Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
In de gevangenis heb je codes.
Er is een soort ranglijst van misdaden...
...die min of meer acceptabel zijn onder de gevangenen.
En als een misdrijf te ernstig of te afschuwelijk is...
...ben je verdoemd, zoals ze dat zeggen.
Als iemand zo verdoemd is als ik daar was...
...is het aan de zware jongens om diegene te laten vermoorden.
Alle gevangenen wilden mij vermoorden, en de helft van de cipiers ook.
Dat is volgens mij een normale reactie.
Maar ik had geen enkele keer het gevoel dat ik meer gevaar liep...
...dan bij de talloze keren dat ik gevaar liep binnen de sekte.
De intensiteit van gevangenschap kwam niet in de buurt...
...van de intensiteit van slaaf zijn in een sekte.
De zeven sekteleden zitten vast in gevangenissen in Santiago...
...en worden permanent beschermd tegen aanvallen van andere gevangenen.
Waarom praat je niet?
Het was een onvoorstelbare gruweldaad, de ergste waarover we ooit hebben bericht.
Volgens de nationale recherche is dit het eerste mensenoffer ooit in Chili.
Ze wilden het einde van de wereld afwenden.
Het delict is zo vreselijk dat niemand verder wil kijken.
Het was geen crime passionnel.
Hier werd niet iemand vermoord om een auto te stelen.
Dit was een misdaad om de wereld te redden.
Ik praat er doorgaans niet graag over.
Mensen begrijpen namelijk niet hoe erg het werkelijk was.
Als ik je echt alles vertel...
...zul je van streek raken.
SANTIAGO, CHILI
Ik ben Verónica Foxley en ik ben journaliste.
Ik hou me inmiddels 30 jaar bezig met onderzoeksjournalistiek.
En misdaadjournalistiek had altijd al m'n voorkeur.
Ik hou van misdaadverhalen omdat ze veel zeggen over de mensheid.
Met de zwakheden die voorkomen in de hoofden van mensen...
...en de geheimen die je kunt ontrafelen om te begrijpen wat een dader drijft.
En in deze specifieke zaak, waar het om een sekte ging...
...was het vooral het motief dat me vanaf het begin het meest interesseerde.
Het motief was de wereld redden.
Dan denk je: dit is krankzinnig. Dit moet ik onderzoeken.
ERGENS IN HET ZUIDEN VAN CHILI
Ik was nog nooit zo gelukkig geweest als toen ik bij de sekte ging.
VOORMALIG LID VAN DE SEKTE VAN COLLIGUAY
Het was een groep mensen die was ontwaakt...
...om dit hogere doel te dienen.
Om het licht en de liefde te dienen en de hele wereld te zuiveren.
Ze namen me op. Ze accepteerden me zoals ik was.
Ik had nog nooit ergens bij gehoord.
HOOFDKANTOOR CHILEENSE RECHERCHE
Ik weet nog dat de recherchebrigade in december werd benaderd...
...door familieleden van iemand, in dit geval een vrouw.
Ze vertelden dat hun zus zich bij een sekte had aangesloten.
In Chili stelt een specifieke wet inzake sektes...
...dat niemand mag worden gediscrimineerd op basis van religieuze opvattingen.
Hier. - Daarachter.
Het gebrek aan beperkingen maakt het onderzoeken van sektes ingewikkeld.
Blijf zoeken.
Toe maar.
Hé, makker.
Royal. Ga maar kijken.
Dit misdrijf was nieuw voor alle rechercheurs.
We hadden niet de kennis in huis om een sekte te onderzoeken.
Wat ons in staat stelde de sekte van Colliguay te onderzoeken...
...was de ayahuasca die van Peru naar Chili werd gesmokkeld.
En alles veranderde toen we ontdekten dat er een moord was gepleegd.
Tests hebben uitgewezen dat het menselijke botten zijn.
Oké. Het staat dus vast? Dan wachten we op de OvJ.
Een gruwelijke moord.
In april 2013 werd ik gebeld door het OM van Santiago.
Ze vertelden me dat er een grote zaak naar het OM van Quilpué zou komen.
Ik zou meer informatie krijgen van de recherche die de zaak leidde.
De politie van Santiago was eind 2012 met het onderzoek begonnen.
Zij hadden menselijke resten in de regio Colliguay gevonden...
...die strookten met de informatie die wij over die sekte hadden.
De officier van justitie gaf meteen een arrestatiebevel...
...voor de leden van de sekte van Colliguay.
Wat me in deze zaak het meeste heeft geraakt...
...is de menselijke wreedheid.
Heb je spijt? - Heb je spijt dat je bij een sekte zit?
Het was een hele uitdaging...
...want hoe ga je met iets om wat niet eerder is voorgekomen?
Ik had specifiek als taak om de jongens te verhoren.
En dat was echt heel ingewikkeld.
DE GETUIGENISSEN VAN DE PERSONEN DIE BIJ HET PROCES BETROKKEN WAREN
ZIJN GERECONSTRUEERD MET BEHULP VAN OFFICIËLE DOCUMENTEN UIT DE ZAAK
SOMMIGE VERKLARINGEN ZIJN VEREENVOUDIGD
David Pastén Rojas.
VOORMALIG SEKTELID
Deze mensen waren jarenlang het slachtoffer geweest...
...van de macht die Antares over hen had uitgeoefend.
Carolina Vargas San Martín, 15...
En die onderwerping veranderde in bedreiging.
Pablo Undurraga Atria.
Die creëerde de angst die hen bij elkaar hield.
Josefina Isabel López Núñez.
Natalia Guerra Jequier.
VOORMALIG SEKTELID
María del Pilar Álvarez Fuenzalida.
Dat gold vooral voor Pablo Undurraga, de tweede man van deze sekte.
Karla Franchy Arana.
Hij was het bangst van allemaal.
Ik was altijd erg op mezelf geweest.
En opeens had ik een familie. Zomaar ineens.
Met mensen die van me hielden en me erbij wilden hebben.
Pablo was een gelukkig kind. Hij was erg verbonden met de natuur.
Hij was gelukkig tot hij naar school ging...
PABLO'S VADER
...in groep drie of vier.
Pablo had een fatale combinatie op de basisschool.
Hij was klein, had een bril en beugel en hield niet van voetbal.
Laten we wel wezen, hij was een ideaal slachtoffer om te pesten.
Ik tekende de hele dag door, vond leren leuk en haalde hoge cijfers.
Ik was een makkelijk doelwit.
Ik vond het oneerlijk. Ik snapte niet waarom ze mij pestten.
Ik wist toen niet wat ik nu weet.
Ik was erg boos en gefrustreerd. Ik kon niet omgaan met al die emoties.
Tegen de tijd dat ik 18 was, was ik zwaar depressief.
Tegen het einde van de middelbare school probeerde ik er niet langer bij te horen...
...en ging ik elders op zoek naar vrienden.
Toen ik eindelijk klaar was met school, ging ik naar de universiteit.
Ik ontdekte de muziek en werd zanger in een band.
Ik merkte dat muziek me goed deed en raakte eraan verslingerd.
Langzaamaan kreeg ik meer normale sociale contacten.
Ik begon te daten en kreeg echte vrienden.
Uiteindelijk ontmoette ik de moeder van m'n oudste zoon...
...die nu 16 jaar oud is.
Ik was 23 toen ik hoorde dat ik vader zou worden...
...en 24 toen ik vader werd.
Mensen denken dat je op je 24e volwassen bent.
Volgens m'n ID-kaart was ik dat ook, maar emotioneel gezien niet.
Ik keek naar mezelf en besefte dat ik een puinhoop was.
Ik moest de boel op de rit krijgen. Ik wilde goed zijn voor m'n zoon...
...en ik wilde dat de wereld goed voor hem zou zijn.
Het is een kleine stap voor een man...
Klimaatverandering, ontbossing, de versnelde bevolkingsgroei...
Booreiland Deepwater Horizon is ontploft.
Er zijn 214 mensen gearresteerd...
We moeten alles op alles zetten om terrorisme te stoppen.
De troepen staan paraat.
Het Amerikaanse leger heeft aanvallen uitgevoerd.
Is dat het World Trade Center?
Er zou een vliegtuig zijn gecrasht.
Ik begon alles te geloven wat me werd voorgeschoteld.
Ik deed reiki, ik ging naar temazcals, ik begon over boeddhisme te lezen.
Ik greep alles aan wat niet katholiek was.
Op een dag zei m'n reikimeester:
'Ik heb de perfecte workshop voor je, behoorlijk dicht bij waar je woont.'
Ik ging erheen zonder te weten wat het was, en ontmoette er Antares.
Voordat hij Antares de la Luz was...
...heette hij Ramón Castillo Gaete.
Een jongen uit een arbeidersgezin uit Peñalolén die voetbalde...
...vrienden in de buurt had en op een fiets reed.
Hij gaf bijles aan kinderen in Lo Hermida, hij was politiek en sociaal betrokken.
Daarnaast studeerde hij muziek. Hij hield van muziek uit de Andes.
Hij zat in een band die Amaru heette. En hij was een behoorlijk muzikant.
Hij speelde uitmuntend klarinet, saxofoon en charango.
Ik bewonderde die Ramón in Antares.
Hij kon inspelen op de behoeften van anderen en ze helpen.
Ramón Castillo Gaete voelde al op jonge leeftijd pijn in z'n lichaam.
Hij kon zich er niet door bewegen en had er veel onder te lijden.
Hij sliep er ook slecht van.
Volgens hem was de pijn zo erg dat hij nog liever dood was.
Hij wilde ayahuasca gaan nemen.
Dat had hij twee jaar eerder namelijk ook gedaan, en toen had het geholpen.
Hij had twee à drie uur helemaal geen pijn gevoeld.
En voor hem was dat iets ongelooflijks.
Ramón Castillo kwam op een dag naar m'n huis, zoals zoveel mensen.
Ik hield daar destijds wekelijkse ceremonies.
Hij was naar m'n huis gekomen en wilde medicijnen, zoals zovelen.
We hielden een ceremonie.
Ramón zat hier, de ceremonieleider daar.
Ik sloot m'n ogen.
En vanaf de plek waar Ramón zat...
...begon ik veel licht te voelen.
Er zijn duizenden planten in de jungle.
Elke plant bevat medicijnen. Elke plant bevat een ziel.
Ayahuasca is een synthese van die hele wereld.
Het bevat een beetje van alle planten die daar zijn.
Ze zijn in zekere zin verwerkt in twee planten:
Chacruna en ayahuasca.
Bereid ze op een bepaalde manier en ze verschaffen je wijsheid.
Het heeft vele doeleinden, maar de belangrijkste zijn genezing...
...en bewustwording.
Nadat hij het medicijn een paar keer had genomen...
...zei hij dat hij liever niet wilde dat we hem Ramón noemden.
Hij wilde liever Antares worden genoemd.
Luister, ayahuasca kan je op allerlei manieren helpen.
Ook op een directe manier, via je zelfbewustzijn.
Ramón Castillo noemde zichzelf Antares de la Luz...
...naar de helderste ster van het sterrenbeeld Schorpioen.
Met z'n toenmalige partner en een vriend, in zekere zin z'n allereerste volgers...
...ging hij naar een bijeenkomst genaamd Regenboog.
Daar ontmoette hij mensen die hetzelfde traject volgden.
Ik stond heel erg open. Ik was enorm ontvankelijk.
Te midden van alles wat ik ervoer, zag ik drie wezens.
Een ervan was Ramón, met z'n lange baard...
...zittend op een rots in het midden van de rivier.
Ze zeiden: 'Kom met ons mediteren. Dan zul je eens wat ervaren.'
Hij liet me de meditatie zien en ik dacht: mijn hemel, wat is dit voor gevoel?
Het was z'n tweede bezoek aan de Regenbooggemeenschap.
Hij kwam met twee anderen.
EX-VOLGELING
Hij begon een groep te vormen die samen met hem mediteerde.
Ik kan me nog herinneren dat er een grote rivier was.
Op een dag liep ik langs die rivier en zag ik ze allemaal mediteren.
Ik liep naar ze toe.
En dat was het moment waarop we ons allemaal verbonden voelden.
Ik voelde iets binnenin me dat niet viel te begrijpen.
Antares de la Luz was als een magneet.
Z'n aantrekkingskracht had verschillende oorzaken.
Allereerst was daar z'n uiterlijk. Hij was behoorlijk lang.
Hij had een imposante lichaamsbouw.
Hij had een indrukwekkend voorkomen. Hij was heel anders dan de rest.
Hij had de stem van een meester, de houding van een meester...
...de baard van een meester en het kale hoofd van een meester.
Het vertrouwen dat hij had in de filosofie die hij naleefde...
...gaf jou ook dat vertrouwen.
Ik was verliefd op hem.
Ik was niet bij hem omdat hij dat vroeg, maar omdat ik zoveel liefde voelde.
Antares had andere mensen bij zich die ook krachten hadden...
...en die al verder gevorderd waren. Meerderen, in zekere zin.
Mijn reikimeester was er, en ook een andere reikimeester.
Het waren allemaal mensen die ik als zwaargewichten zou bestempelen.
En ze hadden allemaal veel ontzag voor Antares.
Hij was de belichaming van wat ik me voorstelde bij een meester.
Hij had veel kennis in huis.
Hij had veel bestudeerd en in z'n hoofd opgeslagen.
Daar maakte hij een pastiche van, een soort spirituele collage.
Hij sprak veel over Carlos Castaneda...
...de Maya-voorspellingen...
EX-VOLGELING
...en de godheid Viracocha.
Welke vraag je ook maar stelde als je een bijeenkomst bijwoonde...
...hij werd altijd beantwoord door een erg aantrekkelijk persoon.
En het antwoord was altijd een bepaald citaat.
Het bevatte altijd speciale inhoud en was een bron van informatie.
Carlos Castaneda.
De lessen van Don Juan.
Dat was een icoon uit de hippietijd...
...in de Verenigde Staten.
In de jaren 60 bestudeerde Carlos Castaneda...
...de eeuwenoude rituelen van Native Americans.
Hij choqueerde de moderne antropologie en werd zelfverklaard sjamaan.
Carlos Castaneda was een goeroe van de Amerikaanse tegencultuur.
Hij was een inspiratiebron voor filmmakers, schrijvers en muzikanten.
Hij had in die tijd veel invloed.
De totaliteit van het universum is slechts waarneming.
Hoe we de dingen waarnemen.
Er zijn geen feiten, alleen interpretaties.
STEM VAN CARLOS CASTANEDA
Ramón...
...net als ieder ander mens...
...bleef maar lezen en lezen.
En hij zei dat het zijn doel in het leven was...
...om mensen te helpen.
JANUARI 2009
Vijf minuten na het begin van de workshop was ik al om.
Dit waren de handvatten die ik zocht.
Het was een ontwaken van je innerlijke zelf.
De workshop betrof de activering van je chakra's en je innerlijke wezen.
Hij liet je in de lotushouding zitten...
...en gaf je een geleide meditatie.
We moesten ons inbeelden dat we een trap afliepen en bij een deur kwamen.
Stel je...
...een trap naar beneden voor.
We komen bij een deur.
Ik zet links van jullie een doosje neer.
'Daarin zit een gouden sleutel. Pak die sleutel.
Gebruik hem om bij de deur onder aan de trap te komen.'
Doe de deur open.
Ga naar binnen.
'Je bent nu in de ruimte waar je innerlijke wezen woont.'
Probeer je innerlijke wezen te omhelzen.
Het voelde alsof ik een lichaam omhelsde...
...en ik werd overspoeld door een gevoel van bevrijding.
Hij insinueerde altijd...
...dat werken met je innerlijke wezen het antwoord was op alle vragen.
Of je antwoorden kreeg, hing af van hoe gedisciplineerd je was...
...en in hoeverre je echt bereid was om de waarheid te vinden.
Ik had het gevoel dat ik me aan de rand van ware kennis bevond.
Fundamentele, diepe waarheden. Antwoorden op het bestaan.
Ik dacht: dit verklaart mogelijk waarom ik al zo lang depressief ben.
Ik begon me beter te voelen.
Pablo Undurraga en ik hadden een jaar verkering gehad.
VOORMALIG SEKTELID
Die relatie was erg onstuimig geweest. Ik vond het vreselijk dat hij blowde.
Het ging uit, waarna we drie maanden uit elkaar waren.
Toen ik weer met Pablo omging, vertelde hij me...
...dat hij naar een bijeenkomst over zelfgenezing was geweest.
Dat had echt geholpen, hij voelde geen stress meer.
PABLO'S APPARTEMENT
Pablo was een soort magneet, hij was een verbindende factor...
...die ervoor zorgde dat vrienden en dierbaren zich bij de sekte aansloten.
Hij nodigde David Pastén uit om bij hem in te trekken...
...in z'n appartement aan de Calle de los Militares.
Ik zag z'n gedrag ingrijpend veranderen.
VOORMALIG SEKTELID
Ik bedoel, ik zag uit eerste hand hoezeer hij Antares bewonderde.
David Pastén stelde hem voor aan zijn vriendin Pilar.
Pablo werd omringd door een groep mensen die allemaal vrienden van hem waren.
M'n leven ging erop vooruit.
Ik wilde dat m'n beste vriend en m'n vriendin hier ook van profiteerden.
Iedereen moest dit ontdekken, want het werkte echt.
Pablo maakte een ontwakingsproces door en werd een van de trouwste soldaten.
De ontwaking was een keerpunt.
Dat was het moment waarop iemand zich definitief bij de groep voegde.
De ontwaking is het moment waarop je ontdekt dat Antares...
...de incarnatie van God is, dat z'n innerlijke wezen God is.
JUNI 2009
Op een dag riep hij ons bij zich.
Er waren toen zo'n tien mensen bij de meditatiesessies.
Hij had nieuws voor ons. Hij wilde ons iets laten zien.
Ik weet nog dat we ayahuasca namen. Een klein beetje maar.
Daarna mediteerden we.
Aan het begin zei Antares: 'Ga maar achterin zitten.
Accepteer gewoon de energie die ik naar je toe zal leiden...
...en dan zal je innerlijke wezen je vandaag z'n naam vertellen.'
Ik ging naar m'n innerlijke wezen. De rest was ook bezig, Antares liep rond.
Ik had m'n ogen dicht, en Antares zei:
'Vraag hem nu wie ik ben.'
Ik weet nog dat ik een enorme gestalte zag...
...die de ruimte vulde met een bepaalde energie.
Op dat moment vroeg hij: 'Weten jullie wie ik ben?'
En iedereen leek antwoord te willen geven, maar niemand wilde het hardop zeggen.
Er barstte iets open in m'n hoofd.
Vervolgens begon ik allerlei opeenvolgende visioenen te zien.
Ze waren allemaal erg intens.
Het waren korte flitsen van bepaalde momenten.
Ik zag verschillende kleding, tijdperken en taferelen.
Ik zag veel zelfmoorden.
Ik kreeg vaak het gevoel alsof m'n nek of armen braken.
Er was veel angst, verdriet en pijn. Er was ook veel schaamte.
En helemaal aan het einde van die stortvloed aan beelden...
...zag ik een soort bijbels tafereel.
Er was een menigte.
In het midden stond iemand met de rug naar me toe.
En die persoon straalde.
De persoon draaide zich om en had het gezicht van Antares.
Z'n hele voorkomen sloot exact aan bij het beeld dat ik van Jezus had.
Na afloop van de workshop vroeg Antares wat m'n innerlijke wezen me had verteld.
Ik zei dat ik het even moest verwerken en het hem later zou vertellen.
Ik gaf Antares een lift terug naar het huis waar hij verbleef.
Ik zweeg de hele rit.
Eenmaal bij de voordeur zei hij: 'Nu.' Ik vroeg: 'Antares, ben jij Jezus?'
Z'n hele gezichtsuitdrukking veranderde.
Hij werd heel ernstig en zei: 'Ga zitten en vertel me wat je zag.'
Ik vertelde hem alles.
'Ja, de waarheid is dat ik Jezus ben.
Maar ik ben Jezus...
...in de zin dat Jezus een incarnatie van God was.
Dat houdt in dat ik God ben.'
'Twijfel je eraan dat ik God ben?'
'Nee, ik heb gezien dat je God bent. Dus ik weet kennelijk dat het zo is.'
Ik barstte in tranen uit.
Antares zei: 'Wees gerust, Pablo.
Wat je eerder hebt ervaren, is jouw ontwaking.
Je bent je bewust geworden van de waarheid achter dit alles.
Ik ben vele malen geïncarneerd.
Sommige van die incarnaties dienden om te onderwijzen.
Als Jezus kwam ik onderwijzen.
Als Boeddha en Krishna kwam ik onderwijzen.
Ditmaal ben ik niet gekomen om te onderwijzen.
Ik ben deze keer gekomen om de duisternis te verslaan.'
In aanloop naar het jaar 2012 begon het verhaal de ronde te doen...
...via sociale media, via Google, via onofficiële kanalen, zeg maar...
...dat het einde van de wereld naderde.
We hebben mogelijk nog maar drie jaar te gaan op aarde...
...want op 21 december 2012...
Volgens de oude Mayakalender is 21 december 2012...
...de dag dat de wereld vergaat.
December 2012, de dag zonder dageraad.
Een asteroïde die botst met de aarde.
Dat zou de grote ramp kunnen zijn die wordt voorspeld in Openbaringen.
Zal de wereld eindigen zoals de oude volken voorspelden?
Hij begon de context te onthullen.
Dat was de werkelijke context, waarin het mijn roeping was te helpen.
Er was een strijd tussen licht en duisternis, die z'n einde naderde.
En dat einde was op 21 december 2012.
Stel je voor dat je zelfbeeld zwaar is beschadigd...
...en er opeens een goeroe opduikt die zegt dat jij de wereld gaat redden.
Ik koos ervoor hem te geloven.
Ik meende het te hebben gezien en besloot ernaar te handelen.
Zij dachten waarschijnlijk ook dat ze het hadden gezien.
Het duurde bij de een wat langer dan bij de ander...
...voordat ze besloten dat ze hem moesten volgen.
Na m'n ontwaking zei Antares tegen me:
'Pablo, je hoort nu bij 's werelds meest exclusieve club.
Bereid je voor, want deze club draait niet om plezier maken, maar om hard werken.'
Z'n toon veranderde.
Waar hij eerst nog een ingetogen, aandachtige en bedaarde meester was...
...werd hij nu heel fel.
'Allereerst moet je weten dat ik hier niet om gunsten vraag.
Ik geef bevelen.'
Het was God die tegen me sprak, dus zei ik: 'Prima, geef me bevelen.'
De eerste twee maanden kreeg ik veel bevelen, maar wel kleine bevelen.
Het was altijd op het randje van wat iemand kan opofferen.
Zo zei hij bijvoorbeeld: 'Ik wil dat je al je foto's verwijdert.'
Foto's van, zeg...
...de geboorte van m'n zoon en van z'n kindertijd.
Gewoon, mijn foto's.
M'n zoon had een kleine kamer in mijn appartement.
Hij woonde de helft van de tijd bij mij. Antares zei: 'Pablo, ik trek bij jou in.'
'Meester Antares, ik begrijp uiteraard dat u ook ergens moet wonen...
...maar ik heb een verantwoordelijkheid tegenover m'n zoon.
En ik denk dat ik deze zoon met een reden heb. Ik geloof dat...'
'Weet je wel tegen wie je het hebt?
Dit is geen onbenullig verzoekje.
Dit is een bevel. Ik vertel je bij deze dat ik in die kamer ga wonen.
Vergeet niet dat je met God praat. Ken je plaats.'
Er was tot dan toe geen fysiek geweld geweest.
Maar er was veel woede van zijn kant.
Hij putte ons vaak uit, bij wijze van uitdaging.
Het was altijd alsof Ramón me niet strafte, maar uitdaagde.
Dan zei hij: 'Je bent niet gefocust. Je mediteert niet.'
In essentie wilde Antares dat ze niet aan hem twijfelden...
...en zijn instructies opvolgden met de vereiste discipline.
Ze moesten al hun materiële bezittingen en alles wat hen dierbaar was afstaan...
...en hun emoties onderdrukken.
Antares was onze leider, onze mentor en onze spirituele gids.
Hij zag ons als krijgers...
...die streden tegen ons 'zelf' om onze ego's te onderdrukken.
Daarom moesten we hem gehoorzamen, zelfs als we dat niet wilden.
Er was een heel reglement voor het samenwonen met hem.
Je mocht hem niet aanraken of rechtstreeks aanspreken.
We moesten alle boeken van Carlos Castaneda lezen...
...en bepaalde delen van de Bijbel.
We moesten 'slapende' mensen mijden.
We moesten zoveel mogelijk materiële bezittingen wegdoen.
We moesten ons hoofd kaalscheren, omdat haar negatieve energie verzamelt.
We mochten alleen kleurrijke en geen zwarte kleding dragen.
Het was verboden om te fluiten.
Ik mocht ook nooit meer zingen. Als ik muziek maakte, was het:
'Wat? Ben je nou aan het opnemen? Je moet me helpen de wereld te redden.'
Hij bouwde een krijgsmacht op.
En elke krijger moest alsmaar feillozer en meedogenlozer zijn.
Volgens Castaneda's boeken waren krijgers...
...extreem krachtige wezens.
Ze waren krachtig omdat ze geen ego hadden...
...en nergens aan gehecht waren.
Ze beschikten niet over nutteloze aardse emoties...
...en ondermijnden zichzelf niet op grond van een moraal...
...die de maatschappij had bedacht.
Zodra er was besloten dat we iets zouden doen...
...twijfelden we niet langer of het gedaan moest worden.
Hij was een beest.
Er zijn drie soorten wezens: zuivere, onzuivere en duistere.
De zuivere wezens zijn altijd in het licht geweest.
De onzuivere wezens hebben de universele wetten overtreden...
...die God voorschreef tijdens de Schepping.
En de duistere wezens zijn gecreëerd door Lucifer, de duivel...
...om te dienen in een astrale oorlog.
De moeder van een van de meiden had volgens hem een duister innerlijk.
In haar ogen zag ik andere, metaalachtige ogen.
Ik praatte met die vrouw...
...en sloeg tegelijkertijd m'n vleugels om me heen, binnen in mezelf...
...om aanvallen af te weren.
En ik zag slangen van zwarte energie uit haar komen.
Ik trok ze eruit en joeg ze weg. Toen voelde ik iets aan me plakken.
Terwijl we kletsten, deed ik...
Het was dus een staat van absolute, constante oorlog,
Op een dag zag Antares de kat van Pablo nadat hij ayahuasca had genomen...
...en zei hij dat ze vervloekt was.
We woonden in het appartement en m'n kat werd zwanger.
Antares werd heel driftig en zei: 'Dacht je soms dat dit een spelletje is?
Wat voor innerlijke wezens zullen die kittens meebrengen?
Dit kan net zo makkelijk een aanval van Lucifer zijn.
Het innerlijk van de kater die Ruja heeft bezwangerd...
...zou zomaar Lucifer kunnen zijn.
Straks laat hij de vijf hoofdwezens van het duister me hier in huis aanvallen.
We moeten dus kijken wat dit voor kittens zijn, Pablo.'
Hij stopte m'n kat in een plastic bak, en op het moment hij dat deed...
...zag ik dat ze een soort wolk van zwarte energie uitstraalde.
Ik dacht: dit is echt. Ze kromp ineen en haar haren gingen overeind staan.
Ze werd heel erg nijdig.
We reden naar het San Carlos-kanaal. Hij stapte uit de auto...
...liep naar een brug en wierp de bak met m'n kat in het water.
Dat was de eerste keer dat we een duister wezen moesten doden.
In maart 2010 besloten we ergens anders te gaan wonen...
...en verhuisden we naar Olmué.
OLMUÉ, CHILI
We vertrokken uit de stad waar mijn familie woonde...
...en gingen er ver vandaan wonen.
De verklaring die Antares ons voor de verhuizing gaf...
...was dat huizen krachten hebben.
Het huis dat we huurden in Olmué zou krachtiger zijn dan ons oude appartement.
Toen kreeg ik te horen dat ze in Olmué een genezingscentrum wilden opzetten.
Ze wilden zelfs geld van me lenen om een heel jaar huur vooruit te betalen.
Dat zou goedkoper zijn.
Een van de onderdelen van het pad van de krijger...
...was de kunst van het stalken, strategisch liegen voor een hoger doel.
Ze kwamen met een businessplan dat briljant was uitgedacht.
Het was een afleidingsmanoeuvre.
In lijn met het verplicht lezen van Castaneda's werk...
...moesten we de kunst van het stalken leren.
Iedereen die 'sliep', was een doelwit.
Net als Neo in The Matrix...
...konden we 'slapenden' niet de waarheid vertellen.
Ze zouden het immers nooit begrijpen.
Het beste wat we konden doen om ze te laten ontwaken...
...was ze bedotten voor hun eigen bestwil.
En ze betaalden stipt, want dat hoorde bij het plan.
Toen we in dat huis gingen wonen, zagen we onszelf als een gemeenschap.
We staken onze tijd in de oprichting van ons productiehuis Calypso...
...een audiovisuele firma.
We verkochten sushi en hielden bijeenkomsten over zelfgenezing.
We waren uiteindelijk met zes à zeven man, en we hadden met z'n allen als taak...
...om Antares te voorzien in al zijn behoeften.
Antares was geen harde werker. Integendeel.
Ze moesten voor hem zorgen. Pablo ging vaak met hem wandelen.
Hij wilde om de haverklap een massage.
Hij heeft nooit een vloer geveegd of een bezem gepakt. Hij werkte nooit.
Hij had als taak de mensheid te redden.
En hij had als taak de duisternis aan te pakken.
Hij had als taak de pijn te verdragen van het meetorsen van die duisternis.
Hij had als taak te overleven.
Hij had als taak niet te sterven.
Hun geloof in het verhaal was zo sterk dat ze alles geloofden.
Zes, zeven, acht maanden lang...
...geloofde ik dat ik alles moest doen wat Antares me opdroeg.
Het was alsof ik geen vrije wil meer had.
Alsof ik niet hoefde na te denken, omdat een ander zei wat ik moest doen.
En dan vraag je je af: wat heb ik aan m'n hersenen?
Wat heb ik aan m'n hart? Wat heb ik aan m'n vrije wil?
Hoezo ben ik vrij, als God me alles vertelt wat ik moet doen?
FEBRUARI 2011
Pablo belde me en zei:
'Hij moet jullie tijdens een ceremonie drie keer op een chakra slaan.
Dat zal heel erg helend voor jullie werken.'
Eerst schoren we onze hoofden kaal. Toen moesten we ons uitkleden.
Dus kleedden we ons uit.
En toen gaven ze ons...
...drie slagen op de eerste chakra, hier.
Drie slagen met een stok. Dat deed uiteraard pijn.
Ik voelde me eerder schuldig dan bang.
Ik vond namelijk dat ik nooit genoeg deed om Ramón te helpen.
Het werkte averechts.
In plaats van weer te worden zoals hij daarvoor was geweest...
...raakte zijn beeld van de realiteit nog verder verwrongen.
Ik vond het krankzinnig dat mensen hem in die toestand geloofden.
OKTOBER 2011
Op een dag zei hij dat ik m'n zoon nooit meer mocht zien.
'Geen zoon meer in je leven.
Het spijt me. Ik weet dat je veel van hem houdt...
...maar we zijn nog maar een jaar van 2012 verwijderd.
En jouw roeping...
...als dienaar van deze cruciale missie...
...vereist je onverdeelde aandacht.
Je zoon vergt te veel energie van je. Het spijt me, ik weet dat het pijn doet.
Maar...
...je moet een manier bedenken...
...om de moeder van je zoon een excuus te geven.
Het moet permanent worden. Je moet je zoon uit je leven bannen.
Hij mag hier niet meer komen.'
Hij was een lieve knul.
Pablo kwam vaak langs. Hij zag hem elke twee weken.
Hij nam hem mee naar Olmué.
Als ik had geweten wat daar gaande was...
...had ik daarvan gegruweld, maar ik wist het niet.
Er zijn geen woorden om dat verdriet te beschrijven.
Ik denk dat iedereen met kinderen...
...zich dat wel kan voorstellen.
Ik was er kapot van. Helemaal kapot.
Ik had altijd al vader willen zijn.
Ondanks dat ik een idioot was die veel problemen had...
...vond ik het vaderschap belangrijk.
Ik was in een constante staat van religieuze extase...
...en absolute pijn.
Maar het was de pijn van een martelaar.
'Verdomme, ik ben alles kwijt en alles doet pijn...
...maar denk aan de voordelen op de lange termijn.'
Dus op een vreemde manier was ik op die momenten gelukkiger dan ooit.
Dan kon ik huilen van geluk.
MANTAGUA, CHILI
Antares besloot weer te verhuizen. Ditmaal huurden ze een huis in Mantagua.
Ze hielden er genezingsbijeenkomsten, waar veel mensen op afkwamen.
Maar slechts enkelen van hen, uitgekozen door Antares...
...mochten nauw contact hebben met de groep.
Zij waren de enigen die het huis in en uit mochten.
Er waren momenten van geluk waarbij ze in pure extase waren.
Er speelden zich ook liefdesverhalen af.
Pablo had iets met Natalia, David had iets met Pilar.
Er was dus een trend van liefdesrelaties op die plek.
Het was een soort avontuur...
...een spirituele reis die ook als stel begon.
Maar Antares begon zelfs de leiding over die relaties te nemen.
In die periode beëindigde ik m'n relatie met Pablo...
...omdat Pablo van Antares Carolina therapie moest geven.
En hij was verliefd op haar geworden.
Antares beval hem met haar te gaan, omdat zij z'n zielsverwant was.
Wat de relaties betreft...
Antares begon en verbrak relaties naar eigen goeddunken...
...of om een einde te maken aan iets wat z'n dienaren afleidde.
Een van de activiteiten binnen de gemeenschap...
...stond bekend als 'nemen'. Antares nam dan ayahuasca.
Antares nam ayahuasca en werd door z'n innerlijke wezen opgedragen...
...om van Natalia zijn vrouw te maken.
Ramón zei dat ik zijn vrouw moest zijn.
Dat hield in dat we een relatie moesten hebben.
Dit was hem getoond door z'n innerlijke wezen.
Hij zei dat het onvermijdelijk was, want hij was God.
Ik moest drie nachten op rij ayahuasca nemen.
De eerste twee nachten zei ik dat ik niets met hem wilde.
Op de derde nacht zei Antares dat als ik het bevel niet opvolgde...
...z'n innerlijke wezen mij op de dag des oordeels levend zou verbranden.
DECEMBER 2011
Plotseling begon het...
OOM VAN RAMÓN CASTILLO GAETE
...allemaal uit de hand te lopen.
Dat gebeurde...
...toen Natalia Guerra zwanger werd. Toen begon het uit de hand te lopen.
Op dit punt vormt zich een kronkelende wending...
...in het verhaal.
Antares zei dat hij geen kinderen kon krijgen.
Dat was namelijk niet zijn missie in deze incarnatie.
Zijn missie was om de wereld te redden.
Natalia werd zwanger.
Dus wij zeiden: 'Wat is dit nu? Je kon toch geen kinderen krijgen?'
Antares zei: 'Ik begrijp het ook niet. Ik moet ayahuasca nemen.
Ik weet namelijk al heel lang dat dit niet zou moeten gebeuren.
Dus zolang ik niet weet of deze baby duister of licht is...
...kan ik niet samenwonen met een zwangere Natalia.
Als het innerlijke wezen duister is...
...en mij 's nachts aanvalt, is alles voorbij.
Natalia moet een eigen woning hebben, zodat ze elders zwanger kan zijn.'
Natalia maakte een zwangerschap door, eentje die ze niet had gewild.
Daarnaast...
...moest ze constant liegen tegen haar familie.
JUNI 2012
LOS ANDES, CHILI
Hij wilde dat ik een verhaal verzon om m'n ouders te vertellen...
...want niemand mocht weten dat ik zwanger was.
Het verhaal was dat ik op reis ging door Zuid-Amerika.
Nadat hij ayahuasca had genomen, zei Antares dat hij had ontdekt...
...dat het innerlijke wezen van het kind Lucifer was.
Hij zei dat het als mens Lucifer op ieder moment leven kon geven.
Dat zou de ontknoping zijn van de redding van de wereld.
Want als het Lucifer leven gaf...
...zou hij hem moeten doden.
SANTIAGO, CHILI
Er is altijd dat ene, magische moment...
...waarop je die ene persoon vindt die jou het grote geheel kan laten zien.
En in deze specifieke zaak was dat een anonieme vrouw.
Zij was de beschermde getuige.
Ze diende een aanklacht in toen de sekte nog actief was.
HUIS IN LOS ANDES, 2012
Ze kon het niet meer aan.
Het was haar te stressvol en te gevaarlijk. Dus vertrok ze.
Maar ze vertrok in de wetenschap dat Natalia in verwachting was...
...en dat Antares in het verleden puppy's had gedood.
Ze wist hoe intens en krankzinnig het was.
Ze ging naar een politiebureau om haar verhaal te doen.
Ze wilde de politie waarschuwen dat er iets ergs zou kunnen gebeuren.
De zussen van María del Pilar kwamen naar het kantoor van de recherche.
De beschermde getuige was bij hen. Zij vertelde ons toen alles over de sekte.
We kregen duidelijke informatie van de getuige.
We moesten snel uitzoeken wat er met het kind en Natalia was gebeurd.
Toen ze kwamen, zei Antares: 'Liefste, je moet sterk zijn.
Dit is allemaal jouw karma. Je kunt dit.
Ik begrijp nu alles. Ik weet hoe ik de wereld kan genezen.
Dit kind kan Lucifer zijn. Eindelijk heb ik hem in jou gevangen.'
We wilden op vertrouwen gebaseerde samenwerkingsverbanden ontwikkelen...
...met de families van de leden.
Zo kwamen we in gesprek met Natalia's moeder.
Die was in de veronderstelling dat haar dochter in het buitenland was.
We vertelden haar dat dat niet klopte...
...en dat er hoogstwaarschijnlijk iets met Natalia was gebeurd.
NOVEMBER 2012
Een maand voor de geboorte van Jesús zei hij: 'Ik heb zojuist alles gezien.
Alles is in orde. Jesús wordt op exact 18 december geboren...
...na een zwangerschap van tien maanden.' 'Hoe bedoel je, tien maanden?'
'Het is mijn kind, het is een wonder. Hij komt een maand later.'
En z'n innerlijke wezen had hem opgedragen om voor de eindstrijd tegen het duister...
...uit te rusten in het zuiden.
Dus moesten we met hem op vakantie naar Icalma.
Daar moesten we voor hem een huisje huren voor een week.
Elke keer als ik Antares vroeg...
...wat we zouden doen als Natalia de baby eerder dan december kreeg...
...foeterde hij me uit.
Maar het was nog november toen Natalia's weeën begonnen.
'Ik ben de klos. Dit is onmogelijk. M'n innerlijke wezen gaf me een visioen.
Dan heb ik dus niet hem gezien en kwam het visioen van de duisternis.
Het was een aanval. We moeten iets bedenken.
Verzamel onze spullen, we vertrekken over een uur.'
De dag daarop begon een eindeloze marathon.
Ik moest zo'n 1400 kilometer rijden...
...zodat Antares ayahuasca kon nemen.
Na al die kilometers te hebben gereden, moest ik de hele nacht ayahuasca nemen.
Ondertussen was Natalia aan het bevallen.
De bevalling duurde drie dagen.
Antares kwam met ayahuasca.
Hij zei dat het niet daar geboren mocht worden...
...maar op een krachtige plek. En die plek was Colliguay.
COLLIGUAY, CHILI
Antares hechtte waarde aan plekken. Hij geloofde dat sommige krachten hadden.
Zoals de heuvel in Colliguay en het huisje daar.
Daar had hij z'n ontwaking en verlichting ontvangen.
Daar had hij zichzelf tot meester uitgeroepen.
De baby moest en zou in dat huisje worden geboren.
Het land in Colliguay is van mij.
Ik werd voorgesteld aan een jongeman.
Hij had lichte ogen en was heel vriendelijk.
Hij heette Ramón en was muziekleraar.
Hij vroeg mijn toestemming om hier eens per jaar te komen.
Hij vond mijn huisje mooi en zei dat het een mooie energie uitstraalde.
Hij mocht van mij eens per jaar komen om in het huisje te verblijven.
Het was ongeveer 23.00 uur.
Het was er donker.
We kwamen bij het adobehuisje.
De omstandigheden waren er niet toereikend...
...voor wat voor bevalling dan ook.
Er was geen water, en ook geen licht.
Natalia en ik waren als enigen in het huisje.
Antares had opgedragen...
...dat Natalia gekleed moest gaan in een Calypso-gewaad.
Dat bedekte haar hele lichaam, behalve haar ogen.
We moesten een natuurlijke bevalling in goede banen leiden...
...onder een absurde mate van stress.
Een moeder kan uiteraard niet ontspannen bevallen in zo'n situatie.
Antares schreeuwde dat Carolina het snel uit me moest halen.
Hij zei dat het hem hevig aanviel en dat het twee hoofden had.
Antares had Caro opdracht gegeven een noodplan paraat te hebben...
...wat betreft keizersnedes.
Ik weigerde en zei dat ik niets had om een keizersnede mee uit te voeren.
Antares stond erop dat ik haar buik opensneed.
Als ik het niet deed, zou hij het zelf wel doen.
Natalia viel bijna flauw van de pijn.
Ze was erg verzwakt.
Haar hartslag was erg laag.
Ik sprak Antares aan in zijn eigen taal...
...en zei dat ik een licht wezen zou doden als ik zijn bevel zou opvolgen.
Dat was als een emmer koud water voor Antares.
Hij zei: 'Nee, ik laat me door die schoft niet een van mijn lichte wezens ombrengen.
We gaan Natalia redden.'
We reden naar de kliniek in Reñaca, zo'n tweeënhalf uur verderop.
We waren in Colliguay.
Er was zo'n 15 kilometer onverharde weg tot aan de dichtstbijzijnde snelweg.
We waren ver van de bewoonde wereld.
Ik was er slecht aan toe. Antares brulde dat ik moest knokken.
Dat een krijger altijd haar grenzen verlegt.
Dat ik een feilloze krijger was.
Ik was als enige gered, m'n innerlijke wezen was nu zuiver...
...en als ik nu zou sterven, zou hij me weer tot leven brengen.
We moesten een verhaal verzinnen over wat we daar deden...
...met een vrouw die aan het bevallen was en die nooit voor controle was geweest.
We kwamen met het verhaal dat we dit meisje...
...in de wildernis hadden zien lopen en dat ze bij een groep hippies hoorde.
Ze wilde natuurlijk bevallen, maar de vroedvrouw kwam niet.
Er was iets gebeurd, maar wij hadden haar opgepikt en gered.
We stonden ergens op de weg die naar de kliniek leidde.
Antares stapte uit en verstopte zich.
Pablo bracht ons naar de SEH van de kliniek en reed toen weg.
Het enige wat Natalia aan had, was het Calypso-gewaad.
Ze droeg geen ondergoed en liep op blote voeten.
Ze zat onder het zand, vuil en bloed.
Ik liep er ongeveer hetzelfde bij, maar niemand keek op van dit tafereel.
Ik bleef maar denken dat ze de politie hadden gebeld...
...en dat ik ze alles kon vertellen.
Dat was het moment waarop dit allemaal had kunnen eindigen.
Maar nee, het verhaal had gewerkt.
De baby werd geboren om 6.31 uur, in de vroege morgen.
Hij woog ruim drie kilo en was gezond.
Ze noemde hem Jesús, zoals Antares had bepaald.
De dag daarop gaven ze hem aan mij, om ongeveer 15.30 uur.
Dat was enorm fijn...
...want ik mocht borstvoeding geven.
Dat was een geweldig gevoel.
Ik had zeer gemengde gevoelens.
Het moederinstinct is heel sterk.
21 NOVEMBER 2012
Toen ze de kliniek verlieten...
...wilde Natalia vrijwel geen contact met de baby hebben.
Ze was namelijk...
...in de krijgermodus.
In het huis in Mantagua schoor Antares m'n hoofd kaal.
En hij waste me met koud water.
Hij liet me in de woonkamer naar een liedje luisteren.
Hij zei dat z'n innerlijke wezen instructies had gegeven.
Ik zei dat het me niet kon schelen.
Hij zei: 'Lief kind, het komt wel goed. Eenmaal in het licht zullen we vrij zijn.'
Hij bleef maar in zichzelf praten, constant vloekend.
'Je zult me niet verslaan, verdomme. Ik weet hoe ik van je kan winnen.'
Het was alsof hij praatte tegen het wezen van Lucifer.
Carolina sloot zichzelf op met Jésus.
Rond 15.00 uur zei hij dat we naar Colliguay moesten gaan.
Josefina en Pablo stonden klaar om het vuur aan te steken als we er waren.
Er was een oude latrine.
Het was een gat van één bij één, ongeveer twee meter diep.
Antares maakte een vuur in dat gat.
Rond 23.00 uur droeg hij ons op om in de truck te stappen...
...Carla's truck, weet ik nog, en ver het landgoed in te rijden.
Pablo zat achter het stuur. Ik zat achterin met Carolina en Pilar.
En in de passagiersstoel zat Natalia met de baby.
Op een gegeven moment moesten wij bij Natalia in de truck blijven...
...terwijl hij het vuur aanstak.
Ik was overstuur en hoorde Antares' stem iets verderop.
Ik kon niet verstaan wat hij zei, maar ik hoorde z'n stem.
Ik voelde het knetteren van het vuur en kon het van veraf zien gloeien.
Toen stapte Pablo uit en zei:
'Luister, dit is het bevel. Je moet Jesús uitkleden...
...en z'n handen en voeten vastbinden.
Stop een sok in z'n mond en plak z'n ogen af met tape.'
We moesten Jesús tot halverwege tussen de truck en het vuur brengen.
En daar...
Antares nam de baby van me over en Pablo nam me mee terug.
Op het moment dat Antares z'n zoon vasthield...
...beseften we eindelijk wat er ging gebeuren.
Antares was daarheen gegaan om z'n zoon te vermoorden.
23 NOVEMBER 2012
Het was toen al te laat om hem tegen te houden.
Als je bedenkt hoe we toen waren, waren we niet in staat hem te stoppen.
Op de weg terug naar de truck barstte Natalia in tranen uit.
En toen we bij de truck waren, barstte ook ik in tranen uit.
Ik was onophoudelijk aan het huilen.
Het was alsof er vlakbij een bom was ontploft, zo verward waren we.
We wisten niet echt waar we waren.
Ik keek recht voor de truck uit...
...en zag Antares in de koplampen staan met twee ovenhandschoenen aan.
Hij droeg me op het vuur te voeden en het brandende te houden.
Een minuut nadat hij z'n zoon erin had gegooid, kwam ik bij het vuur aan.
En er kwam geen geluid uit het vuur.
Ik heb altijd gedacht dat hij hem doodde voordat hij hem erin gooide.
Hij had ons die ochtend ook gevraagd...
...hem het scherpste mes te geven dat we in huis hadden.
Ik ging Antares vragen wat er was gebeurd.
Hij zei dat hij me niet wilde zien.
Natalia was erg van slag. Ik wist hoe graag ze kinderen wilde.
Antares vroeg Natalia en Josefina om te koken.
Sommigen aten, anderen niet.
Antares bleef zeggen dat de wereld zich begon te zuiveren van de duisternis.
Hij wist nu waarom de baby eerder was geboren dan de bedoeling was.
Vervolgens droeg hij ons op slaapplekken te regelen.
We kwamen één tent te kort...
...dus vroeg ik aan Antares of ik in de truck mocht slapen.
In de truck barstte ik in tranen uit...
...omdat ik kleertjes van de baby zag liggen.
Ik stortte in.
Dat had ik waarschijnlijk niet bij de tenten kunnen doen...
...zonder te worden berispt.
Ik voelde zoveel verdriet, zoveel pijn.
Maar ik kon het niet laten zien, want zelfmedelijden is ego.
Dat mocht ik niet laten zien.
Toen we de volgende dag wakker werden, zei Antares:
'Ga in Viña hout kopen om meubels mee te maken.'
Er werd met geen woord over gerept.
We kwamen niet eens in de buurt van de plek waar het vuur had gebrand.
Het was die krijgershouding.
'Kom op. Nog 21 dagen tot het einde van de wereld.
We zullen vrij zijn. Binnenkort is alles voorbij.'
Je zou denken dat de groep na die avond veranderde.
Dat we verdeeld raakten of uit elkaar gingen.
Maar niets was minder waar.
We waren extreem gedisciplineerd en gingen allemaal in de krijgermodus.
Alsof hetgeen dat was gebeurd onderdeel uitmaakte van de oorlog.
Het was een zwaar gevecht geweest, maar het hoorde gewoon bij de oorlog.
Het was één van de vele gevechten van het afgelopen jaar.
Wat is er gebeurd?
Wat veranderde er...
Wat veranderde er in het hoofd...
... van Ramón of Antares de la Luz...
...dat hem deed geloven...
... dat het offeren van een baby van drie dagen oud...
...alle wereldproblemen zou oplossen?
Nog vijf dagen te gaan in november, en Antares' innerlijke wezen had bepaald...
...dat we daar vanaf 1 december 21 dagen moesten wonen, tot het einde.
We hadden vijf dagen om het huis klaar te maken...
...voor die 21 dagen ayahuasca.
Antares stond zichzelf nog meer toe, voor zover dat nog mogelijk was.
Antares beval mij en Carolina bij hem te zijn.
Die situatie had een negatief effect op Carolina.
Dit leidde tot een zware bestraffing...
...waarbij Antares overging tot een ongekend harde afranseling.
We stonden daar naakt...
...en werden geslagen. En hij begon met Caro.
M'n meisje was klein van stuk.
Ze was mager.
Die schoft was 1,85 meter, net zo lang als ik.
En die klootzak sloeg haar hele rug open.
Hij brak haar hand, omdat ze die uit reflex achter zich uitstak.
Hij sloeg haar vol op haar pols, die daardoor brak.
Er werd een maand niets gedaan aan die breuk.
Hij sloeg Caro 11 keer.
Daarna was ik aan de beurt. Bij de zesde of achtste slag...
...kromp mijn gezichtsveld en werd alles zwart.
Ik zag niets meer en ging van m'n stokje.
Hij zei: 'Sta op, zak. We zijn nog niet klaar.'
Ik verontschuldigde me en sloeg mezelf om bij te blijven.
Vervolgens onderging ik de 20 resterende slagen.
En bedankte ik hem.
Daarna ging ik zitten.
We moesten ons aankleden. We waren allemaal naakt.
Toen ik Antares vertelde dat m'n hand was gebroken...
...zei hij: 'Meisje, dat is je karma. Snap je dan niet dat je gestoord bent?'
En ik zei ja.
Ik wist dat hij me zou kunnen doden.
Je denkt: waarom ontsnapten ze niet als het allemaal zo vreselijk was?
Maar ze waren er heilig van overtuigd dat ze soldaten van God waren...
...dat de wereld verging en dat ze deze laatste stap moesten zetten.
We bereidden ons voor op het einde van de wereld.
Antares begon vanaf de eerste dag van december 2012 ayahuasca te nemen.
Iedere nacht.
Dat zou hem verlichting brengen op de grote dag, 21 december.
De rest van de gemeenschap, waaronder ikzelf, namen ayahuasca...
...van 11 tot 21 december 2012.
Al die ayahuasca-sessies en die dagen waren eindeloze gevechten...
...vol met engelen, vleugels, zwaarden, demonen en slagvelden vol geschreeuw...
...met bloed, de hel, licht en hoop.
Het was pure waanzin.
Het waren de laatste dagen van de wereld. Voor mij bestond 22 december 2012 niet.
Goed, op die laatste dagen gingen de uren voorbij.
21 DECEMBER 2012
Niemand hield de tijd in de gaten...
...want wie let er nu op de tijd als de dag des oordeels nadert?
Het gebeurt vanzelf.
Maar de tijd verstreek en er gebeurde helemaal niets.
Iedereen was stil.
En opeens zei Antares...
Hij schaterde het uit en zei:
'Stomme idioten, jullie dachten na vier jaar hard werken...
...op te stijgen en vrijheid te verwerven. Man, wat zijn jullie toch naïef.
Dat is niet hoe het werkt. Dingen veranderen niet meteen.
En m'n innerlijke wezen heeft me zojuist verteld...
...dat die vrijheid niet meteen komt, maar dat het nog drie maanden duurt.
En het zal in Ecuador gebeuren.'
En hij deed alsof het oké was. Alsof het allemaal één grote grap was.
En dat was dat.
We stopten met de ayahuasca en gingen naar bed.
De volgende dag zag ik dat het 22 december 2012 was.
Die datum had nooit moeten bestaan.
Dat is wat uiteindelijk zorgde voor verdeeldheid binnen de groep.
Het was alsof m'n brein zei: 'M'n contract liep tot 21 december 2012.
En nu is het de 22e.'
Sommigen vroegen zich af wat ze moesten doen...
...nu de wereld niet was vergaan.
We zaten allemaal in de schulden.
Onze levens gingen door, maar we hadden geen geld.
Op die datum die niet bestond, 23 december...
...verwachtten onze families ons om samen de kerst door te brengen.
Maar dat was een leugen.
Ik had tegen m'n familie gezegd dat Caro en ik met kerst zouden komen.
Ik vertelde Pablo dat ik het samenwonen met Antares niet langer kon verdragen.
Dat als hij me nog één keer zou bevelen om zijn vrouw te zijn...
...ik zelfmoord zou plegen.
En Caro zei tegen me:
'Die hufter praat altijd over Jezus en de apostelen...
...en hoe wij net als de apostelen alles moeten geven.
Maar de apostelen waren bij Jezus uit liefde.
Ik ben hier momenteel uit angst.'
En wauw, dat maakte de twijfels die ik voelde alleen nog maar sterker.
'Als we weggaan, is Santiago geen optie. We moeten echt verdwijnen.'
'We moeten ons diep in het zuiden verschuilen...
...anders vindt hij ons en maakt hij ons af.'
Pablo en Carolina vluchtten in een staat van totale paranoia naar het zuiden.
We schuilden een week lang bij m'n stiefmoeder thuis.
Van daaruit stuurden we mails naar alle leden...
...om ze te laten weten dat we niet terug zouden komen.
En we lieten Antares weten...
...dat we nog steeds in hem geloofden, maar niet meer mee wilden doen.
Natalia belde me en zei: 'Ik ben de klos.
Ik ben nu bij de recherche. Ze weten alles.'
CHILEENSE RECHERCHEDIENST
Natalia mailde naar het geheime adres dat ik haar had gegeven.
'Pablo. Ik heb een probleem.'
'De recherche praat met m'n familie. Ze vragen waar de baby is.
Ze vragen waar wij mee bezig zijn. Ze hebben het over een sekte.'
En ik zei: 'Een sekte is een stel satanische sukkels...
...die zwarte kappen dragen, de duivel aanbidden...
...en massaal zelfmoord plegen. Wij zijn geen sekte.'
Toen googelde ik naar 'sekte'.
En ik begon te lezen.
Het was precies mijn leven van de afgelopen vier jaar.
Ik zat in een sekte.
Ik was verbijsterd.
Het was één grote leugen.
Die baby was niet Lucifer. Het was gewoon een baby.
Alles werd anders...
...toen ze erachter kwamen...
...dat er sprake was...
...van een vermoorde baby.
Op 19 februari verliet Antares Chili...
...omdat Natalia Guerra hen had gezegd dat de recherche een onderzoek had lopen.
LUCHTHAVEN
19 FEBRUARI 2013
Antares had geen andere keus.
Hij wist dat de anderen zouden praten over wat er met die baby was gebeurd...
...dus vluchtte hij naar Peru.
Ze realiseerden zich dat ze er allemaal een aandeel in hadden gehad.
Degenen die er die avond bij waren geweest, in elk geval.
Natalia ging de andere leden voor met het afleggen van een verklaring.
Dit deed ze uit paranoia.
Het was erg belangrijk om als eerste te spreken...
...want een ander sektelid zou haar meer aansprakelijkheid kunnen toedichten.
Ik ging naar het kantoor waar Natalia met de andere rechercheurs zat...
...en vroeg haar of ze de baby echt hadden verbrand.
Waarop zij antwoordde: 'Ja.'
Maar ik bespeurde geen berouw.
Er was niets dat me deed geloven dat daar enige sprake van was.
Er waren geen tranen, niets.
De volgende dag gingen we met haar naar Colliguay...
...en zagen we het gat waar de baby was verbrand.
Toen brak ze en moest ze heel hard huilen.
Ze was ontroostbaar.
Het was alsof ik een emmer koud water over me heen kreeg.
Ze zeiden: 'Dit is op uw land gebeurd.'
Zo simpel als dat.
Ik kreeg een hartaanval en moest naar het ziekenhuis.
Hier is het.
Echt? - Jazeker.
Laat dan maar liggen.
Het belangrijkste bewijsstuk dat we konden verzamelen...
...was een botfragment.
Het linkerdarmbeen van de heup van de baby.
Op 23 november waren Pablo en Carolina met de baby naar de kliniek gegaan...
...om hem te testen op genetische ziektes.
Dat is in Chili verplicht voor pasgeborenen.
Er waren vijf druppels bloed afgenomen, en die waren de sleutel om te achterhalen...
...wat er met Jesús was gebeurd en of het DNA van de baby...
...overeenkwam met het DNA van Antares en Natalia.
Dat stelde ons in staat arrestatiebevelen te krijgen...
...waarmee we de rest van de sekte konden inrekenen.
Om 22.30 uur werd ik gebeld door Pablo.
Hij klonk ernstig.
Hij zei: 'Jij en mama moeten morgen komen.
Het moet echt.'
'Wat is er?' 'Dat kan ik nu niet zeggen.'
We konden niet helder denken tijdens de vlucht.
Nadat we waren geland, zagen we Pablo en Carolina.
Ze waren zichzelf niet en zagen er beroerd uit.
We stapten in Pablo's jeep, waarna hij met een kalme stem zei:
'Ik zal jullie eerst vertellen wat waar is, en daarna wat gelogen is.
Het is waar dat we deze Jeep hebben.
Het is waar dat we in Caburga woonden, in een huisje dat we huurden.
De rest van wat ik de afgelopen vier jaar heb verteld, is gelogen.'
Dan besef je dat je te maken hebt met een gigantische crisis.
Het was een onvoorstelbare gruweldaad, de ergste waarover we ooit hebben bericht.
Dit is het eerste mensenoffer in de geschiedenis van ons land.
Het slachtoffer was een jongetje van slechts drie dagen oud.
Toen beseften ze dat het nieuws al op alle tv-zenders werd gebracht...
...en dat de politie hen zocht.
Ze zagen hun eigen gezichten op affiches.
Vandaag zijn vier leden van een religieuze sekte opgepakt...
...en aangeklaagd voor het verbranden van een twee dagen oude baby...
...omdat ze meenden dat hij de antichrist was.
Hij wilde zichzelf aangeven. Ik zei: 'Doe dat maar in Santiago.'
Dat was...
...een heel zware autorit.
We worstelden namelijk met allerlei rationele beslissingen en emoties.
Dan zie je bij een tankstation op tv dat je eigen zoon voortvluchtig is.
Heel moeilijk.
Pablo Undurraga had, vanaf het moment dat de arrestatiebevelen waren uitgegaan...
...tot aan z'n arrestatie, zitten bedenken wat hij tegen de politie zou zeggen.
We hoorden dat Pablo zich had aangegeven en dat wij hem moesten gaan verhoren.
Ik ging naar het recherchekantoor en trof een kalme Pablo Undurraga aan.
'Hallo, ik ben Pablo Undurraga. Jullie zijn naar mij op zoek.
Ik hoorde bij de sekte van Colliguay.
Ik kom mezelf aangeven.'
APRIL 2013
Om 11.00 uur kwam het stel aan bij de rechtbank van Quilpué.
Ze hadden zich dit weekend bij de politie gemeld...
...na op het nieuws te hebben gezien dat ze werden gezocht.
Het was een erg moeilijk verhoor...
...want hij was erg slim en had veel informatie voor me.
We moesten het verhoor dus in afgebakende etappes uitvoeren...
...om te kunnen begrijpen wat hij in die gemeenschap had meegemaakt.
Ze worden beiden medeplichtig geacht aan de moord op de twee dagen oude baby...
...en gezien als een gevaar voor de samenleving.
Ze zijn op wrede wijze gemanipuleerd door een verknipte geest.
ADVOCAAT VAN PABLO EN CAROLINA
Ze handelden niet uit vrije wil...
...dus kan hen strafrechtelijk gezien niets kwalijk worden genomen.
Wat de beklaagden beweren, de mijne in het bijzonder...
...geeft mij de indruk dat ze zijn gemanipuleerd...
ADVOCAAT VAN NATALIA
...door deze persoon, die momenteel voortvluchtig is.
We weten dat deze persoon is vertrokken naar Peru en nog niet is teruggekeerd.
We vaardigden samen met Interpol een internationaal arrestatiebevel uit.
CODE ROOD
Een inlichtingeneenheid, bestaande uit 1500 agenten van de Peruaanse politie...
...is op jacht naar Antares de la Luz.
Verondersteld wordt dat hij in Cuzco is.
Ik denk dat iedereen me aanspoorde om naar Peru te gaan...
...omdat ik als enige niet bij de moord betrokken was.
Ik wist niet echt waar ik aan begon en wat ik aan zou treffen.
Ze verbleven daar ongeveer één à anderhalve week...
...en gingen toen naar Ollantaytambo, een stadje in de buurt van Cuzco.
Hij zong.
Hij trad als zanger en muzikant op in kroegen en restaurants...
...en kreeg fooien.
Hij was erg gestrest en gewelddadig.
Hij behandelde me heel slecht. Hij sloeg me met een stok en sloot me op.
Hij verbood me weg te gaan.
Ik was er niet bij.
Volgens mij werd ze bang en nam ze het eerste vliegtuig terug naar Santiago.
Ik ging terug in de veronderstelling dat hij zichzelf zou aangeven.
Dat had ik hem verzocht.
Toen ik terugkwam in Chili stond in alle kranten...
...dat ze Ramóns lichaam hadden gevonden.
Volgens de berichten is er in Cuzco een lichaam gevonden.
Het gaat om deze man hier.
Ramón Gustavo Castillo Gaete, 35 jaar oud, pleegde hier zelfmoord.
De media brachten de tragische afloop op uiteenlopende manieren.
Er waren eerst drie kinderen naar binnen gegaan.
Ze zeiden tegen me dat het leek alsof er een pop aan het plafond hing.
Zoals je wel begrijpt, was hij helemaal alleen.
Hij dacht: 'Ik kan niet verder meer. Hier houdt het op.'
Hij ontliep de gevolgen van z'n daden.
En hij liet de rest van ons namens hem boeten.
Met de gevoelloosheid van een robot...
...beschreven de twee hoofddaders het offeren van de baby in Colliguay.
Ze liepen die noodlottige nacht op de plaats delict door met de politie.
Pablo Undurraga en Natalia Guerra Jequier waren aanwezig bij die reconstructie.
Ze vertelden ons hoe ze de baby hadden voorbereid om te worden verbrand.
Toen je uit de wagen stapte, brandde het vuur al, toch?
Ja.
Hij was daar en Antares wilde dat ik hem daar neerlegde.
Natalia legde Jesús daar neer. Zodra ze dat had gedaan...
...greep ik haar vast en renden we terug die kant op.
Voor ons als politie was het cruciaal om te bepalen welke rol iedereen had.
Wie wat deed en wanneer.
Zo konden we reconstrueren wat er feitelijk gebeurd was.
We gooiden takken in het vuur, en vijf minuten later kwam David.
Hij moest van Antares steeds takken blijven brengen...
...zodat ik nooit zonder brandhout zou komen te zitten.
De vlam was 20 cm hoger dan het gat in de grond.
Toen ik voor het eerst boven de vlammen keek...
...zag ik dat er zwarte vlammen tussen de echte vlammen waren.
Die vormden een soort zwarte drakenkop die vervolgens de lucht in schoot.
Hij ging de lucht in. - Is dat wat je zag?
Ik weet nu dat ik hallucineerde, maar dat is wat ik zag.
Dat soort dingen was vrij normaal.
Het was cruciaal om te begrijpen welke rol iedereen had...
...toen het misdrijf werd gepleegd.
Vertel eens hoe jullie de baby vastbonden.
Ik krijg tape niet los met m'n tanden, dus beet Pablo de tape af...
...en bond ik er de voetjes mee vast.
Daarna deden we samen de armpjes, en daarna deed Pablo de rest.
Ik kan geen dingen snijden met m'n tanden.
Dat klopt. Ik beet de tape los. Zij kan dat niet met haar tanden.
Ik weet dat nog dat we binnen de context van handelen naar onze energie...
...allemaal strikte bevelen hadden.
De enigen die Jesús mochten aanraken, waren Natalia en Carolina.
Ja, maar toen Pablo klaar was, zei hij:
'Niets tegen Antares zeggen, want dit is niet perfect gedaan.'
Wat ik wilde zeggen, is dat ik dat niet meer weet.
In mijn herinnering heb ik hem niet aangeraakt.
Maar, ik bedoel...
De context was duidelijk gestoord.
Geen van beiden gaf toe de baby te hebben vastgebonden...
...of zijn mond te hebben dichtgeplakt.
Ze zeiden allebei dat de ander het deed.
Ze zorgden er allebei voor dat de baby stil was voordat hij werd geofferd.
Ik begrijp uit Pablo's woorden dat hij er min of meer van uitging...
...dat we allemaal wisten wat er die dag zou gebeuren.
Maar ik ben dus nooit geïnformeerd over wat er zou gaan gebeuren.
Omdat ik bezeten was, werd mij geen enkele uitleg of informatie gegeven.
Dat had er namelijk toe kunnen leiden dat het innerlijke wezen van Jesús...
...mij dwong om zelfmoord te plegen of te ontsnappen, bijvoorbeeld.
Ik mocht dus absoluut niets weten.
Hebben jullie iets gezien?
Nee. - Nee.
Natalia heeft dat vandaag bekrachtigd in haar verklaring.
Ze zei dat ze de gloed kon zien.
Nee, Carolina. - Sorry, Carolina.
Ze heeft niet het vuur gezien, maar wel de gloed.
En ze hoorde het vuur knetteren.
Wist u dat Carolina energie ziet? - Nee.
Ze kan aura's zien, ze is veel gevoeliger dan wij.
Ik heb niets gezien. Ziet u dat huis daar?
Toen je Pablo hielp met de stenen, bracht je ze met kruiwagens, nietwaar?
De stapel stenen lag hier. - Op deze plek?
Ja. - Oké.
Zullen we afronden?
Heel erg bedankt.
We gaan.
VERDACHTE
Dit is het rapport van 22 april 2013.
HOOFDAANKLAGER VAN QUILPUÉ, 2011-2016
Die dag sprak ik de rechercheurs in mijn kantoor in Quilpué.
Ze kwamen het dossier brengen dat ze tot dan toe hadden opgebouwd.
Naar mijn weten was deze zaak uniek in z'n soort in Chili.
De rest van het onderzoek...
...draaide meer om het vaststellen van strafrechtelijke aansprakelijkheid...
...en hoe we ze wilden gaan vervolgen.
We moesten bepalen of ze krankzinnig waren...
...goed bij hun verstand, of ergens ertussenin.
Van daaruit moesten we een juridisch besluit nemen.
Eén argument dat de advocaten van de meeste sekteleden aandroegen...
...was dat ze onder de invloed waren van een destructief soort hersenspoeling...
...en dat ze ten tijde van het misdrijf niet in staat waren geweest...
...om uit vrije wil te bepalen wat er gebeurde.
Ook omdat ze zouden lijden aan zogeheten gedeelde waanzin.
De verdediging kwam unaniem met de bewering dat ze allemaal...
DOCTOR CRIMINELE PSYCHOLOGIE
...op de een of andere manier leden aan een gedeelde psychose...
...oftewel een folie à deux, waanzin voor twee.
Dit was de strategie die de meeste kans maakte.
Je stelt dat de mensen van zichzelf niet psychotisch zijn...
...maar dat wel waren ten tijde van het misdrijf.
Juridisch gezien zijn ze onschuldig.
De wet gaat ervan uit dat mensen normaal zijn, niet gek.
Iedereen moet zich dus verantwoorden wanneer er sprake is van strafbaar gedrag.
Als je dan beweert dat degene die terechtstaat krankzinnig is...
...moet je dat bewijzen.
De rechtszaak ging niet zozeer over de dood van het kind...
...of over de vraag of zij er op dat moment bij waren geweest.
Hij moest nu gaan over die diagnose van een gedeelde psychose.
Edelachtbare, het spreekt voor zich...
...dat dit nieuwe rapport de eerdere conclusies onderschrijft.
Dit is gedeelde mystieke waanzin, een mentale stoornis.
Rechtsgevolg tien, nummer één: niet toerekeningsvatbaar.
Alle psychiaters en psychologen kwamen tot de conclusie...
...dat deze mensen leden aan die mentale aandoening.
Ze waren dus ontoerekeningsvatbaar.
Er was een opeenstapeling van bewijs en rapporten...
...aangevoerd door de verdediging, die erop aanstuurde de sekteleden...
...vrij te pleiten van elke vorm van aansprakelijkheid.
Ondanks de bewezen verantwoordelijkheid krijgt geen van hen gevangenisstraf.
Je voelde uiteraard de druk. Deze zaak beheerste de media.
Bij de hoorzittingen was altijd veel pers aanwezig.
Het Openbaar Ministerie had nog maar één optie...
...namelijk het bestuderen van de voorgeschiedenis.
Wellicht was het mogelijk om die kritisch te benaderen...
...vanuit een ander perspectief.
Ik raakte betrokken bij deze zaak omdat aanklager Juan Emilio Gatica...
PSYCHIATER
...me belde en zei dat hij me wilde spreken. Hij legde uit waar de zaak over ging.
Het leek mij belangrijk om al z'n vragen te beantwoorden.
Zijn idee was dat ik...
...de twee belangrijkste zou onderzoeken, Natalia Guerra en Pablo Undurraga.
Maar die weigerden zich te laten onderzoeken.
Vervolgens vroeg hij me meta-expertise uit te voeren.
Ik zou dus de deskundige meningen omtrent de zaak deskundig beoordelen.
GEPLEEGD DELICT
Maar een psychiater een patiënt laten diagnosticeren...
...zonder deze te hebben gesproken, is in mijn ogen verre van ethisch.
De vraag was: hadden Pablo en Natalia...
...op het moment dat ze de baby aan Antares gaven, een andere optie?
Hadden ze de baby ook niet kunnen geven?
Wij meenden dat ze een andere optie hadden.
Want ook al verkeerden ze al jaren...
...in de wurggreep van hun onderdrukker, de man die bekendstond als Antares...
...ze waren zich bewust van wat er ging gebeuren...
...vanaf het moment dat ze besloten Natalia Guerra te verbergen.
Het is een context waarbinnen regels bestaan.
Je hebt gehoorzaamheid, een heel reglement...
...en een leider die de positie van God bekleedt.
Hij manipuleert de persoon en zorgt ervoor...
...dat hij niet in staat is een eigen oogpunt te hebben.
Vanaf dat moment kunnen we zeggen dat z'n identiteit is aangetast.
De persoon heeft geen eigen beoordelingsvermogen.
Dr. Otto Dörr zegt in feite: 'Ja. Het lijkt erop dat dit is gebeurd.
Er was hier sprake van een gedeelde psychotische stoornis.'
Maar we hebben niet de gelegenheid, en zullen die ook nooit hebben...
...om Ramón Castillo Gaete te onderzoeken, omdat hij zelfmoord pleegde in Cuzco.
We kunnen dus niet meer vaststellen of deze mensen daadwerkelijk...
...onder zijn invloed handelden, oftewel de secundaire gevallen waren...
...en Ramón Castillo Gaete de primaire aanstichter was.
We wilden niet dat deze daad onbestraft bleef.
Als dat zou gebeuren en deze mensen niet aansprakelijk zouden worden gesteld...
...voor hun daden, zou dat ongetwijfeld zijn omdat we ervan waren overtuigd...
...dat ze geestelijk gestoord waren.
Terwijl ik de rapporten bestudeerde...
...slaagde ik erin...
...tot een eerste argument te komen dat de rapporten onderuit kon halen.
De diagnose van de gedeelde psychose zou namelijk moeten worden verworpen...
...als de episodes waarover werd gesproken...
...gekoppeld konden worden aan het gebruik van drugs...
...alcohol of andere stimulerende middelen. En dat was inderdaad het geval.
MAART 2017
De feiten laten ons nog eens nadenken over verminderde toerekeningsvatbaarheid.
In welke mate moet het verstand zijn belemmerd...
...voordat we bereid zijn de plegers van misdrijven...
...niet strafrechtelijk te vervolgen of in mindere mate te veroordelen?
Hoeveel waarde kan justitie hechten...
...aan psychiatrische theorieën over gedeelde mystieke waanzin...
...die de betrokkenen zouden vrijpleiten van hun aansprakelijkheid...
...voor misdaden tegen de mensenrechten?
De wet schrijft in deze dus voor dat verdachten Guerra en Undurraga...
...geen alternatieve straffen verdienen.
De definitieve veroordelingen waren vijf jaar voor Pablo en Natalia...
...en drie jaar voor de rest vanwege medeplichtigheid.
In de wereld van schuldig-of-onschuldig vind ik iemand het ene of het andere.
Maar daar ontbreekt de complexiteit van de analyse van de situatie.
Vanuit psychiatrisch oogpunt vond ik dit verre van eerlijk.
Hoofdschuldige Natalia Guerra, moeder van de vermoorde baby...
...zit niet in de gevangenis en is al zeven maanden voortvluchtig.
De politie probeert te achterhalen waar ze zich bevindt.
Ze had haar haar geverfd en lang laten groeien.
Ze liet zich niet op straat zien.
Maar dankzij een papiertje dat ze had weggegooid...
...kwam de politie haar uiteindelijk op het spoor.
Handen omhoog.
Staan blijven.
Handen omhoog.
Staan blijven.
Ik kom naar jou.
Op de grond.
Handen omhoog, boven je hoofd.
Ze wilde ontsnappen aan de politie, maar ze was volledig omsingeld.
Guerra werd overgedragen aan de gevangenispolitie.
Ze zit momenteel vast in de San Joaquín-vrouwengevangenis.
Persoonlijk vind ik, Miguel Ampuero...
...niet de recherche, niet het OM en niet de rechters...
...dat elk sektelid levenslang verdiende, ongeacht hun mate van betrokkenheid.
We mogen namelijk niet vergeten dat het hier om een weerloos mens ging.
Als maatschappij moeten we ervoor zorgen...
...dat deze slachtoffers, want dat zijn ze...
We moeten ze zien te begrijpen.
We moeten als families onderling vragen: 'Wat is hier gebeurd?
Wat is onze rol in een gebeurtenis die zo dramatisch is als deze?'
Eén moment.
Even geduld, alsjeblieft.
Re-integratie is moeilijk.
Mensen zeiden: 'Ga het land uit en verander je naam.'
Het proces van terugkeren naar een normaal leven...
...niet alles verpesten, me niet verliezen in drugs...
...en bij m'n ouders thuis in een grot wonen...
...is zwaar.
Mensen zeiden: 'Ik had zelfmoord gepleegd.'
Ik mag dat niet doen. M'n kinderen hebben me nodig.
Er is nog niets bekend over destructieve hersenspoeling...
...wat enge scenario's oplevert.
Ik moet weer een plek zien te verwerven...
...in een maatschappij die doodsbang voor mij is.
En dat is terecht.
Het is heel erg moeilijk om terug te keren in een ecosysteem...
...dat componenten bevat die jou actief willen aanvallen.
Ze willen niet dat je terugkeert en dat je zelfmoord pleegt.
Omdat wij de slechtste mensen ter wereld zijn...
...laten mensen het slechtste in zichzelf naar boven komen...
...en komen ze ermee weg ook.
Nu, tien jaar later, ben ik kapot. Ik wil niet meer vechten.
Ik wil in vrede kunnen werken en leven.
Maar als we overal om vergeving moeten vragen omdat we nog leven...
...wordt dat een erg lastige opgave.
COLLIGUAY, CHILI
Ik kan er niet bij.
Ik praat er ook niet graag over, want erover praten doet me altijd...
...veel pijn.
Wat het huisje in Colliguay betreft...
We gaan het slopen om alle sporen van deze narigheid uit te wissen.
Sektes ontstaan niet zomaar.
Ze zijn een gevolg of een effect van iets wat in de maatschappij gebeurt.
Er is sprake van een grote leegte...
...en een enorme behoefte om ergens bij te horen.
We zijn constant omsingeld door allerlei soorten invloeden...
...die ons een perfecte wereld laten zien.
Maar dat zijn boosaardige dekmantels voor mentale controlemechanismen.
PABLO UNDURRAGA ZAT TWEE JAAR IN DE GEVANGENIS
HIJ KWAM IN 2019 VOORWAARDELIJK VRIJ
NATALIA GUERRA ZAT TWEE JAAR IN DE GEVANGENIS
ZE KWAM IN 2021 VOORWAARDELIJK VRIJ
DE OVERIGE LEDEN VAN DE SEKTE
HADDEN VOORWAARDELIJKE STRAFFEN
ZE ZIJN NU ALLEMAAL VRIJ
EN BEZIG MET HET PROCES VAN SOCIALE RE-INTEGRATIE
Ondertiteld door: Mark Hoogeboom