Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Κυρίες και κύριοι,
η Τέιλορ Τόμλινσον!
ΤΕΪΛΟΡ ΤΟΜΛΙΝΣΟΝ: ΤΑ ΕΧΕΙ ΟΛΑ
Γεια χαρά, Ουάσινγκτον. Τι κάνουμε;
Τι ηλίθια είσοδος ήταν αυτή!
Έσκασα μύτη από κάτω, λες κι ανήκω στους αδερφούς Τζόνας.
Ξέρω πως ήταν βλακεία και ήταν δική μου ιδέα!
Καταντράπηκα που το σκέφτηκα,
αλλά όταν φτάσαμε εδώ, ήταν πολύ αργά για να το αλλάξουμε
γιατί το έφτιαξαν σκληρά εργαζόμενοι άντρες.
Και το χειρίζονταν εξαιρετικά, τολμώ να πω.
Και είπα "Μπορούμε να το βγάλουμε, έτσι;"
Κι απάντησαν "Μία βδομάδα το ετοιμάζαμε..."
Ξέρω πως ήταν ανόητο.
Ευχαριστώ που το προσπεράσατε.
Πώς είστε απόψε;
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Για να είμαι ειλικρινής, η καριέρα μου πάει πολύ καλά τελευταία.
Έχω...
Απόψε τελειώνει η μεγαλύτερη περιοδεία μου,
γυρίζω το τρίτο σόου για το Netflix
και κάποιος έκανε προφίλ με τα στοιχεία μου σε εφαρμογή γνωριμιών.
Εγώ το έκανα.
Χώρισα και μπήκα σε εφαρμογή γνωριμιών.
Το πρότειναν οι παντρεμένες φίλες μου.
Αν είσαι ελεύθερος, οι παντρεμένοι δεν θέλουν να είσαι ευτυχισμένος.
Όχι. Σε θέλουν στις εφαρμογές,
επειδή έχουν πλάκα κι αυτοί δεν μπορούν να συμμετέχουν.
Θέλουν να στέκονται από πίσω σου, σαν παιδί στα ηλεκτρονικά
που δεν έχει κέρματα,
ενώ εσύ παλεύεις για τη ζωή σου.
Φωνάζουν "Αριστερά, δεξιά!" Ρωτάς "Θες να παίξεις;"
Κι απαντούν "Όσο δεν φαντάζεσαι.
Αλλά έπιασα τεράστιο σκορ, δεν θα 'ταν δίκαιο".
Οι παντρεμένοι δεν θέλουν άλλους παντρεμένους φίλους.
Παντρεμένοι, συγγνώμη. Είστε και μπροστά. Δύο μισθοί.
Κανείς δεν θέλει κι άλλους παντρεμένους φίλους, εντάξει;
Γιατί έχετε βαρετή ζωή.
Βολευτήκατε, μπράβο. Ξέρετε ποιος έχει τέλεια νέα;
Οι ελεύθεροι. Βγαίνουμε και κάνουμε λάθη,
με κάποιον Τρέβορ συχνά πυκνά.
Ρωτήσατε παντρεμένους τι έκαναν το ΣΚ;
"Τι κάνατε το ΣΚ;"
"Δεν ξέρω. Ξύπνησα δίπλα στην αδελφή ψυχή μου. Ξανά".
Ρωτάς και τον ελεύθερο "Τι έκανες το ΣΚ;"
Κι απαντά "Ξύπνησα μέσα σ' έναν τάφο!"
"Γιατί καμαρώνεις; Έκανες σεξ σε τάφο;"
Κι απαντά "Γιατί λες να τον σκάψαμε;"
Έχετε κάποια φίλη που πιστεύει πως είναι σέξι,
αλλά μπαίνει διαρκώς σε επικίνδυνες καταστάσεις;
Κι όποτε σου περιγράφει ραντεβού, σκέφτεσαι "Θεούλη μου!
Δεν σε κατακρίνω,
αλλά μοιράσου την τοποθεσία σου μαζί μας εις τον αιώνα τον άπαντα".
Έχω μια τέτοια φίλη.
Κάθε βδομάδα μού λέει τις πιο τρομακτικές ιστορίες.
"Βγήκα τέλειο ραντεβού. Φασώνομαι μ' έναν σε μπαρ. Πολύ σέξι.
Μου πιάνει το χέρι. 'Έλα να δεις κάτι'. Με βγάζει έξω
κι αποκαλύπτει το τεράστιο όπλο του.
Με σημαδεύει 'Κινητό, κλειδιά, πορτοφόλι'.
'Εντάξει, βιτσιόζε. Νέες εμπειρίες'.
Με χτυπά στο κεφάλι. Ξυπνάω μισή ώρα μετά καταγής.
Γυρίζω με ωτοστόπ.
Θεέ μου, τύφλα να 'χει η Σαμάνθα".
Της λέμε "Σε λήστεψε, γλυκιά μου".
"Με λήστεψε; Τι ξενέρωτη που είσαι!
Θα με πάρει.
Έχει το κινητό μου.
Θα τον γνωρίσετε. Μου έκοψε την ανάσα".
"Όχι, σε έριξε κάτω ξερή".
Οι φίλοι πάντα πετάνε κοτσάνες όταν χωρίζεις.
Για να βοηθήσουν.
"Γιατί δεν κάνεις σχέση με τον εαυτό σου;"
"Επειδή μου είπες να μη συμβιβαστώ. Τι στον διάολο;
Μπορώ και καλύτερα".
"Γιατί δεν μένεις μόνη για έναν χρόνο;"
"Γιατί δεν περπατάς χωρίς ακουστικά;
Επειδή θα σκέφτεσαι τον θάνατο. Γι' αυτό".
Αυτός ο χωρισμός ήταν αλλιώς.
Ήταν ο πρώτος από τότε που μπήκα στο Netflix.
Πριν το Netflix, οι φίλοι μου ήταν πολύ υποστηρικτικοί.
"Λυπάμαι πολύ. Όλα θα πάνε καλά".
Μετά μπήκα στο Netflix και χώρισα
κι όλοι οι φίλοι μου αντέδρασαν "Βασικά...
Έχεις τη δουλειά των ονείρων σου..."
Με είδαν μες στη στενοχώρια κι είπαν
"Μην τα θες όλα δικά σου, σκρόφα!" Όλοι τους!
Και το πήρα προσωπικά.
Μετά το σκέφτηκα και διαπίστωσα
"Ούτε εγώ θέλω να τα έχει κάποιος όλα". Κανείς μας.
Εξ ου και τα ντοκιμαντέρ για τη Μέριλιν Μονρό.
"Τελικά ήταν πολύ θλιμμένη".
Κι εμείς γουστάρουμε "Ναι, ρε γαμώτο!"
Δεν θες να τα έχει κάποιος όλα.
Αν έχει την αδελφή ψυχή του, δεν θες να έχει καριέρα.
Αν έχει τη δουλειά των ονείρων του, να μην έχει σχέση.
Αν έχει ονειρική και δουλειά και σχέση,
πρέπει το λιγότερο να είναι παιδί διαζευγμένων γονιών.
Θα προτιμούσα να είχε ορφανέψει.
Δεν θες να τα έχει κάποιος όλα. Μικρή δεν το θεωρούσα πιθανό.
Πίστευα πως ή θα ήσουν σέξι ή θα ήσουν καλός άνθρωπος.
Όλα μοιρασμένα. Νόμιζα πως η ζωή ήταν δίκαιη.
Έτσι άντεξα τη δύσκολη παιδική ηλικία.
"Μπορεί να μου λείπει συμμετρία, μα έχω γαμάτη προσωπικότητα
και θα σκάσει μύτη τώρα ανά πάσα στιγμή.
Μαζί με την περίοδο και το γράμμα του Χόγκουαρτς. Το νιώθω!"
Αυτό ως την έκτη δημοτικού,
που γνώρισα την Κρίστα. Ήταν όμορφη, αστεία, έξυπνη και καλή.
Και τότε σταμάτησα να πιστεύω στον Θεό.
Αλλά τόσοι φίλοι είπαν κάτι παρόμοιο μετά από αυτόν τον χωρισμό,
που άρχισα να νιώθω ενοχές.
Γιατί κάνω τη δουλειά των ονείρων μου.
Δεν πιστεύω πως γυρίζω το τρίτο σόου για το Netflix.
Δεν το πιστεύω.
Υπήρξα απίστευτα τυχερή στην καριέρα μου.
Και όσο το σκεφτόμουν,
κατέληξα "Όντως, Τέιλορ. Κανείς δεν τα έχει όλα.
Είσαι πάρα πολύ τυχερή.
Νιώσε ευγνωμοσύνη για ό,τι έχεις. Εκεί εστίασε.
Κανείς δεν τα έχει όλα".
Και μετά είδα από κοντά τον Χιου Τζάκμαν.
"Τελικά μπορείς να τα έχεις όλα,
μα δεν έμεινε τίποτα γιατί ο Θεός τα έδωσε όλα στον Χιου".
Ο Χιου Τζάκμαν είναι ο τέλειος άνθρωπος.
Τον είδα και ήταν θρησκευτική εμπειρία.
Άλλαξα.
Ήταν σαν να είδα το Γκραντ Κάνιον. Όλοι πρέπει να το ζήσουν πριν πεθάνουν.
Είναι ένα θαύμα του κόσμου ο τύπος.
Σαν τους καταρράκτες του Νιαγάρα. Πας οικογενειακώς.
Βρέχεσαι, μα περνάς καλά.
Ήταν...
Ακούστε τι έγινε.
Πριν από ενάμιση χρόνο ήμασταν στη Νέα Υόρκη περιοδεία.
Είχαμε ρεπό ανάμεσα στις παραστάσεις.
Εγώ, ο φίλος μου, ο Ντάστιν, η γυναίκα του, η Μελίσα,
κι άλλοι φίλοι μες στην ευτυχία
πήγαμε στο The Music Man στο Μπρόντγουεϊ με τον Χιου Τζάκμαν.
Ήταν καλό; Δεν έχω ιδέα.
Αλλά ο Χιου Τζάκμαν ήταν στη σκηνή όλη την ώρα.
Έπρεπε να λέγεται
"Φέραμε τον Χιου Τζάκμαν. Ποιος θέλει να τον δει;"
Τέλεια παράσταση.
Πέφτει η αυλαία. Οι ηθοποιοί κάνουν υπόκλιση.
Βγαίνει ένας ηθοποιός και λέει "Είναι μια ξεχωριστή βδομάδα.
Απόψε μαζεύουμε λεφτά για την οργάνωση Broadway Cares.
Ο Χιου θα υπογράψει τα γάντια που φορούσε στην παράσταση
και θα τα βάλουμε σε δημοπρασία".
Κοίταξα τους φίλους μου και είπα "Ξέρετε...
Έχω λεφτά".
Κι απάντησαν "Έτσι θα ξοδέψεις τα λεφτά του Netflix;"
Και είπα "Οικογένεια δεν έχω.
Όπως βλέπετε, είμαι μόνη μου κι έχω ήδη βάλει σιδεράκια.
Αν δεν μπορώ να τα έχω όλα, θ' αποκτήσω τα γάντια".
Αφήστε που είναι κι αστεία ιστορία.
Όλοι ρωτάνε όταν βγαίνεις στην τηλεόραση
"Πού ξόδεψες τα λεφτά; Πήρες μπουφάν; Αμάξι;"
Και σκέφτηκα "Πόσο αστείο θα ήταν η πρώτη μου μεγάλη αγορά
να είναι ένα ζευγάρι γάντια με τον ιδρώτα του Γουλβερίν;
Τι είμαι, άντρας;" Τι χαζομάρα!
Παίρνω μέρος στη δημοπρασία και πάει πολύ καλά.
Δεν έχω να χάσω κάτι. Ζω μόνο για μένα.
Τα πάω τόσο καλά, που έμεινα εγώ και δύο άλλοι.
Εγώ, μία μεγαλύτερη κυρία μπροστά και, δεν κάνω πλάκα,
ο Τζέικ της State Farm.
Αυτό είναι 100% αλήθεια και διστάζω να το λέω
γιατί θα νομίζει κανείς πως το είδα στον ύπνο μου.
"Στο όνειρο θέλω τα γάντια του Χιου.
Ο Τζέικ νομίζει πως θα τα πάρει.
'Θα 'θελες, διαφημισάκια. Μου ανήκουν'.
Μετά έρχεται η Φλο της Progressive πάνω σε άλογο.
Αλλά σκάει μύτη ο Τόνι ο τίγρης σούζα με τη μηχανή.
Δίνει μετρητά.
Πώς να τον νικήσεις; Χρόνια λεφτάς".
Κι έμεινα εγώ, η άλλη κι ο Τζέικ.
Και μετά νομίζω πως ο Τζέικ κατάλαβε
πως εγώ και η άλλη κυρία χρειαζόμασταν περισσότερο τη νίκη
και ως "καλός γείτονας" η State Farm έκανε πίσω.
Ναι.
Μείναμε εγώ και η άλλη.
Πετάμε το μπαλάκι εναλλάξ.
Πρέπει να λιποθύμησα, γιατί όταν συνήλθα
είχαμε φτάσει σ' ένα ποσό που είχα να δω απ' το πανεπιστήμιο.
Κι όπως στο πανεπιστήμιο είπα "Αυτό είναι τρέλα. Τα παρατάω".
Κι ενώ ετοιμάζονταν να πουν "Ένα, δύο, πάει στην κυρία",
ο Χιου Τζάκμαν βγαίνει μπροστά, σταματάει τον δημοπράτη
και λέει "Πριν τελειώσει η δημοπρασία, θα ήθελα να πω
πως έχω συγκινηθεί απ' τη γενναιοδωρία του αποψινού κοινού.
Ξέρετε,
έχω δύο γάντια.
Αν υπέγραφα και τα δύο,
θα συμφωνούσαν οι κυρίες να πληρώσουν το ίδιο ποσό;"
Και με κάρφωσε με το βλέμμα.
Στη ζωή μου δεν έχω πληρώσει για σεξ...
αλλά έσκασα 7.000 για να με κοιτάξει στα μάτια ο Χιου Τζάκμαν.
Ευχαριστώ για το χειροκρότημα. Ήταν ακριβό αστείο.
Λένε "Εκπίπτει απ' τον φόρο".
Κι απαντώ "Εννοείται, θα το φροντίσω".
Μακάρι να είχα δικαιολογία "Ήταν για καλό σκοπό",
αλλά το θυμήθηκα μετά που τελειώσαμε.
Αλλά και τότε ούτε που άκουγα. Μιλούσα στο γάντι.
"Είχες μέσα σου τα δάχτυλα του Χιου. Πώς ήταν;"
"Πολύ τρυφερός".
"Το ήξερα".
Μ' αυτήν την ιστορία καταλαβαίνω ποιοι ήταν της εκκλησίας
απ' τα γέλια στο "Ξέρετε, έχω δύο..."
Σκέφτονται "Διάβασα τη Βίβλο.
Ξέρω πότε θα κοπεί στη μέση ένα μωρό".
Οι εφαρμογές γνωριμιών δεν είναι για μένα.
Δεν μου ταιριάζουν.
Τις χρησιμοποιεί κανείς σας;
Υπάρχει κανείς που δεν τις έχει δοκιμάσει ποτέ;
Δεν μ' αρέσει αυτό.
Τι ήθελα και ρώτησα;
Ζητωκραυγάσατε τόσο αυτάρεσκα.
Καθόλου δεν μ' άρεσε.
Αν δεν ξέρετε, θα σας πω εγώ πώς είναι.
Σε κάθε προφίλ βλέπεις έξι φωτογραφίες,
που μοιάζουν να είναι από έξι διαφορετικούς ανθρώπους.
Κι εσύ πας στο καφέ και τον περιμένεις.
"Κάνε να έρθει η φωτογραφία νούμερο τρία".
Φτάνει και διαπιστώνεις "Γαμώτο, ήρθε η τέσσερα!"
Δεν μπορείς να φύγεις.
Πρέπει να μείνεις 45 λεπτά. Ακούς, χαμογελάς.
Ξέρεις πως θα τον γκοστάρεις.
Νιώθεις σαν τον Χέιλι Τζόελ Όσμεντ στην Έκτη Αίσθηση.
"Δεν ξέρει πως είναι νεκρός".
Περίεργα τα ραντεβού. Ιδίως μέσω εφαρμογών.
Δεν είναι ακριβώς ραντεβού στα τυφλά, αλλά είναι ραντεβού στα θολά.
Το πρώτο είναι εύκολο. Δείπνο, ποτά. Τα βασικά.
Μετά σου λέει "Ωραία πέρασα. Να ξαναβγούμε. Τι να κάνουμε;"
Και σκέφτεσαι "Γαμώτο! Δεν έχω χόμπι ούτε ενδιαφέροντα.
Είμαι μια μπάλα από φοβισμένα ζωάκια που έβαλαν καμπαρντίνα
κι αντιγράφουν κάποια που είδαν στον δρόμο πριν 8 χρόνια".
Και στο σπίτι μπαίνεις στο ίντερνετ σαν ηλίθια
"Ιδέες για ραντεβού το 2023".
Μπόουλινγκ.
Έχετε δει χώρο μπόουλινγκ; "Πώς υπάρχει ακόμα;"
Χάρη στα δεύτερα ραντεβού.
Πάμε για μπόουλινγκ ή μίνι γκολφ.
Υφίστανται οι λεϊζερομαχίες;
Κάνεις ό,τι κάνουν τα παιδιά του κατηχητικού
όταν προσπαθούν να μην αγγίζονται.
"Βάλε τα παπούτσια μπόουλινγκ, μεγάλε.
Απόψε θα δοθείς ή σ' εμένα ή στον Χριστό.
Ξέχνα αυτές τις τρύπες. Πιάσε εκείνες.
Διάλεξε μπάλα".
Ως εσωστρεφής δυσκολεύομαι στα ραντεβού.
Οι εξωστρεφείς τα πάτε καλά. Σας αρέσουν οι γνωριμίες.
Το απολαμβάνετε, παραδόξως.
Είστε καλοί και στο περιστασιακό σεξ.
Το σεξ της μίας βραδιάς είναι μια γνωριμία "όπου πέφτεις με τα μούτρα".
Ως εσωστρεφής δεν έχω κάνει περιστασιακό σεξ.
Δεν ταυτίζομαι με τους κωμικούς στα καμαρίνια
όταν αφηγούνται ιστορίες σεξ περιοδείας.
"Έκανα σεξ με μία τύπισσα και ξενέρωσα μόλις έχυσα".
Κι απαντώ "Μαζί σου. Έτσι νιώθω μόλις χέσω στο Barnes & Noble".
Σαν να λέμε "Εγώ τη δουλίτσα μου την έκανα. Ας πηγαίνουμε".
Έχουν τις καλύτερες ιστορίες.
Οι φίλοι που κάνουν περιστασιακό σεξ, θέλω τα νέα τους.
Μια φίλη έχει Tinder. Παίρνω κάθε Δευτέρα.
"Πώς πέρασες το ΣΚ;"
"Τέλεια. Θυμάσαι τον τύπο που σου έλεγα; Είναι φοβερός στα προστυχόλογα".
"Τι προστυχόλογα σε φτιάχνουν;"
Και λέει "Μ' αρέσει να με λένε 'τσουλάκι' και 'πουτανάκι'".
Κι έπαθα πλάκα.
Αν σ' αρέσει να σε λένε τσουλάκι και πουτανάκι,
οι γονείς σου σ' αγαπούσαν πάρα πολύ.
Τα προστυχόλογα σε φτιάχνουν γιατί δεν τα έχεις ξανακούσει.
Αν με έλεγαν "πουτανάκι" στο κρεβάτι, θ' απαντούσα
"Ορίστε;
Έτσι με λέει ο πατέρας μου.
Είναι οικογενειακό παρατσούκλι. Υπάρχουν και όρια.
Δες πού είμαστε. Στο κρεβάτι ή στο τραπέζι;
Μπες στο κλίμα".
Πες κάτι που δεν έχω ξανακούσει.
Όπως "Μάζεψα λεφτά για τις σπουδές σου.
Έχεις πολύ αδύνατα χέρια.
Μου άρεσε το σόου σου στο Netflix".
Έχω θεματάκια.
Τα δουλεύω. Στη θεραπεία. Όχι στις σχέσεις. Πια.
Παλιά έβαζα μπαμπά και πρώην στο ίδιο τσατ κι έγραφα
"Δεν νιώθω όμορφη σήμερα. Ποιος να φταίει άραγε;
Σας ακούω".
Αυτό το αστείο πήγε πολύ καλύτερα. Ανησυχώ για σας.
Συνήθως το λέω μόνο για μένα. Είμαστε καλά;
Πολύ σας πάω. Είστε φοβερό κοινό.
Έχω μια άλλη φίλη. Είναι τόσο εξωστρεφής, που θα κάνει τρίο.
Ρώτησα "Σοβαρά;"
Είπε "Ναι, εσύ θα έκανες;" "Με τίποτα".
Δεν θέλω καν να βρεθώ με άλλα δύο άτομα.
Αν στριμωχτώ στη μέση σε αεροπλάνο, ποτέ δεν σκέφτομαι
"Τι καλά να ήμασταν τώρα όλοι γυμνοί!"
Δεν θα ξαναέβγαινα με εξωστρεφή.
Ήμουν με έναν εξωστρεφή και συζήσαμε.
Την πρώτη βδομάδα λέει "Να καλέσουμε κόσμο στο σπίτι;"
Κι απάντησα "Αν δεν θες να είμαστε μαζί, πες το.
Θες να καλέσεις κόσμο; Πού;
Στην κηδεία μου;"
Αν είσαι εξωστρεφής σε σχέση με εσωστρεφή,
κατάλαβε πως όταν ζητάς να καλέσουμε κόσμο
είναι σαν να ζητάς πρωκτικό.
Δες έκφραση προσώπου.
Κοίτα.
"Ορίστε; Έχεις γενέθλια;
Μεγάλη χάρη ζητάς για Τρίτη".
Τώρα μένω μόνη. Είναι τέλεια.
Κοιμάμαι στη μέση του κρεβατιού σαν βασιλιάς. "Καληνύχτα, Τζόφρι".
Περνάω φανταστικά.
Τρώω ό,τι αγοράζω.
Τα ψώνια ή τα τρώω ή χαλάνε.
Αυτό θα πει "εξουσία".
Αν βουλώσει η τουαλέτα, δεν χρειάζεται να τη φτιάξω αμέσως.
Αυτό θα πει "ελευθερία".
Όταν συζούσα με κάποιον, παρακαλούσα
"Τουαλέτα, μην του πεις πως είμαι κοινή θνητή.
Πάρε τα σκοτεινά μυστικά μου στον υδάτινο τάφο σου.
Θυμήσου τη συμφωνία μας!"
Τώρα λέω "Βλαμμένη, γι' αυτό υπάρχουν τα καπάκια!
Θες να δεις ουρανό; Κάνε τη δουλειά σου".
Στη δεκαετία των 20 φοβόμουν να είμαι μόνη.
Το έτρεμα.
Πήγαινα από σχέση σε σχέση,
γιατί φοβόμουν μην πεθάνω μόνη μου.
Τώρα που μεγάλωσα, ξέρω "Δεν θα πεθάνω μόνη.
Αφού δεν κάνω πεζοπορία μόνη μου.
Κάποιος θα είναι εκεί όταν πεθάνω.
Γιατρός, δολοφόνος. Θα υπάρχει μάρτυρας".
Είμαι ελεύθερη έναν χρόνο τώρα
και ήταν η πιο ξένοιαστη χρονιά της ζωής μου.
Περνάω υπέροχα.
Κάθε μέρα ξυπνάω "Κανείς δεν θα με κάνει να κλάψω σήμερα πέρα από μένα".
Τι ωραία γαλήνη!
Ακούστε, δεν είναι χάλια το εργενιλίκι.
Χάλια είναι το γκομενιλίκι και μπορείς ν' απέχεις.
Αυτό δεν παλεύεται.
Μια παίρνεις ελπίδες και μια γκρεμίζονται.
Είναι σαν να είσαι λούτρινο ζωάκι στα γνωστά μηχανήματα
"Θεέ μου, ήρθε η ώρα! Όχι, λάθος.
Να το, θα συμβεί.
Δεν πιστεύω πως το ανακοίνωσα. Τι ντροπή!
Και με κάνεις πέρα για να πας αλλού. Ναι, το καταλαβαίνω".
Όλα αλλάζουν γρήγορα όσο μεγαλώνεις.
Με μια φίλη είχαμε να μιλήσουμε κάτι βδομάδες. Την παίρνω.
"Δεν θα το πιστέψεις. Γνώρισα την αδελφή ψυχή μου στο Bumble".
Τόσο απλά. Παντρεύονται την άνοιξη.
Ήμασταν για χρόνια μαζί στον σωρό με τα λούτρινα ζωάκια.
Έκλεισα για λίγο τα μάτια κι όταν τα άνοιξα, εκείνη ήταν έξω
φωνάζοντας "Θα συμβεί και σ' εσένα!"
Μ' αρέσει να είμαι η ουδέτερη ελεύθερη φίλη
γιατί όσο φτάνεις τα 30, οι χωρισμοί γίνονται πιο επώδυνοι.
Οι μισές φίλες αρραβωνιάζονται
κι οι άλλες μισές χωρίζουν από αυτόν που θεωρούσαν άντρα της ζωής τους.
Στα μισά τηλέφωνα ακούω
"Παντρεύομαι" και στα υπόλοιπα "Γερνάω!"
Κι εγώ λέω "Θα πάρω Taco Bell. Θέλετε κάτι;"
Taco Bell, για κάθε περίσταση.
Χαίρεσαι τρελά που είσαι μόνη όταν βλέπεις φίλη που χώρισε να υποφέρει.
Ντρέπομαι που το λέω, μα είναι αλήθεια.
Μια φίλη που χώρισε ακολουθεί τον πρώην της στα σόσιαλ.
Το παίζουν ώριμοι και προοδευτικοί. Κλασικό λάθος.
Ο πρώην της ανέβασε φωτογραφία με τη νέα του κοπέλα,
που είναι μοντέλο.
Ξέρω. Την πήραμε όλες.
"Έλα, τι κάνεις; Σέρφαρες καθόλου στο ίντερνετ;
Λέγαμε σήμερα να κάνουμε αποτοξίνωση απ' τις οθόνες.
Σβήνουμε κινητά, παίρνουμε κουβερτούλα, πάμε εξοχή.
Ίσως να ξαναδιαβάζαμε και τη Βίβλο. Τι λες;"
"Το είδα ήδη".
"Αμάν, αργήσαμε. Μάλιστα. Είσαι καλά;"
"Όχι, ειλικρινά θα προτιμούσα να έβγαινε με άντρα".
Την περιλάβαμε "Έχεις θέματα, Τρις.
Γιατί θα ήταν καλύτερο αν έβγαινε με άντρα;"
Κι απαντά "Ακούστε.
Αν με άφηνε για άντρα, θα σκεφτόμουν
πως ήθελε κάτι που δεν θα μπορούσα ποτέ να γίνω".
Και της είπαμε "Ναι, βασικά... Περίπου αυτό δεν...
Όχι! Καμία σχέση!
Και βέβαια είσαι όμορφη.
Αλλά 'μοντέλο'; Μιλάμε για άλλο...
Δες γύρω. Αν ήσουν μοντέλο, δεν θα ήμασταν όλες;
Δεν είμαστε παρέα μοντέλων. Είμαστε παρέα προσωπικότητας.
Ανήκεις σε άλλη κατηγορία".
Μία άλλη φίλη μας την κεράτωσαν. Απίστευτο.
Δεν παίζει κέρατο πια.
Δεν ζούμε στο '90, μπουμπούνα!
Το κινητό παρακολουθεί την κάθε σου κίνηση.
Θα σε πάρουν χαμπάρι. Θ' αγοράσεις λουλούδια στην γκόμενα.
Η γυναίκα σου θα πάρει μήνυμα απ' την τράπεζα.
"Παρατηρήσαμε πως ο Στιβ έκανε ρομαντική χειρονομία...
Μας φάνηκε ύποπτο.
Bank of America. Ξέρουμε από μαλάκες".
Είναι σημαντικό να κάνεις παρέα με παντρεμένους ως ελεύθερος.
Σε χρειάζονται.
Λατρεύω να κρατάω το φανάρι. Στο δείπνο, στο σινεμά...
Τρελαίνομαι όταν φτάνουν στο εστιατόριο, με πλησιάζουν
και ξέρω πως έριξαν καβγά στο αυτοκίνητο.
Πιστεύετε πως το κρύβετε καλά.
Λέτε "Θα συνεχίσουμε ύστερα. Ας περάσουμε ωραία τώρα".
Και καταφθάνετε ιδρωμένοι. "Γεια χαρά. Επιτέλους το κανονίσαμε!
Έφεραν ψωμί; Έπρεπε να το είχαν ήδη σερβίρει.
Φέρνετε λίγο ψωμί, παρακαλώ;
Ν' απασχολήσουμε κάπως τα χέρια μας για να μην πλακωθούμε;
Εσύ τι κάνεις; Πες νέα.
Οτιδήποτε αρκεί να μην τη βλέπω".
Και τότε, ως ελεύθερος, λες στους παντρεμένους για τα ραντεβού σήμερα.
Για το γκοστάρισμα, τα ψεύτικα προφίλ, τα deepfake πορνό με AI.
Και ξέρεις πως μετά θα μπουν στο αμάξι και θ' αρχίσουν...
"Δεν το λέω συχνά, αλλά είμαι τυχερός που σ' έχω".
Βλέπε παντρεμένους. Πήγαινε σε τραπέζια.
"Φυσικά θα έρθω. Τι να φέρω;
Πάγο; Γλυκό; Μια άλλη ματιά;"
Ξέρετε το καλύτερο στοιχείο της εργένικης ζωής; Είναι το γεγονός
πως δεν χρειάζεται να γνωρίσεις κάποιον στους γονείς σου.
Έχετε γνωρίσει συντρόφους σε γονείς;
Το νόημα δεν είναι να γνωριστούν τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Σωστά; Καμία σχέση!
Απλώς δείχνεις στον σύντροφό σου γιατί καμιά φορά φέρεσαι άσχημα.
Τον πηγαίνεις πίσω στον τόπο του εγκλήματος.
"Είδες; Οι ιστορίες είναι αληθινές".
Δεν θες να συμπαθήσει τους γονείς σου.
Θες να φύγει στο τέλος της βραδιάς λέγοντας "Θεέ μου!
Καλά, οι γονείς σου..."
"Το ξέρω".
"Σοβαρά, μωρό μου. Πώς κατάφερες..."
"Δεν ξέρω.
Μάλλον θα έπρεπε να είναι κανείς πιο επιεικής μαζί μου όταν παραφέρομαι.
Μάλλον θα έπρεπε να καταλάβει, τώρα με όλα αυτά τα στοιχεία,
πως θα μπορούσα να φέρομαι πολύ χειρότερα, αν ήθελα.
Αλλά το χειρίζομαι εξαιρετικά καλά.
Μου αξίζει μια στάση στο Target στην επιστροφή.
Χωρίς βιασύνες.
Και θέλω καρότσι,
όχι καλάθι".
Θέλει, όμως, προσοχή στη γνωριμία.
Οι γονείς δεν παρουσιάζονται πάντα όπως είναι.
Οι δικοί μου ποτέ. Με σαμπόταραν κάθε φορά που έφερνα κάποιον σπίτι.
Έκανα τα πάντα. Προειδοποιούσα στο αμάξι.
"Να θυμάσαι. Αυτοί εκεί μέσα δεν είναι φίλοι σου.
Μην πάρεις τίποτα προσωπικά. Δεν φταις εσύ. Εκείνοι φταίνε.
Θες να το γράψεις στο χέρι σου; Όχι;
Αν φοβηθείς, δες το τατουάζ μου. Πάμε".
Και μπαίνεις προετοιμασμένη να δεις τους γονείς σου όπως πραγματικά είναι.
Κι εκείνοι κατεβαίνουν καβάλα σε συννεφάκι
και είναι φοβεροί όλη νύχτα.
Ευχάριστοι, άνετοι, χαλαροί.
Ο μπαμπάς φοράει χύμα πουκάμισο.
Σερβίρει ποτά σαν εξωτικός χορευτής
κι αραδιάζει ένα σωρό προοδευτικούρες που δεν έχει ξαναπεί ποτέ.
"Θες άλλη μπίρα; Να πάμε για γκολφ κάποια στιγμή.
Τι αντωνυμίες χρησιμοποιείς, είπαμε;"
Κι εσύ μπαίνεις στο αμάξι κι αρχίζεις τη μουρμούρα σαν συνωμοσιολόγος.
"Καμία σχέση... Το έχω ζήσει, ξέρω τι έγινε. Το θυμάμαι.
Δεν θα μου πείτε εσείς πως δεν συνέβη. Ξέρω τα πάντα".
Κι ο φίλος σου σχολιάζει
"Δεν ξέρω τι λες. Έχεις φοβερούς γονείς".
Και τα παίζεις.
"Όχι, με τίποτα!
Δεν ξέρω ποιοι ήταν αυτοί οι σαυράνθρωποι,
αλλά δεν είναι αυτοί που με κατέστρεψαν".
Όταν ξαναβλέπεις τους γονείς σου, έχουν τουπέ
"Μας συμπάθησε ο Τζέισον". Κι απαντάς "Ξέρω τι κάνετε".
"Γνώρισέ μας και την ψυχολόγο σου. Ν' ακούσει κι εμάς".
"Ανυπομονώ να μπείτε στο χώμα".
"Βασικά, θέλουμε να αποτεφρωθούμε".
"Θα σκορπίσω τις στάχτες και δεν θα τις βρει ούτε ο Θεός!
Τα λέμε το Πάσχα".
Και ψυχοθεραπεία κάνεις καλύτερα ως ελεύθερος γιατί συζητάς τέτοια.
Όταν έχεις σχέση, αναλώνεις τη μισή συνεδρία
στα θέματα του άλλου, που δεν κάνει θεραπεία.
Ελεύθερος, κάθε βδομάδα έχεις μία ώρα για σένα.
Πολύς χρόνος. Πρέπει να πας διαβασμένος.
Μετά τον τελευταίο χωρισμό,
πήγαινα στη θεραπεία κάθε βδομάδα γεμάτη ιδέες.
"Ξέρεις τι συνειδητοποίησα; Το δημοτικό που πήγαινα
είναι απέναντι από νεκροταφείο".
Και μου λέει "Μάλιστα. Και;"
"Δεν ξέρω, αλλά κάποιο θέμα θα υπάρχει εδώ.
Έφερα τα υλικά. Κάνε την τούρτα. Δεν είμαι γιατρός.
Έκανα ενδοσκόπηση,
βρήκα κάτι τρομακτικό και σ' το είπα.
Είδες θάρρος. Πού είναι η επιβράβευση;
'Μα τι γενναία, η αγαπημένη μου πελάτισσα!'"
Θέλω να μάθω αν είμαι η αγαπημένη της ψυχολόγου μου.
Αν ρωτήσεις, δεν θα πει. Δοκίμασα.
Ο μόνος τρόπος να το ανακαλύψεις είναι να συνεννοηθείς με άλλη πελάτισσα...
Και θα κανονίσουμε να την πάρουμε και οι δύο τηλέφωνο
το σαββατοκύριακο,
η καθεμία μόνη της,
την ίδια στιγμή,
με αυτοκτονικές σκέψεις.
Και θα δούμε σε ποια θα το σηκώσει.
Θέλουμε να τα βροντήξουμε. Ποια θα σώσεις;
Κι όποια κερδίσει πάει στον επόμενο πελάτη.
Και θα κάνουμε ζευγαράκια.
Κάτι σαν τουρνουά θλίψης.
Δουλεύω πάνω στο άγχος.
Είναι το κυρίως θέμα μου. Έχει κανείς άγχος;
Παθαίνει κανείς κρίσεις πανικού;
Έχει πάει κανείς στα Επείγοντα για άγχος ή κρίσεις πανικού;
Αρκετοί, βλέπω!
Τι φοβόσασταν πως ήταν; Καρδιά;
Ναι. Κι όταν φτάνεις, σου λένε "Βασικά, το μυαλό σου τα 'παιξε".
Θα σας ανεβάσω τώρα.
Κάποτε πήγα στα Επείγοντα επειδή κοιμήθηκα με AirPods.
Ξύπνησα, έλειπε ένα. Νόμιζα πως το κατάπια.
"Δηλαδή πήγες ως τη μέση και γύρισες γιατί ήταν ανόητο;"
Όχι, πήγα ως εκεί. Έδωσα ιστορικό.
Μακάρι να σας έλεγα πως έγινε πριν πολλά χρόνια,
αλλά μιλάμε για προϊόν τελευταίας τεχνολογίας.
Πάντα είχα πρόβλημα με τον ύπνο. Μια ζωή.
Πριν βγουν τα AirPods, κοιμόμουν με παραδοσιακά ακουστικά,
με κάποιο podcast ή ταινία. Κάτι που σε ηρεμεί.
Πριν τα AirPods τα ακουστικά είχαν καλώδια.
Αν το κατάπινες, θα το έβγαζες σαν μάγος που τραβάει μαντίλι.
Μετά βγήκαν τα AirPods και κοιμόμουν έτσι.
Πριν λίγα χρόνια, μη ρωτάτε πόσα,
κοιμήθηκα με δύο AirPods, ξύπνησα με ένα
και σκέφτηκα "Προφανώς το κατάπια".
Σαν μωρό ή σκυλί.
Έπεισα την αδερφή μου να με πάει στα Επείγοντα,
χαλώντας έτσι το πρωί των Χριστουγέννων.
Φτάνουμε στα Επείγοντα της πόλης
και πρέπει να πω σε τρεις κυρίες στην υποδοχή για ποιον λόγο πήγα.
Και είπα "Λογικά, θα το βλέπετε συνέχεια.
Απ' ό,τι φαίνεται,
είναι πολύ πιθανό,
κατά λάθος,
καθώς έκανα νανάκια,
να κατάπια
ένα AirPod".
Κι αυτές αμέσως...
"AirPod; Γλυκιά μου, είναι πολύ μεγάλα.
Σωστά; Είναι μεγάλα.
Λες να μπορείς να καταπιείς..."
Κι απαντώ "Μήπως ν' αφήναμε τις διαβουλεύσεις
για το τι μπορώ να καταπιώ και τι όχι;"
Κι είπαν "Φαίνεται ποια ήταν άσχημη στο γυμνάσιο. Έλα".
Με οδηγούν μέσα.
Περιμένω γιατρό.
Δεν ξέρω τι περίμενα να κάνει ο γιατρός,
αν είχα όντως καταπιεί AirPod.
Δεν θα με χειρουργήσει.
Θα πει "Ναι, να το.
Πέρνα απ' τα Taco Bell στον γυρισμό. Καλή τύχη".
Taco Bell, για κάθε περίσταση.
Δεν ξέρω τι ζημιά φοβόμουν πως θα μου έκανε το AirPod.
"Αν είναι ακόμα φορτισμένο;
Αν πάθουν ηλεκτροπληξία τα έντερα;
Αν αρχίσει να παίζει τραγούδια απ' το Glee;
Η αδερφή μου λέει "Τα έσβησες". "Όχι όλα, κάποια είναι κομματάρες!"
Πριν έρθει ο γιατρός,
παίρνει η άλλη αδερφή απ' το σπίτι
"Έλα, το βρήκαμε στη μαξιλαροθήκη.
Θέλει η τρελέγκω να έρθει να φάει τηγανίτες;"
Καταντράπηκα.
Θέλω να φύγω κρυφά το συντομότερο.
Λέω "Πάμε γρήγορα!"
Η αδερφή μου απαντά "Θα νομίσουν πως κάτι έγινε".
Και είπα "Μα έγινε κάτι. Πάμε!"
"Είναι η έξοδος κινδύνου".
"Στα Επείγοντα κάθε πόρτα είναι έξοδος κινδύνου. Έλα!"
Ακούστε το θέμα με τα Επείγοντα.
Όταν έχεις άγχος ή κρίση πανικού, είναι η μόνη σου επιλογή.
Χρειάζεται και μία δεύτερη επιλογή δίπλα,
που θα λέγεται "Αγχώδη Περιστατικά".
Έχεις τα Επείγοντα και τα Αγχώδη.
Στα Επείγοντα πας όταν τρως σφαίρα, μαχαιριά. Τρέχει αίμα.
Συμπληρώνεις ένα μάτσο χαρτιά. Η ιδανική στιγμή γι' αυτό.
Και στα Αγχώδη Περιστατικά πας όταν νιώθεις
"Δεν ξέρω πού είναι το κακό, αλλά είναι μέσα μου.
Ή καρκίνος είναι ή ο διάβολος. Πρέπει να βγει οπωσδήποτε".
Και υπάρχει μόνο ένα έντυπο που γράφει
"Ξέρω πως μάλλον δεν είναι σοβαρό, αλλά..."
"Με φαγουρίζουν τα κόκαλά μου. Δεν ξέρω!
Θέλω να 'ρθει ένας με άσπρη ρόμπα να πει πως είμαι ηλίθια".
Ξέρω πως ανέφερα ότι έχω πρόβλημα με τον ύπνο.
Σας παρακαλώ, μη μου στείλετε άρθρα μετά το σόου.
Ξέρω πως έχετε καλές προθέσεις, αλλά έχω διαβάσει τα πάντα.
"Τρεις τρόποι για καλύτερο ύπνο!"
Οι ίδιες συμβουλές που ανακυκλώνονται ξανά και ξανά.
"Πάρε ένα σπρέι λεβάντας και ψέκασε
την κρύα πλευρά του μαξιλαριού το δειλινό".
Τι είμαι, μάγισσα;
"Φρόντισε να έχει σκοτάδι κι ησυχία στο δωμάτιο τη νύχτα".
"Θεέ μου, πρέπει να έχει σκοτάδι; Είμαι τελείως βλαμμένη.
Κοιμόμουν κάτω από ντισκομπάλα. Κάνει ατμόσφαιρα.
Δεν το ήξερα!
Ωραία. Σκοτάδι, ησυχία. Λύθηκε!"
"Γιατί δεν αφήνεις το κινητό σε άλλο δωμάτιο το βράδυ;"
"Εσύ γιατί δεν αφήνεις το μωρό σου έξω;"
Δεν διαφωνώ με τις συμβουλές ύπνου. Απλώς κουράστηκα.
Νιώθω όπως νιώθουν οι άντρες για το πορνό.
"Όχι, απ' τα βασικά τα είδα όλα.
Στείλε τίποτα παράξενο!"
Θα σας ρωτήσω κάτι
και δεν πειράζει αν κανείς δεν έχει απάντηση.
Ρωτάω το κοινό κάθε βράδυ. Δεν είναι παράξενο.
Αν πιστεύετε πως έχετε κάποια συμβουλή που δεν έχω ξανακούσει...
Διάβασα όλα τα άρθρα, άκουσα όλα τα podcast, είδα πολύ TikTok.
Ρωτάω το κοινό κάθε βράδυ στην περιοδεία.
Αν πιστεύετε πως έχετε κάποια περίεργη συμβουλή που δεν έχω ξανακούσει,
σηκώστε το χέρι και πείτε μου.
Όμως, αν ακούσω καμία να λέει "Δοκίμασες την εφαρμογή διαλογισμού Calm;"
θα την πετάξω έξω.
Αν όχι, δεν πειράζει.
Έχει κανείς κάποια συμβουλή; Σιγουριά βλέπω.
Για πες.
- Αυνανισμό. - Αυνανισμό;
Φιλενάδα, έλεος.
Λες να μην το έχω δοκιμάσει;
Δεν βλέπω όνειρα, βλέπω τον ουρανό με τ' άστρα. Άλλος.
Λοιπόν.
Τίποτα άλλο; Σ' ευχαριστώ.
Για πες.
Δύο πράγματα;
Και τα κάνω με τη σειρά; Εντάξει.
Πρέπει να κάνω κατακόρυφο στον τοίχο; Έλεος, γιόγκα. Όχι.
Ακούγεται σαν κάτι για πιο σέξι γκόμενες. Δεν παίζει.
Εντάξει, θέλω ν' ακούσω το τέλος.
Κάνεις κατακόρυφο στον τοίχο.
Ναι.
Για λίγα δευτερόλεπτα. Εύκολα, άνετα, όμορφα σαν Cover Girl.
Έτσι μιλάς αν είσαι σέξι.
"Κάνε κατακόρυφο για δέκα δευτερόλεπτα. Ευκολάκι".
"Κάποιοι έχουμε βαρύ μπούστο".
Μάλιστα. Συγγνώμη, συνέχισε.
Και μετά κοιμάσαι ανάποδα.
Δεν είχα ακούσει για το κατακόρυφο, αλλά ήξερα το ανάποδα.
Γιατί αλλάζει το κρεβάτι.
Μπερδεύεται το σώμα. Ναι, μπερδέψου να νανουριστείς.
Να μια συμβουλή. Την έχω μισοακούσει.
Οπότε θα σε μισοπαραδεχτώ.
Πιστεύει κανείς πως ξέρει κάτι πολύ παράξενο;
Αν όχι, δεν πειράζει.
Από περιέργεια.
Ποια φώναξε;
Ωραία, για πες.
Άκου τον να μιλάει.
Ποιον ν' ακούω;
Αυτόν εδώ.
Ν' ακούω τον συνοδό σου να μιλάει;
Θες να σε παρατήσει;
Ή προσπαθείς να ξεφορτωθείς τον σύντροφό σου;
"Αυτός εδώ είναι διαθέσιμος.
Μιλάει ασταμάτητα και σε παίρνει ο ύπνος.
Αυτό το κρεβατάκι".
Μάλιστα, πλάκα είχε αυτό.
Μόλις γίναμε μάρτυρες διαζυγίου. Ωραία δεν περάσαμε;
Πρώτη φορά πήρα τέτοια απάντηση. Ρωτάω κάθε βράδυ. Ποτέ δεν ξανάκουσα
"Πάρε μαζί σου αυτήν την κουράδα".
Ωραία, τελευταία. Για πες.
Άκου τα τηλεφωνήματα απ' το διπλανό δωμάτιο.
Ακούω τη μαμά μου να μιλάει με τη γιαγιά...
Κρυφακούς τα τηλεφωνήματα απ' το διπλανό δωμάτιο;
Τη μαμά σου με τη γιαγιά σου;
Δεν άκουσες που είπα πως είμαι μόνη μου;
Τουλάχιστον η άλλη κοπέλα μου πρόσφερε κάποιον.
"Μήπως να σε νανούριζε η ομιλία των αγαπημένων σου από δίπλα;"
Μακάρι να γινόταν!
Μάλιστα, πληγώθηκα τώρα.
Θα σας πω το καλύτερο που άκουσα στην περιοδεία.
Ήταν πριν λίγους μήνες.
Μία στην πρώτη σειρά σήκωσε το χέρι.
Ρώτησα "Για πες".
"Όταν δεν με πιάνει ύπνος, ξαπλώνω δέκα λεπτά κάτω στην κουζίνα".
Κι απάντησα "Μάλιστα. Και μετά;"
Είπε "Πάω στο κρεβάτι και κοιμάμαι".
Η καημενούλα παίζει μόνη της τον κακοποιητικό γονιό.
"Δεν σε πιάνει ύπνος;
Άλλα παιδιά δεν έχουν κρεβάτια!
Πήγαινε να ξαπλώσεις στα παγωμένα πλακάκια 10 λεπτά,
μπας και νιώσεις ευγνωμοσύνη".
Και ξέρετε κάτι;
Το δοκίμασα και πέτυχε.
Λειτουργεί!
Ξαπλώνω στο μπάνιο των ξενοδοχείων.
Κόλλησα πολλές φορές Covid.
Αλλά θέλω να μειώσω το άγχος.
Χωρίς αυτό θα ήμουν άλλος άνθρωπος.
Το άγχος σού τρώει καθημερινά απίστευτη νοητική και ψυχική ενέργεια.
Δεν βοηθάει.
Δεν σε προετοιμάζει για τυχόν συμφορές.
Είπα στην ψυχολόγο μου "Η ανησυχία δεν κάνει καλό.
Πώς το είπε εκείνος ο φιλόσοφος; 'Όταν ανησυχείς, υποφέρεις διπλά'".
Ρωτά "Ποιος το είπε;"
Το ψάχνω. Είναι από πρίκουελ του Χάρι Πότερ.
Είχα τόση αυτοπεποίθηση, που το έψαξα επιτόπου.
Ρωτά "Ποιος φιλόσοφος το είπε;"
"Ο Νιουτ Σκαμάντερ. Γαμώτο.
Μάλλον το είδα σε τυχερό μπισκότο. Συνεχίζουμε; Δεν θέλω να το συζητήσω".
Χωρίς άγχος θα ήμουν άλλος άνθρωπος.
Στη ζωή συχνά παίρνω αποφάσεις λόγω του φόβου.
Ή δεν παίρνω αποφάσεις λόγω του φόβου.
Βλέπω τις ίδιες σειρές και ταινίες γιατί με ηρεμούν.
Ξέρω τι να περιμένω.
Βγαίνω με τον ίδιο τύπο ανθρώπου γιατί ξέρω τι να περιμένω.
Νομίζετε πως έχετε τύπο; Σφάλλετε.
Άγχος έχετε. Πάτε σε ειδικό.
Έχω τρία μικρότερα αδέρφια.
Ανήκουν στη γενιά Z, είναι queer κι έχουν σοβαρές σχέσεις.
Και νιώθουν μεγάλη απογοήτευση
όποτε κάνω σχέση με ακόμα έναν λευκό, στρέιτ άντρα.
Λένε "Έλεος, Τέιλορ. Γάμα την πατριαρχία".
Κι απαντώ "Παιδιά, τη γαμάω στην κυριολεξία".
Ξέρετε τι δύσκολο που είναι να βγαίνεις με άντρες
όταν ζεις από τόσο κοντά τρεις queer σχέσεις;
Οι queer σχέσεις είναι ό,τι πιο όμορφο, τρυφερό και δημιουργικό.
Η αδερφή μου και το συντρόφι της βγήκαν από μυθιστόρημα.
Όποτε μιλάμε
"Είχες δύσκολη βδομάδα. Όλα καλά;"
Απαντά "Ναι, όντως.
Για να με ανεβάσει, το συντρόφι έφερε την αγαπημένη μου λιχουδιά,
άμμο απ' την παραλία που πήγαμε στο πρώτο ραντεβού
και θυμάσαι το μαγικό φουρνάκι που ήθελα μικρή;
Βρήκε ένα στο eBay".
Κι απαντώ "Θεέ μου, σε απατά;"
"Τι; Όχι! Ακούει όταν μιλάω και θυμάται τι λέω".
"Τι; Με τίποτα. Ψάξε κινητό.
Πολύ ύποπτο. Ψάξε κινητό, πίστεψέ με".
Και ρωτά "Εσύ πώς τα πας με τον φίλο σου, Τέιλορ;"
"Πολύ καλά.
Εμένα μου αγόρασε χοτ ντογκ
επειδή ήθελε εκείνος κι έτυχε να είμαι κι εγώ εκεί.
Πολύ ρομαντικό.
Είπε 'Τι; Λάθος. Δύο, τελικά'".
Δεν θέλω να μειώσω τους στρέιτ. Είχα σχέση με πολλούς.
Αλλά περηφανεύεστε για ό,τι πιο αμελητέο στις σχέσεις.
Είναι εντυπωσιακό.
Ένας στρέιτ θα βάλει κερί στο μπάνιο και θ' αρχίσει
"Άλλαξα τη ζωή μου για σένα!"
Κι απαντάς "Μα δεν το άναψες καν.
Μυρίζει λίγο λεβάντα, αν σκύψεις.
Σου δίνω πίσω το κερί για λίγη κατανόηση".
Εξηγήσατε ποτέ τι είναι ενσυναίσθηση σε ψηλό λευκό γκόμενο;
Είναι ευαίσθητο θέμα.
Ξεκινάς "Σκέψου πως είσαι εγώ".
"Μα δεν είμαι".
"Εντάξει.
Δεν αντιλέγω. Μου την είπες.
Σκέψου πως νιώθεις ό,τι κι εγώ".
"Μα δεν ισχύει".
"Εντάξει.
Σκέψου πως μπορεί να νιώσεις όπως εγώ".
"Αποκλείεται".
"Εντάξει. Σκέψου πως είσαι μπασκετμπολίστας".
"Το 'χω.
Τι άλλο; Ωραίο παιχνίδι".
"Ωραία, πες πως είσαι μπασκετμπολίστας.
Είσαι φοβερός συμπαίκτης.
Λατρεύεις την ομάδα. Τα δίνεις όλα.
Μα η ομάδα δεν το προσέχει.
Δεν εκτιμά αυτά που κάνεις,
δεν βλέπει πως είσαι MVP.
Κι αυτήν τη βδομάδα, η ομάδα σου
ξέχασε τα γενέθλιά σου.
Πώς νιώθεις τώρα;"
"Σκατά!"
"Ναι!"
Είναι σαν να προσπαθείς να κάνεις μια γυναίκα να τελειώσει.
"Μην κουνηθεί κανείς!
Κοντεύουμε! Συναγερμός είναι.
Σε παρακαλώ, συγκεντρώσου.
Τόση ώρα το παιδεύω".
Προσπαθώ να καταλάβω αν είμαι μπάι
ή αν φταίει που μπίντζαρα την Ευφορία.
Θέλω να βγω με γυναίκες, αλλά δεν ξέρω πώς να τις κερδίσω.
Τους άντρες ξέρω. Ευκολάκι, τους ξεγελάς.
Περιμένεις να τους αρέσεις λιγάκι και μετά λες
"Δεν σ' αρέσω". Απαντά "Μ' αρέσεις".
"Ψέματα". "Αλήθεια".
"Ψέματα". "Αλήθεια!"
Και συνεχίζεις μέχρι να μείνεις έγκυος.
Πρέπει να το παρουσιάσεις ως πρόκληση.
"Δεν μπορείς να περάσεις τη ζωή σου μαζί μου".
Και πωρώνονται "Τώρα θα δεις, σκρόφα!"
Όπως όταν λες σε παιδί να βγάλει τα σκουπίδια
και διαμαρτύρεται και λες "Θα σε χρονομετρήσω"
κι αμέσως...
"Είδες; Και νόμιζες πως δεν ήθελες".
Κι απαντά "Χέστηκα. Είμαι ο πιο γρήγορος!"
Δύσκολο το φλερτ με γυναίκες.
Απαιτεί λεπτότητα.
Σαν να ρίχνεις βότσαλο σε λίμνη με πηδηματάκια.
Το φλερτ με άντρες μοιάζει σαν να πετάς κοτρόνα από παράθυρο.
Σκέφτεσαι "Χέστηκα. Θέλω απλώς να δω τι θα γίνει.
Δεν σκοπεύω να μείνω".
Ίσως είμαι σεξίστρια.
Το συνειδητοποιώ τώρα καθώς μιλάω.
Μάλλον είμαι. Όταν με απορρίπτει άντρας, λέω
"Ο στόκος!" Όταν με απορρίπτει γυναίκα,
σκέφτομαι "Μάλλον ξέρει τι κάνει".
Το συζητούσα με μια φίλη, γιατί δεν θες...
Φοβάσαι να πεις πως είσαι μπάι, γιατί κάποιος θα πεταχθεί
"Απόδειξ' το. Να η Μάργκο Ρόμπι. Είσαι υγρή; Να δω".
Αρχίζουν όλοι...
Γίνονται επιθετικοί. Πολύ περίεργο.
Πρέπει να το αποδείξεις.
Το συζητούσα με τη φίλη μου και είπε
"Υπάρχει φάσμα στη σεξουαλικότητα".
Κι αυτή έβλεπε Ευφορία.
Συνεχίζει "Αλλά είμαι στρέιτ γιατί δεν θα έκανα στοματικό σε γυναίκα.
Αηδιάζω".
Και σκέφτηκα "Μάλιστα, Τέιλορ.
Γιατί δεν κάνεις στοματικό σε γυναίκα; Αηδιάζεις;"
Και συνειδητοποίησα "Όχι, δεν αηδιάζω.
Απλώς δεν θέλω να είμαι κακή σε κάτι κοτζάμ γαϊδάρα".
Έχω αδερφό τρανς, αδερφές γκέι κι αντωνυμία μου είναι ο φόβος.
Τρέμω την αποτυχία.
Δεν αρχίζω καν νέα χόμπι μεγάλη.
Πώς θα γίνω καλή στο...
Το στοματικό σε γυναίκες είναι σαν να μάθαινα πιάνο.
Πολύ θα ήθελα να είμαι καλή. Να εντυπωσιάζω στα πάρτι.
Αλλά δεν έχω τον χρόνο ή την υπομονή να εκπαιδεύσω τα δάχτυλά μου.
Δεν το 'χω.
Στα μισά "Τρίγωνα Κάλαντα" φωνάζω
"Γαμώτο! Σκατά. Έπρεπε ν' αρχίσω στα 12. Έμεινα πίσω.
Ξέρω ήδη να παίζω κλαρινέτο.
Δεν είναι το πάθος μου, αλλά στον χώρο με σέβονται.
Χρόνια εμπειρίας στις πλάτες μου.
Στο στόμα. Στα πνευστά.
Μικρή δεν ήξερα πως είχα επιλογές.
Είπαν "Ως κορίτσι θα παίξεις κλαρινέτο".
Ρώτησα "Μπορώ να παίξω πιάνο;"
Απάντησαν "Φυσικά και μπορείς,
αν θες να πας στην Κόλαση!"
Θρησκευτικό τραύμα, κανείς;
Έχετε κι εσείς;
Αν δεν έχετε, συγγνώμη.
Ξέρω πως επαναλαμβάνομαι.
Δεν το θέλω, αλλά ανακαλύπτω νέα πράγματα.
Ας πούμε, ξέρατε πως στον οργασμό δεν πρέπει να φωνάζεις
"Στα μούτρα σου, Χριστέ!" Το ξέρατε;
Μακάρι να έκανα πλάκα.
Πολύ θα το 'θελα.
Και να μην ήσουν της θρησκείας, πολλοί μεγάλωσαν "προστατευμένοι".
Χειροκροτήστε αν δεν σας μίλησαν ποτέ για το σεξ.
Χειροκροτήστε. Ορίστε, βλέπετε;
Τώρα χειροκροτήστε αν σας μίλησαν για το σεξ παιδιά.
Σε ποιον μίλησαν;
Σ' εσένα; Μας λες πόσων χρόνων ήσουν;
Μπορώ να σου μιλήσω; Θέλω να τσεκάρω.
Αν σας μιλήσω και δεν θέλετε, κανένα πρόβλημα.
Ούτε εγώ θα μιλούσα σε κωμικό.
Έχω τη συναίνεσή σου;
Πρέπει να το πεις. Δεν αρκεί ένα νεύμα. Ναι;
Είδατε; Πολύ εύκολο. Έτσι γίνεται.
Ωραία.
Λοιπόν.
Πόσων χρόνων ήσουν;
- Εννέα. - Εννέα; Μάλιστα.
Λιγάκι νωρίς, αλλά μπορώ να το καταλάβω.
Δεν ξέρω πόσο ψηλή ήσουν στα εννέα.
Είχες απορίες ή οι γονείς σου ένιωσαν πως ήρθε η ώρα;
Η μαμά με πήγε πικνίκ στον κήπο.
Η μαμά σου σε πήγε για πικνίκ στον κήπο;
Άντε και γαμήσου.
Σοβαρά μιλάς;
Η μαμά σου σε πήγε για πικνίκ στον κήπο
για να σου μιλήσει για τον τρόμο του σεξ.
Συγγνώμη, φορτίστηκα συναισθηματικά τώρα.
Είναι ό,τι πιο όμορφο έχω ακούσει.
Ο Μυστικός Κήπος και η σεξουαλική αγωγή.
Απίστευτο! Μάλιστα.
Και πώς ένιωσες, Λορελάι Γκίλμορ;
Γάμησέ με.
Άρα, δεν τους έκανες ερωτήσεις;
Η μαμά είπε "Ήρθε η ώρα".
Τους έκανες ερωτήσεις;
Είδατε; Πολλοί κάνουν ερωτήσεις.
Δεν ήξερα πως υπάρχουν τόσο έξυπνα παιδιά.
Δεν ήξερα πως έτσι έπρεπε. Εγώ ποτέ δεν έκανα ερωτήσεις.
Είναι τελείως χαζό.
Μικρή, πριν μου έρθει περίοδος, είχα τρεις τρύπες.
Ακόμα τις έχω. Λάθος διατύπωση.
Ακόμα τις έχω. Για να το ξεκαθαρίσουμε, αν τυχόν...
Τις είχα ανέκαθεν και θα συνεχίσω να τις έχω.
Νομίζω. Στην απολίνωση σαλπίγγων τη ράβουν;
Θα το γκουγκλάρω. Αφήστε.
Βγήκα εκτός θέματος.
Θα βρω μόνη μου την άκρη.
Πριν την περίοδο είχα τρεις τρύπες
και η μία δεν έκανε τίποτα, σωστά;
Και ποτέ δεν σκέφτηκα να ρωτήσω κάποιον
"Τι κάνει αυτή η άνεργη τρύπα
ανάμεσα στις άλλες δύο που δουλεύουν τόσο σκληρά;"
Περπατούσα ανέμελα
"Δεν ξέρω. Είναι η πιο μεγάλη!
Ο Θεός ξέρει τι κάνει.
Έχω πίστη".
Μετά το The Music Man,
άρχισα να τη λέω "γαντοϋποδοχέα"...
Αυτό είναι άλλη ιστορία.
Να το μάθημά μου.
Όταν ήμουν δέκα, διάβασα για το σεξ σ' ένα βιβλίο.
Όχι επίτηδες, τυχαία. "Θεέ μου!"
Ήθελα να το ξεχάσω. Μου επιτέθηκε η Τζούντι Μπλουμ.
Δύο χρόνια μετά, ο μπαμπάς με πάει σχολείο
κι εντελώς ξαφνικά ρωτάει "Ξέρεις τι είναι το σεξ;"
Είπα "Ναι, το διάβασα. Ας μην πούμε τίποτα άλλο".
Απαντά "Εντάξει, πες μου τι είναι για να βεβαιωθώ πως ξέρεις".
Ήθελε να του κάνω εγώ σεξουαλική διαπαιδαγώγηση!
Ρώτησα "Εσύ ξέρεις τι είναι;"
Λέει "Πες μου τι ξέρεις, θα σου πω κι εγώ
και θα βρούμε μαζί την άκρη".
Ζητούσα συμβουλές απ' τους γονείς μου όποτε χώριζα.
Δεν το συνιστώ. Μαθαίνεις πράγματα που δεν θες.
Είχα έναν επώδυνο χωρισμό στα 20.
Η μητριά μου ήθελε να με παρηγορήσει.
"Ξέρεις, υπήρχε κάποιος που ήθελα να παντρευτώ στα 20.
Όταν χωρίσαμε, ήμουν κομμάτια".
"Αλήθεια; Δεν το ήξερα".
Κι ο μπαμπάς μου φωνάζει "Εγώ το ήξερα! Τον αναφέρει συνέχεια".
Τη ρώτησα "Ποιος ήταν; Με τι ασχολιόταν;"
Μου λέει "Ήταν φοβερός τύπος. Μελετούσε το Αλτσχάιμερ".
Πετάγεται ο μπαμπάς
"Είδατε πως δεν υπάρχει ακόμα θεραπεία".
Του απαντά "Αγάπη μου, μακάρι να μην πάθουμε ποτέ".
Κι ο μπαμπάς μου "Μακάρι να πάθουμε! Για να τον ξεχάσουμε όλοι".
Παλιά ζητούσα γκομενικές συμβουλές απ' όποιον να 'ναι.
Ρωτούσα το κοινό, αγνώστους...
Κάποτε ρώτησα ένα ζευγάρι μπροστά.
Δύο σύμβουλοι σχέσεων παντρεμένοι μεταξύ τους.
Ξέρω. Έχετε δει ποτέ Oreo με τετραπλή γέμιση;
Σκέφτεσαι "Αυτό παραπάει.
Σαν να φοράς δύο καπέλα. Υπερβολή".
Μα είπα "Δύο ψυχολόγοι εκτός υπηρεσίας. Πρέπει να ρωτήσω".
"Έχετε κάποια συμβουλή για όσους μαλώνουν συχνά σε σχέση;"
Απάντησαν "Ναι.
Ξέρεις που πολλοί έχουν κάποιο σύνθημα ασφαλείας στο σεξ;
Πρέπει να υπάρχει ένα και για τους καβγάδες".
Πάω σε παντρεμένο φίλο "Έχετε σύνθημα για καβγά;"
"Τι;" "Μια λέξη που όταν την πεις, σταματάει ο καβγάς".
Κι απαντά "Έχουμε".
"Αλήθεια; Ποια;"
"Καριόλα.
Αλλά πρέπει να το πω εγώ, αλλιώς δεν μετράει".
Είπα "Έλεος! 'Ανανά' περίμενα ν' ακούσω..."
Παλιά ζητούσα συμβουλές όποτε χώριζα,
θεωρώντας πως έκανα δουλειά με τον εαυτό μου. Δεν ίσχυε.
Απλώς προσπαθούσα να δω πώς θα ξαναέκανα αμέσως σχέση
για να μη δουλέψω με τον εαυτό μου.
Δεν θέλουμε να είμαστε καιρό μόνοι
επειδή όταν μένεις μόνος, διαπιστώνεις
"Μερικά θεματάκια απ' τις σχέσεις υπάρχουν ακόμα.
Και τώρα είμαι μόνη.
Ένα ζευγάρι πατημασιές υπάρχει στην άμμο.
Κι όχι επειδή με έχει κάποιος αγκαλιά".
Φέτος κατάλαβα πως έχω αρκετά θέματα.
Είμαι μικρόψυχη στις σχέσεις.
Όταν είμαι ελεύθερη, ποτέ δεν φοράω άρωμα.
Αλλά φοράω όποτε κάνω σχέση.
Γιατί ξέρω πως αν χωρίσουμε και το ξαναμυρίσεις,
θα λυπηθείς.
Κι αυτό μου δίνει χαρά.
Βάζω άρωμα όχι για να μοσχοβολάω, μα για να υποφέρεις μετά.
Σ' ένα ραντεβού συνειδητοποιήσαμε πως είχαμε κι οι δύο τρία αδέρφια.
Είπα "Ας ρωτήσουμε στο τσατ να μας πουν το μεγαλύτερό μας ελάττωμα".
Φοβερό πρώτο ραντεβού. Πώς είμαι ακόμα μόνη;
Στέλνει "Ποιο είναι το μεγαλύτερο ελάττωμά μου;"
Του απαντούν "Εργασιομανής".
"Ευαίσθητος".
Ένας έγραψε "Δυσλεκτικός". Μου φάνηκε πολύ αστείο.
Εγώ το διάβασα, αυτός όχι.
Γράφω εγώ "Ποιο είναι το μεγαλύτερό μου ελάττωμα;"
κι ο αδερφός μου απαντά
"Περιμένεις πως θα σε πληγώσει ο άλλος και την κάνεις πρώτη".
"Φίλε, σε ραντεβού είμαι".
"Συγγνώμη! Εργασιομανής.
Νόμιζα πως μιλούσαμε πριβέ".
Είμαι συναισθηματικός άνθρωπος. Και σύντροφος.
Πάω με το συναίσθημα.
Το ξέρατε πως κάποιοι δεν εκδηλώνονται;
Ακούσατε ποτέ τη μαλακία "βάζω σε κουτάκια";
Κάποιοι έχουν κάτι ευγενέστατα συναισθήματα,
που πλησιάζουν δειλά μες στη μέρα, τους τραβάν απ' το μανίκι "Συγγνώμη...
Θα ήθελα να με νιώσεις μόλις βρεις την ευκαιρία".
"Ξέρεις, είμαι στη δουλειά".
"Αμάν, δουλεύεις; Χίλια συγγνώμη.
Μετά μπορείς;"
"Σχολάω στις έξι".
"Κατά τις 6:30 θα μπορούσες να νιώσεις μόνος κι άχρηστος;
Έκλεισε; Στις 6:30 στο πάρκινγκ.
Σ' αγαπώ πολύ. Σκίζεις στη δουλειά. Γεια".
Ποτέ δεν μου συνέβη.
Τα συναισθήματά μου απαιτούν να τα νιώσω αμέσως.
Και το καθένα απαιτεί και το δικό του σόου.
Ξαναζωντανεύει τη σκηνή απ' τον Αλαντίν
που παριστάνει τον πρίγκιπα.
Προσοχή! Η Τέιλορ πεινάει!
Όλοι σ' επιφυλακή!
Θέλει σάντουιτς εδώ και τώρα Αλλιώς θα γκρινιάζει όλη την ώρα
Χαίρομαι που φέτος μπόρεσα να κάνω δουλειά με τον εαυτό μου. Χρειαζόταν.
Πριν δυο βδομάδες έκλεισα τα 30.
Που σημαίνει... Ευχαριστώ.
Που σημαίνει πως πέρασα τα τελευταία 14 χρόνια
προσπαθώντας να γίνω καλή σ' αυτό, στην κωμωδία.
Ν' αποκτήσω την καριέρα που είμαι πολύ τυχερή ν' απολαμβάνω τώρα
χάρη σε όλους εσάς, βασικά.
Και παρόλο που νιώθω ευγνώμων και τυχερή,
όλο αυτό με έκανε,
ειδικά αυτή η χρονιά, να πω "Αμάν!
Δεν ξέρω αν θα είμαι καλή σε όλα τ' άλλα".
Ξέρω πως είμαι καλή κωμικός,
αλλά όχι αν είμαι καλός άνθρωπος, καλός γονιός, καλή σύντροφος.
Αυτή η νέα δουλειά που παρουσιάζω
"Μπορώ να τα έχω όλα; Δεν έχω ιδέα!"
δεν γράφτηκε ως αστείο.
Ανησυχώ πραγματικά.
Είναι πολύ δύσκολο να συνδυάσεις αυτήν τη δουλειά με οικογένεια.
Βλέπω φίλους που τα δίνουν όλα. Βλέπω κι άτομα που δεν προσπαθούν καν.
Πολλοί λένε "Πας περιοδεία και μετά τα παιδιά.
Θα έχετε FaceTime".
Μου θυμίζει όσους δένουν σκύλο έξω από μαγαζί
"Τον βλέπω απ' το παράθυρο. Καλά είναι".
Κουβαλάω ακόμα πολλά παιδικά τραύματα. Δεν θέλω να τα μεταφέρω στο παιδί μου.
Πρόσφατα είδα κάτι σε μια ομιλία TED.
Λάθος, είδα κάτι στο TikTok.
Πάντα τα μπερδεύω.
Έχει καλές πληροφορίες, αλλά κάθετα.
Έλεγε πως αν έχεις παιδικά τραύματα,
πρέπει να γίνεις ο γονιός σου.
Και προσπαθώ να το κάνω για να τα ξεπεράσω,
αλλά νιώθω σαν να έμεινα έγκυος στο λύκειο.
Δεν ήμουν έτοιμη για μια τέτοια ευθύνη.
Και κάθε πρωί ξυπνάω τελείως πελαγωμένη και κρατιέμαι μη με πλακώσω.
"Λοιπόν,
αν σ' αφήσω να δεις TikTok στο κινητό μου μισή ωρίτσα,
θα σταματήσεις επιτέλους το κλάμα;"
Οι φίλοι ρωτάνε "Όλα καλά;"
"Όχι, μάλλον έχω κολικούς. Δεν με άφησα να κοιμηθώ".
Λατρεύω το TikTok, αλλά ξέρετε κάτι;
Η νεολαία σήμερα που τραγουδά και χορεύει, λες και παίζει σε βιντεοκλίπ...
Όλοι δεν το κάναμε μεγαλώνοντας;
Ναι! Στο δωμάτιο μόνος, στον καθρέφτη με μια βούρτσα.
Αλλά αν είχε μπει κανείς και σε έκανε τσακωτό,
θα αυτοκτονούσες, σωστά;
Τα παιδιά σήμερα παρακαλάνε "Ελπίζουν να με δουν εκατομμύρια".
"Λίγο bullying θα σου έκανε καλό.
Νομίζω.
Ίσως φτάσαμε στο άλλο άκρο".
Πολλές φίλες μου παντρεύονται και κάνουν παιδιά. Και, βασικά, ξέρετε...
Απέκτησαν τεράστιο τουπέ.
Είναι αστείο που τα κορίτσια που ξυπνούσαν λιώμα στις γραμμές του τρένου τώρα λένε
"Απορώ πώς βγαίνεις μετά τις δέκα. Καθόλου υγιή ζωή δεν κάνεις".
"Σ' έχω δει να ρουφάς κόκα από σκουριασμένο σταντ ποδηλάτου.
Αλλά μυρίζεις το κεφαλάκι του μωρού, λες και το ξεχάσαμε".
Οι φίλες μου που παντρεύτηκαν κι έκαναν παιδιά
παραπονιούνται για τη δουλειά
και τους απαντώ κι εγώ εξίσου απαξιωτικά
"Αλλά παντρεύτηκες, άρα μια χαρά".
"Μα υποφέρω 60 ώρες τη βδομάδα".
"Αλλά βρήκες τον πούτσο των ονείρων σου, άρα μια χαρά".
Δεν είναι πολύ ωραίο και φταίει λιγάκι που όλες τριανταρίζουμε.
Τα 30 ήταν μια ηλικία που φανταζόμασταν
"Στα 30 η ζωή μου θα έχει μπει στον δρόμο της".
Αυτό μας παρηγορούσε στα 20.
"Στα 25 είμαστε για τα μπάζα,
αλλά σε πέντε χρόνια θα έχουμε βρει την άκρη".
"Έγινα 27. Είμαι μαλάκω, αλλά έχω τρία χρόνια να το σώσω".
Λίγο μετά "Έγινα 29. Αντίστροφη μέτρηση, βλαμμένη!"
Τώρα γίναμε 30 και συνειδητοποιήσαμε
"Γαμώτο, οι ζωές μας δεν είναι όπως τις φανταζόμασταν".
Και ξαφνικά άρχισαν οι συγκρίσεις και μια περίεργη ένταση.
Ξέρω πως οι φίλες μου με λυπούνται και με ζηλεύουν.
Όπως κι εγώ τις λυπάμαι και τις ζηλεύω.
Ξέρω, με βλέπουν και σκέφτονται
"Κι εγώ θα ριχνόμουν στη δουλειά, αν ήμουν μόνη".
"Ναι, κι εγώ θα έκανα παιδιά, αν ήμουν ατάλαντη".
Κι έτσι...
Δεν είναι και πολύ υγιές.
Αλλά καλό θα είναι να εστιάζουμε στα θετικά της ζωής.
Έτσι νιώθεις ευγνωμοσύνη. Και είναι σημαντικό.
Άντεξα πολλούς γάμους και πάρτι εγκυμοσύνης
χάρη στη δουλειά μου.
Κάθομαι πίσω πίσω και σκέφτομαι "Κάντε το κωλοπάρτι σας.
Η ώρα η καλή.
Εγώ έχω την καλύτερη δουλειά στον κύκλο σας".
Κι αυτό ίσχυε μέχρι που κάποια παντρεύτηκε αστροναύτη.
Όλοι εντυπωσιάστηκαν.
Νίκησε ο αστροναύτης.
"Παραδέξου το, έχει καλύτερη δουλειά".
Κι απαντώ "Αυτός που φοράει στολή για να μην πεθάνει;
Άντε γαμηθείτε. Τι ηλίθια δουλειά!
Αν δεν μπορώ ν' αναπνεύσω κάπου, δεν θα πάω, Νταν.
Επιστημονικά πράγματα".
Ο Νταν δεν έχει πάει καν στο διάστημα. Πάει στη δουλειά και "κάνει πρόβα".
Αυτό κάνει.
Τον βάζουν σ' ένα πολυμίξερ. "Μην ξεράσεις".
"Μάλιστα, κυβερνήτα!"
Ήρωας!
Ντρέπομαι, μα είπα στη δικιά του
"Παρακάλα να μην πάει στο διάστημα".
"Γιατί; Θα κινδυνέψει;"
Κι απάντησα "Όχι, γιατί θα σε κερατώσει".
Τι; Δεν κερατώνουν οι αστροναύτες;
Αιωρούνται μήνες στο διάστημα.
Δεν πιστεύετε πως κάποια στιγμή ένας θα πει
"Ξέρεις τι μπορούμε να δοκιμάσουμε;"
"Χιούστον, πρόβλημα. Όχι μεγάλο. Μεσαίου μεγέθους.
Δεν το λες μικρό".
Ό,τι γίνεται στο Βέγκας μένει στο Βέγκας. Ό,τι γίνεται στο φεγγάρι δεν έγινε.
Προσποιήθηκαν την προσελήνωση.
Πλακίτσα. Καμία προσποίηση.
Δεν υπήρχαν γυναίκες αστροναύτες τότε.
Αλλά αν είχε ευοδωθεί κάποια σχέση στα 20, δεν θα είχα τη δουλειά των ονείρων μου.
Δεν θα είχα την καριέρα που λαχταρούσα.
Και έζησα πολλές ωραίες εμπειρίες φέτος που ήμουν μόνη.
Πήγα περιοδεία στην Ευρώπη τον Απρίλιο, ένα όνειρο ζωής.
Κι επειδή ήμουν ελεύθερη,
αντί να πάω με γκόμενο, πήγα με την Κόρτνεϊ.
Είναι η κολλητή μου απ' τα δέκα.
Ήταν δίπλα μου 20 χρόνια τώρα.
Όταν είχα κατάθλιψη στο λύκειο,
όταν έκανα πρώτη φορά κωμωδία.
Όταν ακύρωσα τον αρραβώνα μου,
φύλαξε το νυφικό μου στη σοφίτα, λες κι ήταν το Τζουμάντζι.
Της είπα "Αρκεί να μην ακούω τα τύμπανα".
Βολτάραμε στην Ευρώπη, ευγενική χορηγία των τσουτσουνοαστείων μου.
Περάσαμε τέλεια.
Κι ήταν πολύ ξεχωριστό που ήρθε μαζί μου.
Γιατί έναν χρόνο πριν, τον προπερασμένο Απρίλιο,
ήμουν μόνη σ' ένα καμαρίνι στο Κολοράντο πριν την παράσταση,
μετά από χωρισμό,
και με πήρε η Κόρτνεϊ.
"Έλα. Δεν θα ήσουν διακοπές με το αγόρι;"
"Ναι, είμαστε, αλλά ήθελα να δω τι κάνεις".
"Τι καλή!" Και της έλεγα τα δικά μου 10 με 15 λεπτά,
μέχρι που κάνω "Δεν μου είπες τίποτα για το ταξίδι.
Όλα καλά;"
Απαντά "Θεέ μου, ναι. Φυσικά.
Όλα τέλεια. Βασικά, μόλις...
Μόλις αρραβωνιαστήκαμε".
Και λέω "Τι; Θεέ μου! Γιατί ρώτησες τα νέα μου;"
Κι απαντά "Δεν ξέρω, ήθελα να βεβαιωθώ πως θα άντεχες να το ακούσεις".
Συγκινήθηκα και πόνεσα μαζί.
Δεν έχω ξανανιώσει τέτοια κατανόηση και προσβολή στη ζωή μου.
Ο αρραβωνιαστικός της ήταν δίπλα της.
Με ρωτούσε "Τι άλλα νέα;"
"Καλά την ακούω. Νομίζω πως θα το αντέξει".
Η κολλητή βρήκε τον άντρα της ζωής της όταν δεν είναι πια μόνη στο τηλέφωνο.
Παίρνεις νύχτα κλαίγοντας κι ακούς
"Δεν πιστεύω να σε πειράζει που είναι εδώ κι ο Τοντ;"
Κι απαντάς "Όχι, βέβαια. Πήρα να ρωτήσω τον Τοντ αν έχω κολπίτιδα.
Πολύ χαίρομαι που είναι διαθέσιμος!"
Μην παρεξηγηθώ.
Λατρεύω τον αρραβωνιάρη της κολλητής.
Αν πέθαινε, θα σκεφτόμουν "Πιτζάμα πάρτι";
Εννοείται!
Αλλά συγκινήθηκα που σκέφτηκε την ψυχική μου υγεία
στη χαρά της
κι όταν βγήκα στη σκηνή είπα "Πριν αρχίσουμε,
μου κάνετε μια χάρη;
Τραβάμε βίντεο για τη φίλη μου;"
Κι όλοι φώναξαν "Ναι!" Βγάζω το κινητό αλά σέλφι
κι αρχίζω "Ένα, δύο, τρία! Συγχαρητήρια, Κόρτνεϊ!"
Εγώ και 2.000 άτομα ευχηθήκαμε εν χορώ.
Τελειώνει η παράσταση και της στέλνω το βίντεο
για να της πω "Σ' αγαπώ. Χαίρομαι απίστευτα για σένα.
Και δες πόσος κόσμος πλήρωσε για να με δει!
Είμαι μια χαρά!
Έχω το γάντι του Χιου Τζάκμαν".
Ευχαριστώ πολύ, Ουάσινγκτον.
Ήσασταν φοβερό κοινό.
Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ήσασταν απίθανοι.
Έχει κανείς καμιά συμβουλή για καλύτερο ύπνο;
Ένα σίγουρο χέρι βλέπω.
- Για πες. Τι; - Κοιμήσου σε άλλη πόλη!
Να κοιμηθώ σε άλλη πόλη;
Μαρή, ξέχασες τι δουλειά κάνω;
ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Να κοιμηθώ σε άλλη πόλη;
Δες πού απευθύνεσαι.
Τίποτα άλλο; Δεν αρχίσαμε καλά.
Έχει κανείς καμιά συμβουλή;
Αν όχι, δεν πειράζει. Ένα χέρι εδώ.
Εμένα με βοηθάει ένα πολύ σκληρό στρώμα τύπου MaxCoil.
Να κοιμηθώ σε σκληρό στρώμα.
Θέλετε να σας ξαναπώ τις οδηγίες;
Αν έχετε κάποια περίεργη συμβουλή που πιστεύετε πως δεν έχω ξανακούσει,
σηκώστε χεράκι.
Αν όχι, δεν πειράζει.
Βλέπω χεράκι. Για πες, Γυαλάκια.
Γάτα και Xanax.
Αν πιστεύεις
πως δεν παίρνω Xanax,
δεν με έχεις ξαναδεί.
Ωραία. Αν δεν έχει κανείς... Δεν πειράζει.
Μάλιστα. Εσύ εκεί.
Ρυθμική αναπνοή, μέθοδος 4-7-8.
Τι πράγμα;
- Ρυθμική αναπνοή 4-7-8. - Ρυθμική αναπνοή.
Παιδιά, θα σας μιλήσω ειλικρινά. Σκατά τα 'χετε κάνει.
Τελείως κλισέ απαντήσεις.
Αλλά δεν πειράζει.
Τι; Είπε κάποιος "Διάβασε κάνα βιβλίο"; Θα σε γαμήσω μετά την παράσταση.
Ραντεβού στο πάρκινγκ. "Να διαβάσω";
Έλεος.
Εσύ εκεί. Είναι φοβερό που αποκτάτε περισσότερη αυτοπεποίθηση
όσο ακούτε τις χάλια απαντήσεις των άλλων.
Λέτε "Το δικό μου είναι καλύτερο απ' το 'στρώμα'".
Για πες, δεύτερη σειρά.
Vicks στην πλάτη.
- Τι στην πλάτη; - Vicks.
Vicks;
Χάλια απαντήσεις, παιδιά.
Ευχαριστώ πολύ. Τελευταία. Για πες.
Πέντε λεπτά διατάσεις.
Πέντε λεπτά διατάσεις;
Δεν πρόκειται να ξανάρθω εδώ!
Υποτιτλισμός: Λιάνα Μεσάικου