - Evet. İyiyim.
"Oba" ne demek? "Oba!" ya da "Oba!" gibi bir şey.
Bir içki daha mı aldın?
- Evet, neden bahsediyorduk? - Evet?
Sen iyi misin?
- Neden bahsediyorduk? - Şeyden bahsediyordun...
Bilmiyorum, geveliyordun aslında.
Sence yemek hazır mıdır, yoksa...
Niye? Acelen mi var?
Kesinlikle hayır. Sen?
Kesinlikle evet.
- Komik bir şey söyleyeyim mi? - Evet!
"Vai catar coquinho" diye bir laf var ya?
Evet. Tabii.
"Git Hindistan cevizi topla" demek ya hani?
Geçen haftaya kadar
"Git küçük bok topla" demek sanıyordum.
Yok canım. Gerçekten mi?
- Evet. - Onu sevdim. Alımlı.
Lütfen sus.
- Kelimeler benziyor. - Evet.
Ona gringa'dan bahset.
Söylemem gerek, sana karşı dürüst olmadım.
İyi misin?
Evet. İçkin bitmek üzere.
Sana yeni içki alayım. Tamam mı?
- Tamam. Ama ne diyecektin? - Evet.
- Selam! - Selam!
Selam!
Arkadaşın iyi mi?
Arkadaşım?
Evet... Adını demin söylemiştin.
Bea... Be...
Beatriz!
- Beatriz! - Evet.
Beatriz harika. Gerçek bir insan.
- Evet. - Evet.
Bir sorun mu var?
Tamam, işte söylüyorum Haley.
Sorun. Asıl sorun şu...
Rudy!
Arkadaşlarım burada olduğunu söyledi.
- Anne... - İnanamıyorum. Rudy'm ile bir gece.
Maria, merhaba, seni tekrar görmek ne güzel.
Haley, merhaba.
Seninle değil ya?
- Hayır. - Dur. O kim?
- Bu Beatriz mi? - Beatriz kim?
Beatriz mi burada?
- Selam vereyim. - Hayır.
Isabella, memnun oldum. Arkadaşıyım.
Brezilya'dan kuzenin falan...
- Hayır. - Kuzen, hayır.
- O zaman kimsin? - Pekâlâ.
- Bu Haley, o... - Sevgilisiyim.
- Pek sayılmaz. - Neyi?
- Ne?
- Şey... - Şaka, değil mi?
- Halletmiştik. - Umarım.
- Bir saniye. - Neler oluyor?
- Açıklayabilirim. - Sorun ne?
Haley, sorun biziz.
Tüm bunlar, gelecek planları
senin versiyonun, benim değil.
- Aynen. - Anne, lütfen.
- Ben gidiyorum. - Hayır, bekle.
Rudy, şu an ciddi misin?
Denedim, yürümesini çok istedim.
Olmadı. Kafama yatmıyor.
Ne zamandır?
Son zamanlarda... Bugün her zamankinden fazla.
Kafama yatmıyor Haley. Denedim.
- Benim de. - Anne, lütfen.
Ben de karışacağım. Bu çok saçma.
- Ben... - Dur, tahmin edeyim...
Bu... Başkasıyla tanıştım.
- Rudy, beni bulaştırma. - Hayır.
- Biliyorum, çok boktan. - Sakin ol.
Çok kötü ama sana da söylemeye çalıştım.
- Yapamadım. - Bana ne zaman söyleyecektin?
- Bu gece. Tüm olay... - Ya bana?
Asla!
- Bu kararlar seni ilgilendirmez. - İlgilendirir.
İlgilendirmez.
Hiçbir şey anlamıyorum.
Şöyle ki seninle olmak istiyorum
ve bu akşam ondan ayrılmak için buraya geldim.
Çok kötü geliyor.
- Ben gideceğim. Bu çok fazla. - Lütfen, Isabella...
- Rudy... - Haley...
Çok şerefsizsin.
Hayır... Açıklıyordum.
Vay be Rudy. Evde konuşuruz.
Bana yetti.
Siktir.
DİSONANS
Gelmene sevindim.
Şu an neredeyiz?
Bilmem. Daha önce hiç gelmedim.
Hiç... Buraya ilk gelişin mi?
Hayır, daha önce geldim.
Geldin mi, gelmedin mi?
Sana bir şey diyeyim. Bok gibi görünüyorsun. Dost dosta.
Sağ ol dostum. Teşekkürler.
Zor bir geceydi. "İkisiyle de çık" demiştin ya?
Hani kötü bir fikir, demiştim? Öyleymiş.
Her şeyi batırdım. Hem de çok fena.
Bak, 35 yaşındayım. Ve hâlâ bunu yapıyorum.
Niye beni dinledin ki?
40 yaşında hayatım böyle geçiyor.
Yaşın 35 mi, 40 mı? Kafam karıştı.
40 olmadan 35 olmalısın, değil mi?
Bir noktada yaşım 35'ti.
Sana bir şey vereceğim.
Seni neşelendirecek bir şey.
Ne? Nedir?
Seni sakinleştirecek ve delirtecek.
Ya da delirtecek ve sakinleştirecek. Sırasını unuttum.
Sakinleştirecek mi, delirtecek mi?
Sakinleştirecek ve delirtecek. Veya tam tersi.
- Sırayı bilmiyorum. - Tamam.
Adı El Bombası.
Kanka... Adı ne?
- El Bombası. - İçinde ne var?
El Bombası'nın içinde ne olabilir?
- Bilmem. - Patlayacak şeyler.
Karnında patlayacak.
Dur. Tehlikeli mi?
Evet, tehlikeli ve güvenli.
Bu sana arkadaşım.
Yavaş ol.
Önce pimi falan çekmelisin. Pimi çek.
Kadeh kaldır. Hepsini iç.
Yavaş ol bebeğim.
Ne diyorsun?
Bir yudum al. Niye hepsini içtin?
- Hepsini iç, dedin. - Öyle demedim.
- Sen bitirmedin mi? - Hayır. Bir yudum aldım.
Bir şey diyorsun ama tam tersini yapıyorsun.
Öyle yapmam. Ama yaparım.
Neyse dostum. Bilmiyorum.
Sakinleştin bakıyorum.
Sana bir şey diyeyim. Bana bak.
Hiçbir yere gitmiyorum.
Anwar yanında bebeğim.
- Bir yere gitmiyorum. Anladın mı? - Evet. Teşekkür ederim dostum.
- Etsen iyi olur. - Hey Anwar!
Hey! Gördüm seni. Kaçma.
Kaçmıyorum.
Nereye gidiyorsun? Gel buraya!
Yüksel o zaman.
Rudy...
Çok şerefsizsin.
Çok boktan bir durumdasın kanka.
Brezilyalı kızlar çok güzel değil mi?
- İyi misin? - İyi misin?
İyi misin?
Faydası var mı?
İşte yemeğin.
Bugün nasılsın?
Hiç hatırlamıyorum... Eve nasıl geldim?
Seni eve Anwar getirdi. Çok geçti.
Uyuyordun. Çok endişelendim, hâlâ da endişeliyim.
Biliyorum anne. Özür dilerim.
-"Özür dilerim." - Restorandaki...
Bu sorunu çözüyor mu?
Restorandaki o tepkiyi hak etmedin.
Üzgünüm, herkese yalan söyledim.
Çok boktan bir oğulum.
- Hayır. Onu boş ver. - Öyleyim.
Bunu duymak istemiyorum.
Anne, her şeyi mahvettim.
Her şey yoluna girecek.
Nereden biliyorsun? Belki de girmez anne.
Niye öyle diyorsun?
Çünkü ben normal değilim anne.
Kötü bir şeymiş gibi diyorsun.
"Normal nedir?" Bazen kendime sorarım.
"Normal." Hiçbir şey normal değil. Biz de değiliz. Bana bak.
Bavulumu topladım, Brezilya'yı terk ettim, buraya geldim.
Buranın dilini konuşmadım. Normal mi?
Seni tek başıma, kimseden destek almadan büyüttüm. Bu normal mi?
Yoksa farklı mı yapsaydım?
Başkalarının istediğini yapıyorsun. Ama sen ne istiyorsun?
Lütfen söyle oğlum.
Bilmiyorum. Mutlu olmak istiyorum herhâlde.
Şu an ne yapmak istersin?
Seni ne mutlu eder?
Şey...
Söyle.
Kuklalar anne. Müzik.
Música.
Bu ev, sen.
Teşekkür ederim.
Ve...
Isabella.
Isabella mı?
Evet. Gerçek bu.
O hâlde burada ne işin var oğlum?
Ne demek istiyorsun?
Rudy.
Benimle konuşmak istemiyor.
- İstemiyor mu? - Evet.
Denemelisin. Bence konuşur.
- Sahi mi? - Evet, bence konuşur.
- Gidip konuşayım mı? - Evet. Git hadi.
- Şimdi mi gideyim? - Evet, hemen git.
Evet, hemen git.
- Ciddi misin? - Evet, ciddiyim. Ama önce yemek ye.
Rudy, ne yapıyorsun?
Sadece... Bir şey demeden önce dinle.
Ne duyduğumu sormuştun.
Seninleyken bunu duyuyorum.
Senin melodin bu.
Sıradaki kısmı bugün buldum.
- Dur. - Biliyorum.
- Ama dinle... - Bak, dur!
Peki.
Bu ne?
- Benimle yetişkin gibi konuşur musun? - Evet. Isabella, özür dilerim.
Söylemeye çalıştığım bu.
Çok, çok özür dilerim.
Tanıştığımız gün. Balık çarptığı gün.
Her şey değişti.
Burası, hayatım senin yüzünden mantıklı gelmeye başladı.
Ve ben her şeyi mahvettim. Çok fena batırdım.
Seninle bir şansım daha olacağını bilsem bin balık daha
bin kez daha çarpsın isterim.
Özür dilerim.
Saçmalık.
Ne? Dur. Ne demek istiyorsun?
Ne dediğinin farkında bile değilsin.
Senden özür diliyorum. Seninle olmak istiyorum.
Evet, bence öyle düşünüyorsun Rudy.
Ama bence ne istediğini bilmiyorsun.
Buluyorum.
Belki tam ne istediğimi bilmiyorum.
Ben ne istediğimi biliyorum. Ve o, bu değil.
Ne madem? Söyle. Ne olduğunu söyle.
Bana karşı dürüst olacak kadar saygı duyan birini istiyorum.
Bana değer veren birini istiyorum. Beni anlayan birini.
Seni anlıyorum.
Yine bir olay çıkarmayacağım, dedim ama bak işte.
Tüm belirtiler de vardı.
Ben farklı anlam çıkarıyorum sandım.
Ben... Ne istiyorsun? Ne istediğini söyle.
Beni düşünmedin Rudy. Benim hislerimi hiç düşünmedin.
Şimdi düşünüyorum. Buradayım.
Çünkü beni kaybetmekle karşı karşıyasın.
Hayır.
- Düzeltebilirim. - Rudy, dur.
Gerçekten. Sorun yok.
Denediğin için teşekkürler. Gerçekten.
Çok geç de olsa.
Ama şu an yürümeyeceğini ikimiz de biliyoruz, değil mi?
Isabella...
Hazır olmadığın bir şeyi düzeltmeye çalışıyorsun.
- Hayır. Öyle değil. - Rudy. Bitti.
- Ben... - Gel.
Çok özelsin Rudy. Ciddiyim.
Bence inandığım kişi içinde.
Umarım onu bulursun.
Ben hazırlanmaya başlayayım
ama piyanonu ya da orgunu çeker misin lütfen?
Tamam.
HARMONİ
Değişim
DEĞİŞİMİ DEĞİŞTİRMEZSEN DEĞİŞİM ÇÖZÜM DEĞİLDİR
SEVERKEN AŞK GÜZELDİR AMA YENİDEN DÜZENLEME VAKTİ
BAŞKALARINI BESLEYEMEZSİN KENDİ KARNIN DOYMADAN
NE ANLAMI VAR Kİ? BİR GÜN HEPİMİZ ÖLECEĞİZ
O yüzden dene
KENDİNİ SEVMEYİ ÖNCE
Ezik.
HER ŞEYDE MÜZİK DİJİTAL PAZARLAMA TEZİ - RUDY MANCUSO
MÚSICA: BİR KUKLA HİKÂYESİ RUDY MANCUSO
Benita, lütfen. Açıklayabilirim.
Tamam.
Ne oluyor?
Ne yapıyorsun Diego?
Diego, dur!
Benita, seninle bir şansım daha olacaksa
kafamı bir milyon kez vururum.
- Gerçekten mi? - Evet.
Çok romantik.
Değil mi ama?
Yap o zaman.
Ne yapayım?
Kafanı bir milyon kez vur, bir şans daha vereyim.
Metafordu o aslında.
Hayır. Yapman gerek. Söz verdin.
Peki.
Siktir.
Bunu yaptığımıza sevindim Diego.
Güzel, değil mi?
Burası çok romantik.
Bir saniye. Tuvalete gitmeliyim.
Tamam. Çok durma.
- Peki. Seni seviyorum. - Ben de.
TUHAF KUKLALAR DIEGO ŞOV'U SUNAR
Üzgünüm, geciktim aşkım.
- Sorun değil. Ambiyans çok güzel. - Değil mi ama?
Hoş bir şey yapayım dedim
çünkü seni çok önemsiyorum. Bunu çok seviyorum.
- Bu sürtük kim? - Bu sürtük kim?
Herkes sakin olsun. Açıklayabilirim.
Açıkla madem.
Dur. Bir dakika.
Annelerimiz arkadaş ve bizi ayarladı diye mi geldin?
Evet.
Dur. Bir dakika. Evet, bu çok tuhaf.
Anlamıyorum Diego. Sorun ne?
Evet, sorun ne?
Aksanın nerenin aksanı?
Ben Brezilyalıyım.
Temizlikçimiz Meksikalı. Tanışıyorsunuzdur.
Buradan gidelim. Boktan bir mahalle.
Hadi ama. Buna inanmıyorum. Fazla kaygılısın.
Peki. Tamam. Söyledim sadece.
Şimdi inanıyor musun?
Hâlâ ilgin için yarışıyor gibiyim.
Ne?
Sanki başka bir yerdesin.
Pardon. Dinlememekle meşguldüm.
Bu kadar.
Dur. Dur, ne?
Nereye gidiyorsun?
Hayır, hadi, lütfen. Lütfen gitme.
Neden ben böyleyim bilmem
Dikkatim dağılır müzik yüzünden
Ona hissettiklerimi nasıl söyleyeceğim
Hiç bilmiyorum ben
Saçmaladım götün teki oldum resmen
Kıçı başı oynak bir götüm ben
Kıçı başı oynak bir götüm
Resmen ben
ANNEM
- Selam anne. - Rudy! Gösterin güzel geçti mi?
Evet. Çok iyiydi. Biletler tükenmişti.
Tebrik ederim. Yarın geleceğim, merak etme.
Anne, dün geldin ya. Sorun yok.
Gelebilsem her gece gelirim.
Evet, buna inanıyorum.
Seninle gurur duyuyorum.
- Sağ ol. - Rica ederim.
Bugün ne yedin? Yemek yemiyorsun.
İyiyim. Az önce yemeğimi verdiler.
Yine dışarıdan mı yiyorsun?
Ev yapımı bir şey istersen eve gel.
Geç yatıyorum, biliyorsun...
Seni sonra arayayım.
- Ararım. Seni seviyorum. Görüşürüz. - Peki.
YÜKSELMİŞSİN.
Alt yazı çevirmeni: Yasemin Memiş
Proje Kontrol Sorumlusu Verda Tuna
Çok iyiydi.
Ama gitmeden tekrar yapalım.
Ama bu sefer güzel olsun.