Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ladies and gentlemen,
Taylor Tomlinson!
Kumusta, DC?
Anong kalokohan iyon?
Lumabas ako mula sa sahig na parang isang Jonas brother.
Alam kong kakatuwa iyon, at ideya ko 'yon!
Sobrang nahihiya ako kaya naisip ko 'yon,
pero wala na kong magawa pagdating namin
para palitan 'yon dahil trinabaho iyon ng mga tao.
At ang ayos nang pagpapaandar.
Sabi ko, "Pwede sigurong kalimutan na natin 'to?"
Sabi nila, "Isang linggo ito ng buhay namin, kaya..."
Alam kong katangahan iyon.
Salamat pinagbigyan n'yo ako.
Kumusta, DC?
Maraming salamat sa inyo.
Magpapakatotoo ako, ang ganda ng career ko ngayon.
Ito...
Ito ang huling gabi ng pinakamalaking tour ko.
Ikatlong Netflix special ko ngayon.
At kamakailan lang, may gumagamit ng pangalan at litrato ko sa dating app.
Ako 'yon. Ako ang may gawa no'n.
Nakipaghiwalay ako, nag-dating app.
Dahil sinabihan ako ng mga kaibigan kong kasal.
Kung single ka, ayaw ng mga kaibigan mong kasal na maging masaya ka.
Gusto nila gumamit ka ng apps.
kasi mukhang masaya 'yon at 'di sila pwede do'n.
Gusto nilang tumayo sa likod mo na parang bata sa arcade
na walang mga barya.
Habang sumasabak ka do'n.
"Sa kaliwa, sa kanan!" Ikaw naman, "Gusto n'yo ba?"
Tapos sila, "Gustong-gusto."
"Pero ako ang may high score, kaya di patas."
Ayaw ng mga may asawa ng mga kaibigan na may asawa.
Sorry. Nasa harap pa kayo. Two-income household.
Wala nang may gusto pa ng mga kaibigang may asawa, okay?
Ang boring ng buhay n'yo.
Masaya ako para sa 'yo. Sino'ng masaya ang buhay?
Kaming single, naroon kami, nagkakamali,
Karaniwan ay kay Trevor.
Tanong mo sa may asawa kung ano'ng ginawa nila?
"Ano'ng ginawa n'yo?"
"Nagising na lang na katabi ulit ang soulmate ko."
Tanong mo sa single, "Ano'ng ginawa mo?"
Sasabihin nila, "Nagising sa mababaw na libingan!"
"Ba't mo ipinagmamalaki? Nag-sex ka sa libingan?"
Sila naman, "Ba't mo naisip na naghukay kami?"
May kaibigan ba kayong single na akala niya hot at fun siya,
pero madalas nasa bingit siya ng panganib?
Tuwing may dating story siya, maiisip mo, "Diyos ko, sige."
"Di kami nanghuhusga,
pero baka pwedeng i-share mo palagi kung nasaan ka."
May kaibigan akong gano'n.
Linggo-linggo, nakakatakot ang mga kwento niya.
"Ang hot ng Friday date ko."
"Nakipaghalikan ako sa bar. Sexy."
"Sabi niya, 'May ipapakita ako.' Dinala ako sa eskinita."
"Inilabas niya ang malaking... baril."
"Tinutukan ako. 'Phone, susi, at wallet mo.'
Ang kinky. Masayang subukan. Di ba?"
"Hinampas niya ako. At nagising ako na duguan. "Nakisakay ako pauwi."
"Diyos ko, isa akong Samantha."
Sabi namin, "Tingin namin, ninakawan ka, babe."
Sabi niya, "Ha? Ang manang n'yo."
"Tatawag siya."
"Nasa kanya ang phone ko."
"Makikilala n'yo siya. Iba siya."
Sabi namin, "Hindi, naloko ka niya."
Grabe ang mga kaibigan mo pag nakipag-break ka.
Sinusubukang tumulong.
"Ba't di mo na lang i-date ang sarili mo?"
"Kasi sinabihan mo akong maging mapili. Ano ba?"
Maraming mas maayos kaysa sa akin.
"Bakit di ka magpaka-single ng isang taon?"
"Ba't di mo kayang walang headphones?"
"Dahil lagi mong maiisip ang kamatayan. Mismo."
Iba itong huli.
Ito ang unang breakup ku mula nang mag-Netflix ako.
At bago ang Netflix, supportive ang mga kaibigan ko.
"Sorry. Aayos din ang lahat."
Tapos nakapag-Netflix ako at nakipaghiwalay,
at lahat sila ang sabi, "E...
Nakuha mo ang dream job mo, kaya..."
Tiningnan nila ako at sinabing,
"Di mo pwedeng makuha lahat, bitch." Lahat!
At nasaktan ako.
Inisip ko, at sabi ko, "Alam n'yo?"
"Ayaw kong makuha ng iba ang lahat. Di pwede.
Kaya laging may Marilyn Monroe documentaries.
Parang. "Malungkot siya."
At tayo naman, "Oo nga."
Walang gustong makuha ng iba lahat.
Kung may soulmate siya, ayaw mong makuha niya ang dream job niya.
Kung nasa kanya ang dream job, bawal umibig.
Kung may dream job at soulmate siya,
kahit papaano, dapat hiwalay ang magulang niya.
Mas gusto kong ulila sila.
Walang gustong makuha ng iba lahat. Noong bata ako, akala ko di pwede.
Akala ko pwedeng hot ka o maganda ang ugali mo.
Akala gano'n ang hatian. Na patas ang buhay.
Gano'n kong nalampasan ang mga pangit na taon.
"Ayos lang na di gano'n kaganda ang hubog ko. Maganda naman ugali ko
at siguradong lalabas din iyon.
"Sasabay sa regla ko at sa sulat ng Hogwarts. Sigurado."
Umabot ako ng grade six,
at nakilala ko si Krista, maganda, nakakatawa, matalino, at mabait.
At noon ako tumigil maniwala sa Diyos.
Pero maraming kaibigan ang nagsabi nito pagkatapos ng breakup ko
at nakonsensya ako.
Dahil alam n'yo. Dream job ko 'to.
Di ako makapaniwala na ikatlo ko na 'to sa Netflix.
Di ako makapaniwala.
Napakaswerte ko sa career ko.
At habang iniisip ko,
sabi ko, "Walang taong nakukuha lahat ng gusto niya."
"Pinagpala ka."
"Magpasalamat ka sa kung anong mayroon ka."
"Walang nakakakuha ng lahat."
Tapos nakita ko si Hugh Jackman sa personal.
"Pwede palang makuha lahat."
"Pero wala nang natira. Binigay na ng Diyos lahat kay Hugh."
Si Hugh Jackman ay isang perpektong tao.
Kakaibang karanasan ang makita siya.
Binago ako nito.
Parang nakita ko ang Grand Canyon. Dapat gawin ng lahat bago sila mamatay.
Isa siyang regalo sa mundo.
Parang Niagara Falls. Pampamilya siya.
Mababasa ka, pero masaya.
Iyon ay...
Ito ang nangyari.
Mga isa't kalahating taon na, nasa New York kami, naglilibot.
Pahinga namin noon mula sa show.
Ako, ang kaibigan kong si Dustin, at asawa niya,
at ilan pa, na masasaya rin
ay nanood ng The Music Man sa Broadway, at naroon si Hugh Jackman.
Maganda ba? Ewan ko.
Pero buong palabas andoon si Hugh Jackman.
Dapat ang pamagat ay
"Nandito si Hugh Jackman. Sino'ng gustong makita siya?"
Ang ganda ng show.
Sa huli, nag-curtain call sila. Nagba-bow sila.
May isang nagsabi na, "Espesyal ang linggong ito,
dahil nag-iipon kami ng pera para sa Broadway Cares."
"Pipirmahan ni Hugh ang isang pares ng gloves na ginamit niya."
"Ibibigay namin sa highest bidder."
Tiningnan ko ang mga kaibigan ko, at sabi ko, "Kasi...
May pera ako."
Sabi nila, "Dito mo gagastusin ang pera mo sa Netflix?"
At sabi ko, "Wala akong pamilya."
"Walang ibang tao dito, at nagpa-braces na ako."
"Kung 'di ko makukuha lahat, kukunin ko ang gloves."
At naisip ko, medyo nakakatawa din.
Dahil tinatanong ka lagi sa TV,
"Saan mo ginamit ang pera? Bagong jacket? Kotse?"
At sabi ko, "Di ba nakakatawa na ang unang mahal na binili ko
ay pares ng basang gloves na sinuot ni Wolverine?"
Parang, "Ano ako, lalaki?" Napakatanga.
Nagsimula akong makipagkompetensya, at ayos lahat.
Dahil walang mawawala at walang umaasa sa akin.
Sobrang galing tapos tatlo na lang kaming natira.
Ako, isang matandang babae,
at pwera biro,
si Jake ng State Farm.
100% totoo lahat 'yon, at alangan akong sabihin
dahil nagtutunog panaginip ang kwento.
Sinusubukan kong kunin ang gloves ni Hugh.
Iniisip ni Jake ng State Farm na kanya na.
"Malas mo, commercial boy. Akin 'yan."
Tapos lumabas si Flo ng Progressive sakay ng kabayo.
Sino 'yon? Si Tony the Tiger na naka-bike.
May dalang pera.
Di mo matatalo si Tony. Mayaman siya.
At ako, ang babae, at si Jake.
Sa tingin ko ang sumunod na nangyari ay alam ni Jake
na mas kailangan namin iyon no'ng babae kaysa sa kanya.
At gaya ng mabuting kapitbahay, umurong si State Farm.
Oo.
Kami na lang ng babae.
Nagbabalikan kami.
Nawalan ata ako ng malay dahil nang magising ako,
nasa halaga na kami na di ko na inayunan mula pa nang college.
At gaya no'ng college, sabi ko, "Kalokohan ito. Di ko matatapos."
Nang sasabihin na, "Once, twice, sold sa babae sa harap."
Humakbang si Hugh Jackman, pinatigil ang auctioneer,
at nagsabing, "Bago 'to matapos, gusto ko lang sabihin,
sobrang naaantig ako sa kabutihan ng audience ngayon."
"Alam n'yo...
May dalawa akong gloves."
"Kung pareho kong pipirmahan,
pagpapantayin ba ng dalawang binibini ang bid nila?"
At tumingin siya sa akin.
Di pa 'ko nagbayard para sa sex...
pero nagbayad ako ng 7,000 dolyar para sa eye contact kay Hugh Jackman.
Salamat sa palakpak. Mahal na biro iyon.
Sabi nila, "Bawas tax 'to."
Sabi ko, "Ayos lang. Sisiguraduhin ko 'yon."
Sana masabi kong, "Para sa charity 'to."
Pero ang totoo, nakalimutan ko na.
Halos di ako nakikinig dahil kausap ko ang glove.
"Pinasok ka ng daliri ni Hugh. Ano'ng pakiramdam?"
"Sobrang banayad."
"Sabi ko na."
Nalalaman ko dito kung sino'ng lumaki sa simbahan
base sa kung sino ang tatawa sa, "May dalawa ako."
Iniisip n'yo, "Binasa ko ang Bibliya."
"Alam ko pag hahatiin na nila ang sanggol."
Di para sa akin ang dating app.
Di ko ata kaya.
May mga may dating apps ba dito?
Okay, mayroon bang di pa nakagamit ng dating app?
Di ako interesado.
Sana di ko na tinanong.
Ang yabang ng mga hiyaw.
Ayaw ko ang bawat segundo no'n.
Kung di n'yo pa nasubukan, ikukuwento ko.
May anim na litrato ka sa bawat profile
na parang di iisang tao.
Tapos uupo ka sa kapehan at hihintayin siya.
Parang, "Sige na, picture number three."
tapos dadating siya at maiisip mo, "Ay, four."
Di ka makaalis.
Uupo ka ng 45 minuto, tumatango at nakangiti,
at alam mong igo-ghost mo 'to.
Parang ikaw si Haley Joel Osment sa The Sixth Sense.
Parang, "Di niya alam na patay na siya."
Nakakaasiwa ang makipag-date, lalo na ang apps.
Ang date do'n ay di parang blind date, pero nearsighted, 'no?
Madali ang unang date. Kakain tapos iinom. Normal.
Tapos biglang, "Masaya 'to. Ulitin natin. Ano'ng gagawin natin?"
Ikaw naman, "Ay, shit. Wala akong libangan at interes."
"Isa lang akong mapagpanggap na tao,
na ginagaya ang isang tao na nakasalubong ko noon."
Tapos uuwi ka at mag-o-online gaya ng talunan.
"Date Ideas, 2023."
Pwedeng mag-bowling.
Nakadaan na kayo sa bowling alley? "Ba't bukas pa 'to?"
Ikalawang date, ganoon.
Pwedeng mag-bowling o mini golf.
Totoo ba ang laser tag?
Para lang kayong church youth groups pag sinusubukan nilang di maghawakan.
"Isintas mo ang bowling shoes, pare."
"Pipili ka sa amin ni Kristo ngayong gabi."
"Ang mga butas na 'to ang pwede."
"Mamili ka ng bola."
Introvert ako, kaya mas mahirap mag-date.
Mas maayos ang mga extrovert.
Gusto n'yo iyon.
Kaya kaya n'yo ang casual sex.
Kung iisipin, sa one-night stand, makikilala mo nang matindi ang isang tao.
Di ko pa nasubukan ang casual sex.
Di ko maintindihan ang mga nasa green rooms
pag pinag-uusapan nila ang road sex.
"Nakipag-sex ako sa babaeng 'to at nawalan ako ng interes pagkatapos."
Sabi ko, "Talaga. Gano'n ang pakiramdam pag tumae ako sa Barnes & Noble."
Di ba? Kasi parang, "Nakuha ko na ang ipinunta ko. Tayo na."
Sila ang masayang kausap.
'Yong mga mahilig sa casual sex, gusto kong naririnig 'yon.
Pag Lunes, tumatawag ako sa kaibigan ko.
"Kumusta naman?"
Tapos siya, "Ayos. Naalala mo ang lalaking 'yon? Ayos ang dirty talk.
"Paanong ayos?"
"Gusto kong tinatawag akong puta."
"Diyos ko."
"Gusto mong matawag na puta sa kama,
e mahal na mahal ka ng magulang mo."
Ayos ang dirty talk kasi di mo pa 'yon naririnig.
Pag tinawag akong puta sa kama, sasabihin ko,
"Ano?"
"Iyan ang tawag sa akin ng tatay ko."
"Palayaw ko 'yon. Magpigil ka, sir."
"Tingnan mo."
"Sex ba ito o Thanksgiving?"
Mag-isip ka.
Gusto kong makarinig ng bago.
Gusto kong marinig na, "Uy. Nagtabi ako ng college fund mo."
"Parang ang nipis ang mga braso mo."
"Natuwa ako sa Netflix special mo."
May daddy issues ako.
Inaayos ko na. Sa therapy. Di sa mga relasyon ko.
Dati itetext ko ang tatay ko at mga ex ko,
"Parang ang pangit ko ngayon. Sino kayang may kasalanan?"
"Discuss."
Grabe ang tawa n'yo. Nag-aalala ako sa inyo.
Madalas para sa 'kin iyon. Ayos lang ba kayo?
Gusto ko kayo. Ang astig n'yo.
May sobrang extrovert akong kaibigan, nagti-threesome siya.
Sabi ko, "Talaga?"
Sabi niya, "Oo. Ikaw?" Sabi ko, "Hindi."
Ayaw ko nga ng may dalawang kasama.
Di pa ko nakaupo sa gitnang upuan sa flight, at nakikipagtalo sa armrest
na parang, "Sana hubad tayo. Ayos 'yon."
Di ko na kayang mag-date ng extrovert.
Nasubukan ko dati. Nagsama kami.
Sa unang linggo, sabi niya, "Mag-aya tayo ng bisita?"
Sabi ko, "Sabihin mo kung ayaw mo 'kong kasama."
"Gusto mo ng bisita? Para saan?"
"Para saan?"
Kung extrovert kang umibig sa introvert,
dapat maintindihan mo, na ang pagkakaroon ng bisita
ay parang pag-aya ng anal.
Tingnan mo mukha namin.
Parang, "Pasensiya na."
"Birthday mo ba?"
Parang ang lala para sa isang Martes.
Mag-isa ako ngayon. Ang saya.
Natutulog ako sa gitna ng kama na parang hari. "Good night, Joffrey."
Sobrang saya.
Akin lahat ng pagkain.
Kakainin ko o kaya masisira.
Kapangyarihan 'yan, DC? Oo.
Pag nabara ko ang banyo, di ko kailangang gawin agad.
Kalayaan 'yon, DC?
Noong kasama ko ang lalaking gusto ko,
"Please, toilet. Wag mong ipaalam na tao ako."
"Pakiusap, lunukin mo ang masamang sikreto ko."
"Alalahanin mo ang kasunduan!"
Ngayon, "Loser kang kubeta, kaya nga may takip!"
"Gusto mong makita ang langit? Magtrabaho ka."
Buong 20s ko takot akong maging single.
Takot akong maging single.
Palipat-lipat ako ng relasyon.
Dahil takot akong mamatay mag-isa.
Ngayon, parang, "Di ako mamamatay mag-isa."
Di ako nagha-hiking mag-isa, okay?
May darating pag namatay ako.
Doktor, mamatay-tao, may makakakita.
Isang taon na akong single,
at ito ang pinaka-kalmadong taon ng buhay ko.
Napakasaya.
Araw-araw paggising, "Walang magpapaiyak sa akin ngayon kundi ako."
Ang saya ng kapayapaan.
Ganito kasi. Di malungkot maging single.
Ang pangit ay ang dating, at pwede mong di gawin 'yon.
Ang dating ang pangit.
'Yong urong-sulong na pag-asa at pagkadismaya.
Para kang laruan sa claw machine,
"Diyos ko, nangyayari na! Hindi pa."
"Diyos ko, heto na."
"Pinagsabi ko na! Nakakahiya."
"Itatabi mo ako para sa iba. Sige"
"Sige lang."
Mabilis ang pagbabago pag tumatanda ka na.
May kaibigan akong di nakausap ng ilang linggo.
Sabi niya, "Nakilala ko ata sa Bumble ang soulmate ko.
'Yon na. Ikakasal na sila sa spring.
Ilang taon kaming nakahiga sa iisang tumpok ng mga laruan.
Pumikit lang ako tapos biglang nasa labas na siya.
"Mangyayari din ito sa iyo!"
Gusto ko ako 'yong neutral na di nagde-date
dahil pag pa-30 ka na, mas masakit na ang mga breakup.
Kalahati sa kaibigan ko engaged,
at kalahati ay nasa pinakamalalang breakup nila.
Kaya kalahati ng tawag sa akin,
"Ikakasal na ako," at kalahati, "Tumatanda na ako!"
Tapos ako, "Magta-Taco Bell ako. Sino'ng may gusto?"
Ang Taco Bell para sa lahat ng okasyon.
Bilang single, wala nang mas sasaya sa panonood sa breakup ng kaibigan.
Ang sama, pero 'yon ang totoo.
May isa na naka-follow pa rin sa social media ng ex niya.
Sinusubukan nilang maging mature. Maling-mali.
Nag-post ang ex niya ng picture nila ng bago niya,
na isang modelo.
Tinawagan namin siya.
Sabi nami, "Kumusta? Nag-online ka na ba?"
"Kasi naisip naming mag-no-screens day."
"Baka pwedeng power down tayo, kumuha ng kumot, pumunta sa bukid."
"Baka pwedeng magbasa ng Bibliya. Ewan ko."
Sabi niya, "Nakita ko na."
Sabi namin, "Ay, huli na kami. Sige. Ayos ka lang?"
Sabi niya, "Hindi, sa totoo lang, sana bakla na lang siya."
Sabi nami, "Ang dami mong problema, Trish.'
"Ba't naman mas maganda iyon?"
"Makinig kayo. Kasi kung iniwan niya ko para sa lalaki,
'Sige, gusto niya lang ng bagay na di ko maibibigay.'"
Sabi namin, "Ah, sige. Medyo... ano... 'no?"
"Hindi!"
"Ang ganda mo, babe."
"Pero parang modelo? Parang ibang..."
"Sige. Kung modelo ka, kami rin sana, di ba?"
"Di ito model squad. Personality squad 'to."
"Iba ang team... na ito."
May isang niloko, na di kapani-paniwala.
Di ka na pwedeng manloko. Di na ito '90s, tanga!
Tinatrack ka na ng phone mo.
Mahuhuli ka. Bibilhan mo ng bulaklak ang side chick mo.
Magtetext ang Bank of America sa asawa mo.
Sasabihin no'n, "Napansin namin na sinusubukang maglambing ni Steve?"
"Parang kahina-hinala iyon."
"Dito sa BOA kasi kilala namin siya."
Kung single ka, mahalagang sumama sa mga kaibigang kasal
Mahalaga ang papel mo.
Gusto kong mag-third wheel sa kanila, kumain, manood ng sine.
Gusto ko pag magkikita kami sa harap ng kainan,
at alam kong nag-away sila sa kotse.
Akala n'yo naitatago n'yo.
Sasabihin n'yo, "Balikan na lang natin mamaya at magsaya muna tayo."
Tapos pawisan, "Uy. Kumusta?'
"Ang saya nito..."
"May tinapay na ba? Dapat dumatin na 'yon."
"Uy, pwedeng humingi ng tinapay?"
"Pahingi ng gagawin para di kami magkasakitan, please?"
"Kumusta? Magkwento ka."
"Ayaw ko siyang tingnan."
Doon mo na ikukwento ang tungkol sa dating.
Maikukuwento mo ang ghosting, catfishing, at deepfake AI porn.
Tapos pagbalik nila sa kotse, sasabihin nila,
"Di ko madalas sabihin, pero nagpapasalamat ako sa 'yo."
Pumunta ka sa pa-BBQ nila.
"Sige. Ano'ng dadalhin?"
"Yelo? Dessert? Perspektibo?"
Alam n'yo ano'ng pinakamaganda sa pagiging single?
'Yon ay ang wala kang ipapakilala sa mga magulang mo.
Nasubukan n'yo na ba?
Di 'to tungkol sa pagpapakilala sa mga mahal mo.
Talaga? Hindi!
Pagpapakita ito sa kapareha mo kung bakit ka masungit minsan.
Tungkol ito sa pagpunta ng karelasyon mo sa pinangyarihan ng krimen.
Para sabihing, "Kita mo? Totoo ang mga kwento."
Ayaw mong magustuhan niya ang mga magulang mo.
Gusto mong maisip nila pag-alis, "Diyos ko."
"Ang mga magulang mo ay..."
"Alam ko."
"Seryoso, babe. Paano...?"
"Di ko alam."
"Mukhang dapat pagbigyan ako ng mga tao pag nagiging bitch ako."
"Mukhang ngayon na nasa atin na ang lahat ng impormasyon,
lumalabas na pwedeng mas baliw ako kung gugustuhin ko."
"Pero nakokontrol ko, at...
deserve kong dumaan sa Target bago umuwi."
"Nang walang time limit."
"At gusto ko ng cart."
"Hindi basket."
Ingat kayo sa pagpapakilala sa magulang n'yo.
Di sila laging umaarteng magulang, di ba?
Ganoon ang akin. Lagi nila akong binibigla pag may ipapakilala ako.
Ginawa ko lahat. Nag-huddle ako sa kotse.
Sabi ko, "Tandaan mo, di mo sila kaibigan."
"Wag mong personalin ang sasabihin nila. Sila ang problema."
"Gusto mong isulat sa kamay mo?"
"Tingnan mo ang tattoo ko pag natakot ka. Tayo na."
Tapos papasok kayo,
handang-handa sa gagawin nila,
tapos iba ang daratnan mo.
At ang ayos nila buong gabi.
Masaya sila, cool, kalmado.
Naka-Hawaiian shirt ang tatay mo. Sobrang kaswal at saya.
Kung ano-anong progresibong sinasabi na di mo pa narinig.
"Gusto mo pa ng beer? Mag-golf tayo minsan."
"Ano nga ulit ang pronouns mo?"
At babaalik ka sa kotse, bumubulong na parang conspiracy theorist.
"Di iyon... at nandoon ako, at alam ko ang nangyari."
"Walang magsasabi kung ano ang di nangyari, alam ko lahat."
Tapos ang boyfriend mo,
"Di ko alam, babe. Ang astig nila."
At masasabi mo lang, "Ugh."
"Hindi.
Di ko alam sino ang mga butiking 'yon,
pero hindi sila ang sumira sa akin."
Pag nakita mo sila ulit, sasabihin nila,
"Gusto ata kami ni Jason." Ikaw, "Alam ko ang ginagawa n'yo."
"Baka gusto kaming makausap ng therapist mo."
"Di na ako makapaghintay na mailibing kayo."
"Pero gusto naming ma-cremate."
"Ikakalat ko ang abo n'yo kung saan di mahahanap ng Diyos!"
"Magkita tayo sa Easter."
Mas maayos din ang therapy pag single ka.
Pag nasa relasyon ka, ang kalahati ng session
ay nasasayang sa mga bagay na ginagawa ng partner mo.
Pag single ka, isang oras 'yon ng linggo mo.
Ang haba no'n. Kailangan mo nang maghanda.
Pagkatapos ng huling breakup ko, may bago akong ideya linggo-linggo.
"Alam mo ang napagtanto ko? 'Yong elementary school ko?
Katapat ng sementeryo."
At siya naman, "Okay. At..."
Sabi ko, "Ewan ko, pero parang may ibig sabihin, di ba?"
"Dala ko ang sangkap. Ikaw ang mag-bake. Di ako doktor."
"Nagmuni-muni ako, may nakita ako na nakakatakot, dinala ko."
"Napakatapang ko. Nasaan ang treat ko?"
"Napakatapang, paboritong kliyente!"
Gusto kong malaman kung ako ang paborito ng therapist ko.
Bawal itanong. Di nila sasabihin. Sinubukan ko.
Ang naisip ko lang na paraan
ay makausap ang isa pa niyang kliyente.
At plano naming tawagan siya
sa weekend.
Na magkahiwalay.
Nang magkasabay...
suicidal.
Tapos titingnan namin kung sino'ng sasagutin niya.
Gusto na naming malaman. Sino na, Dr. S.?
At kung sino'ng manalo, lilipat sa sunod.
Tapos parang brackets.
Parang March Sadness.
Inaayos ko ang anxiety.
'Yon ang focus ko ng ilang taon. Sino'ng may anxiety?
May nagpa-panic attack ba dito?
May nagpa-emergency room na ba para sa anxiety o panic attack?
Mayroon na!
Ano'ng naisip natin? Atake sa puso?
Oo. Darating ka doon, at sasabihin nila, "Inaatake ka ng utak mo."
Makakatulong 'to.
Minsan nagpa-ER ako dahil nakatulog akong may AirPods.
Wala ang isa paggising ko Akala ko nalunok ko.
"Bumalik ka ba kasi sobrang kakatwa iyon?"
Hindi. Tinuloy ko. Nagpatingin ako.
Sana nga matagal na itong nangyari,
pero imposible 'yon dahil sa teknolohiyang kasali.
May problema talaga sa pagtulog.
Bago ang AirPods, natutulog akong may headphones,
nakikinig sa podcast o pelikula, pampakalma.
Bago ang AirPods, may cord ang headphones.
Kaya pag nalunok mo, hihilain mo ito na parang scarf.
Lumabas ang AirPods. 'Yon ang ginamit ko.
Ilang taon na ang nakalipas,
natulog ako na may dalawang AirPod, at nagising na isa na lang,
at naisip ko, "Nalunok ko ang isa."
Parang sanggol o aso.
Kinumbinsi ang kapatid ko na dalhin ako sa ER,
at sinira ang pasko ng lahat.
Nakarating kami sa ER ng bayan,
kung saan kailangang ipaliwanag sa tatlong babae sa frontdesk ang lahat.
Sabi ko, "Malamang normal na ito."
"Pero parang...
baka lang...
di sinasadya
sa pagkakatulog ko...
nalunok ko...
ang AirPod?"
At sabi nila...
"AirPod? Sweetie, ang laki no'n."
"Malalaki 'yon."
"Tingin mo nakalunok ka..."
Sabi ko, "Paano kung wag nating pag-usapan
kung ano ang kaya at di ko kayang lunukin, okay?
Sabi nila, "May pangit no'ng middle school. Halika na."
Dinala nila 'ko sa doktor.
Naghihintay ako.
Di ko alam kung ano ang gagawin ng doktor
kung sakaling nalunok ko ang AirPodd.
Di sila mag-oopera.
Sasabihin nila, "Oo, nasa loob."
"Daan ka sa Taco Bell bago umuwi. Sige."
Taco Bell, para sa lahat ng okasyon.
Di ko alam kung ano'ng pinsala ng AirPod sa akin.
Paano kung may charge pa?
Paano kung makuryente ang bituka ko?
O magpatugtog ng Glee covers at dinig ng lahat?
Sabi ng kapatid ko, "Binura mo na."
"Di lahat. Astig ang iba sa mga 'yon!"
Bago pa 'ko matingnan ng doktor,
tumawag ang isa ko pang kapatid na,
"Uy. Nakita namin sa unan mo."
"Gusto ba ng baliw na umuwi at mag-pancake?"
Nakakahiya.
Gusto kong tumakas kaagad.
Sabi ko, "Tara na."
Sabi ng kapatid ko, "Iisipin nilang may nangyari."
Sabi ko, "May nangyari. Tara na!"
"Emergency exit 'yan."
Sabi ko, "ER 'to. Regular exit 'to. Tara na!"
Ito ang problema ko sa ER.
Pag may anxiety o panic attack ka, do'n ka lang pupunta.
Kaya tingin ko, kailangan ng isa pang pinto
na tinatawag na "Ang Anxiety Room." Ayos ba?
Kaya may ER at AR ka.
Sa ER ka pag nabaril o nasaksak ka. Pag duguan ka.
Sasagot ka ng mga papel dahil mukhang 'yon ang tamang oras.
Tapos sa AR ka pupunta kung parang,
"Di ko alam kung saan ang problema, pero nandito lang 'yon."
"Kunf di kanser ang demonyo, pero kailangang mailabas."
At isang form lang na nakasulat,
"Alam kong malamang ayos lang lahat, pero...
Makati ang mga buto ko. Di ko alam!"
"Kailangan ko lang ng nakaputing coat para sabihing tanga ako."
Alam kong nabanggit ko na may problema ako sa pagtulog.
Please naman, wag n'yo kong i-DM ng articles pagkatapos nito.
Alam kong mabuti ang intensyon, pero promise, nabasa ko na 'yan.
"Three ways sa maayos na pagtulog!"
Pare-pareho lang ang sinasabi nila.
"Mag-spray ng light lavender mist
sa malamig na bahagi ng unan sa takipsilim."
Ano ako, mangkukulam?
"Siguraduhin mong madilim at tahimik sa kwarto mo sa gabi."
"Diyos ko, dapat madilim? Ang tanga ko."
"Natutulog ako sa ilalim ng disco ball. Dahil sa vibes."
"Hindi ko alam!"
"Madilim, tahimik, check. Ayos!"
"Bakit di mo iwan ang cellphone mo sa ibang kwarto sa gabi?"
"Ba't di mo ilagay ang anak mo sa labas?"
Di ko sinasabing ayaw ko sa mga advice. Pagod na lang ako.
Ang tingin ko sa mga 'yon ay tulad sa tingin ng mga lalaki sa porn.
Naisip ko, "Hindi, nakita ko na lahat ng basic."
"Padalhan mo ako ng kakaiba."
Tatanungin ko kayo.
At uunahan ko na. Ayos lang na walang sasagot.
Tinatanong ko ito sa audience. Di ito kakaiba.
Kung sa tingin mo may kakaiba kang tip sa pagtulog na di ko pa narinig,
nabasa ko na lahat, narinig bawat podcast, napanood sa Tiktok.
Tinatanong ko ito sa bawat araw ng tour.
Kung sa tingin mo may kakaiba kang tip sa pagtulog na di ko pa naririnig,
magtaas ka ng kamay.
At pag may nagsabi na, "Nasubukan mo na ba ang Calm meditation app?"
Palalabasin kita.
Ayos lang kung wala.
Mayroon ba? May susubok dito.
Ano iyon?
- Mag-masturbate. - Masturbate?
Bitch, please.
Akala mo di ko pa nasusubukan na mag-masturbate?
Madalas kong gawin iyon. Sunod.
Sige.
Ano pa? Salamat s apaglalaro.
Ano'ng sa 'yo?
Dalawa?
At gagawin nang magkasunod? Sige.
Mag-handstand ka.
Handstand sa pader? Okay. Yoga, hindi.
Mukhang kailangan kong maging mas maganda para dito. Hindi ko kaya.
Sige. Gusto kong marinig ang dulo.
Mag-handstand ka sa pader.
Ilang segundo lang.
Madali lang, magandang cover girl.
Ganito magsalita ang mga hot.
"Mag-handstand ka ng sampung segundo. Walang problema."
Ikaw naman, "Mabigat ang katawan ng iba."
Sige. Pasensya na, sige na.
Dapat nakabaligtad ka.
Matulog kang pabaliktad.
Di ko pa narinig ang handstand, pero narinig ko na 'yong pabaliktad.
Dahil binabago nito ang kama.
Nalilito ang katawan mo. Lituhin mo ang sarili mo. Okay.
Pwede. Kalahati lang ang alam ko.
Sige, ibibigay ko sa 'yo ang kalahati.
May iba pa ba? 'Yong sobrang kakaiba.
Ayos lang kung wala.
Curious lang ako.
Sino'ng nagsabing, "Whoo"?
Sige, ano'ng sa 'yo?
Pakinggan mo siya.
Sino?
Siya.
Pakinggan ko ang kasama mo?
Gusto mo bang nakiwalayan?
O gusto mo siyang mawala?
Para kang, "Available ito."
"Magsalita lang siya nang magsalita. Makakatulog ka rin."
"Dito ang kama."
Wow, okay. Ang saya no'n.
Natunghayan natin ang isang divorce. Ang saya, 'no?
Ngayon lang 'yon nangyari.
Ngayong gabi lang.
"Iuwi mo ang nakakainip na bagay na ito."
Sige. Huli na. Ano'ng mayroon ka?
Makinig ka sa mga tawag ng tao sa kabilang kwarto.
Nakikinig ako sa nanay ko pag kausap ang lola ko...
Nakikinig ka sa... usapan ng iba sa kabilang kwarto?
Nakinig ka sa nanay mo at lola mo?
Na-miss mo ba 'yong sinabi ko na mag-isa ako?
Kahit papaano 'yong huli inalok ako ng lalaki.
"Subukan mong makinig sa usapan sa kabilang kwarto?"
Gagawin ko kung pwede lang.
Masakit sa damdamin ko 'yon.
Sasabihin ko ang pinakamagandang narinig ko.
Mga ilang buwan na 'yon.
May babae sa harapan. "May weird tip ako."
Sabi ko, "Ano?"
"Humihiga ako sa sahig ng kusina ng sampung minuto."
Sabi ko, "Okay. Tapos anong mangyayari?"
Sabi niya, "Babalik ako sa kama. At matutulog."
Ang kawawang babaeng ito ay parang mapang-abusong magulang.
Sabi niya, "Di ka makatulog?"
"Alam mo bang may mga batang walang kama?"
"Dumapa sa malamig na sahig ng sampung minuto."
"Tingnan natin pagkatapos."
At alam n'yo ba?
Sinubukan ko, at gumana.
Gumagana talaga.
Ginagawa ko ito sa sahig ng banyo.
Maraming beses na akong nagka-Covid, pero...
gusto kong maayos anga nxiety ko.
Dahil kung wala 'to, ibang-iba ako.
Grabeng enerhiya ang kinakain ng pag-aalala pa lang.
Di nakakatulong.
Di ka naihanda sa masamang mangyayari.
Sabi ko sa therapist ko, "Alam ko na walang maidudulot ang pag-aalala."
"Ano nga 'yong sabi ng pilosopo? 'Doble ang hirap sa pag-aalala.'"
Sabi niya, "Sino?"
Tiningnan ko. Galing ito sa Harry Potter prequel.
Ang lakas ng loob ko, ginoogle ko sa harap niya.
Sabi niya, "Sino'ng pilosopo?"
Sabi ko, "Newt Scamander. Lintik."
"Isipin mo na lang fortune cookie. Okay na?"
"Ayaw ko nang pag-usapan."
Kung walang anxiety, ibang-iba ang personality ko
dahil marami sa desisyon ko ay base sa takot,
at marami ang di ko nagagawa dahil sa takot.
Paulit-ulit ang pinapanood ko kasi kinakalma ako nito.
Alam ko ang aasahan ko.
Magkakapareho ang dine-date ko kasi alam ko ang aasahan.
Tingin mo may "type" ka? Wala. May anxiety ka. Magpatingin ka.
May tatlo akong mas batang kapatid.
Lahat sila Gen Z, queer, at nasa seryosong relasyon,
at lahat dismayado sa akin
tuwing nakikipag-date ako sa straight white guy.
Sabi nila, "Ano ba, Taylor. Lintik na patriarchy."
"Ano ba, literal na inaano ko ang patriarchy."
Alam n'yo ba gaano kahirap mag-date ng lalaki
pag napapalibutan ka ng tatlong queer na relasyon?"
Napakaganda at napakasaya ng mg queer na relasyon.
Nasa romance novel ang kapatid ko at ang partner niya.
Pag mag-uusap kami,
"Alam kong pagod ka. Ayos ka lang?"
Sabi niya, "Oo. Oo."
"Binilhan ako ng partner ko ng paborito kong pagkain,
binigyan niya ako ng buhangin mula sa beach ng unang date namin."
"Di ba gusto ko ng Easy-Bake Oven?"
"Nakakita siya sa eBay."
Sabi ko, "Diyos ko, niloloko ka ba niya?"
Sabi niya, "Ano? Hindi! Nakikinig siya sa akin at naaalala ang mga sinasabi ko."
Sabi ko, "Ano? Tingnan mo ang phone niya."
"Tingnan mo ang phone niya. Maniwala ka."
"Okay. Kumusta kayo ng boyfriend mo, Taylor?"
Sabi ko, "Ayos kami."
"Binilhan ako ng boyfriend ko ng hot dog
dahil gusto niya at naroon din ako.
Napakaromantiko."
"Sabi niya, 'Ano? Sorry. Dalawa pala.'"
Di ko inaaway ang mga lalaki. Marami akong dinate sa inyo.
Pero sobrang proud n'yo para sa wala.
Nakakamanghang panoorin.
Ang lalaki ay maglalagay ng kandila sa banyo at tapos,
"Binago ko ang buong buhay ko para sa 'yo!"
Tapos ikaw, "Ni di mo sinindihan, pre."
"Amoy lavender pag sininghot mo."
"Ipagpapalit ko ito sa kaunting empathy, sa totoo lang.
Naipaliwanag ang empathy sa matangkad, guwapo, at puting lalaki?
Maselan na usapan 'yon.
"Okay. Isipin mong ikaw ay ako."
"Pero hindi."
Okay.
"Mahirap. Touché."
"Isipin mong nararamdaman mo ang nararamdaman ko."
"Pero hindi."
"Sige."
"Isipin mong nararamdaman mo ang nararamdaman ko."
"Pero hindi."
"Okay. Isipin mong basketball player ka."
"Sige."
"Gusto ko ang larong ito."
"Sige, isa kang basketball player."
"At isa kang mahusay na teammate."
"Mahal mo ang team mo. Ginagawa mo lahat"
"Di napapansin ng team."
"Di pinahahalagahan lahat ng ginagawa mo,
sa pagiging MVP mo."
"At ngayong linggo, nakalimutan ng team
na birthday mo."
"Ano'ng nararamdaman mo?"
"Nakakainis!"
"Oo!"
Ang empathy ng hot na lalaki ay parang pagpapaligaya sa babae.
"Walang gagalaw!"
"Malapit na. Isang car alarm."
"Mag-focus ka, please."
"Ginalingan ko."
Iniisip ko kung bisexual ako o nasobrahan lang sa panonood ng Euphoria.
Sinubukan kong mag-date ng babae pero di ko alam paano.
Madali lang sa mga lalaki. Paikutin mo lang.
Hintayin mong magustuhan ka nila tapos,
"Di mo ko gusto." Tapos sila, "Gusto kita."
"Hindi." "Oo."
Ikaw naman, "Hindi." "Oo!"
Gawin mo hanggang mabuntis ka nila.
Gawin mo lang masayang challenge.
"Pustahan di mo ako kayang tiisin habambuhay."
Sila naman, "Maghintay ka, buwisit ka!"
Parang batang nautusang magtapon ng basura,
"Hindi!" At ikaw naman, "Oorasan kita."
Tapos siya...
"Kita mo? Di mo naisip na gusto mo iyon."
"Ano naman? Ako ang fastest boy alive."
Mas mahirap pag babae.
Parang mas maselan.
Para kang nagpapatalon ng bato sa lawa.
Sa lalaki para kang nagtatapon ng bato sa bintana.
Parang, "Wala akong pakialam. Gusto ko lang makita."
"Di ako titira dito."
Baka sexist ako.
Naririnig ko ito habang nagsasalita ako.
Sexist siguro ako kasi pag nire-reject ako,
"Ang tangang 'to." Pero pag sa babae,
"Alam niya ang sinasabi niya."
Pinag-uusapan namin ng kaibigan ko kasi ayaw kong...
Nakakatakot sabihing bisexual ka kasi laging may magsasabi,
"Sige. Heto si Margot Robbie. Nag-init ka ba?
Lahat ay...
Lahat ay agresibo. Ang weird.
Kailangan mong patunayan.
Tinatanong ko ang kaibigan ko, sabi niya, "Ang sekswalidad ay spectrum."
Nanood din siya ng Euphoria.
Sabi niya, "Alam kong straight ako. Di ko kayang lumaplap ng babae."
"Nakakadiri iyon."
"Sige. Pag-isipan natin."
"Ba't di ka lumalaplap ng babae? Nandidiri ka?"
Sabi ko, "Hindi, di sa nakakadiri."
"Ayaw ko lang maging di magaling sa isang bagay."
ang kapatid kong lalaki ay trans, 'yong dalawa tomboy, at ako takot.
Takot akong mabigo.
Di ko nga mapanindigan ang libangan.
paano ako gagaling sa...
Ang maging magaling sa paglaplap sa babae ay tulad sa pagpi-piano.
Gusto kong matutunan. Ilabas sa parties, magpabilib.
Pero wala akong oras o kababaang-loob para matuto ng bagong fingerings.
Wala ako no'n.
Kalahati lang ng "Jingle Bells." "Ang sama nito."
"Dapat nagsimula ako noong 12 ako. Di na ako makakahabol."
Nakakatugtog ako ng clarinet.
Di ko gusto, pero nirerespeto ko ang peers ko.
Marami akong karanasan.
Sa sinturon ng iba, ng ilang sinturon.
Di ko alam na may iba pa.
Noong bata ako, "Babae ka, mag-clarinet ka."
Sabi ko, "Paano ang piano? Pwede ba?"
Sabi nila, "Oo naman,
kung gusto mong pumunta sa impyerno!"
Sino'ng may religious trauma?
Meron ba tayo niyan dito? Okay.
Pasensya na kung wala.
Alam kong parang sirang plaka na.
Dapat tumigil na, pero dami kong naiisip.
Alam mo bang di ka dapat sumigaw pag nakikipagtalik,
"Sige pa, Hesus!" alam n'yo ba 'yon?
Sana biro lang 'yon, DC.
Totoo.
Kahit na di ka lumaking relihiyoso, maraming sheltered.
Palakpakan, ilan ang di nakaranas ng sex talk?
Palakpakan. Talaga, kita n'yo?
Ngayon, palakpakan, sino'ng nakaranas ng sex talk?
Sino?
Ikaw. Ilang taon ka noon?
Ayos lang ba? Gusto kong makasiguro.
Kung kakausapin kita at ayaw mo, ayos lang.
Di rin ako makikipag-usap kung ako.
Pumapayag ka ba sa crowd work?
Kailangan mong sabihin. Wag thumbs up. Ha?
Di ba? Madali lang. Ganoon dapat.
Sige.
Ilang taon ka noon?
- Siyam. - Siyam? Okay.
Parang medyo maaga pero ayos din.
Di ko alam kung gaano ka katangkad noong siyam. Di ba?
Nagtanong ka ba, o ang mga magulang mo ay parang, "Oras na"?
Nag-picnic kami ng nanay ko.
Dinala ka ng nanay mo sa picnic?
Gago ka.
Seryoso ka ba?
Dinala ka ng nanay mo sa isang picnic sa garden
para sabihin ang nakakakilabot na sex.
Sorry. Nagkakaroon ako ng emosyonal na reaksyon.
'Yon ang pinakamagandang narinig ko.
Itong Secret Garden sex talk.
Grabe, okay.
Wow, ano 'yon, Lorelai Gilmore?
Tangina.
Hindi ka nagtatanong o ano?
Sabi ng nanay mo, "Oras na..."
Nagtatanong ka?
Di ba? Maraming nagtatanong.
At di ko naisip na napakatalino ng mga batang ito.
Hindi ko alam na dapat. Hindi ako nagtanong.
Na ang tanga pag naiisip ko.
Dahil bago ako niregla, may tatlo akong butas.
Gano'n pa rin. Di ko alam kung ba't ko nasabi 'yon.
Ganoon pa rin. For the record. Para sa mga nanonood...
Ganoon hanggang ngayon.
Pag ba nagpatali ka, tinatakpan ba nila?
Igu-google ko. Sige na.
Palihis 'to.
Ako na'ng bahala.
Pero bago ako niregla, tatlo ang butas ko,
at isa doon ay walang silbi, di ba?
At di ko naisip na magtanong,
"Uy para saan ang butas na ito
na nasa pakitan ng dalawang butas na nagpapakahirap?"
Naglalakad ako na parang,
"Hindi ko alam. 'Yon ang malaki!"
"Alam ng Diyos ang ginagawa niya. Nananampalataya ako."
Nang mapanood ko ang Music Man, tinawag ko itong glove compartment, pero...
ibang kuwento iyon.
Ganito ang akin.
Noong sampung taong gulang ako, nabasa ko sa libro ang tungkol sa sex.
Wala sa plano ko. Parang, "Diyos ko!"
Sinubukan kong kalimutan. Nabigla lang kau Judy Blume.
Pagkatapos ng dalawang taon, pauwi kami ng tatay ko,
at bigla niyang sinabi, "Alam mo ba kung ano ang sex?"
Sabi ko, "Oo, nabasa ko sa libro. Tama na."
Sabi niya, "Sige, sabihin mo kung ano'ng alam mo para alam ko."
Pinagawa niya sa kain ang sex talk.
"Alam mo ba kung ano ito?"
Sabi niya, "Sabihin mo ang alam mo. Sasabihin ko ang alam ko."
"At aalamin natin ito nang sabay."
Humingi ako ng payo sa mga magulang ko tuwing may breakup.
Wag. Kung ayaw mong malaman ang tungkol sa kanila.
May malalang breakup ako noong 20s.
Inaaliw ako ng madrasta ko sa bahay.
"May lalaki noong 20s ko na gusto kong pakasalan."
"Nang di natuloy, nalungkot ako."
Sabi ko, "Hindi ko alam."
Sabi ng tatay ko, "Oo! Lagi niyang kinukwento."
Sinabi ko, "Sino siya? Ano'ng mayroon?"
Sabi niya, "Astig talaga siya. Alzheimer's scientist siya."
Sabi ng tatay ko,
"Pansin mo na wala pang gamot 'yon."
Sabi niya, "Wow, honey. Sana di tayo magka-Alzheimer's."
Sabi niya, "Sana magkaroon tayo! Para makalimutan na natin siya."
Masyado akong di mapili sa kung sino'ng hihingan ko ng payo.
Mga tao sa audience, estranghero.
May tinanong ako sa front row dati.
Dalawang couple therapist na nagpakasal.
Nakakita na kayo ng quadruple-stuffed Oreo?
At ikaw naman, "Tama na." 'Di ba?
Sobra iyon. Sobra.
"Dalawang off-duty couple therapist."
"Magtatanong ako."
"May payo ba kayo sa magkarelasyon na madalas mag-away?
"Mayroon."
"Alam mo 'yong may safe word sa sex?"
"Dapat may safe word din para sa away."
Tinanong ko, "May safe word kayo pag nag-aaway?"
Sabi niya, "Ano?" Sabi ko, "Para tumigil kayo sa pag-aaway."
Sabi niya, "Meron."
Sabi ko, "Ano iyon?"
Sabi niya, "Puki."
"Pero kailangan ako ang magsabi. Di uubra pag siya."
Sabi ko, "Diyos ko. 'Pinya' lang hinahanap ko, pre, pero..."
Humihingi ako ng payo matapos ang breakup
dahil akala ko inaayos ko ang sarili ko, pero hindi.
Ako iyon na nag-iisip kung paano papasok ulit sa relasyon.
Para di ko ayusin ang sarili.
Kaya ayaw ng mga taong maging single
dahil pag nagtatagal, napapansin mo na,
"Nandito pa rin ang ilang isyu sa relasyon ko."
At ako na lang ngayon.
Wala akong ibang kasama.
At walang ibang dahilan.
Napagtanto ko na marami akong aayusin.
Petty pala ako.
Di ako nagpapabango pag single ako. Hindi.
Nagpapabango ako pag nasa relasyon ako.
Dahil pag naghiwalay tayo at naamoy mo 'yon kalaunan,
malulungkot ka.
At iyon ang nagpapasaya sa akin.
Di ako nagpapabango para bumango. 'Yon ay para pahirapan ka.
May isang date ako.
At pareho kaming may tatlong kapatid.
Sabi ko, "I-group chat natin sila pareho."
"Tanong natin ang kapintasan natin."
Fun ako sa unang date. Di ako makapaniwalang mag-isa ako.
Nag-text siya, "Uy. Ano'ng kapintasan ko?"
Sumagot sila, "Sobrang sipag."
"Sobrang mapag-alala."
May sumagot, "Dyslexic," na nakakatawa.
Di niya mabasa, pero nabasa ko.
Tinext ko ang mga kapatid ko, "Uy. Ano'ng kapintasan ko?"
Sumagot agad ang kapatid ko,
"Akala mo sasaktan ka ng lahat kaya inuunahan mo na ng pag-alis."
Sabi ko, "Dude, nasa date ako."
"Sorry! Sobrang sipag"
"Akala ko safe line 'to!"
Napakaemosyonal kong tao at partner.
Pinapatakbo ako ng emosyon.
Alam n'yo bang may iba na pribado ang pakiramdam?
Narinig n'yo na ba ang tungkol compartmentalizing?
Ang iba pala ay may maliliit na pakiramdam
na lumalabas sa kanila sa araw.
Kinakalabit si na, "Hello, excuse me?"
"Kailangan mo 'kong maramdaman, pag may pagkakataon ka."
At ikaw, "Nasa trabaho ako."
"Nasa trabaho ka? Sorry."
"Kung mamaya?"
"Mga alas-sais."
"May oras ka bang makaramdam na wala kang silbi ng mga 6:30?"
"Sige, 6;30 sa parking lot. Ayos."
"Mahal na mahal kita. Ang husay mo. Bye."
Di pa nangyari sa 'kin iyon.
Lahat ng nararamdaman ko ay dapat maramdaman agad.
Bawat nararamdaman ko ay may sariling parada.
Lahat ay nagiging 'yong eksena sa Aladdin
nang magpanggap siyang prinsipe. Gaya ko...
OMG, gutom na si Taylor!
Problema ito.
Kailangan ng sandwich. Isa siyang bitch, maniwala ka.
Pero masaya ako na naayos ko ang sarili ngayong taon.
Dalawang linggo na nang mag-30 ako.
At ibig sabihin... Salamat.
At ibig sabihin, ginugol ko ang huling 14 na taon ng buhay ko
sa pagsisikap na maging magaling sa stand-up.
Sinusubukang magkaroon ng career na salamat at nakuha ko,
dahil inyong lahat. Yeah.
Nagpapasalamat man ako, at masuwerte man ako,
pinaramdam sa akin,
sa taong ito na, "Ay naku."
Di ko alam kung magiging magaling ako sa ibang bagay.
Alam kong magaling akong komedyante.
Di ko alam kung mabuti akong tao, magulang, o partner.
Itong materyal ko ngayon,
na, "Pwede ko bang makamit lahat? Ewan!"
Di ito biro, DC?
Nag-aalala talaga ako.
Alam ko kung gaano kahirap gawin ito at magka-pamilya.
Nagsusumikap ang mga kaibigan ko.
Nakikita ko rin ang ibang di masyado.
Sabi nila, "Pwede kang mag-anak at mag-travel!"
"May FaceTime na."
Parang pagtali ng aso sa labas ng shop.
"Kita ko siya sa bintana. Ayos lang siya."
Marami pa akong isyu sa kabataan ko na inaayos ko.
Ayaw kong ipasa 'yon sa bata, 'no?
May napanood akong isang TED Talk.
Sorry, nanonood akong Tiktok.
Napagpapalit ko lagi.
Ayos ang impormasyon. Vertical lang.
Kung may childhood trauma ka daw na inaayos,
kailangan matutunan mo na maging magulang sa sarili.
Kaya sinusubukan ko na maging magulang sa sarili ko.
Pero parang nagbuntis ako ng high school.
At di ako handa sa responsibilidad na ito.
At gumigising ako tuwing umaga na pagod at pinipilit na wag magalit.
Parang, sige...
"Kung panonoorin kita ng Tiktok sa phone ko ng 30 minuto,
titigil ka bang umiyak?!"
Sabi nila, "Ayos ka lang?"
Sabi ko, "Hindi, may colic ata ako. Napuyat ako nito."
Gusto ko ang TikTok. At ang nakakatawa?
Ang mga bata ay nagli-lipsync, sumasayaw, nagpapanggap na nasa music video.
Ginawa natin lahat 'yon, di ba?
Oo! Sa harap ng salamin, na may hairbrush. Siyempre.
Pero kung may pumasok ata nakakita sa 'yo,
sobrang mahihiya ka, di ba?
Ang mga batang 'to, "Sana makita ito ng mailyon-minlyong tao."
Parang, "Pwede kang makinabang sa pambu-bully."
"Medyo... nasobrahan."
Marami akong kaibigan na ikinakasal at nagkaka-anak.
Napakamapagmataas nila.
Nakakatawa na ang mga babaeng nagigising nang lasing sa riles dati ay biglang,
"Di ko alam paano ka nagpupuyat hanggang 10. Di maganda 'yan."
"Nakita kitang suminghot ng coke sa kinakalawang na bike rack."
"Pero inaamoy mo ang ulo ng baby na parang nakalimutan na namin.
Pero ang mga kaibigan ko na may anak at may asawa,
nagrereklamo sa trabaho nila,
at binabalik ko iyon sa kanila na,
"May asawa ka na, ayos ka lang."
"Miserable ako ng 60 oras kada linggo."
"Ayos lang, Nasa 'yo naman ang dream dick mo."
At di siya ayos, tingin ko dahil pa-30 na kami.
At pag 30 mo naiisip,
"Pagsapit ng 30, maayos na tayo, tama?"
'Yon ang bumuhay sa 20s namin.
"Tayo ay 25, at basura tayo,
pero sa limang taon, maaayos natin ang lahat."
Tapos, "27 na ako. Gago lang ako, pero may tatlong taon pa ako."
Tapos sasabihin mo, "29 na ako. Oras na, bruha!"
At ngayong 30 na kami, parang,
"Ay shit, iba ang kinakalabasan ng buhay natin."
Kaya ngayon may kakaibang paghahambing na nangyayari at tensyon.
Alam kong lahat ng mga kaibigan ko ay naaawa at naiinggit sa akin.
At naaawa at naiinggit ako sa kanila, di ba?
Alam kong iniisip nila,
"Mas makakatrabaho ako kung mag-isa ako."
"Malamang may mga anak na ko kung di ako talentado."
Kaya kaming lahat...
At di iyon maganda.
Pero tingin ko magandang tumutok sa kung ano ang nangyayari sa buhay mo.
Tingin ko 'yon ang pasasalamat. Na mahalaga 'yon.
Nakatulong 'yon sa maraming kasal at baby shower
para sa dream job ko.
Ang maupo sa likod, "Gawin n'yo lang 'yang loveparty n'yo."
"Sana magtagumpay."
"Magkakaroon ako ng pinakaastig na trabaho."
At totoo iyon hanggang sa may nagpakasal sa astronaut.
At lahat ay humanga.
Talo ng astronaut lahat.
"Aminin mo, 'yon ang pinakaastig."
"Kailangan niyang mag-costume para di mamatay?
Lintik. Kalokohan 'yon.
"Kung 'di ako makakahinga, di ako pupunta doon, Dan."
"Science 'yon."
Di pa nakakapunta si Dan sa space. Pumapasok lang siya at "nagsasanay."
Iyon ang trabaho niya.
Sasakay siya sa roller coaster. "Wag susuka."
Tapos siya, "Sige!"
Bayani talaga.
Sabi ko sa asawa niya,
"Umasa kang di siya pupunta sa space."
"Bakit? Mapanganib?"
Sabi ko, "Hindi, magloloko siya do'n."
Akala n'yo di sila nagoloko?
Ilang buwan sila sa space.
Tingin n'yo gaano katagal bago may magsabi,
"Alam mo ano'ng dapat nating subukan?"
"Houston, may problema. Di malaki, sakto lang. Di naman maliit o ano."
Ang sa Vegas ay sa Vegas. Ang nangyari sa buwan ay di nangyari.
Pineke ang paglapag na 'yon.
Biro lang. Hindi.
Wala pang babaeng astronaut noon.
Pero kung may nangyari sa mga relasyon ko noong 20s ko,
wala ang dream job ko.
Hindi ko makukuha ang career na gusto ko.
Marami akong magagandang karanasan ngayong taon na mag-isa ako.
Nakapag-show ako sa Europe noong April, na pangarap ko.
At dahil single ako,
sa halip na ka-date, dinala ko si Courtney.
Bestfriend ko siya mula nang sampung taon kami.
Sa 20 taon, nakita niya lahat.
Sa depresyon ko noong high school.
Sa unang stand-up show ko.
Nag-kansela ako ng engagement.
Itinago niya ang wedding dress sa attic niya na parang Jumanji.
Sabi ko, "Ilagay mo sa di ko dinig ang drums."
Naglibot kami sa Europe gamit ang pera na kinita ko sa dick joke ko.
Sobranga stig.
At talagang espesyal na nakasama ko siya.
Dahil eksaktong isang taon bago iyon, noong nakaraang April,
mag-isa ako sa isang green room sa Colorado, pre-show.
Pagkatapos ng breakup.
Tumawag si Courtney.
"Akala ko nasa bakasyon kayo ng bf mo."
Sabi niya, "Oo, pero gusto ko lang mag-check in."
"Ay, salamat." At nag-usap kami ng mga 10, 15 minuto.
Sa wakas, sabi ko, "Di ka nagkukwento ng bakasyon n'yo."
"Ayos lang ba kayo?"
Sabi niya, "Diyos ko. Oo. Oo."
"Hindi, ayos lang kami. Ayos kami. Kami ay..."
"Engaged na kami."
Sabi ko, "Ano? Diyos ko! Bakit mo ako kinumusta?"
Sabi niya, "Gusto ko lang matiyak na kaya mong marinig."
Sobrang sweet at napakasakit.
Sobrang natuwa at nainsulto ako.
Nandoon ang fiancé niya.
Sabi niya, "Ano pa?"
"Mukhang maayos siya. Mukhang kaya na niya."
Alam mong nahanap na nila ang the one,
pag di mo na makausap sa phone mag-isa.
Tatawag ka na umiiyak. Biglang,
"Nga pala, ayos lang na nandito si Todd, tama?"
"Tumawag talaga ako para malaman kung tingin ni Todd may yeast infection ako."
"Mabuti at nandito si Todd!"
Wag n'yong masamain.
Mahal ko ang fiancé ng best friend ko.
Kung mamatay siya, may parte ba sa 'kin na, "Sleepover!"
Oo naman!
Pero na-touch akong iniisip niya ang mental health ko sa engagement niya
kaya lumabas ako sa stage, sabi ko, "Bago magsimula,
may pabor ako."
"Pwedeng mag-video para sa best friend ko?"
Sabi nila, "Oo!" Nag-selfie mode ako.
At sabi ko, "Isa, dalawa, tatlo! Congratulations, Courtney!"
Ako at 2,000 tao, binabati siya.
Pagkatapos ng gabi, pinadala ko ang video.
Para sabihing, "Uy, mahal kita. Masaya ako para sa 'yo."
"At tingnan mo ang mga nagbabayad para sa akin!"
"Ayos lang ako."
"May gloves ako ni Hugh Jackman."
Maraming salamat, DC.
Sobrang astig n'yo.
Salamat, guys. Seryoso.
Maraming salamat.
Ang galing niyo.
May iba bang may kakaibang sleep tip? Sobrang kakaiba.
Wow. May malakas na loob dito.
- Ano'ng meron ka? Ano? - Matulog sa ibang city!
Matulog sa ibang city?
Alam mo ba ang trabaho ko?
NAUNANG SHOW
Matulog sa ibang city?
Kilalanin mo ang kausap mo.
Ano pa? Di 'yon malakas na simula.
May iba pa ba?
Ayos lang kung walan. Mayroon dito.
Isang bagay na nahanap ko, kumuha ng matibay na MaxCoil matress.
Yung matigas na kutson.
Sige, kailangan pa ba nating marinig ulit?
Kung sa tingin mo may kakaiba kang tip sa pagtulog na di ko pa naririnig,
itaas mo ang kamay mo.
Kung walang may kahit ano ayos lang.
May isa dito. Ano'ng mayroon, salamin?
Isang pusa at Xanax.
Pusa at Xanax.
Kung sa tingin mo...
wala akong Xanax,
ito ang una mong panonood sa akin.
Okay. Kung wala na... Ayos lang.
Ay, dito. Sige.
Four-seven-eight rhythmic breathing.
Ano 'yon?
- 4-7-8 rhythmic breathing. - Rhythmic breathing.
Okay, guys, magiging tapat ako. Ang lala nito.
Mga simpleng sagot lang ito.
At ayos lang 'yon.
Ano? May nagsabi bang, "magbasa"? Lagot ka sa akin pagkatapos ng palabas.
Kitain mo ako sa parking lot. Magbasa?
Diyos ko.
Okay, dito. Nakakabaliw na ang mga tao ay nagiging mas kumpiyansa
habang naririnig ang mga pangit na sagot ng iba.
Sabi nila, "Matatalo ko ang matigas na kutson."
Ano second row?
Vicks sa likod mo.
- Ano? - Vicks.
Vicks sa likod?
Di maganda ang mga ito.
Salamat sa paglalaro. Sige. Ano? Huli na.
Mag-stretch ng limang minuto.
Mag-stretch ng limang minuto!
Di na ako babalik dito.
Tagapagsalin ng Subtitle: Rexie Quizon