Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Η απομόνωση που νιώθεις μόνος σ' ένα κελί
με συντροφιά μόνο τις σκέψεις σου...
Αυτή η απομόνωση σε διαλύει μερικές φορές.
Μα όταν παρεμβαίνει ο Θεός,
γίνεται κάτι διαφορετικό.
Αυτό γινόταν στην Τρύπα.
ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΥΠΑ
ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΦΥΛΑΚΗΣ - ΗΜΕΡΑ
ΕΝΑ ΜΕΛΑΜΨΟ ΑΓΟΡΙ, 15 ΕΤΩΝ
Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω και μιλούσα
στον 15χρονο Τζέιμς,
θα συζητούσαμε το ποιος είναι.
Αγνοούσα τον νεαρό εαυτό μου.
Προσπαθούσα να τον θάψω.
Τον κατηγορούσα για το ότι είμαι εδώ.
Κάποια στιγμή,
πρέπει να γίνεις καλά μόνος σου.
Στα πρώτα μου γενέθλια στη φυλακή, έκλεισα τα 16.
Δεν θυμάμαι πώς ήταν εκείνη η μέρα,
αλλά στα γενέθλιά μου εχθές, καθώς ξάπλωνα για ύπνο
σκεφτόμουν
"Έχω περάσει 16 γενέθλια εδώ μέσα".
16 ΕΤΩΝ
Μεγάλωσα στη φυλακή.
18 ΕΤΩΝ
22 ΕΤΩΝ
Όταν με ρωτούν από πού κατάγομαι,
λέω "Απ' τις φυλακές της Καλιφόρνια".
31 ΕΤΩΝ
Δεν μ' αρέσει ο Απρίλης.
Καταρχάς, στις 16 Απριλίου,
αφαίρεσα μια ζωή.
16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2004
Είναι μια δύσκολη επέτειος που μου θυμίζει
ό,τι χειρότερο έχω κάνει στη ζωή μου.
Στις 19 Απρίλη, δολοφονήθηκε ο αδερφός μου.
Δεν ξεχνώ ποτέ αυτό το τραύμα.
Δεν ξεχνώ ποτέ αυτό που έκανα
κι αυτό που έπαθε ο Βίκτορ.
Ο Απρίλης μού θυμίζει
την πιο ολέθρια περίοδο της ζωής μου.
Κάθε χρόνο.
Ήμουν 25 ετών.
Ο αρχιφύλακας με καλεί στο γραφείο.
Τα χέρια πίσω μου με χειροπέδες.
Και λέει
"Στείλτε τον στην Τρύπα".
Η Τρύπα είναι η απομόνωση.
Η Τρύπα ήταν πάνω κάτω
ένα κελί δύο επί δύο.
Έμεινα στην Τρύπα για δυόμισι μήνες περίπου.
Εδώ μέσα,
νιώθεις ότι ο θάνατος καραδοκεί.
Πρέπει να επινοήσω λίγη ελπίδα.
Κι επινοώ ελπίδα γράφοντας μουσική.
Ξαπλώνω στο πάτωμα,
κλείνω τα μάτια, διαλογίζομαι,
και φαντάζομαι τη ζωή μου έξω από τη φυλακή.
Προσπαθούσα να γράψω μουσική,
να φτιάξω μπιτάκια χτυπώντας το στήθος μου ή την κουκέτα.
Σκαρφιζόμουν τραγούδια.
Ο συγκρατούμενος απ' το διπλανό κελί άκουγε τα τραγούδια
κι έλεγε "Ωραίο αυτό, νεαρέ".
Κι εγώ του το τραγουδούσα μέσα απ' τον λεπτό τοίχο
και μου έλεγε τη γνώμη του.
Τι τριπάρισμα
Είναι απίστευτο
Τελείως απίστευτο
Πώς ζούμε και πώς πεθαίνουμε
Όταν τα διηγούμαι,
ζω ξανά και ξανά το τραύμα,
αλλά νιώθω πιο άνετα όταν τα διηγούμαι τραγουδώντας.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2019
ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ
ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΤΙΚΟ ΑΛΜΠΟΥΜ
Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΑΝΑΜΝΗΣΗ.
Η ΣΚΗΝΗ ΞΕΚΙΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΥΡΗ ΜΗΤΕΡΑ
ΠΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΜΕ ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ.
Ο ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΣ ΓΙΟΣ ΑΝΥΠΟΜΟΝΕΙ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕΙ
Άραγε ο παράδεισος είναι αληθινός;
Άραγε μπορώ ν' απευθυνθώ;
Στο έλεός σας Η αμαρτία μ' έβαλε εδώ
Ο πατέρας είπε "Ο Θεός συγχωρεί"
Όταν κάνεις σαν γκάνγκστερ
Λες στον εαυτό σου να μη νιώθει
Κάνεις μόστρα και σφίγγεις Το πιστόλι διψώντας για φόνο
Όποιος σου πάει κόντρα Εσύ κι οι δικοί πιάνετε τα όπλα
Οι Rollin' 20 και τα φιλαράκια
Οι Mac Mafia και οι Ler
Με προσοχή το κάθε βήμα Ν' απογειωθούμε σαν δυναμίτες
Ψάχνουμε σκοπό στα ναρκωτικά
Αγνοούμε τις ενοχές Κι όλα μας τα αρνητικά
Οι αναμνήσεις είναι σημαντικές
για να μη χάσεις τα λογικά σου στη φυλακή.
Θυμάμαι, ίσως σωστά, ίσως λάθος,
αλλά θυμάμαι πράγματα απ' την παιδική μου ηλικία,
και τα ξαναζώ όταν κάθομαι στην κουκέτα.
Έτσι θυμάμαι ότι ήμουν άνθρωπος κάποτε,
και ακόμα είμαι,
πριν μπω ακόμα στη φυλακή.
Απομένουν 60 δευτερόλεπτα.
ΗΜΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΗΜΕΡΑ
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ, Ο ΟΥΙΛΙΑΜ
Μεγάλωσα στην εκκλησία.
Οι γυναίκες εκεί με φώναζαν Μικρό Ουίλιαμ, απ' τον μπαμπά,
ή Μικρό Σοφό, απ' τον μπαμπά.
Εδώ κάθονταν οι νέοι.
Μ' άρεσε να τραγουδώ στη χορωδία.
Ήταν εκεί που στεκόταν η χορωδία, δίπλα στο αναλόγιο,
ακριβώς μπροστά μου.
Έβγαιναν και τραγουδούσαν στην εξέδρα.
Η μαμά του διεύθυνε την παιδική χορωδία.
Τραγουδούσε με την αδερφή του.
Ακόμα κι ο Βίκτορ τραγουδούσε.
Έχουμε πολύ ταλαντούχα παιδιά στην εκκλησία.
Ο Θεός θέλει να τα χρησιμοποιήσει.
Συμφωνείτε;
- Αμήν! - Δόξα τω Θεώ.
Ήθελα να μεγαλώσουν στην εκκλησία
και να έχουν άλλες αξίες.
Έτσι προσπαθούσα να τα προστατέψω
από πράγματα που ίσως να τα έβλαπταν.
- Να τος ο Τζέιμς. - Ο κύριος Τζέιμς.
Έβγαζε δόντια τότε.
- Ήταν κλαψιάρης. - Αλήθεια;
- Ναι. - Τι ηλικία έχει εδώ;
Ήταν πέντε μηνών περίπου.
Μου έλεγε συνέχεια "Έχω πολλά μαλλιά.
Του έλεγα "Δεν έχεις πολλά μαλλιά.
Ήθελες να έχεις".
Ο μεγάλος μας αδερφός, ο Βίκτορ.
- Στα 13 του; - Κάπου εκεί.
Στα 13 ή στα 14, στη φωτογραφία.
Κοίτα μάγουλα.
Μισό λεπτό. Δες εδώ.
Είμαστε εγώ, ο Τζέιμς και ο Βίκτορ.
Τον αφήσαμε στο σπίτι της γιαγιάς.
Νομίζαμε ότι θα έφευγε για πάντα. Δεν θυμάμαι...
Ήσασταν συνέχεια μαζί οι τρεις σας.
- Σωστά. - Οπότε...
Ο Βίκτορ ήταν καλός μεγάλος αδελφός.
Πρόσεχε τον Τζέιμς και τη Ρενίσα.
Αγαπούσε τα αδέρφια του.
Ο Βίκτορ κι ο Τζέιμς μάλωναν,
αλλά ήθελε να του μάθει ότι έτσι κάνουν στον δρόμο.
Ο Βίκτορ ήταν σε συμμορίες.
Δεν είχε λόγο να βγαίνει και να κάνει διάφορα με τις συμμορίες.
Νομίζω ότι ήθελε ν' αποδείξει την αξία του.
Ο Βίκτορ ήταν και προστατευτικός και νταής.
Με τραμπούκιζε ως μικρό αδερφό,
αλλά δεν άφηνε να το κάνουν άλλοι.
Θυμάμαι που είχα σοβαρό άσθμα μικρός.
Προσπαθούσα να φτάσω τον Βικ και τους φίλους του.
Ήμασταν μακριά απ' το σπίτι. Δεν είχα τον εισπνευστήρα.
Μ' έπιασε σοβαρή κρίση άσθματος.
Μ' έβαλε στο ποδήλατό του
και με πήγε μέχρι το σπίτι.
Δεν ήξερα
ότι η ζωή θα τον τιμωρούσε.
Θυμάμαι που δεν μπορούσα να βγω
Τώρα αναρωτιέμαι τι θ' απογίνω
Θα βαρεθώ να νιώθω παγιδευμένος
Οι φίλοι είναι η διέξοδός σου
Τα όνειρα είναι πολυτέλεια
Μαθαίνεις απ' τις δοκιμασίες
Η ζωή είναι σαν κουκλοθέατρο
Λαβύρινθος οι δρόμοι Μένω κατάπληκτος που...
Κάποτε παίζαμε μπάσκετ στην αυλή
Πραγματικά
Και κάναμε σούζες με τα ποδήλατα
ΛΟΝΓΚ ΜΠΙΤΣ
Ένας άχρωμος κόσμος Με μαύρες καρδιές σαν τον Κάιν
Τώρα πορεύομαι στιγματισμένος
Τι τριπάρισμα
Είναι απίστευτο
Τελείως απίστευτο
Πώς ζούμε και πώς πεθαίνουμε
Είναι απίστευτο
Τελείως απίστευτο
Τι τριπάρισμα
Είναι απίστευτο
Τελείως απίστευτο
Δεν θυμάμαι για ποιον λόγο συνέλαβαν τον Βίκτορ.
Θυμάμαι να σκέφτομαι
"Πήραν τον αδερφό μου.
Πήραν τον αδερφό μου".
Θυμάμαι να μου λένε ένα πρωινό
ότι ορίστηκε δικάσιμος.
Θυμάμαι να κάθομαι στα πίσω θρανία της πέμπτης τάξης
και να προσεύχομαι.
"Θεέ μου, φέρε σπίτι τον αδερφό μου.
Μου λείπει. Λείπει στη μαμά και στον μπαμπά.
Θεέ μου, φέρε μας τον Βίκτορ".
Τον θαύμαζα.
Πήγαινα όπου πήγαινε, ήθελα να του μοιάσω.
Ένιωθα να λείπει κάτι απ' τη ζωή μου.
Προσπαθούσα να τον αντικαταστήσω
με παιδιά της ηλικίας του ή μεγαλύτερα.
Αυτά τα παιδιά έγιναν οι φίλοι μου.
Μπήκα στη συμμορία τους.
Μεγάλωσα με τις συμμορίες.
Στα μέρη μου, ήταν δεδομένο ότι θ' ανήκεις σε συμμορία.
Όταν ήμουν 15 ετών,
αποφάσισα ότι θα γινόμουν
αυτός με τον μεγαλύτερο τσαμπουκά στη συμμορία.
Πρόθυμος να είμαι πιο βίαιος απ' όλους.
Κέρδιζα τον θαυμασμό πολλών έτσι.
Έβρισκες όπλο όσο εύκολα έβρισκες και ποδήλατο.
Ήταν παντού.
Ξέκοψα απ' την εκκλησία
όταν χώρισαν οι γονείς μου.
Όλα ήταν ψέματα.
Δεν αγαπιόμαστε. Δεν σ' αγαπάμε.
Και...
Ο Θεός μπορεί να μη νοιάζεται για σένα.
Η προδοσία του εαυτού σου
είναι η χειρότερη προδοσία.
Προδοσία
Ήσουν φίλος μου Πες μου γιατί θες
Οι φίλοι κι οι εχθροί Ίδιοι είναι στα καλά
Περιμένουν την ήττα σου Μετρούν αρνητικά
Ο βραχνάς του αφεντικού Κέρδη και ζημίες
Αν αγοράσω το μπαρ Πόσους φίλους θα χάσω;
Πίνω κονιάκ Κάνω μπάφους και μετά
Γονατιστός προσεύχομαι Και τον Χριστό τον πρόδωσαν
Θα ξέρει να μου πει Πώς να το διαχειριστώ
Όταν μπλέκονται λεφτά Ιούδες γίνονται όλοι
Θεέ μου
Σημάδι των καιρών
Η προδοσία απ' τους φίλους Βάσανο στο μυαλό
Δεν ξέρει από αφοσίωση
Όταν δικηγόρο χρειαστείς Δεκάρα δεν θα δεις
Μα θα σε δώσει στους μπάτσους
Στο δικαστήριο μάρτυρας Θα ορίσει την ποινή σου
Ήμουν μόνο 15 Όταν όρισες τη δική μου
Μου είπαν πως με κάρφωσες Τους είπα ψεύτες
Πού να 'ξερα πως ρουφιάνευες Και χωρίς φοβέρες
Να πάρει
Προδοσία
Έκρυβες καλά τόση ψευτιά Πραγματικά
Σχεδίαζες την πτώση μου Πραγματικά
Ήσουν φίλος μου Πες μου γιατί θες να με σκοτώσεις
Η αφοσίωση αλλάζει
Όταν η ποινή πλησιάζει Σ' απειλεί το άγνωστο
Στον θάνατο και στον Θεό Πάντα μετανιώνεις
Η μοναξιά είναι βαριά Για πολλούς ανθρώπους
Όπου υπάρχει ωκεανός Υπάρχει κι άμμος
Όπου υπάρχουν φίλοι Υπάρχει κι αμαρτία
Εγώ προσεύχομαι Εσύ ζητάς συγχώρεση
Καταδίκασες τον ίδιο σου τον φίλο
Χωρίς όπλο Με μια λέξη στο δικαστήριο
Να πάρει
Εγώ προσεύχομαι Εσύ ζητάς συγχώρεση
Καταδίκασες τον ίδιο σου τον φίλο
Χωρίς όπλο Με μια λέξη στο δικαστήριο
Ορκίσου στην αλήθεια Να πάρει
Προδοσία
Έκρυβες καλά τόση ψευτιά Πραγματικά
Σχεδίαζες την πτώση μου Πραγματικά
Ήσουν φίλος μου Πες μου γιατί θες να με σκοτώσεις
Προδοσία
Η φωτογραφία του Τζέιμς απ' την αποφοίτηση γυμνασίου.
Έκανε τα μαλλιά του κοτσιδάκια. Το έπαιζε σκληρός.
Ήταν ο κουμπάρος μου στον γάμο μου.
Εδώ μου κάνει πρόποση.
Δεν θυμάμαι ακριβώς τι είπε.
Αλλά να τος. Αυτό είναι το αγοράκι μου.
Εκείνη την περίοδο άρχισαν τα προβλήματα.
Το περιστατικό συνέβη οκτώ μήνες μετά τον γάμο μας.
Μιλούσα πολύ συχνά με τον Τζέιμς.
ΜΑΜΑ ΤΖΑΚΙ, Η ΜΗΤΡΙΑ ΜΟΥ
Σοκαρίστηκα πολύ
με ό,τι συνέβη.
Όταν ο Βίκτορ βγήκε απ' τις φυλακές ανηλίκων,
με έλεγε Μικρό Τζέιμς.
Θυμάμαι να τινάζω το στέρνο και να του λέω
"Δεν είμαι πια μικρός.
Είμαι κοτζάμ άντρας".
Η βία και οι βίαιες πράξεις
ήταν ένα εργαλείο που είχα για τα πάντα.
Όταν μάλωνα με συμμαθητές, πλακωνόμασταν.
Το να πυροβολήσεις κάποιον
ήταν η υπέρτατη βίαιη πράξη.
Έτσι θα κερδίσω τον σεβασμό των άλλων.
Έτσι θα γίνω άξιος του φόβου και της αποδοχής
που έχει ένας γκάνγκστερ.
Θυμάμαι να μιλάω με το τότε φιλαράκι μου.
Ήμασταν συνομήλικοι.
"Αδερφέ, πρέπει να βρούμε όπλα.
Είμαι έτοιμος να επιτεθώ στους αντιπάλους μας.
Έχω πωρωθεί".
Είπε "Να πυροβολήσω, αλλά δεν ξέρω αν μπορώ να σκοτώσω".
Δεν έδωσα σημασία.
Είπα "Δεν πας καλά.
Έτσι κάνουμε εμείς εδώ. Τι λες;
Έτσι γίνεται".
Ήμουν πεπεισμένος ότι θα το έκανα πριν το κάνω καν.
Εκείνη τη στιγμή...
Ένιωσα ότι ήταν η ώρα ν' αποδείξω
ότι είμαι σκληρό καρύδι.
Ένας τύπος που περνούσε απ' τη γειτονιά μου
μου έδωσε την ευκαιρία.
Αρχίσαμε να βριζόμαστε.
Σκεφτόμουν "Είμαι στη γειτονιά μου. Θα σε κοιτάζω επίμονα.
Εσύ δεν πρέπει να με κοιτάς".
Πήγα σ' έναν μεγαλύτερό μου,
και μου έδωσε το όπλο.
Ο νεαρός πλησιάζει στον δρόμο, έτοιμος για καβγά.
Κι εγώ τον πυροβόλησα.
Και το έβαλα στα πόδια.
Έκοβα βόλτες για μιάμιση ώρα
και μετά πήγα στο σπίτι του φίλου μου,
που μου έδωσε το όπλο.
Περίμενα
ότι θα με υποδέχονταν ζητωκραυγάζοντας.
Αλλά αντ' αυτού, με ρώτησαν "Τι έκανες, ρε συ;
Θα σε ψάξει η αστυνομία.
Εδώ δεν θα το γιορτάσουμε με τραγούδια.
Δεν θα ραπάρεις για ό,τι έκανες
και να συνεχίσεις μετά τη ζωούλα σου.
Δεν είναι έτσι".
Ο γιος μου ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια,
αλλά εγώ δεν το καταλάβαινα.
Αυτό το παιδί ζητούσε βοήθεια.
Ήταν 15 ετών.
Ζητούσε βοήθεια, μα εγώ δεν το καταλάβαινα.
Δεν άκουγα τις κραυγές του.
Έβγαζε κραυγές βοήθειας πριν μπλέξει.
Αλλά εγώ πού ήμουν; Πού ήταν ο μπαμπάς του;
Ο δικηγόρος του μου έδωσε τον φάκελο της υπόθεσης.
Όταν είδα τι έγραφε...
Ήταν πολύ δύσκολο.
Ο τόπος του εγκλήματος,
η έκθεση νεκροψίας του θύματος, κι όλα αυτά...
Δεν μπορώ να τα βλέπω.
Δεν αντέχω.
Θλιβερή στιγμή.
ΗΜΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.
Ο Τζέιμς έκανε ένα έγκλημα.
Τρεις μέρες μετά, πεθαίνει ο γιος μου, ο Βίκτορ.
Γίνονταν και τα δύο ταυτόχρονα.
Τα είχα χάσει τελείως.
Δεν τα έβγαζα πέρα. Ένιωθα να τρελαίνομαι.
Είχα δει ένα όνειρο με τον Βίκτορ.
Ο Βίκτορ πήγαινε στο δρομάκι
κι ετοιμαζόταν να μπει σ' ένα αμάξι.
Του φώναζα "Βικ!"
Γύρισε και με κοίταξε,
κι απλώς χαμογέλασε.
Μου είπε
"Όλα θα πάνε καλά, αδερφέ".
Μπήκε στο αμάξι κι έφυγε.
Έρχονται
Συνέχισε να τρέχεις
Έρχονται
Φίλε, εμάς μας κυνηγούν όλοι
Αν δεν φάω ισόβια απ' το σύστημα
Μάλλον θα με σκοτώσουν οι δικοί μου
Μάλλον θα μου ρίξουν με το εννιάρι μου
Κάποιος θα το ανεβάσει στο ίντερνετ
Αν δεν φάω ισόβια απ' το σύστημα
Μάλλον θα με σκοτώσουν οι δικοί μου
Μάλλον θα μου ρίξουν με το εννιάρι μου
Κάποιος θα το ανεβάσει στο ίντερνετ
Γιατί λες να κάνω χόρτο;
Με σταματούν οι μπάτσοι Την κάνω πριν με ξεκάνουν
Θα ξεφύγω πριν με ξεκάνουν
Είμαι παιδί του Ασάτα Δεν το ξέρει κανείς
Στην πόλη δίπλα στη θάλασσα
Οι μπάτσοι είναι επικίνδυνοι Όπως σου λέω
Οι Crips με όπλα στις τσέπες
Με θέλουν νεκρό Τέζα στον δρόμο
Αν τους δω στο αμάξι Αν ακούσω τα λάστιχα να σκληρίζουν
Θα κρυφτώ και θα βγάλω τ' όπλο μου
Θ' αρχίσω το πιστολίδι Σαν τον Κρεγκ και τον Σμόουκι
Αν δεν φάω ισόβια απ' το σύστημα
Μάλλον θα με σκοτώσουν οι δικοί μου
Μάλλον θα μου ρίξουν με το εννιάρι μου
Κάποιος θα το ανεβάσει στο ίντερνετ
Αν δεν φάω ισόβια απ' το σύστημα
Μάλλον θα με σκοτώσουν οι δικοί μου
Μάλλον θα μου ρίξουν με το εννιάρι μου
Κάποιος θα το ανεβάσει στο ίντερνετ
Όσο λέω το ρεφρέν Η κυβέρνηση έστειλε τέσσερα ντρόουν
Μόνο με το Glock θα πάω σπίτι
Δεν με κάνει άντρα Είμαι άντρας χωρίς αυτό
Μα δεν με σέβονται χωρίς αυτό
Η ιστορία της χαμένης αθωότητας
Απ' τα 12 μου είχα καταλάβει
Ότι ήμουν ένοχος Κι έπρεπε ν' αποδείξω πως είμαι αθώος
Από τότε είμαι ένοχος Πραγματικά
Συνένοχος στη γενοκτονία
Σκοτώνω τύπους από άλλες συμμορίες
Πατεράδες θρηνούν, μανάδες κλαίνε
Κανείς δεν ξέρει ακόμα το γιατί
Μας καταδιώκουν, μας κυνηγούν όλοι
Συνέχισε το χόρτο Τρέχα μέχρι να εξαφανιστούμε όλοι
Η κυβέρνηση μας λέει Έρχονται τρομοκράτες
Θέλουν να νομίζουμε
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ.
Είδα ένα όνειρο.
Έλεγε ότι όλα θα πάνε καλά.
Αυτό επαναλαμβανόταν στο όνειρο.
"Όλα θα πάνε καλά".
Μετά από τρεις μέρες,
η αστυνομία μού χτύπησε στις τέσσερις το πρωί.
Ήταν ένα πολύ παράξενο συναίσθημα.
Μου είπαν ότι ο γιος μου σκοτώθηκε.
Ήταν το πιο απαίσιο συναίσθημα που έχω νιώσει ποτέ.
Λες κι ήμουν σ' εφιάλτη.
Πενθούσα τον αδερφό μου.
Πενθούσα τον χαμό του.
Η σκέψη που τριβέλιζε συνέχεια το μυαλό μου
ήταν ότι έκανα κι εγώ το ίδιο σε μια οικογένεια.
Έτσι ακριβώς νιώθουν κι εκείνοι.
Πήγαινα κάθε μέρα.
Δεν έλειψα ούτε μία μέρα απ' τη δίκη του γιου μου.
Πρόσεξα τη μητέρα.
Ήμασταν στην ίδια θέση.
Είχε πεθάνει ο γιος της,
κι ο δικός μου το ίδιο, την ίδια περίοδο.
Είμαι σίγουρη ότι της έλειπε ο γιος της.
Ήταν ο γιος της.
Όταν ανακοίνωσαν την ποινή μου,
είπαν ισόβια συν 40 χρόνια.
Κοίταξα τη δικηγόρο μου
και ρώτησα "Πότε θα πάω σπίτι;"
Κι εκείνη με κοίταξε με ύφος
"Δεν καταλαβαίνεις τι έγινε.
Δεν θα πας σπίτι".
Πορτοκαλιά στολή, λίγο μεγάλη Δάκρυα στα μάτια των γονιών μου
Η ποινή, ισόβια συν 40
40 μέρες και 40 νύχτες Τα πάθη του Χριστού
Χριστέ μου, βοήθησέ με
Οι δαίμονες με στοιχειώνουν Σκέφτομαι ν' αυτοκτονήσω
Τ' ομολογώ Εύχομαι να είχα προσπαθήσει
Αυτή η ζωή με κούρασε
Νιώθω πως πεθαίνω κάθε μέρα
Τ' ορκίζομαι, έχω αλλάξει
Συγχώρα με, είμαι αλλιώς
Έχω αλλάξει
Τα βλέπω όλα αλλιώς
Δεν ελέγχω τις τόσες σκέψεις
Αλλάζω συμπεριφορές Τις σκέψεις τις κάνω πράξεις
Λένε πράγματα σημαντικά
Ας μου στείλει μια σκάλα ο Θεός Να βγω απ' αυτόν τον τάφο
Πραγματικά
Βαρέθηκα να είμαι σκλάβος
- Πραγματικά - Όλα τα...
Τα λάθη μου τα παραδέχομαι
Δικαιολογία δεν έχω καμία
Έκανα κάτι πολύ βαρύ Μα δεν θα πω ευχαριστώ για τη φυλακή
Βαριά η συστημική καταπίεση Κατάθλιψη, μεγάλη πίεση
Μία πάνω, μία κάτω Ισόβιος βίος, αβίωτος
Με ξέγραψαν οι φίλοι κι η κοπέλα μου
Κανένα γράμμα τόσο καιρό Στα 15 μου την πάτησα
Είμαι εδώ τόσο καιρό Παλεύω να τη βγάλω ζωντανός
Πραγματικά
Ο μπαμπάς λέει "Κάνε κουράγιο"
Προσπαθώ
Η ζωή είναι μικρή Μηδέν χρόνος για παιχνίδια
Ο ρυθμός μου χείμαρρος Που λέει αλήθειες
Θέλω να το νιώσετε Για τους Bloods και τους Crips
Για τις συμμορίες Ξέρουν οι εγκληματίες
Το τραύμα υπάρχει Η μάνα σου κλαίει
Όταν της λες πως απέρριψαν την έφεση
Το νιώθεις εσύ κι εκείνη Από μέλλον έχεις ξεμείνει
Αλήθεια
Το τραύμα υπάρχει Η μάνα μου κλαίει
Της είπα πως απέρριψαν την έφεση
Το νιώθω εγώ κι εκείνη Από μέλλον έχω ξεμείνει
- Και νιώθω - Πελαγωμένος
Είμαι πελαγωμένος
Πελαγωμένος
Είμαι πελαγωμένος
ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΣ Σ' ΕΤΟΥΤΗ ΤΗ ΓΗ
ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΦΟΝΕΥΣΕΣ.
ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ
Αναρωτιέμαι πού είναι ο Βίκτορ.
Ξέρω ότι δεν πονάει, αλλά δεν ξέρω πού είναι.
Αυτό σκέφτομαι συνέχεια.
Πού είναι ο αδερφός μου;
Ο ΑΝΙΨΙΟΣ ΜΟΥ, Ο ΝΑΤΖΙ
Όταν η Ρενίσα ήταν έγκυος στον Νάτζι,
και μου έλεγε "Από μέρα σε μέρα γεννάω",
ήταν ξεκάθαρο
ότι πλησιάζαμε την επέτειο
από τον θάνατο του Βίκτορ.
Όταν γεννήθηκε ο Νάτζι,
στις 19 Απρίλη,
τη μέρα που δολοφονήθηκε ο Βίκτορ,
νιώθω ότι ο Θεός μάς έδωσε ένα δώρο
σε μια δύσκολη μέρα.
Νάτζι...
Σε παρακαλώ.
Θέλω να κοιμηθώ.
Θα πάμε στο νεκροταφείο;
- Δεν ξέρω. - Δεν ξέρουμε.
Θα πάει αργά. Πήγαινε πάνω.
Δεν αγόρασα λουλούδια.
Δεν ξέρω.
Στην αρχή, το έκανα κάθε Κυριακή.
Ερχόμουν κάθε Κυριακή για μήνες
και περνούσα χρόνο εδώ.
Επισκεπτόμουν τον αδερφό του, τον Τζέιμς, στις φυλακές ανηλίκων,
και μετά ερχόμουν να δω τον Βίκτορ,
ή το αντίστροφο.
Ερχόμουν πρώτα εδώ και μετά πήγαινα στον Τζέιμς.
Γινόταν έτσι για πολύ καιρό.
Έκλαιγα συνέχεια.
Έτσι επεξεργαζόμουν το πένθος μου. Είχα ανάγκη να είμαι εδώ.
Η δίκη για τον φόνο του Βίκτορ άρχισε όταν τελείωσε αυτή του Τζέιμς.
Ήταν άλλο ένα μαρτύριο.
Ό,τι κι αν γίνει στη δίκη δεν θ' αλλάξει τίποτα.
Δεν θα μου φέρει πίσω τον γιο μου.
Ο άνθρωπος κρίθηκε ένοχος για δολοφονία πρώτου βαθμού.
Ήταν νέος, περίπου στην ηλικία του Βίκτορ.
Νέος άνθρωπος.
Μας επέτρεψαν να μιλήσουμε στο δικαστήριο,
και μίλησα.
Τον λυπόμουν.
Είχε χάσει και ο γιος μου τη ζωή του
και εκείνος, κατά κάποιον τρόπο.
Του είπα "Τώρα που είσαι σ' αυτήν τη θέση,
προσεύχομαι να κάνεις το σωστό για να γυρίσεις σπίτι σου".
Αυτό του είπα.
Το θλιβερό είναι ότι ξέρω την αδερφή του.
Μεγαλώσαμε μαζί, ήμασταν συμμαθήτριες.
Δεν είχα ιδέα.
Την είδα που έκλαιγε.
Ο αδερφός της καταδικάστηκε σε ισόβια.
Όταν καταδίκασαν τον Τζαμάλ Σμιθ
σε 25 χρόνια ως ισόβια,
δεν ένιωσα ικανοποιημένη, η αλήθεια είναι.
Σκότωσες τον γιο μου. Αφαίρεσες τη ζωή του.
Για ποιον λόγο;
Ακόμα πενθώ για τον γιο μου.
Όποτε είναι τα γενέθλιά του
ή η επέτειος απ' τη μέρα που τον σκότωσαν,
σκέφτομαι συνέχεια τον γιο που έχασα.
Σκέφτομαι τον γιο που έχασα στα χέρια του συστήματος.
Φαντάζομαι ότι ο δολοφόνος του Βικ...
Τον φαντάζομαι να είναι
ένας από μας.
Ένας από μας.
Κάποιος σε συμμορία
που συνέβαλε σε ό,τι γίνεται με τις συμμορίες.
Σκεφτόμουν ότι, αν τον πετύχαινα στη φυλακή,
θα τον πλάκωνα στο ξύλο.
Ή και χειρότερα.
Κάποιες φορές σκεφτόμουν "Θα τον σκοτώσω".
Προσπαθούσα να συμβιβαστώ με το μίσος μου γι' αυτόν.
Ως επί το πλείστον, τον είχα πλάσει με τη φαντασία μου.
Δεν ήξερα ποιος ήταν, πώς ήταν εμφανισιακά,
δεν ήξερα καν το όνομά του.
Όταν πρωτομπήκα στη φυλακή,
θυμάμαι να μπαίνω στη μικρή αίθουσα ψυχαγωγίας.
Ένας τύπος εκεί λεγόταν Τζέι.
Αναλογιζόταν το έγκλημα που είχε διαπράξει
και πόσο ανούσιο ήταν.
Έκανα μια συζήτηση μαζί του κυρίως
για τις τύψεις και τη μεταμέλεια που ένιωθε
για τον φόνο που είχε κάνει.
Μου έδειξε την ανθρωπιά του,
κι εγώ τον κατάλαβα.
Είδα την ανθρωπιά του
σε σχέση με το φρικτό έγκλημα που είχε διαπράξει,
και θυμήθηκα τη δική μου ανθρωπιά
σε σχέση με το δικό μου έγκλημα.
Απομένουν 60 δευτερόλεπτα.
ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΒΑΛΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ.
Το είχα ξεχάσει.
Είχα ξεχάσει την εικόνα
με εκείνον να σωριάζεται αφού τον πυροβόλησα.
Για πολλά χρόνια.
Επειδή εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα
πόσο τραγικό ήταν αυτό που έκανα.
Οπότε, το ξέχασα.
Και τώρα το κουβαλώ μέσα μου.
Το βλέπω.
ΤΟ ΒΛΕΠΩ.
Έφτασα κοντά στην τρέλα.
Όταν ήμουν 19 ετών,
πίστευα ότι δεν άξιζα πια,
κι ήθελα ν' αυτοκτονήσω.
Πίστευα ότι θα έκανα χάρη σε όλους
αν αυτοκτονούσα.
ΤΖΕΪΚΟΜΠΣ: ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ.
ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΚΑΜΙΑ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ
ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΑΡΚΕΤΗ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΝΑ.
ΤΑ ΣΤΕΡΗΣΑ ΟΛΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΝ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ.
ΤΟΥΣ ΣΤΕΡΗΣΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ.
ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ.
Αν δεις τα μάτια μου,
θ' αντικρίσεις ένα ζόμπι, με όλη τη σημασία της λέξης.
Είναι σαν να μην υπάρχω πια.
Δεν υπάρχω πια.
Ζωή σε ατσάλινο τάφο
Είναι ζόρικα εδώ
Κάνει κρύο, έχει σκοτάδι Δεν έχει οξυγόνο
Δεν αναπνέω Δεν βλέπω, δεν κοιμάμαι
Δεν το πιστεύω ότι μ' έπιασαν
Στην καρδιά του υποκόσμου
Τα παράσιτα κάνουν πως είναι Βασιλιάδες του κάτω κόσμου
Κάνε κάτι Όταν ο Δράκουλας πεινάει
Αντιστάσου ή ετοιμάσου Να έρθει να σε φάει
Πρόβατο στη σφαγή Αλυσίδες, θαμμένος βαθιά
Γράφω στίχους με ρυθμό Δεν κοιμάμαι πια
Στα 18, κλεισμένος μέσα Με πιάνει τρέλα
Δεν μπορώ ν' απαλλαγώ Από τις αναμνήσεις
Οι ένορκοι, "Λιντσάρετέ τους"
Τι ζωή είναι αυτή; Πιάστε τους
Οι μπάτσοι τον βρίζουν Σαν γυρνά την πλάτη
Οι παλιοί τού μαθαίνουν κόλπα Θα του χρειαστούν
Γίνεται χαμός
Το χάος είναι ο κανόνας Όταν έρχεται το βράδυ
Τσιμέντο και ατσάλι Οι εφέσεις στη σκανδάλη
Ελπίζω για ένα γράμμα Μα όλο γυρνούν στον αποστολέα
Δεν θα 'μαι πια αμαρτωλός
Θεέ μου, βοήθα με Θα μετανιώσω όσο κανένας
Στη γη των χαμένων Βοήθα με να βγω νικητής
Μες στο σκοτάδι Ψάχνω τα λογικά μου ο αμαρτωλός
Ζωή σε ατσάλινο τάφο
Είναι ζόρικα εδώ
Κάνει κρύο, έχει σκοτάδι Δεν έχει οξυγόνο
Δεν αναπνέω Δεν βλέπω, δεν κοιμάμαι
Δεν το πιστεύω ότι μ' έπιασαν
Ισόβια στη φυλακή Προτιμώ λίγη ελεύθερη ζωή
Όταν τρως ισόβια Μαχαιριά στην ψυχή
Πόνος βαθύς Δεν σου βγαίνει η φωνή
Ζωή νεκρή, για να σωθείς Φαντάζεσαι δολοφόνους
Όλο στο τρέξιμο Πρέπει να συνεχίσω
Δεν θα αφήσω Να με πιάσουν τα ζόμπι
Τρώνε τις σάρκες Βγάζουν όπλο για ένα πιάτο
Βρόμικες συμφωνίες Και συμβόλαια θανάτου
Διέξοδο απ' την κόλαση Δαίμονες στα κελιά
Τα χρέη πληθαίνουν Να μιλήσουν ή τσιμουδιά;
Όταν διψούν τ' αφεντικά Αδειάζουν τα ναρκωτικά
Οι μπάτσοι παίρνουν γραμμή Το βράδυ αργά
Τότε ένιωσα Πως απέτυχα και έπεσα
Στα γόνατα να προσευχηθώ Στον Θεό
Πες μου αν η ψυχή μου θα σωθεί
Γιατί κάνει κρύο στην τρύπα αυτή
Ζω σ' ένα ατσάλινο κλουβί
Όλα ακίνητα εκεί
Όλα είναι ακίνητα εκεί
Ο μπαμπάς μου ήρθε να με δει όταν ήμουν στην Τρύπα.
Μόλις είχα τελειώσει
τα δύο πρώτα κουπλέ του "Ατσάλινος Τάφος".
Το θεωρούσα ολοκληρωμένο.
Βλεπόμασταν πίσω από το τζάμι.
Κρατούσα το τηλέφωνο και του ράπαρα το "Ατσάλινος Τάφος".
Μου είπε "Είναι πολύ καλό, γιε μου.
Αλλά τελικά τι έγινε;"
Τον ρωτάω "Τι εννοείς;"
"Τι απέγινε ο ήρωας;
Είπες ότι είναι σ' έναν σκοτεινό κόσμο.
Βγαίνει ποτέ από κει;"
Όταν γύρισα στο κελί μου μετά το επισκεπτήριο,
άρχισα να το γράφω.
Ξεκίνησα το τρίτο κουπλέ ως εξής.
Ζω με δολοφόνους Δολοπλόκους και απατεώνες
Είναι εφιάλτης Μα εγώ παραμένω ονειροπόλος
Δύσκολη η ελπίδα Καμιά φορά σου ξεγλιστρά
Κάποιοι τη χάνουν Σκέφτονται τον θάνατο
Δεν έχουν πια σκοπό Κάνουν σκοπό την κατάρα μας
Τρώω ισόβια Λες κι η ζωή μου δεν αξίζει
Μα αυτοί οι στίχοι Μου λένε πως θ' αντέξω
Μ' αυτές τις ρίμες Βλέπω το φως εκεί έξω
Πιάνω χώμα, τα χέρια πονούν Φοβάμαι μην πέσω
Σκαρφαλώνω αβέβαιος Σφίγγω τη γροθιά
Ο σκοπός μου, η ανάσταση Σαν τον Λάζαρο όρθιος κι εγώ
Όσα ομολογώ Ιστορίες απ' την κρύπτη
Ζωή σε ατσάλινο τάφο
Ονειρεύομαι ακόμα την ελευθερία μου.
Ονειρεύομαι την εξιλέωσή μου
και την ανάστασή μου.
Ονειρεύομαι τη λύτρωσή μου
και τη λύτρωση των άλλων.
Η φαντασία μου,
όσο ήμουν στην Τρύπα,
έπαιξε μεγάλο ρόλο στο πόσο αισιόδοξος έγινα τελικά.
Φανταζόμουν τη ζωή μου
μέσα απ' την τέχνη και τη μουσική.
Με φανταζόμουν ελεύθερο.
Είχα να ελπίζω σε κάτι γιατί μπορούσα να το φανταστώ.
Μια φορά διαλογιζόμουν ξαπλωμένος στο πάτωμα.
Φανταζόμουν τον εαυτό μου και τη ζωή που ήθελα.
Η φανταστική γυναίκα μου
έμοιαζε με την Ίντιγκο.
Όταν γνώρισα την Ίντιγκο, είπα "Αυτή είναι".
Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ, Η ΙΝΤΙΓΚΟ
Δεν θέλω μέσα στον Μάιο.
Γιατί;
Δεν ξέρω.
Έχει την Ημέρα Μνήμης και τη Γιορτή της Μητέρας...
Θεέ μου...
Έχει πολλές γιορτές.
Θα σε παντρευόμουν σήμερα κιόλας.
Ό,τι μέρα θες εσύ, εγώ μέσα.
Θα συνεχίσω να περιμένω
Ναι.
Θα συνεχίσω να περιμένω
Πρέπει να περιμένω
Θα συνεχίσω να περιμένω...
Δεν ξέρω τι λέει μετά.
Στην αρχή ένιωθα ότι δεν θα εμπιστευτώ την καρδιά μου
σ' ένα μέρος με τόσο σκοτάδι και καταπίεση.
Αλλά δεν μπορούσα ν' αρνηθώ αυτό που ήθελε η καρδιά μου.
Έχω αγωνιστεί για τη μεταρρύθμιση και την κατάργηση των φυλακών.
Το αποφάσισα πριν γνωρίσω τον Τζέιμς.
Στην τελική, το ανθρώπινο δέσιμο ξεπερνά όντως τους τοίχους.
Ξεπερνά όντως τα κλουβιά.
Ως φίλη του, νοιάζομαι πνευματικά γι' αυτόν.
Δεν ανησυχώ μήπως δεν αναλάβει τις ευθύνες του.
Αλλά ξέρω ότι είναι πιο δύσκολο
όταν σε αντιμετωπίζουν ως θύμα στις φυλακές.
Στο πρώτο μέιλ που έστειλα, έλεγα
"Είμαι η μνηστή του Τζέιμς.
Σας γράφω για τη μείωση της ποινής του".
Ζήτησα βοήθεια γι' αυτήν τη διαδικασία.
Πώς γίνεται όλο αυτό;
Για την ώρα, νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε
για όσους σε περιμένουν να βγεις.
Σωστά.
Σου διάβασα το γράμμα του μπαμπά σου;
Ναι, μου το διάβασες.
Εντάξει. Και της Τζάκι;
Όχι.
Θες να το ακούσεις;
Ναι.
"Ο Τζέιμς ξέρει πόσο επηρέασε την οικογένεια του θύματος
και τη ζωή του στην κοινωνία.
Έχει μετανιώσει. Ξέρει τον αντίκτυπο των πράξεών του.
Ο Τζέιμς είναι ένας υπεύθυνος νεαρός.
Οι κρατικές φυλακές της Καλιφόρνια τον έχουν σωφρονίσει.
Εγώ κι ο άντρας μου πάντα στηρίζαμε τον Τζέιμς,
και θα συνεχίσουμε έτσι.
Ο Τζέιμς δεν είναι απειλή για την κοινωνία,
και του αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
Με εκτίμηση, Τζάκλιν Ουίλιαμς".
Μαμά Τζάκι!
Μου άρεσε πολύ.
Απομένουν 60 δευτερόλεπτα.
Αυτό καθόλου.
Κρίμα που δεν σ' αρέσει.
"Η Βίβλος λέει ότι είμαστε σαν πρόβατα για σφαγή.
Ο κίνδυνος κι η καταστροφή μας περιμένουν ανά πάσα στιγμή".
Και τα παιδιά σας μπορεί να καταλήξουν σαν τόσα άλλα
που πεθαίνουν στους δρόμους.
"Αλλά η Βίβλος λέει ότι ο Θεός δεν καταδικάζει.
Ο Θεός απελευθερώνει, χειραφετεί".
"Ο Θεός δεν έστειλε τον γιο Του στους ανθρώπους
για να τους καταδικάσει,
αλλά για να σώσει τους ανθρώπους μέσα από Εκείνον.
Ο Θεός αγωνίζεται για εσάς".
Όταν γεννήθηκε ο Τζέιμς
και τον έφερα σπίτι απ' το νοσοκομείο...
Τον πήρα αγκαλιά. Ήμουν πολύ χαρούμενος.
Μου χαμογέλασε και, ειλικρινά...
Τώρα είναι μεγάλος πια.
Δεν το βάζει κάτω με τίποτα.
Και...
Αυτό μ' ενθάρρυνε να μην το βάζω κάτω ούτε κι εγώ.
Ο λόγος του Θεού είναι ο θησαυρός μου.
Μ' αυτόν πορεύομαι.
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Ο Θεός μού είπε "Θα 'ναι μακρύς ο δρόμος".
Τον άκουσα πολύ καλά.
Μετέφερα το μήνυμα στον γιο μου.
Ο Θεός είπε "Θα 'ναι μακρύς ο δρόμος".
Και τότε κατάλαβα ότι με αυτά τα λόγια
ο Θεός μού υποσχόταν
ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει.
Οπότε, μια μέρα, ο γιος μου θ' αποφυλακιστεί.
Μου το υποσχέθηκε ο Θεός.
Το άκουσα.
Γι' αυτό, είμαι πεπεισμένος, είμαι σίγουρος
ότι, παρόλο που περιμένουμε εδώ και πολύ καιρό τώρα
και παρόλο που ήταν δύσκολη η διαδρομή,
θα φτάσουμε στο τέλος κάποτε,
και θα ζούμε όλοι μαζί έξω απ' τους τοίχους της φυλακής.
Αυτό είναι η πίστη για μένα.
Θέλω να τραγουδήσω έναν ύμνο.
Θα τον τραγουδήσω με την πίστη μου.
Νιώθω ήδη την παρουσία του Θεού.
Ο ύμνος πάει κάπως έτσι.
Μαύροι νεαροί ονειροπόλοι
Ξυπνούν και γίνονται Απατεώνες με γροθιές
Με τι φαγητό;
Νεαροί στρατιώτες Μα με τι αρχηγό;
Έχουμε όπλα
Μακάρι να σου έλεγα Πως δεν χρειάζονται
Μα είναι δύσκολο Όταν σε κυνηγούν δίχως λόγο
Ζηλεύουν και μισούν Τους πιο έμπειρους
Ο μπάτσος με το όπλο του Μπούκαρε σπίτι ενώ κοιμόμουν
Μάλλον ώρα να ξυπνήσω
Ξύπνα
Στο ιερό καταφύγιό μας, να πείτε "Θεέ μου, παραδίνομαι!"
Μάλλον ώρα να ξυπνήσω
- Πόσο καιρό είμαι μαζί σας; - Πάντα!
Δεν θα σας εγκαταλείψει ποτέ!
Ό,τι και να γίνει, Εκείνος δεν πάει πουθενά!
Ξύπνα
Ο κόσμος περπατά ζαβλακωμένος
Μαστουρωμένος Σε κάθε βήμα σκέφτονται το χρήμα
Ανυπομονώ να ξυπνήσει ο λαός μας
Βαρέθηκα να πενθώ φίλους
Σε βαθιά νερά περπατούν
Με το ζόρι επιπλέουν Μα το κρύβουν
Με παραφουσκωμένο εγωισμό
Πώς να νιώσουν την αγάπη Αφού δεν μισούν;
Δύσκολο το παιχνίδι Οπότε μένουν ξύπνιοι
Μη βγάλεις τον σουγιά Μόνο για να κάνεις κλεψιά
Φτιάχνουν παράνομη ντόπα
Φαΐ του αρχηγού Κι ελπίζουν
Να βρουν λίγα ψίχουλα να χορτάσουν
Να μουδιάσει ο πόνος της κόκας
Να μην μπει ποτέ Στη συνείδησή τους
Δεν ξέρουμε τι κάνουμε
Ζούγκλα οι δρόμοι Κι εγώ κτήνος γιατί φαίνεται
Πως αυτοί οι άνθρωποι Θέλουν να 'ναι τέρατα
Άβουλα πλάσματα Που δεν ακούν κανέναν
Νομίζω πως δεν ήθελαν ποτέ Να μας καταλάβουν
Κεφάλαια για Κολόμβο και Κουκ Το δουλεμπόριο σε μια παράγραφο
Γιατί λες να κοιμόμαστε στο μάθημα;
Το πιστόλι καλά κρυμμένο Μέσα στη σάκα μου
Είμαι μαύρος και θυμωμένος Κανείς δεν με υπολογίζει
Οι σφαίρες με τρομάζουν
Τραγούδι αυτών που αναρωτιούνται
Κάνουν τους μαχητές των δρόμων
Εγώ δεν θα γίνω Πολ Γουόκερ
Όλα στάχτη Δεν θα γίνω Πολ Γουόκερ
Ελπίζω ν' ακούσω τον Θεό Γιατί είναι ώρα να ξυπνήσω
Ξύπνα
Σηκώνομαι όρθιος, στέκομαι πάλι στα πόδια μου,
και λέω στον διάβολο "Δεν πειράζει. Θα ξανάρθω".
Θα ξανάρθω!
Έχετε μπει ποτέ φυλακή;
Δοξασμένο τ' όνομά Του.
Δεν λέτε τίποτα; Αφού έχετε κάνει φυλακή.
Αμήν!
Έχετε μπει στην πνευματικά φυλακή!
Σας είχε καταλάβει ο διάβολος!
Δοξασμένο τ' όνομά Του.
Καθώς μεγάλωνα,
ένιωθα μεγαλύτερη ευθύνη
για τον μπαμπά μου, τη μαμά και την αδερφή μου.
Έγραφα γράμματα για το πόσο ευγνώμων είμαι
που τους έχω στο πλευρό μου και που με στηρίζουν,
κι ας έκανα κάτι τόσο ειδεχθές και σοβαρό.
Η μαμά μου κάποτε μου είπε για τη γέννησή μου.
Όταν έμεινε έγκυος σ' εμένα, με ήθελε.
Είπε "Ακόμα σε θέλω, γιε μου".
Κι αυτό
μου έδωσε σιγουριά και με εμψύχωσε.
Με βοήθησε να πιστέψω σ' εμένα και την αξία μου.
Εμπρός;
Σας καλούμε απ' την Global Tel Link. Έχετε προπληρωμένη κλήση από...
- Γεια, μαμά. - Γεια!
- Θέλω να σου διαβάσω κάτι. - Εντάξει.
"Αυτή η επιστολή εξουσιοδοτεί το δικαστήριο
ν' αναθεωρήσει την ποινή του Τζέιμς Τζέικομπς,
με βάση την άριστη διαγωγή του στη φυλακή.
Ως γραμματέας της Σωφρ. Υπηρεσίας,
αναγνωρίζω το καθήκον μου για τη δημόσια ασφάλεια
και κάνω σπανίως τέτοιες συστάσεις,
μόνο όταν η συμπεριφορά του κρατουμένου
δείχνει ότι συμμορφώνεται
με τους κανονισμούς και τις προϋποθέσεις της Υπηρεσίας
κι ότι συμμετέχει συστηματικά σε προγράμματα επανένταξης.
Η ποινή του Τζέικομπς πρέπει να εξεταστεί εκ νέου.
Προτείνω να αποσυρθεί η ποινή του Τζέικομπς
και ν' αναθεωρηθεί η ποινή του.
Με εκτίμηση, Ραλφ Ντίας,
γραμματέας της Σωφρονιστικής Υπηρεσίας".
Θεέ μου. Δεν ξέρω τι να...
"Οι ένορκοι της παραπάνω υπόθεσης
κρίνουμε τον Τζέιμς Τζέικομπς ένοχο για φόνο,
με ποινή 40 χρόνια ως ισόβια".
ΙΣΟΒΙΑ ΣΥΝ 40 ΧΡΟΝΙΑ
Θυμάμαι που πήγα πριν χρόνια στο δικαστήριο για τον Τζέιμς.
Για την πρώτη ποινή τότε.
Τώρα θ' αναθεωρήσουν την ποινή του.
Σήμερα ήρθα για καλό λόγο.
Την προηγούμενη φορά, δεν ήταν πολύ καλός.
Το λέω και το πιστεύω.
Αν έχεις περάσει κάτι, ήσουν το θύμα.
Ισχύει αυτό.
Γι' αυτό, έχεις...
Έχεις την ευθύνη ως θύμα
να κάνεις ό,τι είναι απαραίτητο για να γίνεις καλά.
Κι εγώ ήμουν το θύμα ενός εγκλήματος.
Με βίασαν.
Έκανα καταγγελία για να το ερευνήσει η αστυνομία,
και στο τέλος υπέφερα περισσότερο απ' όλη αυτήν την εμπειρία.
Ήθελα έναν επίλογο,
ήθελα δικαιοσύνη, να γίνω καλά, να με πιστέψει κάποιος,
αλλά τίποτα δεν μπορούσε να με κάνει καλά.
Κατάλαβα ότι δεν είμαι εγώ η προτεραιότητα για το σύστημα.
Η προτεραιότητα είναι η τιμωρία.
Δεν μπορώ να γίνω καλά μέσα απ' την τιμωρία κάποιου άλλου.
Δεν αποκαθιστά αυτό που σου στέρησαν.
Πιστεύουμε στον Θεό.
Ξέρουμε ότι ο Θεός ενεργεί με τον δικό Του τρόπο,
που ίσως ξαφνιάζει τον άνθρωπο.
Αλλά πιστεύω ότι θ' αποφυλακιστεί.
Εγώ προσεύχομαι
να βγει όσο ζούμε ακόμα.
Συγγνώμη.
Αυτήν τη στιγμή, είναι σαν...
Είναι σαν θάνατος.
Κάθε φορά που βλέπουμε τον Τζέιμς
και μετά φεύγουμε,
είναι σαν να κλείνει το φέρετρο.
Να είναι με τον μπαμπά του.
Αυτό είναι το σημαντικό.
Οι καρδιές μας θα γιάνουν.
Δεν θα πονάνε πια.
Ο μπαμπάς μου μού είπε στα 16 μου,
όταν μου επέβαλαν την ποινή,
"Θα 'ναι μακρύς ο δρόμος, γιε μου".
Ο μακρύς δρόμος της λαχτάρας,
καθώς κοιτώ τον ορίζοντα...
Ήμουν πολύ αισιόδοξος.
Ελπίζω
ότι θ' αναθεωρήσουν την ποινή μου
και θα μ' αφήσουν να βγω.
Αμάν. Πάμε, λοιπόν.
Για να δούμε τι θα γίνει.
Εισαγγελία εναντίον Τζέιμς Τζέικομπς.
Ζητάμε ν' αναθεωρηθεί η ποινή του.
Η Εισαγγελία δεν δέχεται
ότι η ποινή του κου Τζέικομπς πρέπει ν' αναθεωρηθεί.
Σχετικά με το αν το δικαστήριο
θ' αναθεωρήσει την ποινή του κατηγορουμένου,
το δικαστήριο δεν θα εξετάσει το ζήτημα σήμερα.
Η φυλακή είναι παγίδα. Το ίδιο και το δικαστικό σύστημα.
Αν περιπλανιέσαι στη ζούγκλα της Αμερικής
και σε πιάσουν στην παγίδα,
δεν σ' αφήνουν να φύγεις.
Ο εισαγγελέας δεν είδε ποιος ήμουν.
Είδε απλώς ότι μπορούσε να πει όχι.
Δεν θα πουν ποτέ "Αυτή η παγίδα είναι απάνθρωπη.
Κάτσε ν' απελευθερώσω την αρκούδα".
Καμαρώνουν που σ' αιχμαλώτισαν.
Δεν θα πουν ποτέ "Η θηλιά είναι πολύ σφιχτή.
Κάτσε να κόψω το σκοινί να σωθεί ο άνθρωπος".
Ήθελαν να μας λιντσάρουν.
Δεν θα τρέχω άλλο πια
Θέλουν να κλέψουν τα μπιχλιμπίδια μου
Οι μπάτσοι θέλουν την ελευθερία μου
Ο διάβολος κυνηγά την ψυχή μου
Προσεύχομαι να τον νικήσω
Εγώ δεν υποχωρούσα ποτέ
Δεν ήμουν ελιτιστής ποτέ
Δεν εμπιστευόμουν το κράτος ποτέ
Πώς να τους εμπιστευτώ; Σκότωσαν τον Μάλκολμ
Σκότωσαν τον Όσκαρ, τον Τρέι Και τον Μάικλ
Το πιο καταδιωγμένο είδος στην Αμερική
Είναι ο μαύρος άντρας
Λευκοί μπάτσοι σε σκοτώνουν
Το δικαιολογούν Εκβιάζοντας με γενοκτονία
Λένε "Μόνοι σας σκοτώνεστε"
Μπορεί να ρίχνουμε Σε πρόσωπα που μας μοιάζουν
Κι όμως εσύ παραμένεις ρατσιστής
Κι όμως το σύστημα δεν λειτουργεί
Κι ο πόνος που νιώθουμε Παραμένει στη σιωπή
Αν δεν φάω ισόβια απ' το σύστημα
Μάλλον θα με σκοτώσουν οι δικοί μου
Μάλλον θα μου ρίξουν με το εννιάρι μου
Κάποιος θα το ανεβάσει στο ίντερνετ
Αν δεν φάω ισόβια απ' το σύστημα
Μάλλον θα με σκοτώσουν οι δικοί μου
Μάλλον θα μου ρίξουν με το εννιάρι μου
Κάποιος απ' τη γειτονιά Θα το ανεβάσει στο WorldStar
Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ,
ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ,
ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
ΠΝΕΥΜΑ
Ο Τζέιμς μού είπε ότι είδε ένα όνειρο.
Είπε "Ονειρεύτηκα ότι γύρισα σπίτι".
Θέλω να βγει ο γιος μου.
Δεν έχω άλλον γιο.
Θέλω να βγει.
Στο Λος Άντζελες, κι άλλη βία και συλλήψεις συμμοριών.
Πάνω από 200 αστυνομικοί...
Εγκλήματα σε κύματα
Κάθομαι και βλέπω στις ειδήσεις
Εγκλήματα σε κύματα
Κάθομαι και βλέπω στις ειδήσεις
Και βλέπω στις ειδήσεις
Εγκλήματα σε κύματα
Γεννήθηκα την εποχή του κρακ Προσέχω πού πατώ
Η μαμά πονά στη μέση Τη βαραίνει ο φόνος του αδερφού μου
Προσεύχεται για τον άλλον γιο
Στον βυθό βλέπουμε Κοχύλια και κάλυκες
Μη σε παρασύρει το κύμα
Έχει ζέστη και λίγο αεράκι
Απ' τις σφαίρες Κι εγώ κάνω χόρτο
Για ν' ανακουφιστώ
Η μαμά προσεύχεται για μένα Λέω και φιλοσοφίες
Εμείς δεν κολυμπάμε Απλώς επιπλέουμε
Μόνο με τα πόδια
Είμαι γενναίος, πάω στα βαθιά Η ευθύνη δικιά μου
Εμείς σκοτωνόμαστε Όταν χαιρόμαστε
Ή απ' την αστυνομία Μ' έχουν στο μάτι
Παιδιά δίνουν κρακ, φίλε Πρόσεχε τις σχισμές, φίλε
Τόσα πιστόλια Πάλι θα πονέσει η μάνα σου
Δεν θα τη σώσεις Όταν πλακώσουν τα όπλα
Γεννήθηκα την εποχή του κρακ Προσέχω πού πατώ
Η μαμά πονάει στη μέση Τη βαραίνει ο φόνος του αδερφού μου
Προσεύχεται για τον άλλον γιο
Στον βυθό βλέπουμε Κοχύλια και κάλυκες
Μη σε παρασύρει το κύμα
Κάθε μέρα επιθέσεις "Πού μένει η γιαγιά σου;"
Πάνε στη γιαγιά σου
Ντιλέρια στη γειτονιά Πουλάνε κόκα στη γιαγιά
Ενώ πίνει λικέρ
Κάθε μέρα χαμός
Στο Λονγκ Μπιτς Κάθε μέρα χαμός
Κόμπτον και Λος Άντζελες Κάθε μέρα χαμός
Εγκλήματα σε κύματα
Κάθομαι και βλέπω στις ειδήσεις Εγκλήματα σε κύματα
Και βλέπω στις ειδήσεις Εγκλήματα σε κύματα
Γεννήθηκα την εποχή του κρακ Προσέχω πού πατώ
Η μαμά πονά στη μέση Τη βαραίνει ο φόνος του αδερφού μου
Προσεύχεται για τον άλλον γιο
Στον βυθό βλέπουμε Κοχύλια και κάλυκες
Μη σε παρασύρει το κύμα
ΔΙΣ ΕΙΣΟΒΙΑ ΚΑΘΕΙΡΞΗ ΣΕ ΕΦΗΒΟ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥ ΤΟΥ:
"ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ"
Γεια σου, γιε μου.
Γεια σου, μαμά.
Πας ακόμα στην παραλία τις Κυριακές;
Τελευταία όχι, αλλά πρέπει να ξαναπάω.
ΜΗ ΣΕ ΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΤΟ ΚΥΜΑ
"ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΜΑΣ"
Πήγαινα να δω τον Τζέιμς
στη φυλακή όπου ήταν τότε.
Όταν είδα πιο πέρα...
Είπα στη Ρενίσα
"Αυτός μοιάζει με τον Τζαμάλ".
Τον είχα δει μόνο μία φορά,
όταν ανακοινώθηκε η ποινή του.
Είπα "Μαμά, αυτός εκεί μοιάζει με τον Τζαμάλ".
Περπατούσε χαμογελαστός.
Δεν ήθελα να το πω στον Τζέιμς.
Δεν ήθελα να του το πω.
Ήταν λίγες μέρες μετά τα γενέθλιά μου.
Εκείνο το σαββατοκύριακο,
ήρθε να με δει η μαμά με τη Ρίρι.
Κατάλαβα ότι κάτι είχαν.
Ήταν κάπως.
Χαμογελούσαν, αλλά...
Το χαμόγελό τους ήταν προσποιητό.
Κοίταξα τη Ρίρι και τη μαμά και ρωτάω "Τι τρέχει;"
Η μαμά λέει "Δεν είναι τίποτα".
Κοιτούσε πιο πέρα κι αντάλλαζε ματιές με τη Ρενίσα.
Ρώτησε "Ποιος είναι αυτός εκεί πέρα;"
Κι εγώ της λέω
"Ένας φίλος, ο Τζέι".
Εγώ τον ήξερα απλώς ως "Τζέι",
γιατί έτσι μου είχε συστηθεί.
Η μαμά κάνει μια μικρή παύση,
γυρίζει το βλέμμα της σ' εμένα
και λέει "Αυτός είναι".
Χωρίς να μου εξηγήσει ποιος ακριβώς "αυτός",
κατάλαβα αμέσως ποιον εννοούσε.
Αυτός σκότωσε τον Βίκτορ.
Κοκάλωσα.
Συνειδητοποίησα πόσο καιρό ζούσα
δίπλα σ' εκείνον.
Είπε "Του μιλάω κάθε μέρα".
Ο Τζέιμς θύμωσε πολύ. Ήταν έτοιμος να του ορμήξει.
Η μαμά με πιάνει απ' το χέρι...
Και του είπα...
"Τζέιμς, μην τον σκοτώσεις. Θέλω να γυρίσεις σπίτι".
Αλλά επίσης,
μου έδωσε να καταλάβω
ότι δεν μπορώ να τον σκοτώσω,
αλλά μπορώ να του κάνω ό,τι άλλο θέλω.
Κατάλαβα ότι αυτό εννοούσε.
Ένιωσα τύψεις,
γιατί έπρεπε να κρατήσω το στόμα μου κλειστό.
Δεν έπρεπε να πω τίποτα.
Δεν ήθελα να γίνει τίποτα.
Εκείνο το βράδυ, ήμουν στο κελί μου.
Έκλαιγα, ήμουν έξαλλος.
Ήμουν πολύ θυμωμένος με τον Θεό.
Ρώτησα τον Θεό "Γιατί τον έφερες εδώ μπροστά μου,
ενώ ξέρεις ότι προσπαθώ να βγω;
Ενώ ξέρεις ότι πρέπει,
πρέπει,
να τον σκοτώσω;"
Αυτός σκότωσε τον αδερφό μου.
Ήμουν πολύ θυμωμένος
που ο Θεός τού επέτρεψε να 'ναι στον ίδιο χώρο μ' εμένα
και μ' έβαλε στη δύσκολη θέση
όπου ένιωθα ότι έπρεπε να του κάνω κάτι,
ενώ κατά βάθος ήθελα απλώς να τον συγχωρήσω.
Ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τη συγχώρεση.
Και ειδικά στη φυλακή δεν υπάρχει χώρος για συγχώρεση.
Εδώ θεωρείται αδυναμία.
Ο Θεός μ' έβαλε σε μια θέση
όπου είτε θα φαινόμουν αδύναμος
σε άτομα που θα με πλάκωναν στο ξύλο
είτε θα θυσίαζα την ελευθερία μου.
Εκείνο το βράδυ, προσευχήθηκα.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνω.
Γιατί με αναγκάζεις να το κάνω;
Όπως ακούς εσύ
τη φωνή μου τώρα,
άκουσα τον Θεό να λέει "Κανείς δεν σ' αναγκάζει".
Ακουγόταν σαν ηχώ ξανά και ξανά.
"Κανείς δεν σ' αναγκάζει".
ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ Σ' ΑΝΑΓΚΑΖΕΙ.
Σκέφτηκα την Αγία Γραφή.
"Αν δεν συγχωρέσεις, δεν θα συγχωρεθείς".
Και όσο τίποτα άλλο,
όσο τίποτα άλλο στη ζωή μου,
ήθελα να συγχωρεθώ.
Ήθελα να με συγχωρήσει η οικογένεια που πλήγωσα,
να ξέρουν ότι είχα καταλάβει τι τους έκανα.
Αυτό ήθελα όσο τίποτα άλλο.
Και τώρα είχα την ευκαιρία να το προσφέρω σε κάποιον άλλον.
Το επόμενο πρωί,
βγήκαμε για πρωινό,
και τον ρώτησα "Σε λένε Τζαμάλ Σμιθ;"
Λέει "Ναι.
Αλλά το ήξερες ήδη".
Είπα "Όχι, νόμιζα πως σε λένε Τζέι.
Σε λένε Τζαμάλ Σμιθ;"
Λέει "Ναι".
Δάκρυα κύλησαν στο πρόσωπό μου.
Είπα "Σκότωσες τον αδερφό μου".
Η πρώτη κουβέντα που ξεστόμισε
ήταν "Συγγνώμη για ό,τι σου στέρησα".
Μου είπε
"Συγγνώμη για ό,τι έκανα στην οικογένειά σου".
Και...
Τον πίστεψα.
Πίστεψα ότι το είχε μετανιώσει.
Τον ρώτησα γιατί τον σκότωσε.
Μου είπε την ιστορία.
Και...
Ήταν ανούσιο.
Ήταν τελείως μάταιο.
Όπως και το δικό μου έγκλημα ήταν μάταιο και ανούσιο.
Και του είπα απλώς
"Σε συγχωρώ.
Αν θες τη συγχώρεσή μου, την έχεις".
Και σηκώθηκα κι έφυγα.
Θυμήθηκα τη στιγμή που γνωριστήκαμε,
και πόσο κοντά του ένιωσα τότε,
κι ότι είδα την ανθρωπιά του
όταν μου έλεγε για το έγκλημά του.
Συνειδητοποίησα ότι το έγκλημά του ήταν εναντίον της οικογένειάς μου.
Ήταν συγκλονιστικό.
ΣΩΦΡΟΝΙΣΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ
Η αστυνομία έμαθε
ότι είχε καταδικαστεί για τον φόνο του Βίκτορ.
Η Σωφρονιστική Υπηρεσία,
αντί να μας βοηθήσει να συμφιλιωθούμε και να το ξεπεράσουμε,
το θεώρησαν μειονέκτημα.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΙΝΔΥΝΩΝ: ΤΖΕΪΚΟΜΠΣ ΤΖΕΪΜΣ ΚΑΙ ΣΜΙΘ ΤΖΑΜΑΛ
Μας αξιολόγησαν και τους δύο.
Ο ΣΜΙΘ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΣΤΟ ΠΡΩΙΝΟ
"ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣ;"
Του είπα ότι τον συγχωρώ.
Όταν ήρθε ο υπαστυνόμος,
είπε "Στείλε τον στο κελί του.
Στείλε τον άλλον στην Τρύπα".
Θα έβαζαν τον Τζαμάλ στην Τρύπα.
Είπα ότι θα πήγαινα εγώ στη θέση του.
Ο αρχιφύλακας είπε "Θα πήγαινες στην Τρύπα για χάρη του;"
Μου έβαλαν χειροπέδες και με πήγαν στο κελί μου.
Ήμουν μαζί μ' έναν σωφρονιστικό υπάλληλο.
Καθώς πηγαίναμε στο κελί απ' το προαύλιο,
μου λέει
"Όταν γυρίσεις στο κελί σου,
πέσε στα γόνατα και δόξασε τον Θεό.
Πέρασες τη δοκιμασία Του.
Την πέρασες".
Όταν πήγα στην Τρύπα,
ένιωσα μια γαλήνη.
Έκανα κάτι για το οποίο νόμιζα πως δεν είμαι ικανός.
Δεν πίστευα πως θα το έκανα.
Η Αγία Γραφή λέει
ότι το κακό μπορεί να εξελιχθεί σε καλό.
Η απομόνωση αποσκοπεί
στην απομόνωση του ανθρώπινου πνεύματος.
Σε διαλύει μερικές φορές.
Μα όταν παρεμβαίνει ο Θεός,
γίνεται κάτι διαφορετικό.
Αυτό γινόταν στην Τρύπα.
Ήμουν απομονωμένος, ναι,
απ' τους ανθρώπους.
Μα ο Θεός ήταν συνέχεια μαζί μου.
Ήταν ξεκάθαρο τι έπρεπε να κάνω. Έπρεπε να δουλέψω.
Έπρεπε να αξιοποιήσω το ταλέντο που μου χάρισε ο Θεός
για να μιλήσω για κάτι σημαντικό.
Όταν γράφω τα τραγούδια, δεν ξέρω αν είναι σημαντικά.
Δεν ξέρω αν ενδιαφέρουν τον κόσμο.
Αλλά ξεκίνησα το γράψιμο από καρδιάς.
Για να πω κάτι με νόημα.
Για να πω κάτι σημαντικό.
Φίλοι μου, πρέπει να καταλάβετε
Πολλοί απ' αυτούς που ραπάρουν Λένε ψέματα
Εγώ λέω αλήθειες Σαν τους επιστήμονες
Αυτοί με παρεξηγούν Ώρα να τα ξεκαθαρίσω
Δεν θέλω καβγάδες Την ησυχία μου θέλω
Θέλω την προστασία του Θεού Μα έχω κι όπλο
Για να μη μου ορμήσουν Τα αιμοβόρικα ζόμπι
Ελπίζω να τα αφυπνίσω Με ρίμες ελευθερίας
Τους δίνω ρίμες Που καταλαβαίνουν
Ελάτε μαζί μου Το καλό που θέλετε είναι ο Θεός
Όσο μαθαίνετε Θα δείτε πως ο αγώνας
Είναι ευλογία Μα και μεγάλη δυσκολία
Η θρησκεία μου ψηλά Ανεβαίνω και μαθαίνω
Θέλω να εμπνεύσω Αλλαγή και στους άλλους
Σαν τον Ομπάμα, αλήθεια Αυτοί κοροϊδεύουν
Όταν η ζωή ζορίζει και σοβαρεύει Εγώ προσεύχομαι
Περνώ απ' τη σκιά του θανάτου
Και βλέπω πως πρέπει ν' ανυψωθώ
Μα αν πεθάνω προτού ξυπνήσω
Εύχομαι ο Θεός να πάρει την ψυχή μου
Περνώ απ' τη σκιά του θανάτου
Και βλέπω πως πρέπει ν' ανυψωθώ
Μα αν πεθάνω προτού ξυπνήσω
Εύχομαι ο Θεός να πάρει την ψυχή μου
Προσεύχομαι να πάω στον Παράδεισο
Προσεύχομαι να κόψω τις ουσίες
Προσεύχομαι για φίλους και εχθρούς
Καμιά φορά δεν βλέπεις τη διαφορά
Προσεύχομαι να πάω στον Παράδεισο
Προσεύχομαι να κόψω τις ουσίες
Προσεύχομαι για φίλους και εχθρούς
Καμιά φορά δεν βλέπεις τη διαφορά
Πραγματικά
Του είπα "Γιε μου, σχετικά με το ταλέντο σου,
όταν προσφέρεις χαρά στον κόσμο,
του δίνεις ελπίδα,
τον βοηθάς ν' ανακουφιστεί απ' ό,τι τον βασανίζει.
Οι συγκρατούμενοί σου θα σε αγαπήσουν.
Θα σε προστατέψουν.
Μοιράσου το χάρισμά σου.
Ευλόγησε τους ανθρώπους".
- Μπαμπά! - Ναι;
Πήρες το γράμμα με τα νέα του Τζέιμς;
Ποια νέα;
"Στη φυλακή, ο κος Τζέικομπς αφοσιώθηκε
στην αυτοβελτίωσή του.
Εξέτασα προσεκτικά τα τεκμήρια
της καλής διαγωγής του κυρίου Τζέικομπς
στη φυλακή.
Συνεπώς, εγώ, ο Γκάβιν Νιούσομ,
κυβερνήτης της Καλιφόρνια,
θα μετριάσω την ποινή του Τζέιμς Τζέικομπς
ώστε να εξεταστεί το ενδεχόμενο αποφυλάκισης υπό όρους
και ν' αποφυλακιστεί με αναστολή".
Αν του δώσουν αναστολή,
θα βγει σε τρεις με τέσσερις μήνες.
- Σωστά. - Ναι.
Τι ωραία!
Μισό λεπτό, να πάρω...
Δεν ξέρω τι να κάνω. Πρέπει να...
Τα λέμε μετά.
Εντάξει, μπαμπά. Σ' αγαπώ.
- Κι εγώ. Γεια. - Γεια.
- Σκέψου τη ζωή του. - Ναι.
Θ' ακούσουν τη μαρτυρία του.
Νιώθω επιβεβαιωμένος
γι' αυτό που είμαι,
γι' αυτό που αποφάσισα να γίνω.
Θέλω να δημιουργώ τέχνη,
να βοηθήσω κι άλλους με τα προβλήματά τους,
να βοηθήσω εμένα και την κοινότητά μου.
Αυτό πρέπει να κάνεις. Εμπρός, κάνε το.
Σαν να περιμένεις το λεωφορείο.
Σαν να είσαι στη στάση λεωφορείου στη λεωφόρο
και λες "Πού είναι το λεωφορείο;"
Πας μέχρι τον δρόμο
για να δεις αν έρχεται το λεωφορείο,
και...
Έτσι νιώθεις όταν περιμένεις την ελευθερία.
Νιώθω έτοιμος για τη συζήτησή μου με την επιτροπή.
Ξέρω ποιος είμαι.
Όπου να 'ναι θα με πάρει, μαμά.
Έτσι ελπίζω,
αν μπορέσει να πάρει τηλέφωνο.
Γεια, θεία.
Ναι, θα μιλούσε στην επιτροπή σήμερα,
αλλά δεν έχω νέα του ακόμα.
Θεέ μου, δεν αντέχω άλλο.
Κράτησε πολύ η ακρόαση.
Το στομάχι μου έχει γίνει κόμπος.
Το ξέρω. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή...
Η κλήση παρακολουθείται και ηχογραφείται.
Για να δεχτείτε την κλήση, πείτε ή πατήστε το 5.
Ευχαριστούμε για την προτίμησή σας.
Δεν αντέχει άλλο η καρδιά μου, Τζέι.
- Μπαμπά. - Τι έγινε, γιε μου;
Δεν έγινε όπως θέλαμε, μπαμπά.
Δεν το πιστεύω, μπαμπά.
Συγγνώμη.
Γιε μου...
Συγγνώμη, μπαμπά.
- Όλα θα πάνε καλά, Τζέι. - Συγγνώμη.
Δεν χρειάζεται να μου λες συγγνώμη.
Έκανες ό,τι μπορούσες. Μην ανησυχείς.
Θα τα καταφέρουμε, Τζέι. Μπορούμε, εντάξει;
Να πάρει.
Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω.
Τι άλλο να κάνω;
Δηλαδή...
Δεν ξέρω πώς πρέπει να φερθώ.
Δεν με πιστεύουν.
Δεν πιστεύουν ότι έχω αλλάξει.
Δεν με πιστεύουν, να πάρει!
Δεν με πιστεύουν.
Και δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Είπαν ότι έγραψα τραγούδια
για το άλμπουμ Defund the Sheriff.
Είπαν ότι μ' έχουν ως παράδειγμα
για ν' αλλάξουν τη νομοθεσία για τους νεαρούς παραβάτες,
και είπαν ότι το έργο μου,
τα τραγούδια μου και ο ακτιβισμός μου,
είπαν ότι τα κάνω για τη φίρμα μου
ή για ν' αποφυλακιστώ,
ότι δεν είμαι ειλικρινής.
Και με βάση όλα αυτά,
είπαν ότι είμαι επικίνδυνος για την κοινωνία.
Είπαν ότι είμαι επικίνδυνος.
Δεν το πιστεύω.
Δεν μπορώ ν' ανασάνω.
Δεν μπορώ ν' ανασάνω, μπαμπά.
Ναι, Τζέι...
Δεν μπορώ ν' ανασάνω.
Παραπάει όλο αυτό.
Ναι...
Δεν είμαι τέλειος. Θ' αποτύχω.
Μάλιστα...
Δεν ξέρω τι να πω, Τζέι.
Αλλά ένα πράγμα ξέρω.
Δεν θα το βάλουμε κάτω.
Δεν γίνεται.
Κι ας αιμορραγούμε, κι ας κλαίμε τώρα,
αλλά δεν θα το βάλουμε κάτω.
- Καταλαβαίνεις; - Δεν θα το βάλω κάτω.
Δεν γίνεται. Η ζωή αξίζει παραπάνω.
Η ελευθερία αξίζει τον κόπο...
Απομένουν 60 δευτερόλεπτα.
Στον λόγο μου, μπαμπά. Σ' το υπόσχομαι.
Δεν θα το βάλω ποτέ κάτω.
Σ' το υπόσχομαι. Θα βγω από δω, μπαμπά.
Σ' το υπόσχομαι. Θα τα καταφέρω.
- Το ξέρω, γιε μου. - Το υπόσχομαι.
Θα 'μαι στο πλευρό σου, Τζέι.
- Θα 'μαι στο πλευρό σου. - Σ' το υπόσχομαι.
- Θα τα καταφέρουμε. - Σ' το υπόσχομαι.
- Ναι.
- Σ' αγαπώ. - Σ' αγαπώ όσο τίποτα, γιε μου.
Και ψηλά το κεφάλι.
Τώρα, όπως σου είπα...
Είναι δύσκολο.
Προσπάθησα να τον φανταστώ εδώ πέρα.
Κάθομαι και σκέφτομαι
"Τι θα έκανε ο Τζέιμς αν ήταν εδώ στο ποτάμι μαζί μου;"
Φαντάζομαι ότι θα καθόταν δίπλα μου σ' αυτήν την πέτρα,
θα έγερνε στην πλάτη μου και...
Θ' απολάμβανε την ησυχία και το κελάρυσμα.
Σίγουρα έτσι θα έκανε.
Και...
Σ' αυτήν τη σιγουριά,
βρίσκω παρηγοριά κι ελευθερία.
Και κάτι για να πιαστώ.
Η Ίντιγκο μου έλεγε,
απ' όταν γνωριστήκαμε, βασικά,
ότι πρέπει να κάνω χώρο
για τον 15χρονο Τζέιμς που ζει ακόμα μέσα μου,
και ν' αντιμετωπίσω
τα θέματά του.
Μόνο αν με καταλάβεις, θα δεις την ανθρωπιά μου.
Την επόμενη μέρα,
κάθισα και έγραψα μια λίστα με λόγους για να συνεχίσω να ζω.
ΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΩ
Ο ΜΠΑΜΠΑΣ Η ΜΑΜΑ
Στο σημειωματάριό μου. Τους κοιτάζω τώρα.
ΛΟΡΕΝ ΜΑΤΕΟ Η ΤΕΧΝΗ ΜΟΥ
Στο τέλος, έγραψα
"Τα ελαττώματά μου δεν ακυρώνουν τα θετικά μου".
ΤΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΑΚΥΡΩΝΟΥΝ ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ ΜΟΥ
Το πιστεύω.
Όταν είμαι καλά, το πιστεύω.
Όταν δεν είμαι καλά, δεν ξέρω αν έχω τίποτα θετικό.
Τι κάνετε;
- Τίποτα. - Τίποτα.
- Νυστάζουμε. - Ναι, λίγο πολύ.
Να σου πω, Τζέιμς.
Συγγνώμη. Γέρασα.
Τα πόσα έκλεισες; Η Ρενίσα είπε...
Σοβαρά τώρα;
- Τα 33. - Αλήθεια...
- Είμαι 34 κι εκείνος 33. - Απίστευτο.
- Όχι... - Απίστευτο.
Είσαι 33 ετών;
Μεγαλώνετε πολύ γρήγορα.
- Γέρασες. - Η Ρίρι είναι πιο γριά.
Σε είπε γριά.
Όταν ο μπαμπάς είδε ότι τον περνούσα στο μπόι,
είπε "Πότε ψήλωσες έτσι;"
Εκείνος ήταν ο κοντός.
Θα τα πούμε σύντομα.
Εντάξει.
- Γεια. - Γεια.
- Γεια σας. - Γεια σου.
Ο Τζαμάλ μού έγραψε ένα γράμμα.
Ήμουν τρεις μήνες στην Τρύπα.
Με μετέφεραν σε άλλη φυλακή,
και δεν τον ξανάδα ποτέ.
ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΦΥΛΑΚΗΣ ΤΖΕΪΚΟΜΠ
"Σ' ευχαριστώ που αφιερώνεις χρόνο για να το διαβάσεις.
Μέχρι τη μέρα που μου είπες ποιος είσαι,
ένιωθα σαν να ζω σε όνειρο.
Και ξύπνησα με τον πόνο,
την ντροπή, τη θλίψη και τη δειλία απ' το παρελθόν μου.
Μια ιστορία που θα 'θελα να είχα ξεχάσει.
Δεν υπάρχουν, ούτε θα υπάρξουν ποτέ,
λόγια που να μπορούν να εκφράσουν, αδερφέ,
πόσο λυπάμαι για ό,τι έκανα.
Σ' ευχαριστώ ολόψυχα
για την ευγένεια και τη συμπόνια που μου έδειξες.
Ήξερες την επαίσχυντη πράξη μου πριν το καταλάβω,
και το πιο εύκολο για σένα
ήταν να μ' εκδικηθείς ως ανυποψίαστο.
Αλλά δεν το έκανες.
Παρόλο που όλοι θα καταλάβαιναν το γιατί.
Η ωριμότητα κι η κατανόησή σου είναι το μεγάλο χάρισμά σου,
και το θεμέλιο ενός βασιλιά.
Πες το και στη μητέρα σου, σε παρακαλώ.
Ήθελα να της γράψω, αλλά...
Δεν ξέρω τι λόγια να πω σ' εκείνη.
Με αγάπη, τιμή και σεβασμό, Τζαμάλ".
ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΤΖΑΜΑΛ
Ο Τζέιμς έδωσε το παράδειγμα της συγχώρεσης.
Μ' έκανε κι εμένα να δω το παράδειγμά του
και να το ακολουθήσω.
Μου έδειξε πόσο είχε ωριμάσει.
Το είδα κι εγώ και είπα "Πρέπει να ωριμάσω κι εγώ".
Όσο πιο πολύ συγχωρώ,
τόσο πιο ελεύθερη νιώθω.
Νιώθω ότι αρχίζω να το ξεπερνώ.
Όταν βυθίζομαι στο σκοτάδι, δεν αναγνωρίζω
την αξία μου.
Δεν ξέρω πόσο έχω επηρεάσει τους ανθρώπους στη ζωή μου,
ούτε αν θα τους επηρεάσω ποτέ.
Αλλά όταν σκέφτομαι με διαύγεια,
βλέπω ξεκάθαρα πώς τους έχω επηρεάσει.
Πώς τους έχει επηρεάσει η τέχνη μου.
Μιλάω στους συγκρατούμενους για τον Τζαμάλ,
για το πώς τον συγχώρεσα.
Και...
Κάθε μέρα, υπάρχουν πολλά άτομα
που με πλησιάζουν.
Άτομα άγνωστα, που μου λένε
"Μ' ενέπνευσες πολύ, φίλε.
Όσα είπες για τη συγχώρεση και την αγάπη,
όσα λες για τη συνεισφορά στην οικογένεια
και στην κοινότητα
μ' έκαναν ν' αναλογιστώ τη ζωή μου".
Μ' ευχαριστούν που τους είπα την ιστορία μου,
που τους είπα πώς βλέπω τα πράγματα.
Τότε καταλαβαίνω ότι όντως επηρεάζω τις ζωές τους.
Κάνω λίγο καλό στον κόσμο
όντας ο εαυτός μου.
Πιστεύω ειλικρινά στην αξία της έλλειψης βίας,
στην αξία της τέχνης για να λέμε την ιστορία μας
και στην αξία της ευαισθησίας.
Αυτό δεν το προσποιούμαι.
Έτσι είμαι πραγματικά.
Κι εκείνες τις στιγμές,
ξέρω ότι τα ελαττώματά μου δεν ακυρώνουν τα θετικά μου.
Απόλαυσε τη ζωή Γιατί έχει κι ένα τέλος
Δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο Γιατί τίποτα δεν είναι εγγυημένο
Ο χρόνος μας τελειώνει
Γι' αυτό πρέπει να περνάμε καλά
Θέλω απλώς να περνάω καλά
Θέλω απλώς να περνάω...
Τι το θες το κλαμπ; Έχεις φίλους
Φώναξε τα κορίτσια Και βάλε μουσική
Κόσμος στην αυλή όπως παλιά
Βλέπω την πρώην που είχα παλιά
Ωραίες εποχές Βάλε μπρος τη μηχανή
Δεν ζω άλλο σε κλουβί
Περίεργη η ζωή Θα την αντέξουμε
Δυνάμωσε τη μουσική Να τρελαθούμε
Φιλαράκια στο χώμα
Φιλαράκια στη φυλακή Εκτίουν την ποινή
Γι' αυτό έρχομαι δυνατά Γιατί κάποιοι έχουν παραιτηθεί
Δεν σκέφτονται στιγμή Μα εμάς μας κόβει
Λος Άντζελες Αυτή είναι η φυλή μου
Ψάχνουμε το νόημα Χαιρόμαστε τη ζωή
Γαλήνη βρίσκουμε έξω απ' τη βουή Και μες στη μουσική
Απόλαυσε τη ζωή Γιατί έχει κι ένα τέλος
Δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο Γιατί τίποτα δεν είναι εγγυημένο
Ο χρόνος μας τελειώνει
Γι' αυτό πρέπει να περνάμε καλά
Θέλω απλώς να περνάω καλά
Ο χρόνος μας τελειώνει
Θέλω απλώς να περνάω καλά
Θέλω απλώς να περνάω...
Γλέντα πολύ Ξύπνα τους γείτονες
Λέω ευχαριστώ Το γιατί το ξεχνώ
Με σημαδεύουν Μα δεν πυροβολούν
Οι μπάτσοι δεν με πιάνουν
Σημασία έχει Πως ο Θεός με προσέχει
Κι ας μην είμαι όσα θα 'θελα
Το λέω ανοιχτά
Ο Θεός με προσέχει Κι ας μην είμαι όσα θα 'θελα
Να με συγχωρείς Που κάνω πάρτι της προκοπής
Τ' όνομά μου φίρμα Τα 'χω δει όλα
Βλέπουν όνειρα μετά τον πόλεμο
Μουσική το γιατρικό Δίνε μου χωρίς σταματημό
Χορεύω μέχρι να πέσω κάτω Στο Λονγκ Μπιτς χάμω
Ζήτω η Καλιφόρνια Σηκώστε ψηλά τα χέρια
Τραγουδήστε όπως μπορείτε
Γιατί όλοι μας...
Σκέφτομαι την ελευθερία
απ' όταν μπήκα φυλακή στα 15 μου.
Τη σκέφτομαι εδώ και 18 χρόνια.
Νιώθω ότι φαντάζομαι τη μέρα της ελευθερίας μου τόσο,
που ξέρω ακριβώς πώς θα είναι.
Νιώθω σαν να έχει γραφτεί ήδη.
Σ' ευχαριστούμε γι' αυτήν την ελευθερία
που μοιραζόμαστε τώρα με τον Τζέιμς.
Για 18 χρόνια
τον προστάτευες στη φυλακή.
Για 18 χρόνια άφηνες το φως του να φέγγει στο σκοτάδι.
Σ' ευχαριστούμε. Ευχαριστήστε τον Θεό.
- Ευχαριστούμε. - Αμήν.
Αμήν!
Θεέ μου...
Κι εγώ σ' αγαπώ, μπαμπά.
- Τα καταφέραμε, Τζέι. - Σ' ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ.
- Ευχαριστώ, μπαμπά. - Παρακαλώ, Τζέι.
Ευχαριστώ.
Βίκτορ...
Βικ...
Ρε φίλε...
Αδερφέ μου.
Τι ωραία!
Τι έφτιαξε ο Θεός...
Είμαι ελεύθερος.
Τους ελευθέρωσες κι όλους γύρω σου.
Τους ελευθέρωσες όλους.
Τα σπάει!
- Έτσι απαλά στο τέλος. - Τα σπάει!
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη