Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ทรัมป์คือประธานาธิบดีของฉัน)
คุณแก้ไขโค้ดได้
แต่แก้ไขผู้คนไม่ได้
ผมมักพูดเสมอว่าจุดอ่อนที่สุดของระบบใดๆ ก็ตาม
ก็คือผู้คนที่รวบรวมมันเข้าด้วยกันนั่นเอง
สิบห้าปีก่อน
เราเป็นแค่เด็กโง่ๆ ที่มาเล่นสนุกกัน
แบ่งปันมุกกับมีมต่างๆ ในอินเทอร์เน็ต
เรารู้บ้างไหมว่าโฟร์แชนคือใคร หรือว่าเป็นเว็บไซต์อะไร
โฟร์แชนดอทโออาร์จีเป็นชุมชนความร่วมมือ ที่ขึ้นชื่อว่าโพสต์สิ่งเหล่านี้ลงในเน็ต
- ทอม รูปประเภทไหนครับ - ใช่เลย
เราใช้อารมณ์ขันเชิงเสียดสีเพื่อล้อผู้คนบนโลก
ชื่อของพวกเขามาจากเว็บไซต์ลับ
แอนโนนีมัส
โดยไม่เข้าใจเลยว่าเรื่องตลกที่เราเล่นกัน จะกลายไปเป็นทฤษฎีสมคบคิด
พอรู้ตัวอีกที ทั่วทั้งโลก
ก็ถูกครอบงําด้วยบรรยากาศเหมือนเว็บโฟร์แชน ที่เต็มไปด้วยข้อมูลที่ถูกบิดเบือน
โลกอินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยทฤษฎีสมคบคิด
ข้อมูลผิดๆ นี้ได้เปลี่ยนโฉมสังคมของเรา
เราเริ่มบางอย่าง แต่ไม่เคยตั้งใจให้มันกลายเป็นแบบนี้เลย
(ทรัมป์ชนะ)
ยูเอสเอ ยูเอสเอ
ตอนนี้ผมกําลังพยายามเก็บกวาด สิ่งที่ผมเห็นว่าเป็นความผิดพลาดในอดีต
(The Antisocial Network: มีมปั่นความวุ่นวาย)
(โอไฮโอตอนกลาง)
ผมอายุราวสิบขวบได้ ตอนที่สนใจคอมพิวเตอร์เป็นครั้งแรก
ผมจะแกล้งทําเป็นป่วยแล้วลาอยู่บ้าน
เพื่อจะได้ไม่ต้องไปโรงเรียน
สายโทรศัพท์เส้นเดียวในบ้านอยู่ในห้องนั่งเล่น
แต่คอมพิวเตอร์ของผมอยู่ชั้นบน
ผมจะเอาเช็คเล่มนึงของพ่อแม่
มาเปิดบัญชีเอโอแอล แล้วก็เล่นเน็ตของเอโอแอลทั้งวัน
(เชื่อมต่อแล้ว)
จากนั้น ก่อนพ่อแม่จะกลับจากทํางานหนึ่งชั่วโมง
ผมก็จะโทรไปที่เอโอแอลเพื่อขอยกเลิกบัญชี
ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นอาชญากรเด็ก ที่เจ๋งที่สุดในโลกเลย
ฉันว่าฉันอายุ 12 ปีได้ตอนที่เล่นเน็ตครั้งแรก
ฉันอยากรู้อยากเห็นสุดๆ
ฉันค้นหาสิ่งที่ไม่ควรค้นหา
ฉันจําเหตุการณ์นึงได้เป็นพิเศษ
คืนนึงหลังกินมื้อค่ํา พ่อเลี้ยงฉันเดินมาหา
แล้วถามว่า "ลูกเข้าเว็บเซ็กซ์ดอทคอมทําไม"
(เข้าสู่เซ็กซ์ดอทคอม)
ฉันเจอปัญหาเยอะเลย
หลังจากนั้นฉันไม่ได้รับอนุญาต ให้เล่นเน็ตไปหนึ่งสัปดาห์เลย
ในมุมมองของผมตอนที่ยังเป็นเด็ก มันมีแค่อินเทอร์เน็ตนี่แหละครับ
พวกห้องแชต กระดานสนทนา กระดานข่าว
การมีตัวตนในโลกออนไลน์ เป็นวิธีที่ผมใช้เพื่อให้เลิกจมดิ่งกับตัวเอง
เคอร์เทเนอร์เป็นพวกขี้โวยวาย หุนหันพลันแล่นและไม่เห็นหัวใครทั้งนั้น
ตรงข้ามกับตัวตนของผมในชีวิตจริง
ผมไม่เข้าใจว่าตัวเองมีอาการวิตกกังวล แต่ผมรู้ว่าผมรู้สึก
แปลกๆ เวลาอยู่ท่ามกลางผู้คน
อินเทอร์เน็ตเลยเป็นสถานที่ให้ผม
ได้ทําตัวตามสบาย
ฉันจะเข้าเน็ต ดูว่าคนอื่นๆ กําลังคุยเรื่องอะไร
แล้วพยายามมีส่วนร่วม
มีผู้คนจากอีกโลกที่ฉันพูดคุยด้วยได้
ผมจะคุยกับคนอื่นๆ เรื่องวิดีโอเกม อนิเมะ
ตอนนั้นอนิเมะของญี่ปุ่นกําลังฮิตเปรี้ยงปร้าง
สื่อบันเทิงของเด็กๆ อเมริกัน ออกจะเห่ยเป็นส่วนใหญ่
สมัยนั้นสื่อบันเทิงของญี่ปุ่น มันเจ๋งกว่าทุกอย่างที่ออกฉายบนทีวีเลยละ
ตลอดช่วงยุคปี 90 มันให้ความรู้สึกว่า วัฒนธรรมญี่ปุ่นกําลังครอบงําโลกเลย
(โตเกียว ญี่ปุ่น)
ผมเคยอยากย้ายมาอยู่ญี่ปุ่นตลอดเลย
สําหรับพวกเรา คนเจเนอเรชันเอ็กซ์
ญี่ปุ่นเป็นที่ที่ทําพวกของเจ๋งๆ ที่เราอยากได้สุดใจขาดดิ้น
ในช่วงทศวรรษที่ 90 และต้นทศวรรษ 2000
ญี่ปุ่นเป็นจานเพาะเชื้อ ด้านนวัตกรรมเทคโนโลยีทุกประเภท
ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่เข้าถึงอินเทอร์เน็ตได้ ไม่ใช่แค่จากคอมพิวเตอร์
แต่ยังใช้โทรศัพท์มือถือได้ด้วย ซึ่งมีปริมาณการรับส่งข้อมูลที่จํากัดมาก
(กําลังส่ง)
มันก่อให้เกิดระบบการสื่อสารแปลกใหม่ขึ้นมา อย่างเช่นการใช้อิโมจิ
และเว็บทูแชนแนลก็เป็นอีกตัวอย่างของเรื่องนี้
ทูแชนแนลเป็นระบบกระดานข่าว ที่ไม่เปิดเผยตัวตน
การไม่เปิดเผยตัวตนโดยสิ้นเชิงนี้ ทําให้คนหนุ่มสาว
มีโอกาสได้ระบายความคิด และความเห็นของตนเอง
โดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกตัดสิน
แม้หน้าตาของเว็บจะดูดั้งเดิมมากๆ
แต่การได้เชื่อมโยงกับคนอื่นๆ
การได้พบคนที่คิดหรือชอบอะไรเหมือนเรา นั่นถือเป็นการปฏิวัติเลย
และมันก็ได้รับความนิยมในทันทีจากเหล่าโอตาคุ
โอตาคุคือพวกผู้ใหญ่ที่ไม่สนใจ
จะใช้ชีวิตตามกับดักของการเป็นผู้ใหญ่แบบเดิมๆ
ทูแชนแนลทําให้พวกเขาได้ดําดิ่งลงไป ในจินตนาการของพวกเขา
การที่เว็บเต็มไปด้วยรูปภาพทําให้ชาวตะวันตก เข้าถึงมันได้ง่ายกว่าเดิมมากๆ ด้วย
หนึ่งในนั้นคือบุคคลลึกลับที่ใช้ชื่อว่า "มูต"
เขาดาวน์โหลดสําเนาของซอฟต์แวร์ทูแชนแนล
แล้วก็เอามาเปิดใช้ภายใต้ชื่อว่าโฟร์แชน
โฟร์แชนดอทเน็ต
ก็คือทูแชนดอทเน็ตเวอร์ชันภาษาอังกฤษ
(ปี 2003)
ครั้งแรกที่ผมได้เจอกับเว็บโฟร์แชน คือวันที่ผมเล่นเน็ตเป็นวันแรก
ถ้าผมจําไม่ผิดนะ
มันเหมือนการเอาทุกอย่าง ที่คุณจะจินตนาการได้มายํารวมกัน
(ช่วยล่วย)
มีสิ่งต่างๆ ที่คุณจะไม่เห็นที่ไหน ในโลกออนไลน์ ยกเว้นที่นี่
และที่แน่ๆ มีหลายอย่างที่มัน... ล้ําสุดๆ
(มันจะไม่ดูดตัวเองหรอกนะ)
สมองในวัยเด็กของผมคิดว่าเว็บนี้มันเจ๋งมาก
คุณจะพูดอะไรก็ได้ ไม่ต้องเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับตัวคุณก็ได้
ไม่มีใครรู้ว่าคุณเป็นใคร เพราะคุณไม่ได้เปิดเผยตัวตน
(ดิลโดของแม่แกเสร็จแล้วนะ)
เราสามารถโพสต์อะไรก็ได้ โดยไม่ต้องเปิดเผยตัวตน
รวมถึงรูปที่ไม่มีที่ไหนในอินเทอร์เน็ตด้วย
(อินเทอร์เน็ต โฟร์แชน)
ช่วงหน้าร้อน ปี 2004
เพื่อนคนนึงติดต่อผม แล้วถามว่า
"นี่ นายอยากมาเป็นโปรแกรมเมอร์ให้เราไหม"
ผมก็ตอบไปว่า "โอเค"
ผมชอบเขียนโปรแกรมอยู่แล้ว ทําไมจะไม่ได้ล่ะ
มูตลึกลับมาก
ไม่มีใครรู้ว่าเขาหน้าตายังไง
ไม่มีใครรู้ชื่อจริงของเขา ไม่มีใครรู้ว่าเขาอาศัยอยู่ที่ไหน
แต่เขาสร้างบางสิ่งที่เราทุกคนต้องการ
แบบว่านี่แหละสิ่งที่อินเทอร์เน็ตควรเป็น
คุณสามารถพูดคุยกับใครก็ได้จากทั่วโลก แบบไหนก็ได้ที่คุณอยากทํา
มันเป็นช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์เลยละ สมัยสองสามปีแรกนั่น
พวกเรากิน นอน หายใจเข้าออกเป็นมันเลย
เราสร้างภาษาของตัวเอง ภาษาเฉพาะกลุ่มของพวกเรา
(ฮัลโหล ใช่ นี่หมาพูด)
ส่วนใหญ่ไม่เป็นที่ยอมรับ ในทางวัฒนธรรมในสมัยนี้ด้วยซ้ํา
(เป็นเอดส์ให้สนุกนะ โอ้ แม่เจ้า เอดส์ละ)
(เป็นเอดส์ให้สนุกนะ)
โฟร์แชนชอบเล่นมุกที่รู้กันเฉพาะกลุ่ม
ที่คนนอกชุมชนจะไม่เข้าใจด้วย
"ฟอร์เดอะลัลซ์" เป็นสํานวนใหม่
"ลัลซ์" แปลว่าระเบิดเสียงหัวเราะ แบบ "กร๊ากๆ" เลย
คุณจะทํามีมตลกๆ
โพสต์มัน พอกดรีเฟรช ทันใดนั้นก็มีคนมาโต้ตอบเป็นร้อยๆ
ทุกคนหัวเราะ เล่นมุก เอาไปดัดแปลง
คุณจะรู้สึกมีความสุขชั่วแวบเพราะโดปามีน
คุณอยากให้โพสต์ฮิตอีก เพื่อลิ้มรสความรู้สึกนั้นอีก
ภาพไวรัลต่างๆ ระเบิดพร่าต่อหน้าต่อตาคุณเลย
คุณไม่อยากให้งานเลี้ยงนี้หยุดลง
เว็บไซต์นี้ทํางานในรูปแบบหลักการดาร์วิน
นั่นคือโพสต์ที่น่าสนใจที่สุด และมีคนมาโต้ตอบด้วยมากที่สุด
จะถูกดันขึ้นด้านบนของเว็บไซต์
ส่วนโพสต์อื่นๆ จะหล่นลงด้านล่างแล้วหายไป
เป้าหมายคือต้องโพสต์สิ่งที่น่าสนใจ
ตลกขบขัน แบบที่ผู้คนจะมาโต้ตอบด้วย
นั่นจะทําให้โพสต์ได้อยู่บนเว็บไซต์ต่อชั่วระยะหนึ่ง
คุณจะได้รับคอนเทนต์ใหม่ตลอดเวลา และมันทําให้คุณติดหนึบอยู่กับมัน
นั่นคือจุดเริ่มต้นของรูปแบบ ที่จะกลายมาเป็นโซเชียลมีเดียของทุกวันนี้
เป็นพฤติกรรมที่ผู้คนเรียกว่า "ไถอินเทอร์เน็ต"
เราเฝ้าดูสิ่งนี้เติบโตและพัฒนา
แล้วมันก็ค่อยๆ เข้าครอบงําจิตใจของเราทุกคน
สิ่งที่ผู้ใช้เว็บโฟร์แชนไม่รู้ก็คือ
ทูแชนแนลส่งผลกระทบต่อสังคมญี่ปุ่นอย่างลึกล้ํา
ทูแชนแนลก่อให้เกิดพฤติกรรมสุดโต่งทุกรูปแบบ
เช่นเหตุการณ์นีโอมูกิชา
ที่เด็กคนนึงที่ถูกเหล่าผู้ใช้ของทูแชนแนลยุยง
ให้จี้รถบัสของเมือง
และเขาก็ใช้มีดฆ่าผู้โดยสารคนนึงจริงๆ ด้วย
มันจุดประกายให้เกิดการถกเถียงขึ้นมากมาย
เรื่องผลกระทบของเว็บไซต์ ที่ไม่เปิดเผยตัวตนโดยสิ้นเชิง
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าอินเทอร์เน็ต เป็นแหล่งรวมอาชญากรรม
ผู้คนพากันโพสต์คอมเมนต์ที่ไร้ความรับผิดชอบ เพราะว่าไม่ต้องเปิดเผยตัวตน
สิ่งที่เราเห็นว่ากําลังเกิดขึ้นที่ญี่ปุ่น
กําลังจะเกิดขึ้นที่ตะวันตกด้วย
เพียงแต่ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นเมื่อไร
(ปี 2005)
สุภาพบุรุษและสตรี หนุ่มๆ สาวๆ และโอตาคุทุกช่วงวัยทั้งหลาย
ขอต้อนรับสู่งานโอตาคอน ปี 2005
โอตาคอนเป็นงานชุมนุมอนิเมะ ที่เริ่มต้นขึ้นในบัลติมอร์
มันเป็นงานที่ใหญ่ที่สุดในประเทศในสมัยนั้น
และเป็นครั้งแรกที่โฟร์แชน ได้ทําการบรรยายอย่างเป็นทางการ
จากการใช้เวลามากมายบนเว็บโฟร์แชน
มาอยู่กันในพื้นที่จริงๆ ที่มีคนเป็นพันๆ มารวมตัวกัน เป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก
ผมโตมากับชีวิตที่ไม่ค่อยได้รับโอกาสเท่าไร
ผมถูกรังแกตั้งแต่ประถมจนถึงมัธยม พ่อแม่ก็ไม่ค่อยช่วยเหลือเท่าไร
ไม่มีใครสนว่าผมสนใจอะไร และทําไมถึงสนใจมัน
ผมเลยคิดว่าต้องหาทาง ทําอะไรสักอย่างกับเรื่องนี้แล้ว
และการไปร่วมงานอนิเมะ ก็เหมือนการหลีกหนีความจริงของผม
ผมสามารถทิ้งข้ออ้างต่างๆ ได้ ไม่ต้องเสแสร้ง แต่เป็นตัวเองจริงๆ ได้
ตอนอยู่บนเวที ผมทําตัวตลกขบขันก็จริง
แต่ทันทีที่ทํางานเสร็จ ผมเดินลงบันได
แล้วไปนั่งแถวหน้าสุดของการบรรยายครั้งแรก ของโฟร์แชนในปี 2005
- พรุ่งนี้เจ้านี่ได้อยู่ในบิตทอร์เร็นต์แน่ - ใช่เลย
ด้านหน้าสุดของห้องคือคนจากโฟร์แชนสี่คน
ที่กําลังบรรยายด้วยพาวเวอร์พอยต์ หรือไม่ก็พยายาม...
นําเสนอเว็บไซต์ใหม่ที่พวกเขาทําขึ้นมา
แม้ว่าทุกคนจะไม่เปิดเผยตัวตน
แต่มันก็มีความรู้สึกที่ว่าคนพวกนี้เป็นคนดังอยู่
มันก็ตลกดี เพราะเราไม่เคย แม้แต่จะโพสต์รูปของตัวเอง
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเราหน้าตายังไง
ผู้คนไม่คิดด้วยซ้ําว่ามูตเป็นคนจริงๆ
มาตรงนี้นี่
มูตอยู่ในห้องนี้ และเขากําลังจะขึ้นมา...
นั่นไม่ใช่มูตหรอกน่า
ตอแหลชัวร์
ผู้คนรู้จักผมในชื่อว่ามูต
มูตเป็นหนุ่มวัยรุ่นที่สวมเสื้อโปโลสีฟ้า มีแก้มยุ้ยๆ
แล้วก็สวมหมวกทีมนิวยอร์กแยงกี้
ผมไม่รู้ว่าตัวเองคาดหวังอะไร
แต่มูตไม่ใช่แบบที่ทุกคนคิดไว้แน่ๆ
มันมีบรรยากาศแบบได้เจอคนดังนิดๆ
นี่คือมูต คนที่สร้างโฟร์แชนขึ้นมา
มีการเปิดดูหน้าเว็บวันละสามล้านหน้า และเป็นเว็บโป๊ซะเยอะเลย
ขณะที่ที่อื่น...
ผมคิดว่าสิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุด ในการบรรยายต่อเหล่าผู้ใช้เว็บของเรา
คือการได้ตระหนักว่าเว็บไซต์นี้ใหญ่กว่าที่เราคิด
คุณจะเห็นผู้คนจากทั่วโลก มาโพสต์ที่เว็บไซต์วันละเป็นพันๆ โพสต์
แต่คุณไม่ได้รู้ตัวเลยว่า คุณกําลังส่งผลต่อคนเหล่านี้มากแค่ไหน
เราไม่ได้มองว่าตัวเองพิเศษอะไร
เราเป็นแค่กลุ่มเด็กที่มาทําเรื่องสนุกกัน
แล้วดันสร้างบางอย่าง ที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเราเองขึ้นมา
(ฮ่าๆๆ อินเทอร์เน็ต)
โฟร์แชนสร้างชื่อให้ตัวเองว่า เป็นสถานที่เปิ่นๆ และสร้างสรรค์
และมุกเหล่านี้ที่ผู้คนสร้างขึ้นมา
มันก็เริ่มแพร่ออกไปนอกเว็บโฟร์แชน
มีมฮิตยุคแรกๆ เป็นมีมเกี่ยวกับ สิ่งที่บางคนอยากเห็น
แต่มันดันเป็นลิงก์ของริก แอสต์ลีย์ กําลังร้องเพลง "ไม่มีวันตัดใจจากเธอ"
คนที่กดเข้าไปโดน "ดักควาย"
สมมติว่าเพื่อนส่งลิงก์หนึ่งให้คุณ
แต่พอคุณกดลิงก์ หน้าต่างป๊อปอัปหน้านี้กลับเด้งขึ้นมาแทน
คุณโดนดักควายแล้ว
หลักๆ แล้วเราจะเกรียนใส่ชาวบ้าน
การเกรียนก็เหมือนการแสดงศิลปะ
ไอเดียคือดึงกางเกงใครสักคนลงในโลกดิจิทัล แล้วให้ทุกคนมารุมหัวเราะคนคนนั้น
(ฮ่าๆ งานเข้าแล้ว)
อย่างน้อยเราก็ทําเพื่อความสนุกสนาน
ผู้คนมารวมตัวกัน แล้วอยากรวมกลุ่มแกล้งคน
พวกเขาเลยพูดว่า "ไปป่วนเจ้าหมอนี่กันเถอะ"
"ไปทําลายเว็บอื่นกันเถอะ"
แฮบโบโฮเทลเป็นเกมออนไลน์ บนเว็บเบราว์เซอร์
หลักๆ แล้วมันก็คือห้องแชต
แต่คุณสามารถย้ายไปยังพื้นที่เสมือนจริงที่อื่นๆ ได้
มีข่าวลือว่าแฮบโบโฮเทล
กําลังลบผู้ใช้ที่ใช้อวตารเป็นคนผิวดํา
ผู้ใช้เว็บโฟร์แชนเลยตัดสินใจว่า
นี่ เราจะสร้างตัวละครผิวดํา ไว้ผมทรงแอลโฟรและใส่ชุดสูท
แล้วเข้าระบบพร้อมกันทุกคน
เข้าเกมแฮบโบโฮเทล และไปยืนขวางพื้นที่ทั้งหมดในเกม
เราขวางทางเข้าพื้นที่ต่างๆ
แล้วก็มีข้อความทุเรศๆ เด้งขึ้นมาว่า "สระน้ําปิดเพราะมีพวกเป็นเอดส์"
ผู้ใช้อื่นๆ โวยวายกัน เราเลยเอาตัวละคร ของเราไปยืนเรียงเป็นรูปสวัสติกะ
ครับ ผมรู้ เราเป็นแค่เด็กโง่ๆ
บางทีพอย้อนกลับไปมอง มันไม่ได้ดูไร้เดียงสาเหมือนอย่างที่...
ผู้คนที่มาร่วมด้วยคิดกันหรอก
แต่ตอนนั้นมันไม่ได้รู้สึกว่ามันแย่นะ
มันให้ความรู้สึกว่าเราแค่ทําตัวโง่ๆ
แต่แล้วมันก็เริ่มส่งผล ให้ผู้คนทําตัวเกรียนในชีวิตจริง
หลานอายุหกขวบกับแปดขวบ ที่เป็นลูกครึ่งผิวสีของฉัน
ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าสระเด็ก
บางคนพยายามอธิบายว่านี่คือส่วนหนึ่ง ของปรากฏการณ์บนโลกออนไลน์
และสําหรับคนที่ไม่รู้เรื่องนี้ พวกเขาไม่ขําด้วย
ตอนนั้นมันไม่ได้รู้สึกว่านี่เป็นเรื่องหยาบคาย
มันให้อารมณ์ประมาณว่า "โอเค ใครๆ ก็ทํากัน สนุกดีออก"
มันจะเป็นมุกได้เมื่อคนพูดและคนฟังขํากัน
ฉันไม่ขําด้วยหรอก
ระหว่างที่สัมภาษณ์ คุณอัลเตอร์เฟอร์ได้รู้ว่า มีใบปลิวแผ่นที่สองเปะอยู่ที่สระน้ํา
เป็นรูปฉันไว้ผมทรงแอลโฟรเหรอ
ฉันบอกตัวเองว่าก็แค่กลุ่มคนเหยียดเชื้อชาติ และเกลียดชังกลุ่มรักร่วมเพศ
ผู้คนเริ่มเอาสิ่งที่ทําในแฮบโบโฮเทล มาทําในชีวิตจริง
แล้ววัฒนธรรมนี้ก็ถือกําเนิดขึ้น
เราเติบโตในโลกออนไลน์มาด้วยกัน
คิดค้นอะไรต่างๆ มาด้วยกัน
เราไม่ได้รู้แน่ว่าอะไรถูกหรือผิด
เราไม่รู้ว่ากําลังสร้างวัฒนธรรมแบบไหนขึ้นมา
เราไม่ได้ตระหนักถึงเรื่องพวกนั้นเลย แต่เราก็กําลังสร้างมันขึ้นมา
และนั่นก็หลายมาเป็นปัญหา ให้กับพวกคนที่สร้างโฟร์แชนขึ้นมา
มูตก็เลยแบนกลุ่มเกรียนพวกนี้
(บังคับใช้นโยบาย)
เราทําเรื่องสนุกสุดเหวี่ยงกัน แล้ว...
(คุณถูกแบน)
ความสนุกนั้นก็ถูกควบคุมอย่างรวดเร็ว
และพวกเราก็ไม่พอใจกันสุดๆ
ผมคิดว่างานชุมนุมโอตาคอน เป็นแรงบันดาลใจให้มูต
พยายามทําให้โฟร์แชน กลายเป็นเว็บไซต์เพื่อสังคมมากขึ้น
เหมือนเฟซบุ๊ก หรืออะไรแบบนั้น
มากกว่าให้เป็นวัฒนธรรมไม่เปิดเผยตัวตน ที่เขาเคยเริ่มไว้
ผมไม่เห็นด้วย
เราเถียงกันเรื่องนี้ ผมเลยถูกมูต ลบสิทธิ์การเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์
จบแค่นั้นเลย ผมถูกเตะออก
มูตไม่ใช่เจ้านายของพวกเรา
เราอยากทําสิ่งที่อยากทํา เราอยากสนุกกัน
และในตอนนั้นเอง ตัวตนนึงก็เริ่มก่อตัวขึ้น
พวกเราเริ่มพูดถึงตัวเราในแบบองค์รวม
และเรียกกลุ่มก่อความวุ่นวาย เพื่อความสนุกของเราว่า...
แอนโนนีมัส
สิ่งที่ย้อนแย้งก็คือมันรวมตัวกันเป็นตัวตนหนึ่ง
แบบว่าเวลาคุณคิดถึงคําว่า "แอนโนนีมัส" หรือนิรนาม คุณจะไม่คิดถึงตัวตน
แต่มีตัวตนหนึ่งก่อตัวขึ้นรอบคําคําเดียวนี้
(ปี 2007)
เหตุการณ์ในแฮบโบโฮเทล ทําให้เห็นว่าคุณสามารถแก้แค้น
ใครหรืออะไรก็ตาม ที่เรารู้สึกว่าพวกเขาสมควรโดน
และเห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้ดึงดูดคนที่อยาก มีส่วนร่วมในความสนุกบนความโกลาหล
มีการรุมโจมตีครั้งใหญ่
มีพิธีกรรายการวิทยุนีโอนาซีคนนึง ชื่อว่าฮัล เทอร์เนอร์
ขอต้อนรับสู่รายการฮัล เทอร์เนอร์
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม วัฒนธรรมที่ต่ํากว่าและเชื้อชาติที่ต่ํากว่าพวกนี้
กลับมีความสําคัญกว่า และผมคิดว่าแบบนั้นมันน่าขยะแขยง
แค่การที่เขาเป็นคนแบบนี้ เขาก็ได้ทําให้ตัวเองกลายเป็นเป้าแล้ว
เขาลงเบอร์โทรศัพท์ที่คุณโทรไปหาได้
คุณโทรมาจากไหน
เราโทรไปป่วนเยอะเลย
โธมัส คุณกําลังออกอากาศ
คือผมเกิดและโตในฟิลาเดลเฟียตะวันตก
- เล่นเบสบอลนอกโรงเรียนอะไรแบบนั้น - ครับ
แค่ทะเลาะกันทีเดียว แม่ผมก็กลัว
เลยส่งผมไปอยู่กับญาติที่เบลแอร์
โทรมาอีกรายแล้ว ไอ้พวกเด็กป่วนเอ๊ย
เราทําให้เขาคลั่งไปเลย
"ฮัล เทอร์เนอร์พูดถูก ฉันน่าจะสนใจเรื่องนี้
แต่ฉันดันง่วนอยู่กับการเป็นไอ้งั่ง ที่มาทํารายการวิทยุ"
นี่รายการฮัล เทอร์เนอร์ครับ คุณโทรมาจากไหน
เขาจะโต้กลับพวกเราเสมอ ทําให้เรื่องบานปลายตลอด
แกนั่งอยู่ที่นั่นเหมือนไอ้ทุเรศหัวขี้เลื่อย...
ผมไม่ได้จะพูดเป็นนัยว่า ทุกคนที่เกรียนใส่ฮัล เทอร์เนอร์
เป็นพวกต่อต้านการเหยียดเชื้อชาตินะ
เพราะมีหลายคนเลยที่อยากแกล้งเขาเฉยๆ
เราเกรียนใส่เขาอย่างไร้เมตตาเป็นเดือนๆ
- ฮัลโหล ผมเคิร์ต เจ้าของร้าน420แชน - พวกนายป่วนฉันมากไปแล้วนะ
เราทําให้รายการของเขา ออกอากาศไม่ได้สิบสัปดาห์
พวกนายต้องไม่ไล่ฉันออกจากถิ่นของฉันเอง
เราแฮ็กบัญชีอีเมลของเขาแล้วเจออีเมล ที่เขาโต้ตอบกับเจ้าหน้าที่เอฟบีไอที่ดูแลคดี
พวกนั้นให้เขาเป็นสายข่าวให้
เขาเลยถูกขับออกจากชุมชนเชิดชูคนผิวขาว
เมียเขายื่นขอหย่า
และสุดท้าย เขาเป็นฝ่ายที่ต้องเข้าคุก
ผมอยู่ในคุกเอ็สเซ็กซ์เคาน์ตี
ถึงผมจะแกร่งในโลกออนไลน์
แต่ขอบอกเลย ผมอยู่ที่นี่ไม่รอดแน่
ถ้ามีอะไรทําให้กลุ่มแอนโนนีมัสโกรธ มันจะต้องพบกับความทรมาน
(ลบ)
มีหลายครั้งเมื่อคุณทําบางอย่างที่เป็นการบุกเบิก
คุณจะรู้ว่ามันเป็นการบุกเบิก ก็ตอนย้อนกลับไปมองนั่นแหละ
แต่ในระหว่างที่คุณทําอยู่ มันก็เป็นแค่บางสิ่งที่กําลังเกิดขึ้น
ช่วงที่มีการโจมตีฮัล เทอร์เนอร์ ผมก็เป็นหนึ่งในคนที่โทรไปป่วนเขา
ตอนนี้ผมไม่ได้ภูมิใจกับสิ่งที่ทําลงไปแล้ว
แต่พอการโจมตีจบลง คุณหันกลับไปมอง แล้วก็เริ่มตั้งคําถาม
เราทําให้พวกชาตินิยมคนขาวคนนึงเข้าคุก
นั่นเป็นเรื่องดีนะ แล้วเราทําอะไรได้อีก
(โจมตีเลย)
พวกเขาเลยมองหาคนอื่นๆ ที่พวกเขาสามารถใช้ทดสอบอํานาจด้วยได้
แล้วพวกเขาก็เล็งเป้าไปที่ลัทธิไซเอนโทโลจี
(ปี 2008)
ไซเอนโทโลจีเป็นศาสนาที่ค่อนข้างใหม่
มันเกิดขึ้นจากนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ ชื่อแอล รอน ฮับบาร์ด
พวกเขาใช้คนดังเพื่อทําให้ลัทธินี้ กลายเป็นลัทธิที่มีอิทธิพล
มีคลิปที่ส่งกันภายในลัทธิไซเอนโทโลจี
ที่ถูกปล่อยลงอินเทอร์เน็ต มันเป็นคลิปที่ทอม ครูซทําตัวประหลาด
มีเวทีระดับโลก
ที่เกมนี้ถูกละเล่นเพื่อกําหนด ชะตากรรมของมนุษย์ทั้งมวล
แต่ใครบางคนได้พัฒนาไซเอนโทโลจี ในระดับมหากาพย์เต็มรูปแบบ
และเขาคือผู้ได้รับเหรียญกล้าหาญแห่งเสรีภาพ จากสมาคมไซเอนโทโลจีนานาชาติ
ทอม ครูซ
ผมไม่เคยทําอะไรครึ่งๆ กลางๆ เลย
ก็แค่ว่า...
ตอนดูคลิปนี้ มันตลกมาก ที่เขาพูดจาบ้าบอได้ถึงขนาดนั้น
คลิปนี้ควรจะมีแค่เหล่าไซเอนโทโลจีได้ดู
มันเป็นคลิปภายในองค์กร พวกนั้นไม่อยากให้คนทั้งโลกเห็น
จากนั้น จู่ๆ
ลัทธิไซเอนโทโลจีก็ลบคลิปออกจากอินเทอร์เน็ต
พวกเขาพยายามควบคุม การไหลเวียนข้อมูลบนอินเทอร์เน็ตงั้นเหรอ
เรายอมให้ทําแบบนั้นไม่ได้
แต่ลัทธิไซเอนโทโลจี ไม่ใช่เป้าหมายที่จัดการได้ง่ายๆ
ย้อนกลับไป น่าจะปี 1991
พวกเขาฟ้องนิตยสารไทม์ที่เขียนบทความ "ลัทธิแห่งความโลภ"
เพราะแบบนั้นเอง สื่อส่วนใหญ่ เลยไม่ลงข่าวลัทธิไซเอนโทโลจี
ไม่ว่าลัทธินี้จะทําอะไรผิดก็ตาม
มีข่าวลือว่าคนที่ออกจากลัทธิจะถูกคุกคาม
หรือไม่ก็ฆ่าตัวตายอย่างปริศนา
ลัทธิไซเอนโทโลจีเต็มไปด้วยความลับ
แล้วถ้ากลุ่มของเรา
ทําให้เรื่องนี้ใหญ่โตและบานปลาย
จนสื่อไม่มีทางเลือก นอกจากต้องลงข่าวล่ะ
แบบนั้นก็ถือเป็นชัยชนะเลย
(ข้อความถึงไซเอนโทโลจี)
สวัสดี ผู้นําลัทธิไซเอนโทโลจี เราคือกลุ่มแอนโนนีมัส
เราได้จับตาดูพวกคุณ ดูแคมเปญที่ให้ข้อมูลผิดๆ ของพวกคุณ
และวิธีที่คุณใช้กําจัดคนที่เห็นต่าง
กลุ่มแอนโนนีมัสจึงตัดสินใจว่า องค์กรของคุณควรถูกทําลาย
เราอัปโหลดข้อความนี้บนยูทูบ
แล้วก็ไปนอน ไม่ได้คาดว่า มันจะทําอะไรได้มากเท่าไร
(วันที่ 22 มกราคม ปี 2008 เวลา 08:26 น.)
เช้าวันถัดมา ผมตื่นเพราะแฟนของผมโทรมา
เธอพูดว่า "มันออกช่องซีเอ็นเอ็นละ"
ผมก็เลยเปิดทีวี ระหว่างที่ดูอยู่ พวกเขาเปิดคลิปสองรอบเลย
เราคือกลุ่มแอนโนนีมัส เราคือกองทัพ เราไม่ให้อภัย และเราไม่ลืม
ทันในนั้นทุกคนที่ออนไลน์อยู่ก็ต้องการคําสั่งต่อไป
(เราจะเดินหมากต่อไปยังไง)
เราเลยคิดชื่อปฏิบัติการแชโนโลจีขึ้นมา
ไอเดียก็คือ พวกนั้นมีสํานักงาน อยู่ทุกเมืองใหญ่ๆ บนโลกใบนี้
มีเป็นร้อยๆ แห่งเลย
แล้วเราจะโจมตีพวกเขายังไง ถ้าเราอยู่นอกอินเทอร์เน็ต
แต่เราก็ต้องการภาพลักษณ์ ที่จะทําให้ผู้คนจดจําได้ด้วย
ก็คือเจ้าหมอนี่แหละ
เพชฌฆาตหน้ากากพญายมเป็นหนังดังในขณะนั้น
มีหน้ากากพวกนี้อยู่ทุกที่
เราใช้หลักสุนทรียะเดียวกับที่เคยใช้ ตอนจู่โจมแฮบโบโฮเทล
นั่นคือใส่สูท ผูกไท และทําผมทรงแอลโฟร
จากนั้นก็เอามารวมเข้ากับหน้ากากกาย ฟอกส์
(เดี๋ยวนะ ขอฉันดูดีๆ ก่อน)
เรานึกว่าจะมีคนจากทั่วโลก มารวมตัวกันข้างนอก 200 คน
เราเริ่มดูซิดนีย์ เมืองแรกที่ทําการไลฟ์สด
และภายในหนึ่งชั่วโมง ก็มีคนมารวมตัวกันที่นั่นถึง 200 คน
จากนั้นก็ที่เพิร์ธ แอดิเลด เมลเบิร์น และตามด้วยที่อื่นๆ
ตอนแรกเราคิดว่าเพราะเมืองพวกนี้ เล็กกว่าซิดนีย์ ก็คงมีคนมาแค่ 20 คน
ไม่เลย พวกเขามากันเป็นร้อยๆ
ในตอนที่เราไปเยอรมนี ก็มีคนมาร่วมด้วยมากถึง 4,000 คนเลย
เราตื่นเต้นกันสุดๆ
เราอยู่ที่นี่กับผู้ประท้วงคนหนึ่ง เขาเป็นที่รู้จักในนาม...
แอนโนนีมัส
กลุ่มบนเว็บไซต์ที่เรียกตัวเองว่าแอนโนนีมัส เดินทางมาปักหลักและประท้วง
ที่ด้านหน้าสํานักงานลัทธิไซเอนโทโลจี ในบอสตันและที่อื่นๆ ด้วย
การประท้วงในเน็ตกลายมาเป็น การประท้วงจริงในเมืองต่างๆ ทั่วโลก
และวันนี้ มีคนสวมหน้ากากหลายสิบคน มารวมตัวกันที่ใจกลางเมืองโตรอนโต
ในสถานการณ์ที่ไม่ธรรมดานี้
เป้าหมายของพวกเขาคือเพื่อยุติ
สิ่งที่พวกเขาเรียกว่าเป็นลัทธิ ที่เผยแพร่ข้อมูลผิดๆ และความโลภ
เราคือกลุ่มแอนโนนีมัส เราคือกองทัพ รอเจอพวกเราได้เลย
รอเจอเราได้เลย
เมื่อจบเรื่องนี้ เรานับได้ว่ามีผู้คน น่าจะราว 10,000 คนจากทั่วโลก
มาร่วมประท้วงกับเรา
ไม่มีวันตัดใจจากเธอ ไม่มีวันทําให้เธอผิดหวัง
ตั้งแต่นั้นมา กลุ่มแอนโนนีมัสก็เป็น
พลังแห่งความดีที่ได้รับการยอมรับจากคนทั่วโลก
(เราคือกองทัพ)
มันไร้สาระใช่ไหมล่ะ
เว็บไซต์อนิเมะเพี้ยนๆ นี่ ได้เปลี่ยนไปเป็นอย่างอื่น
แล้วพวกเขาก็ตัดสินใจว่า จะทําการประท้วงกึ่งย้อนแย้งบนท้องถนน
เพื่อต่อต้านลัทธินิยายวิทยาศาสตร์ที่มีคนดังๆ
(เวรละ ไอ้พวกอินเทอร์เน็ตมาที่นี่แล้ว)
ปฏิบัติการแชโนโลจีทําให้ คนทั้งเจเนอเรชันเห็นว่า
คุณจัดระเบียบบางอย่าง โดยไม่ต้องเปิดเผยตัวตนได้
ซึ่งมีผลกระทบในโลกแห่งความเป็นจริงด้วย
การเอาแนวคิดจากโลกออนไลน์
มาทําให้เป็นจริงในโลกแห่งความจริงนั้น
ให้ความรู้สึกที่ทรงอํานาจ
คุณจะเริ่มดื่มด่ํากับความรู้สึก
ที่ได้สร้างความเจ็บปวดแบบที่ตัวเองเคยเจอ ให้กับคนอื่น
มันเป็นวิธีหนึ่งในการหนีความเจ็บปวด เป็นวิธีควบคุมมัน
และท้ายที่สุด มันก็ส่งผลเสียต่อทุกๆ คน
สิ่งต่างๆ เริ่มขึ้นจากการรวมศูนย์อํานาจ
จากนั้น หลังจากเรื่องแชโนโลจี
มันก็กลายเป็นสัตว์ร้ายที่ไร้รูปร่าง ไร้รูปแบบ
ในชุมชนที่ไปรุกรานคนอื่นนี้
ผมอาจเป็นหนึ่งในเสียง ที่ตะโกนขึ้นมาเป็นพักๆ ว่า
"นี่ เราน่าจะเล่นงานบริษัททุเรศๆ นี่นะ"
เราแค่อยากสนุกกัน
มีคนโต้แย้งขึ้นมาว่าคนพวกนี้เป็นคนดี เปล่าเลย พวกเราไม่ใช่คนดี
เราเป็นปิศาจร้ายต่างหาก
นายกล้าดียังไงถึงมาพยายาม ล้างมลทินให้กับสิ่งที่เราเป็น
ขณะที่พวกเขาทําการประท้วงอย่างจริงจัง
พวกเขาก็ยังคงทําเรื่องเกรียนบ้าๆ ที่ป่วนคนทั้งโลกด้วย
พวกเขาไปโพสต์ในบอร์ดของโอปราห์
ขอฉันอ่านสิ่งที่โพสต์ในกระดานข้อความ ของเราให้ฟังนะ
เป็นโพสต์จากบุคคลที่อ้างว่า เป็นสมาชิกของเครือข่ายใคร่เด็กที่โด่งดัง
โอปราห์อ่านโพสต์นั้นให้แม่ๆ ราวเจ็ดล้านคน ที่เป็นคนดูของเธอฟัง
เขาไม่ให้อภัย
และเขาไม่ลืม
กลุ่มของเขามีกะปู๋ 9,000 คน และพวกเขากําลังข่มขืนเด็ก
มันวิตถารสุดๆ เลยใช่ไหม
ผู้คนกําลังทําตัวหยาบคาย น่ารังเกียจ
เพื่อความสนุกล้วนๆ
และพยายามล้ําเส้น
ผมขอยอมรับอย่างไม่ลังเลเลย ว่าผมก็เป็นหนึ่งในพวกนั้น
ทั้งหมดเป็นแค่เรื่องตลก เป็นแค่อารมณ์ขันเชิงเสียดสี
(ก็เอาสิวะ ไอ้ตุ๊ด)
ถ้าคุณเข้าใจมุก คุณก็จะหัวเราะท้องขดท้องแข็ง
ตอนนี้กลุ่มแอนโนนีมัสเลยแยกออกเป็นสองทิศทาง
ครึ่งหนึ่งแยกตัวออกไปเป็นนักเคลื่อนไหวจริงๆ
ไม่เหลือความประชดประชันไว้แล้ว
และก็มีแอนโนนีมัสอีกครึ่งนึง ที่ยังอยากเล่นเกรียนๆ อยู่
(งานโอตาคอนอนิเมะ บัลติมอร์ แมรีแลนด์)
งานโอตาคอนให้ความรู้สึก ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
ชุมชนนี้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก
- วันนี้สุดยอดเลย - ดูคอสตูมพวกนี้สิ พวก
แทนที่จะมีแค่ตัวละครอนิเมะ มีผู้คนแต่งตัวเป็นมีมในเว็บโฟร์แชน
โฟร์แชนปังไม่ไหวแล้ว
(โฟร์แชน)
ไปตายซะ
ผมถูกขอให้เป็นพิธีกรของงานบรรยาย
ผมเป็นเพื่อนกับมูต เลยได้ติดสร้อยห้อยตามไปด้วย
- อยากฝากอะไรไหม - วันนี้เราได้สนุกแน่
- โอเค เราจะให้อีกคําถาม - หวัดดี ขอเดินมาตรงนี้นะ
ผมมองไปรอบๆ แล้วรู้สึกแบบว่า ใช่เลย นี่แหละผู้คนที่เหมือนกับฉัน
แต่ก็มีบางอย่างผิดปกติในงานครั้งนี้
เด็กๆ เริ่มทําท่าซีคไฮล์ของนาซีในชีวิตจริง
ส่วนใหญ่แล้วเราจะทําเป็นไม่สนใจ
คนพวกนี้มีแค่ไม่กี่คน พวกเขาไม่ใช่ตัวแทนพวกเราทุกคน
ผู้คนรู้สึกสบายใจที่จะทํา หรือพูดอะไรมากกว่าที่เคยเป็น
พวกเขาเลยพูดจาเหยียดเชื้อชาติ พูดจาหยาบคายกันสุดๆ
เพราะพวกเขารู้สึกว่า ทําแบบนี้ในกลุ่มของตัวเองได้
เลยรู้สึกว่าทําตัวแบบนี้ได้ ไม่น่าจะมีผลอะไรตามมา
ถ้าผมย้อนเวลากลับไปได้ และถ้าคุณบอกผมว่า
"คุณกําลังเดินผ่านงานอนิเมะนี้
และงานนี้คือจุดเปลี่ยนสําคัญ ที่ประวัติศาสตร์จะพลิกผัน"
ในตอนนี้ พอย้อนกลับไปมอง
มันให้ความรู้สึกเหมือนสัญญาณเตือนจริงๆ นั่นละ
มันแตกต่างอย่างสิ้นเชิง กับความดีทั้งมวลที่คุณเคยเห็นมา
ต่างจากชุมชน มิตรภาพ ที่คุณเคยเห็นในงานชุมนุม
เรามองเห็นได้อย่างชัดเจนเลยว่า กําลังมีเรื่องชั่วร้ายเกิดขึ้น
และมันก็กําลังรั่วไหลสู่โลกแห่งความจริงด้วย
ในวันแรก
มูตได้สร้างโฟร์แชน แล้วพูดว่า "นี่ไง นี่คือโฟร์แชน ผู้นําแห่งความเจ็บปวด"
ฮัลเลลูยาห์
ในวันที่สอง มูตได้สร้างกลุ่มแอนโนนีมัสขึ้นมา
ผมต้องตัดสินใจว่า อยากมีส่วนร่วมกับเรื่องนี้ต่อหรือไม่
และการที่ผมมีส่วนร่วมด้วย
มันเหมือนผมยอมรับว่านี่เป็นเรื่องที่โอเค แต่ผมไม่อยากทําให้มันเป็นเรื่องที่โอเค
ขอบคุณครับ วิลล์
ผมเลยเลิกไปที่งานชุมนุมอนิเมะ เลิกแต่งคอสเพลย์
พูดง่ายๆ ก็คือผมต้องโตเป็นผู้ใหญ่
มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมาก ในคนส่วนใหญ่ของชุมชน
มันให้ความรู้สึกเหมือนกับว่านี่เป็น
การเกรียนล้วนๆ
ทําลายมันเลย
มันเริ่มรุนแรงเกินกว่าจะเป็นเรื่องตลก
พูดตามตรง มันน่ากลัวนะ
พอโตขึ้น ผมก็เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น
ผมเริ่มสนใจเรื่องการทําให้ สมดุลของอํานาจยุ่งเหยิง
สิ่งที่ผมหวังก็คือ
พลังนี้จะสามารถเอาไปใช้ทําเรื่องดีๆ ได้
แบบถาวร
(ปี 2010)
ขณะที่กลุ่มต่อต้านสถาบัน ที่มีแยกตัวออกไปเติบโตขึ้น
ภูมิทัศน์ทางการเมืองก็กําลังเปลี่ยนไป
โอบามามาพร้อมกับความหวัง และการเปลี่ยนแปลงที่น่าจะดีขึ้น
แต่เขาก็ไม่สามารถทําให้เป็นจริงได้
ดังนั้นความหวังที่ว่าสงครามจะยุติลง
ความหวังที่ว่าวอลล์สตรีทจะได้รับโทษ
ความหวังที่ว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้น ก็มลายกลายเป็นความขับแค้นใจ
นั่นแหละตอนที่ผู้คนพูดว่า "เราต้องออกจากระบบกันแล้ว"
คุณเริ่มเห็นคนมากขึ้นสนับสนุนแนวความคิด
เรื่องความยุติธรรมแบบศาลเตี้ยในโลกออนไลน์
เราสร้างการเปลี่ยนแปลงได้จริงๆ ถ้าเราอยากทํา
เรามีความสามารถในการทําให้มันเป็นไปได้
ความสามารถที่เราเคยคิดว่ามีมันอันตรายมาก
เราคิดว่าจะเริ่มด้วยการทําลายสิ่งที่มีอยู่
เพื่อบีบให้พวกเขาสร้างบางอย่างขึ้น จากซากปรักหักพังนั้น
และเหตุการณ์ยึดวอลล์สตรีท ก็ดูเหมือนจะเป็นสื่อกลางที่เหมาะ
(นิวยอร์กซิตี กันยายน ปี 2011)
เริ่มแรกเหตุการณ์ยึดวอลล์สตรีท เกิดขึ้นโดยกลุ่มคนในนิวยอร์กกลุ่มหนึ่ง
และมันก็ไม่ได้คืบหน้าเท่าไร
พวกเขามารวมตัวกันที่สวนซุคคอตติ เพื่อทําการประท้วง
พวกเขาอยากจัดระเบียบ อุตสาหกรรมทางการเงิน
และทําให้กลุ่มคนที่สมควรถูกจับได้รับโทษ
เราถือโทรโข่งตัวใหญ่ ก้าวขึ้นไปบนเวที แล้วพูดว่า
กลุ่มแอนโนนีมัสสนับสนุนคนเหล่านี้
เราเริ่มเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับการประท้วงนี้
แล้วสื่อก็แบบว่า "เยี่ยมเลย กลุ่มแอนโนนีมัส มีเอี่ยวด้วย งั้นเราจะคุยกันเรื่องนี้"
เช้านี้ เราจะเริ่มต้นกันด้วย เรื่องการประท้วงที่มีขึ้นใกล้ๆ วอลล์สตรีท
- และดูเหมือนจะเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ - แอนโนนีมัส
พวกเขามีส่วนในการเคลื่อนไหว เพื่อเปลี่ยนแปลงสังคม
เป็นแรงผลักดันที่แท้จริงเบื้องหลัง เหล่าผู้ประท้วงยึดวอลล์สตรีท
- ประชาธิปไตยหน้าตาเป็นยังไง - ประชาธิปไตยหน้าตาแบบนี้ไง
ทันใดนั้น เมื่อมีกลุ่มแอนโนนีมัสร่วมด้วย การประท้วงยึดวอลล์สตรีทก็ดังเปรี้ยงปร้าง
ผู้คนธรรมดาเริ่มออกมาปักหลักในพื้นที่สาธารณะ
(ลูกๆ ฉันไม่จ่ายโบนัสให้นาย)
เป็นเรื่องน่าสนใจสําหรับสื่อ ที่ได้เห็นกลุ่มศาลเตี้ย
ที่ไม่สามารถระบุตัวได้ ตามรอยไม่ได้
แต่ใครๆ ก็อาจเป็นสมาชิกกลุ่มแอนโนนีมัสได้
ประชาชนทนมาพอแล้ว
พวกเขารู้ว่าประเทศนี้กําลังดําเนิน ไปในทิศทางที่ผิดๆ
มันให้ความรู้สึกว่าไม่มีทางบอกได้เลยว่า ผู้ประท้วงยึดวอลล์สตรีทกําลังบอกอะไร
โครงสร้างอํานาจใหญ่ๆ พวกนี้ ที่อยู่เหนือหัวประชาชน
ที่ไม่มีใครชอบเลยนี่น่ะ มันมีวิธีจู่โจมพวกเขาอยู่นะ
อาจมีวิธีถอนรากถอนโคนพวกเขาด้วย และกลุ่มแอนโนนีมัสคือหนึ่งในนั้น
วันนี้ คนงานสหภาพแรงงานหลายพันคน มาเดินขบวนอย่างเป็นปึกแผ่น
เกิดการประท้วงขึ้นในทุกรัฐของอเมริกา ในพื้นที่มากกว่า 100 เมือง
มันเป็นความพยายามระดับโลก และมีผู้คนจํานวนมากที่มาร่วมด้วย
เราคือกลุ่มคน 99 เปอร์เซ็นต์
ผมดูการถ่ายทอดสดอยู่เรื่อยๆ
เก็บภาษีคนรวยสิ
พลังงานในหมู่ผู้ประท้วง
ทําให้ผู้คนรู้สึกเลยว่า การเปลี่ยนแปลงอาจใกล้เข้ามาแล้ว
(พวกเรากําลังชนะ)
และการตอบโต้ของรัฐ ก็ก้าวร้าวที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
หน้าไม่อาย
(ผู้ประท้วงนับร้อยถูกขับไล่ เพราะเผชิญหน้ากับตํารวจ)
ถ้าคุณไม่ยอมออกไปจากสวน คุณจะถูกจับกุม
รัฐรู้สึกว่าต้องทําลายกลุ่มผู้ประท้วง
และทําลายแนวความคิดนั้น ซึ่งรัฐมองว่าเป็นภัยคุกคาม
รัฐกําลังทําเหมือนพวกเรา เป็นกลุ่มคนที่ชอบใช้ความรุนแรง
นี่มันน่าเศร้าจริงๆ ที่นี่คืออเมริกานะ
(โลกสวยสุดๆ)
มันเป็นช่วงเวลาที่ผมคิดว่า โลกกําลังตกอยู่ในความโกลาหล
ผมเคยได้ยินเรื่องพวกนี้ และสิ่งที่กลุ่มแอนโนนีมัสเคยทํา
ผมเลยอยากเข้าร่วมด้วย เพื่อเสนอประสบการณ์และทักษะของผม
แต่ผมอยากเข้าร่วมด้านการแฮ็ก เพราะมันคือการต่อต้านเผด็จการ
และอุดมคติของพวกเขาก็ตรงกับแนวของผม
เพราะตํารวจใช้กําลังปราบปราม ผู้ประท้วงบนถนนอย่างไร้ปรานี
ผมเลยยกระดับสถานการณ์นิดหน่อย ด้วยการเล่นงานตํารวจและรัฐบาล
กลุ่มป่วนในอินเทอร์เน็ต ได้ทําการตอบโต้ด้วยการแฮ็ก
เป็นการแก้เผ็ดสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า
เป็นการกระทําอันโหดเหี้ยม ต่อผู้ประท้วงยึดวอลล์สตรีท
บอกตามตรง มีจุดหนึ่งที่ผม
มีเป้าให้โจมตีมากกว่าเวลาที่มี
มีการแฮ็กสํานักงานนายอําเภอบอลด์วินเคาน์ตี...
กรมความปลอดภัยสาธารณะถูกกลุ่มแฮกเกอร์...
กลุ่มแฮกเกอร์ผู้ฉาวโฉ่ได้เล็งเป้า ไปที่หนังสือพิมพ์ของรูเพิร์ต เมอร์ด็อก
พวกเขาสนุกกันเลยละ ที่ได้ก่ออาชญากรรมที่เป็นที่สนใจนี้
ทั้งเว็บไซต์ของซีไอเอ เว็บไซต์ของวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา...
เว็บไซต์ของหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย ในเบอร์มิงแฮม บอสตัน ก็ถูกแฮ็กเช่นกัน
มันมีอารมณ์ประมาณว่า "ฉันไม่มีอะไรจะเสีย"
พวกเขาทําให้เว็บไซต์เอฟบีไอดอทกอฟ ล่มได้เป็นระยะเวลาสั้นๆ
ตอนนี้กลุ่มแอนโนนีมัสกําลังฉลองชัยชนะ
ผมจะแฮ็กตอนกลางคืน จากนั้นจะตื่นไปทํางานและไปเรียน
เรามีโมเมนตัมและอํานาจ
เราควบคุมสถานการณ์ได้
เจ้าหน้าที่ไม่รู้ว่ามีกลุ่มบุคคลที่สามอยู่ในสายด้วย
กลุ่มแอนโนนีมัส ซึ่งเป็นปลายสาย กําลังแอบฟังอยู่
ผมมีความสุขสุดๆ เลยที่ได้ล้มระบบทั้งหมด
ทําลายมันให้เป็นจุณ
ดูเหมือนว่าจะไม่มีสัปดาห์ไหนผ่านไป
โดยไร้ซึ่งเรื่องราวเกี่ยวกับการแฮ็ก หรือการโจมตีทางไซเบอร์
ขณะนี้เพนตากอนได้เลือกกลุ่มแอนโนนีมัส
ให้เป็นตัวอย่างภัยคุกคามทางไซเบอร์ที่ร้ายแรง ชนิดใหม่ที่ประเทศนี้กําลังเผชิญ
มีอยู่คืนนึง ราวตีสามได้
จู่ๆ ผมก็ได้รับข้อความส่วนตัว...
โดยใช้นามแฝงของเจเรมี แฮมมอนด์
เขาดูเหมือนมีเรื่องฉุกเฉิน
เขาอยากให้ผมช่วยแฮ็ก
เขาให้เป้าหมายเจาะจงกับผม
แล้วก็ให้ข้อมูลที่ผมต้องใช้ เพื่อเล่นงานเป้าหมายเหล่านี้ด้วย
ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดไม่ถึงมาก่อน
มันเหมือนมีคนเอากุญแจรถให้คุณ
แล้วพูดว่า "ช่วยขโมยรถคันนี้ให้ฉันหน่อย"
มันไม่เหมือนการสนทนาครั้งไหนที่เราเคยคุยกัน
มันทําให้ผมรู้สึกไม่สบายใจมากๆ
เช้าวันต่อมา
ผมมีเข้ากะเปิดร้าน
แล้วผมก็ได้ข้อความจากเพื่อนคนนึง
(โทรหาฉันด้วย)
มีข่าวนึงเพิ่งออกอากาศ
สมาชิกของกลุ่มแฮ็กคอมพิวเตอร์ ที่เรียกตัวเองว่าแอนโนนีมัสบางคน
ไม่เป็นบุคคลนิรนามอีกต่อไป
เจเรมี แฮมมอนด์คือหนึ่งในห้าผู้ต้องสงสัย ว่าเป็นแฮ็กเกอร์ ที่ถูกเอฟบีไอควบคุมตัว
พวกเขาเฝ้าดูผมเข้าและออกอะพาร์ตเมนต์
แฮมมอนด์ถูกจับกุมตัวที่บ้านของเขาในบริดจ์พอร์ต
เขาจําได้ว่ากําลังสูบกัญชาอยู่กับเพื่อนๆ
ตอนที่เจ้าหน้าที่รัฐบาลกลางติดอาวุธหนัก ขว้างระเบิดแสงเข้ามา
พวกเขาเข้ามาทางประตูหน้า และยังบุกเข้ามาทางหน้าต่างบ้านผมด้วย
ตํารวจมองหาโน้ตบุ๊กของผม
พวกเขาอยากยึดโน้ตบุ๊กของผม ในขณะที่เครื่องทํางานอยู่
และผมตั้งค่าไว้ว่าถ้าคุณงับโน้ตบุ๊ก
คุณจะต้องใช้รหัสผ่าน
นี่จะกันไม่ให้พวกเขา
กู้ข้อมูลจากฮาร์ดไดรฟ์ของผมได้
ผมเลยเดินสองก้าวตรงไปที่โน้ตบุ๊ก แล้วงับฝาเครื่องได้ทันเวลาพอดี
ผมกลัวสุดๆ ไปเลย
ผมรู้เลยว่าคนที่ส่งข้อความหาผมไม่ใช่เจเรมี
แต่เป็นเอฟบีไอต่างหาก พวกเขาพยายามวางกับดักผม
พอผมกลับถึงบ้าน ผมเริ่มล้างฮาร์ดไดรฟ์ทันที
แล้วก็หนีในวันถัดมา
ผมไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้ แต่ผมสติแตกไปแล้ว
และข้อมูลอะไรก็ตามที่ผมเจอ บนกูเกิลห้าถึงสิบหน้าแรก
ผมจะลบมันให้เกลี้ยง
ถ้ามีบทความในวิกิพีเดียที่มีชื่อของผม ผมจะลบมันทิ้งเลย
นั่นแหละคือช่วงเวลาที่ผมทําให้ตัวเองหายตัวไป
ผมพยายามฝังอดีตให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้
เป็นการออกจากโลกออนไลน์โดยสิ้นเชิง
เป็นเวลานานเลย
เอฟบีไอทําการสลายกลุ่มนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
และเมื่อทําเช่นนี้
ความตื่นเต้นของการเป็นกลุ่มแอนโนนีมัสก็หายไป
(อเมริกา กับ เจเรมี แฮมมอนด์)
โชคร้ายที่พวกเขาเจาะรหัสผ่านโน้ตบุ๊กของผมได้
พวกเขาใช้เวลาหกเดือน
ผมตั้งรหัสผ่านตามชื่อแมวที่เลี้ยง ชิววี้12345 มีตัวอักษรแค่สิบตัว
สุดท้ายผมเลยถูกตัดสินจําคุกสิบปี เป็นโทษสูงสุดตามกฎหมาย
คนที่เขียนจดหมาย มาเยี่ยม หรือไปที่ศาล
ผมขอขอบคุณจริงๆ
มันมีความรู้สึกผิดหวังเกิดขึ้นแน่ๆ ละ
แบบว่า ผมคิดว่าเราหลายคน ตั้งความหวังไว้สูงกับกลุ่มแอนโนนีมัส
และสิ่งที่อาจเกิดขึ้นได้
ผมใช้เวลาหลายเดือนต่อมาบนรถไฟ
รถทัวร์เกรย์ฮาวด์
แท็กซี่เพื่อเดินทางไปทั่วประเทศ
ผมกลัวที่จะคุยกับเพื่อนๆ และครอบครัว เพราะพวกเขา...
อาจเกลี้ยกล่อมให้ผมมอบตัว
มันเป็นหนึ่งในประสบการณ์ ที่โดดเดี่ยวที่สุดที่ผมเคยมีเลย
หลังจากกลุ่มแอนโนนีมัส แยกตัวออกจากโฟร์แชน
คนที่เหลืออยู่บนเว็บไซต์
คือคนหนุ่มสาวที่สิ้นหวังมากกว่าที่เคยเป็น
(ปี 2014)
สิ่งที่ทําให้โฟร์แชนดึงดูดใจ
เพราะตอนนั้นผมกําลังโกรธ กับสภาพความเป็นอยู่ของตัวเอง
มันเป็นพื้นที่ที่เด็กๆ ที่โกรธเกรี้ยวมากมายมาเจอกัน
และมีผู้ใหญ่ที่โกรธเกรี้ยวด้วย
และกระดานในเว็บ ก็กลายเป็นศูนย์กลางแห่งความซึมเศร้า
เราต่างก็เป็นพวกขี้แพ้ ถูกไหม
แต่นั่นไม่จําเป็นต้องเป็นเรื่องไม่ดี
คุณสามารถใช้เรื่องนั้นสร้างชุมชนขึ้นมาได้
คุณเริ่มเห็นผู้ใช้มาขิงใส่ผู้ใช้คนอื่นๆ
ว่าใครมีชีวิตที่เลวร้ายกว่ากัน
(เศร้าจังเลย เพื่อนเอ๊ย)
และผมรู้สึกว่าผมน่าจะชนะได้เลย แม้ว่าผมจะยังเด็กอยู่มาก
เพราะผมเป็นโรคที่ทําให้ร่างกายอ่อนแอนี่น่ะ
ความรู้สึกไร้อํานาจแบบนั้น ที่เคยทําให้เกิดเหตุการณ์ยึดวอลล์สตรีท
มันไม่ได้หายไปไหน
มันแค่จมลงสู่สถานที่อันมืดมน
และไร้ศีลธรรมแห่งใหม่นี้
หนึ่งในสิ่งที่ฉันชอบเวลาเข้าเว็บโฟร์แชนก็คือ
ฉันไม่ควรเข้าเว็บนั้น
เพราะเว็บนี้ถูกออกแบบมาเพื่อขับไล่ฉัน ทั้งในแง่วัฒนธรรมของเว็บ
และก็ขับไล่จริงๆ ด้วย เพราะพวกเขาบอกว่าห้ามผู้หญิงเข้า
("ห้ามผู้หญิงเล่นเน็ต" ไปกินขี้ไป)
หนุ่มๆ พวกนี้กําลังประสบกับ ความแปลกแยกต่อคนจํานวนมากที่ลึกล้ํา
เลยรับมือกับมันด้วยอารมณ์ขันสุดโต่ง และภาพทางเพศและความรุนแรง
มันเริ่มชัดเจนว่า
มีความต้องการที่จะทําให้เว็บไซต์ เป็นสถานที่ที่ไม่เป็นมิตรต่อผู้หญิง
(กลับไปอยู่ในครัวซะ)
ตอนนั้นฉันเป็นนักข่าวเต็มเวลา เขียนข่าวเกี่ยวกับโลกวิดีโอเกม
นักพัฒนาเกมชื่อโซอี้ ควินน์
ได้สร้างเกมอิสระเกี่ยวกับ การใช้ชีวิตร่วมกับภาวะซึมเศร้าขึ้น
ชื่อว่า ดิเพลสชันเควสต์
มันเป็นเกมที่มีแต่ตัวหนังสือ ที่ไม่ได้ใช้มูลค่าการผลิตใดๆ
เกมนี้ทําให้โซอี้เป็นที่ถกเถียง ในฐานะนักพัฒนา เพราะโซอี้...
กําลังนําความคิดเห็นใหม่ๆ และหัวข้อใหม่ๆ เข้ามาสู่โลกของวิดีโอเกม
หลังจากนั้นไม่นาน โซอี้ก็โดนแฟนเก่าที่ไม่พอใจ
มาโพสต์ในบล็อกหนึ่ง
บอกว่าโซอี้กําลังมีความสัมพันธ์ กับนักข่าวเกมคนนึง
ฉันคิดว่าเรื่องนี้ไม่เห็นต้องมาถกเถียงกันเลย
แต่เกมเมอร์บางคนยึดเอาโพสต์ในบล็อกนี้
มาใช้เป็นหลักฐานสนับสนุนทฤษฎีสมคบคิด ที่ว่าผู้หญิงและชนกลุ่มน้อยทางเพศ
กําลังทําลายวงการวิดีโอเกม
ดิเพลสชันเควสต์
มันถูกพัฒนาขึ้นโดยผู้หญิงโง่ๆ ชื่อโซอี้ ควินน์
ที่เคยนอนกับผู้ชายห้าคนในวงการสื่อเกม เพื่อให้ได้รีวิวดีๆ
นี่ มีผู้หญิงโง่แบบนังนี่อยู่เป็นโขยง
ทั้งที่นักข่าวเกมคนนั้นไม่เคยเขียนถึง เกมของโซอี้เลยด้วยซ้ํา
ทฤษฎีสมคบคิดนี้กลายเป็นแคมเปญ ที่ใช้เพื่อคุกคามโซอี้
คุกคามนักข่าววิดีโอเกมเพศหญิง
และคุกคามใครก็ตามที่ไม่เห็นด้วย เรื่องการคุกคามเหล่านี้
พวกนั้นพูดว่า "เราทําเพื่อจริยธรรมในวงการสื่อวิดีโอเกม"
ซึ่งมันไม่ใช่เลย
พวกนั้นแค่พยายามหาเหตุผลมาอธิบาย ว่าทําไมถึงได้กีดกันผู้หญิง
โซอี้ ควินน์ เธอนี่มันโง่ที่สุดในโลก
มันมีทัศนคติแบบว่า พวกผู้หญิงกําลังมาแย่งของเล่นของเรา
พื้นที่หนึ่งเดียวที่ควรเป็นพื้นที่ ให้ทําอะไรเปิ่นๆ ได้อย่างปลอดภัย
ตอนนี้กําลังถูกพวกผู้หญิงจู่โจม
เกมเมอร์เกต เป็นเรื่องเกี่ยวกับ การกีดกันทางเพศในโลกวิดีโอเกม
ขู่วางระเบิด ขู่ข่มขืน แม้กระทั่งขู่ฆ่า
พวกเขาพยายามทําให้ฉันฆ่าตัวตาย
พยายามยุให้คนอื่นมาทําร้ายฉัน
(ทําไมนังเวรนี่ยังมีชีวิตอยู่อีก)
เกมเมอร์เกตคือสงคราม กับเหล่าผู้หญิงในวงการเกม
นี่ไม่ใช่เรื่องจริยธรรมในการทําข่าว
นี่เป็นเรื่องที่ผู้ชายกําลังคุกคามผู้หญิง ในแบบที่ก้าวร้าวและเป็นศัตรูสุดๆ
นั่นแหละคือเกมเมอร์เกต
(การคุกคามพวกผู้หญิง ถือเป็นการยืนหยัดเพื่อสิทธิผู้บริโภค)
เกมเมอร์เกตทําให้โฟร์แชนกลายเป็นสถานที่ ที่ผู้คนมีพฤติกรรมสุดโต่งและเกลียดชังผู้หญิง
และเห็นได้ชัดว่ามูตมีปัญหามากๆ กับเรื่องนี้
ยามนี้เขาเปลี่ยนจากเด็กที่สวมหมวกเบสบอล
ที่ซ่อนตัวอยู่หลังโน้ตบุ๊กในงานโอตาคอน
มาเป็นคนดังในโลกอินเทอร์เน็ต
คุณยังอยู่บ้านพ่อแม่ใช่ไหม
ที่จริงผมเพิ่งย้ายออกไม่นานมานี้
เจ๋งเลยครับ
เมื่อเกมเมอร์เกตเกิดขึ้นในเว็บแชน มูตตัดสินใจแบนมัน
มูตพูดกับกลุ่มเกมเมอร์เกตว่า
"พวกคุณไม่ได้รับอนุญาตให้คุยเรื่องนี้ที่นี่"
การได้เห็นการเคลื่อนไหวต่อต้านไซเอนโทโลจี
การเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นบนกระดานเว็บแชน มักจะถูกต้องในท้ายที่สุด
สําหรับผม มันเหมือนความเชื่อ ที่ไม่มีวันผิดพลาดไปได้
ดังนั้นเมื่อเกิดเรื่องเกมเมอร์เกตขึ้น
ผมอยู่ฝั่งพวกที่เห็นอกเห็นใจคนพวกนั้น
ดังนั้นหลังจากที่คริส พูลแบนเกมเมอร์เกต
มีผู้ใช้กลุ่มหนึ่งที่ยังอยากคุยเรื่องนี้อยู่
พวกเขาเสิร์ชกูเกิลหา "เว็บโฟร์แชนทางเลือก"
พวกเขาอ่านไปถึงหน้าสาม ก็เจอข้อความเขียนว่า...
"สร้างอิมเมจบอร์ดของคุณเองได้ฟรี ที่เอจต์แชนดอทซีโอ ไม่ต้องเก่งเทคนิคก็ทําได้"
(เอจต์แชน - สร้างบอร์ดของคุณ ค้นหาบอร์ดที่มีอยู่)
ก่อนเกิดเหตุการณ์เกมเมอร์เกต เอจต์แชนมีโพสต์แค่วันละ 100 โพสต์
แต่หลังจากนั้น บางวันเรามีคนมาโพสต์ มากถึง 7,000 โพสต์ในหนึ่งชั่วโมง
เฟเดอริก คุณกับเอจต์แชน ถูกโยงเข้ากับกลุ่มสร้างความเกลียดชัง
คุณจะตอบเรื่องนั้นยังไงครับ
มีบางคนมาสร้างกระดาน ของกลุ่มเกมเมอร์เกตที่เอจต์แชน
เอจต์แชนไม่ได้ก่อตั้งขึ้นมา เพื่อจุดประสงค์ของเกมเมอร์เกตครับ
และมันจะอยู่ต่อไปอีกนาน หลังจากเรื่องเกมเมอร์เกตจบลง
มีกลุ่มกลุ่มหนึ่งที่เข้าข้างเกมเมอร์เกตแบบจริงจัง
คือกลุ่มขวาดจัด อย่างกลุ่มไบรท์บาร์ต
ไบรท์บาร์ตนิวส์ เว็บไซต์น่าตกใจเว็บหนึ่ง ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของกลุ่มออลต์ไรต์
ส่วนผสมระหว่างอนุรักษนิยมและประชานิยม ลัทธิเชิดชูคนขาว และกลุ่มต่อต้านชาวยิว
ไมโล เยียนโนเปาลอซเขียนบทความมากมาย เกี่ยวกับเกมเมอร์เกต
ทุกๆ ชุมชนบนอินเทอร์เน็ต
โฟร์แชน เรดดิต หรืออะไรก็แล้วแต่ มีผู้ใช้ที่มีเอี่ยวในเกมเมอร์เกต
พวกอนุรักษนิยมพลาดโอกาสสําคัญทางวัฒนธรรม
เขารู้ว่ากําลังเขียนบทความเรื่องนี้ ให้กับคนอ่านที่ใช้เว็บโฟร์แชน
เกมเมอร์พวกนี้กําลังถูกให้ท้าย
ที่ว่า "ใช่ พวกนายกําลังถูกลิดรอนสิทธิ์ และใช่ พวกผู้หญิงกําลังแย่งของเล่นนาย
และรู้ไหม เรื่องนี้ก็กําลังเกิดขึ้นกับเรา ในคณะรัฐบาลทุกระดับเลยด้วย"
สตีฟ แบนนอน เจ้าของและผู้จัดพิมพ์ไบรต์บาร์ต
ที่ภายหลังได้อยู่ในคณะบริหารของทรัมป์
เข้าใจความรู้สึกของกลุ่มชายหนุ่มที่ถูกลิดรอนสิทธิ์
ซึ่งโกรธแค้นและไม่มีความสุขกลุ่มนี้
เขาพูดว่า "คนพวกนี้เข้ามาทางเกมเมอร์เกต
เราจะเปลี่ยนพวกเขาให้เป็นผู้สนับสนุนทรัมป์" นั่นแหละไอเดียของเขา
(คุณใช้งานกองทัพนั้นได้)
ผมจะไม่ยอมให้พวกคุณเป็นกลุ่มคนที่ถูกลืมอีก
เพราะเราคือกลุ่มคนที่ถูกลืม
ผมจะไม่มีวันทําให้พวกคุณผิดหวัง
ผมสัญญา ผมจะไม่มีวันทําให้พวกคุณต้องผิดหวัง
(ถ่ายทอดสด: การหาเสียงของทรัมป์ เซนต์ออกัสติน ฟลอริดา)
(ปี 2016)
อเมริกาจะดูเป็นยังไงถ้ามีผู้นําเป็นพวกออลต์ไรต์
ถ้ามีทรัมป์เป็นประธานาธิบดี และมีคุณแบนนอนเป็นรัฐมนตรีนี่น่ะ
มันก็คงจะสนุกกว่านี้มากเลยน่ะสิ
มันคงจะเต็มไปด้วยความสุข ความร้ายกาจ เสียงหัวเราะ แล้วก็มีม
ผู้คนใช้แต่สัญชาตญาณ
สตีฟ แบนนอนรู้ว่าอะไรดีเมื่อเขามองเห็นมัน
และด้วยการกระตุ้นกลุ่มคนที่เขาเรียกว่า "ชายผิวขาวไร้ราก" ในโฟร์แชน
เมื่อกี้ผมลอกตามคําที่เขาใช้เลยนะ
เขาก็ได้เปลี่ยนคนพวกนี้ ให้เป็นกองกําลังทางการเมือง
มันเคยเกิดขึ้นมาแล้วที่ญี่ปุ่น ย้อนกลับไปปี 2002
โดยผู้ใช้ทูแชนแนลที่มีแนวคิดทางการเมือง ซึ่งรู้จักกันในชื่อกลุ่มเน็ตไรต์
ที่รู้สึกว่าประเทศของพวกเขาไม่ได้ทําอะไร มากพอที่จะทําให้ญี่ปุ่นกลับมายิ่งใหญ่
โฟร์แชนกับเอจต์แชนทําอะไร เพื่อโปรโมตทรัมป์น่ะเหรอ
พวกเขาทําสิ่งเดียวกับที่กลุ่มแอนโนนีมัสเคยทํา
เกรียนเป็นวงกว้าง ปั่นข้อมูลผิดๆ เข้าไปในวงจรข่าว
เช่นปล่อยข่าวลือว่าฮิลลารี คลินตันป่วย
และก็ทํามีมต่างๆ
(อาจสร้างกําแพงทีหลัง)
ซึ่งแพร่จากเว็บแชนออกสู่แนวความคิดกระแสหลัก
คนหนุ่มหัวรุนแรงพวกนี้รู้ว่า พวกเขาสามารถวางยาพิษ
แล้วแพร่ข้อมูลผิดๆ เหล่านี้ออกสู่วัฒนธรรมได้
นั่นแหละสิ่งที่โฟร์แชนทําตลอด แต่ตอนนี้มันยิ่งเป็นพิษมากกว่าเดิม
(ราชินีขี้โกหกของเดโมแครต)
ขณะที่เกิดเรื่องนี้ แล้วเกิดอะไรขึ้น กับส่วนที่เหลือของอินเทอร์เน็ต
ประสบการณ์เล่นอินเทอร์เน็ตของทุกคน
มาจากการเล่นแพลตฟอร์มที่ทํารายได้ ที่มีรูปแบบเหมือนโฟร์แชน
แต่มันอันตรายกว่าโฟร์แชนซะอีก
เพราะแพลตฟอร์มใหม่ๆ พวกนี้ ส่งเสริมเนื้อหาใดๆ ก็ตาม
ที่จะทําให้ผู้คนใช้แพลตฟอร์มของพวกเขานานขึ้น
สิ่งที่ขับเคลื่อนจํานวนฐานผู้ใช้ และรายได้ของแพลตฟอร์มก็คือความโกรธ
เฟซบุ๊กหรือทวิตเตอร์กําลังหาเงินได้มากขึ้น
เมื่อผู้ใช้งานโกรธเกรี้ยวมากขึ้น และเริ่มติดหนึบกับหน้าจอ
แล้วอินเทอร์เน็ตก็กลายเป็นโฟร์แชนกลายๆ และมันทําให้การปั่นข้อมูล
ที่ชั่วร้าย น่าขยะแขยงหรือเป็นเท็จ ทําได้ง่ายกว่าเดิม
พวกเขาปล่อยให้มันก่อตัวขึ้นบนแพลตฟอร์มนั้น จนกระทั่งมันแพร่ไปทั่วทุกที่
ว่าต่อเลย
หน่วยงานวิเคราะห์ข้อมูลการเลือกตั้งของฟ็อกซ์ ได้เรียกโดนัลด์ ทรัมป์
ว่าเป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 45
หลังจากชนะการเลือกตั้ง ที่เหลือเชื่อที่สุดที่เราเคยเห็นมา
(เราเพิ่งทํามีมจนทรัมป์ได้เป็นประธานาธิบดี)
(วันที่ 8 พฤศจิกายน ปี 2016)
ผมพบว่ามันน่าขันมากที่ตอนเราแยกตัวกับมูต
เขาก็ถูกทิ้งไว้กับพวกนาซี จากนั้นเขาก็ถอนตัว
การมีกลุ่มคนที่เกรี้ยวกราด 25 ล้านคน
ที่ไม่เห็นด้วยกับอะไรก็ตามที่คุณทํา ไม่เคยเป็นเรื่องสนุกเลย
ผมไม่ได้หมดไฟในการทํางานด้วย
ถึงตอนนี้ ผมน่าจะผ่านการหมดไฟ ในการทํางานมาห้ารอบได้
เขาก่อตั้งเว็บโฟร์แชนขึ้นมาเพื่อให้เป็น สวรรค์ของคนรักความบันเทิงจากญี่ปุ่น
และคนที่ชอบเรื่องตลกขบขันในเน็ต
เขาไม่ได้อินเรื่องการเมืองด้วยซ้ํา
มูตเดือดดาลมาก
เขาเลยประกาศว่าจะถอนตัวจากเว็บไซต์
คําแนะนําก่อนแยกทางของเขา ก็คือคุณไม่ควรเล่นเน็ตให้มากนัก
เขาบอกให้เราออกไปใช้ชีวิตบ้าง จนมีมีมที่ว่า "ออกไปสัมผัสหญ้า"
สําหรับคนที่เกรี้ยวกราดในโลกอินเทอร์เน็ต ผมหวังจริงๆ ว่า
วันหนึ่งคุณจะได้พบกับความงาม ของการไม่ยอมให้คนแปลกหน้า
และสิ่งที่ควบคุมไม่ได้มาทําให้คุณขุ่นเคือง
ผมมั่นใจว่าถ้าทําให้หัวใจเต้นด้วยจังหวะคงที่ได้ คุณจะมีอายุยืนยาวอีกหลายปี
แต่ผมคิดว่าฐานผู้ใช้อยากทําให้ เว็บไซต์เปลี่ยนไปในทิศทางอื่นมากกว่า
หลังจากที่ทรัมป์ชนะการเลือกตั้ง
ผู้ใช้เว็บโฟร์แชนกับเอจต์แชน ที่เผยแพร่ข้อมูลเท็จรู้สึกว่าตนมีอํานาจ
เพราะทําแล้วได้ผล พวกเขาเลยทําต่อ
หลังจากเกิดเรื่องนี้ขึ้น แล้วทรัมป์ได้เป็นประธานาธิบดี
ผมช็อกไปเลย
ผมกําลังอ่านนิวยอร์กไทมส์
พวกเขาคาดการณ์ว่าฮิลลารี มีโอกาสชนะเกิน 90 เปอร์เซ็นต์
ตั้งแต่แรกเลย ไม่มีใครคิดว่ามันจะกลายเป็นแบบนี้
แต่มันก็เป็นไปแล้ว
(ข่าวด่วน: ฮิลลารีโทรหา โดนัลด์ ทรัมป์ให้ยอมรับผล)
ตอนนั้นผมเป็นนักศึกษาปีหนึ่งในนิวยอร์กซิตี
ผมอยู่ฝั่งซ้าย ซ้ายสุดๆ ด้วย
พวกเขาวาดภาพว่าทรัมป์จะเป็นฮิตเลอร์คนที่สอง
สําหรับคนที่พวกอิกนอร์เรนซ์ ผมในวัย 18-19 เชื่อว่านี่เป็นเรื่องน่ากลัวมาก
ในวันเลือกตั้ง เพื่อนผมพูดว่า "เราจะเดินขบวนกัน"
"เราจะไปที่ทรัมป์ทาวเวอร์"
ไม่เอากําแพง
มันมีแต่ความบ้าคลั่ง
ไม่เอาโดนัลด์ ทรัมป์
ผู้คนตะโกนและกรีดร้อง
นิวยอร์กเกลียดคุณ
มันมีแต่ความเกรี้ยวกราดล้วนๆ
จุดไฟเผาเลย
ให้มันไหม้ให้หมด
ตอนอยู่ในม็อบนั้น มันมีแต่ความเกลียดชัง
และมันก็ทําให้ผมตาสว่างในทันที
ผมตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมตั้งใจมาทํา
- ท้องถนนเป็นของใคร - ของเรา
(ลอบสังหารทรัมป์ซะ)
มีคนเปลี่ยนหน้าคร่าตากันมา และมีหลายคนที่เพียงแค่อยากรู้อยากเห็น
เมื่อคุณยังอายุน้อยแบบนั้น คุณจะอยากเปลี่ยนแปลงโลก
มันเป็นความรู้สึกที่ว่าประเทศนี้มีการทุจริต
และต้องมีใครทําอะไรสักอย่าง
กับทรัมป์ เราได้ประธานาธิบดีคนใหม่ที่พูดว่า
"เรามีหนองน้ําเน่าๆ ที่ต้องถูกระบาย"
เราจะกําจัดหนองน้ําเน่าๆ ออกจากวอชิงตัน
เราจะทําอย่างสนุกสนานด้วย และเราจะทํามันด้วยกัน
มันทําให้คนมีความหวังว่า โลกนี้อาจเปลี่ยนแปลงได้
แฟนพันธุ์แท้ของทรัมป์หลายคนรู้สึกว่า เมื่อเขาเข้าทําเนียบขาวแล้ว
เขาจะมีแผนลับบางอย่าง
เพื่อนําตัวคนทุจริตเหล่านี้ มาเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม
แต่ความหวังว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ที่เขาเคยให้สัญญาไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า
ก็ไม่เคยเกิดขึ้น หรือดูจะเป็นไปได้เลย
นั่นคือตอนที่ผมเริ่มสังเกตเห็น โพสต์ของคิวแอนอนช่วงแรกๆ
(ไม่มีอะไรบังเอิญ)
มีคนชื่อคิวมาโพสต์
และมันก็เป็นประโยคเดียว กับที่ทรัมป์ทวิตสิบนาทีต่อมา
พวกเขารู้ได้ยังไงว่าปธน.ทรัมป์จะทวิตอะไร
นั่นมันบ้าไปแล้ว
และผมก็มีความรู้สึกแบบว่า "เอานี่ให้คนอื่นดูดีกว่า นี่มันบ้าไปแล้ว"
นี่ถูกโพสต์บนโฟร์แชน
คิวโพสต์เครื่องหมายบวกสามตัว
และเจ็ดนาทีต่อมา โดนัลด์ ทรัมป์ ก็ทวิตเครื่องหมายบวกสามตัว
เราเลยรู้แน่ๆ ว่าคิวมีตัวตน
แล้วภายในหนึ่งหรือสองวัน
ผมก็มียอดวิวถึง 20,000 วิว และคอมเมนต์ที่หลั่งไหลมาก็มีแต่แง่ดี
และนี่ก็เหมือนปรากฏการณ์ลมบ้าหมูเลย แบบว่า
"นี่ฉันเพิ่งทําอะไรลงไป"
หรือ "ฉันเพิ่งไปเจออะไรเข้าล่ะเนี่ย"
(ตามเงินไป นั่นแหละกุญแจสําคัญ)
แนวคิดทั้งหมดก็คือ
"มีคนวงในคนนี้ กําลังทิ้งเบาะแสไว้ให้เราตามไป"
(คําถามพวกนี้ช่วยให้มองเห็นภาพทั้งหมด)
เขากําลังให้เบาะแสกับพวกเรา
ผมกําลังให้เบาะแสทุกอย่างกับคุณด้วยทุกวิถีทาง
มันเหมือนกับว่า พวกคุณยังไม่ได้รู้ความจริงนะ
นี่ต่างหากสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหลังฉาก
ทรัมป์อยากให้ผู้คนคิดว่าเขามีแผน
เขาจัดฉากให้ผู้คนเชื่อว่า คนคนนี้จะปรากฏตัวออกมา
นี่คือทีมของเขา ผมเดาว่า คิวก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านี้
คุชเนอร์ก็อยู่ในรูปด้วย แต่ดูที่พวกเขาชูนิ้วโป้งสิ
นิ้วโป้งถูกชูขึ้นทั้งหมด พอเรียงกันแล้วได้เป็นรูปตัวคิว
นั่นคือเบาะแสแรกที่เรามี
ช่องยูทูบของผมโตเร็วเหมือนไฟลามทุ่งเลย
เรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ในประวัติศาสตร์ของโลกเรา
และทุกอย่างก็กําลังเกิดขึ้นเพราะอินเทอร์เน็ต
แชร์สตรีมนี้ ทวิตมันออกไป ทําอะไรก็ได้ที่คุณอยากทํา
กระจายข้อมูลนี้ นั่นแหละสิ่งที่คิวแอนอนขอให้เราทํา
(#คิวแอนอน)
คิวคือผู้รักชาติ เรื่องนั้นเรารู้แน่ๆ
หลายๆ เรื่องที่เขา
ให้เบาะแสและพูดถึงบนโฟร์แชน และบนฟอรัมอื่นๆ
ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นเรื่องจริง
มีเหตุการณ์น่าสงสัยในการหาเสียงของทรัมป์ ที่เมืองแทมปาเมื่อคืนนี้
มีตัวอักษรคิวอยู่ทั่วทุกที่
สิ่งที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นทฤษฎีสมคบคิด ที่ไม่มีมูลความจริง
ได้กลายมาเป็นลัทธิสื่อออนไลน์กระแสหลัก
คิวกําลังจะเข้าใกล้ความจริง
เขารู้ความลับมากมายของคนพวกนั้น
เขาก็เลยเป็นภัยคุกคามต่อคนพวกนั้น
ข้อมูลที่เขาให้เรามา มันไม่ธรรมดาเลย
กลุ่มคนที่เชื่อเรื่องนี้มีความหลากหลายมาก แต่ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาก็แค่คนธรรมดา
พวกเขามีงาน มีลูก มีครอบครัว
พวกเขาเป็นกลุ่มคนทํางาน
(ผู้หญิงรัฐโอเรกอนโหวตให้ทรัมป์)
เมื่อคุณคุยกับคนที่สนับสนุนคิวแอนอน
พวกเขาต้องการวิธีแสดงออกสักอย่าง
ว่าพวกเขาเป็นฝ่ายที่ไม่ได้รับความยุติธรรม
คุณมีกลุ่มคนชั้นสูงที่ร่ํารวยขึ้นเรื่อยๆ ด้วยการใช้สื่อกระแสหลัก
มาบอกว่า "ทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น"
"ผมรู้ว่าชีวิตคุณอยู่ยากขึ้น
นั่นคือความจริง เราเป็นตัวแทนความจริง"
สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือผู้คนเริ่มเกลียดความจริง
พวกเขาลงเอยด้วยการทําสิ่งเดียว กับที่ผู้ใช้โฟร์แชนเคยทํา
พวกเขาเริ่มจมอยู่กับอินเทอร์เน็ต จมอยู่กับความเพ้อฝัน
เจ้าคนฉลาดพวกนั้นใช้ความจริงทําร้ายฉัน
งั้นฉันจะสร้างความจริงของตัวเองขึ้นมา
มันไม่จําเป็นต้องเป็นความจริงก็ได้ แค่ต้องรู้สึกว่ามันใช่
แล้ว "ความจริง" ก็ค่อยๆ ฟังดูบ้าขึ้นเรื่อยๆ
ถ้าคุณไม่คุ้นเคยกับทฤษฎีสมคบคิด มันเป็นแบบนี้ครับ
พวกเขาคิดว่าปธน.ทรัมป์ กําลังมีส่วนในการทําสงครามลับๆ
กับกลุ่มใคร่เด็กที่บูชาซาตาน ในพรรคเดโมแครตและฮอลลีวูด
ฮิลลารี คลินตันคือผู้บูชาลูซิเฟอร์ บูชาซาตาน ตระกูลรอธส์ไชลด์ก็ด้วย
พันธมิตรลับๆ ที่เหลือของพวกเขาก็ด้วย
เปิดตามองสิ่งที่กําลังเกิดขึ้นได้แล้ว โอปราห์ วินฟรีย์เหรอ
คุณคิดว่าเราไว้ใจ โอปราห์ วินฟรีย์ได้จริงๆ เหรอ
คนพวกนี้อยากดื่มเลือดคนนะ พวกเขาทําแบบนั้นทําไม
เพราะที่จริงมันคือยาเสพติดชื่ออะดรีโนโครม
มันทําให้พวกเขามีพลัง ทําให้พวกเขาเป็นหนุ่มสาวขึ้น จริงไหม
ไม่ใช่ว่าพวกเขาทําไปอย่างไม่มีเหตุผล
เรื่องโกหกนี้ถูกเอาไปทํามีม ในขณะที่มันแพร่กระจายในวงกว้าง
แล้วผู้คนก็เริ่มเชื่อมัน
แต่โฟร์แชนรู้ว่าสิ่งที่คนพวกนี้กําลังทํา คือใช้ลูกไม้เดิมๆ ที่โฟร์แชนเคยทํา
มาปั่นข้อมูลเท็จที่พวกเขาสร้างขึ้น
ยกตัวอย่างซีพี เป็นโค้ดของหนังโป๊เด็ก
ดังนั้นอะไรก็ตามที่ขึ้นต้นด้วยตัวอักษรซีพี
เช่นชีสพิซซ่า คริสโตเฟอร์ พูล กัปตันพิคาร์ด
พวกนี้เป็นมีมที่เคยเล่นในโฟร์แชนทั้งนั้น
ยกมือขึ้นถ้าคุณเป็นพวกใคร่เด็ก
โอเค ได้เลย
มันเป็นเรื่องไร้สาระตามประสาวัยรุ่นล้วนๆ
ที่เคยถูกเอามาล้อเล่นและถูกลบไปนานแล้ว
แต่ตอนนี้มันบานปลายเป็นเรื่องสยองพิลึกพิลั่น
ที่มีคนมากมายเชื่อจริงๆ
คุณกําลังช่วยโลกอย่างลับๆ
จากลัทธิบูชาซาตานใคร่เด็ก และพวกกินเนื้อคนกลุ่มนี้
นั่นฟังเหมือนสิ่งที่คุณกําลังทําอยู่ลับๆ ไหมคะ
ผมไม่เคยได้ยินเรื่องนี้นะ
แต่ว่านี่ควรเป็นเรื่องไม่ดี หรือควรเป็นเรื่องดีกันล่ะ
นิวยอร์กซิตีจะไม่ยอมให้พวกเขา ทําให้เรื่องใคร่เด็กเป็นเรื่องปกติ
ฮอลลีวูดกําลังพยายามทําให้ เรื่องใคร่เด็กเป็นเรื่องปกติ
คิวแอนอนเริ่มพยายามซึมซับประติมานวิทยา ภาษาที่ใช้ในกลุ่ม
และกลยุทธ์การส่งข้อความ ที่กลุ่มแอนโนนีมัสเคยใช้
ผมรู้สึกว่าที่พวกเขาทําแบบนี้มันหยามกันชัดๆ
ตอนนั้นผมเลิกแฮ็กมาได้สองสามปีแล้ว
ผมพยายามไม่สนใจมันเท่าที่จะทําได้
แต่มันกลายเป็นการเกรียนที่แพร่ไปทั่ว
กลุ่มถักไหมพรมของย่าทวด
จู่ๆ ก็พูดถึงคิวและการช่วยเหลือเด็กๆ
คิวก็เป็นแค่พวกเกรียนกลุ่มหนึ่ง ที่แบบว่า
"ดูพวกโง่นี่สิ พวกมันเชื่อกันจริงๆ ด้วย พวกมันเชื่อเรื่องนี้เป็นตุเป็นตะ
พระเจ้า นี่มันตลกชะมัด ว่าไหมทุกคน"
และวิธีเดียวที่คุณจะทําให้คนอื่นเชื่อได้
คือคุณต้องเป็นไอ้สารเลวที่อยากปั่นให้ ผู้คนเชื่อว่าความคิดของตัวเอง
การตีความความจริงของตัวเองไม่ถูกต้อง
และแบบนั้นมันอันตรายนะ
มันอันตรายต่อทุกคนเลย
(หยุดการค้าเด็ก)
เราทุกคนที่เคยสร้างวัฒนธรรมขึ้นมา เริ่มเห็นงานของเรา
ถูกกลุ่มคนที่เราดูถูกเหยียดหยามเอาไปใช้
และเพราะเราละทิ้งวัฒนธรรมเว็บแชนมาแล้ว ก็เลยไม่มีใครอยู่ตอบโต้คนพวกนั้น
เราทุกคนมีส่วนร่วมในการบ่อนทําลายความจริง
ด้วยมุกตลกโง่ๆ และทฤษฎีสมคบคิดของเรา
(บุคคลแห่งปี)
แต่เราไม่เคยต้องการให้สิ่งต่างๆ กลายเป็นภาพล้อในชีวิตจริง
(โดนัลด์ ทรัมป์)
และเราต้องเข้าใจว่าเราตื่นขึ้นท่ามกลางฝันร้าย
แต่เราต่อสู้กับสิ่งนี้ได้
โชคร้ายที่เมื่อมันบานปลายถึงขั้นนี้
ไม่มีอะไรที่คุณสามารถทําได้
สิ่งเดียวที่คุณทําได้คือพนมมือ และหวังว่าสุดท้ายแล้ว
พวกเขาจะตระหนักได้ว่า "ฉันถูกหลอกซะแล้ว"
ผมเคยมั่นใจว่านี่เป็นเรื่องจริง
แต่ไปๆ มาๆ คิวก็เริ่มให้เบาะแสผิดอย่างสองอย่าง
มีการบอกวันที่ แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ก็อย่างที่ผมบอก เจ้าคิวแอนอนนี่น่ะ
เขาบอกว่าวันที่ 9 มีนาคม นี่วันที่ 20 มีนาคมแล้ว ทุกคน
เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นซ้ําแล้วซ้ําเล่า
เรารู้ว่าพายุกําลังมา อยากให้พูดอะไรล่ะ คนพวกนี้กําลังจะถูกจับ
มีการสตรีมสดครั้งใหญ่ กับอินฟลูเอนเซอร์ทุกคนที่อวยคิว
แต่เหมือนการเสนอขายมากกว่า
ไม่สําคัญหรอกว่าเป็นความจริงไหม
ก็นี่มันสนุกกว่าเกมออฟโธรนส์ เฮาส์ออฟคาร์ดส์ วอล์กกิงเดดซะอีก
มันเป็นเรื่องบันเทิงที่สุดในอินเทอร์เน็ตเลย
หัวข้อที่เขาพูดถึงเป็นเรื่องจริงแน่ๆ ละ ไม่ว่าคิวจะมีตัวตนจริงหรือไม่
หัวข้อที่เขาพูดถึงมีจริงร้อยเปอร์เซ็นต์
ใช่เลย
สุดท้ายแล้ว ผมก็ได้รู้ว่า จริงๆ แล้วมีหลายคนเลยในสตรีมสดนั้น
อยู่เบื้องหลังโพสต์ของคิวแอนอน
พวกเขาเป็นแค่ใครก็ไม่รู้ที่อยู่ในห้องใต้ดิน
ที่ได้รับความชอบธรรม จากการคาดเดาทวิตของทรัมป์
คิวไม่เคยทํานายทวิตของโดนัลด์ ทรัมป์
พวกเกรียนแค่ปรับแต่งการระบุเวลา ให้ดูเหมือนว่าเขาทํานายถูกต้อง
ผู้ติดตามคิวแอนอนเห็นแค่สิ่งที่พวกเขาอยากเห็น
และเชื่อไปตามคําโกหก
ผมคิดว่ามันเป็นการเอาเปรียบคน
ที่ต้องการหาความจริงเกี่ยวกับตัวเอง เกี่ยวกับโลกที่อยู่รอบตัวพวกเขา
มันจึงถึงจุดที่ผมคิดว่า
"โอเค ฉันต้องบอกคนพวกนี้ ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ความจริง"
วันนี้คือวันที่คิวตาย
กลุ่มที่อยู่เบื้องหลังคิวแอนอน เป็นแค่พวกต้มตุ๋นยั่วยุบนเอจต์แชน
พวกเขาใช้ผมเป็นปากเสียงให้คิว
และการมีความหวังลมๆ แล้งๆ ไม่ใช่เรื่องดี และความจริงต้องปรากฏออกมา
คนรับเรื่องนี้ไม่ค่อยได้เท่าไร
มีคนกดปุ่มไม่ชอบเยอะมาก มีคนคอมเมนต์เชิงเกลียดชังเยอะมาก
(ขายตัวให้พวกรักคลินตันแล้วสินะ)
(พายุกําลังมา ไปตายซะ ไอ้หน้าม้า)
มันเหมือนผมกําลังพูดกับกําแพงเลย ผมไม่สามารถพูดอะไรได้เลย
ทันทีที่คุณตระหนักว่ามันเป็นเรื่องหลอกลวง จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น
คุณก็จะคิดว่า
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับคนพวกนี้
เจ้าหน้าที่ในเนวาดากล่าวว่า ชายคนหนึ่งขังตัวเองในรถหุ้มเกราะ
ใกล้กับสันเขื่อนฮูเวอร์บ่ายวันนี้ ได้เรียกร้องให้ปธน.ทรัมป์เปิดเผยรายงาน
ส่วนรายงานเกี่ยวกับอะไรนั้น เขาไม่ได้บอก
ชายผู้ถูกกล่าวหาว่าสังหารหัวหน้ามาเฟีย ฟรานเชสโก "แฟรงกี้บอย" คาลี
ปรากฏตัวในศาลวันนี้
โคเมลโลยกมือของเขาขึ้นในศาล
ฝ่ามือเขาเต็มไปด้วยลายมือยึกยือ รวมถึงการอ้างถึงทฤษฎีสมคบคิด
ตํารวจปาร์กเกอร์กล่าวว่า หญิงคนนี้เชื่อว่าลูกๆ ของเธอถูกจับตัวไป
โดยขบวนการบูชาซาตานใคร่เด็ก ของพรรคเดโมแครต
นี่มันเหลวไหลทั้งเพ นี่อะไรกัน ทุกคน
มีข่าวดักลาสเคาน์ตีถูกจับได้ว่า เป็นขบวนการค้าประเวณีเด็ก
และกําลังพยายามตามล่าคนที่แฉพวกเขา
สิ่งต่างๆ กําลังสั่นคลอน
และการเลือกตั้งปี 2020 ก็ทําให้สิ่งต่างๆ บ้าบอเข้าไปใหญ่
(ปี 2020)
โจเซฟ อาร์ ไบเดน จูเนียร์ได้รับเลือก เป็นประธานาธิบดีคนที่ 46 ของสหรัฐอเมริกา
นี่คือการหลอกลวงครั้งใหญ่ในประเทศเรา
เรากําลังเตรียมตัวฉลอง ชัยชนะในการเลือกตั้งครั้งนี้แล้ว
บอกตรงๆ นะ เราชนะการเลือกตั้งแล้วด้วย
ปธน.ทรัมป์ปรากฏตัวสู่สาธารณะ และอ้างอย่างผิดๆ อีกครั้งว่า
เขาชนะการเลือกตั้งปี 2020
เขายังคงไม่แสดงท่าทีว่าจะยอมแพ้ในเร็วๆ นี้
หยุดปล้นการเลือกตั้ง
เรามาที่นี่เพื่อบอกให้พวกเขารู้ว่า พวกเขาจะมาขโมยสาธารณรัฐไปจากเราไม่ได้
มันเป็นการปฏิเสธความจริงอีกครั้ง
เป็นการปฏิเสธความพ่ายแพ้ของทรัมป์
ด้วยการสร้างเรื่องเพ้อพกขึ้นมา ว่าที่จริงแล้วทรัมป์เป็นฝ่ายชนะ
ถ้าเรามองดูวิธีการฉ้อโกงผู้มีสิทธิเลือกตั้ง
มองที่ผู้คนทิ้งบัตรลงคะแนน
คนพวกนี้กําลังจะแพ้ เพราะพวกเขามันขี้ขลาด
พวกนี้มันก็ไอ้กลุ่มลวนลามเด็กนั่นแหละ
"หยุดปล้นการเลือกตั้ง" ถูกส่งไปทั่วกล่องอินบ็อกซ์
ทั้งในหน้าเฟซบุ๊กและทวิตเตอร์ เหมือนไวรัสที่ควบคุมไม่ได้
มันมีช่วงเวลาที่ผมไม่เห็นสื่อเขียนถึง
ความตึงเครียดอันเหลือเชื่อ
ที่ทําไปสู่เหตุการณ์วันที่ 6 มกราคม
พรุ่งนี้พวกเขาต้องหยุดปล้นการเลือกตั้ง หยุดปล้นการเลือกตั้ง
ทุกคนรู้สึกถึงความตึงเครียดในอากาศ แต่เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
หยุดปล้นการเลือกตั้ง
อะไรก็อาจเกิดขึ้นได้
(วันที่ 6 มกราคม ปี 2021)
(กดติดตาม แอดทรัมป์เทรนอัสบนพาร์เลอร์)
(ทหารม้ามาแล้ว ท่านปธน. บีบแตรกลับถ้าคุณสนับสนุนทรัมป์)
สายการบินเดลต้าเรียกผู้โดยสารสู้เพื่อทรัมป์
สู้เพื่อทรัมป์
(ทุกคนบนเที่ยวบินนี้ไปดีซีเพื่อทรัมป์)
สู้เพื่อทรัมป์
วันสําคัญที่สุดในประวัติศาสตร์การเมือง สมัยใหม่กําลังใกล้เข้ามาแล้ว
อํานาจอยู่ในมือคุณแล้วครับ
หนึ่ง สอง สาม สี่ ยูเอสเอ ยูเอสเอ
มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากอินเทอร์เน็ต
เป็นไงบ้างครับ ทุกคน มาจากไหนกัน บอกที ติดแท็กด้วยนะ ทุกคน
ผมจะพาพวกคุณเดินไป...
ผมจะพาพวกคุณเดินไปดูฝูงชน
มีทั้งเหล่าคนที่รักพระเจ้า คนที่รักทรัมป์
คนที่เป็นนักอนุรักษนิยม คนที่เชื่อในทฤษฎีสมคบคิด
คนที่ถูกหลอกล้วนๆ
ทุกคนมารวมตัวกันและเห็นด้วยในการประท้วงนี้
เพราะพวกเขาเชื่อในเรื่องเพ้อพกเป็นวงกว้างนี้
เราจะบุกรัฐสภา
ต้องแบบนั้นสิ
มันเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง
เราไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
ในประวัติศาสตร์ของเรา ไม่เคยมีอะไรเหมือนกับการบุกรัฐสภาครั้งนี้
แต่ตอนนั้น ผมไม่ได้แปลกใจเลยสักนิด
ผมทํางานเป็นนักข่าว และผมก็อยู่ที่นั่นด้วย
ผมเดินผ่านฝูงชน ขึ้นแคปิตอลฮิลล์ ไปยัง...
ตีนอาคารรัฐสภา และมันก็เต็มไปด้วยแก๊สน้ําตาและควัน
ผมเดินไปรอบๆ และถามผู้คนว่า
"ขอโทษนะครับ ทําไมคุณถึงมาบุกรัฐสภา"
เรารู้สึกว่ามันมีการโกงเกิดขึ้น และมันก็มีหลักฐาน...
- ครับ - และทุกอย่าง
และทุกคนก็มีแผนสมคบคิด ที่อ่านมาจากอินเทอร์เน็ตที่ต่างกันไป
ถ้าคุณไม่รู้ว่าเสาโอเบลิสก์คืออะไร ก็ลองไปค้นข้อมูลดู
หลักๆ แล้วมันคือจู๋ของซาตาน แต่ไปค้นดูนะ
แล้วคุณจะถามตัวเองว่า "ทําไมมันถึงมาอยู่ในวอชิงตันดีซี"
ผู้คนมีทฤษฎีต่างกันไป
- การรีเซตครั้งใหญ่เหรอ - ครับ
นั่นคือตอนที่เราใช้สกุลเงินดิจิทัล และทั้งโลกมีรัฐบาลเดียวกัน
และคนถัดไปก็มีทฤษฎีที่ต่างไปเลย
ผู้ว่าการวูล์ฟในเพนซิลเวเนีย สั่งปิดร้านอาหารของผมน่ะสิ
ไปตายซะ ผู้ว่าการวูล์ฟ
แล้วผมก็จะถามพวกเขาว่า "คุณกําลังอ่านอะไร"
มันมีเว็บที่คุณได้รับข้อมูลเกี่ยวกับทรัมป์ใช่ไหมครับ
ครับ ที่เฟซบุ๊ก แล้วก็เว็บพาร์เลอร์
และมันก็ไม่เคยมีการปฏิวัติแบบนี้มาก่อน
มันให้ความรู้สึกสดใหม่ ให้ความรู้สึกว่านี่คือผลผลิตของอินเทอร์เน็ต
ผลผลิตของโซเชียลมีเดีย
ฉันคือชายสวมหน้ากาก นายอยู่ไหน
โคบรา เลิกกัน เปลี่ยน
ฝ่าไปให้ได้
หยุดขโมยการเลือกตั้ง
พอผู้สนับสนุนทรัมป์พวกนี้บุกรัฐสภา และเข้าไปข้างในได้
พวกเขาไม่ได้เดินข้ามเสากั้น หรือเดินข้ามเชือกกํามะหยี่สีแดงนะ
พวกเขาเดินไปทางตาม
แม้ว่าพวกเขาต้องเดินเรียงเป็นแถวเล็กๆ ก็ตาม
มีหลายคนเลยที่ทําตัวเหมือนนักท่องเที่ยว พวกเขาแค่...
"ว้าว เราทําสําเร็จแฮะ"
พวกเขาหลายคนทําตัวเหมือน กวางที่ทําตาโตหน้าไฟรถ
พวกเขาประหลาดใจที่ทําสําเร็จ มันเหมือนกับว่าพวกเขาล่องลอยอยู่ในฝัน
ผมคิดว่าสิ่งนี้ได้โต้ตอบต่อความหลงผิด ที่อยู่ลึกๆ ในใจของพวกเขา
พวกเขากําลังแสดงบทบาท ตามจินตนาการเพ้อพกในอินเทอร์เน็ต
และมันก็แตกต่างจากความเป็นจริง ของสิ่งที่พวกเขากําลังทําอยู่
พวกเขาถ่ายคลิปตัวเอง ผลักตัวเองกลับสู่อินเทอร์เน็ต
ขณะที่พวกเขาทําสิ่งนี้ มันเป็นวังวนไม่รู้จบ
ขอสายเพโลซีหน่อย กําลังพูดเหรอ เรากําลังมาแล้ว นังเวร
นี่ห้องทํางานของใคร
มีบอกที่ประตูไหม
โอ้ พระเจ้า
เราบางคนที่เริ่มต้นเหตุการณ์เลวร้าย ที่ส่งผลต่อมาเป็นทอดๆ
ได้แต่นั่งดูเรื่องนี้เกิดขึ้น
"ไม่ละ เรื่องเฮงซวยนี่ต้องหยุดเดี๋ยวนี้"
ยูเอสเอ
ต้องแบบนี้สิวะ
คนพวกนี้กล้าทําแบบนี้เพราะอารมณ์ชั่ววูบ
พวกเขาพยายามตามล้างตามเช็ด เหมือนที่พวกเขาเคยทําได้ในอินเทอร์เน็ต
เอฟบีไอใช้เวลาสัปดาห์ที่ผ่านมา พยายามระบุตัวและที่อยู่ของคนที่เกี่ยวข้อง
ในเหตุความรุนแรงและไม่สงบสัปดาห์ก่อน
ตอนนี้มีมากกว่า 70 คน ถูกตั้งข้อหาจากรัฐบาลกลาง
แต่ยังมีอีกหลายคนที่ยังลอยนวล
พวกเขาทําตัวเนียนไปกับชุมชนของเรา และหลีกเลี่ยงข้อหา
เอฟบีไอต้องการให้คุณช่วยตามหาตัวคนพวกนี้
ครั้งแรกที่ผมได้ยินข่าวว่า เคิร์ตอาจกลับมาลงสนามอีกครั้ง
ความคิดแรกของผมคือ... ผมดีใจสุดๆ
หมอนี่เป็นสุดยอดเกรียนมือเก๋า
ที่มีชุดทักษะที่ใช้ก่อปัญหาได้
ผมกับอีกสองสามคนจึงลงมือทํางาน
พาร์เลอร์เป็นเครือข่ายโซเชียล ที่ถูกใช้ในช่วงวันที่ 6 มกราคม
เราสามารถดาวน์โหลดสื่อทั้งหมด ที่ถูกโพสต์ในวันนั้น
และยิ่งกว่านั้น ข้อมูลที่ว่า พวกเขาติดต่อสื่อสารกับใคร
พวกเขาไปไหนหลังจากรู้ข้อเท็จจริง พวกเขามาจากที่ไหน
มีข้อมูลทุกอย่างอยู่ที่นั่น สุกงอมพร้อมเก็บเกี่ยว
เราก็เลยดาวน์โหลดข้อมูลมา และปล่อยมันออกสู่สาธารณะ
กลุ่มแอนโนนีมัสเปิดเผยตัวตนของทุกคน
มันมีความเป็นกวีในการเคลื่อนไหวนี้
นี่แหละสภาพแวดล้อมที่ผมทําได้ดี ผมนี่คิดเลยว่า ต่อไปใครดี
กลุ่มแฮกเกอร์แอนโนนีมัสขโมยข้อมูลจํานวนมาก
จากเว็บไซต์ที่เป็นโฮสต์ของกลุ่มหัวรุนแรง และกลุ่มแบ่งแยกเชื้อชาติ
เอพิคโฮสติง
ฐานลูกค้าของพวกเขา ได้แก่อินโฟวอร์ส
ดิโอธคีเปอร์ เดอะพราวด์บอยส์
เป็นกลุ่มที่ขึ้นชื่อเรื่องสร้างความเกลียดชัง
ข้อมูลลูกค้า หมายเลขบัตรเครดิต ข้อมูลส่วนบุคคลทั้งหมดของพวกเขา
ถูกกลุ่มแอนโนนีมัสปล่อยออกมา
มันเป็นหนึ่งในการแฮ็กครั้งใหญ่ที่สุด ที่ผู้คนเคยเห็นในรอบสิบปี
มีผู้บังคับใช้กฎหมายมีเอี่ยวด้วย และเรากําลังหาว่าข้อมูลถูกปล่อยได้ยังไง
(ร็อบ มอนสเตอร์ ซีอีโอเอพิคโฮสติง)
ผมไม่ได้ปฏิเสธสักหน่อย ไม่เอาน่า พวก
เมื่อคุณชนะติดต่อกันหลายครั้ง
คุณก็จะยินดีในความสําเร็จ
คุณจะรู้สึกติดลม
มันมีด้านที่ชวนให้มัวเมาอยู่
นั่นคือความสนใจที่คุณได้รับจากการแฮ็ก
มันสามารถหลอกให้คุณคิดว่า คุณกําลังต่อสู้เพื่อความดี
แต่ในความจริงแล้ว คุณก็แค่มัวเมา ไปกับความรู้สึกของการมีอํานาจ
เวลาที่คุณอยู่หน้าจอ
คุณอาจตื่นขึ้นมาในวันนึง แล้วพูดว่า "รู้อะไรไหม
วันนี้ฉันจะทําตัวเป็นไอ้หัวขวด"
แล้วคุณก็จะเข้าไปแฮ็ก แล้วก็แฮ็กจนหมดแรง
แล้วดูว่าเกิดอะไรขึ้น
สิ่งที่เคยเกิดขึ้นคือเอฟบีไอมาบุกจับ
สิ่งที่เคยเกิดขึ้นคือเกิดกลุ่มคิวแอนอน
คุณยังเห็นมันได้ในทุกวันนี้
ผมพบรหัสบัญชีทวิตเตอร์ของโดนัลด์ ทรัมป์ด้วย
มันคือมากา2020 ตามด้วยเครื่องหมายอัศเจรีย์
และเขาก็เปลี่ยนตัวอักษรเดียว เป็นมากา2024
นั่นคือรหัสของบัญชีทวิตเตอร์ เรียลโดนัลด์ทรัมป์
ผมมีข้อมูลนี้เลยละ
ผมรู้แค่ว่ามันเป็นรหัสทวิตเตอร์ของเขา
ผมไม่รู้ว่าเขาใช้รหัสนี้ที่อื่นไหม ผมไม่ได้ตามไปเช็ก...
ผมไม่เคยสนับสนุนให้ใครทําอะไรทั้งนั้น
แต่การเปลี่ยนรหัสนิดๆ หน่อยๆ แบบนี้ ใช้ได้กับหลายๆ แพลตฟอร์มเลย
อดีตปธน.ทรัมป์เพิ่งเปิดตัวแอป โซเชียลมีเดียตัวใหม่ชื่อทรูธโซเชียล
เว็บไซต์ดังกล่าวเปิดให้คน เข้าใช้ได้เพียงช่วงสั้นๆ เมื่อคืน
ก่อนจะถูกพวกเกรียนโจมตีในทันที
พวกเขามาโพสต์รูปหมู กําลังอึใส่ถุงอัณฑะของมันเอง
มันตลกมากเลย รูปหมูอึใส่ไข่ตัวเองนี่ ได้ออกรายการเดอะโคลเบิร์ตโชว์ด้วย
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
มีผู้คนนับไม่ถ้วนพยายามควบคุมกลุ่มแอนโนนีมัส
แต่พวกเขาไม่ได้เรียนรู้ จากความผิดพลาดที่เราเคยทําในอดีต
การเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งใดก็ตาม ควรเกิดจากความเข้าใจ
มากกว่าแค่ความโกรธหรือความกลัว
หรือการแสวงหาอํานาจให้ตัวเอง
บอกตามตรง ที่จริงเราไม่ได้ยินข่าวคราว ของกลุ่มแอนโนนีมัสมาสักพักแล้ว
แต่คุณบอกข้อมูลอะไรเราได้บ้างคะ เรื่องการแฮ็กครั้งนี้
เพราะความสนใจที่คุณได้รับ
ผ่านกลยุทธ์เหล่านี้ มันอาจทําให้ผู้คนทําเรื่องเสื่อมทรามได้
ผมจะปล่อยสิ่งที่จะทํา ลงในสื่อกระแสหลักทุกสื่อเลย
ผมไม่ใช่พวกโนเนมนะ
ผมคือผู้ก่อการร้ายทางไซเบอร์ที่มีชื่อเสียง
คุณคิดว่าทําให้ผมกลัวได้งั้นเหรอ
คุณจะทําอะไรไม่ทราบ คุณจะทําอะไรผมไม่ทราบ หา
ราว 11:00 น. ตํารวจสองสามคนก็มาที่บ้านผม
พวกเขาเอาหมายค้นให้ผม
แล้วบอกว่า "เรามาที่นี่เพื่อค้นที่พักของคุณ
เรามาจากแผนกอาชญากรรมทางไซเบอร์ กรมตํารวจออนแทรีโอ"
ผมไม่ได้ถูกตั้งข้อหา ไม่ได้ถูกควบคุมตัว แต่ตอนนี้ผมกําลังถูกสอบสวนเรื่อง...
กิจกรรมออนไลน์ที่น่าสงสัยบางอย่าง
พวกเขากําลังขนคอมพิวเตอร์ของผมออกมา กับอุปกรณ์จัดเก็บฮาร์ดไดรฟ์ต่างๆ ที่พวกเขาเจอ
แล้วพอตอนจบ พวกเขาก็ถามว่า "เขามีหน้ากากกาย ฟอกส์ในนั้นไหม"
"มี" "ใช่เลย เขามีหน้ากากกาย ฟอกส์"
ผมกําลังเจอสถานการณ์ ที่คล้ายกับที่เจเรมี แฮมมอนด์เคยเจอ
และมันก็น่ากลัวสุดๆ ไปเลย
เพราะแฮมมอนด์ติดคุกสิบปีเลยนะ
สิ่งที่ย้อนแย้งเกี่ยวกับโฟร์แชน หรือพื้นที่ดิจิทัลเหล่านี้
ก็คือผู้คนเข้ามาใช้เว็บไซต์พวกนี้ เพื่อให้รู้สึกโดดเดี่ยวน้อยลง
แต่พื้นที่พวกนี้ทําได้เพียงจําลองชุมชน
มันให้ความรู้สึกว่าคุณได้ทําให้ จินตนาการที่โลดโผนที่สุดกลายเป็นจริง
แต่ในความจริงแล้ว
คุณกลับกําลังใช้ชีวิตน้อยลงเรื่อยๆ
คุณรู้สึกว่าตัวเองมีทุกอย่าง ทั้งที่ในความเป็นจริงแล้ว คุณไม่มีอะไรเลย
คุณก็แค่มาโดดเดี่ยวด้วยกัน
นี่คือที่ที่คุณจะได้เดินท่ามกลางผู้คน
ที่จะสบตากับคุณ พวกเขาจะอยากทักทายว่า "สบายดีไหม"
ใช่ ดีเลยเนอะ
ส่วนเรื่องเอฟบีไอนั่น
ผมรอดมาได้อย่างไร้รอยขีดข่วน ไม่มีการตั้งข้อหาหรืออะไรทั้งนั้น
เหล่าคนที่ผมไปพักอยู่ด้วย ตอนที่ผมหนีไปทั่วประเทศ
คือผู้คนที่ผมรู้จักตั้งแต่ยุคปี 90
ที่ผมเคยเจอในห้องแชตอนิเมะ
และผมไม่เคยเจอพวกเขาเลยสักครั้ง จนกระทั่งตอนที่หนีครั้งนั้น
กลุ่มแอนโนนีมัสไม่เคยเป็นองค์กรวิเศษวิโส
ที่สามารถแก้ทุกๆ ปัญหาให้คุณได้
ผู้คนแค่เชื่อว่ามันเป็นแบบนั้น
จะไม่มีวันวิ่งหนีและทอดทิ้งคุณ จะไม่มีวันทําให้คุณต้องร้องไห้
ผมคิดว่าผมเข้าใจแล้วว่า การกระทําบางอย่างของเราในอดีต
ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ มันมีผลกระทบ
ต่อความเป็นจริงของเรื่องต่างๆ ในปัจจุบัน
ตํารวจกล่าวว่าเขาได้โพสต์เอกสาร ที่สนับสนุนทฤษฎีสมคบคิดการเหยียดเชื้อชาติ
เดอะการ์เดียนรายงานว่าโฟร์แชน
ยุยงให้เกิดการโจมตีอย่างน้อยสามครั้ง ที่มีผู้เสียชีวิตหลายราย
รวมถึงเหตุกราดยิงในดีซีเมื่อเดือนที่ผ่านมา
มีเหตุกราดยิงปลอมๆ เกิดขึ้น ที่มีนักแสดงสวมบทผู้บาดเจ็บ...
ชาวยิวอยากมาแทนที่คนขาว เพราะพวกเขาเกลียดเรา
หาข้อมูลและค้นคว้าด้วยตัวเอง
เหล่าผู้นําได้กลายร่างเป็นสัตว์เลื้อยคลาน
พวกเขากินเด็กๆ เหล่านี้มาตลอด
มันไม่ใช่ข้อมูลเท็จอยู่แล้ว เข้าใจไหม
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าถ้าคุณ ใช้เวลาอยู่บนหน้าจอนานๆ
คุณก็สามารถสร้างการหลงผิดเป็นวงกว้างได้
ที่ทําให้ความเป็นจริงแยกออกจากจุดที่คุณอยู่
และคุณสามารถสร้างจินตนาการ ที่ละเมียดละไมในจิตใจของคุณ
เป็นจินตนาการที่ละเอียดอ่อนและซับซ้อน
และเป็นสิ่งที่น่าหลงใหล
ที่คุณสามารถใช้เวลาทั้งวัน หมกมุ่นกับมันไปพร้อมกับคนอื่นๆ
มันสามารถให้ความรู้สึกสมจริงได้เหมือนกับสิ่งอื่น
แต่สิ่งที่เรากําลังทําก็คือการสร้าง จินตนาการที่ซับซ้อนพิสดาร
ขึ้นมาจากความทุกข์ของตัวเราเอง
ปัจจุบันขณะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวเราในฐานะมนุษย์
และเราเพิ่งเริ่มเรียนรู้ถึงผลกระทบ
ของเครื่องมือเหล่านี้ที่เราทุกคนใช้กัน
มนุษย์ไม่ได้ถูกพัฒนามาให้ออนไลน์ตลอดเวลา
นี่เป็นช่วงเวลาที่ใหม่สําหรับมนุษย์
และการค้นหาวิธีการใช้เครื่องมือพวกนี้ให้ถูกต้อง
นั่นคือคําถามของศตวรรษหน้า
(The Antisocial Network: มีมปั่นความวุ่นวาย)
คําบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์