Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ladies and gentlemen,
humanda na kayo para kay Pete Davidson!
Kakatrenta ko lang ngayong linggo, kaya oo.
Wala na, pare. Tapos na.
Kinailangan kong huminto sa hard drugs
kasi nga di ka puwedeng maging adik kung thirties ka na.
Di ako gano'n. Alam n'yo na, 'yong babatak lang ng kaunting coke?
Tapos, "Naku, ang sama ko!"
O 'yong magdadalawang beer tapos, "Baka matae ako bukas."
Mapapa-"Putang ina mo ka pala, e…"
Ayos lang mag-drugs kung twenties ka pa. May mairarason ka pa.
"Hinahanap ko ang sarili ko." Cute, di ba?
Kaunting batak ng coke sa iPad with friends? Cute talaga.
Magpapa-cute, "Malutong akong dolphin."
Tapos mga kaibigan mo naman… Di ba?
Tapos may anak 'tong kaibigan mo na hawak mo,
"Tingin ko drug addict na ako, pare. Kailangan ko yata ng tulong."
Gumagamit ako ng magical drug na ketamine nitong huling dalawa, tatlong taon.
Sobrang ganda. Grabe!
Marami akong naisip na magandang idea, sobrang gaganda.
Kunwari, Italian sleep aid na tatawaging Melatone.
Sorry.
Sorry. Ang tanga.
Agad kang makakatulog sa Melatone.
Sorry.
Walang rese-reseta. May magbibigay na lang sa 'yo sa tulay
at hahalikan ka sa pisngi.
"Kumuha ka pag pa-toll gate ka na. Okay? Ayos." Sorry.
Kung di n'yo alam ang ketamine, baka aksidente n'yo nang nagamit
kung coke head kayo. Oo.
Magdamag kang nagko-coke. Babatak ka ng isa tapos, "Teka."
"Hindi 'to cocaine."
"Saka, bakla ba ako?"
Nakakahiya kung di ka na nagke-ketamine.
Mapapa-"Ooh" ka.
"Nakakahiya. Naglalalabas akong gano'n. Hindi maganda 'yon."
Minsan, high ako sa libing, e. Tarantado, 'no?
Gano'n ako sa libing ni Aretha Franklin.
Oo, wala na e, nangyari na.
Di niya naman malalaman, pero ayun na nga.
Kung nando'n siya, sasabihin siguro niya, "Hoy!"
"Sino ka at ano'ng ginagawa mo sa libing ko?'
Nakakahiya. High na high ako
na akala ko magandang idea na sabihin sa pamilya,
"Gusto lang sabihing N-A-K-I-K-I-R-A-M-A-Y ako."
Oo.
Nag-rent ako ng movies sa Apple.
Linik na Apple at rental service nila! Mga gago!
Para silang mafia, mga lintik na 'yon.
Gagong kompanya sila.
Binili ko ba 'yong bagong phone? Naman, pero… putang ina nila!
Para silang mob.
"Hindi ka kukuha ng bagong phone? Sige."
"Tingnan natin kung sino ang 43% ang phone forever. Fuck you."
"Hulaan mo na lang kung gaano katagal 'yan, pare."
"Kabibili mo lang ng dream car mo? Nag-iipon ka?"
Ayos. Iba na pala ang charger port.
Oo. Tuwing nagpapatsupa ka, sasabihin mo,
"Sorry, may bago silang charger. Pasensiya ka na."
"Alam ko. Apple, e! Oo."
Mga hayop!
Nakapag-rent ka na ba ng movie sa Apple tapos $4.99 para bilhin
at $3.99 naman para rentahan?
Mapapa-"Putang ina mo!" ka, e.
Talaga? Gusto mo bilhin ko 'tong Jeepers Creepers 2?
Mga gago kayo!
Ewan.
Dumaranas ng midlfie crisis ang nanay ko.
Oo, problema ko talaga siya nitong mga nakaraan.
Alam mo 'yon, 55 na siya.
Never pang nagkapartner ulit mula nang namatay si Papa.
Kaya mga 23 taon na mula no'ng… nadiligan siya, gano'n.
Ewan.
Pero tinawagan niya ako. Sabi niya, "Gusto ko magpa-facelift."
Sabi ko, "Para saan? Ni di mo ginagamit 'yang mukha mo."
Puwede naman sana kung may mga umaaligid sa kaniya.
Pero ba't ka magpapa-facelift? Para manood ng Grey's Anatomy?
"Gusto ko si Eric Dane."
Ayun, ayaw mag-date ng nanay ko. Sinusubukan ko siyang ireto.
Sasabihin niya, "Nag-iisa lang ang tatay mo."
-Aw. -Hindi. Oo, "Aw" noong una.
Pero 20 taon nang puro Nicholas Sparks bullshit.
Pagod na ako. Kailangan na niyang maghanap.
Okay? Kailangan na niyang mag-sign up sa Hinge o Bumble.
Anuman 'yang… Basta pinipili ng mga babae.
Basta. Cute ng mga babae.
Sasabihin nila, "Ang cool! Makakapili tayo kung sino'ng patatamurin sa mukha natin."
"Ang ganda, 'no?"
Kailangan na niyang maghanap
dahil lahat no'ng weird energy
na dapat nasa tite
napupunta sa 'min ng kapatid ko, okay?
At sobrang weird.
Bibisitahin ko siya. Isang oras na maghahapunan,
tapos siya, "Saan ka pupunta?" Ako naman, "Uuwi. Ano pa ba?"
Maliban kung magpapatira ka sa shower na…
Tapos na ang tungkulin ko bilang anak.
Papunta na sa puntong titirahin ko siya para lang mahinto na siya.
Oo, tama.
"Baka mali ka lang ng akala na mabuti kang anak?"
Baka son of the century 'to, pare!
Akin na ang ribbon ko!
Kung tinira ko siya no'ng Thanksgiving, hahalikan ako sa noo ng lolo ko,
at sasabihing, "Nabalitaan ko 'yong ginawa mo. Mabuti kang anak."
"Ngumingiti na siya, sa wakas."
Kailangan niyang maghanap. Hinahanapan ko siya ng manliligaw.
Taong titira sa nanay ko, mahirap 'yon.
Kasi gusto mo masarap pero dapat mabuti rin 'yong lalaki.
At alam mo na, bihira lang 'yon.
Gusto mo 'yong lalaking missionary lang.
Pero malalabasan pa rin siya.
Gigilid, iaabot 'yong remote tapos, "KMJS na, e."
'Yong gano'ng lalaki. Nasaan na siya?
Ayos 'yong nanay ko. Fifty-five, wala pang nakarelasyon in 23 years.
Parang brand-new 'yong alam n'yo na.
Refurbished iPhone, gano'n?
May bitak-bitak. "Kuha ba ako ng bago?"
"Hindi, ipadala n'yo sa weird company na Insureon."
Pagkatapos ng tatlong linggo, mababawi mo at pag-charge mo, weird na,
pero puwede na rin.
Gano'n ang puke ng nanay ko, pare!
Fifty-five, wala pang nakarelasyon in 23 years.
Brand-new kipay. Parang classic na sasakyan.
Parang '68 Mustang na may 2,000 original miles pa.
Original lahat ang interior.
Pupunta ka sa dealer,
magmamaneho, tapos, "Ba't ngayon ko lang 'to nalaman?'
"Parang brand-new rito! Ano'ng kuwento nito?"
Sasabihin niya, "Matanda 'yong may-ari tapos namatay."
"At nilagay lang ng anak niya sa garahe sa loob ng 23 taon."
"Pero bilis-bilisan mo na."
"Baka kunin na raw ng anak niya mismo."
"Gusto ko ang maneho nito."
"Di-matatawaran ang isang 'to."
Single mom ang nanay ko, alam n'yo ba?
Pero lahat naman ng nanay single mom, di ba?
Alam n'yong kayo lang lagi.
Pagod na pagod lagi ang nanay ko.
At kung babalikan ko, mukhang malibog.
"Malibog at pagod."
Kaya kahit kailan ayoko sabihin sa kaniya
ang mga problema ko dahil wala siyang oras para do'n.
At tuwing sinasabihan ko siya ng problema, laging iisa ang solusyon niya.
Sasabihin niya, "Iidlip mo lang 'yan." Gaano man katinding problema 'yan.
Gano'ng tipo ng tao ang nanay ko. Complete denial.
Puwede akong maglaslas at may hawak pa ngang kutsilyo.
Tapos sasabihin ko, "Ayoko na rito!"
Sasabihin niya lang, "Natulog ka ba? Mukhang pagod ka."
Gano'n siyang tipo ng nanay.
At tanda ko pang malaki ang problema ko noong ten pa ako.
Akala ko bakla ako.
Mali ako pero naisip ko 'yon noong ten pa ako
dahil obsessed ako kay Leonardo DiCaprio. In love ako.
Oo, gusto ko rin ng mga babae, pero taga-Staten Island ako.
No'ng 2002, walang babaeng mas hot kay Leonardo DiCaprio sa Staten Island.
Sobrang guwapo talaga, grabe.
Nakakatikim pa rin ng puke ang hayop base sa itsura niya no'ng 2002.
Siya talaga 'yong GOAT. Sana hindi siya magpakasal.
Ibang klase talaga 'yong catch and release program niya.
Hayaan n'yo siya. Sana balang araw maimbitahan ako sa magarang yate.
Kasama si Tobey Maguire at minsan si Emile Hirsch.
"Ternong Dodger hats, chicks na kalahati ng edad namin, labas bilbil."
Wala siyang pake. Walang pake si Leonardo DiCaprio.
Wala na siya. Pangit na rin ang katawan.
Puro na taba. Papunta na kay Jack Nicholson.
Wala siyang pake.
Palakad-lakas sa yate, nakatingin sa mga babae.
"Hoy, kaya ko pang tumira."
"Tumitira pa ako."
"May pelikula akong maganda every three years kaya nakakatira ako."
"Natutunaw na ang ice caps."
Kaya noong ten ako, nasa balkonahe ako bading na bading, iniisip siya.
Katatapos lang sa double-VHS ng Titanic. Sasabihin ko, "Duraan mo 'ko, Jack."
"Pag-initin natin 'tong Model T."
Pangarap kong maging Frabrizio.
Pangarap ko 'yon in real life.
Dahil si Fabrizio 'yong best friend ni Leonardo at patay na siya.
Pangarap ko 'yon.
Ayun, nakaupo ako sa balkonahe,
at sabi ko, "Paano ko sasabihin kay Mama na bakla ako?"
Irish Catholic pa naman 'tong nanay ko.
Di niya sinabi sa 'king Jewish ako hanggang mag-25 ako,
at dahil lang nalaman ko.
Gumawa ako ng 23andMe o ancestry, basta.
Isa sa mga kaibigan ko, ginawa 'yon.
At puro weird Neanderthal shit 'tong bukambibig niya.
"Neanderthal ako, actually 'yon ang pinaka-rare na…"
Sabi ko, "Bobo ka pa rin. Bobo pa sa bobo."
Pero salita pa rin siya,
kaya sabi ko, "Papa-swab ako. Baka Neanderthal ako o ano."
At bumalik, sabi 50% Jewish ako.
At tumawag ako kay Mama kasi nga laking Katoliko ako at…
Lahat ng 'yon. Alam mo na.
Sabi ko, "Ma, Jewish ba ako?" Sabi niya, "Oo."
E, paano ko ngayon sasabihing bakla ako?
Kaya eto ako, bading na bading sa balkonahe. Dumating si Mama.
Ibinagsak 'yong pinto ng kotse.
Tiningnan ako, "Ano'ng problema?" Sabi ko, "Wala."
Sabi niya, "Ano nga?" Napansin niya sigurong medyo bakla ako.
Sabi ko, "Bakla yata ako." Sabi niya, "Pagod ka ba?"
At sabi ko, "Hindi naman yata kaya ayusin ng pagtulog ang kabaklaan."
Isipin n'yo kung oo? Kung pagod lang pala ang mga bakla?
Pagod na pagod siguro si Elton John.
Sabi niya, "Paano mo nasabi 'yan?' Sabi ko, "Si Leonardo DiCaprio, e."
Sabi niya, "Di kabaklaan 'yon." Sabi ko, "Oo kaya. May posters niya ako."
'Yong Titanic at 'yong beach.
Ni di nga 'yong pelikulang The Beach, siya lang sa beach.
Kasama ni Tobey?
Ternong Dodger hats?
Sabi niya, "Di 'yon bakla." "Oo kaya."
Doon na masyadong mahaba ang problema para sa kaniya.
Nag-alboroto na siya.
Sabi niya, "Sige! Gusto mong malaman kung bakla ka, Peter?"
Ako naman, "Teka lang, ano 'to, peryahan na ba 'to?"
"Lumapit ka rito! Anak kong bading!" Ako naman…
Sabi ko, "Kalma, may mga kapitbahay. Nagtataka na sila."
Sabi niya, "Ganito malaman kung bakla ka. Tatanungin kita."
"Gusto mo ba isubo ang tite niya?"
Wala akong kaalam-alam do'n. Ten pa lang ako. Di na ako sumagot.
Tuloy lang siya, "Gusto mo isubo ang tite niya?' Ako naman…
kasi nga di ko talaga alam.
"Hubaran siya, hawakan 'yong tite niya, ipasok sa bunganga mo hanggang tumigas?"
Sabi ko, "Ano? Tumigas? Ano'ng pinagsasabi n'yo?"
Ten pa lang ako! Pambata pa lang 'yong tite ko.
Tite, tite Pambatang tite
Tumitigas? Ano'ng pinagsasabi n'yo?
Sabi niya, "Gusto mo bang tirahin sa puwet, Peter?"
"Ni Leonardo DiCaprio?"
"Gusto mo bang tumingin patalikod tapos nasa likod siya,
ipapasok sa 'yo 'yong tite niyang matigas?"
Sabi ko, "Tama na nga 'yang kakatigas mo."
Ten pa lang ako, 2002.
Matitigas lang na mukha lang ang alam ko sa NFL.
'Yon na 'yon! Wala akong alam sa tigas-tigas na 'yan, Ma.
Sabi niya, "Titirahin ka sa puwet ni Leonardo."
"At nandoon siya, kinakarat ka, sinusudsod ang mukha mo sa unan."
"At umabot ka na nang 20 segundo, titingin ka sa taas at biglang
nasa labas na ng bintana si Leonardo kumakaway sa 'yo.
"At nagtataka ka kasi tinitira ka pa rin sa likod."
"At pagtingin mo sa likod mo, si Tobey Maguire!"
"'Yon ba ang gusto mo?'
Sabi ko, "Parang kailangan mong umidlip at ikaw 'yong may gusto, psychopath."
Sabi ko lang, "Hindi!"
At sabi niya, "E di, di ka bakla."
Weird 'to, ha. Ayoko ng mga Make-A-Wish.
Kasi nga malungkot sila, 'yon lang.
Nga pala, di naman marami ang offer sa akin.
Maniwala kayo, iilan lang ang pangarap na makita ako bago mamatay.
Kadalasan, ako pa nga ang gusto nilang mamatay. Kabaligtaran.
May foundation para do'n.
Ayokong gawin kasi nga nalulungkot din ako. 'Yon lang.
Lalo na kung nasa k-hole ka.
Kapag nagke-ketamine ka tapos, "May sakit ang batang 'to."
Tapos ikaw, "Alam ko."
"At sigurado akong mapapagaling ko siya."
"Makinig ka kay Alan Watts lalo na 'yong The Last Dragon. Sige na."
Sorry.
Ang lungkot lang.
Tumawag 'yong foundation, "Meron kami para sa 'yo!"
Sabi ko, "Ang weird naman yata no'n." Di ba?
Ewan kung ano'ng tama pero…
wag namang, "Uy! Meron na kami! Malala na ang sakit! Oo nga!"
"Gano'n dito."
Tinawagan ako, "Si Kevin, mamamatay na siya sa cancer."
Sabi ko, "Sobrang lungkot. Sorry."
Sabi nila, "Oo, dying wish niyang makita ka."
Sabi ko, "Brain cancer ba?"
Kaya pina-set up ako. Sabi nila, "Gusto mo ba?"
Sabi ko, "Oo, nakabangga ako ng bahay. Kailangan kong magpabango ng pangalan."
Depensa ko lang, gumitgit 'yong bahay, ha? Lintik na…
Di nila nilagay 'yon sa article.
Ayun, kinakabahan ako dahil di ako 'yong Make-a-Wish candidate.
Na kunwari may Make-a-Wish video game,
hindi ako character na mapipili mo.
Na parang, "Pete Davidson!" Alam mo 'yon?
Hindi ako 'yon. Pero sino'ng magaling do'n? Johnny Depp.
Papasok si Johnny Depp, naka-Captain Jack Sparrow.
Sasabihin niya, "Hello, mga bata."
Tatawa 'tong mga bata at malilibugan ang mga nurse.
Sobrang astig, lahat sila naglalaway.
Magaling siya.
O si John Cena, 'yong wrestler. Ayos siya.
Tingin ko siya 'yong pinakamarami. God bless.
Papasok siya na may championship belt.
Pang-wrestling talaga. Tapos, "Kumusta? 'Musta, champ?"
'Tong bata, "Hala!"
Siya naman, "Gusto mo hawakan 'tong belt?"
Habang pinapanood ko, "Wala naman akong belt. Paano na 'to?"
Ano, phone ko na lang? Tapos, "Scroll mo pakanan."
"Gusto mo makakita ng puwet? Sige."
"Oo, pare. Cool siya."
"Actually, doktor mo 'yan." Anyway…
Ayun, kabadong-kabado ako, gusto kong magpakita.
Gusto kong galingan.
'Yong Make-A-Wish hindi sa… Mas madali 'yon.
Maganda sana, 'no? Tirahin ng idol mo 'yong doktor mo?
"Ayos 'to. Sige, bye." Tsk!
Kaya sa isip ko, "Ano 'yong belt ko?"
Gusto ko ayusin 'to.
Malaking bagay 'to. Kailangan ko galingan.
At sabi ko, "Sige, pag-isipan natin."
Mamamatay na 'yong bata, di ba?
Hindi, di ako nanggagago. Gano'n talaga sa Make-A-Wish.
'Yon na 'yon.
Kung hindi, ba't ka sasama sa bata nang tatlong oras?
Ang weird no'n. Pedophile ka na no'n, actually.
Nakakatawa nga kasi baligtaran mo, Make-a-Wish naman 'yon ng pedophile.
Makasama 'yong namamatay na, mahina?
Oo, wala akong pake. Minolestiya ako noon kaya puwede ako mag-joke.
Wala akong pake, bahala kayo.
Di ko sinabi 'yon para maging cool. Wala lang talagang Internet,
ayoko magpa-interview. At ayoko ring, "Ang totoo…"
Kaya sabi ko, "Mamamatay na siya, wala na akong magagawa."
Pero ang puwede na lang, sabihin ko lahat ng sekreto ko.
Di ba? Marami akong sekreto
Di ako 'yong kiss and tell kasi nga makaluma ako.
Kinikimkim ko lang at pinagpapasa-Diyos na lang.
Gano'n ako.
Marami akong sekreto,
mga bagay na di ko masabi sa mga kaibigan o therapist ko
kasi wala akong tiwala sa kanila.
At sigurado akong isa sa kanila ang bayad ng Daily Mail.
Pero sabi ko, "Puwede ko sabihin sa kaniya, wala na rin naman."
Sigurado na. Ilan lang ang sigurado sa buhay.
Maganda nga, e.
Kaya ginawa ko.
Sinamahan ko siya nang tatlong oras, sinabi ko lahat.
Wala akong pinalampas. "Actually, mabait 'to, at ito hindi."
"Illuminati naman 'to, ito kailangang sunugin para labasan."
Isa ako do'n at di ko sasabihin kung alin do'n.
At ang saya namin. Sobrang saya niya, ako rin.
At para akong nabunutan ng tinik.
Nailabas ko 'yong gusto ko, mga bagay na kinikimkim ko.
Ang saya. Niyakap niya ako.
Sabi niya, "Ang saya no'n, Pete. Sa susunod ulit."
Sabi ko, "Ewan ko, pero…"
Sabi ko, "Godspeed, bata."
Astig 'no?
Sabihan siya ng "Godspeed." Gaano kadalas mo puwedeng gawin 'yon?
Naalala ko no'ng pauwi na ako, "Godspeed, gago. Astig no'n."
"Ano ka, Magnum PI? Ayos 'yon."
At ang sarap sa pakiramdam. Paglipas ng isang linggo,
pumunta ako sa Make-A-Wish website at buhay pa rin 'yong bata.
Medyo kinakabahan na ako.
Ewan ko ba sa mga kakilala niya.
Kaya tumawag ako sa foundation, kinumusta siya.
Sinisigurong wala namang nangyayaring milagro.
At least ginawa ko 'yong trabaho ko!
Sabi nila mamamatay na 'yong bata, e.
Lagi na lang ako niloloko!
Kaya tinawagan ko 'tong Make-A-Liars. Sabi ko, "'Musta, mga gagong sinungaling?"
Sabi nila, "Sino 'to?' Sabi ko, "Si Pete Davidson."
Sabi nila, "Uy Pete, kasasabi lang niya na tuwang-tuwa daw siya."
Sabi ko, "Ako rin."
"Marami nga siyang nabanggit." Sabi ko, "Puta, talaga ba?"
Mukhang balewala lang kay Kevin ang pangako, a.
Sabi ko, "Kumusta siya?"
Sabi nila, "Masama pa rin, pero laging may pag-asa."
Sabi ko, "Talaga? Gaano kalaking pag-asa?"
Kasi kung di cancer ang papatay sa kaniya, ako na. Marami na siyang alam.
Sabi nila, "Salamat sa pag-aalala." Sabi ko, "Talaga."
"Sabihan n'yo 'ko kung mangyari na."
Sabi na, "Sige po." Binaba na.
Sumunod na linggo, natataranta na ako.
Nakatingin lang ako sa phone.
At sa wakas. Oo.
Tumawag sila tapos ayun na.
Natupad na ang hiling.
Tapos na ang joke, patay na siya. 'Yon na.
Walang happy ending.
Happy ending naman kasi nga 'yon naman talaga ang mangyayari.
Nanonood ako ng Chappelle specials at napansin kong…
Oo, the best.
Pansin ko kapag ayos 'yong bitaw niya tapos masaya, gaganito siya…
Ang sakit no'n, ha?
Kapal din ng hita ni Chappelle para do'n.
Sabi ko, "Sana meron ako no'n.
Kapag ayos 'yong show tapos…
Kahit ano…
Siguro kapag ayos 'yong jokes ko, gaganito ako.
"Natupad na ang hiling."
Siguro magdadala ako ng mani sa bulsa ko,
at pagkatapos ng punchline…
Ang lungkot ng taon.
Wala na 'yong stalker ko.
Tingin ko naman, malungkot 'yon.
Saka mo lang talaga pahahalagahan kung wala na.
Tanda ko pa no'ng una ko siyang nakilala. Nasa labas siya ng bahay ko.
Ang weird kung may stalker ka kasi may dalawa lang sa utak mo.
Unang beses mapapaano ka, "Teka, ang weird nito, nakakatakot."
Pero meron din sa utak mo 'yong, "Successful na ako, e."
Tapos makikita mo 'yong itsura niya, "Mukhang hindi pala."
Di ko makalimutan. Nasa labas siya ng bahay,
suot ng damit na may mukha ko.
At ni di nga flattering 'yong picture, e.
Pinalaki 'yong mukha, warped. Ewan mo kung nasaan na 'yong mata ko.
Parang bangungot. Sobrang… Nainsulto ako.
Sobrang sama. Gusto ko sabihin sa kaniya, "Hoy."
"Kung gagawin mo 'to,
heto ang limang picture ko na gusto ko, okay?"
Ayun, dumating ako, nandoon na siya, babae.
Stalker siya kaya alam mo na,
hindi maganda.
Gano'n 'yong maiisip mo kapag stalker. Hindi maganda.
Kung maganda,
hindi sila magiging stalker, girlfriend ko na.
Gano'n. "Gaano mo ako ka-idol? Sige, doon natin pag-usapan."
Ayun, nasa labas ako, di ba?
At dumating na ako, nando'n siya.
At wala akong baril. Pero di niya alam 'yon.
Puro panood pa naman ako ng SVU noon
at kapag palapit na sila sa suspek, lalabas sila sa kotse,
ipapakita nila 'yong baril nila na madalas nakaganito sa jacket nila,
at lalapit na sila para ipaalam na may dala sila, pero para di mag-eskandalo.
At wala akong baril pero di naman niya alam, di ba?
Kaya gumanito ako
at ibinulsa ko paganito.
At naglakad na ako papunta sa kaniya.
Tinitingnan ko siya nang ganito.
At pangiti-ngiti siya sa akin.
Medyo… Sabi ko, "Ba't nakangiti 'to?"
Tapos naisip ko, "Akala niya tinitigasan ako." 'Yon pala.
Parang Make-A-Wish niya 'to.
At sinabi ko talaga, "Hindi 'to tite, kunwaring baril lang."
Na tingin ko mas malala pa, sana tinigasan na lang talaga ako.
Kasi nga nagmukha akong gunggong sa harap ng stalker ko.
Siya na 'yong nananalo, ako pa 'yong mukhang weird na nanggugulo.
Kaya sabi ko, "Ano'ng ginagawa mo rito?"
At di ko alam kung saan titingin kasi nasa damit niya ako,
at hindi mo maintindihan. At siya naman…
Alam mo na, takot akong kausapin siya kaya nalilito talaga ako.
Sabi ko, "Ano'ng ginagawa mo rito?" At sabi niya, "I love you!"
Sabi ko naman, "Salamat, pero di ka puwede rito."
Siya naman, "Bakit?"
Sabi ko, "Ewan, first time na umabot sa ganito, sa totoo lang."
Madalas, "Umalis kayo." At 'yong mga tao, "Sorry!"
Di ko inaasahang sasagutin ako.
At sabi ko, "Ewan, basta bawal ka rito."
At sabi niya, "Bakit?"
Ako naman… Ewan kung saan na napunta.
Iniisip ko lang kung ano'ng sasabihin at naiisip ko na.
Mukhang may sira siya sa utak?
May sira din ako sa utak.
Kaya medyo nakakaramdam… Alam lang namin.
Talagang medyo may sira siya. Meron siyang…
Sa damit pa lang niya.
Alam mo na.
At sine-stalk pa ako, di ba? Medyo ano na 'yon…
Kaya medyo na-guilty ako.
Sabi ko, "Kailangan mabait ka at maingat sa sitwasyong ganito."
Kaya sinabihan ko siya.
Parang kunwari elementary 'yong kausap ko.
Sabi ko, "Makinig ka, hindi ka puwede rito
dahil dito ako nagpu-poo-poo."
At pagkasabi ko no'n, medyo nanlaki 'yong mata niya
na parang Who siya na taga-Whoville.
Sabi niya, "Ano?" Sabi ko, "Oo, dito ako nagpu-poo-poo."
Sabi niya, "Ugh."
"Di mo naman siguro gusto dito habang ginagawa ko 'yon."
Siya naman, "Ayoko nga!"
At medyo napahiya ako kaya sabi ko, "Bakit? Suwerte mo kaya."
"Suwerte mo na kung malapit ka sa poo-poo ko."
Sabi niya, "Ano?'
Sabi ko, "Di bale na. Basta, wag kang pumunta rito."
"Kasi baka nagpu-poo-poo ako."
At may Crohn's ako kaya baka malala 'yong poo-poo."
At sabi niya, "Okay, sorry. Di na ako babalik dito."
At umalis na siya. Akala ko tapos na ang problema.
Hindi, unang encounter pa lang pala. Okay?
Mahaba-habang istorya kaya humanda kayo. Saka, oo, may Crohn's ako.
Sinabi ko sa iba na may Crohn's ako noong 19, 20 ako
kasi nga masama talaga,
at ngayon okay-okay naman na, 90% of the time.
Pero…
Ang weird. Ayokong sinasabi sa iba 'yon.
Kasi nga maganda 'yong iniinom kong gamot at ayos naman lahat,
kaya wala namang…
Pero ang dahilan bakit naisip ko…
Nakakadiring sabihin pero kailangan kong sabihin
kasi nga may lumalapit sa akin sa labas,
at gustong maka-close ako dahil do'n.
At ang ano lang…
Ni di nga sa banyo, e.
Nakalinya lang ako sa store, at may lalapit sa 'kin
at sasabihin, "Oy!"
"Ako rin."
At ako naman, "Ano?" Tapos siya naman, "Oo."
"Mabilis din akong matae."
"Phil pala." Ako naman… Sige na nga.
Di ko naman kayang sabihing, "Hindi 'to gaya ng Crohn's mo."
Ako 'yong Magic Johnson ng Crohn's.
Ayun…
minsan namasyal ako.
Si Mama at 'yong 79-year-old na kaibigang niyang si Terry
ang bantay sa bahay ko.
Babae si Terry.
Sabi ng nanay ko pagtapos ng show ko dati, sabihin ko raw na babae si Terry.
Sabi niya, "Panlalaki rin 'yong Terry at mahal natin si Terry,
at kung lumabas 'to at sabihin ng mga tao…
"Ayaw naman nating isipin ng iba na lalaki kaya sabihin mong babae siya."
At sabi ko, "Ma."
"Walang may pakialam
sa inyo o kay Terry."
Ayun, nanay ko at 'yong 79-year-old na babaeng kaibigan niyang Terry
ang bantay ng…
Ngayon, uubra na 'yong joke!
Binabantayan nila 'yong bahay ko, okay? Walang kaalam-alam sa realidad si Mama.
Napakatalino niya kaso lang…
Gaya siya no'ng ibang nanay na laging, "Talaga? Imposible!"
Wala siyang pinaniniwalaan. Sabi ko, "May nakakaalam na sa bahay."
"Baka may pumunta rito at saktan kayo."
Siya naman, "Hindi 'yan, ikaw ang hahanapin nila.
Di nila ako sasaktan."
Ako naman, "Sige, pero puwede kahit ngayon lang? Nakakatakot kaya."
Tapos, "May stalker ako
at gusto ko lang aware ka sakaling pumunta siya."
Sabi niya, "Sige. Ano ba'ng itsura?"
Sabi ko, "Malalaman mo rin. Maniwala ka. Hinding-hindi ka magkakamali."
Ayun, bumiyahe na ako.
Bumalik si stalker, nag-doorbell.
Pinuntahan ni Mama tapos, "Uy, sino ka?"
Gano'n nga pala ang boses niya.
Parang Adam Sandler Hubie Halloween character.
"Kumusta?"
Kaya isipin n'yo habang nag-aano kayo.
Baka sabihin pa niya, "Ooh, salamat!"
Matagal nang di na diligan kaya di na niya alam 'yong dirty… "Salamat po!"
Ayun, sabi ni Mama, "Sino ka?"
Sabi ni stalker, "Kaibigan po ni Pete." Nanay ko naman, siyempre, "Sige, pasok."
Ayun, nanood si stalker ng Grey's Anatomy kasama si Mama at Terry nang tatlong oras.
Paglipas ng tatlong oras,
naisip na ng nanay ko, "Tawagan ko kaya si Peter."
"Tanungin kung pupuntahan niya 'tong kaibigan niya."
Tinawagan nga ako, "Nasaan ka?"
Sabi ko, "London."
Siya naman, "Nandito 'yong kaibigan mo."
Sabi ko, "Maganda ba?"
At 'tong nanay ko…
Ako naman, "Nandiyan na siya!"
"Tumakbo na kayo!"
Sabi ko, "Tandaan mo 'to. Sa garahe ka tumawag ng pulis.
Pero magkunwari kang walang problema."
At sana hindi 'to mangyari sa kahit sino sa inyo,
pero narinig ko kung paano umarte nanay ko sa phone.
Na hindi matatawaran para sa 'kin.
'Yong nanay ko laging, "Sama mo 'ko sa jokes mo."
Sige, "Punta ka sa garahe."
Pumunta ka sa garahe,
mag-audition ka, ewan.
Ayun, garahe na siya. Sabi ko, "Tawagan mo siya."
Ewan kung meron din kayo. 'Yong isang dekada mo nang kaibigan?
Kasama mo bumatak halos araw-araw tapos tatlong buwan mong di makikita,
at pagkakita mo ulit sa kaniya, pulis na.
Sasabihin mo, "Tasty?" Siya naman, "Officer Tasty na."
Gano'n?
Palitan mo na ng Officer Tasty ang pangalan mo sa phone ko.
Ayun, dumating si Tasty.
Naka-speakerphone na ako kay Tasty, kay Mama, at sa stalker ko.
Tumakbo na si babaeng Terry, okay?
Sabi ni Tasty, "Nahuli na namin. Ano'ng gusto mong gawin?"
Sabi ko, "Pulis ka, di ba?" Siya naman, "Pinosasan ko na."
Sabi ko, "Magaling. Ayos 'yan."
Sabi niya, "May hawak siyang regalo."
Ako naman, "Sige, buksan mo."
Sabi niya, "Ano?" "Buksan mo."
Sabi niya, "Bakit" Ako, "Regalo, e."
Pinagsasasabi mo?
Stalker siya, di ba? Kilala naman siguro niya ako.
Baka maganda 'yong regalo.
Marami akong pangit na regalo. Baka naman…
Sabi niya, "Pare, paano kung bomba?" Ako naman, "Pare, imposible 'yan.
T-shirt nga di niya magawa, e. Tingin mo…
bomba pa kaya?"
Siya naman, "O sige."
Sa speakerphone, ang narinig ko…
Tapos 'tong si Tasty…
"Hindi!"
"Pare!"
"Malala 'to!"
Na big word talaga kay Tasty.
First time niyang maka-three syllables.
Sabi ko, "Ano?"
Siya naman, "Pare, 20 pares ng maruming underwear."
Fuck you! Wala pang gumaniyan sa 'yo.
Wag mo nga siyang ginaganiyan. Ako lang ang may karapatan.
Umasa kang kaya kang bigyan ng ganiyan ng siyota mo.
Oo. Sobrang thoughtful kaya.
Tinawagan ko siyota ko, "Kailangan mo pang galingan!"
"Ni di mo pa na-meet si babaengTerry."
Dalawampung pares? Oo, kadiri pero thoughtful.
Isang pares, kadiri.
Isang pares, nangtatarantado ka na. Parang fuck you.
"Etong sa 'yo." Gano'n?
Dalawampung pares? Crime of passion.
Oo, ang lala, pero gano'n din naman sa pag-ibig.
May Crohn's ako. Baka nakikipag-usap siya
sa pamamagitan ng dumi.
Ewan, may sira siya.
Dalawampung pares? Ang thoughtful no'n.
Matagal-tagal 'yon.
Kaya mo ba ang 20 pares ng maruming panty sa isang araw?
Kahit pa may diarrhea ka, pag panlabing-isa na, piga ka na.
Gusto kong isipin na isa kada araw. Ako nga, gabi-gabi, e.
Gusto kong isipin.
Gusto kong i-imagine.
Uuwi siya, pagod na pagod,
sa kakakain ng Hot Pockets sa Acer computer?
Tumakbo siya sa taas.
Nagsimulang maghubad.
Sa harap ng pader na puno ng Pete.
Puro posters ko, pero di niya rin alam gumawa ng posters kaya puro…
sa buong pader.
Papatugtog siya ng sexy song. Sexy sa kaniya.
Kaya "Mambo No.5," ewan.
Sinimulan na niya ang séance, nagsindi ng kandila,
hihipan gamit ang utot niya. Ayun, simula na.
Titingin siya sa 'kin.
Nakatingin naman ako kung saan.
At gaganito na siya.
One, two, three-four-five
…gin and juice But I really don't wanna…
Ipapakalat niya gamit 'yong kamay niya, gaganituhin…
Tapos "Kobe!" sa box na nakalaan para sa 'kin.
Tapos…
"Nineteen na lang, sorpresang tae ni Petey!"
Pantasya ko 'yon at pagjajakulan ko 'yon kung gusto ko!
Sabi ni Tasty, "Ano na?"
Sabi ko, "Dalhin mo na! At magtira ka ng isang pares."
Kailangan ko na ng restraining order. Ibig sabihin, pupunta ako sa korte.
Sabihin sa ilang mga opisyal na takot ako sa babaeng 'to.
Ayun, nasa korte na ako, papasok na,
binalikan ako ni Tasty.
Sabi niya, "Kakakausap ko lang sa siyota mo."
Sabi ko, "Tang ina mo!"
Gano'n. "Ano'ng sabi niya?"
Sabi niya, "Di raw siya makakapunta."
"Virtual lang siyang pupunta."
At sabi ko, "Ha? Ano'ng di siya makakapunta?"
Stalker siya, trabaho niyang sumulpot.
Pinagsasabi mo?
Gusto niya bang isipin ko siya?
Kasi gumagana.
Medyo nalungkot ako.
Alam mo 'yon, kasi thoughtful 'yong sorpresang patae.
Kahit na kadiri.
Kaya kahit papaano excited akong makita siya.
Di naman sa gusto ko magpaguwapo, pero pumorma ako.
Oo naman! Di ba?
Porma na parang, "Uy."
"Wag kang sumuko." Gano'n?
"May mga bagay na dapat ipaglaban."
Restraining order, shmestraining shorder.
Sabi ko, "Ano'ng nangyari, Tasty?"
"Ano'ng nangyari sa kaniya?"
Sagot niya, "Pare, unfit to stand trial daw."
Unfit to stand trial.
Ibig sabihin may medical professionals at mga pulis ang nakakita sa kaniya
at sinabing, "Hindi."
Nainsulto agad ako.
Ang gago lang at nakakahiya, di ba?
"Unfit"?
Di n'yo yata naiintindihan kung gaano katindi 'yon.
Ipapaliwanag ko. Si Jeffrey Dahmer nga…
pinaharap
sa korte.
Taong pumatay at kumain ng mga bakla.
Isa lang ang nag-stalk sa 'kin, mental hospital agad!
Nagbibiro ka ba? Kalokohan 'yon.
Layo naman yata ng pagpatay at pagkain ng mga bakla sa may taeng panty.
Unang beses sabi ko, "Boboto ako!"
"Bulok ang sistema."
Sabi ni Tasty, "May isa pa. Sabi niya nag-uusap daw kayo?"
Sabi ko, "Pare, sabi ko na…"
Sumabat siya, "Telepathically." Ako naman, "Wew!"
Akala ko nahanap 'yong burner ko.
Sabi niya, "Telepathically."
"Sinabi mo raw sa kaniyang pumunta siya gamit lang ang utak mo."
Sabi ko, "Ang tindi niyan."
At umalis na siya, mag-isa na lang ako, at malungkot,
pormado pa naman ako.
At nagpakatotoo na lang ako at…
"Hello."
"Miss na kita."
"Hindi mo dapat sinabi sa iba na puwede nating gawin 'to."
"Saka papatayin mo dapat si Terry at si Mama
para atin na 'yong bahay."
"Nasa bulsa ko 'yong mga panty mo."
"Naka-ziplock pa para di mawala 'yong amoy."
Ayun, dumalo ako sa trial, nanalo ako. Na maganda naman.
Lagi akong talo sa buhay.
Nilapitan ako no'ng judge at sabi niya, "Pasok siya sa requirements na makulong."
Sabi ko, "Ano?" Siya naman, "Gusto mo ba siyang ipakulong?"
Sabi ko, "Hindi, gusto ko lang lubayan niya ako."
Parang Gran Torino, "Umalis ka rito!"
Pero ayos lang. Puwede na 'yong restraining order.
Pero sa upper deck n'yo i-restrain para puwede pa rin magbayad.
'Yong gano'n? Manood ng show.
Sabi niya, "Ayaw mo siyang ipaaresto? Napakabuti mong tao."
Sabi ko, "Salamat, sir."
Siya naman, "Sige, plan B tayo."
At pinukpok 'yong martilyo at 'yong lahat…
Sabi ko, "Uy, teka. Anong plan B?"
Sabi niya, "Wala. Sesentensiyahan namin ng anim na buwan sa mental rehab."
Sabi ko, "Ano? Hindi ligtas do'n."
"Puwede pa rin kaming magkita ro'n."
E di, ipadala n'yo na lang sa Dave & Buster.
Parang Cheers ko ang rehab.
Kilala ako ng lahat do'n.
Paglipas ng isang buwan, may restraining order na.
Di ko pa naproseso sa utak hanggang sa nakauwi ako
at walang tao.
At sabi ko, "Oh."
Inaalala ko kasama Sabi ko, "Tanda mo pa no'ng nandito siya."
"Tanda mo pa?
Noong Pasko minsan, pinadalhan niya tayo ng cookies
at pinakain muna natin kay babaeng Terry…
para makasigurong ayos lang?"
Kaya medyo nami-miss ko na siya.
Kaya ako paminsan-minsan, "Hello. Nasaan ka?"
At di niya natatanggap 'yong signal ko.
Kaya gumawa ako ng finsta, ini-stalk ko siya nang kaunti.
Nahanap ko siya.
Ayos naman siya.
Mukhang para sa ikabubuti ng lahat.
At nagso-scroll ako.
Kasi nga stalker siya, di naman siya hihinto na lang, di ba?
Hahanap ka ng iba, di ba?
Tinitingnan ko 'yong Instagram niya at nalaman kong Jack Harlow fan na siya.
At gusto ko si Jack, pero ang sakit no'n.
Sobrang sakit no'n.
Sabi ko, "Kung naging Matt Rife fan ka, magpapakamatay ako."
Sinasabi ko na.
Kaya pinanood ko, nakita ko 'tong video niya
na nasa labas ng Jack Harlow show. Okay?
At lumabas si Jack Harlow tapos siya…
Nakita ko siya, zinoom ko at may suot siyang Jack Harlow T-shirt.
At mukhang naisip na niya paano ayusin kasi ang ganda no'ng picture.
Ako naman…
"Pinagpraktisan lang ako."
Paglabas ni Jack sabi niya, "I love you!"
Ako na naman…
Malala pa do'n, sabi ni Jack, "I love you too." Sinabi pa pangalan niya.
Talagang…
"Malamang na-touch talaga siya."
Tawag ko pa naman sa kaniya "the thing".
Di ko alam, e.
Para akong masusuka no'ng pinapanood ko.
Papasok na si Jack sa sasakyan para umalis,
tapos, "Teka, Jack, may regalo ako sa 'yo."
Sabi ko, "Aray ko."
Guys, para kong pinapanood 'yong siyota ko
na tinitira ng best friend ko. Sabi ko, "Hindi!"
Binuksan niya 'yong bag niya.
At palalim nang palalim 'yong kamay niya. Sabi ko, "Diyos ko. Ano kaya?"
At naglabas siya ng sobre.
Ibinigay niya kay Jack tapos, "Gawa ko 'yan."
Tapos si Jack, "Maraming salamat." Nag-jacket, umalis na,
tapos na 'yong video, log out na ako.
Napangiti ako bigla.
Sobre lang pala?
Di kasya ang 20 pares ng may duming salawal
sa isang sobre!
Ilang legal disclaimer pala.
So, di talaga niya ako pinadalhan ng 20 pares ng salawal.
Pinadalhan niya ako ng dalawa pero parang 20 'yong amoy.
Di rin siya naging Jack Harlow fan.
Gawa-gawa ko lang 'yon para magpatawa.
At pangatlo, ito 'yong pinakaimportante, tinira ko talaga siya.
Biro lang. Kinain ko lang. 'Yon lang.
Tarantang-taranta ako kasi nalaman 'yong address ko.
Kaya bumili… lumipat ako sa kakahuyan.
Ang ganda. Matagal na talaga akong naghahanap ng bahay
at hindi talaga ako gusto ng realtor ko dahil…
Noong una, excited siya. Sabi niya, "Ikaw 'yong una kong…"
Sabi ko, "Okay."
Gano'n.
Pero naiinis siya Hindi 'to biro, tumingin ako ng 200 bahay.
At gusto ko lahat. Manunukso ako… Sasabihin ko, "Ito na 'yon."
Tapos ano pala… Kasi nga excited ako.
Inis siya sa 'kin kasi ang tagal ko,
at naiintindihan ko, pero excited ako sa bawat bahay
kasi nga laking apartments ako.
Kaya bawat bahay, manghang-mangha ako.
Sasabihin ko, "Wow, bakuran. Puta?"
"Above ground pool. Paano nila tinanggal sa lupa? Grabe."
"Malamang gawa ni Frank Lloyd Wright 'tong bahay."
Madadala ako sa mga salitang doon ko lang narinig.
Sabi niya, "Puwedeng foyer mo na 'to." Ako naman, "Fuck yeah, talaga. Yeah."
"Foyer." Di ba?
Tapos meron 'tong isang bahay
na sabi ko, "Kukunin ko 'tong bahay na 'to."
Alam kong kukunin ko, okay?
Kasama ko mga kaibigan ko at siya,
pagod na pagod siya kasi nga di talaga siya naniwala
na makakapili ako. Pero sabi ko, "Gusto ko talaga 'to."
Ang kulang na lang,
makita 'yong master bedroom.
Na ngayon "primary" na ang tawag.
Nang mga panahong 'yon, di ko alam na primary na pala ang tawag.
Akala ko "master bedroom."
At di ko rin alam na tinawag na master bedroom
dahil sa slavery. Hindi ko alam 'yon.
Akala ko master bedroom kasi nga, sa buhay,
kung bumili ka na ng bahay, siyempre, ikaw na ang master.
Bibisita mga tao tapos, "Gandang bahay." Ikaw naman, "Oo at ako ang master."
Di naman slavery ang iniisip ko kapag nasa isang bahay ako.
'Yon lang naman.
Di naman ako 'yong, "Saan 'yong slave room?"
Di naman ako, "Patingin ng slave room!"
Ayun, gusto ko 'yong bahay. Tingin ko kukunin ko na.
Sabi ko…
Matagal-tagal na rin. Pagtitripan ko 'tong realtor ko.
Patatawanin ko siya.
So, may coat rack sa living room.
Kinuha ko tapos,
"Dalhin ako sa master bedroom!"
Alam ko.
'Yong realtor kong, siya nga pala, Black…
wala siyang nasabi.
Para bang may gusto siyang sabihin,
malamang para tumigil ako.
Pero in character na ako.
Kaya tuwing magsasalita siya…
Sasabihin ko, "Wag kang sasabat sa master!"
"Ipakita mo sa 'kin ang master bedroom!"
"'Yong pinakamalaking kuwarto dahil ako ang hari."
Tawang-tawa na 'yong mga kaibigan ko kasi nga racist sila.
Kaya abot-tainga ang ngiti nila.
Sa wakas, kinuha niya 'yong coat rack at sinabing, "Tama na!"
Sabi niya, "Tumigil ka na. Sinabi ko nang primary bedroom, e."
"Hindi master bedroom. Dahil 'yon sa slavery."
"Sensitibo na 'yon ngayon."
Sabi ko, "Ay."
Tumayo na 'yong mga kaibigan ko.
Ganito…
Gano'n.
At inabot niya lang 'yong coat rack.
At ang tahimik, awkward.
Di ko alam ang gagawin, pero naisip ko,
kung may natutunan man ako sa 15 taon ko sa comedy,
kailangan mong mag-commit.
Sa karakter, oo.
Lalo na kung di umuubra.
Kaya ginawa ko.
Sabi ko, "Hindi mo ako pinatapos!"
"Panginoon tayong lahat
ng sarili nating mga kuwarto. Figure of speech 'yon."
"Una ko sanang ipag-uutos ang ipahinto ang pang-aalipin."
"Pagkatapos ng masusing pag-aaral, kukunin ko na ang bahay!"
"Kung pipirmahan mo ang NDA na ito."
"Siguro sa primary foyer."
Tumira ako sa kakahuyan.
Gumawa ng pekeng Twitter account si Mama
para depensahan ako sa mga troll.
"Aw." Laging "aw", ano? Pag hindi mo nanay.
Di ba? Kapag nanay ng iba, "Aw."
Pag nanay mo, sasabihin mo, "Fuck you!"
Gumawa siya nitong pekeng Twitter para depensahan ako online,
ilang taon na rin, okay?
'Yong username, JoeSmith1355. Ang talino no'n. Hindi niya pangalan.
Pero nanay siya at wala siyang alam sa Twitter.
Kaya puwedeng JoeSmith1355 'yong username,
pero 'yong profile name, Amy Davidson.
Matindi pa diyan, Amy Davidson din ang profile picture niya.
So, nagbabasa ako ng hate tweets isang gabi habang nagjajakol
para lumakas ako.
At nagso-scroll ako
at nakita ko 'tong isang account na dinedepensahan ako.
Noong araw, kung gumamit ka ng Twitter sa Safari,
di mo makikita 'yong profile name o picture, username lang.
So, binabasa ko lahat ng tweet na 'to at ang sama ng mga tao.
Pero si JoeSmith1355, dinedepensahan talaga ako.
Binabasa ko lahat ng magagandang tweet tungkol sa 'kin, JoeSmith1355.
Umabot sa puntong sabi ko, "Kaya ginagawa ko ang lahat."
"Salamat, JoeSmith1355."
Tapos binabasa ko lahat ng tweet na 'to, at may isang tweet na sobrang specific,
at literal na sinabi ko, "Nanay ko 'to."
Na ang weird sabihin habang nagjajakol.
At 'yong kailangan mo pang tapusin? "Pagkatapos nito, tatawagan ko siya."
Alam ko na agad. Ito 'yong tweet.
'Yong hate tweet, "Bakla si Pete Davidson."
Sagot ni JoeSmith1355,
"Actually, hindi."
"Siguro nga akala niya bakla siya noong bata siya
dahil kay Leonardo DiCaprio."
"Matulog ka na lang, hater."
Tinawagan ko siya.
Sabi ko, "Joe Smith…
1355?"
Sabi niya, "Paano mo nalaman?"
Sabi ko, "'Yong profile name at picture mo, ikaw."
At sabi niya, "Hoy, Terry!"
Ibig sabihin, gumawa ng Twitter account ang nanay ko
kasama ng 79-year-old na babaeng kaibigan niyang Terry,
at si Terry pala ang nasusunod."
Guys, maraming salamat. Ang saya no'n.
Good night sa inyo. All right!
Tagapagsalin ng Subtitle: Lawrence Arot