Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nelma Kodama
umożliwiała transakcje.
Mogłeś do niej zadzwonić
i rozwiązywała problem.
Najważniejsze dla mnie nie było dotarcie tam,
gdzie żadna kobieta nie dotarła.
Tylko dotarcie tam dzięki sztuce.
NELMA KODAMA: KRÓLOWA BRUDNYCH PIENIĘDZY
Czy to było nielegalne?
Co jest nielegalne?
Czarnorynkowi cinkciarze stanowią prawo.
Prawo ich własnego banku.
Nie operują według
zasad Banku centralnego.
Liczy się kodeks honorowy, charakter, dane słowo...
Kiedy siedziałam przy biurku i odbierałam telefony,
to było jak dyrygowanie orkiestrą.
Co za piękna rzecz. Kupujesz i sprzedajesz walutę.
Nie wiesz, kto jest po drugiej stronie,
ale ta osoba wierzy, że zrobisz, o co prosi.
Takie są przestępstwa urzędnicze.
Zawsze wydajesz się czystszy, niż naprawdę jesteś.
Cinkciarkę Nelmę Kodamę aresztowano pierwszą w Operacji Lava Jato.
Aresztowano ją, gdy próbowała wjechać do Włoch z 200 000 euro
ukrytymi w majtkach.
Jak Beethoven mógł grać?
Albo Mozart?
Jak to robili?
Została skazana za korupcję,
przestępczość zorganizowaną i oszustwa walutowe.
To ona śpiewała „Amada Amante”, pamiętacie?
Śpiewała „Amada Amante”,
a razem z nią jacyś kongresmeni.
To jak republika bananowa.
Inaczej rozumie zbrodnię, ale przestępstwa finansowe się liczą.
Wrzuciła też posty w Internecie, kiedy sama zdjęła opaskę na kostkę.
W wyroku sędzia stwierdził, że skrzywdziła brazylijskie społeczeństwo...
To niedopuszczalne. Nie można jej ufać.
Za każdą fortuną kryje się zbrodnia.
Pranie pieniędzy, cinkciarka,
Nelma.
Na peryferiach polityki jest cały ekosystem
dla przepływu brudnych pieniędzy.
Z powodu korupcji, konieczności płacenia łapówek,
rozpowszechniania nielegalnych korzyści,
jest cały ekosystem czarnorynkowych cinkciarzy
i operatorów finansowych,
którzy pracują nad tym, by pieniądze krążyły
w tym podziemiu pod nosem prawa.
Mówi się: „operator”.
W filmie Pulp Fiction jest sprzątacz, który wszystko naprawia.
Była typem sprzątacza dla kongresmenów i dla niektórych cinkciarzy.
To może wydawać się drugorzędne, ale są kluczowi,
bo łączą kropki i zamykają pętlę transakcji przestępczych.
Życie to gra.
Stawiam wszystko.
Jeśli wygram, wygram wszystko.
Jeśli przegram, to wszystko.
Półśrodki są nudne.
SÃO PAULO BRAZYLIA
Kiedy zarobiłam pierwszy milion dolarów,
miałam niecałe 30 lat.
Mówiłam: „Jestem milionerką”.
Niedługo potem straciłam trzy miliony dolarów.
Pomyślałam: „Zabiję się”.
Nieważne, że stracisz to, co zarobisz.
Gorzej, gdy tracisz cudze.
Wyobrażasz sobie? „Cinkciarka traci trzy miliony
i rzuca się do śmietnika”.
To by mi nie pasowało.
Uznałam, że jestem lepsza.
„Straciłam trzy, bo mogę zarobić trzy”.
Wzięłam prysznic.
Nałożyłam najlepsze perfumy Chanel
i powiedziałam:
„Dam radę.
Jestem w stanie zarobić trzy, cztery, pięć”.
Dzień dobry.
Witam w moim domu.
Zbudowałam tu każdy szczegół.
Każdy szczegół niesie moją osobowość,
mój gust, duszę, życie i pracę.
Co do pracy,
to moje biurko.
To biurko kupiłam w sklepie z antykami
i przywiozłam je do Brazylii.
Wszystkie meble kupiłam we Włoszech.
Chciałam burzyć ściany,
bo lubię przestrzeń, wolność.
„Hej, boleira!”
Nie „boleira”, tylko "doleira".
- Co tam, boleira? - Co tam?
Doleira. Cinkciarka.
To określenie mnie prześladuje.
W dni poprzedzające pójście do więzienia
moje nazwisko codziennie pojawiało się w radio.
„Największa cinkciarka w Brazylii w więzieniu Mata Escura”.
Dziennikarze mówili:
„Jeśli dostanie telefon, przejmie tam władzę. Przejmie więzienie”.
Uwielbiam buty.
Skóra,
subtelność,
wygląd obcasów.
Jestem pewna, że jeśli założę codziennie inną parę,
starczy mi ich na ponad rok.
Miałam siedem samochodów.
Na każdy dzień tygodnia.
Siedem.
Biżuteria.
To mój słaby punkt.
Biżuteria.
To słowo mówi wszystko: „biżuteria”.
Kobieta bez biżuterii jest naga.
Nigdy nie planowałam.
Ale zawsze miałam plan.
Jasne?
SZKOŁA ORTODONTYCZNA W LINS
Jestem dentystką.
Chciałam wolności finansowej...
Chciałam założyć gabinet,
kupić mieszkanie z dwiema sypialniami,
mieć importowane auto i zarabiać 5000 $ miesięcznie.
Tego chciałam.
Taki był plan.
Moja rodzina miała rzeźnię
i sklep mięsny w Diademie.
I nagle zaczęłam pracować w dziale finansowym.
Pracowaliśmy wtedy z gorącymi pieniędzmi.
To były pieniądze pożyczane z dnia na dzień.
Wzięłam pożyczkę, żeby kupić dolary.
Moja menedżerka powiedziała:
„Nelmo, przedstawię cię w kantorze w Santo André.
Spytaj o Césara”.
César, czyli Júlio César Emílio,
brat Normy Reginy Emilio.
Była agentką urzędu podatkowego.
Poślubiła João Carlosa da Rochę Mattosa, sędziego federalnego.
Zostałam tam klientką VIP.
Kiedyś tam byłam i powiedziałam: „Zjem z nim kolację.
Przynajmniej może być interesujący”.
Tak zaczęłam się z nim kontaktować.
I jak zaczęłam moje rzemiosło jako cinkciarka.
Od dziewczyny do czarnorynkowej cinkciarki.
Szybko poszło.
Nigdy nie pracowałam z takim rynkiem
kupowania i sprzedawania dolarów.
A miałam tylko odbierać telefony.
Nie mogłam handlować, bo tego nie umiałam.
Dolar ciągle rósł.
Júlio krzyczał: „Dolar kosztuje jednego reala!
Teraz kosztuje 1,20 reala i sprzedaje się za 1,60 reala”.
Zaczęłam to rozumieć i stwierdziłam, że to jest fajne.
Rocha Mattos został aresztowany przez policję federalną w 2003 roku
i oskarżony o udział w spisku, który obejmował
sprzedaż wyroków sądowych.
LISTOPAD 2003 R.
Miał problem z dobrze znaną operacją, „Operacją Anakonda”.
Śledztwo wskazuje na 59 osób
zamieszanych w wyłudzenia, fałszowanie dokumentów,
sprzedaż wyroków sądowych i wykorzystywanie wpływów.
Stworzył spisek, który ułatwił sprzedaż usług prawnych.
PROKURATOR
Te pieniądze musiały być w jakiś sposób ukryte.
Wtedy pierwszy raz usłyszeliśmy,
że pewna kobieta była zamieszana w pranie pieniędzy
poprzez małe biuro podróży,
które działało jako kantor.
Wtedy po raz pierwszy usłyszałam o Nelmie Kodamie.
Júlio robił interesy
z bratem cinkciarza, który nie był zbyt dobrze zorganizowany.
To był przekręt. To był bałagan,
co doprowadziło do spotkania między cinkciarzami na czarnym rynku,
ale Júlio nie przyszedł.
Byli tam cinkciarze. To była monarchia.
To była bardzo zamknięta grupa.
Ustalili zasady, które miały działać na tym rynku.
W środowisku zdominowanym przez mężczyzn trzeba mieć wielkie wejście.
Był tam duży stół z cinkciarzami
i wszyscy siedzieli.
Wszyscy się zatrzymali, gdy przybyłam.
Spojrzeli na mnie.
„Reprezentuję Júlio Césara.
Jestem upoważniona do zawierania umów z każdym, kto chce robić ze mną interesy”.
Ci, którzy mnie nie znali, teraz poznali.
Jaka miała być moja dalsza rola?
Pragnęła rozwijać interes.
Chciała pokazać starym cinkciarzom, że chociaż jest młoda,
to będzie potężna.
BYŁA PRAWA RĘKA
Starsi cinkciarze nigdy nie rozmawiali z Nelmą.
Byli bardzo zgrani i nie dało się dostać do ich grupy.
Luccas pracował ze mną 12 lat.
Proszę do stołu pana Luccasa Pace’a Júniora.
Pracowałem w kilku bankach, zawsze w działach międzynarodowych.
SIERPIEŃ 2015 R.
ZEZNANIE W PARLAMENTARNEJ KOMISJI DS. PETROBRASU
Pracowałem nad przygotowaniem i zamykaniem banków
i przy pozasądowych likwidacjach.
Mam ogromną wiedzę w tej dziedzinie.
Pracowałem na rynku finansowym, w bankach,
miałem dom maklerski. I miałem poważny problem
od 2000 do 2001 roku. Problem korporacyjny.
Straciłem interesy i firmy.
Zacząłem pracować na nieformalnym rynku. Tylko to mi zostało.
Mój przyjaciel na rynku powiedział: „Pracuję dla Nelmy”.
Słyszałem o niej.
Znalazła mnie.
Zacząłem chodzić do Santo André.
Jeden dzień, potem dwa, trzy. Nim się obejrzałem, tak było codziennie.
W pewnym momencie Júlio zaczął się bać
sytuacji Rochy Mattosa.
Dla Prokuratury Federalnej Rocha Mattos
jest jednym z liderów organizacji, która sprzedaje wyroki sądowe.
Júlio bał się,
że coś mu się stanie, że zostanie aresztowany.
Był wstrząśnięty i przygnębiony. Nie chciał wychodzić z mieszkania.
Zajęłam się biznesem,
bo byłam jego pracownicą. Siedziałam na bombie.
Przejście od pracownika do właściciela
nastąpiło po otwarciu Havaí Câmbio e Turismo.
Już nie Suntur.
Był inny partner, który domagał się rozwiązania spółki
i powstało Havaí Câmbio e Turismo.
Zostałam właścicielką,
bo Júlio nie chciał wrócić.
Musiałam dyrygować tą orkiestrą.
Nelma działała na starym rynku.
To był prostszy rynek.
Miałem niewielu klientów,
ale zacząłem dokonywać dla niej transakcji w bankach.
Zaczęła budować strukturę techniczną.
Poprawiła zdolność, by zaspokoić większy popyt.
Wtedy wszystko się rozwinęło i przeniosła się do São Paulo.
Zaczęłam...
całkiem od zera.
Byłam nikim w porównaniu do czarnorynkowych cinkciarzy.
W latach 70., 80. i 90.
to było moralnie akceptowalne,
że pracuje dla ciebie cinkciarz.
Wszyscy wiedzieli, że to nielegalne, ale...
Brazylia to nie Niemcy, kraj germański czy anglosaski.
Mamy tu rzeczy, o których wszyscy wiedzą, że są dziwne, ale je robimy.
Inflacja skakała w tempie od 2% do 3% dziennie.
I jedyne rozwiązanie, jakie mieli Brazylijczycy,
to kupowanie silniej zagranicznej waluty,
która nie dewaluuje się codziennie,
jak nasza waluta, która tak wtedy spadała.
Ciężko jest spamiętać wszystkie waluty.
Przez lata wielokrotnie zmieniały nazwę.
Dlatego były tak wielkie kolejki w kantorach.
Chciałeś zabrać swoje pieniądze,
które się zdewaluowały, by kupić dolary,
bo wartość dolara rosła co pięć minut.
LIPIEC 1994 R. PREMIERA WALUTY REAL
Ze zdewaluowanej waluty na silną walutę.
Real wejdzie w nasze codzienne życie, zastępując cruzeiro reala.
W „Planie real” w 1994 roku dzięki stabilizacji waluty
i normalizacji brazylijskiej gospodarki,
rola ochrony aktywów w dolarach
nie była już nadrzędna.
DYREKTOR WYKONAWCZY TRANSPARENCY INTERNATIONAL
Handel dolarami na czarnym rynku zbliżył się bardziej
do tradycyjnej przestępczości i korupcji w skali makro.
ŚRÓDMIEŚCIE SÃO PAULO
Handel z Chinami rósł wykładniczo.
Nie zwykły handel, ale nieformalny.
Wtedy zaczęłam poważnie operować
na ulicy Março 25 w Pagé.
Główne centrum handlowe São Paulo, ulica Março 25.
Policjanci i straże zamykają Galerię Pagé,
uważaną za symbol kontrabandy w Brazylii.
Ludzie kontaktowali się ze mną,
finalizowali umowy i zgarniali 100 000 $ czy 200 000 $.
Trudno było w to uwierzyć.
Dwieście tysięcy dolarów.
Stworzyłam biznes,
dzięki któremu sprzedawałam im dolary,
które oni zabierali,
wynajmowali autobus i jechali do Paragwaju,
by kupić towar, zdeponować dolary w gotówce w sklepach
i wrócić do São Paulo z towarem.
CIUDAD DEL ESTE PARAGWAJ
Autobusy były często okradane.
Pomyślałam:
„Chodźmy do głównych sklepów w Paragwaju”.
Kupowali towar w Chinach albo w Stanach
i płacili nielegalnym przelewem.
Nie potrzebowali gotówki.
Nielegalny przelew? To nie płatność elektroniczna.
Lokalny cinkciarz ma z kimś kontakt,
powiedzmy, w Stanach.
On wysyłał przelew.
Mówiliśmy, że „po kablu”, bo to było teleksem lub telegramem.
Mówił, że ktoś potrzebuje 200 tysięcy dolarów w Nowym Jorku.
Ktoś jechał do Nowego Jorku, a kurier przyjeżdżał
i dawał mu 200 000 dolarów.
I jak Brazylijczycy płacili tamtej osobie?
Było tyle transakcji,
że ktoś w Brazylii musiał mieć
równowartość 200 000 dolarów w lokalnej walucie,
jaka by nie była.
A cinkciarz w Brazylii dawał ją tej osobie w Brazylii
i się wyrównywało.
Pieniądze nie jechały z Brazylii do Stanów.
Transakcję wykonywano nielegalnym przelewem.
Miałam duże kredyty.
Więc mówiłam w danym sklepie:
„Zostaw 10 000 dolarów dla Alego,
numer CPF taki i taki. Przyjdzie odebrać”.
Pobierałam procent od sklepu
i procent od Alego.
Dwukrotny zysk.
Nie było w tym nic złego.
To znaczy, było.
Bo to było nielegalne.
Wielokrotnie pokonywałam Most Przyjaźni w Paragwaju
jako przemytniczka pieniędzy.
Potem brałam dziesiątkę dzieciaków.
Mówiłam, że każdy przekroczy most z 10 000 $. Szaleństwo.
Pilnowałam i mówiłam:
„Jeśli mnie okradniesz, zabiję cię i zrzucę z mostu”.
Kazałam im iść gęsiego.
Szłam za nimi. Dlaczego? Gdy kogoś łapali, traciłam tylko dychę.
Miałam grupę chłopaków,
którzy w weekendy odbierali pieniądze w Paragwaju.
Zaczęto mnie okradać.
W miejscach takich jak Pagé na ulicy de Março 25 nie było łatwo
zebrać tyle pieniędzy, bo było tłoczno.
Było mnóstwo worków pieniędzy.
Miała zespół, który zbierał
pieniądze ze straganów. Tak operowała.
Potrzebowaliśmy skrytek, by przechowywać pieniądze,
żebym mogła prowadzić swoją działalność
i wysyłać pieniądze za granicę.
I wbrew temu, co władze myślały,
że miałam mały, sklecony na kolanie biznes,
krążyły tam miliony.
To było szaleństwo.
Każdy klient miał konto w księgowości Nelmy.
Jak w dzisiejszym cyfrowym banku.
Klient miał saldo i mówił:
„Zapłać z niego w Chinach.
Zamień moje saldo na dolary w gotówce”.
Musiałam mieć dużo telefonów komórkowych.
Moi pracownicy nie zrozumieli,
dlaczego miałam tyle telefonów.
Mówiłam, że telefony komórkowe
są tańsze od prawników i lepsze niż więzienie.
Wtedy zaczęłam prężnie się rozrastać.
Pomyślałam, że potrzebuję kryptonimu.
„Duda”. Dlaczego?
„Duda” to „Eduarda” albo „Eduardo”.
Wiele osób nazywało ją „ciocią”, ale tego nie lubiła.
Lubiła nazwiska związane z filmami.
Cameron Diaz, Brigitte Bardot, Angelina Jolie,
Julia Roberts.
Operowałam na granicy prawa.
Musiałam chronić siebie i klientów.
Bo dbałam o ich pieniądze i o swoje.
Legalny system bankowy opiera się na zaufaniu.
Depozytariusz, powiernik depozytu,
który nie istnieje.
Tak jak w legalnym systemie bankowym,
nielegalny system też opiera się na zaufaniu.
Ale nie możemy być romantyczni i myśleć,
że nie ma oszustw wśród przestępców. Są wojny mafijne.
Opiera się to głównie na zaufaniu.
Ale na pewno są oszustwa wśród przestępców.
Byłam bankiem.
Dzwonili do mnie i mówili: „Duda,
przyjdź po moje pieniądze.
Przychodzę po 100 000 dolarów. Zapłać w sklepie”.
Dwie godziny później wydawaliśmy forsę.
Mieli środki w sklepie,
więc mogli odebrać swoje produkty.
Mieliśmy bardzo prężną cinkciarkę w naszej okolicy.
Chinkę, panią Yan.
Pani Yan była cinkciarką Chińczyków.
Byłyśmy rywalkami.
Pani Yan nas nie lubiła.
Pani Yan wdała się w spór z pewnym Chińczykiem.
Przez tego Chińczyka
policja federalna dokonała nalotu na jej biuro.
Pani Yan zadzwoniła do Suntur.
Odebrałam telefon.
To wszystko mnie przeraziło.
Wsiadłam do auta
i popędziłam do jej kantoru, żeby ją uratować.
Wsadziłam ją do samochodu i uciekłyśmy.
Nawet nie wiem, czy jeszcze żyje.
Wiem tylko, że stałyśmy się przyjaciółkami i sojuszniczkami.
Jak ma na imię?
Yan?
Nie wiem. Nigdy o tym nie słyszałam.
Nie wiem, kto to jest.
Chyba istniała, bo słyszałem historie o pani Yan.
Nie wiem, czy żyje, co robi, skąd pochodzi i gdzie pojechała.
Pani Yan była jedną z kobiet, które mnie zainspirowały.
Nelma przesadza. Lubi wyolbrzymiać.
Historia Nelmy brzmiała tak dziwnie,
bo mówiła o Beto, tym drugim, a ja tego nie rozumiałem.
Nawet nie chciałem. Musiałem pracować.
Nie znałem jej historii i widziałem niespójności.
Zrozumiałem, że mieszała biznes z przyjemnością.
Nie lubiłam randkować.
A kiedy się zakochiwałam,
to na zabój.
Jaki był typ Nelmy?
PRZYJACIÓŁKA
Nie miała typu. Wystarczyło, że był ciekawy.
Alberto Youssef był jej wielką miłością
i łączyła ich ogromna namiętność.
Alberto Youssef jest znany z prania brudnych pieniędzy.
Maczał palce we wszystkich operacjach prania brudnych pieniędzy.
Bo jest ekspertem.
Jak poznałam Beto? To było w lutym 2000 roku.
Zawarłam z pewnymi ludźmi umowę walutową.
Ale spóźnili się z płatnościami.
Zaczęłam ich naciskać. Powiedzieli, że kupili od Beto.
„Ale kim jest Beto?”
Podobno Beto mieszkał w Londrinie.
Przewoził kosztowności.
Zaczęłam z nim robić interesy.
Wydzwaniał do mnie.
Pewnego dnia powiedział, że przyjedzie.
Pomyślałam: „Wiesz co? Spotkam się z nim”.
Był niższy ode mnie.
Z pięknymi oczami,
ale bardzo kiepsko ubrany.
Miał na sobie wymiętą koszulę.
BYŁY CINKCIARZ
Zużyty z boku but
i starą walizkę jak 007.
„Jeśli żonaty, to nieszczęśliwie. Żona się nim nie zajmuje”.
Ale gdy na niego spojrzałam, pomyślałam: „Cholera...
Już po mnie.
To koniec”.
By prowadzić operację w celu wyprania
około 10 miliardów reali, cinkciarz Alberto Youssef, aresztowany w Kurytybie,
stworzył rozległą sieć kontaktów w rządzie.
Co ja w nim widziałam?
Wszystko i nic.
Albo na odwrót.
DZIENNIKARKA O GLOBO
Alberto Youssef to postać symbolizująca to,
jak działa świat cinkciarzy.
Zrobił wszystko, by przetrwać.
Zna się na liczbach i pieniądzach.
Urodził się i wychował na Potrójnej Granicy,
w pobliżu Foz do Iguaçu i Londriny, gdzie występują przestępstwa finansowe.
Jest nie tylko przemyt,
ale też ludzie wokół granicy prowadzą nielegalne działania.
I chyba się zaznajomił z tą logiką,
jak działa system finansowy, gdy był dzieckiem.
2003 R. ŚLEDZTWO W SPRAWIE BANESTADO
Przez prawie cztery lata Banco do Estado do Paraná,
państwowa firma, ukrywała to, co mogło być
największą pralnią pieniędzy w historii kraju.
Alberto Youssef już przeprowadzał pranie brudnych pieniędzy
przez konta dla obcokrajowców.
Nazywano to „Sprawą Banestado”.
Cinkciarze mieli „słupy” na Potrójnej Granicy,
zwłaszcza Paragwajczyków.
Otwierali na nich w banku Banestado w Foz do Iguaçu konta.
To konta dla obcokrajowców.
Służą do wysyłania przez nie pieniędzy.
Wtedy Brazylia się otworzyła i można było dokonywać
legalnych transakcji w obcych walutach.
2003 R. SENAT
Ta sprawa doprowadziła do powołania komisji śledczej.
Śledztwo było ukryte.
Alberto Youssef miał wielu przyjaciół w Brasilii.
Zaczął tworzyć szeroką sieć wpływów.
W latach 90. polityk z Parany, José Janene,
zaczął zyskiwać wpływy jako kongresmen federalny.
Już nie żyje.
Zaczął prowadzić interesy, które okazały się nielegalne.
Alberto Youssef był operatorem Janene’a. Był jego kurierem.
BYŁY KONGRESMEN
Sąd federalny stanu Paraná skazał byłego kongresmena
Pedro Corrêę na 20 lat i siedem miesięcy więzienia
za korupcję i pranie brudnych pieniędzy.
Sędzia Sérgio Moro orzekał.
KWIECIEŃ 2015 R.
Według doniesień były kongresmen dostał łapówki
w imieniu partii Partido Progresistista
dla korupcyjnej operacji Petrobrasu.
Przed Petrobrasem były inne instytucje,
z których Janene organizował środki dla partii
od biznesmenów poprzez Youssefa.
Przeprowadzał operacje.
Otrzymywał dolary, wysyłał za granicę, wymieniał dolary na gotówkę
i dostarczał pieniądze do Brasílii.
I rozdawaliśmy je z urzędnikami państwowymi.
Alberto Youssef w to też był zamieszany.
Znał cinkciarkę.
Zwracał się do niej, gdy potrzebował gotówki,
zwłaszcza w dolarach.
Kiedy miał kłopoty ze zdobyciem pieniędzy, mówił:
„Muszę się poświęcić. Pójdę na spotkanie z Japonką.
Przelecę ją i przyniosę pieniądze”.
Tak mawiał.
Nie wiedziałem, kim ona jest ani jak wygląda.
Mówił, że była niezrównana w rozwiązywaniu problemów finansowych.
Była szatanem w spódnicy.
To prawdziwa gra, w którą lubię grać.
Nie miałam innej operacji.
To była podziemna operacja.
Gotówka nie zostawia śladów.
Mieszkaliśmy razem dziewięć lat.
To były dobre czasy.
Byłam w nim szaleńczo zakochana.
Aresztowano go trzy razy w tamtym okresie.
Przez swoja ostatnią umowę nie mógł prowadzić biznesu.
Nie mógł pracować z wymianą walut.
Umówiliśmy się, że to ja zajmę się biznesem.
Nie mogę komentować jej handlu w jego imieniu.
Wtedy jeszcze zaznajamiałem się z nią i strukturą jej biznesu.
Nie miałem dostępu do...
Ale poznał pan Alberto Youssefa?
Tak.
- A Dario Messera? - Nie.
- A Raula Sroura? - Tak.
Raul był żydem.
Miał nienaganny gust i ładnie pachniał.
Miał klasę i był elegancki, ale nie miał pieniędzy.
Współpracował z innymi.
Z jednym ze starych cinkciarzy.
Nie mam pojęcia,
jak poznała Raula, ale go poznała.
Podobno zaczęła robić z nim interesy
i zostali parą.
Wspominała kłótnię z Alberto.
Typową kłótnię kochanków.
Była kochanką Youssefa.
Kłócili się. Nie chciał zostawić dla niej żony i tak dalej.
Czasem przychodził.
Wyrzucała jego ubrania przez okno na ostatnim piętrze.
Pokłóciliśmy się tylko jeden raz.
Zaczął często wyjeżdżać.
Na przykład musiał jechać do Brasílii.
Zostawał tam, a potem podróżował. Pytałam go o to.
Myślałam, że ma inną kochankę, ale nie miał.
Wiedziałam, że mógł się spóźniać po spotkaniach z wykonawcami.
Czyli zarabiał pieniądze
za moimi plecami i sypiał ze mną.
Powiedziałam, że pewnego dnia zastanie mężczyznę
w naszym łóżku.
„W naszym łóżku będzie mężczyzna”. I tak się stało.
To były walentynki.
Kupiłam dwa bilety w pierwszej klasie.
Z São Paulo do Paryża.
Hotel Ritz.
Apartament prezydencki.
I...
był oszołomiony, gdy usłyszał, że jadę do Paryża.
„Nie spędzę z tobą walentynek.
Nie ma mowy”.
Zaprosiłam ze sobą żyda.
To była niesamowita podróż.
To po spotkaniu z Raulem
zaczęła lepiej widzieć świat.
Wtedy poszłam do salonu Chanel i zamknęli dla mnie sklep.
Zaczęłam robić zakupy.
Zaczął mnie uczyć.
„Spójrz,
z twoimi pieniędzmi można kupić to i tamto”.
Wszystko gustowne.
Do tego momentu tylko zarabiałam kupę forsy.
To widok z naszego wspaniałego pokoju.
I jak?
Beto dzwonił.
Beto dzwonił do hotelu, a Beto...
robił sceny.
Co ty na to?
Podoba ci się?
Mamy nawet małego ptaszka.
Gdy wróciliśmy do São Paulo,
zadzwoniłam do Beto.
Wyobrażałam sobie wiele rzeczy, ale nie to, że powie:
„Koniec z nami”.
MARZEC 2014 R.
Cinkciarze, biznesmeni, politycy
i jedna z największych firm w kraju, Petrobras...
Stworzyli sieć przekupstwa
i prania brudnych pieniędzy odkryty w Operacji Lava Jato.
Nelma znała
całą operację, którą prowadził Youssef z biznesmenami,
bo brała udział w wielu transakcjach.
Cinkciarkę aresztowano w 2014 roku przy wejściu na pokład
lotu do Mediolanu z 200 000 euro ukrytymi w majtkach.
Nie uciekałam.
Wybierałam się na targi mebli.
„Jesteś aresztowana.
Otrzymaliśmy anonimowy donos, że przewozisz narkotyki”.
„Narkotyki?
Nie!”
Miałam 200 000 euro.
Tylko to było nielegalne.
Nie zgłosiłam do oclenia, bo okienko było zamknięte.
Nie mój problem.
Ustaliłam z kimś
sekretny kod.
Jeśli zadzwonię i powiem: „Jadę do Disneya”,
ten ktoś miał się pozbyć wszystkiego.
Spalić wszystko.
Zadzwoniłam i powiedziałam: „Jadę do Disneya”.
To znaczy...
Operacja Lava Jato to największa sprawa w kraju
dotycząca korupcji i prania brudnych pieniędzy.
Odkryto, że kantor wymiany walut na stacji benzynowej w sercu Brasílii,
w środku wszystkiego, prał i wymieniał brudne pieniądze.
Nazwa operacji oznacza „myjnię”.
Zadzwonił do mnie policjant, który mnie aresztował.
Myślałam, że przyniesie mój nakaz zwolnienia.
Ależ się myliłam.
To był nakaz aresztowania od ówczesnego sędziego Sérgio Moro,
który zaczął Operację Lava Jato.
Sędzia Sérgio Moro skazał 140 osób,
w tym byłego prezydenta Lulę i ważnych biznesmenów.
Ludzie, którzy dopuścili się korupcji,
nawet jeśli są potężni, odpowiadają przed prawem.
Nikt nie wiedział, co się dzieje.
Weszłam do pokoju, gdzie było co najmniej 17 mężczyzn.
Wszyscy z nisko zwieszonymi głowami. Udawali, że się nie znają.
Pomyślałam: „Co się dzieje?”.
Luccas tam był.
Przenieśli nas. Zabrali nas do pokoju.
Wtedy zobaczyłam przestraszonego Raula w kaftanie bezpieczeństwa.
Pewnie stawiał opór przy zatrzymaniu.
Organizacje przestępcze cinkciarzy były pierwszym celem.
Wśród tych cinkciarzy był Alberto Youssef.
Chyba aresztowali Nelmę,
by potwierdzić wersję podaną przez Youssefa.
Była z nim powiązana od sprawy Banestado.
Wiedzieli, że są ze sobą blisko.
PRZESŁUCHANIE
„Chcemy wiedzieć wszystko o Alberto Youssefie.
Jeśli nam powiesz, wyjdziesz stąd za maksymalnie tydzień.
Inaczej możesz być pewna, że zgnijesz w więzieniu”.
„Więc zgniję”.
W polityce jest jak w grze w karty.
Gracz zawsze ma pieniądze.
Może zbankrutować, ale zawsze znajdzie pieniądze na grę.
Tak samo jest w polityce.
Nigdy nie zaprzeczałem, że wspierali mnie biznesmeni.
Musisz zebrać pieniądze na wybory, bo są drogie.
Potrzebne są cudze pieniądze.
Bo fundusz partyjny nie wystarczy na wybory.
Osoba sprawująca urząd parę kadencji ma duże wydatki.
Po to zbierają fundusze. Inaczej nie dostaną głosów.
Politycy nie mówią biznesmenom wprost:
„Chcę miliony reali w zamian za przysługę”.
Wybierają finansistów.
To profesjonalni politycy.
Kiedyś były nielegalne przelewy. Obecnie dużo mówimy o bitcoinach.
W taki sposób otrzymane tu pieniądze można wykorzystać za granicą.
Za każdym planem politycznym zawsze stoi
plan finansowy, taki jak cinkciarze.
Youssef nawiązał współpracę z Dario Messerem
i został cinkciarzem, podwładnym Messera,
czyli największego cinkciarza w historii Brazylii.
Miał tyle pieniędzy i prowadził tyle operacji,
że mógł mieć podwykonawców.
Alberto Youssef rozwijał karierę operatora finansowego.
Powoli zaczynał działać na własną rękę i stał się
biznesmenem z własnym interesem.
Odnowiliśmy znajomość.
W 2013 roku przyszedł do mnie i powiedział:
„Będziemy mieli operację,
która potrwa rok.
A potem to koniec. Koniec transakcji walutowych.
Zarobimy i więcej nie będę musiał”.
Chodziło o wybranie kilku kongresmenów, i kto wie, co jeszcze.
Zgodziłam się.
Grupa zadaniowa bada defraudację w Petrobrasie...
Brali łapówki od firm budowlanych współpracujących z Petrobrasem.
Nie byłam w Operacji Lava Jato, bo nigdy nie pracowałam dla Petrobrasu.
Byłam cinkciarką.
Ale nic nie robiłam z Petrobrasem.
Nawet nie wiedziałam, czemu tam byłam.
I to nie wszystko.
Udało jej się spotkać dwóch kochanków w więzieniu.
Alberto Youssefa i Raula Sroura.
Wsadzili mnie do pojedynczej celi.
Obok siebie były trzy cele z materacami, które śmierdziały moczem.
Myślę, że było 20 mężczyzn w dwóch pozostałych celach.
Pan Paulo Roberto Costa przybył trzeciego lub czwartego dnia.
BYŁY DYREKTOR PETROBRASU
Był z Petrobrasu. Beto już tam był.
To najtrudniejszy moment, gdy zadajesz sobie pytanie:
„Co ja tu robię? Co będzie dalej?”.
Była tam grupa facetów,
dorosłych mężczyzn płaczących:
„Chcę wyjść”.
Niewierzący stali się ewangelikami,
chrześcijanami albo macumbeiro.
Wszystko było nowe i przerażające.
Wszystkim było naprawdę ciężko.
Zwłaszcza Raulowi.
Jego syn też został aresztowany.
Nie wiedzieliśmy, jak duża była Operacja Lava Jato.
To był pierwszy dzień. Nie było tego w wiadomościach.
Tylko my w nich byliśmy.
Prawie wszyscy wierzyli, że to się rozejdzie w kilka dni.
Youssef też wierzył w szybkie rozwiązanie.
Raul też. Jak każdej innej operacji przed Operacją Lava Jato.
Nastrój Nelmy szybko się zmieniał.
Czasem ten sam temat potrafił ją rozśmieszyć
albo po paru minutach zdenerwować.
Byłam pierwszą kobietą aresztowaną w Operacji Lava Jato.
Ciężko pogodzić się z byciem w więzieniu, ale trzeba to zaakceptować.
Dlaczego? Bo jesteś w fazie zaprzeczenia.
Na przykład: „Nie chcę wentylatora, zaraz wychodzę”.
Ale nie wyjdziesz. Więc co teraz?
Musisz przystosować swoją celę.
Sprzątała celę pięć razy dziennie.
Jest wariatką.
Ale dobrze się dogadywaliśmy, bo o mnie dbała.
Gotowała dla mnie. Troszczyła się.
Zaczęła się mną opiekować.
Pan Pedro to ciekawa postać.
Youssef nie chciał z nią rozmawiać, więc rozmawiała z nim.
Nawet jej nie pozdrawiał.
Beto mówił: „Nie chcę, żeby tu była!”.
Pedro na to: „Może być po mojej stronie!”.
Youssef nigdy nie przeczytał żadnej książki.
Dałem mu pierwszą książkę, żeby dał mi spokój i dał mi pospać.
Graliśmy w trinkę, domino i szachy.
Ale w pewnym momencie gry w pokera czy cokolwiek innego
robi się zbyt poważnie.
Pojawiały się inne pomysły, na przykład gra w państwa-miasta.
Alberto Youssef nie wiedział, że to była poważna gra,
warta nawet niedzielnej bułki.
W niedzielę dostawaliśmy inne pieczywo niż w tygodniu.
Stawianie chleba w grze było kontrowersyjne.
Wygrałem dwie bułki w jeden weekend.
Luccas był bardzo inteligentny.
Ale... Zawsze jest „ale”.
Poszliśmy razem na dno w Operacji Lava Jato.
Aresztowali go ze mną i byłam nim bardzo rozczarowana,
bo gdy mnie aresztowali, zapytali go:
„Opowiesz nam o Nelmie?
Opowiesz o jej majątku?
Jeśli nie, pójdziesz do więzienia”.
Nie wytrzymał pięciu minut. Wszystko im powiedział.
Sędzia Sérgio Moro zatwierdził pierwszą umowę o złagodzeniu wyroku
w Operacji Lava Jato.
Umowa podpisana przed sądem federalnym w Kurytybie
dotyczy oskarżonego Luccasa Pace’a Júniora.
Oskarżono go o przestępstwa finansowe, pranie pieniędzy
i przestępcze powiązania z rzekomą cinkciarką,
Nelmą Mitsue Penasso Kodamą.
Na szczęście spędziłem pięć miesięcy w celach policyjnych.
Niektórzy trafili do więzień.
Wykonywałem usługi dla aresztu śledczego
i udało nam się sprawić, żeby oddzielono
zatrzymanych w Operacji Lava Jato od innych przestępców.
Byli inni, ponieważ wszyscy byli związani z przestępstwami urzędniczymi.
Nowe aresztowania w Operacji Lava Jato, śledztwie w sprawie korupcji w Petrobras.
Wśród nich Marcelo Odebrecht, prezes Odebrechtu,
największego wykonawcy kraju.
BIZNESMEN
Przybył Marcelo.
W mojej celi była tylko jedna prycza.
Inni mieli piętrowe, a ja pojedynczą. Marcelo spał na podłodze.
Marcelo też miał obsesję na punkcie porządku.
Układał rzeczy w lodówce. Jeśli nabałaganiłem, mówiłem:
„Marcelo, w lodówce jest bałagan”.
Biegł jak szalony, żeby posprzątać w lodówce.
I znowu bałaganiłem.
Zupełnie niespodziewanie
przyjechała ważna sekretarka z Odebrechtu.
Pani Maria Lúcia została z nami zamknięta.
Przyjechała tam w szoku
i była bardzo wrażliwa.
Potrzebowali jej zeznań, by zmusić Marcelo Odebrechta
do rozpoczęcia działań do jego umowy o złagodzeniu wyroku.
Wahała się.
Mówiłam: „Pani Mario Lúcio, proszę rozważyć alternatywy.
Wolność albo przekonania.
Jestem tu od dawna.
Jeśli da im pani to, czego chcą,
na pewno panią uwolnią.
Ale musi pani posłuchać swojego sumienia”.
Mówiliśmy jej: „Nie rób tego.
Pracujesz w firmie od 30 lat. Twój szef jest obok”.
Nelma mówiła: „Będziesz miała kłopoty. Jestem tu. Wiem, jak to jest.
Jeśli nie doniesiesz, to będzie twój koniec”.
Maria Lúcia Tavares była pierwszą z Odebrechtu skłonną do współpracy.
Ujawniła istnienie działu do spraw łapówek w firmie.
Zeznawała dziś przed sędzią.
Nelma potrafi szybko czytać ludzi, których właśnie poznała.
Domyśla się, jaka jest dana osoba.
To było wybuchowe zeznanie.
Nelma przekonała ją, żeby mówiła o Marcelu.
Nelma pewnie zrobiła to, żeby móc wynegocjować
własną umowę o złagodzeniu wyroku,
bo każdy element, który wnoszą, jest ważny.
To działało na ich korzyść.
Sądzę, że w tym momencie
mogłam być pomocna.
Nie wiem, czy zyskała jakieś obiektywne korzyści
w sprawie wyroku, ale zaczęła być postrzegana
przez zespół operacji w Kurytybie jako współpracująca osoba,
ktoś, na kogo można liczyć.
Wtedy naprawdę pomogła.
To dla niej ważne. Musi rządzić.
Musi powiedzieć:
„Pomogę ci”. Tak myślę.
Jest jak artystka.
Panie i panowie, Nelma Kodama.
Dziękuję za przybycie, Nelmo.
Ale fajnie!
Patrzcie, jaka jestem ważna.
Prezydent jest pode mną.
Ale super!
Nie zgrywała ofiary.
Wszyscy pamiętają jej opublikowane zdjęcie
ze zdjęcia opaski z kostki.
To dla nas policzek.
Nie wiem, czy próbuje zostać influencerką i popisać się opaską.
Bałam się wychodzić.
Ale stwierdziłam: „Wychodzę z opaską na kostce.
Po co ją ukrywać?”.
Chyba jej się podobało bycie jak hollywoodzka postać,
ktoś wyjęty spod prawa. Bandytka.
W Entreviście Mariny Godoy...
Nie uważasz się za bandytkę?
Nie uważam się za bandytkę.
Może to, że ujawniała swój zawód, a nawet była z niego dumna,
gdy nazywa się cinkciarką, to jej cecha osobista.
Powiedziałam: „Zajmuję prawie pół strony w niedzielę”.
Może byłaby taka w każdej pracy.
Jak dentystka może stać się cinkciarką?
To temat na kolejny wywiad.
Lubiła się popisywać.
Ludzie mnie rozpoznawali i prosili o selfie ze mną.
To było zabawne.
Znowu na całej stronie.
„NIE ZABIORĄ MOJEJ CHANEL”, MÓWI CINKCIARKA
Ale stałam się gwiazdą, bo śpiewałam
w czasie posiedzenia komisji śledczej, kiedy...
Nie ćwiczyłam na komisji śledczej w sprawie Petrobrasu,
gdzie odbyła się największa operacja korupcyjna na świecie.
I nagle parlamentarzysta wypytywał mnie o moje życie osobiste.
Ogłaszam 18. posiedzenie komisji śledczej za otwarte.
Zbadamy nielegalne praktyki i nieprawidłowości
w firmie Petróleo Brasileiro S.A., Petrobras,
między 2005 a 2015 rokiem.
Celem niniejszego spotkania jest zabranie
oświadczenia Nelmy Kodamy, Rennera Luiza Pereiry da Silvy, Conrado...
„To Nelma? Ta, która chodziła z nami do szkoły?”
Nagle widzimy Nelmę na komisji w sprawie Petrobrasu.
PRZYJACIEL
Zawołałem nawet żonę, która też z nami studiowała.
Była obok i powiedziałem: „Márcia, pospiesz się”.
PRZYJACIÓŁKA
Byliśmy zdumieni.
Myśleliśmy: „O Boże, co się stało?”.
Jestem tu w roli podejrzanej. Już zostałam
oskarżona i skazana przez sędziego Sérgio Moro.
Takie są małe miasta.
Wszyscy się znają.
Była pani kochanką Alberta Youssefa?
Żyłam w konkubinacie z Alberto Youssefem od 2000 do 2009 roku.
Byłam na komisji śledczej, którą uważałam za poważną,
a parlamentarzysta naciskał:
„Była pani jego kochanką?”.
„Kochanka” to słowo, które wiele znaczy.
Kochanka to żona, przyjaciółka...
- Nie oceniam tu... - A ja tak.
- Odpowiadam. - Czytam, co jest napisane.
Wyjaśniam.
Tylko czytam. Czy to problem?
- Mogę kontynuować? - Tak.
„Jeśli chcecie wiedzieć,
jeśli kochanka jest przyjaciółką, żoną, towarzyszką, partnerką,
to byłam jego kochanką.
Jest nawet taka piosenka Roberto Carlosa...”
W tym momencie
wszyscy zaczęli ze mną śpiewać.
Więc wzniosłam ręce.
Nie można brać pani Nelmy poważnie.
Tej, która śpiewała „Amada Amante”, pamiętasz?
Śpiewała z jakimiś kongresmenami.
Nie pozostało mi nic innego i uznał, że się popisywałam. Ale to nieprawda.
Chroniłam się przed pytaniem,
które mi zadał. Nie było subtelne i było bardzo niegrzeczne.
Jestem elegancką kobietą. Oszczędź mnie.
Poznałam Nelmę w Escola Técnica de Lins w latach 80.
Miałyśmy 15, 16, 17 lat.
Nelma była rozrabiaką.
Rozrabiaki siedzą na tyłach klasy
i tworzą klikę, która robi zamęt.
Nelma pochodziła z bogatej i tradycyjnej rodziny z Lins.
Poznałem Nelmę na egzaminach wstępnych do Lins College.
Pierwszoroczni są koceni.
Chodziliśmy w kostiumach.
- Nelma jako gejsza. - Jest ubrana jak gejsza.
Trzydzieści lat temu ukończyliśmy szkołę dentystyczną w Lins.
Cała paczka, którą już znasz...
Przez wszystkie lata w szkole dentystycznej
byłam nerdem. Siedziałam w domu i nie chodziłam na imprezy.
Nigdzie nie chodziłam.
Zaczęłam wychodzić w ostatnim semestrze.
- Nelma, Ione, Gisela... - Ione, ty, Robertinha...
Robertinha.
Nelma Kodama rzadko miewa przyjaciół.
- Artur! - Kochanie!
Z wieloma przyjaciółmi straciłam kontakt.
Bo nie byli przyjaciółmi Nelmy Kodamy.
Byli przyjaciółmi pieniędzy Nelmy Kodamy.
Drogi Arturze. Pamiętasz, jak tańczyliśmy w Mediolanie?
Tak.
Zawsze tak było.
- Mówiła: „Artur”. - Wołałam: „Artur!”.
„Arturze, jedźmy do Paryża”.
A ja na to...
Mówiła: „Arturze, masz kopię biletu. Jedźmy. To jutro, dobrze?”.
A ja na to: „Jutro?”.
„Tak, jutro”.
A potem...
To mój przyjaciel.
Mój wspólnik.
- Nie wspólnik. - Nie. Uspokójcie się.
Nie chcemy cię narażać, co, Arturze?
Nie pracowałem z dolarami i euro.
- Mediolan, Stambuł... - Stambuł jest okropny.
Arturze. Stambuł był taki zabawny.
Jest szalona, nieprzewidywalna i nieodpowiedzialna.
Ukrywa się! Patrz!
Idę do domu.
Bo już czas do aresztu domowego.
Bo 22 to...
Miałam przyjaciół ze studiów. Kiedy byliśmy zestresowani,
mówiłam: „Może czas na wycieczkę?
Narobimy hałasu samolotem nad miastem Lins?”.
To był samolot należący do rodziny Nelmy.
Po prostu stał na lotnisku. Raz na jakiś czas tam jeździliśmy.
Załatwiała wszystko z pilotem bez wiedzy matki.
Więc wszystko dogadywała z pilotem, ale sama też pilotowała.
Nie umiałam latać.
Pilot pozwalał mi przejmować kontrolę nad samolotem.
Nagle zdałam sobie sprawę, że zamieniła się miejscami z pilotem.
„Spokojnie. Wiem, co robię”.
To była niebezpieczna zabawa, bo nie miałam licencji.
Oby piloci mi wybaczyli.
Piliśmy piwo.
Krążyliśmy nad miastem.
On robił pętle, a ona skakała w górę i w dół.
I co wtedy robiła? Śmiała się.
Śmiała się z naszych spanikowanych twarzy.
Dobrze się bawili, bo robili coś „niegrzecznego”.
Nie ja. Będąc tam
myślałam o tym, co widziałam z góry.
Myślałam: „Rany...
Dentystyka nie jest mi pisana.
To się nie uda!”.
KWIECIEŃ 2022 R.
LIZBONA PORTUGALIA
Nelma znów jest dziś w wiadomościach.
Aresztowano ją w Portugalii i oskarżono o coś
jeszcze gorszego niż poprzednio. O międzynarodowy handel narkotykami.
Śledztwo wskazuje na to, że kobieta jest szefem tej organizacji.
Nelma Kodama jest na liście śledczych.
Oskarżono ją o pranie pieniędzy dla złożonej sieci handlu narkotykami.
Zmieniłam się z cesarzowej z Lava Jato w narkotykową baronową.
Siedziałam na hotelowym balkonie,
gdy weszło z dziesięciu policjantów.
„Jesteś aresztowana”.
W Portugalii uważa się Nelmę za kogoś bardzo niebezpiecznego.
PRAWNICZKA
Gdy osadzono Nelmę
w więzieniu Estabelecimento Santa Cruz do Bispo,
była w systemie,
gdzie nie miała kontaktu z innymi osadzonymi.
Wiedziałam, czemu byłam w Lava Jato. Bo byłam cinkciarką.
Ale w tej operacji nie miałam pojęcia, o co mnie oskarżano.
Śledczy twierdzą, że do cinkciarki należała część
zatrzymanych 580 kg kokainy z kadłuba samolotu
należącego do portugalskiej firmy na lotnisku w stolicy Bahii.
Bez wątpienia była częścią tego procesu
ze względu na jej związek z pewną osobą.
BYŁY CHŁOPAK NELMY I PRAWNIK
Byłam powiązana z tą osobą.
Zdradził mnie pionek.
Pionek!
Nikt nie wie, kim jest pionek,
ale wszyscy znają Nelmę Kodamę.
Nie jest inteligentny.
Nie jest przestępcą, bo przestępca,
przepraszam, chociaż ma honor w świecie przestępczym.
Dotrzymuje słowa.
Chyba się nie pogodziła
z gorszym stylem życia
po aresztowaniu
w ramach Operacji Lava Jato.
Wyciągamy to
i znów wsuwamy.
Wyciągamy i wsuwamy.
I tak dalej.
Nic nie mogła zarobić.
Nie mogła wrócić do interesów, więc weszła do świata narkotyków.
To poważne przestępstwo.
To coś, co poważnie szkodzi innym.
Branie dolarów od bogatych
i przekazywanie ich politykom to co innego.
Bycie podejrzaną w śledztwie
dotyczącym międzynarodowego przemytu narkotyków
jest bardzo poważne.
Jestem osobą całkowicie i jednoznacznie przeciwną narkotykom.
Naprawdę. Nie piję i nie palę.
Co dopiero narkotyki?
Nelma nie zgodziła się na ekstradycję do Brazylii,
gdy ją zaproponowano.
Nie chciała jechać do Brazylii w ciemno.
Później zrozumiała, że powrót do Brazylii ma sens,
żeby bronić się w tej sprawie.
PAŹDZIERNIK 2022 R.
Skazana cinkciarka z Operacji Lava Jato,
która donosiła na biznesmenów i polityków, została ekstradowana.
Wczoraj przyjechała do Salvadoru.
Zabrano ją do naczelnika policji federalnej, a potem...
POLICJA FEDERALNA
Dziewięć osób było podejrzanych
w „Operação Descobrimento”.
Byłam jedyną kobietą.
Byłam jedyną osobą aresztowaną w Salvadorze.
Byłam tam trzy miesiące, bo sprawa zaczęła się tam.
Przeszłam przez piekło.
To było najgorsze, co mi się przytrafiło.
„Czy to piekło?”
Zastanawiałam się, czy to piekło.
Gdy myślisz, że jest źle, może być jeszcze gorzej.
Wyskoczyły mi tu dwie zmarszczki.
A te dwie zmarszczki...
Jestem dentystką, więc znam mięśnie.
To dlatego, że się nie śmieję.
Więc to zaczyna zanikać.
Zanika.
CZERWIEC 2023 R.
Nelma została aresztowana pod zarzutem
rzekomego przemytu narkotyków i udziału w przestępczości zorganizowanej.
PRAWNIK
Skupiamy się na kwestii jej uwolnienia.
Wiesz, czy podpisali?
Sprawdzisz mi to?
Cześć, Thiago. Z tej strony znowu Bruno.
Mogę zadzwonić za pięć minut? O której kończysz dzień pracy?
Chodzi tylko o podpisanie oficjalnego listu. Jak to możliwe?
Spędziłam pół roku w Portugalii,
potem trzy miesiące w Salvadorze,
a potem cztery miesiące w São Paulo.
Tu było łatwo.
Dziewczyny, wydano nakaz zwolnienia.
Idę tam.
Pójdę to nadzorować. Będę informować.
Pa!
ZAKŁAD KARNY DLA KOBIET SANTANA
Panie mecenasie, kończy procedurę zwolnienia
i potem zadzwoni. Potem proszę wejść i poczekać...
Możemy zrobić coś więcej.
Możemy po nią podjechać samochodem.
Wiecie, jak smakuje wolność?
Słodko-gorzko.
SĄD ZEZWALA NA ARESZT DOMOWY DLA NELMY
Nelma to nie tylko klientka. To wyjątkowa sprawa.
Odwiedzałam Nelmę dwa razy w tygodniu w Portugalii.
Codziennie dzwoniła do mnie,
w tym w soboty, niedziele i święta.
Zawsze mnie słuchała, zawsze na mnie patrzyła.
Zawsze patrzyła mi w oczy.
Rozmawiałyśmy nawet o błahostkach.
O jej samopoczuciu,
jej zmartwieniach,
a także o jej zdrowiu,
o jej planach na przyszłość.
Pomogę ci.
Poczuła się na tyle pewnie, żeby się zwierzać.
Zbliżyłyśmy się i to stało się częstsze.
W tej chwili
z Nelmą mogę... uważam, że...
Często mówi do mnie „kochanie”.
- Pięknie wyglądasz. - Ja?
Niektórzy mówili, że nigdy nie wyjdę z więzienia.
To mnie dobijało.
„Mecenas Manuelo, nie wyjdę stąd”.
„Ależ wyjdziesz”.
„A co jeśli zamkną mnie na osiem czy dziesięć lat?”
„A jak myślisz, co robię?
Gdybyś miała tu być przez osiem albo dziesięć lat, nie byłoby mnie tutaj”.
Mecenas Manuelo, przedstawiam pani moich prawników, mecenasa Bruno...
- Miło mi. - ...i Felipe.
Mecenas Manuela była ze mną przez pierwsze pół roku.
Toczy się przeciwko mnie postępowanie w Portugalii.
Nadzoruje wszystko, a teraz mamy was.
Mecenas Manuelo, są młodzi, genialni,
i specjalizują się w organizacjach przestępczych.
To jeden z powodów,
dlaczego zmieniliśmy strategię.
Powiedziałam: „Nie, naprawdę muszę zeznawać.
Tak nie może być. Jeśli pionek z samej góry operacji się wywinął,
to czemu nie ja?”.
Jesteśmy do siebie podobne pod wieloma względami,
poczynając od złego gustu do facetów.
Śmiejemy się razem.
Dużo.
Kiedyś śmiałyśmy się właśnie z tego.
Powiedziała: „Pani mecenas, jak tylko wyjdę,
znajdę pani chłopaka”.
Zaśmiałam się i powiedziałam: „Patrząc na twoich byłych...”.
Jest tak, jak mówią ludzie. Mężczyźni nas okradają,
poniżają i wykorzystują.
Na przykład w przypadku Beto miałam i osobistą relację
i relacje biznesowe.
Nasz udział w Operacji Lava Jato wyniknął z powodu jej związku z Youssefem.
Gdyby to był zwykły rynek, może nie poszlibyśmy na dno.
Tak jak inni, którzy pracowali z Youssefem i przetrwali.
Nie chcieli tam Nelmy. Ale nic nie mówiłam o Youssefie.
Ku mojemu zdziwieniu, zobaczyłam w telewizji
jak Beto podpisywał umowę o złagodzeniu wyroku.
Alberto Youssef otrzymał złagodzony wyrok
za przyznanie się do winy i dostarczanie dowodów
ujawniających działania Petrobrasu.
„Skoro to zrobił,
to mam nadzieję, że weźmie mnie ze sobą i ochroni”.
Ale tak nie było.
Powiedziałam: „Życie toczy się dalej. Idźmy naprzód”.
I tyle.
Nie chodzi o wybaczenie.
Wszystko w porządku. Jesteśmy kwita. Życie toczy się dalej.
Życzę wszystkim szczęścia.
Życie toczy się dalej.
Dowód nielegalnego podsłuchu w celi Alberto Youssefa...
Po perturbacjach sądowych
prawnicy zdobyli nakaz zwolnienia...
Grupa zadaniowa straciła rozpęd, kiedy ujawniono rozmowy
dwóch głównych bohaterów, ówczesnego sędziego Sérgio Moro
i ówczesnego prokuratora Deltana Dallagnola.
Sérgio Moro, Deltan Dallagnol i ich grupa
podejmowali decyzje, które łamały prawo.
Zawsze postępowałem zgodnie z prawem.
Zawsze kierowałem się etyką sądownictwa.
Moro rzekomo dał nieoficjalne tropy prokuraturze.
Były pomyłki sądowe,
nielegalne, nieetyczne działania...
Nie doradzałem prokuraturze w żadnej sprawie.
Prokuratorzy wykorzystują wiadomości, które otrzymali.
Sérgio Moro jest piątym ministrem administracji Bolsonaro.
Były sędzia oddał stanowisko Ministra Sprawiedliwości i Bezpieczeństwa...
Plan dnia Sérgio Moro trwa jako kampania wyborcza.
Kilka przecieków wywołało pytania o bezstronność byłego sędziego
w czasie największej operacji antykorupcyjnej w Brazylii.
Operacja Lava Jato miała 79 etapów i doprowadziła do 278 wyroków.
Grupa zadaniowa została rozwiązana w lutym 2021 roku.
Widać, że nadchodzi zwrot akcji,
bo wszystko, co wznosi się zbyt szybko, równie szybko idzie w dół.
Próżność idzie w górę.
A gdy próżność idzie w górę,
tracisz władzę.
Głęboka samotność.
Czułem w niej głęboką pustkę na koniec dnia,
kiedy wracała do domu, gdy wszystko, co robiła, dobiegało końca.
Jak artysta czy komik, który jest nikim, gdy wraca do domu.
Tylko człowiekiem.
Nie wiem, jak odnowiłyśmy kontakt. Rozmawiałyśmy, a ona powiedziała:
„Nie mam nikogo przy sobie. Nie mam dzieci. Nie mam nic.
Czy było warto?
Ale nie szkodzi.
Jutro nowy dzień. Uda mi się. Zrobię interesy...”.
Wcielała się w pewną rolę.
Nazywam to „rolą Nelmy”.
Nie jestem mamą, więc nie wiem, jak to jest urodzić dziecko,
ale urodziłam pieniądze.
Nawet nie będąc główną postacią w wielu przekrętach,
dużo namieszała.
Cinkciarka,
która pięła się w organizacji przestępczej i przechytrzyła facetów.
Brudne pieniądze są brudne. Ale gdy są w opakowaniu z banku,
pachną naprawdę ładnie.
Ale to nie zapach siły nabywczej.
To zapach miejsca narodzin pieniędzy.
Ta piękna operacja
bycia cinkciarką...
Wiarygodność rozmowy telefonicznej i słów:
„Przekaż mi milion”.
I już był na twoim koncie. „Jutro zapłacę”. „Dobrze”.
To koniec.
Wierzę w nowe cyfrowe metody płatności
za pomocą tokenów, NFT, bitcoinów i innych.
Tradycyjna rola cinkciarza staje się przestarzała.
Gotówka i kredyt umierają.
Kryptowaluta zapewnia podobny poziom anonimowości jak gotówka.
Mogłabym być hakerką. Osobą, która wymyśla,
jak sprawić, by pieniędzy nie dało się namierzyć.
To życie poświęcone działalności przestępczej.
Moja przyjaciółka...
To, że Nelma jest przestępczynią, jest dla mnie nie do pomyślenia.
Czułam się jak taksówkarka.
Nie wiem, skąd są pieniądze, czy ktoś zapłacił mi
pieniędzmi za sprzedaż narkotyków, czy też samochodu.
Jeśli Nelma twierdzi, że jest nieświadomym taksówkarzem,
ja powiedziałbym, że lepiej pasuje porównanie do kierowcy w czasie napadu.
Ktoś chce kogoś porwać, a ona jest kierowcą przestępcy.
To złożony aspekt przestępstw finansowych i organizacji przestępczej.
Bo zawsze wydajesz się czystszy, niż naprawdę jesteś.
Takie są przestępstwa urzędnicze.
Nelma może sądzić, że inaczej rozumie zbrodnię
niż ja czy inni ludzie, ale to wszystko to samo.
To poważny błąd, że przestępstwa finansowe i korupcja
są uznawane za drobne przestępstwa, a nie ciężkie.
W Brazylii 98% wylesiania jest nielegalne.
Wylesianie może się zdarzyć tylko przez korupcję,
zawłaszczanie ziemi, ale też przepływ nielegalnych płatności,
wypranych przez cinkciarzy.
Motorem tego kraju jest korupcja.
Zanim pieniądze do mnie dotarły, przeszły przez duże instytucje.
Przeszły przez konta biznesmenów czy polityków na moje.
Operacja Lava Jato odkryła korupcję
bez precedensu w Brazylii. Ale sądzę, że doszło tam
do przypadku zachłyśnięcia się władzą. Myśleli, że skoro walczą ze zbrodnią,
wszystko im wolno.
Często widzieliśmy ten instynkt misyjny,
ale gdy system zareaguje, wtedy cię dopadnie.
Gdy operacja dotarła do sądu, zaczęto ją rozmontowywać,
ale nigdy nie dotarła do systemu finansowego.
Szacuje się, że pranie pieniędzy odpowiada za od 5 do 8% światowego PKB.
Nigdy nie byłoby dużego spisku korupcyjnego bez zmowy
brazylijskich i międzynarodowych systemów finansowych.
Co było nielegalne?
Nie byłam bandytką.
Nigdy nie są winni.
Departament rządowy o nazwie COAF powinien się tym zająć, nie ja.
To czysty cynizm
działający dzięki społecznej tolerancji
dla przestępstw urzędniczych,
białej skóry i jasnych oczu, kroczących korytarzami władzy
w Brasílii i luksusowych przestrzeniach.
Pociąganie do odpowiedzialności banku,
dużej kancelarii prawnej w Nowym Jorku,
rządów krajów europejskich, które przymykały na to oko
i zadbały o to, żeby skorzystać z pieniędzy
z globalnej korupcji i prania pieniędzy
to ostatecznie wyzwanie.
Ja jestem bandytką i wszystko jest nielegalne.
Pytanie brzmi, czy system polityczny
regulacje i ustanowiona władza
naprawdę chcą wykorzenić przestępczość, czy może wolą dać jej rosnąć?
Dziękuję, że jesteście moją drużyną.
- Będzie dobrze. - Oczywiście, bo jestem niewinna.
Po anulowaniu wyroku z Lava Jato będziesz niewinna.
I wiecie, dlaczego jestem niewinna?
Nigdy bym tego nie zrobiła.
A gdybym to zrobiła, odniosłabym sukces, bo nie jestem głupia.
Nelma Kodama nadal przebywa w areszcie domowym.
Czeka na rozprawę w sprawie handlu narkotykami.
W kwestii Operacji Lava Jato jej prawnicy chcą
unieważnienia wyroku na podstawie poprzednich orzeczeń.
Zdradzę wam sekret. Mam alergię na pieniądze.
Mam alergię i swędzi mnie od nich. Aż nie do wiary.
I to jak.
Przepraszam.
Mam alergię na pieniądze.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz