Hey guys, just wanted to let you know
Downloaded from YTS.MX
I finished the race today.
Het was het slechtste weer dat ik ooit heb gehad in heel
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ironmans die ik heb gedaan.
Ik wil jullie alleen maar vertellen dat ik van jullie hou
en jullie zouden allemaal zijn weggeduwd
en zouden vandaag niet eens aan de race zijn begonnen.
Dus nogmaals, je vader is een beest
en zal je domineren in elk fysiek evenement dat je ooit wilt
om met mij te concurreren.
Maar dat weet je al.
Hoe dan ook, ik zie jullie morgen. Ik hou van jullie. Doei.
Waaruit bestaat jouw ochtendroutine?
Eh, ik sta op, doe een set van 25 push-ups, trek mijn T-shirt aan,
Doe nog een set push-ups, begin met het checken van je e-mail,
sociale media, nog een set push-ups.
Ik tel ze in een klein notitieboekje.
Ik heb er een jaar geleden weer 86.000 gedaan,
een kleine zaak doen, snelle push-ups om op gang te komen,
dan maak ik mij klaar om de volgende ochtend naar buiten te gaan en mijn oefeningen te doen.
Ik kreeg een doodsbedreiging, twee mensen die daadwerkelijk een plan aan het smeden waren
om mij vorig jaar te vermoorden.
Waargebeurd verhaal over het benoemen van het hardlooppad waarop ik ren
en letterlijk praten over het neersteken van mij
en toekijken hoe ik doodbloed.
Hmm. Dit heeft haatmail naar een hoger niveau getild.
Ik heb gemeld dat het is gebeurd en toen, ah, was ik weg.
Ik heb andere dingen te doen.
Als laatste op het programma: Todd Crandell.
Op een gegeven moment was hij verslaafd aan drugs en alcohol
en woonde in zijn auto.
Sindsdien heeft hij het tij gekeerd.
Bovendien heeft hij zijn eigen programma opgezet, genaamd Racing for Recovery,
die verslaafden in Ohio, in Amerika, helpt.
Todd, heel geduldig bedankt.
Wij keken ernaar uit om met u te kunnen spreken in het programma.
Het is fantastisch dat u zich bij ons aansluit.
Ik weet dat je graag je verhaal wilt delen.
Ik denk niet dat het eerlijk is om van je te vragen om op elk detail in te gaan.
Maar vertel ons eens iets over enkele van de uitdagingen
die je moest overwinnen voordat je je leven veranderde.
De uitdagingen waar ik mee te maken kreeg, vóór de verslaving
en tijdens de verslaving ben ik de overlevende van de zelfmoord
van mijn moeder en oom, beiden aan hun drugsverslaving
en ook de overlevende van mijn tante die door zelfmoord om het leven is gekomen
aan haar eetverslaving.
Ik geloof dat mensen die met een verslaving worstelen,
om met een vorm van trauma om te gaan.
En zoals ik al zei, het verlies van mijn moeder op jonge leeftijd.
En gelukkig heb ik mijn eigen 13 jaar durende drugsverslaving overleefd.
En nu ben ik hier, al bijna 30 jaar, nuchter
en anderen helpen door te racen voor herstel.
Dit hele programma is echt een gigantische uitbreiding van mijn slaapkamer
en het is muziek en sport.
Dus als ik een band op onze muur zie
of een gesigneerd shirt, ik denk altijd aan
Hoeveel werk er in die foto zat.
Het is dus niet zo dat, kijk naar mij, ik sta aan de kant van Ozzy Osborne.
Het is, je wilt weten wat er nodig was om
die foto met Ozzy.
En wat het gesprek dat ik had
met Ozzy die nuchter was, dat is cool.
Ik bewonder mensen die een droom hadden en eropuit gingen
en maakte het werkelijkheid.
Want dat doe ik. Ik zit niet te klagen.
Ik doe dingen, en ik doe heel veel dingen.
En dat bevalt de mensen niet,
maar het valt wel goed bij de mensen die ertoe doen.
Oké, iedereen, ik wil dat jullie je naam zeggen
en één woord dat de pijn beschrijft.
Als je nu niet meer zou leven, zou je anderen achterlaten.
Mijn kinderen, die zouden gekwetst worden. Ja.
Omdat ze, zoals Rachel zei, zich zo zouden voelen
dat ze niet belangrijk genoeg waren
en dat soort dingen doen ze om in leven te blijven.
Ja. Maar als ik aan de rest van mijn familie denk,
Ik zou zeggen opgelucht.
Mm-hmm. Ik ben eigenlijk niets meer dan een last geweest.
en veroorzaakte niets dan ontberingen.
En, eh, ik
hebben geen steun voor liefde
of acceptatie van iemand anders in mijn familie behalve mijn
twee oudste kinderen.
Dus ik denk dat ze voor het grootste gedeelte...
mijn familie zou zich opgelucht voelen
dat ik hen niet langer tot last zal zijn.
Bord.
Allereerst wil ik je prijzen voor je moed
om zo te spreken.
En ik ga je respectvol vragen, aan het einde
van de groep vandaag, kun je je best doen?
om dat te veranderen?
Weet je, Joe, ik wil je vertellen, als je denkt
dat niemand er kapot van zou zijn als jij,
Weet je, hier zijn we.
Het is hier precies zo.
Nou, kijk eens hoe jij er elke ochtend uitziet, man.
Als een grote teddybeer.
Ik hou met heel mijn hart van je, man. Ja. Het is zo moeilijk.
omdat op dit moment hun hele mening
van mij is dat ik een lafaard ben en dat ik zwak ben
omdat ik niet voor mijn gezin zorg.
Ik ben niet zo.
Zo werkt dat nu eenmaal in mijn familie.
Als je niet voorziet, ben je eigenlijk niets waard.
En hoe zit het met ons, kun jij gaan?
Maar in onze gemeenschap voel ik me geliefd, voel ik me gewaardeerd.
Jazeker. Dank je wel. Ja.
Oké. Amen.
Klopt. Wij bieden een uitweg, spiritueel, emotioneel,
fysiek, psychologisch, allemaal
om mensen te krijgen waar ze verdienen te zijn, namelijk leven
met innerlijke vrede
en de wens om alles te bereiken wat ze maar willen.
De traditionele manier om dingen te doen is om naar een detox-kliniek te gaan
gedurende 30 dagen en je komt eruit
en je gaat naar ondersteuningsgroepvergaderingen en je doet 12 dingen
en alles komt goed.
En dat werkt gewoon niet voor iedereen.
En toen ik naar de 12 Steps ging, zat ik in een kamer
dat vol sigarettenrook stond, mensen die erover praatten
hoe dronken ze werden, elke keer hoorde ik veel verdriet
en verdriet en niet veel opwinding.
Ik ben niet nuchter geworden om me ellendig te voelen.
Ik werd nuchter om mijn leven ten volle te leven
en het doel van mijn leven vinden.
En ik heb,
Mijn naam is Julie Irman
en ik ben de assistent van Todd Crandall bij Racing for Recovery.
Mijn taak is om te plannen en alle administratieve aspecten te regelen,
contact opnemen met mensen voor podcasts,
de vluchtroute maken en onze delta maken.
Het is gewoon mijn taak om zijn werk makkelijker te maken.
En dan Hall Kona, hij is precies
wat hij nodig had toen hij ging
door zijn herstel in het begin.
Hij is een voorbeeld van doorzettingsvermogen en gedrevenheid
en medeleven
en dat allemaal om mensen te laten zien dat het oké is om kwetsbaar te zijn.
Het is oké om te zeggen dat je kapot bent.
Het is oké om hulp te vragen.
Het is prijzenswaardig, het is uh,
Ik weet het niet, ik probeer het.
hij heeft de moed om er iets aan te doen,
of ik denk het niet.
Ik maak verbinding met mijn kristallijne symbool.
Ik verbind alle vijf de handposities.
Ik verbind alle drie de energiecentra.
Ik maak verbinding met mijn kristallijnen energieveld.
Ik zit niet in een heksenkring. Ik ben meer een eenzame heks.
Met 'heks' bedoel ik dat ik gewoon energie beoefen.
Ik houd ruimte. Ik vroeg een plek de trilling
van meesterschap in mijn individuele kristallijnen energieveld.
Dus als ik ruimte voor je wilde houden,
Ik zou alleen de intentie hebben van, ik wil dat je
om in een hogere frequentie te zijn,
hogere trilling van liefde of wat dan ook.
En stel je dat eens voor. Het is allemaal de bedoeling.
Weet je, onze geest is erg krachtig.
Wij gebruiken er maar een heel klein percentage van.
Het komt allemaal voort uit intentie.
Dus als ik de intentie had om ruimte voor je te houden
en als je in een veilige container zou zitten, dan zou je dat doen.
Ze brengt een gevoel van vrede en rust.
En wat ik ook doormaak,
Het is als een vangnet.
Haar aanwezigheid daar heeft de reis een hel gemaakt
veel leuker en vrediger.
Ik heb veel geleerd van het werken met Todd
en hier bij Racing for Recovery zijn
omdat er veel pijn is.
Maar er zit ook veel schoonheid achter.
Er schuilt schoonheid in het breken.
Vroeger dachten we dat slavernij normaal was.
Dat was heel normaal.
Vroeger, nog niet zo lang geleden, hadden we geen
de mogelijkheid voor vrouwen om te stemmen.
Vroeger was dat de norm.
Op een dag zullen we als samenleving terugkijken op
wat we met dieren hebben gedaan
en ons schamen.
Ik wil geen enkel onschuldig schepsel kwaad doen.
Ik zou het zelf nooit kunnen.
Dus ik ga naar de supermarkt en stem met mijn geld,
betalen om een ​​dier te laten doden, martelen en uitbuiten.
En het voelde bijna alsof ik op dat moment het mes in mijn handen had
naar de keel van dat dier.
Ik was daar onderdeel van. Ik heb die pijn veroorzaakt.
En ik kan niet teruggaan en dat oplossen. Ik kan dat nooit stoppen.
Wat is nu het beste om te doen?
Ontdek hoe ik kan helpen
en in de toekomst een beter mens worden.
En waarom dan, toch?
Er mocht nooit enig onschuldig levend wezen kwaad worden gedaan,
een voelend wezen.
Het heeft mijn huwelijk verwoest.
Het heeft veel relaties verwoest
met mijn familie en vrienden.
Ik moest beseffen dat het niet iets was wat ik nodig had
om het persoonlijk op te vatten dat een demon is
waar iedereen mee worstelt.
Vind jij dat iedereen veganist zou moeten zijn?
Jazeker. Absoluut. Van harte. Zonder enige twijfel.
Omdat Todd echt van Chipotle houdt,
Ik denk dat ze je wel zouden sponsoren.
Ik vind het geweldig als het aan de buitenkant zo wordt als ik wil.
Mm-hmm. Ik hou er niet van om daar naar binnen te gaan en te wachten op wat ik wil.
Ik zie wat ik daar zie. Oké.
Je moet langs alle moorden lopen
voordat je aan de groenten begint.
En dan zie je de mensen achter mij komen en zeggen:
Ik wil hier een hartaanval
en de hart- en vaatziekten hier.
Hoeveel mensen ze eten
en dan liggen ze in coma op de bank
en ze zeggen, oh, nou dat is voor de, wat is het,
tryptofaan en de kalkoen.
Klopt? Voor mij is het zoiets van: nee,
het is het dode karkas dat je er net in hebt gelegd,
en bovendien at je het als brood, weet je?
En jij eet dat spul.
Je denkt zoiets van: 'Hé man, wie wil er nou gaan hardlopen?'
of iets intelligents leren?
Doe iets. Eén ding dat veganistisch eten niet doet, is
mijn geduld vergroten of verkleinen.
Laten we eten.
Wil je een watertje? Graag. Bedankt dat je dit gemaakt hebt.
Graag gedaan.
We waren op een dag eten aan het kopen
en we gingen door de kassarij
en ik zei tegen mijn kont, enkel, horloge, ze gaan vragen
voor een auto en een sigaret.
We lopen daar doorheen en dames vragen: mag ik een pakje?
Of zoiets? En mijn maatje zegt dan: hoe weet je dat?
Ik denk zoiets van: kijk eens naar het karretje, man. Mm-hmm. Weet je,
Het is leuk om elke keer dat je een
winkelwagentje in de supermarkt.
Beweging en voeding zijn de katalysator van alles
dat mijn leven
en waar Racing for Recovery in gelooft, bouwen we op voort.
Als je sport
en volg dit op met lekker eten,
Je hebt niet alleen meer kans om een ​​goede dag te hebben,
Je zult het aankunnen
met wat dan ook als het een slechte dag is.
En daarom gaan mensen terug en gebruiken ze het opnieuw.
omdat ze geen goede levensstijl hebben die hen helpt
om met emotionele moeilijkheden om te gaan.
Daarom citeren mensen het woord terugval, wat wij niet gebruiken
dat woord tot nu toe.
In 2023 heb ik vier Ironman-evenementen gedaan
en ik denk dat ik er 14 ga doen.
De Ironman is een 2,4 mijl lange zwem-, 112 mijl lange fietstocht,
en een hardlooptocht van 42,2 kilometer.
En herinner je dat ik in mijn kelder zat
Ik heb gewoon op internet gekeken en heb me er zojuist voor aangemeld.
Ik wist niet wat voor soort fiets ik moest kopen, wat voor soort schoenen
om te dragen, niets.
Ik kon niet zwemmen.
Ik heb het aan mensen gevraagd die er verstand van hadden
om mij daarbij te helpen.
En toen ging ik naar buiten en deed het.
Ik heb mijn eerste Ironman gedaan,
6 november 1999 in Panama City Beach, Florida.
Veel mensen denken, nogmaals, dat ik letterlijk ben gegaan
van detox tot het rennen van Ironmans.
Het was een proces van zes jaar. Ik ben zes jaar nuchter geweest.
De euforie van het behalen van dat doel, het was geweldig.
En ik dacht, ja, ik ga dit nog een keer doen.
Ik wil niet zijn zoals iemand anders. Dat is die drijfveer.
Jij hebt er één gedaan. Ik wil er 50 doen.
Ik wil dingen doen waar mensen op lijken,
Heilige koe, kijk daar eens.
En ze gaan het zelf doen.
Ik ben het type persoon dat, als ik iets wil,
Ik ga er alles aan doen om het te krijgen.
Denk je dat je op een bepaald niveau verslaafd bent?
om ijzeren banden te laten lopen?
Dit is een verslaving. Dit is
hoe gezond leven eruit ziet,
en belangrijker nog, hoe het voelt.
We zijn in het prachtige Chattanooga, Tennessee.
Vijfde keer, ik denk dat ik de Yvette hier heb gedaan.
Ik vind het geweldig dat dit de 93e Ironman is die samenvalt
sinds 1993 ben ik nuchter geworden.
Dat is wel heel gaaf.
En opnieuw lijken deze toevalligheden gewoon
gebeurt voortdurend.
Als je goede beslissingen neemt,
er zijn fysieke gevolgen
van Ironman op het niveau dat ik doe.
Ik heb last gehad van mijn rug. Ik had een gescheurde meniscus.
Ik heb al meer dan een jaar een voetblessure aan mijn teen
waarvoor een operatie nodig is.
Ik dacht dat ik hartproblemen had.
De tol die dit innerlijk van mij heeft geëist
is waarschijnlijk niet erg goed.
Maar de meeste van deze dingen zijn, geloof ik, te danken aan
tot de emotionele genezing die nodig was.
Ik krijg er nog steeds dat gevoel van opwinding van.
En voor mij is de ultieme dag daarbuiten
waar ik vrede heb.
Niemand bemoeit zich met mij. Mijn lichaam werkt.
Ik kan genieten van de prachtige omgeving waarin ik race.
En dan mag ik die euforische finish ervaren in de,
de paar uur die daarna komen.
Oh mijn God. Dat is waar ik naar op zoek ben.
Het gesprek over statistieken, hoe aan het eind van de dag,
Wat je ook doet, sommigen van jullie zullen het niet redden.
En dat is verschrikkelijk. Onzin, want daarmee stel je jezelf op de proef voor een mislukking.
Zoiets heb ik hier nog nooit gehoord.
Het is zo opgezet dat iedereen mee kan doen.
Het is aan jou. Als je het echt graag genoeg wilt,
Je kent dat hele ding van naar links kijken
en kijk naar rechts, dan redden ze het niet.
Ik ga, dat is k*t.
100% van jullie hoeft nooit meer drugs te gebruiken.
En direct vanaf de rip,
Mensen hebben me er op klinisch vlak heel erg over aangesproken.
Wat? Dat kun je niet zeggen.
Ik dacht zoiets van, ik wilde gewoon dat je me...
Om het nog eens te zeggen? Hier is het nog een keer.
Tijd speelt geen rol als het om nuchterheid gaat. Klopt.
Er is nooit een metaforische finishlijn. We hebben dit nooit bereikt.
We zijn misschien goed uitgerust, beter toegerust om de race te lopen,
maar de race eindigt nooit.
Klopt. Je kunt er dus voor kiezen om met de winnaars mee te gaan.
en blijf het tempo waarin je nu loopt, volhouden.
Je zou ver vooruit kunnen sprinten en jezelf voltanken,
of je kunt er gewoon mee stoppen.
Maar de keuze is aan u.
Ik heb mensen hier geweldig zien presteren
en dan ineens zijn ze er niet meer.
Ik heb in de loop van nu 22 jaar geleerd
om die pijn effectief te beheersen.
Ik moet mezelf en mijn emoties beheersen
en zorg ervoor dat ons personeel goed is
en toegerust om met een aantal van de minder succesvolle mensen om te gaan.
Toch ben ik trots op het feit dat er hier 25 mensen werken,
en waarschijnlijk waren er 20 klanten hier.
Ik ben opgegroeid met drugs en alcohol.
Dat was dus ongeveer de norm.
Weet je, papa is gestrest,
Hij gaat een baard laten staan ​​en hij rookt wiet.
En toen dacht ik dat ik stoffen nodig had om normaal te kunnen zijn.
Mijn vader stierf en zijn favoriete drug was cocaïne.
En in mijn gedachten was dat mijn manier om me dicht bij hem te voelen, was
cocaïne gebruiken.
Bovendien was mijn vader de allereerste persoon met wie ik ooit heb samengewerkt.
mijn vader bracht de pijp naar mijn mond en stak hem aan
en vertelde me wanneer ik moest inademen.
Hoe oud was je? Ik was 12.
Rookte jij crack met je vader toen je 12 was?
Ja. En ik rookte sigaretten. Ik was bijna 12 jaar oud.
Ik zei dat ik sigaretten wilde roken.
En de manier waarop mijn vader mij niet te pakken kreeg
om sigaretten te roken was dat hij Marlboro Reds rookte.
En hij liet me de ene sigaret na de andere roken
en inhaleer tot ik overgeef, sindsdien rook ik niet meer.
Mijn vader wilde me alleen maar injecties geven.
Hij lachte omdat ik niet eens kon lopen.
Mijn verslaving werd zo groot dat het op een baan leek.
Mijn verhaal is niet anders. Ik was het dieptepunt van het dieptepunt.
Als je je familie in de ogen moet kijken
and tell 'em you can't pay the rent because you just went
and spent all your money on a crack, you know, that's,
that drives that depression deeper to where you know,
you well, I screwed up this much, I might
as well go the distance with it.
Her mother had custody of our kids.
She stepped in because we dropped the ball.
She did us the biggest favor by doing that.
You know, taking on that responsibility for us
racing accepted us.
It boiled down to, if you can't take care of yourself
and your own obligations,
how in the hell are you gonna take care of kids?
My mom and I never had a really close relationship.
And then about eight months into being here,
my mom finally gave me her address to where she lived
and she let me go down there to see them.
And then the second time of going down there,
my mom ended up dying of a heart attack in my arms.
My daughter had asked for popcorn.
My mom got up, said, Samantha, come here.
So I went out, my daughter was standing there,
and then all of a sudden she said she felt dizzy.
And I was thinking maybe she got up too fast.
And then she started to fall. And,
sorry, my mom started shaking.
And, um, I thought she was having a seizure.
So I laid her on her side
called 9 1 1.
They took forever to get there.
And I got to the hospital,
went in to the room.
My mom was purple.
That was probably the hardest thing.
It showed me that I'm serious about my sobriety,
because it didn't cross my mind to use.
What crossed my mind was, I'm getting my kids, you know,
my kids are coming with me.
Shown services got involved and I drug tested for them.
I passed it. And then I did everything in the court's eyes.
You know, they wanted me to sustain sobriety,
have random drug screens.
I was doing all of that.
I'm going on three years of having my kids.
And it's, it's been an experience.
My 8-year-old, I was like, oh, she's young.
She ain't gonna remember.
She remembers a lot more than what,
you know, I thought she did.
The, the people that are here,
they don't understand the impact
that they have on me from a motivational standpoint.
Sure. When I see somebody doing something, I'm like, oh,
if they're doing that, then I'll go do this.
My main goal one is to try and win.
But in doing that, I wanna be able to
race the entire race, feel like I am in control
of what's going on inside of my body.
I don't wanna have the course to feed me.
And that's what I feel like has happened in the past.
It's always been the elements, the wind, the humidity,
and the distance under that sun for eight and a half hours.
First year I ever competed
or even heard about Ironman was in 1982,
actually 40 years ago.
I saw the triathlon on tv.
It was Wide World of Sports,
this incredible thing called the Ironman.
He's describing the distances, you know,
like a 2.4 miles from hundred
and 12 mile bike, ride a marathon.
There's no way a human body can do that.
That's, that's insane. That's nuts.
Maar terwijl ik deze ogenschijnlijk gewone mensen de straat over zag steken
die buitengewone finishlijn, ik was gewoon gehypnotiseerd.
Er was iets magisch aan
en iets, iets dat mij riep.
Uiteindelijk heb ik 15 jaar als prof geracet
Zesvoudig Ironman-wereldkampioen.
Het is een zeer fysieke ervaring, maar het is mogelijk gemaakt
omdat je geest in de juiste toestand is.
Iedereen heeft er zijn eigen versie van.
Iedereen heeft zijn eigen persoonlijke verhaal
van wat ze hebben meegemaakt.
En elk verhaal is inspirerend.
Weet je, hij komt uit een heel andere plaats dan een
veel atleten natuurlijk.
Weet je, het gebruiken als symbool van
wat je kunt doen als je verslaving overwint, als je loslaat
van iets dat erg giftig was voor je lichaam
en voor je leven en je relaties.
En hopelijk kan het iets worden dat
is verbijsterend.
Hij nam contact met mij op over coaching en noemde
dat hij zijn honderdste man gaat pakken.
De mensen die ik coach.
Ik vertel ze dat het enige slechte ras er één is
waar je niets van leert.
Er zullen duizend momenten zijn waarop
Je weet niet of je het kunt.
En je zorgt ervoor dat je geest stil wordt.
En dan besef je het, weet je wat?
Die uitdagingen zullen de momenten worden
die jouw leven het meest verrijken.
Het bereiken van deze honderdste Ironman betekent
veel dingen voor mij.
Ten eerste: ik ben mijn ware zelf aan het vinden.
Ik laat mijn ware zelf zien.
Als jij profijt hebt van mijn ware zelf, prima.
Als je mij daarvoor haat, dan spijt het me dat je zo denkt.
Dat is niet mijn probleem.
Wat probeer ik te zeggen?
Waarom doe ik honderd Ironman-ronden? Wat is het nut ervan?
Een groot deel ervan is wat we gewoon gehoord en begrepen willen worden
en er niet door in elkaar geslagen worden.
En God vroeg mij: hoe weet je wanneer je...
Nuchterheid overwonnen of verslaving overwonnen?
En ik zei, als je sterft
van natuurlijke oorzaken, daar is uw antwoord.
Je hebt het gedaan. Gefeliciteerd. Je kunt er alleen niet over praten.
Maar iedereen zal het zien.
Dan weet je dat je tot die tijd gewonnen hebt,
Je hebt niks gewonnen.
Je bent net als iedereen in de strijd.
Ik ben werkelijk verbaasd over het mens-zijn dat hij is
en de ziel die hij is
omdat hij werkelijk de ster in alles is.
Pijn is in de duisternis. Het is een baken in de nacht.
Ik zie het gewoon, ik zie het in mensen.
En om hem te zien zijn,
weet je, je krijgt doodsbedreigingen, je moet gaan
dagelijks mee te maken.
Het is net als, hoeveel kan één persoon in vredesnaam verdragen?
Weet je? Het geeft me het gevoel dat ik...
Ik heb dat zelf ook meegemaakt.
Ja. Ik ben het zat om gekwetst te worden door dingen
waarvan ik denk dat ik er geen pijn door zou moeten lijden.
Het is een nooit eindigende reis van zelfverbetering.
Ik zal al die ontberingen ondergaan om te weten dat
Wat ik doe is iemand anders helpen die hetzelfde gevoel heeft als ik.
Ik zal er voor dat soort mensen zijn. Altijd.
Dat is een beslissing die ik zou nemen tijdens de Ironman.
Ik stopte eigenlijk tijdens de Ironman om met iemand te praten
wie voelt zich zo
dat een gevoelige snaar raakte.
omdat dat, uh,
dat is wie ik echt ben.
Ik stapte van mijn fiets en dacht: wat heb je nodig, man?
Ik zou,
Ik zou zoiets zeggen van: fuck die race.
En als mensen dat nou eens zouden toestaan
en stop met me te neuken, ik kan meer doen
Eigenlijk had ik 30 jaar lang geen enkel gevoel van eigenwaarde.
Weet je, mijn trauma was dat niemand mij waardevol vond.
Ik werd altijd geslagen. Ik werd altijd, weet je, eruit gegooid.
Ik had geen idee, niemand bekommerde zich om mij.
Dat zijn dus de gevoelens van eigenwaarde die ik heb ontwikkeld.
Dat niemand anders om mij geeft. Ik geef niet om mezelf.
Het is niet zo dat ik besloten heb om te stoppen met drinken.
Ik stopte met het gebruiken van drugs en zag geen reden om daarmee door te gaan.
Ik heb geprobeerd zelfmoord te plegen.
Ik ben dankbaar, dankbaar dat het, eh, niet werkte
voor het eerst in 30 jaar.
Ik zie dat ik een liefdevolle, capabele, zorgzame persoon ben
persoon en alles ga verdomme.
Kijk eens naar de mensen om mij heen.
Jullie geven ook om mij.
En dat is, eh, dat is nieuw voor mij.
Ik kan zeggen dat ik van mezelf hou,
dat ik positieve stappen zet naar een betere toekomst.
Op dit moment is alles slechts vooruitgang.
Het gebeurt misschien niet zo snel
zoals ik denk dat het zou moeten gebeuren, maar het gebeurt.
En ik zie het elke dag. Ik zie de groei. Ik zie de veranderingen.
Ik voel me beter.
Ik denk helder dat ik high ben sinds ik
was 13 jaar oud.
Zodat ik niet geconfronteerd werd met wie ik was.
En, uh, ja, ik ben iemand die,
dat heeft wat te bewijzen.
Nu.
Ik geloof niet dat we er ooit overheen komen
of nooit nadenken over sommige van de vreselijke dingen
dat ik heb gehoord dat jullie geweldige mensen het overleven.
Ik geloof echter wel
dat wanneer je stopt met de zelfdestructie om ermee om te gaan
met die vreselijke dingen,
je geeft jezelf elke dag de kans om te genezen.
En welke versie van genezing u ook ervaart,
lijkt op en, en doet.
Dus het idee dat je je daar niet mee hoeft bezig te houden,
dat is niet wat wij doen.
Daarom gaan mensen steeds weer terug
Omdat ze daar niet mee bezig zijn.
Ik wil het dus heel duidelijk maken.
Racen voor herstel gaat volledig over het begrijpen
de impact van trauma.
Wat voor trauma het ook voor jou is, wat voor trauma het ook is
Wat voor jou traumatisch is, hoeft voor een ander niet traumatisch te zijn.
Dat is oké. Dit is geen, vette wedstrijd.
Het gaat erom de harten en emoties erachter te begrijpen.
Als je mij iemand laat zien die drugs gebruikt,
Ik zal je iemand laten zien die het zeker niet leuk vindt
zichzelf, veracht zichzelf hoogstwaarschijnlijk.
En dat was bij mij zeker het geval.
De geschiedenis van mijn middelenmisbruik begon eigenlijk
met het niet goed voelen als kind.
Ik voelde me emotioneel niet goed.
Ik voelde mij nooit goed genoeg, ik had niet het gevoel dat ik ergens bij hoorde.
Ik wist dat ik niet slim genoeg was.
Ik vond mezelf niet knap, niks van dat alles.
Ik heb totaal geen herinneringen aan mijn moeder.
Ze heeft geen ongeluk gehad. Ze heeft ervoor gekozen zelfmoord te plegen.
Ze had tegen deze man gezegd:
Als je zelfmoord zou plegen, hoe zou je dat dan doen?
En de man zei:
Ik zou mezelf frontaal tegen een betonnen muur rijden
en de volgende dag ging ze naar buiten en deed het.
Als die band tussen een ouder en een kind verbroken wordt
en als je al vroeg een kind krijgt, is dat rampzalig.
Mijn eerste liefde was hockey.
Ik speelde keeper omdat ik alles wilde
op mijn schouders te rusten.
Ik ging naar de ijsbaan alsof dit is wat ik doe
en zo ga ik ermee om
hoe ik mij werkelijk van binnen voel.
En ik ga er iets aan overhouden. Ik vond het geweldig.
Mijn keuze om op mijn dertiende te beginnen met drinken was het eerste wat ik deed
dat ik het weggooide.
Ik weet nog dat ik dat eerste drankje nam.
Het was niet zo dat het erbij hoorde, het was ook niet alleen maar druk.
Ik was benieuwd hoe het smaakte. Het smaakte naar troep.
Maar ik weet meteen dat ik deze weg insla.
En dat was het. Elke keer dat ik een substantie
bij mij was het helemaal los.
Ik ging nooit met de jongens een paar biertjes drinken.
Ik dronk niet voor de lol.
Ik dronk om niet wakker te worden.
De volgende dag had ik de lef om te denken
dat het oké was om cocaïne te gebruiken in de schoolbus.
Naar een hockeywedstrijd gaan.
Ik was dat kind en ik deed het niet
Ik dacht dat er iets mis mee was.
Ik ben niet betrapt. Ik heb het gehoord.
en geloofd door autoriteit,
die mij uit hun instelling verwijderde,
Weet je, op het hoogtepunt van mijn verslaving.
Weet je, het was allemaal dezelfde onzin.
Alles wat ik maar te pakken kon krijgen.
Een kwart ons cocaïne in een weekend,
twee vijfde whisky per dag drinken.
Ik ging naar een afhaalpunt
en het ging om 10 uur open, letterlijk op de deur bonkend,
Het is 10 uur, doe de deur open.
Verrassend genoeg opende de man het, weet je,
en dan denk ik, het spijt me man.
Ik, ik, ik heb dit niet nodig, ik wil dit, ik heb het nodig.
Het is gewoon om te kalmeren, weet je, zelfs al praat ik erover,
Ik vind het niet leuk, maar het is, denk ik, relatief
'omdat het de hoeveelheid verdorvenheid is
waar ik toen van hield
en het volume dat ik deed is van toepassing op het volume.
Ik doe aan nuchterheid. Het is precies hetzelfde.
Hoe ben je uiteindelijk nuchter geworden?
Ik werd gearresteerd voor de derde keer dat ik verdacht werd van rijden onder invloed.
Ik stopte om twee redenen. Ten eerste was ik er klaar mee.
En BI zou iets uit het leven halen.
Ik heb het nooit meer aangeraakt. Nooit ben ik naar een detox geweest.
Stopte abrupt. Dus gaf ik mezelf
een kans om te leven.
En dat heeft geleid tot een race om te herstellen, wat
Ik heb het geluk gehad mezelf te omringen met mensen
die beter zijn dan ik om dit programma te maken
beter dan ik had gedacht.
Niet vanwege wat ik doe. Omdat ik andere mensen heb.
die beter zijn dan ik
Racen was de eerste revalidatie waar ik op eigen houtje binnenstapte,
hulp willen krijgen.
Er is mij niet verteld dat ik hulp moet zoeken.
Niemand zal dit voor je doen.
Rennen om te herstellen is niet de oplossing.
Je moet het willen. Ik hou van het simpele feit dat
Ik kan een levend, ademend voorbeeld zijn
voor de klanten die naar de winkel komen.
Dat met nuchterheid alles mogelijk is.
Ik heb zoveel troost gevonden door hier te zijn en iets terug te doen
en het talent dat ik heb laten zien.
Ik hou ervan om lekker eten te serveren
omdat ik weet wanneer ik ga zitten,
hoe ik me voel als iemand een geweldig project samenstelt
maaltijd bereidt en er ook echt de tijd en liefde in steekt.
Het is heel, heel belangrijk voor mij.
Er is veel te zeggen
het is veganistisch in de supermarkt.
Het is niet gezond. Ik ga vaker.
van de op volwaardige plantaardige voeding gebaseerde manier van eten, leren hoe
om alles opnieuw te koken, met andere ingrediënten en dergelijke.
Het was heel therapeutisch.
Ik denk dat iedereen veganist zou moeten zijn.
Je leeft en eet gezond, of je doet het niet.
Dat is niet mijn mening. Het is een feit.
Waarom ben ik zo'n waardevolle bron voor alles?
Behalve als het om eten gaat,
Ik ben als een briljant individu
totdat het onderwerp eten ter sprake komt.
En dan ben ik een idioot. Ik ga
lees nu van Doe geen kwaad aan mijn huisdier varken Milo op de voorkant,
waar hij hier binnenkort zijn filmdebuut maakt.
Welk, uh, welk getallenboek is dit?
Dit is mijn vierde boek.
Een van de dingen die veganisten hier altijd van Non-vegan vinden, is
het zeer ind dierenvriend einde citaat.
Pardon. Maar Todd, ik ben een dierenvriend.
Ik heb twee honden en ik hou ook van katten.
Ja, ik heb het al een miljoen keer gehoord. Ik hou echt van dieren.
En misschien jij ook wel.
De vraag is: hoe houd je van ze levend?
of dood op je bord of in de vorm van een modieuze riem.
Dit hele boek staat vol met dit soort dingen.
Willen jullie dat ik hier ook wat feiten opsom?
Ik bedoel, ja. Welk commentaar je er ook aan wilt toevoegen. Ja.
Hier is een leuk weetje voor mensen die getroffen zijn
door borstkanker, die het leven van velen kost,
heel veel individuen.
Als een vrouw één portie per dag eet, heeft ze 50% meer kans
sterven aan borstkanker dan iemand
die geen zuivelproducten consumeert.
Dat, dat is iets wat echt raakt
omdat wij koeien verkrachten.
Uh uh, hoe denk je dat ze geïmpregneerd worden?
Ze zijn daar buiten seks aan het hebben in een veld met een stel
van geile koeien.
Nee, ze worden gemanipuleerd.
Weet je, uh, gaten in de zijkanten van hun maag
en mensen, weet je,
het innemen van allerlei zwangerschapsspul om ze zwanger te maken.
Dat is niet zo, dat willen ze niet. Dat is verkrachting.
Maar toch hebben mensen letterlijk geen idee
wat er aan de hand is.
De top 10 van dingen waaraan mensen dagelijks overlijden.
Ze komen allemaal van wat mensen eten. Maar niemand maalt erom.
Het is enorm. Echt waar. Ik kan niet wachten. Het kwam daarvandaan.
Zij, eh, dat is het vakantiehuis. Ja. Vandaag.
Zijn eerste huis. Ja. Dat was een investering.
Milo had een plek nodig om te wonen, anders dan, ik bedoel dit is
wat hij had toen hij hier voor het eerst kwam.
Dit kleine schuurtje, wat leuk.
Maar hij had een groter huis nodig. Hij is een slons.
Hij heeft een grote plek nodig. Dus die heb ik voor hem gekocht.
Hij woonde bij ons in huis. Hij had zijn eigen slaapkamer, zijn eigen bed.
Hij had het dus best goed. Hij wist niet beter.
en hij, we hadden katten en honden.
Maar hij heeft dit type nodig
van de omgeving hier, wat geweldig is.
We hadden een buurman, hij heeft dit ding gearchiveerd
met de stad Sylvania.
Ze hebben een varken. Je moet ze eruit halen. Dus we hebben een jaar lang gevochten.
Wij hebben contact opgenomen met de afdeling ruimtelijke ordening.
De planningsmanager zegt dat de verordening niet
onderscheid maken tussen landbouwhuisdieren
en niet-traditionele huisdieren.
En dat is een grijs gebied.
Hij zegt dat de familie Granta op dit punt in beroep kan gaan
aan de bestemmingsplancommissie, wat hen nog meer winst opleverde.
Hij is een gedomesticeerde emotionele steun
Ziel. Ondertussen,
Todd werkt samen met een advocaat
en wordt wereldwijd door meer dan 25.000 mensen gesteund
via een online petitie. Wat
Betekent Todd Crandall 'op Thanksgiving'?
Dus ik ga hier vrijuit over spreken. Ja.
Ik hou van de sfeer van Thanksgiving,
maar de tradities ervan zijn complete onzin.
Hoe kun je rond een tafel zitten?
en wees dankbaar als je een dode kalkoen hebt
dat een of ander genie het een geweldig idee vond om een ​​brood te vullen
van brood in zijn kont en eet dan kontbrood uit
van iets dat vermoord is.
En daar zijn we dankbaar voor. Dat is gewoon zo, het spijt me.
Dat is waanzin. Echt waanzin.
Hoe bevalt je nieuwe huis? Man? Huh? Ga zitten.
Kun je voor me zitten? Zit. Zit. Zit. Zit.
Een mens zou daarin kunnen wonen en zich er prettig bij voelen.
Mm-hmm. Ik bedoel, ik woonde in mijn auto
dus ik zou daarin slapen.
Weet je wat ik bedoel? Hij heeft zich op een paar mensen gestort.
en ze vroegen: wat is er met je varken aan de hand?
En ik dacht, stop met het eten van spek, man.
Kom op Michael,
Kom hier.
Ik probeer te doen wat ik weet dat juist is. Ja.
Zie je, hij rent nog steeds. Goed gedaan.
En ik weet dat wat ik doe, het juiste is.
Ik weet wat racen voor herstel doet. Juist.
En als iemand het niet leuk vindt, is dat niet mijn probleem.
Het heeft lang geduurd voor ik dat accepteerde.
Ik heb veel fouten, dat geef ik toe.
Maar Racing for Recovery heeft in 22 jaar tijd veel goeds gedaan.
En sommige van die dingen zijn gewoon een beetje belachelijk.
Ik heb zowel aan verslaving gedaan als aan volledige revalidatie.
Ik doe niets halfslachtig, helemaal niets.
Dus ik heb dat niveau van zelfdestructie bereikt
en ik heb het gewoon omgezet in een tank voor zelfverbetering.
Niet alleen voor mij, maar ter verbetering van de mensheid.
Het is dus echt belangrijk om ervoor te zorgen
dat dit uw algehele leven verbetert.
Ze hebben hun persoonlijke doel
waarom ze de finish willen halen.
Het klinkt uitdagend, het druipt ervan
met mogelijke tegenslag.
Het zal je op de proef stellen.
Als je nu naar mij kijkt, zie je wat er is gebeurd.
Misschien wat ik rijd, wat ik draag, waar ik naartoe ga.
Beter dan een hamburger te halen
en de hele tijd daar zitten, daar zitten.
Ontmoette Duff McKagan van Guns N Roses in LA
Delta Club een keer.
Ik had hem al eerder ontmoet, dus hij zat naast mij.
Ik denk, Duff, wat is er?
We laten nu passagiers van de eerste klas aan boord gaan.
Ja. Het is gewoon een makkelijkere manier van reizen.
Alles wat ik heb gedaan lijkt kooien te doen schudden
wie ik ontmoet, wat ik doe.
En dat stoorde me vroeger. Nu vind ik het geweldig.
want als ik je op de kast jaag, kijk dan eens in de spiegel
en probeer erachter te komen waarom ik je zo op de kast jaag.
Omdat ik niet echt probeer te Kche. Lawrence heeft meer,
Todd Crandall is een van de honderden
van atleten die zich inschrijven
voor de 70,3 mijl lange triatlonrace in Augusta op zondag.
Het zou zijn 98ste race zijn.
Ik ben niet van plan om met mensen te concurreren.
Het maakt me echt niet uit hoe snel ik eindig, zolang
terwijl ik over de finish kom.
Ik ben een winnaar
Trainen voor Ironman, Ohio dit jaar.
Ik zal er in juli zijn.
Ik vind het een beetje eng om rustig te blijven.
De ochtend van de race zal mijn grootste taak zijn.
Wees niet plat als je je lichaam draait,
Het is alsof je hoofd op een krabbel staat.
Ja, hoor. Dat deed ik vroeger ook.
Het is net alsof je een dag hebt waarop je alleen maar aan het hakken bent.
Het is een glijpartij, weet je, het bestaat.
Energiebesparing ook. Oh ja.
Iedereen vraagt ​​zich af terwijl ze trainen voor een
De eerste vraag is: waarom doe ik dit in vredesnaam?
En voor mij is het gewoon mezelf verder pushen dan
wat ik ooit had gedacht te kunnen doen.
Ik kon nooit iets uit het verleden volhouden.
Dus blijf bij iets
en daarin consequent zijn betekent alles voor mij.
Nu.
Dat is de enige reden dat ik dit jaar naar Ohio ga
omdat Shane het doet
en ik wil daar graag deel van uitmaken.
En ik weet niet eens welk nummer
zal voor mij op dat moment zijn.
En dat interesseert mij niet.
Het zal zijn eerste zijn, en ik zal zeggen: ik was erbij.
Afkomstig van verslaving
en zelfdestructief gedrag door zoiets te doen,
wat volgens mij de doorborende vorm van liefde is.
Ik kan mijn lichaam al deze dingen laten doen
voorkomen dat je teruggaat naar iets
die mijn lichaam ooit nog zou beschadigen.
Toen ik het gebruikte, had ik het gevoel dat ik probeerde
iets bereiken wat ik niet kon.
Ik bedoel, het begon met het roken van wiet,
bier drinken omgezet in opiaten
en toen werd dat heroïne
en uiteindelijk crack-cocaïne met heroïne.
En dat was een opiatenverslaving van ongeveer zes jaar.
En het begon echt bergafwaarts te gaan
deze laatste keer
en de laatste keer dat ik een DUI had, werden mijn ouders gebeld
omdat ik niet op de rechtbank verscheen en de auto's op hun naam stonden.
En mijn moeder belde mij.
Ik herinner me en vroeg me
en ik vertelde haar, weet je, ik gebruikte het actief
en ze redde die dag mijn leven.
Dus je moeder heeft je leven gered.
Ja, ik kom binnen.
Ik was eerlijk tegen mezelf over
wat ik nodig had, waar ik was.
En racen voor herstel
gaf mij de tijd die ik nodig had
om echt aan de slag te gaan met mezelf.
Vindt u het problematisch dat Racy
voor Recovery voormalige cliënten inhuurt?
Of denk je dat dat juist een kracht is?
Ja, ik denk dat het een kracht is.
Ik bedoel, wie kan dat beter,
om u te helpen het programma te gebruiken
dan iemand die het meegemaakt heeft.
Ja,
Natuurlijk. Weet je, ik wil
start in deeltijd,
gewoon mijn voet tussen de deur krijgen, eh, op de grond krijgen.
Het lijkt misschien een kleine stap, maar voor mij is het een grote stap.
Weet je, ik kom er even op terug.
Het is alsof je weer terug bent in de wereld.
Houdt het mij, weet je, 's nachts wakker?
Leidt het mij af van mijn concentratie op
Waar heeft IOP het over?
Dat doet het niet. Dus, weet je, nogmaals, als je,
als je moeite doet
en het maakt niet uit hoe klein de stapjes zijn,
Als je moeite doet, blijf je gefocust.
Weet je, als je om hulp vraagt, wetende dat je hulp nodig hebt,
en je weet dat je het kunt krijgen,
Ik denk dat er voor iedereen een keerpunt moet komen
waar het innerlijk is dat je de drive geeft
om daadwerkelijk dingen in je leven te veranderen.
Het besef dat ik dit niet meer wil
en ik wil het beter voor mezelf.
Ik herinner me dat mijn vader mij vroeg:
Ga je hier ooit geld mee verdienen?
Heb je vier kinderen te voeden? En ik zei: ooit zal ik dat doen.
Op dit moment niet. Maar ooit wel.
Dit begon in een kast.
Wij hadden destijds drie telefoonlijnen in huis.
Een persoonlijke telefoon, een zakelijke telefoon,
en een vaste fax.
Toen de Racing for Recovery-lijn rinkelde,
Ik was opgewonden toen de persoonlijke lijn rinkelde.
Het maakte me niet eens uit of ik antwoordde, behalve toen Duff McKagan
belde mij vanuit Guns N Roses.
Dat was cool. Maar eh, het was een hoop zorgen,
veel angst, soms wat depressie.
Ik was dit weer aan het uit mijn kast halen, terwijl ik over de weg reed
naar een kerk, waar ze elke donderdagavond tafels neerzetten,
het afbreken, spullen terug in mijn auto leggen,
hem naar huis rijden en in de garage zetten.
Al 15 jaar lang doe ik dat gratis.
Wij ontvingen overheidssteun.
We hadden Medicaid, bouwden mijn krediet op, verloren het,
faillissement aangevraagd, opnieuw begonnen, alles
om te blijven racen voor herstel, doorgaan, papierwerk indienen
om de executie van uw huis over te dragen.
Dat is hard. Maar ik denk: neem het maar. Het is maar een huis.
Het is gewoon een ding. Deze materialistische dingen
dat ik onderweg kwijtraakte, dacht ik, wat dan nog?
Man? Ik bedoel, ja, het is waardeloos of zoiets,
maar het is gewoon een ding.
Ik zocht naar die innerlijke bevrediging van
wat ik doe en moet afbetalen.
En dat is ook zo. Dat is nog eens wat anders.
Als mensen zeggen, oh, weet je,
Bij Todd draait het alleen maar om geld, of zoiets.
Ik dacht zoiets van: 'Hé man, ik heb deze man verdiend.'
Wat maakt het uit als ik nu geld verdien?
Ga eropuit en maak je eigen. Ik kan profiteurs niet uitstaan.
Ik heb er een heleboel die in
en mijn leven voortzettend op de schouders van wat ik heb verdiend
terwijl ze mij ondertussen belasteren.
Ik weet wie mij dit allemaal heeft aangedaan tijdens deze reis.
En kijk eens wie er hier zit te praten. Niet jij, maar ik.
Neem dat dus mee en leg het ergens neer
dat de meeste mensen niet zullen zien, man.
want ik ben er nog steeds en jij niet meer.
Oké, laten we het doen. Om dit ding uit een kast te halen,
om de kans te krijgen om dit gebouw te hebben,
Nat voelde zich geweldig.
Toen ik hiermee begon, wist ik dat het iets groots zou worden.
Ik had eigenlijk al voor 90% een beeld van wat het zou moeten zijn.
Gewoon door er doorheen te lopen.
Het uiterlijk van dit gebouw is volgens ons met geen enkel ander gebouw te vergelijken.
En mensen zijn er dol op.
Overal hier hangen posters over succes.
Ik heb niemand nodig die mij vertelt dat ze mij geweldig vinden.
Dat is mooi. Zoals ik al eerder zei,
Maar ik, ik kom hier niet om dat te zoeken.
Het is een soort spanningsbreker en een manier om relaties op te bouwen.
Daarom staat dat spul daar.
We hebben een aa gehad, een mindset
om deze plek klaar te maken voor de show noemen we het.
Iedereen die op welk moment dan ook door de deur loopt,
ze zullen het zien.
Het is alsof we geen bezem gebruiken
voordat iedereen komt schoonmaken.
Het is altijd zo.
Ik ben niet de slimste man ter wereld,
maar ik ben briljant in het om me heen plaatsen van mensen
die beter zijn dan ik,
die kan helpen om te nemen wat in mijn hart en ziel zit
en het beter maken dan ik ooit had durven dromen.
Is dat het? Dat is het. Wauw.
Mijn hart is pijnloos. Ja. Ja.
Dit verdient een applaus, jongens. Ja.
Begin met een goede vriendschap
en, eh, jarenlang een goed partnerschap vormen.
Todd. Absoluut. Heel erg bedankt.
Bedankt jongens, bedankt. Wat jullie doen. Ja.
Alles goed. Bedankt allemaal. Wij zijn de eigenaren van dit ding.
Wij bezitten het. Wij hadden niets. Wij hadden geen geld.
En kijk eens wat we hebben. Dat getuigt van zichzelf.
Dat is wat ik jullie hiermee wil laten zien.
Wat is er nog rot, ondanks alles wat we verloren hebben?
Je wilt iets doen en je werkt er keihard voor.
Je kunt verdomme alles doen wat je wilt, alles.
Dit is dus een grote dag,
99 Ironmans hier in Boulder.
Ik hou van de emoties die ik voel
vanwege de fysieke druk die ik op mijn lichaam uitoefen.
Het is een, het is een rush. Dank je wel.
Als je troost kunt vinden in die pijn
en fysieke pijn die iets zegt,
Ik voel geen druk om het te doen.
Ik voel opluchting.
Het is alsof ik denk: oh, ik hoef nog maar één van deze dingen te doen
en dan kan ik lekker ontspannen.
Honderden atleten deden mee aan de Iron Man-race
in Boulder vanmorgen.
Het is een indrukwekkende gebeurtenis,
maar nog indrukwekkender dan
dat ras, dat zijn de mensen die deelnemen.
Christian Lopez van Denver Seven stelt ons voor
aan een concurrent die vandaag een belangrijke mijlpaal bereikte.
Todd Crandall zegt:
Deze gebeurtenis hielp hem om jarenlange familietrauma's te verwerken.
Ik heb een 13-jarige drugs- en alcoholverslaving achter de rug.
Ik werd nuchter in april 1993
nadat ik mijn derde aanklacht voor rijden onder invloed had ontvangen.
Het leven draait om het dienen van andere mensen in nood,
en dat is precies wat wij hier doen.
Crandall zegt dat hij in 2019 aan zijn 100e Ironman-race zal deelnemen
Hawaii meldt zich deze oktober in Boulder.
Ik ben Christian Lopez, Denver zeven.
Ik weet het niet, man. Het is, het is, eh, het is moeilijk.
Dat is het moeilijkste eraan, Ike.
Ik kijk naar de boten, kan ik naar een boot zwemmen?
en zo, weet je, en het is zoiets van, oké,
ga dan naar de volgende.
Ik ben bij verschillende Ironmans geweest waar
meerdere mensen zijn overleden
en ik denk dat veel mensen hier misschien in terecht komen
voordat ze dat eigenlijk zouden moeten doen.
Zeker dat zwemmen, mensen beginnen te hard,
Ze raken buiten adem en raken in paniek.
En ik denk dat daar heel veel mensen verdronken zijn.
Mijn dochters waren bij mij op Ironman,
Wisconsin een paar jaar geleden,
en twee vaders stierven tijdens het zwemmen
en ze trokken mensen eruit
en zij is, weet je, het is dat mijn vader, uh,
verdomme, dat had ik niet verwacht.
Eh, dat, dat, als ik er vanuit een ander perspectief naar kijk,
dat perspectief, het, het, het, uh,
maakt mij een beetje bang.
En dan gebruik ik het als motivatie.
Todd was een beetje zenuwachtig voor het zwemmen.
Als je je concentreert op één aspect van de mechanica
Als je een beroerte krijgt, is er geen ruimte meer in je hersenen om bang te zijn.
Het mantra dat je moet zeggen
de hele dag voor jezelf in het water
is de oceaan mijn vriend.
De oceaan is mijn vriend. De oceaan is mijn vriend.
Het is gewoon zo, je zou hier zomaar kunnen sterven.
Weet je wat? Ik zou dood kunnen gaan als ik over straat loop.
Ik zou nu wel eens dood kunnen gaan aan een hartaanval.
Als ik tijdens een Ironman sterf, laat het nieuws er dan over berichten.
Promoot racen voor herstel en we zijn goed.
Ik ga niet in angst leven, maar ja, mensen sterven.
Ben je ooit bang dat Todd tijdens een Ironman overlijdt?
Nooit. Hoe zit het als hij ergens is?
om het zwemonderdeel te doen?
Maakt u zich daar wel eens zorgen over?
Ik maak me nooit zorgen dat hem iets overkomt.
Dat is een beetje mijn taak.
Zorg voor hem om ervoor te zorgen dat dat niet gebeurt,
Ik zorg ervoor dat zijn energieveld in orde is.
We hebben alles de dag vóór de race voorbereid.
Eigenlijk alles wat zijn leven makkelijker maakt.
Het is echt cool om zo goed op iemand afgestemd te zijn,
waar ze vaak dingen voor me klaar heeft staan
voordat ik überhaupt weet dat ik ze zelf nodig heb.
En dat is eigenlijk hoe de relatie tussen Ed begon.
Hoe kan ik jouw pijn wegnemen als we uitgaan?
naar Ironmans en maak uitstapjes, ik regel de vluchtschema's,
hotels, alles wat hij nodig heeft, moet ik zeggen,
Ik ben behoorlijk op hem afgestemd.
Waarschijnlijk meer dan wie dan ook in mijn leven.
Ik denk dat de meeste mensen zouden zeggen: Genoeg is genoeg.
Dat zou ik hem nooit vertellen, dat is te veel.
Of je bent er klaar mee.
Omdat ik denk dat als het hem gelukkig maakt
en hij werkt aan de gifstoffen die moeten worden verwijderd
Als dat zo is, dan is dat positief.
Eerlijk gezegd ben ik onder de indruk van de manier waarop hij met dingen omgaat.
Daarom ben ik nooit bang
dat er iets ergs gaat gebeuren.
Hij werkt dat allemaal in zijn hoofd uit, weet je,
Er is altijd een alternatief plan.
Er is altijd een manier om ergens achter te komen.
Als hem iets zou overkomen, hoe zou jij je dan voelen?
Om dat gevoel aan te boren?
Ik zou er helemaal kapot van zijn.
Sorry. Het gaat goed.
Er zijn een hoop motiverende verhalen te vinden.
Iemand heeft een tegenslag overwonnen
en ze bereikten iets groots.
Wat heeft dat voor de mensheid betekend?
Mijn verhaal gaat niet over het feit dat ik Coca-Cola heb gedronken
en nu doe ik mee aan Ironman.
Dat is er een deel van. Het verhaal is wat ik doe met racen.
voor herstel en het succes daarvan.
Dat is het verhaal.
Ik ben nergens verslaafd aan.
Ik concentreer mij op een veelvoud aan dingen die mij in staat stellen
om een ​​evenwichtige, holistische levensstijl te leiden waar ik van geniet.
Ik ben hier niet verslaafd aan als het pijn veroorzaakt
voor andere mensen is dat een probleem.
Als het om het helpen van andere mensen gaat, blijf dat dan doen.
Empathie, nederigheid en dankbaarheid.
Ik heb empathie voor iemand die dat ziet
en is er jaloers op.
En dat is het zo'n beetje.
Er is veel jaloezie
En dan denk ik, man, waarom ben je jaloers?
Wat is er mis? Wat heb je nodig? Hoe kan ik je helpen?
Omdat ik hetzelfde heb gedaan. Ik heb deze man verdiend.
Ik probeer niets te bewijzen.
Ik denk niet dat ik wil laten zien wat er mogelijk is.
Als je om je heen kijkt en ziet waar je bent, ben je,
je bent op deze ongelooflijke plek die is gecreëerd
door vulkanen.
Het is groot en krachtig.
En, en je kunt de geest voelen
van het eiland dat net uit alles komt
anders dan elke andere plaats
dat je ooit zult kunnen concurreren.
Elke andere plek op deze planeet waar je ooit zult zijn.
En dat maakt het zo geweldig.
Als ik land, dank ik het eiland
om er zelfs te zijn als het moeilijk is
en het was warm en winderig en zo.
Ik ben dankbaar dat ik al deze fysieke pijn mag ervaren
nu, omdat het de spirituele beloning aan het einde is
dat al het fysieke lijden, als ik het zo mag zeggen, de moeite waard is.
Maar als je het in perspectief plaatst, is er
er is zoveel onnodig lijden in de wereld dat
het lijden van een Ironman stelt niets voor.
Ik word er helemaal gek van. Man, dit is echt kut.
Dat is zo moeilijk.
Ik denk dat een van de grootste stukken voor Todd's 100e verjaardag is
Wat zal er daarna komen?
Welke lessen heeft hij geleerd tijdens deze reis?
Elke enkele finish die hij behaalt,
Natuurlijk heb je je ondersteuningsteam, zij zorgen ervoor dat je
naar de startlijn, maar jij bent het
die je naar de finish brengt.
Dat was 23 jaar triatlon doen
dat leidde tot een 32ste euforisch gevoel.
Het was geweldig. Echt geweldig.
Het was alles. En nog wat.
dat ik dacht dat het zou gebeuren,
en dat is nog een reden waarom ik het niet nog een keer wil doen,
omdat het niet hetzelfde gevoel kan oproepen.
Wat is dan het nut daarvan?
Sinds 1999 heb ik 106 Ironmans gedaan.
Sommige heb ik al een aantal jaren.
Eh, die van St. George, een wereldkampioenschapsshirt dat ik droeg.
Hoe ik eruit zie, vertaalt zich in hoe ik me voel.
Deze draag ik bij Penn State.
Ik heb een fotograaf geregeld.
Ik weet dat ze wat foto's gaat maken.
Ik heb nog nooit een rode gehad. Ik heb een magenta fiets. Ik rijd.
Ik visualiseer dus al
hoe de foto's eruit gaan zien
en dat zijn de dingen die mij helpen om door te gaan.
Volgend jaar wil ik iets doen
waarbij ik een bepaald aantal op een X aantal continenten doe.
Ik wil het bereiken waar ik heen ga
naar een stad waar ze een lezing houden op een school,
Ergens een veganistische maaltijd nuttigen, het boek op de markt brengen, weet je wel,
iemand tegenkomen.
Dus de haak van: Hé, ik was vroeger een drugsgebruiker
en nu doe ik er honderd, mijn honderd
en zesde Ironman of zoiets.
Dat is hoe dit allemaal begon.
Dus de kleine angsten waar ik het eerder over had, eh,
Ik heb mijn hele leven al angsten gehad, weet je, niet
dat ik alles op trauma's wil afschuiven en,
en omstandigheden en omgeving,
maar die dingen hadden er eigenlijk veel mee te maken
waarom ik de persoon ben geworden die ik ben geworden.
Waarom ik al op jonge leeftijd op deze manier begon te denken.
En ik wist niet dat ik er een van moest zetten
dat ik mijn hele leven bij elkaar heb gehouden.
Er zijn mij op jonge leeftijd een aantal vervelende dingen overkomen.
En het zette mij aan het denken.
En dan het huishouden waarin ik opgroeide met een gewelddadige vader
dat ook mijn geest in een staat van angst bracht
en onzeker over alles en nog wat.
En dus moest ik manieren bedenken en creëren om gelukkig te zijn
en glimlachen en niet aan die dingen denken.
En, en het was echt niet mijn schuld
dat het zo begon,
maar het was op een gegeven moment wel mijn schuld.
Waarom ik slechte keuzes bleef maken vanuit de oude denkwijze
en de manieren waarop ik dacht mezelf te beschermen en te overleven.
Deze plek hier heeft mij geholpen om naar al datgene te kijken in een nieuw leven
en plaats het waar het is,
het is in mijn ogen categorisch beter
en ik bestrijd die angsten en ik doe dat niet alleen.
Weet je, er zijn genoeg mensen die dat doen.
die de positieve kracht hier bevorderen.
Gewoon de, het elke dag gezonder worden door te sporten
en, en elke dag betrokken zijn bij dingen die goed zijn,
Je weet wel, de band.
En, en het is mij al een paar keer verteld sinds ik ben
hier hebben de dingen die ik heb gezegd mensen geholpen.
Dat had ik nooit verwacht, echt niet verwacht.
En dus kan ik me niet achter mijn angsten verschuilen
en ik kan, ik kan geen enkele negatieve gedachte koesteren.
want als ik dat doe, dan ga ik gewoon mijn leven verpesten
mijn eigenwaarde terugkrijgen en ik ga weer aan de slag.
Het kan zijn dat ik ergens ben waar ik niet wil zijn.
Ik wil vandaag leven en daarom blijf ik vandaag in leven.
Ja hoor.
Welk percentage van de cliënten blijft daadwerkelijk nuchter?
Ik zou zeggen 25%.
Ik denk dat het willen
en het ook daadwerkelijk doen zijn twee heel verschillende dingen.
Ik voel het, ik leef met hen mee.
Maar ik geloof dat als ik het meer dan dat op mij laat inwerken,
Ik zou de volgende persoon niet kunnen helpen.
Ja. Er zijn een paar mensen die ik heb,
Ik heb het programma doorgenomen en ben weggegaan.
Juist. Als je denkt dat ze...
Ze maken een doorbraak.
En dat klopt. Als ik denk
dat ze het programma willen verlaten, er zou iets kunnen zijn
zo diep dat ze er nog niet klaar voor zijn om het aan te pakken.
Ik gebruik het woord mislukking niet,
Ik gebruik het woord 'nog niet gelukt'.
En elke keer als iemand het ook niet helemaal haalt
permanent zijn, of ze hebben het nog niet gehaald.
Het laat me beseffen hoe dankbaar ik ben voor wat ik heb.
Je leest over mensen die sterven
die hier doorheen kwamen en zo.
Het is, het, weet je, het breekt je hart echt
omdat het, weet je, lijkt alsof je ze niet genoeg kunt bereiken
om hen te laten verlangen hun leven te verbeteren.
Doet dat u twijfelen aan de aanpak van het programma?
of je eigen aanpak?
Helemaal niet. Nee. Omdat ik weet wat het met mij deed.
Ik weet wat het voor alle soorten personeel heeft gedaan die hier werken
en we hebben allemaal iets gemeen.
Wij wilden verandering.
Wij wilden een andere manier van leven en die hebben we gevonden.
Wat racen voor herstel deed
voor mij was het zo dat ze echt in mij geloofden
totdat ik in mezelf begon te geloven.
Ze doet de dingen die haar gelukkig maken, weet je,
door haar GED te halen, weet je,
Ze heeft haar hele leven bij tankstations gewerkt.
Ze is niet alleen tevreden met waar ze is.
Ze wil doorgaan. Wat kan ik nu bereiken?
The process I started
and then my mom ended up passing away and I got depressed.
So that kind of lost motivation.
And then I finally was like, you know what,
no, I need to finish this.
And I followed my dream
and it means a lot to have all of you guys here with me.
There's two people missing,
but I know they're here in my heart and it means a lot.
Your mom's proud of you. She's looking down on you.
And I was there with you all the time.
You know, it was, I see.
So five years ago from living on the side
of the freeway in California to doing this,
this is what it's all about.
She did this all on her own. Um, you know, motivation.
Now she's hold c, DCA holder.
I wait to only two GED classes
and I did the rest on my phone
and my phone is correct screen, but that is dedication.
I'd be trying to sleep there she is studying, you know.
And I never was like, oh, put it, go for it.
That's what it takes, you know? Sleep
It. Uh, what
are you guys doing? Get over here.
Oh, you're family. You don't do what you do
and not be call family.
Think you ain't family. You and Julie both are family.
You, you're proud of me, so you're crying. I love you baby.
I, um, this is gonna sound lame,
but there are some times, um, my mom has Facebook
and like the day that I graduated I messaged her
and kind of told her, you know, how good I'm doing.
And I know she'd be proud.
A little anxious. A lot of people here,
but we'll get in the water and it's go time from there.
The last race I started riding something on my hand
so I can look at it Today.
I got breathe for the swim grind for the bike and my mother,
'cause she's here for this race, so
that's real special to me.
I am looking forward to a relaxing swim.
I'm looking forward to a non windy bike and a very hot run
and I hope to hook up with Josh
and Shane so all three
of us can cross the finish line together.
That'd be pretty cool.
So it seems like all the way up
until you get in the water, that
seems like it takes forever.
The hardest part for me is, is usually the swim.
There is some anxiety,
but my drive is off the hook
and I do it every time
and then as soon as that gunfires,
it's like you punched your time card,
There's people by you,
goggles are fogging up, can't see where you're going.
The immediate thing is, you know, I'm gonna drown.
It's that fight or flight.
And then I have to remind myself to slow down
because I'm probably starting at a pace
that I can't keep throughout the whole course.
You can never show up here and have it be unicorns
and rainbows, you know?
It's like this is a real human experience.
It's a raw experience.
I think on a personal level, it's gonna help me
set new goals for myself
and hopefully be able to give that back to clients too.
He tells everyone my only goal is to complete,
to complete the swim.
I complete the bike, complete the run,
and cross the finish line.
There were plenty of times during training that I did want
to give up, but just to keep going
and showing myself that you can get through a lot,
that achievement alone was pretty important to me.
It's kind of so big that it's hard to take a step back
and look at it sometimes,
but I do have those moments where I'm able
to look at how far I've come.
But other than that, it's usually just what's next
And that's what he wants to do in life is be a winner.
He's practicing that every day and his sobriety
and his physical fitness
and his employment through Racing for recovery
and he's trying to share back what's been shared with him
and I'm very proud of him for that.
For me, watching somebody go from addict
to Ironman, it's awesome.
What I truly enjoy is when they apply that
physical Ironman finish
and then onto the next one
of self-improvement spirituality family.
That's really what the Ironman is about.
Taking somebody that literally is come in here
with a trash bag full of clothes
and then watch them like themselves, not use drugs,
getting engaged with their family.
It's amazing.
Having gone through 16 years or so of substance abuse
and those self-destructive behaviors, I,
I think it's amazing, right?
I don't put on a costume every day
to pretend to be somebody.
I am that guy.
Every time we come in for an Ironman, this is my job.
I get to lay out all of these suns
and create a little vibe for Todd.
All of these get polished
so they look the best in photos. Makes them feel good.
Do you think that's like unusual?
Do I? No, not at all. No. Mm-hmm.
I don't think it's unusual at all.
I think it's part of setting the vibe
and making 'em feel good.
Yeah, it's just, it's part of the presentation, right?
You wanna dress for success, you wanna dress for
what makes you happy.
When you get dressed and you put the the outfit on
and you feel your best
and you look your best, you're gonna do your best.
You just have that ritual and I, I come in
and every, whether it be a hotel or an Airbnb
and kind of make it a home.
Sometimes there's just days where he's having a a,
a rough go around and the anxiety sets in
and I think sometimes I just kind of have a knack of knowing
what he needs before he needs it.
It's a little bit of that OCD
that kicks in every once in a while.
It comes in handy. I mean, I think
that's probably why I enjoy those tedious tasks of
polishing the oakleys and the little attention to detail
and that I'll hang up downstairs.
Everything that I do in the morning is for me initially,
but I know other people are gonna get the best version of me
to help them, and that's my purpose.
But it's not to get up and motivate people.
I could do that from the couch.
I will do something to maintain the mindset
that I crave every day, whatever that is.
I'm not trying to create more versions of me.
I'm trying to take what I do that has been proven to work
and have somebody utilize
that wellness for their own wellness.
That's a different ball game.
Dat is wat mij zo geweldig maakt in
wat ik doe ten dienste van mensen.
Ik weet dit. Ik heb het niet in een leerboek gelezen.
Daarom voel ik mij verbonden met die kinderen.
Dus hier begint mijn hele ding eigenlijk,
en ironisch genoeg zaterdag als ik mijn honderd doe
en 11e Iron Man 53 jaar geleden op de dag
mijn echte moeder pleegde zelfmoord door drugs
en alcohol, en dat ze zelfmoord pleegde.
Ik ben nooit opgegroeid met het idee: oh, oh mijn God, mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd.
Arm mij, ik ga straks coke gebruiken.
Dat is niet mijn gedachtegang. Ik kende haar niet eens.
Ik heb geen herinneringen aan haar.
Maar als 56-jarige man die een gediplomeerd counselor is en werkt
met mensen die een trauma hebben meegemaakt, kan ik terugkijken en,
en kijk naar mezelf als dat driejarige kind
en zeg eens, hoe voelde dat kind zich nu werkelijk?
Dus als je er doorheen bent gegaan,
je ouders zijn gescheiden,
je bent helaas fysiek aangevallen
of God verhoede, seksueel
of er is je iets overkomen, dan geloof ik dat het een keuze is
drugs gaan gebruiken.
Weet je, als je een lijntje snuift of zoiets,
of je drinkt wat dan ook, we gaan allemaal,
Man, wat een kutleven heb ik.
Ik wou dat ik dit kon. Ik had dat moeten doen.
Dat dit soort gepraat je nergens brengt
als je dit spul neerlegt
en dat omvat, weet je, criminele activiteiten
of wat jullie ook aan het doen zijn.
Als dat stopt, zoals ik eerder zei,
Je hebt jezelf zojuist een sleutel gegeven om te doen wat je maar wilt.
Eén besluit om te stoppen met drugs
en kijk eens wat het voor mensen doet.
Dat is best leuk. En jullie kunnen zoiets doen als
dat op jouw manier.
Logisch? Ja. Stel me wat vragen. Ik ben uitgepraat.
Ik bedoel, het is een kans om informatie te krijgen,
Weet je, help me met mijn herstel.
Ik heb nog niet veel dingen in mijn leven afgerond
en alles wat ik doe, wat ik compleet maak, is alsof,
Oké, zoals ik dit deed, ik deed het werk
en weet je, dat is zo. Het bouwt zelfvertrouwen op.
Het geeft mij een goed gevoel over mezelf.
Ik heb vroeger veel hardgelopen, maar nu ik hoor dat jij dit allemaal doet,
eh, Ironmans en zo
waardoor ik weer zin kreeg om te gaan hardlopen.
Dus ik wilde je vragen, wat zou mijn proces moeten zijn?
om uiteindelijk halve marathons te gaan lopen,
dan marathons, en dan omhoog
met dat soort herstel en zo, weet je?
Dus Suzy zei
dat ik meteen naar je schoenen begon te kijken
en ik dacht, ik zou daar niet in rennen.
Dus ik zou wat schoenen kopen
en zoek vervolgens naar geschikte trainingsprogramma's.
Ga naar een hardloopwinkel en zorg dat je goed fit wordt.
Als je hulp nodig hebt, help ik je graag.
Begin met hardlopen en als je dan wilt beginnen,
of wat dan ook, ik zal het je laten zien
één ding dat ik wil dat die kinderen leren
De reden is dat ze waardevol zijn.
Wat ze deden is niet wie ze zijn
en wat ze zullen worden, is waartoe ze voorbestemd zijn.
Ik spreek eigenlijk met mijn hart voordat ik veel nadenk.
En gisteren dacht ik: ik weet het niet,
Ik weet niet wat jullie morgen gaan doen.
Ik zou morgen met een paar mensen gaan hardlopen
en ik dacht er niet aan,
I just did an Ironman three days ago.
I'm still tired, but they showed up
and I'm like, let's go.
It was awesome running with those guys today.
I feel like it is just a different way of life,
a different way of living, you know,
morals that you stand on.
A lot of them make you be a better person
and continue to be a better person day by day.
And that is something that I want to do.
You know, I don't want you be a bad guy,
do the same stuff over and over again.
He showed up today, he had brand new shoes on
and I asked him about 'em.
I said, Hey, where did you have those?
And he said, I got them yesterday
after the talk, which I was like, wow,
Running is something that I want to do.
I feel like what's the better chance to do it with Todd?
You know,
I, I stress that the bad is over
and the good is coming as long
as you don't use drugs or hurt yourself.
I don't want to be admired.
I just want to be an example of what can be.
Do you ever contemplate suicide?
I can't even count how many times I've thought
of that there.
I I wouldn't even, I'd say
for 53 years I've probably felt
that in some capacity
for over half.
I mean, it's over 50%.
Um, has it
been really bad?
I'd say, uh,
25% of that time.
And has it been even worse than that?
You know, getting where you're
taking, you're
researching your planning, your,
My next question is, why
didn't you follow through with it?
I can't.
Is it 'cause you feel like your work isn't done yet?
No, it's,
I can't because, uh,
I can't do that to other people.
Sure. Because I'm not giving it to any, anybody that said,
see, I knew he couldn't.
I knew he wouldn't make it. F**k you.
Massive storm hitting the East coast
and severe weather, slamming the center of the country.
Tropical storm Ophelia churned up the east coast.
Ophelia first made landfall in North Carolina early
Saturday, bringing 70 mile per hour winds
and coastal flooding, the slow moving storm drenching the I
95 corridor
and more rain as expected from New York City
to Boston on Monday, making for a rough morning commute.
You know, this stuff with my mom, I'm always very,
uh, stoic about it.
I've been defiant about it.
I've been angry about it,
but I've never really broken down
and just acknowledged that hurt,
uh, that I have.
I used to look at it in anger of
what she did.
That and the frustration and questioning why she did that.
Then through my addiction, I understood why she did that.
And through 30 years of being sober, I'm really trying
to embrace what that did to me as a kid.
How it carried over as a man
and the potential I have to continuously heal
to do good with it.
And the tide is receding right now here at Jones Beach.
But when the water levels increase later today,
that's when authorities are warning residents to look out
for more coastal flooding.
And as we continue to see the
Re for me this has been about look
what her death has done for people.
If The roles were reversed
en ik kijk neer op mijn kinderen die zoiets doen,
Ik zou zijn, ik zou maken,
Ik zou trots op ze zijn.
Ik wil herinnerd worden als iemand die alles gaf
dat ze iets moesten laten werken
dat groter was dan zij.
Dat ging niet zonder verlies.
Een deel van dat verlies was heel moeilijk,
maar ik denk dat dat verlies moest plaatsvinden zodat ik het echt kon omarmen
wat het doel van mijn leven is.
Mensen vragen mij wel eens, hoe doe je dat toch?
Dit is een onderdeel ervan.
Als je er één doet, zorg je goed voor je lichaam.
Dit zijn compressielaarzen
die gewoon compressiecycli op mijn benen laten circuleren om, uh,
genezen en het over twee weken opnieuw doen.
En ik heb het weer. Oh mijn God,
Ik kreeg er over twee weken nog één.
Jezus.