Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[pogodna muzyka]
[piosenka pop po angielsku, kobiecy wokal]
[niesłyszalne]
[stukot sztućców]
Serwis jeden!
Maciuś, koniec przerwy.
[gwar]
- Nowy! Zmywak! - Tak, szef!
[mężczyzna] No weź szybciej, bo tu się wszystko spali.
[mruczy ze smakiem]
Oliwia. Oliwia! Telefon do ciebie!
Do mnie?
Weź numer, oddzwonię.
Oliwka, facet mówi, że to jest sprawa życia i śmierci.
No weź odbierz, kaczka ci nie odleci.
Halo. Oliwia Madej. Słucham.
[mężczyzna 2] Powiedz kelnerce, żeby się pospieszyła!
[piosenka pop się kończy]
Jak to?
[brzdęk łyżki]
- Żeż kurde. - [trąbienie, warkot silnika statku]
- Co ja mam ci powiedzieć? - To tylko dwa dni.
Zrozum, tu chodzi o moją babcię.
Ja wiem!
Ale tak czy inaczej, zostawiasz mnie w szczycie sezonu.
Mało tego – otwieramy nową knajpę.
- Dopinamy menu. - Robuś.
Przecież wiesz, że ja nie mam wyjścia, muszę tam pojechać. To jej pogrzeb.
Przecież… bez ciebie nie wyrobię. Kim?
[wydycha zmartwiony]
Wróć za te dwa dni. Przecież nie będę szukał kogoś na twoje miejsce.
Wrócę.
[sygnał otwierania drzwi auta]
[głos Oliwki] Hej, jestem Oliwka. Ale to już wiecie.
Mama wybrała mi to imię na złość babci.
Babcia wolałaby bardziej swojskie – Alinka.
One od zawsze miały kosę.
- Aż się przestały do siebie odzywać. - [kurier stęka]
Przepraszam!
Szalona babcia Halinka.
- I szalona mamunia. - [stęka]
I ja także kontynuuję tę rodzinną tradycję.
Mama znowu wybyła na drugi koniec świata i wyłączyła telefon.
Dzięki za wsparcie, mamuś.
[piosenka ludowa]
[czule] Bodźki. Podlasie.
Jak ja kochałam tam jeździć.
Kiedyś z miejscowymi dzieciakami upiliśmy się sfermentowanymi wiśniami.
- Babcia mnie chciała udusić. - [dziewczęce wokalizacje]
Po niej odziedziczyłam talent do gotowania.
Mama mówi, że po niej też jestem taka narwana.
Życie jest krótkie, nigdy nie wiesz, kiedy przyjdzie twój czas.
- [niesłyszalne] - [klakson]
[jęczy]
[cicho] Jezus Maria!
[warkot silnika ustaje]
Zabiłam człowieka.
[zacina się] Pogotowie.
[dźwięki klawiszy, sygnał połączenia]
- [mężczyzna] Halo. - Halo.
Numer alarmowy. W czym mogę pomóc?
- Halo… - Halo!
- [stęka] - Słyszy mnie pani?
- [rozłączanie] - [stęka]
O ty!
Wiesz, ile godzin ja tu z Wrocławia jechałam?
[szuranie, kroki]
[stęka, syczy]
[dalej stęka, syczy]
[śmieje się]
Prawie mnie zabiłeś!
Ja ciebie?
Ten znak powinien stać przed mostem!
W wielkim mieście nie znacie słowa „przepraszam”?
„Przepraszam”? Przepraszam?
To ty powinieneś mnie przeprosić. Wlazłeś mi pod samochód!
Co to jest?! Co ty robisz?!
[z trudem] Mam przerwę obiadową.
Ty… Jaką przerwę?
Lunch break.
[syczy]
Chcesz kanapkę?
- Nie wierzę. Nie wierzę. - Samo zdrowie.
Mogę skrócić przerwę. Wystarczy poprosić.
- [zapalanie silnika] - „Przepraszam” byłoby łatwiejsze.
[pogodna muzyka]
[głos Oliwki] No dobra…
Cierpliwość to nie jest moja największa zaleta.
[silnik warczy na wysokich obrotach]
Za tym akurat nie tęskniłam.
Witajcie w Bodźkach!
Takiego drugiego miejsca nie ma na całym świecie.
Możecie mi wierzyć.
To jest koniec cywilizacji, mówię wam!
Dobra, Oliwka. Ogarnij się.
Będę dla ciebie elegancka, babciu.
Naprawdę.
Wstydu nie będzie.
[muczenie krowy]
[tajemnicza muzyka]
[wybieranie numeru]
Dziedziczka zajechała.
[muczy]
- [muczy] - Przepraszam, że tak… o pana trawnik.
[głos Oliwki] Dasz radę, Oliwka. Dasz radę.
Zawsze dajesz radę.
- [szczekanie psa w oddali] - [muczenie krowy w oddali]
Perzyna Jan. [smutnie] To ja do ciebie dzwonił, kwiatuszku.
Dzień dobry.
Mogę zobaczyć babcię?
- [kobiety] ♪ Oj, smutny to jest finał ♪ - [wydycha ciężko]
[po podlasku] ♪ Ta ostatnia godzina ♪
♪ Bo ta niewdzięcznota ♪
- [zamykanie drzwi] - ♪ Po kominach lota ♪
♪ A najlepiej na świecie ♪
♪ Jest w naszym powiecie ♪
♪ Sam Pan Bóg ślozy roni ♪
♪ Bo do niego przygonił ♪
♪ Go śmiertelnego wiedzie ♪
Zmarnowałyśmy tyle czasu.
- ♪ Nadaremno do siebie ♪ - Nie było mnie przy tobie. Przepraszam.
To ja umrzeć musiałam, żeby to od ciebie usłyszeć?
[wrzeszczy]
- Oliwcia! - [trzask drzwi]
- Oliwcia! Oliwcia! - [coraz cichszy wrzask Oliwki]
[kroki]
Co to jest za cyrk?
Byłam ciekawa, co powiesz dla mnie nad trumną.
Trzeba być chorym. Chorym, żeby takie rzeczy robić.
Co jest z tobą nie tak?
A przyjechałabyś dla mnie, gdybym nie umarła, co?
- Przyjechałaby, a? - Prawdę niech mówi!
- Nie przyjechałaby! - Nie przyjechałabyś.
A wam nie wstyd taką szopkę odstawiać? Dorośli ludzie!
My to dla Halinki wszystko.
Właśnie! Jedna za wszystkie, wszystkie za jedną!
I jeden! [śmieje się]
Żebyś ty widziała, jaką szopkę my na jasełka odprawiamy! O!
- Z całej okolicy tu się do nas zjeżdżają. - No.
Nie, to się nie dzieje naprawdę.
No! A na każde święto oprawę wokalną zapewniamy,
to i ksiądz dobrodziej trumnę nam dziś użyczył.
Z Grobu Pańskiego.
Koło Gospodyń, girls of power.
- [obie] Zieziulki! - [śmieje się]
Was to bawi?
Sama tu jestem z kurkami, z kózkami. Wszystko się na mnie sypie.
Trzeba mi cię było na ratunek ściągnąć. Tyle się na ciebie naczekałam.
[podśmiewa się]
Stara już jestem.
[szelest chwytanej ręki]
Nie marnujmy czasu więcej, nie.
♪ Oj, nie marnujmy czasu ♪
[obie, głośno] ♪ Oj, nie marnujmy… ♪
[cicho] ♪ …czasu ♪
Też potrzebowałam babci przez te wszystkie lata.
Gdzie wtedy byłaś?
Halina?
[smutna muzyka]
[pociąga nosem]
[sygnał otwierania drzwi]
- [odpalanie silnika] - [zwarcie]
[cisza]
- [zwarcie] - Jak ona mogła?
Zawsze musi postawić na swoim!
Halina!
[trzaski elektryczności]
[warkot traktora w oddali]
[coraz głośniejszy warkot traktora]
[sielska muzyka]
[warkot ustaje]
[kroki na schodach traktora]
[podśmiewa się]
Kuna kabel zeżarła.
- No, po co się tak nerwować? - [chlupot]
Jak mogłaś mnie tak oszukać?
No nie nerwuj się, Oliwcia, proszę, no.
Zholujemy samochód, zjemy co dobrego, a?
[powarkuje]
No?
Ściemnia się. A wilki lubieją sobie tędy chadzać.
Ty myślisz, że ja mam pięć lat?!
- [cykanie świerszczy] - [beczenie kóz]
Aha.
[śmieje się]
Przyzwyczaisz się raz-dwa.
[parska] Nie będę miała okazji.
Przepraszam cię, Oliwcia, za ten pogrzeb.
[charczenie konia]
Zdurniałam całkiem od tych wszystkich dopustów Bożych, co na mnie spadły.
Ty jesteś dla mnie jedynym ratunkiem.
[chichocze] Nie, nawet tego nie próbuj.
To przez matkę masz do mnie taką awersję.
Teraz sobie przypomniałaś, że jesteśmy rodziną?
Jak czegoś potrzebujesz?
[beczą]
[Halina] No.
- No… [śmieje się łagodnie] - [grzechot]
O.
No jedz, jedz, jedz, Luiza, jedz, jedz. [śmieje się]
- No! No! [śmieje się] - [pochrapuje]
A, Telma, nie bądź wredna, nie podjadaj siostrze, o!
Dobrze, że przynajmniej kozami potrafisz się zająć.
[podśmiewa się]
Mam długi przez takiego jednego
od ziół.
Wielki pan, właściciel plantacji. Wpędził mnie w procesa.
[rżenie konia]
- Musisz mi pomóc. - [mlaska]
Masz, masz.
Ty wiesz, że sanepid na mnie nasłał? Zabronili mi sery wyrabiać.
Może jesteś na to wszystko za stara?
O! Tak samo sobie pomyślałam!
Trzeba mnie młodej krwi. To wszystko kiedyś będzie twoje.
Sprzedaj to.
To nie jakiś kawałek ziemi dla mnie jest.
Jak byłaś mała,
też kochałaś to miejsce.
Kartacz źrebakiem był, jak go dla ciebie kupiłam.
[Kartacz rży]
Zostawiłaś mu to imię.
Razem damy sobie radę, wnusiu.
[Halina mruczy czule, wzdycha]
Nie pomogę ci.
[smutna muzyka]
[pochrapuje cicho]
[beczenie kozy]
[beczy]
- Serio? - [beczy]
Nowe buty!
- [świergot ptaków] - [łagodna muzyka]
[kobiece wokalizacje]
- [pochrapuje] - [ptasi krzyk]
[bełkocze]
[kolejny ptasi krzyk]
[mruczy ospale]
- Kartacz! Co tak wcześnie? - [rży łagodnie]
- [wzdycha] - [skrzypienie łóżka]
[beczenie kóz]
Ej!
[beczą]
Co wy robicie?! Halo!
Ej! Sio!
[beczenie kóz w oddali]
Halina!
[głos Haliny] „Dla dziatek jeść dawaj na śniadanie, obiad i kolację.
Wydojone muszą być z rana i na wieczór.
Po ratunek biegaj do Wojtka, pomaga dla mnie na gospodarstwie.
Jego chata na końcu wsi pod piętnastym numerem.
Jak wola twoja taka…
- [krzyk gęsi] - …sprzedaj babciowiznę. Ja znikam.
Wszystko dla ciebie ja przepisała. Papiery na skrzyni zostawiła.
Tyle w temacie. Halina”.
- Ej! Zostaw to! - [beczy]
- [cicho] Zostaw. - [beczy]
Ej! To służbowy telefon. Oddawaj!
[gdakanie kury]
[mężczyzna] A co ty taki uparty, szwagier, a?
Ile razy ja ci mówił? Zacier na śliwce za cierpki jest.
Dziad mój zajzajer na śliwce pędził, ojciec mój i ja też śliwce wierny będę!
[szwagier] E t…
[kuriozalna muzyka]
- Dobry. - Uszanowanie wnuczce Halinowej.
Dzień dobry, panowie. Widzieliście może Halinę?
Jakie my panowie, my szwagry są. [podśmiewa się]
- Nie, Haliny my nie widzieli. No. - Nie widzielim.
Nam trzeba sa… No samogon na jabłkach trzeba nam robić, no!
Ludziom słodyczy w życiu brak, a u mnie w sadzie gale takie słodziutkie.
- Na bimber jak znalazł. - Po moim trupie!
Ty tak samo uparty stary cap jak baćko twój.
- Co?! - No!
Mojego ojca od capa wyzywasz ty?!
- No! - Och, ty!
A ty byś się do roboty wziął,
a nie się drzesz jak rajstopy stare na Sylwestra.
- Elżunia, to buhaj narowisty… - Praca czeka!
Głupi i głupszy, no.
Jednego dnia bez awantur nie można przeżyć?
A bo ja tobie na żywo gębę codziennie oglądać muszę!
A ja twoją też muszę. I jakoś żyję.
Przepraszam! Widziałyście może Halinę?
- Do domu! - Do domu.
- Z Bogiem. - No już, już.
To jest dalszy ciąg tej waszej szopki, tak?
Ojca mojego od capów nazywać?
- Cicho bądź! - Halo!
[w czapce] Jabłka se w dupę z ogryzkiem wsadź.
[kobieta] O bimber się będziecie kłócić, no!
[cykanie pasikoników]
Halo!
Dzień dobry!
[śmieje się zaskoczona]
Ha!
No…
Ja się nie dziwię, że gospodarstwo mojej babci podupada,
skoro ma takiego pracownika.
[prycha, podśmiewa się]
Jesteś wnuczką Haliny Madej?
Potrzebuję pomocy. Mógłbyś się jakoś szybko zebrać, Wojtek?
A, Wojtek. Skoro ja jestem Wojtek, to ty jesteś…
Oliwka.
Fajna stylówka, Oliwka.
[furkocze ustami]
Auto mam tu.
Zajmiesz się zwierzętami Haliny?
Mam nadzieję, że do wieczora się znajdzie.
[prycha]
[krowa muczy]
A ty wiesz, co za konflikt ma Halina z jakimś złamasem od ziół?
[łagodny pisk opon]
- [kwacze] - [piszczą]
- [warkot silnika ustaje] - [zgrzyt zaciąganego hamulca]
- [szczekanie psa] - [Oliwka] Ej!
[kozy beczą]
- [szczeka] - Ja sama tego nie ogarnę!
[śmieje się cicho]
[łoskot]
Nie masz litości, dziewczyno.
Ej!
To jest moje, tak?
- Dzięki. - [beczy]
- [gdakanie kur] - [gruchanie gołębi]
[szczekanie psa]
- [szczeka] - Co jest, Byku?
[skomli, szczeka]
[szczekanie psa]
Chodź.
[Kartacz chrząka]
[beczenie kozy]
Ona rodzi.
[beczy]
[pochrząkuje łagodnie]
[beczy]
- [łagodnie] Pomogę ci, maleńka. - [beczy]
- Przytrzymaj ją za rogi. - Co?
No, złap ją za rogi.
- Jak? - No…
No.
- Uwaga! - [beczenie koźlęcia]
Na pewno wiesz, co robisz?
[łagodna muzyka]
[beczy]
[chlupot]
[łoskot]
[ciche beczenie koźlęcia]
- [chrząka łagodnie] - [głośne beczenie]
[kolejne beczenie koźlęcia]
[pochrapywanie Kartacza]
[łagodnie] Jaka śliczna!
- [beczy] - Śliczna.
- Hej. - Śliczna.
[oddycha z ulgą]
Witaj w Bodźkach, maleńka. No już.
Nie, nie, nie. Zostaw.
Matka musi ją wylizać.
- [koźlę beczy] - [beczenie kóz]
[beczą]
Zobacz, jak się cieszą.
[Wojtek chichocze]
[koźlę beczy przeraźliwie]
Beczą, bo są głodne. Musisz je wydoić.
Ja? Ja nie umiem.
[Kartacz rży]
A ty jesteś wnuczką Haliny Madej?
- [Oliwka] Dzięki. - Proszę.
A co zrobisz z całym tym mlekiem?
- A o mleczarni słyszałaś? - [chichocze]
Naprawię ci to wieczorem, tylko muszę pojechać po części.
Jutro w południe muszę być w pracy.
Naprawdę,
jak Halina się nie znajdzie, to wyjedziesz?
Ty się wszystkim zajmiesz.
[chichocze]
Mam drugi etat.
Nie. Nie zostawisz mnie z tym.
Mam swoją pracę. Nie wiem.
Wymyśl coś. Weź wolne.
- Byku! - [szczekanie psa]
- [skomli] - [Oliwka cmoka] Tak, co? Dobry piesek.
Piesek. Tak. Dzielny.
Mówią, że zwierzęta znają się na ludziach. No już, chodź. [cmoka]
[chichocze]
- [szczekanie] - Hop.
- [śmieje się triumfalnie] - [klekoczą]
[ponownie się śmieje]
To na szczęście.
I pamiętaj, żeby towarzystwo miało co jeść. Pa.
[trzask drzwi auta]
[wydycha ciężko]
[łagodna muzyka]
[wzdycha]
[cichy gwar]
O. Celebryta przyjechał.
Siema, Wojtuś!
[czule] Kubuś!
No, jak było w stolycy?
- Powiem ci… Dobrze. - [powątpiewająco] Tak?
Wyjdź mi z tym całym Zaśpiewaj dla Polski.
- Nic się tam nie znają, w ogóle. - Co im zaśpiewałeś?
Hita im zaśpiewałem!
[brzdęk gitary]
[obaj] ♪ Tam na brzegu Dziewczyna siedziała ♪
[piosenka disco polo] ♪ W czarne oczy miłość jej zajrzała ♪
- Ja bym na ciebie zagłosowała, wujek. - No bo ty, Tolcia, masz gust muzyczny.
Nie to, co te jurory tam. A wykosztowałem się tylko.
- Pali ten twój smok jak zły! - No. To trzeba było wziąć swój.
Nie mogłem wziąć swój, bo tam się kręciło tyle…
pięknych kobiet.
Wiesz, przyszpanować wypadało.
- No i co? Jakaś poznała się na tobie? - [prycha]
Tolcia, jest tak.
- [spokojna melodia] - Kto nie ma szczęścia w muzyce…
- [kuc parska] - …ten nie ma szczęścia…
w miłości.
- W ogóle. - [śmieje się]
[rżenie kuca]
A…
- [dzwonek telefonu – miauczenie] - …nie mówiłeś, gdzie ja…?
Wojtuś, umowa to umowa.
[cicho] Dziękuję ci.
[piosenka pop w oddali, kobiecy wokal]
[strażak] Siema.
[niezrozumiały głos męski]
Dzień dobry. Smacznego.
Chciałabym zgłosić zaginięcie Haliny Madej.
Z tego, co wiem, to twoja babcia jest pełnoletnia.
I ma prawo wychodzić z domu, kiedy jej się podoba.
No tak, ale jak coś jej się stało?
- A co może jej się stać u nas w Bodźkach? - [parska] Nie wiem.
Ty nie pamiętasz mnie?
Jak razem na jabłka biegałyśmy?
Jak agrest zbierałyśmy, nie pamiętasz?
Ja wiem, że mi po ciąży przybyło trochę z prawej i z lewej,
ale żeby aż tak?
- Matylda! - [śmieje się] Jasne.
[śmieje się]
- Cześć! - Cześć! [śmieje się łagodnie]
[wzdycha] Dobrze cię widzieć. Słyszałam, że karierę robisz…
- Och. - …w kulinarnym świecie.
A gdzie słyszałaś?
Babcia twoja chce wiedzieć, co u ciebie.
Nie ma komórki, to do mnie na internety przychodzi.
Oliwka, ona tęskni za tobą, wiesz?
[bezgłośne] Dajesz mąki do ciasta?
Tylko łyżkę ziemniaczanej.
A reszta to są surowe i gotowane ziemniaki. [mruczy]
[brzdęk sztućców]
- [klekot] - Spróbuj.
Dobre!
„Dobre”. Mój stary mówi, że najlepsze na Podlasiu.
Najlepsze.
[śmieją się]
- Oliwka. - Hm?
A te wrocławskie ciacha to one dobrze smakują?
[śmieje się] Nie najgorzej.
[śmieją się]
To jak? Powiesz mi, gdzie jest Halina?
Jedz, jedz, Oliwka, no jedz.
- Dobra, dawaj ogóra. - [stęka]
[spokojna muzyka ludowa]
[gdacze]
- [gdacze groźnie] - Będziecie mnie gonić, łobuzy?
[kwili]
- [gęga groźnie] - [muzyka nabiera tempa]
[muzyka spowalnia]
[krzyczy]
[krzyk gąsiora]
- Zostaw mnie! - [krzyczy]
- [krzyczy groźnie] - Ja… Ja już idę!
- Dziewczyny, obiad. - [beczą]
- [chrapie] - Co?
Co?
[pochrapuje]
- Co? - [pochrapuje dalej]
[beczą]
Ej. Ej no, halo, wracać! Dziewczyny!
[dynamiczna muzyka ludowa]
No dobra, wracamy do domu. Już.
Do widzenia. Panie zapraszam tam, do domu.
No chodźcie! Do domu!
- Ekstra! - [skoczna muzyka ludowa]
Naprawdę macie charakter po Halinie.
Dziewczyny, do domu! W drugą stronę! Halo!
[muzyka cichnie]
[warkot silnika motoroweru]
[warkot silnika cichnie]
[śpiew ptaków w oddali]
Dzień dobry.
Dzień dobry!
Dzień dobry.
Yyy…
Przejeżdżał niedaleko, pomyślał: „Zobaczę, co się dzieje”. [śmieje się]
Panie Janie, yyy…
A możesz… Możesz mi mówić na ty, aniołku.
[wydycha]
Panie Janie, powiesz mi, gdzie jest Halina?
A co?
Babcia zapodziała się, a? [chichocze]
[śmieją się]
- Słabowato. - [przedrzeźnia] Słabowato.
[śmieje się]
Komu jak komu, ale tobie musiała powiedzieć, co kombinuje.
Ale ja nic nie wiem. Zaprzysięgam się, że nic, no.
Już raz mnie okłamałeś, panie Janie.
Oj tam, oj tam.
Czasem trzeba coś złego zrobić, żeby na dobre wyszło.
[coraz cichsze kroki]
[łagodna muzyka]
Halina bardzo na ciebie…
Tylko ty jej została.
Tylko ty.
[tajemnicza muzyka]
[Halina] Ej, durny ty! Szyfr nasz pomylił.
Co?
Tak stukać miałeś:
dwa krótkie, dwa długie, trzy długie, dwa krótkie, o.
No jakoś tak. [śmieje się]
[wzdycha]
No. A jak tam, zwierzyna oporządzona?
Oporządzona. No i Czerka szczęśliwie okoźliła się.
- [śmieje się] - [Jan śmieje się krótko]
[pogodna muzyka]
Stawiam sto polskich złotych, że Oliwcia pokocha to miejsce.
Wyjedzie. Gospodarstwo sprzeda
i na stałe u mnie zagościć będziesz musiała.
Przestań bez tołku gadać. Zostanie na babciowiźnie.
Pałą genów nie wybijesz. Koniec w temacie.
- A jak gospodarstwo sprzeda? - [wstrzymuje dech] Wypluj to słowo!
- [pluje] - Nastojkę lepiej nalej.
Za pomyślność… dla mojej wnusi.
- [wydycha z ulgą] - [muzyka cichnie]
[trzaski elektryczności]
Na pewno wiesz, co robisz?
[Kuba stęka, wzdycha]
Proszę.
- Masz jakąś szmatę do wytarcia ręki? - W bagażniku.
Po co ci te wszystkie pudła?
Nie lubię, jak jedzenie się marnuje. Jak coś zostaje mi w pracy, to rozwożę.
[zapalanie, warkot silnika]
- [ryk silnika] - [naśladuje ryk silnika, chichocze]
[warkot silnika ustaje]
Chodzi jak zły.
[rechot żab w oddali]
Dziękuję.
[prycha]
I co teraz?
Nic, wrócę do siebie.
Zaopiekujesz się tym wszystkim, co?
Pomóż mi, proszę.
Halina ci tego nie wybaczy.
Trudno.
Idę pożegnać Kartacza i sobie z nim pogadać.
Dzięki!
[prycha]
- [beczenie kózki] - Wojtek! Wojtek!
- [dalsze beczenie] - Chodź, coś się dzieje z malutką!
[napięta muzyka]
[beczenie kózki]
- [słabe beczenie kózki] - [kroki]
[Kuba wzdycha]
[beczenie kózki]
Jest osłabiona.
Wygląda na to, że nie je pokarmu matki.
- Musimy ją jakoś nakarmić. - Ale jak?
- Mlekiem w proszku. - To pójdę po sąsiada.
Nie, nie, nie, nie. Mam, co trzeba, w samochodzie.
- [słabe beczenie kózki] - Ćśś…
[pochrapuje]
[chlupot]
Miało być dla mojej córki.
[ciche beczenie kózki]
- Weź ją na kolana. - Co?
Weź ją na kolana, będzie ci łatwiej karmić.
- [wstrząsanie cieczy] - [parska]
[cicho] Teraz… weź rękę.
Weź mleko do ręki.
- No i teraz. - [kózka cicho beczy]
No jedz. Jedz, maleństwo.
[Oliwka śmieje się łagodnie]
To co ty tam w tym swoim Wrocławiu robisz?
- Gotuję. - [wstrzymuje dech]
O, a mnie tak skręca z głodu. Nakarmisz mnie?
[chichocze]
A ty nie musisz wracać do córki?
Jest z dziadkiem.
A jej mama?
[wzdycha] Nie jesteśmy razem.
[błagalnie] No to jak?
[ballada, kobiecy wokal po angielsku]
Do twarzy ci z tym gotowaniem.
Miałeś pokroić chleb.
[chrupanie]
[mruczy ze smakiem]
Też robię kanapkę z pomidorami, ale ta…
[mruczy ze smakiem]
- …smakuje jakoś inaczej. - [chichocze]
[gęgają]
A wy tu co?
Cisza nocna! No już!
Przepraszam.
[gęgają dalej]
Zapraszam, drogie panie, idziemy.
Dobranoc! No, chodź, chodź, chodź, chodź. Chodź, chodź, chodź.
Zaskoczyłaś mnie dzisiaj rano i…
poplątałem sprawy między nami. Masz mnie za Wojtka, a ja Kuba jestem.
[trzaski elektryczności]
[beczenie kozy]
- [beczenie kóz] - Ćśś…
[gruchają]
[miarowy hałas]
[pogodna muzyka]
[śmieje się]
Serio?
Nawet was zaczęłam lubić, ale nie jedziecie.
- [odgłosy zwierząt] - Do widzenia! Zostajecie tutaj!
Sio!
Nie jedziecie ze mną.
Panie też wysiadają. Zapraszam.
[pogodna muzyka]
[zwarcie]
[szczęk otwieranej maski]
Znowu kuny?
[trzaski elektryczności]
[mąż Eli] Mordę ta śliwka wykrzywia od samego patrzenia!
[szwagier] A ty jak zawsze uprzedzenia masz.
A! To wy!
- To my. - Tak, to my, no.
A co wy tu robicie?
- Aaa, yyy… - Warzymy narodowy podlasiański trunek, o.
Co?
Ale co? Halina serów nie robi, pozwoliła nam tu zainteresowania rozwijać.
Dziedziczka nie ma nic przeciwko.
No, może się dogadamy.
- [kuriozalna muzyka] - Ot, to. [śmieje się]
Potrzebuję mechanika. Znacie kogoś?
Mąż kuzynki szwagra mojej Wiesi, co w Wielkiej Kańce mieszka, ma warsztat.
No, to sprowadźcie go dla mnie… [mruczy przecząco]
…to znaczy do mnie. Na już.
Ta co tu… On miał wczoraj poprawiny po chrzcinach,
jego przed południem nie ściągniesz z wyra.
No, dobra, ale dzisiaj go dowieziecie?
Zrobić się da, tylko… ekwiwalent jaki za tę przysługę warto…
Dobra, panowie, ile chcecie?
A gdzie? Pieniądze?
- Tfu! - Tfu.
Nam o cukier rozchodzi się.
- O cukier? - Halina zapasy ma. Góry cukru.
- [zacina się] Całe szafki tam. - [prycha]
- Dobra, bierzcie. - Jest!
[radośnie pokrzykują]
- Halinowy cukier! - Dziedziczko!
Pani, poczekajcie, Oliwka!
- Siadaj na zydel tu. - Zasiada.
Bo jest tak, że może ty by nam pomogła nasz spór rozstrzygnąć.
Który lepszy zajzajer pędzi, a?
Z biznesem ruszamy i trzeba wybrać, co ludziom sprzedawać będziemy.
- [mąż Wiesi] No tak. - Dobra.
Tak?
Śliwka.
[siorbie]
[przełyka]
[wydycha]
Dobra.
Jabłko.
- [napięta muzyka] - [przełyka, wydycha]
Też dobre.
- [kuriozalna muzyka] - Yyy…
Się tak wymieszało – ma moc.
[chucha]
Wymieszała! Dajesz!
- Ale co ty mnie tu lejesz? - Mieszaj! Łykaj.
Ech, ty!
[napięta muzyka]
Ożeż ty, kur…!
[kuriozalna muzyka]
- [łapie dech] - Jaka to miks jest!
Jest… ogień!
- Będziem mieszać! - Będziem mieszać!
Szwagier, kocham!
I… ciebie też.
Ty pa, jak się pochowali, no.
Jak ja ich dorwę pod wpływem, to oni mnie popamiętają.
- [mąż Wiesi] Szwagier. - A?
Z tyle towaru to i z dziesięć się nawarzy litrów.
Jakie dziesięć? Co ty, całą matematykę w szkole przespał, a?
- A ty znowu co? Do kłótni tylko? - Jest dobrze.
[mąż Wiesi] Narzekanie.
Zdurnieli do reszty. Co wy teraz Halinę okradacie?
Ale gdzie! My z chęci niesienia sąsiedzkiej pomocy.
Ta, nam się tylko taki obszar empatyczny utworzył w środku.
O. Empa co?
A ty co? Poczytałby, krzyżówki porobił,
to i w tobie by się rozsztrymowała taka przestrzeń słowna.
- [zacina się] - No głupi i głupszy.
Żeby wam się ta empatia z rozumem troszeczkę łączyła.
Mówi tu dla mnie. Gdzie wy ten cukier targacie?
- No? - Synogarlico moja, duszyczko jedna.
Ja ci wszystko to zaraz wyjaśnię…
No, ja czekam, tylko niech mi tu jeden z drugim głupa nie klei.
[wzdycha]
Za wolno mieszasz, to trzeba szybciej.
- Tak, o. - Proszę.
- Tak. - Cicho!
- [tajemnicza muzyka] - [wystukiwanie hasła do drzwi]
Jeszcze raz.
[ponowne wystukiwanie hasła]
- [Jan] Co jest? - No, Halina jest?
- Halina! Halina! - Aha.
O. Stało się co?
- No. Ten mój durny chłop… - I mój.
No, jeszcze durniejszy.
W konszachty weszli z Oliwką.
- [zacina się] No to ja nie wiem… - My nie wiemy.
My nie wiemy, czy to jest dla ciebie dobrze, Halina.
[ciężka muzyka]
Opowiadaj.
[pochrapuje]
Yyy… Bo my do wniosku doszli, że żadnego mechanika jednak nie znamy.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Ale… Chwila, chwila!
Panowie!
Przecież obiecaliście.
Z żonami własnymi nie będziem wojować.
Siła wyższa. Z Panem Bogiem.
Rozumiesz coś z tego, Kartacz?
[Kartacz rży]
[pogodna muzyka]
[wydycha]
[beczenie kóz]
Chodź!
Stawać mi tu jedna za drugą!
Telma. Luizka.
Błagam.
Współpracujcie. Dziewczyny.
Drogie panie!
- Zapraszam. - [beczy]
No. Już.
- Gleba! - [krzyczy]
- [śmieje się] - Jezus Maria!
[wzdycha] I humor z rana jak śmietana. [śmieje się]
Daj. Do mleczarni zawiozę. I tak będę tamtędy jechała na interwencję.
Serio? Ty masz tutaj co robić?
Baby z Wodniczek o pszczoły się pożarły i nie mogą się doliczyć, które są czyje.
A wy macie tu w ogóle taksówki?
Oczadziałaś.
Pieniądze na marnację będziesz wydawała?
Taryfą to jak żyję to ja w życiu nie jechałam.
Poza tym i tak tu nikt nie przyjedzie.
To jak ja mam się dostać na pociąg do Białegostoku?
Jakoś samochód później ściągnę lawetą, ale jutro muszę być w pracy.
Musisz albo nie musisz. Dzieci ci nie płaczą.
Dopiero co przyjechałaś, to posiedź. Gdzie cię tak gna i gna?
Oliwka.
Ja oglądam te programy kulinarne.
Dla jednych za słono, dla drugich za pieprzno.
Ludzie wydziwiają, Oliwka.
Jaka to harówa jest.
Masz rację. Już dawno nie miałam urlopu.
No. No to właśnie.
- [charczy] Dzwoń do szefa. [kaszle] - Jakiego szefa? Gdzie mam dzwonić?
[z trudem] Powiedz, że cię… [kaszle] …grypsko złapało.
Moja Jagódka tak mnie czasami czaruje.
[zwykłym głosem] No, działa. Czasami działa.
[oddycha ciężko] Ach, czekaj. Zapomniałabym, po co ja tu przyjechałam.
Listonosz u mnie zostawił ostatnio, jak na kawce był.
Ale to jest do Haliny. Ja nie mogę tego otworzyć.
Twoja babcia powiedziała mi, że mam ci wszystko zostawiać.
- Bo ty jesteś teraz tu pani na włościach. - Zaraz, stój. Kiedy ci powiedziała?
Zawczasu.
„Wzywam do niezwłocznej zapłaty kwoty 25 000 złotych
na rzecz wierzyciela Ziołowa Osada
w terminie 30 dni od otrzymania niniejszego wezwania”.
Ch… od ziół!
[kaszle]
[charczy]
[Robuś] Jezu. Co ty znowu odstawiasz?
[chrypie] Przepraszam cię, Robuś, ale coś mnie strasznie rozkłada.
[kaszle, zacina się] Po prostu zupełnie nie mam siły.
To musi być jakaś podlaska odmiana grypy. [kaszle]
Wiedziałem, że nie wrócisz na czas. Czułem to.
[zwykłym głosem] Wiem. Masz prawo być wściekły.
Nie planowałam tego. Przepraszam.
[wzdycha] Znajdę jakieś zastępstwo.
Oli, brakuje mi cię tutaj. Przez te pięć lat byłaś zawsze obok.
Przestań, bo się rozkleję.
Powiedz, że konkurencja chce cię podkupić, co?
No przyznaj się. Ile ci zaproponowali?
Robuś, gdzie ja bym znalazła takiego wyrozumiałego szefa, co?
Ta, ta, ta, ta, ta. Dobra, nie urabiaj mnie na komplementy.
Odpracuję to wszystko, naprawdę.
[wzdycha] Masz tydzień.
Dziękuję, szefie. [chrypie] I przepraszam za tę grypę.
[pogodna muzyka]
[rży]
[rży ponownie]
[kobieta] Bierz ten szpadel i leć po wodę.
- Dzień dobry, panie Jakubie. - Dzień dobry, pani Alicjo.
A! A jak Michaś?
Na szczęście zdrowy, dziękuję.
[kobieta 2] Gdzie jest grządka z bazylią? Bo ja nie mogę znaleźć.
[mężczyzna] Liście zagrabić trzeba! No przejść się nie da!
- Jak poszło? - A…
- Tragedia. - Nie…
Mamy to. [śmieje się] Warszawiaki chcą dać pieniądze nie dość,
że na pijalnię ziół w Białymstoku, to jeszcze stolicy i Lublinie.
[krzyczy uradowana]
[całuje głośno] Rewelacja!
Nim podpiszemy umowę, chcą nas jeszcze odwiedzić.
No… to… mamy co oblewać, nie?
- [trysk wody] - Oż ty!
- [warczy] - Nie poddam się bez walki!
- Tak? - Tak.
[kobieta się śmieje]
Nie, nie, nie, nie, nie. Nie! [krzyczy]
[krzyk kobiety]
[kobieta] Nie, nie, nie! [krzyczy]
Wodę marnujecie! Nie wstyd wam?
[zacina się] Wstyd.
Wstyd.
Przy pogłębiającym się ociepleniu
za dziesięć lat poziom naszej Narwi spadnie o metr!
Czy tylko ja tu się przyjmuję naszą planetą?
To jest na pewno twój ojciec?
- Inteligencję dziedziczy się po matce. - A!
Ale urodę po ojcu.
- To chyba nie jesteś moim tatą. - Oż ty mała!
- [śmieje się] - [warczy]
Kupiłeś mi wczoraj mleko i butlę?
Musiałem pożyczyć znajomej.
Ale nasze maleństwa i tak już jedzą normalnie.
To czym ja nakarmię Anielkę?
[cmoka] Coś wymyślimy.
- [klekot bociana] - [gwar]
[skwierczenie]
Szefie!
Gąska… [zacina się] …mi się chyba przypaliła.
- Chyba? - No…
A mówiłeś, że gęsina to twoja specjalność.
No, stresująca atmosfera… [zacina się] …dla mnie gotowanie utrudnia.
No dobra, to nie musisz się już stresować. To twój ostatni dzień dzisiaj.
- Tak? - Tak.
I dobrze. [chrząka]
W pizzerii… w Białym szukają do pracy.
No, idealnie.
Sobie będę bezstresowo rozmrażać margarity i inne takie tam. [łka]
Capricciosy, tak, uhm.
[płacze]
[zacina się]
[pociąga nosem, płacze]
Baran mnie wyrzucił! [bełkocze]
[zamykanie drzwi]
Kolejny?
[wzdycha] No kolejny.
Oj, nie mam ci ja szczęścia do kucharzy.
Może czas na dziewczynę w kuchni?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
O, dzień dobry.
Szukam właściciela.
Karczmą zarządzam ja, a ziołami mój syn.
Aha, to o syna mi chodzi.
A to znajdzie go pani tam.
Dziękuję.
- [Tola] Do widzenia. - Do widzenia!
- Wiesz, co to za dziewczyna? - Nie.
[tajemnicza muzyka]
[Oliwka] Wojtek!
Szukam twojego szefa.
Coś się stało?
Jak można tak nękać staruszkę?
- Yyy… Wszystko się da jakoś wytłumaczyć. - Próbujesz go bronić?
- [zacina się] Nie, ja po prostu… - Zaprowadź mnie do niego.
- [zacina się] Wyjechał w interesach. - Kryjesz złamasa?
- Jego ojciec mi powiedział, że tu jest. - Aha.
- No. Dobre, nie? - Wojtek.
Musisz poudawać przed jedną dziewczyną, że jesteś mną.
[prycha]
Kuba, to nie tak się robi.
Nie rozumiesz, no.
Zaplątałem. Wymyślę, jak to rozplątać, ale na razie musisz mi pomóc, okej?
Jesteś Kuba Wolak,
właściciel Ziołowej Osady. Nic więcej nie mów, tylko przytakuj.
[ekscentryczna muzyka]
Tak?
Tak.
Nie wstyd ci? Tak starszą kobietę po sądach ciągać?
Tak?
Mało masz własnych pieniędzy? Musisz ciągnąć jeszcze od Haliny?
Tak.
- Bawi cię to? - Tak.
Szefie. [zacina się]
Może umówisz się z panią Oliwią wieczorem w karczmie, przegadacie sprawę.
Przecież chciałeś pani Halinie zaproponować polubowne rozwiązanie,
a teraz masz bardzo ważnego calla.
[niskim głosem] Tak.
[prycha]
- [wydycha z ulgą] - On jest jakiś nieposkręcany?
A… [zacina się] …pracuje nad nowym szamponem
i za dużo siedział w oparach szałwii.
No, ale to przyjdziesz wieczorem na dwudziestą do karczmy.
Dobrze ten pożar ugasić.
Chyba tak.
Samochód mi znowu nie działa.
Tak?
W sensie – to zostaniesz dłużej?
Fajnie.
[muzyka ludowa z głośnika]
[zacina się] Dzień dobry!
- [mąż Eli] Szczęść Boże. - Dzień dobry.
My, ze szwagrem,
przeprosić chcieliśmy.
[zacina się] Głupio rano wyszło. Oliwka jeszcze pomyśli,
że my tu na Podlasiu niehonorne chłopy są.
My umowy byśmy dotrzymali, ale te nasze baby to szkoda gadać, no.
Kręcą nami, jak chcą.
No tu mi trzeba szwagrowi przytaknąć.
Jak to będzie między nami? Zgoda?
Zgoda. Wchodźcie do środka.
- O! Zgoda! - O, tak, tak, tak.
- O. Na zgodę. - Ale…
Nie trzeba było.
A, trzeba, nie trzeba – weźmie.
- Odłoży. - Dziękuję. Dziękuję. Siadajcie.
A, to tak coś.
[prezenter] Dla tych, co w festynach lubują się,
przypomnienie mam.
- Festyn w Bodźkach nam się szykuje. - O!
Każden jeden mile witany będzie.
A już teraz głos dadzą ulubione dla was bodźkowe Sikoreczki!
[szuranie przesuwanego taboretu]
- Częstujcie się. - Yyy… A!
- [kobiecy śpiew z głośnika] - Ach.
♪ W dalekie, obce strony ♪
♪ Bo mi nie chcieli dać, hosadyna ♪
- Nie smakuje wam? - ♪ Dziewczyny ulubionej ♪
- [zacina się] Dobre. Takie… - ♪ Bo mi nie chcieli dać, hosadyna ♪
- ♪ Dziewczyny ulubionej ♪ - …wykwintniejsze trochę.
No ale… z serem, z ketchupem, to byłoby jeszcze lepsiejsze.
- [mąż Eli i Oliwka się śmieją] - Powiedzcie, panowie.
A wy wiecie, o co poszło pomiędzy Haliną a Ziołową Osadą?
Początek zadry był taki, że stary Wolak, ojciec Kuby znaczy się,
wszedł w posiadanie łąki Haliny.
Jak: wszedł?
Tam, gdzie teraz zioła Kuby są, twojej babci ojcowizna była.
No, a twoja matka wbrew Halinie łąkę sprzedała.
- ♪ Hosadyna, jak ja o tobie myślę ♪ - Pamiętam, jak się pokłóciły.
- [mruczy potakująco] - Ale mama nie mówiła, o co poszło.
Powiedziała, że już nie będziemy przyjeżdżać do Bodziek.
Halina resztę łąki powinna Kubie sprzedać,
toby i długi pospłacała… [zacina się] …i wszystko.
No to i racja jest, o. Ona przez te… [śmieje się]
…przez te procesy tylko w zgryzotę weszła.
- [gwar] - [stukot sztućców]
Zaproponujesz jej, że zrezygnujesz z odszkodowania,
jeżeli Halina przestanie wysyłać na ciebie, w sensie na mnie,
donosy, rozumiesz?
Kubuś, to ja do ciebie dzisiaj mówię „Wojtek”?
- Tak. - To do mnie „szefie”.
„Prezes” ci lepiej pasuje.
[piosenka pop z głośnika, niezrozumiały wokal męski]
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Kelnerem też tu jesteś? - Trzeba jakoś wiązać koniec z końcem.
Wojtuś.
[odchrząkuje] Zapraszam.
[szuranie odsuwanego krzesła]
Mam propozycję.
Ale na sucho
to u nas o interesach gadać nie wypada.
Mam rację, Wojtuś? Wojtuś.
Trzymam go, bo…
przyzwoity chłopak.
Tylko taki czasami trochę niegramotny.
Co tak stoisz jak widły w gnoju? Skocz raz-dwa po… [źle wymawia] …menu.
Tak jest, szefie.
- Prezesie. - Prezesie.
Dziękuję, ja naprawdę nie przyszłam tutaj jeść.
Sprzedam resztę łąki Haliny. Proponuję 150 tysięcy.
Pasuje?
Tak. [zacina się] Podoba się dla mnie ta propozycja. Dogadani są.
Zwariowałaś?
Złamas tyle krwi napsuł twojej babci, a ty mu chcesz ziemię sprzedawać?
Gdzie twój honor, dziewczyno?
Ot, mnie raz tak palma tylko odbiła, jak żem samogon z niepewnego źródła…
- Cicho! - …testował.
Chodź! Chodź! No już!
Poczekaj! Halina potrzebuje pieniędzy.
No to trzeba je zarobić. Nie wiem, zacząć znowu sprzedawać sery.
Ma bana w sanepidzie.
Ojej, wszystko da się jakoś załatwić.
[Wojtek] Kurku.
Wojciechu Kurku. [cmoka karcąco]
Za „złamasa” przeprosisz albo innego pomagiera będę szukać musiał.
Prezesie, błagam, nie teraz.
[parska] Naprawdę po tym wszystkim chcesz być jego popychadłem?
Nie, nie przesadzajmy. Wojciech jest co najwyżej podnóżkiem moim.
[gaśnięcie silnika]
Oj, źle! Źle. Źle, źle, źle, źle.
Z synem moim udało się panience rozmówić, jak widzę?
Cześć, tatko.
Wojtuś, ja cię kocham jak syna, ale jeszcze jedno słowo…
Zaraz, to to jest pański syn?
[niepewnie] No. Niepodobny, co?
- Oliwka, chciałem ci to powiedzieć. - Tato!
Patrz, jakiego maluszka z dziadkiem uratowaliśmy.
Błąkał się na poboczu.
- Może byś przygarnęła Maciusia? - Tola, ja muszę porozmawiać z Oliwką.
Nie, nie musisz. Naprawdę wszystko jest jasne.
Słodziak. Ale nie mogę.
Muszę teraz ogarniać małą kózkę.
[wstrzymuje dech] Małą kózkę? Mogłabym ją zobaczyć?
Jasne, zapraszam.
Gospodarstwo Haliny Madej.
Chwileczkę, chwileczkę. A to… kim panienka jest dla Haliny?
Proszę syna zapytać.
Co wyście nawywijali?
Dzbanki podlaskie. Śśś…
[smutna muzyka]
[mówi bezgłośnie, wydycha ze złością]
Panie Janie.
Panie Janie!
[głośno] Panie Janie!
- A co? Pali się czy co? - Jesteś sam?
A jak? A jak inaczej o tej porze? Ja z kurami spać chodzę.
- A ja przez okno widziałam jakąś kobietę. - [rżenie, chrapanie Kartacza]
Takie rzeczy w moim wieku? To by się na cmentarzu skończyć mogło.
Ale…
U nas to nieobyczajnie… o takiej porze wizyty składać.
Ja tylko na chwilę. Dlaczego sanepid zakazał Halinie robić sery?
Kontrola się objawiła.
Trafiło na biurwę nieżyczliwą. Dziamgać zaczęła, że babcia twoja
dokumentacji nie prowadzi jak trzeba. A papiery to u nich świętość.
[łoskot]
[zacina się] To matka moja.
Straszy mnie, że ja o przedłużenie rodu naszego…
- [otwieranie drzwi] - …nie zadbałem.
Halina!
[napięta muzyka]
[wzdycha z ulgą]
A co ja poradzę, jak ja całe życie w jednej kobiecie kochał się?
Dobranoc.
[otwieranie drzwi]
- [tętent końskich kopyt] - [napięta muzyka gra dalej]
[postękuje, śmieje się]
[syczy z bólu] A!
[postękuje]
Ajajajajaj, to ja chyba będę musiał
dla ciebie okłady na gołe ciało porobić, co?
No, no, w marzeniach chyba, na zdrowie mi pójdzie.
- Słyszał ty? - Co?
Serami zaczyna się interesować.
Wsiąka w gospodarstwo jak woda w gąbkę.
Chodź, chodź, chodź, chodź.
Trzeba nastojkę nalać.
A może ja by cię tak od tyłu podrapał, co? [śmieje się]
Oj, ty stary zbereźniku. No, chodź.
Ja wobec ciebie, Halina, uczciwe zamiary mam.
- [śmieje się] - Przed ołtarz bym poprowadził.
E…
- [parska] - [śmieje się łagodnie]
- [rechot żab] - [zgrzyt kołowrotka]
[coraz głośniejszy stukot kopyt]
[parskanie konia]
Oliwka! Zachodź do mnie!
- Nie, nie będę robić kłopotu. - Bez gadania!
Daniel! Dzieciaki!
Stół szykujcie, gościa mamy!
Czy mogłabym do cioci wpaść do Wrocka?
No pewnie, że możesz. Wszyscy możecie, całą rodziną.
A gospodarstwo to kto obrobi?
[parska] Przez to całe gos-po-dar-stwo, to my nigdy nie wyjeżdżamy.
Ale nam tu dobrze.
I mamy wszystko, co potrzebne do szczęścia. [śmieje się czule]
[parska] Jedyna fajna rzecz tutaj to festyn.
- Wiocha. - Dziewczynki!
Ja serdecznie przepraszam panie, ale już pora gonić dzieci do łóżek.
Gąski, gąski! Do domu.
No, już, już, już, już, już, już! Już.
- Pa, mamo. Cześć, ciociu. - Pa, pa!
- Dobranoc! - Kocham was, pa.
[Jagódka] Cześć!
Herbata?
Nalej wina.
A ty opowiadaj, co się dzieje.
- [chlupot nalewania] - [wzdycha]
Nawet nie wiem, od czego zacząć.
No, od początku.
[siorbie]
[wydycha]
[wzdycha]
Na dwa razy.
Zdrówko.
[siorbie]
[wzdycha z ulgą] Teraz pogadamy.
[obie] ♪ Jestem sobie Podlasianka ♪
♪ Mam fartuszek po kolanka ♪
[bełkotliwie] Precz z ziołowym złamasem!
[bełkotliwie] E! I… [zacina się] …precz ze wszystkimi złamasami świata!
Oj.
Ej. Ale misiek z niego był fajny.
[mruczy sceptycznie] Tandeta, nie?
- Kartacz? - Ej, nie, nie, nie, no co ty.
On ci wpadł w oko przecież.
No a mama jego córki?
A to ja nie wiem.
A to ja nie wiem, bo ten Kuba… to on tak…
tak bierze i on tak trzyma, trzyma dla siebie tak trzyma.
Ty… a na tym festynie to można sery wystawiać?
Można, można.
- ♪ Na jednego… ♪ - [obie] ♪ …mrugnę oczkiem ♪
♪ A drugiego trącę boczkiem ♪
Amanda cię pozdrawia.
A ciebie Maciuś! [śmieje się, cmoka]
- Jak poszła operacja? - Wszystko zgodnie z planem.
Doszła do siebie i czuje się dobrze.
Ty jesteś najlepsza. Trzymałam za ciebie kciuki.
Wiem, kochanie, czułam to.
- Cześć. - Cześć.
Cześć. Tolcia, widzimy się pojutrze.
- Już nie mogę się doczekać. - Ja też.
Kocham cię, mamo.
Też cię kocham. Pa!
Amanda, powiedz: pa.
- Powiedz: pa. - Pa!
- [sygnał rozłączania]
Odkręciłeś wszystko z tą Oliwką?
[wzdycha] To nie jest takie proste.
[smutna muzyka]
Znasz się na ziołach,
robisz mikstury, które pomagają innym, a swoich spraw zupełnie nie ogarniasz.
Chyba muszę zrobić miksturę, żebyś nie była tak przemądrzała.
[Tola prycha]
Fajna ta Oliwka. Nie dziwne, że ci się podoba.
A ty skąd to wiesz?
- [cmoka] - [Maciuś mruczy]
Co z ciebie za szeptuch? Babcia się w grobie przewraca.
Szeptun! Mądralo!
- [śmiech Toli] - Co jest? Cisza nocna.
- [mówi niezrozumiale, naśladuje łoskot] - [śmieje się]
[kobieta] No i co? O ty!
[postękują]
- [cykanie świerszczy] - [coraz głośniejsze kroki]
Przygotowałem ci nową mieszankę ziela fajkowego.
Szukasz nowego kucharza?
Zajmij się swoimi sprawami, dobrze?
Przyjeżdżają inwestorzy. Dobrze by ich było miło ugościć.
A z wnuczką Haliny sprawę jak trzeba, załatwiłeś?
[bierze wdech, waha się]
- Czyli jak? - Oszukałeś ją. Tak czy nie?
[stęka, wzdycha]
No?
Tak.
No. To zachowaj się jak facet i ją przeproś.
[przygrywka gitarowa]
[tupie rytmicznie]
♪ Daj mi tę noc ♪
- ♪ Tę jedną noc ♪ - [śmieje się]
♪ Daj, daj, daj – z gestem – mu tę noc ♪
♪ Tę jedną noc ♪
[cmoka]
Wojtuś?
Wyślesz mnie jako telegram muzyczny z przeprosinami. Do niej.
- Wojtek, co ty pierniczysz? - Dzisiaj niestety nic.
Na filmie widziałem. Kuba – działa.
No… Tolci by się przydało rodzeństwo.
- Jezu, błagam was! - Ale by szkoda było.
Jakby takie geny, jak wasze, tatko, na zmarnowanie poszły.
Słyszałeś? Wojtuś, ty jak się postarasz,
to do rzeczy mówisz. Żółwik.
[Kuba i ojciec się śmieją]
Koledzy.
[smutna muzyka]
[szelest papieru]
[głos Haliny] „Oliwciu, kochana moja wnusiu.
Który to już list dla ciebie ślę?”
„Wnusiu, u mnie po staremu.
Jedną cię mam i serce dla mnie z żalu pęka,
że kolejne lato cię u mnie nie było”.
„Zima już za progiem i Święta.
[z żalem] A dla mnie smutek, bo bez ciebie.
A Mikołaj pewnie do mnie zajrzy z podarkiem dla ciebie.
Paczką ci wyślę”.
[szelest papieru]
[radośnie] „Z wiosną bociany się naleciały,
Kartacz podrósł i każe mnie dla ciebie pozdrowienia słać.
Czekamy tu na ciebie”.
[smutnie] „Wszystko się dookoła raduje oprócz mnie, moje serduszko.
Tęsknię za tobą.
I wyglądać listu od ciebie nie przestaję.
Naskrob dla mnie starej cokolwiek”.
[beczą]
[czule] „Kocham cię, moja kózko.
Moja gwiazdeczko. Tulę z serca.
- Babcia. - [stukot racic kóz]
Babcia.
- Ja nigdy nie dostałam tych listów. - Babcia”.
[beczą]
[warkot silnika ustaje]
[rechot żab]
[Ela] A ty co tu robisz?
Z Oliwką swoje sprawy mamy.
Uhm.
Halina nie będzie zachwycona, jak się dowie, że jej wnuczkę nawiedzasz.
Po nocy.
Moim zdaniem to ludzie o tej porze powinni spać.
We własnych łóżkach.
[wzdycha]
Dobranoc, pani Elu.
Dobranoc.
[tajemnicza muzyka]
[grzechot]
- Do mnie sprawę masz? - Dla Haliny wieści niosę. Niedobre.
Mów.
Jej wnuczka się z największym Halinowym wrogiem brata.
Ożeż ty!
- Ani słowa o tym Halinie. - No a jak?
Jeszcze się na nerwy rzuci i pogrzeb autentyczny będziemy wyprawiali.
[cicho] A…
Ja się tym zajmę.
[pianie koguta]
[tajemnicza muzyka gra dalej]
[dmucha]
[rower klekocze]
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
[stęka]
[klekot nóżki roweru]
Na kogo tym razem doniosłeś, konfidencie jeden?
- Też się cieszę, że cię widzę. - [parska]
Będziesz mogła znowu sprzedawać swoje sery.
- Co to jest? - Przeczytaj.
Musisz mieć tu niezłe wtyki. Najpierw załatwiasz nalot na Halinę,
a później jednym zawołaniem likwidujesz bana.
Kierowniczka kupuje u mnie zioła, a z donosem nie mam nic wspólnego.
Jasne.
- Cześć, Oliwka. - [z fałszywą radością] Cześć!
Teraz ja prowadzę.
Dobra.
[pogodna muzyka]
[głos Haliny] Z litra mleka jakaś ćwiartka sera wyjdzie.
- Dla mleka dobrze, jak posolone będzie. - [śmieje się]
Gdy na ogniu buzować zacznie, hyc garnek z palnika.
Aby smakowitość należyta była, soku z cytryny dla niego niech podleje.
Na oko ździebko starczy.
I najważniejsze…
♪ Daj mu tę noc, tę jedną noc ♪
♪ Daj, daj, daj mu tę noc, tę jedną noc ♪
Słucham?
Od Kuby. Na przeprosiny.
On cię tu przysłał?
Ale działa, nie?
No… [prycha] …nie bardzo.
Miałem problem też z doborem repertuaru, nie?
Gdzie paluchem!
Nie solisz?
[cmoka]
No, niesłone.
- [wzdycha zrezygnowana] - Bo nie solisz.
[warkot silnika motoroweru]
[warkot silnika na biegu jałowym]
[warkot ustaje]
Czego ty od Oliwki Madej chcesz?
Nie chce mnie widzieć. Może być pan spokojny, panie Janie.
[spokojna muzyka]
Widzę, że ona tobie w oko wpadła, a?
Koncertowo zawaliłem sprawę.
Na poważnie ci pikawka załopotała do Oliwcii naszej.
[chichocze łagodnie]
Bo to fajna dziewczyna.
Bardzo.
Toś brynzel jest. Szansa na pogodzenie z Haliną była.
Nie wiem, czy pani Halina byłaby tak szczęśliwa.
Sam pan wie, że to ona zaczęła sprawę między nami!
Podała mnie do sądu, a jak chciałem się dogadać, to…
To mnie pogoniła, cholera jedna.
Złego słowa na gołąbeczkę powiedzieć nie dam.
A że charakterna jest, to prawda.
To może jest nadzieja
na uczucie między tobą a Oliwką, a?
[przygrywka gitarowa]
- ♪ Bo do tanga trzeba dwojga ♪ - [beczenie kóz]
[obaj] ♪ Zgodnych ciał i chętnych serc ♪
[we trzech] ♪ Bo do tanga trzeba dwojga ♪
♪ Tak ten świat stworzony jest ♪
- [brzdęk gitary ustaje] - [mówi niezrozumiale]
Jakoś te sery to się do Halinowych nie umywają, o.
A taka kucharka z dużego miasta, ho, ho, ho!
Panowie. Kozie sery to nie jest moja specjalność, tak?
- Dopiero się uczę. - Ja wiem. No dobra, dobra, dobra.
♪ Bierz mnie, będzie wspaniale ♪
- Biorę! - ♪ Obsyp… ♪
- [brzdęk gitary ustaje] - ♪ …mnie złotym deszczem ♪
Biorę cię.
No, na zastępstwo, żebyś za Halinę zaśpiewał. Na festynie.
- [Oliwka się śmieje] - A…
Nie. To nie.
- Nagroda jest. - A jaka?
- Dziesięć tysięcy polskich złotych. - [fiuka]
- Do podziału. - Aaa…
[cicho] Na pięć. [ciszej] Na sześć.
- Na pięć. Na sześć… - [bezgłośnie]
No to tak. [zacina się] To mi się podoba się dla mnie, no.
[śmieje się] Mamy to. Dobrze! [śmieje się]
- Matylda. - No, co tam?
A ty już ustaliłaś, kto na Halinę do sanepidu doniósł?
- Oliwka. Pracuję nad tym, tak? - [otwieranie drzwi]
- Cześć, wujek! - Skarbek!
[naśladują beczenie kozy]
- [brzdęk butelek] - [stukot stawianej butelki]
Jak tam z serami?
- [chlupot] - No spróbuj.
Szału nie ma.
Mój tata ziołami mógłby je doprawić.
[zacina się] Kuby zioła najlepsze w okolicy.
No, najlepsze.
[zacina się] Najlepsze.
O nic nie będę prosić twojego ojca.
Nie musisz. Możesz kupić, co trzeba.
O! Mądrego to i miło posłuchać, no.
- [rechot żab] - [łagodna muzyka]
Rozumiem, że jesteś zła na tatę. Też bym była.
Zrobił ze mnie idiotkę.
Zakochał się. A wiadomo, co serotonina robi z człowiekiem.
[śmieje się łagodnie] Twój tata to chyba często się zakochuje?
Bardziej to dziewczyny zakochują się w nim.
Nie dziwię się. Fajny z niego gość.
[Kartacz parska]
Może byś mu odpuściła?
Proszę cię jak osoba kobieca osobę kobiecą.
[łagodne kobiece wokalizacje]
[świergot ptaków]
[klekot bocianów]
[muczenie krowy w oddali]
Marek, od początku mówiłem, żeby sobie odpuścić te podlaskie biznesy.
Tutaj nawet GPS odmawia współpracy.
Darek. Ja w ogóle nie wiem, co my tu robimy.
Przyroda mnie nienawidzi. Za chwilę coś tu mnie zeżre, zobaczysz.
Jak ostatni raz byłem na wsi, to mnie komar tak dziabnął,
że mi gęba spuchła jak bania. Ja mało nie umarłem, człowieku.
- Patrz – bocian. - No widzę.
Spokojnie, przecież tutaj nawet komarów nie ma.
Ty. Pa na tych dwóch.
Jakby ich komary miały żreć, toby na bani ciągle latały.
[Marek] Panowie!
Dzień dobry!
[kuriozalna muzyka]
Jest pytanie: jak trafić do Ziołowej Osady?
Bo GPS nam… zwariował.
Offline!
Kawałeczek prosto, potem w lewo, w taką szutrową drogę do samego końca,
to jest najkrótsza droga jest.
Dziękujemy, panowie. Życie nam ratujecie.
Kto pyta, nie błądzi.
[mąż Eli chichocze, mówi bezgłośnie]
[Tola nuci piosenkę disco polo „Mama ostrzegała”]
Warszawiaki zaraz będą.
Najpierw chcę im pokazać zioła, potem przyprowadzę ich na obiad.
Co przygotuje nowy kucharz?
[podśmiewa się] Kucharz? Kucharza brak.
[nuci dalej]
- Dziadek zrobi placki ziemniaczane. - [Kuba] Słucham?
No ale „słucham”, co „słucham”, no? Dla Tolci zawsze smakują, prawda?
- Uhm. Prawda. - No.
[cicho] Tolcia, a ty w ogóle wiesz, jak się robi placki?
[coraz głośniejsze kroki]
[wydycha ciężko, wzdycha]
Mam do ciebie ogromną prośbę.
Możesz jaśniej?
Potrzebuję cię.
[pogodna muzyka pop]
Na przystawkę carpaccio z pomidorów.
Potem gazpacho. A na wielki finał – kartacze z grzybami.
- A na deser? - Na deser…
[kobiecy wokal po angielsku]
- Sery. - Sery? Na deser?
[Kuba mruczy ze smakiem]
- Pachnie obłędnie. - Nie przeszkadzaj.
- [ojciec] Gdzie te twoje warszawiaki? - [zacina się] Nie podżeraj!
No właśnie, tato, nie podjadaj.
Właśnie nie wiem. Nie mają zasięgu.
3248 kroków.
[gwar]
- Rekord półrocza. - Żeby dojść do stodoły.
- No ale ładne, nie? - No ładny, no, ładny.
Nie no, panowie, to nie jest mordownia.
Do porządnej knajpy to się trzeba jakoś ubrać.
W tej okolicy to nic nie jest porządne.
Witam!
Panowie mieliście ciężką drogę z Warszawy?
[ironicznie] Nie no, skąd ten pomysł?
Koszmar, koszmar i jeszcze raz koszmar. Moja noga i kolegi więcej tu nie postanie!
Ale… [zacina się] …niech panowie spoczną, ochłoną.
[przedrzeźniająco] A może pani załatwi nam lawetę?
My wtedy spoczniemy i ochłoniemy. W Warszawie.
- No ale co z naszą inwestycją? - Szukajcie sobie innych frajerów.
Ja i panu, i całemu temu… Podlesiu mówię stanowcze „nie”!
A może jednak panowie coś zjedzą?
Nie ma mowy, ja nic nie tknę!
Marek. Chyba że coś tam, nie wiem, skubnę,
żeby tak na głodnego nie wracać do domu, nie?
Gdyby nie to, że akurat umieram z głodu,
to dawno już by mnie tu… [zacina się] …nie było, Daruś. Mówię ci.
[Marek mruczy ze smakiem]
- [mruczy ze smakiem] No… Dobra. - [Darek mruczy ze smakiem]
[bezgłośnie] Dziękuję.
[w tle łagodna muzyka estradowa]
[mruczy z uznaniem]
A tutaj… specjalność szefowej kuchni.
Przyda si… Przyda się. [pociąga nosem]
- [gość] Ja rachunek poproszę. - [kelner] Oczywiście.
Proszę jej podziękować.
- [mruczy ze smakiem] - I to najlepiej kilkuzerową premią.
Bo… pani sprawiła, że nieco cieplej zaczęliśmy myśleć
o tym całym Podlesiu.
Nabraliśmy nawet ochoty, żeby zobaczyć te pana… zioła.
[Darek] A jeśli wszystko tutaj tak działa
jak ta kuchnia…
[wzdycha] …to myślę, że możemy wrócić do naszych planów.
Tak.
- Mareczku… - No?
- Znów poczułem smak dzieciństwa. - Dokładnie.
W tej szałowej oprawie.
- [chichocze] - Rewelacja!
[stęka]
[mruczy zdziwiony] O!
[wzdycha]
Warszawiacy pojechali?
Zamówiłem im taksówkę do Białego na dworzec.
- A samochód zabierze laweta. - Będzie coś z tych biznesów?
Ba! Lepiej pójść nie mogło.
Podziękowałbyś jak należy.
- Komu trzeba! - Dobra, no! Gdzie jest Oliwka?
Wyszła chwilę temu.
Biegnij za nią.
- [łagodna muzyka] - [szum szuwarów]
[parska, rży]
[Kartacz pochrapuje]
[pochrapuje dalej]
Chodź tutaj.
[Kuba] Chciałem podziękować.
[śmieje się łagodnie]
[Kuba się śmieje, odchrząkuje]
Dziękuję.
[Kartacz chrapie]
[cisza]
Jak tu cicho.
Za to kocham Podlasie.
[łagodna muzyka gra dalej]
[chichocze]
[Kartacz pochrząkuje]
[pochrząkuje wstydliwie]
[coraz głośniejszy warkot silnika pojazdu]
- [warkot ustaje] - [zgrzyt hamulca]
Kuba!
Kuba, sorry!
- [rżenie Kartacza] - Potrzebuję cię.
[Kuba odchrząkuje]
Yyy… Daj mi moment.
[oddalające się kroki]
[smutna muzyka]
[plusk brodzenia]
[Kartacz pochrząkuje]
Co się stało?
Twój tata jechał skrótem, zakopał się w lesie i…
Bez twojego samochodu nie dam rady go wyciągnąć.
[brodzenie Kartacza]
- Czekaj. - [rżenie]
[rży łagodnie]
[spokojna muzyka]
[rży, pochrząkuje]
[muzyka nabiera tempa]
[muzyka spokojnieje, cichnie]
[stukot kapcia]
- A co ty się tam tak stroisz, aniele, co? - No festyn dzisiaj.
Wesprzeć chcę Oliwcię w jej debiucie ze serami.
Mówił ci, że ona dobrze sama sobie radzi.
[śmieje się] Ja chcę na własne oczy zobaczyć, jak mój plan triumfuje, o!
Zawsze musi być na twoim, a?
- [śmieje się] - Ha, nie odpuścisz.
Żeby ci lejce z rąk nie wypadły!
- Nie. [śmieje się] - Nie będzie tak!
- O! - Ej!
Ej, ja ci mówię po dobroci: przestaw tę drabinę, no!
A! Ty wstawiaj mi tę drabinę, no ale już!
- [stukot kapcia] - [Halina wzdycha] No?
[czule] No… No może masz i rację. [śmieje się łagodnie]
Spędzimy sobie czas.
Miło.
Razem.
Hm?
- Co? - Halina!
A?
[wzruszony] Halina! Halina, ja tyle lat na to czekał, aniele mój!
[czule] Halina! [śmieje się]
- Halinka moja kochana! - [śmieje się]
O ty! [śmieje się] No, no, no, no, no, Jaśku.
- No chodź, chodź. - [mruczy, całując]
- [cicho] Chodź, chodź, chodź, chodź. - [mruczy, całując]
[jęczy] Halina?! Halina!
[walenie do drzwi]
No. [śmieje się]
[wrzeszczy] Halina!
Nie nerwuj się, Jasiu. [śmieje się] Ja wrócę. [śmieje się]
[pogodna muzyka]
Halina! Halina!
No ogień, nie kobieta.
- No jak tu nie uwielbiać jej? - [klakson]
A.
[zlękniony przełyka ślinę]
Ach. Raz kozie śmierć. [jęczy]
[kobiety] ♪ Oj, siano, siano Siano i woda ♪
[piosenka ludowa] ♪ Oj, siano, siano, siano i woda ♪
♪ Gdzie się podziała Podziała gdzie się? ♪
♪ Gdzie się podziała moja uroda? ♪
♪ Moja uroda po świecie chodzi ♪
♪ I ładnych chłopców, i chłopców ładnych ♪
♪ I ładnych chłopców za sobą wodzi ♪
[gwar]
♪ Pójdę do młyna, zostawię… ♪
Piękną reklamę namalowałyście, dziękuję.
- Chodź, idziemy postrzelać z łuku! - Okej!
[chłopiec] A ja? A ja?
Dla mnie trzeba już iść. Wodzirejować będę dzisiaj.
[mruczy, całując] Powodzenia dla ciebie, mój ty… celebryto.
[Oliwka chichocze]
To.
- Cześć. - Nie, to drugie lepsze. Cześć.
♪ …siano, siano, siano i woda ♪
Możemy porozmawiać?
To my już pójdziem.
- ♪ …i woda, gdzie się podziała… ♪ - [stanowczo] My już pójdziem.
♪ Podziała gdzie się ♪
Nie musisz się tłumaczyć.
- ♪ …moja uroda? ♪ - Musi.
Popilnuję towaru.
♪ Gdzie się podziała moja uroda? ♪
- [koniec piosenki] - [oklaski]
No chodź.
Dziewczyny.
To jest moja rodzina.
Łał.
- Moje gratulacje. - [Kuba wzdycha]
Dalej nie rozumiesz.
To… moja mama.
A to…
jej dziewczyna.
Witamy w naszym patchworku.
[razem] Tadam!
[prycha]
[śmiech Kuby]
Witam ja was wszystkich na Bodźkowskich Smakach!
Atrakcji my mamy dla was w tym roku co… [zacina się] …niemiara!
Od alpak po gospodynie wiejskie w chórach śpiewające. [śmieje się]
Przed wami chór…
[odchrząkuje]
- Chór. [śmieje się] - [oklaski]
[Matylda] Sikoreczki. Sikoreczki. Dobrze było. Dobrze.
- [klakson] - [warkot silnika traktora ogrodowego]
- To Halina? - ♪ Ja jestem sobie Podlasianka ♪
A za nią Jan.
♪ U mnie fartuch po kolanka ♪
- Ło cię sunę. - [warkot ustaje]
Będzie dym.
Co ty, z moim największym wrogiem się zadajesz?
Kuba pomógł mi rozkręcić sery.
- Aha! O! - Ej!
- Zrobi cię na szaro! - Ej! Ej!
- Aua! Aua! - Pani Halino!
- Halina! - Donosiciel jeden! Monopolista jeden!
[wrzeszczy]
To nie on! To baba z sąsiedniej wsi! Matylda to sprawdziła!
- Aha! - Pani Halino, wypalmy fajkę pokoju.
O! Słyszysz! Do palenia chce mnie zmusić! Żebym na raka płuc zeszła!
- Puść! [wrzeszczy] - Daj mi to! Daj mi to!
[warkot skutera ustaje]
Cicho! Ja teraz mówię!
Młodzi, tam! Ochłonąć mi! Sam się z Haliną rozgadam!
Ty? Ty wiedział?!
Wiedział i kibicował!
Posmakuj ty. Co młode ugotowały.
No?!
Dobre.
- Prawie tak jak moje. - [stęka potakująco]
Oj, głupia ty, Halina, głupia. [cicho] I uparta jak stary cep!
[szeptem] Przecie jak oni w sobie by się rozkochali,
to Oliwka na stałe w Bodźkach by osiadła.
[oklaski, gwar]
- Wnuki by nam się obrodziły. - [piosenka ludowa]
„Nam”? Jakie: nam? Jakie: nam? Idź ty!
- [mruczy pogardliwie] - [śmieje się]
[razem] ♪ Była sobie kurka Kurka złotopiórka ♪
♪ Kogut sąsiada chciał jej skubać piórka ♪
♪ Nie chciała mu dać, nie chciała mu dać Nie chciała mu wcale… ♪
- Przepraszam cię za Halinę. - ♪ …ta zaraza dać ♪
Jestem przyzwyczajony.
♪ Jeszcze była kaczka, trochę dziwaczka Zamiast kaczora wolała indora ♪
- ♪ Nie chciała mu dać ♪ - [kobieta] Ha, ha!
- ♪ Nie chciała mu dać ♪ - Ha, ha!
- ♪ Nie chciała mu wcale ta zaraza dać ♪ - Mam dosyć kłótni w rodzinie.
♪ Koza se myśli: za jaką karę Ja mam z tym capem… ♪
- A na ciebie to będę miała oko. - ♪ …utworzyć parę ♪
- ♪ Nie chciała mu dać ♪ - Nie mam wątpliwości.
♪ Nie chciała mu dać ♪
- Zostawię panie. - ♪ Nie chciała mu wcale ta zaraza dać ♪
♪ Mówi do capa: „Capie, niebożę” ♪
♪ „Spadaj, bo śmierdzi w całej oborze” ♪
- ♪ Nie chciała mu dać ♪ - Ha, ha!
♪ Nie chciała mu wcale ta zaraza dać ♪
- ♪ A baran na to: „Drogi sąsiedzie ♪ - Z mamą też się pogodzicie?
♪ Nie będzie baba rządzić na świecie” ♪
Naprawdę ziemia jest dla ciebie ważniejsza od córki?
- ♪ Nie chciała mu dać ♪ - To nie ziemia.
♪ Nie chciała mu wcale ta zaraza dać ♪
- To ojcowizna jest. - ♪ On do swej baby ciągle coś gada ♪
- ♪ Niech diabli wezmą takiego dziada ♪ - No dobrze.
Przekręcę do niej, jak z tych medytacji wróci.
- ♪ Nie chciała mu dać ♪ - Ha, ha!
♪ Nie chciała mu wcale ta zaraza dać ♪
- ♪ Nie chciała mu dać ♪ - Bardzo cię…
- ♪ Nie chciała mu dać ♪ - Bardzo mi cię brakowało.
♪ …mu wcale ta zaraza dać ♪
- Też cię kocham, babciu. - [oklaski]
[chórzystki pokrzykują]
[oklaski, gwizd aprobaty]
Ech, ty…
No, szwagier, w imię Boże!
Pięknie powiedziane.
[kuriozalna muzyka]
[mąż Eli chrząka]
[stęka] Teraz… A, idą harpie!
- Co one tu? - No!
[Ela] No!
No, no?
- Aha. - No dacie pokosztować?
- A, no… [zacina się] - No, co wam tam wyszło.
[Wiesia wzdycha]
[Ela] No.
- [Wiesia mruczy pytająco] - Hę?
[Ela mruczy obojętnie, czka]
Całkiem żeście zacny ten zajzajer uwarzyli.
No. Jeszcze… [zacina się] …po jednym. Na odwagę tak.
- [mąż Eli] Na odwagę. - Dla kurażu przed występem.
[mąż Eli] Dla kurażu.
- [Wiesia] Aha. - [mąż Eli] Ech.
[Ela] Ach…
- [stęka] - [wzdycha]
- [wokalizuje] ♪ Mi, mi, mi ♪ - No.
Teraz będzie takie „mi, mi”, że ho, ho!
[śmieje się]
A przed nami narowiste Narewianki!
[razem] ♪ Hej tam w lesie na dębinie Gołębie gruchają ♪
♪ Ja rozkoszy nie urzekłam Lata me mijają ♪
♪ Ja rozkoszy… ♪
- Halina. - No?
- Z zaufanego źródła mam informację… - ♪ Lata me mijają ♪
…że to Maryla Juraś na ciebie do sanepidu doniosła.
- Maryla? - Juraś.
- Ta Juraś? - No ta.
- ♪ …przepłynęły jak ta bystra woda ♪ - Juraś! Juraś!
To ty sanepid na mnie nasłałaś?! Konfidentka jedna!
To konfidentka jest!
Bardzo dobrze! Bardzo dobrze! Bardzo dobrze!
Ciekawa jestem, komu tam smarujecie, że ciągle nagrodę dostajecie.
- O ty wredoto jedna, ty! - Tak? Komu? [stęka]
- Przestańcie natychmiast! - [Maryla] Wiedźmo ty! Wiedźmo!
- Stara ty wiedźmo! - Dawaj to! Ja ci zaraz!
[zgiełk]
[przygrywka do „Mama ostrzegała”]
- ♪ Tam nad rzeką dziewczyna siedziała ♪ - [jęczy]
- ♪ W czarne oczy miłość jej zajrzała ♪ - [stękanie]
♪ Zapytał ją, czy chce Czy jej podoba się ♪
♪ Nie to, że coś ♪
- ♪ Lecz to chyba nie był ten ♪ - [mężczyzna jęczy]
♪ Mama, mama, mama ostrzegała ♪
♪ Będziesz sama, sama wianki zaplatała ♪
Halina! Halina!
♪ Kiedy księżyc blaskiem zajrzy wszędzie ♪
- [mężczyzna] Ty gnoju, kurde! - ♪ Twój kochany znowu nie przybędzie ♪
- ♪ Mama, mama, mama ostrzegała ♪ - [kobieta jęczy]
- ♪ Będziesz sama… ♪ - [śmieje się]
- ♪ …sama wianki swoje zaplatała ♪ - [krzyczą]
♪ Uroda jest jak woda ♪
♪ Nie chce poczekać, tylko płynie w dal ♪ Opa!
[mężczyzna jęczy]
Oliwka, chodź!
Spokój.
[„Mama ostrzegała” w oddali]
[rechot żab]
[piosenka się kończy]
[łagodna muzyka]
Mój ojciec już planuje remont kuchni, żebyś mogła gotować na światowym poziomie.
Kuba.
Ja nie zostaję.
Dlaczego?
Moje życie jest we Wrocławiu.
Nie chcę zostawiać wszystkiego, na co tak długo pracowałam.
Tutaj też możesz gotować.
To tak, jakbym próbowała cię wyrwać od twoich ziół.
Tu są twoje marzenia, a tam moje.
I przepraszam, ale nie wierzę w związki na odległość.
Myślałem, że jestem dla ciebie ważny.
Bo jesteś.
[smutna muzyka]
[beczenie kóz]
[Kartacz chrapie]
[pochrząkuje, chrapie]
[smutna muzyka gra dalej]
[rży cicho]
[śmieje się]
[mlaska]
[smutna muzyka gra dalej]
DRUŻYNA A
[śmieje się]
[chichocze]
[naśladują beczenie kóz]
[trzask dwojga drzwi auta]
[cmoka]
[Matylda pociąga nosem]
[bierze wdech]
[cmoknięcie]
[Halina stęka]
[trzask drzwi auta]
[smutna muzyka gra dalej]
Dlaczego jej nie zatrzymasz?
To tak nie działa. Sama musi zrozumieć.
Nie mogłeś jej jakiejś mikstury na zakochanie zaparzyć?
Odporna jest.
[głos Oliwki] Będę tęsknić za Bodźkami.
Zresztą, sami wiecie…
Muszę wracać do domu. Tak będzie lepiej.
Rozumiecie mnie, prawda?
Maciek, orient na cebulę.
Dzięki.
- [gwar w oddali] - [bulgotanie]
[mruczy ze smakiem]
- [mruczy przeciągle ze smakiem] - [chichocze]
Co się dzieje?
Podlasie?
Tak ci to wjechało, tak?
- [cicho] Dobra, dam ci podwyżkę. - [prycha]
I dwa weekendy w miesiącu wolne. Hm?
Nie wiem, czy to pomoże.
Maciek! [cicho] A my pogadamy.
Tylko jej tu tego nie schrzań.
Gotowanie!
To jest twoje życie. Kochasz to.
- Kocham. - No. No i?
Zakochałam się.
[prycha] No ale… [chichocze, bierze wdech]
…to minie.
Wiesz, ile razy byłem zakochany. No.
Gotowanie – to jest nasza cała miłość.
Nie żałujesz, że jesteś sam?
[mruczy niepewnie] Może.
[mruczy niepewnie, parska]
- Czasem, no. - Ja nie chcę żałować.
[parska] To dobrze.
[śmieje się]
[szelest wbijanej w ziemię łopatki]
[szelest]
[promienna muzyka]
- [rży] - Może zrobisz sobie przerwę obiadową?
Lunch break.
[Kartacz chrapie]
[głos Oliwki] I tak odnalazłam swoje miejsce.
Swoich ludzi. Prawdziwy smak życia.
[śmieje się]
[pogodna muzyka R&B]
[kobiecy wokal po angielsku]
[pogodna muzyka instrumentalna]
[tajemnicza muzyka]
[spokojna muzyka]
[muzyka cichnie]
Napisy: Dawid Zacharyasz