Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pomyślcie, że za kilkadziesiąt lat,
mając dość Ziemi, będziecie mogli polecieć na Marsa.
Polecielibyście?
Nie zrozumcie mnie źle. Na Ziemi jest całkiem spoko.
COCOA BEACH, FLORYDA
Mam fajną pracę.
Dwie niebieskie malinki bez soli i jedna z tęczową solą.
Margarity, sól, chili, limonka.
Dwa tęczowe mango, jedna tęczowa sól, limonka?
Cztery szoty i jedna Floryda.
Zostań przy dwóch, potem jest grubo.
Tak! Dobra, przyjmuję ostatnie zamówienia!
Jest 22.45!
Jest idealny półksiężyc. Wiesz, co to znaczy?
Szczęście! Muszę zebrać znajomych na plaży
i zrobić melanż w blasku księżyca. Wybacz, kocham cię. Pa.
Rex!
Najlepsi przyjaciele.
Johnny, Nadine i jej chłopak Bingo.
Mają dziecko w drodze, będę ciocią Rex.
Żyję pełnią florydzkiego życia.
Szacunek.
Rex Simpson znowu to zrobiła!
Ale kiedyś miałam większe marzenia.
KSIĘGA MARZEŃ REX
TA KSIĘGA MARZEŃ NALEŻY DO REX SIMPSON
WYNALAZEK 61. DOM DLA KRABA ZNALEZIONEGO NA PLAŻY
1. MIEJSCE – JA I MAMA! TARGI NAUKOWE
JAK CHRONIĆ MANATY WYNALAZEK 85.
RZĄDZISZ! MAMA, DO: REX
POLECĘ Z MAMĄ W KOSMOS
START RAKIETY NAJLEPSZY DZIEŃ!
- Zapłon, start. - Patrz!
Kocham cię, NASA.
Ale z nas szczęściary, Rex.
Mega. To jest piękne, mamo.
To jest totalnie piękne.
- Wiesz, co myślę? - Co?
To pewnego dnia będziesz ty, Rex.
Wiem, mamo.
CENTRUM LOTÓW KOSMICZNYCH JOHNSONA
PIERWSZA W STANIE!
WERSJA 12 - BRAMA DLA MANATÓW WCIĄGARKA!
ROCZNIK 2013! DOSTAŁAM SIĘ NA POLIBUDĘ W GEORGII
NOWA W KOSMOSIE
Dzień dobry, mamo.
Mama poprosiła mnie o trzy rzeczy.
żebyśmy często gadały, więc rozmawiamy.
żebym opiekowała się tatą.
KU PAMIĘCI TARY SIMPSON
żebym dzieliła się tym, co potrafię, z innymi,
dlatego moje podwórko jest pełne wynalazków.
Kendra bombarduje mnie mailami o spotkaniu klasowym.
To jasne, że idziemy.
Idziemy.
Nie imprezowaliśmy razem z dziesięć lat.
Bo większość z nich wyjechała.
Rexxie, Boże, musisz to opatentować.
Mam to na liście. Dobra, chodź.
Czekaj, Rex, masz listę krzeseł?
Coś jak tablicę na Pintereście?
- Co to za lista? - Nie, to lista na przyszłość.
- Miasto wie, że to zbudowałaś? - Wszystko jedno.
Dzwoniłam do nich.
Manaty ich po prostu nie obchodzą.
Manaty są skarbem narodowym.
Międzynarodowym. Wody są międzynarodowe.
Wody nie mają granic.
Potrzebujemy świata bez granic. Tego nauczyły mnie manaty.
Obserwujesz Toddricka Spencera?
Tak, ma majątek wart miliardy i bujał się w tobie w liceum.
Niesamowita noc.
- Calvin. - Hej, tato.
Jak z ekipą telewizyjną?
Cały wieczór sikali po majtach przez tę twoją
dziwną pozytywkę. Pilot działa jak marzenie.
Hej, panie Simpson.
Myśli pan, że Rex powinna zostać żoną
bogatego technologicznego guru z naszej klasy?
Nie.
Zobaczy się z nim w weekend.
Mówiłam o nim tylko dlatego, że ma teraz zarąbiste życie.
Organizuje loty na orbitę okołoziemską.
Turystyka kosmiczna.
Ludzie sporo płacą, żeby wysłał ich w kosmos.
To okropne.
To cudowne.
Gość zawsze wiedział czego chce.
Pewnie nigdy nie imprezował.
Dwie drogi w żółtym lesie.
Rex wybrała tę prowadzącą na imprezę i cała kariera przepadła.
Dzięki, tato.
Czekaj, jaki las? Byłam tam?
ZJAZD PO 10. LATACH ŻÓŁWIE Z COCOA BEACH
ROCZNIK 2013!
Ja mówię „żółwie", a wy co?
Ale super!
Nadine, codziennie maluję się z twoich filmików.
Dlatego wyglądasz tak pięknie!
- Dziękuję. - Rex Simpson?
- O Boże. - Legenda.
Dziewczyno. Opowiadaj.
Od początku. Jak było na polibudzie?
Jednak nie poszłam.
Przecież dali ci kasę.
Pracowałaś na kasie?
Wszystko jej opłacali, Erin.
Mama zachorowała, więc odłożyłam to na rok,
a potem zmarła i tata się posypał, więc...
Nie mogłam tak po prostu wyjechać na studia.
No...
A co u was?
Jestem barmanką w Gator Greg's.
I pomagam tacie w wycieczkach z duchami.
Jak dotąd nie było żadnego ducha.
- Mam listę. - Proszę.
No wiecie, listę planów na przyszłość.
Wszystko to moje pomysły.
Dziesięć lat to nic w perspektywie całego wszechświata.
Trzeba 100 000 lat świetlnych, by przemierzyć naszą galaktykę!
Więc nie wiem, czemu się przejmujemy jakimiś dziesięcioma latami.
Stara.
- Stara. - Stara, czy VAT to jakiś nowy zespół?
Bo jeśli nie, to właśnie miałam najnudniejszą rozmowę na Ziemi.
Ten zjazd jest do dupy.
- No to spadajmy. - Tak.
Przepraszam. Spotkanie klasowe to tu?
Chwila, moment! Toddrick Spencer!
Rex.
Mogę prosić o brawa dla tego faceta?
Przestańcie.
- Miło cię widzieć. Jak tam? - Nie sądziłam, że będziesz.
Nie mogę tego dłużej w sobie dusić.
Nie chcę tego ciężaru.
Pamiętasz, jak robiliśmy wyścigi gąsienic?
Nic nie mów.
Zabiłam swoją, więc ukradłam twoją.
Wiedziałam.
Założyłeś kosmiczną linię lotniczą. Zmieniasz świat.
Staram się.
Chciałbym, żeby koszty były niższe i żeby każdy mógł polecieć w kosmos.
I niektóre psy też, co nie?
Muszę iść na samolot. Jutro mam być w Singapurze.
Nie, nie możesz iść.
Hej, Rex.
Nigdy ci tego nie mówiłem, ale...
O matko.
Na pierwszym semestrze szło mi kiepsko, jechałem na czwórach.
O rany.
Dopóki nie ustawiłem twojego zdjęcia na tapecie.
Co?
To nie jest aż takie dziwne. Dobra, to dziwne. Ale dziwne inaczej.
Kiedyś motywowało mnie to, żeby za tobą nadążyć.
Wychodziłaś daleko poza schemat i rozwiązywałaś problem,
a ja miałem klapki na oczach i patrzyłem tylko w przód,
na nic więcej. Inspirowałaś mnie.
I na studiach też.
Cztery lata. Rex Simpson na pulpicie.
To w sumie niepokojące, ale...
- Miłe. - Słuchaj.
Cokolwiek teraz robisz, to na pewno...
coś wspaniałego.
Tak.
To mój prywatny numer.
Napisz do mnie. Podziel się tym. Zaskocz mnie.
W porządku?
- Fajnie było cię widzieć. - I ciebie.
- Dbaj o siebie. Pa. - Miłego lotu.
KOSMICZNE DZIECIAKI KWARTALNIK
NEIL ARMSTRONG JAKO PIERWSZY CHODZIŁ PO KSIĘŻYCU
WYWIAD Z REX SIMPSON
„Rex mówi, że lot na Marsa z mamą
to jej największe marzenie”.
Nadine?
Co? Nie śpię.
Ten wieczór był do bani.
Wiesz dlaczego? Bo spadł na mnie deszcz meteorytów prawdy.
Dziesięć lat temu zagubiłam się i nawet nie szukałam drogi powrotnej.
Rexxie...
Ale nie jest za późno.
Cóż...
Zostanę astronautką.
Wiem.
Boże. Czekaj, powtórz.
Astronautką!
Twoja kumpela! No halo!
Właśnie tak.
Dobra, skoro tego chcesz.
SZKOLENIE NASA WYMAGANIA
Dobra. „Kandydaci na szkolenie astronautów NASA”.
Fajnie.
„Należy spełniać następujące wymagania".
Rozumiem. Pasja, numer jeden. Wiadomo.
- Nie napisali tego, ale... - Co?
„Wykształcenie wyższe: matematyka, inżynieria,
biologia, fizyka lub informatyka.
Trzy lata doświadczenia w pokrewnej dziedzinie”.
- Aua. Lub? - „Lub!
Co najmniej tysiąc godzin za sterami samolotu odrzutowego”.
Dobra.
- „I...” - I?
„Zdolność do przejścia wyczerpującegto testu fizycznego”.
Tak! Dziewczyno, masz zrobione mega poślady
i czworaki!
Pasujesz.
To jedno nie wystarczy. Muszę spełnić wszystkie warunki.
Nie mogę sobie wybrać. Wszystkie trzy.
Cholera, wiedziałam, że nigdy nie wylądowaliśmy na Księżycu!
Nie zaczynaj.
Naprawdę dobrze wyglądasz w kombinezonie, ale wiesz,
są inne prace z kombinezonami.
Widzę cię, półksiężycu.
Jasno i wyraźnie.
Kiedyś wychodziłam poza schematy i to działało.
A teraz
polecę dzięki temu w kosmos.
„Szanowni państwo z NASA.
To, co zaraz przeczytacie, to marzenie.
Marzenie o życiu, jakie chciałabym mieć.
W którym nie mam olśniewajacych ciuchów, tylko olśniewam profesorów.
A zamiast podawać drinki, oddaję się nauce”.
NAJSŁODSZE CENTRUM BADAŃ NAD DELFINAMI!
„W którym rozwijałam pasje, a one rozwijały mnie.
Podejmowałam dobre decyzje,
bo ceniłam siebie.
Nie jestem jedyną kandydatką,
którą życie kopnęło w tyłek
i która nie ma idealnego CV.
Przeszłość już za mną.
Mam nadzieję, że przyszłość zbudujemy razem w kosmosie,
gdzie tajemnica naszego istnienia pulsuje migoczącym światłem.
Z wyrazami szacunku, Tiffany »Rex« Simpson”.
Witam ponownie. Chcesz ręcznik?
- Tak. Dzięki. - To weź sobie.
„Niech wygląda profesjonalnie, królowo Canvy”.
Dobra.
TYLKO DOBRE KLIMATY REX LECI NA MARSA
O nie.
KANDYDACI NA SZKOLENIE NASA
„Szanowni państwo z NASA, to, co zaraz przeczytacie, jest marzeniem”.
Nie, dziewczyno.
O nie.
Zróbmy to dobrze.
SZKOLENIE NASA WNIOSEK
CENTRUM LOTÓW KOSMICZNYCH JOHNSONA
Muszę przyznać, że gdy trafiam
KOMISJA DS. WYBORU KANDYDATÓW
na drugiego inżyniera lotnictwa, który też pasjonuje się robotyką,
to się nieco ekscytuję.
Gdyby kiedyś ktoś mi powiedział, że zostanę astronautą
do trzydziestki, zaśmiałbym się mu w twarz.
Lub napisał o tym wiersz.
Ale kiedy doktor Daniel Kim miał 18 lat,
miał już trzy patenty w dziedzinie awioniki wahadłowców,
a gdy miał 30 lat... Cóż, wszystko jest tutaj. Proszę.
W porządku. Zobaczmy.
No proszę...
Doktor Kim zmodernizował sondę Odyssey, aby zmieścić w niej spektrometr.
Co prawdopodobnie doprowadziło do zmapowania lodu na Marsie.
Każdy mógł to zrobić, Logan.
Kto studiował w Caltech, na MIT, był tu na stażu i wrócił na MIT.
Proszę cię! Lód na Marsie!
- Płakałaś tego dnia, Pam. - Tak.
Ja też, oczywiście.
Oczywiście.
Mam dość tych identycznych aplikacji
od elitarnych kujonów. Ty nam wystarczysz.
Potrzebujemy nieszablonowych kandydatów takich jak ja.
Co...
Wiecie, co zrobiła ta kandydatka?
Spełnia wszystkie warunki.
I zbudowała bramy na kanale przy swoim domu,
żeby motorówki nie zmasakrowały manatów.
Co...
Zaprojektowała je, zbudowała i sama je zainstalowała.
Pytam was,
kto ma wymyślić i zbudować
pierwszą kolonię na Marsie?
Analityk?
Czy wynalazca?
Doktor Kim
czy kobieta budująca przydomowe kanały, która wynalazła leżak
z tacą na napoje, która jednocześnie
przyspiesza opalanie?
No weźcie.
Cóż... Doktor Kim?
SPOTKANIA Z DUCHAMI
Chodźcie.
Czytnik coś wykrył.
Czy jest tu coś z nami?
Zachowajcie spokój.
Chwila, co to było?
Belinda?
Belinda się komunikuje.
Słyszymy cię, Belindo!
Hej.
Doktor Tiffany Simpson?
Kto mówi?
Logan O'Leary z Centrum Lotów Kosmicznych Johnsona
w sprawie szkolenia.
Bingo, gościu, ale daruj sobie.
Nie złość się na nas, Belindo.
Wiemy, że to twój dom. Tylko cię odwiedzamy.
Już wszystko tłumaczę, pani doktor.
Doktor? Uwielbiam, kiedy tak do mnie mówisz.
Rozłączę się i spróbujemy z kamerką, dobrze?
Pewnie, że dobrze.
Co to?
Spokojnie. Trzymajcie się blisko mnie.
To tylko ukochana laleczka Belindy.
Czego?
Dzień dobry. Nazywam się Logan O'Leary.
Jestem dyrektorem operacyjnym Biura Astronautów NASA
w Centrum Kosmicznym. Widzi pani?
Cocoa Beach na Florydzie.
Pięknie.
Doktor Simpson, dzwonię,
ponieważ została pani wybrana na szkolenie astronautów.
Poważnie?
Tak. Wszyscy byliśmy dość zaintrygowani pani...
niekonwencjonalnym podejściem do nauki.
Sam mam sporo pytań.
Szkolenie odbywa się w naszym centrum w Teksasie.
W sumie 35 osób spędzi dwa miesiące na rozmowach kwalifikacyjnych,
testach fizycznych i psychiatrycznych.
Wyślę pani e-mailem plan i materiały jeszcze w tym tygodniu.
Boże. Czy wy jesteście szaleni? Musicie być nienormalni!
Nie możemy być nienormalni, to wymóg.
Do zobaczenia w Simpson, Houston.
W Houston. Do zobaczenia w Houston.
Doktor...
Ja pierniczę!
Będę astronautką! Tak jest!
To zapewne córka Belindy, która zginęła tragicznie
i młodo przez to, że schrzaniła rodzinny biznes.
Potrzebuję twoich pozytywnych wibracji.
Nie dasz sobie rady.
Nie jesteś naukowczynią ani pilotką.
Wiedzą o tym. Napisałam to w liście motywacyjnym.
Wybrali mnie ze względu na mój potencjał.
Więc wystarczy, że będę sobą. I zapiszę się na kolonoskopię.
Dobra. Po prostu nie sądziłam, że to zajdzie tak daleko.
Ja też nie!
Rex, błagam, posłuchaj mnie.
Tylko pozytywne wibracje.
Jasne. Nie.
- Podążaj za marzeniami! - Czekaj, Rexie. Proszę.
Dzięki.
Będę tęsknić.
Jasne.
HOUSTON, TEKSAS
- Mamo? - Mamo.
- Co?
To astronautka?
Ta dziewczyna.
Z moich podatków, jeszcze czego.
Ale fajnie.
WITAMY KANDYDATÓW
Doktor Stacy Kellogg.
Hektor Kaneko. Japońskie nazwisko, jakby co. Dziękuję.
Osprey Miriam.
Grace Jackson.
Mancini. Kapitan. Jack.
Violet Marie Vislowski.
Rex Simpson!
Mogę być jako Tiffany. W sumie nie wiem, jak...
Idealnie, dziękuję bardzo. Super.
- Logan! Hej! Ale jazda. - Doktor Simpson.
Chyba wystarczy.
- Proszę mnie puścić. - Co?
Przepraszam. Bolą cię plecy?
Co? Nie. Jestem twoim przełożonym, więc...
Chcesz być sprawiedliwy.
Nie, chodzi o...
Albo sprawiać takie wrażenie. Spoko.
- Jasne, więc... - Nie.
Co tam? Chciałam tylko się przywitać.
Hej.
Jesteś brytyjskim astronautą na wymianie?
Nie, jestem astronautą NASA.
Mam po prostu podwójne obywatelstwo.
Dobra. Powiedz mi, co fajnego zrobiłeś w kosmosie.
Będzie mnóstwo okazji, by pomówić o półprzewodnikach.
A, właśnie. Musisz umówić się na kolonoskopię.
Logan...
Tak też nie rób.
Proszę wpaść do mojego biura. Albo lepiej, wysłać mi e-mail.
I mów do mnie per „doktor O'Leary".
Czołem, doktorze!
Słuchaj, mamo. Naprawdę tu jestem.
W Centrum Lotów Kosmicznych Johnsona.
Ale ekstra!
Wszędzie są rakiety i naukowcy.
Niezłe z nich ciacha. Zwłaszcza taki jeden.
Ciekawe, co byś o nim pomyślała. Brytyjczyk, okulary.
Ale już mega mi się tu podoba.
Kosmosie, nadchodzimy!
Cześć.
Alergia.
Przepraszam. Już gaszę.
Przepraszam. Cześć, jestem Rex. Twoja nowa współlokatorka!
Violet Marie. Pójdę już.
Czekaj, nie. Schowałam kadzidło na dobre.
Nie dam rady. Nie mogę zostać astronautką. Spójrz na mnie.
Nie gap się tak.
Wyglądasz na spoko babkę.
Mam astmę, migrenę, refluks, lęki, trądzik i bezsenność. Między innymi.
Jesteś hardkorem!
Inni kandydaci są lepsi ode mnie i wszyscy to wiedzą.
A potrzebują tego? Bo ty ewidentnie potrzebujesz dobrej zabawy.
To jest zabawa?
Darmowa wycieczka do cholernego NASA w pogoni za marzeniami,
które wydawały się nieosiągalne?
Dla mnie brzmi dość epicko.
Widziałam kilku przystojniaków...
i fajne laski.
Mamy to!
Witajcie.
Nazywam się Rudolph Bolton, jestem szefem Biura Astronautów.
Jeśli myślicie, że to fajna fucha, to macie rację.
Jasne, że tak.
Jesteście kandydatami na astronautów NASA.
Jeśli ktoś się pomylił, teraz jest czas, by wyjść,
bo inaczej możecie znaleźć się w kosmosie.
Dobrze...
Oto dwójka, która będzie najbardziej zaangażowana
w wasze życie przez kolejne miesiące.
Ktoś się chyba faktycznie pomylił.
Łącznie odbyli siedem spacerów w kosmosie, mają sześć patentów,
jeden Krzyż Sił Powietrznych od Królewskich Sił Powietrznych
i 12 miesięcy stażu na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Doktor Logan O'Leary, zastępca dyrektora,
oraz doktor Pam Proctor, nasza dyrektor operacyjna.
- Pam Proctor to legenda. - Tak...
Ma najwyższe IQ wśród astronautów w historii.
Sama wybiera sobie zadania,
a reszta boi się odmówić.
Jest mega hot.
- Bardzo. - Tak...
Dokładnie za rok wysyłamy kolejną ekspedycję
na stację kosmiczną.
Co oznacza, że niektórzy z was
mają szansę przejść do historii.
To o mnie.
Czeka was dziewięć tygodni szkolenia.
Oraz test, którego większość nie zda.
Poznacie od wewnątrz i zewnątrz
Międzynarodową Stację Kosmiczną,
nauczycie się naprawiać wszystko, co może się zepsuć.
Będziecie ćwiczyć wytrzymałość fizyczną i psychiczną,
a na koniec przejdziecie test na bieżni oraz próbę izolacji.
Nauczycie się rosyjskiego, latania myśliwcem S-21,
odświeżycie aeronautykę i fizykę,
a niektórzy wezmą udział w symulacji kolonii na Marsie.
Ale tym jeszcze się nie przejmujcie.
Mamy specjalne przezwisko dla kandydatów na astronautów.
Po szkoleniu wszyscy oprócz wybranej czwórki
wrócą do domu.
Ale wszyscy możecie uważać się za...
astronocniki.
Co?
Chciałabym, żeby każdy powiedział coś o sobie.
Ja zacznę.
Stacy Kellogg, ale wszyscy mówią mi doktor Stacy, w tym moja czwórka dzieci.
Tak, czwórka.
Jestem lekarką medycyny ratunkowej, a moją pasją jest wysoka wydajność.
I wysoka wydajność moich dzieci.
Miriam Osprey.
Spędziłam ostatnie sześć lat w izolacji,
badając wzorce zachowań ssaków arktycznych.
Magazyn absolwentów nazwał mnie „doktor Ruth od pingwinów”.
Więc ich pozwałam.
Fajnie.
Hector... Przepraszam. Hector Kaneko.
Jestem psim tatą. Wirtuozem smoothie.
I mistrzem selfie na Wydziale Biologii na MIT.
MIT. Miło cię poznać.
Grace Jackson.
Wojskowa.
Nie mogę wdawać się w szczegóły, więc nie pytajcie.
To ty.
To nie ja.
Kto teraz?
Dawaj, współlokatorko.
Wstawaj.
Violet Marie Vislowski.
Publikuję romanse pod pseudonimem.
Mów dalej.
Powiem tylko, że wszystkie są osadzone w kosmosie.
I co roku wygrywam biurowe typowanie Oscarów
w laboratorium na Stanfordzie.
Zajmujesz się fizyką?
Fajnie.
Kapitanie Ameryka, twoja kolej.
Kapitan Jack Mancini, Siły Powietrzne.
Mam dwie córki i byłą żonę.
Jestem gotów lecieć w kosmos choćby zaraz.
A ty?
Jasne.
Rex Simpson. Jestem dziewczyną z Florydy.
Mam na imię Tiffany, ale za dzieciaka tak chodziłam.
T-Rex, Rex. Rozumiecie.
Jestem barmanką, jeżdżę na quadach, uwielbiam marzyć
i kocham kosmos.
- Fajnie. - Super!
Gdybym była pierwszą osobą uwięzioną w kosmosie,
nie narzekałabym.
Mocna z nas grupa.
Kiedy nastąpił Wielki Wybuch,
wszechświat powiększył się stukrotnie w mniej niż sekundę.
Tak czułam się przez pierwsze dni szkolenia.
To było wow!
PLANETOLOGIA ZASADY I PROBLEMY FIZYKI
Simpson.
Powiedz, jak obliczyć moment bezwładności Canadarm,
gdyby było na Ziemi?
No tak, trzeba...
Przepraszam. Nie jestem pewna.
Roshan?
Ale też wow!
Zapraszam bliżej.
Na pewno wszyscy jesteście podekscytowani, bo stoicie obok
idealnych replik modułów Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.
Idealnych!
Jakie są trzy najgorsze rzeczy, które mogą się zdarzyć na stacji?
Wyciek amoniaku.
- Pożar. - Atak obcych.
Dekompresja.
Jak to może się stać?
Uszkodzenie strukturalne. Zderzenie z meteoroidem. Ludzki błąd.
Odczyty w normie. Tlen 21%.
Dziękuję, Mancini.
Przyjęłam, Mancini.
Pożar modułu dowodzenia!
Kaneko, Jackson, przeciwpożarowy!
Miałem to zrobić, ale OK.
Alarm dalej wyje.
Więc ogień się rozprzestrzenił.
Simpson, uszczelnij moduł. Ewakuujemy się do Columbusa.
Tak jest, doktor Stacy.
- Tak jest. - Daj mikrometeoryty.
Szybko, szybko!
Vi, w porządku?
Wszystko dobrze. Bardzo.
Jeśli tu zginiecie, źle na tym wyjdę.
Więc ruchy!
Dam radę.
Dobra.
Vi, współlokatorko, spójrz na mnie.
To ja, współlokatorka. Opowiem ci coś, dobrze?
Byłam raz na koncercie Kelly Clarkson i było zarąbiście.
Dopóki nie utknęłam w toi-toiu.
O Boże.
Byłam totalnie przerażona. Zaczęłam się dusić.
Wiesz, co zrobiłam potem?
Pociągnęłam, zamiast pchać.
Rozumiesz? Nie byłam uwięziona. To wszystko było w mojej głowie.
W mojej głowie.
Zawsze jest wyjście.
Jest.
Jest tuż za mną.
- Dobra. - Chodźmy. Ruchy.
Dasz radę.
Ma odpowiednie podejście do zespołu.
Simpson.
No. Można z nią grzyby brać.
Żartuję.
Ale co to było za twarde spojrzenie!
Pewnego dnia odejdziesz na emeryturę
i wreszcie wyluzujesz.
Witam ponownie.
Cześć, tu Centrum Makijażu Nadine.
Czy to Laboratirum Odnowy Środowiska Morskiego?
Szukam doktor Theresy Yang.
Logan O'Leary z Centrum Kosmicznego.
Dzwonię w sprawie doktor Simpson.
I ten numer miał być do doktor...
Teresy Yang. Była w referencjach pani Simpson.
No tak, podała ten numer.
Może pan chwilę zaczekać?
Dobrze.
Dobra!
Halo? Doktor Yang z tej strony.
Doktor Yang. Dzień dobry. Mówi Logan O'Leary z NASA.
Logan, jestem twoją fanką.
- Ogromną. - Dziękuję.
Mogłaby pani potwierdzić, że doktor Tiffany Simpson
pracowała przez dwa lata z rannymi orkami
pod pani nadzorem?
Cieszę się, że o to pytasz.
WYSZUKIWARKA
Boże, co to był za czas, najwspanialsze lata.
Pracowałyśmy z gatunkiem orcinus orca,
mięsożernym.
Czyli się zgadza.
A jak by pani opisała
- zachowanie doktor Simpson w pracy? - Woda.
Powiedziałabym, że doktor Simpson jest nieziemsko wyluzowana.
„Nieziemsko wyluzowana”.
- I... - Z lodówki, proszę.
- Co? - A co z jej umiejętnościami
- pracy w zespole? - Proszę zimną.
Słyszałam cię. Odwal się.
- Słucham? - Nie, nic.
Nie... Co?
O nie.
Mamy problem z wielką orką. Muszę kończyć.
Szkoda, że nie ma Rex,
ogarnęłaby ten kryzys.
Zachowywał się bardzo agresywnie
i cieszę się, że tu jesteś, bo...
czuliśmy się zagrożeni.
Kocham dzieci.
PSIAPSI ZADZWOŃ DO MNIE, TERAZ.
Przepraszam.
Doktor Simpson...
Chcemy tylko panią lepiej poznać.
Aż się jaram!
To znaczy, dziękuję bardzo, że tak zaryzykowaliście.
- Proszę. - Nie podchodzimy tak do tego,
- Simpson. - Nie.
Może pani CV wygląda inaczej niż inne,
ale ma pani umiejętności inżynieryjne i projektowe,
które będą nam niezbędne
w kolejnej dekadzie eksploracji kosmosu.
Dziękuję. Też tak myślę.
Mam nadzieję. To znaczy, mam mnóstwo pomysłów na Marsa.
Proszę opowiedzieć nam o swojej pracy z orkami.
Cóż, dorastałam na Florydzie.
Prawie codziennie chodziłam na plażę z mamą,
była zakochana w świecie przyrody.
Więc to był taki hołd dla niej.
Dlatego zaangażowała się pani w ten obszar badań?
Szukając osobistego spełnienia?
Słucham?
Skończyła pani inżynierię mechaniczną,
ale zajmuje się pani biologią morską. Jak do tego doszło?
- Mogę to zobaczyć? - Oczywiście, proszę.
„Szanowni państwo z NASA...”
SKOŃCZYŁAM MIT
„...to, co zaraz przeczytacie, jest marzeniem”.
PRACOWAŁAM W CENTRUM MORSKIM
„Moje życie było jak marzenie”.
NAGRODA PULITZERA PILOT MYŚLIWCÓW
„Osiągnęłam epickie rzeczy w życiu zawodowym...”
WYDAŁAM KSIĄŻKĘ
PSYCHOLOGIA ZWIERZĄT MORSKICH
„...poza byciem astronautką”.
Wszystko w porządku?
Źle napisałam „astronautka”.
Każdemu się zdarza.
Prawda?
- Co? - Bez obaw.
Poza tym jest fantastycznie.
A odpowiadając na pańskie pytanie, doktorze Bolton,
moja praca w centrum morskim
była mechaniczna w obrębie inżynierii.
Gdy zaczęłam tam pracę, mieli bloczek linowy
do wyciągania orek z basenu,
- by je myć... - Przepraszam, myć?
Dlaczego to było konieczne?
Dokładnie.
Dlatego usunęłam tę konstrukcję
i zainstalowałam podwodne dysze
do masażu tych wspaniałych stworzeń.
Po czym zmieniłam kierunek działań.
Na syntezę inżynierii i behawiorystyki zwierząt?
Bingo-bongo, Bolton!
- Bingo-bongo. - Dobra.
Miałaś poprawić literówki!
Skasowałaś to, co tłumaczyło brak kwalifikacji,
i mi je wymyśliłaś!
Wiem, przepraszam, dobra?
Chciałam tylko, żebyś doszła do etapu rekrutacji czy coś,
odzyskała pewność siebie
i pozbyła się kompleksów.
Ale dziewczyno, musisz stamtąd uciekać.
- Wiem. - Nie...
Tu chodzi o agencję rządową, jasne?
Nakarmią cię crackiem i zarażą syfilisem,
jak dowiedzą się, że twoje CV to lipa.
Wiem! Zadzwonię później.
AKADEMIK IM. RYANA STONE'A
- Stara. - Stara, wiem.
- Stara... - Dziewczyno?
Jednak muszę tu zostać.
- Nie, nie... - Urodziłam się po to, żeby to zrobić.
Nie umiem tego wyjaśnić, czuję to.
Nie! Spójrz na mnie.
Jesteś barmanką, jasne?
Wracaj do domu, zanim komuś stanie się krzywda.
Gdy uwolnisz marzenia z pudełka,
nie da się ich znów tam wepchać.
Muszę przynajmniej spróbować.
Pamiętaj, nie ufaj nikomu.
Mam wrażenie, że to zabrzmiało źle.
Jesteś barmanką?
Jak dostałaś się do programu?
Przyjaciółka pełna dobrych intencji podkoloryzowała mi CV
bez mojej wiedzy.
No cóż...
Jak Gwendolyn z mojej powieści
powiedziała kiedyś ministrowi obrony: „Znam twoją tajemnicę.
A teraz ty znasz moją”.
Za rok chcę być na stacji kosmicznej.
Ale czemu mieliby pozwolić na to dziewięciopalczastej dziwaczce?
Dziewięciopalczastej...
Wiem, że się domyślałaś.
Nie wiem, czy to jakaś przeszkoda.
Czekaj, Rex.
Myślę, że możemy sobie pomóc.
Tak! Jak?
Muszę poprawić kondycję.
- Widziałaś mój tyłek. - Widziałam.
Ty pomożesz mi w treningach,
a ja cię podszkolę w tematach, których nie ogarniasz,
ale udajesz, że ogarniasz.
Co? Serio? Tak!
To moja druga szansa.
MÓZGI/TYŁKI
Dasz radę.
Aby prędkości się zrównały,
promienie muszą wejść w obszar poza SOI.
Może być wolno, ale nie przestawaj.
SIĘGAJ GWIAZD, ALE KSIĘŻYC TEŻ MOŻE BYĆ
Coś pominęłam
i wyszły same gołe równania.
Tak.
Mam mózg inżynier przemysłowej.
Fiza stosowana.
Mój mózg nie jest dostosowany do matmy.
- Nie mogę! Nie jestem biegaczką. - Co?
Nie jestem biegaczką.
Dzisiaj nie jesteś.
Wystarczy, że będziesz stawiać jedną stopę przed drugą.
Krok po kroku.
Praktyka czyni mistrza.
Co najgorszego może się stać?
Bogini, ratuj mnie.
Źle odpowiesz?
Wywalisz się? Posikasz się w majty?
To mordęga, ale co z tego?
Porażka i trochę wstydu cię nie zabiją.
Ale poddanie się może.
Dobra.
Ale poddanie się może.
Weźcie się w garść.
Ciśnijcie.
Macie mnie za dupka?
To zaraz wam powiem, co kosmos robi z mięśniami.
Zmieniają się w zmiażdżone krakersy.
W pył. Musicie być supersprawni.
Wy, nie ja. Mnie wszystko jedno.
Co? Oszczędzam się na później!
No nic.
Nie, Vi. Ogarnij się.
Pomyśl o czymś innym. Trzeba odwrócić uwagę.
Wrzuciłam monetę do studni
Nie zdradzę ci życzenia
Nie śpiewać.
Patrzyłam na ciebie
A stoisz mi na drodze
Dalej!
Patrzyłeś na mnie Podarte dżinsy odsłaniały nogi
To była gorąca, wietrzna noc
Dokąd się wybierasz?
Dopiero się poznaliśmy, ale to szalone
Masz mój numer
I może zadzwoń
Inni chłopacy uganiają się za mną
Ale masz mój numer i może zadzwoń
Czy możecie zamknąć mordy...
Boże.
Koniec!
Simpson, Vislowski, Mancini, zaliczone.
- Super. - Ekstra.
Jesteś niesamowita.
TYDZIEŃ 2. ZOSTAŁY 24 ASTRONOCNIKI
Dokonaliśmy pierwszej tury eliminacji.
Ostatnie dwa tygodnie zapewne były wyzwaniem,
ale to dopiero początek.
Przepraszam.
Skąd ta mina, Simpson?
Robi się zbyt poważnie?
Czemu jesteś taką suką? Co ja ci zrobiłam?
Wiem, że jesteś krętaczką.
Krętaczką? Co to w ogóle znaczy?
Myślę, że podkoloryzowałaś swoje kompetencje, by tu trafić.
I będę z tobą szczera.
Nie pozwolę ci zająć mojego miejsca.
Też będę z tobą szczera, dobrze?
Jestem kobietą wspierającą kobiety.
Chyba że jakaś jest przeciw mnie,
wtedy staję się wrogiem kobiety
z całą moją zaciekłą, dziką kobiecością.
Dobra.
W takim razie bądźmy dzikie.
- Jeszcze raz! - To bardzo niemiłe.
Pewnie już dawno
nie byłaś pasażerką w tym cacku.
Tak. Zwykle to ja pilotuję.
Witaj, Wasza Niebiańska Mość.
Dynamiczny współczynnik tarcia czy statyczny? Vi?
TYDZIEŃ 4. ZOSTAŁO 15 ASTRONOCNIKÓW
Nie dorastają do mnie psychicznie i fizycznie.
Pożałujecie tego. Poświęcę ich
i będę walczyć
GRAMATYKA ROSYJSKA DLA POCZĄTKUJĄCYCH
dla was.
Wszyscy mają wodę?
Ta woda jest waszym jedynym przyjacielem.
Nie ja. Nie jestem waszym przyjacielem.
Bo nie mogę wam powiedzieć, kiedy wypuścimy was z namiotów.
To by zmniejszyło psychiczne męki.
Ruszajcie.
- Fizyczne, psychiczne. - Dobra.
- Nie złamię się. - W porządku. Zaczynamy.
- Powodzenia! - Jazda.
- Do dzieła. - Damy radę.
Dobrze jest. Zahipnotyzuję się.
Robiłam to przy porodach.
To łatwizna. Raz, dwa...
2 GODZINY, 27 STOPNI
Dobra...
„Gwendolyn rozpięła namiot Rogera
i wśliznęła się do środka”.
5 GODZIN, 30 STOPNI
Ale tu jasno.
Benny? Czy to ty z zaopatrzeniem?
Benny nie żyje, idiotko. Zjadłaś go.
Nie!
8 GODZIN, 34 STOPNIE
Stara.
- Stara. - Mogę ci powiedzieć coś szalonego?
Wszystko, co widzisz,
łącznie z paznokciami i Keanu Reevesem...
- Gdzie? - Wszystko składa się z pyłu gwiezdnego.
Tak zaczęło się życie.
Wiesz, co to znaczy?
Jesteś zrobiona z tego samego materiału, co oni.
Dokładnie tego samego.
Dasz radę, stara.
Koniec czasu. Udało ci się, Simpson.
Jesteśmy pyłem gwiezdnym.
Ramię obraca się tak. Jest całe z tytanu.
A co z tarciem? Simpson?
Gdy dwa obiekty z tego samego metalu ocierają się,
tarcie jest większe niż przy różnych materiałach.
Czemu to ważne w kosmosie?
Z powodu pierwszej zasady dynamiki Newtona.
„Obiekt w ruchu pozostanie w ruchu,
jeśli nie zadziała inna siła”.
A bez grawitacji nie ma siły zewnętrznej.
Jeśli ramię nabrałoby rozpędu, na przykład gdyby
operator poruszył nim zbyt szybko,
tarcie pozwala spowolnić proces.
Powoli i dokładnie. Warto się tego trzymać.
Dobra odpowiedź.
Mam masę roboty w tej szkole lotniczej.
Ale znajdę czas, żeby pomówić o Rex.
Gdy dostałam email, od razu chciałam zadzwonić.
Świetnie.
Jak opisałaby pani podejście doktor Simpson do pilotowania odrzutowców?
Byłeś kiedyś świadkiem majestatu kopulujących czapli śnieżnych?
Nie byłem.
Chodzi mi o to, że Rex mogłaby latać z kimś na plecach.
Niektórzy rodzą się, by tańczyć, inni by kraść auta.
Rex urodziła się, by latać, stary.
To bardzo przekonująca uwaga.
Jest zniewalającą młodą damą, co mogę powiedzieć.
Owszem.
Pewnie.
Ach, ten męski kaszel.
Astronocniki na zawsze! Powodzenia!
Pewnie robią kolejne cięcia.
Boże! Aż mi apetyt odebrało.
Nic.
Jestem bezpieczna.
- Przeżyłam. - Czysto.
Przyjaciele Aligatorów, horoskopy.
Nic.
No trudno. Szczerze mówiąc, nie czułem tego.
- Spadam. - Hej.
Wszechświat ma dla ciebie zajebisty plan.
Wiadomo. Bądźmy w kontakcie.
Żeby mieli o czym gadać.
Masakra. To przez twój palec?
Nie podają powodu, tylko wywalają.
Musisz pogadać z Pam i Loganem.
To oni mnie wywalili.
Przykro mi, Vi.
Naprawdę?
Wracam do domu.
Może gdyby znali prawdę, to padłoby na ciebie.
Vi, proszę cię.
Słuchaj...
Nie powiesz nikomu, prawda?
Nie.
Byłabyś dobrą astronautką.
Ale słuchaj.
„Oszustwo nigdy nie kończy się dobrze”. Jak mawia Gwendolyn.
Vi, ja...
TYDZIEŃ 6. POZOSTAŁO 11 ASTRONOCNIKÓW
Przestań nucić.
Nie umiem się uczyć, jeśli nie nucę.
- Przestaniecie? - Nie mogę się skupić.
Pod ciśnieniem atomy ulegają wzbudzeniu i wpadają na siebie.
Jeśli życie na Florydzie czegoś mnie nauczyło,
to tego, że czasami po prostu musisz rozładować napięcie.
- Późno pracujesz. - Cześć.
- Czy ona jest tutaj? - Kto?
Pam. Robicie małe nocne kalkulacje?
Co?
Bez matematyki stosowanej,
jeśli o to ci chodzi.
To był tylko żarcik.
Jasne, oczywiście.
Chciałam wpaść i zaprosić cię do baru,
ale jednak cię do niego zaciągnę siłą.
Do baru?
Poza tym kampusem istnieje ogromny, rozległy świat.
Świat pełen barów.
I wszyscy musimy tam iść, zabawić się.
Wiesz, co to zabawa? Pokażę ci.
Więc chodźmy. Zbieraj się.
Jasne. Rex, czekaj.
Akurat dziś nie powinniście nigdzie wychodzić.
Nie mogę powiedzieć czemu.
Ale jutro wszyscy musicie być w formie.
W porządku?
No to jeden drink.
To nie jest dobry pomysł.
- Jeden drink? - Nie mogę.
Oto twarz po jednym drinku.
Nie, ale dziękuję.
Virgil, dla wszystkich jeszcze jedna kolejka!
Oni muszą się trochę zabawić.
W Nowym Amsterdamie
Patrzę na tę blond dziewczynę
Pan Jones rozpoczyna rozmowę
Z czarnowłosą tancerką flamenco
I ona tańczy Gdy jego ojciec gra na gitarze
Nagle wygląda tak pięknie
A wszyscy pragniemy czegoś pięknego
Chciałbym być piękny
Więc przyjdź i zatańcz tę ciszę
Aż do rana
Pan Jones i ja Opowiadamy sobie bajki
I patrzymy na piękne kobiety
Ona patrzy na ciebie
Nie, ona patrzy na mnie
Wpatrując się w jasne światła
Rozbrzmiewa dźwięk z głośników
Kiedy wszyscy cię kochają
Nigdy nie będziesz samotny
Pan Jones i ja
Wielka gwiazda
Naprawdę wielka gwiazda
Jeszcze końcówka.
Być może nigdy nie poznamy odpowiedzi
na wiele pytań o naszym pochodzeniu.
Poczekaj, aż zobaczysz Florydę
- z kosmosu, Rex. - ...odkrycia o naszej galaktyce.
- Kolor wody. - Tak?
No.
Myślisz, że gdy coś sobie wyobrażamy,
na przykład spełnienie marzenia,
to dlatego, że już to zrobiliśmy?
Chyba nie nadążam.
Wszystko jest energią, tak?
Powiedzmy więc, że energia tego, że jesteś astronautą,
rozszerza się we wszechświecie.
Potem wszechświat odsyła ją do nas.
Myślimy, że spełniamy nasze marzenie,
ale tak naprawdę już to zrobiliśmy
i to wraca do nas jako idea.
Teoria światów równoległych?
Nie.
Lubisz science fiction?
Jestem kadetką i wiem, że przestrzeń ma swoją gęstość promieniowania.
I są w niej wolne neutrina. Fale grawitacyjne.
Muszą być jeszcze inne sposoby,
w jakie wszechświat polaryzuje przepływ energii. Nie sądzisz?
Przepraszam, rozwaliłam ci mózg?
Trochę tak.
Nie wiem, może to bzdura.
Może gdy mama bardzo pragnie czegoś dla dziecka,
potrafi nagiąć prawa fizyki, by sprawić, żeby to się spełniło.
Myślę, że twoja mama musi być tobą zachwycona.
Mama nie żyje.
Od dziesięciu lat. Rak.
Przykro mi.
Ale ona nadal tu jest.
Tak.
- Rex. - Tak?
To, jak robisz różne rzeczy,
jak działa twój umysł...
To niesamowite.
Niesamowite.
Szlag! Musicie wracać!
Wracajcie do swoich pokoi, już!
Cholera.
- Szybko. - Tam?
Pan Jones i ja
Opowiadamy sobie bajki
Pobudka.
Nadeszła chwila, której wszyscy się obawialiście.
Tak. Czas na symulację.
Przepraszam. Proszę, kontynuuj.
Znajdujecie się w marsjańskim habitacie,
gdzie pozostaniecie przez następne 14 dni.
Nie możecie wyjść.
Musicie przeprowadzić eksperymenty.
Racjonować żywność i wodę.
Ćwiczyć, sprawdzać funkcje życiowe i działać jako zespół.
Będziemy was monitorować 24 godziny na dobę.
I możecie liczyć na niespodzianki,
bo w kosmosie zawsze są niespodzianki.
- Niespodzianki! - Jesteś pijany?
Chyba żartujesz.
DZIEŃ 1
DZIEŃ 3
Awaria generatora.
Generator pomocniczy pracuje na 45%.
Sprawdź panele słoneczne.
Panel A jest uszkodzony.
DZIEŃ 5
Wstałam.
W laboratorium jest pożar.
Naruszony właz.
Awaria toalety.
Woda jest skażona.
DZIEŃ 6
DZIEŃ 7 - DZIEŃ 8
DZIEŃ 9
DZIEŃ 11
DZIEŃ 13
- Burza pyłowa. - Świetnie.
Burza uszkodziła anteny komunikacyjne.
- Ubiorę się i to załatwię. - Nie, Grace. Ja pójdę.
Układ chłodzenia nie działa. Generator ma 12%.
Już po nas!
- Wypuśćcie mnie. - Nie otwieraj tego!
- Jest burza piaskowa! - Przestań.
Ogarnijcie się, psychole! To wszystko to fikcja.
Za tymi drzwiami jest świat i nie śmierdzi waszymi pierdami.
Wybacz.
Nie twoimi. Jej.
To trzynasty dzień.
Został nam jeden. Jeśli wyjdziesz, odpadasz.
- To tylko jeden dzień. - Nie mogę! Wypuśćcie mnie!
Zostaw mnie!
Odsuń się od drzwi!
To ty się opanuj!
Zostaw...
Wszystko będzie... dobrze. Mogę tak cały dzień, wiesz?
Ale pamiętaj, oni patrzą.
- Improwizacja. - Co?
I tak już płacze. Improwizuj.
Wasza koleżanka, dr Kellogg, wchodzi do środka
po pobraniu próbek gleby z burzy piaskowej.
Mówi od rzeczy.
- Dają ci szansę. - Nie mogę.
- Wróć do nas. - Odpuść, Rex. To na nic.
To my doprowadziliśmy ją do szaleństwa.
Nie ma burzy.
To nie jest prawdziwe. Czy jest?
Dobra. Słuchajcie!
Jesteśmy bandą twardzieli.
Dobra? Jesteście silni, mocni,
pełni zawziętości i czasami boję się, że wszyscy jesteście psycholami.
Ale trwa burza piaskowa i jedno z nas ma kłopoty.
Musimy więc się zjednoczyć. Teraz.
Kto jest prezydentem?
Doktor Kellogg, kto jest prezydentem?
Wszyscy wiedzą, że prezydentem Stanów Zjednoczonych jest Joe.
Joe Jonas.
Dobra. Chodź, musimy cię położyć.
- Już. - Daj mnie na bramkę, trenerze!
Ma zwidy. Halucynacje!
Raz zapomniałam, gdzie jestem,
na turnieju ping-ponga w Panama Beach City
i przez cały dzień nie wypiłam ani kropli wody.
Odwodnienie. Stacy, tu trener.
Obiecuję, że wrócisz do gry.
Ale najpierw podamy ci trochę soli fizjologicznej.
Dobra. Wy dwoje.
Nie wychodzić,
- aż minie burza piaskowa. - Dobra.
- Sprawdź radar. - Dobra.
I jak odczyt?
Zostało siedemnaście minut.
Cholera. Dobra, musimy oszczędzać.
Grace, wyłącz moduł C.
- Dobra. - Kapitanie Jack, sprawdź generator.
- Już. - Dobra. Tak.
Jeden z przewodów jest odłączony.
- Naprawisz? - Co to za pytanie?
Już naprawione!
- Układ chłodzenia działa. - Tak.
- Dobra, wracamy do gry! - Tak!
- Tak jest. - Dobra robota.
Tak!
To miłe uczucie.
- Dobre uczucie. - Tak, bardzo dobre.
Simpson. Dzisiaj w końcu będziesz pilotem.
Jaki miałaś sygnał wywoławczy?
Flaming. Tak!
Dzisiaj ty rządzisz, Flamingu.
To lecimy.
No chodź, Flamingu! Ruchy.
ODGŁOSY WARSZTATU
Halo?
Dzień dobry, tu Logan O'Leary z NASA.
Dzwonię do profesora Jerry'ego Garcii.
Dostałem informację, by dzwonić o tej porze.
Tak, to ja, synu.
- To świetnie. - Dobrze mnie słyszysz?
Trochę dziś głośno w naszym laboratorium mechanicznym.
Słyszę, nie ma problemu.
Jak pisałem w e-mailu,
chciałem tylko zadać kilka pytań o doktor Tiffany Simpson.
Dobra, ruszamy. Fajnie. Kołowanie.
Tak.
Za każdym razem jest jak za pierwszym.
Dobra. Poproś wieżę o zgodę.
Wieża, tu Rex...
Siedem-dwa-trzy, proszę o zezwolenie na start.
Bez pośpiechu.
Siedem-dwa-trzy, ustaw się i czekaj.
Muszę siku. Przerwa na siusiu?
Sprawdź przyrządy.
Przyrządy?
Wyglądają dobrze.
Kontrola lotów, sprawdź wszystkie kierunki.
Trochę rzuca.
Ale nic nie pokona Flaminga, co?
Rozumiem, że kiedy Tiffany Simpson uczyła się u was,
wynalazła superglue?
Cóż, codziennie mamy tak dużo nowych wynalazków,
że trudno to spamiętać, ale...
Tak, klej.
Kojarzysz takie coś z łożyskami kulkowymi połączonymi z innymi łożyskami?
Coś jak czapla z drugą czaplą, kumasz?
Chcę powiedzieć,
że doktor Simpson miała wielką wyobraźnię.
Przepraszam, czapla?
EKSPLOZJA
O nie, niedobrze.
Mamy sytuację awaryjną. Przepraszam.
Przepraszam. Tylko znajdę ten dźwięk.
Wymknęło się spod kontroli.
O nie.
Centrum Makijażu Nadine?
ZAREZERWUJ WIZYTĘ!
Rex.
„Barmanka roku”?
Boże, Ile tu aligatorów.
Dobra, kanał. Blokady są prawdziwe.
Nie ma laboratorium, szkoły, doktoratu.
Jest tylko... Rex Simpson. W barze.
Gdzie pracuje.
Na Johannesa Keplera, co jest grane?
Halo?
Cześć, Trish. Możemy zaprosić na dzisiejsze spotkanie Simpson?
Dziś cały dzień spędza na lotnisku.
No tak, lotnisko.
Lotnisko. O Boże.
Jaka ma być prędkość przy starcie?
- Nie zdradzam swoich sekretów. - 135 węzłów.
7-2-3, możesz startować.
- O wszechświecie. - Dawaj, Flamingu.
Przepraszam.
Simpson, dawaj!
Szybciej!
W porządku. Mamy 60, 80. 110, zacznij ciągnąć.
I 135. Teraz! Simpson, teraz!
Nie. Nie umiem latać!
Tak.
Lecimy.
Jest pięknie.
- Epicko! - Trzymaj nos w górze, Flamingu.
W górę. Tak jest.
Dawaj. Przerwijcie to!
Tu wicedyrektor Logan O'Leary. Połącz mnie z kapitanem Elvisem.
Przyjęłam. Łączę z Elvisem.
Rex! Tu Logan.
Logan!
Właśnie trwa nasza lekcja.
Ona nie umie latać.
Właśnie lecę.
Ona nie jest pilotem ani inżynierem przemysłowym.
Jestem dość pewien, że ma sfałszowane CV.
- Wiedziałam. - Nie.
Jest barmanką ze średnim wykształceniem.
Jej koleżanka udawała sześć różnych...
Dała jej sześć różnych referencji!
Barmanka?
Przypominam, że to nie ja pilotuję ten samolot.
Ona nas pozabija. Próbowałam wam to powiedzieć.
Simpson.
Musisz wylądować.
Nie porywaj mnie.
Zacząłem spotykać się z kimś nowym i może coś z tego będzie.
To fajnie, że kogoś poznałeś.
Tak.
Trudno jest wylądować tym czymś?
Gramy dalej?
Pociągnę.
Dobra, teraz opuść podwozie.
U góry po prawej.
Mam.
Dobra. Teraz przyspiesz do 200 węzłów.
Przyspieszyć?
Tak. Dobrze.
Skręć w prawo. Czterdzieści pięć stopni.
Zakręt! I nos do góry!
Nos w górze, aż będzie 155 węzłów!
Dobrze... Czekaj! Zwolnij.
Dobrze! A teraz nos w dół!
W dół! Dobra. I silnik na bieg jałowy.
Nie! Hamuj, hamuj!
Dziękuję, Boże.
W sumie szkoda cię, Flamingu, bo to było pierwszorzędne lądowanie.
Dziękuję.
Przepraszam. Nie chciałam nikogo skrzywdzić.
Nie wiem, jakie będą tego konsekwencje.
Nie próbuj uciekać.
Bez obaw. Nigdy już nie opuszczę Florydy.
Przepraszam, Rex.
To wszystko nasza wina.
Widzę, że nie chcesz gadać.
Chcę ci tylko powiedzieć, że twoja mama nie lubiła kłamstw.
Wiem.
Ale takie kreatywne podejście do prawdy
odziedziczyłaś po mnie,
nie mogę się czepiać.
Pomińmy na chwilę kłamstwa.
Odniosłaś sukces.
Bawiłaś się w astronautkę z profesjonalistami i byłaś świetna.
Bo jesteś piekielnie bystra i zawzięta.
Odesłali cię, trudno.
Ale wiedz, że twoja mama...
nie chciałaby widzieć, jak znów gaśniesz.
Idź i dziel się swoim darem ze światem, Rexxie. Świat tego potrzebuje.
Dzięki, tato.
Mecz leci.
8 MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Astronauci na pokładzie, dobre łącze.
Zostało 25 sekund.
Dwadzieścia sekund.
Piętnaście sekund. Systemy wewnętrzne aktywowane.
Dwanaście, jedenaście, dziesięć, dziewięć, rozpoczyna się sekwencja zapłonu.
Sześć, pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden.
Zero, wszystkie silniki pracują, start.
Odlot.
Powodzenia, astronocniki.
Hardkor!
Co ona powiedziała?
Niejasne.
„Hardkor”.
Powiedziała: „Hardkor”.
Zabrzmiała jak Simpson.
Ty jesteś tą astronautką?
Polać ci jeszcze, Lucas?
Coś się dzieje na stacji kosmicznej! Patrz.
„USZKODZONA ŚLUZA POWIETRZNA UWIĘZIŁA ASTRONAUTÓW.
KONFERENCJA NASA NA ŻYWO”.
Gdzie pilot? Hej, ty! Daj mi to.
RUDOLF BOLTON SZEF BIURA ASTRONAUTÓW
Tuż po przybyciu załogi
w stację uderzyła chmura mikrometeorytów.
Meteoryty zakłóciły ładowanie czterech z ośmiu akumulatorów.
Zgodnie z protokołem astronauci
powinni wykonać spacer kosmiczny i naprawić panele.
Jednak amerykańscy astronauci nie mogą opuścić stacji kosmicznej.
Inny meteoryt zerwał osłonę termiczną z Modułu Columbus,
a odłamki utknęły w śluzie powietrznej Quest,
blokując właz wyjściowy.
Jasny gwint.
To obrazy z naszej kamery nad stacją kosmiczną.
STACJA KOSMICZNA USZKODZONA
Bez systemu dystrybucji energii
stacja kosmiczna straci zasilanie w ciągu 72 godzin.
Bez prądu w kosmosie. Będą palić świeczki! Ale jazda!
Brak prądu w kosmosie oznacza, że zamarzną albo się uduszą!
Wszyscy umrą!
Może powinieneś przeczytać jakąś książkę naukową, stary.
Pewnie tak.
Rakieta NASA dotrze za 15 godzin,
zwracamy się z prośbą do naszych partnerów o pomoc w misji ratunkowej.
Nie ustajemy w rozwiązywaniu problemu i proszę was
o modlitwę za tych wspaniałych Amerykanów.
JAK OCHRONIĆ MANATY
Jadę do Centrum Lotów.
Tweetuj do NASA, żeby mnie wpuścili! Ja przedzwonię do Spencera.
Obawiam się, że to nic nie da.
Ale będziemy próbować na wszystkich frontach.
Dasz radę, doktor Simpson!
Dziękuję, doktor Yang.
OŚRODEK LOTNICZYCH WYZWAŃ
- Chodzi o bezpieczeństwo międzynarodowe! - Wszyscy tak mówią.
Mogę panu coś pokazać? Mam to w bagażniku.
To też mówią?
Pewnie tak, co?
Wiele osób przeszukujemy przy wejściu.
Widziałem już wszystko. Ale to musicie zobaczyć.
- Pam... - Nie.
Oszalałeś, półgłówku?
Nie znasz białych? Oni zawsze to samo.
Trzeba użyć ramienia ERA.
Ktoś musi się go uczepić, by zbliżyć się i użyć tego!
Napownicy!
Masz pięć minut. W kajdankach.
Nasi nie mogą wyjść i naprawić włazu ani paneli.
Trzeba wysłać kogoś innego.
Jedna osoba podejdzie do punktu zaczepienia liny
i dojdzie po ramieniu do włazu.
Wtedy przyda się napownica.
Zrobi kolejny punkt zaczepienia dla wciągarki
i z jej pomocą usunie odłamki.
Co zrobi i czym?
- Przetestujmy to. - Co?
- Przetestujmy to. - Wyślijcie mnie.
Nie.
- Słuchajcie! - Wykluczone!
To może zadziałać.
Może.
Albo nie.
Więc wyślijcie kogoś zapasowego!
Jak najszybciej.
Jedziecie już na zasilaniu awaryjnym,
a bez paneli słonecznych
prąd niedługo się skończy.
Dam radę. Ale będę potrzebować pomocy.
To urocze. Wczuwasz się, jakbyś myślała, że się zgodzimy.
„Potrzebuję pomocy”.
Tak, sfałszowałam CV.
To prawda.
A dla niektórych prawda jest bardzo ważna.
Niektórzy...
Niektórzy z nas poświęcili temu całe życie.
Wiem.
Ale wiem też, że jestem naprawdę dobra w te klocki.
W rozwiązywaniu dużych problemów.
To fizyka stosowana, inżynieria przemysłowa,
sprzątanie bałaganu, żeby moi przyjaciele mogli wrócić do domu.
Jest problem. Sojuz jest w Uzbekistanie.
Dotarcie tam zajmie ci 13 godzin.
Nie ma sprawy. Mam już podwózkę.
Toddrick Spencer.
Znamy się i jest chętny do pomocy.
Ale tylko jeśli będę kapitanką Rakiety Toddrick.
Mam już drugiego pilota.
Jak brzmi czwarta zasada Newtona?
Nie ma czwartej.
„Kobieta w ruchu pozostanie w ruchu bez względu na twoje obawy”.
Pięć, cztery, trzy...
dwa, jeden.
Zero. Zapłon.
Start.
Za bohaterkę!
I za mnie, pociągającą za sznurki jej przeznaczenia!
Tak jest!
TRWA MISJA RATUNKOWA
Rakieta Toddrick 1 wyruszyła na misję.
Zadokuje w stacji kosmicznej,
w której uwięzieni astronauci tracą zasilanie.
Jestem z ciebie dumny!
Tylko wróć.
To dzięki mnie.
Totalnie dzięki tobie.
Jako dzieci marzymy o tym,
żeby dostać pierwszą pracę.
Toddrick 1, dokowanie zakończone.
Ale okazuje się, że ta praca jest do bani.
Podróż w kosmos jest totalnym przeciwieństwem.
Simpson, odbiór?
Odbiór.
Kocham to miejsce.
Simpson, jesteś gotowa na skok do punktu zaczepienia?
Tak.
To mi przypomina, jak włamałam się do Mar-a-Lago, żeby uwolnić łabędzie.
Tara, gdybyś to widziała.
Wpuścili mnie do NASA bez kontroli.
Słucham?
Gwendolyn wzięła głęboki oddech.
Tak, została uwięziona na wrogiej planecie.
Ale żyła.
Czuła, że żyje.
To mały krok dla Rex, ale wielki dla Florydy.
Jest dokładnie jak wtedy.
Czego potrzebujesz, Simpson?
Margarity mango z chili i limonką, bez soli.
Stawiam, że po dniu na stacji
zrobi maszynę do sorbetów działającą w stanie nieważkości.
Koleś wygląda lepiej niż brzmi.
Toddrick, cześć. Jestem wicedyrektorem ds. operacyjnych, Logan O'Leary.
Rozmawialiśmy.
Dziękuję.
Wszystko dla Rex.
W porządku.
Dajesz, Simpson.
Powoli i spokojnie.
Przypięłam się.
Dobra robota.
Kontrola misji, kto został przysłany na misję ratunkową?
Ja!
Nie!
Nie ona! Dlaczego ona?
Rex, jeśli mnie zabijesz,
będę cię prześladować przez całą wieczność
i będę w tym doskonała, bo ja to ja!
Przyjęłam.
Dobra.
Jaki masz plan, Simpson?
Wiecie, co to napownica?
- Dobra... - Żartujesz?
Słuchajcie.
Wiem, że trochę minie, zanim znów mi zaufacie.
I pewnie mi nie wierzycie, ale...
Kocham was i nie dam wam tu zginąć.
Odłamki się ruszają. To działa.
Chwila, chyba utknęło.
Kurde mol.
Dam radę.
To mi wygląda znajomo.
Opanuj tego aligatora.
- Dawaj, dziewczyno! - Jedziesz, Simpson!
Bo jesteś hardkorem!
KOBIETA Z FLORYDY W KOSMOSIE
Dawaj, Rexie.
Szacunek.
Gotowe!
Jak sytuacja?
Szczelne!
Śluza Quest działa!
Rex!
- Nie! - Nie!
O nie!
Nic mi nie jest.
Udało się!
- Ale masz córkę, człowieku. - No, mam.
To moja rakieta, ale to twoja chwila, Rex. Wszystko dzięki tobie.
I trochę dzięki mnie, ale głównie tobie.
Świetna robota, astronocniku.
„Astronocniku”?
Zajebioza.
Zabierzmy ich stąd.
Vislowski...
daj jej chwilę, zanim ją odbierzesz.
Tak jest.
Udało się, mamo.
Dawaj!
- Jest! - Gol!
Rex, jesteś porąbana.
Ta porąbana laska nas uratowała.
Ktoś musiał.
Chcę wracać do rodziny.
Stacy, weź! Pomogę ci się zabawić.
Grace, daj głośniej.
Robi się.
Astronocniki rocznik 2023 nie spoczęły na laurach.
Wiadomo.
ROCZNIK 2023
Dr Stacy miała duchowe objawienie na spacerze kosmicznym.
Jesteśmy pyłem gwiezdnym.
Teraz nazywamy ją „dr Jedna Miłość”.
RAZ ASTRONAUTA ZAWSZE ASTRONAUTA
Grace została senatorką i pilnuje, by badania kosmiczne były finansowane.
Kapitan Jack spędził ponad rok na ISS.
Wyjdziesz za mnie?
Jako pierwszy oświadczył się z kosmosu.
Zastanowię się.
SZKOLENIE
Miriam szkoli kolejne astronocniki.
Nie minęły wymagane dwie godziny.
Gdzie ona jest? Słyszę ją w głowie.
U mnie to doświadczenie zmieniło wszystko.
I mega się tym jaram!
Vi i ja jesteśmy astronautkami w firmie Toddricka!
GALAKTYCZNY SORBET
Tworzymy nowe wynalazki do użytku w kosmosie.
Mam zarąbistego chłopaka.
Dwa słowa. „Brytyjczyk” i „okulary”.
I znalazłam sposób, by dzielić się tym, co potrafię.
Tak jak chciała mama.
Jestem!
OBÓZ KADETÓW KOSMICZNYCH
- Dyrektor Vislowski. - Dyrektor Simpson.
By zainspirować kolejne dzieciaki takie jak my...
Obóz kosmiczny!
Nasze hasła?
Goń za marzeniami!
Wytrwaj!
Przyjaciele to tajna broń!
Jesteś hardkorem!
Tak jest! A teraz ruszajcie szukać skarbu!
- Jazda! - Robię zdjęcia!
Nadine jest naszą szefową ds. reklamy.
I będą mieli drugie dziecko!
Obyście znaleźli coś fajnego. Nie mogę oddychać!
Mam pytanie.
Wszechświat zawsze jest w doskonałej równowadze, prawda?
A dodatnia energia rozszerzania się wszechświata
jest zerowana przez ujemną energię grawitacji.
- Brzmi chamsko, ale OK. - Mów dalej.
Myślicie, że skoro wszystko we wszechświecie,
aż do najmniejszej cząstki, musi być w równowadze...
Myślicie, że gdy impreza się kończy, zaraz zaczyna się nowa?
Nauczyłam się, że trzeba w siebie wierzyć i zaryzykować.
Zrobić wielki krok. Spróbujcie, zajdziecie daleko.
W naprawdę piękne miejsce.
MIEJ WIELKIE MARZENIA NIE PODDAWAJ SIĘ
Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska