1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,640 --> 00:00:09,400
[เสียงผู้ชมปรบมือและเชียร์]

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:09,480 --> 00:00:11,200
[ดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลง]

5
00:00:11,280 --> 00:00:12,760
[เสียงผู้ชมปรบมือและเชียร์ต่อเนื่อง]

6
00:00:31,040 --> 00:00:34,400
หากว่าเรากำลังสบายจงปรบมือพลัน

7
00:00:34,480 --> 00:00:35,360
[เสียงผู้ชมปรบมือ]

8
00:00:35,960 --> 00:00:38,040
โห มันเป็นแบบนี้นี่เองความรู้สึก

9
00:00:38,120 --> 00:00:38,960
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

10
00:00:39,480 --> 00:00:41,560
จริงๆ แล้วมันเป็นมุกเปิดตัวที่เวิร์กมาก

11
00:00:41,640 --> 00:00:45,160
อันนี้ต้องยกให้คุณโน้ส อุดม
ที่คิดขึ้นมา มันเป็นวิธี

12
00:00:45,240 --> 00:00:48,640
เป็นประโยคสั้นๆ
ที่ทำให้คนปรบมือให้เราทันทีสองแปะ

13
00:00:48,720 --> 00:00:49,760
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

14
00:00:50,440 --> 00:00:52,520
วันนี้เป็นโอกาสที่พิเศษมาก

15
00:00:52,600 --> 00:00:55,800
ที่เราจะได้พูดคุยกัน

16
00:00:55,880 --> 00:00:59,000
กับสแตนด์อัปคอมเมเดี้ยน
อันดับหนึ่งของเมืองไทย

17
00:00:59,080 --> 00:01:02,080
วันนี้ผมเลยตั้งใจทำลายสถิติคุณโน้ส

18
00:01:02,160 --> 00:01:06,280
ผมอยากให้มีประโยคสั้นๆ
ที่ทำให้คนปรบมือมากกว่าสองแปะ

19
00:01:07,600 --> 00:01:10,760
- ♪ โอ โอ โอ ชาลาลา ลา ล่า ♪
- [ผู้ชมปรบมือสามครั้ง]

20
00:01:10,840 --> 00:01:13,120
- ผมชนะแล้วครับ
- [เสียงผู้ชมหัวเราะ]

21
00:01:13,960 --> 00:01:15,360
อย่างที่เราทราบกัน

22
00:01:15,880 --> 00:01:21,280
เฮียโน้สเนี่ยนนะฮะ แกเป็นคนที่
นานๆ จะออกมาปรากฏตัว ต่อสาธารณชน

23
00:01:21,360 --> 00:01:24,680
ถ้านับเอาแบบการที่ต้องนั่งสัมภาษณ์กันด้วยเนี่ย

24
00:01:24,760 --> 00:01:28,240
แกออกรายการให้สัมภาษณ์ครั้งล่าสุดเนี่ย

25
00:01:28,760 --> 00:01:30,840
สิบสี่ปีที่แล้วนะครับ

26
00:01:30,920 --> 00:01:33,400
ดังนั้นวันนี้ถือว่าเป็นโอกาสที่พิเศษจริงๆ

27
00:01:33,920 --> 00:01:35,080
ถ้างั้นวันนี้

28
00:01:35,600 --> 00:01:39,840
ขอเสียงปรบมือดังๆ
มากกว่าสองหรือสามแปะนะครับ ให้กับ…

29
00:01:40,360 --> 00:01:43,640
โน้ส อุดม แต้พานิชครับ

30
00:01:43,720 --> 00:01:45,720
[เสียงผู้ชมปรบมือและเชียร์]

31
00:01:45,800 --> 00:01:47,800
[ดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลง]

32
00:01:52,800 --> 00:01:53,840
สวัสดีทุกคนนะครับ

33
00:01:54,440 --> 00:01:56,200
[เสียงผู้ชมปรบมือ]

34
00:01:58,120 --> 00:02:01,360
โอเค คงเริ่มต้นด้วยประโยคทักทายยอดฮิตครับ

35
00:02:01,840 --> 00:02:03,080
สบายดีไหมครับ

36
00:02:05,800 --> 00:02:09,080
ไม่ค่อยสบายเลยครับ อันนี้ตอบจริงๆ

37
00:02:09,160 --> 00:02:13,240
เพราะว่าพอมีอายุปึ๊บมันก็จะมีโรคโน้นโรคเนี้ย

38
00:02:13,840 --> 00:02:15,920
- ครับ มีโรคอะไร
- ตื่นเช้ามาก็เหมือนแบบ

39
00:02:16,000 --> 00:02:17,680
เคยเป็นไหมวันละโรค

40
00:02:17,760 --> 00:02:18,680
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

41
00:02:18,760 --> 00:02:20,600
วันละโรค ตื่นเช้ามาแบบว่า

42
00:02:20,680 --> 00:02:23,640
เดี๋ยวก็ปวดเข่า ปวดเข่าหายก็กรดไหลย้อน

43
00:02:23,720 --> 00:02:25,400
กรดไหลย้อนไปปวดหลัง

44
00:02:25,920 --> 00:02:29,080
มันเป็นน่ะ พวกป้าๆ ยายๆ จะเข้าใจกันดีใช่ไหม

45
00:02:29,160 --> 00:02:30,040
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

46
00:02:30,120 --> 00:02:34,200
ว่าแล้วก็ถามถึง
โชว์ที่เพิ่งผ่านมาหน่อย เอาเดี่ยว 13

47
00:02:34,280 --> 00:02:35,280
เป็นไงบ้างครับ

48
00:02:36,600 --> 00:02:38,320
เป็นเดี่ยวที่ทำยากมากเลย

49
00:02:38,400 --> 00:02:39,560
- เพราะว่า…
- เพราะว่า

50
00:02:39,640 --> 00:02:43,920
ผมไม่เคยมาแสดงแบบ ตลกต่อหน้า

51
00:02:44,800 --> 00:02:46,120
เอ่อ… หน้ากาก

52
00:02:47,600 --> 00:02:50,360
ห้าพันอัน รอบนึงห้าพัน ป๋าเต็ด

53
00:02:50,440 --> 00:02:53,200
สิบรอบ ห้าหมื่นอันนึกออกเปล่า

54
00:02:53,280 --> 00:02:55,880
คือแบบ ไปแล้วเราไม่รู้พูดไปแล้ว

55
00:02:55,960 --> 00:02:58,360
เขาขำหรือเปล่า

56
00:02:58,440 --> 00:03:00,600
เขาไม่มีรีแอ็ก เขานั่งเฉยๆ

57
00:03:00,680 --> 00:03:02,720
แล้วมันไม่มีโรงเรียนไหนสอนว่า

58
00:03:02,800 --> 00:03:06,680
ออกไป ออกไปพูดแบบนี้ ต้องทำยังไง

59
00:03:06,760 --> 00:03:08,920
เหมือนเป็นของใหม่ที่เราพึ่งเคยเจอ

60
00:03:09,000 --> 00:03:11,680
คือปกติแล้วเวลาโน้สโชว์เดี่ยว

61
00:03:11,760 --> 00:03:13,760
ปฏิกิริยาจากผู้ชมเนี่ย

62
00:03:13,840 --> 00:03:16,240
เรารู้ เป็นแรงขับดันที่สำคัญ

63
00:03:16,320 --> 00:03:19,440
เหมือนตีปิงปองไงฮะ
สแตนด์อัปคอมเมดี้คือการตีปิงปอง

64
00:03:19,520 --> 00:03:21,600
ตีไป และเขาก็ตีกลับมา และเราก็

65
00:03:21,680 --> 00:03:25,200
ยิ่งเขาตีโต้กลับมาเขาสนุกปุ๊บ
เราก็นวดไปเรื่อยๆ มันเหมือน…

66
00:03:25,280 --> 00:03:26,560
มันซึ่งกันและกัน

67
00:03:26,640 --> 00:03:30,240
แต่อันนั้นน่ะ เหมือนประชุมออนไลน์

68
00:03:31,000 --> 00:03:33,760
เคยประชุมซูมไหม อย่างนั้นเลย

69
00:03:33,840 --> 00:03:35,960
ประชุมออนไลน์ แล้วแบบห้าพันคน คือ…

70
00:03:36,040 --> 00:03:37,920
ไม่ ผมทำตัวไม่ถูกเลยนะ

71
00:03:38,000 --> 00:03:40,920
แก้ปัญหายังไงครับ ตอนนั้น
แบบพอเจอหน้ากากห้าพันอัน

72
00:03:41,440 --> 00:03:44,240
ไม่รู้จะทำยังไงเลยก็…

73
00:03:44,320 --> 00:03:46,160
ต้องใช้เทคนิคเข้าช่วย ก็คือ…

74
00:03:46,240 --> 00:03:49,920
เหมือนไปดูดเสียงหัวเราะจากผู้ชม ไปตั้งไมค์

75
00:03:50,000 --> 00:03:55,280
และก็ไลน์เสียงหัวเราะมาเป็น
มาไว้มอนิเตอร์ ข้างหลังเรา

76
00:03:55,360 --> 00:03:57,560
- ให้รู้สึกเราพูดไป
- เพื่อให้เราได้ยิน

77
00:03:58,760 --> 00:04:02,120
เขาโอเคเหมือนกันนะ อะไรอย่างนี้
เขาแค่ไม่แสดงออกแค่นั้นเอง

78
00:04:02,640 --> 00:04:05,360
เราจะเป็นเสียงแบบเนี้ย

79
00:04:05,440 --> 00:04:07,960
- ขยายเสียง
- ผ่านหน้ากาก เขาทำอย่างเงี้ย

80
00:04:08,040 --> 00:04:09,880
เราเห็นแต่ตาเขาอะ

81
00:04:10,880 --> 00:04:11,720
ครับ

82
00:04:12,240 --> 00:04:15,800
ไม่แน่ใจว่าคุณผู้ชมในที่นี้สงสัย
อะไรอย่างนึงเหมือนผมไหม

83
00:04:15,880 --> 00:04:17,640
คือเวลาเราไปดูเดี่ยวเนี่ย

84
00:04:18,160 --> 00:04:21,160
พี่โน้สเขาจะเอาเรื่องของ
คนนู้นคนนี้มาเล่าใช่ไหม

85
00:04:21,240 --> 00:04:22,640
มันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ

86
00:04:22,720 --> 00:04:27,000
เรื่องที่เราเอามา มันมาจากเรื่องจริง
แต่ทีนี้ว่าก็เหมือนการ…

87
00:04:27,520 --> 00:04:29,360
อ่า ทำอาหาร เหมือนเชฟเทเบิ้ล

88
00:04:29,440 --> 00:04:34,240
อยู่ที่ว่า เราเรียงอะไรก่อนหน้าก่อนหลัง
มันเป็นศิลปะการจัดจานอะไรอย่างเนี้ยครับ

89
00:04:34,960 --> 00:04:38,000
แต่ถ้าเป็นเรื่องแต่งเลย ผมจะจำไม่ได้ ป๋าเต็ด

90
00:04:38,080 --> 00:04:39,960
- อ๋อ…
- ใช่ จะจำไม่ได้เพราะว่า

91
00:04:40,040 --> 00:04:44,280
สแตนด์อัปคอมเมดี้นี่
เวลาเราเล่า เหมือนเราต้องเห็นภาพนั้นชัดเจน

92
00:04:44,360 --> 00:04:47,280
- คือถ้าไม่เห็นก็จะเล่าละเอียดขนาดนั้นไม่ถูก
- ใช่ๆ เหมือนเรื่อง…

93
00:04:47,360 --> 00:04:49,800
ไอ้ผีกอลลั่มที่บ้านอย่างเงี้ย

94
00:04:49,880 --> 00:04:51,560
ผมจะไปแต่งยังไงนึกออกเปล่า

95
00:04:52,080 --> 00:04:54,160
แต่มันเกิดขึ้นจริงๆ ทุกวันนี้มันก็อยู่

96
00:04:54,240 --> 00:04:56,200
- [ป๋าเต็ด] เหรอครับ
- [โน้ส] ใช่ ทุกวันนี้มันก็อยู่

97
00:04:56,280 --> 00:04:58,280
แล้วเขารู้ไหมว่าเราเอาเรื่องเขามาเล่า

98
00:04:58,800 --> 00:05:00,000
- เออ…
- [เสียงผู้ชมหัวเราะ]

99
00:05:01,080 --> 00:05:02,560
ไม่ต้องมาเข้าฝันนะ

100
00:05:02,640 --> 00:05:04,120
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

101
00:05:06,720 --> 00:05:08,000
[เสียงติ๊ง ลิฟต์เปิด]

102
00:05:09,040 --> 00:05:09,880
เฮ้ย

103
00:05:10,440 --> 00:05:13,000
นี่คือสิ่งที่คุณเจอทุกคืนเวลากลับมา

104
00:05:13,080 --> 00:05:16,720
ใช่ มันก็จะมืดอย่างเงี้ย
มันก็จะมืดอย่างเงี้ย แล้วก็…

105
00:05:16,800 --> 00:05:18,960
ออกมาเจอความมืด อย่างงี้

106
00:05:19,640 --> 00:05:22,360
- เสร็จแล้วชีวิตประจำวันผมก็จะเปิดไฟ
- อาฮะ

107
00:05:22,920 --> 00:05:25,320
- อ่า โอเค
- เปิดไฟอย่างงี้

108
00:05:25,800 --> 00:05:28,280
จากจุดนี้ก็ไปที่หน้าประตูห้อง

109
00:05:28,880 --> 00:05:31,080
- และเข้าประตูไปก็
- ก็มืดอีก

110
00:05:31,160 --> 00:05:32,480
- ก็เป็นความ…
- ครับ

111
00:05:34,240 --> 00:05:37,560
- ก็พบกับความมืดอย่างงี้ครับป๋า เสร็จปึ๊บ
- โอเค

112
00:05:37,640 --> 00:05:40,320
- ชีวิตประจำวันผมอยู่อย่างงี้ แล้วก็…
- ครับ

113
00:05:40,880 --> 00:05:42,520
- นอน
- นี่คือเตียงคุณ

114
00:05:42,600 --> 00:05:44,440
- นอนอย่างนี้
- อาฮะ

115
00:05:47,320 --> 00:05:49,080
- โอเค
- นอนอย่างงี้

116
00:05:49,160 --> 00:05:50,080
โอเค

117
00:05:50,160 --> 00:05:51,720
- นอนอย่างงี้
- นอนดูทีวี

118
00:05:51,800 --> 00:05:55,400
- ใช่ มีแค่นี้ชีวิตดูทีวีแค่นี้
- แล้วก็…

119
00:05:55,480 --> 00:05:59,280
ที่คุณเล่าว่า เขามายืนก้มมอง

120
00:05:59,360 --> 00:06:03,760
- จุดนี้ จุดนี้เลย อันนี้หมอ… เอ่อ… อุ๋มอิ๋ม
- ครับผม

121
00:06:03,840 --> 00:06:06,560
อุ๋มอิ๋มคนเห็นผีบอกว่า นี่คือจุดของเขา อยู่ตรงนี้

122
00:06:06,640 --> 00:06:08,840
- เขายืนดู ผมหลับอย่างงี้
- และคุณก็หลับ

123
00:06:08,920 --> 00:06:10,400
ผมนอน ผมนอนนี้

124
00:06:10,920 --> 00:06:13,360
ทีนี้ เขาบอกบางทีก็จะย้ายมายืนอยู่

125
00:06:13,440 --> 00:06:17,320
ปลายเตียงอย่างงี้บ้าง คือที่โคจรเขาอยู่รอบๆ นี้

126
00:06:18,520 --> 00:06:21,680
เสร็จ เราได้ข้อมูลมาอย่างเงี้ย ผมถามหน่อยว่า

127
00:06:21,760 --> 00:06:26,080
ถ้าเป็นคุณ
คุณจะนอนต่อไปยังไง คือ…

128
00:06:26,560 --> 00:06:29,920
- สิ่งพวกเนี้ยก็คือสิ่งเยียวยาจิตใจ
- นั่นคืออะไร

129
00:06:30,000 --> 00:06:32,480
อันนี้เป็นหมอ… หมอผีที่…

130
00:06:32,560 --> 00:06:34,600
ที่เชียงใหม่ ใช่

131
00:06:34,680 --> 00:06:36,480
[ป๋าเต็ด] เป็นเหมือนยันต์อะไรอย่างงี้เหรอ

132
00:06:36,560 --> 00:06:39,560
[โน้ส] ใช่ เขาเขียนให้
เขาบอกว่าเอาไว้สะกด

133
00:06:40,080 --> 00:06:42,280
- เอาไว้สะกดตรงมุมนี้
- อาฮะ

134
00:06:42,360 --> 00:06:44,720
- ผมไม่รู้ว่าสะกด
- ครับ

135
00:06:44,800 --> 00:06:47,360
สะกดให้เขาไม่กล้ามาบริเวณนี้

136
00:06:47,440 --> 00:06:49,160
หรือสะกดให้เขาอยู่ตรงนี้

137
00:06:49,240 --> 00:06:50,840
- ปักหลักอยู่นี่
- ปักหลักอยู่นี่

138
00:06:50,920 --> 00:06:53,640
ฉะนั้น เวลานอนก็…

139
00:06:55,480 --> 00:06:56,640
- หลอนนะป๋า
- ครับ

140
00:06:56,720 --> 00:07:00,120
มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะ ที่จะผ่านแต่ละคืนไป

141
00:07:00,200 --> 00:07:02,560
แต่โอเค เราโตแล้วเราก็ค่อยๆ บำบัด

142
00:07:02,640 --> 00:07:07,600
มันมีสิ่งผิดปกติอะไร ที่โน้สรู้สึกได้ว่า
มันมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในห้องนี้

143
00:07:07,680 --> 00:07:09,520
มันมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในห้องนี้

144
00:07:09,600 --> 00:07:11,040
เช่นเสียงหรือภาพ

145
00:07:11,120 --> 00:07:12,240
เสียง เสียงจะมาเป็นเสียง

146
00:07:12,320 --> 00:07:15,000
- เสียงมายังไง
- เสียงจะมาช่วงแบบว่า ผมกึ่งหลับกึ่งตื่น

147
00:07:15,080 --> 00:07:17,040
- อันนี้ฟังใช้วิจารณญาณนะฮะ
- ครับ

148
00:07:17,120 --> 00:07:18,640
กึ่งหลับกึ่งตื่นหรือว่าช่วง

149
00:07:18,720 --> 00:07:22,840
เช้าตรู่ที่เราเริ่มจะตื่นแล้วสะลึมสะลือ
จะเป็นเสียง จะแบบ จะอยู่ตรงเนี้ย

150
00:07:23,880 --> 00:07:24,880
อย่างเงี้ยๆ

151
00:07:24,960 --> 00:07:26,960
[เสียงเคาะดังตุบๆ]

152
00:07:27,600 --> 00:07:29,040
และก็ไล่ไป ตรงนั้น

153
00:07:30,680 --> 00:07:33,360
ซึ่งในนี้ไม่มีอะไรอยู่ ข้างนอกมันเป็นอากาศ

154
00:07:33,440 --> 00:07:35,560
- ไม่มีนกบินมาชน
- หูย นี่อิฐจริงๆ

155
00:07:35,640 --> 00:07:38,720
ใช่ๆ แล้วก็บางทีก็มาถึงนี่

156
00:07:40,240 --> 00:07:41,080
อะไรอย่างเงี้ย

157
00:07:41,160 --> 00:07:44,480
และบางทีแอร์ซึ่งไม่มีช่องให้สัตว์อะไรเข้ามาเลย

158
00:07:45,360 --> 00:07:50,200
กุกๆๆ เหมือนกับมี
เหมือนกับมี แมวไปกัดกันอะ กับหนู

159
00:07:50,280 --> 00:07:52,680
ซึ่งไม่มีรูนะ ทั้งหมดนี้เป็นฝ้า

160
00:07:52,760 --> 00:07:54,480
ฝ้าหลอก เขาเรียกว่าฝ้าหลอก

161
00:07:54,560 --> 00:07:55,720
ไม่มีอะไร ไม่มีรูให้อะไรเข้าได้

162
00:07:55,800 --> 00:07:57,600
ป๋าเต็ดมาค้างบ้านผมได้นะ

163
00:07:57,680 --> 00:07:59,480
[เสียงป๋าเต็ดหัวเราะ]

164
00:07:59,560 --> 00:08:01,640
- [โน้ส] นอน นอนสักหน่อยนึง
- [ผู้หญิง] ลองนอนดูสิ

165
00:08:01,720 --> 00:08:04,480
- มันจะไปยากอะไร
- นี่ๆ นอนลงไป

166
00:08:04,560 --> 00:08:05,480
ผมอะ ก็แค่…

167
00:08:05,560 --> 00:08:08,200
- [ผู้หญิง] เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว
- [ป๋าเต็ด] เราเป็นผู้ใหญ่แล้ว

168
00:08:08,760 --> 00:08:11,840
นั่นน่ะ มุมนั้นเลย มุมนั้นเลย
นั่นแหละ นั่งเลยครับ

169
00:08:11,920 --> 00:08:14,040
นี่คือท่าเดียวกับเฮียเลยปะ

170
00:08:14,120 --> 00:08:15,880
- ใช่
- คุณโน้สนอนอย่างงี้เลย

171
00:08:15,960 --> 00:08:17,600
ใช่ๆๆ

172
00:08:17,680 --> 00:08:19,440
- เอาละโว้ย- [ผู้หญิง] เราต้องปิดไฟไหมคะ

173
00:08:19,520 --> 00:08:22,040
- แม่งมีห่มด้วย
- เออๆ เดี๋ยวคุณต้องปิดไฟใหญ่

174
00:08:22,120 --> 00:08:23,400
- ครับ
- [ผู้หญิง] ได้เวลานอน

175
00:08:23,480 --> 00:08:25,520
- นี่ ชีวิตจริงจะเป็นอย่างนี้
- โห ครับ

176
00:08:26,080 --> 00:08:27,160
[เสียงผู้หญิงหัวเราะ]

177
00:08:27,240 --> 00:08:28,720
[ป๋าเต็ด] พี่รู้สึกได้ถึง

178
00:08:30,680 --> 00:08:33,120
ไม่เคยมีคนห่มผ้าให้

179
00:08:33,200 --> 00:08:35,480
แล้วรู้สึกเปล่าเปลี่ยวอย่างนี้มาก่อน

180
00:08:36,680 --> 00:08:37,600
ครับ

181
00:08:37,680 --> 00:08:39,160
เอ้า เอาดอกบัวมา

182
00:08:39,240 --> 00:08:40,560
- เดี๋ยวๆ
- ไม่ใช่แล้ว

183
00:08:40,640 --> 00:08:41,640
[เสียงหัวเราะ]

184
00:08:41,720 --> 00:08:43,280
ลองๆ ปิดโคมได้ปะ

185
00:08:43,360 --> 00:08:45,560
เพราะสุดท้ายก็ต้องปิดอันนั้น

186
00:08:46,080 --> 00:08:47,920
เหมือนเวลานอนก็จะอย่างเงี้ย อยู่อย่างเงี้ย

187
00:08:48,000 --> 00:08:51,280
ป๋าเต็ดลองคิดดูว่าจะมียืนอย่างนี้ แบบว่า

188
00:08:52,440 --> 00:08:53,280
ครับ

189
00:08:53,880 --> 00:08:55,520
คุณอุ๋มอิ๋มเขาบอกอย่างงี้

190
00:08:56,000 --> 00:09:00,120
คือเราไม่รู้หรอก แต่ภาพมันได้มาแล้วนะ
ชุดข้อมูลมันได้มาแล้ว

191
00:09:01,240 --> 00:09:03,800
โห ผมจินตนาการไปไกลเลย

192
00:09:04,280 --> 00:09:07,080
มันไม่ง่ายเลยนะในการจะหลับแต่ละคืน เนี่ยๆ ดู

193
00:09:07,160 --> 00:09:10,040
ใครจะไปคิดชีวิตตลกแม่งจะต้องเจอ
และผมชอบเป็นคนนอนตะแคงขวาด้วย

194
00:09:10,120 --> 00:09:12,320
ใช่ และผมก็ไม่กล้าตะแคงมาข้างนี้

195
00:09:12,400 --> 00:09:14,840
เพราะผมกลัวแบบผมเหลือบไปแล้วแบบ… เฮ้ย

196
00:09:14,920 --> 00:09:16,400
- เห็นขาอย่างเงี้ย
- ไม่ดี

197
00:09:16,480 --> 00:09:21,560
คือผมก็เลยต้องเนี่ย ผมก็จะนอนด้วยหมอนเนี่ย
พลิกไปก่ายข้างนู้น

198
00:09:21,640 --> 00:09:24,320
- ซึ่งมันก็จะทำให้เสียวข้างหลังอีกปะ
- ใช่

199
00:09:24,400 --> 00:09:26,720
- เพราะเราจะไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นข้างหลัง
- ใช่ๆ

200
00:09:26,800 --> 00:09:29,360
ยิ่งมีพื้นที่ว่างเยอะๆ เนี่ย อูย…

201
00:09:29,440 --> 00:09:32,760
เสียวมากแบบว่ามีแบบ น้ำหนักกดลงเงี้ย วึบ วึบ

202
00:09:32,840 --> 00:09:36,760
มันมีเรื่องให้คิดเยอะแยะเลย
พวกไอ้…ภาพจิตปรุงแต่งเนี่ย

203
00:09:36,840 --> 00:09:37,680
แล้ว…

204
00:09:39,480 --> 00:09:40,400
เอิ่ม… ครับ

205
00:09:40,480 --> 00:09:41,880
[เสียงป๋าเต็ดหัวเราะ]

206
00:09:41,960 --> 00:09:44,280
ไปละ ป๋าเต็ด ราตรีสวัสดิ์

207
00:09:44,360 --> 00:09:46,400
คือผมเคยคิดมาก่อนว่า

208
00:09:46,480 --> 00:09:49,040
เนื่องจากว่า
เรื่องทุกเรื่องที่โน้สเอามาเล่ามันตลก

209
00:09:49,120 --> 00:09:52,320
แต่ว่าไอ้ตอนที่ไปเจอเนี่ย
บางทีมันไม่ใช่เรื่องตลก

210
00:09:52,400 --> 00:09:55,840
อ๋อ ส่วนใหญ่ไม่ตลกเลยครับ
ส่วนใหญ่ไม่ตลกเลย

211
00:09:57,120 --> 00:09:58,480
อย่างไอ้เรื่อง

212
00:10:00,440 --> 00:10:01,800
ที่มีคนหลอกผมไปดูฉลามอะ

213
00:10:02,640 --> 00:10:04,360
[โน้ส] เดี่ยวอะไรวะ เดี่ยวอะไรวะ

214
00:10:04,440 --> 00:10:06,440
[ป๋าเต็ด] จำได้ไหมเดี่ยวครั้งที่เท่าไหร่

215
00:10:06,520 --> 00:10:08,280
- สิบเอ็ด
- [โน้ส] มีคนบอกสิบเอ็ดมั้งฮะ

216
00:10:08,800 --> 00:10:11,640
คือผมโกรธอีแม่ลูกคู่นั้นแบบว่า

217
00:10:11,720 --> 00:10:14,360
ผมเป็นคนไม่มีศัตรูและก็ไม่อยากโกรธใคร

218
00:10:14,440 --> 00:10:15,720
แต่อีแม่ลูกเนี่ยนะ ถ้าตอนนั้นเดินสวนนะ

219
00:10:15,800 --> 00:10:19,320
ผมกินอะไรอยู่ผมจะเอาส้อมทิ่มตาแม่ง

220
00:10:20,200 --> 00:10:22,720
คือชีวิตผมแม่งดีอยู่แล้ว ดีอยู่แล้ว

221
00:10:22,800 --> 00:10:25,400
แล้วเสือกมาทักกูทำไม

222
00:10:25,480 --> 00:10:26,640
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

223
00:10:26,720 --> 00:10:31,480
คือมาทัก แล้วเขามาคุกเข่าเลย แบบว่า
นี่เป็นลูกสาว บิ๊กแฟน นี่คุณแม่ค่ะ แล้วแบบ…

224
00:10:31,560 --> 00:10:34,360
พลีส… ได้โปรดไปด้วยกันอะไรอย่างเนี้ย

225
00:10:35,240 --> 00:10:38,400
คือตอนหลังผมมารู้ว่าที่นั่งมันขาดไปที่นึง

226
00:10:38,880 --> 00:10:41,960
คือเขาจองกับแฟนเขา
และอยู่ๆ แฟนเขาบอกเลิก

227
00:10:42,440 --> 00:10:45,280
ที่นั่งมันขาดไป ทริปนี่มันถึงจะเกิดขึ้นได้

228
00:10:46,600 --> 00:10:48,520
นั่นแหละ แล้วพากูไป อีห่า

229
00:10:48,600 --> 00:10:51,440
บอกไม่หนาว กูนี่แบบเป็นคนแบบว่า

230
00:10:51,960 --> 00:10:54,240
ผมเป็นคนขี้หนาวมาก เสื้อตัวเดียวอยู่

231
00:10:54,320 --> 00:10:56,440
อยู่พ่อมึง… คือแบบ

232
00:10:57,200 --> 00:11:00,520
เมาเรืออยู่นึกออกเปล่า
คือผมโมโหมากแล้ว…

233
00:11:00,600 --> 00:11:03,800
ขากลับผมไม่คุยกับเขาเลย ผมไม่คุยเลย

234
00:11:03,880 --> 00:11:05,000
[เสียงป๋าเต็ดหัวเราะ]

235
00:11:05,080 --> 00:11:07,120
- แต่ก็เอามาเล่าให้เป็นเรื่องตลกได้
- ใช่ คือ ผมว่า

236
00:11:07,720 --> 00:11:13,280
เรื่องขมขื่นน่ะ ถ้าเราจะข้ามมันได้
เราต้องทำให้มันเป็นเรื่องขำขัน

237
00:11:13,360 --> 00:11:16,920
คือ…ก้าวข้ามมันไป เบรกทรูมันไปเลย

238
00:11:17,000 --> 00:11:20,280
ถึงจะเจอหน้ากันได้
คือทำให้มันเป็นขำไปละ

239
00:11:21,000 --> 00:11:23,880
ถ้าเราไม่เอามันมามองในมุมที่มัน… สนุกสนาน

240
00:11:23,960 --> 00:11:26,680
ปวดร้าวเลย ปวดร้าวเลย

241
00:11:26,760 --> 00:11:28,680
- นี่ถือเป็นการบำบัด
- ใช่

242
00:11:29,600 --> 00:11:31,280
อีกเรื่องนึงที่สงสัย ก็คือว่า

243
00:11:31,800 --> 00:11:34,240
อันนี้ฟังจากบนเวทีเดี่ยวของคุณนี่แหละ

244
00:11:34,760 --> 00:11:37,800
แต่ละผู้คนที่เข้ามารายล้อมคุณเนี่ย

245
00:11:38,400 --> 00:11:40,040
เป็นคนประหลาดทั้งนั้นเลย

246
00:11:40,600 --> 00:11:43,240
คือมันทำไม ทำไมคุณดึงดูดคน…

247
00:11:43,760 --> 00:11:47,880
บ้าๆ บอๆ แปลกๆ
เข้ามาอยู่รอบตัวคุณได้มากมายขนาดนั้น

248
00:11:47,960 --> 00:11:51,040
เอาจริงๆ ผมเคยไปถามพระเลยครับ

249
00:11:51,120 --> 00:11:52,240
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

250
00:11:52,760 --> 00:11:54,680
ผมเคยไปถามพระเกจิว่า

251
00:11:54,760 --> 00:11:59,200
ทำไมคนเหล่านี้ ถึงมาพัวพันอยู่ในชีวิตผม

252
00:11:59,280 --> 00:12:03,080
ผม… ไปทำกรรมอะไรมา
ผมจะได้แก้กรรม เข้าใจเปล่า

253
00:12:03,560 --> 00:12:05,080
พระบอกว่าไงรู้ไหม…

254
00:12:05,840 --> 00:12:06,920
โยม

255
00:12:07,640 --> 00:12:10,120
คนแบบไหนมันก็ดึงดูดคนแบบนั้นแหละ

256
00:12:10,200 --> 00:12:12,000
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

257
00:12:15,880 --> 00:12:19,480
ถึงได้สำนึกว่าต้นเหตุคือกูนี่เอง

258
00:12:19,560 --> 00:12:21,320
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

259
00:12:21,400 --> 00:12:22,520
คือมันมี…

260
00:12:23,200 --> 00:12:24,400
- ป๋าเต็ด เมื่อ…
- ครับ

261
00:12:24,480 --> 00:12:27,960
เมื่อ… เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเอง

262
00:12:28,040 --> 00:12:30,280
เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว มีผู้หญิงคนนึง

263
00:12:30,360 --> 00:12:31,640
อายุ 29

264
00:12:32,480 --> 00:12:34,080
หน้าตาไม่ขี้เหร่เลย

265
00:12:35,000 --> 00:12:37,760
นั่งรถมาจากจังหวัดอะไรวะ…

266
00:12:37,840 --> 00:12:39,840
จังหวัดตราดหรืออะไรสักอย่างนึง ไม่รู้อะ

267
00:12:39,920 --> 00:12:43,280
มาที่บ้าน แต่แม่ผมเป็นคนรับแขกแทน
เพราะตอนเย็นแล้ว

268
00:12:44,240 --> 00:12:45,240
คือ…

269
00:12:45,320 --> 00:12:48,720
เขาเข้ามาด้วยจุดประสงค์ก็คือว่าเป็นบิ๊กแฟน

270
00:12:48,800 --> 00:12:51,920
เอาหนังสือมาให้เซ็น มีสองเล่ม และก็…

271
00:12:52,000 --> 00:12:55,280
เซ็นนี่ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นก็คือ
ขอยืมเงิน 250,000

272
00:12:56,800 --> 00:12:57,640
เป็นบิ๊กแฟน

273
00:12:57,720 --> 00:12:58,880
ครับผม

274
00:13:00,040 --> 00:13:02,920
- [โน้ส] เสร็จ ข้อแม้…
- เดี๋ยวๆ ยังไงฮะ พอเซ็นเสร็จแล้วก็…

275
00:13:03,000 --> 00:13:05,160
- อ่า… เคลียร์
- ไม่ๆ ผมไม่อยู่ ผมไม่ได้อยู่

276
00:13:05,240 --> 00:13:07,680
ตั้งใจจะมาเจอ แต่ว่าไม่ได้เจอผม

277
00:13:07,760 --> 00:13:09,400
ไม่ได้เจอผม ก็คือ…

278
00:13:09,480 --> 00:13:11,480
อ่า… เนื้อหาก็คือมีแนบจดหมายมาด้วยว่า

279
00:13:11,560 --> 00:13:14,520
- เนี่ย ในหนังสือเล่มนั้น ซึ่ง…
- อ๋อ… โอเค

280
00:13:15,680 --> 00:13:18,240
เขาแนบมาขอ 250,000

281
00:13:18,320 --> 00:13:20,720
อยากจะไปเริ่มชีวิตใหม่ โอเค

282
00:13:20,800 --> 00:13:23,760
เล่าความลำบากก็ว่ากันไป

283
00:13:23,840 --> 00:13:25,320
และก็มาถึงตอนคืน

284
00:13:25,840 --> 00:13:28,960
ข้อแม้คือ คืนแน่นอน…

285
00:13:29,440 --> 00:13:31,320
ถ้าถูกหวยรางวัลที่ 1

286
00:13:31,400 --> 00:13:34,280
- [เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]
- จะคืนให้ 2,500,000

287
00:13:35,480 --> 00:13:39,760
ถ้าถูกรางวัลที่ 1 แต่ถ้าไม่ถูก
คงไม่มีเงินคืน

288
00:13:40,920 --> 00:13:42,520
แต่รับปากว่า…

289
00:13:43,720 --> 00:13:45,320
จะคืนด้วยบุญกุศล

290
00:13:46,240 --> 00:13:49,160
อันนี้ระบุในนั้นเลย คือ เขียนซึ้งมากนะ

291
00:13:49,240 --> 00:13:52,800
ถ้าพี่โน้สเสียชีวิตไปแล้ว
ให้พี่โน้สมั่นใจได้เลยว่า

292
00:13:52,880 --> 00:13:56,480
จะมีหนูคนนึงที่อุทิศบุญให้พี่อยู่เสมอ

293
00:13:56,560 --> 00:13:57,760
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

294
00:13:57,840 --> 00:14:00,120
นี่เป็นสัญญาที่แบบผูกมัดไปถึงชาติหน้าเลยนะ

295
00:14:00,200 --> 00:14:02,240
คือ… ให้เป็นบุญอะ

296
00:14:02,320 --> 00:14:04,280
- คนแบบนี้ก็มี
- ครับผม

297
00:14:04,360 --> 00:14:07,080
คนแบบนี้ก็มีครับ เรื่องยืมเงินเนี่ย

298
00:14:07,160 --> 00:14:10,080
มาถี่มาก ช่วงหลังๆ เนี่ยนะ

299
00:14:10,160 --> 00:14:12,880
- ผมดึงดูดสิ่งนี้มากเลย
- ครับ

300
00:14:13,600 --> 00:14:14,520
คือ

301
00:14:16,360 --> 00:14:17,280
มี

302
00:14:18,240 --> 00:14:20,440
คนนึงเขาไลน์มาหาผมว่า…

303
00:14:21,240 --> 00:14:25,240
เขาอยากจะซื้อบ้าน เขาอยากจะ..
อยู่คอนโดมันไม่สะดวก

304
00:14:25,320 --> 00:14:26,720
ตอนนี้ไปดูบ้านไว้

305
00:14:27,240 --> 00:14:31,120
อยากจะซื้อบ้านเพื่ออยู่กับแม่
และน้องอือๆ อะไรก็ว่าไป อะไรอย่างเนี้ย

306
00:14:31,200 --> 00:14:35,400
บ้านที่ไปดูเป็นหลังเล็กที่สุดในหมู่บ้าน
ราคาเก้าล้านบาท ไรเงี้ย

307
00:14:35,480 --> 00:14:38,480
ผมก็ทักกลับไปว่า เออ… แล้วขาดเท่าไหร่

308
00:14:39,640 --> 00:14:40,560
ครับ

309
00:14:41,480 --> 00:14:42,880
ขาดเก้าล้าน

310
00:14:42,960 --> 00:14:44,400
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

311
00:14:45,600 --> 00:14:46,960
ขาด ตรงไหน

312
00:14:47,480 --> 00:14:49,040
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

313
00:14:50,920 --> 00:14:53,320
ทีนี้ ผมก็บอกตรงไปตรงมาเหมือนเพื่อนก็คือ…

314
00:14:53,400 --> 00:14:56,960
งั้นการคืนจะคืนยังไง

315
00:14:57,040 --> 00:14:59,160
ตอนนี้รับอาชีพครูอยู่

316
00:14:59,240 --> 00:15:03,440
ได้เงินเดือนก็หลักหมื่น ประมาณนี้
จะคืนให้เดือนละหมื่น

317
00:15:03,520 --> 00:15:06,880
- เก้าล้าน จะคืนให้เดือนละหมื่น
- เดือนละหมื่น เก้าล้าน

318
00:15:07,360 --> 00:15:10,120
- ผมให้ญาญ่าฝ่ายบัญชี เคาะ ก๊อกๆ
- [ป๋าเต็ด] ครับ

319
00:15:10,200 --> 00:15:11,280
ประมาณ…

320
00:15:11,920 --> 00:15:14,200
- เจ็ดสิบห้าปี
- [เสียงผู้ชมหัวเราะ]

321
00:15:14,280 --> 00:15:15,920
ตอนนี้กู 50 กว่า

322
00:15:16,440 --> 00:15:19,840
- ตอนนั้นเท่ากับว่ากูประมาณอายุ 125
- [ป๋าเต็ด] ครับผม

323
00:15:19,920 --> 00:15:21,120
กูคงติดเตียงอยู่

324
00:15:21,200 --> 00:15:22,720
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

325
00:15:22,800 --> 00:15:23,840
แต่ยังได้เดือนละหมื่นนะ

326
00:15:23,920 --> 00:15:26,760
ยังได้เดือนละหมื่น เวลานี้คงมีลูกหลานมาเขย่า

327
00:15:27,240 --> 00:15:29,760
คุณตา เงินโอนมาหมื่นนึงเดือนนี้

328
00:15:29,840 --> 00:15:31,280
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

329
00:15:31,360 --> 00:15:33,880
ถ้ารับรู้แล้วช่วยกะพริบตาด้วย

330
00:15:33,960 --> 00:15:35,840
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

331
00:15:41,120 --> 00:15:43,560
อย่างนี้ก็มี อย่างนี้ก็มี

332
00:15:44,880 --> 00:15:48,440
ที่ยืมเนี่ย ยืมไปแล้วก็คืนแบบ…

333
00:15:49,040 --> 00:15:50,000
คืนหนี้

334
00:15:50,080 --> 00:15:51,440
- ครับ
- คืนหนี้นี่มี

335
00:15:53,320 --> 00:15:56,080
- ยืมไปสี่แสน
- นี่อีกคนนึงเหรอ

336
00:15:56,160 --> 00:15:59,800
อีกคนนึง มีเยอะป๋าเต็ด
เล่าเรื่องพวกนี้เล่าไม่หมดเลย

337
00:15:59,880 --> 00:16:02,160
สี่แสน เสร็จแล้ว ปึ๊บ

338
00:16:02,640 --> 00:16:06,560
ก็ผ่านไปนานเลยละ เป็นปีเลย
อยู่ๆ วันนึงก็เจอเขาเดินเข้ามาในบ้าน

339
00:16:06,640 --> 00:16:07,520
ครับ

340
00:16:08,040 --> 00:16:09,720
ฮึ้ย เรารู้สึกไอ้นี่ไม่ได้เจอนาน

341
00:16:10,760 --> 00:16:12,280
เป็นยังไง สบายดีไหม

342
00:16:12,360 --> 00:16:14,960
พี่ครับ ผมมาคืนหนี้

343
00:16:15,040 --> 00:16:16,320
- ว้าว
- [โน้ส] โอ้โห

344
00:16:16,920 --> 00:16:19,400
ว่าแล้วก็แกะ แกะห่อนั้นออก

345
00:16:19,480 --> 00:16:21,320
ไม่ใช่เงินนะ เป็นรูปที่เขาวาด

346
00:16:23,880 --> 00:16:25,640
เป็นรูปที่เขาวาด

347
00:16:25,720 --> 00:16:29,040
พี่ครับ ปกติผมขายอยู่ห้าแสน

348
00:16:29,120 --> 00:16:30,880
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

349
00:16:30,960 --> 00:16:33,360
เดี๋ยว… มันไม่ใช่รูปแบบอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี

350
00:16:33,440 --> 00:16:37,800
เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์
คุณป้ายาโย ดอทเดิทอะไร

351
00:16:37,880 --> 00:16:41,240
คอลส์… อะไรแบบว่า หรือที่เขาฮิตกัน ไม่มี

352
00:16:41,320 --> 00:16:44,480
รูปมึงวาดเอง เหมือนป๋าเต็ดวาด
เหมือนน้องวาด เหมือนนี่

353
00:16:44,560 --> 00:16:46,560
ปกติขายห้าแสน ขายใคร

354
00:16:46,640 --> 00:16:47,600
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

355
00:16:47,680 --> 00:16:50,600
โอเค นั่นไม่ใช่ประเด็น มึงขายห้าแสน

356
00:16:50,680 --> 00:16:51,640
และแม่งก็ให้ผม

357
00:16:51,720 --> 00:16:54,880
ตอนผมรับอะ ผมสตันท์เลยนะ ผมสตันท์แบบ…

358
00:16:56,960 --> 00:16:59,880
และแม่งก็ออกจากบ้านไป
ผมอยากตะโกนถาม

359
00:16:59,960 --> 00:17:01,200
กูต้องทอนมึงไหม ไอ้สัส

360
00:17:01,280 --> 00:17:03,280
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

361
00:17:06,480 --> 00:17:08,040
ผมไม่คุยกับแม่งเลย

362
00:17:09,160 --> 00:17:10,920
มันแบบป๋า เหมือนป๋า

363
00:17:12,960 --> 00:17:16,720
เหมือนป๋าไปกินข้าวข้างล่างเนี่ย
กะเพราไข่ดาว และป๋าก็…

364
00:17:16,800 --> 00:17:19,800
ดรออิ้ง กึ๊กๆๆๆ
กะเพราจานนึงอย่างงี้เหรอ

365
00:17:20,400 --> 00:17:21,640
มึงบ้าเหรอ

366
00:17:21,720 --> 00:17:23,120
มึงคิดว่ามึงเป็นใคร…

367
00:17:24,800 --> 00:17:27,520
และทุกวันนี้ก็ไม่มีคืนเราด้วย

368
00:17:27,600 --> 00:17:30,960
และรูปนั้น ถามว่าผมจะกล้าไปแขวนไหม

369
00:17:31,040 --> 00:17:34,080
เพราะแขวนก็เหมือน
เหมือนคำด่าตัวเองนึกออกเปล่า

370
00:17:35,440 --> 00:17:38,440
ตวาย ควายครับ ควาย…

371
00:17:39,640 --> 00:17:43,360
ฟังแล้วก็รู้สึกแบบ…
เป็นคนที่น่ายืมเงินมากเลยนะคนนี้

372
00:17:44,440 --> 00:17:46,680
ใจอ่อน เป็นคนใจอ่อน

373
00:17:46,760 --> 00:17:49,280
คือถ้ามาบอกว่าเป็นแฟนคลับ แบบ…

374
00:17:49,360 --> 00:17:52,720
ผมจะ… ตรงนี้ผมจะ…ไหลไปเลย

375
00:17:52,800 --> 00:17:54,400
ยิ่งมีน้ำตาด้วย

376
00:17:54,880 --> 00:17:56,840
โห แล้วถ้ายิ่งนมโตนี่โอนเร็วเลย

377
00:17:57,720 --> 00:17:59,000
โอนเร็วเลย

378
00:17:59,080 --> 00:18:00,880
จริงๆ มันจะไม่มีเหตุผลเลย

379
00:18:01,680 --> 00:18:02,720
อย่างนี้จริงๆ นะ

380
00:18:02,800 --> 00:18:06,120
คืออย่างเรื่องเมื่อกี้ที่โน้สเพิ่งเล่าไป

381
00:18:06,200 --> 00:18:09,920
คือมันสนุกมาก
มันสามารถที่จะไปอยู่บนเวทีเดี่ยวก็ได้

382
00:18:10,000 --> 00:18:13,400
แต่ว่ามันก็ไม่ใช่ทุกเรื่อง
ที่โน้สเอาขึ้นไปเล่าบนเวที

383
00:18:13,480 --> 00:18:15,240
มันมีเส้นแบ่งไหมว่า

384
00:18:15,320 --> 00:18:17,960
เฮ้ย เรื่องนี้เก็บไว้เล่าขำๆ กับเพื่อน เรื่องนี้…

385
00:18:18,040 --> 00:18:20,280
- บนเวทีได้
- มีๆ มันก็แบบ…

386
00:18:20,360 --> 00:18:25,160
เหมือนเราจะมี… เส้นนึงอยู่ในใจแบบว่า
อะ เล่าเรื่องนี้กูเดือดร้อน

387
00:18:26,200 --> 00:18:27,120
อ่า… กูเดือดร้อน

388
00:18:27,200 --> 00:18:31,760
เล่าเรื่องนี้
เล่าเรื่องนี้อาจจะไม่เหมาะกับกลุ่มผู้ชม…

389
00:18:32,320 --> 00:18:36,360
ของเรา เพราะว่าผมเป็น… ผมเป็น…

390
00:18:36,960 --> 00:18:42,720
นักแสดงตลกในประเทศนี้ที่ว่า
เราดูตลกกันเราไม่มีแบ่งเรตคนดู

391
00:18:42,800 --> 00:18:45,480
- ต่างประเทศเขาจะมี ฉะนั้นก็แยกเรื่อง
- [ป่าเต็ด] ครับ

392
00:18:45,560 --> 00:18:47,880
บางเรื่องที่มันไม่เหมาะกับเด็ก

393
00:18:47,960 --> 00:18:50,080
มีเรื่องอะไรบ้างที่เล่าไปแล้วเดือดร้อน

394
00:18:50,600 --> 00:18:54,280
- ตอนนั้นล้อลุงตู่ยุคแรกๆ เลย
- [ป๋าเต็ด] ครับ

395
00:18:54,360 --> 00:18:58,520
[โน้ส] ยุคแรกๆ
ล้อลุงตู่ แรกๆ เลยที่เขาเพิ่งมา ปั๊บ

396
00:18:58,600 --> 00:19:01,200
หลังจากนั้นปึ๊บ ทหารโทรมาที่บ้าน

397
00:19:02,320 --> 00:19:03,520
ทหารจริงๆ เลย

398
00:19:03,600 --> 00:19:06,720
ที่รู้ว่าจริงก็เพราะว่าเขาบอกตำแหน่งเขาด้วย

399
00:19:06,800 --> 00:19:08,520
แล้วเสียงก็เป็นเสียงเขา

400
00:19:08,600 --> 00:19:11,040
ซึ่งพูดชื่อไปทุกคนก็รู้จัก

401
00:19:11,120 --> 00:19:14,720
แต่ว่าถ้าผมพูดชื่อไป ผมก็สร้างอีกคดีนึง ผมก็…

402
00:19:15,440 --> 00:19:18,880
เอาเป็นว่า เขาโทรมาด้วยท่าทีที่

403
00:19:19,480 --> 00:19:20,440
อ่า…

404
00:19:21,000 --> 00:19:22,520
ไม่ได้คุกคาม

405
00:19:22,600 --> 00:19:26,000
อ่า… ท่าทีแบบ… ติติงแบบผู้ใหญ่

406
00:19:26,080 --> 00:19:28,120
และพูดด้วยวาจาสุภาพ

407
00:19:28,640 --> 00:19:31,840
ประมาณแบบ… โทรไปหาเลขาผู้ช่วยผมก่อน

408
00:19:31,920 --> 00:19:34,440
และก็บอกว่า เขาคนนี้โทรมานะ

409
00:19:35,880 --> 00:19:39,320
ผมก็ฉิบหายและเห็นชื่อ
เราต้องช่วงชิงทำก่อนเลย

410
00:19:39,400 --> 00:19:41,920
ก็โทรไปก่อนว่ามีอะไรครับพี่ครับ…

411
00:19:42,640 --> 00:19:45,960
เอ่อ… "คุณโน้ส ผม ดึ๊กๆๆ"

412
00:19:46,560 --> 00:19:48,120
"ตำแหน่ง ดึ๊กๆๆ"

413
00:19:48,920 --> 00:19:51,680
"ก็คือ เอ่อ… จะบอกว่า

414
00:19:52,440 --> 00:19:54,320
เรา… เห็นแล้วนะ

415
00:19:55,720 --> 00:19:58,160
เราเห็นสิ่งที่คุณโน้สทำแล้ว

416
00:19:59,080 --> 00:20:00,640
ก็… ท่านก็ไม่ติดอะไร

417
00:20:01,920 --> 00:20:02,960
ท่านเห็นแล้ว

418
00:20:05,040 --> 00:20:08,320
แต่… พี่อยากจะบอกน้องว่า…

419
00:20:08,840 --> 00:20:12,360
บางทีน้องอาจจะลืมไปว่าน้องเนี่ยเป็นเอ่อ…

420
00:20:13,400 --> 00:20:18,000
บางทีมันเป็น… อ่า…นำความคิดของเยาวชนได้

421
00:20:18,080 --> 00:20:20,280
ไรเงี้ย บางทีน้องอาจจะไม่รู้ตัว

422
00:20:20,360 --> 00:20:25,280
แต่ว่าน้องควรจะระมัดระวัง
ในการที่สื่อสารอะไรออกไปผิดๆ

423
00:20:25,360 --> 00:20:27,840
เพื่อที่… ป้องกันไม่ให้เยาวชนทั้งหลายเนี่ย

424
00:20:27,920 --> 00:20:33,240
จะเข้าใจท่านผิด ว่า อ่า…

425
00:20:34,080 --> 00:20:37,400
นายกของเรา อ่า… ท่านเป็นคนไม่ฟังคน"

426
00:20:38,960 --> 00:20:41,400
เข้าใจผิด เข้าใจผิดตรงไหนวะ

427
00:20:42,640 --> 00:20:43,920
มึงยังไม่รู้กันอีกเหรอ

428
00:20:44,000 --> 00:20:45,880
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

429
00:20:45,960 --> 00:20:47,200
คือแบบ…

430
00:20:47,280 --> 00:20:51,280
"เอ่อ… ยังไงก็ พี่ก็อยากให้ อ่า ระมัดระวัง

431
00:20:51,360 --> 00:20:53,040
และก็เวลาทำสื่อต้อง…

432
00:20:53,560 --> 00:20:57,560
ตรวจสอบอะไรกัน
อันนี้พี่ไม่ได้อะไรนะ ไม่มีปัญหาอะไรเลย

433
00:20:57,640 --> 00:21:01,040
ไม่ได้จำกัดสิทธิอะไรเลย น้องทำไปได้เต็มที่แต่ก็

434
00:21:01,120 --> 00:21:03,920
อ่า… ระมัดระวัง และก็…

435
00:21:04,400 --> 00:21:06,880
ไม่ต้องห่วง เป็นบิ๊กแฟน

436
00:21:07,360 --> 00:21:09,800
โชว์ครั้งต่อไป พี่บอกเลย พี่ไปดูแน่"

437
00:21:10,840 --> 00:21:12,560
อุ๊บ กูชวนเหรอ

438
00:21:13,400 --> 00:21:15,080
คือกูอยากให้ไปใช่ไหม

439
00:21:15,160 --> 00:21:16,880
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

440
00:21:19,320 --> 00:21:21,520
- อย่างงี้เป็นต้น
- [ป๋าเต็ด] ครับผม

441
00:21:21,600 --> 00:21:24,840
หรือล่าสุด ล่าสุดนี่ไง พี่ศรีนี่ไง

442
00:21:24,920 --> 00:21:27,520
- [ป๋าเต็ด] ศรีสุวรรณ
- [โน้ส]ใช่ พี่ศรีสุวรรณเนี่ย

443
00:21:27,600 --> 00:21:29,920
ผมเนี่ยไม่ได้เล่นโซเชียลนะ

444
00:21:30,400 --> 00:21:33,400
แต่ผมรู้จากเวลาผมเดินออกไป

445
00:21:34,240 --> 00:21:36,160
เป็นกำลังใจให้

446
00:21:36,640 --> 00:21:37,720
คือ…

447
00:21:37,800 --> 00:21:40,800
คือ… คนตามถนนน่ะ เป็นกำลังใจให้

448
00:21:41,280 --> 00:21:43,360
แท็กซี่อย่างเงี้ย เปิดกระจก เปิดกระจก

449
00:21:43,960 --> 00:21:46,240
ฟ้องคืนแม่งไปเลย ฟ้องใคร

450
00:21:46,320 --> 00:21:47,960
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

451
00:21:48,480 --> 00:21:50,840
โอนตังค์ไปช่วยแล้ว ไม่ต้องห่วง

452
00:21:52,000 --> 00:21:52,840
โอนอะไร โอนอะไร

453
00:21:53,440 --> 00:21:55,240
โอนอะไร โอนอะไรกัน

454
00:21:56,040 --> 00:21:58,520
มีแต่คนให้กำลังใจ ถ้าคนเดินออกไปจากบ้าน

455
00:21:58,600 --> 00:22:02,880
และคนเริ่มให้กำลังใจคุณเยอะๆ นะ
ให้รู้เลยชีวิตคุณนะแม่งต้องมีอะไรสักอย่างนึงอะ

456
00:22:02,960 --> 00:22:06,360
เฮ้ย เช็กหน่อย เช็กๆ
เฮีย ศรีสุวรรณเลย ศรีสุวรรณ

457
00:22:06,440 --> 00:22:08,320
อ้าว… โดนศรีสุวรรณ

458
00:22:08,920 --> 00:22:12,040
จริงๆ เขาไม่ได้ฟ้อง
เขามาร้องเฉยๆ

459
00:22:12,120 --> 00:22:15,560
- เขามาร้องเรียน
- เพราะว่าเจ้าทุกข์ก็คือต้องเป็นลุงตู่กับลุงป้อม

460
00:22:15,640 --> 00:22:17,640
- ครับ
- ต้องเจ้าทุกข์ฟ้องถึงฟ้องได้

461
00:22:17,720 --> 00:22:20,840
เขาแค่ชี้เป้า เขาแค่ชี้เป้า ซึ่ง…

462
00:22:21,520 --> 00:22:22,440
ผมก็

463
00:22:23,040 --> 00:22:23,880
อืม…

464
00:22:24,400 --> 00:22:25,360
[ป๋าเต็ดหัวเราะหึๆ]

465
00:22:25,440 --> 00:22:27,480
เอาจริงๆ ต้องขอบคุณเขา

466
00:22:27,560 --> 00:22:31,880
ถือเป็น เหมือนงบโปรโมต
ของเน็ตฟลิกซ์ นึกออกเปล่า

467
00:22:31,960 --> 00:22:33,440
- อันนี้ต้องขอบคุณเขาอะ
- ก็จริงนะ

468
00:22:33,520 --> 00:22:37,720
- หลายคนอาจจะไม่เปิดดู หรือไม่รู้ว่ามีให้ดู
- ใช่ๆ

469
00:22:37,800 --> 00:22:41,880
ไอ้สิ่งที่เรากำลังทำอยู่เนี่ยก็
ไปออกอากาศที่เน็ตฟลิกซ์

470
00:22:42,640 --> 00:22:47,000
เพื่อที่จะให้มั่นใจได้ว่าเรตติ้งรายการนี้จะดี
ผมว่าโน้สน่าจะเอาสักดอกนึง

471
00:22:47,840 --> 00:22:49,120
หมายถึงไปต่อยเขาอะเหรอ

472
00:22:50,520 --> 00:22:54,360
คนชอบคิดว่า…
ผมจ้างคนไปต่อยเขา

473
00:22:54,880 --> 00:22:56,600
- อ้าว ไม่ใช่เหรอ
- จริงๆ

474
00:22:57,120 --> 00:23:01,760
คือแบบโดยรูปการณ์ รูปคดีแล้ว
เหมือนผมต้องจ้างคนไปต่อยเขา

475
00:23:01,840 --> 00:23:05,600
ผมขอยืนยันผ่านสื่อเลยนะ
ผมไม่เคยคิดจะทำอะไรอย่างนั้นเลย

476
00:23:06,120 --> 00:23:07,920
แต่ถามว่าโอนเงินไปช่วยไหม อันนี้ก็มีบ้าง

477
00:23:08,000 --> 00:23:09,480
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

478
00:23:13,520 --> 00:23:16,080
เดี๋ยวๆๆ เดี๋ยวแกดูอยู่แล้วเดี๋ยวแกจะขึ้นนะ

479
00:23:16,160 --> 00:23:18,160
พี่ศรี ผมอ่า…

480
00:23:18,800 --> 00:23:20,160
ผมชื่นชมพี่นะ

481
00:23:20,680 --> 00:23:22,640
ในแง่ของพี่เนี่ย…

482
00:23:23,600 --> 00:23:26,880
เป็นคนที่แบบ…
เขาเรียกว่ามีอิทธิบาท 4

483
00:23:27,400 --> 00:23:30,280
ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา

484
00:23:30,360 --> 00:23:34,640
มีแบบสิ่งที่ชอบ
ใจจดจ่อในสิ่งนั้น พัฒนาอยู่เรื่อยๆ

485
00:23:34,720 --> 00:23:37,520
ทำซ้ำไปเรื่อยๆ โดยไม่หวั่นอะไรเลย

486
00:23:37,600 --> 00:23:39,840
มีอิทธิบาท 4 ครบเลย

487
00:23:39,920 --> 00:23:40,920
- ครับ
- พี่เรียกว่า

488
00:23:44,000 --> 00:23:46,360
โอเค เอาเป็นว่า

489
00:23:46,440 --> 00:23:48,840
- พี่ไม่ใช่คนแปลกในสายตาผม
- [ป๋าเต็ด] โอเค

490
00:23:49,440 --> 00:23:53,800
ผมว่าเราทุกคนน่ะ สมัยเราเรียนหนังสือ
ในห้องเราแม่งต้องมีอย่างงี้สักคนนึง

491
00:23:54,720 --> 00:23:57,400
หรือสองคน
ไอ้พวกที่ขี้ฟ้อง นึกออกเปล่า

492
00:23:57,480 --> 00:23:58,800
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

493
00:23:58,880 --> 00:24:02,360
มันจะต้องมี
มันจะเป็นที่รักของครูมากๆ เลย

494
00:24:03,480 --> 00:24:05,520
ครูครับ อุดมกินขนมในห้องครับ

495
00:24:05,600 --> 00:24:07,120
อย่างเงี้ย นึกออกเปล่า

496
00:24:07,600 --> 00:24:09,880
ครูครับ อุดมไม่เอาเสื้อใส่ในกางเกงครับ

497
00:24:10,760 --> 00:24:13,880
ครูครับ อุดมไปห้องน้ำวันนี้สามครั้งแล้วครับ

498
00:24:14,480 --> 00:24:17,800
มันเป็นอย่างงี้เลย
แต่มันจะเป็นที่รักของครู

499
00:24:17,880 --> 00:24:19,120
ได้คะแนนดี

500
00:24:19,200 --> 00:24:21,960
แต่มันไม่เป็นที่รักของเพื่อนๆ ส่วนใหญ่

501
00:24:22,600 --> 00:24:24,120
- ครับ
- โอเค ผมคิดว่า

502
00:24:24,720 --> 00:24:26,720
พี่ศรีไม่ต้องหาแสงละ

503
00:24:27,880 --> 00:24:29,880
แสงที่พี่ได้ทุกวันนี้

504
00:24:30,440 --> 00:24:34,080
มัน… มันเจิดจ้า มันจ้าเสียเหลือเกิน

505
00:24:34,160 --> 00:24:36,840
มันจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์พลาสม่าของลุงตู่อีกครับ

506
00:24:37,800 --> 00:24:39,880
พี่คือต้นกำเนิดแห่งแสงแล้วตอนนี้

507
00:24:39,960 --> 00:24:43,640
พี่ไม่ต้องไปหาแล้ว
จริงๆ พี่อยู่เฉยๆ เลย หล่อๆ เลย

508
00:24:44,200 --> 00:24:46,400
ชื่อพี่ก็บอกอยู่แล้วนะ ศรี

509
00:24:46,480 --> 00:24:48,480
ศรีคือสว่าง ไปดูในพจนานุกรมได้เลย

510
00:24:48,560 --> 00:24:51,400
ศรีคือความสว่างออร่า

511
00:24:51,480 --> 00:24:55,040
สุวรรณก็ทอง ทองออร่าสว่าง
- [ป๋าเต็ด] ครับ

512
00:24:55,120 --> 00:24:56,440
จรรยาก็คือ

513
00:24:57,000 --> 00:25:00,760
จรรยาบรรณ ซึ่งตรงนี้พี่ไม่ค่อยมีแค่นั้นเอง

514
00:25:00,840 --> 00:25:02,280
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

515
00:25:02,360 --> 00:25:03,880
เหมือนจะดีนะตอนแรก

516
00:25:04,560 --> 00:25:07,080
เอาเป็นว่าเป็นกำลังใจให้ละกันนะครับพี่

517
00:25:07,160 --> 00:25:09,400
คุณโน้สครับ ผมสังเกตด้านหลังตอนนี้

518
00:25:09,480 --> 00:25:11,760
บางท่านเนี่ย สีหน้าเริ่มหงุดหงิด

519
00:25:11,840 --> 00:25:14,320
เราอาจจะต้องมีการเซอร์วิสเขาสักนิดนึง

520
00:25:14,400 --> 00:25:15,560
อ้าว เออๆ อาจจะ

521
00:25:15,640 --> 00:25:17,320
- งั้นไปสลับที่กันไป
- โอเค สลับที่กัน โอเค

522
00:25:17,400 --> 00:25:20,160
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

523
00:25:20,840 --> 00:25:22,840
อ่า… เพื่อความทั่วถึงนะฮะ

524
00:25:24,560 --> 00:25:26,840
ดีขึ้นไหม ข้างหลังโอเคไหม โอเค

525
00:25:26,920 --> 00:25:30,000
- เดี๋ยวเสิร์ฟให้ทั่วถึงนะครับ
- เดี๋ยวเสิร์ฟแบบทั่วถึง ไม่ต้องห่วงนะฮะ

526
00:25:30,960 --> 00:25:37,160
คุณโน้สคือคนที่เริ่มต้นทำ
โชว์ที่เรียกว่าสแตนด์อัปคอมเมดี้นะครับ

527
00:25:37,240 --> 00:25:41,560
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ซึ่งตั้งแต่ตอนนั้น

528
00:25:42,080 --> 00:25:46,120
คนไทยส่วนใหญ่ละกันแม้แต่ผมเอง
ผมก็ไม่รู้จักสิ่งนี้

529
00:25:46,200 --> 00:25:47,280
เคยเห็นในหนังบ้าง

530
00:25:47,360 --> 00:25:48,520
ในหนังฝรั่งบ้าง

531
00:25:48,600 --> 00:25:52,120
มันเริ่มต้นขึ้นยังไง ไอ้เดี่ยวไมโครโฟนของคุณ

532
00:25:52,200 --> 00:25:56,160
ผมก็ไม่รู้เหมือนป๋าเลย ผมไม่เคยรู้จักมันเลย

533
00:25:56,240 --> 00:26:01,320
จนวันนึงมีเหมือนครูสอนการแสดงชื่อครูแอ๋ว

534
00:26:01,840 --> 00:26:06,240
อะไรอย่างเงี้ย เขาพูดคำนึงว่า
อย่างเธอน่าจะไปทำสแตนด์อัปคอมเมดี้

535
00:26:06,320 --> 00:26:09,480
แต่ตอนนั้นผมก็แปลไม่ออก ไม่รู้มันคืออะไร

536
00:26:09,960 --> 00:26:12,480
และก็มีครูชื่ออาจารย์ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง

537
00:26:13,080 --> 00:26:15,400
ก็เป็นครูสอนการแสดงอีก

538
00:26:15,480 --> 00:26:17,400
ก็เหล่านี้เป็น… อาจารย์สอนการแสดง

539
00:26:17,480 --> 00:26:20,000
เขาพูดคล้ายๆ กันก็นั่งอยู่ในวงเออมึงน่าไปทำนะ

540
00:26:20,080 --> 00:26:23,120
มึงเป็นคนเล่าเรื่องอย่างเงี้ย
มึงน่าไปทำนะ มันฟังสนุกดี

541
00:26:24,280 --> 00:26:27,800
ผมไม่รู้เลยมันคืออะไร
หลังจากนั้นผมก็ไปถามคนอื่น

542
00:26:28,360 --> 00:26:29,800
ก็ไม่ได้คำตอบฮะ

543
00:26:30,760 --> 00:26:33,880
แต่รู้คร่าวๆ ว่ามันคือการยืนแสดงตลกคนเดียว

544
00:26:35,080 --> 00:26:37,120
ผมไม่รู้เขาทำยังไง

545
00:26:37,200 --> 00:26:43,080
ผมสงสัยก็เลย
ฝากเพื่อนที่ไปประเทศอังกฤษซื้อวิดีโอเทป

546
00:26:43,160 --> 00:26:44,960
ยุคนั้น วิดีโอเทปมา และก็มาดู

547
00:26:46,080 --> 00:26:48,880
- ซึ่งมันก็เป็นภาษอังกฤษและเราก็ไม่เข้าใจ
- ครับ

548
00:26:48,960 --> 00:26:51,600
ผมจำได้ว่า ผมจ้างครูภาษาอังกฤษ

549
00:26:51,680 --> 00:26:53,080
ชื่อแคลลี่

550
00:26:53,160 --> 00:26:55,800
ครูภาษาอังกฤษคนนี้สอนอยู่ที่ลำปาง เอาเป็นว่า

551
00:26:56,480 --> 00:26:59,080
เรื่องราวได้มาเจอกันและกัน และเขาก็มาดู

552
00:26:59,160 --> 00:27:01,000
ดูไปเขาก็ขำๆ ไป

553
00:27:01,080 --> 00:27:03,680
ผมก็ถามว่ามันเล่าเรื่องอะไร

554
00:27:05,320 --> 00:27:06,800
เขาพูดไทยได้นิดหน่อย

555
00:27:06,880 --> 00:27:09,040
มันเล่าเรื่องแฟมิลี่

556
00:27:09,120 --> 00:27:11,800
ดิส ทอล์ก อะเบาท์ แฟม แฟมิลี่

557
00:27:11,880 --> 00:27:14,040
และมันก็ขำ
ผมไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย นึกออกเปล่า

558
00:27:14,120 --> 00:27:17,400
เพราะผมอยากจะรู้โครงสร้างมันขึ้นยังไง

559
00:27:17,480 --> 00:27:20,240
มันขึ้นยังไง และตรงกลางยังไง
และตอนท้ายคืออะไร

560
00:27:20,320 --> 00:27:22,520
และทำไมอยู่ๆ วางไมค์แล้วก็ลงไปได้เลย

561
00:27:22,600 --> 00:27:24,080
สำหรับผมเป็นเรื่องแปลกใหม่มากเลยนะ

562
00:27:25,320 --> 00:27:28,080
พอมันไม่ได้คำตอบ ปึ๊บ มันรู้สึกสงสัย

563
00:27:28,680 --> 00:27:29,720
มันก็อยากจะทำ

564
00:27:29,800 --> 00:27:34,600
ก็เลยลองเขียนบทดู
แล้วก็เอาไปฝึกซ้อมแสดง

565
00:27:35,280 --> 00:27:38,040
ซึ่งตอนนั้นผมยังไม่ได้แสดงเดี่ยวผมอยู่ในคณะตลก

566
00:27:38,120 --> 00:27:42,880
รวมกลุ่มที่ชื่อว่า ยุทธการขยับเหงือก
เป็นตลกกลุ่มหลายๆ คน

567
00:27:42,960 --> 00:27:45,960
นั้นแหละ ก็เหมือนทำวิจัยส่วนตัวมาเรื่อยๆ

568
00:27:46,040 --> 00:27:48,680
- เรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ นะครับ
- [ป๋าเต็ด] ครับ

569
00:27:48,760 --> 00:27:52,240
อยู่ประมาณน่าจะ… สองปีไรเงี้ย

570
00:27:52,320 --> 00:27:54,080
เหมือนทำแอบๆ แล้วแบบ

571
00:27:54,160 --> 00:27:57,200
เหมือนเราเชื่อลึกๆ ว่าเราน่าจะทำได้นะ

572
00:27:57,280 --> 00:28:00,000
สำหรับท่านผู้ชาย
ที่อยากเป็นนายแบบขอแนะนำนะครับ

573
00:28:00,080 --> 00:28:02,560
ถ้าเป็นคนที่มีศัตรูเยอะ

574
00:28:02,640 --> 00:28:03,960
มีงานทำเยอะ

575
00:28:04,040 --> 00:28:06,200
เป็นคนหลุกหลิก รีบร้อน

576
00:28:06,280 --> 00:28:08,400
เป็นนายแบบได้ดีมาก สังเกต

577
00:28:08,480 --> 00:28:10,480
แต่น แต๊น แต่น แต๊น แต่น แตน…

578
00:28:14,920 --> 00:28:15,800
เฮ้ย… ใครวะ

579
00:28:15,880 --> 00:28:17,440
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

580
00:28:17,520 --> 00:28:18,880
มองใครวะ

581
00:28:18,960 --> 00:28:20,440
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

582
00:28:21,640 --> 00:28:23,040
ไม่เคยเห็นคนรึไงวะ

583
00:28:23,120 --> 00:28:24,440
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

584
00:28:25,000 --> 00:28:27,800
ก่อนจะเดินเข้าไป มันยังมองอยู่เปล่าวะ

585
00:28:27,880 --> 00:28:29,480
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

586
00:28:30,120 --> 00:28:32,760
[ป๋าเต็ด] แล้วชื่อล่ะครับ เดี่ยวไมโครโฟน

587
00:28:32,840 --> 00:28:35,880
คือทีนี้พอตอนที่คิดว่าจะเอาแสดงเป็นครั้งแรก

588
00:28:35,960 --> 00:28:37,960
- [ป๋าเต็ด] ครับ
- ที่หอประชุมเมืองไทยประกันชีวิต

589
00:28:38,040 --> 00:28:39,720
จะโชว์อะไรมันต้องมีชื่อ

590
00:28:40,360 --> 00:28:44,040
เพราะแม้กระทั่งชื่อสแตนด์อัปคอมเมดี้
ผมยังไม่เข้าใจมันเลยผมจะไปบอก

591
00:28:44,120 --> 00:28:46,880
ใครยุคนั้น สแตนด์อัปคอมเมดี้ มันไม่มีชื่อเรียก

592
00:28:47,360 --> 00:28:50,320
แต่มัน… ผมรู้สึกว่ามันต้องมีชื่อไทยที่มันฟังง่ายๆ

593
00:28:50,400 --> 00:28:54,480
ตอนนั้นพยายามหาชื่อ
แต่มันจะต้องพิมพ์โปสเตอร์ละตอนนู้น

594
00:28:54,560 --> 00:28:55,640
ครับ

595
00:28:55,720 --> 00:28:59,040
มันก็รีบๆ ลวกๆ ก็นั่งดูทีวี ก็…

596
00:28:59,520 --> 00:29:01,120
มันมีรายการแข่งขันเทนนิส

597
00:29:02,320 --> 00:29:03,840
เทนนิส มันก็แบบ

598
00:29:03,920 --> 00:29:07,360
มีใครพูดว่า ต่อไปเป็นการแข่งขัน

599
00:29:08,160 --> 00:29:11,000
หญิงเดี่ยว หรือชายเดี่ยว
โน่นนี่นั่นอะไรอย่างเงี้ย

600
00:29:11,080 --> 00:29:13,440
ผมก็เฮ้ย… มีคำว่าเดี่ยว อะไรอย่างเงี้ย

601
00:29:14,040 --> 00:29:16,000
เราก็เลย เอาอย่างงี้ละกันเราเดี่ยวไมโครโฟน

602
00:29:16,080 --> 00:29:18,800
ก็คิดเร็วๆ แปะไปก่อน เดี่ยวไมโครโฟน

603
00:29:20,120 --> 00:29:22,360
มันก็เลยได้คำนั้นหลังจากนั้นมา

604
00:29:22,440 --> 00:29:24,160
โดยไม่คิดว่ามันจะเป็นที่ติดหู

605
00:29:24,240 --> 00:29:27,360
โดยไม่รู้ว่ามันจะพาชีวิตผมมาถึงทุกวันนี้นะ

606
00:29:27,440 --> 00:29:30,720
นึกไม่ถึงเลยนะ ตอนนั้นแค่ แค่รู้สึก…

607
00:29:30,800 --> 00:29:32,960
เหมือนเป็นเด็กหนุ่มคนนึงที่

608
00:29:33,520 --> 00:29:36,040
เชื่อสัญชาตญาณข้างในว่า

609
00:29:36,120 --> 00:29:38,280
เราน่าจะทำได้นะ อะไรอย่างงี้

610
00:29:38,360 --> 00:29:40,120
ในประเทศไทยเนี่ย

611
00:29:40,200 --> 00:29:43,640
เอ่อ… หลังจากโน้สแล้ว
ที่ทำสแตนด์อัปคอมเมดี้เนี่ย

612
00:29:44,320 --> 00:29:45,880
จนถึงวันนี้ก็ถือได้ว่า

613
00:29:46,920 --> 00:29:50,360
มีคนที่มาทำสแตนด์อัปคอมเมดี้เนี่ยน้อยมาก

614
00:29:50,440 --> 00:29:52,760
- น้อยกว่าที่…
- ที่ควรจะเป็น

615
00:29:52,840 --> 00:29:54,880
ใช่ เหมือนยุคตลกคาเฟ่เราจะเห็นแบบ

616
00:29:54,960 --> 00:29:56,600
หูย… ตลกเป็นสิบๆ คณะเลย

617
00:29:56,680 --> 00:29:59,240
แต่ว่าสแตนด์อัปคอมเมดี้ไม่ได้เป็นอย่างนั้น

618
00:29:59,320 --> 00:30:00,560
โน้สคิดว่าเป็นเพราะว่าอะไร

619
00:30:00,640 --> 00:30:04,920
ผมว่า… เพดานในการพูดของ…

620
00:30:07,720 --> 00:30:09,040
ของชาติเราอะ

621
00:30:09,520 --> 00:30:12,160
มันเป็นส่วนสำคัญอันนึงที่ทำให้…

622
00:30:12,720 --> 00:30:13,960
เอ่อ… มัน…

623
00:30:14,040 --> 00:30:16,000
ไม่ค่อยเจริญเติบโต

624
00:30:16,080 --> 00:30:19,360
ผมว่าธรรมดาเหมือนที่ไหนที่ไม่มีแดด

625
00:30:19,440 --> 00:30:22,120
เข้าใจไหม ต้นไม้มันก็ไม่งอกงามอยู่แล้ว

626
00:30:22,200 --> 00:30:25,200
ยิ่งทุกวันนี้มีความเข้มข้นเรื่อง…

627
00:30:25,720 --> 00:30:27,680
เหยียด การเหยียด

628
00:30:27,760 --> 00:30:30,280
- การบูลลี่
- การบูลลี่ ด้อยค่า

629
00:30:30,360 --> 00:30:35,720
เรื่องชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
อันนี้ไม่ควรไปแตะ นึกออกไหมฮะ แตะไม่ได้

630
00:30:35,800 --> 00:30:38,080
หรือแม้กระทั่งตอนนี้มีเรื่องเพศสภาพ

631
00:30:38,160 --> 00:30:39,840
แอลจีทีวี

632
00:30:40,360 --> 00:30:43,320
- แอลอีดี พลาสม่าพลัส อะไรอย่างเงี้ย
- แอลจีบีที

633
00:30:43,400 --> 00:30:44,920
- คือ… งงไปอีก
- ครับ

634
00:30:45,000 --> 00:30:46,560
หลายเรื่องเลย แตะยากไปหมด

635
00:30:46,640 --> 00:30:49,480
รู้สึกสังคมตอนนี้มันเซนซิทิฟมากๆ

636
00:30:49,960 --> 00:30:52,200
ผมว่าส่วนนึงก็เป็นเพดานเรื่องนี้ด้วยนะ

637
00:30:52,720 --> 00:30:57,120
มันก็เลยทำให้ตลกมือใหม่ก็ยิ่งหาวิธี

638
00:30:57,200 --> 00:31:02,880
ผมเอาใจช่วยมากเลยตอนแก๊งยืนเดี่ยว
เอาใจช่วยเขามากๆ เลยนะ… ว่าง…

639
00:31:03,880 --> 00:31:07,200
ไม่ง่าย ไม่ง่าย
ไม่ง่าย ในประเทศนี้ไม่ง่ายเลย

640
00:31:07,280 --> 00:31:09,400
และไหนจะต้องมีคะดงคดีอะไรเงี้ย

641
00:31:09,480 --> 00:31:12,720
คือมีนักฟ้องเยอะแยะ
นึกออกเปล่า ที่พร้อมจะฟ้อง

642
00:31:12,800 --> 00:31:14,880
- มันเกร็งไปหมดเลยนะ
- อืม ใช่

643
00:31:15,600 --> 00:31:21,560
อีกมุมนึงที่ผมเห็นเกี่ยวกับ
สิ่งที่โน้สทำอยู่เวลาไปดู… เดี่ยวทุกครั้งก็คือ

644
00:31:22,040 --> 00:31:23,880
คือบนเวทีมันมีโน้สอยู่คนเดียว

645
00:31:23,960 --> 00:31:25,600
กับไมโครโฟนหนึ่งตัว

646
00:31:25,680 --> 00:31:27,000
ผมรู้สึกได้ว่า…

647
00:31:27,080 --> 00:31:29,800
โห อาชีพนี้มันเป็นอาชีพที่โคตรเหงาเลย

648
00:31:29,880 --> 00:31:31,920
- จริง
- คืออยู่บนนั้น

649
00:31:32,000 --> 00:31:35,400
มันไม่มีใครสามารถช่วยได้เลยถ้าเกิด…

650
00:31:35,480 --> 00:31:38,120
เกิดเหตุอะไรก็ตาม
มันเป็นอย่างนั้นไหม เวลาอยู่บนเวที

651
00:31:39,440 --> 00:31:40,560
น่ากลัวมาก

652
00:31:40,640 --> 00:31:41,840
[ป๋าเต็ดหัวเราะ]

653
00:31:41,920 --> 00:31:44,520
มากๆ เลย ทุกวันนี้ทำมา…

654
00:31:45,040 --> 00:31:46,480
ยี่สิบแปดปีแล้วมั้ง

655
00:31:47,000 --> 00:31:48,720
- [ป๋าเต็ด] ครับ
- [โน้ส] ไม่มีรอบไหนที่ไม่กลัว

656
00:31:48,800 --> 00:31:52,840
ไม่มีรอบไหนที่แบบรู้สึกว่าชิลล์

657
00:31:52,920 --> 00:31:54,840
ไม่มีเดี่ยวไหนที่ขึ้นไปได้เลย
สบายบรื๋ออะไรเงี้ย ไม่เคยมี

658
00:31:54,920 --> 00:31:57,040
ผมกลัวอยู่ข้างหลัง

659
00:31:57,120 --> 00:31:58,840
- [ป๋าเต็ด] กลัวอะไร
- [โน้ส] ลืม

660
00:31:58,920 --> 00:31:59,840
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

661
00:31:59,920 --> 00:32:03,680
ลืม คือ… ฉิบหายเลยนะ

662
00:32:05,200 --> 00:32:06,640
เราจะไปถามใคร

663
00:32:07,240 --> 00:32:09,360
ผมเคยจดไว้ตามมือ

664
00:32:09,440 --> 00:32:10,560
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

665
00:32:11,080 --> 00:32:15,640
แต่พอตอนการแสดง พอเราไปแสดงจริงๆ
นึกออกเปล่า ก็แสดงเล่าๆ เล่าๆ ไปเสร็จ

666
00:32:15,720 --> 00:32:17,320
มึงจะหาจังหวะไหนวะ มาแบบ…

667
00:32:17,400 --> 00:32:18,800
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

668
00:32:18,880 --> 00:32:22,640
เพราะแค่มึงทำอย่างนี้เขาก็สนใจแล้ว
มึงทำเหี้ยอะไรเนี่ย

669
00:32:22,720 --> 00:32:25,320
มันไม่ได้เลยนะ ป๋าเต็ด มันไม่ได้

670
00:32:25,400 --> 00:32:27,120
มันไม่รู้จะไว้ตรงไหนจริงๆ

671
00:32:27,200 --> 00:32:28,840
เคยไปแปะไว้ตามขอบเวทีด้วย

672
00:32:28,920 --> 00:32:31,440
ไปแปะแบบเป็นเทปและก็ตัวสั้นๆ อะไรเงี้ย

673
00:32:31,520 --> 00:32:33,960
คือมันเล่นๆ อยู่ปรายตาไปแล้วแบบ

674
00:32:34,040 --> 00:32:36,920
ตากูเสือกมองไม่เห็นอีก
จะไปยังไง จะไปยังไงเงี้ย

675
00:32:37,000 --> 00:32:39,600
จะไปยังไงเงี้ย มันก็ไม่ได้

676
00:32:39,680 --> 00:32:45,520
อ๋อ แปลว่าบนเวทีเนี่ย ไม่มีเอ่อ… สคริปต์
ไม่มีโน้ตอะไรไว้ให้จำเลย

677
00:32:45,600 --> 00:32:47,080
มันก็เหมือนเวทีแบบนี้ มันก็อย่างนี้ คือ…

678
00:32:47,160 --> 00:32:48,760
- เกลี้ยงๆ อย่างนี้เลย
- มันเป็น…

679
00:32:48,840 --> 00:32:49,720
ผมว่า…

680
00:32:49,800 --> 00:32:53,440
อาชีพนี้มันคือศิลปะการเอาตัวรอดคนเดียว

681
00:32:53,520 --> 00:32:55,560
เสน่ห์มันอยู่ตรงนั้น เสน่ห์มันอยู่ตรงนั้น

682
00:32:55,640 --> 00:32:58,360
เหมือนเราปีนเขา และเราปีนด้วยมือเปล่า

683
00:32:58,440 --> 00:33:00,400
- เห็นไหมที่เขา แปะ แป้ ไปโดย
- ไม่มีเชือก

684
00:33:00,480 --> 00:33:01,840
เสน่ห์มันอยู่ตรงนั้น

685
00:33:01,920 --> 00:33:06,000
แต่ถ้าเราเริ่มมีเชือกระโยงระยาง
เหมือนพวกสตันท์ มันดูไม่…

686
00:33:07,360 --> 00:33:08,240
ไม่ได้ ไม่ได้

687
00:33:08,760 --> 00:33:11,560
แล้วเคยไหม โชว์อยู่เนี่ย แล้วลืม

688
00:33:11,640 --> 00:33:13,360
บ่อยเลย

689
00:33:13,440 --> 00:33:15,280
- แล้วทำไง
- บ่อยเลย

690
00:33:15,360 --> 00:33:16,680
จำไม่ได้เดี่ยวนึงผม…

691
00:33:16,760 --> 00:33:17,720
ผม…

692
00:33:18,240 --> 00:33:19,440
ผมแร็ปอยู่มั้ง

693
00:33:19,520 --> 00:33:22,480
คือผมชอบ… ชอบเขียนกลอนแร็ป

694
00:33:22,560 --> 00:33:23,680
- อะไรอย่างเนี้ย
- อาฮะ

695
00:33:23,760 --> 00:33:25,760
แต่แร็ปเนี่ยข้อเสียคือถ้าเราลงห้อง

696
00:33:25,840 --> 00:33:29,520
มันไม่ลงสระอา สระไอ ที่เราวางไว้

697
00:33:30,360 --> 00:33:32,640
แล้วกระไดมันขาดไปนึกออกเปล่า

698
00:33:32,720 --> 00:33:33,640
มันจะหายไปห้องนึง

699
00:33:33,720 --> 00:33:36,760
ขณะที่เล่นไปผมก็เล่นอย่างเนี้ย
ผมก็แร็ปไป ตูมตาม ตูมตาม

700
00:33:36,840 --> 00:33:39,200
แล้วขณะที่แร็ป ตาเราน่ะ
มนุษย์เรามันตลกดีนะ

701
00:33:39,280 --> 00:33:41,520
พอตาเห็นใคร ในหัวมันก็เสือกไปคิด

702
00:33:41,600 --> 00:33:43,240
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

703
00:33:43,320 --> 00:33:47,520
ผมหันไปเจอดาราคนนึงเขามา
แล้วเขามากับแฟน ปึ๊บ

704
00:33:47,600 --> 00:33:49,320
และผมก็แร็ปไป แวบเดียวเท่านั้นเอง

705
00:33:49,400 --> 00:33:52,040
พอแวบเดียว ปึ๊บ
ขณะผมกำลังแร็ปน่ะ หัวอีกอันนึงก็

706
00:33:52,120 --> 00:33:53,320
มากับใครวะ

707
00:33:53,400 --> 00:33:54,440
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

708
00:33:54,520 --> 00:33:55,360
มากับใครวะ

709
00:33:55,440 --> 00:33:58,280
คนนี้ไม่ใช่คนที่อยู่ในข่าวคบกันนี่หว่า

710
00:33:58,360 --> 00:34:02,040
แล้วทำไมไอ้ผู้ชายคนนั้นเขาดู
และเขานั่งหันหน้า สมมุติว่า

711
00:34:02,520 --> 00:34:05,000
อุดมอยู่ทางนี้
ป๋าเต็ดอยู่นี้นะเป็น อุดม

712
00:34:05,080 --> 00:34:07,320
แต่เขาคงงอนกันแล้วทำอย่างนี้

713
00:34:07,920 --> 00:34:11,400
จริงๆ เขางอนกันเลย
เขางอนเลยผมรู้เลยว่า เฮ้ย…

714
00:34:11,480 --> 00:34:14,200
ตาเขาไม่ได้ดูเรา ทำไม มันงอนอะไรกัน

715
00:34:14,880 --> 00:34:18,400
มันมากับใครและมางอนกัน
คิดอย่างนี้ปึ๊บ ไอ้ท่อนที่แร็ป หายไปเลย

716
00:34:19,000 --> 00:34:20,960
หายไปเสร็จปึ๊บ ผมก็… พอถึงจะ ปึ๊บ ปึ๊บ…

717
00:34:22,200 --> 00:34:23,480
ฉิบหาย…

718
00:34:24,160 --> 00:34:25,520
ฉิบหาย…

719
00:34:26,960 --> 00:34:28,600
แล้วก็เงียบแบบนี้แหละ

720
00:34:29,360 --> 00:34:30,320
และผมก็…

721
00:34:37,120 --> 00:34:38,360
สุดท้ายทำไงรู้ไหม

722
00:34:38,440 --> 00:34:41,560
บ้านกูกูกลับเองได้ เคยบอกตอนไหนว่ากูจะหลง

723
00:34:41,640 --> 00:34:45,400
ก็มึงอาสาไปรับไปส่งกู เอ้า ก็ตามใจ

724
00:34:46,760 --> 00:34:50,160
ใครใช้ให้โทรมาหา มึงนั่นแหละ เดินมาขอเบอร์

725
00:34:50,240 --> 00:34:53,600
ส่งเมสเสจว่าคิดถึงเธอ
มึงอย่าละเมอทำจำไม่ได้

726
00:34:56,080 --> 00:34:59,160
กูอยู่ของกูชินๆ เสาร์ อาทิตย์กูกินข้าวบ้าน

727
00:34:59,240 --> 00:35:02,480
มึงก็ชอบมาทอดสะพาน กินร้านนั้นร้านนี้กันไหม

728
00:35:03,720 --> 00:35:06,720
วันเกิดต้องมีของขวัญ ทุกวันสำคัญต้องมีของฝาก

729
00:35:06,800 --> 00:35:10,120
แค่กูเปรยว่าชอบมากๆ โคตรลำบากก็หามาได้

730
00:35:10,200 --> 00:35:12,200
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

731
00:35:15,720 --> 00:35:16,560
ลืม

732
00:35:16,640 --> 00:35:18,640
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

733
00:35:34,400 --> 00:35:36,200
ใช้วิธีมอบตัว สารภาพ

734
00:35:36,280 --> 00:35:38,840
- ผมก็บอกผู้ชมเลยว่า ท่านผู้ชมครับ
- ครับ

735
00:35:39,920 --> 00:35:40,960
ผมลืม

736
00:35:41,800 --> 00:35:42,920
เขาก็ขำแบบนี้

737
00:35:43,440 --> 00:35:46,120
เขาคิดว่า มึงอย่ามา

738
00:35:46,200 --> 00:35:48,280
มึงต้องมีอะไรเด็ดๆ แน่นอน

739
00:35:48,360 --> 00:35:49,720
เอ่อ… ท่านผู้ชม ผม…

740
00:35:49,800 --> 00:35:50,880
ผมลืมครับ ผมลืม

741
00:35:50,960 --> 00:35:51,800
เฮ้ย…

742
00:35:52,520 --> 00:35:53,840
มันหายไปเลย

743
00:35:55,720 --> 00:35:57,360
โคตรลำบากก็หา เดี๋ยว แป๊บนึงนะ

744
00:35:57,440 --> 00:35:59,640
คุยกันไปก่อน เดี๋ยวแป๊บนึงขอนั่งนึกก่อน

745
00:36:00,520 --> 00:36:05,120
แล้วผมก็ไปนั่งขอบเวที ผมไปนั่งขอบเวทีเนี่ย
ผมก็นั่งแบบ ผมก็นั่งเงี้ย นั่ง

746
00:36:06,200 --> 00:36:08,440
แล้วผมก็ทำสมาธิ นึก…

747
00:36:11,760 --> 00:36:13,760
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

748
00:36:28,040 --> 00:36:29,960
แล้วคนก็ขำแบบเนี้ย คิดว่า

749
00:36:30,040 --> 00:36:32,560
มึงอย่า มึงต้องมีมุกอะไรเด็ดๆ

750
00:36:32,640 --> 00:36:35,520
กูไม่มี กูว่างเปล่ามาก

751
00:36:35,600 --> 00:36:37,720
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

752
00:36:39,800 --> 00:36:40,760
ท่านผู้ชม

753
00:36:41,400 --> 00:36:43,400
ผมจะต้องผ่านช่วงนี้ไปให้ได้ครับ

754
00:36:43,480 --> 00:36:45,400
เนี่ยละครับ ชีวิตเดี่ยวไมโครโฟน

755
00:36:46,160 --> 00:36:47,120
มัน…

756
00:36:54,480 --> 00:36:55,600
ลืมอะ…

757
00:36:56,920 --> 00:36:58,080
ขอเดินทวนแป๊บนึงนะ

758
00:36:58,160 --> 00:36:59,680
ท่านทำอะไรกันไปก่อน

759
00:37:00,200 --> 00:37:02,040
โคตรลำบากก็หามาได้…

760
00:37:02,120 --> 00:37:04,320
[โน้ส] แล้วคนเราเวลาเราลืม เคยไหม

761
00:37:04,400 --> 00:37:05,840
เราพูดกับใครแล้วเราลืมชื่อคน

762
00:37:05,920 --> 00:37:07,920
แล้วมันจะติด… อยู่ในปากเงี้ย

763
00:37:08,000 --> 00:37:10,080
มันเป็นอย่างนั้นเลย มันก็นึกไม่ออก นึกไม่ออก

764
00:37:10,560 --> 00:37:12,200
สุดท้ายแม่งผมไม่รู้จะทำไง

765
00:37:12,280 --> 00:37:14,120
กูท่องสวดมนต์อะไรก็แล้วในใจ

766
00:37:14,200 --> 00:37:16,240
คือมันปั่นป่วนมาก ปั่นป่วน

767
00:37:16,320 --> 00:37:18,560
ทำเป็นกินน้ำก็แล้ว ทำเป็นอะไรก็แล้ว

768
00:37:18,640 --> 00:37:20,800
ไม่มา ไม่มาเว้ย ไม่มา

769
00:37:20,880 --> 00:37:22,680
ผมก็เลยตัดใจ คิดว่า โอเค

770
00:37:23,480 --> 00:37:25,600
มุกนี้ไม่เอาก็ได้วะ เปลี่ยนเรื่องก็ได้

771
00:37:26,200 --> 00:37:28,640
อ้ะ โอเค เปลี่ยนเรื่อง และก็นั่งคิด
อ่อ งั้นไปเล่าเรื่องอื่นแล้วกัน

772
00:37:28,720 --> 00:37:31,560
เรื่องนี้เรา… เราพลาดไป
เราก็สารภาพแล้วกันไรเงี้ย

773
00:37:32,480 --> 00:37:34,080
พอใจที่มันไม่ได้…

774
00:37:35,280 --> 00:37:38,400
ถูกบีบบังคับ ใจที่มันปล่อยออกมาละ

775
00:37:39,880 --> 00:37:42,120
อย่าเพิ่งกลับนะ แป๊บนึง เดี๋ยวมันก็นึกออก

776
00:37:42,640 --> 00:37:45,080
โคตรลำบากก็หามาได้

777
00:37:45,600 --> 00:37:48,720
กูอยู่ของกูชินๆ เสาร์ อาทิตย์ กูกินข้าวบ้าน

778
00:37:48,800 --> 00:37:52,480
มึงก็ชอบมาทอดสะพาน กินร้านนั้นร้านนี้กันไหม

779
00:37:52,560 --> 00:37:54,720
กินข้าวก็แทบจะป้อน

780
00:37:55,520 --> 00:37:58,040
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

781
00:38:01,280 --> 00:38:04,160
กูอยู่ของกูชินๆ เสาร์ อาทิตย์ กูกินข้าวบ้าน

782
00:38:04,240 --> 00:38:07,560
มึงก็ชอบมาทอดสะพาน กินร้านนั้นร้านนี้กันไหม

783
00:38:07,640 --> 00:38:10,960
กินข้าวก็แทบจะป้อน โทรมาอ้อนให้นอนห่มผ้า

784
00:38:11,040 --> 00:38:15,040
แค่กูบอกว่าเมนส์จะมา รีบไปซื้อยาพอนสแตนให้

785
00:38:15,560 --> 00:38:17,560
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

786
00:38:24,280 --> 00:38:26,720
ถ้าถามว่า เอิ่ม…

787
00:38:27,880 --> 00:38:30,560
มีอะไรที่อยากทำ

788
00:38:30,640 --> 00:38:34,960
แล้ว… ยังไม่ได้ทำอีกบ้างไหมครับ

789
00:38:37,520 --> 00:38:40,440
มันเต็มไปด้วยเรื่องที่ไม่อยากทำทั้งนั้นเลย

790
00:38:41,480 --> 00:38:42,520
- เอาจริงๆ นะ
- ครับ

791
00:38:42,600 --> 00:38:46,080
ไม่อยากทำ แล้วก็…
อยากทำแค่อยู่บ้านวาดรูปแค่นั้น ป๋า

792
00:38:46,160 --> 00:38:47,400
ชอบ ชอบ

793
00:38:47,480 --> 00:38:51,160
- อยู่บ้านวาดรูป
- วาดรูป ใช่ แค่นั้นเลย ทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ

794
00:38:51,240 --> 00:38:52,240
เป็นสิ่งที่…

795
00:38:52,760 --> 00:38:54,760
ผมเรียกมันว่าเป็นงานประจำ

796
00:38:55,240 --> 00:38:56,440
- ใช่ เป็นงานประจำ
- อ๋อ

797
00:38:56,520 --> 00:38:58,640
ส่วนไอ้เดี่ยวไมโครโฟนเป็นงานอดิเรก

798
00:38:59,840 --> 00:39:01,240
เพราะนานๆ เราทำที

799
00:39:01,320 --> 00:39:04,000
- ครับ
- แต่อันเนี้ยเราตื่นเช้ามาทำทุกวัน

800
00:39:04,600 --> 00:39:06,880
[เสียงดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลง]

801
00:39:15,440 --> 00:39:21,520
[ป๋าเต็ด] นี่คือสถานที่ที่คุณบอกว่าเป็นเสมือน
ที่ทำงานของคุณอย่างงี้เหรอครับ

802
00:39:22,240 --> 00:39:24,480
เรียกว่าโรงพยาบาลก็ได้ครับ

803
00:39:24,560 --> 00:39:26,800
คือยังไงครับ มันรักษาโรคอะไรครับ

804
00:39:26,880 --> 00:39:29,160
มันเหมือนเอาไว้บำบัดตัวเองอะ ป๋าเต็ด

805
00:39:29,240 --> 00:39:32,720
- อ๋อ…
- ใช่ๆ เวลาเรามีเรื่อง เรื่องอะไรที่เรา…

806
00:39:32,800 --> 00:39:38,720
เขาเรียกว่ารับความรู้สึกมา ด้านดี ด้านลบ
ด้านกลางๆ และเราก็มาระบายมันออกในที่นี้

807
00:39:38,800 --> 00:39:40,080
- ด้วยการ…
- ฉะนั้นมันก็เหมือน…

808
00:39:40,160 --> 00:39:42,720
สถานบำบัด โรงพยาบาลแห่งนึง ไรเงี้ย

809
00:39:42,800 --> 00:39:47,240
โน้สกับงานศิลปะเนี่ย มันเริ่มต้นยังไง

810
00:39:47,320 --> 00:39:50,080
เราชอบงานศิลปะตั้งแต่เมื่อไหร่

811
00:39:50,160 --> 00:39:51,200
ผมว่ามัน…

812
00:39:51,920 --> 00:39:53,520
เอาจริงๆ มันคือการ…

813
00:39:54,840 --> 00:40:01,080
เอาตัวรอดของสิ่งมีชีวิต ของเด็กคนนึงตอนนู้นที่
ที่จังหวัดสุรินทร์อะไรอย่างเงี้ย

814
00:40:01,160 --> 00:40:04,920
คือผมเป็นเด็กย้ายมาจากชลบุรี

815
00:40:05,000 --> 00:40:07,120
และผมไปอยู่ท่ามกลางเพื่อนๆ เขมรไรเงี้ย

816
00:40:07,200 --> 00:40:09,720
และผมก็เรียนไม่ทันเขาเพราะผมเข้ากลางเทอม

817
00:40:09,800 --> 00:40:10,760
ครับ

818
00:40:11,440 --> 00:40:13,640
- เขาเรียนไปข้างหน้าละ
- อืม

819
00:40:14,240 --> 00:40:16,520
ผมไม่ทัน และผมไม่มีเพื่อน ผมพูดเขมรไม่ได้

820
00:40:17,120 --> 00:40:20,920
ผมว่าการวาด การเขียน คือ…
คือทางออก และเราก็อยู่มุมห้อง

821
00:40:21,000 --> 00:40:23,760
- แล้ววาดสวยไหม
- วาดไม่สวย เป็นคนวาดไม่สวยมาแต่ไหนแต่ไร

822
00:40:23,840 --> 00:40:26,960
- ก็คือไอ้ลายเส้น งึกๆ งักๆ แบบเนี้ย
- งึกๆ งักๆ เนี่ย

823
00:40:27,040 --> 00:40:30,800
- โตมาก็ไม่ได้ดีขึ้น ใช่ๆ
- ก็ยังเป็นแบบนี้เหมือนเดิม

824
00:40:30,880 --> 00:40:35,400
แต่ในที่สุดเนี่ยคุณไปเอาจริงเอาจัง
ขนาดไปเรียนแบบ เพาะช่างอย่างเงี้ย

825
00:40:35,480 --> 00:40:37,600
มันแปลว่าเอาจริงพอสมควร

826
00:40:37,680 --> 00:40:42,280
มันเหมือนพอมัธยมเสร็จปึ๊บ
และก็ไปต่อทาง… เขาเรียกอะไร

827
00:40:42,760 --> 00:40:46,640
- อาชีวะ ก็ไปเรียนอาชีวศิลปศึกษา
- ครับ

828
00:40:47,160 --> 00:40:50,320
เกาะเส้นนี้ไป
เพราะว่าด้านอื่นผมไม่เก่ง

829
00:40:50,400 --> 00:40:53,040
ผมไม่เก่งเลข ไม่เก่งภาษาอังกฤษ
ไม่เก่งคำนวณ ไม่เก่งอะไรเลย

830
00:40:53,120 --> 00:40:56,600
อันนี้ดูเหมือนแบบว่า เราเอาตัวรอดได้

831
00:40:57,120 --> 00:41:00,040
และมันก็เลยเป็นที่หลบภัยเอาตัวรอดของผม

832
00:41:00,120 --> 00:41:04,400
ผมก็แฝงอยู่ในเรื่องศิลปะนี้เรื่อยมา
หลังจากนั้นก็ไปเรียนเพาะช่าง

833
00:41:05,120 --> 00:41:07,320
ก็ไม่ได้เป็นคนเรียนเก่งในเพาะช่างเลยนะ

834
00:41:07,920 --> 00:41:10,440
ทำง้องๆ แง้งๆ เป็นตัวท้ายห้องมาตลอดเลยฮะ

835
00:41:10,520 --> 00:41:13,320
คือเขาวาดสวยกัน เราก็ออกทางวาดไม่สวย

836
00:41:13,400 --> 00:41:15,440
ใช่ๆ

837
00:41:15,520 --> 00:41:19,960
ทีนี้ก็ มันก็เลยเป็นอะไรที่มันฝังลึก

838
00:41:21,240 --> 00:41:24,040
และมันหลงไหลมาก มันอยู่ในชีวิตผมตลอดเลย

839
00:41:24,560 --> 00:41:27,800
เหมือนสิ่งที่… หยุดทำไม่ได้

840
00:41:27,880 --> 00:41:29,880
[ดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลง]

841
00:41:34,640 --> 00:41:37,640
[ป๋าเต็ด] ตอนที่ผมไปดูนี่เลย
เดี่ยวล่าสุด เดี่ยว 13

842
00:41:37,720 --> 00:41:40,440
- [โน้ส] ฮะๆๆ
- [ป๋าเต็ด] ที่ตั้งอยู่เต็มข้างหลังเวที

843
00:41:40,520 --> 00:41:42,520
- [โน้ส] ใช่เลยเนี่ย
- [ป๋าเต็ด] มันคือคอลเลกชั่นนี้

844
00:41:42,600 --> 00:41:44,680
- [โน้ส] อันนี้คือเดี่ยว 13 เลยครับ
- [ป๋าเต็ด] โอเค

845
00:41:44,760 --> 00:41:46,720
มันเริ่มยังไงครับ มันเริ่มยังไง

846
00:41:46,800 --> 00:41:50,080
ทำไมมันเป็นตัวประหลาด
เต็มไปหมดอย่างนี้

847
00:41:50,600 --> 00:41:52,560
- [โน้ส] มันเป็นความรู้สึกรวมๆ
- [ป๋าเต็ด] นี่คือจินตนาการ

848
00:41:52,640 --> 00:41:56,040
มอนสเตอร์ ปีศาจ หลายๆ อย่างในนี้ ใช่

849
00:41:56,120 --> 00:42:00,280
คราวนี้พอทำไปเรื่อยๆ มันก็เหมือน
มันจะพัฒนาไปละ เป็นเรื่องของความรู้สึก

850
00:42:00,360 --> 00:42:02,080
ความไม่มั่นคง

851
00:42:02,160 --> 00:42:04,120
ความ อ่า… เนี่ยแหละ

852
00:42:04,720 --> 00:42:06,320
ความหื่น ความ…

853
00:42:07,520 --> 00:42:09,640
กามราคะ ความโลภ

854
00:42:09,720 --> 00:42:12,280
ความแค้น พยาบาท

855
00:42:12,360 --> 00:42:15,040
อดีต อะไรไม่รู้มันก็จะปนๆ อยู่

856
00:42:18,360 --> 00:42:20,280
ขณะนี้เวลา

857
00:42:22,400 --> 00:42:25,840
ตีสาม สิบนาที

858
00:42:28,680 --> 00:42:30,720
ผมก็ไม่รู้ตื่นมาทำไม

859
00:42:32,120 --> 00:42:33,360
นอนไม่หลับ

860
00:42:35,840 --> 00:42:37,160
ก็มานั่งสเก็ตช์

861
00:42:38,560 --> 00:42:39,920
อะไรของมึงเนี่ย

862
00:42:40,640 --> 00:42:42,960
เป็นเหมือนมนุษย์รับจ้างปรบมือ

863
00:42:44,360 --> 00:42:48,480
เรียกมันว่าอะไรไม่รู้ มันเป็นตัวอะไร
ในหัวผมไม่รู้เยอะแยะเต็มไปหมด

864
00:42:54,000 --> 00:42:56,280
นี่ตัวนี้ สเก็ตช์ปึ๊บ
สุดท้ายเดี๋ยวมันจะไปจบเป็นตัวนี้

865
00:42:59,640 --> 00:43:02,560
ปั้นหุ่นยนต์ชื่อเมกโอเวอร์

866
00:43:03,080 --> 00:43:04,640
ให้ดู แวบเดียว

867
00:43:06,040 --> 00:43:08,120
ให้ดู แวบเดียว

868
00:43:09,400 --> 00:43:13,200
กูไม่เข้าใจทำไมต้องตื่นมา

869
00:43:19,640 --> 00:43:21,360
สัตว์ประหลาด เซล 80 เปอร์เซ็นต์

870
00:43:21,440 --> 00:43:23,440
[ดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลงเบาๆ]

871
00:43:24,280 --> 00:43:26,320
นี่ ให้ดูแวบนึง

872
00:43:30,200 --> 00:43:31,240
สัตว์ประหลาดขาเป๋

873
00:43:32,880 --> 00:43:34,720
ทีนี้ ทำมาตัวเล็ก ปึ๊บ

874
00:43:35,600 --> 00:43:38,600
ก็เป็นช่วงที่ ต้องทำเดี่ยวด้วย

875
00:43:39,160 --> 00:43:43,400
ก็เลยแทนที่จะต้องไปแบบ
เหมือนเซ็ตฉากขึ้นมาใหม่ ทำไมเราไม่เอาอันนี้

876
00:43:44,240 --> 00:43:46,240
- [ป๋าเต็ด] ไปเป็นฉาก
- [โน้ส] ขึ้นไปเป็นฉากเลย

877
00:43:46,320 --> 00:43:48,600
ก็แค่ขยายสเกลแค่นั้นเอง

878
00:43:49,320 --> 00:43:51,720
- และอย่างตัวนี้ก็เลยกลายมาเป็นตัวนี้
- ใช่

879
00:43:51,800 --> 00:43:54,440
- ใช่ไหม
- ใช่ และเออ… ตัวนี้ ตัวนี้

880
00:43:54,520 --> 00:43:55,760
- โอ้โฮ
- เนี่ย ตัวเนี้ย

881
00:43:56,640 --> 00:43:58,160
- คือ…
- [ป๋าเต็ด] ครับ

882
00:43:58,720 --> 00:44:01,360
เพื่อที่จะได้ให้มันสัดส่วน
มันเหมาะสมที่จะไปอยู่บนเวที

883
00:44:01,440 --> 00:44:02,680
ใช่ ไปอยู่บนนั้น

884
00:44:02,760 --> 00:44:06,280
แต่ก่อนจะทำเป็นอย่างนั้น
ก็ต้องมาทำเป็นอย่างงี้ก่อน ลองดูกับไฟว่า

885
00:44:06,360 --> 00:44:07,200
อ๋อ

886
00:44:07,280 --> 00:44:12,160
ว่าก่อนจะเป็นฉากนั้น
เราใช้ไฟประมาณขนาดไหนมันถึงจะ…

887
00:44:12,240 --> 00:44:14,160
และการจัดวางยังไงป๋าเต็ด

888
00:44:14,240 --> 00:44:16,320
มันเป็นเรื่องการจัดการละอันนี้

889
00:44:16,400 --> 00:44:20,320
เพื่ออธิบายให้ทีมงานโปรดักชั่น

890
00:44:20,400 --> 00:44:23,240
ซึ่งทีมงาน ซึ่งแบบ…
เฮียจะทำฉากอะไรของมึงวะ

891
00:44:23,320 --> 00:44:26,160
ก็ไม่มีไร เนี่ยๆ ให้มึงดู กูจะทำประมาณนี้นะ

892
00:44:26,240 --> 00:44:27,960
เขาถึง อ๋อ…

893
00:44:28,480 --> 00:44:29,400
แต่ไซซ์เท่านี้

894
00:44:29,480 --> 00:44:31,920
- แต่เรียงแบบนี้ และก็มีไฟส่อง
- ใช่

895
00:44:32,000 --> 00:44:34,960
แล้วต้องใช้วัสดุอะไรเฮีย ถึงจะยกขึ้นไปได้

896
00:44:35,040 --> 00:44:37,840
จะมาหล่อเป็นบรอนซ์อะ ป๋าเต็ด

897
00:44:37,920 --> 00:44:40,520
- [ป๋าเต็ด] ก็ยกไม่ได้
- [โน้ส] ยกอะหนักไปแพงไปอะไรอย่างงี้

898
00:44:40,600 --> 00:44:43,880
เป็นไฟเบอร์น่าจะดี เป็นสีนู่นนี่นั่น
อะไรอย่างงี้ เป็นไฟเบอร์น่าจะดี

899
00:44:43,960 --> 00:44:45,240
เป็นเรื่องเทคนิค

900
00:44:45,320 --> 00:44:47,280
[ป๋าเต็ด] อันนี้คือตัวจริงๆ

901
00:44:47,360 --> 00:44:49,160
- ที่อยู่บนเวทีเลยเหรอ
- [โน้ส] ใช่ฮะ

902
00:44:49,240 --> 00:44:51,120
นี่คือหนึ่งในทั้งหมดกี่ตัวครับ

903
00:44:51,200 --> 00:44:53,040
- เดี่ยว 13
- [โน้ส] น่าจะสองร้อยกว่ามั้ง

904
00:44:53,120 --> 00:44:55,480
- [ป๋าเต็ด] สองร้อยกว่าตัว
- [โน้ส] สองร้อยกว่าตัว ใช่

905
00:44:55,560 --> 00:44:57,960
นอกจากนั้นแล้ว
ผมเห็นมันมีของเล่นด้วย

906
00:44:58,040 --> 00:45:00,600
[โน้ส] มันเหมือนเป็นไอเดีย
จากแม่เหล็กติดตู้เย็นน่ะฮะ

907
00:45:01,240 --> 00:45:02,840
- [ป๋าเต็ด] อ๋อ โอเค
- [โน้ส] ผมรู้สึกว่า

908
00:45:02,920 --> 00:45:06,280
เฮ้ย มันแต่งตัว
เหมือนเราแต่งตัวให้มันได้ไรเงี้ย

909
00:45:07,080 --> 00:45:11,600
คือช่วงนั้นไปหาหมอ หมอก็ห้ามกินของหวาน

910
00:45:11,680 --> 00:45:15,560
นี่แหละมันเป็นเรื่องราวพวกนั้น
อยู่ในช่วงเวลานั้น

911
00:45:17,120 --> 00:45:18,840
อันนี้รวมกันแล้วเหมือนอะไรบางอย่าง

912
00:45:19,440 --> 00:45:21,160
[ทั้งคู่หัวเราะ]

913
00:45:21,240 --> 00:45:22,560
เริ่มมีจินตนาการเนี่ย

914
00:45:22,640 --> 00:45:24,360
- มาถูกทางละครับ
- ครับ

915
00:45:24,440 --> 00:45:28,080
- อย่างนี้ เราก็จะเล่นสนุกกับมันได้
- ใช่ๆ

916
00:45:28,160 --> 00:45:29,720
ถ้าไม่ได้ทำงานเนี่ย

917
00:45:29,800 --> 00:45:32,400
- มีเดินชื่นชมงานตัวเองปะ
- จริง

918
00:45:32,480 --> 00:45:33,520
[ป๋าเต็ดหัวเราะ]

919
00:45:33,600 --> 00:45:37,280
- เหมือนเด็กเดินดูกันดั้มในคอลเลกชั่นอย่างงี้ปะ
- ใช่ ใช่เลย

920
00:45:37,800 --> 00:45:38,800
อ่า…

921
00:45:39,400 --> 00:45:44,000
ตอนกลางคืน พวกทีมงานพนักงานก็กลับไปละ
ผมมีอีกห้องนึงไว้วาดรูป

922
00:45:44,080 --> 00:45:47,320
ผมก็เดิน เดินใส่กางเกงในตัวเดียวด้วย

923
00:45:47,840 --> 00:45:52,960
เดินแล้วก็ เดินแล้วก็เปิดไฟดู ไม่ได้เปิดแอร์ด้วย
อยู่ร้อนๆ อย่างงั้น แล้วก็เดินดู แล้วก็แบบ

924
00:45:54,400 --> 00:45:55,480
ชอบอ่ะ

925
00:45:55,560 --> 00:45:58,120
มีความสุขอะ ผมไม่รู้จะบอกยังไง

926
00:45:58,200 --> 00:46:03,040
ผมคิดว่าคนที่เล่นพระเครื่องคงรู้สึก ไม่ต่างกัน

927
00:46:03,560 --> 00:46:06,440
ส่องได้ทั้งวัน ทั้งที่พระมีมุมอยู่แค่นี้นะ ก็ส่อง

928
00:46:06,520 --> 00:46:08,200
ก็อยู่ได้ทั้งวันอย่างเงี้ย

929
00:46:08,800 --> 00:46:10,160
เหมือนกันเลย

930
00:46:10,240 --> 00:46:12,680
มันหลงใหล เราทำเพราะว่าเราชอบมัน

931
00:46:13,240 --> 00:46:14,160
ชื่นชม

932
00:46:14,240 --> 00:46:16,240
พลิกดู ดูซ้าย ดูขวา แล้วก็…

933
00:46:16,720 --> 00:46:21,680
แล้วก็พอดูไปปึ๊บ เดี๋ยวพรุ่งนี้
กูจะทำเวอร์ชั่นให้มึงเป็นอย่างงี้ไรเงี้ย

934
00:46:23,040 --> 00:46:25,560
มันจะมีอะไรงอกผุดมาตลอดเลยครับ

935
00:46:25,640 --> 00:46:27,080
แล้วผมไม่เคยเบื่อที่จะอยู่กับมันเลยนะ

936
00:46:27,160 --> 00:46:30,080
- ครับ เอาเลยครับ
- ไอ้ตัวเนี้ยผมก็ชอบมาก

937
00:46:30,160 --> 00:46:31,120
มันเป็น

938
00:46:31,200 --> 00:46:32,680
- มันเป็น
- มัมมี่ ใช่

939
00:46:32,760 --> 00:46:34,920
มัมมี่ แบบมี มีล้อ

940
00:46:35,000 --> 00:46:36,960
ใช่ๆ

941
00:46:37,040 --> 00:46:37,960
อย่างเงี้ยนะ

942
00:46:38,480 --> 00:46:40,120
เนี่ยพอเราทำแล้ว

943
00:46:40,200 --> 00:46:44,400
พอเราเห็นมันแล้วเราก็จะรู้สึก มันมีล้อ
ต่อไปมันน่าจะ อย่างนู้น อย่างงี้ มันเหมือน

944
00:46:44,480 --> 00:46:45,600
มันคิดต่อไปได้

945
00:46:46,200 --> 00:46:48,280
[ดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลง]

946
00:46:54,600 --> 00:46:56,400
ผมไม่รู้คนอื่นนะ แต่อย่างผมเนี่ย ผมจะรู้สึก

947
00:46:56,480 --> 00:46:58,440
ว่าโน้ส อุดม

948
00:46:59,040 --> 00:47:00,600
เป็นศิลปิน

949
00:47:00,680 --> 00:47:06,200
เริ่มแบบรู้สึก เชื่อมคำว่าโน้ส อุดมกับศิลปะเนี่ย
ก็คือตอนที่เห็นดมด็อก

950
00:47:06,280 --> 00:47:07,920
ผมเห็นครั้งแรกบนเวทีเดี่ยว

951
00:47:08,000 --> 00:47:09,880
- 7 หรือเปล่า
- เออ… ใช่ เดี่ยว 7

952
00:47:09,960 --> 00:47:12,120
- [ป๋าเต็ด] เดี๋ยว 7 ใช่ไหม
- [โน้ส] ใช่ๆ

953
00:47:12,200 --> 00:47:14,920
[ป๋าเต็ด] หลังจากนั้น
ก็เห็นมันไปตั้งอยู่ที่เชียงใหม่

954
00:47:15,000 --> 00:47:17,240
- ที่ร้านไอติม ใช่ไหม
- [โน้ส] ใช่ๆ

955
00:47:17,320 --> 00:47:20,360
[ป๋าเต็ด] มันเริ่มยังไง ไอ้ดมด็อกเนี่ยครับ

956
00:47:20,840 --> 00:47:23,120
[โน้ส] อ๋อถ้าที่มาของมันนี่คือตอนนั้นน่ะ

957
00:47:23,200 --> 00:47:27,960
เอาจริงๆ ผมก็ไปชอบผู้หญิงคนนึงอยู่
ซึ่งเขาอะ อ่า…

958
00:47:28,880 --> 00:47:31,960
- เป็นเหมือนดอกฟ้า
- ดอกฟ้า ใช่ ใช่เลย

959
00:47:32,040 --> 00:47:33,720
ส่วนคุณเนี่ย หมาวัด

960
00:47:33,800 --> 00:47:35,840
ก็รู้สึกเหมือนเราเป็นอันเดอร์ด็อก

961
00:47:36,640 --> 00:47:40,320
ปะปนกับความน้อยใจ
หลายอย่างในตัว ปมในอดีต

962
00:47:40,400 --> 00:47:43,760
ก็รู้สึกว่าตัวเองเป็น
อันเดอร์ด็อกมาตลอดนะฮะ ป๋าเต็ด ก็…

963
00:47:44,520 --> 00:47:46,760
อยากจะทำอะไรที่เป็นเซลฟ์พอร์เทรตมาสักอันนึง

964
00:47:46,840 --> 00:47:49,480
แล้วมันเริ่มมาจากตอนนั้น พอตอนนั้นก่อน

965
00:47:49,560 --> 00:47:51,600
- แล้วก็ใช้ในเดี่ยว 7 เป็นฉาก
- ครับ

966
00:47:51,680 --> 00:47:54,160
เสร็จจากเดี่ยว 7 ก็ทำลายฉากนั้นครับ

967
00:47:54,240 --> 00:47:56,760
- เพราะอันนั้นเป็นแค่ฉาก
- โอเค

968
00:47:56,840 --> 00:48:00,000
แต่ว่าทีนี้ทำเป็นไฟเบอร์ดีๆ
แล้วก็เอาไปไว้ร้านไอติม

969
00:48:01,080 --> 00:48:06,400
ทีนี้ อยู่นั่นว่างๆ ก็ไหนๆ ก็ต้องไป
ไปทำชาม ทำถ้วยใส่ไอติมอยู่แล้วก็

970
00:48:06,480 --> 00:48:09,440
ขึ้นอันนี้ขึ้นมา แล้วก็ไปลองหัดเรียนรู้

971
00:48:09,520 --> 00:48:11,800
- เผาเซรามิก
- [ป๋าเต็ด] พวกนี้เป็นเซรามิกใช่ไหมครับ

972
00:48:11,880 --> 00:48:14,280
- [โน้ส] เป็นเซรามิกครับ ใช่ๆ
- [ป๋าเต็ด] เป็นงานเซรามิก

973
00:48:14,760 --> 00:48:17,520
[โน้ส] ก็เหมือนเรียน
ได้เรียนรู้ไปด้วย แล้วก็ลองทำมา

974
00:48:17,600 --> 00:48:21,440
ไอ้เนี่ยหล่อแบบว่า
สมมุติมันมีสักประมาณ 30 ตัวนะ

975
00:48:21,520 --> 00:48:24,160
ตอนที่มันอยู่โรงงานนะ มันก็แตก

976
00:48:24,840 --> 00:48:26,600
- สมมุติเหลือ 15
- [ป๋าเต็ด] ครับ

977
00:48:26,680 --> 00:48:30,200
[โน้ส] เราชอบแล้ว โอ้โห 15 ได้ตั้ง 15 ตัว
ระหว่างขนย้ายกลับมากรุงเทพ

978
00:48:30,280 --> 00:48:34,600
- แตกอีก
- ใช่ มีแคร็ก มีเคริกนู่นนี่ ตอนนี้น่าจะเหลืออยู่

979
00:48:34,680 --> 00:48:37,880
- แค่นี้แหละครับ
- [ป๋าเต็ด] อ๋อเหรอ นี่คือทั้งหมดที่มีอยู่

980
00:48:37,960 --> 00:48:41,920
- [โน้ส] นี่แหละครับ ที่เห็นอยู่ที่สมบูรณ์นี่ครับ
- [ป๋าเต็ด] ที่เหลือก็แหว่งๆ

981
00:48:42,600 --> 00:48:46,920
อันนี่เนี่ยผมเห็น แปลว่าทำในช่วงเดียวกันแน่ๆ

982
00:48:47,000 --> 00:48:49,000
มันมีอะไรบางอย่างคล้ายกัน

983
00:48:49,520 --> 00:48:50,560
- ใช่ไหมครับ
- อันเนี้ย

984
00:48:51,480 --> 00:48:56,640
หลังจากที่เรียนรู้เรื่องการเผาแบบโน้น
จากลำปางและข้ามกาลเวลามากี่ปีไม่รู้

985
00:48:56,720 --> 00:49:00,040
เอาเป็นว่าเดี่ยวนึงละกัน
เดี่ยวนึงแล้วผมก็ไปแซว

986
00:49:00,120 --> 00:49:01,240
ทหาร

987
00:49:01,320 --> 00:49:04,640
- [ป๋าเต็ด] อ๋อ… ครับ
- [โน้ส] และก็มีทหารโทรมา

988
00:49:05,240 --> 00:49:06,280
ผม…

989
00:49:08,840 --> 00:49:11,840
รู้สึก… มีอะไรไม่รู้ รู้สึกในใจ รู้สึกแบบ…

990
00:49:12,440 --> 00:49:13,560
- มันอึดอัด
- [ป๋าเต็ด] โอเค

991
00:49:14,080 --> 00:49:16,120
[โน้ส] แต่ว่าผมไม่รู้จะระบายอะไรนะ

992
00:49:16,200 --> 00:49:18,960
ผมไม่ใช่คนที่แบบ
มีอะไรแล้วก็ไปโพสต์อะไรอย่างเงี้ย

993
00:49:19,040 --> 00:49:21,080
แต่เรารู้สึกเราก็มาระบายกับงานศิลปะ

994
00:49:21,160 --> 00:49:24,440
และก็ปั้นเป็นชุดนี้ขึ้นมา และก็ซื้อเตาเซรามิกเลย

995
00:49:24,520 --> 00:49:27,840
อยู่ข้างหลัง ซื้อเตาลองมาทำเองเลย
ไม่ต้องไปลำปาง ไม่ต้องไปเชียงใหม่ละ

996
00:49:27,920 --> 00:49:29,440
หัดเผาเองเลย

997
00:49:29,520 --> 00:49:32,560
ก็ถ้าจะลงรายละเอียด
เราก็จะเห็นสิ่งนั้น มันเหมือน

998
00:49:32,640 --> 00:49:34,760
อยากจะเรียกร้องอะไรบางอย่าง
อะไรอย่างเงี้ยครับ

999
00:49:35,280 --> 00:49:36,120
[ป๋าเต็ด] ถือป้าย

1000
00:49:36,200 --> 00:49:39,240
- เหมือนกำลังเรียกร้อง และก็มี
- [โน้ส] อะไรบางอย่าง

1001
00:49:39,320 --> 00:49:42,880
- [ป๋าเต็ด] มีสายไฟ มีเชือก พันๆ มัดไว้
- [โน้ส] ใช่ๆ ถูก

1002
00:49:42,960 --> 00:49:44,920
ถูกบีบรัดอะไรบางอย่าง อะไรเงี้ย

1003
00:49:45,000 --> 00:49:47,640
ก็ไม่อยากอธิบายมากนะ
แต่ว่ามันเป็นความรู้สึกเนี้ย

1004
00:49:47,720 --> 00:49:50,840
อันนี้ เหมือนไดอารี่บันทึกช่วงเวลานั้นไว้

1005
00:49:51,720 --> 00:49:55,080
[ป๋าเต็ด] คือบางคนเวลาเขาระบาย
อย่างเมื่อกี้โน้สเทียบกับ

1006
00:49:56,520 --> 00:50:01,560
ผู้คนที่เดี๋ยวนี้ระบายออกด้วยการ
โพสต์เฟซบุ๊ก โพสต์โซเชียล

1007
00:50:01,640 --> 00:50:03,360
และมันเหมือนแบบพอมันได้พูดไป

1008
00:50:03,440 --> 00:50:05,880
มีคนได้เห็น อะ สบายใจละ

1009
00:50:05,960 --> 00:50:07,160
แต่อันนี้มันเหมือนแบบ โน้สปั้น

1010
00:50:07,240 --> 00:50:11,240
โน้สทำตุ๊กตาอยู่ที่บ้านคนเดียว

1011
00:50:11,320 --> 00:50:15,120
มันช่วยระบายได้เหรอ
มันไม่มีคนเห็น ไม่มีคนรู้ด้วย

1012
00:50:15,200 --> 00:50:18,360
- [โน้ส] มันหลุดออกไปจากใจเรา ก็พอแล้ว
- [ป๋าเต็ด] ก็พอแล้ว

1013
00:50:18,440 --> 00:50:22,520
[โน้ส] ดีด้วยที่ไม่ต้องไปเป็นเอฟเฟกต์กับคนอื่น
ไม่ต้องไปดูว่าฟีดแบ็ก

1014
00:50:22,600 --> 00:50:26,400
ทัวร์จะมาลงไหม
ต้องไปแก้ไปโต้กับเขาอย่างเงี้ย

1015
00:50:26,480 --> 00:50:29,840
ผมก็แค่เอาให้มันแล้วออกจากใจเรา
แล้วเราก็มูฟออนไป

1016
00:50:29,920 --> 00:50:32,560
- อันนี้เรียกว่าภาพวาดบนไม้
- บนไม้ บนไม้ละกัน

1017
00:50:32,640 --> 00:50:35,560
ซึ่งก็จะบ้าคลั่งทำภาพวาดบนไม้

1018
00:50:35,640 --> 00:50:37,000
เนี่ยเป็นตับเลย เยอะแยะเลย

1019
00:50:37,080 --> 00:50:39,200
อันนี้ตั้งแต่ปี ปีไหนวะเนี่ย

1020
00:50:39,280 --> 00:50:40,680
[ผู้หญิง] 2014 ค่ะ

1021
00:50:40,760 --> 00:50:44,600
- [โน้ส] 2014 อะเนี่ย 14
- [ป๋าเต็ด] โอโห… เกือบสิบปีมาแล้ว

1022
00:50:44,680 --> 00:50:46,320
- หนึ่งสี่ ก็ไล่ยาวมานี่
- อะๆ นี่ดม 14

1023
00:50:46,400 --> 00:50:47,640
อันนี้ 15

1024
00:50:48,160 --> 00:50:49,960
- มันก็จะวนเวียน มา 17
- [ป๋าเต็ด] 17

1025
00:50:50,040 --> 00:50:52,920
มันจะปนๆ กลับไปกลับมานะครับ

1026
00:50:53,640 --> 00:50:57,080
ผมสังเกตว่ามันมีการเซาะร่อง

1027
00:50:57,160 --> 00:50:58,680
อันนี้มันพิเศษยังไง

1028
00:50:58,760 --> 00:51:03,000
มันไม่ได้ใช้ผ้าใบ มันเป็นวาดบนไม้ ป๋าเต็ด

1029
00:51:03,080 --> 00:51:08,560
แล้วก็แทนที่เราจะลงเส้น
ด้วยการใช้พู่กันอะไรเงี้ย

1030
00:51:08,640 --> 00:51:11,280
เราก็ใช้เครื่องมือทางการช่าง

1031
00:51:12,200 --> 00:51:13,680
คล้ายๆ สว่าน

1032
00:51:13,760 --> 00:51:15,360
เขาเรียกเราเตอร์

1033
00:51:15,440 --> 00:51:18,600
ก็คือแบบ เดินเส้นด้วย… ด้วยเครื่องมือช่าง

1034
00:51:18,680 --> 00:51:21,960
ซึ่งแต่ก่อนนั้นน่ะ
มันก็ใช้กับเครื่องมือแกะด้วยผสมกันไป

1035
00:51:22,040 --> 00:51:24,280
- [ป๋าเต็ด] โอเค
- [โน้ส] มันก็เหมือนการแกะไม้ชนิดหนึ่ง

1036
00:51:24,360 --> 00:51:27,240
- ผมนึกถึงตอนเรียนศิลปะ ที่ทำเซาะๆ ใช่ไหม
- ใช่ ที่ทำ อ่า…

1037
00:51:27,320 --> 00:51:29,560
- ที่ทำเหมือนภาพพิมพ์อะไรเงี้ย
- เหมือนภาพพิมพ์

1038
00:51:29,640 --> 00:51:34,160
ก็แค่อยากได้ความรู้สึกของการใช้เครื่องมือช่าง
ให้มันหยาบๆ หน่อย ไม่งั้นมันจะเรียบไป ป๋าเต็ด

1039
00:51:34,240 --> 00:51:37,440
มันจะหยาบๆ มันจะมีความเป็น
เขาเรียกว่างานผีมือมากกว่า

1040
00:51:38,040 --> 00:51:41,320
แล้วมันส่งผลต่อเรื่องราวที่จะวาดไหมครับ

1041
00:51:41,400 --> 00:51:43,960
ว่าพอมันเซาะได้แล้ว มันก็เลยนึกถึงเรื่องแบบนี้

1042
00:51:44,040 --> 00:51:47,640
อะไรมันมาก่อน เทคนิคกับเรื่องที่จะเล่า

1043
00:51:47,720 --> 00:51:49,960
- เทคนิคมาทีหลัง ความรู้สึกมาก่อน
- โอเค

1044
00:51:50,040 --> 00:51:53,760
ความรู้สึกหยาบๆ ที่แบบบางที
บางเรื่องเรารู้สึกหยาบๆ กับมัน

1045
00:51:53,840 --> 00:51:56,080
- เราหยาบๆ เราอยากได้อย่างเงี้ย
- โอเค

1046
00:51:56,160 --> 00:51:59,960
แล้วพอเราไปวาดในผ้าใบหรือบนกระดาษ มัน…

1047
00:52:00,040 --> 00:52:02,440
มันไม่สาแก่ใจ
ป๋าเต็ด มันต้องมีการขูด มันต้องมีฝุ่น

1048
00:52:02,520 --> 00:52:06,080
ฟุ้งขึ้นมา มีเขม่า มีเสียงอี๊ดอ๊าด อี๊ดอ๊าด

1049
00:52:06,760 --> 00:52:09,000
- คือผมคิดถึงความสนุกตอนทำก่อน
- [ป๋าเต็ด] โอเค

1050
00:52:10,240 --> 00:52:12,080
[โน้ส] แล้วหลังจากนั้น

1051
00:52:12,160 --> 00:52:15,560
ไอ้เรื่องราวหรืออะไรมันจะไหลมา
เดี๋ยวมันก็ค่อยตามมาทีหลัง

1052
00:52:15,640 --> 00:52:17,240
งานผมมันจะปนกันครับ ป๋าเต็ด มันเหมือน…

1053
00:52:18,400 --> 00:52:20,040
ผมอธิบายได้ง่ายๆ ว่า

1054
00:52:20,800 --> 00:52:23,080
งานนี้เรียกว่างานเซมิแอบสแตร็กต์

1055
00:52:23,160 --> 00:52:26,320
- โอเค กึ่งแอบสแตร็กต์
- อ่า กึ่งแอบสแตร็กต์ คือเรียกว่า

1056
00:52:26,400 --> 00:52:28,680
- ดูรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง
- [ป๋าเต็ด] โอเค

1057
00:52:28,760 --> 00:52:31,360
- [โน้ส] ถ้าแอบสแตร็กต์คือไม่รู้เรื่องเลย
- [ป๋าเต็ด] ไม่รู้เรื่องเลย

1058
00:52:31,440 --> 00:52:33,920
เป็นนามธรรมสุดๆ อันนี้เซมิ

1059
00:52:34,000 --> 00:52:38,600
ทีนี้ ในความเป็นเซมิเนี่ย
ถ้าตีค่ามันก็คือความ…

1060
00:52:39,520 --> 00:52:40,920
- ความฝัน ป๋าเต็ด
- [ป๋าเต็ด] โอเค

1061
00:52:41,000 --> 00:52:45,440
เวลาเราฝันอะ
เรานะ… ไม่เคยฝันเรื่องเดียวถ้วน แบบว่า

1062
00:52:45,520 --> 00:52:50,240
- เมื่อคืนฝันเห็นจระเข้หนึ่งตัวถ้วนอะไรเงี้ย
- [ป๋าเต็ด] ก็จริง ใช่ๆ

1063
00:52:50,320 --> 00:52:52,520
[โน้ส] จระเข้ไล่เรา เรากระโดดลงไปหน้าผา

1064
00:52:52,600 --> 00:52:54,640
ลงไปหน้าผา ตกน้ำไป

1065
00:52:54,720 --> 00:52:57,520
และไปเจอผีใต้น้ำ และก็ไปเจอคุณครูเก่า

1066
00:52:57,600 --> 00:53:00,600
มีแฟนเรามาเรียกให้ไปกินข้าว

1067
00:53:00,680 --> 00:53:02,680
- เนี่ยมันเซมิ
- [ป๋าเต็ด] อ้า…

1068
00:53:02,760 --> 00:53:05,040
งานผมน่ะ มันประมาณนั้น มันเป็นเรื่องซ้อนทับ

1069
00:53:05,120 --> 00:53:08,480
แบบว่าเรารู้สึกกับคนนั้นอย่างงี้นะ
ตอนนั้นเราอย่างงี้

1070
00:53:09,000 --> 00:53:14,520
และความสนุกตรงเอามันมา
เชื่อมกันด้วยกัน มันก็เหมือน

1071
00:53:15,040 --> 00:53:17,760
- โอเค
- บันทึกความรู้สึกในช่วงนึง

1072
00:53:17,840 --> 00:53:20,320
ฉะนั้นจึงอธิบายว่ายากลำบาก

1073
00:53:20,400 --> 00:53:22,280
และเอาจริงๆ ผมก็ไม่อยากอธิบายด้วย

1074
00:53:22,360 --> 00:53:24,320
ผมว่าความสนุกมันอยู่ตรงที่แบบ…

1075
00:53:24,400 --> 00:53:27,080
- ตีความเอง
- ปล่อยให้เขาได้แบบ…

1076
00:53:27,160 --> 00:53:30,440
มันอาจจะไปเชื่อมโยงกับจินตนาการของเขา

1077
00:53:30,520 --> 00:53:32,720
หรือพูดคุยกับคนนี้ได้ อะไรอย่างเงี้ย

1078
00:53:32,800 --> 00:53:35,480
มันก็มีบางคนที่ชอบ
และหลายคนก็ไม่ชอบอะไรอย่างเงี้ยฮะ

1079
00:53:35,560 --> 00:53:37,640
[ดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลง]

1080
00:53:46,720 --> 00:53:48,400
ผมเห็นอีกคอลเลกชั่นนึง

1081
00:53:48,480 --> 00:53:51,040
ที่รู้สึกว่า ทำต่อเนื่องเหมือนกัน

1082
00:53:51,120 --> 00:53:52,920
เป็นหมวดงานไม้ปิงปอง

1083
00:53:53,000 --> 00:53:55,960
อันนี้คือพัฒนาจากรูปงานทรงสี่เหลี่ยมครับ

1084
00:53:56,040 --> 00:54:01,440
แล้วก็ลองมา
ลองเอามันมาอยู่ในรูปทรง…

1085
00:54:02,320 --> 00:54:05,080
อื่น และดูว่าเราจะจัดการมันอยู่ไหม

1086
00:54:05,920 --> 00:54:07,640
จัดการมันได้ไหม อะไรอย่างเงี้ยครับ

1087
00:54:07,720 --> 00:54:09,400
[ป๋าเต็ด] อะไรทำให้นึกถึงไม้ปิงปองครับ

1088
00:54:09,480 --> 00:54:11,320
[โน้ส] นั่นน่ะสิ ผมก็ตอบไม่ได้

1089
00:54:11,960 --> 00:54:13,760
จริงๆ นะผมก็ตอบไม่ได้

1090
00:54:13,840 --> 00:54:17,320
แต่ว่าเคยมีนักวิจารณ์ศิลปะ เขามาดูงาน

1091
00:54:17,400 --> 00:54:20,840
เขาบอกว่า และเขาก็พูดแทนเรานะ
เขาตีความว่า

1092
00:54:20,920 --> 00:54:23,840
- เนื่องจากคุณทำงานอยู่โดดเดี่ยว
- โอเค

1093
00:54:23,920 --> 00:54:26,080
คุณอาจจะอยากโต้ตอบ

1094
00:54:26,920 --> 00:54:27,920
กับตัวเอง

1095
00:54:28,000 --> 00:54:30,480
ผมบอก เออ มุมนี้ผมก็ยังไม่เคยคิดนะ

1096
00:54:30,560 --> 00:54:31,840
คือเราเองก็ไม่รู้

1097
00:54:31,920 --> 00:54:36,240
ไม่รู้ แต่ว่า เขามอง เขาตีความอย่างงี้
เออ… คุณอาจจะรู้สึกอยากจะโต้ตอบกับใคร

1098
00:54:36,320 --> 00:54:38,240
เพราะบอกจริงๆ การทำงานอย่างเงี้ย ป๋าเต็ด

1099
00:54:38,320 --> 00:54:41,040
ผมไม่มีเพื่อนเลย ไม่…

1100
00:54:41,120 --> 00:54:43,240
- นึกออกไหม มันโดดเดี่ยวมาก
- คุณก็นั่งวาดของคุณไป

1101
00:54:43,320 --> 00:54:44,960
ใช่ๆ

1102
00:54:45,040 --> 00:54:49,480
เหมือนคนเขียนหนังสือ
เหมือนตอนเวลาป๋าเต็ดเขียนคำนำในหนังสือ

1103
00:54:50,280 --> 00:54:52,520
ป๋าเต็ดต้องอยู่คนเดียว จะไปอยู่กับใครล่ะ

1104
00:54:52,600 --> 00:54:55,600
- [ป๋าเต็ด] ก็จริง ไม่งั้นมันจะเขียนไม่ออก
- มันก็ต้องนั่ง งึมงำ งึมงำ งึมงำ

1105
00:54:55,680 --> 00:54:57,560
ก็เลยเหมือนนั่งตีปิงปองกับตัวเอง

1106
00:54:57,640 --> 00:55:00,520
เขาว่านะ ผมก็รู้สึก เออ… เขาก็พูดจาดีนะ

1107
00:55:01,000 --> 00:55:03,000
- ผมเปิดดูข้างหลังได้ไหม
- ได้ๆ

1108
00:55:03,080 --> 00:55:06,160
ข้างหลังก็เป็นที่แขวน เดี๋ยวเขาจะติดที่แขวนให้

1109
00:55:06,240 --> 00:55:09,080
ผมนึกว่าคุณเพี้ยนขนาดวาดข้างหลังไว้

1110
00:55:09,160 --> 00:55:10,720
- เพื่อเอาไปแขวนบังไว้ด้วย
- มีๆ อันนี้

1111
00:55:10,800 --> 00:55:11,960
- นี่ นี่ไง
- จริงปะ

1112
00:55:12,440 --> 00:55:15,280
- นี่เลย สองด้านเลย
- อ๋อ นี่ไง เออจริงด้วย

1113
00:55:16,080 --> 00:55:17,640
โห แล้วมีหลายไซซ์

1114
00:55:17,720 --> 00:55:20,520
- อันนี้ด้านนึงนี่ทำเมื่อปีนานแล้ว
- นี่ และมีที่แขวนด้วย

1115
00:55:21,160 --> 00:55:23,160
- [โน้ส] ใช่
- [ป๋าเต็ด] นี่ บ้าจริงๆ

1116
00:55:23,240 --> 00:55:25,640
[โน้ส] คือ… วาดอันนี้เสร็จไปแล้ว แล้วก็

1117
00:55:25,720 --> 00:55:28,200
ทีนี้ อยากจะทำอีก

1118
00:55:28,280 --> 00:55:31,160
คือมันมีลายที่อยากจะวาดอีก แต่ว่ามันไม่มีไม้

1119
00:55:31,240 --> 00:55:34,800
คือไม้มันไม่ได้เลื่อยภายในวันเดียวนะ
คือทำพวกนี้ก็ต้องใช้เวลา

1120
00:55:34,880 --> 00:55:36,960
- อะ สิบวันเป็นอย่างน้อย
- ครับ

1121
00:55:37,040 --> 00:55:39,640
ผมก็ เออ… งั้นกูก็วาดด้านนี้ละกัน

1122
00:55:40,320 --> 00:55:42,080
นี่ โอเค

1123
00:55:42,720 --> 00:55:44,520
[โน้ส] มาวาด มาวาดด้านนี้แล้วก็

1124
00:55:44,600 --> 00:55:46,440
อ้าวทีนี้ชอบด้านไหนมากกว่า

1125
00:55:46,520 --> 00:55:49,480
เอาเป็นว่าตอนนี้ชอบด้านนี้
ก็เดี๋ยวจะเอาด้านนี้แขวน

1126
00:55:49,560 --> 00:55:52,600
ถ้าเบื่อด้านนี้เดี๋ยวค่อยเอาที่แขวนมาไว้ด้านหลัง

1127
00:55:52,680 --> 00:55:53,520
ใช่

1128
00:55:54,400 --> 00:55:58,200
อะไรที่ผมคิดว่า
มันมีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละถึงจะทำ

1129
00:55:58,280 --> 00:55:59,440
เขาทำเรียบร้อยแล้ว

1130
00:56:00,120 --> 00:56:01,520
ไม่ผิดหวังจริงๆ ครับ

1131
00:56:02,200 --> 00:56:04,760
งานช่วงนี้ที่ผมสังเกตก็คือ…

1132
00:56:04,840 --> 00:56:07,840
อย่างน้อยก็ สามรูปนี้เลยนะ ชัดๆ

1133
00:56:07,920 --> 00:56:10,560
มันจะมีโต๊ะอยู่ ผมเห็นนั่นก็มีโต๊ะอยู่

1134
00:56:10,640 --> 00:56:11,640
[โน้ส] ใช่ๆ

1135
00:56:11,720 --> 00:56:14,280
[ป๋าเต็ด] มันเป็นช่วงอะไรฮะ มีโต๊ะและก็มี

1136
00:56:14,360 --> 00:56:16,680
เนี่ย มีคนไปนอนอยู่ใต้โต๊ะบ้าง

1137
00:56:17,680 --> 00:56:19,920
- [โน้ส] ผมคิดในหัวมันมีคำนึง
- [ป๋าเต็ด] ครับ

1138
00:56:20,000 --> 00:56:23,240
มันมีคำว่า เชฟเทเบิ้ล

1139
00:56:23,320 --> 00:56:26,240
ใช่ไหม มีคำว่าเชฟเทเบิ้ล
ที่เวลาเราเจอตอนเนี้ย

1140
00:56:26,720 --> 00:56:28,400
ผมมาคิดถึงตอนนี้ละ เออ…

1141
00:56:30,200 --> 00:56:32,480
ไม่รู้อยู่ๆ คำว่าโจ๊ก โจ๊กเทเบิ้ลอะ

1142
00:56:32,560 --> 00:56:33,840
มันก็ขึ้นมา

1143
00:56:34,320 --> 00:56:38,680
มันขึ้นมาแต่ผมก็ยังไม่สามารถ
อธิบายมันได้ว่าทำไมวะ แล้วผมก็เลยรู้สึก

1144
00:56:38,760 --> 00:56:43,760
ก็เราเป็น เราเหมือนโจ๊กเกอร์คนนึง
เราเหมือนโจ๊กเกอร์คนนึงไรเงี้ย

1145
00:56:43,840 --> 00:56:46,880
อันนี้มันอาจจะเป็น โจ๊กเทเบิ้ลของเราก็ได้นะ

1146
00:56:46,960 --> 00:56:51,600
คือตอนเนี้ย เวลาคุยเรื่องนี้กับใครหลายๆ คน
เอาแค่คนรอบๆ ตัวคุณ

1147
00:56:51,680 --> 00:56:53,240
จะพูดคล้ายๆ กันคือ

1148
00:56:53,320 --> 00:56:55,880
อยากเห็นจริงๆ ว่าในหัวโน้สแม่งเป็นยังไง

1149
00:56:55,960 --> 00:56:57,560
ทำไมวาดแล้วหน้าตามันเป็นอย่างงี้วะ

1150
00:56:57,640 --> 00:57:00,200
- ในหัวคุณมันเหมือนแบบสวนสนุก
- จริง

1151
00:57:00,280 --> 00:57:03,000
- อะไรสักอย่าง
- สวนสนุกหรือเปล่าไม่รู้ หรือว่า

1152
00:57:03,480 --> 00:57:04,520
บางที… เนี่ยๆ

1153
00:57:04,600 --> 00:57:07,120
คำถามนี้ดีนะว่าอยากเห็นอะไรในหัว

1154
00:57:07,200 --> 00:57:09,560
มันก็คือสิ่งเนี้ย มันอยู่เต็มไปหมดเลย

1155
00:57:09,640 --> 00:57:11,800
- จริงเปล่านี่
- ป๋าเต็ด มันอยู่เต็มไปหมดเลย

1156
00:57:11,880 --> 00:57:14,760
แล้วบางทีมันนอนไม่หลับตื่นเช้ามา
ต้องตื่นแต่เช้ามืด

1157
00:57:15,280 --> 00:57:19,880
สิ่งแรกที่ผมลืมตาตื่นขึ้นมานะ
ยังไม่ลืมตาด้วยเนี่ยพอรู้สึกตัวปุ๊บ

1158
00:57:19,960 --> 00:57:23,400
มีแต่ไอ้พวกเวรเนี่ยอยู่เต็มไปหมดเลย
มีแต่ไอ้ตัวเวรเนี่ย

1159
00:57:23,480 --> 00:57:27,520
เฮ้ย… หรือจะไปทำไอ้นี่ดีกว่า
ตัวนี้ดีกว่า สีนี้ดีกว่า และเป็นแบบนี่นะ

1160
00:57:28,040 --> 00:57:30,120
บางทีผมรู้สึกว่าผมเป็น…

1161
00:57:30,640 --> 00:57:32,120
เป็นโรคจิต ป๋าเต็ด

1162
00:57:32,680 --> 00:57:35,920
เนี่ยๆ ที่ผมบอกว่าโรงพยาบาล
มันคืออย่างงี้จริงๆ นะ

1163
00:57:36,000 --> 00:57:38,480
และมันมีเยอะไปหมดเลย

1164
00:57:38,560 --> 00:57:41,240
ผมอยากรู้คนอื่นเขาเป็นกันหรือเปล่าวะ

1165
00:57:42,080 --> 00:57:44,040
สิ่งนี้ไม่ต้องพยายามสำหรับผม

1166
00:57:44,120 --> 00:57:47,520
แต่ถ้าผมทำไอ้เดี่ยวไมโครโฟน
ผมยอมรับเลยว่าผมต้องพยายาม

1167
00:57:47,600 --> 00:57:51,080
พยายามที่จะคัดสรรเลือกมุกนี้
จัดการกับมันอะไรอย่างเงี้ย

1168
00:57:51,160 --> 00:57:52,240
แต่สิ่งนี้นะ

1169
00:57:52,920 --> 00:57:54,720
มันพรั่งพรูมากเลย ป๋าเต็ด

1170
00:57:55,400 --> 00:57:58,520
อย่าหาว่าเวอร์เลย
มันเยอะจนวาดไม่ทันน่ะ

1171
00:57:58,600 --> 00:58:01,520
- โอเค
- มันเยอะจนปั้นไม่ทันจริงๆ แบบว่า

1172
00:58:01,600 --> 00:58:04,160
โอ๊ย กูอยากจะมีมือเยอะกว่านี้จังเลย

1173
00:58:04,240 --> 00:58:07,240
นี่อาจจะเป็นเหตุผลนึง
ที่ทำให้คุณทำงานพร้อมๆ กันหลายๆ อย่าง

1174
00:58:07,320 --> 00:58:09,240
- ใช่เลย เหมือน…
- ขึ้นไว้ก่อน เดี๋ยวลืม

1175
00:58:09,320 --> 00:58:14,320
ป๋าเต็ด ผมไม่ได้แค่ตีระนาดวงอย่างเดียวนะ
ผมวิ่งไปซออู้ อังกะลุง

1176
00:58:14,400 --> 00:58:16,880
คือเผลอๆ ไปรำด้วย

1177
00:58:17,560 --> 00:58:19,240
มันเหมือนมี…

1178
00:58:19,800 --> 00:58:23,120
- อะไรอยู่ในตัวผมเยอะแยะมาก
- ต้องรีบเอาออกมาไว้ก่อน

1179
00:58:23,200 --> 00:58:24,840
ตึ๊ดๆๆๆ

1180
00:58:24,920 --> 00:58:26,760
- นั่นแหละ
- มีไหม ลืมไหม

1181
00:58:26,840 --> 00:58:31,680
เพราะว่าคนเราหลายคน อย่างผมก็เป็น คือ…
มันฝันแล้วมันจำไม่ได้ แล้วแบบ… โอ๊ย

1182
00:58:31,760 --> 00:58:33,800
เป็นๆๆ

1183
00:58:33,880 --> 00:58:35,760
- ทีนี้ แล้วทำไงจะจำมันได้ล่ะ
- เออ

1184
00:58:35,840 --> 00:58:38,000
ผมก็ต้องตื่นมาสเก็ตช์และก็วาดไป

1185
00:58:38,080 --> 00:58:41,280
- เหมือนคลำๆ หาทางมันว่าแถวๆ นี้
- อ๋อ โอเคๆ

1186
00:58:41,360 --> 00:58:43,760
เราอาจจะไปเจอมันก็ได้ หรือไม่เจอ
เราอาจจะไปเจอ…

1187
00:58:43,840 --> 00:58:46,240
เรื่องอื่นตัวอื่นที่น่าสนใจกว่าไรเงี้ย

1188
00:58:46,320 --> 00:58:48,160
[ดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลง]

1189
00:59:12,800 --> 00:59:15,240
ผมขอดูงานสเก็ตช์ของโน้สได้ไหม

1190
00:59:15,320 --> 00:59:18,760
โน้สเป็นคนชอบสเก็ตช์นู่นสเก็ตช์นี่ตลอดเวลา

1191
00:59:18,840 --> 00:59:21,440
- ผมว่าอันนี้น่าจะ…
- เรียกว่าไม่มีวันไหนที่ไม่สเก็ตช์เลยละกัน

1192
00:59:21,520 --> 00:59:24,000
- [ป๋าเต็ด] เนี่ยๆ ผมเห็นที่กองๆ อยู่นี้ก่อนเลย
- [โน้ส] ใช่ๆ

1193
00:59:24,080 --> 00:59:25,680
[ป๋าเต็ด] มันเริ่มยังไง สมมุติว่า

1194
00:59:25,760 --> 00:59:29,000
อย่างสเก็ตช์อันเนี้ย มันนึกอะไรถึงสเก็ตช์รูปนี้

1195
00:59:29,080 --> 00:59:31,000
- หรือมันทำอะไรอยู่
- [โน้ส] เอาความสัตย์จริงเลยนะ

1196
00:59:31,080 --> 00:59:33,840
มันไม่ได้คิดเลยป๋าเต็ด มันรู้สึกอย่างเดียว

1197
00:59:33,920 --> 00:59:37,600
- โอเค
- คือความคิดมันจะ…

1198
00:59:38,160 --> 00:59:42,040
มันเหมือนมันต้องใช้กำลังในการคิด
แต่รู้สึกมันไม่ต้องเลย ป๋าเต็ด

1199
00:59:42,120 --> 00:59:46,040
มันรู้สึก ก็จะหยิบสีสเปรย์นี่มา
แล้วก็พ่นๆ ไปอย่างเงี้ย

1200
00:59:46,120 --> 00:59:47,960
เหมือนเด็กเล่นขายของเลย

1201
00:59:48,040 --> 00:59:51,440
- ดูไร้สาระมาก ดูไร้สาระมากเลยครับ
- โอเค

1202
00:59:51,520 --> 00:59:54,120
ทำไปเรื่อยๆ และก็มาเขียน

1203
00:59:54,200 --> 00:59:56,200
นี่ๆ มีคำคมด้วยครับบางที

1204
00:59:56,920 --> 00:59:59,800
- เจ็บสั้นดีกว่าปวดนาน
- [โน้ส] ใช่

1205
00:59:59,880 --> 01:00:02,440
- [ป๋าเต็ด] อันนี้คืออะไรฮะ
- [โน้ส] อันนี่มีฉลากยาด้วยก็คือ

1206
01:00:02,520 --> 01:00:04,840
ผมไปหาหมออะไรมาสักอย่าง

1207
01:00:04,920 --> 01:00:07,840
น่าจะเป็นกรดไหลย้อนหรืออะไรไม่รู้

1208
01:00:07,920 --> 01:00:09,920
อย่างเงี้ย มันก็เหมือนเป็นไดอารี่

1209
01:00:10,000 --> 01:00:11,160
ป๋าเต็ด นึกออกเปล่า

1210
01:00:11,240 --> 01:00:13,400
ว่าอันนี้มันต้องเกี่ยวข้อง
กับเรื่องปวดท้องอะไรสักอย่าง

1211
01:00:13,480 --> 01:00:15,440
- อะไรสักอย่างนึง แล้วก็ปะไป
- ใส่ไว้

1212
01:00:15,520 --> 01:00:18,000
บางทีได้ใบเสร็จจากเราไปซื้อสินค้ามา

1213
01:00:18,080 --> 01:00:20,240
เราก็ปะๆ ไปพวกเนี้ย ใช่ครับ

1214
01:00:20,320 --> 01:00:22,040
เมื่อกี้ผมแอบดู นี่

1215
01:00:22,720 --> 01:00:25,680
ความสุขขึ้นอยู่กับทัศนคติ

1216
01:00:25,760 --> 01:00:29,200
- มิใช่อยู่… อะไรเนี่ยฮะ กับสิ่งที่มี
- [โน้ส] กับสิ่งที่มี

1217
01:00:29,280 --> 01:00:32,280
- ใช่ๆ นึกถึงคำนี้ได้
- [ป๋าเต็ด] อันนี้คืออะไร คือ…

1218
01:00:32,360 --> 01:00:34,520
เหมือนสอนตัวเองไรเงี้ย

1219
01:00:34,600 --> 01:00:37,560
บางทีเรานึกสิ่งนั้น บางอันเราอาจไป
อ่านเจอมาจากที่ไหนอะไรอย่างเงี้ยครับ

1220
01:00:37,640 --> 01:00:40,080
- เคยมารื้อดูไหมฮะ
- เคยรื้อดูครับ เคยรื้อดู

1221
01:00:40,160 --> 01:00:42,760
แล้วมันก่อให้เกิด เป็นงานบ้างไหม เช่นอะไร

1222
01:00:42,840 --> 01:00:44,240
- เช่นแบบ อ่อเหรอฮะ
- ใช่

1223
01:00:44,320 --> 01:00:45,480
สมมุติ สมมุติอะ

1224
01:00:45,560 --> 01:00:47,480
ตัวนี้อาจจะแบบสเก็ตช์เล่นๆตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร

1225
01:00:47,560 --> 01:00:49,960
- ฮะ
- เป็นงูเป็ดอะไรอย่างเงี้ยอะฮะ

1226
01:00:50,040 --> 01:00:53,360
มันอาจจะทิ้งไว้นานมาก ปีนั้นปีหนึ่งเจ็ดงี้เป็นต้น

1227
01:00:53,440 --> 01:00:56,320
แล้วเฮ้ยๆ เราสเก็ตช์อันนี้ดีอะ
แล้วเราค่อย

1228
01:00:56,840 --> 01:00:58,400
ไปขยายขึ้น เออแบบ

1229
01:00:58,480 --> 01:01:01,960
แบบปั้นขึ้นมาเป็นตัวเล็กๆ
ดูซิว่าจัดทรงมันยังไง

1230
01:01:02,040 --> 01:01:04,080
และพัฒนาจากตรงนั้นไป อะไรเงี้ย

1231
01:01:04,160 --> 01:01:07,040
มันจะเริ่มจากสเก็ตช์ง่ายๆ โง่ๆ
อย่างเงี้ยก่อนครับ

1232
01:01:07,120 --> 01:01:09,000
- สมมุติอย่างเงี้ย
- [ป๋าเต็ด] รองเท้าทะลุ

1233
01:01:10,080 --> 01:01:12,960
เราคิดว่า เฮ้ย…มันจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้ามันใส่รองเท้าแบบนี้

1234
01:01:13,040 --> 01:01:17,520
แค่รู้สึกก่อน และก็ต้องเริ่มมาขึ้น
มาขึ้นดูว่า เฮ้ย…

1235
01:01:18,320 --> 01:01:21,960
มันทำแล้วมัน มันใช่ไหม
มันตอบสนองเราไหม

1236
01:01:22,480 --> 01:01:24,720
อันนี้คือที่มันยังไม่สนองคือมันดู…

1237
01:01:24,800 --> 01:01:26,400
ประดักประเดิดอยู่ เอ๊ะทำไม…

1238
01:01:26,480 --> 01:01:30,760
พอเป็นตีนนั้น และลองเปลี่ยน
เป็นตีนช้างดูได้ไหมอะไรอย่างเงี้ย

1239
01:01:31,880 --> 01:01:34,440
อย่างน้องเนี่ย น้องมะระเนี่ย มะระเนี่ย

1240
01:01:34,520 --> 01:01:36,240
- มะระเนี่ย
- อุ๊ยเดี๋ยว อยู่ดีๆ หัวหลุด

1241
01:01:36,320 --> 01:01:38,640
ผมก็ปะไปปะมาอย่างเงี้ยฮะ คือผม…

1242
01:01:38,720 --> 01:01:41,720
[ป๋าเต็ด] อ๋อ ก็คือลองเลื่อนดูว่า
มันควรจะอยู่กับตัวไหน

1243
01:01:41,800 --> 01:01:45,320
[โน้ส] คือไอ้น้องมะระเนี่ย กินมะระก่อน
เห็นเท็กเจอร์มัน ชอบ

1244
01:01:45,400 --> 01:01:46,480
เท็กเจอร์มะระ

1245
01:01:46,560 --> 01:01:49,560
ก็เอ๊ะหัวมันยังไม่มีเลยเว้ย เอาไงดีวะ

1246
01:01:50,160 --> 01:01:53,080
งั้นระหว่างนี้ยังจบไม่ได้ มาตั้งอีน้องนี่ก่อน

1247
01:01:53,160 --> 01:01:55,160
- เมื่อกี้ผมเห็นสเก็ตช์รูปนี้
- อีน้องนี้

1248
01:01:55,240 --> 01:01:56,840
ใช่ๆ เสร็จทีนี้ปึ๊บ

1249
01:01:56,920 --> 01:01:59,880
อะ อีนี่ งั้นหน้ามึงไว้ประมาณไหน อย่างงี้

1250
01:01:59,960 --> 01:02:01,760
ไปเห็นหมาปั๊กมาแล้วใส่

1251
01:02:01,840 --> 01:02:03,600
- ใส่เงี้ย นึกออกเปล่า
- [ป๋าเต็ด] อ้อ

1252
01:02:03,680 --> 01:02:08,040
- มาปึ๊บ เอ๊ะไม่ได้เว้ย
- [โน้ส] ลองดู มันยังไง สมมุติอย่างเงี้ย

1253
01:02:08,640 --> 01:02:12,560
มาดูเฮ้ย มันมาไม่มา
พอรู้สึกเราพอใจละ เราชอบละ

1254
01:02:12,640 --> 01:02:15,680
ถึงค่อยเอาอันเนี้ยเก็บกริบ

1255
01:02:16,280 --> 01:02:18,880
ส่งไปถอดแบบที่โรงหล่อ

1256
01:02:18,960 --> 01:02:20,600
[ดนตรีสนุกสนานบรรเลง]

1257
01:02:24,240 --> 01:02:27,480
นี่ก็อีกแหล่งนึง
กว่าจะได้เป็นตัวมึงเข้าใจไหม

1258
01:02:27,560 --> 01:02:32,640
กว่าจะได้เป็นตัวที่แบบ… มหากาพย์จนไม่รู้ว่า
เริ่มจากไหนและไปจบยังไง

1259
01:02:33,240 --> 01:02:34,640
อันนี้เทพิมพ์

1260
01:02:35,440 --> 01:02:36,320
มึงดูกล้วยกู

1261
01:02:36,400 --> 01:02:39,560
กล้วยกูเป็นหวีๆ นั่นน่ะ
กว่าจะได้เอามาประกอบ

1262
01:02:39,640 --> 01:02:40,720
คือคนไม่รู้

1263
01:02:40,800 --> 01:02:43,840
ก็จะคิดว่ามันปั๊มปึ้งออกมาเป็นตัว เห็นไหม

1264
01:02:43,920 --> 01:02:45,000
ไม่รู้กระบวนการ

1265
01:02:45,080 --> 01:02:47,640
แม่งต้องต่อเป็นชิ้นๆ

1266
01:02:48,680 --> 01:02:50,760
[ดนตรีสนุกสนานบรรเลง]

1267
01:03:03,680 --> 01:03:06,160
กูว่าเนี่ยที่กูทำเยอะๆ นี่คือ

1268
01:03:06,640 --> 01:03:10,360
เพราะต่อไปแบบ มันขายไม่ได้ กูก็จะให้แม่กู

1269
01:03:10,440 --> 01:03:12,680
- [ผู้หญิง] เอาไปทำไรคะ
- เข็นนี่ไง

1270
01:03:12,760 --> 01:03:15,000
อาร์ตจ้ะ อาร์ต

1271
01:03:15,080 --> 01:03:16,560
[เสียงผู้หญิงหัวเราะ]

1272
01:03:16,640 --> 01:03:18,560
[ผู้ชาย] ไม่ใช่กระปุกออมสินครับ เฮีย

1273
01:03:19,360 --> 01:03:21,440
นึกออกเปล่า นึกออกเปล่า

1274
01:03:21,520 --> 01:03:25,240
เอาไปพ่นสีและอาร์ตไหมเอ๊ย… ลูกฉันเองจ้า

1275
01:03:25,320 --> 01:03:28,120
อาร์ตไหม อาร์ต

1276
01:03:28,600 --> 01:03:31,400
[ป๋าเต็ด] เข้าใจหรือยังฮะคราวเนี้ย
ผมถามตัวเองครับ

1277
01:03:31,480 --> 01:03:33,480
ว่าเข้าใจหรือยัง ว่ามันไม่ง่ายเลย

1278
01:03:33,560 --> 01:03:38,360
และเริ่มเข้าใจว่าทำไม…
โน้สจึงบอกว่าใช้เวลาทั้งวันอยู่ใน…

1279
01:03:39,600 --> 01:03:41,240
- โซนนี้ของชีวิต
- ใช่ๆ

1280
01:03:41,320 --> 01:03:42,760
- ทั้งวันใช่ไหมฮะ
- ใช่ๆ

1281
01:03:42,840 --> 01:03:46,120
ถ้าเอาแบบปัจจุบันนี้เลย งานที่กำลัง

1282
01:03:46,760 --> 01:03:49,160
ทำอยู่ล่าสุด ณ ตอนเนี้ย

1283
01:03:50,160 --> 01:03:51,000
ทำพรม

1284
01:03:51,080 --> 01:03:53,240
[ดนตรีสนุกสนานบรรเลง]

1285
01:03:57,000 --> 01:04:01,280
โอ… ผมอยากให้ลูกสาวผมมาเห็นมาก
ลูกสาวผมชอบถักนิตติ้ง

1286
01:04:01,360 --> 01:04:03,360
วันหลังขอมานั่งเวิร์กช็อปด้วยได้ไหมครับ

1287
01:04:03,440 --> 01:04:06,920
ได้เลย ที่นี่มี…เขาเรียกว่ายอดฝีมือคอยให้ความรู้

1288
01:04:07,000 --> 01:04:09,480
มันเริ่มยังไง ทำไมคุณมาสนใจอยากทำพรม

1289
01:04:09,560 --> 01:04:12,600
มันเริ่มจากความรู้สึกแบบ

1290
01:04:12,680 --> 01:04:16,280
สมมุติเราเคยทำกับไม้แล้วมันแข็งมันแข็งกระด้าง

1291
01:04:16,360 --> 01:04:19,400
- ครับ
- แล้วลอง เอ๊ะ แบบที่เราวาดอะ

1292
01:04:19,480 --> 01:04:22,600
ถ้ามันนุ่มๆ แบบ นุ่มๆ

1293
01:04:22,680 --> 01:04:25,000
- มันจะรู้สึกยังไงบ้าง ก็เลยลอง
- [ป๋าเต็ด] รู้สึกนุ่มจริงๆ ด้วย

1294
01:04:25,080 --> 01:04:28,240
[โน้ส] วาดแบบ วาดแบบ แล้วก็ลองมา

1295
01:04:29,280 --> 01:04:33,400
จะไปหัดทำตามยูทูบ ก็ไปเปิดดูตามยูทูบ

1296
01:04:33,480 --> 01:04:36,280
- ครับ
- ป๋าไม่ง่ายเลย ไม่ง่าย

1297
01:04:36,360 --> 01:04:38,720
มันเป็นเรื่องที่ต้องใช้อุปกรณ์ปืนยิง

1298
01:04:38,800 --> 01:04:41,040
หรือการขึงเฟรมที่แบบ

1299
01:04:41,120 --> 01:04:43,600
ต้องมีคนที่มีความรู้
แต่ผมอยากทำผมก็ไม่รู้ทำไง

1300
01:04:43,680 --> 01:04:48,240
ผมก็เลยติดต่อไป คนที่เขาสอนในนั้น
ให้เขาช่วยมาสอนหน่อยได้ไหม

1301
01:04:48,760 --> 01:04:50,880
ก็คือเชิญเขามาสอนเลย

1302
01:04:50,960 --> 01:04:53,480
- ที่เห็นในยูทูบ เชิญมาเลย
- ใช่ เชิญเขามาสอนเลย

1303
01:04:53,560 --> 01:04:57,440
แล้วก็เอาพนักงานผมนี่แหละมานั่งเรียนกับเขา
และก็เหมือนทำเป็นเวิร์กช็อปเลย

1304
01:04:59,560 --> 01:05:02,480
- เริ่มจากเรียงจากเฟรมเล็กๆ อย่างงี้ก่อน
- [ป๋าเต็ด] อย่างงี้ก่อนเลย

1305
01:05:02,560 --> 01:05:05,960
เรียงจากเล็กๆ อะไรอย่างงี้ก่อนครับ
ซ้อมมือ ลองเขียนดู ตึดๆ ตึดๆ

1306
01:05:06,040 --> 01:05:08,760
เริ่มจากมั่วๆ
ยังไม่มีอะไรอย่างเงี้ยพวกนี้ก่อนครับ

1307
01:05:08,840 --> 01:05:10,840
- พอซ้อมมือเสร็จปึ๊บ ทีนี้…
- นี่ๆๆ

1308
01:05:10,920 --> 01:05:14,440
ลองขึ้นแบบที่ไม่ซับซ้อนมาก

1309
01:05:14,520 --> 01:05:15,960
แล้วทอออกมาได้

1310
01:05:16,040 --> 01:05:18,880
เรื่องการตัดต้องใช้ปัตตาเลี่ยนของเขา
อะไรอย่างเงี้ย

1311
01:05:19,400 --> 01:05:21,400
- [ป๋าเต็ด] เขาก็ตัดแบบนี้
- [โน้ส] ก็เหมือนตัดผม

1312
01:05:21,480 --> 01:05:24,320
- ก็เหมือนตัดผม ป๋าเต็ด
- [ป๋าเต็ด] จัดทรงให้เขา [หัวเราะ]

1313
01:05:24,400 --> 01:05:27,960
[โน้ส] จัดทรงทีนี้ก็เริ่มมาละ ก็เริ่มขยายแบบ

1314
01:05:28,040 --> 01:05:31,360
ทำมากันหลายผืนละจน…
คิดว่าเราเอาเทคนิคอยู่ละ

1315
01:05:31,880 --> 01:05:33,880
ผืนนี้คือผืนล่าสุดที่คิดว่า

1316
01:05:33,960 --> 01:05:35,560
เราจับเทคนิคพอจะได้ละว่า

1317
01:05:35,640 --> 01:05:38,440
อ๋อ ฟูขนาดนี้ไม่เวอร์ไป

1318
01:05:38,920 --> 01:05:40,200
ไม่เวอร์ไป

1319
01:05:40,280 --> 01:05:43,240
ถี่ขนาดนี้ แน่นขนาดนั้น อะไรเงี้ย

1320
01:05:43,320 --> 01:05:44,840
[ดนตรีสนุกสนานบรรเลง]

1321
01:05:54,400 --> 01:05:59,240
พอผมดูงานโน้สวันนี้
ถือว่าโชคดีมากที่ได้เข้ามาดู ผมรู้สึกว่า โห

1322
01:06:00,560 --> 01:06:02,920
น่าเสียดายที่มีคนได้เห็นน้อย

1323
01:06:03,000 --> 01:06:06,560
จริงๆ ผมว่าแบบ…
เนี่ยแหละ เอาแค่นั่งอยู่กับไอ้พรมนี่มันแบบ

1324
01:06:08,040 --> 01:06:10,120
[ป๋าเต็ด] มันบ้ามาก [หัวเราะ]

1325
01:06:10,200 --> 01:06:12,600
- ผมนั่งขยำมันได้ทั้งวัน
- [ป๋าเต็ดหัวเราะ]

1326
01:06:12,680 --> 01:06:13,800
มันเพลินมากเลยนะ

1327
01:06:13,880 --> 01:06:18,800
ที่โน้สบอกไงว่าคนเรามันมีความบ้าอยู่ในตัว
ทุกคนแหละ เมื่อกี้ที่ทำอยู่เนี่ย

1328
01:06:18,880 --> 01:06:21,600
[ทั้งคู่หัวเราะ]

1329
01:06:21,680 --> 01:06:24,280
เราทุกคน ล้วน…

1330
01:06:25,000 --> 01:06:27,720
เป็นสิ่งชำรุด ไม่ว่าทางใดก็ทางนึง

1331
01:06:28,240 --> 01:06:31,160
เอาเข้าจริงๆ สิ่งมีชีวิตที่เราป่วยทุกคนนะ

1332
01:06:31,680 --> 01:06:36,920
แต่เนี่ย เนี่ยเราแสดงว่า
เราเป็นคนปกติแค่นั้นแหละ ผมรู้สึกนะ

1333
01:06:38,440 --> 01:06:41,480
เนื่องจากว่าวันนี้เรานั่งคุยกันทำให้เรารู้ว่า

1334
01:06:41,560 --> 01:06:45,000
สิ่งที่โน้สรักมาก
มีความสุขมากคือการทำงานศิลปะ

1335
01:06:45,760 --> 01:06:50,440
แล้วคิดไว้หรือยังว่างานศิลปะชิ้นสุดท้ายของโน้ส
มันจะเป็นอะไรครับ

1336
01:06:50,520 --> 01:06:53,400
โห นี่คิดไว้เลยและผม…

1337
01:06:55,080 --> 01:06:56,080
สเก็ตช์ไว้เรียบร้อย

1338
01:06:57,080 --> 01:06:59,800
ผมจะทำ คือจะให้เขาไปเผาผมนะ

1339
01:07:00,320 --> 01:07:02,000
เอาศพไปเผา อย่าฝัง

1340
01:07:02,080 --> 01:07:04,400
เอาไปเผาเลย ไปเผาและเอากระดูก

1341
01:07:05,200 --> 01:07:09,600
มาป่น ป่นละเอียดๆ เลยนะ
ละเอียดเหมือนพริกไทย

1342
01:07:10,080 --> 01:07:14,800
และก็… เอาไปใส่ในไอ้…
โหลที่เป็นนาฬิกาทรายอะ

1343
01:07:16,720 --> 01:07:18,080
เป็นนาฬิกาทราย

1344
01:07:18,840 --> 01:07:21,080
เนี่ยชื่องานนี่แหละ อุดม แต้พานิช

1345
01:07:23,360 --> 01:07:25,160
[เสียงผู้ชมเชียร์และปรบมือ]

1346
01:07:32,040 --> 01:07:35,240
ที่ห้องนอนผม ป๋าเต็ด
ผมจะมีกระจกบานใหญ่บานนึง

1347
01:07:36,720 --> 01:07:38,800
ใหญ่เท่าผนังเนี่ยเลยฮะ เท่าผนังนี่เลย

1348
01:07:39,960 --> 01:07:43,360
สร้างชดเชยที่ตอนเด็กๆ
กระจกเป็นเสี้ยวๆ เอียง

1349
01:07:43,440 --> 01:07:45,320
เห็นเสียวๆ แต่ว่า…

1350
01:07:46,280 --> 01:07:47,400
อาบน้ำมาเสร็จ

1351
01:07:47,480 --> 01:07:50,040
ก็ยืน ก็แก้ผ้า ก็ออกจากห้องน้ำก็เจอกระจก

1352
01:07:50,120 --> 01:07:52,680
ก็แก้ผ้า ยื่นดูสภาพตัวเองที่แบบว่า…

1353
01:07:53,880 --> 01:07:55,880
จมูกโตๆ พุงป่องๆ

1354
01:07:55,960 --> 01:08:00,400
ก้นลีบๆ ขาโก่งๆ ดำๆ แห้งๆ ขาลายๆ แห้งๆ

1355
01:08:00,880 --> 01:08:04,040
ป๋าเต็ด ทุกครั้งที่ผมมองมันนะ ในกระจกอ่ะ

1356
01:08:04,800 --> 01:08:08,560
ไอ้สัตว์ มึงมา… มึงมาถึงอย่างงี้ได้ยังไง

1357
01:08:09,040 --> 01:08:10,680
มึงมาถึงตรงนี่ได้ยังไง

1358
01:08:10,760 --> 01:08:12,720
- คุณสมบัติมึงไม่น่าจะพร้อม
- จริง ใช่ ป๋า

1359
01:08:12,800 --> 01:08:15,360
มันไม่มีองค์ประกอบที่จะเกิดสิ่งนี้เลย

1360
01:08:15,440 --> 01:08:19,040
ฉะนั้น เมื่อเช้าเราไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวกันอะ

1361
01:08:19,120 --> 01:08:20,400
คนขายลอตเตอรี่

1362
01:08:20,480 --> 01:08:22,960
นี่คุณโน้สบ่ หล่อจังเลย

1363
01:08:23,040 --> 01:08:24,040
ป๋า

1364
01:08:24,120 --> 01:08:25,240
[ป๋าเต็ดหัวเราะ]

1365
01:08:25,320 --> 01:08:28,120
อยากจะโอนเงินให้เขาหมดบัญชีเลยเนี่ย

1366
01:08:28,200 --> 01:08:30,200
[ดนตรีสนุกสนานบรรเลง]

1367
01:08:46,800 --> 01:08:48,040
[ดนตรีหยุดบรรเลง]

1368
01:08:48,120 --> 01:08:50,600
[ป๋าเต็ด] อันนี้คือบ้านของคุณเองเลยรึป่าวฮะ

1369
01:08:50,680 --> 01:08:52,360
[โน้ส] ไม่ใช่ฮะ คือ…

1370
01:08:52,440 --> 01:08:54,880
บ้านเดิมผมอะ อยู่ติดกะบ้านหลังนี้

1371
01:08:54,960 --> 01:08:56,760
และก็ถูกทุบไปเป็นตึกละ

1372
01:08:56,840 --> 01:08:59,480
โครงสร้างใช่ เป็นๆ เซ็ตเดียวกัน

1373
01:08:59,560 --> 01:09:01,040
[ป๋าเต็ด] ก็คือเป็นไม้ทั้งหมด

1374
01:09:01,120 --> 01:09:03,360
ฝ้าก็ไม่มี ตอนนั้นไม่มีฝ้าด้วย

1375
01:09:03,440 --> 01:09:06,040
คำว่าไม่มีฝ้านี่ก็คือ ขึ้นไปก็เห็นสังกะสี

1376
01:09:06,120 --> 01:09:07,240
[โน้ส] สังกะสี ใช่

1377
01:09:07,320 --> 01:09:10,360
[ป๋าเต็ด] คุณอยู่ที่นี่ตั้งแต่อายุเท่าไหร่ถึงเท่าไหร่

1378
01:09:10,880 --> 01:09:13,720
ป.อะไรวะ ตอนนั้น เดี๋ยวนะ พ่อตายตอน

1379
01:09:14,320 --> 01:09:15,920
ประมาณห้าหกขวบ

1380
01:09:16,000 --> 01:09:18,800
แล้วแม่ก็พาหนีมาที่นี่เลย

1381
01:09:18,880 --> 01:09:20,320
มาเรียน

1382
01:09:20,400 --> 01:09:23,040
เรียนประถม เรียนประถมที่นี่ฮะ เรียนประถมที่นี่

1383
01:09:23,120 --> 01:09:25,440
[ป๋าเต็ด] นอนกันยังไง

1384
01:09:25,520 --> 01:09:28,680
รู้สึกจะตรงนี่เลยฮะนี่ๆ เขตนี้เลย อาณาเขตนี้

1385
01:09:28,760 --> 01:09:30,640
- อาณาเขตนี่เลยฮะ
- [ป๋าเต็ด] โอเค

1386
01:09:30,720 --> 01:09:32,600
อยู่มุ้งเดียวกัน มีมุ้งจะอยู่ตรงกลาง

1387
01:09:32,680 --> 01:09:35,200
- นอนมุ้งเดียวกันหมด
- นอนมุ้งเดียวกัน แล้วมีพัดลมตัวนึง

1388
01:09:35,280 --> 01:09:37,520
- ส่ายไม่ได้
- [ป๋าเต็ดหัวเราะ]

1389
01:09:37,600 --> 01:09:40,360
มุ้งไง มุ้งมันหนีบอยู่ไง

1390
01:09:40,840 --> 01:09:44,040
มุ้งมันหนีบอยู่มันก็ แกร๊กๆๆ

1391
01:09:44,120 --> 01:09:48,520
ไม่รู้ว่าแม่ผมทนนอนไปได้ยังไง
ผมนอนฟัง แกร๊กๆๆ อยู่อย่างนี้

1392
01:09:48,600 --> 01:09:52,240
พัดลมรุ่นนั้นคือพัดลมหน้าปก เทปพัดลม

1393
01:09:52,320 --> 01:09:54,080
- อ๋อ รุ่นนั้นเลย
- รุ่นนั้นเลย

1394
01:09:54,160 --> 01:09:57,680
พัดลมอันนั้นที่ผมเอามาเป็นปก
เพราะว่ามันลิงก์อะไรกับผมอยู่

1395
01:09:57,760 --> 01:09:59,800
พัดลมนั้นน่ะ มันก็กึ๊กๆ กึ๊กๆ กึ๊กๆ

1396
01:10:00,280 --> 01:10:04,200
กิจวัตรประจำวัน สมมุติตอนเช้าเกิดอะไรขึ้นบ้าง

1397
01:10:04,280 --> 01:10:08,280
แม่ผมไปตลาดโดยมีคำสั่งว่าผมต้องลุกไปก่อไฟ

1398
01:10:08,960 --> 01:10:11,680
- ก่อไฟนี่คือแบบเตาถ่านเลยอย่างนี้ไหม
- เตาถ่าน เตาถ่าน

1399
01:10:11,760 --> 01:10:14,360
เอาขี้ไต้ เขาเรียกขี้ไต้มา แล้วก็มาจุด

1400
01:10:14,440 --> 01:10:18,840
ต้มน้ำร้อน เพราะเขาต้องมาต้มน้ำยา
ขนมจีนแกงไก่ อะไรงี้ เพราะเขาทำกับข้าวขาย

1401
01:10:18,920 --> 01:10:20,920
เสร็จแล้ว แล้วยังไง อาบน้ำ ไปโรงเรียน

1402
01:10:21,000 --> 01:10:24,560
ใช่ อาบน้ำ ไปโรงเรียน
ก็เดินไปฮะ ที่ก็บ้านไม่มีรถ ก็เดินไป

1403
01:10:24,640 --> 01:10:27,440
- ไกลไหม จากนี่ไปโรงเรียน
- จากนี่ไปไกล

1404
01:10:27,520 --> 01:10:29,040
- ไกล
- [ผู้หญิง] เป็นกิโล

1405
01:10:29,120 --> 01:10:32,240
ใช่ เทศบาลสอง
เดินเลาะ เลาะๆๆ ไป แล้วก็

1406
01:10:32,320 --> 01:10:33,800
- ไม่มีจักรยาน
- ไม่มี

1407
01:10:33,880 --> 01:10:35,880
ตอนนั้นอยากมีมากเลย เพราะเพื่อนมีหมด

1408
01:10:35,960 --> 01:10:38,200
- เรียนเสร็จก็เดินกลับมา
- กลับมา

1409
01:10:38,720 --> 01:10:40,200
กลับมาต้องยังไงอะ

1410
01:10:40,840 --> 01:10:43,400
อย่าไปคิดเรื่องทำการบ้าน
ผมไม่เคยทำการบ้านเลย

1411
01:10:43,480 --> 01:10:45,400
- ผมไม่เคยทำการบ้านเลย
- คือมี แต่ไม่ทำ

1412
01:10:45,480 --> 01:10:47,520
ใช่ เพราะอะไร กลับมา

1413
01:10:48,520 --> 01:10:51,880
- กลับมาก็ต้องมาล้างจานไง ล้างหม้อ
- โอเค

1414
01:10:51,960 --> 01:10:56,080
จริงอยู่ แม่เขาล้างอยู่ แต่มันก็มีงาน
ที่เราต้องช่วย ต้องมาเก็บของนู่นนี่นั่น

1415
01:10:56,160 --> 01:10:59,080
อย่าไปหวังเลยว่า จะมีใครสอนการบ้าน

1416
01:10:59,160 --> 01:11:00,400
ไม่มี

1417
01:11:01,000 --> 01:11:02,800
ไม่มีเลย

1418
01:11:02,880 --> 01:11:05,160
เพราะว่าลำพังแม่เราอะ

1419
01:11:05,240 --> 01:11:07,480
เวลาจะนอนยังไม่มีเลย เพราะแม่ผมขายของ

1420
01:11:07,560 --> 01:11:10,160
แล้วมันจะมีช่วงนึงที่เราลำบากมากๆ คือ

1421
01:11:10,240 --> 01:11:14,160
ขาย ขายเช้ายันเย็น

1422
01:11:14,640 --> 01:11:15,680
พอเย็นปึ๊บ

1423
01:11:16,400 --> 01:11:19,200
แม่ผมเอาเตาแก๊สไปตั้ง

1424
01:11:19,280 --> 01:11:24,360
แล้วเปลี่ยนจากขายขนมจีน
น้ำยาส้มตำ กล้วยทอด ไปเป็นผัดไทย

1425
01:11:24,440 --> 01:11:28,400
- คือเบิ้ลเข้าไปอีก มื้อค่ำอีก
- อ๋อ เป็นมื้อ มื้อค่ำ [หัวเราะ]

1426
01:11:28,480 --> 01:11:32,240
คือตอนนั้นน่าจะเดือดร้อน ขัดสนมากเลยแหละ

1427
01:11:32,320 --> 01:11:34,320
[ดนตรีสนุกสนานบรรเลง]

1428
01:11:35,840 --> 01:11:38,160
[แม่] ตื่นตีห้ามา เราก็ไปตลาด

1429
01:11:39,120 --> 01:11:41,880
ไปซื้อของมาทำ ว่าวันนี้เราจะทำอะไรขาย

1430
01:11:42,400 --> 01:11:44,560
ก็กลับมาก็มาเปิด

1431
01:11:44,640 --> 01:11:47,640
มาจัดของมาอะไร มาเปิดประตู ยกตู้มา

1432
01:11:47,720 --> 01:11:50,160
มาปูให้มันดีๆ เรียงของแบบไหน

1433
01:11:50,240 --> 01:11:54,200
เออ แล้วก็ไปปอกมะละกอ ปอกไปทำอะไร
ทำแป้งกล้วยทอด

1434
01:11:54,720 --> 01:11:58,800
มันคนอายุ 20 กว่าน่ะ
มันคิดอะไรไม่ได้เพราะมันไม่มีตังค์

1435
01:11:58,880 --> 01:12:02,800
ไม่มี ไม่มีเงินหรอก ไม่มีเงิน
เงินนี่ไม่พูดถึง ไม่มีเลย

1436
01:12:02,880 --> 01:12:07,160
ซื้อของมาขาย เราเก็บ เอ๊ะ
อันนี้เราค่าเช่าบ้าน จนถึงค่าน้ำ ค่าไฟ

1437
01:12:07,240 --> 01:12:09,640
เพราะมันน้ำประปาใช่ไหมล่ะ มันต้องจ่าย

1438
01:12:09,720 --> 01:12:12,200
ตอนนั้นก็ไม่ค่อยได้ เฮ้ย มีแต่ทำอะไรที่จะได้เงิน

1439
01:12:12,280 --> 01:12:16,400
แต่ไม่ได้คิดไปถึงว่า จะรวย จะอะไร ไม่เคย

1440
01:12:16,480 --> 01:12:18,920
เออ ยังนึกไม่ออกเลย เลี้ยงได้ยังไง

1441
01:12:21,680 --> 01:12:25,560
[ผู้หญิง] อะไรที่รู้สึกว่า ภาพนี้ของแหมะ
ที่เราไอ้เหี้ย ทนไม่ได้แล้ว กูไปดีกว่า

1442
01:12:25,640 --> 01:12:27,920
[โน้ส] โอ๊ย อันนี้ จำเลย ไปตลาดด้วยกัน

1443
01:12:28,000 --> 01:12:31,280
แล้วก็จำได้ว่า เขามีขายโปสเตอร์

1444
01:12:32,200 --> 01:12:34,320
โปสเตอร์สมัยก่อน มันจะเป็นหมาเล่นการพนัน

1445
01:12:34,400 --> 01:12:36,960
- จะมีเป็นหมาหมาหมาเล่นการพนัน
- [ป๋าเต็ด] อ๋อๆ นึกออก

1446
01:12:37,040 --> 01:12:38,960
[โน้ส] หมาสูบบุหรี่ หมาเล่นการพนัน แล้วแบบ

1447
01:12:39,040 --> 01:12:41,600
ผมดูนะ ผมขำอะ เพราะว่าชอบ

1448
01:12:41,680 --> 01:12:44,360
แล้วก็ดึงเสื้อบอกเค้า จะเอา จะเอา

1449
01:12:44,840 --> 01:12:48,120
แม่ผมซื้อให้อันนึง
เป็นหมาเล่นการพนันนั่งเล่นไพ่ สูบบุหรี่

1450
01:12:48,880 --> 01:12:50,800
แล้วก็พอลงรถมา

1451
01:12:51,920 --> 01:12:55,320
ผมก็กระโดดมาติดโปสเตอร์ใต้บันได
บันไดที่เราเดินขึ้นเมื่อกี้

1452
01:12:55,400 --> 01:12:57,880
มันจะเป็นอย่างเงี้ย ผมก็ไปติดเลย
ไปหาอะไรมาติด

1453
01:12:57,960 --> 01:13:00,560
ในตอนนั้นอะ หากาวหาอะไร พยายามมาติด

1454
01:13:00,640 --> 01:13:01,600
[ป๋าเต็ด] อือ

1455
01:13:02,280 --> 01:13:06,200
แล้วขณะที่ติดอยู่แม่
ผมก็มากระชากโปสเตอร์แล้วก็ฉีก

1456
01:13:06,280 --> 01:13:07,160
เอ้า

1457
01:13:07,960 --> 01:13:09,040
ช็อต

1458
01:13:09,120 --> 01:13:12,280
ผมช็อตไปเลย
ผมช็อตไปเลย แหมะฉีกปุ๊บ

1459
01:13:12,360 --> 01:13:14,920
แล้วเขาก็เดิน ตึงๆๆ ไป

1460
01:13:16,320 --> 01:13:20,000
โห นี่แบบว่า เหมือนแบบ
เหมือนโดนแม่ตบหน้า

1461
01:13:20,080 --> 01:13:23,080
- คือไม่รู้เขาทำไปทำไม
- เอ้า ไม่รู้เหตุผลด้วยเหรอ

1462
01:13:23,160 --> 01:13:24,560
ณ วันนั้นไม่รู้หรอก

1463
01:13:25,080 --> 01:13:27,880
แต่โตมาตอนหลัง มองย้อนไปถึงเข้าใจ

1464
01:13:28,400 --> 01:13:30,280
เหนื่อยๆ นอนไม่พอ

1465
01:13:30,360 --> 01:13:34,440
เอาไปตลาดหวังว่าจะยกของลงจากรถสามล้อ
สามล้อก็จอดอยู่ข้างหน้า

1466
01:13:34,520 --> 01:13:40,040
ยกมะละกอ ยกมะพร้าวกะทิ
ที่ไปขูดยกของต่างๆ นานา

1467
01:13:40,120 --> 01:13:42,200
ไม่สนใจเลยมึงกระโดดลงไป
แล้วก็ไปติดโปสเตอร์

1468
01:13:42,280 --> 01:13:44,720
แล้วเขาคนเดียว เขาต้องมาขน

1469
01:13:44,800 --> 01:13:46,680
แล้วเราก็ยังไปสนแต่เล่นน่ะ

1470
01:13:48,560 --> 01:13:51,880
ขึ้นไง ขึ้น เหมือนไม่ช่วยกันน่ะ
แกก็คนเดียวนึกออกเปล่า

1471
01:13:51,960 --> 01:13:53,560
แต่ตอนนั้นเรายังไม่เข้าใจ

1472
01:13:53,640 --> 01:13:56,320
ผมเก็บปมนั้นเอาไว้ ปมนั้นเอาไว้แบบ โห…

1473
01:13:57,160 --> 01:13:59,920
ทำไมผู้หญิงคนนี้ใจร้ายจังวะ

1474
01:14:00,000 --> 01:14:01,800
แล้วก็เริ่มเอาเรื่องอื่นมาบวกกันละ

1475
01:14:02,680 --> 01:14:05,880
กอดก็ไม่เคยกอด สอนการบ้านก็ไม่เคย

1476
01:14:06,880 --> 01:14:10,520
ไอ้จะแบบทำตามบ้านคนอื่น
ที่เขาไปรับไปส่งไปโรงเรียน ไม่มี

1477
01:14:11,320 --> 01:14:15,920
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการเล่านิทานก่อนนอนนะ
เพ้อเจ้อ ไร้สาระไม่มี มีแต่ในหนัง นึกออกเปล่า

1478
01:14:16,000 --> 01:14:17,560
มาอยู่กับแม่คนนี้

1479
01:14:18,800 --> 01:14:21,880
มีแต่ความขัดสนอะ

1480
01:14:21,960 --> 01:14:24,120
กูไม่อยู่ละกับแม่คนนี้

1481
01:14:24,640 --> 01:14:27,680
ก็เลย ก็เลยหาทาง

1482
01:14:27,760 --> 01:14:30,320
อพยพไป คิดว่าอยู่กับญาติแล้วจะดี

1483
01:14:31,200 --> 01:14:34,240
เพราะตอนในอดีต เขาเคยพาไป

1484
01:14:34,720 --> 01:14:37,360
ตรุษจีน ตรุษจีนจะได้แต๊ะเอียจากญาติๆ

1485
01:14:37,440 --> 01:14:38,600
เคยไปครั้งนึงแล้วก็

1486
01:14:38,680 --> 01:14:40,920
ตอนนั้นได้มา ได้มาหลายร้อยอยู่

1487
01:14:41,000 --> 01:14:43,720
ก็รู้สึกว่า จำไว้อะ นั่นแหล่งอาหาร

1488
01:14:43,800 --> 01:14:47,480
- นั่นแหล่งอาหาร ใช่ ก็เลย
- ดูจะมีตังค์ อยู่ที่นั่น

1489
01:14:47,560 --> 01:14:50,080
- หนีไป
- แล้วหนีไปที่นั่นเลย ที่นั่นที่ว่านี่คือที่ไหน

1490
01:14:50,160 --> 01:14:52,040
- บ้านบึง ชลบุรี ใช่
- บ้านบึง

1491
01:14:52,120 --> 01:14:56,760
สมัยก่อน ถนนหน้าบ้านมันไม่ได้เป็นลาดยางนะ
มันจะเป็นดินแดง

1492
01:14:56,840 --> 01:15:00,440
คือเวลารถขับผ่านแล้วถ้าจอด
ดินแดงจะเข้ามาในบ้าน อย่างเงี้ย

1493
01:15:00,520 --> 01:15:02,480
- หนาอย่างนี้เลย มันเป็นอย่างงี้เลย
- ครับ

1494
01:15:02,560 --> 01:15:05,120
แล้วก็ ผมก็ขโมยตังค์แม่

1495
01:15:05,800 --> 01:15:07,000
- ขโมยตังค์ด้วย
- ใช่ๆ

1496
01:15:07,080 --> 01:15:11,040
เพราะว่าเวลาคนขายของ
เขาจะมีตะกร้าแล้วก็ใส่ตังค์ไว้

1497
01:15:11,120 --> 01:15:14,600
ตังค์เหรียญอยู่ข้างบน แบงก์อยู่ข้างล่าง
มีพระ เครื่องราง

1498
01:15:14,680 --> 01:15:17,760
ตะกรุด ปลัดขิก ให้ขายดีอะไรอย่างนี้
แล้วก็ผมโกยไปปุ๊บ

1499
01:15:17,840 --> 01:15:19,680
แต่เราขโมยมาหลายวันละ

1500
01:15:19,760 --> 01:15:22,440
เพื่อวันนี้ หาจังหวะ

1501
01:15:23,160 --> 01:15:25,720
จำได้เลยว่าเอาเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าโกดัก

1502
01:15:26,240 --> 01:15:29,640
ตอนนั้นเขาแถมมากับกล้องอะไรไม่รู้
แต่เราได้มาจากไหนไม่รู้นะ เราไม่มีกล้อง

1503
01:15:29,720 --> 01:15:31,120
ยัดไว้แล้วแอบไว้

1504
01:15:31,200 --> 01:15:32,600
แม่ก็กลับมาจากตลาด

1505
01:15:32,680 --> 01:15:34,840
เหมือนเดิม ไปตรงที่เราต้มน้ำ

1506
01:15:35,600 --> 01:15:39,240
แล้วก็นั่งทำไป สับไก่ไป ต้มอะไรไป แล้วก็พูดว่า

1507
01:15:39,760 --> 01:15:43,280
เอ่อ… ไอ้อู๊ด ไปซื้อซีอิ๊วให้แหมะหน่อย

1508
01:15:43,920 --> 01:15:45,520
นั่นแหละจังหวะนั้นแหละ

1509
01:15:45,600 --> 01:15:48,600
- จังหวะนั้นแหละ ปึ๊บ ผมก็เหลือบดู
- อ๋อ…

1510
01:15:48,680 --> 01:15:50,520
เขาก็อยู่ตรงนั้น
มองไม่เห็นผม ผมก็ลากกระเป๋ามา

1511
01:15:50,600 --> 01:15:53,280
- พอรถบัส บขส. เขาเรียกรถ 99
- อาฮะ

1512
01:15:53,360 --> 01:15:56,480
- 99 คือรถสีแดง รถร้อน รถร้อนไม่มีแอร์
- อ้อๆ 99

1513
01:15:56,560 --> 01:15:59,200
จอดฟึ่บมา จอดฟึ่บ…

1514
01:16:00,080 --> 01:16:01,120
วิ่งเลย

1515
01:16:01,200 --> 01:16:04,920
ไม่เห็น แต่มีคนบอกว่าขึ้นรถไป แค่นั้นเอง

1516
01:16:05,000 --> 01:16:06,640
[ผู้หญิง] แล้วคืนนั้นนอนหลับไหมคะ

1517
01:16:06,720 --> 01:16:08,720
โอ๊ย มันจะไปนอนหลับได้ยังไง มันไม่หลับหรอก

1518
01:16:08,800 --> 01:16:12,360
แต่มันยังคิดอะไรที่แบบ
จะทำยังไงอะไรแบบไหน

1519
01:16:12,880 --> 01:16:14,560
[ผู้หญิง] แล้วแหมะไม่ตามเหรอคะ

1520
01:16:14,640 --> 01:16:17,640
เอาเงินไหนไปนั่งรถตามอะ ถูกไหมล่ะ เอ้อ

1521
01:16:18,280 --> 01:16:20,480
ขึ้นรถไปเลย แล้วก็ไปลงหมอชิต

1522
01:16:20,560 --> 01:16:23,040
จำได้ว่าจากหมอชิตไม่รู้จะไปต่อยังไง

1523
01:16:23,120 --> 01:16:24,480
ตอนนั้นไม่รู้จริงๆ เลย

1524
01:16:25,040 --> 01:16:27,880
มีพระนั่งอยู่ใน… ในรถคันนั้นด้วย

1525
01:16:27,960 --> 01:16:31,680
ก็เลยถามพระว่าไปบ้านบึงไปยังไง หลวงพ่อครับ

1526
01:16:31,760 --> 01:16:34,000
หลวงพ่อเลยจูงมือไปหา

1527
01:16:34,720 --> 01:16:36,440
พนักงานแถวๆ นั้น

1528
01:16:36,960 --> 01:16:41,560
เอาไอ้นี่มันไปหน่อย มันจะไป
ชลบุรีบ้านบึง อะไรอย่างนี้ เริ่มจากตรงนั้น

1529
01:16:41,640 --> 01:16:43,280
พอไปโผล่ที่บ้านญาติ

1530
01:16:44,240 --> 01:16:45,600
คราวนี้เป็นเด็ก

1531
01:16:46,240 --> 01:16:49,280
ตอแหลเลยกู สร้างเรื่อง โดนแม่ตบตี

1532
01:16:49,840 --> 01:16:53,480
โดนแม่ใช้แรงงาน
ไม่ได้หลับไม่ได้นอนไม่ได้ไปเรียนหนังสือ

1533
01:16:53,560 --> 01:16:55,600
แม่ติดการพนัน แม่

1534
01:16:55,680 --> 01:16:59,800
- คือทำให้แม่เราดูเลวร้าย ญาติจะได้สงสาร
- เขาจะได้รับเอาไว้

1535
01:16:59,880 --> 01:17:01,400
ความเหี้ยของผม

1536
01:17:01,480 --> 01:17:04,240
พอไปอยู่ที่นั่นเข้าที่เข้าทางแล้ว เราเริ่มรู้สึก

1537
01:17:04,320 --> 01:17:08,680
นึกถึงคุณแม่ เริ่มเป็นห่วงคุณแม่เมื่อไหร่

1538
01:17:09,560 --> 01:17:12,560
ไม่มีเลยป๋า ในหัวผมไม่คิดถึงเขาเลย

1539
01:17:12,640 --> 01:17:16,360
เพราะตอนนั้นความรู้สึกของเราคือความไม่พอใจ

1540
01:17:16,440 --> 01:17:19,720
ความน้อยใจ ความเกลียดชัง

1541
01:17:20,520 --> 01:17:22,720
ใช่ ผมไม่คิดถึงเขาเลย

1542
01:17:22,800 --> 01:17:26,840
จน… ผมไปตอน 15

1543
01:17:27,320 --> 01:17:29,840
แล้วก็สักประมาณ 20 เนี่ยแหละ

1544
01:17:29,920 --> 01:17:31,560
ก็เออ เฮ้ย

1545
01:17:32,600 --> 01:17:34,760
กลับไปดูหน่อยซิว่าเป็นยังไงอะไรเงี้ย

1546
01:17:34,840 --> 01:17:37,080
เขาหายไปแต่เราก็ต้องสู้อยู่

1547
01:17:37,160 --> 01:17:39,080
จะทำยังไง ทำของขาย

1548
01:17:39,160 --> 01:17:42,400
ไม่ใช่พอคนนึงหายไปแล้ว
เราจะต้อง… ไม่ทำอะไรมันก็ไม่ได้

1549
01:17:42,480 --> 01:17:45,520
เพราะมันยังต้องกิน ต้องเช่าบ้าน

1550
01:17:45,600 --> 01:17:47,240
คนนึงเรียนหนังสือถูกไหม

1551
01:17:47,320 --> 01:17:50,440
แค่นั้นแหละ
ทำไงจะให้อยู่รอดในเมื่อเราไม่มีเงิน

1552
01:17:50,520 --> 01:17:52,000
ไม่มีใครเลย

1553
01:17:53,000 --> 01:17:54,360
เข้ามาที่บ้าน

1554
01:17:55,720 --> 01:17:59,520
เหมือนเวลามันไม่ได้เคลื่อนไปเลย
เหมือนมันถูกหยุดเวลาไว้เลย

1555
01:18:00,240 --> 01:18:03,200
มานอนก็นอนมุ้งเดิม พัดลมอันเดิม

1556
01:18:03,280 --> 01:18:06,200
คือไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย เหมือน…

1557
01:18:07,400 --> 01:18:09,640
เฮ้ย นี่เราไปตั้งหลายปี

1558
01:18:09,720 --> 01:18:11,800
ห้องน้ำก็ยังเป็นสังกะสีเหมือนเดิม

1559
01:18:11,880 --> 01:18:13,200
คือ อะไรวะเนี่ย

1560
01:18:13,280 --> 01:18:17,000
ที่สำคัญ ผมมองแม่ผม มันจะมีช่วงที่ผมมา

1561
01:18:17,080 --> 01:18:19,960
แล้วแม่ต้องไปงานบุญอะไรสักงานนึง

1562
01:18:20,440 --> 01:18:22,120
ผมเห็นเขาอาบน้ำแล้วก็ปะแป้ง

1563
01:18:22,200 --> 01:18:23,560
แล้วเขาก็ไปเอา…

1564
01:18:24,720 --> 01:18:27,640
ตุ้มหูมาใส่ ตามประสาผู้หญิง รักสวยรักงาม

1565
01:18:27,720 --> 01:18:30,080
ตุ้มหูเป็นแบบ ทองก็ปลอม

1566
01:18:32,120 --> 01:18:36,760
ไอ้ที่เป็นพลอยก็ปลอม
บิ่นข้างหลุดข้าง แต่ขอให้ได้มี

1567
01:18:36,840 --> 01:18:38,600
ทุกอย่างปลอมหมด แล้วก็…

1568
01:18:39,240 --> 01:18:42,240
ผมก็มองดูเขา แม่ผมก็ฟันหลอ ตรงกลางนี้

1569
01:18:43,960 --> 01:18:47,840
แม่กูฟันหลอ โอเค ตอนไปยังไม่หลอ ตอนนี้หลอ

1570
01:18:48,360 --> 01:18:50,760
แต่เขาไม่มีเงินไปทำฟัน

1571
01:18:50,840 --> 01:18:52,280
แล้วผมดูแกแบบ

1572
01:18:52,800 --> 01:18:53,920
โอ้โหเฮ้ย

1573
01:18:55,000 --> 01:18:56,000
แม่กู

1574
01:18:57,440 --> 01:19:00,160
แม่กู ไม่รู้อะ เป็นคำพูดไม่ได้

1575
01:19:00,240 --> 01:19:02,320
ทำไมแม่กูเขาลำบากขนาดนี้วะ

1576
01:19:02,400 --> 01:19:05,640
เกิดความรู้สึกตีกันอะไรบางอย่าง แบบว่า

1577
01:19:05,720 --> 01:19:07,560
ตอนนั้น แถวๆ นั้นเลย เป็นมวล

1578
01:19:07,640 --> 01:19:09,240
พออยู่กับแก ผมจำไม่ได้ว่าอยู่กี่วันนะ

1579
01:19:09,840 --> 01:19:11,600
เป็นมวลแบบ อีเหี้ย

1580
01:19:12,280 --> 01:19:13,280
เดี๋ยว

1581
01:19:14,520 --> 01:19:15,480
นี่กู…

1582
01:19:16,480 --> 01:19:19,080
กูแบบ… ทิ้งเขา

1583
01:19:20,320 --> 01:19:22,280
ทิ้งเขาไปหาความสบาย

1584
01:19:22,800 --> 01:19:24,280
อ่า แล้วมึงเนี่ย

1585
01:19:24,880 --> 01:19:26,560
ปล่อยให้เขาเผชิญความ…

1586
01:19:27,080 --> 01:19:28,440
ลำบากอยู่อย่างนี้เหรอ

1587
01:19:28,960 --> 01:19:30,560
มึงแบบ… มึงแบบ

1588
01:19:31,240 --> 01:19:34,240
มึงเป็นลูกผู้ชายแบบไหนวะ

1589
01:19:34,880 --> 01:19:36,960
ตอนนั้นมันก็เริ่มคำถามตัวเอง

1590
01:19:38,080 --> 01:19:39,080
เฮ้ย…

1591
01:19:41,760 --> 01:19:43,040
หน้าไม่อายอะ

1592
01:19:43,560 --> 01:19:45,160
ทำไมมึงหน้าไม่อายอย่างนี้วะ

1593
01:19:45,240 --> 01:19:49,880
มึงหวังที่จะเดินทางไปนู่น
แล้วแบบให้ญาติพี่น้องมอบอนาคตให้มึง

1594
01:19:50,360 --> 01:19:51,960
ซึ่งมึงก็เจอแล้วเนี่ย

1595
01:19:52,040 --> 01:19:55,600
หนีเสือมึงก็ไปเจอจระเข้อยู่นั่น
มันก็ทำงานหนักเหมือนกัน

1596
01:19:57,120 --> 01:19:59,280
อนาคตใครจะมอบให้มึงได้วะ

1597
01:20:01,040 --> 01:20:02,200
แล้วก็รู้สึกว่า

1598
01:20:02,800 --> 01:20:05,360
ไอ้เหี้ย มันก็มีแต่มึงนี่แหละ

1599
01:20:05,840 --> 01:20:07,200
ถ้ามึงไม่ทำแล้วใครจะทำ

1600
01:20:07,280 --> 01:20:09,480
น้องมึงมันก็ยังอยู่อย่างนี้ มันก็ยังเป็นน้อง

1601
01:20:09,560 --> 01:20:11,800
ส่วนพี่ชายก็อยู่ไหนก็ไม่รู้

1602
01:20:11,880 --> 01:20:14,520
มันเหมือนมีแต่มึงนี่แหละที่ต้อง…

1603
01:20:15,440 --> 01:20:18,520
เอ่อ สร้างอนาคตนี้ขึ้นมาเอง อะไรอย่างนี้

1604
01:20:18,600 --> 01:20:21,080
มันเริ่มวนเวียน วนเวียนคิดเรื่องนี้

1605
01:20:21,680 --> 01:20:24,480
[ผู้หญิง] เพราะตัวเอง
เป็นเด็กบ้านแตกด้วยปะคะ ไม่มีพ่อ

1606
01:20:24,960 --> 01:20:25,960
อ่อ

1607
01:20:26,800 --> 01:20:30,240
รู้สึก แต่ว่า… รู้สึกว่าจำเขามา

1608
01:20:31,440 --> 01:20:34,160
- อ๋อ มันต้องเป็นเด็กบ้านแตกแน่เลย
- ใช่ ใช่

1609
01:20:34,240 --> 01:20:36,360
- อาการแบบนี้
- เราเหมือนได้ชุดข้อมูลแบบ

1610
01:20:36,440 --> 01:20:40,840
อะไรตอนนู้น ไม่มีพ่อ ขาดพ่อ หรือบางคนขาดแม่

1611
01:20:40,920 --> 01:20:43,520
แล้วต้องทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาอะไรอย่างนี้

1612
01:20:43,600 --> 01:20:45,400
ติ๊กแล้วมันถูกทุกข้อเลย

1613
01:20:45,480 --> 01:20:48,000
- เราคือเด็กมีปัญหา
- คิดไว้และเราควรจะทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา

1614
01:20:49,600 --> 01:20:51,600
ทำไปเพราะจำเขามา

1615
01:20:51,680 --> 01:20:54,800
แต่จริงๆ พอโตมาหน่อยคิดได้แบบว่า

1616
01:20:55,280 --> 01:21:00,760
เดี๋ยว มึง มันจบไปตั้งนานแล้ว
พ่อมึงตายไปตั้งนานแล้ว นึกออกเปล่า

1617
01:21:00,840 --> 01:21:05,600
คือเรื่องของพ่อถ้าจะพูดเป็นภาษาผมก็คือ ช่างพ่อ

1618
01:21:06,360 --> 01:21:09,200
ช่างพ่อไปเหอะ เพราะเขาตายไปแล้วไง

1619
01:21:10,200 --> 01:21:13,200
มันไม่เกี่ยวอะไรกับเราเลย ไม่เกี่ยวกับ…

1620
01:21:13,280 --> 01:21:17,280
การที่เราจะมีชีวิตดีขึ้นไม่ได้ ไม่เกี่ยว

1621
01:21:17,360 --> 01:21:21,400
มึงอย่าเอา… พ่อตายมาเป็นข้ออ้าง
ในความห่วยของมึง

1622
01:21:21,480 --> 01:21:22,520
อืม…

1623
01:21:23,000 --> 01:21:25,920
คือมันคนละเรื่อง เขาตายไปแล้ว เขาจบไปแล้ว

1624
01:21:26,000 --> 01:21:28,600
หลายคนชอบเอาสิ่งนี้มานะ ว่า…

1625
01:21:29,480 --> 01:21:32,400
พ่อแม่แยกทางกัน
เราเป็นเด็กบ้านแตกเราต้องมีปัญหา

1626
01:21:32,480 --> 01:21:35,840
เดี๋ยว เขาแยกกัน เรื่องของเขา

1627
01:21:35,920 --> 01:21:36,920
ชีวิตมึง

1628
01:21:37,000 --> 01:21:39,080
มึงต้องรับผิดชอบเอง

1629
01:21:39,720 --> 01:21:42,280
มึงต้องเป็นคนรับผิดชอบชีวิตมึงเอง

1630
01:21:42,360 --> 01:21:46,440
มึงอย่าเอา… เอาพวกนี้มาเป็นเหตุผล
มาบังความห่วยของมึง

1631
01:21:47,160 --> 01:21:49,880
ฉะนั้นใครที่แบบว่ารู้สึกว่า เฮ้ย

1632
01:21:50,400 --> 01:21:53,760
อืม ทำไม่ได้ มีปม พ่อ…

1633
01:21:54,680 --> 01:21:57,680
พ่อตาย แม่ตาย ครอบครัวแตกแยก

1634
01:21:57,760 --> 01:21:58,920
นู่นนี่นั่น

1635
01:21:59,440 --> 01:22:01,440
- มึง มึงต้องตื่นก่อน
- อืม

1636
01:22:02,440 --> 01:22:06,520
คราวนี้พอกลับมาแล้ว อย่างที่โน้สเล่าเมื่อกี้ว่า
เริ่มรู้สึกได้ว่าเราต้องดูแลเขา

1637
01:22:07,000 --> 01:22:07,840
แล้ว…

1638
01:22:08,520 --> 01:22:11,760
มันดำเนินการต่อไปยังไง
บอกเขา ต่อไปนี้จะดูแลแล้ว หรือยังไง

1639
01:22:11,840 --> 01:22:14,600
ไม่มีเลย ไม่มี ก็เป็นแบบว่า เหมือนแบบว่า

1640
01:22:16,400 --> 01:22:17,520
ข้างในมันเริ่ม

1641
01:22:18,400 --> 01:22:21,200
- มีแกนอะไรแล้ว เหมือนมีเป้าหมายที่จะไป
- โอเค

1642
01:22:21,800 --> 01:22:24,280
แต่ก่อนไม่มี ใช้ชีวิตไปวันๆ

1643
01:22:24,360 --> 01:22:26,880
เรียนๆ เล่นๆ โดดๆ

1644
01:22:27,840 --> 01:22:30,560
คือไปวันๆ แค่นั้นเอง
แต่ตอนนี้มันเหมือนมันมีแล้วว่า

1645
01:22:30,640 --> 01:22:33,040
กูมีจุดบีที่กูจะไปถึงละ

1646
01:22:33,120 --> 01:22:36,520
ฉะนั้น กูไม่เกเรไปกว่านี้แล้ว

1647
01:22:37,000 --> 01:22:38,480
ไม่งั้นกูไม่น่าจะรอด

1648
01:22:38,960 --> 01:22:42,080
นั่นแหละ พอหลังจากนั้น พอมันเริ่มมีเป้าหมายปึ๊บ

1649
01:22:42,160 --> 01:22:44,960
ผมก็จะคัดท้ายตัวเองให้มันอยู่ร่องๆ นี้นะ

1650
01:22:45,040 --> 01:22:49,040
ไปละ อะไรที่มันไปทางทำเงิน ทางนู่น ทางนี่

1651
01:22:49,560 --> 01:22:51,000
เริ่มดิ้นรน

1652
01:22:52,480 --> 01:22:53,480
หางาน

1653
01:22:54,240 --> 01:22:56,640
ดิ้นรนไปสู่การแบบ…

1654
01:22:56,720 --> 01:22:58,600
ไปเป็นตัวประกอบ คัดเลือกนักแสดง

1655
01:22:58,680 --> 01:23:01,280
พาตัวเองไปจุดที่… ที่…

1656
01:23:01,360 --> 01:23:03,560
ที่ดีกว่าตอนนั้น เป็นอย่างนั้น

1657
01:23:03,640 --> 01:23:07,440
พอทีนี้ ระหว่างนั้นมันก็เหมือนงานมันก็มาเยอะขึ้น

1658
01:23:07,920 --> 01:23:09,160
ผมก็รู้สึกว่า เฮ้ย

1659
01:23:10,000 --> 01:23:13,080
เขาไม่น่าจะต้องขายส้มตำแล้วว่ะ อะไรอย่างนี้

1660
01:23:13,560 --> 01:23:18,080
ก็เลย ซื้อบ้านที่หมู่บ้านสินธร 24 ตารางวา

1661
01:23:18,160 --> 01:23:19,840
ด้วยเงินก้อนแรก เอ่อ…

1662
01:23:20,360 --> 01:23:22,760
ไป… เขาเรียกว่าไปผ่อนเขาอะนะ

1663
01:23:23,240 --> 01:23:26,040
จำได้เลย 1,700,000 บาท

1664
01:23:26,120 --> 01:23:28,200
ใช่ แล้วก็มาบอกว่า แหมะ

1665
01:23:28,680 --> 01:23:31,240
ไม่ต้องขายของแล้ว เดี๋ยวไปอยู่ด้วยกัน

1666
01:23:31,320 --> 01:23:33,760
เดี๋ยวผมจะเลี้ยงเอง วันนั้นนะ วันนั้นอะ

1667
01:23:34,280 --> 01:23:36,960
- วันนั้น วันนั้นที่บอก
- แล้วแม่ว่าไง

1668
01:23:37,040 --> 01:23:39,040
[ดนตรีเศร้าซึ้งบรรเลง]

1669
01:23:39,120 --> 01:23:40,400
น้ำตาไหลเลย

1670
01:23:40,960 --> 01:23:44,400
น้ำตาไหล ถือสากอยู่เลย กำลังตำส้มตำ มีลูกค้า

1671
01:23:44,880 --> 01:23:46,440
อุดมไปพอดี

1672
01:23:46,520 --> 01:23:50,080
แหมะ มาอยู่กรุงเทพเถอะ อู๊ดจะเลี้ยงเอง

1673
01:23:50,160 --> 01:23:52,560
เจ็บไข้ได้ป่วยเดี๋ยวอู๊ดดูแล

1674
01:23:52,640 --> 01:23:55,800
อุ๊ยแหมะยังขายได้อยู่เนาะ มันขายดีด้วยนะ

1675
01:23:56,320 --> 01:23:58,640
เอ้าก็ พอเขาพูดอย่างนั้น ลูกค้าก็อยู่

1676
01:23:58,720 --> 01:24:01,600
ก็ถือสาก น้ำตามันก็ไหล แหมะก็เดินเข้าหลังบ้าน

1677
01:24:02,080 --> 01:24:04,160
ลูกค้าไปแล้วถึงมาคุยกันอีก

1678
01:24:04,240 --> 01:24:08,960
บอกแหมะไปอยู่กรุงเทพเถอะ
เดี๋ยวอู๊ดจะ อะไรอย่างนี้ เขาจะเลี้ยง

1679
01:24:09,480 --> 01:24:12,480
มันดีใจนะ มันดีใจ มันมากกว่าดีใจ

1680
01:24:13,280 --> 01:24:16,160
ตอนนั้นก็ได้กลับมาอยู่ที่หมู่บ้านสินธรนั้นด้วยกัน

1681
01:24:17,600 --> 01:24:21,240
และพฤติกรรมของแหมะก็ค่อยๆ ดีขึ้น

1682
01:24:21,840 --> 01:24:25,320
- หมายถึงว่า ใช่ ค่อยๆ สื่อสารกับลูก
- อ้อ เหรอฮะ

1683
01:24:25,400 --> 01:24:28,000
มีความแบบมันเหมือนกลับมาเป็นแม่ลูกกันอีกทีนึง

1684
01:24:28,080 --> 01:24:32,040
♪ ฉันมองพัดลมอยู่บนเพดาน ♪

1685
01:24:32,600 --> 01:24:34,600
- อ้าว แล้วอะไรอีก
- ด้วยความฟุ้งซ่านปวดม่านนัยน์ตา

1686
01:24:34,680 --> 01:24:38,000
♪ ด้วยความฟุ้งซ่านปวดม่านนัยน์ตา ♪

1687
01:24:38,080 --> 01:24:39,640
พัดลมหมุนไปทางซ้ายและขวา

1688
01:24:39,720 --> 01:24:44,280
♪ พัดลมหมุนไปทางซ้ายและขวา ♪

1689
01:24:44,360 --> 01:24:45,960
มองไปมองมาน่าเอ็นดู

1690
01:24:46,040 --> 01:24:51,320
♪ มองไปมองมาน่าเอ็นดูจัง ♪
[หัวเราะ]

1691
01:24:51,880 --> 01:24:56,760
[ป๋าเต็ด] หน้าที่ของแหมะในเดี่ยวแต่ละครั้ง
มีตำแหน่งอะไรครับ

1692
01:24:57,480 --> 01:24:58,480
มารดา

1693
01:24:58,560 --> 01:24:59,600
[ป๋าเต็ดหัวเราะ]

1694
01:24:59,680 --> 01:25:01,560
- มารดา
- ที่เขาเรียกว่าตัวแม่

1695
01:25:01,640 --> 01:25:03,960
- ตัวแม่ มารดา
- คืออย่างนี้นี่เอง

1696
01:25:04,040 --> 01:25:06,240
เดินอยู่ทุกที่ เดินอยู่ทุกที่ ซอกแซก

1697
01:25:06,320 --> 01:25:08,240
นู่น นี่ นั่น อะไรอย่างนี้ มารดา

1698
01:25:08,320 --> 01:25:11,280
แล้วก็เอาจริงๆ ก็คือเป็นศูนย์กลาง เรียกว่า…

1699
01:25:12,560 --> 01:25:15,560
ศูนย์รวมจิตใจละกัน เพราะเขาเป็นแม่ครัว

1700
01:25:15,640 --> 01:25:19,240
- แม่ครัวจริงๆ
- ไม่ว่าจะไปที่ไหน แม่ผมก็จะเอาครัวไปตั้งที่นั่น

1701
01:25:19,320 --> 01:25:22,920
ที่นั่นเลย แม้กระทั่งว่า
ทางพารากอนบอกว่า ห้ามหุงต้ม

1702
01:25:23,600 --> 01:25:25,960
- ใช่ แล้วเป็นไง
- แม่ผมไม่ยอมแพ้

1703
01:25:26,040 --> 01:25:28,800
- ก็เอาเตาแก๊สไปตั้งที่ลานจอดรถ
- อ๋อ [หัวเราะ]

1704
01:25:28,880 --> 01:25:31,080
- ตรงนั้นได้ ผัดตรงนั้น
- ไปตั้งที่ลานจอดรถ

1705
01:25:31,160 --> 01:25:33,120
- แล้วเอาเข้ามาตรงนี้ อะไรเงี้ย
- เยี่ยม

1706
01:25:33,200 --> 01:25:34,960
ก็คือ เอ่อ…

1707
01:25:35,040 --> 01:25:35,880
ลักลอบ

1708
01:25:37,000 --> 01:25:40,040
ใช้วิธีบิดเบือน บิดเบือนข้อกฎหมาย

1709
01:25:40,120 --> 01:25:42,760
- เรียกว่าหาช่องว่างทางกฎหมาย
- หาช่องว่าง นั่นแหละ

1710
01:25:42,840 --> 01:25:45,200
ก็คือเพื่อ… ผมว่าเจตนาเขา

1711
01:25:45,720 --> 01:25:48,760
เพื่อให้ทำอาหารที่แบบว่า มันร้อนๆ อะ ป๋าเต็ด

1712
01:25:48,840 --> 01:25:50,640
ที่ทำขึ้นมาเอง อะไรเงี้ย

1713
01:25:50,720 --> 01:25:52,520
- [ป๋าเต็ด] ข้าวกล่องบางทีก็จืดชืด
- [โน้ส] ใช่ๆ

1714
01:25:52,600 --> 01:25:55,640
เขาอยากให้เราเจริญอาหาร
แล้วเขารู้ด้วยว่าผม…

1715
01:25:55,720 --> 01:25:59,160
ติดหวาน ชอบกินอะไรเงี้ย ผมว่า

1716
01:25:59,240 --> 01:26:01,440
เขาก็คือกำลังสำคัญด้านนี้

1717
01:26:01,520 --> 01:26:03,560
[ป๋าเต็ด] นั่นก็เรื่องนึง เรื่องอาหาร

1718
01:26:03,640 --> 01:26:05,880
อีกเรื่องนึงคือ เขาจะได้ไปเปิดบ่อน

1719
01:26:05,960 --> 01:26:07,200
[ป๋าเต็ดหัวเราะ]

1720
01:26:07,280 --> 01:26:09,480
ใช่ เพราะระหว่างที่ผมขึ้นเล่นเดี่ยว

1721
01:26:09,560 --> 01:26:12,120
พอผมขึ้นเวทีปึ๊บ เขาก็จะเอาผ้าปูเปิดบ่อนตั้งโต๊ะ

1722
01:26:12,200 --> 01:26:16,000
ลูกน้องทั้งหมดก็จะมาล้อมเขา
แล้วก็แทงเขา ป๊อกเด้ง

1723
01:26:17,120 --> 01:26:18,760
[ป๋าเต็ด] เขาเคยได้ดูไหม เดี่ยวเนี่ย

1724
01:26:18,840 --> 01:26:21,200
เขาเคยได้ยืนดูการแสดงบ้างไหม

1725
01:26:21,280 --> 01:26:22,680
เต็มๆ ผมคิดว่าไม่เคย

1726
01:26:23,200 --> 01:26:25,000
เขาเคย…

1727
01:26:25,520 --> 01:26:29,040
แง้มๆ อะ แง้มๆ แง้มๆ ดูอะไรอย่างนี้

1728
01:26:29,120 --> 01:26:30,160
มันมีอยู่ครั้งนึงเลย

1729
01:26:30,240 --> 01:26:32,160
ผมเล่นเดี่ยว…

1730
01:26:32,680 --> 01:26:34,920
- รอบวันแม่ รู้สึกว่าเดี่ยว 9 ใช่ไหม
- [ผู้หญิง] ใช่ค่ะ

1731
01:26:35,000 --> 01:26:38,200
วันนั้นอะผมรู้สึกว่าเค้ามา ผมก็อยากจะแบบ

1732
01:26:38,760 --> 01:26:41,040
- อ่า ให้ซีน
- เชิดชูแม่ผม

1733
01:26:41,560 --> 01:26:44,720
และคิดว่าเขาต้องดูอยู่ในห้องนั้น ผมก็เล่าอดีต

1734
01:26:45,240 --> 01:26:47,840
- ในการนู่นนี่ เคยทำให้เขาเจ็บช้ำน้ำใจ
- โอ้โห

1735
01:26:47,920 --> 01:26:50,240
- อย่างซึ้งเลย
- อย่างซึ้งเลย

1736
01:26:50,320 --> 01:26:53,440
เล่าไปก็ร้องไห้ไป ขี้มูกไหลไป ก็แบบ

1737
01:26:53,520 --> 01:26:54,800
อารมณ์มาเต็ม

1738
01:26:58,000 --> 01:27:00,160
คืนนั้น ขนของลง

1739
01:27:00,240 --> 01:27:02,200
เสร็จประมาณตีอะไรก็ไม่รู้

1740
01:27:02,720 --> 01:27:04,600
บ้านไม่แต่งละ ของยัดเข้าไป

1741
01:27:04,680 --> 01:27:07,080
แล้วเราก็เหมาเอาห้องนึงเป็นห้องนอนเรา

1742
01:27:07,160 --> 01:27:09,320
ไฟนีออนสว่างๆ แล้วก็

1743
01:27:09,400 --> 01:27:13,000
แล้วก็เอาฟูกที่เดิม
ที่เราเคยนอนมาแบเรียงหมดเลย

1744
01:27:13,640 --> 01:27:15,720
แล้วก็ นอนด้วยกัน

1745
01:27:16,960 --> 01:27:20,480
นอนตีนก่ายกัน ไม่ต้องมีมุ้ง

1746
01:27:22,240 --> 01:27:24,000
แล้วก็มีพัดลมตัวนั้นน่ะ

1747
01:27:24,720 --> 01:27:27,520
ซึ่งแม่งแบบ… ผมมองมันอะ

1748
01:27:27,600 --> 01:27:30,400
จากตอนเด็กๆ ผมมองมัน แล้วตอนนี้ผมมองมัน

1749
01:27:30,480 --> 01:27:33,360
มันเป็นอิสระ มันไม่ต้องติดมุ้งอะไร นึกออกเปล่า

1750
01:27:33,440 --> 01:27:35,440
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

1751
01:27:35,520 --> 01:27:37,520
[โน้สสูดน้ำมูก หายใจแรง]

1752
01:27:38,840 --> 01:27:41,680
ผมรู้สึกเป็นวันที่ผมมีความสุขมากเลย

1753
01:27:41,760 --> 01:27:44,640
นอนเอาตีนก่ายกัน เขี่ยๆ เขี่ยๆ กัน

1754
01:27:45,240 --> 01:27:48,760
พูดคุยกัน แล้วก็ซื้ออะไรมากินกันตอนกลางคืน

1755
01:27:50,520 --> 01:27:53,560
มันเป็นกับข้าวที่อร่อยที่สุด ตั้งแต่เกิดมา

1756
01:27:55,720 --> 01:27:57,520
ผมว่า การ…

1757
01:27:59,000 --> 01:28:02,280
การกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาเนี่ย
มีความหมายมาก

1758
01:28:04,480 --> 01:28:06,160
ใครที่มีครอบครัว

1759
01:28:07,240 --> 01:28:08,680
รักษาเอาไว้นะครับ

1760
01:28:10,920 --> 01:28:13,560
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

1761
01:28:31,960 --> 01:28:35,680
ผมว่าไม่มีใครรักเราเท่าแม่เราแล้ว

1762
01:28:35,760 --> 01:28:37,520
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

1763
01:28:41,440 --> 01:28:44,320
ผมมารู้ทีหลัง คือระหว่างตอนผมร้องไห้นั้นนะ

1764
01:28:44,400 --> 01:28:46,560
เด็กสเตจวิ่งไปบอก แหมะ

1765
01:28:47,040 --> 01:28:49,920
แหมะ ไปดูเร็ว เฮียพูดเรื่องแหมะ

1766
01:28:51,320 --> 01:28:53,720
แล้วไง แม่ผมก็เล่นไพ่ แล้วไง

1767
01:28:54,360 --> 01:28:57,160
เขาร้องไห้ด้วย เขาพูดถึงแหมะ เฮียร้องไห้

1768
01:28:57,240 --> 01:29:00,280
หืม… ร้องไห้เลยเหรอ โอเค

1769
01:29:00,360 --> 01:29:04,520
ให้มันร้องไป ให้มันร้องไป

1770
01:29:04,600 --> 01:29:06,440
ให้มันร้องไป

1771
01:29:06,520 --> 01:29:07,480
ให้มันร้องไป

1772
01:29:07,560 --> 01:29:08,720
เล่นไพ่ต่อ

1773
01:29:09,680 --> 01:29:10,960
[ผู้หญิง 1] ให้มันร้องไป

1774
01:29:11,960 --> 01:29:15,760
- ตอนที่บอกให้ร้องไป นี่คือตีอยู่ไหมคะ
- [ผู้หญิง 2] ตีอยู่

1775
01:29:15,840 --> 01:29:17,480
[ผู้ชาย] แหมะรอโง่อยู่

1776
01:29:17,560 --> 01:29:21,480
หลังจากนั้น คุณก็อยู่กับคุณแม่มาโดยตลอด
แทบจะเรียกว่าตัวติดกันเลย

1777
01:29:21,560 --> 01:29:24,520
วันแม่นี่ ถามซิอุดมให้อะไรแหมะ

1778
01:29:25,000 --> 01:29:27,960
- ให้อะไรพูดมาเลย
- ให้บุญกุศลไปพบชาติหน้า

1779
01:29:28,040 --> 01:29:30,200
ไม่ใช่ ต้องมีอย่างอื่น

1780
01:29:30,280 --> 01:29:34,240
- ให้อะไร พูดต่อหน้าทุกคน
- ให้ความรักอันไม่มีขอบเขตและราคา

1781
01:29:34,320 --> 01:29:36,080
กอดนี้มีอะไร

1782
01:29:36,160 --> 01:29:37,680
กอดนี้คือความอบอุ่น

1783
01:29:40,040 --> 01:29:41,880
- พูดมาเลย เร็วๆ
- อ้ะ

1784
01:29:42,800 --> 01:29:45,320
- หมื่นนึงต้องมี
- [ผู้ชาย] โอ้

1785
01:29:45,400 --> 01:29:47,120
[ผู้ชาย] ทำไมปล่อยเลยล่ะ

1786
01:29:48,920 --> 01:29:52,440
- หมื่นนึงรู้สึกจะมีเอง
- [ผู้ชาย] อ๋อ มีแล้ว

1787
01:29:52,960 --> 01:29:54,560
ผมมองแม่อีกแบบนึงแล้ว ผมคิดว่าเรา

1788
01:29:54,640 --> 01:29:57,440
ไม่ใช่แค่แม่ลูกนะ เราเป็นคู่ชีวิต

1789
01:29:57,960 --> 01:29:59,800
คือคู่ชีวิตในความหมายของผมก็คือ

1790
01:29:59,880 --> 01:30:02,560
อยู่กันไปอย่างนี้ คือผมจะไม่ห่างจากแม่ผมเลย

1791
01:30:03,680 --> 01:30:07,320
จนกว่าใครจะ… เรียกว่า ตายกันไปข้างนึงอะ

1792
01:30:07,400 --> 01:30:09,400
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

1793
01:30:16,320 --> 01:30:20,360
สมมุติว่ามีคนเอาชีวิตโน้สไปทำเป็นหนัง

1794
01:30:20,440 --> 01:30:25,400
ซีนไหนในชีวิตของโน้สที่…
จะต้องมีในหนังเรื่องนี้แน่ๆ

1795
01:30:25,480 --> 01:30:27,800
เป็นซีนแบบสำคัญ

1796
01:30:27,880 --> 01:30:31,920
มีๆ อันนี้ต้องมีเลย
อันนี้ต้องมีเลยฮะ สักประมาณ…

1797
01:30:33,680 --> 01:30:35,520
เดี่ยว

1798
01:30:36,240 --> 01:30:38,520
6 แถวๆ เดี่ยว 6

1799
01:30:38,600 --> 01:30:39,760
ครับ

1800
01:30:39,840 --> 01:30:44,920
ตอนนั้นน่ะ ผมเริ่มรู้จักพี่ปลาละ
พี่ปลา ชิ้นโบแดง

1801
01:30:45,000 --> 01:30:47,520
- ปลา ไอเบอร์รี่ ใช่ พี่ปลาเนี่ย
- ไอเบอร์รี่

1802
01:30:48,240 --> 01:30:50,440
พี่ปลา พอเริ่มมารู้จักกัน

1803
01:30:50,520 --> 01:30:53,760
ด้วยความที่เขาเก่งเรื่องธุรกิจ บริหารการเงิน

1804
01:30:53,840 --> 01:30:55,680
เขาก็มาถามบริษัทผมว่า

1805
01:30:56,200 --> 01:30:59,400
เฮีย เรียกเฮียนะ เฮียมีคนดูบัญชีหรือยัง

1806
01:31:00,160 --> 01:31:01,000
บัญชีมันเป็นยังไง

1807
01:31:01,080 --> 01:31:04,200
เพราะเขาห่วง
กลัวผมไม่ไปเสียภาษีนู่นนี่นั่นไรเงี้ย

1808
01:31:04,280 --> 01:31:08,040
ผมก็บอก ก็มีเด็กดูอยู่เนี่ย เด็กดูอยู่

1809
01:31:08,120 --> 01:31:10,800
งั้นเดี๋ยวหนูไปคุยกับเขาให้นะ
เพราะเดี๋ยวเฮียจะลืม อะไรอย่างนี้

1810
01:31:11,280 --> 01:31:14,000
พี่ปลาก็เลยไปช่วยตรวจสอบบัญชี

1811
01:31:15,560 --> 01:31:17,560
ปรากฏเด็กคนนั้นมาร้องไห้กับผม

1812
01:31:18,080 --> 01:31:20,520
เฮีย ตอนเช้านะ เฮีย

1813
01:31:21,560 --> 01:31:24,520
เฮีย หนูขอลาออก เป็นคนใต้

1814
01:31:24,600 --> 01:31:25,840
หนูขอลาออก

1815
01:31:25,920 --> 01:31:27,240
ออกทำไม

1816
01:31:27,760 --> 01:31:33,480
พี่ปลา อยู่ๆ ก็มาขอตรวจบัญชี ตรวจสอบบัญชี
อะไรยอดกระทบ ยอดอะไรอย่างนี้

1817
01:31:33,560 --> 01:31:35,000
อ้าว แล้วทำไม

1818
01:31:35,080 --> 01:31:38,440
หนูบอกเลย คนใต้เขาไม่ชอบ

1819
01:31:38,520 --> 01:31:40,320
น่ะ เหมาเป็นคนใต้ไม่ชอบ

1820
01:31:40,400 --> 01:31:42,000
คนใต้ไม่ชอบให้ตรวจบัญชีเหรอครับ

1821
01:31:42,840 --> 01:31:45,360
คนใต้เขาไม่ชอบ เขาถือว่าดูถูกศักดิ์ศรีกัน

1822
01:31:45,440 --> 01:31:47,680
หนูไม่อยู่แล้ว เฮ้ย…

1823
01:31:47,760 --> 01:31:51,000
ตอนนั้นนะผมก็เป็นเดือดเป็นร้อนแทนเขา
เพราะไอ้นี่ก็อยู่มาหลายปีเหมือนกัน

1824
01:31:51,080 --> 01:31:54,320
- เฮ้ย ขอโทษ เขาแค่อยากช่วย
- เราก็รักลูกน้อง

1825
01:31:54,400 --> 01:31:57,920
เฮีย หนูพอแล้วถ้าไม่ไว้ใจกันอย่างนี้
อย่าทำงานเลย

1826
01:31:58,000 --> 01:31:59,880
สงสัยเหรอ สงสัยว่าหนูโกงเหรอ

1827
01:31:59,960 --> 01:32:02,760
เฮีย ถ้าหนูจะโกงเฮีย หนูโกงไปตั้งนานแล้ว

1828
01:32:02,840 --> 01:32:06,280
ไม่มานั่งรอทำงานอยู่หลายปีนี้หรอก โธ่ เฮีย

1829
01:32:06,360 --> 01:32:10,160
แต่หนูรักเฮียนะ แต่หนูไม่อยู่หรอก คนแบบนี้

1830
01:32:11,080 --> 01:32:14,960
กอดเขา น้ำตาเขาไหลลงบ่านี่เลย กอด ฮือๆ

1831
01:32:15,040 --> 01:32:18,600
เฮียขอโทษ เฮียขอโทษด้วยนะ
เขาแค่อยากช่วยเฉยๆ มึงก็

1832
01:32:18,680 --> 01:32:20,120
หนูไม่อยู่หรอก

1833
01:32:20,960 --> 01:32:22,560
หนูไปเลยละกัน วันนี้

1834
01:32:23,040 --> 01:32:24,080
ออกไปเลย

1835
01:32:24,160 --> 01:32:25,800
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

1836
01:32:26,440 --> 01:32:27,800
ทิ้งบริษัทเวิ้งว้าง

1837
01:32:29,360 --> 01:32:31,760
แล้วก็ไม่รู้จะไปบอกพี่ปลายังไง

1838
01:32:31,840 --> 01:32:34,600
เพราะว่าจะไปบอกเขา
ก็เหมือนเขาเป็นต้นเหตุทำให้พนักงาน…

1839
01:32:34,680 --> 01:32:36,320
ก็เลยเก็บอันนี้ไว้ในใจ

1840
01:32:36,400 --> 01:32:38,560
โอเค ในช่วงเวลานั้นเอง

1841
01:32:38,640 --> 01:32:41,960
ผมไปซื้อของจากจตุจักร เป็นตู้เก่า

1842
01:32:42,040 --> 01:32:43,960
ผมบ้าตู้เก่า ตู้ไม้อะไรอย่างนี้

1843
01:32:44,040 --> 01:32:48,400
จำได้เลยว่าไปซื้อกับโรจน์ โรจน์ ตลาดรถไฟ
เนี่ยแหละ แต่ตอนนั้นตลาดรถไฟยังไม่มี

1844
01:32:48,480 --> 01:32:51,000
เป็นตู้ยา มา 65,000

1845
01:32:51,560 --> 01:32:53,360
มาส่ง ส่งปุ๊บ

1846
01:32:53,440 --> 01:32:57,160
ผมก็ไม่มีเงินสด นึกออกเปล่า ผมก็ เฮ้ย…

1847
01:32:57,680 --> 01:33:01,520
เอางี้ บอกตู้เขารอแป๊บนึง จอดรถรอ

1848
01:33:02,000 --> 01:33:04,360
ไอ้ต๊อด ต๊อดไปกดตังค์ให้หน่อย

1849
01:33:05,720 --> 01:33:08,240
เอาบัตรเอทีเอ็มให้ไป

1850
01:33:09,160 --> 01:33:12,320
เอาเลขรหัสให้ไป
เขียนใส่กระดาษโพสต์อิทแปะไป

1851
01:33:12,800 --> 01:33:16,120
ต๊อด ไปกดมา 65,000 ครับเฮีย

1852
01:33:16,840 --> 01:33:20,560
บ้านผมอยู่ห่างจากน้อมจิตต์ประมาณไม่ถึงสิบนาที

1853
01:33:20,640 --> 01:33:23,400
มันขับมอไซค์ งื้น… หายไป

1854
01:33:24,480 --> 01:33:26,720
กลับมา เตะขาตั้ง ปึ้ก

1855
01:33:26,800 --> 01:33:27,680
เฮียครับ

1856
01:33:30,760 --> 01:33:33,360
ตู้เอทีเอ็มมันบอกว่าเฮียเหลือตังค์อยู่พันนึงครับ

1857
01:33:34,400 --> 01:33:36,160
บอกต๊อด มึงทะลึ่งเลย

1858
01:33:36,960 --> 01:33:40,320
ทะลึ่งเลย กูนี่ไปเล่นหนังเล่นนู่นนี่นั่น
กูมีตังค์เยอะแยะเลยนะ

1859
01:33:40,400 --> 01:33:43,600
จะบ้าเหรอ มีตังค์อยู่พันนึง มึงกดเป็นหรือเปล่า

1860
01:33:44,080 --> 01:33:47,160
คือมึงไม่ใช่ไปกดทีเดียว 65,000

1861
01:33:47,240 --> 01:33:49,520
มันจะมาออกได้ยังไง มันกดทีนึงมันก็จะแบบ

1862
01:33:49,600 --> 01:33:54,000
บางตู้ก็หมื่นนึง หรือหมื่นห้า
มันต้องกดหลายครั้ง มึงกดหลายครั้งหน่อย

1863
01:33:54,080 --> 01:33:55,640
ไอ้ฟายเอ๊ย

1864
01:33:55,720 --> 01:33:57,280
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

1865
01:33:58,400 --> 01:33:59,400
ไปอีกรอบนึง

1866
01:33:59,480 --> 01:34:02,960
งื้น… กลับมาเฮียครับ มันบอกเหมือนเดิมครับ

1867
01:34:04,240 --> 01:34:06,080
ต๊อด เอาอย่างนี้ละกัน ไอ้เอื้อง

1868
01:34:06,760 --> 01:34:09,200
เอื้องเป็นฝ่ายกราฟิก เรียนศิลปากรอยู่

1869
01:34:09,280 --> 01:34:12,680
เอื้องๆ ซ้อนมอไซค์ไปช่วยมันหน่อย
ไปสอนมัน ต่อไปมันจะได้ไปทำได้

1870
01:34:12,760 --> 01:34:15,080
ไอ้อ้วน ตัวอ้วนๆ ซ้อนมอไซค์

1871
01:34:15,600 --> 01:34:17,680
หายไปสิบกว่านาที กลับมา

1872
01:34:17,760 --> 01:34:18,880
เฮียคะ

1873
01:34:20,640 --> 01:34:22,240
ต๊อดมันดูผิดจริงๆ แหละค่ะ

1874
01:34:26,440 --> 01:34:28,080
มันไม่ใช่พันนึงอะค่ะ

1875
01:34:28,760 --> 01:34:30,600
เฮียเหลืออยู่บาทเดียวค่ะ

1876
01:34:30,680 --> 01:34:32,240
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

1877
01:34:34,400 --> 01:34:35,800
หนึ่ง จุด ศูนย์ ศูนย์

1878
01:34:35,880 --> 01:34:37,000
ครับ

1879
01:34:37,080 --> 01:34:38,320
เหลือบาทเดียว

1880
01:34:38,400 --> 01:34:43,240
ผมบอกบ้าแล้ว มึงบ้าเปล่า กูเหลือตังค์บาทเดียว
มันไม่จริง เป็นไปไม่ได้ บาทเดียวอะไรได้ยังไง

1881
01:34:43,760 --> 01:34:45,920
ไอ้โอ๊ต โอ๊ตนี่สถาปัตย์ จุฬา

1882
01:34:46,000 --> 01:34:47,520
ช่วยผมทำงานอยู่

1883
01:34:48,560 --> 01:34:49,400
พี่

1884
01:34:50,240 --> 01:34:53,280
เอาชัวร์ๆ เลยนะพี่ ขึ้นรถมากับผมเลย

1885
01:34:54,240 --> 01:34:56,440
ขอบุ๊กแบงก์ด้วย ไปแบงก์

1886
01:34:56,520 --> 01:34:58,520
ตึ๊ก ตึ๊ก ทีเดียว รู้เรื่อง

1887
01:34:59,000 --> 01:34:59,960
สามคน

1888
01:35:00,440 --> 01:35:04,800
อื๊ด… สามคนไป ไปสามคนเลย อื๊ด…

1889
01:35:05,680 --> 01:35:07,520
สิบห้านาทีกลับมา ยืนเรียงกันเลย

1890
01:35:09,400 --> 01:35:10,320
ไอ้โอ๊ต

1891
01:35:11,080 --> 01:35:11,920
พี่ครับ

1892
01:35:13,080 --> 01:35:15,440
พี่เป็นคนเหลือตังค์อยู่บาทนึงจริงๆ ด้วยครับ

1893
01:35:16,560 --> 01:35:18,720
เชี่ย เหลือบาทเดียว

1894
01:35:19,240 --> 01:35:23,680
เหลือบาทเดียว แล้วตู้นั้น
จะเอาตังค์ไหนไปจ่าย ไม่มีเลย

1895
01:35:23,760 --> 01:35:25,560
เอาเป็นว่าไปหยิบยืมแม่

1896
01:35:25,640 --> 01:35:28,880
- จ่ายเขาไปก่อน
- นั่นคือบัญชีเดียวที่มีอยู่เลยเหรอ

1897
01:35:28,960 --> 01:35:32,640
ใช่ แล้วผม คืออะไรวะ
เหลือตังค์อยู่บาทเดียวได้ยังไง

1898
01:35:32,720 --> 01:35:34,960
ผมก็โทรไปบอกพี่ปลา

1899
01:35:35,040 --> 01:35:37,920
ปลา เฮียเหลือตังค์อยู่บาทเดียวได้ยังไง

1900
01:35:38,480 --> 01:35:41,120
พี่ปลามาตรวจเช็ก ฟืบ ฟาบ ฟืบ

1901
01:35:41,200 --> 01:35:43,080
มีคนเอาเงินเฮียไปใช้

1902
01:35:43,560 --> 01:35:44,960
ก็ทำการสืบ

1903
01:35:46,280 --> 01:35:48,880
แจ้งตำรวจ แจ้งแบงก์ นู่น นี่ นั่น

1904
01:35:48,960 --> 01:35:50,120
อะ สุดท้าย

1905
01:35:51,400 --> 01:35:53,000
แบงก์ก็บอกว่าผมอะ

1906
01:35:53,720 --> 01:35:56,440
มีบัตรเครดิตอย่างนี้ มีกี่ใบ

1907
01:35:56,520 --> 01:35:58,960
ผมบอกว่าผมทำมาคนเดียว
ผมไม่เคยมีแชร์อะไรกับใครเลย

1908
01:35:59,040 --> 01:36:00,240
มีคนทำบัตร

1909
01:36:00,920 --> 01:36:02,640
เขาเรียกบัตรคู่ใช่ไหม หรือบัตรเสริม

1910
01:36:02,720 --> 01:36:03,720
บัตรเสริม

1911
01:36:03,800 --> 01:36:06,400
คนคนนี้ค่ะ ดูดเงินออกไปทุกวันเลย

1912
01:36:06,480 --> 01:36:08,360
ดูดเงินออกไปทุกวัน ทุกๆ วันเลย

1913
01:36:08,440 --> 01:36:10,920
แล้วก็ทั้งกดนู่น ทั้งกดนี่ อะไรอย่างนี้

1914
01:36:11,000 --> 01:36:12,120
สุดท้ายเขาก็

1915
01:36:12,200 --> 01:36:13,680
อ่า… แล้วก็

1916
01:36:13,760 --> 01:36:17,440
เขาไปตรวจตู้เอทีเอ็มที่เงินมันออก
ตามสลิปมาให้ดู ว่าเงินมันออก

1917
01:36:18,440 --> 01:36:20,400
ปรากฏเป็นหน้าน้องบัญชีคนนี้

1918
01:36:21,320 --> 01:36:24,560
ที่แอบไปทำบัตรเสริม แล้วก็กดไปนู่นนี่ นู่นนี่

1919
01:36:25,080 --> 01:36:26,080
อ๋อ…

1920
01:36:26,680 --> 01:36:29,080
กูถึงว่าทำไมรีบน้อยใจจัง

1921
01:36:29,160 --> 01:36:30,320
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

1922
01:36:30,400 --> 01:36:32,720
ไปเลย ไปยาวเลยคราวนี้

1923
01:36:32,800 --> 01:36:35,920
พอน้องไปปึ๊บ ตอนสิ้นเดือน โอ้โห

1924
01:36:36,680 --> 01:36:39,720
อะไรที่เขาไม่จ่าย มันมาหาผมแล้ว

1925
01:36:40,440 --> 01:36:43,920
ไปผ่อนรถซีอาร์วีไว้ ไปผ่อนบ้าน

1926
01:36:44,000 --> 01:36:47,040
ไปผ่อนอะไรหลายๆ อย่าง ตอนนี้มันโถมมาที่ผม

1927
01:36:47,120 --> 01:36:49,120
โอ้โห ตอนนั้นผมวิ้งเลย

1928
01:36:49,600 --> 01:36:51,040
ผมกลายเป็นคน…

1929
01:36:52,040 --> 01:36:53,400
มีชื่อเสียง

1930
01:36:54,080 --> 01:36:55,880
- แต่ไม่มีรายได้
- ครับ

1931
01:36:56,920 --> 01:36:59,280
มีชื่อเสียง แต่ไม่มีเงินในบัญชี

1932
01:36:59,800 --> 01:37:01,000
วันนั้นผมเหมือน

1933
01:37:01,080 --> 01:37:04,520
ตรัสรู้อย่างอ่อนๆ กับชีวิตเลยนะ

1934
01:37:04,600 --> 01:37:08,880
ก็คือว่า เฮ้ย แม่งโคตรว่างเปล่าเลย
เวลาไปเจอเพื่อนๆ

1935
01:37:08,960 --> 01:37:10,120
นึกออกไหม เรา…

1936
01:37:11,040 --> 01:37:12,320
โห เสี่ยดม

1937
01:37:13,160 --> 01:37:14,800
เสี่ยดมเว้ยเฮ้ย เสี่ยดม

1938
01:37:15,600 --> 01:37:17,320
เสี่ยเหี้ยอะไรไม่มีตังค์เลย

1939
01:37:18,560 --> 01:37:21,320
ขอลายเซ็นหน่อยเสี่ย
ขอลายเซ็นหน่อย โอ้โห นู่นนี่ นู่นนี่

1940
01:37:21,400 --> 01:37:23,800
มันเหมือนเข็มที่ทิ่มแทงใจ

1941
01:37:24,840 --> 01:37:29,520
มันเป็นความว่างเปล่าที่แบบ
เฮ้ยชื่อเสียงนี่แม่ง ไม่ได้ช่วยอะไรเลยนี่หว่า

1942
01:37:29,600 --> 01:37:32,920
แล้วเขาไม่รู้ มันโคตรจอมปลอมเลย
เราดูเหมือนแบบ

1943
01:37:33,000 --> 01:37:35,240
เราเหมือนของปลอม ดูเปลือกๆ

1944
01:37:35,320 --> 01:37:38,040
ช่วงนั้นผมล่องลอยอยู่อย่างนี้ แล้วก็…

1945
01:37:38,120 --> 01:37:40,320
ผมไม่รู้จะไปหาเงินที่ไหน ผมขายหมดเลย

1946
01:37:40,400 --> 01:37:43,720
ผมเอารถแม่ขาย ผมขายนู่น ขายนี่

1947
01:37:43,800 --> 01:37:46,880
ปรากฏจะเอาบ้าน
ขายบ้านบ้านก็ไปติดจำนองอะไรก็ไม่รู้

1948
01:37:46,960 --> 01:37:50,440
ซึ่งผมไปเซ็นไว้อะไรเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
เขาเรียกทำโอดีหรืออะไรสักอย่าง

1949
01:37:50,520 --> 01:37:53,440
ไม่รู้เลยคือแบบ ช่วงนั้นอะ

1950
01:37:53,520 --> 01:37:55,280
บัญชีคนนี้เขารู้จุดอ่อนผม

1951
01:37:55,360 --> 01:37:58,720
ถ้าเวลาผมวาดรูปอยู่มือผมจะเลอะอย่างนี้
แล้วก็นึกออกเปล่า

1952
01:37:58,800 --> 01:38:00,560
เซ็นไรมา ผมจะเซ็นโดยไม่ต้องอ่าน

1953
01:38:00,640 --> 01:38:03,600
ผมก็เซ็นให้มันผ่านๆ ไป โอ้โห

1954
01:38:05,640 --> 01:38:07,680
เอาไปหมดเลย

1955
01:38:07,760 --> 01:38:12,040
แล้วตอนนั้นเป็นนักแสดงมีชื่อเสียง เป็นคนตลก

1956
01:38:12,120 --> 01:38:14,240
ออกไปไหนคนก็อยากจะปล่อยมุกด้วย

1957
01:38:14,720 --> 01:38:16,160
แต่ข้างในปวดร้าวมาก

1958
01:38:17,040 --> 01:38:18,160
ผมปกติเนี่ย

1959
01:38:18,240 --> 01:38:22,520
นึกออกเปล่า ไปร้านหนังสือ
แล้วก็หยิบๆๆ หยิบมาตั้งจ่ายตังค์

1960
01:38:22,600 --> 01:38:25,400
โอ้โห ตอนนั้นยืนอ่านจนจบเล่ม

1961
01:38:25,480 --> 01:38:27,280
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

1962
01:38:27,360 --> 01:38:31,520
อ่านจนจบจริงๆ จนยืน จนนั่ง
จนไปซุกอยู่นั่นอะ แม่งไม่แคร์อะไรแล้ว

1963
01:38:32,400 --> 01:38:35,240
แล้วช่วงนั้นเราชอบดูหนังสือแมกกาซีนแต่งบ้าน
หนังสือต่างประเทศ

1964
01:38:35,320 --> 01:38:39,720
อ่านไม่ออกหรอก แต่ว่าขอดูนั่งกรีดดู
กรีดดู ชอบหน้านี้มาก

1965
01:38:39,800 --> 01:38:41,840
ยุคนั้นไม่มีมือถือถ่ายรูปได้

1966
01:38:41,920 --> 01:38:44,120
โอ้โห จำ จำ จำ จำ จำ

1967
01:38:44,200 --> 01:38:47,000
ฉีกเหลือเกิน ชีวิตช่วงนั้น

1968
01:38:47,080 --> 01:38:49,920
ไปกินข้าวกับเพื่อน
มันก็เพื่อนในวงการนึกออกปะ

1969
01:38:50,000 --> 01:38:51,800
มันก็มีเวลาไปกินข้าวกัน

1970
01:38:51,880 --> 01:38:55,320
แล้วพอถึงตอนจ่ายตังค์ ผมสารภาพเลยแม่ง

1971
01:38:57,200 --> 01:38:58,680
ผมแกล้งลุกไปเข้าห้องน้ำ

1972
01:38:59,200 --> 01:39:00,480
- ครับ
- คือแบบ…

1973
01:39:01,920 --> 01:39:04,280
มัน… มันไม่มีอะ

1974
01:39:04,360 --> 01:39:07,440
โอ้โห มึงหารกันทีแม่งเป็นพัน บางทีหลายพัน

1975
01:39:07,520 --> 01:39:10,400
กูต้องปวดเยี่ยวแล้ว นาทีนั้น
กูต้องปวดเยี่ยวแล้ว

1976
01:39:10,480 --> 01:39:12,760
นึกออกเปล่า คือมัน…

1977
01:39:12,840 --> 01:39:14,400
มันทุเรศตัวเองมากเลยนะ

1978
01:39:15,080 --> 01:39:19,040
แล้วเดตกับพี่ปลาอีก พี่ปลาผู้ซึ่งมีชาติตระกูล

1979
01:39:19,960 --> 01:39:22,080
คบกับกูผู้มีหนึ่งบาท

1980
01:39:22,920 --> 01:39:25,000
แล้วแบบ เหี้ยเอ๊ย

1981
01:39:25,080 --> 01:39:26,440
โคตรขมขื่นเลย

1982
01:39:26,960 --> 01:39:30,280
สุดท้ายพี่ปลาเนี่ยแหละเป็นคนมาจัดการให้ ก็คือ

1983
01:39:31,360 --> 01:39:33,760
พาผมไปกู้เงินเพื่อน

1984
01:39:34,400 --> 01:39:36,600
ชื่อคุณหลิน เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับเขา

1985
01:39:36,680 --> 01:39:40,120
ลากไป แล้วคุณปลาไป
แบบว่าไม่ได้เซ็นค้ำประกันนะ แต่ว่า

1986
01:39:40,760 --> 01:39:43,360
ผมก็ไปกู้เงินคุณหลิน โดยการที่เอาบ้าน

1987
01:39:43,440 --> 01:39:48,400
ที่เชียงใหม่ ที่ผมสร้างไว้ตรงนู้นนานแล้ว
ยังเหลืออยู่อันเดียวที่ยังพอจะเอาโฉนดไปกู้เขา

1988
01:39:49,120 --> 01:39:52,840
กู้เขาเพื่อเอาเงินอันนั้นน่ะมาทำเดี่ยว 7

1989
01:39:54,480 --> 01:39:56,120
- โห
- เดี่ยว 7 นั่นแหละฮะ

1990
01:39:56,200 --> 01:40:00,840
เดี่ยว 7 นี่คือทำเพื่อ…
ชีวิตจริงๆ เป็นโชว์เพื่อชีวิต

1991
01:40:00,920 --> 01:40:04,920
โอ้โห แล้วช่วงระยะเวลา
จาก 6 ไป 7 นี่มันทรมานมากเลยป๋า

1992
01:40:05,000 --> 01:40:06,760
มันไม่มีเงินเลย

1993
01:40:06,840 --> 01:40:09,520
หลายๆ อย่างตอนนั้นมันสอนอะไรผมเยอะมาก

1994
01:40:09,600 --> 01:40:12,880
อย่างน้อยก็เรื่องนึง คือเรื่องการเก็บออม

1995
01:40:13,560 --> 01:40:15,040
ลงทุนอะไรอย่างนี้

1996
01:40:15,520 --> 01:40:17,760
จากไม่รู้เรื่องเลยคือต้องรู้เรื่องแล้ว

1997
01:40:18,240 --> 01:40:19,840
นั่นแหละ นั่นแหละ

1998
01:40:19,920 --> 01:40:24,800
แต่ผมเชื่อว่า น่าจะมีคุณผู้ชมในที่นี้ ที่…

1999
01:40:24,880 --> 01:40:29,400
รู้สึกว่า มันยังมีคำถามบางอย่างที่ผมยังไม่ได้ถาม

2000
01:40:29,480 --> 01:40:32,480
ใครมีคำถามอยากจะถาม

2001
01:40:32,560 --> 01:40:35,760
ยกมือ โอ้โห อยากถามเลย
เดี๋ยวผมเริ่มจากฝั่งนี้ก่อนละกัน

2002
01:40:36,360 --> 01:40:39,200
อยากถามว่า นักแสดงตลกอย่างพี่โน้สอ่ะคะ

2003
01:40:39,280 --> 01:40:43,920
ถ้าสมมุติว่าจะดูรายการที่แบบ
ให้บันเทิงกับตัวเอง

2004
01:40:44,000 --> 01:40:45,880
พี่โน้สดูอะไรคะ ปกติ

2005
01:40:46,560 --> 01:40:48,000
ผมขอแนะนำเลยนะ

2006
01:40:48,880 --> 01:40:52,440
คุณไม่ต้องเป็นนักแสดงตลกก็ได้
แต่คุณช่วยไปดูรายการนี้หน่อย

2007
01:40:53,480 --> 01:40:55,040
เดอะโกสต์ซีเคร็ท

2008
01:40:57,480 --> 01:41:01,520
เดอะโกสต์ซีเคร็ท เป็นชื่อไทย ไขวิญญาณ

2009
01:41:02,160 --> 01:41:04,360
โลกวิญญาณอะไรสักอย่าง รู้แต่่ว่า

2010
01:41:04,440 --> 01:41:08,040
จำเดอะโกสต์ซีเคร็ทผมขอแนะนำเลย
กลับไปบ้านวันนี้

2011
01:41:08,520 --> 01:41:09,840
คุณยังไม่นอนง่ายๆ หรอก

2012
01:41:10,440 --> 01:41:12,720
คุณไปดูเลย ตอนที่ 66

2013
01:41:13,840 --> 01:41:15,840
ตอนนี้มันมีประมาณ 150 ตอน

2014
01:41:15,920 --> 01:41:19,480
คุณไปดูตอนที่ 66 มันชื่อว่าตอน เอิ่ม…

2015
01:41:21,480 --> 01:41:24,560
ตราบาป อยุติธรรม

2016
01:41:26,560 --> 01:41:28,720
จำไว้นะ 66 ตราบาปอยุติธรรม

2017
01:41:29,320 --> 01:41:33,360
คือรายการนี้ เจ้าของรายการคืออาจารย์โอเล่

2018
01:41:33,440 --> 01:41:37,480
อาจารย์โอเล่เนี่ย ผมให้เป็นเบอร์หนึ่งตอนนี้
ในเรื่องพวกจิตสัมผัส

2019
01:41:37,960 --> 01:41:41,120
เป็นเบอร์หนึ่งในใจ

2020
01:41:42,240 --> 01:41:44,760
เขาจะรู้ว่าคุณน่ะมีอะไรอยู่

2021
01:41:44,840 --> 01:41:47,200
มีอะไรมาด้วย มีอะไรเกาะหลัง

2022
01:41:47,280 --> 01:41:49,560
แล้วเขาคุยเจรจาให้ได้

2023
01:41:49,640 --> 01:41:51,040
อาจารย์โอเล่เบอร์นั้นเลย

2024
01:41:51,120 --> 01:41:53,040
แล้วไม่ได้มาชวนทำอะไรแบบ

2025
01:41:53,120 --> 01:41:56,560
กะโหลกกะลาม้าหมุน ให้ปลุกเสกอะไรนู่นนี่โน่น

2026
01:41:56,640 --> 01:41:58,520
เขาค่อนข้างเป็นสายขาวๆ

2027
01:41:59,040 --> 01:42:00,000
อ้า…

2028
01:42:00,080 --> 01:42:04,240
เคสเนี้ย เคสที่ 66 เนี่ยนะ
เป็นเคสของคุณสลักจิต ดวงจันทร์

2029
01:42:04,840 --> 01:42:06,600
น้องสาวคุณพุ่มพวง ดวงจันทร์

2030
01:42:07,240 --> 01:42:08,720
ชื่อเล่นชื่อว่าโอ่ง

2031
01:42:08,800 --> 01:42:10,720
อาการของเธอก็คือว่า

2032
01:42:10,800 --> 01:42:13,320
เธอรู้สึกว่าเดินๆ ไปแล้วใจจะขาด

2033
01:42:13,840 --> 01:42:15,360
คือเดินๆ ไปปุ๊บแล้วก็ ใจจะขาด

2034
01:42:15,440 --> 01:42:19,120
หายใจไม่ทั่วท้อง
แล้วอยากจะล้มฟาดหน้าฟาดตายไปเลย

2035
01:42:19,200 --> 01:42:20,360
รู้สึกอย่างนั้น

2036
01:42:20,440 --> 01:42:22,680
แล้วก็เป็นคนที่ต้องไปหาหมอบ่อยมาก

2037
01:42:22,760 --> 01:42:27,280
ต้องผ่าตัดเฉือนนู่น เฉือนนี่ คือชีวิตมีแต่ไปหาหมอ
ไปหาหมอ แล้วก็รู้สึกอยากจะตาย

2038
01:42:27,360 --> 01:42:29,280
ก็เลยมาหาอาจารย์โอเล่

2039
01:42:30,640 --> 01:42:34,000
อาจารย์โอเล่เนี่ยเขาจะไปกับ
คุณทอฟฟี่ สามบาทห้าสิบ

2040
01:42:34,600 --> 01:42:35,920
ไปกับคุณส้มเช้ง

2041
01:42:36,440 --> 01:42:39,760
ไปตามวัดต่างๆ เพื่อที่จะไปบูรณะวัดตรงนั้น

2042
01:42:39,840 --> 01:42:41,960
ถ้าคุณอยากไป คุณไปดักเจอที่วัดนั้น

2043
01:42:42,480 --> 01:42:45,080
คุณโอ่งไปหาอาจารย์โอเล่

2044
01:42:45,160 --> 01:42:48,600
แล้วก็เล่าให้อาจารย์โอเล่ฟังว่าตัวเองเป็นอะไร

2045
01:42:49,080 --> 01:42:52,800
เสร็จปุ๊บ อาจารย์โอเล่ก็บอกว่า
เวลาแกเห็นแกจะแบบ แกนั่ง

2046
01:42:52,880 --> 01:42:54,040
ผม…

2047
01:42:56,240 --> 01:42:58,600
ผมเห็นว่าในอดีต คุณ…

2048
01:42:59,160 --> 01:43:01,000
คุณเคยไปทำอะไรกับเขาไว้

2049
01:43:01,840 --> 01:43:03,800
มันเป็นเรื่องสัญญาในอดีตอะไรอย่างนี้

2050
01:43:03,880 --> 01:43:05,320
พอเขาทักปึ๊บ

2051
01:43:05,800 --> 01:43:07,080
ของก็จะมาเลย

2052
01:43:08,240 --> 01:43:11,320
คุณโอ่งซึ่งเป็นผู้หญิงทรงแบบน้องงี้แหละ

2053
01:43:12,880 --> 01:43:13,920
ก็เข้าเลย

2054
01:43:15,480 --> 01:43:17,880
คุณรู้สึกว่ามีอะไรอยู่ข้างหลังคุณไหม

2055
01:43:19,000 --> 01:43:21,720
ใช่ค่ะ หนูเนี่ยหนักๆ หน่วงๆ อยู่เป็นประจำเลย

2056
01:43:21,800 --> 01:43:23,840
รู้สึกว่าเนี่ย ตรงต้นคอหนักๆ หน่วงๆ

2057
01:43:23,920 --> 01:43:25,760
พูดปุ๊บของก็มาเลย

2058
01:43:26,600 --> 01:43:30,320
ก็ขึ้นเป็นผู้ชายเลย
เสียงเป็นผู้ชายเข้าไปที่ตัวคุณโอ่ง

2059
01:43:32,600 --> 01:43:33,800
รำดาบ

2060
01:43:36,360 --> 01:43:38,840
มึงฆ่ากูทำไม

2061
01:43:38,920 --> 01:43:42,280
กูไม่ผิด มึงฆ่ากูทำไม

2062
01:43:42,360 --> 01:43:45,200
โอ้โห เดือด เปิดหัวแค่นี้เดือด ต้องดูต่อ

2063
01:43:45,280 --> 01:43:46,800
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2064
01:43:47,640 --> 01:43:51,240
มึงฆ่ากูทำไม กูไม่ผิด ฮือๆ…

2065
01:43:51,320 --> 01:43:53,160
จากผู้หญิงเสียงเป็นผู้ชายเลย

2066
01:43:53,240 --> 01:43:55,520
มึงฆ่ากูทำไม ฮือๆ…

2067
01:43:56,040 --> 01:43:58,120
อาจารย์โอเลบอกว่า ผมเห็นละ

2068
01:43:58,640 --> 01:44:03,680
เคสนี้ จุดเกิดเหตุอยู่ที่วัดแถวๆ นี้
ที่เป็นลานประหาร

2069
01:44:04,560 --> 01:44:07,440
ทุกคนก็รีบหาข้อมูลว่าแถวๆ นี้
สุโขทัยลานประหารคืออะไร

2070
01:44:07,520 --> 01:44:09,440
วัดพลายชุมพลขึ้นมา ปึ้ง

2071
01:44:09,520 --> 01:44:11,640
งั้นเรายกขบวนไปที่วัดพลายชุมพล

2072
01:44:11,720 --> 01:44:14,280
เพราะแกแก้กรรม แกต้องไปที่เกิดเหตุ

2073
01:44:14,360 --> 01:44:15,880
ก็ขนกันหมดเลยไปวัดพลายชุมพล

2074
01:44:15,960 --> 01:44:19,040
พอไปถึงวัดพลายชุมพล ของก็เข้าคนนี้เลยขึ้นมา

2075
01:44:19,120 --> 01:44:20,760
[โน้สทำเสียงร้องไห้โวยวาย]

2076
01:44:20,840 --> 01:44:26,160
มึงฆ่ากูทำไม กูไม่ผิด มึงฆ่ากูทำไม [สะอื้น]

2077
01:44:26,240 --> 01:44:28,800
อาจารย์โอเล่ก็เจรจา เจรจา

2078
01:44:28,880 --> 01:44:31,080
เจรจากับเขา ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ

2079
01:44:31,160 --> 01:44:32,240
ไม่

2080
01:44:32,320 --> 01:44:33,600
จบกันได้ไหม จบกันได้ไหม

2081
01:44:33,680 --> 01:44:35,120
กูไม่จบ

2082
01:44:35,880 --> 01:44:39,280
กูจะเอาชีวิตมัน กูจะเอาเลือดมัน

2083
01:44:39,360 --> 01:44:46,080
มึงกรีดเลือดมันมาถวายกูได้ไหม
กูจะจบให้มึง มึงทำสิ มึงทำ [ร้องไห้]

2084
01:44:46,160 --> 01:44:47,000
โห เดือดๆๆ

2085
01:44:47,080 --> 01:44:49,480
ทำอะไรอยู่ต้องวาง วางก่อนเลย ดู ดูเข้าไป

2086
01:44:49,560 --> 01:44:50,840
ดูเข้าไป

2087
01:44:50,920 --> 01:44:54,840
[ร้องไห้ฮือๆ] มึงไม่รู้หรอกกูทรมานขนาดไหน

2088
01:44:55,320 --> 01:44:58,800
กี่ร้อยปีที่กูต้องทนรอมัน

2089
01:44:58,880 --> 01:45:01,120
[ร้องไห้ฟูมฟาย]

2090
01:45:01,200 --> 01:45:04,200
มันให้กูเชือดคอตัวเอง

2091
01:45:04,280 --> 01:45:07,240
มึงรู้ไหม กูเจ็บขนาดไหน

2092
01:45:07,320 --> 01:45:08,720
โอ้ย ดราม่าเลย

2093
01:45:09,400 --> 01:45:11,120
มึงรู้ไหมคนเรา

2094
01:45:11,200 --> 01:45:13,880
ปาดคอมันไม่ตายในทีเดียวหรอก

2095
01:45:14,360 --> 01:45:17,160
กูต้องปาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

2096
01:45:18,120 --> 01:45:19,040
คือ

2097
01:45:19,520 --> 01:45:20,760
เรื่องของเรื่องคือ

2098
01:45:21,280 --> 01:45:25,360
ในอดีตชาติพี่โอ่งเนี่ย ไปสั่งฆ่าผู้ชายคนนึง

2099
01:45:25,440 --> 01:45:26,960
คือคนนี้ที่มาสิงอยู่เนี่ย

2100
01:45:27,040 --> 01:45:29,520
ไปสั่งฆ่า โดยเขาไม่ผิด

2101
01:45:30,040 --> 01:45:33,520
อาจารย์โอเล่นั่งอยู่ ผมเห็นนะ ผมเห็นว่า

2102
01:45:34,200 --> 01:45:36,560
ไม่ได้มีแค่เขานะ มีตัวประกันด้วย

2103
01:45:37,080 --> 01:45:39,040
เป็นประมาณแม่ลูก ก็คือ

2104
01:45:39,120 --> 01:45:43,080
จับแม่ลูกเป็นตัวประกันแล้วให้คนนี้เชือดคอตัวเอง

2105
01:45:43,840 --> 01:45:46,920
มึงรู้ไหม กูเจ็บขนาดไหน

2106
01:45:47,000 --> 01:45:52,160
กูต้องเถือ เถือ ให้เลือดกู
มันหยาดธรณีให้เจ้านายมึงเห็น

2107
01:45:52,240 --> 01:45:55,840
กูต้องการชีวิตของมึง [ร้องไห้โฮ]

2108
01:45:55,920 --> 01:45:58,640
อาจารย์โอเล่ก็เกลี้ยกล่อม เป็นทนายไกล่เกลี่ย

2109
01:45:58,720 --> 01:46:00,120
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2110
01:46:00,200 --> 01:46:03,520
เอาอย่างนี้ได้ไหมกูต้องการเลือดมัน มึงกรีดมาดิ

2111
01:46:03,600 --> 01:46:06,480
อาจารย์โอเล่บอกเอางี้ได้ไหม
ให้เขาบริจาคเลือดได้ไหม

2112
01:46:06,560 --> 01:46:07,720
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2113
01:46:07,800 --> 01:46:08,840
ไม่ยอม

2114
01:46:08,920 --> 01:46:11,520
อื้อหือ มึงไปเชือดเขาเกือบตาย
อีเหี้ยให้บริจาคเลือด

2115
01:46:11,600 --> 01:46:13,280
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2116
01:46:14,360 --> 01:46:19,120
กูไม่เอา! กูไม่ยอม กูไม่ยอม

2117
01:46:19,200 --> 01:46:21,760
เอางี้ บริจาคร้อยโรงพยาบาล

2118
01:46:21,840 --> 01:46:24,720
ร้อยโรงพยาบาลเลย
ในเนี้ย ช่วงสามเดือนเนี้ย

2119
01:46:24,800 --> 01:46:26,920
ไม่เอา กูไม่ยอม

2120
01:46:27,400 --> 01:46:30,280
กูจะฆ่ามัน กูต้องการชีวิตมัน

2121
01:46:31,160 --> 01:46:33,360
เอางี้ไหม บวชพระ

2122
01:46:33,960 --> 01:46:35,320
บวชพระร้อยรูป

2123
01:46:35,400 --> 01:46:38,360
บวชพระร้อยรูปในสงกรานต์นี้เลยเอาไหม

2124
01:46:38,440 --> 01:46:42,080
พอบอกบวชพระ
รู้สึกจะเป็นบุญใหญ่เขาก็เสียงอ่อยลงมา

2125
01:46:42,160 --> 01:46:43,920
เอาไหม บวชพระ

2126
01:46:45,360 --> 01:46:48,480
ตัวท่าทาง ผีท่าทางไม่เชื่อ [ทำเสียงฮือๆ]

2127
01:46:48,560 --> 01:46:52,400
อาจารย์โอเล่เลยบอกเอ้าเนี่ย
เอฟซีทั้งหลายนะเราช่วยกันบวชพระให้เขา

2128
01:46:52,880 --> 01:46:55,280
ร้อยรูป ก่อนสงกรานต์นี้

2129
01:46:55,760 --> 01:46:56,800
ถ้ายอม

2130
01:46:57,600 --> 01:47:01,240
ถ้ายอม ช่วยกล่าวคำว่าอโหสิกรรมให้หน่อย

2131
01:47:01,840 --> 01:47:03,760
[โน้สทำเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น]

2132
01:47:03,840 --> 01:47:06,360
ช่วงนี้ สะเทือนใจมากก็คือ

2133
01:47:06,440 --> 01:47:07,840
กล้องไปที่หน้าอาจารย์

2134
01:47:08,520 --> 01:47:11,680
กล้องไปที่หน้า… ทอฟฟี่สามบาทห้าสิบ พี่ส้มเช้ง

2135
01:47:11,760 --> 01:47:14,320
เอฟซี คือว่าเขาจะตัดสินใจยังไงนึกออกเปล่า

2136
01:47:14,400 --> 01:47:16,800
[โน้สทำเสียงร้องไห้ฮือๆ]

2137
01:47:24,960 --> 01:47:26,200
กูอโหสิ

2138
01:47:26,280 --> 01:47:27,800
กูอโหสิ กูอโหสิ

2139
01:47:27,880 --> 01:47:31,560
เพลงโหม เพลงโหมขึ้นมาเสียงปรบมือ
เสียงปรบมือรอบวัด

2140
01:47:31,640 --> 01:47:33,480
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2141
01:47:34,160 --> 01:47:35,720
อโหสิกรรม

2142
01:47:36,320 --> 01:47:39,320
อโหสิกรรม โห ผมดูแล้วน้ำตาผมไหล

2143
01:47:39,400 --> 01:47:41,440
พระก็เข้ามาเลย พระก็เข้ามา

2144
01:47:41,520 --> 01:47:43,960
ก็ให้พี่โอ่งนี่แหละ กรวดน้ำ

2145
01:47:44,040 --> 01:47:46,720
คือไม่ใช่พี่โอ่ง คือคนคนนั้นที่เขาตายไปตอนนั้น

2146
01:47:46,800 --> 01:47:48,360
กรวดน้ำไป พระก็

2147
01:47:49,240 --> 01:47:53,120
ยะถา วาริวะหา ปูรา ปะริปูเรนติ สาคะรัง

2148
01:47:53,200 --> 01:47:55,160
พี่โอ่งก็… [ทำเสียงร้องไห้โฮๆ]

2149
01:47:56,120 --> 01:47:59,160
เอวะเมวะ อิโต ทินนัง เปตานัง
อะก็สวดไปจนแบบ

2150
01:47:59,240 --> 01:48:03,920
อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง
ทิ้งขวด ปึ้ง ออกจากร่าง

2151
01:48:04,000 --> 01:48:05,720
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2152
01:48:07,160 --> 01:48:09,120
นาทีนั้นผมรู้เลย

2153
01:48:10,560 --> 01:48:13,200
กู กูต้องเป็นสปอนเซอร์รายการนี้

2154
01:48:13,280 --> 01:48:14,960
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2155
01:48:15,040 --> 01:48:17,160
ผมโทรบอกไอ้เบลล่า

2156
01:48:17,240 --> 01:48:18,280
ไอ้เบลล่า

2157
01:48:18,920 --> 01:48:21,920
มึงโทรไปหาเขามึงมีเบอร์ไหม
พี่ทอฟฟี่สามบาทห้าสิบ

2158
01:48:22,600 --> 01:48:24,320
บอกเขากูอยากเป็นสปอนเซอร์

2159
01:48:24,400 --> 01:48:26,280
เบลล่าบอกเฮียมีสินค้าอะไร กูไม่มี

2160
01:48:26,360 --> 01:48:27,520
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2161
01:48:27,600 --> 01:48:29,320
จะให้ใส่ชื่อเฮีย กูไม่ต้องการชื่อ

2162
01:48:29,400 --> 01:48:31,920
แต่กูอยากร่วมบุญกับเขา สุดยอดเลย

2163
01:48:32,400 --> 01:48:37,120
กูเห็นไมโครโฟนเขา ยังเป็นสายสอดๆ
มาเหน็บกลัด เดี๋ยวนี้มันมีหนีบละ

2164
01:48:37,200 --> 01:48:39,800
มึง มึง มึงถามเขา ใช้ไหม

2165
01:48:39,880 --> 01:48:42,680
ถ้าใช้มึงซื้อให้เขาไปสี่อัน
มึงซื้อไปเลย มึงซื้อไปเลย

2166
01:48:42,760 --> 01:48:44,400
กูต้องการเป็นส่วนหนึ่งของรายการนี้

2167
01:48:45,040 --> 01:48:46,000
จริงๆ

2168
01:48:46,080 --> 01:48:48,000
แล้วผมอินมากเลย ผมอินมาก

2169
01:48:48,080 --> 01:48:50,360
ตอนที่ 109 ตามไปดูนะ

2170
01:48:50,440 --> 01:48:53,080
- โห จำละเอียดมาก
- 109 คือ

2171
01:48:53,680 --> 01:48:56,440
อสรพิษในรอยมาร

2172
01:48:57,080 --> 01:48:58,360
อสรพิษในรอยมาร

2173
01:48:58,440 --> 01:49:01,200
ต้นเรื่องก็คือคุณกานต์ คุณกานต์นี่ก็เป็นแบบ

2174
01:49:01,280 --> 01:49:04,480
อะ คนหนุ่มคนนึง มีครอบครัวแล้วแหละ

2175
01:49:05,240 --> 01:49:07,440
เขามีอาการ คือว่าเขาเป็นผู้ชายธรรมดา

2176
01:49:07,520 --> 01:49:10,200
แต่ว่าเขารู้สึกเหมือนมีอะไรมาสิงอยู่ในตัวเขา

2177
01:49:10,280 --> 01:49:13,320
แล้วไม่รู้ว่าตัวเขาเป็นใครกันแน่
ไม่เป็นตัวของตัวเองเลย

2178
01:49:13,800 --> 01:49:19,680
เขาเป็นคนชอบทำบุญ พอไปสวดมนต์ไหว้พระ
จะอาเจียน กลับมาจะป่วยหนัก

2179
01:49:19,760 --> 01:49:24,200
เวลาเจอครูบาอาจารย์ที่มีวิชาแก่กล้า
หรือวัดที่ขลังๆ กลับมาจะป่วยหนัก

2180
01:49:24,280 --> 01:49:27,400
เหมือนไอ้ตัวข้างใน มันไม่ต้องการให้ทำความดี

2181
01:49:28,000 --> 01:49:31,120
เขาทนแทบไม่ไหว
ไปหาหมอหมอให้ยามากินธรรมดา

2182
01:49:31,200 --> 01:49:32,960
หมอบอกว่าเป็นไบโพลาร์นู่นนี่บ้าง

2183
01:49:33,040 --> 01:49:36,160
แต่ว่าทนมา 22 ปีไม่หาย

2184
01:49:36,240 --> 01:49:37,680
จนมาหาอาจารย์โอเล่

2185
01:49:37,760 --> 01:49:40,440
อาจารย์โอเล่เห็นแล้วว่าเขาไปโดนอะไรมา

2186
01:49:41,120 --> 01:49:43,120
อาจารย์บอกว่าเมื่อชาติที่แล้ว

2187
01:49:43,200 --> 01:49:45,200
ประมาณว่าเป็นคนเล่นของ

2188
01:49:46,120 --> 01:49:50,040
อาจจะเป็นพระ แต่ว่าชอบเล่นของ
ชอบเล่นไสยศาสตร์

2189
01:49:50,120 --> 01:49:53,400
แล้วก็กักขังวิญญาณนู่นนี่นั่น
แล้วก็ลบหลู่ครูบาอาจารย์

2190
01:49:53,480 --> 01:49:56,600
ชาตินี้เกิดมาไอ้พวกวิญญาณทั้งหมด
มันเลยเข้ามาสิงสู่

2191
01:49:56,680 --> 01:50:00,240
ซึ่งไม่ใช่แค่ตัวเดียว แม่งแปดตัว

2192
01:50:00,720 --> 01:50:03,560
แปดตัวที่วิ่งสลับใช้ร่างเขาอยู่

2193
01:50:03,640 --> 01:50:06,480
คือมึง ไบโพลาร์ก็คือสองบุคลิก

2194
01:50:07,240 --> 01:50:08,920
- ไตร สาม
- ครับ

2195
01:50:09,000 --> 01:50:11,200
โฟร์ สี่ ห้า แปด เอทโพลาร์

2196
01:50:11,280 --> 01:50:13,640
- [เสียงผู้ชมหัวเราะ]
- ฉะนั้นในรายการตอนนี้คือต้องไปดู

2197
01:50:13,720 --> 01:50:15,480
เพราะว่าเขาจะสลับตัว

2198
01:50:15,560 --> 01:50:18,880
คือแบบ ไอ้เหี้ยโคตรมันส์ โคตรมันส์เลย

2199
01:50:18,960 --> 01:50:19,840
จริงๆ

2200
01:50:21,720 --> 01:50:25,520
เขาก็บอกว่า
คุณไปทำอย่างนี้มาคุณต้องไปขออโหสิกรรม

2201
01:50:26,040 --> 01:50:28,000
ก็เลยให้ไปขออโหสิกรรมที่วัด

2202
01:50:28,520 --> 01:50:31,000
เอ่อ แถวๆ นนทบุรี จำชื่อไม่ได้

2203
01:50:31,080 --> 01:50:33,840
ก็ไปที่เกิดเหตุว่าเคยทำอยู่ตรงนี้

2204
01:50:34,760 --> 01:50:36,240
ไปปึ๊บ ปรากฏ

2205
01:50:36,720 --> 01:50:40,840
อาจารย์โอเล่ขอจับมือแล้ว
ขอคุยกับไอ้ตัวที่สิงเขาอยู่

2206
01:50:41,680 --> 01:50:44,240
จับมือ ป๊าบ เข้าเลย เข้า

2207
01:50:44,320 --> 01:50:46,200
อือหือ… อันนี้เข้าเดือดกว่าอันนั้นแบบ

2208
01:50:49,560 --> 01:50:51,800
[โน้สทำเสียงคำราม]

2209
01:50:53,080 --> 01:50:55,000
ไปยุ่งกับเขาทำไม

2210
01:50:56,000 --> 01:50:58,400
ไปอยู่กับเขาทำไม อาจารย์โอเล่ถาม

2211
01:50:58,480 --> 01:50:59,840
กูอยากอยู่กับมันเหรอ

2212
01:50:59,920 --> 01:51:03,560
[โน้สทำเสียงหัวเราะลั่น]

2213
01:51:04,920 --> 01:51:06,960
ออกไปได้ไหม ออกไปได้ไหม

2214
01:51:07,040 --> 01:51:08,640
กูไม่ออก [หัวเราะ]

2215
01:51:09,200 --> 01:51:11,080
ไม่ออกจะต้องเจอของแข็งนะ

2216
01:51:12,240 --> 01:51:13,680
ก็เอาสิวะ

2217
01:51:13,760 --> 01:51:16,600
จากคนเรียบร้อยธรรมดา

2218
01:51:16,680 --> 01:51:18,600
ก็เอาสิวะ ฮือ…

2219
01:51:18,680 --> 01:51:20,720
มึงจะเอาก็เอาสิวะ

2220
01:51:20,800 --> 01:51:22,800
[โน้สทำเสียงหัวเราะ]

2221
01:51:24,200 --> 01:51:26,880
แล้วก็อ้วก อ้วก อ้วก อ้วก
อ้วกเสร็จแล้วกลับมาเป็นปกติ

2222
01:51:27,480 --> 01:51:28,920
[เสียงผู้ชมหัวเรา]

2223
01:51:29,600 --> 01:51:33,520
ตอนนี้รู้ตัวไหมครับ
รู้ตัวดี รู้ตัวดีครับ รู้ตัวดีครับ

2224
01:51:34,840 --> 01:51:39,120
อย่างนี้คุณต้องไปทำการ… เขาเรียกขอขมา

2225
01:51:39,200 --> 01:51:40,720
สิ่งที่คุณเคยทำ

2226
01:51:41,520 --> 01:51:44,240
แล้วก็ถวายสังฆทาน

2227
01:51:44,320 --> 01:51:47,080
เพื่ออุทิศบุญไปให้กับ

2228
01:51:47,160 --> 01:51:50,720
ไอ้ดวงวิญญาณทั้งแปดดวง
ที่เขาไปกักขังอะไรไม่รู้เนี่ยมาวนเวียนอยู่เนี่ย

2229
01:51:51,240 --> 01:51:53,720
แต่ว่าไอ้ตัวนี้ มันไม่อยากได้บุญ

2230
01:51:54,240 --> 01:51:56,920
มันไม่อยากให้เขาสวดมนต์ มันต่อสู้กันข้างใน

2231
01:51:57,600 --> 01:51:58,880
ภาพตัดมาเลยละกัน

2232
01:52:00,000 --> 01:52:02,960
นั่งอยู่หน้าพระ พระรับเครื่องสังฆทาน

2233
01:52:03,040 --> 01:52:04,600
เป็นสังฆทาน

2234
01:52:07,160 --> 01:52:08,920
เราต้องรับศีลก่อน

2235
01:52:09,000 --> 01:52:12,320
ใช่ไหม ต้องรับศีล ศีลห้า ก็ต้องท่องนะโม

2236
01:52:12,840 --> 01:52:16,160
พระนำ นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต

2237
01:52:16,760 --> 01:52:20,040
อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ

2238
01:52:20,120 --> 01:52:21,800
ถึงตาที่คนนี้ต้องท่อง

2239
01:52:23,240 --> 01:52:27,040
ต่อสู้ระหว่างคนอยากจะทำบุญกับไอ้ตัวข้างใน

2240
01:52:27,120 --> 01:52:28,840
ที่มันไม่อยากให้ทำ

2241
01:52:29,760 --> 01:52:33,960
[ทำเสียงแบบพูดไม่ออก] นะโม…

2242
01:52:34,600 --> 01:52:37,880
ตัสสะ ภะคะวะโต

2243
01:52:37,960 --> 01:52:39,960
อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ

2244
01:52:40,040 --> 01:52:41,920
- [โน้สหอบเหนื่อย]
- [เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2245
01:52:42,000 --> 01:52:45,720
อาจารย์โอเล่บอกฝืนเอาไว้
ฝืนเอาไว้ สู้มัน สู้มัน

2246
01:52:45,800 --> 01:52:49,080
ปาณาติปาตา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิ…

2247
01:52:49,600 --> 01:52:53,280
[ทำเสียงพูดไม่ออก] ปาณาติปาตา

2248
01:52:53,360 --> 01:52:57,160
เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิ…

2249
01:52:57,840 --> 01:52:58,840
ยา…

2250
01:52:59,640 --> 01:53:01,320
ยามิ [หอบเหนื่อย]

2251
01:53:01,400 --> 01:53:02,600
โอ้โห เพิ่งได้ไปข้อนึง

2252
01:53:02,680 --> 01:53:05,040
ซัดไปเกือบห้านาที

2253
01:53:06,480 --> 01:53:09,720
อะทินนา มาเรื่อยๆ เลย
มาเรื่อยๆ จนสุราเมระ

2254
01:53:09,800 --> 01:53:12,840
[ทำเสียงพูดไม่ออก] สุราเมระยะ

2255
01:53:12,920 --> 01:53:17,200
[หัวเราะ ฮ่าๆๆ]

2256
01:53:17,280 --> 01:53:20,760
ระยะ… ระยะมัชชะปะมา

2257
01:53:21,280 --> 01:53:22,440
[ทำเสียงพูดไม่ออก]

2258
01:53:23,040 --> 01:53:24,840
[ทำเสียงร้องไห้โฮ]

2259
01:53:24,920 --> 01:53:28,320
[ร้องไห้] เวระมะณี… อู้ฮู

2260
01:53:28,920 --> 01:53:31,800
แต่ละตัวที่ซ่อนเข้ามาในตัวเขามัน… อือหือ

2261
01:53:32,400 --> 01:53:36,840
คือ คนนี้ถ้ามึงไปเล่นหนังฮอลลีวูด มึงได้ออสการ์

2262
01:53:36,920 --> 01:53:37,800
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2263
01:53:37,880 --> 01:53:38,920
แม่งจริงมาก

2264
01:53:39,000 --> 01:53:40,440
มันจริงมากๆ เลยมึง

2265
01:53:40,520 --> 01:53:43,920
เขาต่อสู้กับแปดตัวข้างในที่มันเวียนเข้าเวียนออก

2266
01:53:44,000 --> 01:53:46,760
สุดท้าย เขาสวดเสร็จปุ๊บ พระก็ให้

2267
01:53:46,840 --> 01:53:49,600
เอาน้ำมนต์มาราดให้เขา โอ้โห แล้วเขา…

2268
01:53:50,080 --> 01:53:52,600
มึงจงไป จงกลับไปยังที่ที่

2269
01:53:57,480 --> 01:53:58,320
กูเหนื่อย

2270
01:53:58,400 --> 01:54:00,760
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2271
01:54:02,760 --> 01:54:05,640
ไปดูเอง ไปดูเอง

2272
01:54:05,720 --> 01:54:07,880
ไปดูเอง กว่าแม่งจะออกได้

2273
01:54:07,960 --> 01:54:09,200
กูนี่ลุ้นแบบ

2274
01:54:09,280 --> 01:54:10,680
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2275
01:54:10,760 --> 01:54:13,280
ปวดเยี่ยวแต่กูไม่ไปไหน กูต้องนั่งดูให้แม่งออก

2276
01:54:13,360 --> 01:54:14,880
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2277
01:54:14,960 --> 01:54:18,280
- มันคือความบันเทิง สำหรับเฮีย สำหรับเฮีย
- โอเค โอเค

2278
01:54:18,360 --> 01:54:20,720
เฮียชอบดูอันนี้ เฮียชอบดูอันนี้

2279
01:54:20,800 --> 01:54:25,040
แล้วเฮียก็เป็นแฟนคุณทอฟฟี่
สามบาทห้าสิบตั้งแต่นั้นมาเลย

2280
01:54:25,120 --> 01:54:28,320
ก็ดูเคสอื่นๆ เคสอื่นๆ ก็มีอีกหลายเคส สนุกเลย

2281
01:54:28,400 --> 01:54:32,760
แล้วก็หลังๆ คุณทอฟฟี่ไปดูจานบิน ยูเอฟโอ

2282
01:54:33,280 --> 01:54:34,480
กูไปกับเขาด้วย

2283
01:54:34,560 --> 01:54:35,440
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2284
01:54:35,520 --> 01:54:37,200
แต่กูบอกว่าอย่าถ่ายนะ

2285
01:54:37,280 --> 01:54:39,120
อย่าถ่ายแต่ผมไปด้วย

2286
01:54:39,200 --> 01:54:41,520
จริงๆ มันยาวนะ แต่ว่าเล่าย่อๆ

2287
01:54:41,600 --> 01:54:43,440
เพิ่งไปมาเนี่ย ไปที่อุทัยธานี

2288
01:54:44,560 --> 01:54:46,800
อุทัยธานี งานกูก็เยอะอยู่แล้วนะ

2289
01:54:46,880 --> 01:54:49,760
แต่ถ้าเรื่องอะไรลี้ลับนี่ กูชอบมากเลย

2290
01:54:49,840 --> 01:54:52,480
ไหนบอกว่าจะใช้เวลา
แต่เรื่องที่เป็นประโยชน์ไม่ใช่เหรอครับ

2291
01:54:52,560 --> 01:54:54,200
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2292
01:54:59,320 --> 01:55:01,640
- สรุปมันไม่เป็นประโยชน์เหรอ
- ไม่รู้ไง

2293
01:55:01,720 --> 01:55:04,520
ไม่เป็นประโยชน์เหรอ
เราได้รู้ว่ามันมีจริงหรือเปล่า

2294
01:55:04,600 --> 01:55:08,000
เพราะมันคาอยู่ในใจ
ผมว่าแม่งมีจริงปะวะ มึงหลอกปะวะ

2295
01:55:08,080 --> 01:55:12,080
พีท ทองเจือชอบมาออกว่าไปเจอนู่นเจอนี่
สื่อสารได้อะไรอย่างนี้

2296
01:55:12,160 --> 01:55:13,080
โอเค

2297
01:55:13,720 --> 01:55:17,080
ทอฟฟี่ เห็นบอกว่าดู ดูที่ไหน ว่างเมื่อไหร่

2298
01:55:17,160 --> 01:55:20,480
ทอฟฟี่บอกวันนี้ครับพี่ ผมดูอยู่ที่อุทัยธานี

2299
01:55:21,520 --> 01:55:22,720
เจอกัน

2300
01:55:22,800 --> 01:55:25,760
ขับรถไป ไปกับคนไม่เชื่ออีกสามคน

2301
01:55:26,240 --> 01:55:29,120
มีเบลล่า รัศมี ญาญ่า ฝ่ายบัญชีผม ไปปุ๊บ

2302
01:55:29,640 --> 01:55:31,000
ไปนอนโรงแรม

2303
01:55:31,080 --> 01:55:33,200
แล้วก็รอดู ก็คิดว่ามันจะมาดึกๆ

2304
01:55:33,280 --> 01:55:36,280
ก็… เฮ้ยเดี๋ยวเรานอนสักตื่นนึง

2305
01:55:36,360 --> 01:55:40,200
เราไปถึงโรงแรม ประมาณเกือบหกโมง

2306
01:55:40,280 --> 01:55:44,320
เดี๋ยวอาบน้ำแล้วขอนอนแล้ว
จะไปตื่นสักประมาณเที่ยงคืน

2307
01:55:44,400 --> 01:55:46,400
ถามทอฟฟี่ว่าเขามากี่โมง

2308
01:55:47,160 --> 01:55:48,520
ทุ่มนึงก็มาแล้วครับ

2309
01:55:49,080 --> 01:55:50,760
ฉิบหาย ยังไม่ทันได้เตรียมอะไรเลย

2310
01:55:50,840 --> 01:55:53,440
งั้นอาบน้ำลวกๆ ออกไปกูกลัวพลาดมึงเข้าใจไหม

2311
01:55:53,520 --> 01:55:55,800
เพราะยูเอฟโอแม่งมาแวบเดียว

2312
01:55:55,880 --> 01:55:59,320
เกิดมึง นุ่งผ้าขนหนู ไปแล้วเหรอ

2313
01:55:59,920 --> 01:56:02,000
แล้ววันนี้มาแค่ลำเดียว เหี้ยเลย

2314
01:56:02,080 --> 01:56:03,640
- อด
- ไปซะไกล

2315
01:56:03,720 --> 01:56:04,840
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2316
01:56:04,920 --> 01:56:08,120
ปรากฏไปปุ๊บ แล้วดูที่ไหน ไปที่ลานหญ้า

2317
01:56:08,200 --> 01:56:11,120
รีสอร์ตนั้นเป็นรีสอร์ตที่ไม่มีใครไปพัก

2318
01:56:11,200 --> 01:56:12,960
ฉะนั้นก็คืออยากทำไรก็ทำ

2319
01:56:13,040 --> 01:56:16,720
ไม่มีใครมาดู ไม่มีใครมาสนใจเลยนะ
ให้ปิดไฟหลังไหนก็ได้ให้มันมืดๆ

2320
01:56:16,800 --> 01:56:19,640
แล้วทอฟฟี่เขาก็มีชุดกางเต็นท์เขา แล้วก็มี

2321
01:56:19,720 --> 01:56:23,440
เก้าอี้ของเขา แล้วก็ชุดเล่นโป๊กเกอร์
กับเพื่อนๆ เขา

2322
01:56:23,960 --> 01:56:24,800
แล้วก็…

2323
01:56:25,360 --> 01:56:29,040
ผมก็ดูวิธีเรียก เขาบอกต้องเรียกยูเอฟโอก่อน

2324
01:56:29,920 --> 01:56:34,120
คือมึง การเรียกยูเอฟโอ
กูนึกว่ามีเป็นแผงแบบ เข้าใจไหม

2325
01:56:34,200 --> 01:56:37,160
การบิน เครื่องบิน เครื่องบินมึงต้องมีหน้าปัด

2326
01:56:37,920 --> 01:56:39,720
แล้วก็ส่ง ตุ๊ดๆๆ อะไรไป

2327
01:56:39,800 --> 01:56:42,080
ภาพตัดมา ทอฟฟี่

2328
01:56:42,160 --> 01:56:44,120
จุดธูปนั่งสมาธิ

2329
01:56:44,200 --> 01:56:45,680
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2330
01:56:48,280 --> 01:56:49,200
เดี๋ยว

2331
01:56:50,600 --> 01:56:51,640
อย่างนี้เลยเหรอ

2332
01:56:52,240 --> 01:56:54,280
แล้วกูที่นั่งข้างหลังกูควรจะทำยังไง

2333
01:56:54,360 --> 01:56:55,280
ผมก็

2334
01:56:55,360 --> 01:56:58,440
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2335
01:57:00,320 --> 01:57:01,240
แล้วต้องทำยังไงวะ

2336
01:57:01,320 --> 01:57:03,920
มึงจะคุยกับยูเอฟโอ มันไม่สอนกู

2337
01:57:04,000 --> 01:57:04,880
กูก็…

2338
01:57:05,800 --> 01:57:10,200
มองไปที่ไอ้เบลล่า ไอ้เบลล่านอนราบ
ไอ้พวกนั้นนอนราบเล่นมือถือไป อ้าว กู

2339
01:57:10,680 --> 01:57:12,160
กูคุยกับเขาตรงๆ แล้วกัน

2340
01:57:12,240 --> 01:57:14,880
ยูเอฟโอ มนุษย์ต่างดาว

2341
01:57:15,840 --> 01:57:18,520
ผมน่ะ สงสัยมากเลย

2342
01:57:18,600 --> 01:57:21,000
ว่าพวกคุณน่ะมีจริงหรือเปล่า

2343
01:57:21,080 --> 01:57:25,560
ถ้าคุณมี ช่วยปรากฏกายให้ผมเห็นหน่อยนะ
เพราะผมก็มาไกลเหมือนกัน

2344
01:57:26,240 --> 01:57:27,800
ผมก็สื่อสารไป ตุ๊ดๆๆ

2345
01:57:27,880 --> 01:57:29,560
ไปอย่างนี้

2346
01:57:29,640 --> 01:57:32,920
ทอฟฟี่ปักไปกำนึง เสร็จแล้วทอฟฟี่ก็ลืมตามาครับ

2347
01:57:33,400 --> 01:57:37,120
เสร็จแล้วปุ๊บ ผมถามว่าทอฟฟี่คุยอะไรกับเขาอะ

2348
01:57:37,200 --> 01:57:39,840
ก็บอกกันตรงๆ นี่แหละครับ ก็คือบอกว่า

2349
01:57:39,920 --> 01:57:41,880
วันนี้ พี่ผมมา

2350
01:57:42,400 --> 01:57:43,240
หืม

2351
01:57:44,080 --> 01:57:46,480
บอกยูเอฟโอได้เหรอว่าพี่ผมมา

2352
01:57:46,560 --> 01:57:47,720
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2353
01:57:47,800 --> 01:57:48,960
เปิดรอบอย่างงี้นี่เหรอ

2354
01:57:49,920 --> 01:57:52,040
พี่ผมมา อย่าให้เขาเสียเที่ยว

2355
01:57:52,120 --> 01:57:53,080
แน่ะ

2356
01:57:53,160 --> 01:57:54,320
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2357
01:57:54,400 --> 01:57:56,160
- กดดันเขาไปอีก
- กูชอบจริงๆ เลย

2358
01:57:56,240 --> 01:57:58,080
คุยกันอย่างนี้ก็ได้ด้วย

2359
01:57:58,160 --> 01:58:00,880
เขาจะเป็นพยานยืนยันว่าคุณมีตัวตน

2360
01:58:00,960 --> 01:58:03,880
อ่า… ฉะนั้นคืนนี้ขอออกเยอะๆ หน่อย

2361
01:58:03,960 --> 01:58:05,000
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2362
01:58:05,080 --> 01:58:06,920
เดี๋ยว นี่ยูเอฟโอหรือหวยครับ

2363
01:58:07,000 --> 01:58:08,120
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2364
01:58:08,200 --> 01:58:10,680
แต่เดี๋ยว อย่าเพิ่ง

2365
01:58:10,760 --> 01:58:13,200
ขำไป พอหลังจากนั้นปึ๊บ

2366
01:58:13,760 --> 01:58:16,520
ปักธูปเสร็จ แหงนมองปึ๊บ

2367
01:58:16,600 --> 01:58:21,320
เขาจะมีสเกาต์คนนึง ก็คือคนที่ฉายไฟฉายสีเขียว

2368
01:58:21,400 --> 01:58:23,520
ไอ้ไฟเลเซอร์

2369
01:58:24,000 --> 01:58:27,080
ปาดไปดูว่าตรงไหน
เพราะว่าท้องฟ้ามันกว้างใหญ่มาก

2370
01:58:27,160 --> 01:58:28,640
แล้วดวงดาวเป็นจุดๆๆ

2371
01:58:28,720 --> 01:58:32,760
มีดวงเล็ก ดวงใหญ่ ดาวศุกร์ ดาวนู่นๆ
คือมันเต็มไปหมด เราไม่รู้หรอก ไม่รู้จริงๆ

2372
01:58:32,840 --> 01:58:35,120
ไอ้คนนี้จะเป็นมือทองของเขาเลย ที่ไปไหนคู่กัน

2373
01:58:35,800 --> 01:58:38,040
- ตัวชี้เป้า [หัวเราะ]
- ตัวชี้เป้า

2374
01:58:38,800 --> 01:58:40,160
ทางซ้ายมือ โห ซ้ายไหนซ้ายไหน

2375
01:58:40,240 --> 01:58:41,920
นึกออกเปล่า ซ้ายไหน

2376
01:58:42,000 --> 01:58:44,560
มันจะยิงเลเซอร์ขึ้นไปเลย ซ้ายมือครับ

2377
01:58:44,640 --> 01:58:45,960
ยิงขึ้นไป

2378
01:58:46,040 --> 01:58:48,840
- ฉิบหาย แม่งเสือกมีจริง
- เฮ้ย!

2379
01:58:48,920 --> 01:58:52,440
จริงๆ ผมแม่ง กูรู้เลยผมเล่าอย่างนี้แม่งดูโง่มาก

2380
01:58:52,520 --> 01:58:54,520
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2381
01:58:55,440 --> 01:58:58,440
เหมือนที่ผมรู้สึกกับพีท ทองเจือ นึกออกเปล่า

2382
01:58:58,520 --> 01:59:00,760
คือแบบ ไอ้เหี้ย กูเป็นหนึ่งในนั้นแล้วเหรอเนี่ย

2383
01:59:00,840 --> 01:59:02,560
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2384
01:59:02,640 --> 01:59:04,360
มันมีจริงๆ นะเว้ยมึง

2385
01:59:04,440 --> 01:59:06,520
มันเป็นจุด ลองนึก ลองนึกก่อน เดี๋ยวนะ

2386
01:59:06,600 --> 01:59:09,320
ดาวพระศุกร์มันจะสว่าง
แล้วมันจะมีดาวอื่นที่เป็นจุดเล็กๆ

2387
01:59:09,400 --> 01:59:13,320
แล้วมันเสือกวิ่ง คือไอ้นี่จะยิงไฟไปตรงนี้ครับ
ดวงนี้ครับ ทางซ้ายพี่เห็นไหมครับ

2388
01:59:13,400 --> 01:59:15,680
แล้วมันวิ่งเว้ย มันวิ่ง มันวิ่งๆๆ

2389
01:59:15,760 --> 01:59:16,920
อะ วิ่งปุ๊บ

2390
01:59:17,000 --> 01:59:19,240
คนที่ไม่เชื่อ ไอ้เบลล่านู่นนี่นั่น

2391
01:59:19,320 --> 01:59:21,520
พี่ มันเป็นเครื่องบินหรือเปล่า

2392
01:59:22,040 --> 01:59:25,760
เขาก็เช็กแอป
เขามีแอปหนึ่งแอปเลยดูว่าการบิน ไม่มี

2393
01:59:25,840 --> 01:59:28,080
- หมายถึงเช็กแอปว่ามีเครื่องบินผ่านแถวนี้ไหม
- ใช่

2394
01:59:28,160 --> 01:59:30,160
เขาก็เช็กแอปปึ๊บ นี่ไม่ใช่เครื่องบิน

2395
01:59:30,240 --> 01:59:31,800
อะ อีกคนนึง

2396
01:59:31,880 --> 01:59:36,320
เช็ก… แซตเทิลไลต์ การโคจรของดาวเทียม

2397
01:59:37,040 --> 01:59:37,920
ไม่มี

2398
01:59:38,400 --> 01:59:42,640
ไอ้เนี่ย ไม่รู้ว่าเป็นยูเอฟโอหรือเปล่า
แต่ไม่ใช่สองอย่างนี้แน่นอน

2399
01:59:42,720 --> 01:59:44,920
แล้วถ้าเครื่องบินมันจะวิ่งเป็นแนวอย่างนี้

2400
01:59:45,520 --> 01:59:47,720
มึงมา เดี๋ยวมึงก็ลง

2401
01:59:47,800 --> 01:59:49,840
เดี๋ยวมึงก็ไป เดี๋ยวมึงก็ อื๊อๆๆ

2402
01:59:49,920 --> 01:59:53,080
เฮ้ย เดี๋ยว ดาวมันวิ่งอย่างนี้ได้ด้วยเหรอวะ

2403
01:59:53,160 --> 01:59:54,120
จริงเหรอวะ

2404
01:59:54,640 --> 01:59:58,800
หนึ่ง ดวงที่สอง ดวงที่สาม มีวิ่งตัดกัน

2405
01:59:58,880 --> 02:00:00,800
มีวิ่งเป็นกะพริบๆๆ

2406
02:00:00,880 --> 02:00:02,120
คืนนั้น

2407
02:00:02,200 --> 02:00:05,360
- นี่ไม่ได้โม้เลยนะ แต่รู้ว่าพูดไปก็ดูเหมือนโม้
- โอเค

2408
02:00:05,440 --> 02:00:07,120
ห้าสิบเอ็ดลำ

2409
02:00:08,160 --> 02:00:10,720
เขาเรียกเป็นลำนะ แต่ผมคิดว่าเป็นจุด

2410
02:00:10,800 --> 02:00:13,800
คือยูเอฟโอ
เราก็ไม่รู้ว่าจุดนั้นมันคืออะไร มัน Un…

2411
02:00:14,400 --> 02:00:18,560
ยูเอฟโอ… Unidentified Object

2412
02:00:18,640 --> 02:00:20,840
อะไรสักอย่างนึง เราไม่รู้จริงๆ แต่มันเคลื่อนได้

2413
02:00:20,920 --> 02:00:24,000
แล้วมันมีด้วย คุณทอฟฟี่มีอธิษฐานด้วย

2414
02:00:24,080 --> 02:00:25,960
กะพริบหน่อยครับ กะพริบหน่อย

2415
02:00:26,040 --> 02:00:27,520
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2416
02:00:28,920 --> 02:00:31,320
- แล้วแม่งไม่อยากจะเชื่อ
- กะพริบด้วย

2417
02:00:31,400 --> 02:00:33,400
เขาไปแล้วก็… แป๊บๆๆๆ

2418
02:00:33,480 --> 02:00:35,200
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2419
02:00:37,360 --> 02:00:39,120
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2420
02:00:40,480 --> 02:00:43,840
ผมพูดตรงๆ ผมแม่ง ผมช็อตเลยอะ

2421
02:00:44,760 --> 02:00:46,520
ป๋า ดูกันจนถึง…

2422
02:00:47,000 --> 02:00:50,240
จากหนึ่งทุ่ม ดูจนถึงสี่ห้าทุ่ม

2423
02:00:50,320 --> 02:00:52,200
แล้วก็บอก พี่ไปนอนก่อน

2424
02:00:52,760 --> 02:00:54,960
รอบนี้จบแค่นี้

2425
02:00:55,040 --> 02:00:56,960
มีเป็นรอบด้วยเหรอ

2426
02:00:57,040 --> 02:00:59,920
คือตอนนั้นมันแค่ 30 กว่าลำ 36 ลำ

2427
02:01:00,000 --> 02:01:02,360
ให้ไปนอนก่อน ผมบอก
อ้าวแล้วจะมาอีกรอบเมื่อไหร่

2428
02:01:02,440 --> 02:01:04,760
อีกรอบส่วนมากเขาจะมาตอนตีสี่

2429
02:01:05,360 --> 02:01:06,800
คุณไปรู้เรื่องได้ยังไง

2430
02:01:06,880 --> 02:01:10,240
ผมถามทอฟฟี่
คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาเปิดรอบไหนบ้าง

2431
02:01:10,320 --> 02:01:11,560
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2432
02:01:11,640 --> 02:01:12,680
นึกเรียบร้อย

2433
02:01:12,760 --> 02:01:16,200
เขาบอกว่า
พี่โน้ส ผมยุ่งเรื่องนี้มา 20 กว่าปีแล้ว

2434
02:01:16,280 --> 02:01:18,720
ผมสนใจเรื่องนี้ตั้งแต่อยู่เขากะลา

2435
02:01:18,800 --> 02:01:21,360
เรารู้ว่าจังหวะเวลาเขาจะประมาณขนาดนี้

2436
02:01:21,440 --> 02:01:24,040
ผมก็ไปนอน ไปนอนเสร็จ ตีสี่ตื่นขึ้นมา

2437
02:01:24,120 --> 02:01:25,240
ตื่นขึ้นมาตีสี่เป๊ะเลย

2438
02:01:25,320 --> 02:01:29,200
เดินออกมา ปึ๊บ มาแล้วครับดวงที่ 37

2439
02:01:29,280 --> 02:01:30,640
คือชัดมาก แบบ…

2440
02:01:30,720 --> 02:01:33,800
เฮ้ย เดี๋ยว นี่ไม่จริงใช่ไหมเนี่ย

2441
02:01:34,600 --> 02:01:36,640
แล้วกูจะไปเล่าบอกคนอื่นยังไง

2442
02:01:36,720 --> 02:01:38,640
เพราะกูกะมาแล้วไม่เจอ

2443
02:01:39,280 --> 02:01:40,600
กูกะมาแล้วไม่เจอ

2444
02:01:40,680 --> 02:01:44,160
กูจะได้ไปล้อเขาขำๆ ไง ว่ากูไปแล้วไม่เจอ

2445
02:01:44,240 --> 02:01:47,080
แล้วมึงมาอย่างนี้ ชิบหายแล้วมึง

2446
02:01:47,160 --> 02:01:50,680
ก็กลับมาแบบงง นั่งมาในรถด้วยกัน
ขากลับก็แยกย้ายกันไปแล้วแบบ…

2447
02:01:50,760 --> 02:01:53,040
เชี่ยไรวะเนี่ย แล้วยังไงวะ

2448
02:01:53,120 --> 02:01:54,800
ตอนนี้เริ่มคิดถึงสเต็ปต่อไป

2449
02:01:55,360 --> 02:01:59,720
หมายถึงว่า
เขาจะมีกลุ่มชมรมดูยูเอฟโอที่เขากะลา

2450
02:02:00,480 --> 02:02:03,360
ต้องไปที่เขากะลา
แต่ที่เขากะลาจะเป็นแบบสายแข็งเลย

2451
02:02:03,880 --> 02:02:07,600
- คุณทอฟฟี่บอกว่า ใช่ สายแข็งก็คือจะตั้งชื่อ
- [ป๋าเต็ด] มีแข็งกว่านี้อีก

2452
02:02:08,120 --> 02:02:09,800
- ตั้งชื่อกัน
- ครับ

2453
02:02:10,320 --> 02:02:11,640
เนปจูน 16

2454
02:02:13,040 --> 02:02:14,160
พลูโต 15 อะไรอย่างนี้

2455
02:02:14,760 --> 02:02:16,120
- คือจะมีเป็นกลุ่ม
- [ป๋าเต็ด] ครับ

2456
02:02:16,200 --> 02:02:19,640
แล้วก็ซื้อจานรับสัญญาณกัน มีอย่างนั้นเลย

2457
02:02:19,720 --> 02:02:21,840
ผมก็คิดเลย กูต้องมีชื่อละ

2458
02:02:21,920 --> 02:02:24,240
เนปจูน พลูโต

2459
02:02:24,320 --> 02:02:26,520
- ไวอากร้า 11
- [เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2460
02:02:26,600 --> 02:02:27,840
มันไม่ใช่ชื่อดาว

2461
02:02:27,920 --> 02:02:29,120
[เสียงผู้ชมหัวเราะ]

2462
02:02:29,680 --> 02:02:32,160
คิดว่าถ้าไปอย่างนั้นเราจะไปลึกไปเปล่า แต่ว่า…

2463
02:02:32,240 --> 02:02:35,040
เขาก็บอก พี่โน้สอย่าไปเลยที่นั่น
เดี๋ยวเขาก็ถ่าย เขาก็จะถ่ายพี่

2464
02:02:35,120 --> 02:02:37,320
พี่มาอย่างนี้แหละเงียบๆ

2465
02:02:37,800 --> 02:02:39,600
คือตอนนี้ผมไปอยู่ที่จุดนั้น

2466
02:02:41,040 --> 02:02:43,200
ก็คือ อย่าตามมานะทางนี้

2467
02:02:43,760 --> 02:02:46,160
หลงแน่นอนน้อง หลงแน่นอน

2468
02:02:46,240 --> 02:02:48,080
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2469
02:02:49,680 --> 02:02:52,360
เราพยายามทำความเข้าใจโน้ส อุดม

2470
02:02:52,440 --> 02:02:56,240
ให้มากไปกว่าสิ่งที่เรารู้จักกับโน้ส บนเวทีเดี่ยว

2471
02:02:56,320 --> 02:02:57,640
ถ้าพูดง่ายๆ ก็คือ

2472
02:02:57,720 --> 02:03:01,160
โน้สก็คือตลก มันก็อาจจะเป็นเพียงแค่…

2473
02:03:01,680 --> 02:03:03,680
ยอดภูเขาน้ำแข็ง นะฮะ

2474
02:03:05,080 --> 02:03:08,160
ซึ่งวันนี้ พอเราได้พูดคุยกับโน้สไปแล้วก็พบว่า

2475
02:03:08,240 --> 02:03:12,160
เออเว้ย เราได้มองเห็นภูเขาส่วนที่เหลือ

2476
02:03:13,440 --> 02:03:15,760
โน้สไม่ได้ตลกเฉพาะยอดครับ

2477
02:03:15,840 --> 02:03:17,360
ตลกทั้งภูเขาเลย

2478
02:03:17,440 --> 02:03:18,880
[เสียงผู้ชมหัวเราะและปรบมือ]

2479
02:03:18,960 --> 02:03:20,560
นี่คือโน้ส อุดม แต้พานิชครับ

2480
02:03:20,640 --> 02:03:23,080
ขอบคุณมากครับ ขอบคุณมากครับ

2481
02:03:23,840 --> 02:03:25,880
ขอบคุณมากเลย ขอบคุณมากเลยนะครับ

2482
02:03:25,960 --> 02:03:27,760
ขอบคุณมากๆ ครับ ขอบคุณครับ

2483
02:03:27,840 --> 02:03:29,880
[เสียงดนตรีจังหวะสนุกสนานบรรเลง]

2484
02:03:29,960 --> 02:03:31,960
[เสียงผู้ชมเชียร์และปรบมือ]

2485
02:04:22,440 --> 02:04:23,720
[ดนตรีหยุดบรรเลง]