Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tek başına bir kutuda olmanın ve zihninle baş başa kalmanın
yaşattığı o yalnızlık hissi...
İnsan bazen o hissin altında ezilebiliyor.
Ama Tanrı devreye girince başka bir şeye dönüşüyor.
Delikte yaşadığım buydu.
DIŞ. HAPİS AVLUSU - GÜN 15 YAŞINDA KAVRUK TENLİ BİR ÇOCUK
Geri dönüp 15 yaşındaki James ile
sohbet etme şansım olsa
onunla kim olduğu hakkında konuşurdum.
Genç hâlimi görmezden gelmeye,
onu gömmeye
ve burada oluşumun suçunu ona yüklemeye çalışıyordum.
Bir yerden sonra
kendini iyileştirmeyi seçmelisin.
Hapisteki ilk doğum günümde 16 yaşımı doldurdum.
O gün nasıl geçmişti, hatırlamıyorum
ama dün gece doğum günümdü
ve uykuya dalarken aklımdan şu geçiyordu,
"İçeride 16 doğum günü geçirdim."
16 YAŞINDA
Ben resmen hapiste büyüdüm.
18 YAŞINDA
22 YAŞINDA
İnsanlar nereli olduğumu sorduğunda "Kaliforniya Hapishanesi" desem yeridir.
31 YAŞINDA
Nisan ayını sevmem.
Her şey bir yana, 16 Nisan bir cana kıydığım gündür.
16 NİSAN 2004
Hayatında yaptığın en kötü şeyin yıl dönümüyle yüzleşmem
her zaman zor olmuştur.
Üç gün sonrasında, 19 Nisan'da abimi öldürdüler.
Bu travmanın daima bilincindeyim.
Ne yaptığımın ve Victor'ın başına gelenin bilincindeyim.
Nisan, hayatımın en yıkıcı zamanını
bana hatırlatmaktan öteye geçmez.
Her yıl.
25 yaşındaydım.
Başgardiyan beni odasına çağırdı.
Ellerim arkamdan kelepçeliydi.
Dedi ki,
"Şunu deliğe tıkın."
Delik dediği de
tecrit hücresi.
Delik denilen yer
iki metreye iki metre bir kutudur.
Ben o delikte yaklaşık iki buçuk ay kalmışımdır.
Buradayken ölümü hep ensende hissedersin.
Umut inşa etmek gerekir.
Umut inşa etmeyi de müzik yazarak becerdim.
Genelde yere uzanıp,
gözlerimi kapayıp yoğunlaşır
ve hapishane dışında bir hayat hayal ederdim.
Müzik yazmaya çalışırken
göğsüme veya yatağa vurarak ritim tutar ve şarkılar uydururdum.
Komşum da
yazdığım bu şarkıları duydukça
"Bu güzelmiş genç" derdi.
O ince duvarın ardından ona şarkıyı söylerdim ki
bana geri bildirim versin.
Bu bir yolculuk
Tam delilik
Tam bir delilik Bu şekilde yaşamamız ve ölmemiz
Bu hikâyeleri anlatmak travmayı sürekli baştan yaşamak demek
ama şarkıyla anlattığım zaman daha rahat hissediyorum.
15 TEMMUZ 2019 GÖRSEL ALBÜMÜM İÇİN HAZIRLADIĞIM
İLK TASLAKLARI/SENARYOLARI AŞAĞIDA BULABİLİRSİNİZ.
"KANKALARIMA MEKTUPLAR"
BU GÖRSELLERİN DOKUSU BİR ANIYI ANDIRACAK/ÖYLE GÖRÜNECEK.
İLK SAHNEDE SİYAHİ BİR ANNE ÜÇ ÇOCUĞUNA ŞARKI SÖYLEMEYİ ÖĞRETSİN.
ŞARKI SÖYLEMEYE EN HEVESLİ OLAN EN KÜÇÜKLERİDİR
"KANKALARA MEKTUP" ONUN ŞARKISI; ONUN SESİ.
Cennet gerçek mi ki? Tanrı beni affeder mi ki?
Günah işleyip yakalandım Babam "Tanrı affeder" dedi
Haydut gibi gezerken Kendine "Hissetme, boş ver" dersin
Tabancayla caka satıp Birilerini öldürmek için kaşınırsın
Çetene karşı gelen olursa n8tives ile haddini bildirirsin
Rollin' 20's ve Baby'den zenciler
Mac Mafia ve Ler'den zenciler
Deniz tabanında temkinli ilerler
C-4 gibi patlamaya çalışır
Morda veya haplarda amaç arar Bilinçlerimizle savaşır, hataları saklarız
Bu bir yolculuk
Hapiste aklınızı kaçırmamanız için hatıralar hayati önem taşır.
Hatırlıyorum...
Ama doğru ama yanlış,
çocukluğumdan bazı şeyler hatırlıyorum
ve o yatakta otururken onları tekrardan yaşıyorum.
Bunlar bana hatırlatıyor ki
hapse atılmadan önce
ben bir kişiydim
ve ben bir kişiyim.
60 saniyeniz kaldı.
BEN BİR KİŞİYDİM
DIŞ. KİLİSE - GÜN
BABAM WILLIAM
Küçüklüğümün geçtiği kilisedeki kadınlar
babama ithafen bana Küçük William veya Küçük Papaz derdi.
Ufaklıklar bu alanda otururdu.
Küçükken koroda yer almak ve şarkı söylemek süperdi.
Kilisenin kürsüsündeki koroya ait bölümde olurlardı.
Hemen karşımda gördüğünüz alanda.
Gelip şuradaki platformun üstünde şarkılarını söylerlerdi.
Çocuk korosunu annesi yönetirdi.
O yüzden ablasıyla birlikte şarkı söylerdi, bazen Victor tek söylerdi.
Bu kilisede yetenekli çocuklarımız var
ve Tanrı onları kullanmak istiyor. Bir âmin alabilir miyim?
- Âmin! - Çok şükür!
Onları kilisede yetiştirip
onlara farklı değerler aşılamak istiyordum.
Zarar görebilecekleri şeylerden
onları bu şekilde koruyabilecektim.
DIŞ. MAHALLE - LONG BEACH - GÜN
- İşte James. - James Bey.
- Diş çıkarıyormuş. - Evet. Ayrıca her şeye ağlardı.
- Öyle mi? - Evet.
- Bu fotoğrafta kaç yaşında? - Yaklaşık olarak beş aylık.
Bana hep "Çok saçım var" derdi.
"Çok saçın yok oğlum" derdim.
"Keşke olsa."
ANNEM JANINE
Abimiz Victor.
ABİMİZ VICTOR
- 13 mü? - 14 veya 13.
Bu fotoğrafta 13 veya 14.
- Koca yanaklı. - Dur, şuna bak.
ABLAM RENEASHA
Buradakiler ben, James ve Victor.
Onu anneannemin evine bırakmıştık.
Hiç dönmeyecek sanmıştık. Ne kadar kaldığını...
Bir arada olmaya çok alışıktınız.
- Doğru. - Yani...
Ama kesinlikle... Bak...
Victor iyi bir abiydi.
James'i kollardı. Reneasha'yı kollardı.
Kardeşlerini çok severdi.
James ile kavga ettiklerinde
"Sokakta bu işler böyle" diye abilik yapardı
çünkü Victor da sokaklardaydı.
Gidip çetelerde haydutluk yapmak için bir mazereti yoktu bence.
Kendini kanıtlaması gerektiğini düşünmüş olmalı.
DIŞ. İÇKİ DÜKKÂNI - GÜN
Victor hem korumacı hem de zorbaydı.
Bana ve kardeşimize göz açtırmazken
başkalarına karşıysa korurdu.
Hiç unutmam, küçükken çok kötü astımım vardı.
Bir defa bisikletle Vic ile arkadaşlarının peşinde
evden çok uzaklaşmıştım.
Spreyim yanımda değildi. Çok kötü bir astım krizi geçirdim.
Beni bisikletine oturtup
ta eve kadar taşımıştı.
O hayatın
onun sonu olacağını bilemedim.
Bir zamanlar sokağa salmazlardı
Şimdi hayat ne gösterecek bakalım
Kapandayım, sönüp gideceğim
Kankan basketçiyse yırtarsın
Ama hiç hayal kurmaya gelmez
Bu zenciler seni çekinmeden sınarken
Bu hayat panayır yeriyken Sokaklar labirentken
Nasıl oldu, şaşıyorum
Arka bahçede basket atarken
Harbiden
Sokakta ön tekeri kaldırıp giderken
TEKRAR BEKLERİZ
Kabil'inki gibi kara kalplerle dolu Renksiz bir dünyaya döndü
Kara bir lekeyle dolaşıyorum
Bu bir yolculuk
Tam delilik
Tam bir delilik
Bu şekilde yaşayıp ölmemiz
Tam delilik
Tam bir delilik
Bu bir yolculuk
Tam delilik
Tam bir delilik
Victor ilk tutuklandığında ne için içeri girmişti, hatırlamıyorum.
Şöyle hissetmiştim...
Abimi almışlardı.
Hatırlıyorum da bir sabah bana
mahkemenin Victor'a gün verdiğini söylemişlerdi.
Beşinci sınıfta en arkadaki koltuğumda oturup dua ettiğimi hatırlıyorum.
"Tanrım, lütfen abim eve gelsin.
Onu çok özledim, annem özledi, babam özledi Tanrım.
Lütfen Victor eve gelsin."
Ona hayrandım.
Peşinden ayrılmaz, onun gibi olmaya çalışırdım.
Hayatımda bir eksik olduğunu düşünmüştüm.
Abimin yerine onun yaşında veya daha büyük birilerini koymaya çalışmıştım.
O elemanlar da bir süre sonra birlikte çetecilik yaptığım abilerim oldu.
Çete kültürüyle büyüdüm.
Benim geldiğim yerde bir çeteye dâhil olman beklenirdi.
15 yaşıma geldiğimde
şey olmayı kafama koymuştum...
Çetenin en sert zencisi olacaktım.
Herkesten çok şiddet uygulayacaktım.
Bu yüzden çok takdir görecektim.
Silaha erişmek bisiklete erişmek gibi bir şeydi.
Her yerdeydiler.
Annemlerin evliliği dağılınca kilise, hayatımın merkezi olmaktan çıktı.
"Her şey yalandı. Aslında birbirimizi sevmiyoruz.
Aslında seni de sevmiyoruz ve...
Tanrı aslında seni umursamıyor olabilir."
Ancak insanın kendine ihanet etmesi ihanetlerin en kötüsüdür.
"İHANET"
İhanet
Sen benim dostumdun, söyle niye
Hayatta dost ile düşman ayırt edilmez
Düşmeni beklerken hatalarını sayarlar
Patronun yüküdür
Her kaybı tartmak
Bütün barı satın almak
Kaç dosta patlar
Rémy yudumlayıp ot çekerken
Tanrı'nın önünde diz çökerim Çünkü İsa bile çarmıha gerildi
Başka kimden öğrenirim Bunlarla baş etmeyi
Paraya kanınca Torbacın bile arkadan vurur
Yüce Tanrım
Bu devran artık böyle
Dostunun ihaneti çöker üstüne Sadakat nedir bilmez
Avukata para gerekince Tek kuruş işlemez
Ama seni gammazlar
İfade verip yemin eder
Sana ceza verdirir
Bana verdirdiğinde daha 15 yaşındaydım
Gammazladığını söylediler, inanmadım
Meğer sen gammazlamışsın en başından
Vay be
İhanet
İhaneti çaktırmamışsın, harbi
Yenileyim diye plan kurmuşsun, harbi
Dostumdun
Söyle, beni neden öldürmek istedin
Tanımadıkları yerde cezayla karşılaşınca Sadakat yalan oldu
Ölüm ve Tanrı'nın yakın Pişmanlığın bol olduğu
Çoğunun kaldıramadığı Yalnızlığın yüklendiği yerde
Okyanus varsa kum boldur
Dost varsa günah çoktur
Dua ediyorum ki Affolmak için dua ediyorsundur
Kendi dostunun hayatını çaldın Silah yerine mikrofon ve ifadeyle
Vay be
Dua ediyorum ki Affolmak için dua ediyorsundur
Kendi dostunun hayatını çaldın Silah yerine mikrofon ve ifadeyle
Sağ elini kaldırarak
Vay be
İhanet
İhaneti çaktırmamışsın, harbi
Yenileyim diye plan kurmuşsun, harbi
AİLE
Dostumdun Söyle, beni neden öldürmek istedin
SÖYLE NEDEN
İhanet
James.
Ortaokuldan mezuniyet fotoğrafı.
Saçını ördürdü. Kendini bir şey sanıyordu.
Düğünümde sağdıcım oldu.
Bakın, şerefime kadeh kaldırıyor.
Tam olarak ne dediğini hatırlamıyorum.
Ama işte orada, benim oğlum işte orada duruyor.
Bütün o belaların yaşanması tam da o sıralara denk gelir.
Evlendiğimiz zaman ile olayın yaşanması arasında sekiz ay var.
ÜVEY ANNEM
Yani James ile bolca etkileşimim oldu.
Olanlar karşısında da
oldukça şoke oldum.
Victor ıslah evinden dönünce bana Küçük James demeye başladı.
Ben de göğsümü kabartıp ona artık Küçük James olmadığımı söylemiştim.
"Ben artık adam oldum."
Artık her şeye şiddetle
ve şiddet içeren eylemlerle yaklaşıyordum.
Okulda biriyle mi tartıştın? Kavga et.
Birini vurmak da
en üst düzey şiddet eylemiydi.
JORDAN LİSESİ - LİSE 1
Adam vurursam insanlardan saygı görürdüm.
Gangster olmanın getirdiği
korku ve popülerliği hak etmemi
o sağlayacaktı.
O sıradaki kankamla yaptığım bir konuşmayı hatırlıyorum.
Aynı yaştaydık.
"Kardeşim, şey yapmalıyız... Bir silah bulup şey yapalım...
Hiçbir şey yokmuş gibi rakip gangster vurmaya hazırım.
Ben varım."
"Ben vururum ama öldüremem sanki" dedi.
"Kafan mı güzel oğlum?" deyip onu hor gördüm.
"Biz ne diye buradayız? Ne diyorsun sen?
Olayımız bu."
Daha yapmadan yapmaya niyetim olduğuna kendimi ikna etmiştim.
O an gelince de...
Mahallenin adamı olduğumu kanıtlama anı gelmişti sanki.
Derken ayağıma geldi. Biri mahallemde dolanıyordu.
Bir meydan okuma vardı.
Birbirimize sataşıyorduk.
"Kendi mahallemdeyim, göz temasını ben kesmem.
Sen keseceksin" dedim.
Büyük abilerden birine gittim. O da bana silah verdi.
Genç adam benimle dövüşmeye hazır, sokağa çıktı,
bense onu vurdum.
Sonra da kaçtım.
Bir buçuk saat kadar etrafta dolaştıktan sonra
bana silahı veren abinin evine döndüm.
Ve galiba döndüğümde
beni tebrik edeceklerini sanmıştım.
Onun yerine "Ne bok yedin lan sen?" dedi.
"Polis peşine düşecek lan. Partide değiliz lan" dedi.
"Şarkı söylemiyorsun.
Bir şey hakkında rap yapmış gibi
üç dakika sonra hayatına devam edemezsin. Bu iş öyle olmaz" dedi.
Oğlum yardım çığlıkları atıyormuş
ama ben onu duymamışım.
Bağırıyormuş. Çocuk çığlık çığlığaymış.
15 yaşında yardım çığlıkları atıyormuş ama ben onu duymamışım.
Yardım istediğini duymamışım.
Başını belaya sokmadan önce yardım çığlıkları atmış.
Ben neredeydim peki? Babası neredeydi?
James'in avukatından dava dosyasını aldım.
İçindekilere bakmaya başlayınca
çok ama çok zorlandım.
Olay yeri,
maktulün otopsi raporu, bütün o şeyler...
Artık açıp onlara bakmıyorum.
Baş edemiyorum.
Üzücü bir an.
BEN BİR KİŞİYDİM.
James bir suç işledi
ve üç gün sonra oğlum Victor hayatını kaybetti.
Bu iki olay aynı anda meydana geliyordu.
Ben kendimi tamamen kaybettim.
Elim ayağım tutmuyordu. Bir bakıma kendimi kaybettim.
Bir defa rüyamda Victor'ı gördüm.
Victor bir ara sokağa giriyordu.
Arabasına binmek üzereydi.
Ona sesleniyordum. "Vic!" diyordum.
Dönüp bana baktı
ve sadece gülümsedi.
"Her şey yoluna girecek kardeşim" dedi.
Sonra arabaya binip gitti.
Geliyorlar
Durma, kaç, evet!
ŞOFÖR PARAM HAZIR MI LAN?
"EN AVLANILAN"
En çok bizi avlarlar
Müebbet yemezsem hukuk sisteminden Bizimkilerden kurşun yerim muhtemelen
Muhtemelen kendi dokuzluğumla indirirler
Mahalleden biri de internete yükler
Müebbet yemezsem hukuk sisteminden
Bizimkilerden kurşun yerim muhtemelen
Muhtemelen kendi dokuzluğumla indirirler
Mahalleden biri de internete yükler
Niye ot içiyorum sence?
Aynasızlar beni kenara çekince Onlar beni yakmadan kaçarım
Onlar beni yakmadan uzarım
Çünkü ufaktan Assata çocuğuyum
POLİS ONU KOVALAR
Sahildeki şehirde Aynasız gördün mü sıkıntı, yalan yok
Çeteler bol pantolonda emanet taşır Latinler sokakta leşimi görmek ister
Arabada iki kişi varsa Tekerler bağırmaya başlarsa
VÜCUT KAMERASI
Siper alıp emaneti çekerim
Craig ve Smokey gibi yağdırırım
Çünkü müebbet yemezsem hukuk sisteminden
Bizimkilerden kurşun yerim muhtemelen
Muhtemelen kendi dokuzluğumla indirirler
Mahalleden biri de internete yükler
Müebbet yemezsem hukuk sisteminden
Bizimkilerden kurşun yerim muhtemelen
Muhtemelen kendi dokuzluğumla indirirler
Mahalleden biri de internete yükler
Nakaratta dört dron kaldırdı devlet Smoke'la eve yürümek için Glock gerek
Onunla adam değilim
Onsuz adamım
Sorun şu ki, onsuz adamdan saymazlar
Masumiyet kaybının hikâyesidir 12 yaşından beri hissederim
SOKAĞIN SONUNDA
Aksini kanıtlayana dek
NEFESSİZ KALIR
Gözlerinde suçluyum O zamandan beri, harbi
ŞOFÖR SİLAHINI ÇEKER
Soykırıma alet olduk
Başka kabilelerden zenci öldürdük
Babalar yasta, analar ağladı Yine de kimse nedenini anlamadı
En çok aranan, avlanan biziz
Şaka yok, kafa güzel, silah cepte Kaçmaya devam tükenene dek soyumuz
Devlete sorarsan biz teröristiz Yemin ederim öyle düşünelim istiyorlar
"EN AVLANILAN" MÜZİĞİ DURUR.
Bir rüya görmüştüm.
Her şeyin yoluna gireceği söylenmişti.
Gördüğüm rüyada hep bunu tekrar ediyorlardı.
"Her şey yoluna girecek."
Galiba üç gün sonraydı, polis sabahın üçünde gelip kapımı çaldı.
Hayatımda yaşadığım en tuhaf histi.
Bana oğlumun öldürüldüğünü söylediler.
Hayatımda yaşadığım
en korkunç his oldu bu.
Sanki bir kâbustaydım.
Abimin yasını tutuyordum,
onu kaybetmenin yasını...
Ve sürekli aklımda dönüp duran düşünce
aynı şeyi başka bir aileye yaptığımdı.
Onlar da aynı bu şekilde hissediyorlardı.
İÇ. MAHKEME SALONU - GÜN
Her gün gittim. Oğlumun yargılandığı her gün oradaydım.
Asıl fark ettiğimse annesi oldu.
Aynı konumdaydık çünkü onun da bir oğlu ölmüştü
ve aynı sırada ben de bir oğlumu kaybetmiştim.
Eminim bugün bile oğlunu özlüyordur.
Onun oğluydu o.
Hatırlıyorum da hükmüm için 40 yıl ila müebbet artı müebbet, dediler.
CEZASI 40 İLA MÜEBBET ARTI MÜEBBET
Dönüp avukatıma baktım, "Ne zaman eve giderim?" dedim.
Bana baktı ve dedi ki
"Az önce ne olduğunun farkında bile değilsin."
"Değilsin."
"ALTINDA KALDIM"
Büyük gelen turuncu tulum
Annemlerin gözünde yaşlar
Hâkim 40 müebbet verdi
40 gün, 40 gece
İsa'ya tutkuyla dua ettim Bana can versin diye
Her gece vicdanım sızlar
Aklımdan geçti intihar
Yalan yok, bazen keşke deneseydim diyorum
İÇ. KİLİSE - GÜN
Her sabah ölüyor gibiyim Bu hayatı yaşamaktan bıktım
Ama yemin olsun ki ben değiştim
Affedin beni, farklıyım
Yemin ederim değiştim
Olayları farklı görüyorum
İÇ. HÜCRE - GECE
Aklımdan geçenleri kontrol edemem ki
Kalıpları dağıtıp Düşüncelerimi size dökerim
Hayati meseleleri size hissettiririm
Tanrı'dan merdiven istiyorum ki Bu mezardan çıkayım
Harbiden
Çünkü köle olmaktan bıktım
Harbiden
Bütün
Hatalarımı kabul ediyorum
Hiç mazeret üretmiyorum
Yaptığım yanlıştan da öte
Ama bu duvarlara müteşekkir değilim
Devlet baskısı çok ağır
Depresyona girip çıkıyorum
İniş çıkışlar hoş değil
Müebbedin muhabbeti yok Herkesin gözünde ölüyüm
Kankalarım, hatunum Mektup yok ne zamandır
İçeri düştüğümde 15 yaşındaydım Buradayım ne zamandır
DIŞ. DAĞ - GÜN
Sonu sağlam olsun istiyorum, harbi
Babam "Sağlam dur evlat" diyor
Deniyorum
Hayat kısa, harcayacak vaktim yok Vakit geldi, şakası yok
Uyaklar taştı geliyor
Oyuna sahicilik katıyor
Umarım dokunur Bloods ve Crips için bu
G-D's Lords'a dokunur Haydutlar bununla doludur
Travma gerçekse Ananın yaşları da gerçektir
Temyizi kaybettiğini söylerken Ne hissetmek gerekir?
Ananla aynı şeyi hissedersin Kaderin mühürlenmiştir
Sahiden
Travma gerçekti Anamın yaşları gerçekti
Temyizi kaybettim dedim Anamla aynı hisse kapılmışken
Ne hissetmem gerekir? Kaderim mühürlenmiştir
Bu hissin
Altında kaldım
ARTIK ÜSTÜNDE BİR LANET VAR,
TOPRAK SENİ KABUL ETMEYECEK.
O TOPRAK Kİ SENİN VASITANLA
ABİNİN KANINI ALMAK İÇİN AĞZINI AÇTI.
ABİ
Victor nerede, hep merak ederim.
Acı çekmediğini bilsem de nerede olduğunu bilmiyorum.
Aklımda dolanıp duruyor.
Abim nerede?
YEĞENİM NAAJI
Reneasha, Naaji'ye hamileyken,
bana "Her an doğurabilirim" demeye başladığında
bir yıl dönümünün yaklaştığı gün gibi ortadaydı.
Victor'ın ölüm yıl dönümünün.
Ve böylece Victor'ın öldürüldüğü gün olan 19 Nisan'da
Naaji dünyaya gelince
Tanrı bize zor günümüzde
bir hediye vermiş gibi hissettik.
- Naaji. - Ne yapıyorsun?
Rica ederim!
Uyumak istiyorum.
Mezarlığa gidecek miyiz?
- Bilmiyorum. - Henüz bilmiyoruz.
Geç olacak. O şeye vuracaksın yukarıda vur.
Çiçek de almadım.
Bilemiyorum.
İlk başlarda her pazardı.
Aylarca her pazar günü gelip tam burada vakit geçirirdim.
Bir de gidip ıslah evindeki kardeşi James'i görürdüm,
sonra gelip onu görürdüm veya tam tersi.
Duruma göre gelip onu görür, sonra James'e giderdim.
Uzunca bir süre de böyle devam etti.
2 EKİM 1982
Sürekli ağlıyordum.
Yas sürecimin bir parçasıydı. Burada olmam gerekiyordu.
19 NİSAN 2004
Victor'ın cinayetinin duruşması James'inki bitince başladı.
O da ayrı bir badireydi.
Buradan ne çıkarsa çıksın hiçbir şey değişmeyecek.
Oğlumu geri getirmeyecek.
Beyefendiyi kasten adam öldürmeden suçlu buldular.
Oğlum Victor ile aynı yaşlarda bir gençti.
O sıralar genç bir adamdı.
Mahkemeye hitap etme şansımız oldu, ben de hitap ettim.
Ona biraz acıyordum çünkü sırf benim oğlumun hayatı değil,
bir bakıma onunki de bitmişti.
Ona dedim ki "Şu an bir duruma düştün.
Dilerim ki doğru şekilde hareket edip evine dönmeye bakarsın."
Ona böyle söyledim.
İşin en acımasız yanı kız kardeşini tanımam.
Birlikte büyüdük, birlikte okula gittik.
Hiç bilmiyordum.
Onu gördüm, o da ağlıyordu
çünkü sonuçta kardeşi müebbet yemişti.
Jamaal Smith'e
25 yıl ila müebbet verdiklerinde
pek tatmin olmadım açıkçası.
Oğlumu aldın. Onun canını aldın.
Ne uğruna?
Hâlâ oğlumun yasını tutuyorum.
Ne zaman doğum günü gelse
veya ne zaman canına kıyıldığı gün gelse
kaybettiğim evladım hep aklımda.
Sisteme kurban verdiğim evladım hep aklımda.
MAHKÛM
Tahminimce Vic'i öldüren kişi,
bana kalırsa o kişi de
yine bizden biridir.
YİNE BİZDEN BİRİ
Sırf sokakta olduğu için
sokak kültürü gereği üstüne düşeni yapan biridir.
Aklımdan şöyle geçmişti,
eğer ona denk gelecek olursam onu dövecektim.
Veya işte
daha da kötüsü.
"O salağı yakaladığım yerde öldüreceğim" dediğim oldu.
Aslında tam da,
büyük oranda kafamdaki hayali bir figür olan bu adamdan
nefret etmekle cebelleşiyordum.
Kim olduğunu, neye benzediğini bilmiyordum.
Hatta ismini bile tam bilmiyordum.
O an bulunduğum hapse ilk gittiğimde
ufak bir etkinlik odasına girmiştim.
Odadakilerden birinin adı Jay'di.
JAY ADINDA BİRİ
İşlediği suç üzerine kafa yoruyordu.
Ne kadar manasız olduğunu söylüyordu.
Ben de onunla sohbet ettim.
İşlediği cinayetten dolayı ne kadar pişman olduğu
ve vicdan azabı çektiği özelinde bir konuşma yaptık.
Bana apaçık insanlığını sergiledi, ben de onu görebildim.
Hayatında yaptığı
en kötü şey bağlamında insanlığına şahit olmak
hayatımda yaptığım en kötü şey bağlamında bana kendi insanlığımı hatırlattı.
60 saniyeniz kaldı.
DÖNÜP BİR EL ATEŞ ETTİM VE KAÇTIM.
O anı engellemiştim.
Onu vurduktan sonra yere düşüşünü
zihnimde tamamen engellemiştim.
Yıllarca.
Çünkü yaptığım şeyin vahametini
onu görürsem anlayacaktım.
O yüzden engellemiştim.
Artık onunla yaşıyorum.
Onu görüyorum.
ONU GÖRÜYORUM
Beni...
Beni öyle sarstı ki,
19 yaşıma geldiğimde değersiz olduğuma öyle ikna olmuştum ki
kendi canıma kıymak istedim.
Kendimi öldürecek olsam herkese iyilik etmiş olacaktım.
GERÇEK ŞU Kİ DİYEBİLECEĞİM HİÇBİR ŞEY YOKTU.
ONA YAPTIĞIM ŞEY KARŞISINDA YETERLİ OLABİLECEK
HİÇBİR ANLAMLI ÖZÜR VEYA PİŞMANLIK İFADESİ YOK.
BU ADAMIN HER ŞEYİNİ ALMIŞTIM.
AİLESİNDEN HER ŞEYİ ALDIM. ÇOK ŞEY ALDIM.
VE BU NEDENLE EBEDİYEN ÜZGÜN OLACAĞIM.
Gözlerimin içine bakarsanız şey gibidir,
kelimenin tam anlamıyla zombi gibidir.
İçeride değilim ki ben...
İçeride değilim.
"ÇELİKTEN MEZAR"
Çelikten mezarda yaşıyorum
Burada hayat zor
Burası soğuk, burası karanlık, hava yok
Nefes alamıyorum, Göremiyorum, uyuyamıyorum
Beni yakaladıklarına inanamıyorum
Yeraltı dünyasının göbeğindeyim
Kan emiciler kendilerini
Ünlü yeraltı kralları sanıyor
Drakula acıkınca işler sarpa sarıyor
Yemek vakti kazık at ya da kazıklan
Harcanmış bir ruh Kapılar kapalı, derine gömülü
Uyak yazıp duruyorum
Zar zor uyuyorum
18 yaşında kodeste
Kumanya peşinde
Bu anılardan bir türlü kurtulamıyorum
Jüri "Linç edin" deyince ettiler
Hayat bu olamaz, harbi Biri şunları tutsun
Aynasızlar arkasından "pis zenci" der Büyükleri mama gibi akıl dağıtır
Lazım olacak
KAÇAK KÖLE DEVRİYESİ
Olan olur, kaos normdur
Zaman ne zaman yavaşlasa
Beton ve çelik Temyizler reddedilir
Posta beklerken Mektuplar geri çevrilir
Göndericiye iade edilir Söz, artık günah işlemem
Tanrım, yardım et En iyi tövbekârın olayım
Kayıplar diyarında dua ediyorum Kazanmama yardım et
En karanlıkta arıyorum Kendimi bulmalıyım
Günahkârım
Çelikten mezarda yaşıyorum
Burada hayat zor
Burası soğuk, burası karanlık, hava yok
Nefes alamıyorum, Göremiyorum, uyuyamıyorum
Beni yakaladıklarına inanamıyorum
Düzgün yaşamak varken müebbet yemişim
Müebbedi yiyince dalağımda hissetmişim
O kadar derin bir acı ki ürpermişim
Ölü gibi yaşamak katil gammazlatır
Her gün koşup şınav çekmem gerekir
Ne de olsa yaşayan ölüler Baskına gelebilir
Çünkü yamyamlar yemek peşinde silah çeker
Keşler mal peşinde anlaşma yapmak ister
İblislerle paylaştığı hücreden Kaçmak ister
Borç biriktikçe "Söylesem mi?" der
Satıcı sabırsızlanıp Keşin hücresini talan eder
Gece olunca aynasızlara Keşten mektup gider
İşte o zaman başaramadığımı hissedip
Dizlerimin üstüne çöküp Tanrı'ya yakardım
"Söyle, ruhum sağ çıkacak mı?" dedim
Çünkü yaşadığım bu delik soğuk
Çünkü çelikte yaşıyorum
Çelikte yaşıyorum
Burada her şey durgun
Evet, her şey durgun
Delikteyken babam beni görmeye geldi.
"Çelikten Mezar"ın
ilk iki kıtasını yazmayı daha yeni bitirmiştim.
Şarkı tamam sanıyordum.
Camın arkasından görüşüyorduk,
telefon elimde "Çelikten Mezar"ı ona okudum.
Babam, "Evet oğlum, çok iyi olmuş" dedi. "Sonra ne oluyor?" diye ekledi.
- "Nasıl yani?" dedim. - "Karaktere ne oluyor?" dedi.
"Karanlık dünyasını tasvir ettin.
Hiç kurtuluyor mu?"
Ben de ziyaretten sonra hücreme dönünce
yazmaya başladım.
ÜÇÜNCÜ KITA
Üçüncü kıtaya şöyle başladım...
Gaddarlarla, işbirlikçilerle Ve entrikacılarla yaşamak
Tam bir kâbus ama ben hayalperestim
Umuda tutunmak zor, kayıp gider
Tutunamayanları gördüm İpe gitmeye ikna oldular
Amaçsızlıktan, bilerek bizi lanetlediler
Hayatım bitsin diye müebbet verdiler
Ama bu mısralarla Sağ çıkabileceğimi fark ettim
Bu uyaklarla ışığı gördüm Gözlerim acıdı
Kazımaktan kollarım acıdı Kaymamak için dua ettim
Sıkıca tutunarak belirsizliğe tırmandım
Çünkü istikametim diriliş
Lazarus gibi ayağa kalktım
İtiraflarım, mahzenden hikâyeler, ben...
Çelikten mezarda yaşıyorum
Ben hâlen
özgürlük hayali kuran biriyim.
Kendimle barışmanın ve yeniden doğmanın hayalini kuran biriyim.
Hem kendi kurtuluşumu hem de başkalarınınkini hayal ediyorum.
Delikteyken
hayal gücüm
zamanla bu kadar umut beslememde ciddi bir rol üstlendi.
Sanat ve müzik içinde geçen bir hayat
hayal edebildim.
Kendimi özgür hayal edebildim.
Umudum vardı çünkü onu zihnimde canlandırabiliyordum.
Bir defasında yere uzanmış meditasyon yapıyor,
kendimi istediğim hayatın içinde hayal ediyordum.
Aklımda canlandırdığım eş
Indigo'ya benziyordu.
O yüzden Indigo'yla tanışınca "İşte geldi" dedim.
AŞKIM INDIGO
Mayısın sonlarına kalsın istemiyorum.
Niyeymiş?
Bilmem ki.
Anma Günü var, Anneler Günü var, bunlar bana...
Amanın...
Tatil vakti diye düşündüm.
Bana kalsa bugün evlenelim.
O yüzden sen ne zaman dersen o olsun.
Sabretmeye devam edeceğim
Evet.
Sabretmeye devam edeceğim
Sabretmeye devam etmeliyim
Sabretmeye devam edeceğim
Gerisini bilmiyorum.
İlk başta gönlümü asla bu kadar kısıtlanmış
ve baskı altında olan birine kaptırmam sandım.
Ancak gönlüme aksi yönde söz geçiremedim.
Hapishanelerin kaldırılması ve reformu için onca uğraşmış biriyim.
James'le daha tanışmadan böyle bir şeye hazırdım.
İşin aslı şu ki insanların arasındaki bağ duvarlardan sızıyor, kafeslerden taşıyor.
Bir dostu ve spiritüel açıdan onu önemseyen biri olarak
suçunun sorumluluğunu üstlenebileceğine şüphem yok
ama hapis tutularak mağdur edilirken
bunun mümkün olmayacağının da gayet farkındayım.
Attığım ilk e-postada sırf şey dedim,
"Ben, James'in nişanlısıyım.
Cezasının hafifletilmesine yönelik yazıyorum."
Süreç hakkında desteğe ihtiyacım var, dedim.
Nasıl bir süreç bu?
Ama bence şu an
eve gelmeni dört gözle bekleyen tüm insanları resmetmek iyi olacaktır.
Doğru.
Babanınkini okudum, değil mi?
Evet, onu okudun.
Tamam. Jackie'ninkini de okudum.
- Yok. - Peki, duymak ister misin?
Evet.
"James işlediği suçun maktulü, maktulün ailesini, kendi hayatını
ve toplumu nasıl etkilediğini anladı.
Pişman ve eylemlerinin olumsuz sonuç doğurduğunu anlıyor.
James sorumluluk sahibi, olgun bir genç
ve Kaliforniya'nın hapishane sisteminde rehabilite oldu.
Eşim ile James'e hep destek olduk ve destek olmaya da devam edeceğiz.
James'in topluma tehdit oluşturmadığına
ve ikinci bir şansı hak ettiğine eminim.
Saygılarımla, Jacqueline Williams."
Jackie'ye bak sen.
Buna bayıldım.
- 60 saniyeniz kaldı. - Bundan nefret ediyorum.
Ben de. Senin adına ediyorum.
İncil'de der ki biz kesilecek koyunlar gibiyiz.
İÇ. KİLİSE, GÜN OCAK 2003 (CİNAYETLERDEN 1 YIL ÖNCE)
Karşımıza her an tehlike veya felaket çıkabilir.
Çocuğunuz bir sokak köşesinde ölen bir istatistik olmaz mı sanıyorsunuz?
BABAM WILLIAM
Ama İncil'de der ki Tanrı bizi suçlayan kişi değildir.
O bir kurtarıcıdır, özgürleştiricidir.
Çünkü Tanrı, oğlunu dünyaya bizi yargılasın diye değil,
onun aracılığıyla dünya kurtulsun diye yollamıştır.
Tanrı sizin için mücadele ediyor.
James doğup da onu hastaneden eve getirdiğimde,
onu kucağıma aldığımda çok mutlu olmuştu.
Bana gülümsemişti ve var ya...
Artık kocaman adam oldu. Bir şekilde hayata tutunmayı başardı.
Bu da ona eşlik etmem için
bana cesaret verdi.
Tanrı'nın kelamı benim hazinemdir. Benim elimde o var.
Elimden daha fazlası gelmez.
O Tanrı bana dedi ki "Uzun bir yol yürüyeceksin."
Onu çok net duydum.
Bu mesajı oğluma aktardım. Uzun bir yol yürüyeceğini söylediğini.
Sonradan fark ettim ki Tanrı bu kelamıyla bana bir söz vermişti.
Yakında sona erecekti.
Ve işte o yüzden bir gün oğlum özgür kalacak.
Tanrı bana bunun sözünü verdi. Duydum.
O yüzden de şuna kanaat getirdim, şuna ikna olmuş durumdayım,
cezamızı çeksek de, ki çok çektik
ve hâlihazırda uzun bir yolculuk oldu
ama yakında bir son bulacak
ve hapishane duvarının bu tarafında tekrardan hayatlarımızı paylaşacağız.
İmanın benim için anlamı bu.
Gönlümden geçen bir şarkıyı söylemek istiyorum.
Bu şarkıyı imanımla söyleyeceğim.
Şimdiden Tanrı'yı hissediyorum.
Bu ufak şarkı şöyle bir şey.
"UYAN"
Genç, siyahi, kandırılmış hayalperestler Kavgacı entrikacılara dönüşürler
Bizi kim doyuracak? Bir dolu genç ere kim önderlik edecek?
Emanet taşırız "İhtiyacımız yok" diyebilsem keşke
Ama durduk yere seni avlarlarken zor
Sen pişmişken Kinciler n8tive'den nefret eder
Vicdansız aynasız silah çeker Ben uyurken mekânımı basar
Sanırım uyanma vakti geldi
Bu mabette deyin ki "Tanrım, sana teslimim!"
Sanırım uyanma vakti geldi
- Ne zamandır sizinleyim? - Daima!
Sizi asla terk etmeyecek!
Ne olursa olsun bir yere gitmeyecek!
Uyan
Bu aralar milletin kafa bir dünya
Para kazanma düşüncesi ve hayali Tüttürürken akıllarda
n8tives'in uyanacağı günü iple çekiyorum Anmalarına gitmekten bıktım
Derin sularda dolaşıyorlar
Güç bela batmıyorlar ama şişiyorlar
D-Wade'den şişik egolar Çünkü nefret etmeyeni sevmiyorlar
Bu oyun karmakarışık O yüzden dikkat kesiliyorlar
Ufak bir kâr uğruna Sustalı gibi dönmüyorlar
Ocak başında köle gibi Sahibin yemeğini pişirip
Bize de birkaç kırıntı düşer diye Umut ediyorlar
Öyle uyuşmuşlar ki
Kokain satmanın azabı İşlemiyor vicdanlarına
Bilinçli değiliz
Sokaklarda bana yırtıcı diyorlar Çünkü belli ki
Bu insanlar canavar olmayı tercih eder
Öğretmenlerini takmayan akılsız yaratıklar
Ama sanki aslında Bize hiç ulaşmaya çalışmadılar
Kolomb ve Cook koca bir bölüm Köle ticareti tek paragraf tarih kitabımda
n8tive sınıfta niye uyudu sanıyorsunuz?
Sıkıca sarılmış emanet Çantamın alt kısmında
Siyahiyim, kızgınım Ama sanki hiç ciddiye alınmadım
En fenası meraklı ruhların söylediği Helikopterin ninnisi
Sokaklar hızlı ve öfkelilerin Ama Paul Walker olmaya yok niyetim
Kaza yapıp Paul Walker olmak istemem
Dua ediyorum ki Tanrı'yı duyayım Çünkü bence uyanma vakti geldi
Uyan
Evladım ben kalkarım, yine ayaklanırım.
"Zararı yok, ben yine gelirim" derim şeytana.
"Ben yine geleceğim."
Hey!
Hiç hapse girdiniz mi?
Tanrı'ya şükürler olsun.
Bir şey demenize gerek yok. Girdiğinizi biliyorum. Âmin.
O spiritüel hapse girdiniz! Şeytan sizi oraya kapattı!
Tanrı'ya şükürler olsun. Tanrı'ya...
Yaşım ilerledikçe
babama, anneme ve kardeşime karşı
daha sorumlu hissetmeye başladım.
Onlara mektuplar yazdım.
Yanımda durup beni destekledikleri için ne kadar minnettar olduğumu söylerdim.
Hele ki bu kadar korkunç ve ciddi bir şey yaptığım hâlde.
Bir keresinde annem bana doğmamla ilgili şunu söyledi.
Bana hamile kaldığında "Seni istemiştim" demiş.
"Seni hâlâ istiyorum oğlum" dedi.
Bu da işte...
Bu, o kadar olumlu ve moral vericiydi ki
kendime ve kıymetime inanmama yardımcı oldu.
Alo.
Global Tel Link'ten aranıyorsunuz, ön ödemeli bir çağrı...
- Selam anne. - Selam!
- Sana bir şey okumak istiyorum. - Peki.
"Bu mektubun amacı mahkemeye
hapisteyken sergilediği istisnai davranışlardan ötürü
James Jacobs'a yeni hüküm verme yetkisini aktarmaktır.
"CDCR müdür yardımcısı olarak
kamu güvenliğine karşı sorumluluğumu çok ciddiye alır
ve istisnai durumlarda bu talepte bulunurum.
Hapisteki bir mahkûmun davranışları
müdürlüğün kuralları, yönetmelikleri ve gereksinimlerine
devamlı uyumlu olmanın yanı sıra rehabilitasyon programlarına
uzunca katılım gösterdiğinde.
Mahkûm Jacobs'ın aldığı hükme
mahkemece tekrar bakılmalı.
Mahkûm Jacobs'ın hükmünün geri çekilerek tekrar karara bağlanmasını öneririm.
- Saygılarımla, Ralph Diaz." - Aman Tanrım.
"CDCR Müdür Yardımcısı."
Aman Tanrım, ne yapacağımı...
"Jüri olarak, belirtilen eylemden ötürü
sanık James Jacobs'ı cinayetten suçlu bularak..."
KALİFORNİYA EYALETİ 6 EYLÜL 2005
"...40 yıl ila müebbede mahkûm ediyoruz."
CEZASI 40 YIL İLA MÜEBBET ARTI MÜEBBET
Yıllar önce James'in duruşmasına gittiğimi hatırlarım.
İlk defa ceza alacaktı ama bu defa cezası gözden geçirilecek.
İyi bir sebepten buradayım. Geçen seferki bu kadar iyi değildi.
BÖLGE MAHKEMELERİ
Bir şeyler yaşadığında onun kurbanı olduğunu
ilk önce ben söylerim. Sahiden.
O yüzden aynı zamanda...
Bir kurban olarak sahiden iyileşmek için
ne gerekiyorsa yapmak aynı zamanda senin sorumluluğundadır.
Ben de bir suçun kurbanıyım.
Tecavüze uğradım.
Polise başvurup soruşturma açtırdım
ama sonunda o süreç bende yine büyük bir travma yarattı.
PORTO RİKO
Olayı kafamda bitirme, adalet elde etme peşindeydim.
İyileşme, haklı çıkma peşindeydim
fakat oradan çıkacak bir iyileşme yoktu.
Sistemin bana öncelik vermediğini fark ettim.
Cezalandırmaya öncelik veriyordu.
Başkasının cezalandırılmasıyla ben asla iyileşemem.
Senden çalınan şeyi yerine koyan o olmuyor.
Bizler inançlı insanlarız.
Tanrı'nın kendine has bir zamanlaması olduğunu biliriz.
İnsanın zamanına göre ilerlemez.
Ancak James'in çıkacağı yönündeki umudum yüksek.
Biz hâlâ hayattayken çıkması için dua ediyorum.
Kusura bakmayın.
Şu anki durum şöyle...
Ölüm gibi bir şey.
Bu nedenle ne zaman James'i görüp
oradan ayrılman gerekse tabutun kapağı kapanmış gibi oluyor.
James'in babasıyla olması...
Esas olan o.
Kalpleri iyileşecektir.
Artık kırık olmayacaklardır.
Babam bana ben 16 yaşındayken,
hüküm giydikten sonra,
"Bak oğlum, önünde uzun bir yol var" dedi.
Özlem dolu ve ufku izleyerek geçen bu uzun yol boyunca
umudumu hep taze tuttum.
Tek umudum
hâkimin yeni bir hüküm verip
eve gitmeme izin vermesi.
Amanın. İşte başlıyoruz.
Ne olacağını görelim.
James Jacobs aleyhindeki kamu davası.
Talep, hükmün yenilenmesi yönündedir.
Bölge Savcılığı, Bay Jacobs'ın hükmünün yenilenmesine
razı değildir.
Mahkemenin sanığın hükmünü yenileyip yenilemeyeceği konusuna gelince,
mahkemenin bugün bu yönde bir tasarrufu olmayacaktır.
Hapishane tuzaktır. Adalet sistemimiz tuzaktır.
Amerika'nın vahşi doğasında yürürken
o tuzağa kapılırsan
seni bırakmazlar.
Bence savcı kim olduğuma bakmadı.
Kabul etmeme hakkı olmasına baktı bence.
Asla şöyle demezler,
"Bu tuzak insanlık dışı. Ayının ayağını kurtarayım."
Seni duvara asmak isterler.
Asla şöyle demezler,
"İlmek çok sıkı.
Şu insanı o ağaçtan indireyim."
Niyetleri bizi linç etmekti.
Daha fazla kaçmayacağım
"EN AVLANILAN" İKİNCİ HAREKET
Zenciler pembe altınımın peşinde
Aynasızlar özgürlüğümün peşinde
Şeytan ruhum için yarışta
Dua ediyorum ki ona yenilmeyeyim
Asla geri çekilen olmadım
Asla elitist olmadım
Asla liderlere güvenmedim, harbi
Malcolm'ı öldürdüler, nasıl güveneyim?
Oscar'ı, Tray'i öldürdüler Michael'ı öldürdüler
Amerika'da en çok avlanılan tür
Siyahi erkektir
Beyaz polisler vurur
Soykırımcı şantajla haklı çıkar
"Siz de birbirinizi öldürüyorsunuz" der
Biz de benzer suratlıları vursak da
Irkçı olduğunuz gerçeği değişmez
Sistemin bozuk olduğu gerçeği değişmez
Ve kankalarımın çektiği acı Sonsuza dek içe atılır, yani
Müebbet yemezsem hukuk sisteminden
Bizimkilerden kurşun yerim muhtemelen
Muhtemelen kendi dokuzluğumla indirirler
Mahalleden biri de internete yükler
Müebbet yemezsem hukuk sisteminden
Bizimkilerden kurşun yerim muhtemelen
Muhtemelen kendi dokuzluğumla indirirler
Mahalleden biri de O boku WorldStar'a yükler
ARTIK TANRI RUHTUR,
TANRI'NIN RUHU NEREDEYSE
ORADA ÖZGÜRLÜK VARDIR
RUH
James bana bir rüya gördüğünü söyledi.
"Rüyamda eve dönüp sana geldiğimi gördüm" dedi.
Oğlum eve gelsin.
Benim başka oğlum yok. Oğlum eve gelsin.
"DENİZ TABANI"
Hafta sonu yine LA'de gangsterler tutuklanırken şiddet yaşandı.
Sokağa 200'ün üzerinde memur...
Suç dalgaları
Bunalmış otururken haberlerde
Suç dalgaları
Bunalmış otururken haberlerde
Evet
Haberlerde
Haberlerde suç dalgaları
Haberlerde
ANNEM KUMSALDA YÜRÜR
Kokain devrinde doğdum Sınırlarda dikkatli yürüyorum
Çünkü annemin sırtı ağrıyor
Stresi büyük Abimi ıslattılar
Dua ediyor Küçüğü deniz tabanına uyum sağlasın
MAC kabuklarıyla dolu kıyılara
O dalgaya kapılırsan Asla geri yüzemezsin
Hava 26 derece MAC'lerin etkisiyle esme ihtimali var
Ağaç tüttürüp rahatlamaya çalışıyorum
Annem hep diyor ki senin için dua ediyorum
Derine dalıyor
Zenciler açılmaz, kıyıda takılır Küreksiz, ayakla
Hepten cesurum, kankalar derinde Sorumlusu da benim, harbi
Zenciler yaşamaz, uyuşturucudan ölür
O veya polis Yeminle beni avlıyorlar
Genç n8tive'lerde kokain O aralara dikkat et
n8tive'lerde MAC var Ananın belini kırar
n8tive'ler saydırınca Ananın dönüşü olmaz
Kokain devrinde doğdum Sınırlarda dikkatli yürüyorum
Çünkü anamın sırtı ağrıyor
Stresi büyük Abimi ıslattılar
Dua ediyor Küçüğü deniz tabanına uyum sağlasın
MAC kabuklarıyla dolu kıyılara
O dalgaya kapılırsan Asla geri yüzemezsin
Zenciler birbirine baskı yapar N'oluyor, nerelisin, ninen nerede?
Zenciler ninenin orayı basar
Sokakları ele geçirip Ninene kokain satar
Likör yudumlar
Her gün kol gezer
Sahildeki şehirde zenciler kol gezer
Compton, Watts ve LA'de Her gün kol gezerler
Suç dalgaları
Bunalmış otururken haberlerde Suç dalgaları
Bunalmış otururken haberlerde
Suç dalgaları
Bunalmış otururken haberlerde Suç dalgaları
Haberlerde suç dalgaları
Haberlerde
Kokain devrinde doğdum Sınırlarda dikkatli yürüyorum
Çünkü anamın sırtı ağrıyor
Stresi büyük Abimi ıslattılar
Dua ediyor Küçüğü deniz tabanına uyum sağlasın
MAC kabuklarıyla dolu kıyılara
O dalgaya kapılırsan Asla geri yüzemezsin
GENCE CİNAYETTEN İKİ KERE MÜEBBET VERİLDİ
GENÇ, ABİSİNİN KATİLİ HAKKINDA KONUŞTU: "YİNE BİZDEN BİRİ"
- Selam oğlum. - Selam anneciğim.
Pazarları hâlâ kumsalda yürüyor musun?
Son zamanlarda yürümedim ama yürümem gerek.
DALGAYA KAPILIRSAN ASLA GERİ YÜZEMEZSİN
James'i o sırada
hapis yattığı tesiste ziyarete gitmiştim.
Yan tarafa bakınca...
İlk önce Reneasha'ya "Şu adam Jamaal'a benziyor" dedim.
Onu sadece bir defa görmüştüm, o da hükmün verildiği gündü.
"Anne, şuradaki Jamaal'a benziyor" dedim.
"Gülümseyerek yürüyor."
James'e
söylemek istemedim.
Ona söylemek istemedim.
Doğum günüm yeni geçmişti.
Daha yeni geçmişti.
O yüzden hafta sonu olunca annem görüşe geldi. ReeRee ile geldiler.
İkisinde de bir terslik olduğunu sezdim.
Bir tuhaftılar.
Gülümsüyorlardı ama işte
sanki zorla gülümsüyorlardı.
ReeRee'ye baktım.
Dönüp anneme baktım ve "Ne oluyor?" dedim.
Annem de şey dedi,
"Yok bir şey."
Gözlerini sürekli Reneasha'ya kaçırmaya başladı.
"Şu kim?" dedi.
"Şuradaki adam kim?"
Ben de
"Jay kardeş" dedim.
JAY ADINDA BİRİ
"Jay" dedim çünkü onu sadece Jay olarak biliyordum
çünkü kendini bana öyle tanıtmıştı.
Annem bir an durdu
ve kafasını kaldırıp bana baktı
ve "Bu o" dedi.
Onun kim olduğunu açıklamasına gerek kalmadan
kimi kastettiğini çok iyi anladım.
Victor'ı öldüren adamdı.
Donup kaldım.
Ne kadar uzun zamandır bu adamla yan yana yaşadığımı
fark ettim.
"Onunla her gün konuşuyoruz" dedi.
Canı çok sıkıldı. "Bir şeyler yapmak gerekiyor" dedi.
Annem birden kolumdan tuttu.
- "Olmaz" dedim. - "James, onu öldürme" dedi.
"Eve gelmeni istiyorum."
Ama bir yandan da
onu öldürmeye iznim olmadığını belirtirken başka ne istersem yapmama izin veriyordu.
Onu kastettiğini biliyordum.
Ve suçlu hissettim
çünkü çenemi kapalı tutmalıydım.
Bir şey dememeliydim
çünkü bir şey olmasını istemiyordum.
O gece hücremde oturuyordum.
Ağlıyordum işte.
Betim benzim atmıştı.
Tanrı'ya çok öfkeliydim.
Tanrı'ya yakardım. "Bu adamı ne diye önüme çıkardın?
Eve dönmeye çalıştığımı biliyorsun.
Mecbur olduğumu biliyorsun.
Mecburum.
Onu öldürmeliyim.
Bu eleman abimi öldürdü."
Tanrı'nın bu adamı
karşıma çıkarmış olmasına çok öfkeliydim.
Beni bir açmaza sokmuştu. Mecburdum.
Ona bir şey yapmam gerektiğini düşünürken
içten içe onu affetmek istiyordum aslında.
Dünya affetmeyi pek anlamıyor.
Özellikle de hapishane kültüründe affetmeye yer yok.
Zayıflık olarak görülüyor.
Tanrı'nın beni düşürdüğü konumda
ya yırtıcı olduğuna inandığım insanların gözüne zayıf görünecektim
ya da özgürlüğümden vazgeçecektim.
O gece sadece dua ettim.
"Ne yapmam gerektiğini biliyorsun.
Niye beni buna mecbur ediyorsun ki?"
Ve Tanrı'nın bana, şu an sizin benim sesimi duyduğunuz kadar net
"Kimsenin sana bir şey yaptırdığı yok" dediğini duydum.
Bu cümle defalarca yankılandı.
"Kimsenin sana bir şey yaptırdığı yok."
KİMSENİN SANA BİR ŞEY YAPTIRDIĞI YOK.
Sonra Kitap'ta yazılanlar aklıma geldi. "Eğer affetmezsen affedilmezsin."
Ve hayatımdaki her şeyden çok,
hayatımda istediğim her şeyden çok,
işte o an affedilmek istedim.
Canını yaktığım aile beni affetsin,
onlara ne yaptığımı anladığımı bilsin istedim.
Her şeyden çok
bunu istedim.
Ve birine bunu bahşetme fırsatı karşıma çıkmıştı işte.
O yüzden ertesi sabah
kahvaltı için çıkınca
"Senin adın Jamaal Smith mi?" dedim.
"Evet" dedi.
"Ama biliyorsun ki zaten."
"Yok, ben seni hep Jay diye bildim" dedim.
"Senin adın Jamaal Smith."
"Evet" dedi.
Gözümden yaşlar akmaya başladı.
"Abimi öldürdün sen oğlum" dedim.
Ağzından çıkan ilk şey "Senden aldığım şey için üzgünüm" oldu.
Bana dedi ki
"Ailene yaşattığım şey için üzgünüm."
Ve
ben ona inandım.
Cidden üzgün olduğuna inandım.
Abimi niye öldürdüğünü sordum.
Bana hikâyeyi anlattı.
Ve...
...manasızdı.
Hiç uğrunaydı.
Benim işlediğim suç da nasıl manasız ve hiç uğrunaysa...
Ona dedim ki
"Seni affediyorum.
Affımı istersen senindir."
Sonra kalkıp gittim.
İlk tanıştığımız an aklıma geldi.
O an aramızda güçlü bir bağ hissetmiştim.
Suçundan bahsedişini dinlerken
insanlığının çok kuvvetli olduğunu hissetmiştim.
İşlediği suçun bana ve aileme karşı olduğunu fark etmek
ağırdı.
TOPLUMA KAZANDIRMA VE REHABİLİTASYON KURUMU
Polis durumu öğrendi.
Victor'ı öldürmekten içeride olduğunu fark ettiler.
Bu, CDCR'ın gözünde
uzlaşma ve iyileşmeyi ilerletecek bir fırsat olmak yerine
sorun çıkaracak bir durumdu.
MAHKÛMLAR ARASI TEHDİT DEĞERLENDİRMESİ
Bu nedenle ikimizi de sorguya aldılar.
SMITH KAHVALTIDA MASASINA OTURDU
"BENİ AFFEDER MİSİN?"
Onu affettiğimi söyledim.
JACOBS AFETTİ.
Müdür yardımcısı içeri girip
"Bu adamı hücresine yollayın, diğerini de deliğe tıkın" dedi.
Ben de Jamaal'ı deliğe tıkmalarındansa onun yerine beni koymalarını söyledim.
"DELİĞE BENİ ATIN. BEN DE İSTEMEM AMA SMITH İYİ BİR ADAM
Başgardiyan, "Onun yerine deliğe mi gireceksin?" dedi.
"EMİN MİSİN?"
Beni kelepçeleyip hücreye götürdüler
HÜCRESİNE GÖTÜRÜLDÜ
O sırada gardiyanlardan biri,
beraber avludan hücreye doğru yürürken
dedi ki
"Hücrene döndüğünde
dizlerinin üzerine çöküp
Tanrı'ya şükret çünkü sınavını geçtin.
Sen geçtin."
Deliğe girerken
üzerime bir huzur hissiyatı çöktü
çünkü yapabileceğimi sanmadığım veya nihayetinde yapmam sandığım
bir şeyi yapmayı başarmıştım.
Kitap'ta der ki
şeytanın kötülük için yaptığı şeyi Tanrı iyilik için yapar.
Yani tecrit, insan ruhunun tecridi için kasten vardır.
Bu tecrit bazen insanın ruhunu ezer
ama Tanrı devreye girince başka bir şeye dönüşür.
Delikte yaşadığım şey buydu.
Tecrit edilmiştim, tamam,
ama insanlardan.
Tanrı'ysa hep benimleydi.
Ne yapmam gerektiği de açıktı. Çalışmam gerekiyordu.
Tanrı'nın bana bahşettiği bu lütfu
kayda değer bir şeyler anlatmak için kullanmalıydım.
Yazdığım şarkılar kayda değer midir, bilmem.
Dünyada bir fark yaratırlar mı, bilmem
ama yazmaya yüreğimde o düsturla başladım.
Fark yaratacak bir şeyler anlat.
Önemli şeyleri anlat.
"N8TIVE MEZMURLARI"
Hey, n8tive'ler fark etmeli
Rap yapan zencilerin çoğunun Dedikleri yalan
Bill Nye gibi sahici bilim saçıyorum
Çünkü bu zenciler sapkın, hizalanma vakti
Ben kavga istemem Ben huzur isterim
Tanrı korusun der Dokuzluk da taşırım
Olur ya zombiler et ister Benimkine dadanır
Özgür uyaklarımla Ruhları uyansın diye dua ederim
Sevdikleri yerden uyaklarla beslerim
Gel benimle Tanrı'nın iyiliği yansıyor bana
İlerledikçe göreceksin ki bu mücadele
Bir çeşit lütufla en zor olan şey arasında
Kendimi dine verdim Yükselip orada kalmak niyetim
Yığınları değiştirmek derdim Sanki Obama'yım
Anam, zenciler hâlâ oyun peşinde
Hayat zorlaşıp ciddiye binince dua ederim
Hep dua ederim
Ölümün gölgesinde yürürken
İnsanları yükseltmem gerektiğini gördüm
Ama uyanmadan önce ölecek olursam
Dua ediyorum Tanrı ruhumu yukarı alsın
Ölümün gölgesinde yürürken
İnsanları yükseltmem gerektiğini gördüm
Ama uyanmadan önce ölecek olursam
Dua ediyorum Tanrı ruhumu yukarı alsın
Dua ediyorum Günün birinde cennete erişeyim
Dua ediyorum Günün birinde çekmeyi bırakayım
Dua ediyorum Tüm dostlarım ve düşmanlarım için
Bazen aralarındaki farkı anlayamıyorum
Dua ediyorum Günün birinde cennete erişeyim
Dua ediyorum Günün birinde çekmeyi bırakayım
Dua ediyorum Tüm dostlarım ve düşmanlarım için
Bazen aralarındaki farkı anlayamıyorum
Harbi
Dedim ki "Oğlum, kabiliyetine ve yeteneğine gelecek olursak,
insanları mutlu ettiğinde, onlara umut aşılayıp
yaşadıkları her neyse o konuda içlerini ferahlattığında
içerideki bu adamlar sana kıymet verir.
Hatta seni korurlar.
Kabiliyetini paylaş.
İnsanlara bağışla."
BABAM
- Babacığım! - Evet.
Mektubu aldın mı? James'le ilgili haberi.
Ne haberi? Neymiş?
"Bay Jacobs hapishanedeyken kendini geliştirmeye kendini adamıştır.
Bay Jacobs'ın hapisteki olumlu davranışları hakkındaki delilleri
dikkatlice değerlendirip tartmış bulunuyorum.
Bu nedenle ben, Kaliforniya Eyaleti Valisi Gavin Newsom olarak
James Jacobs'ın hükmünü değiştirerek
onu derhâl şartlı tahliyeye ve kabulü hâlinde derhâl salınmaya
elverişli hâle getiriyorum."
Şartlı tahliye ederlerse
dört aya, üç dört aya eve gelir.
- Doğru! - Evet.
Ne güzel bir gece!
Tamam, ben şey yapayım...
Ne yapacağımı şaşırdım. Bekleyin, ben...
Haberleşelim.
- Tamam, seni seviyorum. - Ben de. Hoşça kal.
- Hoşça kal. - Hoşça kal.
Hayatını düşünsene.
Evet.
Söyleyecek bir sözü var.
Şu an olduğum kişi, olmayı seçtiğim kişi kabul gördü diye düşünüyorum.
Sanat yaratma misyonum,
başkalarını iyileştirme misyonum,
kendimi ve toplumu iyileştirme misyonum...
Yapılması gereken şey bu. Bunu yapın.
HAYALLERİM GERÇEKLEŞTİ Mİ?
Otobüs beklemek gibi bir şey.
Hani şeydir ya,
caddede oturur, durakta oturursun da
"Otobüs nerede kaldı?" dersin ya.
Sokağın ortasına kadar çıkıp
geliyor mu diye yolun ilerisine bakarsın.
Özgürlüğü beklemek de öyle bir şey işte.
Kurul ile oturup konuşmaya hazır hissediyorum
çünkü kim olduğumu biliyorum.
Evet, artık her an beni arayabilir anne.
Telefona erişme imkânı bulunca beni arayacağını umuyorum. Evet.
Selam teyzeciğim.
Evet, bugün Kurul'un karşısına çıktı ama henüz ondan haber alamadım.
Tanrım! Bunu yapamayacağım.
Görüşme uzun sürdü.
Midem altüst oldu.
Biliyorum, demin de bende çarpıntı oldu. Kalbim küt küt attı.
Bu çağrı ve telefon numaranız dinlenecek ve kayda alınacak.
Kabul etmek için şimdi beşe basın veya "beş" deyin.
Global Tel Link'i kullandığınız için teşekkür ederiz.
Yüreğim daha fazlasını kaldıramayacak J.
Efendim?
Nasılsın oğlum?
İstediğimiz sonuç çıkmadı baba.
İnanamıyorum baba.
Özür dilerim.
Oğlum...
Özür dilerim baba.
- Bak, merak etme J. - Özür dilerim.
- Benden... - Özür dilerim.
Benden özür dilemene gerek yok oğlum. Elinden geleni yaptın. Sorun yok.
Evet, başarabiliriz J. Yapabiliriz, tamam mı?
Aman ya...
Daha ne yapabilirdim, bilmiyorum baba.
Daha ne yapabilirdim, bilmiyorum. Kim olmam gerektiğini bilmiyorum artık.
Bana inanmıyorlar. Dönüştüğüm kişiye inanmıyorlar.
Bana inanmıyorlar yahu.
Bana inanmıyorlar.
Ve elimden hiçbir şey gelmiyor.
Elimden hiçbir şey gelmiyor.
Şerif'in Parası Kesilsin adındaki albüme
katkıda bulunduğum gerçeğinden bahsettiler.
Genç suçlular yasasını değiştirmek için yüzümü kullandıklarından bahsettiler.
Dediler ki yaptığım her şey,
sanatım, savunduğum davalar,
hepsi markamı büyütmek veya kendimi hapisten çıkarmak içinmiş,
samimi değilmiş.
Tüm bunlara dayanarak toplum için açık bir tehdit olduğumu söylediler.
Tehlikeliymişim, öyle dediler.
İnanamıyorum.
Nefes alamıyorum.
Nefes alamıyorum baba, alamıyorum.
Evet. Bak J...
Nefes alamıyorum yahu.
Çok geliyor.
Evet.
Çok geliyor. Mükemmel olamam. Başaramayacağım.
Şey...
Ne diyeceğimi bilemedim J.
Ama emin olduğum bir şey var.
Asla pes edemeyiz.
İşte onu yapamayız.
Şu an kan kaybetsek de, şu an ağlasak da
pes edemeyiz.
- Anlatabildim mi? - Pes etmeyeceğim.
Edemeyiz işte. Hayat daha kıymetli.
Özgürlük... Biliyorsun, bunları çekmeye değer.
60 saniyeniz kaldı.
Sana söz veriyorum baba. Sana sözüm olsun.
Söz veriyorum baba, pes etmeyeceğim.
Söz veriyorum, buradan çıkacağım baba.
Söz veriyorum. Yanına geleceğim. Söz.
- Biliyorum oğlum. - Söz.
- Söz veriyorum, asla pes etmeyeceğim. - Ben yanında olacağım.
Söz veriyorum.
Başaracağız.
Söz veriyorum baba.
- Söz veriyorum. - Evet.
- Seni seviyorum. - Seni canımdan çok seviyorum.
Başın öne eğilmesin. Dediğim gibi şu an bizim...
Zor.
Onun burada olduğunu hayal etmeye çalıştım.
Buraya oturup şey dedim,
"James benimle bu nehirde olsa şu an ne yapardı?"
Aklımda buraya, bu kayada benim yanıma oturup
sırtını sırtıma yaslaması
ve bu durağanlığın ve akışın tadını çıkarması canlandı.
Öyle yapardı, biliyorum.
Ve de
bunu bilerek
teselli buluyorum, özgürlük buluyorum
ve tutunacak bir dal buluyorum.
Tanıştığımızdan beri
Indigo bana hep der ki
hâlen içimde yaşayan
15 yaşındaki James'e yer açmalıymışım.
Onun sorunlarının üstesinden gelmeliymişim.
Beni bir anlasanız insanlığımı görürsünüz.
Kurul'dan sonraki gün not defterime yaşamaya devam etmek için...
YAŞAMAK İÇİN NEDENLER
BABAM - ANNEM
...nedenler yazmam gerekti. Şimdi bakıyorum da
not aldığım son şey...
SANATIM + HİKÂYEM
Zaaflarım, iyiliğimden bir şey alıp götürmez.
ZAAFLARIM, İYİLİĞİMDEN BİR ŞEY ALIP GÖTÜRMEZ
Buna inanıyorum.
En iyi günlerimde buna inanıyorum.
En kötü günlerimde iyi yanım var mı, bilemiyorum.
N'apıyorsunuz?
- Hiç. - Hiç. Mayıştık.
Evet. Resmen.
Bir dakika James, pardon. Ben iyice yaşlandım.
Sen kaç yaşındasın? Reneasha dedi ki...
- Ciddi misin sen? 33. - Yok, ciddiyim.
- Ben 34, o 33 yaşında. - Delice.
- Ha? Yok, ben... - Delice. Delice bir şey.
33 müsün?
Amanın! Amma çabuk yaşlanıyorsunuz.
- Vay be. - Adam olmuşsun ufaklık.
ReeRee daha hızlı yaşlanıyor.
Daha hızlı yaşlanıyormuşsun.
Babam onun boyunu geçtiğimi ilk fark ettiğinde
"O ne ara oldu oğlum?" demişti.
Artık ufaldı.
Sonra konuşuruz.
- Tamam. Hoşça kal. - Tamam. Hoşça kal.
- Hoşça kalın. - Tamam, görüşürüz.
Jamaal bana mektup yazdı.
Delikteydim.
Yaklaşık üç ay olmuştu.
Beni başka bir hapse naklettiler ve onu bir daha hiç görmedim.
KALİFORNİYA MEN'S COLONY EYALET HAPİSHANESİ POSTASI
"Gününden bunu okumaya vakit ayırdığın için sağ ol.
Bana kim olduğunu açık ettiğin güne kadar
sanki bir rüyada yaşıyordum.
Bir anda uyanınca
geçmişimin tüm kalp sancısı, utancı, kederi ve korkaklığı yüzüme çarptı.
Unutmayı tercih edeceğim bir geçmişti bu.
Yaptığım şeyden ötürü ne kadar üzgün olduğumu
yeterince ifade edecek bir kelime ne var ne de bundan sonra olacak kardeşim...
Bana gösterdiğin nezaket ve merhamet için ruhumun derinlerinden teşekkür ederim.
Ben farkında değilken utanç verici eylemimi öğrenmişsin.
Senin için yapılacak en kolay şey
bihaber olan birinden intikam almak olurdu.
Ama bunu yapmadın.
Oysa yapsan herkes sana hak verirdi.
Olgunluğun ve anlayışın hem en büyük niteliğin
hem de krallara yaraşır bir davranış.
Rica etsem bu sözlerimi annene iletir misin?
Ona da yazmak istedim ama...
O konuda sahiden diyecek bir şey bulamıyorum.
Sevgi, şeref ve saygıyla, Jamaal."
SEVGİ, ŞEREF VE SAYGIYLA, JAMAAL
James affetmeyi öyle bir şekle soktu ki
bir yerden sonra onun yaptıklarına bakıp
notlar almam gerekti.
Bana büyüdüğünü öyle bir gösterdi ki
ona bakıp "Evet, ben de büyümeliyim" demek durumunda kaldım.
Ne kadar affedersem o kadar özgür hissediyorum açıkçası.
İyileşmeye başladığımı hissediyorum.
En karanlık anlarımda insanlar için bir önem arz ediyor muyum, bilemiyorum.
Hayatımdaki insanların üstünde nasıl bir etkim oldu,
bilemiyorum.
Hiç olacak mı, onu da bilemiyorum.
Ama zihnim berrakken
insanları nasıl etkilediğimi açıkça görüyorum.
Sanatımın onları nasıl etkilediğini de.
Buradaki kardeşlere biraz Jamaal'dan bahsettim.
Onu nasıl affettiğimden.
BENİ AFFEDER MİSİN?
"SENİ AFFETTİM."
Ve her gün tanımadığım birden fazla kişi
yanıma gelip bana şey diyor,
"Bana cidden ilham verdin.
Affetmek ve sevgi hakkında söylediğin şeyler
ve aile için, toplum için yaşamak hakkında söylediğin şeyler
hayatımı düşünmeme sebep oldu."
Sırf hikâyemi ve bakış açımı anlattığım için
bana teşekkür ediyorlar.
İşte bu gibi anlarda fark ediyorum ki
insanların hayatına etki ediyorum.
Bu dünyada iyi bir şeyler yapıyorum.
Sırf kendim olarak.
Şiddet kullanmamanın faydasına,
hikâyelerimizi anlatmak için sanata başvurmanın
ve savunmasız kalmanın faydasına samimiyetle inanıyorum.
Rol yapmama gerek yok.
Bu benim samimi hâlim.
Ve bu gibi anlarda
biliyorum ki
zaaflarım, iyiliğimden bir şey alıp götürmez.
Hayattan tat alıyorum Çünkü bir limiti var
Hiçbir şeyi hafife almıyorum Çünkü hiçbir şey kucağına düşmüyor, yok
Hepimizin vakti tükeniyor
"K.Ö.K."
O yüzden bence iyi vakit geçirmeliyiz
Tek isteğim iyi vakit geçirmek
Evde takılmak varken Kulüp ne gerek?
Kızları çağırıp klasikleri açarsın
Arka bahçede eskisi gibi coşarsın
Eskisi gibi eski manitayı kesersin
Güzel günler Durma aç The Maze'in sesini
Bıktım kafeste yaşamaktan
Hayat tuhaf ama atlatacağız
Aç müziğin sesini
Delirelim
Bazı kankalar vuruldu Bazı kankalar içeri tıkıldı
Gerekecek yatmaları
Niye geldin diye sorarsan Zenciler sebze gibi yaşıyor da ondan
Bitkisele bağlamışlar Etliye sütlüye bulaşmazlar
n8tive Angelino kutsal kabilem
Sorgularken hayattan tat alıyoruz
Barış hoş gelsin Kavga uzak olsun
Mikrofonu titretirken derim ki
Hayattan tat alıyorum Çünkü bir limiti var
Hiçbir şeyi hafife almıyorum Çünkü hiçbir şey kucağına düşmüyor, yok
Hepimizin vakti tükeniyor
O yüzden bence iyi vakit geçirmeliyiz
Tek isteğim iyi vakit geçirmek
Hepimizin vakti tükeniyor
Tek isteğim iyi vakit geçirmek
Öyle partiliyoruz ki Komşular usandı
Ben de hâlime şükretmekten usandım
Sıktılar ama ateş almadı Polis "Sen değilsin" deyip saldı
Hiç olacak şey değil Tanrı beni kolladı
Umduğumun yarısı kadar olmasam da
Açıkça diyorum ki Tanrı beni kolladı
Umduğumun yarısı kadar olmasam da
Sanatçı gibi partiliyorsam kusura bakma
İsmi tabelalardayken çok şey gördüm
Savaştan dönenler hayal kurar
Müzik ilaçtır, aşırı doz alma peşindeyim
Sahildeki şehirde Tabanların ağrıyana kadar oyna
Beach'e selam ola
Anladıysan eller havaya
Sesin gitse de söyle benimle
Çünkü hepimiz sadece...
İçeri tıkıldığım günden beri
özgürlüğü düşünüyorum.
15 yaşındaydım.
18 yıldır aklımda o var.
Özgür kalacağım günü o kadar çok hayal ettim ki
neye benzeyeceğini çok iyi biliyor gibiyim.
Şey gibi geliyor...
Çoktan yazılmış.
Özgürlük için sana şükrediyoruz.
James ile paylaşmakta olduğumuz bu özgürlük için sana şükrediyoruz.
18 yıl boyunca
hapishanede onu korudun.
18 yıl boyunca karanlıkta ışığının parlamasına izin verdin.
İsa adına sana teşekkür ederiz. Herkes şükretsin.
- Şükür. - Âmin.
- Âmin.
Ah oğlum.
Ben de seni seviyorum baba.
- Başardık J. Başardık. - Sağ ol yahu. Sağ ol.
Sağ ol baba.
Rica ederim J.
Sağ ol.
Rica ederim oğlum.
Ah Victor.
Ah Vic.
Ah Victor.
Ah be oğlum.
Abim.
- Vay canına. - Çok iyiymiş.
Vay canına.
Tanrı'nın işine bak.
Özgürüm.
Etrafındaki herkesi de özgür bıraktı.
Herkesi özgür bıraktın.
SORGULA ¿ KÜLTÜR
- Evet. - Çok iyiymiş!
- Sona doğru da söyle. - Çok iyiymiş!
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu