Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hanımlar ve beyler, Pete Davidson'a hazır olun!
Bu hafta 30'uma bastım, yani… Evet.
Bitti artık dostum, bitti.
Ağır uyuşturucuları bırakmak zorunda kaldım
çünkü 30'lu yaşlarda uyuşturucu bağımlısı olunmuyor.
Öyle biri değilim…
Bir çimdik kokain çekip "Çok fenayım" diyen tipler olur ya?
Veya iki bira içip "Yarın ishal olabilirim" diyenler?
"Siktir ya, aman" dersin.
20'lerde uyuşturucu kullanabilirsin, bahanen oluyor.
"Kendimi keşfediyorum" falan diyorsun, çok sevimli.
Arkadaşlarınla iPad'in üstünden kokain çekiyorsun, çok şeker.
"Ben gevrek bir yunusum" gibi sevimli laflar ediyorsun.
Arkadaşların da şöyle yapıyor…
Sonra arkadaşın çocuk yapıyor. Onu tutarken
"Galiba uyuşturucu bağımlısıyım, yardım almam lazım" diyorsun.
İki buçuk, üç yıldır ketamin diye harika bir uyuşturucu kullanıyordum.
Şahaneydi, ne eğlendim ama!
Aklıma şahane, harika fikirler geldi.
Mesela Melatone adında bir İtalyan uyku ilacı.
Kusura bakmayın. Kusura bakmayın, çok aptalca.
Melatone'la uyu anında.
Pardon.
Reçeteyle verilmiyor,
adamın teki köprü altında eline tutuşturup yanağından öpüyor.
"Paralı yola çıkınca bir tane patlat, tamam mı?" Pardon.
Kokainman olup da ketamini bilmiyorsanız muhtemelen kazara kullanmışsınızdır. Evet.
Koca gece kokain çektikten sonra bunu çekince "Bir dakika" dersiniz.
"Bu kokain değil.
Bu arada, ben gey miyim?"
İnsan ketamini bırakınca utanıyor. Şöyle oluyorsun…
"Utandım. Dışarıda öyle dolanıyordum, hiç hoş değil."
O hâlde cenazelere gittim. Boktan bir hareket, değil mi?
O hâlde Aretha Franklin'in cenazesine gittim.
Bu ayıpla yaşamak zorundayım.
Onun haberi olmayacak ama mesele o değil.
Orada olsaydı herhâlde "Sen de kimsin, cenazemde ne arıyorsun ulan?" derdi.
Utanç verici. Kafam o kadar güzeldi ki ailesine şöyle diyeyim dedim:
"S-A-Y-G-I-L-A-R-I-M-I sunmaya geldim."
Evet.
Apple'da film kiralıyorum.
Apple'ı da kiralamasını da sikeyim, reziller!
Göt herifler âdeta mafya gibi. Şirketçe hepsi çok göt.
Yeni telefonlarını aldım mı? Tabii ama hepsini sikeyim!
Mafya gibiler. "Yeni telefonumuzu almıyor musun? Peki.
Kimin şarjı %43'te kalacak, bil bakalım. Siktir lan.
Hayatının her gününü tahminlerle yaşayacaksın dostum.
Para biriktirip hayalindeki arabayı mı aldın?
Harika, artık şarj girişi farklı. Evet."
Artık her sakso çektirdiğinde şu oluyor: "Pardon, şarj kablosu değişti de. Pardon.
Evet ya, Apple işte."
Reziller!
Apple'da film kiralarken
satın alırsan 4,99$, kiralarsan 3,99$ olduğunu gördünüz mü?
"Siktir ya!" diyorsun.
"Cidden mi, Kâbus Gecesi 2'yi bana satın mı aldıracaksınız?
Göt herifler!"
Bilmiyorum.
Annem orta yaş krizi geçiriyor.
Evet, bu ara götümden ayrılmıyor.
55 yaşında.
Babam öldüğünden beri kimseyle olmadı.
23 yıldır falan bacaklarını ayırmadı diyeyim, bilemiyorum.
Beni aradı. Krizde ya, "Yüzümü gerdirmek istiyorum" dedi.
"Niye? Yüzünü kullanmıyorsun bile" dedim.
Gezip tozsa, fotolarda etiketlense anlarım.
Yüzünü niye gerdireceksin, Grey's Anatomy izlemek için mi?
"Eric Dane'e bayılıyorum."
Annem randevuya çıkmıyor, çıksın diye uğraşıyorum.
-"Hayatımın erkeği babandı" diyor. -Yaa!
Hayır, başta "Yaa" denebilirdi
ama bu saçma sapan Nicholas Sparks kafası 20 yıldır sürüyor.
Bıktım artık. Randevuya çıkması lazım, tamam mı?
Hinge veya Bumble'a kaydolması lazım, her ne boksa…
Hani kadınların seçim yaptığı neyse. Kızlar ne şeker.
"Harika, yüzümüze kimin boşalacağını seçebiliyoruz" diyorlar. Neyse.
"Çok hoş değil mi?"
Randevuya çıkması lazım
çünkü bir sike aktarılması gereken bütün o garip enerjisini
benimle kız kardeşime aktarıyor, tamam mı?
Aşırı garip oluyor.
Annemde bir saat takılıyorum, yemek yiyorum.
Sonra "Nereye gidiyorsun?" diyor. "Eve, nereye olacak?" diyorum.
Duşta sikişmeyeceksek benim artık…
Oğlun olarak görevimi tamamladım.
Öyle bir noktaya geldi ki kadını yakamdan düşsün diye sikebilirim.
Evet. Belki de sandığınız kadar iyi oğullar değilsiniz.
Asrın oğluyum lan ben! Kurdelemi verin!
Şükran Günü'nde annemi sikersem dedem alnımdan öper.
"Annen için yaptığın şeyi duydum. Sen iyi bir oğulsun.
Nihayet yüzü güldü" der.
Randevuya çıkması lazım.
Ona talip bulmaya çalışıyorum. Annemi sikecek biri.
Zor bir iş. Hem seks iyi olsun hem adam iyi olsun istiyorsun.
Bu da nadir bulunan bir şey.
Annemi sadece misyoner pozisyonunda siksin ve annem iki kere boşalsın.
Yatıp anneme kumandayı versin, "Dancing with the Stars var" desin.
İşte öyle biri olsun, nerede o adam?
Annem ideal kadın. 55 yaşında, 23 yıldır kimseyle olmadı.
Aşağısı yepyeni sayılır.
Elden geçirilmiş iPhone gibi, değil mi? Ekran çatlar, "Yenisini mi alsam?" dersin.
Sonra Insureon adında garip bir şirkete gönderirsin.
Üç hafta sonra geri gelir, şarj ederken garip garip davransa da işini görür.
Annemin amı da işte öyle!
55 yaşında, 23 yıldır kimseyle olmadı.
Aşağısı yepyeni. Klasik arabalar gibi.
68 model Mustang gibi, 3200 kilometrede. İçi komple orijinal.
Satıcıya gidip arabaya biniyorsun.
"Nerelerdeymiş bu? İçi yepyeni, hikâyesi ne bunun?" diyorsun.
Satıcı diyor ki "Adamın birininmiş, adam ölmüş.
Oğlu da bunu 23 yıl garajda tutmuş.
Ama acele et, oğlu arabayı kendine saklamayı düşünüyormuş."
"Bunun tutuşunu seviyorum.
Benim için paha biçilemez."
Annem bizi tek başına büyüttü.
Ama bütün anneler çocuklarını tek başına büyütür.
Yalnız olduğunuzu biliyorsunuz, değil mi?
Annem hep yorgundu.
Dönüp bakıyorum da, bir de azgınmış.
Azgın ve yorgun.
Ben de ona dert yanmak istemiyordum çünkü uğraşacak vakti yoktu.
Bir derdimi anlattığımda da tek bir çözüm sunardı.
"Biraz kestir" derdi. Durumun vahametinden bağımsız olarak.
Annem işte böyledir, tamamen inkâr eder.
Diyelim ki bileklerimi kesmişim, elimde bıçak var,
"Yaşamak istemiyorum!" diyorum.
Annem "Bugün uykunu aldın mı? Yorgun gibisin" der.
O tarz bir annedir.
10 yaşındayken ciddi bir sorun yaşamıştım. Geyim sanıyordum.
Yanılmışım ama 10 yaşında öyle sanıyordum.
Çünkü Leonardo DiCaprio'ya kafayı takmıştım, ona âşıktım. Evet.
Kızlardan da hoşlanıyordum
ama 2002'de Staten Island'da Leonardo DiCaprio'dan seksi kız yoktu.
Adam taş gibiydi, Tanrım.
2002'deki tipi sayesinde bugün hâlâ karı düşürüyor.
Adamdan iyisi yok. Umarım asla evlenmez.
Evrendeki en iyi küçüğü tutup sal programını yürütüyor.
Adamı bırakın. Umarım bir gün gökteki o büyük yata davet edilirim.
Tobey Maguire, bazen de Emile Hirsch'le birlikte.
Dodger şapkalarımız, yarı yaşımızda kızlar, dev göbeklerimiz…
Sikinde değil. Leonardo DiCaprio'nun sikinde değil.
Kendini salmış, formda bile değil.
Götü göbeği büyütmüş, yavaş yavaş Jack Nicholson'a dönüşüyor.
Hiç sallamıyor.
Yatında geziniyor, fıstıklara bakıyor. "Hâlâ sikişiyorum" diyor.
"Hâlâ sikişiyorum.
Üç yılda bir öyle iyi bir film çekiyorum ki sikişebiliyorum.
Buz tabakaları eriyor."
10 yaşındayken verandada gey gey oturmuş, bu adamı düşünüyordum.
Titanik kasetlerini yeni bitirmiştim. "Ağzıma tükür Jack" diyordum.
"Model T'nin içi bizim yüzümüzden buhar olsun."
Hayalim, Fabrizio olmak.
Gerçek hayattaki hayalim bu.
Çünkü Fabrizio, Leonardo'nun kankasıydı, sonra da öldü.
İşte bu benim hayalim.
Verandada oturmuş, "Anneme gey olduğumu nasıl söyleyeceğim?" diye düşünüyordum.
İrlandalı Katolik bir Staten Island annesi…
Yahudi olduğumu anca 25 yaşımda söyledi, o da haberim oldu diye.
23andMe, Ancestry gibi bir şeyin testini yaptım.
Bir arkadaş yapmıştı, Neandertal çıktı. Neandertaller hakkında saçmalıyordu.
"Ben Neandertal'im, bu aslında en nadir bok püsür…"
"Ama hâlâ salak eziğin tekisin" dedim.
Ama o öyle saçmalayınca "Örnek vereyim, belki ben de Neandertal çıkarım" dedim.
Test sonucu geldi, %50 Yahudi çıktım.
Annemi aradım çünkü Katolik yetiştirilmiştim.
Hep o muhabbetler vardı.
"Ben Yahudi miyim anne?" dedim, "Evet" dedi.
Bu kadına gey olduğumu nasıl söyleyeyim?
Verandada gey gey oturuyordum. Annem geldi, araba kapısını çarpıp kapadı.
Bana bakıp "Ne var?" dedi, "Hiç" dedim.
"Hayır, ne var?" dedi. Biraz gey göründüğümü fark etmiş olacak.
"Galiba geyim" dedim. "Yorgun musun?" dedi.
Dedim ki "Hayır, ben… Eşcinselliğin uyumayla geçtiğini sanmam."
Öyle olsaydı ya? Meğer geyler sadece yorgunmuş.
Elton John bitap düşmüş olmalı.
"Niye geymişsin?" dedi. "Leonardo DiCaprio yüzünden" dedim.
"Bu gey değil" dedi. "Öyle, odamda posterleri var" dedim.
Titanik ve kumsal falan.
Kumsal'ı demiyorum. Direkt kendisi kumsaldayken.
Yanında Tobey. Başlarında bir örnek Dodger şapkaları.
"Bu gey değil" dedi. "Öyle" dedim.
Anneme göre artık sorun çok uzamıştı. Birden patladı.
"İyi, gey olup olmadığını öğrenmek ister misin?" dedi.
"Ne oluyor lan, sirkte miyiz?" dedim.
"Gelin, kuir oğluma bakın!" Dedim ki…
"Sakin ol, komşular toplanmaya başladı" dedim.
"Gey misin, anlamak için şunu sorayım. Onun sikini emmek istiyor musun?" dedi.
Onun anlamını bilmiyorum, 10 yaşındayım. Cevap vermedim.
"Sikini emmek istiyor musun?" dedi. Şöyle kaldım çünkü o ne, bilmiyorum ki.
Dedi ki "Donunu indirip sikini tutuyorsun, ağzına sokuyorsun ve büyüyor."
"Büyümek mi? Ne diyorsun lan?" dedim. Yaşım 10, düğme kadar bebek sikim var.
Düğme kadar bebek siki Minik, garip oğlan siki
"Büyüyor mu? Ne diyorsun lan?" dedim.
"Leonardo DiCaprio seni arkadan siksin istiyor musun Peter?" dedi.
"Leonardo arkana geçsin,
sikini götüne soksun ve siki büyüsün ister misin?"
Dedim ki "Şu büyüme lafını kes. Daha 10 yaşındayım, yıl 2002.
Houston Texans'ın katılmasıyla NFL listesi büyüdü, bir onu biliyorum.
Sikin büyümesini falan bilmiyorum anne."
Dedi ki "Leonardo seni götünden sikiyor. İyice coşuyor, yüzünü yastığa bastırıyor.
20 saniye öyle kalıyorsun,
kafanı kaldırdığında bir görüyorsun ki Leonardo pencerenin dışından el sallıyor.
Kafan karışıyor çünkü biri hâlâ götünü sikiyor.
Arkana bakınca bunun Tobey Maguire olduğunu görüyorsun!
İstediğin bu mu?"
Görünüşe göre senin kestirmen lazım ve bunu asıl sen istiyorsun psikopat karı.
Sadece "Hayır!" dedim. "Gey değilsin" dedi.
Tuhaf olacak ama Bir Dilek Tut'a katılmayı sevmiyorum.
Sadece üzücü olduğu için.
Bu arada pek de istek almıyorum zaten.
İnanır mısınız, son arzusu benimle tanışmak olan pek kişi yok.
Hatta genelde benim ölmemi arzuluyorlar, tam tersi.
Öyle bir dernek var.
Buna katılmayı sevmiyorum, sırf üzücü diye. Beni üzüyor.
Özellikle de ketaminin dibine vurduysam.
Ketamin kullanırken "Bu çocuk hasta" dediklerinde
"Biliyorum" diyorsun.
"Ve onu iyileştirebileceğimden eminim.
Alan Watts'ı dinleyip The Last Dragon'ı izleyelim." Pardon.
Üzücü sadece. Bir Dilek Tut Derneği "Sana birini bulduk" diye aradı.
"Garip bir yaklaşım şekli" dedim, değil mi? Doğrusunu da bilmiyorum ama…
"Birini yakaladık! Gerçekten hasta! Acayip hasta" denmez yani.
"İşte işimiz bu!"
Arayıp "Adı Kevin, kanserden ölüyor" dediler.
"Yazık, çok üzüldüm" dedim.
"Son arzusu seninle tanışmak" dediler. "Beyin kanseri miymiş?" dedim.
Görüşmeyi ayarladım. "Bunu istiyor musun?" dediler.
"Arabamla bir eve çarptım, iyi haberlerimin çıkması lazım" dedim.
Ama o ev de önüme atladı, tamam mı? Soktuğumun evi…
Haberlerde onu yazmadılar.
Gergindim çünkü Bir Dilek Tut için iyi bir aday değilim.
Bir Dilek Tut'un bilgisayar oyunu olsa ben seçilebilecek bir karakter olmazdım.
"Pete Davidson!" falan.
Karakter olmazdım. Kim bu işte iyi? Johnny Depp.
Johnny Depp, Kaptan Jack Sparrow kostümüyle geliyor.
"Merhaba çocuklar" diyor.
Çocuklar gülüyor, hemşireler ıslanıyor.
Muhteşem oluyor, hepsi tamamen ıslanıyor.
Adam iyi. Güreşçi John Cena da muhteşem. En çok dilek gerçekleştiren o, sağ olsun.
Şampiyonluk kemeriyle güreşçi güreşçi geliyor.
"Ne haber oğlum? Nasılsın şampiyon?" diyor.
Çocuk şöyle oluyor… Sonra John "Kemerimi vereyim mi?" diyor.
Bakıyorum da, kemerim falan yok. Ne yapacağım? Bir şeyim yok.
Telefonu verip "Sağa kaydır" mı diyeyim? "Göt görmek ister misin? Budur!
Evet, hatun süper. Aslında senin doktorun." Neyse.
Gergindim çünkü çocuğa destek vermek, icabına bakmak istiyordum.
İşin icabına, çocuğun değil. Öylesi daha kolay olurdu.
Süper olmaz mıydı? En sevdiğin ünlü seni öldürüyor.
"Harikaydı, evet."
"Benim kemerim ne olabilir?" dedim. "Bomba gibi olmak istiyorum.
Bu çok önemli. Başarılı olmak istiyorum. Tamam, bir düşüneyim."
-Çocuk ölecek, değil mi? -Oha!
Götlük yapmıyorum, Bir Dilek Tut'un olayı bu zaten.
Olay öyle. Yoksa niye çocuğun tekiyle üç saat takılasın?
Garip olur. Hatta pedofili sayılır.
İroniktir, bir pedofilin son arzusu da bu olurdu.
Can çekişen, zayıf bir çocukla zaman geçirmek.
Sikimde değil. İstismara uğradığım için bu esprileri yapabilirim.
Hiç takmıyorum. Durum bu. Havalı görünmek için demedim.
İnternete girmiyorum, röportaj vermiyorum. Sonra "Aslında şöyle" diye açıklayamam.
"Çocuk ölecek, yapabileceğim bir şey yok" dedim.
Ama en azından çocuğa bütün sırlarımı anlatabilirdim.
Değil mi? Çok sırrım var.
İlişkilerimden bahsetmem çünkü eski kafalıyım.
İçime atarım, Allah'ından bulsun derim. Benim tavrım budur.
Çok sırrım var.
Arkadaşlarıma veya terapistime de anlatamıyorum çünkü onlara güvenmiyorum.
Birinden biri Daily Mail'le iş birliği yapıyor, eminim.
Ama bu çocuğa anlatabilirdim çünkü ortaya çıkacağı yok.
Kesin bir durum. Hayatta çok az şey kesindir.
Bu da hoş bir histi.
İşte bunu yaptım. Üç saat takıldık. Bülbül gibi öttüm, her şeyi anlattım.
"Bu adam aslında iyi, bu adam değil.
Bu adam İlluminatici, bu adam yakılınca boşalabiliyor."
Bu adamlardan biri benim ama hangisi, söylemem.
Harika vakit geçirdik. O mutluydu, ben mutluydum.
Üstümden büyük bir yük kalktı.
Ona bir şeyler anlattım, içimi döktüm. Harikaydı, çok hoştu.
Bana sarılıp "Çok eğlendim. Sonra görüşürüz" dedi.
"Pek sanmıyorum ama…" dedim.
"Hadi selametle ufaklık" dedim. Ne havalı ama!
"Selametle"yi patlattım. Hayatta bu kaç kere nasip olur?
Eve giderken diyordum ki "Selametle mi? Piçe bak, çok havalı.
Magnum PI mısın ulan? Harikaydı."
Kendimi harika hissettim. Aradan bir hafta geçti.
Bir Dilek Tut'un sitesine baktım, çocuk hâlâ yaşıyordu.
İçime bir kurt düştü.
Çocuk kimleri tanıyor, bilmiyorum ki.
Nasıl olduğunu sormak için derneği aradım.
Bir mucize falan olmasın diye.
Ben sözümü tuttum!
Bana ölecek bir çocuk vadedildi!
Yalan söylenmesinden bıktım!
Bir Yalan Tut'u aradım.
"Merhaba yalancı pislikler" dedim.
"Kimsiniz?" dediler. "Pete Davidson" dedim.
"Kevin de ne kadar eğlendiğini anlatıyordu" dediler.
"Ben de eğlendim" dedim.
"Çok şey paylaşmışsınız" dediler. "Siktir, öyle mi?" dedim.
Kevin için söz vermek bir bok ifade etmiyormuş.
Nasıl olduğunu sordum. "İyi değil ama umudu kesmiyoruz" dediler.
"Evet ama ne kadar umutluyuz?" dedim.
Çünkü bu noktada kanser öldürmezse ben öldüreceğim. Çok şey biliyor.
"Endişen için sağ ol" dediler. Dedim ki "Çok endişeliyim.
Bir şey olunca haber verirsiniz."
"Tamam" dediler, kapattık.
Sonraki hafta oldu, paniklemeye başladım.
Telefona bakıp duruyordum.
Sonra nihayet oldu, evet.
Aradılar. Evet.
Dilek gerçekleşti.
Espri bitti. Çocuk öldü, o kadar. Mutlu son yok.
Yani tam da olması gereken olduğu için mutlu son denebilir.
Chappelle'in gösterilerini izlerken fark ettim de…
Evet, bir numaradır. Fark ettim de iyi gidiyor ve eğleniyorsa şöyle yapıyor…
Aslında biraz canım yandı. Chappelle kalın bacaklı da bunu yapıyor.
Keşke benim de hareketim olsaydı. İyi giderken şöyle yapardım, bu her neyse.
Belki iyi giderken şunu yaparım…
Dilek gerçekleşti.
Belki cebimde koli köpüğü taşırım.
Espriyi patlatınca şöyle yaparım…
Çok üzücü bir seneydi.
Sapığımı kaybettim.
Bence üzücü. Kaybedene kadar değerini bilmiyorsun.
Sapığımla tanışmamı hatırlıyorum. Kız evimin önündeydi.
Sapığın olması garip çünkü beynin iki türlü düşünüyor.
İlk kez sapığın olunca "Ne tuhaf ve ürkütücü" diyorsun.
Ama beynin bir yandan da "Ünlenmişim" diyor.
Sonra sapığa alıcı gözüyle bakıp "Belki o kadar da ünlenmemişim" diyorsun.
Unutmuyorum, evimin önünde tanıştık, tişörtünde suratımın fotosu vardı.
Hoş bir fotom bile değildi.
Büyütülmüştü, yamulmuştu. Gözlerim sağa sola kaymıştı.
Kâbus gibiydi. Hakaret saydım. Neredeyse… Felaketti.
Neredeyse gidip "Bak, bu işi yapacaksan
beğendiğim şu beş fotomu kullan, tamam mı?" diyesim geldi.
Eve geldim, kız oradaydı.
Sonuçta sapığım, yani…
Seksi değil.
Sapık deyince akla bu geliyor. Seksi değil.
Seksi olsaydı sapığım değil, sevgilim olurdu. Yani… Evet.
"Beni ne kadar seviyorsun? Hallederiz, gel."
Evin dışındayım, tamam mı? Arabayla geldim, oradaydı.
Silahım yok, tamam mı? Ama o bunu bilmiyor.
O ara hep SVU izliyordum.
Fark ettim ki faile yaklaşırken arabadan inip silahı gösteriyorlar.
Sonra ceketlerinde şöyle taşıyorlar…
Silah taşıdıkları belli olsun ama millet panik yapmasın diye.
Silahım yoktu ama kız bunu bilmiyor ki.
O yüzden parmağımla silah yaptım. Şu şekilde cebime soktum.
Ona doğru yürümeye başladım, tamam mı?
Şöyle bakıyorum.
O da hafiften gülümsüyor, biraz… "Niye gülümsüyor ki?" dedim.
Sonra fark ettim ki erekte oldum sanıyor. Peki, evet.
Bu da onun Bir Dilek Tut'u gibi.
Sonra "Erekte olmadım, parmağımla silah yapıyordum" dedim.
Ki bu daha kötü, açıkçası erekte olsam daha iyiydi.
Kendi sapığımın önünde ezik durumuna düştüm.
Şimdi o kazanıyor, ben onu garip şekilde rahatsız ediyorum.
"Burada ne işin var?" dedim. Nereye bakacağımı da şaşırdım
çünkü tişörtünün üstündeyim, ağzım yüzüm kaymış.
Kızla konuşurken de ufaktan korkuyorum. Kafam karışık yani.
"Burada ne işin var?" dedim. "Seni seviyorum!" dedi.
"Çok güzel ama burada bulunamazsın" dedim. "Neden?" dedi.
"Bilmiyorum, açıkçası iş hiç bu noktaya gelmemişti" dedim.
Genelde "Siktir git" deyince millet özür diliyor.
Meydan okuma beklemiyordum.
"Bilmiyorum, burada bulunamazsın" dedim. "Neden?" dedi.
Ne diyeceğimi bilemedim. Bir cevap düşünüyordum.
Sonra bir baktım, kız biraz çatlak görünüyordu.
Ben de deliyim, deliler… Deli deliden anlar yani.
Kız kesinlikle çatlaktı, yani…
Öncelikle tişörte bakın.
Yani…
Bir de beni takip ediyor, bu da…
Biraz üzüldüm. Bu durumu nazikçe, dikkatlice halledeyim dedim, tamam mı?
Kıza dedim ki…
İlkokul tarzı bir cevap verdim.
Dedim ki "Burada bulunamazsın çünkü ben burada kaka yapıyorum."
Ben bunu söyleyince gözleri şöyle bir parladı,
Whoville'in neşeli sakinleri gibi oldu. "Ne?" dedi.
"Evet, burada kaka yapıyorum" dedim. Şöyle oldu…
"O sırada burada olmak istemezsin" dedim. "İstemem" dedi. Biraz bozuldum.
Dedim ki "Niye? Şanslı sayılırsın. Kakama yakın olsan şanslı sayılırsın."
"Ne?" dedi.
Dedim ki "Neyse, buraya sakın gelme. Kaka yapıyor olabilirim, çok iğrenç.
Crohn hastasıyım, ortalık savaş alanına dönebilir."
Kız "Peki, üzgünüm, bir daha asla gelmeyeceğim" dedi.
Sonra gitti, tamam mı? Sorun çözüldü sandım.
Yok, ilk karşılaşmamızmış. Tamam mı? Uzun bir hikâye, kendinizi hazırlayın.
Ayrıca cidden Crohn hastasıyım.
19, 20 yaşlarında Crohn hastası olduğumu açıkladım çünkü çok fenaydı.
Şimdiyse %90 pek bir sorun yaşamıyorum.
Ama ben…
Tuhaf bir durum, millete bunu söyleyesim gelmiyor.
Çünkü işlerim tıkırında olduğu için iyi ilaçlar aldım ve durumum düzeldi.
Ama şeyi düşünmemin sebebi…
Söylediğim berbat bir şey ama söylemem lazım.
Çünkü millet dışarıda yanıma gelip
Crohn hastalığı üstünden bağ kurmaya çalışıyor.
Ve yani…
Tuvaletteyken bile değil. Mağazada sırada bekliyorum.
Biri yanıma gelip "Hey" diyor.
"Ben de öyleyim."
"Nasıl?" diyorum. "Evet" diyor.
"Benim de göt deliğim boklu. Adım Phil." Şöyle oluyorum… "Siktir et."
"Benim hastalığım seninkine benzemez" demeye gönlüm el vermiyor.
Ben Crohn hastalığının Magic Johnson'ıyım.
Peki, neyse…
Şehir dışındaydım, tamam mı?
Annemle 79 yaşındaki arkadaşı Terry de evime göz kulak olacaktı.
Terry kız.
Annem bir gösteriden sonra Terry'nin kız olduğunu belirtmemi söyledi.
Gelip dedi ki "Terry aynı zamanda erkek adı.
Terry sevdiğimiz biri. Bu yayınlanır da millet laf ederse…
Erkek olduğunu düşünmesinler, kız olduğunu söylemen lazım."
Ben de dedim ki "Bak anne.
Sen de Terry de milletin sikinde bile değilsiniz."
Annemle 79 yaşındaki dişi arkadaşı Terry evime göz kulak…
Evet, espri şimdi komik olacak!
Evime göz kulak olacaklardı.
Annem gerçeklikten bihaber. Çok zeki bir kadın ama işte…
Hep "Sahi mi? Yok ya!" diyen annelerden. Hiçbir şeye inanmıyor.
Ona anlattım, "Evi bilen biri var, gelip sana zarar verebilir" dedim.
"Yok, aradığı kişi senmişsin, bana zarar vermez" dedi.
Dedim ki "Haklısın ama beni kırmasan olmaz mı? Ürkütücü bir durum.
Bir sapığım var, buraya gelirse farkında olman lazım."
Dedi ki "Tamam, nasıl bir tip?"
"Görünce anlarsın, inan. Karıştırılacak gibi değil" dedim.
Şehir dışına çıktım. Sapığım gelmiş, zili çalmış.
Annem kapıyı açıp "Sen de kimsin?" demiş.
Bu arada annemin sesi böyle.
Adam Sandler, Hubie'nin Cadılar Bayramı tiplemesi gibi.
"Nasılsın?"
Onu becerirken bunu hayal edin beyler.
Muhtemelen "Teşekkürler, teşekkürler" gibi laflar edecektir.
O kadar zamandır bu işten uzak ki seksi konuşamaz. "Sağ olun beyefendi."
Annem demiş ki "Sen de kimsin?" Sapığım "Pete'in arkadaşıyım" demiş.
Annem de tabii "Buyur gel!" demiş.
Benim sapık üç saat boyunca annem ve Terry'yle Grey's Anatomy izlemiş.
Üç saatten sonra annem nihayet "Peter'ı bir arayayım" diye düşünmüş.
"Arkadaşıyla takılmaya geliyor mu, sorayım."
Arayıp "Neredesin?" dedi. "Londra'dayım" dedim.
"Arkadaşın geldi" dedi.
"Seksi mi?" dedim.
Annem şöyle yaptı…
Dedim ki "Saldırıya uğruyorsun!
Kaçıp canını kurtar!
Bu dediğim önemli. Garaja gidip polisi ara ama bir şey yokmuş gibi davran."
Umarım böyle bir olay başınıza gelmez
ama telefondayken annemin oyunculuğuna şahit oldum.
Benim için paha biçilemez.
Annem hep işlerimde yer almak istiyor.
Dedim ki "Tamam, garaja ulaş.
Garaja ulaşabilirsen sana bir seçme falan ayarlayacağım."
Annem garaja ulaştı, arkadaşımı arattım. Sizin de böyle biri var mı?
10 yıldır tanıdığınız, neredeyse her gün dumanlandığınız biri.
Sonra üç ay ortadan kayboluyor ve bir bakıyorsunuz, polis olmuş.
"Tasty?" diyorsunuz. O da "Artık Memur Tasty" diyor.
"Rehberimdeki adını Memur Tasty yapayım madem."
Tasty benim eve gitti.
Ben de Tasty, annem ve sapığımla hoparlördeyim.
Dişi Terry de topuklamış, tamam mı?
Tasty "Kızı yakaladık. Ne yapayım?" dedi. "Polis olan sensin" dedim.
"Ellerini kelepçeledim" dedi. "Çok iyi, güzel" dedim.
"Bir hediyesi var" dedi. "Tamam, aç bakalım" dedim.
"Ne?" "Aç bakalım."
"Niye?" "Çünkü hediye.
Ne demek niye?"
Kız sapığım, muhtemelen beni iyi tanıyor.
Muhtemelen iyi bir hediyedir. Bir sürü boktan hediye geliyor, belki o…
Arkadaşım "Bomba olabilir" dedi.
Dedim ki "Bomba yapamaz, tişört bile yapamıyor.
Sence bomba yapacak hâli mi var?"
"Tamam" dedi.
Hoparlördeyim, şunu duydum…
Sonra arkadaşım dedi ki
"Hayır!
Dostum!
Bu çok rahatsız edici!"
Tasty için bu büyük bir cümle, daha önce bu kadar uzun cümle kurmamıştı.
"Neymiş?" dedim. "Dostum, 20 tane kirli don" dedi.
Siktirin! Kimse sizin için bunu yapmadı.
Benim kıza laf ettirmem, ancak ben laf edebilirim.
Sizinkinden 20 kakalı don almayı anca rüyanızda görürsünüz.
Evet. Düşünceli davranmış.
Benim hatunu arayıp "Çıtayı yükselt" dedim.
"Dişi Terry'yle daha tanışmadın bile."
20 tane! Evet, iğrenç ama düşünceli bir hareket.
Bir don iğrençtir.
Bir don saldırıdır. "Siktir git, al sana bokum" demektir.
Ama 20 don tutkuyla işlenmiş bir suçtur.
Çılgınlık olabilir, aşk da çılgınlıktır.
Crohn hastasıyım ya, belki dışkı yoluyla benimle iletişim kurmaya çalışıyordu.
Ne bileyim, manyak işte.
20 don. Düşünceli bir şey, vakit alacak bir şey.
İnsan bir günde 20 tane boklu don hazırlayamaz.
İshal bile olsa 11'inci donda kaka azalmış olur.
Gün gün hazırladığını düşünüyorum. Her gece düşünüyorum.
Oturup düşünüyorum. Kafamda canlandırıyorum.
Bütün gün Acer bilgisayarının başında Hot Pockets yedikten sonra eve geliyor.
Üst kata koşarak çıkıyor.
Soyunmaya başlıyor.
Pete duvarının karşısında.
Duvar posterlerimle dolu
ama poster yapmayı da bilmediği için bütün duvarda şöyleyim…
Seksi bir şarkı açıyor, ona göre seksi. "Mambo No. 5" falan yani.
Seansa başlıyor, mum yakıyor.
Osurarak söndürüyor, işe girişiyor.
Bana bakıyor. Ben de bir yerlerden ona bakıyorum.
Ayaklarını yerleştiriyor.
İyice sürttürüyor, şöyle iyice bir…
Sonra benim için hazırladığı küçük kutuya basket atıyor.
Şöyle yapıyor…
"19 tane kaldı! Pete'im için boklu bir sürpriz!"
Fantezi benim fantezim, istersem otuzbir çekebilirim!
Tasty "Ne yapayım?" dedi.
"Kızı gönder, bir don kalsın" dedim. Pardon.
Uzaklaştırma emri almam, yani mahkemeye çıkmam lazımdı.
Yetkililere bu hanımdan korktuğumu söylemem gerekiyordu.
Mahkemeye gittim, içeri girecektim. Tasty yanıma geldi.
"Sevgilinle konuştum" dedi.
"Siktir lan! Ne diyor?" dedim.
"Bugün gelemeyecekmiş, iPad üstünden katılacakmış" dedi.
"Nasıl lan? Gelemeyecek de ne demek?" dedim.
"Bu kız sapık. İşi yanıma gelmek. Nasıl yani?"
Aklıma girmeye falan mı çalışıyor? Çünkü işe yarıyor.
Biraz üzüldüm. Tamam mı?
Çünkü boklu sürprizi iğrenç olsa da düşünceli bir hareketti.
O yüzden onu göreceğim için biraz heyecanlanmıştım.
Seksi görünmeye çalışmamıştım ama hoş bir kıyafet seçmiştim.
Evet, tamam mı?
"Bak, pes etme" mesajı veren bir kıyafet.
"Bazı şeyler için savaşmaya değer.
Uzaklaştırma emriymiş de, bilmem neymiş de…"
Dedim ki "Ne olmuş Tasty? Benim kıza ne olmuş?"
"Dostum, mahkemeye çıkmaya uygun görülmemiş" dedi.
Mahkemeye çıkmaya uygun görülmemiş.
Yani bir grup tıbbi uzman ve kanun görevlisi
kızı görmüş ve "Olmaz" demiş.
Bunu anında hakaret saydım.
Boktan bir durum, değil mi? Benim adıma utanç verici, değil mi?
Uygun görülmemişmiş!
Olayın manyaklığını anlamıyorsunuz. Sizin için açıklığa kavuşturayım.
Jeffrey Dahmer
mahkemeye çıkmaya uygun görülmüştü.
Herif geyleri öldürüp yiyordu.
Ama bir hatun benden hoşlansın, hemen tımarhaneye!
Şaka mı lan bu? Saçmalık ya.
Geyleri öldürüp yemekle boklu don aynı şey değil.
Hayatta ilk defa dedim ki "Oy kullanmalıyım.
Sistem cidden çürümüş."
Tasty "Bir şey daha var, birbirinizle iletişim kurmuşsunuz" dedi.
Dedim ki "Yemin ederim…" "Telepati yoluyla" dedi. Bir oh çektim.
Gizli telefonumu buldular sanmıştım.
"Telepati yoluyla" dedi.
"Diyor ki zihnini kullanarak ona gelmesini söylemişsin."
"Manyakça" dedim.
Sonra Tasty gitti, yalnız kaldım.
Biraz üzülmüştüm. Bir de havalı kıyafetimi giyiyordum.
Bir an kendimle yüzleştim ve dedim ki…
"Alo?
Seni özledim.
Bunu yapabildiğimizi kimseye söylememen gerekiyordu.
Ayrıca ev bize kalsın diye Terry'yle annemi öldürecektin.
Donun cebimde.
Kokusunu korumak için kilitli poşete koydum."
Mahkemeye gittim, kazandım.
Güzel oldu, hayatta hiç kazanamıyorum çünkü.
Yargıç gelip dedi ki "Hapishane için gerekli şartlara uyuyor."
"Ne?" dedim.
"Hapse atılsın mı?" dedi. "Hayır, sadece bahçemden defolsun" dedim.
Gran Torino'daki gibi. "Bahçemden defolun!"
Ama büyütecek bir şey yoktu yani, uzaklaştırma emri yeterli.
Ama sadece üst balkona girebilsin, yine para ödeyip gösterilerime gelebilsin.
"Tutuklanmasın mı?" "Hayır."
"Çok asil bir davranış." "Teşekkürler efendim."
Yargıç "Öyleyse B planını uygularız" dedi. Çekicini vurdu ve…
"Bir dakika, B planı ne?" dedim.
"Hiç, psikiyatrik rehabilitasyon kurumunda altı ay kadar yatacak" dedi.
Dedim ki "Ne? Bu güvenli değil ki. Asıl orada karşılaşabiliriz."
Bir de Dave & Buster's'a yollasaydınız bari.
Rehabilitasyon benim için Cheers gibi, orada herkes adımı biliyor.
Bir ay geçti, uzaklaştırma emri geldi.
Eve gelip de ilk kez birini göremediğimde içime oturdu.
"Yaa" dedim.
Annemle eskileri andık. "Dışarıda dururdu, hatırlıyor musun?
Hatırlıyor musun? Noel'de bize kurabiye yollamıştı da
önce dişi Terry'ye yedirmiştik, hatırlıyor musun?
Bir pislik çıkarsa diye."
Onu ufaktan özlemeye başladım.
Arada bir "Alo, neredesin?" diyordum. Ama sinyallerim ona ulaşmıyordu.
Ben de Instagram'da sahte hesap açıp onu biraz stalkladım.
Hesabını buldum.
İyiymiş.
Hayırlısı oldu.
Sayfasında bakındım. Çünkü sonuçta sapık.
İnsan birden sapıklığı bırakmaz, herhâlde gidip başka birini seçer.
Instagram'ına bakarken şimdilerde Jack Harlow hayranı olduğunu gördüm.
Jack'i severim ama canım çok yandı. Ağzıma sıçıldı resmen.
"Matt Rife hayranı olursan yeminle intihar ederim" dedim.
Instagram'ına bakarken
Jack Harlow konserinin çıkışında beklediği bir videoyu gördüm.
Jack Harlow çıkıyordu ve…
Kızı gördüm, yakınlaştırdım. Kızın üstünde Jack Harlow tişörtü vardı.
Galiba tişört yapmayı öğrenmiş çünkü Jack yakışıklıydı.
Şöyle oldum…
Benimle sadece deneme yapmış.
Jack çıkınca "Seni seviyorum Jack" dedi. Şöyle oldum…
Ve Jack onun adını söyleyerek "Ben de seni seviyorum" dedi.
Dedim ki "Bunu duymak onun için ne kadar anlamlıdır."
Ben ona Şey diyordum.
Bilmiyordum.
Videoyu izlerken kusacak gibi oldum.
Jack arabasına binip uzaklaşacakken kız "Dur Jack, sana hediyem var" dedi.
"Tanrım" dedim.
Midem… Dostumun sevgilimi sikmesini izleyecekmiş gibi hissettim.
"Hayır, hayır!" dedim.
Sırt çantasına elini soktu, içeri uzandıkça uzandı.
"Tanrım, ne çıkacak?" dedim.
Sonra bir zarf çıkardı.
Jack'e verdi, "Sana yaptım" dedi.
O da teşekkür edip zarfı cebine koydu ve gitti.
Video bitti, hesabımdan çıktım.
Gülümsemeye başladım.
Demek sadece bir zarf.
20 tane boklu donu bir zarfa sığdıramaz!
Yasalar gereği bir iki açıklama yapayım.
Aslında bana 20 tane don göndermedi.
İki tane gönderdi ama kokuları 20 tane gibiydi.
Ayrıca Jack Harlow hayranı da olmamış, komiklik olsun diye ben uydurdum.
Üçüncüsü ve en önemlisi, onu çatır çatır siktim.
Şaka yapıyorum. Kukusunu yaladım, o kadar.
Adresim ortaya çıktığı için çok panikledim.
O yüzden ormana taşındım.
Çok güzel.
Çok uzun süre ev baktım. Emlakçım benden hiç hoşlanmıyordu çünkü…
Başta heyecanlıydı, "İlk ünlü şeyimsin" falan dedi.
"Peki" dedim.
Tamam mı?
Ama kadın uyuz oldu çünkü şaka yapmıyorum, 200 tane falan ev gezdim.
Her birini istedim. Sonra gösterip de vermedim.
"Kesin bu olacak" diyordum, sonra… Gerçekten heyecanlanıyordum çünkü.
Uzattığım için benden nefret ediyordu, hak veriyordum.
Ama küçüklüğüm dairelerde geçtiği için her evde heyecanlanıyordum.
Her ev bana inanılmaz geliyordu. "Tanrım, arka bahçesi var. Nasıl lan?
Zemin üstü havuz. Bunu yerden nasıl çıkarmışlar? Tanrım.
Bu herhâlde Frank Lloyd Wright'ın evlerinden biri."
Hiç duymadığım kelimelerle büyüleniyordum. "Bu antre senin olabilir" diyordu.
Ben de "Evet lan, olabilir. Evet, evet. Antre" diyordum.
Sonra bir eve geldik.
"Bu evi alacağım" diyordum. Orayı alacağımı biliyordum, tamam mı?
Yanımda arkadaşlarım ve emlakçı vardı. Kadın artık tükenmişti.
Çünkü bir ev seçeceğime inanmıyordu ama "Bu eve bayıldım" dedim.
Geriye sadece sahibin yatak odasını görmek kalmıştı.
Bu artık ebeveyn odasıymış.
Artık ebeveyn odası dendiğini o sırada bilmiyordum.
Sahibin odası sanıyordum.
Ayrıca kölelik yüzünden sahip dendiğini de bilmiyordum, haberim yoktu.
Hayatta bir ev satın alınca hâliyle o evin sahibi olduğumuz için
sahibin odası diyoruz sanıyordum.
Millet gelip "Evin güzelmiş" der. "Evet, buranın sahibiyim" dersin.
Evleri dolaşırken kölelik aklıma pek gelmiyor, hepsi bu.
Gidip "Hangisi köle odası? Köle odasını göster" demiyorum.
Eve bayılmıştım, almayı düşünüyordum. Dedim ki…
Epeydir uğraştığımız için emlakçıya küçük bir rol yapıp onu güldüreyim dedim.
Salonda bir askılık vardı.
Bunu elime alıp "Sahibin odasını göster!" dedim.
Biliyorum.
Emlakçım, ki kadın siyahiydi…
Nutku tutuldu.
Bir şey söylemeye çalışıyor gibiydi, muhtemelen beni durdurmak istiyordu.
Ama artık role kaptırdığım için
o her davrandığında "Sahibin lafını kesme!" diyordum.
"Sahibin odasını göster!
Kral olduğum için bütün odalardan büyük olan odamı göster!"
Arkadaşlarım da ırkçı oldukları için yerlere yatıyorlar, gülmekten çatlıyorlar.
Kadın sonunda askılığı alıp "Dur!" dedi.
"Dur. Buna artık sahibin odası değil,
ebeveyn odası dendiğini söylemeye çalışıyorum.
Kölelik yüzünden. Bu artık çok ciddi bir konu."
"Ya" dedim.
Arkadaşlarım yavaş yavaş toparlanmaya başladı.
Tamam mı?
Emlakçı askılığı elime tutuşturdu.
Sessiz, garip bir ortam oldu.
Ne yapacağımı bilemedim, sonra şunu düşündüm.
Neredeyse 15 yıllık komedi hayatımda bir şey öğrendiysem
o da rolü asla bırakmamak gerektiği, evet.
Özellikle de güldürmüyorsa.
Ben de öyle yaptım.
Dedim ki "Lafımı bitirmeme izin vermedin!
Hepimiz kendi odalarımızın sahibiyiz! Lafın gelişi öyle denir.
İlk buyruğum köleliğin kaldırılması olacaktı.
Düşündüm de, bu evi satın alacağım!
Şu gizlilik sözleşmesini imzalarsan.
Belki ebeveyn antresinde."
Şimdi ormanda yaşıyorum.
Annem beni trollere karşı savunmak için Twitter'da sahte hesap açmış.
Yaa!
Kendi anneniz olmayınca "Yaa" tabii. Fark ettiniz mi?
Başkasının annesi olunca "Yaa", kendi anneniz olunca "Siktir!"
Birkaç yıl önce beni korumak için Twitter'da sahte hesap açmış, tamam mı?
Kullanıcı adı da JoeSmith1355, tamam mı?
Çok akıllıca çünkü adı bu değil.
Ama sonuçta anne, Twitter'ı bilmiyor.
Kullanıcı adı JoeSmith1355 olsa da profil adı Amy Davidson.
Üstüne üstlük profil fotosu da Amy Davidson, evet.
Bir gece daha güçlü olmak için
nefret tweetleri okuyarak otuzbir çekiyordum.
Sayfada gezinirken beni her tarafta savunan bir hesap gördüm.
Eskiden Safari'den Twitter'a girince
profil adı ve fotosu değil, kullanıcı adı görünürdü.
Tweetleri okumaya başladım, çok kaba sözler vardı.
Ama JoeSmith1355 beni hep koruyordu.
Hakkımda yazdığı güzel tweetleri okudum. JoeSmith1355.
Neredeyse dedim ki
"İşte bu işi bunun için yapıyorum. Teşekkürler JoeSmith1355."
Tweetleri okuyordum.
Sonra o kadar spesifik bir tweet gördüm ki sesli olarak "Annem bu" dedim.
Ki otuzbirin ortasında bunu söylemek garipti.
Bir de bundan sonra boşalmam gerekti. "Bundan sonra onu arayacağım."
Anında anladım. Tweet şöyleydi… Nefret tweeti "Pete Davidson gey" demiş.
JoeSmith1355 şöyle yazmış:
"Aslında değil.
Küçükken Leonardo DiCaprio yüzünden gey olduğunu sanmış olabilir.
Git de kestir, onu çekemiyorsun."
Annemi aradım.
"JoeSmith…
…1355 mi?"
"Nereden anladın?" dedi.
"Profilinde kendi adını ve fotonu kullanmışsın" dedim.
"Terry!" dedi.
Yani annem Twitter hesabını
79 yaşındaki dişi arkadaşı Terry'yle açmış.
Kararları Terry veriyormuş.
Sağ olun millet, çok eğlenceliydi.
İyi geceler! Pekâlâ!
Alt yazı çevirmeni: Deniz Mayadağ