Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Mamma!
- Við viljum bara syngja til sjö. - Sjáum til.
Bara í korter.
Gerðu það bara. Af hverju ertu í uppnámi?
Bíddu þar til þau byrja.
- Tilbúin? - Gott kvöld, pabbi!
Við höfum saknað þín,
svo við æfðum sýningu með lögum og ljóðum.
En fyrst vil ég kynna þig fyrir vini.
Mamma gaf mér páfagauk í afmælisgjöf.
Hún heitir Kira og hún er óþekk.
Hún er ekki vön okkur enn. Sjáðu.
Pabbi, ég ætla að syngja spænskt lag fyrir þig.
Það heitir Canción para Ana.
Fyrir 25 árum, fór pabbi erlendis að vinna.
Við áttum samskipti í gegnum spólur sem fóru til Ítalíu með rútu.
Eftir að hann fór, var loks rólegt heima.
Ég vil sýna þér eitt sem ég lærði í leiklist, pabbi.
Valerica lærði það líka.
- Lítill kisi. - Mjá, mjá!
Hér er mjólk handa þér.
- Og voffi, líka... - Voff, voff!
Ég flutti líka út þegar ég var 18 til að verða blaðakona
og samskipti okkar urðu enn sjaldgæfari.
Er hann hringdi, fann ég þunga í brjósti,
eins og eitthvað slæmt væri að fara að gerast.
Til að lifa án ótta, forðaðist ég hann eins og ég gat.
Svo fékk ég skilaboð frá honum sem vöktu áhyggjur mínar.
Sjáðu, Lina, svona er lífið í Ítalíu.
Hjálpaðu mér, gerðu það.
Pakkaðir þú báðum myndavélunum?
Já.
- Og hljóðnemunum? - Já.
- Þurfum við ljós og þannig? - Nei, við erum tilbúin.
Ertu tilbúin til að hitta hann?
Ég hitti Radu, kærasta minn þegar við unnum saman á fréttastofu.
Ég bað hann um að koma með, þó hann þekkti pabba bara í gegnum sögur.
Ég vildi hafa einhvern sem mér leið öruggri með.
Hr. Pavel, GPS tækið leiddi okkur að brú.
Farið undir brúnna.
Beygið til hægri eftir 100 metra.
Vegurinn heldur áfram, fylgið limgerðinu.
En fallegt, býr pabbi þinn hér?
Já, en þau eru með annan inngang.
Hann er í vinnuálmunni.
Hæ, elskurnar!
- Hvað segirðu? - Hvernig var ferðalagið?
Eruði dauðþreytt?
Hæ, elskan, hvað segirðu?
- Hæ. - Þú ert svo mjó, greyið!
Vá, ólífutré!
Þetta eru plönturnar sem ég sé um.
- Hvað er þetta? - Sítrónu og appelsínutré.
Vá.
Þú sem lítil stelpa?
Já.
Þetta var lokaveisla skólans.
Lokaballið?
Stuttu seinna, fór ég til Bandaríkjanna.
Svo flutti ég til Laşi í Rúmeníu, í háskóla.
Þetta var seinna.
Við bjuggum aldrei saman eftir það.
Sjáðu þarna.
Vá.
- Hann var sjóari þá. - Hann er allt öðruvísi þarna.
Já, nú, hann er eldri.
Þetta er garðurinn minn.
Ég labba hér í gegn daglega á leið til vinnu.
Auðvitað, það er fyrir framan.
Þetta eru vínekrurnar.
Og þarna...
Skógurinn tilheyrir eigendunum líka.
Og þarna höfum við-- Ekki taka trukkinn upp.
- Hvað er hér? - Hér vinn ég.
Ég vil ekki lenda í veseni.
Og hérna...
Þetta er aðalinngangurinn.
Ég má ekki nota hann. Ég sópa bara og slæ grasið.
Ég geri það sem þarf.
Samkomulagið við eigendurnar er
að ég borga ekki leigu gegn því að þrífa og sjá um garðinn.
En ég borga bensín.
Ég sá bíl.
- Ha? - Það fór bíll framhjá.
Ó, það er yfirmaðurinn.
Hann gæti séð okkur. Radu, förum!
Hvað gerðist? Ég skil ekki.
Hún sá bíl.
Við ættum að fara, ég vil ekki að hann sjái okkur taka upp.
Þú hefðir átt að segja mér um leið og þú sást bílinn.
Lagði hann?
- Nei, hann keyrði bara framhjá. - Sástu hann leggja?
Ég veit ekki, pabbi, hann fór bara framhjá.
Bíðum þar til hann fer.
Ég athuga hvort hann sé fyrir aftan.
Pabbi hefur alltaf verið mjög stoltur.
Fyrir hans kynslóð, eru tilfinninga veikleikamerki.
Menn þurfa að vera sterkir og sjálfsöruggir.
Þeir skulu stjórna fjölskyldunni með járnhnefa.
Ekkert samband. - Ekki hjá mér heldur.
Ég athugaði ekki hvort það væri samband.
Hvað kom fyrir þig hér?
Ég skal segja þér eitt.
Fólkið sem kom hingað fyrst,
fólk sem kom á ákveðnum aldri,
þau komu til að vinna.
Svo, auðvitað, er maður kúgaður,
maður er vanvirtur, maður...
Maður er ekkert.
Yfirmaðurinn er mjög strangur.
Hvernig ég held á kústi angrar hann.
←Þú sópar ekki svona! Kallar þú þetta að sópa?"
←Kallarðu þetta að safna rusli? Kallarðu þetta að halda í skaft?"
←Svona þrífur þú ekki, svona skúrar þú ekki."
Hann tuðar yfir öllu.
←Svona labbar maður ekki!" Hvernig á ég að labba?
Eða hann ógnar mér.
Ég er kannski að labba og hann hlær bara að mér.
←Hvernig labb er þetta?"
←Á þínum aldri, geturðu ekki labbað eins og maður?"
Svo fór hann að snúa upp á handlegginn á mér.
Greip í mig og sagði ←Ég gæti rifið þig í tætlur."
Ég fer heim með marbletti.
Ég tók myndir af þeim.
Marblettir á höndum, hálsi...
Stundum lemur hann mig í hausinn, kemur aftan að mér og búmm!
Bara sí svona!
Hvernig gat ég sagt mömmy þinni það,
þér, bróður þínum?
Einu sinni varð það virkilega slæmt.
Mjög slæmt. Hann barði mig!
Hrinti mér, gleraugun duttu af mér.
Sem betur fer brotnuðu þau ekki, þau eru rándýr.
Af hverju fórstu ekki til lögreglunnar eða eitthvað?
Elskan, það er flókið.
Þú getur leitað til þeirra, já, en...
Þú þarft vitni.
Hann sagði við mig, ←Kvartaðu eins og þú vilt."
←Ég hef efni á lögmönnum, ekki þú."
←Sjáum hvernig þú lifir án peninga."
Já, hann misþyrmir mér. Hann gerir það!
Líkamlega, andlega.
Fjárhagslega, líka. Á allan hátt.
Hann misnotar mig og hlær svo.
Þú ert kannski reið við mig, samband okkar er ekki það besta,
þú ert kannski ósátt við mig, en þú hlýtur að hafa...
Hjartað til að hjálpa mér.
Skrifaðu um þetta, taktu upp, svo ég geti losnað.
Ég get ekki meira.
Þú ert sú eina sem ég get...
Ég get ekki meir.
Sem blaðakona, hef ég alltaf leitast við að svipta hulunni af ofbeldi.
Að gefa fólki rödd sem þjáist af höndum annarra.
Ég skrifaði um stríð, pyntaða fanga,
farandsverkamenn, eins og pabba sem voru niðurlægðir og misnotaðir.
Seinna áttaði ég mig á að ég valdi mínar sögur
til að reya að skilja ofbeldið í fjölskyldu minni.
Af hverju meiddi pabbi okkur svona?
Ég veit ekki hvað ég á að gera.
Nú...
Hvað hefðir þú gert ef þetta væri einhver annar?
Hann er að hlusta við hurðina.
Hér, elskan, þetta eru skjölin sem ég hef geymt
síðustu 12 árin sem ég hef unnið fyrir hann.
Hér eru tímarnir sem ég fékk greitt fyrir,
hér eru ógreiddu tímarnir.
Ég varð að skrá þá sér.
því hann borgaði þá sér, sjáðu.
Sjáðu muninn.
Gerðu það, ef þú getur,
hjálpaðu mér.
Eða finndu einhvern sem getur það.
Já, takk. Ég heyri í þér, eigðu góðan dag.
Takk kærlega. Bless.
Hvað er að frétta?
Enginn mun taka málið án sönnunargagna.
Þetta verður falið.
Þetta sést ekki í vasanum.
Ég óttast að yfirmaðurinn sjái þetta.
Það er alltaf hætta á því.
- Þetta er sama módel og þú notaðir. - Í Úkraínu?
Varstu með þetta í töskunni eða undir bolnum?
Undir bolnum. Það er aðeins flóknara.
Það er erfiðara að stjórna myndinni.
Mikilvægir hlutir geta gerst og ef þú nærð þeim ekki á upptöku...
Það kom fyrir mann sem ég þekki.
Þeir söfnuðu myndbandssönnunum sem stóðust ekki fyrir rétti.
Út af slæmri mynd, lélegu hljóði...
Kennum honum á þetta á morgun.
Þetta er aðalhluti myndavélarinnar.
Hafðu þetta í vasanum.
Þetta er linsan.
Hún tekur upp og fer hingað.
- Hérna, sérðu? - Já.
Hérna, til dæmis. Sérðu?
Hún tekur upp í brjósthæð.
Þú kveikir á henni þegar þú heldur að...
Þegar eitthvað gerist.
- Sami takki slekkur. - Ég skil.
Þegar ég er þarna, líður mér eins og...
Eins og veggirnir séu að þrengja að mér, kæfa mig.
Það er skrítið, þetta er svo fallegur staður.
Svo fallegt hús.
- Þú getur hvílt þig í klukkutíma. - Já.
Ekki svara!
Nú?
Guð.
Bíddu bara, hann mun hringja daglega.
Pabbi er með þráhyggju fyrir að vita hvað fólk i kringum hann gerir.
Honum finnst sem hann ráði öllu.
Ég veit ekki hvað er málið...
Hann er stjórnsamur.
- Er hann svona við mömmu þína? - Við alla!
Það má ekki gera neitt án þess að hann viti það.
Til dæmis, vorum við með heimasíma.
Í lok mánaðar, þegar hann fékk reikninginn, vildi hann númeralista,
hvert við hringdum, hversu lengi,
klukkan hvað, dagsetningu.
Hann kom með listann og spurði, ←Hver hringdi í þetta númer?"
Og ég sagði, "Ég hringdi í Mariönu, bekkjarsystur mína."
←Hvað gátuð þið talað um í 23 mínútur?" Ég vissi að ekki.
Ég vissi það ekki! ←Hvar varstu?"
←Leiklist kláraðist hálf þrjú. Af hverju komstu klukkan þrjú?"
←Það tekur 10 mínútur að labba úr skólanum."
Og?
Stundum ert þú eins.
Ekki svona, trúðu mér.
Ég er ekki svona, Radu.
Ég meina bara, stundum...
Ef ég væri svona, værir þú ekki með mér.
Myndir þú þola það?
Þú ferð, hringir ekki, talar ekkert við mig.
- Ég veit þú vilt ekki vita. - Nei, rétt.
Það er málið, ég...
Ég gef þér allt frelsi sem ég get,
því ég veit hvernig þetta er.
Seinasti aðili sem sagði að ég væri eins og pabbi
var fyrrverandi maðurinn minn, sem fór fimm mánuðum eftir giftingu.
Þá fattaði ég að ofbeldi pabba hafði alltaf verið hluti af mér,
eins og ósýnileg hendi.
Af ótta við að særast, særði ég fólkið sem ég elskaði.
Til að losna frá ofbeldinu, varð að ég að leggjast í sjálfskoðun.
Ef ég hefði ekki gert það, gæti ég ekki hjálpað pabba.
Þarna er hann.
Þarna kemur yfirmaðurinn.
Þú færð greitt fyrir tíma.
En þú...
Já, en...
Eru þeir að tala um peninga?
Hann er að borga honum.
Hann tekur út veskið.
Trecentosessantuno.
- Hvað er þetta? - 361 evra.
Hann gaf honum eina evru.
Þetta er sönnunin! Óskráð kaup!
Þetta er mikilvægt, ég vil merkja þetta.
Þetta er frá stéttarfélaginu.
Þetta eru skráðu tímarnir hans.
Á þeirra skrá.
Svo eru tímarnir sem pabbi vann í raun.
Og munurinn.
Hér eru yfirvinnutímarnir.
Það voru ekki greidd gjöld af þessu.
Lífeyrissjóðsgreiðslur.
Það ætti að vera auðvelt að sanna þetta.
Hann pakkaði milljón vínflöskum
með tveimur öðrum á fjórum tímum á dag?
Ég vil skoða aðra skrá.
Hæ, litla mín, Lina.
Ég vil tala við þig í dag.
Ég vildi segja hluti sem ég gat aldrei sagt.
Stundum er ég þunglyndur, ég vil að þú vitir það.
Ég er maður, en ég er ekki gerður úr stáli.
Oft...
Oft líður mér mjög, mjög illa,
og satt best að segja, get ég ekki hringt í þig þá.
Ég gæti farið að gráta.
Þú varst lítil, ég talaði varla við þig og mamma þín vissi af hverju.
Ég fékk bara kökk í hálsinn.
Ég gat ekki talað án þess að tárast
og fá kökk í hálsinn.
Þannig ég varð að hætta áður en þú sæir það.
Ég held við ættum að fyrirgefa hvort öðru
fyrir hluti sem við gerðum í fortíðinni.
Pabbi þinn...
Hann elskar þig og óskar þér alls hins besta.
Alla ævi hef ég beðið eftir að pabbi segi þetta.
Sýni mér, á sinn eiginn hátt, að hann elski mig.
Hans tilraun til sátta kemur er nýtt líf vex innra með mér.
- Sérðu kynið? - Ég athugaði ekki.
Komumst að því saman.
Já, þetta er stúlka.
Sjáðu hér.
Hér eru lappirnar, hnén og iljarnar.
Ein, tvær.
- Er þetta fótleggur? - Já, læri.
Sjáðu, lifrin, maginn, hryggurinn.
Skilaboðin frá pabba og barnið
láta mig sjá fortíðina í öðru ljói, óvænt ljós.
Ég vil fara aftur til Moldóvu, þaðan sem ég flúði,
til að skilja hvaðan ofbeldið innan fjölskyldunnar kemur.
Sýndu honum einkunnirnar.
Skólatöskuna sem hann sendi, líka.
Óttinn við pabba er sú tilfinning sem ég man best eftir úr æsku.
Óttinn við að vera laminn því það var drasl heima.
Þegar ég fékk lélegar einkunnir.
Þegar við systurnar og mamma vorum ekki fullkomnar.
Pabbi!
Sjáðu.
Ég fékk 10 fyrr ljóðið sem ég las fyrir þig.
Fyrir viku fékk ég níu.
Vonandi ertu ánægður.
Þetta er taskan sem þú sendir. Hún rifnaði aðeins hér.
Mér finnst hún flott, ég vona að hún endist lengi.
Þetta er annað árið sem ég nota hana.
Ég fór til Ítalíu til að hjálpa honum, en það minnti mig á
að hann er ekki alltaf fórnarlamb.
Segðu mér.
Hvað gerði ég til að verðskulda barsmíðar?
Hvað gerðu systur mínar?
Kallarðu þetta ←barsmíðar"?
Þú flengdir okkur með belti!
Síðast þegar þú barðir mig reyndi ég að verja mig.
Það var bara ti að hræða þig!
Er eðlilegt að hræða börn með barsmíðum?
Í stað þess að útskýra rólega, segja,
←Þetta er rangt, ef þú gerir svona, gerist þetta."
Ég spyr aftur.
Skildir þú aldrei að ég vann fjögur störf
til að eiga fyrir mat?
Þú heldur að ég hafi haft tíma til að spjalla,
tveir tímar í útskýringar við hverja dóttur?
Til hvers reyndum við svona á okkur,
stóðum okkur vel í skóla, fengum verðlaun,
ef þér finnst þú ekki eiga neitt skilið?
Bara til að sanna að þú sért einhvers virði?
Af hverju? Ef þér líður ömurlega?
Hvaðan heldurðu að þessar tilfinningar mínar koma?
Ég vil skilja hvernig þú getur horft á fimm, sex, 12 ára barn,
og lamið það.
Kannski munt þú aldrei skilja.
Ég vil skilja, því ég vil ekki gera það sama.
Gott, en þú hlustar ekki á mig.
Ég er að hlusta.
Mín kynslóð hugsaði aldrei með kala til foreldra sinna!
Við vissum að svona væri lífið!
Aðrir sem ég þekki gerðu það sama,
ekki væla þeirrra börn!
Þú veist það ekki.
Nei, en ég er að segja þér það.
Ég man þetta. Ég snerti þig varla, af og til.
Veistu hvað þetta var vont?
Ég er þreytt á að berjast gegn þessu.
Þunglyndið mitt, vandamálin mín. Stundum fæ ég nóg af sjálfri mér!
Af sjálfri mér!
Auðvitað fá aðrir nóg af mér líka.
MOLDÓVA
Ég skammaðist mín svo.
Ég man hversu yfirþyrmandi skömmin var.
Eftir að hann öskraði eða lamdi okkur, eða reifst við mömmu.
Ég vildi ekki að neinn myndi sjá mig.
Ef ég fór út,
vonaði ég að enginn myndi nefna það.
Látum eins og ekkert hafi gerst.
Nú sé ég að hurðin er eins.
Þetta er hurðin úr æsku minni.
Sjá þig, systa, þú ert svo falleg!
Þetta er uppáhalds myndin mín af þér.
Mér fannst þú alltaf þroskaðri en ég.
Kannski tilfinningalega.
Já, ég fann það líka,
en það var því ég var verndaðari.
Þú átt fleiri slæmar minningar en ég.
Ég man þetta ekki svo vel,
en þú sagðir mér alltaf frá.
Ég man að það versnaði seinna, þegar við fluttum hingað.
Við grétum öll kvöld inni í herbergi.
Meira að segja þegar við tvær rifumst,
grétum við á öxl hvor annarar.
Við þurftum hvor aðra, svo við urðum að sættast.
- Manstu? - Já.
Við fórum að sofa reiðar út í hvora aðra,
en þegar mamma og pabbi rifust, eða, pabbi reifst við hana,
þegar pabbi meiddi mömmu,
gerðum við vopnahlé.
Það hjálpaði okkur að tengjast betur.
100 prósent.
Það var...
- Við tengdumst yfir reiði. - Já.
Við vorum þær einu sem vissu hvað gerðist.
Enginn hefði skilið það.
Mamma var alltaf leið, það braut í mér hjartað.
Þegar ég var sex ára,
ýtti pabbi henni á svalahurðina í eldhúsinu.
Glerbrotin skáru hana og kjóllinn hennar var útataður í blóði.
Ég greip litlu systir mína,
og við földum okkur undir rúmi.
Við báðum, eins og oft áður, um að missa hana ekki.
Þú litar það lóðrétt.
Já, ég veit.
Ég hef litað það áður, bara ekki lengi.
Já.
Ég er heppin að eiga þrjár dætur sem lita mig.
Ég hef gert það sjálf líka.
- Gastu það? - Já, við spegil.
Ég vona það besta með hnakkann, en...
það virkar.
Þegar ég greindist með krabbamein,
hélt ég að þessu væri lokið.
Systir mín dó úr krabba, ég hélt að minn tími væri kominn.
- Hélstu það? - Já.
Ég labbaði um göturnar, leit í kringum mig eins og
ég væri að sjá tréin í síðasta skipti.
En...
Guð er góður, ég læknaðist.
Krabbameinið var farið.
Eftir það, breyttist þú.
Já, lífsviðhorf mitt breyttist.
Ég hugsaði, eftir að ég gekk í gegnum þetta,
það er ekki þess virði að ver ströng við sjálfa mig.
Ég ákvað að vera frjálsari.
Að leyfa mér hluti sem ég hafði ekki gert áður.
Að hafa mína skoðun, ekki gera alltaf það sem pabbi þinn vildi.
Ég hef rétt á því.
Að segja og hugsa eitthvað annað.
Áður var ég eins og barn, einföld, dreymin.
Ég hélt að lífið gerðist bara.
Þannig er það ekki. Þú þarft að vinna að hlutunum.
Þú þarft að hugsa um hluti.
Svona.
Ég er með nýtt andlit.
Takk kærlega, elskan.
- Ertu hrifin? - Já, þetta er fínt.
Nú, þegar ég sé mig, finnst mér ég líta vel út.
- Takk kærlega. - Það var ekkert.
Takk fyrir hjálpina.
Þetta er Pétur hani.
Hann kom alltaf og söng fyrir mig.
- Hann flúði. - Hann gleymdi mér.
Þegar ég keypti hann, blakaði hann vængjunum og söng.
Hann hefur ekki séð mig mikið í vetur.
Nú er myndavélin að taka okkur báðar upp.
Ókei? Ég ætla að sýna þér barnið.
Saknaðir þú mín?
Ég saknaði þín svo mikið.
Ég sá þig í sumar, ekki satt?
- Nei, fyrir ári. - Ég saknaði þín svo!
Það er liðið ár, amma.
Ég man...
Greyið mamma þurfti að safna heimanmundi fyrir fjórar dætur!
Ég var númer fjögur, hún vildi mig ekki. Ég var pabbastelpa.
Ég var alltaf með honum.
Hann kenndi mér að borða. Við áttum enga gaffla.
Hann sagði, ←Hérna, elskan. Gerðu svona!"
←Gríptu matinn og settu hann upp í þig!"
Ég gleymi því aldrei.
- Hvað með bróður þinn? - Ion!
Segðu mér hvernig hann dó.
Hann var í fjórða bekk í Rúmenska tungumálaskólanum.
Við áttum margar kindur.
Hinn bróðir minn, Gheorghe, fór í skólann um morguninn.
Ion fór seinna.
Svo Ion fór með kindurnar út á akur um morguninn,
og beið eftir að Gheorghe tæki við.
Þannig hann var oft seinn í skólann.
Hann var seinn einu sinni, tvisvar...
Ég man eftir kennaranum. Hann var ekki vondur maður.
Hann bara...
Hann reiddist því Ion var annars góður nemandi.
Hann dró hann frá borðinu og fótbraut hann.
Braut hnéð.
Hann dó, að lokum.
Svo...
Fólk reyndi að sannfæra pabba
að kæra kennarann.
Konan hans var kennari í fyrsta bekk.
Pabbi sagði, ←Nei, ég var að jarða son minn."
←Börnin hans ættu að eiga pabba."
Svo hann fyrirgaf honum.
- Er það? - En hann missti Ion litla.
Ég man það enn.
Sjáðu!
Það er vandamál með...
Nóg! Hættu að tala!
Þú veist ekkert, fífl!
Ég brýt þessa flösku á hausnum á þér!
Farðu að vinna!
Ég drep þig!
- Þú sinntir ekki starfinu! - Ég gerði það, þú borgaðir mér ekki!
- Ekki snerta mig! - Ég drep þig!
Ekki vera hér á meðan ég er að vinna!
Þú ert gagnlaus!
Vita gagnlaus!
Þú getur ekki gert neitt!
Vá.
Hvað get ég sagt um daginn?
Yfirmaður minn...
Vinnuveitandi eins og þau segja hér...
Hann réðst á mig af ástæðulausu.
Ég er að reyna að finna einhvern til að fara með mig á spítala.
Ég get ekki keyrt.
Ég get ekki hreyft fótinn.
Ég get ekki einu sinni dregið hann eða snert hann.
Sjáum hvernig þetta fer.
FÉLAG LÖGFRÆÐINGA INNFLYTJENDA
ÍTALÍA
Ókei.
Hann ýtti mér á lyftarann.
Húðinn snerist öll.
Ég fór á spítala.
Hann hefur meitt mig mikið.
Og þar að auki...
Ég er með skjalið. Hann rak mig út.
Hann sagði ←Þú ert klikkaður."
←Ég skal sýna þér klikkað. Ég hendi þér út."
Hann sendi mig í sálræn próf.
Ég var prófaður hér.
Það lætur mig vilja gráta.
Að vera kallaður klikkaður svona...
Hvað gerðist svo?
Ég skal sýna þér, ég er með...
Öll skjöl frá sálfræðingnum og allt.
Ég borgaði sjálfur, hann endurgreiddi aldrei.
Við getum beðið um endurgreiðslu.
Hér er dagatalið, þetta er óskráð yfirvinna!
- Sama og stendur hér? - Nei!
Í lok árs, hendir hann þessu en ég faldi þessi.
Hann gerði þetta allt.
Þess vegna kom ég með þetta.
Það var bara þegar þú komst seinast
sem ég sá sorgina sem þú berð.
Ég hugsaði mikið um það sem þú sagðir mér.
Hvað gerði ég svo rangt?
Hver voru mín mistök?
Ég hélt ég væri að þessu öllu fyrir ykkur.
Því þú sendir peninga og hélst að það væri nóg.
En það er ekki nóg.
Þá, vissi ég ekki hvað fátækt var.
Kærleikur skipti mig meira máli,
að faðma mig, kyssa mig, segjast elska mig, ástríkt heimili.
Fyrirgefðu.
Ég gat ekki sýnt ykkur hversu mikið ég elskaði ykkur.
Ekki á réttan hátt.
Vonandi sérðu að ég hef breyst.
Ég skil að ég gerði mistök.
Ég myndi breyta fortíðinni ef ég gæti.
En ég get það ekki.
Radu, ég ætla að hitta prest. - Má ég koma? Taka nokkur skot?
Ef presturinn leyfir það.
- Halló, Faðir. - Guð blessi þig.
Ég vil eiga við þig orð.
Ég var að vona, fyrst það eru ekki margir hér í dag...
ég er með farg á sálinni.
Næst elsta dóttir mín er Lina.
Hún stóð sig vel í skóla,
en þú veist hversu erfitt er að ráða við börn.
Þau falla auðveldlega í synd.
Hvað á geri ég núna, þegar ég veit að ég breytti rangt?
Ég hafði rangt fyrir mér. Börn þurfa meira frelsi en ég hélt.
Í gegnum menntunina sem þú gafst mér, ströng eða ekki,
ólstu þau vel upp.
Þú hélst þeim frá syndum og slæmum ákvörðunum.
Ef hún kláraði skóla
og náði sínum markmiðum,
kenndir þú henni vel.
Af hverju hefur þú áhyggjur af þessu?
Af hverju hugsar dóttir þín ekki um...
hvernig hún yfirgaf þig?
Það er rangt að álíta foreldra sína seka.
Má ég fara? - Já.
- Takk. - Takk.
Afsakið?
- Vildirðu hitta mig? - Já.
Fyrsta spurning.
Af hverju mættirðu ekki til vinnu?
- Hvenær? - Um daginn.
- Ég er hér! - Það eru lögin!
- Þú áttir að mæta. - Enginn segir mér neitt.
Þú berð ábyrgð á eigin vinnu.
En...
Þú mættir ekki, það er alvarlegt.
En ég...
Ég get rekið þig.
- Bíddu. - Segðu upp!
Ég get það ekki, ég vil það ekki!
Ég hef alltaf viljað vinna, fá ellilífeyri.
Lögin eru skýr. Skrifaðu undir.
Ég skrifa ekki undir neitt. Ég tala við lögmann!
Þetta er nóg. Farðu.
- Nei, en... - Út.
Þú veist ég hef lögmann og þú vilt losna við mig!
Ég er sá sem ræður hér!
- Ég veit. - Ég!
- En þú sagðir aldrei... - Þú hlustar á mig!
Ég vil ekki segja upp!
Allt í lagi. Við sjáum hann fyrir rétti.
Farðu inn. Ég hefst handa.
Lof mér að stilla upp.
Svona. Ég tek þig upp.
Hvað segirðu, amma?
- Hvað segirðu? - Litla stelpan hennar ömmu!
Ég hef stækkað, ha?
- Góð kúla. - Já, sjáðu!
Þegar mamma og Diana voru óléttar var kúlan grennri.
Þegar þær voru óléttar var kúlan grennri.
Auðvitað.
- Þetta er stelpa. - Já.
Kúlan er þannig í laginu.
Strákakúlur eru oddmjórri.
Þetta er stelpa.
- Þarftu hjálp? - Nei!
Ég klára áður en þú kemur.
Vaxa þessir tómatar, mamma?
Þú kemur í sumar og borðar þá.
Sætir og góðir, ekki eins og þeir úr búð.
Lina vill vita hversu oft þú hefur verið gift.
- Þrisvar. - Þrisvar.
Þú giftist pabba ekki í kirkju því hann var Kommi.
Hann trúði ekki á guð.
Hann var...
Hann trúði, en það breytti engu.
Lamdi einhver eiginmanna hennar hana?
Ég veit það ekki. Lamdi einhver þeirra þig?
Nei, hún var undirgefin.
Ég kunni á hann.
Það kom honum á óvart.
Þú varst góður sálfræðingur.
- Þú sást hann var árásargjarn. - Ég var með sálfræðigráðu.
Ég kunni á hann.
Hann sagði nágrönnunum, ←Hvenær ætti ég að lemja hana?"
←Hún er vinnandi þegar ég sofna, hún er vinnandi þegar ég vakna."
Þegar hann var fullur og vildi vesen, lagði ég á borð,
kom með vínglas, gaf honum fótabað...
Hún sýndi honum virðingu.
Ég sagði, ←tölum saman á morgun".
Ertu rugluð?
Síðan þú komst hefur þú gagnrýnt allt.
Ég gerði þetta ekki, ekki þetta.
Því þú notar ekki hausinn!
Ég get það ekki!
Ekki horfa svona á mig.
Hættu þessu.
Þú kvartaðir í krökkunum, þóttist vera fórnarlamb!
Ég talaði aldrei illa um þig við stelpurnar!
Þú drullaðir yfir mig fyrir framan þær.
Allar nætur æsku minnar voru svona, endalaus rifrildi.
Það eina sem ég vildi var að verða stór og fara.
Nú get ég verið hér, þar sem það er sárt,
þar til við komumst öll yfir þetta.
Tökum þetta og vökvum svo.
Taktu þetta með rótum.
- Þetta er blóm. - Af hverju tókstu það?
Af hverju settirðu þau hér?
Þetta eru blóm.
Ekki þetta. Þetta er illgresi.
Settu kertið þangað!
Fyrir minningu þeirra.
Þetta var gott fólk, við erum til vegna þeirra.
Drífðu þig.
Ef ekki væri fyrir ömmu þína, hvað þá?
- Drífðu þig. - Þökk sé henni, fæddist þú.
Hvíli þau í friði.
Afi þinn kom til baka eftir stríð sem breyttur maður.
Hann fékk hreilahristing, það fór illa í hann.
Hann elskaði sterkt áfengi.
- Það deyfði magann. - Já, hann drakk ekki til að njóta.
- Ég var að tala! - Fyrirgefðu.
Svo...
Mamma sá um allt.
Hún bruggaði vínið líka.
Hún gerði í raun allt.
Fann menn fyrir uppskeruna, bruggaði...
Þarftu vagn? Spurðu mömmu. Traktor? Spurðu mömmu.
Verkamann? Mamma þekkir einn.
Pabbi var klæðskeri, góður.
Hann gat búið til hvað sem er.
En sem manneskja?
Hann var góðhjartaður.
Þegar hann drakk, reifst hann við mömmu.
Ef mamma gat þagað,
róaðist hann.
En ef hún gerði það ekki, var hún lamin.
Þegar hún gat, hljóp hún. Þegar hún gat það ekki...
Ef hann náði henni...
Slóust þau, svo jafnaði hann sig og allt var gott aftur.
Ég held þau hafi fyrirgefið hvort öðru.
Ég trúi að sálir þeirra lifi saman friðsamlega núna.
Hvorugt þeirra fór í reiði.
Pabbi hefur dáið með mikla eftirsjá.
Hann grét oft eftir að mamma dó.
Ef einhver minntist á hana, grét hann.
Mamma var ekki langrækin.
Hún hataði hann aldrei.
Þó hann gerði eitthvað rangt, fyrirgaf hún honum.
- Halló? - Af hverju svaraðir þú?
- Þetta er frændi minn. - Þú hefðir ekki átt að svara!
Er það hérna?
Þér að kenna að trufla GPS tækið.
Já, en...
Þegiðu!
Hvað segirðu, bróðir kær?
Hver kenndi þér að keyra svona?
Kanínur!
Ertu að gefa þeim?
Hvernig gengur hjá ykkur?
Hvernig gengur með Tamöru?
Eruði sátt eða enn alltaf að rífast?
Hún sefur í hinu húsinu á meðan börnin eru hér.
Þau eru hér í viku.
- En þegar barnabörnin fara... - Þá sefur hún hér.
Ég hafði áhyggjur af því að þetta væri slæmur tími.
Nei?
- Við erum góð. - Er það?
- Af hverju ekki? - Ég veit ekki.
Hvað var málið með hann?
Stela frænka kallaði hann fylliraft.
Sagði honum að drekka minna.
Hann öskraði að ég hefði átt að standa með honum,
sagðist ekki drekka!
Hvernig get ég sagt að hann drekki ekki ef hann gerir það?
Ég hef fengið nóg. Ég hef verið ein alla ævi.
Hljómar eins og einhver sem við þekkjum.
Sko, Lina.
Ef pabbi þinn hefði verið heima, hefði hún haft það jafn slæmt.
- Mamma og pabbi? - Já.
Ég er viss um að þau hefðu verið verri.
Hvernig lifðuð þið af, þú og mamma?
Kannski er pabbi þinn ekki eins, en minn barði mig,
rak mig út, henti í mig grjóti.
Þegar hann vann á Spáni kom hann með hjákonuna heim.
Það sem hann hefur gert mér!
Af hverju fyrirgafstu honum?
Ég hugsaði að þegar börnin koma aftur heim
og ég eignast barnabörn, mun annar maður ekki elska þau eins.
- Við erum næstum tilbúnir. - Við líka.
Get ég fengið skál?
Dugar þessi?
Þessi? - Já.
Já, þessi!
Ef ég gæti fengið íbúð, jafnvel stúdíó!
- Til hvers? - Ég get ekki búið þarna.
Áttu ekki íbúðina?
Hún er ekki í mínu nafni.
Þú ert farin að gera áætlun.
Það kemur að því að maður verður að setja sjálfa sig fyrst.
Ég fékk nú þegar magasár og krabbamein út af stressi.
Ég vil það ekki aftur.
Ofbeldi er óþægilega algengt hér.
Þegar ég var lítil, var ég varnarlaus gegn því.
Seinna, sem blaðakona reyndi ég að breyta einhverju með skrifum mínum.
Nú skil ég að eini staðurinn þar sem ég get breytt einhverju
er innan minnar eigin fjölskyldu.
Fallega litla stelpan mín.
Þú ert loks komin.
Hinn lögmaðurinn hafði samband við mig
til að sjá hvort við gætum fundið lausn.
Við ræddum saman.
Ég er að tala um greiðslu.
Fyrir yfirvinnuna,
fyrir meðferðina sem þú máttir þola
af höndum yfirmannsins.
Mundu að lögsókn tekur tíma og þarfnast vitna
sem segjast hafa séð yfirmann þinn,
og geta svarið undir eiði,
←Já, ég sá hann vinna frá átta til 20,
líka um helgar."
Svo er það sálfræðilega tjónið.
Við höfum sannanir því þú tókst það upp.
En dómurinn gæti farið
hvernig sem er.
Ég er þreyttur.
Ég er uppgefinn.
Bæði andlega og líkamlega.
Ég vil ljúka þessu á einn eða annan hátt,
frekar á góðan hátt.
Þú þarft að ákveða þig, þetta er erfitt val.
Þetta er löng og flókin saga.
- Áralangt mál. - Já.
Eftir að ganga í gegnum þetta,
er erfitt að segja, ←Gerum samning".
Það sem ég sá í myndböndunum er
bæði líkamlegt og andlegt ofbeldi.
Ég skal loka.
Halló.
Samþykkir þú tilboðið?
- Já. - Fullkomið.
Dregur þú kæruna til baka?
- Já. - Fullkomið.
Guði sé lof að þessu sé lokið.
Lof sé drottni!
Já, þetta er búið.
Flott, við komum heim og fögnum.
Já, við verðum að fagna.
Almennilega.
Það gleður mig að við fengum réttlæti.
Peningurinn tryggir honum auðveldari elli,
og sannfæringu á því að það megi sigrast á illsku.
Ertu að taka upp?
- Gastu ekki sofið? - Nei.
Ég skrifa Linu, hún svaraði rétt eftir að ég sofnaði.
- Ég svaraði... - Of seint!
Það vakti mig og...
- Hvað er þetta? - Næturljós.
Ekki hafa stóra ljósið kveikt.
Hin eru ekki nógu björt og ég næ ekki upp til að skipta.
Ekki tala svona við mig.
Hættu, hugsaðu!
Það gerir mig brjálaðan þegar þú hugsar ekki!
- Þú getur ekkert! - Kannski ekki.
Hvað meinarðu?
Þolinmæði, þolinmæði...
Sama hvað þú reynir, er ekkert nógu gott.
Þú ert alltaf slæm.
Ég hef alltaf óttast það að ég geti ekki verið ein,
að ég muni ekki hafa efni á því.
Svna lætur hann! Ég hef alltaf rangt fyrir mér.
←Af hverju færðir þú þetta hingað?"
←Af hverju gerðir þú þetta?"
Allt er mér að kenna.
Þegar þú elst upp á munaðarleysingjahæli,
hefurðu enga reyslu í lífinu.
Þú veist ekki hvernig fjölskylda á að vera, hvernig pabbar eiga að vera.
Stjúppabbi minn var skrítinn.
Ég átti ekki samleið með mömmu.
Ég missti pabba en átti mömmu.
Svo fluttu þau og ég missti hana líka.
Það var of mikið.
Ég veit, elskan.
Ég lamdi stjúppabba minn einu sinni.
Ég vildi ekki að þú ættir stjúppabba.
Þess vegna fór ég aldrei frá honum.
Þú ferð bráðum, þú átt þitt eigið líf.
Égmun líka taka ákvarðanir.
Já.
Svona, róleg.
Síðan Aster fæddist líður mér, í fyrsta sinn á ævinni,
eins og ég sé í jafnvægi.
Ég er að læra að fóta mig í þessum heimi
þar sem ástin er ekki sár.
Aster!
Sjáðu!
Ég vinn alla daga
svo litla stelpan mín geti verið rólegri en kynslóðirnar á undan.
Ég vil koma upp!
Ég vil sitja hjá þér!
- Pabbi, ég elska þig. - Ég elska þig líka.
Hvað stendur hér?
- Hvað stendur? - Geturðu lesið það?
Það stendur...
Af hverju ertu leið?
Ég segi þér það þegar þú ert stór.
- Af hverju ertu leið? - Þegar þú verður stór.
Segðu mér!
Suma daga verður fólk bara leitt.
En af hverju?
Kysstu mig og allt verður betra.
Svona.
Lestu fyrir mig.
Þýðandi: Ingibjorg Aldis Hilmisdottir Iyuno