Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านครับ
เทย์เลอร์ ทอมลินสัน!
(เทย์เลอร์ ทอมลินสัน: มีทุกอย่าง)
ดีซี เป็นยังไงบ้าง
มันงี่เง่าไหมล่ะ
ฉันขึ้นมาจากพื้น อย่างกับวงโจนาสบราเทอร์ส
ฉันรู้ว่ามันงี่เง่า และมันเป็นความคิดของฉันเอง
ฉันอายมากที่คิดแบบนั้น
แต่ตอนเรามาถึงที่นี่มันก็สายเกินไปแล้ว
ที่จะเปลี่ยนมัน เพราะผู้ชายที่จ้างมาสร้างมันไปแล้ว
และทํามันได้ดีมาก ต้องขอเสริม
แล้วฉันก็แบบ "เราอาจจะทําเป็นลืมๆ ไอเดียนี้ก็ไปก็ได้"
พวกเขาบอกว่า "นี่คือสัปดาห์นึงของชีวิตเราเลยนะ"
ฉันรู้ว่ามันโง่
ขอบคุณที่ยอมตามใจฉัน
เป็นยังไงบ้าง ดีซี
ขอบคุณมากที่มานะคะ
ต้องบอกตามตรง ตอนนี้อาชีพฉันกําลังไปได้สวย
ฉัน...
นี่คือคืนสุดท้ายของทัวร์ที่ใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยทํา
คืนนี้ฉันถ่ายเดี่ยวไมค์ รายการที่สามของ Netflix
และไม่นานมานี้ มีคนใช้ชื่อและรูปของฉันในแอปหาคู่
ฉันเองแหละ ฉันทําเอง
เลิกกับแฟน ไปเล่นแอปหาคู่
ทําไมน่ะเหรอ เพราะเพื่อนที่แต่งงานแล้วบอกให้ทํา
ถ้าคุณโสด เพื่อนที่แต่งงานแล้วของคุณ จะไม่อยากให้คุณมีความสุข
ไม่เลย พวกเขาอยากให้คุณเล่นแอปพวกนั้น
เพราะแอปดูสนุก และพวกเขาเล่นไม่ได้
พวกเขาเลยอยากอยู่ข้างหลังคุณ เหมือนเด็กแถวร้านตู้เกม
ที่แม่งไม่มีเหรียญสักกะเหรียญ
ขณะที่คุณต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด
พวกเขาแบบ "ไปทางซ้ายสิ ไปทางขวาสิ" แบบว่า "อยากเล่นเหรอ"
พวกเขาบอก "ยิ่งกว่าใดๆ ในโลก"
"แต่ฉันได้คะแนนสูงนะ มันจะไม่ยุติธรรมหรอก"
เพื่อนที่แต่งงานแล้ว ไม่อยากมีเพื่อน ที่แต่งงานแล้วเพิ่ม ไม่มีใครอยากมี
ขอโทษด้วยถ้าคุณแต่งงานแล้ว ฉันรู้ที่คุณนั่งแถวหน้าเพราะมีรายได้จากสองคน
ไม่มีใครอยากมี เพื่อนที่แต่งงานแล้วเพิ่ม โอเคไหม
เพราะชีวิตคุณมันน่าเบื่อ
ฉันดีใจนะที่คุณลงหลักปักฐาน ดีแล้วละ ชีวิตใครรู้ไหมที่สนุก
เพื่อนโสดของคุณไง เพราะเราทําเรื่องท้าทาย ทําผิดพลาด
ปกติจะชื่อเทรเวอร์
ถามเพื่อนที่แต่งงานแล้วสิ ว่าทําอะไรช่วงสุดสัปดาห์
"เมื่อสุดสัปดาห์ทําอะไร"
"ไม่รู้สิ แค่ตื่นมาข้างๆ เนื้อคู่ฉัน... อีกแล้ว"
แล้วพอถามเพื่อนที่โสดของคุณ "เมื่อสุดสัปดาห์ทําอะไร"
พวกเขาบอกว่า "ฉันตื่นมาในหลุมศพตื้นๆ"
"ทําไมเธอถึงภูมิใจนัก เธอมีเซ็กซ์ในหลุมศพเหรอ"
พวกเขาบอก "คิดว่าขุดหลุมศพทําไมล่ะ"
คุณมีเพื่อนโสดที่คิดว่าตัวเองสวยและสนุกไหม
แต่จริงๆ แล้วนางอยู่ในอันตรายตลอดเวลา
ทุกครั้งที่นางเล่าเรื่องการเดตให้คุณฟัง คุณจะแบบ "โอ้พระเจ้า โอเค"
"ไม่ เราไม่ได้ตัดสินนะ
แต่ปักหมุดสถานที่มาให้เราแบบไม่มีกําหนดเถอะ"
ฉันมีเพื่อนแบบนั้นอยู่คนนึง
ทุกสัปดาห์นางจะเล่าเรื่องน่ากลัวที่สุด เท่าที่ฉันเคยได้ยินให้ฉันฟัง
"เมื่อวันศุกร์ฉันมีเดตที่ร้อนแรงที่สุด
ฉันจูบกับผู้ชายคนนึงที่บาร์ เขาเซ็กซี่มาก
เขาจับมือฉัน บอกว่า 'ผมมีอะไรจะให้ดู' แล้วพาฉันออกหลังครัวไปที่ซอยด้านหลัง
แล้วชักปืนกระบอกใหญ่ของเขาออกมา
เล็งมาตรงหน้าฉัน 'เอามือถือ กุญแจ และกระป๋าตังค์มา'"
"'ได้เลย ไอ้โรคจิต ฉันจะลองทุกอย่างสักครั้ง'"
"เขาตีหัวฉัน อีก 30 นาทีต่อมา ฉันฟื้นขึ้นมาในแอ่งน้ํา
ฉันโบกรถกลับบ้าน
โอ้พระเจ้า ฉันเหมือนซาแมนธาจริงๆ"
เราบอกว่า "เราคิดว่าเธอโดนปล้นว่ะ ที่รัก"
นางบอก "โดนปล้นเหรอ พวกเธอนี่เรียบร้อยเกิ๊น
เดี๋ยวเขาต้องโทรหาฉัน
มือถือฉันอยู่ที่เขา
พวกเธอจะได้เจอเขา เขาเอาหัวใจฉันไปแล้ว"
เราบอก "ไม่ เขาตีหัว แล้วเอาของของเธอไปต่างหาก"
เพื่อนคุณชอบพูดจาโง่ๆ เวลาคุณเลิกกับแฟน
พยายามจะช่วย
เช่น "ทําไมเธอไม่เดตกับตัวเองล่ะ"
"'เพราะเธอบอกฉันว่าอย่าลงหลักปักฐานไง อะไรวะเนี่ย
ฉันทําได้ดีกว่าเดตกับตัวเองย่ะ'"
"ทําไมเธอไม่โสดสักปีล่ะ"
"'ทําไมเธอไม่ใส่หูฟังไปเดินเล่นไม่ได้ล่ะ
เพราะเธอจะคิดถึง ความตายตลอดเวลาไง ถูกต้อง'"
แต่การเลิกราครั้งล่าสุดต่างออกไป
นี่เป็นการเลิกราครั้งแรกของฉัน ตั้งแต่ได้ออก Netflix
ก่อนจะได้ออก Netflix เวลาเลิกกับแฟน เพื่อนฉันจะให้กําลังใจมาก
แบบ "เสียใจด้วยนะ เดี๋ยวก็ดีขึ้น"
พอฉันได้ออก Netflix แล้วเลิกกับแฟน
และเพื่อนฉันทุกคนก็แบบ "ก็นะ...
เธอได้ทํางานในฝันแล้วนี่..."
ใช่ เพื่อนฉันมองหน้าเศร้าๆ ของฉันแล้วพูดว่า
"เธอจะมีทุกอย่างไม่ได้หรอก อิดวก" ทุกคนเลย
และฉันโกรธมาก
และฉันคิดอยู่สักพัก แล้วก็แบบว่า "รู้อะไรไหม
ฉันก็ไม่อยากให้ใครมีทุกอย่างเหมือนกัน" ไม่มีใครอยากหรอก
พวกเขาถึงทําสารคดีมาริลีน มอนโรออกมาตลอด
พวกเขาบอกว่า "ที่จริงเธอเศร้ามาก"
แล้วเราก็แบบ "ใช่ นางโคตรเศร้าเลย"
ไม่มีใครอยากให้ใครมีทุกอย่างหรอก
ถ้าใครมีคู่แท้ คุณก็ไม่อยากให้เขาได้ทํางานในฝัน
ถ้าใครได้ทํางานในฝัน พวกเขาก็ไม่ควรมีความรัก
ถ้าใครได้ทํางานในฝันและมีคู่แท้
อย่างน้อยที่สุด พ่อแม่พวกเขาก็ควรหย่ากัน
ฉันอยากให้พวกเขาเป็นเด็กกําพร้ามากกว่าด้วย
ไม่มีใครอยากให้ใครมีทุกอย่าง ตอนเด็กๆ ฉันไม่คิดว่าเรามีทุกอย่างได้
ตอนเด็กๆ ฉันคิดว่าถ้าคุณไม่สวย คุณก็จะบุคลิกดี
ฉันคิดว่าคนเราแบ่งแยกกันแบบนั้น ฉันคิดว่าชีวิตยุติธรรม
นั่นทําให้ฉันผ่านช่วงชีวิตแย่ๆ หลายปี ตอนเป็นเด็กมาได้
"ไม่เป็นไรที่ฉันไม่ได้สมมาตรไปกว่านี้ เพราะฉันมีบุคลิกที่เริ่ดมาก
ที่จะเผยโฉมอย่างแน่นอนเร็วๆ นี้"
"มันจะมาพร้อมกับประจําเดือน และจดหมายจากฮอกวอตส์ ฉันรู้สึกได้"
และมันทําให้ฉันอยู่ไปได้จนถึงป.หก
ตอนที่ฉันได้เจอคริสต้าเพื่อนฉัน และนางน่ารัก ตลก ฉลาด และนิสัยดี
และนั่นคือตอนที่ฉันเลิกเชื่อในพระเจ้า
แต่เพื่อนฉันหลายคนพูดแบบนี้กับฉัน หลังจากฉันเลิกกับแฟนครั้งล่าสุด
จนฉันเริ่มรู้สึกผิดจริงๆ
เพราะรู้อะไรไหม นี่คืองานในฝันของฉัน
ไม่อยากเชื่อเลยว่าคืนนี้ฉันกําลังถ่าย รายการที่สามของ Netflix
ไม่อยากเชื่อเลย
ฉันโชคดีเรื่องงานแบบสุดๆ
แล้วยิ่งฉันคิดถึงเรื่องนี้
ฉันก็คิดว่า "จริงด้วย ไม่มีใครมีทุกอย่างได้หรอก
นี่เธอก็โชคดีมากแล้ว
จงซาบซึ้งในสิ่งที่มี ใส่ใจเรื่องนั้นก็พอ
ไม่มีใครมีทุกอย่างได้หรอก"
แล้วฉันก็ได้เจอฮิวจ์ แจ็คแมนตัวเป็นๆ
แล้วฉันก็คิดว่า "ฉันว่าคนเรามีทุกอย่างได้นะ
แต่ไม่มีอะไรเหลือแล้ว เพราะ 'พระเจ้า' ยกทุกอย่างให้ฮิวจ์ไปแล้ว"
ฮิวจ์ แจ็คแมนเป็นตัวอย่างที่สมบูรณ์แบบของมนุษย์
การได้เจอเขาตัวเป็นๆ คือประสบการณ์ทางศาสนา
มันเปลี่ยนฉันเลย
มันเหมือนได้เห็นแกรนด์แคนยอน ฉันว่าทุกคนควรได้เห็นก่อนตาย
ผู้ชายคนนั้นคือสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
เหมือนได้เห็นน้ําตกไนแอการา คุณพาทั้งครอบครัวไปได้
ตัวเปียกนิดหน่อย แต่ก็สนุกดี
มันคือ...
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น
ประมาณปีครึ่งที่แล้ว เราอยู่ที่นิวยอร์ก ไปทัวร์เดี่ยวไมค์
และมีคืนนึงเราหยุด ระหว่างที่มีการแสดงละครเพลง
ฉัน ดัสตินเพื่อนฉัน และเมลิสซ่าเมียเขา
และเพื่อนอีกสองสามคนที่ก็แฮปปี้มาก
เลยไปดูเดอะมิวสิกแมนที่บรอดเวย์กัน ซึ่งฮิวจ์ แจ็คแมนแสดงนํา
มันเป็นโชว์ที่ดีไหม ฉันไม่รู้
แต่ฮิวจ์ แจ็คแมนอยู่ที่นั่นตลอดเวลา
พวกเขาน่าจะตั้งชื่อละครว่า
"เรามีฮิวจ์ แจ็คแมนอยู่ในห้อง ใครอยากเจอเขาบ้าง"
โชว์ดีมากค่ะ
ในตอนท้าย พวกเขาออกมาโค้งหน้าม่าน นักแสดงกําลังโค้งคํานับ
นักแสดงคนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้าและพูดว่า "คุณมาในสัปดาห์ที่พิเศษมาก
เพราะคืนนี้เราจะระดมทุน เพื่อมูลนิธิที่ชื่อว่าบรอดเวย์แคร์ส
คืนนี้ฮิวจ์จะเซ็นชื่อบนถุงมือที่เขาใส่ในโชว์
และเราจะมอบให้กับคนที่ประมูลสูงสุด"
แล้วฉันก็มองเพื่อนฉัน และแบบว่า "คือ...
ฉันมีเงินนะ"
แล้วพวกเขาก็แบบ "จริงดิ เธอจะใช้เงิน ที่ได้จาก Netflix เพื่อสิ่งนี้เหรอ"
แล้วฉันก็บอก "ก็ฉันไม่มีครอบครัวนี่"
"ที่นี่ไม่มีคนอื่นแล้ว และฉันก็เคยดัดฟันแล้ว"
"ถ้าฉันมีทุกอย่างไม่ได้ ฉันจะขอมีถุงมือนั่น"
อีกอย่าง ฉันก็คิดว่ามันตลกดีเหมือนกัน
เพราะทุกคนถามคุณเวลาคุณได้ออกทีวี
"เธอเอาเงินไปทําอะไร ซื้อแจ็กเก็ตใหม่เหรอ ซื้อรถใหม่เหรอ"
และฉันคิดว่า "มันจะตลกแค่ไหนนะ ถ้าเงินก้อนใหญ่ก้อนแรกจากทีวีของฉัน
คือถุงมือชุ่มเหงื่อหนึ่งคู่ที่วูล์ฟเวอรีนใส่
มันแบบว่า "ฉันเป็นผู้ชายหรือไงนะ" โง่มาก
แล้วฉันก็เริ่มแข่งในการประมูล และฉันทําได้ดีทีเดียว
เพราะฉันไม่มีอะไรจะเสีย และไม่ต้องอยู่เพื่อใคร
และฉันทําได้ดีมาก จนเหลือแค่ฉันกับผู้ประมูลอีกสองคน
เหลือแค่ฉัน คุณป้าคนนึงตรงแถวหน้า
และฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
เจคจากสเตทฟาร์ม
นั่นเป็นเรื่องจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ และฉันลังเลที่จะบอก
เพราะมันทําให้เรื่องนี้ฟังดูเหมือน เรื่องที่ฉันเคยฝันถึง
ในฝัน ฉันพยายามเอาถุงมือของฮิวจ์ แจ็คแมนมา
แต่เจคจากสเตทฟาร์มคิดว่าเขาจะได้มันไป
ฉันบอก "ไม่มีทาง ไอ้หนุ่มโฆษณา มันเป็นของฉัน"
แล้วโฟลจากโปรเกรสซีฟ ก็ขี่ม้าเข้ามาด้วยเหตุผลบางอย่าง
แต่เอ๊ะ นั่นใครน่ะ โทนี่เดอะไทเกอร์ก็ยกล้อมอเตอร์ไซค์ของเขา
ประมูลด้วยเงินสด
คุณเอาชนะโทนี่ไม่ได้หรอก นั่นเงินเก่า
ตอนนั้นเหลือแค่ฉัน ผู้หญิงคนนี้ และเจค
ฉันคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือเจคดูออก
ว่าฉันกับผู้หญิงคนนี้ต้องการชนะมากกว่าเขา
ดังนั้น สมกับเป็นเพื่อนบ้านที่ดี สเตทฟาร์มจึงถอนตัว
ใช่
ตอนนี้เหลือฉันกับผู้หญิงคนนี้แล้ว
เราเสนอราคากันไปมา
ฉันคิดว่าฉันสลบไปแป๊บนึง เพราะพอฉันได้สติ
เราก็ไปถึงตัวเลข ที่ฉันไม่ยินดีจ่ายมาตั้งแต่มหาลัยแล้ว
ก็เลยเหมือนสมัยมหาลัยเป๊ะ ฉันบอก "นี่มันบ้าไปแล้ว ฉันไม่อยู่ต่อจนจบหรอก"
ตอนที่พวกเขากําลังจะพูดว่า "ครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สอง ขายให้ผู้หญิงแถวหน้า"
ฮิวจ์ แจ็คแมนก็ก้าวออกมาข้างหน้า หยุดผู้ประมูล
และบอกว่า "ก่อนที่เราจะจบการประมูล ผมต้องขอบอกว่า
ผมตื้นตันใจในความเอื้ออาทรของผู้ชมคืนนี้มาก"
รู้ไหม...
ผมมีถุงมือสองข้าง
ถ้าผมเซ็นชื่อบนถุงมือทั้งสองข้าง
สุภาพสตรีสองท่านนี้จะเสนอตัวเลขเท่ากันไหม"
แล้วเขาก็มองตรงมาที่ฉัน
ฉันไม่เคยซื้อผู้ชายกินเลย...
แต่ฉันก็จ่ายเงินไป 7,000 ค่าได้สบตากับฮิวจ์ แจ็คแมนจริงๆ
ขอบคุณที่ปรบมือค่ะ มุกนั้นมันแพงเหลือเกิน
พวกเขาบอก "อย่าห่วง มันหักภาษีได้"
ฉันบอก "อย่าห่วง ฉันจะทําให้มันหักได้แน่ๆ"
ฉันอยากบอกนะ ว่าตลอดเวลาฉันคิดว่า "เพื่อการกุศล"
แต่ความจริงคือฉันลืมเรื่องการกุศลจนจบงานเลย
แม้แต่ตอนนั้นฉันก็แทบไม่ได้ฟังเลย ฉันมัวแต่คุยกับถุงมือ
แบบว่า "นิ้วของฮิวจ์เคยอยู่ในตัวแก รู้สึกยังไงบ้าง"
"อ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อ"
"นึกแล้วเชียว"
ฉันชอบเล่าเรื่องนั้นเพราะฉันดูออกทุกที ว่าใครไปโบสถ์มาแต่เด็ก
ดูจากคนที่เริ่มหัวเราะตอน "รู้ไหม ผมมีสองคู่"
คุณแบบ "ฉันอ่านไบเบิล
ฉันรู้ตอนที่พวกเขากําลังจะหั่นเด็กเป็นสองท่อน"
อย่าคิดว่าแอปหาคู่เหมาะกับฉัน
ฉันว่าฉันใช้มันไม่ได้
มีใครที่นี่ใช้แอปหาคู่ไหม
มีใครในนี้ไม่เคยใช้แอปหาคู่เลยไหม
ฉันไม่สนหรอก
ไม่น่าถามเลย
ความโอหังของเสียงโห่นั่น
ฉันเกลียดมันทุกวินาทีเลย
ถ้าคุณไม่เคยใช้แอปหาคู่ ฉันจะบอกให้ว่ามันเป็นยังไง
โปรไฟล์ของแอปหาคู่ทุกแอป คุณจะเห็นรูปหกรูป
ของสิ่งที่ดูเหมือนมนุษย์หกคน
แล้วคุณก็ไปนั่งรอเขาที่ร้านกาแฟ แบบว่า
"ขอร้องล่ะ ขอให้เหมือนรูปที่สามเถอะ"
แล้วเขาก็เดินเข้าไป แล้วคุณก็แบบ "บ้าเอ๊ย รูปที่สี่"
แต่คุณกลับไม่ได้
คุณต้องนั่งตรงนั้นอีก 45 นาที พยักหน้าและยิ้ม
รู้ทั้งรู้ว่าเดี๋ยวคุณก็จะเทเขา
คุณรู้สึกขนลุก คุณรู้สึกเหมือน เฮลีย์ โจเอล ออสเมนต์ในเรื่องซิกส์เซนส์
แบบว่า "เขายังไม่รู้ว่าเขาตายแล้ว"
การเดตมันน่าอึดอัดมาก โดยเฉพาะจากแอปหาคู่
การเดตจากแอปหาคู่ไม่ใช่นัดบอด แต่เป็นนัดสายตาสั้น
เดตแรกมันจะง่าย ไปกินมื้อค่ํา ดื่มเหล้า ธรรมดามาก
แต่พวกเขาจะแบบว่า "สนุกดีนะ เราควรเจอกันอีก ไปทําอะไรกันดี"
แล้วคุณก็แบบ "เชี่ยแล้ว ฉันไม่ใช่คนที่มีงานอดิเรกหรือความสนใจอะไร
ฉันเป็นแค่กองตัวพอสซัมขี้กลัวในเสื้อคลุมยาว
ที่เลียนแบบใครคนนึง ที่ฉันเคยเห็นบนถนนเมื่อแปดปีที่แล้ว"
แล้วคุณก็ต้องกลับบ้านไป แล้วเปิดเน็ตเหมือนไอ้กระจอก
"ไอเดียออกเดต 2023"
เราโยนโบว์ลิ่งได้
เคยขับรถผ่านลานโบว์ลิ่งไหม "ยังเปิดอยู่ได้ยังไงเนี่ย"
เพราะเดตครั้งที่สอง ถึงอยู่ได้
ไปโยนโบว์ลิ่งหรือเล่นมินิกอล์ฟก็ได้
เลเซอร์แท็กมีจริงเหรอ
คุณกําลังทําสิ่งที่กลุ่มเยาวชนในโบสถ์ทํา
เวลาที่พวกเขาพยายามไม่ถูกเนื้อต้องตัวกันเหรอ
แบบ "ผูกเชือกรองเท้าโบว์ลิ่งนั่นซะ เพื่อนยาก
คืนนี้ถ้านายไม่ผูกมัดกับฉัน ก็ต้องผูกมัดกับพระคริสต์
ใช้นิ้วแหย่รูนี้ไม่ได้ แต่แหย่รูนั่นได้
เลือกลูกโบว์ลิ่งสิ เลือกเลย"
ฉันเป็นอินโทรเวิร์ต และฉันคิดนั่นทําให้การเดตยากขึ้น
เอ็กซ์โทรเวิร์ตออกเดตได้ดีกว่า เพราะชอบทําความรู้จักผู้คน
คุณชอบมันเพราะเหตุผลบางอย่าง
เซ็กซ์ชั่วคราวของคุณก็เลยดีกว่า
เมื่อคุณคิดถึงคู่นอนคืนเดียว มันคือ การไปเจอใครสักคนให้แรงที่สุดเท่าที่ทําได้
ฉันไม่เคยมีเซ็กซ์ชั่วคราวได้เลย เพราะเป็นอินโทรเวิร์ต
ฉันไม่เข้าใจเพื่อนตลกชายในห้องพักนักแสดง
เวลาพวกเขาคุยกันเรื่องเซ็กซ์ ตอนออกทัวร์ด้วยซ้ํา
พวกเขาแบบ "ฉันมีเซ็กซ์กับสาวคนนึง แล้วพอน้ําแตกก็หมดความสนใจเลย"
ฉันก็แบบ "แหงละ ฉันก็รู้สึกแบบนั้น หลังจากขี้เสร็จในร้านหนังสือ"
ใช่ไหมล่ะ เพราะมันเหมือนกับ "ฉันได้สิ่งที่ต้องการแล้ว กลับได้"
แต่พวกเขาเป็นเพื่อนที่คุยสนุกที่สุดของฉัน
เพื่อนๆ ของฉันที่มีเซ็กซ์แบบชั่วคราวเป็นประจํา ฉันอยากฟังข่าวคราวพวกเขาเสมอ
ฉันมีเพื่อนในทินเดอร์ ผมโทรทุกวันจันทร์
"สุดสัปดาห์เป็นไง"
นางบอก "เยี่ยมเลย จําหมอนั่นได้ไหม เขาพูดจาลามกเก่งมาก เทย์เลอร์"
ฉันถาม "อะไรคือพูดจาลามกเก่ง ในความคิดเธอ"
นางบอก "ฉันชอบให้เรียกฉันว่าอีร่าน อีกะหรี่"
ฉันแบบ "โอ้ ตายแล้ว
"ถ้าเธอชอบให้เรียกว่าอีร่าน อีกะหรี่บนเตียง
พ่อแม่เธอต้องรักเธอมาก"
การพูดจาลามกมันเร่าร้อน เพราะมันเป็นสิ่งที่คุณไม่เคยได้ยินมาก่อน
ถ้ามีคนเรียกฉันว่าอีกะหรี่บนเตียง ฉันคงแบบว่า
"ว่าไงนะ
นั่นคือคําที่พ่อฉันเรียกฉัน
นั่นคือนามสกุล อย่าล้ําเส้นค่ะคุณ
มองไปรอบๆ สิ
นี่เซ็กซ์หรือวันขอบคุณพระเจ้ากันแน่"
ดูสี่ดูแปดบ้าง
ฉันอยากได้ยินเรื่องบนเตียงที่ไม่เคยได้ยิน
ฉันอยากได้ยินแบบว่า "นี่ ผมตั้งกองทุนมหาวิทยาลัยให้คุณนะ"
"ผมว่าแขนคุณดูเล็กไปนะ"
"ผมชอบรายการ Netflix ของคุณมาก"
ฉันมีปัญหาเรื่องพ่อ
ฉันจัดการมันอยู่ ด้วยการบําบัด ไม่ใช่ด้วยความสัมพันธ์ของฉันแล้ว
ฉันเคยจับพ่อกับแฟนเก่า มาในอยู่กลุ่มแชทเดียวกันและพิมพ์ว่า
"วันนี้ฉันรู้สึกไม่สวย คิดว่าเป็นความผิดใคร"
"ถกกันสิ"
พวกคุณขํามุกนี้มากกว่าปกติ ฉันเริ่มเป็นห่วงพวกคุณแล้วนะ
ปกติมันเหมาะกับคนเพี้ยนอย่างฉัน เราโอเคกันใช่ไหม
ฉันชอบพวกคุณจริงๆ พวกคุณเยี่ยมมาก
เพื่อนอีกคนเป็นคนเอ็กซ์โทรเวิร์ตมาก นางจะซั่มสามกับผู้ชายที่นางคบอยู่
ฉันแบบ "จริงดิ"
นางถาม "เธอเคยไหม" ฉันบอก "พระเจ้า ไม่เคย"
ฉันไม่อยากไปไหนกับอีกสองคนด้วยซ้ํา
ฉันไม่เคยนั่งกลางบนเครื่องบิน แล้วต้องแย่งที่วางแขนกับใคร
แบบว่า "อยากให้ทุกคนเปลือยจริงๆ คงจะเจ๋งดี"
ฉันว่าฉันคงเดตกับพวกเอ็กซ์โทรเวิร์ตไม่ได้แล้ว
ฉันเคยเดตกับเอ็กซ์โทรเวิร์ต เราย้ายมาอยู่ด้วยกัน
สัปดาห์แรกเขาถามว่า "นี่ ถ้าเราให้คนแวะมาที่บ้านล่ะ"
ฉันบอก "นี่ ถ้าคุณไม่อยากอยู่กับฉัน ก็บอกมาตรงๆ
คุณอยากให้คนแวะมาหาเหรอ มาหาอะไร
ศพฉันเหรอ"
ถ้าเป็นเอ็กซ์โทรเวิร์ตที่หลงรักพวกอินโทรเวิร์ต
คุณต้องเข้าใจว่าการขอชวนคนอื่นมาที่บ้าน
เหมือนขอเข้าประตูหลังเรา
ดูสีหน้าเราเปลี่ยนไปสิ
แบบว่า "ขอโทษนะ
วันนี้วันเกิดคุณเหรอ"
ดูเป็นการขอที่ยิ่งใหญ่มากสําหรับวันอังคารทั่วไป
ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียว มันน่าทึ่งมาก
ฉันนอนหลับกลางเตียงเหมือนราชาหนุ่ม "ราตรีสวัสดิ์ จอฟฟรีย์"
มันเริ่ดมาก
ฉันกินอาหารทุกอย่างที่ซื้อมา
ทุกอย่างที่ซื้อมา ถ้าฉันไม่กินก็เสีย
นั่นคืออํานาจ ดีซี ใช่
ถ้าฉันทําส้วมตันที่บ้าน ฉันก็ไม่ต้องจัดการทันที
นั่นคืออิสรภาพ ดีซี
ตอนฉันอยู่กับผู้ชายที่ฉันชอบ
"ส้วมจ๋า อย่าบอกเขานะ ว่าฉันเป็นมนุษย์เพศหญิง
ขอร้องล่ะ เอาความลับมืดดําของฉัน ไปยังสุสานแฉะๆ ของแกเลย
จําข้อตกลงของเราไว้นะ!"
ตอนนี้ฉันแบบว่า "ไอ้ส้วมขี้แพ้ ฝาชักโครกมีไว้เพื่อการนี้แหละ!"
"อยากเห็นท้องฟ้าเหรอ ทําหน้าที่ของแกสิ"
ฉันกลัวการเป็นโสดมากตลอดช่วงอายุ 20
ฉันกลัวการเป็นโสด
ฉันเคยมีความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆ
เพราะฉันกลัวมากว่าจะต้องตายคนเดียว
พอฉันแก่ขึ้น ฉันก็แบบ "ฉันจะไม่ตายคนเดียว"
ฉันไม่ไปปีนเขาคนเดียว
จะต้องมีคนอยู่ที่นั่นตอนฉันตาย
หมอ ฆาตกร ต้องมีสักคนเป็นพยาน
แต่ฉันโสดมาหนึ่งปีแล้ว
และมันเป็นปีที่ผ่อนคลายที่สุดในชีวิตฉันเลย
มันดีงามมาก
ตื่นขึ้นมาทุกวันแล้วพูดว่า "วันนี้จะไม่มีใครทําให้ฉันร้องไห้นอกจากตัวเอง"
ความสงบ มันดีมาก
ประเด็นคืออย่างนี้ การเป็นโสดไม่ใช่สิ่งที่แย่
การเดตคือสิ่งที่แย่ และคุณเลือกที่จะไม่เดตได้
การเดตคือสิ่งที่ห่วยแตก
การที่เดี๋ยวผลักเดี๋ยวดึง ความหวังและความผิดหวังตลอดเวลา
การเดตมันรู้สึกเหมือน การเป็นตุ๊กตายัดนุ่นในตู้คีบตุ๊กตา
แบบ "ตายแล้ว จะโดนหนีบแล้ว! ไม่แฮะ"
"โอ้พระเจ้า เอาแล้วไง"
"ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันบอกคนอื่น น่าอายชะมัด"
"คุณกําลังพาฉันไปหาอะไรบางอย่าง ฉันเข้าใจ
ฉันเข้าใจ"
และอะไรๆ เปลี่ยนไปเร็วมากเพื่อคุณอายุมากขึ้น
ฉันมีเพื่อนคนนึง ไม่ได้คุยกับนาง สองสามอาทิตย์ เลยโทรไปถามไถ่
นางบอกว่า "เธอไม่มีทางเดาได้หรอก ฉันว่าฉันเจอเนื้อคู่ในบัมเบิลแล้ว"
แค่นั้นเลย พวกเขาจะแต่งงานกันฤดูใบไม้ผลินี้
เรานอนอยู่ในกองตุ๊กตากองเดียวกันมาหลายปี
ฉันหลับตาสองวิ แล้วพอฉันลืมตา นางก็อยู่นอกตู้และแบบว่า
"มันจะเกิดขึ้นกับเธอเหมือนกัน!"
ฉันชอบการเป็นเพื่อนที่เป็นกลางซึ่งไม่มีแฟน
เพราะพอคุณใกล้จะอายุ 30 การเลิกรามันก็ยิ่งทําลายล้างมากขึ้นเรื่อยๆ
เพื่อนฉันครึ่งนึงกําลังจะหมั้น
อีกครึ่งนึงกําลังพบการเลิกราที่ย่ําแย่ที่สุด กับคนที่พวกเขาคิดว่าจะตายด้วย
ซึ่งแปลว่าโทรศัพท์ครึ่งนึงที่ฉันได้รับคือ
"ฉันกําลังจะแต่งงาน" และอีกครึ่งนึงคือ "ฉันกําลังแก่"
ส่วนฉันก็ "ฉันกําลังจะสั่งทาโก้เบลล์ มีใครอยากได้อะไรไหม"
ทาโก้เบลล์ เหมาะสําหรับทุกโอกาส
ไม่มีอะไรทําให้คุณ ยินดีกับการเป็นโสดมากไปกว่า
การได้เห็นการเลิกราอันพังพินาศของเพื่อน
พูดแล้วก็ดูทุเรศ แต่มันคือความจริง
ฉันมีเพื่อนคนนึงที่เลิกกับแฟน แล้วยังฟอลโลว์แฟนเก่านางทางโซเชียลมีเดียอยู่
พวกเขาพยายามจะเป็นผู้ใหญ่และมีวิวัฒนาการ ความผิดพลาดของมือใหม่
แฟนเก่านางเพิ่งโพสต์รูปถ่ายของเขากับแฟนใหม่
ซึ่งเป็นนางแบบ
ไม่ต้องห่วง เราทุกคนโทรหานาง
เราแบบ "ไง เป็นไงบ้าง วันนี้เธอออนไลน์บ้างรึเปล่า
เพราะเราคิดว่าบางทีวันนี้อย่าดูมือถือเลย"
"เราคิดว่าเราน่าจะปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หยิบผ้าปูพื้น หาทุ่งหญ้า
อาจจะเปิดไบเบิลอ่านอีกสักครั้ง ไม่รู้สิ"
นางบอกว่า "ฉันเห็นแล้ว"
เราแบบว่า "โธ่ เตือนช้าไป โอเค เธอไหวไหม"
นางบอก "ไม่ เอาจริงนะ ฉันอยากให้เขาเดตกับผู้ชายแทน"
เราแบบว่า "เธอเป็นตัวปัญหาจริงๆ ทริช
แบบนั้นจะดีกว่าสําหรับเธอตรงไหน ถ้าเขาเดตกับผู้ชายแทน"
นางตอบว่า "ไม่ ฟังนะ
เพราะถ้าเขาทิ้งฉันไปหาผู้ชาย มันก็จะแบบว่า
โอเค เขาก็แค่ต้องการบางอย่าง ที่ฉันไม่มีวันเป็นได้"
เราก็แบบว่า "ก็ใช่ไง นั่นมันก็... นะ... ใช่มะ"
"ไม่ๆ!
ไม่ เราคิดว่าเธอสวยมากนะ ที่รัก
แต่เหมือนนางแบบไหมเหรอ อันนั้นก็ออกจะแตกต่าง...
มองไปรอบๆ สิ ถ้าเธอเป็นนางแบบ เราก็เป็นกันหมดแล้วไหม
นี่ไม่ใช่แก๊งนางแบบนะ นี่แก๊งบุคลิกดี
นี่เป็นทีมอีกแบบเลย... ที่เธออยู่"
เรามีเพื่อนอีกคนที่โดนนอกใจ ซึ่งบ้ามาก
คุณนอกใจไม่ได้แล้ว
นี่ไม่ใช่ยุค 90 นะ ไอ้โง่
โทรศัพท์คุณติดตามทุกการเคลื่อนไหว
คุณจะถูกจับได้ คุณจะซื้อดอกไม้ให้กิ๊กคุณ
เมียคุณจะได้รับข้อความจากแบงก์ออฟอเมริกา
แบบว่า "เราสังเกตเห็นว่า สตีฟกําลังทําตัวเอาอกเอาใจผู้อื่น
นั่นดูเหมือนเป็นกิจกรรมที่น่าสงสัย
ที่แบงก์ออฟอเมริกาแห่งนี้ เพราะเรารู้จักไอ้สวะนั่นดี"
ฉันว่าการไปเที่ยวกับเพื่อนที่แต่งงานแล้ว เป็นเรื่องสําคัญนะ ถ้าคุณเป็นโสด
คุณมีบทบาทสําคัญในชีวิตพวกเขา
ฉันชอบเป็นกขค.ของเพื่อนที่แต่งงานแล้ว ไปกินมื้อค่ํา ไปดูหนัง
เพราะฉันชอบช่วงเวลานั้น ที่พวกเขาเดินมาหาฉันหน้าร้านอาหาร
และฉันดูออกว่าพวกเขาทะเลาะกันในรถมา
คนที่แต่งงานแล้วคิดว่าตัวเองปิดบังได้ดี
คุณจะแบบ "ค่อยเถียงกันเถอะ ค่อยว่ากัน ไปมีค่ําคืนที่ดีกันเถอะ"
แล้วคุณก็เดินเข้ามาเหงื่อแตกพลั่ก "ไง ดีใจที่ได้เจอนะ
ดีใจที่เราเจอกันซะที..."
"พวกเขาเสิร์ฟขนมปังรึยัง ขนมปังควรมาถึงก่อนเรานะ
นี่ ขอขนมปังหน่อยได้ไหม
ขออะไรที่เราต้องใช้มือ แทนที่จะทําร้ายกันหน่อยได้ไหม"
"คุณเป็นไงบ้าง เล่าหน่อยสิ
อย่าให้ผมต้องมองเธอ"
นั่นคือตอนที่คุณซึ่งเป็นเพื่อนโสด เล่าเรื่องการเดตให้เพื่อนที่แต่งงานแล้วฟัง
คุณเล่าเรื่องการเท การปลอมตัวตน และหนังโป๊เอไอดีปเฟค
และคุณรู้ว่าพวกเขาจะกลับขึ้นรถ อีกสองสามชั่วโมงถัดไปแบบว่า
"ผมไม่ได้พูดสิ่งนี้มากพอ แต่ผมรู้สึกขอบคุณคุณมาก"
คบกับเพื่อนที่แต่งงานแล้ว ไปปาร์ตี้บาร์บีคิวของพวกเขา
"ฉันอยากไป ให้ฉันเอาอะไรไปดี
น้ําแข็ง ของหวาน หรือมุมมองไหม"
แต่อยากรู้ไหม ว่าสิ่งที่ดีที่สุดของการเป็นโสดคืออะไร
แน่นอนค่ะ มันคือการที่คุณ ไม่ต้องแนะนําใครให้พ่อแม่คุณรู้จัก
เคยแนะนําคู่เดตของคุณให้พ่อแม่รู้จักไหมคะ
มันไม่ใช่เรื่องของการแนะนํา คนที่คุณรักให้อีกคนรู้จักหรอก
ใช่เหรอ ไม่ใช่!
มันคือการทําให้แฟนคุณเห็น ว่าทําไมบางครั้งคุณถึงใจร้ายกับพวกเขาต่างหาก
มันเป็นเรื่องของการพาคู่นอนของคุณ กลับไปยังที่เกิดเหตุ
เพื่อบอกว่า "เห็นไหม เรื่องต่างๆ เป็นเรื่องจริง"
คุณไม่อยากให้แฟนคุณชอบพ่อแม่คุณหรอก
คุณอยากให้พวกเขา เดินออกไปในคืนนั้น และพูดว่า "พระเจ้าช่วย
พ่อแม่คุณมันช่าง..."
"ฉันรู้"
"เอาจริงนะที่รัก ทําไมคุณถึง..."
"ฉันไม่รู้
ดูเหมือนคนอื่นไม่ควรถือสาอะไรฉันมาก เวลาฉันทําตัวแย่
ดูเหมือนว่าบางทีการที่เรามีข้อมูลทั้งหมดแล้ว
กลายเป็นว่าฉันอาจบ้าได้กว่านี้อีกเยอะ ถ้าอยากจะบ้า
แต่ฉันก็ควบคุมมันไว้ได้ดีทีเดียว และ...
ฉันควรได้แวะบิ๊กซีระหว่างทางกลับบ้าน
โดยไม่จํากัดเวลา
และฉันอยากได้รถเข็น
ไม่ใช่ตะกร้า"
คุณต้องระวังเวลาแนะนําคนให้พ่อแม่รู้จัก
เพราะพ่อแม่คุณ ไม่ค่อยทําตัวเหมือนพ่อแม่คุณใช่ไหมล่ะ
พ่อแม่ฉันไม่เคยเลย พวกเขาบ่อนทําลายฉัน ทุกครั้งที่ฉันพาคนไปเจอ
ฉันทําทุกอย่างถูกต้อง ฉันแอบเตี๊ยมในรถก่อน
แบบว่า "จําไว้นะ คนพวกนั้นที่อยู่ในบ้าน ไม่ใช่เพื่อนคุณ
ไม่ว่าพวกเขาพูดอะไร อย่าเก็บไปคิดมาก ปัญหาไม่ใช่คุณ ปัญหาคือพวกเขา
อยากให้เขียนไว้บนมือเผื่อลืมไหม ไม่เหรอ
ดูรอยสักฉันได้นะถ้ารู้สึกกลัว ไปกันเถอะ"
แล้วคุณก็เข้าไปในบ้าน
พร้อมรับมือพ่อแม่คุณที่จะเผยธาตุแท้ออกมา
แล้วพ่อแม่คุณก็เดินนวยนาดลงมาข้างล่าง
แล้วพวกเขาก็ทําตัวเริ่ดทั้งคืน
พวกเขาสนุก เจ๋ง สบายๆ
พ่อคุณใส่เสื้อฮาวายไม่ติดกระดุม
เต้นคองกาไลน์คนเดียว เติมเครื่องดื่ม
พูดเรื่องล้ําๆ ทุกเรื่องที่คุณไม่เคยได้ยินเขาพูด
"เอาเบียร์อีกขวดไหม เราน่าจะไปตีกอล์ฟกันบ้างนะ
คําสรรพนามของนายคืออะไรนะ"
และคุณต้องกลับขึ้นรถหลังจากนั้น พึมพําเหมือนนักทฤษฎีสมคบคิด
"นั่นไม่ใช่... และฉันอยู่ที่นั่น และฉันรู้ ว่าเกิดอะไรขึ้น และมันอยู่ตรงนั้น
ไม่มีใครบอกฉันได้ว่าไม่เกิดอะไรขึ้น และฉันรู้ทุกอย่าง"
ในขณะที่แฟนคุณแบบว่า
"ไม่รู้คุณพูดอะไรอยู่ ที่รัก พ่อแม่คุณเจ๋งมาก"
แล้วคุณก็แบบว่า "อ๊าก...
ไม่ใช่เลย
ฉันไม่รู้มนุษย์จิ้งเหลนพวกนั้นเป็นใคร
แต่พวกเขาไม่ใช่คนที่ทําลายฉัน"
และครั้งต่อไปที่คุณเจอพ่อแม่คุณ พวกเขาก็กระหยิ่มยิ้มย่อง
"เจสันดูจะชอบพวกเรานะ" คุณบอก "หนูรู้นะว่าพ่อกับแม่ทําอะไรอยู่"
"บางทีนักบําบัดของแกอาจจะอยากเจอเรา ฟังเรื่องราวจากฝั่งเราบ้าง"
"หนูรอให้พ่อกับแม่ลงหลุมไม่ไหวแล้ว"
"เอาละ เราอยากให้เผานะ"
"หนูจะโปรยอัฐิพ่อกับแม่ ในที่ที่พระเจ้าหาไม่เจอ!"
"เจอกันวันอีสเตอร์นะ"
การบําบัดจะดีขึ้นเมื่อคุณโสดด้วย เพราะคุณขุดคุ้ยเรื่องแบบนั้นได้
เวลาคุณมีแฟน คุณจะเสียเวลาครึ่งนึง
พูดถึงปัญหาที่แฟนคุณจะไม่ไปหานักบําบัด
เวลาที่คุณโสด นั่นเป็นหนึ่งชั่วโมงของคุณเต็มๆ ทุกสัปดาห์
เวลาแทบจะเยอะไปด้วยซ้ํา คุณต้องเริ่มทําการบ้าน
หลังการเลิกราครั้งล่าสุด
ฉันไปบําบัดอย่างกระตือรือร้น ทุกสัปดาห์พร้อมไอเดีย
"นี่ รู้ไหมว่าอาทิตย์นี้ฉันได้รู้อะไร โรงเรียนประถมที่ฉันเรียนตอนเด็กๆ
อยู่ตรงข้ามกับสุสาน"
แล้วเธอก็แบบ "โอเค แล้ว..."
ฉันบอก "ไม่รู้สิ แต่มันดูเหมือนมีอะไรนะ ว่าไหม
ฉันเอาวัตถุดิบมา คุณก็อบเค้กสิ ฉันไม่ใช่หมอ
ฉันเจาะลึกลงไปในตัวฉันแล้ว
เจอสิ่งที่น่ากลัว เอากลับมาให้คุณ
ฉันกล้าหาญมาก รางวัลฉันอยู่ไหน"
"กล้าหาญมาก คนไข้คนโปรด!"
ฉันอยากรู้ว่าฉันเป็นคนไข้คนโปรด ของนักบําบัดรึเปล่า
คุณถามไม่ได้ พวกเขาไม่บอก ฉันลองแล้ว
ทางเดียวที่ฉันคิดว่าจะรู้ได้
คือติดต่อกับคนไข้ของนางอีกคน
แล้วฉันกับคนไข้คนนั้นก็วางแผนโทรหานาง
ช่วงสุดสัปดาห์
แยกกันโทร
ในเวลาเดียวกันเป๊ะ...
ฆ่าตัวตาย
แล้วเราก็รอดูกันว่านางจะรับสายใคร
เราทั้งคู่อยากจบชีวิต คุณอยากเก็บใครไว้ หมอเอส.
แล้วใครก็ตามที่ชนะ ก็จะไปหาคนไข้กลุ่มต่อไป
และเราก็ทําตารางขึ้นมา นึกออกไหม
เหมือนสถานการณ์ เดือนมีน่าแสนเศร้าอะไรทํานองนั้น
ฉันแก้ปัญหาความวิตกกังวลอยู่
มันเป็นเรื่องหลักของฉันมาหลายปีแล้ว มีใครวิตกกังวลบ้าง
มีใครมีปัญหากับอาการตื่นตระหนกไหม
มีใครเคยไปห้องฉุกเฉินเพราะอาการวิตกกังวล หรืออาการตื่นตระหนกไหม
มีนิดหน่อย ดูสิ
เราคิดว่าเกิดอะไรขึ้น หัวใจวายใช่ไหม
ใช่ พอไปถึงที่นั่น พวกเขาก็บอกว่า "ที่จริงความคิดคุณต่างหากที่ทําให้คุณวอดวาย"
ฉันจะทําให้คุณรู้สึกดีขึ้น
ฉันเคยไปห้องฉุกเฉินครั้งนึง เพราะเผลอหลับตอนใส่แอร์พอด
ตื่นมา หาไม่เจอข้างนึง
นึกว่ากลืนลงไป
"คุณหมายถึงคุณขับรถไปครึ่งทาง แล้วกลับบ้านเพราะมันงี่เง่าเหรอ"
ไม่ ขับไปถึงที่เลยจ้า เจอหมอด้วย
ฉันอยากแอ๊บว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นนานมากแล้ว
แต่พอมีเทคโนโลยีมาเกี่ยวข้อง ทําให้แอ๊บไม่ได้
ฉันมีปัญหากับการนอนมาตลอดชีวิต
และก่อนจะมีแอร์พอด ฉันก็ใส่หูฟังธรรมดานอน
ฟังพอดแคสต์หรือหนัง อะไรที่ทําให้ฉันจิตสงบลง
และก่อนที่จะมีแอร์พอด หูฟังก็มีสาย
ดังนั้นถ้าคุณกลืนมันเข้าไป ก็แค่ดึงมันออกมา เหมือนผ้าพันคอนักมายากล
แล้วก็มีแอร์พอดออกมา ฉันก็เริ่มใส่แอร์พอดนอน
ดังนั้นไม่กี่ปีก่อน ไม่สําคัญว่ากี่ปี
ฉันใส่แอร์พอดสองข้างนอน ตื่นมาเหลือแอร์พอดข้างเดียว
ฉันก็แบบ "ฉันกลืนมันลงไปแหงๆ"
เหมือนเด็กทารกหรือหมา
เกลี้ยกล่อมให้น้องสาวฉันพาฉันไปห้องฉุกเฉิน
ทําลายเช้าวันคริสต์มาสของทุกคน
เราไปถึงห้องฉุกเฉินในบ้านเกิดของเรา
ที่ฉันต้องบอกผู้หญิงสามคน ที่แผนกต้อนรับว่าฉันไปทําอะไรที่นั่น
ฉันบอก "คุณคงเจอเรื่องแบบนี้ตลอด
แต่ดูเหมือนว่า...
ฉันอาจจะ...
ซึ่งฉันไม่ได้ตั้งใจนะ...
ตอนที่ฉันหลับปุ๋ย...
ฉันกลืน...
แอร์พอดไปข้างนึง"
แล้วพวกเขาก็แบบว่า...
"แอร์พอดเหรอ ที่รัก มันใหญ่มากนะ"
"มันใหญ่มาก"
"คุณคิดว่าคุณกลืนมันได้จริงๆ..."
ฉันบอก "เราไม่ต้องช่วยกันหารือดีไหม
ว่าฉันสามารถหรือไม่สามารถกลืนอะไรได้ โอเคไหม"
พวกเขาแบบว่า "โห มีคนขี้เหร่สมัยม.ต้นแฮะ เราจะพาคุณกลับไปรอหมอ"
พวกเขาพาฉันกลับไปรอหมอ
เรารอพบหมอ
ซึ่งฉันไม่รู้ว่าฉันคิดว่าหมอจะทําอะไร
ถ้าฉันกลืนแอร์พอดไปจริงๆ
พวกเขาจะไม่ผ่าตัดหรอก
พวกเขาจะบอกว่า "พระเจ้า ใช่ มันอยู่ในนั้น
แวะทาโก้เบลล์ระหว่างทางกลับบ้านนะ ขอให้โชคดี"
ทาโก้เบลล์ เหมาะสําหรับทุกโอกาส
ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดว่าแอร์พอด จะทําความเสียหายอะไรให้ฉัน
ถ้ามันยังมีไฟอยู่ล่ะ
ถ้ามันช็อตลําไส้ฉันล่ะ
หรือเริ่มเล่นเพลงกลีฉบับคัฟเวอร์ แล้วทุกคนได้ยินล่ะ
น้องสาวฉันบอกว่า "เธอลบไปแล้ว"
ฉันบอก "ลบไม่หมดทุกเพลง บางเพลงก็เริ่ดมาก"
ก่อนที่หมอจะเข้ามาเจอเราได้
น้องสาวฉันอีกคนโทรหาเราจากบ้าน
"นี่ เจอแอร์พอดแล้วนะ อยู่ในปลอกหมอน
นังบ้าอยากกลับบ้านมากินแพนเค้กรึยัง"
ฉันอายมาก
ฉันอยากย่องออกไปด้านหลังให้เร็วที่สุด
ฉันแบบ "ไปกันเถอะ"
น้องฉันบอกว่า "เธอจะหายไปไม่ได้ พวกเขาจะคิดว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น"
ฉันก็แบบ "เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นจริงๆ ไปกันเถอะ!"
นางบอก "นั่นทางออกฉุกเฉินนะ"
ฉันบอก "มันเป็นห้องฉุกเฉิน มันเป็นทางออกปกติ ไปกันเถอะ!"
นี่คือปัญหาของฉันกับห้องฉุกเฉิน
เวลาคุณมีอาการวิตกกังวลหรือตื่นตระหนก มันเป็นทางเลือกเดียวของคุณ
ฉันถึงได้คิดว่าพวกเขาต้องเปิด ตัวเลือกที่สองไว้ห้องข้างๆ
เรียกมันว่า "ห้องวิตกกังวล" โอเคไหม
ก็จะมีทั้งห้องฉุกเฉินและห้องวิตกกังวล
ห้องฉุกเฉินคือที่ที่คุณไปเวลาโดนยิง โดนแทง คุณเลือดออกอย่างหนัก
คุณกรอกเอกสารที่ซับซ้อนทั้งหมดนั่น เพราะดูเหมือนเป็นเวลาที่ต้องกรอก
ส่วนห้องวิตกกังวลคือที่ที่คุณไปเวลาที่คุณแบบว่า
"ฉันไม่รู้ว่ามันแย่ตรงไหน แต่มันอยู่ในตัวฉันที่ไหนสักแห่ง
ถ้าไม่ใช่มะเร็งก็ต้องเป็นปีศาจ แต่ฉันต้องเอามันออกมา"
และนั่นต้องใช้แบบฟอร์มที่ต้องกรอกแค่ข้อเดียวว่า
"ฉันรู้ว่ามันอาจจะไม่เป็นไร แต่..."
"ฉันคันที่กระดูก ฉันไม่รู้!"
"ฉันแค่ต้องการให้คนใส่เสื้อคลุมสีขาว มาบอกว่าฉันโง่"
ฉันรู้ว่าตอนเล่นมุกนั้น ฉันพูดถึงปัญหาการนอนของฉัน
แต่ขอเถอะนะ อย่าหลังไมค์บทความมาให้ฉันหลังโชว์นี้
ฉันรู้ว่าคุณหวังดี แต่สาบานได้ ว่าฉันอ่านบทความเรื่องการนอนมาหมดแล้ว
"สามวิธีที่ทําให้หลับสบายขึ้น"
มันเป็นเคล็ดลับเดิมที่นํากลับมาใช้ใหม่ ซ้ําแล้วซ้ําเล่า ซ้ําแล้วซ้ําอีก
"เอาสเปรย์ลาเวนเดอร์อ่อนๆ มาพ่น
บนด้านที่เย็นของหมอนคุณตอนพลบค่ํา"
ฉันเป็นแม่มดเหรอ
"ทําให้ห้องของคุณมืดและเงียบจริงๆ ในตอนกลางคืน"
"พระเจ้า มันควรจะมืดเหรอ ฉันมันโง่ชะมัดยาด
ฉันนอนอยู่ใต้ลูกบอลดิสโก้มาตลอด เพราะฉันชอบบรรยากาศ
ไม่รู้เลยนะเนี่ย!
โอเค มืด เงียบ เรียบร้อย หมดปัญหา!"
"ทําไมไม่ทิ้งโทรศัพท์มือถือของคุณไว้อีกห้องล่ะ"
"ทําไมไม่เอาลูกคุณออกไปนอนข้างนอกล่ะ"
นี่ไม่ได้จะบอกว่าฉันต่อต้าน คําแนะนําในการนอนนะ ฉันแค่เบื่อ
ฉันว่าฉันรู้สึกกับเคล็ดลับการนอน แบบที่ผู้ชายหลายคนรู้สึกกับหนังโป๊
ที่แบบว่า "ไม่ ฉันเห็นอะไรพื้นๆ มาหมดแล้ว
ส่งอะไรแปลกๆ มาให้ฉันสิ"
ฉันจะถามคําถามนี้
และฉันขอเกริ่นก่อน ไม่เป็นไรถ้าไม่มีใครมีคําตอบ
ฉันถามผู้ชมทุกคืน ไม่มีอะไรแปลกหรอก
ถ้าคุณคิดว่าคุณมีเคล็ดลับการนอนแปลกๆ ที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน
ฉันอ่านมาแล้วทุกบทความ ฟังมาแล้วทุกพอดแคสต์ ดูติ๊กต็อกมาเยอะมาก
ฉันถามคําถามนี้กับผู้ชมทุกคน ทุกคืนของการทัวร์ครั้งนี้
ถ้าคุณคิดว่าคุณมีเคล็ดลับการนอนแปลกๆ ที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน
ยกมือขึ้นแล้วบอกฉันว่ามันคืออะไร
แต่ถ้ามีใครยกมือแล้วพูดว่า "เคยลองใช้แอปนั่งสมาธิรึยัง"
ฉันจะเชิญคุณออกไป
ไม่เป็นไรถ้าไม่มีใครมีเคล็ดลับ
มีใครมีเคล็ดลับแปลกๆ ไหม โอ้ มีคนมั่นใจคนนึงอยู่ทางนี้
มีเคล็ดลับอะไรคะ
- ช่วยตัวเอง - ช่วยตัวเองเหรอ
เจ๊ขา ขอร้อง
คิดว่าฉันไม่เคยลองช่วยตัวเองเหรอ
ฉันไม่ได้นอนบนเตียงนะ ฉันนอนบนสวรรค์ชั้นเจ็ด คนต่อไป
เอาละ
มีอะไรอีก ขอบคุณที่เล่นด้วย
เอาละ ว่าไงคะ
มีสองอย่างเหรอ
และฉันทําตามลําดับเหรอ โอเค
คุณต้องทําหกสูง
ฉันต้องทําหกสูงกับกําแพงเหรอ โอเค โยคะ ไม่
ฟังดูเหมือนฉันต้องหุ่นเซียะกว่านี้ ฉันทําไม่ได้
เอาละ ฉันอยากฟังตอนจบ
คุณทําหกสูงกับกําแพง
แค่ไม่กี่วินาที
ง่ายๆ สบายๆ ไม่มีอะไรยาก
คนสวยหุ่นดีก็พูดแบบนี้แหละ
พวกเขาแบบ "ก็แค่ทําหกสูงสักสิบวินาที ไม่ใช่เรื่องใหญ่"
คุณแบบ "พวกเราบางคนตุ้ยนุ้ยมากนะ"
เอาละ นั่นแหละ โทษที พูดต่อเลยค่ะ
คุณต้องนอนห้อยหัว
แล้วคุณก็นอนห้อยหัว
โอเค ฉันไม่เคยได้ยินส่วนที่ทําหกสูง แต่เคยได้ยินเรื่องนอนห้อยหัวแล้ว
เพราะมันเป็นการเปลี่ยนเตียง ใช่
มันทําให้ร่างกายสับสน ใช่ ทําให้คุณสับสนแล้วหลับ โอเค
อันนั้นแหละ ฉันเคยได้ยินอันนั้นแล้ว
โอเค เราจะชื่นชมคุณครึ่งนึง
ใครคิดว่าตัวเอง มีเคล็ดลับสุดพิลึกบ้าง พิลึกจริงๆ น่ะ
ไม่เป็นไรถ้าไม่มีใครมี
ฉันแค่อยากรู้
โอเค ใครพูดว่า "วู้"
โอเค ว่ามา มีเคล็ดลับอะไร
ฟังเขาพูด
ฟังใครพูด
คนนี้
ฟังคนที่นั่งกับคุณพูดเหรอ
คุณพยายามจะโดนทิ้งรึเปล่าเนี่ย
หรือคุณกําลังพยายามจะโละคู่ของคุณ
คุณแบบ "คนนี้ว่างนะ
เขาจะพูดๆ แล้วก็พูด จนในที่สุดคุณก็หลับไป
เตียงนี้เลย"
ว้าว โอเค สนุกดี
เราทุกคนเคยเจอการหย่าร้าง สนุกเนอะ
นั่นเป็นครั้งแรกที่เจออะไรแบบนี้ เวลาฉันถามคําถามนั้น
ทุกคืนที่ทัวร์ ไม่เคยเจอแบบนั้น
"เอาไว้สวะน่าเบื่อนี่กลับบ้านไปสิ"
เอาละ คนสุดท้าย มีเคล็ดลับอะไร
ฟังคนคุยโทรศัพท์กันจากอีกห้อง
ฉันฟังแม่ฉันคุยกับยายฉัน...
คุณแอบฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์กันจากอีกห้องเหรอ
คุณฟังแม่คุณคุยกับยายคุณเหรอ
คุณพลาดช่วงที่ฉันบอกว่าฉันอยู่คนเดียวรึเปล่า
อย่างน้อยผู้หญิงคนก่อนยังเสนอใครสักคนให้ฉันนะ
"เคยพยายามหลับไปกับเสียง ของคนที่รักคุณในอีกห้องไหม"
ถ้าทําได้ ก็จะทํา!
โอเค คําตอบพวกนั้นทําร้ายความรู้สึกฉัน
ฉันจะเล่าเคล็ดลับที่ดีที่สุดที่เคยได้ยินในทัวร์ครั้งนี้
ดีที่สุด ได้ยินสองสามเดือนก่อน
ผู้หญิงแถวหน้ายกมือบอกว่า "ฉันมีเคล็ดลับการนอนแปลกๆ"
ฉันถาม "ว่าไงคะ"
"เวลาฉันนอนไม่หลับ ฉันจะนอนบนพื้นครัวสักสิบนาที"
ฉันก็แบบ "โอเค แล้วเกิดอะไรขึ้นเหรอ"
เธอบอก "แล้วฉันก็กลับไปที่เตียงแล้วนอน"
เด็กสาวผู้น่าสงสารคนนี้รับบทพ่อแม่ใจร้ายเอง
นางแบบว่า "เธอนอนไม่รับเหรอจ๊ะ
รู้ใช่ไหมว่าเด็กบางคนไม่มีเตียงนอน
ทําไมไม่ไปนอนคว่ําหน้าบน กระเบื้องเย็นๆ สักสิบนาทีล่ะ
ดูซิว่าหลังจากนั้นจะรู้สึกซาบซึ้งมากขึ้นไหม"
แล้วรู้อะไรไหม
ฉันลองแล้ว และมันได้ผล
มันได้ผลจริงๆ
ฉันทําบนพื้นห้องน้ําในห้องพักโรงแรม
ฉันเป็นโควิดหลายรอบมาก แต่...
ฉันอยากจัดการความวิตกกังวลของฉัน
เพราะถ้าฉันไม่วิตกกังวล ฉันจะเป็นคนอีกแบบเลย
ความกังวลอย่างเดียวก็ดูดพลังงาน ทางจิตใจและอารมณ์ไปทุกวันเยอะมากแล้ว
และมันไม่ช่วยอะไร
มันไม่ได้ทําให้คุณพร้อมเจอเรื่องแย่ๆ ที่จะเกิดขึ้น
ฉันเพิ่งบอกนักบําบัดว่า "ฉันรู้ว่าการกังวลไม่ช่วยอะไร
นักปราชญ์คนนั้นพูดว่าอะไร 'เมื่อคุณกังวล คุณก็จะทุกข์เป็นสองเท่า'"
เธอถามว่า "ใครพูด"
ฉันค้นดู และแม่งมาจากหนังภาคก่อน ของแฮร์รี่ พอตเตอร์
ฉันมั่นใจมาก ฉันกูเกิลหาต่อหน้านางเลย
นางถาม "นักปราชญ์คนไหนพูดแบบนั้น"
ฉันบอก "นิวท์ สคามันเดอร์ เชี่ย"
"คิดว่าเป็นคุกกี้เสี่ยงทายสิ เราว่ากันต่อเรื่องอื่นดีไหม
ฉันไม่อยากพูดถึงมันอีกแล้ว"
ถ้าไม่มีความวิตกกังวล ฉันคงมีบุคลิกอีกแบบเลย
เพราะมีหลายเรื่องเหลือเกินในชีวิต ที่ฉันตัดสินใจจากความกลัว
แม้จะมีหลายเรื่อง ที่ไม่ได้ตัดสินใจจากความกลัวก็เถอะ
ฉันดูซีรีส์และหนังเรื่องเดิมซ้ําๆ เพราะมันทําให้ฉันใจเย็นลง
ฉันรู้ว่าจะเจออะไร
ฉันเดตกับคนแบบเดิมซ้ําแล้วซ้ําเล่า เพราะฉันรู้ว่าจะเจออะไร
ถ้าคุณคิดว่าคุณมี "สเปค" ไม่ใช่หรอก
คุณเป็นโรควิตกกังวล หาหมอซะ
ฉันมีน้องสามคน
ทุกคนเป็นเจนซี ทุกคนเป็นเควียร์ ทุกคนมีความสัมพันธ์ที่จริงจัง
และทุกคนผิดหวังในตัวฉันมาก
ทุกครั้งที่ฉันเริ่มมีแฟนเป็นผู้ชายผิวขาวอีกคน
พวกเขาบอก "ไม่เอาน่า เทย์เลอร์ เยแม่งระบบชายเป็นใหญ่"
"ทุกคน ฉันก็เยกับ ระบบชายเป็นใหญ่จริงๆ แหละ"
รู้ไหมว่าการเดตกับชายแท้มันยากแค่ไหน
เวลาที่คุณรายล้อมไปด้วย ความสัมพันธ์ของเควียร์สามคู่อย่างใกล้ชิด
ความสัมพันธ์ของเควียร์ คือสิ่งสวยงาม เอาใจใส่ และสร้างสรรค์ที่สุด
น้องสาวฉันกับแฟนนาง อย่างกับอยู่ในนิยายโรงแมนติก
ทุกครั้งที่คุยกับพวกนาง
ฉันถาม "ฉันรู้ว่าสัปดาห์นี้เธองานหนัก ไหวไหม"
นางบอก "ใช่ หนักจริง
เพื่อให้ฉันร่าเริงขึ้น แฟนฉันเลยซื้อขนมที่ฉันชอบ มาให้ฉันกินแบบไม่จํากัดรสชาติ
เอาทรายจากชายหาดที่เราไปด้วยกัน ตอนเดตแรกใส่ขวดเล็กๆ มาให้ฉัน
และเธอรู้นี่ว่าฉันอยากได้เตาอบของเล่นมาก ตอนเด็กๆ แต่ไม่เคยได้
แฟนฉันหาได้ทางอีเบย์"
ฉันแบบ "ตายแล้ว แฟนเธอนอกใจเธอปะเนี่ย"
นางก็แบบ "ฮะ ไม่ แฟนฉันแค่ฟังเวลาฉันพูด และจําสิ่งที่ฉันบอกได้"
ฉันก็แบบ "ฮะ ไม่อะ ไปเช็กมือถือหน่อยเหอะ"
"มันทะแม่งๆ นะ ไปเช็กมือถือเหอะ เชื่อฉัน"
นางถามว่า "โอเค เธอกับแฟนเป็นไงบ้าง เทย์เลอร์"
ฉันบอก "โอ้ เราโอเค
แฟนฉันซื้อฮอตด็อกให้ฉัน
เพราะเขาอยากกิน และฉันก็อยู่ตรงนั้นด้วย"
"มันโรแมนติกมากเลย
เขาแบบ 'อะไร โทษที สองชิ้นก็ได้ครับ'"
ฉันไม่ได้อยากดูถูกชายแท้นะ พวกคุณน่ารัก ฉันเดตกับพวกคุณมาเยอะ
แต่พวกคุณภูมิใจในตัวเองมาก ที่แทบไม่ได้ทําอะไรเลยในความสัมพันธ์
เห็นแล้วทึ่งมาก
เอาจริงนะ ชายแท้จะวางเทียนในห้องน้ํา แล้วก็แบบว่า
"ผมเปลี่ยนทั้งชีวิตของผมเพื่อคุณ!"
แล้วคุณก็แบบว่า "คุณไม่ได้จุดมันด้วยซ้ํา พวก"
"มันมีกลิ่นเหมือนลาเวนเดอร์ ถ้าก้มลงไปใกล้ๆ"
"ฉันจะยอมแลกเทียนเล่มนี้ กับความเข้าใจผู้อื่นนะ ถ้าให้พูดตรงๆ"
คุณเคยพยายามอธิบายเรื่องความเข้าใจผู้อื่น ให้ผู้ชายสูง หล่อ ผิวขาวฟังไหม
นั่นเป็นบทสนทนาที่ละเอียดอ่อนมาก
คุณแบบ "โอเค ลองคิดว่าคุณเป็นฉันนะ"
"แต่ผมไม่ใช่"
โอเค
"เถียงไม่ออก คุณพูดถูก"
"ลองคิดว่าคุณรู้สึกว่าฉันรู้สึกยังไงนะ"
"แต่ผมไม่รู้สึก"
"ก็ได้"
"ลองคิดว่าคุณสามารถรู้สึกว่าฉันรู้สึกยังไงนะ"
"ไม่มีทางหรอก"
"โอเค ลองคิดว่าคุณเป็นนักบาสนะ"
"ก็ได้"
"อะไรอีก ผมชอบเกมนี้"
"โอเค ในการเปรียบเปรยนี้ คุณเป็นนักบาส
และคุณเป็นเพื่อนร่วมทีมที่เยี่ยมมาก
คุณรักทีมคุณ คุณทําทุกอย่างเพื่อทีมคุณ
แต่ทีมของคุณไม่สังเกตเห็นเลย
ทีมคุณไม่เห็นคุณค่าคุณสําหรับทุกอย่างที่คุณทํา
สําหรับเอ็มวีพีที่คุณเป็น
และสัปดาห์นี้ ทีมคุณ
ลืมวันเกิดคุณ
มันทําให้คุณรู้สึกยังไง"
"อย่างแย่อะ!"
"ใช่!"
การทําให้หนุ่มหล่อมีความเข้าใจผู้อื่น ก็เหมือนทําให้ผู้หญิงถึงจุดสุดยอด
"ทุกคนอย่าขยับ
ใกล้แล้ว เสียงสัญญาณกันขโมยรถน่ะ
ตั้งใจฟังให้ดี ได้โปรด
ฉันทุ่มเทมาก"
ฉันพยายามคิดมาตลอด ว่าฉันเป็นไบเซ็กชวลรึเปล่า
หรือฉันแค่ดูยูโฟเรียเร็วไป
เพราะฉันเคยลองเดตกับผู้หญิง แต่มันยากมาก ฉันไม่รู้จะทํายังไงให้ผู้หญิงชอบฉัน
ฉันรู้วิธีทําให้ผู้ชายชอบฉัน ง่ายมาก คุณแค่หลอกพวกเขา
คุณแค่รอจนกว่าพวกเขาจะชอบคุณ แล้วคุณก็
"คุณไม่ชอบฉัน" พวกเขาบอก "ชอบสิ"
"คุณไม่ชอบ" "ผมชอบ"
คุณก็แบบ "คุณไม่ชอบ" "ผมชอบ"
คุณพูดแบบนั้นจนพวกเขาทําคุณท้องนะคิดว่า
คุณแค่ต้องเปลี่ยนมัน เป็นความท้าทายที่สนุกสําหรับพวกเขา
"พนันว่าคุณไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลือกับฉันหรอก"
พวกเขาจะแบบ "คอยดูเหอะ นังตัวแสบ"
เหมือนขอให้เด็กเอาขยะไปทิ้ง แล้วพวกเขาแบบว่า
"ไม่" แล้วคุณก็แบบ "ฉันจะจับเวลา"
แล้วเขาก็แบบ...
แล้วคุณก็แบบ "เห็นไหม เธอไม่ได้คิดด้วยซ้ําว่าอยากทํา"
เขาบอก "ใครสน ผมเป็นเด็กที่ว่องไวที่สุดในโลก"
การจีบผู้หญิงมันยากกว่าเยอะ
มันละเอียดอ่อนกว่ามาก
การจีบผู้หญิงเหมือนพยายาม โดดข้ามก้อนหินในทะเลสาบ
การจีบผู้ชายรู้สึกเหมือน ขว้างก้อนอิฐใส่หน้าต่างเลย
แบบว่า "ฉันไม่สนหรอก ฉันแค่อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันจะไม่อยู่ที่นี่หรอก"
ฉันอาจเหยียดเพศก็ได้
ฉันรู้ตัวแล้วละ ตอนที่ฉันพูดอยู่เนี่ย
ฉันคิดว่าฉันเหยียดเพศ เพราะเวลาผู้ชายปฏิเสธฉัน ฉันแบบว่า
"ไอ้โง่นี่!" แต่เวลาผู้หญิงปฏิเสธฉัน
ฉันแบบ "นางคงรู้ว่าตัวเองพูดอะไรอยู่"
ฉันคุยเรื่องนี้กับเพื่อนฉันคนนึง เพราะเราไม่อยากจะ...
มันน่ากลัวที่จะพูดว่าเราเป็นไบเซ็กชวล เพราะมักจะมีคนที่แบบว่า
"พิสูจน์สิ นี่รูปมาร์โก ร็อบบี น้ําเดินรึยัง"
ทุกคนแบบว่า...
ทุกคนก้าวร้าวเรื่องนี้ มันประหลาด
คุณต้องพิสูจน์กับคนอื่น
แต่ฉันถามเพื่อนเรื่องนี้ และนางบอกว่า
"แน่นอนว่าเรื่องเพศคือความหลากหลาย"
นางก็ดูยูโฟเรียเหมือนกัน
นางบอกว่า "ฉันรู้ว่าฉันเป็นหญิงแท้สุดๆ เพราะฉันไม่สามารถเบิร์นให้ผู้หญิงได้
ฉันว่ามันน่าขยะแขยง"
ฉันเลยแบบ "โอเค ลองมาคิดกัน
ทําไมเธอถึงไม่เบิร์นให้ผู้หญิงตอนนี้ เพราะน่าขยะแขยงใช่ไหม"
แล้วฉันก็แบบ "ไม่ ฉันไม่ได้รู้สึกขยะแขยงขนาดนั้น
แต่เพราะฉันไม่อยากเป็นผู้ใหญ่ ที่ทําอะไรไม่เก่ง"
น้องชายฉันเป็นคนข้ามเพศ น้องสาวฉันเป็นเกย์ ส่วนฉันระบุได้ว่าเป็นคนขี้กลัว
ฉันกลัวความล้มเหลวมาก
ฉันเป็นผู้ใหญ่ที่ทํางานอดิเรกใหม่ๆ ไม่ได้ด้วยซ้ํา
แล้วฉันจะไปเก่งเรื่อง...
การเบิร์นให้ผู้หญิงคงเหมือนการเรียนเปียโน
ฉันอยากมีทักษะนั้นมาก ฉันอยากโชว์ลีลาที่ปาร์ตี้ ทําให้ทุกคนทึ่ง
แต่ฉันไม่มีเวลาหรือความถ่อมตัว ที่จะนั่งลงและเรียนรู้การใช้นิ้วแบบใหม่ๆ
ฉันไม่มีมัน
ฉันหัดเล่น "จิงเกิลเบลส์" ได้ครึ่งเพลง และคิด "ฉันแม่งห่วย
ฉันน่าจะหัดเล่นตั้งแต่ 12 ขวบ ฉันตามคนอื่นไม่ทันแน่"
ฉันเล่นคลาริเน็ตเป็นอยู่แล้ว
ฉันไม่ได้หลงใหลอะไรมัน แต่ฉันเป็นที่เคารพของเพื่อนๆ
ฉันมีประสบการณ์ใต้เข็มขัดหลายปี
ใต้เข็มขัดของใครบางคน ใต้เข็มขัดบางเส้น
และตอนเด็กๆ ฉันไม่รู้ว่ามีอีกทางเลือก
พวกเขาบอกว่า "เป็นเด็กผู้หญิง ต้องเล่นคลาริเน็ต"
ฉันก็แบบ "แล้วเปียโนล่ะ ฉันเล่นเปียโนได้ไหม"
พวกเขาบอก "แน่นอน เธอเล่นเปียโนได้
ถ้าเธออยากตกนรกหมกไหม้!"
มีใครมีปมจากศาสนาไหม
มีใครที่นี่เป็นแบบนั้นไหม โอเค
ฉันขอโทษถ้าพวกคุณไม่ได้มีปม
ฉันรู้ว่าฉันพูดซ้ําไปซ้ํามา
ฉันควรหุบปาก แต่ฉันนึกอะไรใหม่ๆ ขึ้นมาได้ตลอดทุกปี
อย่างเช่น คุณรู้ไหมว่าเวลาถึงจุดสุดยอด คุณไม่ควรตะโกนว่า
"โดนซะ พระเจ้า!" พวกคุณรู้ไหม
ฉันอยากให้ขํากันนะ ดีซี
อยากจริงๆ
ฉันคิดด้วยว่าถ้าคุณไม่ได้โตมาแบบเคร่งศาสนา หลายคนก็โตมาแบบไข่ในหิน
ช่วยปรบมือหน่อย มีกี่คนที่นี่ที่พ่อแม่ไม่คุยเรื่องเพศด้วย
ปรบมือหน่อย ใช่ เห็นไหม
ทีนี้ปรบมือหน่อย ถ้าตอนเด็กๆ พ่อแม่ใครคุยเรื่องเพศด้วย
ใครที่ได้คุยเรื่องนี้
คุณคนนี้เคย ขอถามได้ไหมว่าตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่
ฉันคุยกับคุณได้ไหม ฉันอยากแน่ใจน่ะ
ถ้าฉันคุยกับคุณแล้วคุณไม่ชอบ ก็ไม่เป็นไรเลย
เป็นฉันคงไม่คุยกับนักแสดงเหมือนกัน
คุณยินยอมจะแสดงกับฉันไหม
ฉันต้องการให้ยินยอมด้วยวาจา ไม่ใช่แค่ยกนิ้วให้ ยินยอมนะ
เห็นไหม ไม่ยากขนาดนั้น เขาทํากันแบบนี้แหละ
โอเค
ตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่ที่คุยเรื่องเพศ
- เก้าขวบ - เก้าเหรอ โอเค
ดูเหมือนจะเร็วไปนิด แต่ก็ถือว่าโอเค
ฉันไม่รู้ว่าคุณสูงแค่ไหนตอนเก้าขวบ ใช่ไหมล่ะ
คุณถามคําถาม หรือพ่อแม่คุณบอกว่า "ได้เวลาคุยแล้ว"
แม่ฉันพาฉันไปปิกนิกในสวน
แม่คุณพาคุณไปปิกนิกในสวนเหรอ
แม่งเกลียดคุณว่ะ
พูดจริงเหรอเนี่ย
แม่คุณพาคุณไปปิกนิกในสวน
เพื่อพูดถึงความสยองของเซ็กซ์
ฉันขอโทษ ฉันมีปฏิกิริยาทางอารมณ์กับเรื่องนั้น
นั่นเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดที่ฉันเคยได้ยินเลย
พ่อแม่สอนเรื่องเซ็กซ์ในสวนลับ
แม่เจ้า โอเค
โห มันเหมือนอะไรน่ะ ลอเรไล กิลมอร์เหรอ
เช็ดเข้
สรุปว่าคุณไม่ได้ถามคําถามอะไรเลย
แม่คุณแค่บอกว่า "ได้เวลาแล้ว..."
อ้อ คุณถามคําถามเหรอ
เห็นไหม มีคนถามคําถามหลายคนเลย
และฉันไม่เคยรู้ว่าเด็กพวกนี้ฉลาดขนาดนี้
ไม่เคยรู้ว่าเราควรจะฉลาดกว่านี้ ฉันไม่เคยถามอะไรเลยตอนเด็กๆ
ซึ่งพอมาคิดตอนนี้แล้วงี่เง่ามาก
เพราะตอนฉันเด็กๆ ก่อนมีประจําเดือน ฉันมีรูสามรู
ตอนนี้ก็ยังมีสามรู ไม่รู้ทําไมถึงพูดแบบนั้น
ฉันยังมีอยู่นะ ขอบอก เผื่อมีใครดู...
ฉันมีสามรูมาตลอด และจะมีสามรูเสมอ
คือฉันคิดน่ะ เวลาทําหมันหญิง พวกเขาปิดช่องคลอดไหม
ฉันจะไปกูเกิลดู ช่างมันเถอะ
เริ่มออกทะเลแล้ว
ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง
แต่ก่อนฉันจะมีประจําเดือน ฉันมีรูสามรู
และมีรูนึงที่ไม่ได้ทําอะไรเลย ใช่ไหม
และฉันไม่เคยคิดจะถามใครรอบตัวฉันเลย
"นี่ ไอ้รูที่ว่างงานเนี่ย
มันมาทําอะไรระหว่างอีกสองรูของฉัน ที่กําลังทํางานหนักมากเหรอ"
ฉันได้แต่เดินวนไปวนมาทั้งวัน
แบบว่า "ไม่รู้สิ นั่นคือรูใหญ่ของฉัน"
"พระเจ้ารู้ว่าพระองค์ทําอะไรอยู่
พระองค์คือคนที่ฉันศรัทธา"
หลังจากได้ดูหนังเรื่องมิวสิกแมน
ฉันก็เริ่มเรียกมันว่าช่องเก็บของ แต่...
นั่นมันก็อีกเรื่องนึงเลย
นี่คือการคุยเรื่องเซ็กซ์ของฉัน
ตอนฉันอายุสิบขวบ ฉันอ่านเจอในหนังสือว่าเซ็กซ์คืออะไร
ไม่ได้ตั้งใจจะอ่าน แบบว่า "โอ้พระเจ้า"
พยายามลืม แค่โดนจูดี้ บลูมโจมตีน่ะ พูดตามตรง
แล้วสองปีต่อมา พ่อฉันกําลังขับรถ พาฉันกลับจากโรงเรียน
แล้วอยู่ๆ พ่อก็พูดว่า "ลูกรู้ไหมว่าเซ็กซ์คืออะไร"
ฉันบอก "รู้ หนูอ่านเจอในหนังสือ อย่าพูดอีกเลยดีกว่า"
แล้วพ่อก็แบบ "เอาละ พ่ออยากให้ลูกบอกพ่อมา ว่ามันคืออะไร พ่อจะได้รู้ว่าลูกรู้"
พ่อบังคับให้ฉันพูดเรื่องเซ็กซ์กับเขา
ฉันก็แบบ "พ่อรู้ไหมว่ามันคืออะไร"
พ่อก็แบบ "บอกมาว่าลูกรู้อะไร แล้วพ่อจะบอกสิ่งที่พ่อรู้"
แล้วเราจะช่วยกันขุดคุ้ยหาความจริงเรื่องนี้กัน
ฉันขอคําแนะนําเรื่องความสัมพันธ์ จากพ่อแม่ทุกครั้งที่ฉันเลิกกับแฟน
อย่าทําแบบนั้น ถ้าคุณไม่อยากรู้จักพ่อแม่คุณดีเกินไป
ฉันเลิกกับแฟนอย่างย่ําแย่ตอนอายุ 20 ต้นๆ
ฉันกลับบ้าน แม่เลี้ยงฉันพยายามปลอบฉัน
เธอบอก "รู้ไหม มีผู้ชายคนนึง ที่ฉันอยากแต่งงานด้วยช่วงอายุ 20
แล้วพอเราไปกันไม่รอด ฉันก็เสียใจมาก"
ฉันแบบ "จริงเหรอ ฉันไม่รู้เลย"
และพ่อฉันก็บอกว่า "พ่อรู้ เธอพูดถึงเขาตลอดเวลา"
แล้วฉันก็แบบ "เดี๋ยวนะ หมอนี่เป็นใคร เขามีปัญหาอะไร"
เธอบอกว่า "ที่จริงเขาเจ๋งมาก เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ด้านอัลไซเมอร์"
พ่อฉันก็พูดว่า
"เห็นไหมล่ะว่ามันยังรักษาไม่ได้เลย"
แล้วเธอก็แบบ "ว้าว ที่รัก หวังว่าเราจะไม่เป็นอัลไซเมอร์กันนะ"
พ่อบอก "ผมอยากให้เราเป็น เราจะได้ลืมเรื่องหมอนี่กันซะ"
เมื่อก่อนฉันมักจะเปิดกว้าง กับคนที่ฉันขอคําแนะนําเรื่องความสัมพันธ์
ฉันชอบถามคนในกลุ่มผู้ชม คนแปลกหน้า
ฉันเคยถามสองสามคนที่นั่งแถวหน้า
นักบําบัดคู่รักสองคนที่แต่งงานกัน
ฉันรู้ คุณเคยเห็นโอรีโอครีมสี่ชั้นไหมล่ะ
แล้วคุณก็แบบ "พอเถอะ" ใช่ไหม
เหมือนสวมหมวกซ้อนหมวก มันมากเกินไป
แต่ฉันแบบ "โห นักบําบัดคู่รักนอกเวลางานสองคน
ต้องถามพวกเขาเลย"
ฉันถามว่า "มีคําแนะนํา ให้คนที่ทะเลาะกับแฟนบ่อยๆ ไหมคะ"
พวกเขาบอก "มี"
"รู้ไหมว่าหลายคนมีคําพูดปลอดภัย ที่จะหยุดเซ็กซ์ได้
ทุกคนต้องมีคําพูดปลอดภัยระหว่างทะเลาะกัน"
ฉันถามเพื่อนที่แต่งงานแล้ว "นายมีคําพูดปลอดภัยเวลาทะเลาะกันไหม"
เขาแบบ "อะไรนะ" ฉันบอก "คําพูดที่พูดเพื่อหยุดการทะเลาะกันน่ะ"
เขาบอก "เรามีคํานึง"
ฉันถาม "จริงเหรอ อะไร"
เขาบอก "อีกะหรี่"
"แต่ฉันต้องเป็นคนพูดนะ มันจะไม่เวิร์กถ้าเธอพูด"
ฉันก็แบบ "โห นึกว่า จะเป็นคําแบบ 'สับปะรด' นะ แต่..."
ฉันชอบขอคําแนะนําเรื่องความสัมพันธ์ หลังเลิกกับแฟน
เพราะฉันคิดว่าเป็นฉันที่กําลังปรับปรุงตัว แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่
ฉันกําลังคิดหาทาง ไปมีความสัมพันธ์ใหม่ให้เร็วที่สุดต่างหาก
ฉันจะได้ไม่ต้องปรับปรุงตัว
เหตุผลที่คนไม่อยากโสดนานๆ
เพราะเมื่อคุณโสดไปได้แป๊บนึง คุณจะเริ่มสังเกตเห็น
"บางปัญหาในความสัมพันธ์ของฉันยังอยู่เลยนี่"
และตอนนี้มีแค่ฉันแล้ว
มีรอยเท้าแค่ชุดเดียวในผืนทราย
และไม่มีใครแบกฉันอยู่
ฉันเพิ่งรู้ตัวปีที่แล้ว ว่าฉันมีอะไรต้องปรับปรุงเยอะเลย
ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนใจแคบในความสัมพันธ์
ฉันไม่ใส่น้ําหอมตอนโสดด้วยซ้ํา ฉันไม่คิดถึงมันด้วยซ้ํา
แต่ฉันใส่น้ําหอมตอนมีแฟน
เพราะฉันรู้ว่าถ้าเราเลิกกัน แล้วหลังจากนั้นคุณได้กลิ่นนั้น
คุณจะเสียใจ
และนั่นทําให้ฉันมีความสุข
ฉันไม่ได้ใส่น้ําหอมเพื่อให้ตัวหอม ฉันใส่เพื่อหลอกหลอนคุณทีหลัง
ฉันไปเดตครั้งแรกกับผู้ชายคนนึง
ฉันรู้ว่าเราทั้งคู่มีน้องสามคน
ฉันบอก "พระเจ้า ส่งแชทหากลุ่มน้องๆ ของเรากันเถอะ
ถามพวกเขาว่าข้อเสียของเราคืออะไร"
ฉันสนุกมากในเดตแรก ไม่อยากเชื่อว่าฉันจะไม่มีใคร
เขาส่งข้อความหาน้องชายเขา "นี่ ข้อเสียที่ใหญ่ที่สุดของฉันคืออะไร"
พวกเขาตอบกลับมาว่า "ทํางานหนักเกินไป"
"ใส่ใจมากเกินไป"
คนนึงตอบว่า "บกพร่องด้านการเรียนรู้" ซึ่งฉันคิดว่าตลกมาก
เขาอ่านไม่ออก แต่ฉันอ่านออก
ฉันส่งข้อความหาน้องๆ ฉัน "พวก ข้อเสียที่ใหญ่ที่สุดของฉันคืออะไร"
และน้องชายฉันตอบกลับมาทันที
"เธอคาดหวังให้ทุกคนทําร้ายเธอ เธอจะได้ชิ่งก่อนพวกเขา"
ฉันแบบ "พวก ฉันออกเดตอยู่นะ"
"โทษที! ทํางานหนักไป!"
"นึกว่าพูดได้ซะอีก"
ฉันเป็นคนอ่อนไหวมาก ฉันเป็นแฟนที่อ่อนไหวมาก
ฉันคิดว่าฉันถูกควบคุมด้วยอารมณ์
รู้ไหมว่าบางคนรู้สึกการรู้สึกเป็นส่วนตัว
พวกคุณเคยได้ยิน เรื่องการแบ่งหมวดหมู่ไร้สาระนี่ไหม
ดูเหมือนว่าบางคนมีความรู้สึกสุภาพพวกนี้
ที่เดินลากเท้าไปหาพวกเขาระหว่างวัน
ดึงแขนเสื้อพวกเขา พูดว่า "หวัดดี ขอโทษนะ
ฉันอยากถูกรู้สึกบ้างบางครั้ง เมื่อคุณมีโอกาส"
คุณบอก "ฉันอยู่ที่ทํางานอยู่นะ"
"ตายแล้ว คุณอยู่ที่ทํางานเหรอ ขอโทษจริงๆ
เดี๋ยวจะพอมีเวลาไหม"
"ฉันเลิกงานหกโมง"
"โอเค งั้นหกโมงครึ่ง คุณมีเวลา จะรู้สึกถูกทอดทิ้งและไร้ค่าไหม
โอเคนะ หกโมงครึ่งที่ลานจอดรถ ตามนี้นะ
ฉันรักคุณมาก คุณทํางานดีมาก บาย"
มันไม่เคยเกิดขึ้นกับฉันเลย
ทุกความรู้สึกที่ฉันมีต้องการให้ฉันรู้สึกทันที
ทุกความรู้สึกที่ฉันมี ต้องการขบวนพาเหรดของตัวเอง
ทุกความรู้สึกที่ฉันมี กลายเป็นฉากนั้นจากเรื่องอะลาดิน
ที่เขาปลอมตัวเป็นเจ้าชาย แบบว่า...
พระเจ้าช่วย เทย์เลอร์หิว!
นี่อาจเป็นปัญหาได้
ต้องการแซนด์วิชเดี๋ยวนี้ นางร้ายกาจมาก เชื่อฉันสิ
แต่ฉันดีใจที่ปีนี้ฉันได้แก้ไขเรื่องนี้ เพราะฉันต้องการมัน
ฉันอายุครบ 30 เมื่อสองสัปดาห์ก่อน
และนั่นแปลว่า... ขอบคุณค่ะ
และนั่นแปลว่าฉันได้ใช้ 14 ปีที่ผ่านมาของชีวิต
พยายามจะทํางานนี้ให้เก่ง พยายามจะเดี่ยวไมค์ให้เก่ง
พยายามจะทําอาชีพที่ตอนนี้ฉันโชคดีพอที่จะได้ทํา
ต้องขอบคุณพวกคุณทุกคนจริงๆ ใช่
และถึงฉันจะรู้สึกขอบคุณ และถึงฉันจะโชคดี
แต่มันก็ทําให้ฉัน
โดยเฉพาะปีนี้รู้สึกว่า "โอ้ ไม่นะ"
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะเก่งเรื่องอื่นๆ ไหม
ฉันรู้ว่าฉันเป็นนักแสดงตลกที่ดี
ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นคนดีไหม เป็นแม่ที่ดีไหม เป็นแฟนที่ดีไหม
เนื้อหาหนึ่งชั่วโมงนี้ที่ฉันทําอยู่ตอนนี้
ที่แบบว่า "ฉันมีทุกอย่างได้ไหม ฉันไม่รู้ด้วยซ้ํา!"
นี่ไม่ใช่มุกนะ ดีซี
ฉันกังวลจริงๆ นะ
เพราะฉันรู้ว่ามันยากแค่ไหนที่จะทํางานนี้ และอยู่ในวงการนี้และมีครอบครัว
ฉันเห็นว่าเพื่อนฉันทุ่มเทแค่ไหน
ฉันยังเห็นคนที่ทุ่มเทน้อยมากเหมือนกัน
มีคนในวงการที่แบบว่า "คุณมีลูกและเดินทางได้!
สมัยนี้มีเฟซไทม์แล้ว"
ซึ่งรู้สึกเหมือนการผูกหมาของคุณไว้หน้าร้านกาแฟ
"ฉันมองเห็นมันทางหน้าต่าง มันไม่เป็นไร"
และฉันก็ยังมีปัญหาวัยเด็กอีกเยอะมาก ที่ฉันกําลังจัดการด้วยตัวเอง
ฉันไม่อยากให้มันเป็นภาระของลูก ถูกไหม
ไม่นานมานี้ฉันได้ดูเท็ดทอล์ก
โทษที ไม่นานมานี้ฉันได้ดูติ๊กต็อกต่างหาก
ฉันสับสนตลอด
ข้อมูลยังดีอยู่ แค่เป็นแนวตั้ง
ที่บอกว่าถ้าคุณมีบาดแผลทางใจในวัยเด็ก ที่ยังคงจัดการอยู่
คุณต้องเรียนรู้ที่จะดูแลตัวเอง
ฉันเลยพยายามทําแบบนั้นเพื่อเยียวยา พยายามดูแลตัวเอง
แต่ฉันรู้สึกเหมือนฉันท้องกับตัวเองตอนมัธยมปลาย
และฉันยังไม่พร้อมสําหรับความรับผิดชอบนี้
และตอนนี้ฉันตื่นมาทุกเช้า รู้สึกหนักอึ้งสุดๆ
พยายามไม่หงุดหงิดใส่ตัวเอง
แบบว่า โอเค...
"ถ้าฉันยอมให้เธอดูติ๊กต็อกที่โทรศัพท์ฉัน 30 นาที
เธอจะช่วยหยุดร้องไห้ได้ไหม!"
เพื่อนฉันถาม "เธอโอเคไหม"
ฉันบอก "ไม่ ฉันคิดว่าฉันเป็นโคลิค มันทําให้ฉันไม่ได้นอนทั้งคืน"
ฉันรักติ๊กต๊อก รู้ไหมว่าติ๊กต๊อกมันตลกตรงไหน
เด็กๆ ในติ๊กต็อกจะลิปซิงก์ เต้น ทําเป็นอยู่ในมิวสิกวิดีโอ
เราทุกคนทําแบบนั้นตอนเด็กๆ ใช่ไหม
ใช่ ทําคนเดียวอยู่ในห้อง หน้ากระจก แปรงหวีผม แน่นอน
แต่ถ้ามีคนเดินเข้าไปตอนคุณกําลังเต้น
คุณอาจฆ่าตัวตายเลย ใช่ไหม
แต่เด็กพวกนี้อยู่บนโลกออนไลน์แบบว่า "ฉันหวังว่าจะมีคนล้านคนเห็นสิ่งนี้"
แบบว่า "คุณอาจได้ประโยชน์ จากการบูลลี่ ฉันคิดงั้นนะ"
"อาจจะ... แก้ไขเยอะไปหน่อย"
ฉันมีเพื่อนหลายคนที่กําลังจะแต่งงานและมีลูก
พวกเขา... พวกเขาจองหองกันสุดๆ
ตลกดีที่ผู้หญิงคนเดียวกับ คนที่เมาแล้วตื่นมาบนรางรถไฟพูดว่า
"ไม่รู้เธอนอนหลังสี่ทุ่มได้ยังไง วิถีชีวิตเธอมันไม่ดีต่อสุขภาพจริงๆ"
ฉันบอก "ฉันเคยเห็นเธอดมโค้ก จากแร็คจักรยานขึ้นสนิมนะ
แต่เธอดมหัวเด็กนั่นไม่หยุด เหมือนเราทุกคนลืมเรื่องนั้น"
แต่เพื่อนๆ ฉันที่มีลูกและแต่งงานแล้ว
พวกเขาบ่นเรื่องงาน
และฉันก็ไม่ใยดีแบบเดียวกัน ใส่พวกเขา ฉันบอกว่า
"ใช่ แต่เธอแต่งงานแล้ว ไม่เป็นไรหรอก"
พวกเขาบอก "แต่ฉันเศร้าสัปดาห์ละ 60 ชั่วโมงนะ"
ฉันบอก "ใช่ แต่เธอมีจู๋ในฝันแล้ว เธอไม่เป็นไรหรอก"
และมันไม่ได้เริ่ดหรอก และฉันคิดว่าส่วนนึง เป็นเพราะเราทุกคนกําลังจะอายุ 30
และ 30 คืออายุที่เราคิดว่า
"พออายุ 30 ชีวิตเรา จะลงตัวทุกอย่างแล้ว ใช่ไหม"
นั่นทําให้เราผ่านช่วงอายุ 20 มาได้
แบบ "เราอายุ 25 และเราคือขยะ
แต่อีกห้าปี ทุกอย่างจะเรียบร้อยหมดแล้ว"
จากนั้น "ฉันอายุ 27 และฉันคือสวะ แต่ฉันมีเวลาสามปีที่จะปรับปรุงทุกอย่าง"
จากนั้นคุณก็ "โอเค ฉันอายุ 29 ต้องเร่งแล้วย่ะหล่อน"
แล้วพอตอนนี้พอทุกคนอายุ 30 เราแบบว่า
"บ้าจริง ชีวิตเรา ไม่ได้เป็นไปตามที่เราวาดภาพไว้เลย"
ทีนี้ก็เลยมีการเปรียบเทียบแบบประหลาดเกิดขึ้น และความตึงเครียดประหลาดๆ
ฉันรู้ว่าเพื่อนฉันทุกคนทั้งสงสารและอิจฉาฉัน
เหมือนที่ฉันรู้ว่าฉันทั้งสงสาร และอิจฉาพวกเขา ใช่ไหม
ฉันรู้ว่าเพื่อนๆ มองฉัน แล้วพูดว่า
"ฉันคงจดจ่อแต่เรื่องงานถ้าฉันตัวคนเดียว"
และฉันก็แบบ "ฉันคงมีลูกเป็นโขยง ถ้าฉันไม่มีความสามารถ"
ดังนั้นเราทุกคน...
และมันไม่ดีในมันตัวเอง
แต่ฉันคิดว่าการจดจ่อ กับสิ่งที่กําลังไปได้สวยในชีวิตคุณเป็นเรื่องที่ดี
ฉันคิดว่านั่นคือความรู้สึกซึ้งใจ ฉันคิดว่ามันสําคัญ
และมันทําให้ฉันต้องไปงานแต่ง และปาร์ตี้ก่อนคลอดเยอะมาก
เพื่อจะได้ทํางานในฝัน
ไปนั่งอยู่แถวหลังและแบบว่า "เอาเถอะ เชิญจัดปาร์ตี้ความหลังของเธอไปเลย
ขอให้ไปกันรอดนะ
ฉันยังจะได้ทํางานที่เจ๋งที่สุด ในบรรดาคนที่เธอรู้จัก
และนั่นเป็นเรื่องจริง จนกระทั่งมีคนแต่งงานกับนักบินอวกาศ
และทุกคนก็ประทับใจมาก
ฉันคิดว่านักบินอวกาศชนะทุกอย่าง
พวกเขาบอก "ยอมรับเถอะ นั่นคืองานที่เจ๋งที่สุด"
และฉันก็แบบ "เขาต้องใส่ชุด ไม่งั้นเขาจะตายเหรอ"
ไสหัวไป นั่นมันงานงี่เง่า
"ไม่ ถ้าฉันหายใจที่ไหนไม่ได้ ฉันไม่ไปที่นั่นหรอก แดน
มันก็แค่วิทยาศาสตร์"
แดนไม่เคยได้ไปอวกาศด้วยซ้ํา เขาแค่ไปทํางานและ "ซ้อม"
นั่นคืองานของเขา
พวกเขาจับเขาขึ้นรถไฟเหาะ และบอกว่า "อย่าอ้วกนะ"
เขาแบบ "คุณทําได้ กัปตัน!"
สุดยอดฮีโร่จริงๆ
ฉันไม่ภูมิใจหรอก แต่ฉันบอกสาวที่แต่งกับเขาว่า
"เธอควรหวังให้เขาไม่ต้องไปอวกาศนะ"
นางถาม "ทําไม อันตรายเหรอ"
ฉันบอก "ไม่ เพราะเขาจะนอกใจเธอบนนั้น"
คุณไม่คิดว่านักบินอวกาศนอกใจเหรอ
พวกเขาอยู่ในอวกาศหลายเดือน ลอยอยู่
คุณคิดว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน ก่อนที่พวกเขาคนนึงจะพูดว่า
"นี่ รู้ไหมว่าเราควรลองทําอะไร"
"ฮิวสตัน เรามีปัญหาแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่ปานกลาง
ไม่ใช่เรื่องเล็กด้วย"
สิ่งที่เกิดขึ้นในเวกัสต้องอยู่ในเวกัส สิ่งที่เกิดขึ้นบนดวงจันทร์ ไม่เคยเกิดขึ้นด้วยซ้ํา
เราหลอกว่าเราลงจอด
มุกน่ะ เราไม่ได้หลอกหรอก
สมัยนั้นไม่มีนักบินอวกาศหญิง
แต่ถ้าความสัมพันธ์ในวัย 20 ของฉันไปได้สวย
ฉันคงไม่ได้ทํางานในฝัน
ฉันคงไม่ได้ทํางานที่อยากทํามาตลอด
และปีนี้ฉันได้มีประสบการณ์เจ๋งๆ มากมาย จากการอยู่คนเดียว
ในที่สุดฉันก็ได้ไปแสดงที่ยุโรปเมื่อเดือนเมษายน ซึ่งคือฝันที่เป็นจริง
และเพราะฉันโสด
แทนที่จะพาแฟนฉันไปด้วย ฉันพาคอร์ทนีย์เพื่อนรักไป
คอร์ทนีย์เป็นเพื่อนรักของฉันตั้งแต่เราสิบขวบ
ผ่านมา 20 ปี นางเห็นฉันทุกอย่าง
นางเห็นฉันเป็นโรคซึมเศร้าตอนม.ปลาย
นางดูฉันเดี่ยวไมค์ครั้งแรก
ตอนฉันยกเลิกงานหมั้นเมื่อสองสามปีก่อน
นางเก็บชุดแต่งงานของฉันไว้ ในห้องใต้หลังคา เหมือนมันคือจูแมนจิ
ฉันก็แบบ "เอานี่ไปไว้ ตรงที่ฉันไม่ได้ยินเสียงกลอง"
และนางกับฉันได้เดินทางไปทั่วยุโรป จ่ายค่าต่างๆ ด้วยเงินจากมุกกระจู๋ของฉัน
มันสุดยอดมาก
และมันพิเศษมากที่มีนางเดินทางไปกับฉัน
เพราะหนึ่งปีก่อนหน้านั้น เมษายนปีก่อน
ฉันอยู่คนเดียวในห้องพักนักแสดง ในโคโลราโด ก่อนแสดง
หลังเลิกกับแฟน
และคอร์ทนีย์โทรหาฉัน
ฉันบอก "นึกว่าเธอไปเที่ยวกับแฟน สุดสัปดาห์นี้ซะอีก"
นางบอก "ใช่ แต่ฉันแค่ อยากโทรมาถามว่าเธอเป็นไง"
"น่ารักจัง" แล้วฉันก็คุยกับนางเรื่องฉัน ประมาณสิบหรือ 15 นาที
สุดท้ายฉันก็พูดว่า "เธอไม่เล่าเรื่องเธอ กับเรื่องที่ไปเที่ยวเลย
พวกเธอโอเคกันไหมเนี่ย"
นางบอก "ตายแล้ว โอเค โอ้ โอเค
เราโอเคมาก เริ่ดมาก ที่จริงเรา..."
ที่จริงเราหมั้นกันแล้ว"
ฉันก็แบบ "อะไรนะ ตายแล้ว แล้วเธอมาถามเรื่องฉันทําไมเนี่ย"
นางบอก "ฉันแค่อยากแน่ใจว่า สภาพจิตใจเธอพร้อมจะฟังเรื่องนี้"
มันทั้งน่ารักและเจ็บปวดมาก
ฉันไม่เคยรู้สึกว่ามีคนเข้าใจ และโดนดูถูกขนาดนั้นมาก่อนในชีวิต
คู่หมั้นของนางอยู่ตรงนั้นตลอดเวลา
นางถาม "แล้วอะไรอีก"
"นางฟังดูนิ่งๆ ดูเหมือนนางจะรับมือได้"
ตอนนั้นแหละที่คุณรู้ว่าเพื่อนคุณเจอคนที่ใช่
เมื่อเพื่อนคุณคุยโทรศัพท์คนเดียวไม่ได้อีกต่อไป
คุณโทรหาเพื่อนดึกๆ ร้องไห้ ผ่านไปครึ่งทาง พวกเขาก็
"ว่าแต่เธอไม่แคร์ใช่ไหม ที่ท็อดด์อยู่ตรงนี้ตลอดเวลา"
คุณบอก "ไม่ ที่จริงฉันโทรมาเพื่อดูว่า ท็อดด์คิดว่าฉันมีเชื้อราในช่องคลอดรึเปล่า
ดีใจมากที่ท็อดด์ว่าง"
อย่าเข้าใจฉันผิดนะ
ฉันรักคู่หมั้นของเพื่อนสนิทฉัน เขาน่าทึ่งมาก
ถ้าเขาตาย ฉันคงแอบคิดว่า "ปาร์ตี้ค้างคืนกันเถอะ!"
แน่นอน!
แต่ฉันซึ้งใจมากที่นางคิดถึงฉัน และสุขภาพจิตของฉัน
ระหว่างการหมั้นของนาง
ถึงขั้นที่ฉันขึ้นเวทีและพูดว่า "ก่อนเริ่มแสดงคืนนี้
ช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหม
เราทําวิดีโอให้เพื่อนรักของฉันได้ไหม
ผู้ชมบอก "ได้!" ฉันเลยเอามือถือมาและเปิดโหมดเซลฟี่
แล้วฉันก็พูด "หนึ่ง สอง สาม ยินดีด้วย คอร์ทนีย์!"
ฉันกับคน 2,000 คน ตะโกนยินดีกับนาง
แล้วฉันก็ลงจากเวทีคืนนั้น และส่งคลิปให้นาง
เพื่อบอกว่า "นี่ ฉันรักเธอ ฉันดีใจกับเธอจริงๆ
และดูคนพวกนี้ที่จ่ายเงินมาดูฉันสิ!
ฉันน่ะไม่เป็นไรหรอก
ฉันมีถุงมือของฮิวจ์ แจ็คแมนอยู่ข้างนึง"
ขอบคุณมากค่ะ ดีซี
พวกคุณสุดยอดมาก
ขอบคุณทุกคน จริงๆ นะ
ขอบคุณมาก
พวกคุณวิเศษจริงๆ
มีใครคิดว่าตัวเองมีเคล็ดลับ การนอนแปลกๆ ไหม แปลกสุดๆ
ว้าว มีคนยกมืออย่างมั่นใจตรงนี้
- เคล็ดลับอะไรคะ มันคืออะไร - ไปนอนเมืองอื่น
ไปนอนเมืองอื่นเหรอ
เจ๊ขา รู้ไหมว่างานของฉันคืออะไร
(การแสดงก่อนหน้านี้)
นอนเมืองอื่นเนี่ยนะ
รู้จักผู้ชมของคุณซะบ้างนะ
เอาละ มีอะไรอีก เริ่มต้นได้ไม่ดีเลย
มีใครมีอะไรอีกไหม มีอะไรไหม
ไม่เป็นไรถ้าไม่มีใครมี มีตรงนี้ค่ะ
สิ่งนึงที่ผมพบคือ หาฟูกแม็กซ์คอยล์ที่แน่นมากๆ มานอน
หาฟูกที่แน่นมากๆ มานอน
โอเค เราต้องฟังคําสั่งอีกครั้งไหม
ถ้าคุณคิดว่าคุณมีเคล็ดลับการนอนแปลกๆ ที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน
ยกมือขึ้นและบอกฉันที
แต่ถ้าไม่มีใครมีก็ไม่เป็นไรเลย
มีคนยกมือตรงนี้หนึ่งคน ว่าไงคะ พี่แว่น
แมวกับซาแน็กซ์
ถ้าคุณคิดว่า...
ฉันไม่มีซาแน็กซ์
คุณคงมาดูฉันครั้งแรกแน่ๆ
โอเค เอาละ ถ้าไม่มีใครคิดว่า... คืองี้ ไม่เป็นไร
โอเค ทางนี้ล่ะ ตรงนี้
หายใจจังหวะสี่-เจ็ด-แปด
มันคืออะไร
- หายใจจังหวะสี่-เจ็ด-แปด - หายใจเข้าจังหวะ
โอเค ทุกคน ฉันจะพูดตามตรง พวกคุณทําได้ไม่ดีเลย
นี่คือคําตอบที่ธรรมดามาก
และไม่เป็นไรค่ะ
ฮะ มีคนพูดว่า "อ่านหนังสือ" เหรอ ฉันจะกระทืบคุณหลังจบโชว์แน่
เจอกันที่ลานจอดรถนะ อ่านหนังสือเนี่ยนะ
ให้ตายสิ
โอเค ทางนี้ค่ะ มันบ้ามากที่มีคนมั่นใจมากขึ้น
หลังจากได้ยินคําตอบแย่ๆ ของคนอื่น
พวกเขาแบบ "ฉันชนะฟูกแน่นๆ แน่นอน"
ว่าไงคะ แถวที่สอง
ทาวิคส์บนหลัง
- อะไรบนหลังนะ - วิคส์
ทาวิคส์บนหลังเหรอ
ตอบกันได้ไม่ดีเลย ทุกคน
ขอบคุณที่เล่นด้วย เอาละ อะไรคะ สุดท้ายแล้ว
ยืดตัวห้านาที
ยืดตัวห้านาทีเหรอ!
ฉันจะไม่กลับมาเมืองนี้อีกแล้ว
คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล