Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
DROGA
STO LAT
Octa!
DROGA LEONIE
Octa!
O właśnie. O to mi chodzi.
Właśnie.
Trenujemy? Za coś mi nie płacicie.
Teraz. Przedni prosty!
Raz, dwa, trzy. Dawaj!
- Blok! - Tak.
Rozgrzewa się. Gdzie jesteście?
Nieźle! Wal. Spokojnie.
Dobrze.
Szarża!
Nieźle. Kontroluj.
Trzymaj go! Jesteś w dobrej formie. Może nawet wygrasz.
Stary, co ty wyprawiasz?
Miałeś się rozgrzać, a nie wykończyć.
Bardzo śmieszne.
Kretynie, jeśli coś się stanie, możemy zwijać interes.
- Ile tej rozgrzewki? - Nie wiem. Pytaj się Benko.
- Czekamy już godzinę. - Wiem.
Sędzia mówi, że zaraz zaczynamy. Benko już jest.
Rozgrzewaj się. Cosi, nie przedobrzyj.
A zapłacisz mi?
- Niech się grzebią, to się wycofamy. - Co? W życiu.
Muszę iść do Leonie.
Potrzebujemy tej walki.
Czekam w samochodzie. Pospiesz się!
GRATULACJE Z OKAZJI OTWARCIA!
Raz, dwa, trzy!
- Cześć. - Witaj, moja lwico.
Sto lat!
Kiedy będziesz?
Tata jeszcze nie skończył pracy. Po wszystkim od razu wyjadę.
- Goście zaraz wyjdą. - Co? Ale najlepsze dopiero przed nami.
Najlepszy tort na świecie?
- Leonie? - Tak.
Nie jadłam, żeby mieć miejsce na ten tort.
- Leonie! - Poczekaj na drugą niespodziankę.
Nie przyjdziesz, prawda?
Hej. Jasne, że przyjadę.
Obiecuję. Mam tylko małe opóźnienie.
Octa, słuchaj.
- Cosi… - Nie, masz mnie posłuchać.
Leonie, kończę. Masz moje słowo.
Na razie. Co tam?
- Paul obiecał mi podwyżkę pół roku temu. - No.
Nie dostałam nawet kasy za ostatnią walkę.
Nie zajmuję się kasą.
- Porozmawiaj z Paulem. - Patrz.
SCHRONISKO DLA ZWIERZĄT NEUKÖLLN CEBULA
Co to jest?
- Jak to co? Kotka. - Czemu jest napisane „Cebula”?
- To jej imię. - Octa.
- To prezent dla Leonie. - Kasy jak nie było, tak nie ma.
Pogadam z Paulem.
No ja myślę.
Po walce.
- Zrób to. - Zrobię.
Co to w ogóle za imię „Cebula”? Kto je wymyślił?
Schronisko.
Coraz lepiej?
Akurat ci się to przyda w walce.
- Dobra, dobra. - Masz trzy dni na przygotowanie.
- Powodzenia. - Dzięki.
Tak. Dobra, wyjeżdżamy.
No dobra. Na razie.
Sędzia mówi, że mamy 15 minut.
Masakra, godzina czekania.
Dupek nie rozumie, że w mieście można utknąć w korku.
Pieprzony Benko.
STO LAT!
DROGA LEONIE
„Droga Leonie”.
„Droga Leonie”. Nie za oficjalnie?
Co w tym oficjalnego?
Wszystko.
Tak się pisze do właściciela: „Drogi panie. Nie stać mnie na czynsz”.
- Tak się pisze życzenia! - Ale nie dla córki.
Co ty wyprawiasz?
Czemu mi nie idzie?
Bo walczysz w jej urodziny. Nie twoja wina.
To nigdy nie jest moja wina.
- Znowu się zaczyna? - Paul…
Nie ma sprawy. Chętnie posłucham.
Uwaga, zaczynamy.
Żaden młody ojciec, który musi dogadywać się z byłą,
która nigdy do niego nie pasowała,
ale on nie słuchał przyjaciela…
Daj spokój.
…i który chce kariery sportowej, nie będzie idealny.
Nie pójdę na urodziny z obitym pyskiem.
- Nie oberwiesz, jasne? - Jasne.
Tak myślałem, że srasz się Benko.
- Jak frajer. - Wal się.
- Nie dasz mu rady? - Dam!
Przekonujące.
- Chcesz mieć limo? - Zniszczę skurwiela!
- Zniszczysz go? - Tak!
Nawet cię nie draśnie.
- Hej! Zostaw to. - Jazda, chłopaki!
Odbierzesz dla mnie kota?
Co?
I tort. Albo nie, to zrobię sam.
Kot. Schronisko w Neukölln. Prezent dla Leonie.
Cebula?
To nie jest kocie imię.
- Wal się. - Octa, zepsułeś tę chwilę.
- Jasne. - Zniszczyłeś.
- Zapytaj, czy chcę mieć limo. - Za późno.
Zepsuł tę chwilę. Już po ptakach.
Spytaj mnie jeszcze raz.
- Chcesz mieć limo? - Zniszczę go!
Zniszczysz tego skurwiela! Hej, stary! Mówiłem ci tysiąc razy.
Chodźmy.
- Wysłałem ci adres. - Dobra, pojadę.
Hej. Podejdźcie tu.
Strzelmy sobie fotkę.
Kurwa. Musimy się szybko przywitać.
No proszę! Toż to Octavio Bergmann.
Jakże się cieszę, że cię poznaję.
- Octa, Cosi. Chino Winkler, jego brat. - Miło mi.
Nie mogę się doczekać. A potem napijemy się razem.
- Zobaczymy. - Nie „zobaczymy”. Napijemy się.
Stawiam na niego. Stawiam, więc będziemy świętować.
Niech walczy pierwszy.
- Zły humor? - Nie, humor dopisuje.
Powiedz to jemu.
Idź się rozgrzać.
Dasz radę.
Pokaż skurwielowi, że w Berlinie się jebie, a nie wali konia.
- Co z tobą? - A co ma być?
- Weź się odsuń! - Jest adrenalina! Wspaniale.
- Przepuśćcie go. - Co z tobą?
Zmieć go, Octavio!
- Uspokój się. - Jestem spokojny. Podszedł za blisko.
- Wkurza mnie to. Łapy precz! - Hej! Załatw tę gnidę!
- Po co sprowadziłeś tych kretynów? - Co mam zrobić? Znam go.
Co to za cyrk?
Wreszcie zaczynamy?
Pospieszcie się.
Rozgrzej się trochę.
Jak twój puls?
Fajnie, nie żyjesz. Zsynchronizuję twój zegarek.
SYNCHRONIZACJA
SYNCHRONIZACJA ZAKOŃCZONA
Dobra. Mamy jeszcze kilka minut.
Chodźmy do sędziego.
- Dobra. - Dzięki.
- Do zobaczenia. - Na razie.
Cześć, Mina. Zakładają mi bandaże.
Walka się nie skończyła?
Trzy razy opóźniali, kto inny walczył pierwszy.
Po co obiecujesz Leonie, że przyjdziesz?
Bo przyjadę.
Umawiasz się na walkę w jej urodziny i przyrzekasz, że zdążysz?
Będzie na ciebie czekała przez cały dzień.
Niedługo będę.
Leonie prawie nic nie jadła, bo obiecałeś jej tort.
- Jeśli nie chcesz jej widzieć, to mów. - Hej.
Zawsze się spóźniasz albo nie przyjeżdżasz.
- Walka trwa tylko trzy rundy. - Nie zdążysz przed szóstą.
Będę u was o siódmej.
Miałeś przyjechać o piątej.
Po szóstej będą tylko twoi rodzice.
Wiesz co?
Mam tego dość.
Ja…
Jak tam? Jesteś gotowy?
Dzisiaj muszę zdążyć.
Octa. Posłuchaj mnie przez chwilę.
Potrzebujemy tej walki.
Potrzebujemy pieniędzy.
Potem osobiście zawiozę cię do Leonie.
Będę pędził przez miasto 200 km/h. Zawiozę cię nawet na Księżyc.
Ale teraz skup się na walce.
Nie jadła cały dzień, bo czeka na tort ode mnie.
Wiesz, czyja to wina?
Wiesz, komu możesz podziękować, że plany ci się rypnęły?
Temu obrzydliwemu skurwielowi.
Dlatego wyjdziesz i tak wpierdolisz temu Benko,
że już nigdy się nie spóźni.
Dobra, chłopaki. Zaczynamy.
Dajesz.
Pamiętaj o strategii. Zostań w defensywie.
Niech się zmęczy i na deski z nim.
Trzy punkty.
Obrona, zmęczyć go, a potem do parteru.
Masz go sprowadzić do parteru.
Halo, Berlin.
Jesteście gotowi?
Mina dzwoni.
Mina?
To ja.
- Czego chcesz, David? - To koniec.
- Nie mogę, mam walkę. - Mina występuje o wyłączną opiekę.
Reprezentuję ją. Jutro dostaniesz dokumenty.
Zebraliśmy już dość zasadnych argumentów.
- Co ty pieprzysz? - Leonie płacze…
- Stul dziób! To moja córka! - Twoja córka?
Czyżby? A kto się nią opiekuje od siedmiu lat?
Bądź przed szóstą. Więcej razy jej nie skrzywdzisz.
Masz godzinę.
Co się dzieje?
- Co mu odbiło? - Nie mam pojęcia.
Co ty wyprawiasz, człowieku?
Zasuwaj do klatki. Octa, chłopie!
Słuchaj. Rozumiem twoją sytuację.
Ale znajdziemy rozwiązanie.
Posłuchaj mnie! Znajdziemy…
Przepraszam.
Mina chce mi odebrać Leonie.
Cholera.
Octa Bergmann. Co słychać, tygrysie?
- Wszystko gra. - Co u Paula? Jak klub?
- Wiem, że sobie poradzisz. - Rico. Nie teraz.
Co? Postawiłem na ciebie, Octa.
Niech się zacznie jatka!
Nie zachowuj się jak tchórz. Wykaż się inicjatywą.
Robię to.
Akurat. Stoisz jak ten cymbał.
- Hej, Bergmann! Zgubiłeś się? Hej? - Dokąd idziesz?
- Bergmann! - Co ty robisz?
Bergmann, wracaj!
Ruszajcie się! Za nim!
- Ruchy, panienki! - On ucieka!
Wasza trójka! Do garażu po samochód!
Sprowadźcie go! No już!
Musi walczyć. Inaczej wszyscy mamy przerąbane!
Wiadomość głosowa od Leonie.
- Tato, przyjedź. Mama jest zła. - Leonie, odłóż ten telefon.
- Hej! - Uważaj!
- Hej! - Spokojnie.
Pierdol się!
Hej! Halo? Hej, kolego!
- Halo. - Szybko! Śpieszę się.
Dupek! Otwieraj!
Wiedeking?
- Tak. Szybko. - Co jest?
- Nie wyglądasz jak Wiedeking. - Ale tak się nazywam.
- Zaś tamten tak. - Tam! W samochodzie!
Jedź pan.
- Ej, gruby! Otwieraj drzwi. - Dobrze, panie Wiedeking.
- Niech pan zapnie pasy. - Hej!
Czego chcecie, dupki?
- Jestem Ronny. Dokąd jedziemy? - Na Maxa Beera.
Widzę, że panu się spieszy.
Łatwo nie będzie, godziny szczytu.
- Octa. - W co ty nas wpakowałeś?
- Wiem. - Nic nie poradzę, są korki.
Zrobiło się zamieszanie, gdy nawiałeś.
- Mówiłem, że inaczej nie zdążę. - Nie tak agresywnie. Nie polecimy.
Ronny, rozmawiam.
Rozumiem. Przepraszam.
Co za Ronny?
Kim jest ten twój stary znajomy? Co on ćpał?
- Był dość agresywny wobec mnie. - Posłuchaj.
Spóźnili się, mogę ugrać chwilę, zanim cię zdyskwalifikują.
Ale najpierw musisz wrócić.
- Co to ma być? - Prenzlauer Berg.
To miała być moja alternatywna trasa.
- Dobra, Ronny. Zawróć. - Muszę sprawdzić trasę.
Ale licznik nadal bije na Wiedekinga.
Niech dupek buli, co nie?
- Hej! - Uważaj!
- Ała! - Oszalałeś czy co?
- Kretyn! - Hej!
Zatrzymaj się!
Człowieku, uważaj. Jezu!
Co on wyprawia?
Co ty sobie wyobrażasz?
Macie jakiś problem?
Nie mamy problemu. Wsiadaj i jedź z nami.
Tylko delikatnie.
Ostrożnie! On musi walczyć!
Co z wami?
Dalej! Co tak leżycie?
No bierzcie go!
Na co czekasz? Bierz go!
Wstawać! Bijecie się jak pizdy.
Ruszcie te leniwe dupy! Walczcie!
Wstawaj! Idź mu pomóc!
Łapcie go! No już!
Dobrze.
Tak!
Do roboty!
Nieźle!
Niech straci przytomność. Właśnie.
Dobrze.
A teraz do samochodu. Zabieramy go na walkę.
Uwaga na tapicerkę! Nie zarysujcie.
Wy dwaj jedziecie ze mną. Szybko!
Prosto, a potem w prawo.
Jazda.
- Nareszcie. Gdzie fura? - Tutaj.
Weź się w końcu ogarnij.
Otwieraj!
Tak.
Gdzie jesteście?
Chwileczkę.
Dzwoni mama.
To kiepski moment. Mogę oddzwonić?
Czemu nie mogę spotkać się dziś z Leonie?
Pokłóciłem się z Miną.
Mina odwołała spotkanie smsem. Nie wygląda mi to na kłótnię.
Chłopaki od Gregora.
Już! Zajmijcie się nim!
Powiedz, co się dzieje.
Nie martw się.
Chcę zobaczyć wnuczkę w jej urodziny.
- Oddzwonię później. - Octavio…
Dzwoń do Paula.
Dzwonię do Paula.
Paul. Kim jest ten Chino?
Słuchaj. Poszperałem trochę.
Chino, jego brat i reszta tych świrów
obstawiają walki i robią jeszcze gorsze rzeczy.
Walka była ustawiona?
Owszem.
Postawił na ciebie 75 kafli.
Miałeś znokautować Benko w trzeciej rundzie.
Dopóki cię nie zdyskwalifikują, możemy to odkręcić.
Lepiej z nimi nie zadzierać.
Choćby nie wiem co.
Znokautowałem ich.
- Kogo? - Ich wszystkich.
- Wszystkich? - Tak!
- Mam 50 minut. - Kurwa!
- Nie możesz wyjaśnić Minie? - Że niby co?
Że spuściłem łomot jakimś typom? To mi nie pomoże.
Paul, wypierdalaj stamtąd. Oni są niebezpieczni.
Hej! Tam jest!
Octa. Czekaj…
Szybciej! Gazu!
Bierzcie go!
Wiadomość do Cosimy.
Jest ktoś w klubie? Potrzebuję pomocy.
Wysyłam wiadomość.
- Nie wiem… - Do środka.
- Co jest? - Chodź.
Co się dzieje?
Ścigają mnie.
Bruno! Annika.
- Gliny będą tu lada moment. - Tak? Wal się.
Hej. Co się tutaj odpierdala?
Muszę dotrzeć do Leonie. Zatrzymaj ich.
20%.
- Nie zajmuję się finansami. - 20% albo spadaj.
Od pół roku chcą mnie wywalić z domu. Potrzebuję kasy.
Mina chce mi zabrać córkę.
Szlag.
Słuchaj. Odbierz dla mnie tort.
Cukiernia Pastry Guys na Maxa Beera.
Zawieź go Leonie. Pogadam z Paulem.
Umowa stoi.
Raz, dwa, trzy.
Pierdolcie się!
Ruchy, szczurze!
Ty mała pizdo!
No już! Dorwijcie tego sukinsyna!
Za nim!
Już! Do samochodu!
Wiadomość od Cosimy.
„Są uzbrojeni. Uważaj”.
POLICJA
Nie wydurniaj się.
Co to ma być?
Uważaj.
Czego oni chcą?
- Uwaga! - Kurwa.
Oszalałeś? Co to ma znaczyć?
- Ślepy jesteś? - Hej!
Rżniesz głupa? Szukasz kłopotów?
- Co to ma być? - Nieważne, błazny.
- Coś powiedział? - Błazny.
Nie będziesz mnie obrażał. Dość tego.
- Zatrzymaj się. - Pojedziesz z nami.
- Za co? - Nazwałeś mnie błaznem?
- Ale to on… - Czekaj.
Po co z nami zadzierałeś?
Zapukałem w szybę. Chciałem o coś spytać.
Śmiało, proszę jechać. Nic się nie stało.
- Do radiowozu. - Ja? To on mnie…
Myślisz, że jesteśmy głupi?
Wyjaśnisz na posterunku, co knułeś z koleżkami.
- Nie mam teraz czasu. - Bierz go.
Wsiadaj. Ruchy.
W kajdankach czy bez?
Twój wybór.
Idziemy.
Może byś zapiął pasy?
Tu C12, jedziemy na posterunek. Mamy podejrzanego.
Obraził funkcjonariusza. Chcemy go przebadać.
Na który posterunek jedziemy?
Żartowniś z ciebie, co?
Na Alex?
A co? To twój ulubiony?
Tak czy nie?
- To nie jest droga na Alex. - Cicho!
Co ja zrobiłem?
Sprowadziłeś zagrożenie w ruchu drogowym.
- Zostałem potrącony. - Paragraf 315.
Właśnie.
Powiecie mi, na który posterunek jedziemy?
A na który byś chciał?
Powiedz, to cię podrzucimy. Chcesz po drodze wpaść do babci?
Wiadomość od Cosimy.
„Nie zapłaciłeś za tort. Moja karta została odrzucona”.
Ja pierdolę.
„Hashtag podwyżka”.
- Kurwa. - „Ja pierdolę. Kurwa”. Wysłać?
- Nie. - Masz Tourette’a czy coś?
- Zamknij się. - Znowu zaczynasz?
- Zamknij mordę. - Oszalałeś?
- Stulcie dzioby! - Znieważenie funkcjonariusza.
Paragraf 185 kodeksu karnego.
Do reszty cię pojebało?
Jedziesz ze mną. Koniec zabawy!
Ganiam cię po całym mieście! Nie masz pojęcia, z kim zadzierasz.
Wyświadczam ci przysługę.
Nawet nie wiesz, w co wdepnąłeś. Nie rób nic głupiego.
Wsiadaj!
ULICA MAXA BEERA
Dzwoni nieznany numer.
- Odebrać? - Nie!
Dzwoni Paul. Odebrać?
Tak!
Octa. Co się dzieje?
Annika w szpitalu. Połamane żebra.
Bruno też ledwo żyje.
Gadałem z Chino.
- No i? - Nie będę cytował jego słów.
- Chce cię widzieć w klatce. Kropka. - Nie traci forsy, jeśli nie ma walki.
To są nielegalne zakłady. Forsa przepada.
Obiecał, że nic ci nie zrobi, jeśli wrócisz.
Jasne.
Octa, stary.
Słucham.
Wiadomość do Miny.
Mina…
Spróbujmy…
Przepraszam.
Przykro mi, że Leonie nic nie jadła.
Jestem w cukierni. Kupię tort.
Ja…
Nie wiem, co powiedzieć.
Proszę, nie rób tego.
Niedługo będę.
Wyślij wiadomość.
Wysyłam wiadomość.
- Co z Anniką? - Wyliże się.
- Witam. - Zamówiłem tort, Bergmann.
- Chwileczkę. - Spieszy mi się.
Octa, musisz iść na policję.
- Twoja woda? - Tak.
Możesz mi powiedzieć, kim są ci goście?
To była ustawka.
Kurwa mać.
- Proszę bardzo. - Świetnie, dziękuję. Zapłacę kartą.
Dziękuję.
Pogadamy później.
Ostatnia szansa, Bergmann.
Odłóż to, chodź z nami i załatwmy to.
- Z drogi. - Przestań pyskować.
Odłóż to gówno i wsiadaj do samochodu.
Proszę.
Octa!
Pierdol się.
Wskakuj, jeśli chcesz żyć.
Paul mówił, że przyda ci się pomoc. Wskakuj!
- Hej! - Dawaj!
Wskakuj, Octa!
Tchórz!
Tylko mi tu nie umieraj.
Wiadomość od Paula.
Zdyskwalifikowali cię. Forsa Chino przepadła.
I Benko też. Był w to zamieszany.
Paul dzwonił?
Ja dzwoniłem do niego. Chciałem wiedzieć, dlaczego zwiałeś.
O co chodzi z Miną?
Długa historia.
Mam czas.
Ja nie. Muszę jechać do Leonie.
- Podrzucisz mnie do metra? - Jasne. Nasz klub jest tuż obok.
Dalej pójdziesz prosto.
Dzięki. Odwdzięczę się.
- Przykro mi. - Spoko. To nie twoja wina.
Naprawdę mi przykro.
Rób, co ci każą.
Nie pyskuj.
W ramach przysługi.
Dla kogo pracujesz?
Pracuję na własny rachunek. Mam studio sztuk walki.
Czego chcecie?
Octa, opowiedz im o Chino.
Odejdź.
Co się tu dzieje?
- Znam go całe życie. - Idź!
Rico, o co tu chodzi?
Co tu się dzieje?
- Dla kogo pracujesz? - Dla nikogo.
O co wam chodzi, ludzie?
Dlaczego nie stanąłeś do walki?
Była chce mi odebrać córkę. Nie mogę na to pozwolić.
Jak ma na imię córka?
Ma jakieś imię?
Leonie.
Nazwisko?
Nazwisko!
Nazwisko.
Nazwisko!
Powiedz Danice, że go dorwę. Już prawie go miałem, ale…
- Dorwę go. - Mamy tutaj tego sportowca.
Przyjedź tu i wytłumacz, jak spłacisz nam te pół bańki.
Danica też tam jest?
Plancka 8.
- Będę za pięć minut. - Dobra.
Przepraszam.
Wiadomość do Paula.
- Chcą załatwić Chino i mnie. - Hej!
Uważaj!
Ktoś ma nóż albo nożyczki?
Ktoś ma nóż albo widelec?
- Kurwa. - Nożyczki.
Nożyczki.
To ty?
Masz nożyczki?
Odwróć się, to cię uwolnię.
Dzięki.
Co ty wyprawiasz?
Przepraszam.
Kurwa mać.
Dzięki.
HUMMER WJECHAŁ W RADIOWÓZ! SPRAWCA ZBIEGŁ.
Dzwoni Leonie.
Moja lwica. Jadłaś już coś?
Nie przyjedziesz.
- Przyjadę. - Kłamiesz!
Mama mówiła, że nie przyjedziesz.
Zjem tort mamy.
Na pewno będę. Jestem już w metrze.
Odbiorę prezent. Jest w drodze.
- Hej! - Ostrożnie!
- Gdzie wyjście? - Sam się zastanawiam.
- Wyjście? - Do góry, przez bar.
- Hej. - Co jest, koleś?
No chodź!
GPS WŁĄCZONY
GPS WYŁĄCZONY
Odłączono „Telefon Paula”.
Cholera. Dzwonię po lekarza.
Zabiję cię.
Śledziłeś mnie.
Wygadałeś, gdzie jestem.
Posłuchaj.
Gdy nawiałeś z walki,
myślałem, że najlepiej będzie, jeśli wrócisz.
Dlatego im pomogłem. To prawda.
Ale kiedy zaczęli cię gnębić, nie chciałem im już pomagać.
Niestety było już za późno. Prawie mnie wykończyli.
Paul.
Co?
Uciekaj.
Słuchaj, stary.
Możemy z nimi współpracować. Z Chino.
Posłuchaj. Zaczynam to rozumieć.
Chino postawił nie tylko na ciebie, ale i pół miliona na innych.
Teraz tylko ty możesz uratować mu dupę.
Za dziesięć sekund wstanę.
Nie rozumiesz? Chino cię potrzebuje.
Potrzebuje nas. Postawił na ciebie pół miliona.
- Pieprzona mafia hazardowa. - Tylko ty możesz to naprawić.
- Nie rozumiesz? - Chcieli mnie zabić.
Jeśli będziemy współpracować z Chino…
- Stul pysk. - Ustawimy kilka walk i odzyskamy hajs.
Spadaj stąd. Odpierdol się.
Wiadomość od Paula.
Wybacz mi, stary. Obiecuję, że ci to wynagrodzę.
Co się stało?
- Mały wypadek. - Jaki?
- Czego szukasz? - Środka odkażającego.
Potrzebujesz lekarza.
Macie coś przeciwbólowego?
- Wezwę karetkę. - Nie.
Co się stało?
Nic wielkiego.
Zderzyłem się z hulajnogą.
Wszystko gra.
Marco.
Mogę przejść?
Octavio, porozmawiaj z nami.
Muszę chwilę odpocząć.
Nie chcesz lekarza?
Muszę zobaczyć Leonie.
W tym stanie?
Nie wiem.
Mina ci na to nie pozwoli.
Dzwoni Paul.
Odebrać?
Bądźcie cicho, muszę odebrać.
Zjebałem sprawę.
Mamy problemy finansowe.
Duże.
Nie mówiłem ci, bo…
Chciałem sam to naprawić.
Ustawka to mój pomysł.
Tak mi przykro, stary.
Myślałem, że to łatwy sposób na zarobienie trochę grosza.
Ty i Cosi mieliście się nigdy nie dowiedzieć.
W każdym razie…
Chciałem, żebyś wiedział i na nowo mi zaufał.
Możesz mi zaufać.
Chciałem szybko zarobić. A potem Chino wciągnął mnie w to gówno.
Przepraszam. Chciałbym móc cofnąć czas.
W porządku.
Tak?
Tak.
Fajnie.
Dzięki, stary.
Mogę ci jakoś pomóc?
Gdzie jesteś?
Jedziesz do Leonie? Odbierasz tego kota?
Swoją drogą,
pytałeś mnie o imię kota.
Moja była miała kotkę. Wiesz, jak się nazywała?
Cebula.
Wiem, brzmi głupio,
ale też trochę zabawnie.
Nie zdążę dziś do Leonie.
Przykro mi.
Gdzie teraz jesteś?
Jestem u kumpla. Zadzwonię później.
Dlaczego?
- Zawsze byłem taki głupi? - Co?
Wobec Leonie.
Bo…
To ze strachu.
Co?
W twoim życiu jest mały człowiek,
którym musisz się zająć.
Odpowiadasz za niego. A ty co robisz?
Nawalasz, nie można ci ufać.
Zawodzisz tych, których kochasz.
Ale to nie twoja wina.
- Świat się uwziął. - Marco.
Tu walka, tam turniej, klub bokserski.
On się stara.
Nie jest głupi. Boi się.
Że nie ma nic do zaoferowania i jest gównianym ojcem.
Że wszystko robi źle.
Dlatego woli uciekać.
Odsuwa się od dziecka.
Na zbyt długo.
Nie chce, żeby dziecko upodobniło się do niego.
Jeśli chcesz, by Leonie miała lepiej,
to traktuj ją inaczej, niż ty byłeś traktowany.
Nie uciekaj.
Potem się ogarniesz.
I w końcu będziesz przy niej.
Odezwę się jutro.
Dzięki.
Chcesz coś do jedzenia?
Mamy drzwi!
Mów mi Paul.
Dzwoń do Paula.
Cześć.
- Jednak jadę do schroniska. - Naprawdę? Teraz?
Schronisko nalega. Może zatrzymam kota dla siebie.
Kiedy tam będziesz?
- Za kilka minut. - Też przyjadę.
Dzwoń do Rico.
Dzwonię do Rico.
Octa. Nie bierz tego do siebie.
- Wiesz, jak to jest. - Mam ofertę dla twoich ludzi.
Słucham.
Wiem, gdzie za chwilę będzie Chino.
Gdzie?
Skąd mam wiedzieć, że dacie mi spokój?
- Chcą tylko Chino. - Prawie mnie zabili.
- Uciekłeś z walki! - Nie wiedziałem, że była ustawiona.
Naprawdę?
Załatwię to. Powiedz mi, gdzie jest Chino.
W Neukölln.
- Niedługo wyślę ci adres. - Dlaczego?
Wiadomość od Cosimy.
„Octa, widziałam Paula z tą hołotą z areny”.
„Powinieneś wiedzieć”.
Otwórz!
Zamknięte!
Jest za dziesięć szósta.
Może na twoim zegarku.
- Co? - Na twoim zegarku!
Ja po kota.
Nie dziś. Zamknięte.
To zajmie dwie minuty. Chodź.
Wiesz, ile czasu zajmuje rodzinie wybranie kota?
Chodzą w kółko i się rozglądają.
- Kłócą się i godzą. - Wyglądam jak rodzina?
- Nie wiem, kto jest z tobą. - Jestem sam!
Jeśli wybierzesz kota, będę musiał załatwić papierkową robotę i posprzątać.
Cały ten syf. Nie mam nastroju.
- Otwórz te drzwi. - Jutro. Dzięki.
Dzwoń do Rico.
Dzwonię do Rico.
- No i? - Donau 8.
Schronisko.
- Schronisko? - Kiedy będziesz?
Za kilka minut.
Żeby było jasne, żadnej policji.
Pewnie.
Policja Berlin.
Dzwonię na policję.
Policja, słucham?
W sprawie staranowanego radiowozu.
Znam sprawcę i wiem, gdzie będzie.
Ma pan jakieś nazwiska?
Adres? Czy o co panu chodzi?
Schronisko dla zwierząt Neukölln przy Donau 8.
Z kim rozmawiam?
Są niebezpieczni i uzbrojeni.
Skąd ma pan te informacje?
Wyślijcie jak najwięcej ludzi.
Proszę się przedstawić i powiedzieć, gdzie pan jest.
Wyślemy radiowóz.
Nie radiowóz, tylko antyterrorystów.
Jest tylne wyjście?
Tak.
Wypierdalaj.
- Idę. - Zamknij się!
Nie rób nic głupiego.
Kurwa mać.
Dobra. Zachowaj spokój.
- Bądź rozsądny. - Miałeś zamknąć jadaczkę.
Dobrze już, dobrze.
Ucieknij, a rozwalę mu łeb.
Wyłaź.
Już!
- Przepraszam. - Zamknij się!
Odtąd jesteście moimi kurwami.
Wiem wszystko o waszych rodzinach.
A jeśli one w ogóle was obchodzą,
będziecie codziennie nadstawiać dla mnie te wasze zasrane dupska, i to za darmo.
Macie pojęcie, co Danica nam zrobi,
jeśli nie dostanie forsy?
Nie wystarczy kilka walk!
We trzech mamy teraz relacje biznesowe.
A nie wyjdziecie z niej, pizdy, nawet na sekundę.
Kurwa! Strzelają!
Wstawajcie! Szybko! Są tam!
Wyważ drzwi!
Strzelajcie!
- To twoja robota? - Nie.
- To ty? - Ja chcę tylko wrócić do domu.
- Czemu kłamiesz? - Spokojnie.
Spokojnie, Chino. Wszystko gra.
- Co tu robić? - Teraz to już nic.
Co ja mam teraz zrobić?
- Zachowaj spokój. - Odłóż broń.
- Wydymałeś mnie. - Odłóż broń i wyjdź.
Wydymałeś mnie, Bergmann?
- Nie! - Tak?
- Nie! - Weź.
- Kurwa! - Uspokój się.
Nie chcę się uspokajać!
- Hej! - Ja jebię!
Daj spokój, odłóż broń.
Przestań.
Mów… gdzie… jest… moja… forsa?
Policja! Rzućcie broń!
Rzućcie broń!
Cosima.
Paul.
- Przepraszam. Chciałem jakoś… - Zamknij się.
- Co tu robisz? - Śledziłam Paula.
Czułam, że coś jest nie tak.
25%.
Dwadzieścia pięć co?
Podwyżki.
Co? Odbiło wam?
Octa, do karetki.
Chodź.
Serio?
Wszystko gra.
Powodzenia.
SŁODYCZE, NAPOJE, WINO I NIE TYLKO
Policja.
Tato?
Cześć.
- Co się stało? - Mały wypadek. Wszystko gra.
Wszystkiego najlepszego.
Jadłaś coś?
Wejdziesz?
Za chwilę.
Tak mi tutaj dobrze.
Naprawdę?
Tak.
Ładnie tu.
Zostań jeszcze chwilę.
A ty kim jesteś? Cześć.
Chodź do mnie, maleństwo.
To nic.
- Ale Mina… - Nie.
Mała słodzinka.
Napisy: Agata Martelińska