Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
'Yong pakiramdam na mag-isa ka lang sa loob ng kulungan
at tanging isip mo lang ang kasama mo...
Nakakabaliw din minsan ang pag-iisa.
Pero pag Diyos na ang kumilos, lahat, nagbabago.
'Yon ang nangyayari noon sa bartolina.
BAKURAN SA LABAS NG BILANGGUAN KAYUMANGGING BINATILYO
Kung makakabalik ako sa nakaraan at makakausap ko
'yong 15-anyos na James,
kakausapin ko siya tungkol sa pagkatao niya.
Matagal ko nang binabalewala 'yong batang ako.
Sinusubukan ko siyang ibaon sa limot.
Sinisisi ko siya kung bakit ako nandito.
Pero dadating ang panahon, na kailangan mong piliing maghilom.
'Yong unang birthday ko sa kulungan, nag-16 ako.
Di ko na maalala kung ano'ng nangyari,
pero kahapon, birthday ko rin, e.
No'ng matutulog na 'ko, iniisip ko,
"Nakaka-16 na birthday na ako dito."
Sa bilangguan na ako lumaki.
Tama lang sabihin ko pag may nagtanong na "Taga-California state prisons ako."
Di ako masaya pag April.
Una sa lahat, April 16 no'ng may pinatay ako.
Mahirap alalahanin 'yong araw kung kailan mo ginawa
'yong pinakamasama mong nagawa sa buhay.
Pagkalipas ng tatlong araw, no'ng April 19, pinatay 'yong kuya ko.
Kahit kailan, di nawala ang traumang 'to.
Alam ko 'yong ginawa ko at 'yong nangyari kay Victor.
Tanda lang ang April ng pinakamahirap na punto sa buhay ko.
Taon-taon 'yon.
Taon-taon.
25 years old ako no'n.
Pinatawag ako sa opisina no'ng sergeant.
Nakaposas sa likod 'yong mga kamay ko.
Tapos sabi niya,
"Dalhin 'yan sa bartolina."
At sa bartolina? Mag-isa lang ako do'n.
Siguro 'yong bartolina,
parang mga six-by-six na kuwadrado.
Nando'n ako nang halos dalawa't kalahating buwan.
Habang nandito ako, parang palagi kong kasama si kamatayan.
Kailangan ko ng pag-asa.
At nagkakaroon ako ng pag-asa
sa pamamagitan ng pagsusulat ng kanta.
Madalas, nakahiga lang ako sa sahig, nakapikit at nag-iisip.
Ini-imagine ko ang buhay ko sa labas ng bilangguan.
Sinusubukan kong magsulat ng kanta at gumawa ng beats
gamit 'yong dibdib ko o 'yong kama para makabuo ng mga kanta.
At 'yong kapitbahay ko,
naririnig niya 'yong mga sinusulat ko.
Sabi niya, "Ang ganda, ha."
Tapos, kakantahin ko sa kanya kahit may pader sa pagitan namin
para mabigyan niya ako ng feedback.
Nakakabaliw na buhay
Bakit ba 'to
Nakakabaliw?
Sobrang nakakabaliw
Na tayo'y mabubuhay at mamamatay
Tuwing kinukuwento ko 'yong nangyari, bumabalik din 'yong sakit at pagsisisi,
pero mas komportable akong magkuwento sa pamamagitan ng kanta.
ANG MGA SUMUSUNOD ANG UNANG DRAFT TREATMENTS/SCRIPTS
PARA SA VISUAL ALBUM
"SULAT PARA SA MGA KATROPA"
Parang alaala ng nakaraan ang visuals nito.
Sa umpisa, may nanay na nagtuturo sa tatlong anak niyang kumanta.
'Yong bunso ang pinaka-excited na kumanta
Sariling kanta at boses niya 'yong "Sulat para sa mga Katropa".
Sa awa ng Diyos Dahil ako ay makasalanan
Sabi ng tatay ko "Ikaw ay patatawarin ng Diyos"
Pag parang gangster ang 'yong asta
Pinipilit mo ang sariling wag makadama Pinipilit mong walang problema
Puro ka yabang, hawak mo ay baril Gusto mo nang kumitil
Kung sinuman ang lalaban sa 'yong grupo
Ikaw at ang mga kasama mo'y di papatalo
Rollin' 20's at mga batang katropa
Mac Mafia at Ler na mga kasama
Kami'y maingat sa bawat hakbang
Gusto na naming sumabog na parang bomba
Hinahanap namin ang bakit Sa Purple at Pills
Konsensiya'y kinakalaban Sakit ay kinikimkim, nakakabaliw na buhay
Ang laking tulong ng memories
para di ka mabaliw sa loob ng kulungan.
Naaalala ko, pwedeng ito mismo 'yong nangyari o hindi
pero may naaalala pa 'kong childhood memories.
Binabalikan ko 'yon habang nakaupo sa kamang 'yon.
Pinapaalala no'n sa 'kin
na tao ako noon,
tao ako bago ako makulong.
You have 60 seconds remaining.
TAO AKO NOON
LABAS NG SIMBAHAN
PAPA KO, SI WILLIAM
Habang lumalaki ako sa simbahan,
tinatawag ako ng mga nanay na Batang William,
dahil kay Papa.
O Batang Elder. Elder kasi si Papa.
Dito banda nauupo 'yong mga bata.
Ang cool na kasali ako sa choir no'n.
Tapos tatayo sila do'n sa choir section sa stage.
D'yan mismo sa harap ko ngayon.
Tapos, aakyat at kakanta sila sa platform do'n.
Director ng children's choir 'yong mama niya,
kaya nagpe-perform sila ng ate niya, pati na din si Victor.
May mga talented na bata sa simbahang 'to,
at gusto silang gamitin ng Diyos.
Amen ba?
- Amen! - Purihin ang Diyos.
Gusto kong lumaki sila sa simbahan at turuan sila ng tamang values.
'Yon ang paraan ko para subukan silang ilayo
sa mga bagay na pwede nilang ikapahamak.
- Si James 'to. - Hi, Mr. James.
- Tumutubo na 'yong ipin niya d'yan. - Oo, at iyakin din siya.
Talaga?
- Oo. - Ilang taon siya d'yan?
Siguro... mga limang buwan?
Lagi niyang sinasabi sa 'kin, "Ang dami kong buhok."
Sabi ko, "Hindi madami ang buhok mo. Gusto mo ng madaming buhok."
Ito ang kuya namin, si Kuya Victor.
- 13 siya dito? - Baka 14 o 13—
Thirteen o 14 siya d'yan.
Ang chubby ng pisngi niya.
Teka lang, tingnan mo 'to, o.
Ako 'to, si James, at si Victor.
Hinatid namin siya sa bahay ng lola ko.
Akala namin, di na namin siya makikita. Di ko na maalala...
Lagi kayong magkakasama no'n, e.
- Oo. - Kaya...
Gano'n talaga. Tingnan mo...
Si Victor, mabait siyang kuya.
Binabantayan niya si James, pati si Reneasha.
Mahal niya ang mga kapatid niya.
Nag-aaway sila ni James,
pero tinuturo lang niya bilang kuya, "Ganito ang buhay sa kalsada."
Gangster din kasi si Victor.
Walang rason para sumali siya sa gang o gawin niya 'yong ginawa niya.
Baka gusto lang niyang patunayan ang sarili niya.
Parehas na protective at bully si Victor.
Dapat, sundin ko siya kasi mas matanda siya,
pero bawal akong utusan ng iba.
Naaalala ko, may malala akong hika no'n. Sobrang hirap na mag-bike.
Di ko mahabol nang naka-bike sina Vic at mga kaibigan niya.
Malayo na kami no'n sa bahay, tapos wala akong dalang inhaler.
E, bigla akong inatake ng hika.
Inangkas niya 'ko sa bike niya, at nagbisikleta siya hanggang bahay.
Di ko akalain
na sisingilin siya ng buhay.
Naaalala ko no'ng laro pa ang inaalala ko Ngayon, iniisip ko na ang bukas
Nakakapagod na rin na ako'y parang preso
Pag tropa mo ang pag-asa mo para makalaya
Pag laos na ang mangarap Pag ika'y sinusubok nang harap-harapan
Buhay ay peryang puro kasinungalingan Paikot-ikot na parang kapalaran
Ang galing kung pa'nong
Dati ako'y naglalaro ng bola sa bakuran
Sa totoo lang
Ako'y nagbibisekleta Sa kahabaan ng kalsada
Ngayon, mundo ko'y walang kulay Puno ng pusong itim ni Cain ng kasaysayan
Sa bawat hakbang Ako'y may marka ng kasalanan
Nakakabaliw na buhay
Bakit ba 'to sobrang nakakabaliw?
Sobrang nakakabaliw
Na tayo'y mabubuhay at mamatay
Nakakabaliw
Sobrang nakakabaliw
Nakakabaliw na buhay
Nakakabaliw
Sobrang nakakabaliw
No'ng unang beses na inaresto si Victor, di ko na maalala kung bakit.
Naaalala ko lang 'yong pakiramdam na... kinuha nila 'si Kuya.
Kinuha nila si Kuya.
Naaalala ko, sinabihan ako isang umaga,
may hearing daw si Kuya.
Grade five ako no'n. Nakaupo ako sa likod ng klase.
Nagdasal lang ako.
"God, sana umuwi si Kuya ngayon.
"Nami-miss namin siya nila Mama't Papa, God.
"Please, sana pauwiin n'yo si Kuya."
Idol ko siya.
Nakabuntot ako lagi sa kanya. Ginagaya ko siya.
Naaalala ko 'yong pakiramdam na parang may kulang sa buhay ko.
Sinusubukan ko siyang hanapin
sa mga kaedad niya o sa mas matanda sa kanya.
Natulad din sila sa mga nakakatanda kong ka-gang
na kasama ko sa mga gulo no'n.
Lumaki ako sa mundo ng mga gangster.
Normal lang na kasali ka sa gang... sa lugar namin.
Pagtuntong ko ng 15,
desidido na ako no'n na maging...
pinaka...
pinakasiga sa gang namin.
Handa akong maging pinakamarahas sa lahat.
Maraming pumuri sa 'kin dahil do'n.
Parang bike lang ang mga baril no'n, madali ko lang makuha.
Kahit saan, meron.
Nawala sa sentro ng buhay ko ang simbahan
simula no'ng naghiwalay 'yong mga magulang ko.
"Kasinungalingan ang lahat.
"Di talaga namin mahal ang isa't isa. Di ka namin mahal.
"At...
"wala siguro talagang paki sa 'yo ang Diyos."
Pero self-betrayal
ang pinakamasakit na pantatraydor.
"PAGTATRAYDOR"
Traydor, Traydor
Dati siya'y aking kakampi Ano'ng nangyari?
Pag may pera ka Di mo na alam kung sila'y totoo ba
Hinihintay kang mabigo Binibilang nila ang mga mali mo
Parang pasan lang ng pinuno Na iniisip ay bigat ng pagkatalo
Pag binili ko ba ang gabi Meron pa bang tunay na kakampi?
Humigop ako ng Rémy Humithit ako ng damo
Saka ako lumuhod sa Diyos Kahit nga si Hesus ay ipinako sa krus
May makakapagsabi ba sa 'kin Kung paano ito haharapin
Pag sila'y nabulag ng pera Sila'y nagiging si Hudas, ika'y ibebenta
O, Diyos ko
Ganito na ba talaga ang mundo?
Mabigat na pasanin Ang pagtatraydor ng kaibigan
Di niya alam ang katapatan Kaya pag abogado na ang 'yong kailangan
Di ka niya tutulungan Isusumbong ka pa niya sa kapulisan
Laban sa 'yo siya ay sasaksi Para ikaw ay madiin sa huli
Kinse lang ako no'ng sila'y tinulungan mo
Sinumbong mo ako Sabi ko na hindi 'yon totoo
Sa simula pa lang pala Ahas ka na
'Tang ina
Traydor, Traydor
Palihim kang traydor, sa totoo lang
Plinano mo
Na ako'y pabagsakin
Tropa kita, bakit mo ako gustong patayin?
Katapata'y nawawala
Pag tropa'y nahatulan Siya'y ngayon lang makukulong
Pag Diyos at kamatayan ay nagsama Pagsisisi ay di nawawala
Pag ika'y trinaydor Pakiramdam mo, wala ka nang kasama
Gaya ng maraming buhangin sa dalampasigan
Kung marami kang kaibigan Marami kang kasalanan
Taimtim akong nanalangin Nakonsensiya ka kaya ika'y nanalangin
Pinatay mo ako hindi ng baril Kundi ng salita mo laban sa akin
'Tang ina
Taimtim akong nanalangin Nakonsensiya ka kaya ika'y nanalangin
Pinatay mo ako hindi ng baril Kundi ng salita mo laban sa akin
Nanumpa ka pa
'Tang ina
Traydor, traydor
Palihim kang traydor, sa totoo lang
Plinano mo na ako ay pabagsakin
Tropa kita, bakit mo ako gustong patayin?
Traydor, Traydor
Kuha 'to no'ng graduation ni James sa middle school.
Nagpa-braid siya ng buhok. Akala niya, astig tingnan.
Siya ang best man ko sa kasal.
Nag-speech pa siya para sa 'kin, o.
Di ko na maalala 'yong mismong sinabi niya.
Pero hayan siya. Anak ko 'yan.
Halos kasunod nitong nangyari 'yong mga problema.
Walong buwan pagkakasal namin, saka nangyari 'yong insidente.
Kaya madami kaming naging interaction ni James.
Nagulat din talaga ako
sa nangyari.
Pagkauwi ni Victor sa bahay galing ng juvenile prison,
tinatawag niya akong Paslit.
Ang tapang ko no'n, sabi ko sa kanya,
di na ako bata, 'no.
Malaki na ako.
Dinadaan ko sa dahas at pakikipaglaban
ang lahat ng bagay.
Pag may nakipagtalo sa 'kin sa school,
nilalabanan ko.
At ang pinakamarahas kong pwedeng gawin,
'yong mamaril ng tao.
Irerespeto ako pag ginawa ko 'yon.
Kakatakutan na talaga ako
at makikilala na ako na gangster.
Naaalala ko, may kausap akong ka-gang dati.
Magkasing-edad kami.
"'Tol, kailangan natin ng baril.
"Ready na akong mamaril ng mga kaaway. Kayang-kaya ko 'yon.
"Nakaabang na 'ko, o."
Sabi niya, "Kaya kong mamaril, pero parang di ko kayang pumatay."
Ako naman, "'Tol, ano ka ba?
"Ginagawa natin 'to. Ano ba'ng sinasabi mo?
"Ito tayo."
Kinumbinsi ko ang sarili ko na kaya ko 'yong gawin bago ko pa gawin.
No'ng pagkakataong 'yon...
Parang pagkakataon ko nang patunayan
sa mga ka-gang ko na dapat nila akong irespeto.
Tapos, may pumasok nga sa teritoryo ko
at hinamon ako.
Nagtitigan kami. 'Yong nakakainsulto.
Tapos ako, "Nasa teritoryo kita, di mo 'ko kaya.
"Ikaw ang dapat matakot."
Pumunta ako sa nakakatanda naming ka-gang at...
binigyan niya ako ng baril.
Naglakad 'yong binata sa kalsada. Handang makipaglaban sa 'kin.
Binaril ko siya.
Tapos, tumakbo ako palayo.
Mga isa't kalahating oras akong naglakad bago ako nakabalik
sa bahay no'ng ka-gang namin
na nagbigay sa 'kin ng baril.
Akala ko,
masaya niya akong sasalubungin.
Akala ko lang pala.
Sabi niya lang,
"'Bata, ano'ng ginawa mo?
"'Masama 'to. Huhulihin ka ng mga pulis.
"Hindi 'to parang kanta
"na pwede mo lang i-rap 'yong ginawa mo,
"at pagkatapos ng tatlong minuto, babalik ka na sa totoong buhay mo.
"Hindi 'to gano'n."
Humihingi ng tulong 'yong anak ko,
pero hindi ko siya narinig.
Humihingi ng tulong 'yong bata.
Kinse anyos lang siya,
humihingi ng tulong, pero di ko narinig.
Di ko narinig na humihingi siya ng tulong.
Humihingi na siya ng saklolo bago pa siya mapahamak.
Pero nasaan ako? Nasaan 'yong papa niya?
Nakuha ko 'yong case file mula sa abogado ni James.
No'ng tiningnan ko 'yong nasa loob nito,
sobrang hirap para sa 'kin.
'Yong pinangyarihan ng krimen,
'yong autopsy report ng biktima, at lahat ng mga 'yon.
Di ko talaga tiningnan.
Hindi ko kaya.
Masakit sa puso.
Masakit.
TAO AKO NOON
May ginawang krimen si James,
at pagkatapos ng tatlong araw, namatay 'yong anak kong si Victor.
Sabay nangyayari 'yong dalawang 'yon.
Nawala ako sa sarili.
Wala na akong magawa. Sobrang sakit ng naramdaman ko.
Napaganipan ko minsan si Victor.
Naglalakad siya sa isang eskinita.
Sasakay siya sa isang kotse.
Tapos, tinatawag ko siya, "Vic!"
Lumingon siya sa 'kin,
tapos ngumiti lang siya.
Parang sabi niya,
"Magiging okay din ang lahat."
Tapos, sumakay na siya at umalis.
Parating na sila, parating na sila
Takbo, takbo
DRIVER DALA MO 'YONG PERA KO?
"PINAKATINUTUGIS"
Kahit di ako ikulong nang habambuhay Baka kasama ko din ang sa akin ay pumatay
Baka baril ko pa ang sa akin ay pumatay
At i-post pa ng kasama ko online
Kahit di ako ikulong nang habambuhay Baka kasama ko din ang sa akin ay pumatay
Baka baril ko pa ang sa akin ay pumatay
At i-post pa ng kasama ko online
Bakit kaya ako humihithit ng damo?
Pinatabi ako ng mga pulis Kaya tumakbo ako bago nila ako barilin
Mauuna na akong bumaril Bago pa nila ako patayin
Palihim na anak ni Assata Palaban ang aking diwa
Sa kahabaan ng beach ng California
Pag may nakita kang pulis 'Yon ay isang babala
Pantalon ay nakalundo May baril na tinatago
Gusto nila akong patayin At makitang nakatumba sa gilid
Pag nand'yan na 'yong mga kalaban ko At kaskas ng gulong ay rinig ko na
Pupuwesto na ako para bumunot ng baril
Parang sina Craig at Smokey Ipuputok ko ang baril sabay takbo
Kahit di ako ikulong nang habambuhay
Baka kasama ko din ang sa akin ay pumatay
Baka baril ko pa ang sa akin ay pumatay
At i-post pa ng kasama ko online
Kahit di ako ikulong nang habambuhay
Baka kasama ko din ang sa akin ay pumatay
Baka baril ko pa ang sa akin ay pumatay At i-post pa ng kasama ko online
Sa chorus ng kanta Handa na silang magpaulan ng bala
Kahit naglalakad, kailangan ko ng baril
Di tao ang turing sa 'kin Pag 'yon ang aking bitbit
Pero kakawawain nila ako Pag di ko 'yon bitbit
Ito ang kuwento ng nawalang kamuwangan
Dose pa lang ako, gising na ang isip ko
Sa paningin nila ako'y may sala Malibang patunayan kong wala
Simula pa lang, ako ay may sala na Sa totoo lang
Sumali pa sila sa genocide
Pinatay nila pati mga tropa ko sa kabila
Mga ama't ina'y umiiyak Pero walang may alam kung ano ang dahilan
Pinaka-wanted at pinakatinutugis
Sila'y walang habas at walang awa Hanggang sa lahat kami ay mawala
Sabi ng gobyerno sa 'min Parating na ang terorista
Pero gusto lang nilang bilugin Ang utak namin
TUMIGIL ANG KANTANG "PINAKATINUTUGIS"
Nanaginip ako.
Magiging okay rin daw ang lahat.
At paulit-ulit 'yon sa panaginip ko.
"Magiging okay rin ang lahat."
Pagkatapos ng tatlong araw,
kumatok 'yong mga pulis nang 4:00 ng umaga.
Ibang-iba 'yong naramdaman ko no'n.
Binalita nila sa 'kin na pinatay daw 'yong anak ko.
'Yon 'yong pinakamasakit...
na naramdaman ko sa buong buhay ko.
Parang masamang panaginip.
Nagluluksa ako sa pagkamatay ng kuya ko,
at may paulit-ulit na pumapasok sa isip ko.
Ginawa ko din 'to sa ibang pamilya.
Ganitong-ganito 'yong nararamdaman nila.
Araw-araw, nando'n ako.
Bawat araw na nililitis ang anak ko, hindi ko pinalampas.
'Yong nanay talaga 'yong pinakanapansin ko.
Parehas kami ng sitwasyon. Namatay 'yong anak niya.
Namatay din no'ng mga panahong 'yon 'yong anak ko.
Sigurado, nami-miss niya hanggang ngayon 'yong anak niya.
Anak niya 'yon, e.
Naaalala ko no'ng hinatulan ako, 40 years to life plus life daw.
Tumingin ako sa abogado ko. Sabi ko, "Kailan na ako uuwi sa 'min?"
Tumingin lang siya na parang...
"Iho, di mo naiintindihan 'yong nangyari.
"Hindi ka na uuwi."
"PARANG SASABOG ANG PUSO KO"
Orange jumper na oversized
Mga magulang ko'y lumuluha
40 life ang hatol sa 'kin ng judge
40 days at 40 nights
Nanalangin ako kay Kristo Panginoong Hesus, ako'y tulungan mo
Gabi-gabi, demoyo ang aking kahimlay Naisip ko nang magpakamatay
Ang totoo, minsa'y hiling ko Na sana'y sinubukan ko
Pagod na akong mabuhay Bawat umaga, para akong patay
O...
Pangako, nagbago na ako
Patawarin n'yo ako, kasi iba na 'ko
Pangako, nagbago na 'ko
Nagbago na ang pananaw ko
Di ko makontrol Mga pumapasok sa isip ko
Pag nag-iisip ako Nakikita ko kung ano'ng problema ko
Ngayon'y ramdam mo na kung ano'ng mahalaga
Tulungan mo ako, Diyos ko Na ako'y makaalis sa libingang ito
Sa totoo lang
Pagod na akong maging alipin
Sa totoo lang
Lahat-lahat
Lahat ng kasalanan ko'y inaako ko Hinding-hindi ako magpapalusot
Maling-mali ang ginawa ko
Pero di ako nagpapasalamat Sa kulungang ito
Ang bigat ng pang-aapi ito Pasulpot-sulpot ang depression ko
Di masaya ang paikot-ikot na buhay Mahirap makulong nang habambuhay
Ako'y patay sa mundo, tropa, at mahal ko Wala na akong natatanggap na sulat
Kinse lang ako no'ng ako'y nakulong Ngayon ako'y naririto
Ngayo'y gusto ko na itong matapos Sa totoo lang
Sabi ng tatay ko, "Anak, tatagan mo."
Sinusubukan ko
Maikli ang buhay, di ko na sasayangin Oras na para ako'y magseryoso
Magbubukas ang mga harang
Babaha ng katotohanan
Sana'y maintindihan nila Lalo na 'yong loko-loko
Maramdaman dapat ito ng G-D's Lords Na ito ang tunay na siga
Kung totoo ang trauma Luha ng ina'y hindi drama
Pag sinabi sa kanyang ika'y talo na Ano'ng madarama?
Pag parehas kayo ng pakiramdam Na tadhana mo ay hanggang dito na lang
- Ano'ng mararamdaman? - Sa totoo lang
Kung totoo ang trauma Luha ng ina'y hindi drama
Sabi ko sa kanya, talo na
Pa'no kung parehas kami ng tingin Na tadhana ko ay hanggang dito na lang?
Parang sasabog
Ang puso ko
Parang sasabog ang puso ko
- Parang sasabog ang puso ko - Parang sasabog ang puso ko
NGAYON, SINUMPA KA AT PINALAYAS SA LUPA
NA SAKSI SA PAGPATAY MO SA SARILI MONG KAPATID
Iniisip ko lagi, nasaan kaya si Victor?
Alam kong di na siya nahihirapan, pero di ko din alam kung nasaan siya.
At 'yon ang iniisip ko.
Nasaan 'yong kuya ko?
No'ng buntis si Reneasha kay Naaji,
sinasabi niya sa 'kin,
"Malapit na akong manganak."
Alam namin
na malapit na
'yong death anniversary ni Victor.
Kaya no'ng pinanganak si Naaji
nang April 19,
'yong mismong araw na pinatay si Victor,
para kaming binigyan ng regalo ng Diyos
sa araw na masakit.
- Naaji. - Ano'ng ginagawa mo?
Please naman, o!
Gusto kong matulog.
Pupunta tayong sementeryo?
- Ewan. - Di pa namin alam.
Sige na, late na. Umakyat ka na, dalhin mo 'yan.
Di ako nakabili ng bulaklak.
Hindi ko alam.
No'ng una, kada Linggo ako nagpupunta.
Ilang buwan na andito ako kada Linggo.
Tumatambay lang ako dito.
Bibisita ako sa kapatid niyang si James sa juvenile hall,
saka ako pupunta dito, o baligtad.
Pupunta muna ako dito saka ako pupunta kay James. Depende.
Mahabang panahon ko din 'yong ginawa.
Palagi akong umiiyak.
Parte 'yon ng pagdadalamhati ko. Kailangan kong pumunta dito.
Pagkatapos ng trial ni James, saka nagsimula ang murder trial ni Victor.
Panibagong pagsubok 'yon.
Kahit ano'ng mangyari sa kaso, wala na rin namang magbabago.
Di naman na maibabalik 'yong anak ko.
Hinatulan ng first degree murder 'yong may sala.
Binata din siya. Halos kasing-edad lang ni Victor.
Bata pa.
Binigyan kami ng pagkakataong magsalita, at nagsalita ako.
Nakaramdam ako ng awa sa kanya kasi ngayon,
di lang buhay ng anak ko 'yong nawala, parang pati kanya.
Sabi ko sa kanya, "Nangyari na 'yan.
"Ang dasal ko, sana gawin mo 'yong tama para makauwi ka sa inyo."
'Yon ang sinabi ko sa kanya.
Ang masaklap, kilala ko 'yong ate niya.
Sabay kaming lumaki.
Parehas kami ng school, pero hindi ko alam.
Nakita ko siyang umiiyak,
kasi makukulong 'yong kapatid niya nang habambuhay.
No'ng senentensiyahan si Jamaal Smith
ng 25 years to life,
sa totoo lang, nakulangan ako.
Kinuha mo 'yong anak ko. Pinatay mo siya.
Para saan?
Nagdadalamhati pa din ako.
Tuwing birthday niya,
o tuwing death anniversary niya,
naiisip ko siya lagi,
pati 'yong anak kong nawala dahil nakulong.
Ini-imagine ko 'yong pumatay kay Vic.
Iniisip ko na siguro... isa rin siya sa 'min.
Isa rin siya sa 'min.
Isang tao na laman ng kalsada,
sabay sa agos ng buhay ng gangster.
Naaalala ko, iniisip ko no'n, kung magtagpo kami dito,
gugulpihin ko siya, o mas malala pa do'n.
Naiisip ko minsan, "Papatayin ko ang bobong 'to pag nahuli ko."
'Yong para akong nakikipaglaban at galit na galit sa tao
na sa totoo lang, imahinasyon lang sa utak ko.
Di ko siya kilala o kung ano'ng itsura niya,
o kung ano'ng pangalan niya.
No'ng una akong dumating sa bilangguan,
naaalala ko, pumasok ako sa maliit na common room.
Jay 'yong pangalan ng isa sa mga lalaki sa loob.
Binabalikan niya 'yong ginawa niyang krimen.
Napakawalang saysay daw no'ng ginawa niya.
Personal 'yong naging usapan namin.
Sobra daw siyang nagsisisi at nagagalit sa sarili niya
na pumatay siya ng tao.
Pinakita niya talaga kung sino siya, at nakita kong totoo siya.
Dahil nagpakatotoo siya
at sinabi niya 'yong pinakamasamang nagawa niya sa buhay,
nakita ko 'yong sarili ko
at 'yong pinakamasama kong nagawa.
You have 60 seconds remaining.
HUMARAP AKO AT PINAPUTOK KO 'YONG BARIL, TAPOS TUMAKBO AKO
Pilit ko 'yong kinalimutan.
Pilit kong binura 'yong alaala
no'ng binaril ko siya at natumba siya...
sa mahabang panahon
dahil sa puntong 'yon ko na-realize...
'yong bigat no'ng ginawa ko.
Kaya pilit ko 'yong kinalimutan.
Habambuhay ko 'yong dala-dala.
Alam ko 'yon.
ALAM KO 'YON.
Na...
Nalugmok ako lalo dahil do'n...
No'ng 19 ako, iniisip ko, wala talaga akong kuwentang tao.
Gusto ko nang magpakamatay.
Pakiramdam ko, makakatulong sa lahat kung magpapakamatay ako.
Nangyari na 'yong nangyari.
Wala nang magbabago kahit ano pa'ng sabihin ko.
Di sapat ang kahit anong sorry o pagsisisi sa ginawa ko sa kanya.
Pinatay ko siya at nawala ang lahat sa kanya.
Kinuha ko siya sa pamilya niya. Masyado akong maraming kinuha sa kanila.
Habambuhay ko 'tong pagsisisihan.
Pag tiningnan mo ako sa mga mata,
para kang nakatingin sa zombie, para akong walang buhay.
Parang wala kang kasama.
"BAKAL NA LIBINGAN"
Nakatira sa bakal na libigan, mahirap dito
Malamig, madilim, walang hangin
Di ako makahinga, makakita, makatulog
Di makapaniwalang ako'y nahuli nila
Ang mabuhay sa mundo ng kadiliman
May mga mananamantala Na akala mo'y hari ng mundo
Pag si Dracula ay nagutom Dadanak ang dugo
Pumili ka kung lalaban o ika'y masisipsip
Kaluluwang martir Na sa kulunga'y nakalibing
Sinusulat ko ang mga kantang ito Pag ako'y di makatulog sa gabi
Eighteen at nakakulong Naghihintay sa pagkain na katiting
Di makalimutan ang mga alaalang ito
Sabi ng jury, hulihin 'yan Kaya ako'y nandirito
Di 'to tunay na buhay, sa totoo lang Gisingin n'yo na ako
No'ng siya'y tumalikod Ininsulto siya ng pulis
Tinuruan ng nauna 'yong bagong salta Na para bang gatas na kailangan nila
Pag nagkagulo, wala nang hinto
Normal lang ang gulo Pag mabagal ang oras
Sa bakal at semento Mga apela ay di uubra
Naghihintay ng sulat Pero walang dumating
Bumalik pala sa nagpadala Sige na, di na ako magkakasala
Diyos, pag tinulungan Mo ako Ako ang unang magbabago
Sa mundo ng ligaw Ako'y tulungan mong makalaya
Sa gitna ng dilim Sinusubukan kong makakita
Ako'y makasalan
Nakatira sa bakal na libigan, mahirap dito
Malamig, madilim, walang hangin
Di ako makahinga, makakita, makatulog
Di makapaniwalang ako'y nahuli
Habambuhay ako sa selda Sa halip na ako ay malaya
No'ng kinulong ka nang habambuhay Para ka na ring pinatay
Sobrang hapdi Na kahit mainit ako ay nilalamig
Ako'y buhay na parang patay Damo na lang ang karamay
Araw-araw, ako'y tumatakbo Kasi kailangan kong magpalakas
Baka biglang akong awayin Ng mga patay dito
'Yong mga halimaw na gutom Panakot nila ay baril
Mga adik na sabog na hanap ay damo
Gustong tumakas ng impiyerno Sa kulungang kasama'y demonyo
Utang ay lumalaki Iniisip kung kasama'y ipapagkanulo
Pag halimaw ay nainip Guguluhin ka nila sa selda mo
Isusumbong ka ng adik sa pulis Pag sapit ng dilim
Alam ko nang ako ay nabigo Lumuhod sa Diyos, humingi ng saklolo
Sabihin Mo kung may pag-asa pa ba ako
Dahil di ko na kaya sa kulungang ito
Dahil ako'y nakatira sa bakal na tirahan
Nakatira sa bakal na tirahan
Walang buhay dito
Binisita ako ni Papa no'ng nasa bartolina ako.
Kakatapos ko lang isulat no'n
'yong first at second verse ng "Bakal na Libingan".
Akala ko, tapos na 'yong kanta.
Tapos, binisita niya ako minsan, pero may harang kami sa gitna.
Hawak-hawak ko 'yong telephone. Ni-rap ko 'yong "Bakal na Libingan".
Sabi niya,
"Grabe, anak, ang ganda,
"pero ano'ng nangyari?"
Sabi ko, "Anong ano'ng nangyari?"
Sabi niya, "Ano'ng nangyari sa kanya? Sabi mo sa kanta, nasa impiyerno siya."
"Nakaalis ba siya do'n?"
Kaya pagbalik ko sa selda pagkatapos niyang bumisita,
sinulat ko 'yon.
Sinimulan ko 'yong verse three sa...
Kasama ko'y mga mandaraya, manlilinlang, na sa dilim ay nagtatago.
Tunay na bangungot, pero di ako susuko.
Pag-asa'y parang buhangin Na sa palad ay dumudulas
May nawalan na ng pag-asa Akala nila, magpakamatay ang pag-asa
Dahil wala raw kaming silbi Kaya kami'y kanilang sinumpa
Kinulong nang habambuhay Wala naman daw kaming saysay
Pero dahil sa awit na 'to Baka ako ay mabuhay
Liwanag ay nasilayan Masakit sa mata ang katotohanan
Dumi at pagod ang kasama ko Sana ako'y di mabigo
Nagpatuloy kahit ako'y hindi sigurado Hindi ako susuko
Dahil ayoko nang humimlay Tulad ni Lazarus, ako'y muling mabubuhay
Ito ang malagim na kuwento ko
Ako ay nakatira sa bakal na libigan
Nakatira sa bakal na libigan
Tao pa din ako
na nangangarap maging malaya,
na mapatawad at magkaroon ng kapayapaan, at muling mabuhay.
Pangarap kong makalaya
at sana makalaya din ang ibang tao.
Habang nasa bartolina ako,
malaki ang naitulong ng imagination ko
para di ako mawalan ng pag-asa.
Na-imagine ko ang buhay ko
sa pamamagitan ng sining at musika.
Nakita ko ang sarili kong malaya.
Nagkaroon ako ng pag-asa sa buhay dahil nai-imagine ko 'yon.
Naisip ko 'to minsang nakahiga ako sa sahig at nagninilay-nilay,
na-imagine ko 'yong sarili ko
at 'yong buhay na gusto ko.
Naisip ko
'yong imaginary wife ko,
kamukha niya si Indigo.
Kaya no'ng nakilala ko na si Indigo, sabi ko, "Siya 'yon."
ANG MAHAL KO, SI INDIGO
Ayoko nang masyadong pag-usapan ang May.
Bakit ayaw mo?
Hindi ko alam.
Memorial Day o Mother's Day ang naiisip ko...
Grabe...
Holiday 'yon, e.
Papakasalan kita kahit ngayong araw.
Kahit kailan mo gusto, ang sasabihin ko, "Okay sa 'kin."
Maghihintay ako
Ayos 'yan.
- Maghihintay ako - Maghihintay ako
Maghihintay ako
- Maghihintay ako - Maghihintay ako
Di ko alam 'yong kasunod.
No'ng una, pakiramdam ko, di ko kayang i-invest 'yong puso ko
sa sitwasyon na walang buhay at pag-asa.
Pero di ko na mapigilan 'yong gusto ng puso ko.
Lahat ng ginawa ko na may kinalalaman sa prison abolition at reform,
nilaban ko na 'yon bago ko pa nakilala si James.
Ang totoo, kahit anong harang pa 'yan, kaya mong mong magmahal.
Walang rehas na makakaharang.
Bilang kapwa at kaibigang nagmamalasakit spiritually sa kanya,
hindi ako nag-alala sa pagiging responsable niya.
Pero alam kong mahirap 'yon
lalo na kung nagiging biktima ka din ng sistema sa kulungan.
Kaya sabi ko sa unang email,
"Fiancée ako ni James.
"Dumudulog ako tungkol sa pagpapaikli ng hatol niya."
Nagtanong lang ako.
Kailangan ko ng tulong. Ano ba 'yong process?
Sa ngayon, feeling ko, importanteng mapakita ko
na maraming naghihintay sa 'yong makauwi.
Tama.
Babasahin ko 'yong sabi ng papa mo, ha?
Sige. Basahin mo.
Sige. Tapos, isunod ko 'yong kay Mama Jackie?
- Wag. - Gusto mong marinig 'yong kanya?
Sige na nga.
"Naintindihan na ni James 'yong epekto ng ginawa niya sa biktima at pamilya nito,
"sa buhay niya at sa lipunan.
"Nagsisisi at nauunawaan niya ang negatibong epekto ng ginawa niya.
"Responsable at mature na binata si James
"na na-rehabilitate sa loob ng California's state prison system.
"Sinusuportahan naming mag-asawa si James, at patuloy namin siyang susuportahan.
"Buo ang tiwala ko na hindi banta sa lipunan si James
"at nararapat bigyan ng pangalawang pagkakataon sa buhay.
"Lubos na gumagalang, Jacqueline Williams."
Si Mama Jackie talaga.
Nakakatuwa.
You have 60 seconds remaining.
Nakakainis naman.
Nakakainis. Naiinis ako para sa 'yo.
Sabi sa Bibliya, para tayong tupa na handang katayin.
Kahit anong oras, pwedeng may dumating na panganib o sakuna.
Wag n'yong isiping imposibleng mapasama ang anak n'yo sa statistics
ng mga namamatay sa kalye.
Pero sabi sa Bibliya na hindi tayo hinuhusgahan ng Diyos.
Siya ang tagapaglitas natin at nagpapalaya sa 'tin.
Hindi pinadala ng Diyos ang Kanyang anak sa mundo para hatulan ito,
kung hindi para iligtas ang mundo sa pamamagitan Niya.
Lumalaban ang Diyos para sa 'yo.
No'ng pinanganak si James, ako ang nag-uwi sa kanya galing ospital.
Binuhat ko siya, at sobrang saya ko.
Tapos, ngumiti siya sa 'kin. Grabe lang...
Malaki na siya ngayon.
Kaya na niyang magpatuloy sa buhay sa kabila ng lahat.
At dahil do'n,
mas lumalakas ang loob ko...
na wag sumuko para sa kanya.
Kayamanan ko ang salita ng Diyos.
'Yon ang meron ako. 'Yon ang pinakamainam kong masasandalan.
Sabi sa 'kin ng Diyos, "Magiging mahabang paglalakbay 'to."
Maliwanag ko Siyang narinig.
Sinabi ko 'yon sa anak ko. Sabi ng Diyos, magiging mahabang paglalakbay 'to.
At napagtanto ko na sa sinabi Niyang 'yon, nangangako din Siya sa 'kin
na matatapos din 'to.
Isang araw, lalaya din ang anak ko.
Pinangako 'yon sa 'kin ng Diyos. Narinig ko 'yon.
Kaya kumbinsido at naniniwala ako
na kahit matagal na siyang nakakulong,
at masyado nang mahaba ang paglalakabay na 'to,
matatapos din 'to.
Magkakasama din kami sa labas ng kulungan.
'Yon ang pinaniniwalaan ko.
May munting awit ng papuri sa puso ko na gusto kong awitin.
Aawitin ko ang kantang 'to nang may pananampalataya.
Nararamdaman ko na ang Diyos sa lugar na 'to.
At ito ang munting awit ng papuri.
"GISING"
Mga batang may pangarap Pero kulang sa gabay
Namulat sa suntukan at sa sapakan Sino'ng tutulong sa 'min?
Kantong puno ng batang palaban Pero sino'ng mamumuno?
Dala nami'y baril Na sana ay hindi namin kailangan
Pero mahirap pag kami'y hinahabol Nang walang dahilan
Mga inggit na galit sa likas na bihasa
Walang pusong pulis, humugot ng baril Pumasok habang ako'y natutulog
Mukhang oras na para ako'y magising
Sabihin n'yo, "Panginoon, isunusuko ko ang lahat!"
Mukhang oras na para ako'y magising
- Hanggang kailan n'yo ko kasama? - Habambuhay!
Hindi Niya kayo iiwan!
Wala akong paki sa nangyayari, pero di Niya kayo iiwan!
Gising, gising, gising
Mga taong lutang na parang nasa alapaap
Sila'y humihithit ng damo Nanaginip na sana'y yumaman
Mga kasama ko, sana ay magising Dahil pagod na akong makipaglibing
Mga kasama ko'y pilit lumalangoy Lunod na pero pilit umaahon
Mas mayabang pa kay Dwyane Wade
Kung wala ang inggit Parang may kulang sa paligid
Magulo ang mundo Kaya dapat alerto ka at wag pauuto
Para lang sa salapi Sila'y nagluluto ng cocaine
Nagluluto para sa may kapangyarihan Sana'y may matira man lang sa basurahan
Manhid na kakabenta ng cocaine Naglaho na ang konsensiya nila
Wala na kaming paki
"Hayop" ang tawag nila sa 'kin Harap-harapan kasi
Mas mabuti pang maging hayop Kaysa maging tao
Kami'y nilalang na walang pakialam Di nakikinig sa paaralan
Parang ayaw din naman nila kaming turuan
Buong kabanata kay Columbus at Cook Isang talata sa pasakit sa mga alipin
Bakit tingin n'yo, ako'y tulog sa likuran?
May dalang baril sa aking bag
Galit ako pero walang may pakialam
Nakakalibot ang putok ng baril Pero masarap na tunog sa batang sabik
Kalsada'y parang sa Fast & Furious Pero ayokong matulad kay Paul Walker
Ayokong mamatay tulad ni Paul Walker
Pero sana pakinggan ng Diyos ang tawag ko Parang kailangan ko nang gumising dito
Gising, gising, gising
Tatayo ako, babangon ako,
at sasabihin ko sa demonyo, "Tama na, andito na ulit ako.
"Andito na ulit ako!"
Ano?
Naranasan n'yo na bang makulong?
Purihin ang ngalan Niya.
Di kayo makasagot, ha. Naranasan n'yo nang makulong. Amen.
Nakakulong ang mga kaluluwa n'yo! Binilanggo kayo ng demonyo!
Purihin ang ngalan Niya. Purihin...
Habang mas tumatanda ako,
pakiramdam ko, may responsibilidad ako sa papa ko,
sa mama ko, at sa ate ko.
Sinusulatan ko sila kung ga'no ako nagpapasalamat
na hindi nila ako iniiwan at sinusuportahan pa rin nila ako
kahit na may nagawa akong sobrang bigat at kasuklam-suklam.
Naalala ko, may sinabi si Mama tungkol sa pagbubuntis niya sa 'kin.
No'ng buntis daw siya, sabi niya, "Ginusto kita."
Tapos, sabi niya, "Gusto pa rin kita, anak."
At no'ng sinabi niya 'yon,
nakaramdam ako ng pagmamahal at lumakas 'yong loob ko.
Nakatulong 'yon para maniwala ako sa sarili ko at sa halaga ko bilang tao.
Hello?
This is Global Tel Link. You have a pre-paid call from...
- Hi, Mama. - Uy.
- Makinig kayo. May babasahin ako. - Sige.
"Binibigyan ng kapangyarihan ang korte
"na muling sentensiyahan ang bilanggong si James Jacobs
"dahil sa kanyang magandang asal habang nakakulong.
"Bilang kalihim ng CDCR, importante sa 'king magampanan
"ang aking tungkulin para sa kaligtasan ng publiko.
"Nagrerekomenda lamang ako ng bilanggo
"kung siya ay nagpapamalas ng patuloy na pagsunod, habang nakakulong,
"sa mga patakaran, regulasyon, at mga kinakailangan ng departamento,
"at kung siya ay matagal nang nakikibahagi sa mga programang pangrehabilitasyon.
"Lumalabas na nararapat bigyang-pansin ng korte ang sentensiya kay Jacobs.
"Nirerekomenda ko na bawiin ang kasalukuyang sentensiya sa kanya
"at bigyan siya ng panibagong hatol.
- "Lubos na gumagalang, Ralph Diaz." - Diyos ko po.
"Kalihim ng CDCR."
Diyos ko po. Di ko alam...
"Kami, ang jury ng kasong ito, ay naniniwalang guilty ang akusado
"na si James Jacobs sa salang pagpatay.
"at siya'y hinahatulan ng 40 years to life."
ANG HATOL AY 40 TO LIFE PLUS LIFE
Naaalala ko pa no'ng pumunta ako sa korte para kay James.
Unang beses siyang sentensiyahan noon.
Ngayon, sesentensiyahan siya ulit.
Maganda ang pakay ko ngayon,
no'ng nakaraan kasi, hindi masyado.
Sa 'kin, ha, kung may masakit kang pinagdaanan,
biktima ka ng kung ano. Totoo 'yon.
Kaya para din sa 'kin,
responsibilidad mo din bilang biktima
na gawin kung ano'ng kailangan para mag-heal ka.
Naging biktima ako ng isang krimen.
Na-rape ako.
Nag-report ako sa mga pulis para maimbestigahan,
pero bumalik lang 'yong trauma ko sa nangyari at lumala pa.
Gusto ko ng closure.
Gusto ko ng hustisya.
Gusto kong mag-heal at may makaunawa sa 'kin,
pero hindi ko 'yon nahanap kahit saan.
Na-realize ko,
hindi ako 'yong priority ng sistema kundi 'yong maparusahan 'yong nagkasala,
at hinding-hindi ko mahahanap 'yong healing ko sa kaparusahan ng iba.
Hindi na no'n maibabalik 'yong nawala sa 'yo.
Nagtitiwala kami sa Diyos.
Alam namin, may sariling timing ang Diyos at iba 'yon sa timing ng tao,
pero sobrang masaya ako na lalaya siya.
Ang panalangin ko, sana makalaya siya habang buhay pa kami.
Pasensiya na.
Sa ngayon, para kasing...
Para kasing may patay.
Tuwing pupuntahan mo si James,
tapos kailangan mo nang umalis, parang sinasara 'yong kabaong.
'Yong magkasama sila ng papa niya...
'Yon ang pinakamahalaga.
Gagaling din 'yong mga sugat sa puso nila.
Mawawala na 'yong sakit.
Sabi sa 'kin ni Papa no'ng 16 ako,
pagkatapos kong mahatulan,
"Anak, magiging mahabang paglalakbay 'to."
At sa mahabang panahon ng paglalakbay na 'to,
hindi ako nawalan ng pag-asa
na may kinabukasan para sa 'kin.
Sana lang
pumayag 'yong judge na hatulan ulit ako at makauwi na ako sa 'min.
Grabe, andito na tayo.
Tingnan natin kung ano'ng mangyayari.
Calling The People vs. James Jacobs.
Ang kahilingan pa rin ay ang muling paghatol sa kanya.
Ang District Attorney's Office ay tutol
na muling hatulan si G. Jacobs.
Tungkol sa issue kung muling hahatulan o hindi ng korte ang akusado,
hindi 'yon tatalakayin ng korte ngayong araw.
Bitag ang kulungan, pati na ang sistema ng hustisya natin.
Kung naglalakad ka sa kawalan sa Amerika,
at nahuli ka nila sa bitag na 'yon, di ka na nila papakawalan.
Di na nga yata tiningnan ng D.A. kung sino ako.
Nakita lang niya na pwede siyang humindi.
Kahit kailan, di nila sasabihing "Hindi makatao 'yong bitag.
"Papakawalan ko nga siya."
Gusto ka nilang maging tropeo.
Hinding-hindi nila sasabihin,
"Masyadong mahigpit ang tali.
"Luluwagan ko nga para sa kanya."
Gusto nila kaming mabulok sa kulungan.
Hindi na 'ko tatakbo pa.
"PINAKATINUTUGIS" PANGALAWANG YUGTO
Gustong nakawin ng mga kamasa ko Ang aking ginto
Mga pulis ay nakaabang sa kalayaan ko
Kaluluwa ko'y habol ng demonyo
O, Diyos ko, tulungan mo ako
Kahit kailan, hindi ako umurong Hindi ako nagmataas
Wala akong tiwala sa mga pinuno Sa totoo lang
Pa'no ako magtitiwala E, pinatay nila si Malcolm Lamcolm
Pinatay nila si Oscar, Tray at Michael
Kami ang pinakatinutugis na nilalang Sa America
Kami 'yon
Binabaril kami ng mga pulis Ayos lang daw kasi para sa bayan
Kami-kami rin naman daw ang nagpapatayan
Oo, kami-kami nga ang nagpapatayan
Pero di nagbabago Na ikaw ay mapang-alipusta
Bulok pa rin talaga ang sistema
Kirot naming nadarama ay balewala
Kahit di ako ikulong nang habambuhay
Baka kasama ko din ang sa akin ay pumatay
Baka baril ko pa ang sa akin ay pumatay
At i-post pa ng kasama ko online
Kahit di ako ikulong nang habambuhay
Baka kasama ko din ang sa akin ay pumatay
Baka baril ko pa ang sa akin ay pumatay
At i-post pa ng kasama ko sa WorldStar
AND DIYOS AY ESPIRITU,
AT KUNG NASAAN ANG ESPIRITU NG DIYOS,
MAY KAPAYAPAAN
Sabi ni James, nanaginip daw siya.
Sabi niya, "Nanaginip ako na umuwi na 'ko."
Kailangan nang umuwi ng anak 'ko.
Isa na lang siyang anak kong lalaki. Kailangan ko na siya.
"ILALIM NG DAGAT"
Ngayong weekend sa LA, may panibagong gulo dahil sa gang na inaresto.
Higit 200 pulis ang nasa kalsada...
Bumabaha ng krimen
Nakahilata habang sinasabi sa balita
Bumabaha ng krimen
Nakahilata habang sinasabi sa balita
Oo
Habang sinasabi sa balita
Bumabaha ng krimen
NAKIKITA NAMIN SI MAMA NA NAGLALAKAD SA TABING-DAGAT
Sa hangganan Dahil masakit ang likod ni Mama
Grabe ang stress Namatay ang kapatid ko
Dasal niya, kayanin ng bunso niya
Mula sa ilalim ng dagat Kung saan may mga kabibe
Mula sa tabing-dagat ng MAC
Magpadala sa alon Di ka na makakabalik
Twenty-seven Celsius May kaunting simoy ng hangin
Umiihip mula sa MAC Nagma-marijuana ako
Hangad ko lang ay ginhawa
Sinasabi lagi ni Mama Na ipinagdadasal niya ako
Pwedeng lumala ang problema
Di kami lumalangoy Lumulutang lang
Walang sagwan, paa lang
Kita mula balikat ang tapang ko Solid din ang tropa ko
Pinaninindigan ko 'yon
Di nagtatagal ang mga tropa Pinapatay ng kalungkutan
'Yon man o pulis Siguradong ako'y tinutugis
May mga batang n8tive na nagtutulak Ingatan n'yo ang mga pambatak
MAC ang hatid ng n8tives Bali do'n ang likod ng ina
Di na maibabalik ang ina Pag n8tives ay niratrat na siya
Ipinanganak sa era ng cocaine Maingat ang hakbang sa hangganan
Dahil masakit ang likod ni Mama
Grabe ang stress Namatay ang kapatid ko
Dasal niya, kayanin ng bunso Mula sa ilalim ng dagat
Kung saan may mga kabibe Mula sa tabing-dagat ng MAC
Magpadala sa alon Di ka na makakabalik
May nanggigipit ng kapwa
"Ano'ng nangyari? Sa lola ka ba nakatira?" Dumadagsa doon ang tropa
Mga pusher sa kanto, nangse-scam Pati lola mo binebenta na
Nagga-Grand Marnier
Maraming ganap araw-araw
Sa Long Beach, California Sobrang aktibo ng tropa
Compton, Watts, at LA Aktibo kami do'n araw-araw
Bumabaha ng krimen
Nakahilata habang sinasabi sa balita Bumabaha ng krimen
Nakahilata habang sinasabi sa balita
Bumabaha ng krimen
Nakahilata habang sinasabi sa balita Bumabaha ng krimen
Habang sinasabi sa balita Bumabaha ng balita
Ipinanganak sa era ng cocaine
Maingat ang hakbang sa hangganan
Dahil masakit ang likod ni Mama
Grabe ang stress, namatay ang kapatid ko
Dasal niya, kayanin ni bunso Mula sa ilalim ng dagat
Kung saan may kabibe Mula sa tabing-dagat ng MAC
Magpadala sa alon Di ka na makakabalik
BINATILYO, NAHATULAN NG DOUBLE LIFE SENTENCE SA SALANG PAGPATAY
SABI NG BINATILYO SA PUMATAY SA KAPATID: "ISA NA NAMAN SA AMIN"
Hi, anak.
Hi, Mama.
Naglalakad ka pa din sa beach tuwing Sunday?
Matagal na 'yong huli, kaya kailangan ko nang pumunta.
MAGPADALA KA SA ALON AT HINDI KA NA MAKAKALANGOY PABALIK
"ISA NA NAMAN SA AMIN"
Bibisitahin ko no'n si James
sa kulungan niya.
Pagtingin ko...
Sabi ko kay Reneasha, "Kamukha 'yong ni Jamaaal, o."
Isang beses ko pa lang siyang nakita, no'ng hinatulan siya.
Sabi ko, "Ma, kamukha nga ni Jamaal.
"Naglalakad siya at nakangiti."
Ayokong...
sabihin kay James.
Ayokong sabihin sa kanya.
Kaka-birthday ko lang no'n.
Kaka-birthday ko lang.
Kaya pagdating ng weekend, binisita ako ni Mama,
kasama niya si ReeRee.
Halatang may kakaiba kina Mama at Reneasha.
Kakaiba ang kilos nila. Nakangiti sila pero parang...
hindi sila totoong masaya.
Tumingin ako kay ReeRee, tapos kay Mama, sabi ko, "Ano'ng problema?"
Sabi lang ni Mama,
"Wala."
Di siya mapakali, patingin-tingin siya kay Reneasha.
Tapos, sabi niya, "Sino 'yon? Sino 'yong lalaking 'yon?"
Sabi ko,
"Si Jay 'yon."
Sinabi kong "Jay" kasi kilala ko siya bilang Jay.
'Yon ang pakilala niya sa 'kin no'n."
Natigilan lang siya,
tapos tumingin siya sa 'kin,
sabi niya, "Siya 'yon."
Kahit di niya sinabi kung sino 'yong "siya",
Kilala ko 'yong tinutukoy niya.
'Yong pumatay kay Victor.
Natulala lang ako.
Na-realize ko, matagal ko na palang kasama
'yong pumatay sa kanya.
Sabi niya, "Araw-araw ko siyang kausap."
Galit na galit si James. Kailangan daw, may gawin siya.
Pinigilan lang ako ni Mama.
- Sabi ko, "Wag, anak." - Sabi niya, "Wag mo siyang patayin.
"Gusto kitang makauwi."
Pero ang dating din sa 'kin no'n,
di mo siya pwedeng patayin pero pwede mong gawin ang kahit ano.
Alam ko ang ibig niyang sabihin.
Nagsisi ako sa ginawa ko.
Dapat nanahimik na lang ako.
Hindi na dapat ako nagsalita.
Ayoko na kasing may mangyari pang masama.
Nasa selda lang ako no'ng gabing 'yon.
Umiiyak ako.
Galit na galit ako.
Galit na galit ako sa Diyos.
Sabi ko sa Kanya, "Bakit Mo pa siya hinarap sa 'kin?
"Alam Mong gusto ko nang umuwi, e.
"Alam Mong kailangan kong...
"Kailangan ko siyang patayin, di ba?
"Pinatay niya si Kuya."
Galit na galit ako
na pinahintulutan ng Diyos na makasama ko ang taong 'to
at malagay ako sa mahirap na sitwasyon.
Pakiramdam ko, may kailangan akong gawin sa kanya,
pero sa puso ko, gusto ko na talagang magpatawad.
Hindi naiintindihan ng mundo ang kapatawaran.
Ang totoo, sa loob ng kulungan, walang puwang ang kapatawaran.
Kahinaan 'yon dito sa loob.
Nilagay ako ng Diyos sa sitwasyon
na kailangan kong pumili kung magmumukha akong mahina
sa mga taong alam kong mapanganib
o kalimutan ko na 'yong kalayaan ko.
Nagdasal ako no'ng gabing 'yon.
"Alam Mo kung ano'ng kailangan kong gawin.
"Bakit kailangan Mo pa 'tong ipagawa?"
At kasinglinaw
ng boses ko ngayon,
narinig kong sinabi ng Diyos, "Walang nag-uutos sa 'yo."
At paulit-ulit 'yon.
"Walang nag-uutos sa 'yo."
Naalala ko 'yong sabi sa Bible, "Pag di ka nagpatawad,
hindi ka mapapatawad."
At higit sa lahat,
higit sa kahit anong bagay,
gusto kong mapatawad sa puntong 'yon.
Gusto kong mapatawad ako no'ng pamilyang nasaktan ko,
at malaman nilang alam ko 'yong kasalanan ko sa kanila.
'Yon ang pinakagusto kong mangyari.
At may pagkakataon ako ngayon na magpatawad ng iba.
Kaya kinaumagahan,
lumabas kami para mag-almusal.
Sabi ko, "Tol, Jamaal Smith ba ang pangalan mo?"
Sabi niya, "Oo.
"Alam mo naman ang pangalan ko, di ba?"
Sabi ko, "Hindi, ha, Jay ang alam ko.
"Jamaal Smith pala ang pangalan mo."
Sabi niya, "Oo."
Tapos, naiyak na ako.
Sabi ko, "Pinatay mo si Kuya."
At ang una niyang sinabi sa 'kin,
"Patawad na pinatay ko ang kuya mo."
Sabi niya,
"Patawad sa nagawa ko sa pamilya n'yo."
At...
naniwala ako sa kanya.
Naniwala ako na talagang nagsisisi siya.
Tinanong ko kung bakit niya pinatay si Kuya,
at kinuwento niya 'yong nangyari.
At...
walang kuwenta 'yong dahilan.
Walang saysay.
Katulad no'ng ginawa ko na walang kuwenta at saysay.
Sabi ko lang sa kanya,
"Pinapatawad na kita.
"Kung gusto mo no'n, binibigay ko na sa 'yo."
Tapos, tumayo na 'ko at umalis.
Naalala ko 'yong unang beses naming nagkita,
at kung ga'no kalalim 'yong naramdaman kong connection sa kanya.
Kung ga'no siya nagpakatotoo no'n habang kinukuwento niya
'yong krimeng nagawa niya.
At sobrang sakit no'ng na-realize ko na sa pamilya ko pala nangyari
'yong kinuwento niya.
Nalaman ng mga pulis.
Nalaman nilang nakulong siya dahil sa pagpatay kay Victor.
At para sa CDCR,
imbes na tulungan nila kaming magka-ayos at mag-heal,
nakita nila 'yon bilang problema.
THREAT ASSESSMENT SA MGA BILANGGONG SINA JACOBS, JAMES AT SMITH, JAMAAL
Kaya parehas nila kaming ininterview.
Umupo sa hapag si Smith habang nag-aalmusal.
"Mapapatawad mo ba ako?"
Sabi ko, pinapatawad ko na siya.
At no'ng pumasok 'yong lieutenant,
sabi lang niya, "Pabalikin 'to sa selda niya.
"Itong isa, sa bartolina."
Imbes na hayaan ko lang silang i-bartolina si Jamaal,
sinabi ko sa kanya na ako na lang ang i-bartolina nila.
Sabi no'ng sergeant, "Magpapabartolina ka kapalit niya?"
SIGURADO KA?
Tapos, pinosasan nila ako at hinatid pabalik sa selda ko.
At naalala ko 'yong isang officer,
habang naglalakad kami pabalik sa selda,
sabi niya,
"Pagkabalik mo sa selda mo,
"lumuhod ka,
"at magpasalamat ka sa Diyos, dahil nakapasa ka sa hamong 'to.
"Nakapasa ka."
Nakaramdam ako ng kapayapaan no'ng nabartolina ako,
dahil nagawa ko 'yong isang bagay na akala ko, hindi ko kaya,
o hindi ko naman talaga gagawin.
Sabi nga ng Bible, kayang gawing mabuti ng Diyos 'yong masamang plano ng demonyo.
Kaya, 'yong pagkakataon na mapag-isa ka,
e, para din mapag-isa ang espiritu mo.
Nakakabaliw din minsan ang pag-iisa.
Pero pag Diyos na ang kumilos, lahat, nagbabago.
'Yon ang nangyayari sa bartolina.
Oo, mag-isa lang ako sa bartolina physically.
pero kasama ko ang Diyos sa lahat ng oras.
Malinaw na may kailangan akong gawin. Kailangan kong magtrabaho
Kailangan kong gamitin ang talentong binigay sa 'kin ng Diyos
para magkuwento ng may saysay na bagay.
Habang sinusulat ko ang mga 'to, di ko alam kung may saysay ba 'to.
Di ko alam kung magkakaroon 'to ng halaga sa mundo, pero...
nagsulat ako nang 'yon ang nasa puso ko.
Magsulat ka no'ng may saysay. Sabihin mo kung ano'ng importante.
"MGA KANTA NG N8TIVE"
Kailangang ma-realize n'yong n8tives
Karamihan sa nagra-rap Kasinungalingan ang ganap
Seryoso ako Para akong si Bill Nye, may pa-science 'to
Ang daming naliligaw Oras nang mag-realign
Ayaw ni Eighty ng away Gusto ko lang ng peace of mind
Humihingi ako ng proteksiyon sa Diyos Pero may baril ako
Baka magutom ang mga zombie At kainin ako
Dasal ko na magising sila Sa binibitawan kong mga tugma
Nagbibigay ako ng tugma Sa lebel na kanilang inaasam
Sumunod ka sa 'kin Nakikita mo ang Diyos sa akin
Habang napapabuti ka, makikita mo Pagdurusa'y dadanasin mo
Sa gitna ng biyaya At pinakamahirap na pagsubok
Ako'y nananalig Pinagbubuti ko at pinapanatiling solid
Pag-angat ko Buhat ko ang madla tungo sa pagbabago
Na parang ako si Obama Sinasabi ko kay Mama, puro laro sila
Ako'y nagdarasal Pag ang lahat ay kay hirap at kay bigat
Ako'y nagdarasal
Pag nasa landas ako ng kamatayan
Naiisip ko Dapat akong mag-angat ng kapwa
Pero kung masawi ako bago magising
Dasal kong kukunin ng Diyos Ang aking kaluluwa
Pag nasa landas ako ng kamatayan
Naiisip ko Dapat akong mag-angat ng kapwa
Pero kung masawi ako bago magising
Dasal kong kukunin ng Diyos Ang aking kaluluwa
Dasal ko na balang-araw Ay makarating ako sa langit
Dasal ko na balang-araw Hindi na ako matitisod
Pinagdadasal ko Ang mga kaibigan at kaaway ko
Minsan mahirap matukoy Kung sino ang tunay sa hindi
Dasal ko na balang-araw Ay makarating ako sa langit
Dasal ko na balang-araw Hindi na ako matitisod
Pinagdadasal ko Ang mga kaibigan at kaaway ko
Minsan mahirap matukoy Kung sino ang tunay sa hindi
Sa totoo lang
Sabi ko, "Anak, 'yong gift at talent mo,
"tuwing napapasaya mo ang iba gamit 'yon, binibigyan mo sila ng pag-asa
"at tinutulungan mo silang mapagaan kung ano man ang pinagdadaanan nila.
"Dito sa loob, mahalaga ka para sa kanila.
"Poprotektahan ka pa nila.
"Ibahagi mo ang talento mo. Maging pagpapala ka sa iba."
- Papa! - O?
Natanggap n'yo 'yong sulat? 'Yong balita kay James.
Anong balita? Ano?
"Habang nasa loob ng kulungan, ginawa ni Mr. Jacobs ang lahat
"para baguhin at pagbutihin ang sarili niya.
"Maingat kong sinuri at tinimbang ang ebidensiya
"ng mabuting pag-uugali ni Mr. Jacobs habang nasa bilangguan.
"Dahil dito, ako, si Gavin Newsom, Governor ng State of California,
"ay pinapaiksi ang sentensiya kay James Jacobs
"upang siya ay maging karapat-dapat sa posibilidad ng agarang parole
"at paglaya, sa oras na maipagkaloob ito."
Pag na-grant 'yong parole niya, makakauwi na siya in four months.
- Mga three to four months. - Oo!
Ang saya!
Sige, mag-aano lang ako...
Di ko alam kung ano'ng gagawin. Teka, kailangan kong...
Magkita tayo mamaya.
- Sige, Pa. Love you. - I love you too. Bye.
- Bye. - Bye.
Mm-hmm.
- Isipin n'yo 'yong buhay niya. - Oo.
May testimony siya, e.
Sigurado ako
sa kung sino ako at sa kung sino ang pinili kong maging.
'Yong misyon ko na gumawa ng art
at tulungang mag-heal 'yong iba, 'yong sarili ko, at ang community,
'yon ang dapat na ginagawa, kaya gawin mo na.
Para kang naghihintay ng bus,
'yong... nakaupo ka sa may gilid ng kalsada sa bus stop,
iniisip mo, "Anong oras ba dadating 'yong bus?"
Tapos, pupunta ka sa gitna ng kalsada para silipin kung parating na,
at... parang gano'n 'yong pakiramdam pag naghihintay kang makalaya.
Pakiramdam ko, handa na akong makipag-usap sa board,
dahil alam ko kung sino ako.
Oo, Ma, tatawag na din 'yon.
Sana tawagan niya ako
pag nagkaroon siya ng pagkakataong makatawag.
Hi, Auntie.
Oo, humarap siya sa board ngayon, pero wala pa akong balita sa kanya.
Oo.
Diyos ko! Ang hirap nito.
Mahaba 'yong hearing.
Hindi mapakali 'yong tiyan ko.
Kaya nga, e. Kumakabog 'yong dibdib ko. Boom, boom, boom...
This call and your telephone number will be monitored and recorded.
To accept this call, say or dial five now.
Thank you for using Global Tel Link.
Di ko na 'to kaya, J.
Ha?
Kumusta, anak?
Hindi ako pinaboran, Pa.
Di ako makapaniwala.
Sorry po.
Anak...
Sorry, Pa.
- Magiging okay din ang lahat, J. - Sorry.
Di mo...
- Di mo kailangang mag-sorry. - Sorry.
Ginawa mo ang lahat ng makakaya mo. Okay lang 'yan.
Malalagpasan natin 'to, J. Kaya natin 'to, okay?
Grabe.
Di ko na alam kung ano pa'ng kulang, Pa. Ano pa ba'ng dapat kong gawin?
Hindi ko alam kung sino ba dapat akong maging.
Hindi sila naniniwala sa 'kin. Di sila naniniwala sa kung sino ako.
Hindi sila naniniwala sa 'kin, Pa.
Hindi sila naniniwala sa 'kin.
Wala na akong magagawa tungkol do'n.
Wala na akong magagawa.
Pinag-usapan nila na talagang may part ako sa album na ginawa namin,
'yong Defund the Sheriff.
Ginamit daw nila ako bilang simbolo
para baguhin ang batas laban sa mga batang kriminal.
Lahat daw ng ginagawa ko,
'yong art at advocacy ko,
para daw 'yon lahat na makilala ang brand ko
o para makalaya ako sa kulungan,
pero hindi 'yon totoo.
Ginamit nila lahat 'yon para sabihing banta pa din ako sa community ngayon.
Mapanganib daw ako.
Hindi ako makapaniwala.
Hindi ako makahinga.
Hindi ako makahinga, Pa.
Oo, J.
Hindi ako makahinga, Pa.
Sobra 'to.
Sobra talaga.
Oo.
Sobra 'to. Di ko kayang maging perfect.
Alam mo...
Di ko alam ang sasabihin, J.
Pero isa lang ang alam ko.
Hindi tayo pwedeng sumuko.
Hindi natin 'yon pwedeng gawin.
Pwede tayong masaktan at umiyak ngayon, pero di tayo pwedeng sumuko.
- Naiintindihan mo ba, kasi— - Hindi ako susuko.
Hindi pwede. Hindi pa tapos ang buhay.
Walang sayang kung para sa kalayaan.
You have 60 seconds remaining.
Magtiwala ka sa 'kin, Pa. Pangako ko 'yan sa 'yo.
Pangako, Pa. Hinding-hindi ako susuko.
Pangako, makakalabas ako dito, Pa.
Pangako ko 'yan sa 'yo. Magkakasama din tayo.
Oo, anak.
Pangako.
- Pangako, di ako susuko. - Kasama mo ako, anak.
Pangako.
- Malalagpasan natin 'to. - Pangako, Pa.
- Pangako. - Oo, anak.
- I love you. - Mas mahal kita higit pa sa buhay ko.
Wag kang susuko. Gaya ng sabi ko...
Ang hirap.
Ini-imagine ko, pa'no kung andito siya?
Habang nakaupo ako dito, iniisip ko,
"Ano kaya'ng gagawin ni James kung kasama ko siya dito sa ilog ngayon?"
Naisip ko, uupo siya sa batong 'to sa tabi ko.
Sasandal siya sa likod ko at...
ie-enjoy lang namin 'yong katahimikan at 'yong agos ng tubig.
Alam kong gagawin niya 'yon.
At...
dahil alam ko 'yon,
nakakaramdam ako ng katahimikan at kalayaan,
at nagkakaroon ako ng panghahawakan.
Sinasabi na sa 'kin ni Indigo
mula pa no'ng nagkakilala kami
na kailangan kong bigyan ng pansin
'yong 15-anyos na James na nasa loob ko,
at pag-usapan
'yong issues niya.
Kung naintindihan mo lang ako, makikita mong tao din ako.
Kinabukasan, kinailangan kong isulat kung bakit kailangan kong mabuhay.
Sinulat ko sa notebook. Tinitingnan ko ngayon.
At 'yong huli kong sinulat...
Hindi natatabunan ng mga mali ko 'yong mga mabubuti kong nagawa.
Naniniwala ako do'n.
Sa masasayang araw ko, naniniwala ako do'n.
Sa di magagandang araw, di ako sigurado kung may mabuti sa 'kin.
Ano'ng ginagawa n'yo?
- Wala. - Wala. Ito, inaantok.
Oo. Gano'n na nga.
Teka, James. Sorry, ha. Alam mo namang tumatanda na 'ko.
Ilang taon ka na nga? Sabi kasi sa 'kin ni Reneasha—
- Talaga ba? 33 nga. - Hindi nga, seryoso ako.
34 ako. 33 siya.
Grabe.
Ha? Hindi—
- Grabe kayo, ha. - 33 ka na?
Grabe, ang bibilis n'yong tumanda.
Grabe.
- Matanda ka na. - Ang bilis tumanda ni ReeRee.
Ang bilis mo daw tumanda.
Naaalala ko no'ng unang napansin ni Papa na mas matangkad na ako,
sabi niya, "Kailan ka pa tumangkad?"
Maliit na siya ngayon.
Tatawag ulit ako.
- Sige. - Sige.
- Bye. - Bye.
- Bye, guys. - Sige na. Bye.
Sinulatan ako ni Jamaal.
Nasa bartolina ako
nang mga tatlong buwan.
Tapos, nilipat ako sa ibang kulungan. Di ko na ulit siya nakita.
"Salamat sa oras mo para basahin ang sulat na 'to.
"Hanggang no'ng bago ka magpakilala kung sino ka talaga,
"para lang akong nabubuhay sa panaginip.
"At nagising ako sa lahat ng sakit, kahihiyan, pighati,
"at kaduwagan ng nakaraan.
"Ang nakaraan na mas gusto kong kalimutan.
"Kahit kailan, walang salita o mga salita
"na makakapagsabi kung ga'no ko pinagsisihan ang ginawa ko.
"Salamat mula sa kaibuturan ng puso ko
"para sa kabutihan at malasakit
"na pinakita mo sa 'kin.
"Nauna mong malaman kesa sa 'kin na ako 'yong may kasalanan no'n.
"Madali na lang sana sa 'yong maghiganti sa taong walang alam,
"pero hindi mo ginawa.
"Kahit na siguradong maiintindihan ng lahat pag ginawa mo.
"'Yong maturity at pang-unawa mo ang pinakamaganda mong katangian
"at pundasyon na karapat-dapat bilang hari.
"Pwede bang pakisabi din 'to sa mama mo?
"Gusto ko din siyang sulatan pero...
"Hindi ko talaga alam ang sasabihin sa kanya.
"Nagmamahal at lubos na rumerespeto, Jamaal."
Pinakita ni James kung pa'no magpatawad.
Nagawa niya 'yon kahit mahirap, at nakita ko 'yon.
Ako mismo, natuto.
Nakita ko 'yong growth niya sa bagay na 'yon.
Napaisip ako, "Kailangan ko ding mag-grow sa bagay na 'to."
Pag mas nagpatawad ako, mas magiging malaya ako.
Pakiramdam ko, nagsimula na ang healing ko.
Sa mga pagkakataong sobrang dilim, di ko alam...
kung may halaga ba ako.
Hindi ko alam 'yong impact ko sa mga tao sa buhay ko,
at di ko alam kung magkakaroon pa ba.
Pero pag may clarity ako,
nakikita ko 'yong impact ng nagawa ko sa iba,
at 'yong impact ng sining ko sa iba.
Nagkukuwento ako ng konti tungkol kay Jamaal sa mga kasama ko dito,
kung pa'no ko siya napatawad.
"MAPAPATAWAD MO BA AKO?"
"PINAPATAWAD NA KITA."
Araw-araw,
araw-araw, may mga taong lumalapit sa 'kin na hindi ko kilala,
sabi nila, "Bro, na-inspire mo talaga ako.
"'Yong mga sinabi mo tungkol sa kapatawaran at pagmamahal
"at kung paano mabuhay para sa pamilya at para sa community,
"napaisip ako sa sarili kong buhay."
At nagpasalamat sila na kinuwento ko 'yong buhay ko
at 'yong mga pananaw ko sa bagay-bagay.
Sa mga pagkakataong 'yon ko nare-realize na may nagiging impact ako sa iba.
May ginagawa akong mabuti sa mundong 'to
sa simpleng pagiging ako.
Talagang naniniwala ako sa halaga ng kapayapaan at ng sining
para makapagbahagi ng kuwento,
at ng pagpapakatotoo at open.
Hindi ko kailangang magpanggap na gano'n ako.
'Yon 'yong totoong ako.
At sa mga pagkakataong 'yon,
alam kong hindi natatabunan ng mga mali ko 'yong mga mabubuti kong nagawa.
Sinusulit ko ang buhay Dahil ito'y may hangganan
Pinapahalagahan ko lahat Dahil lahat ng bagay ay pinaghihirapan
Nauubos na ang oras nating lahat
Kaya sa tingin ko Dapat ay magsaya tayo
Gusto ko lang magsaya
May tambayan naman Bakit pa magka-club?
Tawagin ang mga ate Magpatugtog ng classics
Ang saya sa bakuran Parang dati lang
Tinitingnan ko 'yong ex ko noong araw
Ito ang masasayang araw Magpatugtog ng kanta ng Maze
Namuhay ako nang nakakulong
Magulo ang buhay minsan Pero kakayanin
Lakasan lang ang tugtog
At magwala tayo
Ilan sa mga katropa ay nabaril Ang iba naman ay nakulong
Kailangan nilang magdusa Bakit nagwawala si Eighty?
Para kasing naliligaw 'yong iba
Ang lala ng isip nila Wag nila akong susubukan
Ako ay n8tive Angelino Sa puso at sa dugo
Hinahanap ang kahulugan Sinusulit ang buhay
Kapayapaan lang ang puwede Bawal ang gulo
Pag binibira ko ang mic, para bang...
Sinusulit ko ang buhay Dahil ito'y may hangganan
Pinapahalagahan ko lahat Dahil lahat ng bagay ay pinaghihirapan
Nauubos na ang oras nating lahat
Kaya sa tingin ko Dapat ay magsaya tayo
Gusto ko lang magsaya
Nauubos na ang oras nating lahat
Gusto ko lang magsaya
Grabe ang party Nagagalit na ang kapitbahay
Binibilang ang biyaya Baka di ko magawa
May nagtutok sa akin ng baril Pero ayaw pumutok
Hinuli ako ng pulis "Ay, mali pala"
Kailan pa 'yon naging big deal? Sagot kasi ako ng Diyos
Kahit malayo pa ako sa gusto kong maging
Sinasabi ko na binabantayan ako ng Diyos
Kahit malayo pa ako sa gusto kong maging
Kaya pasensiya na Kung para akong artist mag-party
Habang nasa spotlight siya Ang dami kong nakita
Nangangarap ang mga galing sa gera Nagpapakalunod ako sa gamot na musika
Sayaw lang hanggang sumakit ang paa Umindak sa Long Beach
Homie, shout out sa Beach
Kung nasusundan Kamay ay iwagayway
Sumabay ka sa pagkanta Kahit sintunado ka
Dahil lahat tayo ay mga...
Iniisip ko na 'yong paglaya ko
mula pa no'ng nakulong ako no'ng 15 ako.
18 years ko na 'yong iniisip.
Pakiramdam ko, masyado ko nang na-imagine 'yong araw ng paglaya ko
na alam na alam ko na kung ano'ng mangyayari.
Pakiramdam ko parang...
nakatadhana na 'tong mangyari.
Salamat sa kalayaan.
Salamat na nakalaya na si James at kasama na namin siya ngayon.
Labingwalong taon, pinrotektahan Mo siya sa loob ng kulungan.
Labingwalong taon, hinayaan Mo siyang magliwanag sa dilim.
Nagpapasalamat kami, sa ngalan ni Jesus. Magpasalamat tayo.
- Salamat, Panginoon. - Amen.
- Amen.
Anak.
- I love you too, Pa. - Oo.
- Nalagpasan natin, J. Nakaya natin. - Thank you, Pa. Thank you talaga.
Thank you, Papa.
Wala 'yon, J.
Salamat.
Wala 'yon, anak.
Kuya Victor.
Hay, Kuya.
Hay, Kuya Vic.
Hay, Kuya.
Grabe, Kuya.
Kuya.
- Wow. - Sobrang ganda dito.
Wow.
Ang galing ni Lord.
Malaya na 'ko.
Malaya na rin ang lahat ng nakapaligid sa 'yo.
Pinalaya mo ang lahat.
- Ayos! - Ang astig no'n!
- Ilagay mo din 'yan sa bandang dulo. - Sobrang astig!
Nagsalin ng Subtitle: Cathrea Joy Fernandez