Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Si Joan Laporta at ang sports management ng Barça
ay pinili si Rafael Márquez
para maging coach ng Barcelona Atlètic,
na kilala ngayon bilang Barcelona B.
Buo ang tiwala ng chairman ng Barcelona kay Márquez.
Tiniyak ni Laporta na napatunayan ni Márquez na may kakayahan siya
na matulungan ang mga player ng youth team sa kanilang training
at makasama sa first team ng Barcelona.
JOHAN CRUYFF STADIUM
Dahil sa husay sa soccer, si Rafael Márquez
ay tutulong sa Barcelona youth team upang mapalakas ang backfield.
Ang una kong tanong,
"Ano ang soccer para kay Rafael Márquez?"
Ano ang soccer para sa 'kin?
Ang lahat-lahat.
Ibigay natin lahat!
Minsan lang 'to mangyari.
Napakaganda ng kanyang track record.
Hindi 'yon maliit na bagay. Ang pinag-uusapan natin ay ang isa
sa pinakasikat na Mexican soccer player sa buong mundo.
Gumawa ng kasaysayan sa Mexican National Team.
No'ng malaman kong makakalaro ko si Rafa,
napakasaya ko. Ako lang 'yong may alam no'n.
Isa siya sa mga pinakamahuhusay na soccer player.
Sa isang tingin lang, alam na namin ang gagawin namin.
Hinaplos siya ng kamay ng Diyos.
Mahusay siyang leader.
Naglaro siya sa mga bigating team sa mundo.
Isa siya sa mga tao na ibang-iba
sa loob at labas ng field.
Mahirap siyang kalaban.
Sa totoo lang, mas gusto kong maglaro kung saan wala siya.
Nando'n 'yong mahuhusay na player…
kung saan sila nararapat.
Ngayon, ang Office of Foreign Assets Control
ng US Department of the Treasury
ay idinagdag sa listahan ng mga leader ng mga kartel ng droga
ang Mexican player na may pinakamaraming international title sa kasaysayan
na si Rafael Márquez Álvarez.
Kasama sa listahan ng mga trafficker
si Raúl Flores, pero ang pinakamalaking pangalan ay si Rafael Márquez.
Sa isang saglit, bayani ka, at kasunod, napakasamang kriminal na.
At gulat na gulat si Rafa.
'Yong pagkalat ng mga balita
ang naglagay sa alanganin kung mananatiling buo 'yong legacy niya.
Ngayong araw ang pinakamahirap na laban ko.
Susubukan kong ayusin ito
sa lalong madaling panahon
at maibalik ang Rafa Márquez na kilala n'yo.
Two!
Four!
Two at six! Wag n'yo sila hayaang makabalik!
Coach ako ngayon ng Barça Atlètic.
Ang layunin ko sa team na 'to
ay tulungang hasain 'yong mga player
para makapasok sila sa first team.
Makakapasok do'n 'yong may malalaking potensiyal.
Pero gamit 'yong karanasan bilang professional soccer player,
tinutulungan ko sila
at para na rin tumayong ama sa kanila.
Na nagpapaalala sa tatay ko, dahil nag-coach din siya,
at siguradong magiging proud siya sa bagong yugto na ginagawa ko.
Malaking oportunidad 'to para sa 'kin.
Interview two, Rafa, take one.
DATING SOCCER PLAYER AT COACH NG BARCELONA ATLÈTIC
Okay, Rafa.
Pakikuwento mo 'yong tatay mo.
Agad-agad?
Oo.
Okay, ang tatay ko…
Ipinanganak siya sa Tlaquepaque, Jalisco, katabi ng Guadalajara.
Lahat ng clippings at mga sinabi nila tungkol sa kanya,
parehong-pareho raw kami.
Sa pisikal, nakakagulat kung gaano kami magkamukhang-magkamukha ng tatay ko.
Gano'n din sa soccer.
Kinokontrol niya 'yong bola,
nakaangat 'yong baba at napakaelegante sa paglalaro,
pero napakalakas din niya no'ng pumasok siya.
Nakapasok siya sa Oro Jalisco, na wala na ngayon.
Naglaro siya sa mga second-division team tulad ng Irapuato, San Luis, Morelia,
hanggang sa makapasok siya sa Zamora, at di na siya pinakawalan.
Noong ipinanganak si Rafa,
naglalaro pa 'yong asawa ko para sa Zamora team.
Noong nagretiro siya, nag-coach siya sa Municipal Soccer School
sa imbitasyon ni Professor Carlos Sebille Rinaldi,
na minsang naglaro para sa Atlas at ang nagtatag ng soccer school.
Inimbitahan niya siya na mag-coach sa paaralan.
CARLOS SEBILLE RINALDI ZAMORA MUNICIPAL SOCCER SCHOOL
Sa paaralan, nagkasama yong tatay ni Rafa Márquez
at si Professor Carlos Sebille dahil sa pagmamahal nila sa soccer.
Nagsimula silang magturo,
at dinala niya si Rafa no'ng panahong 'yon
para magsanay sa paaralang 'to.
Napakahalaga sa 'kin ng tatay ko.
Siya 'yong tatay na nagturo sa 'kin na maglaro ng soccer.
At tumatak sa isip ko
na gusto kong maging katulad niya dahil central defender din siya.
Kaya naging pangarap ko na maging katulad niya.
-Sabihin n'yo ang nararamdaman n'yo. -Masaya!
Galingan n'yo, kailangang manalo.
Mananalo kami.
-Mananalo kami. -Mananalo.
-Gagalingan naming dumepensa. -Two, three…
Hep, hep, hooray!
Michoacán! Michoacán! Laban!
Naglaro kami sa national, sa mga palaro ng Ministry of Education,
para sa Zamora.
Noong kalagitnaan ng school year,
sabi nila sa 'min, "Uy, gusto nila na pumasok ka sa Michoacán Team."
Kinausap namin 'yong paaralang pinapasukan ko.
Nagpaalam kami ng nanay ko para umabsent ng 15 araw para makapunta sa tournament.
Tumanggi 'yong principal, di raw siya papayag.
"Kalimutan na ni Rafael ang soccer
dahil wala siyang mararating."
Kaya nagkatinginan kami ng asawa ko,
at sabi ng asawa ko, "Sige, papayagan namin siyang umalis."
Pinatalsik nila 'ko sa paaralan.
Pero no'ng tournament, isa 'ko sa pinakamahusay.
Umabot kami sa semifinals.
Napakasayang karanasan no'n.
Gusto kong tumakbo sa principal
at sabihin sa kanya, "Salamat sa payo,
na wala namang kuwenta, dahil ibinigay ng soccer ang lahat ng meron ako."
JOHAN CRUYFF STADIUM
Giuliano!
Ang makapasok sa isang team tulad ng Barcelona,
kailangan mahusay na player ka,
pero naniniwala rin ako sa suwerte
dahil kailangan nasa tamang lugar at oras ka.
At naniniwala akong itinadhana ito.
Halimbawa, pinili ng kapalaran ko na maging parte ako ng Atlas.
Noon, nasa Zamora 'yong Atlas.
Sa katunayan, ibinalik nila sa Atlas 'yong isa pang paaralan sa Zamora.
May mga tryout sa iba't ibang division para sa mga feeder club ng team.
Lahat ng mahuhusay na nahanap nila sa iba't ibang paaralan
sa Zamora at Michoacán.
Pumili sila ng walo o sampung player sa team na 'yon.
Sa mga tryout na 'yon, dalawa lang kaming natira,
isang 18 taong gulang at ako, na 14.
Bumalik siya ng Sabado. "Ano'ng nangyari?"
"Pinapupunta nila 'ko sa Lunes."
"Ano'ng plano mo?"
Walang pag-aalinlangan, sabi ko, "Pupunta 'ko. Gusto kong maglaro do'n.
Pangarap ko 'yon. 'Yon ang gusto ko."
At nagdesisyon ako nang walang pag-aalinlangan.
Ang Atlas ay…
Meron itong mapait na kasaysayan sa Mexican soccer.
Lagi silang bigo, dehado, kahiya-hiya.
Lagi na lang silang nare-relegate.
Hanggang dumating itong henerasyon
kasama si Rafa at iba pang mahuhusay na player,
na, bigla-bigla,
nagbigay-pag-asa.
Konti lang kami na taga-Guadalajara.
Dumating 'yong mga player galing sa Tepic…
-Galing Sinaloa, galing Mérida. -…Sinaloa, Mérida.
Mga player sa buong bansa, pati si Borgetti.
Tumira 'yong mga outsider sa isang clubhouse.
DATING PLAYER NG ATLAS
At lahat kami ay nasa
15 o 16 na mga player.
At si Rafa Márquez 'yong pinakabata.
Tiningnan ko siya, sabi ko, "Ano'ng ginagawa ng batang 'to rito?"
Hindi ko inasahan 'yon, na maging parte ng team.
Parang sinubukan lang ako.
Nagsimula akong mainip dahil di ako pinalalaro, di pinapansin.
Lumipas ang dalawa o tatlong linggo.
Nakaramdam ako ng homesick, ng kawalan ng pag-asa.
Kaya isang gabi, umiyak ako dahil nami-miss ko 'yong pamilya ko,
tumawag ako sa bahay
para sabihin sa kanila na ayoko na ro'n.
Nagsimula siyang umiyak,
"Mama, sunduin n'yo na po ako. Ayoko na rito."
Sabi ko, "Ano?" Sabi niya, "Gusto ko na pong umuwi."
"Gusto mo nang umuwi?" "Opo."
"Sino ba'ng nagdesisyong pumunta d'yan?"
Sabi ko, "Ha? Ano po 'yon?
Sunduin n'yo na po ako."
"Pinili mo 'yan.
Reponsibilidad mo 'yan.
Paghirapan mo 'yong posisyon at lugar mo.
Kaya
galingan mo, anak."
"Nasaan si Papa?"
Ibinaba ko.
Ni hindi niya pinakausap 'yong tatay ko at…
Kaya sinabi ko no'n, "Wala nang atrasan 'to."
MAYROONG SOCCER LEGACY SI RAFAEL MÁRQUEZ NA MAPAGKUKUNAN NG INSPIRASYON
Nagsimulang maglaro si Rafa sa first division no'ng bandang '96.
Makikita mo 'yong mga katangian ng isang matikas na center-back,
may matalas na paningin, kalmado.
Mahiyain.
DATING PLAYER NG ATLAS AT NG MEXICAN TEAM
Matangkad siya.
Payat, di ba? Medyo payat.
Pero may pag-uugali na naglabas ng husay niya sa field.
Pambihirang kombinasyon 'yon. Nasa kanya na ang lahat.
Isang player na may pisikal at maliksing katangian, na mahalaga,
pero meron pa na bihira sa isang Mexican player,
mautak.
Maraming mahuhusay na player sa team na 'yon.
Nando'n si Rafa, si Juan Pablo Rodríguez, si Osorno, lahat ng mahuhusay noon.
Parang golden generation 'yon ng Atlas.
Dahil sa coach tulad ni La Volpe, ginawa naming magandang palabas 'yong soccer.
At maraming humanga sa kanya at lagi siyang maaalala.
Naintindihan nila na kinailangan naming bumuo ng team mula sa baba,
isang team na hahasa sa mga player mula sa mga junior team.
Atlas 'yon na naglaro ng naiibang soccer.
Di kami makapaniwala nang makita namin 'yong Atlas
na naglalaro sa tournament sa pagtatapos ng siglo
at umaangat sa liga
para makapasok sa finals sa Toluca.
ATLAS 3-0 PUEBLA, SUMMER '99
NAKAPASOK ANG ATLAS SA PLAYOFFS
Nagsimula 'yong Atlas na 'yon
maging bagong istorya.
JUNE 3, 1999 TOURNAMENT FINAL
FIRST-LEG MATCH
Tandang-tanda ko kung gaano kapuno 'yong Jalisco Stadium.
Pag tumingala ka, 'yong mga bleacher,
naggagalawan dahil punong-puno.
Masaya 'yong mga tao, puno ng pag-asa.
Ang kalabanin ang isang team tulad ng Toluca,
napalakas ni Cardozo no'n,
parang toro 'yong kalaban mo.
Ang liliit namin.
Nagsisimula pa lang 'yong mga career namin.
Pero nagsikap kami.
Kinikilabutan ako
pag naaalala ko kung ano 'yong sandaling 'yon.
Sino 'yong tumira? Sinipa niya…
Cabuto… Cardozo!
Naka-score ang Toluca!
Pangalawang goal sa ikawalong minuto.
Naka-2-0 na sila sa umpisa pa lang,
at inakala na ng mga tao na matatambakan kami.
Tiningnan namin ang isa't isa, gulat na gulat,
sabi namin, "Ano 'to? Nandito tayo sa 'tin."
Ipinasa niya 'yong bola. Sinipa ni Andrade… Goal!
Na kay Osorno, ngayon, kay Andrade.
Jared… Goal!
Pumasok 'yong bola! Misionero Castillo!
Binigay namin ang lahat.
Siguro walang sumusuporta sa 'min.
Lumaban kami.
Ipinagmamalaki ko pa rin na ikuwento 'yon nang ganito.
Nakahanap ng kakampi sa field si La Volpe kay Rafa Márquez,
kahit na napakabata niya pa.
Nasa ere ang bola.
Header, at pumasok!
Itinabla ni Rafa Márquez ang score!
NAPAKAGANDANG FINAL!
Di namin inakala na may tsansa kami
dahil hindi pa nakapasok sa finals ang Atlas
sa mahabang panahon.
At hindi pa nanalo ng kampeonato sa mahabang panahon.
Kaya umaasa kami at gusto namin mapanalunan 'yong championship.
JUNE 6, 1999 SECOND-LEG MATCH
May sikat na fans 'yong Toluca,
'yong Wild Bitch,
na talagang nakakatakot pag nando'n ka.
Matindi 'yong laban.
Hindi kami tinalo ng Toluca sa loob ng regulation time.
Pwede nilang sabihin, "Kahit sino, pwedeng maging champion."
Kaya lang may matatalong team.
Nagpatuloy 'yong laban hanggang sa maubos 'yong oras.
Umabot kami sa overtime
at nagtapos sa penalty shootout.
Eto na si Taboada.
Eto na rin si Chato. Tumira!
Goal!
'Yong penalty shootout no'ng summer '99 sa finals ng Toluca at Atlas
ang isa sa mga pinakadramatiko sa kasaysayan ng Mexican soccer.
Bago 'ko tumira ng penalty, may lumapit na Toluca player
at kinantiyawan ako
para mawala 'yong focus ko.
Sabi niya,
"Wala kang bayag. Magmimintis ka."
Nagkagulo na. Sino'ng malapit, Daniel?
Nagkatensiyon sa stadium, magulo,
tinataranta si Márquez.
Ipinanganak sa Zamora, Michoacán, baguhan sa junior team ng Atlas.
Eto na si Rafa. Handa na si Cristante.
Hindi siya gano'n kalayo. Sampung talampakan mula sa bola.
Eto na si Rafa, taga-Zamora, tumira…
Pagkatapos kong maka-goal,
tiningnan ko sila
at isinenyas ko na meron ako no'ng sinabi niyang wala ako.
Tabla 'yong laban.
Isinalang nila sa apoy 'yong bola, at pag sumablay ka…
-Hindi. -…talo ka.
Malungkot kaming lahat.
Tapos, bihirang makita, umiiyak si La Volpe.
Di kapani-paniwala.
Alam ko 'yong klase ng team ng Toluca, walang duda.
Pero siguro
ang saya kung kami 'yong nag-champion.
Sa huli, nakuha ng Toluca 'yong trophy.
Pero mas mahalaga pa sa trophy 'yong napanalunan ng Atlas.
Napanalunan ng team na 'yon
'yong paghanga at respeto ng fans.
DEVILS!
Minsan, masakit matalo sa championship.
Pero no'ng panahong 'yon,
kapuri-puri 'yong ginawa namin,
sa paraan at kung pa'no namin 'yon ginawa,
at 'yong katotohanang masaya pa ring naaalala 'yon ng mga tao.
RUNNER-UP - SUMMER 1999, 1ST DIVISION MEXICAN FOOTBALL FEDERATION
Sa puntong 'yon, may mga player sa Mexico
na parang nasa kanila na ang lahat para maging mga sikat
pero mga naligaw ng landas.
Kinailangang kumawala ni Rafa Márquez sa taboo na 'yon
mula sa magaling na soccer player sa mga junior team
sa pagiging mahusay na soccer player
sa Mexican National Team
sa pinakamataas na kalidad ng laro.
Maglalaro kami no'n
sa isang friendly match laban sa Ecuador sa Azteca Stadium.
Si Bora Milutinovic pa 'yong coach no'n,
at may listahan kung saan pinili niya ang isang Márquez mula sa Atlas.
Tinawag nila kaming dalawa, Cesar Márquez at Rafael Márquez.
'Yon 'yong ikinukuwento ng lahat.
Pero ako 'yong nakapaglaro.
At napakasaya no'n.
Dahil pangarap ko talaga na maisuot 'yong jersey ng National Team,
kantahin 'yong pambansang awit.
Isang bagay 'yon na hinding-hindi ko malilimutan,
dahil, sa edad na 17, di ko naisip na makakapasok ako sa senior team.
Opo. Binigyan ako ni Mr. Bora ng pagkakataon
na mapasama sa senior team.
Magandang pagkakataon ito, at sana tawagan niya 'ko nang madalas.
Pagkatapos ng tawag na 'yon, dinala nila kami sa Copa América
kasama si Manolo Lapuente.
Kinailangan naming bantayan ni Claudio sina Marcelo Salas at Zamorano,
dalawang mahuhusay na forward no'ng panahong 'yon.
Dalawang scout ng Monaco 'yong nanonood ng laro
dahil panonoorin nila 'yong isa pang defender na Chilean.
"Nakita ka naming maglaro, at gusto naming malaman
kung interesado kang maglaro para sa Monaco."
Sabi ko, "Monaco?"
No'ng nasa Monaco na 'ko, noon ko lang napagtanto,
"Para 'tong fairy tale."
Pareho lang para kay Rafa Márquez
kung midfielder man siya o striker.
Ito ang unang panayam sa isang player
na ipapaliwanag kung bakit gusto niyang pumunta sa Monaco.
French soccer ang world champion.
At sa championship na 'to, isa ang Monaco sa pinakamahalagang team.
Walang makakapantay sa Mexico.
Mahirap ang malayo sa mga kaibigan mo, pamilya mo, mga tradisyon mo.
'Yong pangingibang-bansa,
matuto ng ibang lengguwahe,
masanay sa kultura ng mga French…
Sa soccer, "Jamaicón Syndrome" ang tawag namin do'n.
"Oo! May mga katangian siya para maglaro sa Europe."
Pero pagdating niya sa Europe,
babalik siya dahil tatawag siya para sabihing,
"Nilalamig, nagugutom ako. Miss ko na ang pagkain at mga kaibigan ko.
Malaki 'yong sahod ko sa Mexico. Bakit ko titiisin 'yong lamig sa Europe?"
Hindi mawawala 'yong hirap.
Pero pag meron kang malakas na winning mentality,
magtatagumpay ka sa Europe.
Gayumpaman, inabot ni Rafael Márquez 'yong bola.
At sa ikasampung minuto, pumuntos na ang Monaco,
at, siyempre, sa kanyang unang pagkakataon.
Handa na si Rafa.
Binago niya 'yong imahe ng isang Mexican player.
Hindi siya susuko.
Kahit na baguhan at hindi pa gamay 'yong liga,
naging komportable ako
na gawin pareho 'yong opensa at depensa.
Mas mabibilis at malalaki 'yong binantayan ko,
pero nagawa ko pa ring umangat.
Nag-champion kami,
at itinanghal din ako
na isa sa pinakamahusay na defender ng kampeonato, ng tournament.
Simula no'n, nagustuhan ko na.
Nagsimula rin akong kumita nang malaki sa murang edad na 20.
Nagkaluho ako.
Nagkaro'n ako ng magagarang kotse.
Bumili ako ng A3,
SLK,
tapos Porsche, Ferrari, Maserati,
Mercedes.
At 'yon 'yong mga luho ko.
Bigla niyang tinawagan 'yong nanay ko
at sinabi, "Ikakasal na 'ko."
Sabi namin, "Ano'ng nangyayari? Bakit? Kanino? Paano?"
Malapit na siyang mag-22 no'ng ikinasal siya.
"Alam n'yo? Ikakasal na 'ko sa…"
Hindi ko maalala kung sa loob ng tatlo o apat na linggo.
"Handa na lahat. Pupunta na lang kayo, at ikakasal na 'ko."
Tingin ko sumaya siya no'ng nagkaanak siya.
Tingin ko 'yon 'yong masasayang oras niya.
Handa na.
ANAK NI RAFA MÁRQUEZ
Nangyayari pa rin 'yon. Nanonood ako ng mga video sa social media,
tapos sasabihin ko, "Tatay ko 'yan."
Hindi pa rin ako makapaniwala.
One, two, three, four, five, six…
-Out 'yon. -One, two.
Deretso lang!
-Agawin mo. -One.
Tingin ko isa sa pinakapinapangarap ng maraming soccer player
ay ang makapasok sa National Team para irepresenta 'yong bansa mo.
At makapaglaro at irepresenta 'yong bansa mo sa World Cup.
FIFA WORLD CUP KOREA AT JAPAN 2002
Ibang-iba 'yong makikita mo sa World Cup, at iba-iba 'yong magiging karanasan mo.
Excited ako, puno ng pag-asa.
At kasama ko 'yong pamilya ko no'ng World Cup na 'yon…
'Yong kapatid ko, 'yong nanay at tatay ko, nakasama ko rin sila.
At si Javier Aguirre,
ginawa niya 'kong team captain no'ng World Cup na 'yon.
Nagre-record ka na ba?
Nire-record mo na, 'yong sound, lahat?
-Oo. -Magaling. Napakahusay n'yo.
-Wag mong i-edit. -Hindi.
Sige, salamat.
Si Rafa 'yong captain ko.
Balanse 'yong emosyon niya
kaya nakakausap niya 'yong grupo
nang malinaw, at pinakikinggan siya.
Ipinanganak 'yong ibang soccer player para maging team captain.
Ipinanganak si Rafa para maging team captain.
Ang maglakad sa unahan ng grupong ito,
ang pagiging leader, pagkakaro'n ng responsibilidad,
una, nakaka-proud
na mairepresenta 'yong bansa mo at higit sa lahat, pamunuan 'yong team.
MEXICO 1 - 0 CROATIA
Ecuador!
MEXICO 2 - 1 ECUADOR
Italy!
Mexico!
Ganadong-ganado kami pagdating namin.
Pero alam din namin
na 'yong susunod naming maaaring makalaban
ay United States.
Mahal ko ang USA, pero pasensiya na today
Mexico, manalo tayo!
Kasama namin 'yong pinakamahuhusay na player ng Mexico sa World Cup.
'Yon 'yong inaasahan ko, manalo sa dalawang goal, 2-0.
Para mawalan ng pag-asa ang US.
Mananalo kami, 2-0. Laban sa mga American.
Wala yatang nakakaalam nito, pero may kinikimkim ako laban sa US
na may kinalaman sa pamilya
na napakasensitibo sa 'kin.
'Yong punto sa buhay ng tatay ko,
na nagdusa siya dahil umalis 'yong tatay niya.
At inabandona niya sila para pumunta sa US.
Tuwing nakakainom siya,
bumabalik 'yong alaala ni Lolo.
At, siyempre, iiyak siya. Maaalala niya.
At 'yon, sa totoo lang…
ako, pati 'yong kapatid ko, 'yong nanay ko, nahirapan kami ro'n.
Pero may kinimkim na tampo
sa pag-alis niya papuntang US.
Kaya dinamay ko 'yong US no'ng labanan namin sila,
dahil sa buong mundo, malakas ang US sa lahat ng sports.
Kaya kung
mas magaling kami sa soccer, walang dahilan para matalo sa kanila.
At 'yon 'yong
maliliit na bagay na, kalaunan, naiipon.
ROUND OF 16 MEXICO VS USA
Mas maganda 'yong laro at mas mahusay 'yong team namin, pero may mali sa 'min.
Malaki 'yong mawawala sa Mexico.
Napakalaki ng mawawala.
Kapag may kalaban ka na maaaring kapantay mo o mas mahina sa 'yo,
medyo nakakampante ka.
'Yon siguro 'yong nangyari sa 'min.
MEXICO 0 - 1 USA
'Yon 'yong pinakamalalang sitwasyon, natatalo sa simula ng laban,
dahil palalakasin sila no'n.
"Di nila kami matatalo. Di kami matatalo sa kanila.
Di 'yon pwedeng mangyari, hindi sa mga player na 'to."
Bigla kong binago sa line of four
'yong laro namin na line of five. Di namin inensayo 'yon.
Doon na kami nawalan ng kontrol,
at nagsimulang malito 'yong team.
Kaya no'ng second half, naging desperado na kami,
pinipilit naming maitabla 'yong score.
Minsan, di nangyayari 'yong mga bagay sa paraang gusto mo.
Minsan, hinahanap mo,
sinusubukan mo,
at di mo alam kung bakit di nangyayari.
MEXICO 0 - 2 USA
2 GOAL SA 4 NA LABAN
Ano kayo ngayon? Ayos!
No'ng 2-0 na,
desperado na kami sa kung ano'ng magagawa namin.
Nagkanya-kanya kami.
Nawala 'yong inensayo namin ng ilang linggo.
Naging desperado ako.
Si Cobi Jones yata 'yon o kung sino 'yong nakasabayan ko.
Nasa mga bleacher kami no'ng nangyari 'yon.
Sabi ko, "Diyos ko, ni hindi niya nga tinamaan.
Sana binasag niya man lang 'yong mukha niya."
Minsan, konting bagsik lang 'yong hinihingi ng mga tao,
patirin man lang sila,
para maramdaman man lang ng kalaban na nando'n kami, at masakit 'yon.
Dinurog nila kami
No'ng Father's Day, tinalo nila kami
USA!
Matatanggap namin 'to sa ibang team, pero hindi sa USA.
Pambansang kahihiyan.
Natalo kami!
At kanino? 'Yon 'yong pinakamasaklap!
PAALAM!
KABIGUAN MASAKIT NA PAGKATALO NG MEXICAN NATIONAL TEAM
Pagbalik mula sa World Cup, medyo nagkasakit 'yong asawa ko.
Inoperahan siya. May tumor siya sa tiyan,
pero wala sa labas. Nakabalot.
Naging maayos 'yong operasyon, pero nagkaro'n ng mga komplikasyon.
At lalo siyang nanghina dahil do'n.
Na-injure 'yong tuhod ko no'ng panahong 'yon.
Kaya nagpasya 'kong magpaopera sa Mexico para malapit ako sa tatay ko.
Dumating 'yong panahon na pinababalik na 'ko ng Monaco.
Hindi nila 'ko pinayagan na magtagal pa.
Pag di ako bumalik,
gagawa raw sila ng paraan para mapilitan akong bumalik.
Pero mismong kinabukasan,
no'ng papunta na 'ko sa airport,
nagpasya 'ko na ayoko nang bumalik.
At siyempre, minsan, naluluha ako, gaya ngayon.
NAMUMUHAY SI MÁRQUEZ NANG MAY DALAMHATI
Kahit lumipas na ang panahon,
kahit lumipas na ang mga taon,
masakit pa rin.
Nami-miss ko pa rin talaga siya.
Sa mga huling linggo na 'yon,
may naaalala ka ba na pinag-usapan n'yo ng tatay mo?
Oo, sinabi ko pa sa kanya
na balang-araw, di ko naman ipinangako,
pero sinabi ko na mapupunta 'ko sa mahusay na team.
Siyempre Madrid 'yong sinusuportahan ng Mexico noon dahil kay Hugo Sánchez.
At sinabi ko sa kanya,
pabiro lang, "Uy…
Wag muna kayong aalis.
Kailangan n'yo muna 'kong makita na naglalaro sa Real Madrid."
At kahit biro lang 'yon, sinabi niya, "Sigurado akong magagawa mo 'yon.
Nandito pa man ako o wala na,
alam kong magagawa mo."
Siguradong kinakantiyawan niya 'ko ngayon, tinatawanan,
dahil sa karibal na team ako napunta.
At sigurado akong proud siya sa lahat ng nakamit ko.
Ang kasalukuyang estado ng Barcelona ay nakaatang sa tatlong pangalan,
ang Brazilian na si Ronaldinho, na binigyan ng bagong offer ng Barcelona,
ang Portuguese na si Quaresma, na player na ng Barcelona,
at si Márquez, na ipinakilala ng club nitong tanghali.
Ang kamayang ito ay bunsod ng maraming pulong
at iba't ibang kombinasyon sa pagbuo ng kontrata ni Márquez sa Barça.
Si Márquez na naglaro para sa Monaco mula 1999,
ay makakapagbakasyon na at magdadagdag ng bansang susuporta sa Barça.
Ang Mexican defender,
na pumirma ng apat na taon, ay gustong sumikat sa Europe,
at sundan ang yapak ng idolo niyang si Hugo Sánchez.
Hugo Sánchez, one, take one, common mark.
Ang pumunta sa Spain at mamuhay sa pangarap kong lugar at magtagumpay,
gusto ko 'yong idea na marami pang mga Mexican player ang pupunta ro'n.
No'ng mabalitaan ko na pupunta si Rafa sa Barcelona,
masayang-masaya 'ko para sa kanya.
'Yong makapasok ang isa pang Mexican sa isa sa mga pinakamalaking club,
di lang sa Spain, pero sa buong Europe,
makikita mo ang isang matagumpay na career.
Ibang level ang Barça. Walang katulad.
Oo, malakas na club 'yong Monaco,
pero ibang istorya ang Barça.
Mahirap mag-adjust, di lang sa loob ng field, pati sa labas.
Dito, may 200 mga journalist na naghihintay sa 'yo.
Lagi kang nasa press. Kahit sa Mexico, maiiba 'yong buhay mo.
Sa kaso ni Márquez, kilala siya bilang "ang Kaiser ng Michoacán."
Gusto niyang naikukumpara
sa mga sikat na player gaya ni Beckenbauer.
Pero mas iniisip ko na gumawa ng sarili kong kuwento,
na maging pinakamahusay sa posisyon ko,
na maging isang mahalagang tao,
at dahil Mexican ako.
At lagi akong susuportahan ng Mexico.
Dumating din si Ronaldinho no'n.
At alam ko 'yong impact ni Ronaldinho,
sa loob at labas ng field.
At 'yong masabi na magiging teammate ko si Ronaldinho,
malinaw na mahusay na team 'yong sinalihan ko.
Sabay kaming dumating ni Rafa sa Barcelona.
At napakasaya no'n.
Dumating kami sa panahong di maganda 'yong lagay ng club.
Hindi malakas 'yong club no'ng dumating siya,
pero dahil sa teamwork,
at naging mahalagang parte siya.
Tinulungan niya kaming umangat.
Napakalaki ng inaasahan sa Barça at sa mismong team na 'yon.
Para makapaglaro sa Barcelona, dadaan ka sa masusing proseso ng pagpili.
Ikaw dapat 'yong pinakamahusay sa posisyon mo
o isa sa pinakamahusay sa mundo.
Dream team 'yon.
Hindi ko alam kung paano nila nagawa
na mapagsama-sama kaming lahat.
'Yong pagtanggap, o itong pinto na binuksan ng mga player para sa 'yo,
laging ibinibigay dahil sa professionalism mo sa bawat practice.
Kaya pag nakakita sila ng taong dedikado, pag may nakita sila na nagsisikap,
ibinibigay talaga nila 'yong buong tiwala nila.
Defender siya na nanalo sa mga laban. Napakahusay niyang kumuha ng bola sa ere.
Halos di siya natatalo pag one-on-one. Agresibo siya.
Mahusay siyang magdala ng bola, pati footwork. May technique siya…
Magpapalipat-lipat si Rafa na ikagugulat mo na lang.
Bukod sa depensa, umaatake siya.
Papasa si Rafa papunta sa goal mula sa puwesto niya.
Malaki 'yong naitulong niya. Nagkakaintindihan kami.
Isang tingin lang, alam na namin 'yong gagawin no'ng isa.
Nakaka-score siya sa mga set piece.
Sa sulok ng net! Goal!
Goal!
IPINANALO NI RAFA ANG BARÇA
Real Madrid ang suportado ng Mexico no'ng naglaro ako sa Real Madrid.
Pero lumipas ang mga taon, at sumikat si Rafa sa Barcelona.
Kaya sa Mexico, maraming tao ang naging fans ng Barcelona.
Dahil kay Rafa.
Nakakita ako ng Mexican fans na naghahanap ng laban ng Barcelona
para makita kung paanong ang napakagaling na player ng Atlas
ay patuloy na aangat kasama ang mga pinakamahuhusay.
Barcelona 'yong naging tahanan ko habang malayo ako sa pamilya ko.
'Yon 'yong
mga sandali…
mahahalagang sandali sa personal na buhay ko.
Sa propesyonal na buhay ko, malinaw naman, ito 'yong pinakamatagumpay.
Napanalunan ko ang lahat sa Barcelona.
Napakahirap na laban dahil sa kondisyon sa field… Goal!
Naka-goal si Márquez!
Kunin natin ang tagumpay! Kunin natin ang panalo!
Kunin natin ang tatlong puntos!
Pigilan natin 'yong mga tira!
Tapusin natin ang La Liga,
at ituon natin ang ating mga sarili
sa pagdiriwang nitong napakagandang season.
SPANISH LEAGUE CHAMPIONS
Makikita mo sa field na,
bukod sa husay na maibibigay namin sa mga laban,
isang grupo kami ng magkakaibigan.
Nagawa nila.
Napanalunan ng Barça ang kanilang ika-18 titulo sa liga.
Final score, 0-1.
Mahusay 'yong ipinakita ng team hanggang sa huli. Napakasaya namin.
Handa na kayo para sa kampeonato sa 17?
Nandito pa rin tayo sa Rambla de Canaletas,
kung saan nagtipon ang libo-libong fans
para ipagdiwang ang ikalawang sunod na titulo ng Barça.
Ito 'yong pinakamagandang regalo na natanggap ko.
Naghihintay sa kanila ang Champions League final.
Sa loob lang ng isang linggo, kakalabanin nila ang Arsenal.
May 17, 2006.
Sa Saint-Denis, France, ang puso ng Europe.
Ang mapabilang sa starting lineup ng Barcelona
sa isang laban sa France,
para maging kampeon ng Europe,
ihihiwalay siya no'n sa iba pang mga Mexican player.
Makikita mo 'yong defensive lineup at mapapanood maglaro si Rafa.
Nakaramdam ako ng kapanatagan.
Iisipin mo, "Ayos, may Puyol tayo. May Rafa."
Punong-puno ang stadium ngayon, May 17. Nagsimula na.
Naglalaro ang French…
Napakahalaga ng naging papel ni Rafa
kasama si Puyol,
na bantayan si Thierry Henry,
na talagang napakahirap noon.
Nahirapan kami pareho kay Henry.
Pero pag nakalagpas sa 'kin si Henry, nando'n si Rafa.
At pag nakalagpas siya kay Rafa, nando'n ako.
Kaya maganda 'yong ginawa namin do'n.
Ipinasa niya sa harap.
Goal!
Napakagandang goal!
Napakagandang goal ng Barça!
Dapat kilalanin siya bilang isa sa pinakamahuhusay sa kasaysayan ng soccer
at ng Mexican soccer.
Nandito na 'yong Cup!
Naabot ni Rafa Márquez 'yong tugatog,
at nasa field siya kasama 'yong mga kampeon ng Europe.
EUROPEAN CHAMPION 05-06
MGA MAESTRO NG EUROPE
ANG PRINSIPE NA NAGING HARI
ANG GANDANG LARO!
Sa personal kong buhay, hindi maganda 'yong pinagdadaanan ko,
dahil naghiwalay kami ng dati kong asawa.
At may dalawang anak kami.
Hindi naging madali 'yong hiwalayan.
ANAK NI RAFA MÁRQUEZ
Noong dalawang taon ako, nag-divorce 'yong mga magulang ko.
At mahirap
bilang isang bata na panoorin siya sa TV
o gustuhing makasama siya dahil lagi siyang nasa trabaho.
Pero napakabuti niyang ama.
Oo, mahirap
dahil sumabay 'yon sa finals ng Champions League
at sa parating na World Cup.
FIFA WORLD CUP GERMANY 2006
Mag-hi tayo. Hello!
Party 'to! Laban, Germany!
Mabuhay ang Mexico!
Ang makarating sa World Cup kasama 'yong coaching staff,
si Ricardo La Volpe pa noon,
kasama 'yong mga player na kasundong-kasundo ko,
pakiramdam ko 'yon 'yong pinakamagandang kondisyon ko,
sa pisikal at kaisipan.
Ang taas ng kumpiyansa ko dahil nanalo 'ko ng Champions League.
Ang grupong 'yon ang isa sa pinakamalakas na binuo para sa national team.
Walang dudang nasa 'min ang lahat. Mahusay na team.
May sekreto 'yon.
Nakasama ulit ni La Volpe 'yong mga player na kilala niya,
na binuo niya at hinasa, na alam 'yong pilosopiya niya.
At siyempre, kasama ro'n si Rafael Márquez.
Ito 'yong panggulat na team ng World Cup.
Pero hindi na ako 'yong Rafa Márquez na nakilala ni La Volpe sa Atlas.
Ako 'yong pinagkatiwalaan niya,
'yong hindi niya sinermunan,
dahil nakakaisip ako ng solusyon.
At para sa 'kin, siya 'yong haligi ng grupo,
isang leader.
May iba't ibang pamumuno sa isang team. At di paninigaw 'yong kay Rafa.
Ipinapakita niya
'yong husay at tikas niya, 'yong mga kaalaman niya.
Higit sa lahat, kampeon siya ng Europe sa Barcelona, gano'n kasimple.
'Yong laro niya no'ng World Cup na 'yon ang pinakamahusay na nakita ko kay Rafa.
Oo.
'Yon 'yong pinakamasayang World Cup ko.
Maganda 'yong resulta namin, at nakapasok kami sa susunod na round.
Mananalo kami, mananalo ang team na 'to
Ayos lang, ayos lang Babagsak ang Argentina
Pumunta 'ko sa Argentina para maghanda.
Inobserbahan ko 'yong mga coach.
Kaya alam ko ang sistema ng Argentina.
Ang tanging kalamangan namin ay lagi namin silang pinapanood.
Di sila nanonood ng Mexican soccer.
Argentina!
Isa 'yong gabing 'yon
kung saan maaaring magbago 'yong Mexican soccer,
tumahak ng ibang landas.
Pwede nilang magawa 'yong matagal nang ipinagkait sa kanila.
ROUND OF 16
No'ng lumabas na kami sa field,
sa mga unang minuto, hindi alam ng Argentina kung nasaan kami.
Pinag-aralan namin silang mabuti.
May maganda sa laro namin, 'yong diskarte sa set piece.
At nangyari nga 'yong free kick, ako 'yong tumira.
Ipinasa ni Pavel. Naabot ng ulo ko, at si Rafa…
Mag-isa lang ako sa harap ng poste at…
MEXICO 1 - 0 ARGENTINA
At litong-lito 'yong Argentina.
Hindi nila alam 'yong nangyayari sa field.
At pagka-goal ni Rafa Márquez,
naisip namin
na kakayanin na sa wakas ng team na 'to na umabante sa World Cup
at makaabot kung saan wala pang nangahas sa World Cup na malayo sa bansa nila.
Kaya lang di 'yon ang nangyari.
Ilang minuto lang, tumabla ang Argentina dahil sa own goal.
MEXICO 1 - 1 ARGENTINA
Ang tanga mo!
Ginawa namin ang lahat.
Akala namin mas mahusay kami sa kalaban namin.
Pero maya-maya, may napakagandang play,
talagang nakakabilib.
MEXICO 1 - 2 ARGENTINA
Muntik na, pero makukuha namin 'yong susunod na World Cup.
Buweno, hindi kami nanalo sa laban. Pag hindi ka naka-score…
Mas malakas 'yong Mexico.
Malungkot, dismayado.
Akala ko 'yon na 'yong World Cup na aabot kami sa inaasam na ikalimang laban.
Gusto kong lumayo muna
dahil dumaan ako sa matitinding emosyon.
Naging abala 'ko mula no'ng Champions League…
Lahat ng pressure…
Gusto ko ring lumayo
at makapagpahinga.
Jaydy interview, take one.
MODEL AT ASAWA NI RAFA MÁRQUEZ
Katahimikan.
Ako si Jaydy Michel.
Ipinanganak ako sa Mexico,
American 'yong nanay ko, at ilang taon na 'kong nakatira sa Spain.
Nakatira 'ko noon sa Madrid. Dito siya nakatira, sa Barcelona.
At 'yon 'yong panahon na napapanalunan ng Barça ang lahat.
Naaalala ko na bagong karanasan 'yon sa 'kin.
Sasabihin niya, "Nanalo kami sa Champions." Gagawin ko…
Hindi ko kasi alam kung gaano kahalaga na mapanalunan 'yong Champions.
Kailangan ng Barcelona na mahusay kang maglaro
dahil kada taon, dinadala nila 'yong pinakamahuhusay
para mas lumakas pa.
Binago ulit 'yong team,
at hindi na si Rijkaard 'yong head coach.
At binigyan ng pagkakataon si Guardiola.
Naiintindihan ko kung nagdududa sila.
Pakiramdam ko, sa loob ng isang buwan, ng ilang buwan,
mawawala 'yong pagdududa. Di na sila magdududa dahil handa ako.
Simula no'n, kinausap niya 'yong bawat isa sa 'min
para malaman 'yong gusto namin.
Tinanong niya, "Ano'ng gusto mong gawin?
Gusto mo bang manatili o umalis?"
Sabi ko, "Gusto kong manatili.
Gusto ko rito. Tingin ko magandang pagkakataon 'to."
Sabi niya, "Okay.
Pero titigil ka na sa pagpunta sa Madrid."
Sabi ko, "Ano?"
HIGIT PA SA ISANG CLUB
Sabi ko, "Sige, walang problema. Hindi na 'ko pupunta."
Sabi niya, "Umaasa 'ko sa 'yo dahil fan na fan ako ng play ni La Volpe.
Nakasama mo siya. Gusto kong ipaliwanag mo 'yon sa 'kin."
At 'yon 'yong simula ng isang magandang relasyon.
Ang hirap no'n dahil halos di kami nagkikita.
Pinag-isipan ko 'yon.
Gusto kong maranasan ang isang relasyon na kasama siya.
Sabi ko, "Pinagbawalan nila 'kong pumunta sa Madrid.
Kaya ikaw na ngayon 'yong dadalaw."
Sa huli, pumayag din siya
dahil, sa trabaho, minsan,
nakakapanghina ng katawan 'yong mga pagbiyahe.
Magandang gabi.
Welcome sa isa sa pinakamagandang stadium sa buong mundo, ang Camp Nou ng Barcelona.
May 96,000 katao ngayong gabi
para sa kapana-panabik na semifinals ng Champions League.
…si Márquez, na di makakalaro ng dalawang buwan
matapos makumpira ang injury sa meniscus ng kaliwang tuhod.
Napakamasamang balita na di makakapaglaro si Rafa.
Buong season siyang di makakapaglaro.
Napakahalaga ni Rafa sa 'min, pero palalakasin kami nito.
Parating na 'yong pinakamahahalagang laban, at…
napakahalaga niya sa 'min.
Noong na-injure siya…
sobrang lungkot niya. Tapos nalaman namin na di siya makakalaro sa finals.
Isa pa, kaibigan ko siya.
Sayang na wala siya sa pinakamagandang parte.
Nagsipag siya buong taon.
Umabot kami sa Cup final, sa Champions final.
Halos sigurado na 'yong resulta.
'Yong 2-6…
Parang 'yon ang pinakamasayang dalawang buwan para tapusin lahat.
-Nag-enjoy akong maglaro. -Oo.
Nag-enjoy ako sa ginawa natin…
May mga di ako nakasama, mahahalagang sandali,
oo, napakalungkot no'n.
Sa mga team na tulad ng Barça, malingat ka lang saglit,
di ka makalaro o ma-injure ng isang buwan, pagbalik mo, napalitan ka na.
Pagkatapos ng injury,
nagkaro'n ng malaking pagbabago sa coaching staff,
sa kasong 'to, si Guardiola.
Hindi niya 'ko pinaglalaro.
Pakiramdam ko di na 'ko mahalaga, hindi kagaya noon.
Ni wala ako sa bench. Pinaupo nila 'ko sa bleacher.
Tingin mo may mga player, kasama ka na,
na kailangang magparaya sa mga natitirang buwan ng liga
dahil sa di magandang performance?
Gusto kong itanong kung humanga ba 'yong team
sa pagbabago ni Piqué.
Malaki 'yong tiwala nila sa kanya
na kasama na rin siya sa mga attack play,
gaya ng nakikita natin ngayon.
Tinapat niya 'ko. Sabi niya, "Alam mo?
Wala akong problema sa 'yo.
Walang problema sa disiplina mo. Masipag kang mag-ensayo. Magaling ka.
Pero ibang tao na 'yong mas pinagkakatiwalaan ako."
Tingin ko priyoridad niya 'yong mga player niya.
At ambisyoso ako.
Gusto ko pang maglaro, at ayokong nasa bench
o nasa bleacher.
Gusto kong magpasalamat sa lahat at sabihing "Hanggang sa muli."
Siguradong babalik ako sa Barcelona at sa institusyong ito.
Maraming salamat.
Di ko alam kung masasagot mo, pero alam mo ba kung saan ka pupunta,
o pwede mo bang sabihin kung saan ka pupunta?
NEW YORK
At mas pinili ko na bumaba ng level nang konti
at makapahinga nang konti
matapos ang pitong taon sa Barcelona.
Nasa punto siya ng career niya
kung saan makakapagdesisyon na siya base sa pinansiyal kesa sa sports.
Hindi ko akalain na 'yong pagpapahinga, at sa pagiging competitive ko,
ay magdudulot sa 'kin ng pagkadismaya.
Di ako pupuntang masaya sa practice.
Naiinis ako. Nagagalit ako. Aalis akong galit.
Hindi rin ako nagustuhan sa US.
Sa bawat lugar na pinuntahan ko, ako 'yong pinakakinaiinisan
dahil sa pagiging captain ng National Team.
Matagal niyang pinag-isipan kung ano ang gagawin.
Sa huli, sa palagay ko,
'yong pakikipagsapalaran ni Rafa sa Red Bulls,
mas nagdulot ng lungkot kesa tuwa.
Mali 'yong desisyon kong pumunta sa MLS imbes na pumunta sa Juventus,
na maaaring iba 'yong nangyari.
Pero napagtanto kong may posibilidad
na makapaglaro pa rin ako sa mataas na level.
Pagdating namin sa León,
malaki 'yong pagbabago sa kanya
pagdating sa pasilidad.
Pero mukhang iyon
'yong naglabas ulit ng karakter niya at ng pagiging leader niya,
ng pagiging malakas at patunayang gusto niyang manalo.
Masaya na 'yong Mexican fans
makita lang si Rafa sa field.
Isang karangalan 'yon
at isang pagpupugay sa naging magandang career niya.
Si Rafa Márquez, sa unang pagkakataon sa career niya, sa buong buhay niya,
ay isa nang Mexican soccer champion.
Ang León ang kampeon ng Mexican soccer!
LEÓN, KAMPEON NG MX LEAGUE OPENING TOURNAMENT 2013
Naging kampeon siya sa France sa Monaco.
Ilang beses siyang naging kampeon sa Barcelona.
At bumalik siya sa Mexican soccer
para maging kampeon sa León.
One, two, three.
Ang magkampeon ng dalawang beses sa León ang nagpabalik ng gana ko sa soccer,
at malinaw na pinatunayan nito na nando'n ako para sa mahahalagang bagay.
Isa sa mga utang ko sa sarili ko
ay gumawa ng kasaysayan kasama ang National Team sa World Cup
at makalagpas sa round of 16.
FIFA WORLD CUP BRAZIL 2014
Mexico!
Napakahusay na team no'n.
May mga mahuhusay na player na nakakaalam sa mga play.
Wala nang dapat sabihin pa. Nagsimula na. Kailangan na nating patunayan.
'Yong samahan, sakripisyo, pagsisikap, diskarte…
Ibibigay na natin ang lahat simula ngayon. Laban!
Laban!
Sabay-sabay!
Ingatan tayo ng Diyos. Ibigay ang lahat.
Go, one, two, three, Mexico, go!
May kumpiyansa kami
dahil 'yong makalaban 'yong mahuhusay na player ng Brazil
at maitabla 'yong laro, binigyan kami no'n ng kumpiyansa,
lalo na pagkatapos naming talunin 'yong Croatia.
MEXICO 3 - 1 CROATIA
No'ng naka-score siya, lumingon siya
at nag-celebrate kasama namin.
Ginawa niya 'to, nakatingala siya.
Sabi ko, "Para sa 'kin 'yon."
Netherlands na 'yong kasunod! Sa nilaro ng Mexico, mananalo kami.
Ang saya 'ko. Pupunta kami sa Fortaleza. Bye!
Mananalo kami sa Fortaleza.
Mexico!
Sa laban sa Netherlands, sabi namin, "Mahirap silang kalaban.
Pero sa mga ganitong klaseng kalaban magiging mahusay ang Mexico,
kung saan magiging maganda ang laban at nakakagulat."
Positibo siya. Alam kong excited na siya.
At bilang captain, kailangan niyang palakasin 'yong loob ng iba.
Kaya pag di niya ipinakita 'yong mindset at pakiramdam na 'yon,
magiging mahirap na ipagawa 'yon sa mga kakampi niya.
Ano'ng kailangan nating gawin para umabante pa,
o mapag-iwanan ulit gaya ng dati?
Gusto kong umabante.
Umabante tayo ngayong araw.
Maging iba tayo.
Maging matagumpay tayo.
-Ibigay natin ang lahat! -Laban!
ROUND OF 16 MEXICO VS NETHERLANDS
"Oras na natin.
Ngayon, mas malapit na tayo sa inaasam natin,
ang makarating sa ikalimang laban."
Ang taas ng kumpiyansa namin.
MEXICO 1 - 0 NETHERLANDS
Tapos bumaba 'yong focus namin, 'yong pagpupursigi namin.
Tumigil 'yong paniniwala namin.
Doon na nagising 'yong kalaban.
Hanggang sa tumabla na, at doon na lumabas 'yong pag-aalinlangan.
Bumalik sa isip ko na magiging gano'n ulit 'yong sitwasyon,
na mauulit na naman.
Pagkatapos no'n, alam na natin 'yong nangyari.
Tinamaan ko raw si Robben.
Pero alam nating lahat 'yong ginawa niya,
mula sa simpleng depensa na nagresulta sa penalty.
Para sa 'kin, hindi 'yon penalty.
"Hindi," sabi ko. "Hindi penalty 'yon, pasaway."
Taong 2014
June 29
Ang magandang araw ng Brazil
Mukha nila'y parang niyebe
Pinagpalang National Team
Hindi kapani-paniwala
Pinamumunuan sila ni Piojo
Papunta sa kampeonato
-Hindi penalty 'yon, hindi. -Hindi penalty.
-Hindi penalty 'yon. -Hindi talaga.
Hindi penalty 'yon!
Sumabay ang publiko
Sa palakpakang ito
Lintik na Dutch Tinanggal kami sa World Cup
Sa mali nilang penalty At masamang hangarin
Best actor si Robben
Bulag naman ang referee
Ang mga pinaghirapan, binasura ng mangmang
Paalala lang, hindi penalty 'yon.
HINAYAAN NG MEXICO NA SILA AY MA-"ROBBEN"
Nangyari 'yon sa pinakamahalagang sandali.
Naro'n 'yong pinakamahuhusay na player…
kung saan sila nararapat.
Sa isang punto, naisip niya na 'yon na 'yong huling World Cup niya
at 'yon na siguro…
Nakakalungkot na magtapos nang gano'n.
Pero puno ng sorpresa ang buhay.
Pag ginagawa mo nang tama ang mga bagay, hinuhusayan mo, at ibinibigay ang lahat,
magugulat ka sa sarili mo.
Siguro maraming nakakakilala sa 'kin bilang si Rafa Márquez na player,
'yong lalaking may gano'ng profile, may seryosong mukha,
na laging team captain,
'yong nagpapakita ng halimbawa,
'yong leader, 'yong nanenermon,
pero ang totoo, iba 'ko ro'n.
Masaya 'kong kasama. Masayahin ako. Nakakatawa 'ko.
Nagjo-joke ako. Ibang-iba 'ko.
Mag-joke ka nga.
Hindi, dapat dala ko 'yong kodigo ko.
Sosorpresahin natin 'yong mga bata sa Rafa Márquez Foundation.
At nakasuot ako ng Batman!
Trabaho ko na ipagtanggol ang mundo.
Si Rafa 'yan.
-Iligtas ang mga nangangailangan. -Iligtas ang Atlas.
Napakahirap no'n.
Naglalakad kasama ang pamilya.
-Kayong tatlo sa likod. -Akin na 'yan.
Bumisita kami sa Tlaquepaque.
Importante sa 'kin ang Tlaquepaque. Do'n nanggaling 'yong tatay ko
at kung saan ako naging masaya no'ng kabataan ko.
Gusto kong malaman 'yon ng pamilya ko, ng mga anak ko.
At 'yon 'yong sinundang araw bago namin
natanggap 'yong masamang balita.
AUGUST 9
Ipinatawag ako sa prosecutor's office.
Sabi nila, "Tumawag sila mula sa Mexico City
dahil gusto kang makausap ng Attorney General.
Kailangan mong pumunta."
Sabi ko, "Tungkol saan?"
Sabi nila, "Hindi ko pwedeng sabihin,
pero ipinapayo kong pumunta ka."
Miyerkoles, August 9, 2017.
Di ko alam kung maaalala natin ang petsa, pero maaalala natin ang araw.
Madaling sabihin,
pero ngayon ang araw na ang gobyerno ng US
ay inakusahan ang dalawang iniidolong Mexican,
dalawang sikat na iniidolong Mexican,
isa sa sports, at isa naman sa music,
inakusahan ng US Department of Treasury
sa pagiging mga money launderer sa mga kartel ng droga.
Nakakita kami ng mga tweet
at sinasabi ng US media na may prominenteng personalidad
na kasama sa OFAC list,
ito 'yong blacklist ng gobyerno ng US
para pangalanan 'yong mga terorista
at may mga kaugnayan sa drug trafficking.
Kilala si Raúl Flores bilang "Uncle."
At matagal na panahon siyang hindi nakita,
pero no'ng nakaraang tatlong linggo, inaresto siya sa Jalisco.
Ang DEA at US Treasury Department ay kinilala ang 64 anyos na si Raúl Flores
bilang leader ng Flores criminal group.
Kinasuhan siya ng drug trafficking at money laundering.
ABOGADO NI RAFA MÁRQUEZ
Nakatanggap kami ng tatay ko ng tawag kay Rafa,
hinihiling niya na magkita kami
o makipagkita sa kanya sa kung saan
para pag-usapan itong kumalat na bagong-bagong isyu.
Sa file ng imbestigasyon,
may sinundan silang koneksiyon ng lahat ng taong sangkot.
At pag may senyales na nagkalapit kayo ng taong ito,
dawit ka na sa imbestigasyon.
Malaking dagok 'yon, siyempre, para sa imahe niya
dahil kagulat-gulat na balita 'yon.
"Rafa Márquez, may kaugnayan sa drug-trafficking money."
Mukhang nasa malaking gulo sina Rafa Márquez at Julión.
Maaari silang makulong sa parehong lugar,
sa US at Mexico.
Ang pagkakasama sa listahang 'yon ay, kahit saglit lang,
ang pagkalugi niya.
Sabi namin idedepensa namin siya,
na dapat mag-jersey siya, ito ang pinakamalaking laban niya.
Ang Prosport & Health Clinic
ay isa sa mga kumpanya na inulat ng US Treasury Department
para sa diumano'y kaugnayan nito sa mga miyembro ng Raúl Flores criminal gang.
Ang klinikang ito na nasa Minerva sa Guadalajara ay tatlong taon nang aktibo.
Ang mga may-ari nito ay sina Rafael Márquez at Luis Fossati,
na naging physician ng Guadalajara Chivas.
Lumabas 'yong balita no'ng August 8, 2017.
At no'ng August 9, tumigil na sa pagpunta 'yong kalahati ng mga pasyente.
Nag-training ako no'ng araw na 'yon, si Rafa, hindi.
Tinatawagan ko, "Kumusta? Okay ka lang ba? Nasaan ka?"
Hindi siya makontak.
Ngayong araw, ilang news outlet
ang nagbalita na ako ay iniimbestigahan
ng US Treasury Department.
Sa usaping 'yon, itinatanggi ko ang anumang uri ng kaugnayan
sa anumang organisasyon
at sa mga bagay na inilabas sa ilang pahayagan.
Kailangan naming linisin 'yon,
at ipaliwanag sa publiko
na hindi lahat ng kinasuhan ay nagkasala na.
Nilamon na ng drug trafficking ang lipunan ng Mexico.
Namumuhay ang lipunan nang may droga, sa mismong kultura nito.
Kaya maraming galamay 'yong mga drug trafficker
na umaabot sa maraming lugar, nang maraming beses,
at, siyempre, sa mga negosyo.
Sa Guadalajara, sa lipunan,
hindi mo makikilala 'yong kaharap mo.
Hindi mo alam kung sino 'yong mga nakilala mo.
'Yong iba, nagpapanggap na mga negosyante,
'yong iba, bilang kaibigan ng mga negosyante,
at nakakahalubilo nila 'yong matataas sa lipunan, sa gobyerno.
Pero gaano mo ba kakilala si Raúl Flores?
Bilang kaibigan.
Kasama siya sa grupo na nakakasama ko sa Guadalajara.
Pero 'yong anak ni Raúl Flores 'yong tinutukoy natin, tama?
Oo.
-Pero naiugnay ka… -Sa tatay, tama.
Bakit?
Dahil siya 'yong kingpin sa…
imbestigasyon na 'yon.
Lumabas 'yon dahil sa nabili kong property.
Ano 'yon?
Kapirasong lupa.
-Sa Guadalajara? -Oo, sa Guadalajara.
Marami sa mga property, lalo na sa bagong lugar sa Guadalajara,
ay pag-aari ng isang kilalang tao.
-Nino? -Ni Caro Quintero.
Naisip ko na magandang pagkakataon 'yon para bumili ng lupa,
kaya lang pag-aari pala 'yon ng taong ito.
'Yong pagkalat ng mga balita
ang naglagay sa alanganin kung mananatiling buo 'yong legacy niya.
Ngayong araw, ang Mexican Football Federation at MX League
ay kinilala ang career ni Rafa Márquez
at sinabing tiwala silang lilinawin niya ang sitwasyon sa mga awtoridad
at ibibigay nila ang kanilang buong suporta.
Matapos ang nangyari ngayon, si Rafa Márquez ay hindi na
magiging captain ng National Team.
Napakakomplikado.
Mas naging inspirasyon na siya sa locker room kesa sa field.
'Yong Federation…
Sa huli, pribadong institusyon 'yong Federation.
Isang pribadong korporasyon
na may economic interest, na kung wala 'yon, di 'yon tatagal.
Kaya nasa pagitan ka ng pagsuporta sa player
dahil gusto mo, pero di mo magawa dahil sa mga brand na 'to.
DUMISTANSIYA ANG MGA SPONSOR KAY MÁRQUEZ MGA BRAND, UMATRAS
'Yong mga sponsor niya noon, at naglalaro pa siya no'n,
kinansela 'yong mga kontrata niya, ng Nike, Gillette…
na mahalagang income para sa isang soccer player na tulad niya.
Mabigat na dagok 'yon sa imahe niya.
Sa isang saglit, bayani ka, at kasunod, napakasamang kriminal na.
At maaapektuhan no'n 'yong mood mo.
Namumuhay ako noon sa isang di patas na kadiliman.
Nagkulong ako ng isang buwan sa loob ng bahay ko.
At doon na mag-uumpisang gumulo 'yong utak mo.
Mapupuno ng alalahanin.
"Pa'no kung ganito o ganyan 'yong mangyari? Ano'ng iisipin nila?"
Magkukulong ako sa banyo para umiyak.
Sa tingin ko tama naman 'yon, di ba?
Na maramdaman 'yon, kasi pakiramdam mo…
Hindi mo alam kung ano'ng mangyayari.
Ang laki ng ipinayat niya.
Nawalan siya ng mga kaibigan. Nawala ang lahat.
Mabuti na lang nando'n si Leonardo, na kapapanganak lang, at siya 'yong…
Pinasaya niya 'yong bahay.
Siya 'yong nagpalakas sa 'min, at naging rason para gumising ako sa umaga.
Ano'ng ginagawa ni Papa, anak?
Bravo!
Ang galing!
Hanggang isang araw, sinabi ko sa asawa ko, "Alam mo?
Walang rason para magkulong sa bahay.
Kailangan nating lumabas. Kumain tayo sa labas."
Pumunta kami sa paborito kong restaurant sa Guadalajara.
Gaya ng inaasahan, pinagtinginan kami.
Nakamasid sila habang sinusubukan namin
na mag-enjoy,
magkaro'n ng masayang hapunan gaya noon.
At no'ng hiningi ko na 'yong bill…
agad-agad, sabi nila, "Wala na pong babayaran.
Binayaran na po no'ng lalaki sa mesang 'yon.
At 'yong nasa mesang 'yon…
Saka pinabibigyan kayo ng maiinom no'ng lalaki sa kabilang mesa."
At 'yong may-ari ng restaurant,
sabi niya,
"Bahay mo 'to. Lagi kang welcome dito.
Kahit ano'ng mangyari, bahay mo 'to, at hindi mo kailangang magbayad."
At lahat ng 'to,
ikinatuwa ko kasi, sa huli, may mga naniniwala sa 'yo.
Lahat ng ginawa mo, lahat ng pagsisikap,
lahat ng paghihirap mo,
sulit lahat 'yon, at pinagkakatiwalaan ka ng mga tao.
Sa kabila ng lahat ng mga naibalita,
alam nilang inosente ka sa sitwasyon na 'yon.
Sa huli…
kailangan mong magpatuloy, at malaman na pansamantala lang 'yon.
Sa loob ko, alam ko na pansamantala lang 'to.
Palapit na nang palapit 'yong World Cup.
Si Márquez pa rin 'yong leader ng team.
Siya pa rin 'yong kanang kamay ni Coach Juan Carlos Osorio.
Di namin alam kung maglalaro pa siya ulit ng soccer
o kung sa ganitong paraan na magreretiro 'yong captain natin,
nang palihim.
Alam nating lahat na si Márquez,
deserve niyang maglaro sa ikalimang World Cup.
Gusto kong magtanong tungkol sa kaso ni Rafa.
Sa nakaraang kalahating taon,
iniisip namin kung maglalaro si Rafa sa ikalima niyang World Cup.
Nakausap n'yo na ba siya?
Malinaw niyang ipinahayag,
at makikita n'yong gusto niyang tumulong sa National Team.
Naniniwala kami at umaasa, tulad ng lahat, na magkakaro'n ng desisyon
base sa maibibigay niyang suporta sa team.
Walong midfielder,
sina Jesús Molina,
Rafael Márquez,
Andrés Guardado…
Nasa listahan tayo.
Kasama tayo.
FIFA WORLD CUP RUSSIA 2018
Alam kong malulutas din 'yon sa takdang panahon.
At nakapagretiro ako pagkatapos maglaro sa huling World Cup.
Hindi ako nagpuslit ng pera. Wala akong kaugnayan sa mga kartel.
Kailangan kong patunayan,
sa bawat dokumento, sa bawat sentimo,
sa perang pumasok at lumabas, kung saan nanggaling at saan pupunta.
At sa huli, binigyan lang ako ng sulat nitong opisina
na tapos na raw 'yong imbestigasyon at wala akong kasalanan.
At malinaw na wala akong ginawang mali.
Ang Mexican Treasury Financial Intelligence Unit
ay tinanggal na si Rafael Márquez sa listahan ng mga blacklisted.
Noong September 2021, pagkatapos ng pandemic,
nalaman namin sa simpleng update sa OFAC website
na tinanggal na 'yong pangalan niya sa listahan.
At gano'n lang.
Hindi 'yon naging malaking balita.
Hindi 'yon pinagpiyestahan ng media kumpara no'ng nagsimula 'yon.
'Yong magagandang balita, di masyadong maingay kumpara sa masasamang balita.
Márquez!
Nagawa kong makapagpaalam sa pinakamamahal kong club
sa Jalisco Stadium.
Nagpugay ang Mexican fans sa isa sa mga bayani nito.
Isang legend ang taong ito,
hindi lang sa kasaysayan ng Atlas, kundi sa Mexican soccer.
Isang Mexican soccer idol.
Bukod sa ituring ito na isang madilim na pangyayari,
dapat tingnan ko 'to bilang magandang leksiyon
at isang magandang karanasan.
Ang pinakamagandang payo ng tatay ko ay wag gawin ang mga bagay nang bara-bara.
Pag may ginagawa ka, gawin mo nang tama.
At ngayon, bilang coach,
araw-araw kong kinukumbinsi 'yong mga player
na galingan nila, ibigay 'yong pinakamahusay nila,
sunggaban 'yong pagkakataon, at siyempre, maging professional, disiplinado,
magsumikap, magsakripisyo…
At para sa 'kin, "attitude" ang tawag do'n.
Kaya kong maging mabait sa lahat,
manahimik sa isang sulok.
Di man ako mukhang marahas o parang isang naninipang higante,
pero pag nasa field ako, nananalo ako.
At pag di ako nanalo, panalo ako.
At kahit natalo ako, panalo ako.
Isa siya sa mga pinakamahuhusay na soccer player.
Isa siyang leader buong buhay niya.
Higit pa sa kakampi, isang kapatid, gaya ng tawagan namin.
Napakahusay ni Rafa.
Anumang gawin niya, gagawin niya nang tama at huhusayan niya.
Ang mensahe na, sigurado ako, ibibigay namin palagi ni Rafa ay
dapat magtulungan ang mga Mexican
dahil napatunayan na namin na may kahusayan, may talento,
at kaya nating maging kasinggaling o mas magaling pa
sa pinakamahuhusay na player sa mundo.
At, siyempre, isa si Rafa sa kanila.
Magbago ng direksiyon. Ganyan.
Patingin!
Lakas ng loob,
determinasyon,
pananalig,
pagkakasunod-sunod.
Pag nagsasalita siya,
nakikinig ang lahat.
Siya ang kapitan.
-Si Rafa Márquez. -Bravo!
Ang ganda no'n.
Rafa, may sasabihin ka pa ba?
Bibigyan kita ng joke, para tapusin 'to.
Alam mo ba
'yong tawag ng cowboy sa anak niyang babae?
Ano?
Yee-ha! Tara na!
Ano'ng tingin mo kay Rafa ngayon? Saan ang mararating niya?
Naniniwala akong itinadhana siya na maging coach ng Mexico,
at sana maabot niya na 'yong ikalimang laban at higit pa.
Tingin ko nasa kanya na ang lahat.
Balang-araw, mapapanalunan ng Mexico 'yong inaasam nilang World Cup.
Ginagawa niya nang tama at mahusay ang lahat.
Maging coach man siya ng Barça
o coach ng Mexican National Team balang-araw.
Anumang gustong gawin ni Rafa, kakayanin niya.
Mga halik para sa 'yo! Mag-iingat ka.
Mahal kita.
Nagsalin ng Subtitle: Jayran Kempiz