Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Στη φυλακή υπάρχουν κώδικες.
Είναι σαν μια κατάταξη εγκλημάτων
που είναι είτε λίγο είτε πολύ αποδεκτά από τον πληθυσμό των φυλακών.
Κι αν ένα έγκλημα είναι πολύ σοβαρό, πολύ άσχημο,
είσαι ξοφλημένος, όπως λένε.
Αν κάποιος είναι ξοφλημένος στον βαθμό που ήμουν εγώ,
είναι ευθύνη κάποιου νταή, με την πρώτη ευκαιρία, να τον σκοτώσει.
Όλοι οι κατάδικοι ήθελαν να με σκοτώσουν, όπως και οι μισοί δεσμοφύλακες.
Μια αντίδραση που θεωρώ φυσιολογική.
Ωστόσο,
ποτέ δεν ένιωσα τόσο μεγάλη απειλή
όσο τις αμέτρητες φορές που βρέθηκα σε κίνδυνο στην αίρεση.
Η ένταση της φυλακής δεν ήταν τίποτα
μπροστά στην ένταση της υποδούλωσης σε μια αίρεση.
Τα επτά μέλη της αίρεσης σε φυλακές του Σαντιάγο
βρίσκονται υπό μόνιμη προστασία από πιθανές επιθέσεις μέσα στη φυλακή.
Γιατί δεν μιλάς;
Ήταν ένα τρομερό, ασύλληπτο γεγονός,
χειρότερο από κάθε έγκλημα που έχουμε δει.
Σύμφωνα με την αστυνομία, πρώτη φορά γίνεται ανθρωποθυσία στη Χιλή.
Για να αποφύγουμε, προσέξτε, το τέλος του κόσμου.
Το έγκλημα είναι τόσο φρικτό,
που κανείς δεν θέλει να κοιτάξει παραπέρα.
Δεν ήταν έγκλημα πάθους.
Δεν ήταν έγκλημα όπου σκοτώνεις για να κλέψεις ένα αμάξι.
Ήταν έγκλημα για να σώσουν τον κόσμο.
Γενικά δεν μου αρέσει να μιλάω γι' αυτό,
επειδή ο κόσμος δεν καταλαβαίνει πόσο κακό είναι πραγματικά.
Αν σας πω πραγματικά τα πάντα,
θα αναστατωθείτε. Εντάξει;
ΑΝΤΑΡΕΣ ΝΤΕ ΛΑ ΛΟΥΣ: Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΣΑΝΤΙΑΓΟ ΧΙΛΗ
Λέγομαι Βερόνικα Φόξλεϊ και είμαι δημοσιογράφος.
Έχω αφιερώσει τα τελευταία 30 χρόνια στην ερευνητική δημοσιογραφία.
Αγαπώ ιδιαίτερα το αστυνομικό ρεπορτάζ.
Οι ιστορίες εγκλήματος αφορούν την ανθρώπινη κατάσταση.
Αυτές
τις αδυναμίες του ανθρώπινου μυαλού,
τα μυστικά που πρέπει να ανακαλύψουμε
για να καταλάβουμε
τι ωθεί τους ανθρώπους να διαπράττουν εγκλήματα.
Ειδικά σ' αυτήν την υπόθεση, που αφορά τις αιρέσεις,
αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο όταν ξεκίνησα την υπόθεση
ήταν το κίνητρο.
Το κίνητρο ήταν να σώσουν τον κόσμο.
Τότε λες "Αυτό είναι παραλήρημα, πρέπει να το ψάξω".
ΚΑΠΟΥ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΧΙΛΗ
Ποτέ δεν ήμουν τόσο ευτυχισμένος όσο όταν μπήκα στην αίρεση.
ΠΑΜΠΛΟ ΟΥΝΤΟΥΡΑΓΑ ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ ΚΟΓΙΓΟΥΑΪ
Ήταν μια ομάδα ανθρώπων, η οποία
είχε αφυπνιστεί
για να...
Για να υπηρετήσει το ανώτερο καλό.
Για να υπηρετήσει το φως, την αγάπη, να εξαγνίσει όλο τον κόσμο.
Με δέχτηκαν.
Με αποδέχτηκαν όπως ήμουν.
Και ως τότε, δεν ανήκα ποτέ πουθενά.
ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΕΡΕΥΝΩΝ ΤΗΣ ΧΙΛΗΣ
Θυμάμαι ότι τον Δεκέμβριο
ήρθαν στη Μονάδα Ειδικών Αστυνομικών Ερευνών
μέλη της οικογένειας ενός ατόμου,
εν προκειμένω μιας γυναίκας,
που άρχισαν να λένε
ότι η αδερφή τους ανήκε σε μια αίρεση.
Ο Νόμος περί Αιρέσεων, ειδικά στη Χιλή,
λέει ότι απαγορεύονται οι διακρίσεις λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων.
- Εδώ! - Εκεί πίσω.
Αφού δεν υπάρχουν απαγορεύσεις,
η έρευνα μιας αίρεσης είναι πιο περίπλοκη.
Ψάξε κι άλλο.
Εμπρός!
Φιλαράκο!
Ρόγιαλ! Ας ρίξουμε μια ματιά.
Ήταν ένα νέο έγκλημα για όλους τους ντετέκτιβ της μονάδας.
Δεν είχαμε τις γνώσεις. Δεν ξέραμε πώς να ερευνήσουμε μια αίρεση.
Αλλά μπορέσαμε να ερευνήσουμε την αίρεση του Κογιγουάι,
λόγω της αγιαχουάσκα που διακινήθηκε από το Περού στη Χιλή.
Όλα άλλαξαν όταν μάθαμε ότι διαπράχτηκε ένας φόνος.
Έγιναν αναλύσεις,
και ήταν ανθρώπινα οστά.
Μάλιστα. Θετικό;
Θα περιμένουμε τον εισαγγελέα.
Ένας φρικτός φόνος.
Τον Απρίλιο του 2013
με κάλεσε ο εισαγγελέας του Σαντιάγο
για μια σημαντική υπόθεση
που θα μεταφερόταν στην εισαγγελία του Κιλπουέ.
Θα μάθαινα περισσότερα από το τμήμα που την ανέλαβε,
την Αστυνομία Ερευνών.
Η αστυνομία του Σαντιάγο ξεκίνησε την έρευνα στα τέλη του 2012,
όπου είχε διαπιστώσει ότι υπήρχαν ανθρώπινα λείψανα
στο Κογιγουάι,
κάτι που ταίριαζε αρκετά
με τις βασικές πληροφορίες που είχαμε για την αίρεση.
Ο εισαγγελέας αμέσως εξέδωσε ένταλμα σύλληψης
για τα μέλη της αίρεσης του Κογιγουάι.
Αυτή η υπόθεση με επηρέασε πολύ όσον αφορά
το θέμα της ανθρώπινης βίας.
Μετανιώσατε;
Μετανιώσατε που ανήκατε σε αίρεση;
Ήταν μια πρόκληση για εμάς,
γιατί πώς αντιμετωπίζεις κάτι που δεν έχει προηγούμενο;
Ειδικότερα, είχα την ευθύνη να ανακρίνω τους νέους.
Και ήταν πραγματικά πολύ περίπλοκο.
ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΩΝ ΕΜΠΛΕKΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗ ΔΙΚΗ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΣΕ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΒΑΣΕΙ ΕΠΙΣΗΜΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ.
ΚΑΠΟΙΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΑΦΗΝΕΙΑΣ.
Νταβίντ Παστέν Ρόχας.
ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ
Αυτοί οι άνθρωποι υπήρξαν για χρόνια
θύματα της κυριαρχίας του Αντάρες.
Καρολίνα Βάργκας Σαν Μαρτίν, 15...
Και η υποδούλωση αρχίζει να συνοδεύεται από απειλές...
Πάμπλο Ουντουράγα Άτρια.
...οι οποίες προξενούν τον φόβο που τους κρατά ενωμένους.
Χοσεφίνα Λόπες Νούνιες.
Νατάλια Γκέρα Γεκιέ.
ΠΡΩΗΝ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ
Μαρία ντελ Πιλάρ Άλβαρες Φουενσαλίντα.
Ο Πάμπλο Ουντουράγα,
ο δεύτερος στην ιεραρχία αυτής της αίρεσης...
Κάρλα Φράντσι Αράνα.
...ήταν ο πιο φοβισμένος από όλους.
Ήμουν πολύ μοναχικός τύπος.
Και ξαφνικά, βρέθηκα με μια οικογένεια.
Στη στιγμή.
Με ανθρώπους που με αγαπούσαν και με ήθελαν εκεί.
Ο Πάμπλο ήταν χαρωπό παιδί,
πολύ συνδεδεμένο με τη φύση.
Ήταν χαρωπός ώσπου ξεκίνησε...
ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΜΠΛΟ
...την τρίτη δημοτικού.
Ο Πάμπλο είχε έναν θανάσιμο συνδυασμό στο δημοτικό,
επειδή ήταν μικρόσωμος
με σιδεράκια και γυαλιά και δεν έπαιζε μπάλα.
Τι να λέμε. Ήταν
το τέλειο θύμα για εκφοβισμό.
Ζωγράφιζα, μου άρεσε να μελετάω, έπαιρνα καλούς βαθμούς.
Γαμώτο. Ήμουν ο τέλειος στόχος.
Το θεωρούσα άδικο.
Θύμωνα πολύ, δεν καταλάβαινα γιατί με εκφόβιζαν.
Δεν ήξερα αυτά που ξέρω τώρα.
Ήμουν απογοητευμένος, με συναισθήματα που δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ.
Στα 18 μου, είχα ήδη κατάθλιψη.
Τελικά, προς το τέλος του λυκείου,
σταμάτησα να προσπαθώ να ταιριάξω στο σχολείο
και άρχισα να ψάχνω φίλους αλλού.
Ανυπομονούσα να αφήσω το σχολείο.
Και όταν το έκανα, πήγα στο κολέγιο.
Ανακάλυψα τη μουσική.
Τραγουδούσα σε συγκρότημα.
Συνειδητοποίησα ότι η μουσική μού κάνει καλό. Την ερωτεύτηκα.
Σιγά σιγά, άρχισα να έχω πιο φυσιολογικές σχέσεις.
Άρχισα να βγαίνω ραντεβού.
Άρχισα να έχω αληθινούς φίλους.
Μέχρι που τελικά γνώρισα τη μητέρα του μεγάλου γιου μου,
ο οποίος τώρα είναι 16 ετών.
Έμαθα ότι θα γίνω πατέρας στα 23
και έγινα πατέρας στα 24.
Ο κόσμος νομίζει ότι στα 24 είσαι ενήλικος.
Η ταυτότητά μου έλεγε ότι ήμουν ενήλικος.
Αλλά συναισθηματικά δεν ήμουν.
Κοίταξα τον εαυτό μου και είπα "Ξέρεις κάτι; Είμαι χάλια.
Πρέπει να μπω σε τάξη.
Θέλω να είμαι καλός για τον γιο μου και...
Θέλω ο κόσμος να είναι καλός για τον γιο μου".
Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο...
Κλιματική αλλαγή, αποψίλωση των δασών,
επιταχυνόμενη αύξηση του πληθυσμού...
Η εξέδρα πετρελαίου Deepwater Horizon εξερράγη.
Συνελήφθησαν 214 άτομα...
Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να σταματήσουμε τον τρόμο.
...τα στρατεύματα είναι έτοιμα.
Ο στρατός των ΗΠΑ άρχισε επιθέσεις...
Το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου;
Λένε ότι έπεσε αεροπλάνο!
Άρχισα να πιστεύω σε ό,τι μου σέρβιραν.
Έκανα ρέικι, πήγαινα σε τεμασκάλ, άρχισα να μελετώ τον βουδισμό...
Οτιδήποτε δεν ανήκε στον καθολικισμό.
Και μια μέρα, ο δάσκαλoς του ρέικι είπε "Έχω το τέλειο εργαστήρι για σένα.
Και είναι πολύ κοντά στο σπίτι σου".
Οπότε, πήγα χωρίς να ξέρω τι ήταν και συνάντησα τον Αντάρες.
Πριν γίνει Αντάρες ντε λα Λους,
λεγόταν Ραμόν Καστίγιο Γκαέτε.
Ένα παιδί της εργατικής τάξης
από το Πενιαλολέν,
που έπαιζε μπάλα,
είχε φίλους στη γειτονιά, έκανε ποδήλατο,
δίδασκε παιδιά στο Λο Χερμίντα, είχε πολιτική και κοινωνική δράση.
Ένας νεαρός που σπούδαζε μουσική.
Του άρεσε η μουσική των Άνδεων.
Ήταν σε ένα συγκρότημα που λεγόταν Αμαρού.
Και ήταν καλός μουσικός.
Ήταν εξαιρετικός στο κλαρινέτο, το σαξόφωνο και το τσαράνγκο.
Θαύμαζα την πλευρά του Ραμόν στον Αντάρες.
Είχε την ικανότητα να νιώθει τις ανάγκες των άλλων
και να τους βοηθάει.
Από πολύ μικρός, ο Ραμόν Καστίγιο Γκαέτε
άρχισε να νιώθει σωματικό πόνο.
Πόνο που τον άφηνε κατάκοιτο, τον έκανε να υποφέρει.
Τον κρατούσε ξύπνιο τη νύχτα.
Μου είπε ότι ο πόνος ήταν τόσο δυνατός,
που προτιμούσε να πεθάνει.
Είπε ότι θα έπαιρνε αγιαχουάσκα,
επειδή είχε πάρει μια φορά πριν από δυο χρόνια
και τον είχε βοηθήσει.
Για δυο ή τρεις ώρες δεν ένιωθε καθόλου πόνο.
Για εκείνον, αυτό ήταν απίστευτο.
Ο Ραμόν ήρθε κάποτε σ' εμένα, όπως πολλοί άλλοι.
ΣΑΜΑΝΟΣ
Τότε έκανα εβδομαδιαίες τελετές στο σπίτι μου.
Ήρθε στο σπίτι μου για θεραπεία, όπως πολλοί άλλοι.
Κάναμε μια τελετή.
Ήταν
ο Ραμόν εδώ,
ο τελετάρχης εκεί.
Έκλεισα τα μάτια μου.
Από εκεί που ήξερα ότι καθόταν ο Ραμόν,
άρχισα να νιώθω πολύ φως.
Υπάρχουν χιλιάδες φυτά στη ζούγκλα. Κάθε φυτό έχει θεραπευτικές ιδιότητες.
Κάθε φυτό έχει ένα πνεύμα.
Και η αγιαχουάσκα είναι μια σύνθεση ολόκληρου του κόσμου,
επειδή έχει λίγο από κάθε φυτό εκεί έξω.
Κατά κάποιον τρόπο, ενσωματώνονται σε δύο φυτά.
Στο τσακρούνα και την αγιαχουάσκα.
Ο συνδυασμός τους είναι το κόλπο για να φτάσεις στη σοφία.
Έχει πολλές χρήσεις,
αλλά η θεραπεία είναι η κύρια,
καθώς και η αντίληψη.
Αφού πήρε το παρασκεύασμα μερικές φορές,
είπε ότι δεν νιώθει άνετα να τον φωνάζουμε Ραμόν.
Ότι προτιμά να τον λέμε Αντάρες.
Η αγιαχουάσκα μπορεί προφανώς να σε βοηθήσει με πολλούς τρόπους,
αλλά ο πιο άμεσος είναι να σε κάνει συνειδητό.
Ο Ραμόν Καστίγιο αυτοαποκαλείται Αντάρες ντε λα Λους...
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2007
...από το λαμπρότερο άστρο στον αστερισμό του Σκορπιού.
Με την τότε σύντροφό του και έναν φίλο του,
που ήταν και οι πρώτοι οπαδοί του,
πήγε σε μια κοινότητα ονόματι Ουράνιο Τόξο.
Εκεί γνώρισε ανθρώπους που έκαναν ένα παρόμοιο ταξίδι.
Ήμουν πολύ ανοιχτός...
ΠΡΩΗΝ ΟΠΑΔΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΕΣ ΝΤΕ ΛΑ ΛΟΥΣ
...πολύ δεκτικός.
Φυσικά, στην εμπειρία που είχα, είδα τρία όντα.
Το ένα ήταν ο Ραμόν, με μακριά γενειάδα,
καθισμένος σε έναν βράχο στη μέση του ποταμού.
Είπε "Κάθισε μαζί μας και διαλογίσου.
Θα σου δείξω έναν διαλογισμό". Μου έδειξε τον διαλογισμό
και είπα "Τι στο καλό; Τι είναι αυτό που νιώθω;"
Ήταν η δεύτερη φορά που ήρθε στην κοινότητα του Ουράνιου Τόξου.
Και ήρθε με δύο άτομα.
Και άρχισε να σχηματίζει μια ομάδα που διαλογιζόταν μαζί του.
Θυμάμαι ότι υπήρχε ένα ποτάμι εκεί, ένα μεγάλο ποτάμι.
Μια μέρα, περπατούσα στην όχθη του ποταμού και τους είδα όλους να διαλογίζονται.
Πλησίασα.
Και αυτή ήταν η στιγμή που όλοι νιώσαμε εγγύτητα.
Ένιωσα κάτι μέσα μου, κάτι που δεν μπορείς να καταλάβεις.
Ο Αντάρες ντε λα Λους είχε μαγνητισμό.
Και ο μαγνητισμός του
οφειλόταν σε διάφορα.
Πρώτα απ' όλα, στην εμφάνισή του. Ήταν αρκετά ψηλός.
Είχε μια επιβλητική κοψιά.
Η παρουσία του εντυπωσίαζε. Διέφερε από τους άλλους.
Με τη φωνή ενός δασκάλου, τη στάση ενός δασκάλου,
τη γενειάδα ενός δασκάλου,
τη φαλάκρα ενός δασκάλου.
Η πίστη του
στη φιλοσοφία που ακολουθούσε ήταν μεταδοτική.
Τον ερωτεύτηκα.
Δεν ήμουν μαζί του επειδή μου το ζήτησε,
αλλά επειδή ένιωθα πολλή αγάπη.
Ο Αντάρες ήταν με άλλους που είχαν επίσης δυνάμεις,
που ήταν ήδη πιο προχωρημένοι.
Ήταν σαν ανώτεροι.
Ο δάσκαλός μου του ρέικι, άλλος ένας...
Υπήρχαν τύποι που ένιωθα ότι ήταν
το βαρύ πυροβολικό. Ξέρετε.
Και όλοι κοίταζαν τον Αντάρες με μεγάλη ευλάβεια.
Ήταν η ενσάρκωση της εικόνας που είχα για έναν δάσκαλο.
Είχε πολλές γνώσεις
που είχε μελετήσει και απομνημονεύσει.
Και δημιούργησε ένα συνονθύλευμα ιδεών,
ένα πνευματικό κολάζ.
Μιλούσε πολύ για τον Κάρλος Καστανέντα,
για την προφητεία των Μάγια...
ΠΡΩΗΝ ΟΠΑΔΟΣ
...και για τον Βιρακότσα.
Οποιαδήποτε ερώτηση, ως συμμετέχων σε σεμινάριο,
ρωτούσε κανείς,
θα την απαντούσε ένα πολύ ελκυστικό άτομο.
Και η απάντηση θα ήταν πάντα μια συγκεκριμένη ρήση.
Πάντα θα είχε κάποιο ιδιαίτερο περιεχόμενο
και μια πηγή πληροφοριών.
Κάρλος Καστανέντα.
Οι Διδασκαλίες του Δον Χουάν,
ένα σύμβολο της εποχής των χίπηδων
στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τη δεκαετία του '60, ο Κάρλος Καστανέντα
μελέτησε αρχαίες τελετουργίες των ιθαγενών Αμερικανών.
Συντάραξε τη σύγχρονη ανθρωπολογία και έγινε αυτοαποκαλούμενος σαμάνος.
Ο Κάρλος Καστανέντα ήταν γκουρού της αντικουλτούρας των ΗΠΑ.
Ήταν πηγή έμπνευσης για σκηνοθέτες, συγγραφείς, μουσικούς.
Είχε μεγάλη επιρροή εκείνη την εποχή.
Η ολότητα του σύμπαντος
είναι απλώς μια αντίληψη, το πώς αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα.
Δεν υπάρχουν γεγονότα, μόνο ερμηνείες.
ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ
Ο Ραμόν,
όπως κάθε άνθρωπος,
διάβαζε.
Κι ο Ραμόν λέει ότι ο σκοπός της ζωής του...
ήταν να βοηθάει κόσμο.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2009
Πέντε λεπτά μετά την έναρξη του σεμιναρίου, είχα ενθουσιαστεί.
Αυτά ήταν τα εργαλεία που έψαχνα.
Ήταν η αφύπνιση του εσωτερικού εαυτού,
εργαστήρι ενεργοποίησης των τσάκρα και του εσωτερικού εαυτού.
Σε έβαζε να καθίσεις
στη στάση του λωτού
και έκανε καθοδηγούμενο διαλογισμό.
Φανταζόμασταν ότι κατεβαίνουμε μια σκάλα και φτάνουμε σε μια πόρτα.
Φανταστείτε
μια σκάλα που κατεβαίνει.
Φτάνουμε σε μια πόρτα.
Θα βάλω στα αριστερά σας ένα κουτί.
"Στο κουτί, υπάρχει ένα χρυσό κλειδί. Πάρτε το κλειδί.
Με το κλειδί φτάνετε σε μια πόρτα στη βάση της σκάλας".
Ανοίξτε την πόρτα.
Μπείτε μέσα.
"Είστε τώρα σε έναν χώρο, στον χώρο όπου ζει ο εσωτερικός εαυτός σας".
Αγκαλιάστε τον εσωτερικό εαυτό σας.
Ένιωσα σαν να αγκάλιαζα ένα σώμα
και με πλημμύρισε μια αίσθηση απελευθέρωσης.
Πάντοτε υπονοούσε
ότι η απάντηση σε όλα βρισκόταν στη δουλειά με τον εσωτερικό εαυτό σου.
Το αν θα βρεις αυτές τις απαντήσεις εξαρτάται από το πόσο πειθαρχημένος είσαι,
από το πόσο πρόθυμος είσαι
να βρεις την αλήθεια.
Ένιωθα ότι βρισκόμουν στο κατώφλι της αληθινής γνώσης.
Σοφές αλήθειες, βαθιές αλήθειες. Απαντήσεις για την ύπαρξη.
Σκέφτηκα "Αυτό ίσως εξηγεί
γιατί έχω τόσο καιρό κατάθλιψη".
Ένιωθα καλύτερα.
Έβγαινα έναν χρόνο με τον Ουντουράγα.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑΣ
Αυτή η σχέση ήταν σκέτο βασανιστήριο.
Μισούσα το ότι κάπνιζε μαριχουάνα.
Χωρίσαμε για τρεις μήνες.
Άρχισα να ξαναβλέπω τον Πάμπλο,
και μου είπε ότι είχε πάει σε ένα σεμινάριο αυτοΐασης
που τον είχε βοηθήσει και δεν ένιωθε πια άγχος.
ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΜΠΛΟ
Κατά κάποιον τρόπο, ο Πάμπλο ήταν κράχτης ή σύνδεσμος
για τους φίλους του
ή τους αγαπημένους του, για να μπουν στην αίρεση.
Κάλεσε τον Νταβίντ Παστέν να ζήσει στο σπίτι του,
ένα διαμέρισμα στην οδό Μιλιτάρες.
Είδα τεράστιες αλλαγές στη συμπεριφορά του.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑΣ
Είχα διαπιστώσει
πόσο πολύ θαύμαζε τον Αντάρες.
Ο Παστέν τον σύστησε στην κοπέλα του, την Πιλάρ.
Αυτό δημιούργησε μια ομάδα ανθρώπων
που όλοι ήταν φίλοι του Πάμπλο.
Η ζωή μου βελτιωνόταν.
Ήθελα να επωφεληθεί και ο κολλητός μου,
η κοπέλα μου, όλος ο κόσμος,
να βρουν αυτό το αληθινό εργαλείο.
Ο Πάμπλο νιώθει ότι αφυπνίστηκε
και γίνεται ένας από τους πιο πειθαρχημένους στρατιώτες.
Η αφύπνιση ήταν σημείο καμπής.
Ήταν το σημείο όπου κάποιος έμπαινε πραγματικά στην ομάδα.
Η αφύπνιση είναι η στιγμή που μαθαίνεις
ότι ο Αντάρες είναι
ενσάρκωση του Θεού. Ο εσωτερικός εαυτός του είναι ο Θεός.
Κάποια στιγμή, μας μάζεψε όλους.
Ήμασταν δέκα άτομα που κάναμε διαλογισμό.
Μας είπε ότι είχε νέα,
κάτι που ήθελε να δούμε.
Θυμάμαι ότι αρχίσαμε να πίνουμε λίγη αγιαχουάσκα.
Πολύ λίγη.
Και διαλογιστήκαμε.
Λίγο πριν το εργαστήρι, ο Αντάρες μού είπε "Κάτσε πίσω.
Απλώς πάρε την ενέργεια που ξέρεις ότι θα σας διοχετεύσω.
Σήμερα ο εσωτερικός σας εαυτός θα σας πει το όνομά του".
Το έκανα.
Όλοι έκαναν την άσκηση, ο Αντάρες διασχίζει το δωμάτιο.
Είχα κλειστά τα μάτια. Ο Αντάρες λέει "Ρώτα τον ποιος είμαι".
Θυμάμαι ότι είδα
ένα τεράστιο ον
να εκπέμπει ενέργεια στο δωμάτιο.
Και κάποια στιγμή λέει
"Ξέρετε ποιος είμαι;"
Ήταν σαν...
Σαν να θέλαμε να το πούμε, αλλά το αφήναμε ανείπωτο.
Κάτι ξεκλείδωσε στο μυαλό μου.
Και άρχισα
να βλέπω πολλά διαδοχικά οράματα.
Όλα ήταν πολύ έντονα.
Ήταν σαν στιγμιότυπα ορισμένων εποχών.
Με διαφορετικά ρούχα, ηλικίες και σενάρια.
Είδα πολλές αυτοκτονίες.
Είδα πολλά συναισθήματα από...
Σαν να έσπασαν ο λαιμός και τα χέρια μου.
Επίσης, πολλή αγωνία και θλίψη.
Πολύ πόνο,
πολλή ντροπή.
Ύστερα από αυτόν
τον καταιγισμό εικόνων,
βλέπω τελικά μια σκηνή που έμοιαζε βιβλική.
Υπήρχε πολύς κόσμος.
Στο κέντρο του πλήθους ήταν κάποιος με την πλάτη γυρισμένη.
Κι αυτό το άτομο έλαμπε.
Το άτομο γύρισε, και είχε την όψη του Αντάρες.
Το παράστημά του ήταν ολόιδιο με την εικόνα που είχα για τον Ιησού.
Το εργαστήρι τελείωσε,
και ο Αντάρες μού είπε "Λοιπόν, τι σου είπε ο εαυτός σου;"
Είπα "Μου έδειξε πολλά, τα επεξεργάζομαι. Θα σου πω μετά".
Συμφώνησα να πάω τον Αντάρες με το αμάξι στο σπίτι που έμενε.
Στη διαδρομή δεν μίλησα. Τον πήγα στην πόρτα, και είπε "Τώρα".
Και ρώτησα "Αντάρες, είσαι ο Ιησούς;"
Άλλαξε το πρόσωπό του, η έκφρασή του.
Έμοιαζε πολύ σοβαρός, πολύ αυστηρός, και είπε
"Πάμπλο, κάθισε να μου πεις τι είδες".
Του είπα όλα όσα είπα σ' εσάς.
"Η αλήθεια είναι ότι είμαι ο Ιησούς, ναι.
Αλλά είμαι ο Ιησούς
με την έννοια ότι ο Ιησούς ήταν μια ενσάρκωση του Θεού.
Πάμπλο, είμαι ο Θεός.
Αμφιβάλλεις ότι είμαι ο Θεός;"
"Όχι. Μόλις είδα ότι είσαι ο Θεός.
Οπότε, ξέρω ότι είσαι ο Θεός".
Και...
Γαμώτο, έβαλα τα κλάματα.
Ο Αντάρες λέει "Πάμπλο, μην ανησυχείς.
Αυτό που σου συνέβη είναι ότι αφυπνίστηκες.
Μόλις είδες τι συμβαίνει στ' αλήθεια.
Έχω ενσαρκωθεί πολλές φορές.
Ο σκοπός κάποιων ενσαρκώσεων ήταν να διδάξω.
Όταν ήμουν Ιησούς, όταν ήμουν Βούδας, όταν ήμουν Κρίσνα, ήρθα να διδάξω.
Σε αυτήν την ενσάρκωση, δεν ήρθα να διδάξω.
Σε αυτήν την ενσάρκωση, ήρθα να νικήσω το σκοτάδι".
Στα χρόνια πριν από το 2012,
κυκλοφορούσαν πληροφορίες
μέσω των σόσιαλ, μέσω του Google,
μέσω ανεπίσημων καναλιών, ας πούμε,
ότι πλησίαζε το τέλος του κόσμου.
Τρία χρόνια μπορεί να είναι όσος χρόνος έχουμε στη Γη,
γιατί στις 21 Δεκεμβρίου 2012...
Σύμφωνα με το αρχαίο ημερολόγιο των Μάγια, στις 21 Δεκεμβρίου 2012
θα έρθει το τέλος του κόσμου.
Δεκέμβριος 2012,
η μέρα που δεν ξημερώνει.
Μια σύγκρουση ενός αστεροειδούς με τη Γη
ίσως είναι το καταστροφικό γεγονός που προβλέπει η Αποκάλυψη.
Θα τελειώσει ο κόσμος, όπως προέβλεψαν οι αρχαίοι πολιτισμοί;
Εκείνος άρχισε να αποκαλύπτει αυτό το θέμα.
Το πραγματικό θέμα, το θέμα
στο οποίο κλήθηκα να βοηθήσω.
Γινόταν μάχη μεταξύ φωτός και σκότους,
κι αυτή η μάχη θα τελείωνε.
Το τέλος θα ερχόταν στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
Φανταστείτε κάποιον με πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση,
που ξαφνικά έρχεται ένας γκουρού και του λέει
"Θα σώσεις τον κόσμο".
Αποφάσισα να τον πιστέψω.
Νόμιζα ότι το είδα και αποφάσισα να δράσω με βάση αυτό.
Οπότε, μάλλον νόμιζαν και οι άλλοι ότι το είχαν δει.
Κάποιοι νωρίτερα, άλλοι αργότερα,
αποφάσισαν ότι έπρεπε να τον ακολουθήσουν.
Όταν αφυπνίστηκα, ο Αντάρες είπε
"Μόλις μπήκες στο πιο πριβέ κλαμπ του κόσμου.
Προετοιμάσου, γιατί
το κλαμπ δεν είναι για διασκέδαση, αλλά για δουλειά".
Το ύφος του άλλαξε.
Από φειδωλός, συγκεντρωμένος και γλυκομίλητος δάσκαλος,
έγινε πολύ σκληρός.
"Το πρώτο που πρέπει να μάθετε είναι ότι δεν ήρθα να ζητήσω χάρες.
Δίνω διαταγές".
Αυτός που μου μιλούσε ήταν ο Θεός. Είπα
"Φυσικά, δώσε μου διαταγές."
Τους πρώτους δυο μήνες έλαβα πολλές διαταγές,
αλλά μικρές. Ξέρετε.
Πάντα κοντά στο όριο του τι μπορεί κάποιος να θυσιάσει.
Για παράδειγμα,
"Διάγραψε όλες τις φωτογραφίες σου".
Τις φωτογραφίες με
τη γέννηση του γιου μου, την παιδική του ηλικία.
Τις φωτογραφίες μου.
Είχα ένα μικρό δωμάτιο στο διαμέρισμά μου, όπου έμενε ο γιος μου.
Έμενε μαζί μου τις μισές μέρες.
Ο Αντάρες λέει "Πάμπλο, μετακομίζω μαζί σου".
"Γαμώτο, δάσκαλε Αντάρες, καταλαβαίνω ότι πρέπει κάπου να μείνεις,
αλλά έχω ευθύνη απέναντι στον γιο μου
και πιστεύω ότι
έχω αυτόν τον γιο για κάποιον λόγο. Πιστεύω ότι..."
"Σε ποιον νομίζεις ότι μιλάς, διάολε;
Δεν ζητάω μαλακίες.
Σου δίνω διαταγή, σε ενημερώνω ότι θα μείνω σ' αυτό το δωμάτιο.
Θυμήσου, μιλάς στον Θεό, σκέψου τη θέση σου".
Δεν υπήρχε σωματική βία μέχρι τότε.
Αλλά υπήρχε πολλή οργή από πλευράς του.
Πολλή εξάντληση.
Σαν μια δοκιμασία.
Φαινόταν ότι ο Ραμόν δεν με τιμωρούσε, αλλά μάλλον με προκαλούσε.
"Δεν είσαι συγκεντρωμένος. Δεν διαλογίζεσαι".
Κατά βάθος, ο Αντάρες ήθελε να μην τον αμφισβητεί κανείς,
αλλά να τον υπακούν με την πειθαρχία που απαιτούσε,
παραδίδοντάς του όλη την υλική τους περιουσία,
όλα όσα αγαπούσαν, και καταπιέζοντας τα συναισθήματά τους.
Ο Αντάρες ήταν ο αρχηγός μας.
Ο δάσκαλός μας. Ο πνευματικός μας οδηγός.
Μας θεωρούσε πολεμιστές,
έπρεπε να πολεμήσουμε τον εαυτό μας, το εγώ μας.
Γι' αυτό έπρεπε να κάνουμε ό,τι διέταζε. Ακόμα κι αν δεν θέλαμε.
Υπήρχε ένα πρωτόκολλο γύρω από τη ζωή μαζί του.
Δεν έπρεπε να του μιλάς καταπρόσωπο ή να τον αγγίζεις.
Έπρεπε να διαβάζουμε τα βιβλία του Καστανέντα,
κάποια μέρη της Βίβλου,
να αποφεύγουμε τους "κοιμισμένους".
Έπρεπε να ξεφορτωθούμε
όσο το δυνατόν πιο πολλά υλικά αγαθά.
Να ξυρίσουμε τα κεφάλια μας, επειδή τα μαλλιά συσσωρεύουν αρνητική ενέργεια.
Να φοράμε μόνο πολύχρωμα ρούχα, τίποτα μαύρο.
Μου απαγόρευσε να σφυρίζω.
Δεν έπρεπε να σφυρίξω ή να τραγουδήσω ξανά.
Δεν μπορούσα να γράφω μουσική. Έλεγε "Τι διάολο; Ηχογραφείς;
Εστίασε στο να με βοηθήσεις να σώσω τον κόσμο".
Έφτιαχνε ένα μονοπάτι πολεμιστών.
Και κάθε πολεμιστής έπρεπε να είναι άψογος και αμείλικτος.
Σύμφωνα με τα βιβλία του Καστανέντα, ένας πολεμιστής ήταν
ένα εξαιρετικά ισχυρό ον.
Αυτό οφειλόταν στο ότι δεν είχε εγωισμό,
επειδή δεν είχε προσκολλήσεις, επειδή δεν είχε
άχρηστα γήινα συναισθήματα,
δεν σαμποτάριζε τον εαυτό του
βάσει μιας ηθικής
κατασκευασμένης από την κοινωνία.
Μόλις αποφασιζόταν μια πράξη,
σταματούσαμε να ρωτάμε
αν έπρεπε να γίνει ή όχι.
Γαμώτο, ήταν ένα κτήνος.
Υπάρχουν τρία είδη όντων. Καθαρά, ακάθαρτα και σκοτεινά.
Τα καθαρά όντα ήταν πάντα στο φως.
Τα ακάθαρτα είχαν διαπράξει εγκλήματα ενάντια στους παγκόσμιους νόμους
που υπαγορεύτηκαν από τον Θεό κατά τη Δημιουργία.
Τα σκοτεινά όντα δημιουργήθηκαν από τον Εωσφόρο, τον διάβολο,
για να ξεκινήσουν έναν αστρικό πόλεμο.
Είπε ότι η μαμά κάποιας είχε σκοτεινό εσωτερικό εαυτό.
Έβλεπα μέσα στα μάτια της κάποια άλλα μάτια, μεταλλικά.
Μιλούσα μαζί της
και ταυτόχρονα, μέσα μου,
τυλιγόμουν με τα φτερά μου μπλοκάροντας επιθέσεις.
Και είδα να βγαίνουν από αυτήν φίδια μαύρης ενέργειας.
Τα έβγαλα έξω και τα έδιωξα. Μετά ένιωσα κάτι να κολλάει πάνω μου.
Η συζήτηση ήταν χαλαρή κι εγώ...
Ήταν μια κατάσταση απόλυτου, συνεχούς πολέμου. Καταλαβαίνετε;
Σε κάποια φάση ο Αντάρες,
αφού πήρε αγιαχουάσκα,
βλέπει τη γάτα του Πάμπλο και λέει ότι είναι καταραμένη.
Ζούσαμε στο διαμέρισμα,
και η γάτα μου έμεινε έγκυος.
Οπότε, ο Αντάρες αντέδρασε πολύ έντονα
και είπε "Φίλε, νομίζεις ότι πρόκειται για παιχνίδι;
Ποια είναι τα εσωτερικά όντα των γατιών που θα έρθουν;
Επειδή μπορεί κάλλιστα να είναι επίθεση του Εωσφόρου.
Ο εσωτερικός εαυτός του γάτου που άφησε έγκυο τη Μάγισσα,
το εσωτερικό ον του ίσως είναι ο Εωσφόρος,
κι έχει σκοπό να φέρει τα πέντε βασικά σκοτεινά όντα
στο σπίτι μου για να μου επιτεθούν.
Οπότε, ας δούμε
τι είναι αυτά τα γατάκια".
Έβαλε τη γάτα μου μέσα σε ένα τάπερ.
Μόλις την έβαλε εκεί,
είδα ένα σύννεφο μαύρης ενέργειας να βγαίνει από τη γάτα μου.
Σκέφτηκα "Είναι αληθινό!" Της σηκώθηκε η τρίχα και καμπούριασε.
Θύμωσε πάρα πολύ.
Εκείνος με πήγε στο κανάλι Σαν Κάρλος.
Βγήκε από το αμάξι
και πέταξε από μια γέφυρα το τάπερ με τη γάτα στο ποτάμι.
Ήταν η πρώτη φορά που σκοτώσαμε ένα σκοτεινό πλάσμα.
ΣΑΝΤΙΑΓΟ
Τον Μάρτιο του 2010
αποφασίσαμε ν' αλλάξουμε τόπο διαμονής
και να πάμε στο Ολμουέ.
Μετακομίσαμε από την πόλη όπου ζούσε η οικογένειά μου
και φύγαμε μακριά από την πόλη.
Η εξήγηση που μας έδωσε ο Αντάρες για τη μετακόμιση
ήταν ότι τα σπίτια έχουν δύναμη.
Το σπίτι που νοικιάσαμε στο Ολμουέ είχε πιο πολλή δύναμη
από το παλιό μας διαμέρισμα.
Τότε μου είπαν ότι ήθελαν να ιδρύσουν ένα θεραπευτικό κέντρο στο Ολμουέ.
Μάλιστα, τότε μου ζήτησαν
να τους δανείσω τα λεφτά για το νοίκι ενός έτους,
για να είναι φθηνότερο.
Μέρος του μονοπατιού του πολεμιστή ήταν η τέχνη της παραφύλαξης,
ένα στρατηγικό ψέμα για την επίτευξη ενός μεγαλύτερου καλού.
Μου παρουσίασαν ένα επιχειρηματικό σχέδιο, έξυπνα μελετημένο.
Κόλπο ήταν.
Εφόσον διαβάζαμε Καστανέντα, έπρεπε να μάθουμε την τέχνη της παραφύλαξης.
Έπρεπε να παραφυλάμε όποιον "κοιμόταν".
Όπως ο Νίο στο The Matrix,
δεν λέγαμε την αλήθεια σε όποιον κοιμόταν.
Πώς θα μπορούσαμε; Δεν θα καταλάβαιναν ποτέ.
Το καλύτερο που μπορούσαμε να κάνουμε για να αφυπνιστούν
ήταν να τους ξεγελάσουμε για το καλό τους.
Και πλήρωναν εγκαίρως, γιατί ήταν μέρος του σχεδίου.
Όταν μετακομίσαμε σ' εκείνο το σπίτι,
θεωρούσαμε τους εαυτούς μας κοινότητα.
Ιδρύσαμε την εταιρεία παραγωγής Calypso
στον οπτικοακουστικό τομέα.
Πουλούσαμε σούσι και οργανώναμε σεμινάρια αυτοΐασης.
Στο τέλος, ήμασταν έξι ή επτά άτομα,
και δουλεύαμε όλοι για να καλύψουμε τις ανάγκες του Αντάρες.
Και ο Αντάρες δεν ήταν και πολύ εργατικός,
το αντίθετο μάλιστα.
Χρειαζόταν φροντίδα.
Ο Πάμπλο τον έβγαζε βόλτα.
Έπρεπε να του κάνουν μασάζ συνέχεια.
Ο Αντάρες δεν σκούπισε ποτέ το πάτωμα. Ο Αντάρες δεν δούλεψε ποτέ.
Η δουλειά του ήταν να σώσει την ανθρωπότητα.
Και είχε το καθήκον να αντιμετωπίσει αυτό το σκοτάδι.
Η δουλειά του ήταν να αντέχει τον πόνο
κουβαλώντας το σκοτάδι μέσα του.
Η δουλειά του ήταν να επιβιώνει.
Η δουλειά του ήταν να μην πεθάνει.
Ήταν τέτοια η πίστη τους
στην ιστορία αυτή,
που πίστευαν τα πάντα.
Για έξι, επτά, οκτώ μήνες,
πίστευα ότι έπρεπε να κάνω
ό,τι έλεγε ο Αντάρες.
Ήταν σαν να...
Σαν να ήμουν άβουλη.
Σαν να μην έπρεπε να σκεφτώ,
αφού κάποιος άλλος μου έλεγε τι να κάνω.
Και θα έλεγες
"Τι το θέλω το μυαλό;
Τι τη θέλω την καρδιά;
Τι τη θέλω τη θέληση;
Πώς είμαι ελεύθερη, αν ο Θεός μού λέει τι πρέπει να κάνω;"
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2011
Ο Πάμπλο με πήρε και είπε
"Σε μια τελετή,
πρέπει να σας χτυπήσει τρεις φορές σε ένα τσάκρα.
Αυτό θα σας κάνει
να γιατρευτείτε".
Πρώτα ξυρίσαμε τα κεφάλια μας.
Και είπε "Βγάλτε τα ρούχα σας".
Κι εμείς βγάλαμε τα ρούχα μας.
Και μετά, μας έδωσαν
τρία χτυπήματα στο πρώτο τσάκρα, εδώ.
Τρία χτυπήματα με ραβδί.
Προφανώς πόνεσε.
Πιο πολύ από φόβο, ένιωθα ενοχές.
Ένιωθα ότι δεν έκανα ποτέ αρκετά
για να βοηθήσω τον Ραμόν.
Αντίθετα.
Αντί να ξαναγίνει όπως ήταν πριν,
η διαστρέβλωσή του της πραγματικότητας μεγεθύνθηκε.
Σκεφτόμουν "Είναι τρελό να τον πιστεύεις στην κατάστασή του".
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2011
Μια μέρα με διέταξε να μην ξαναδώ τον γιο μου.
"Δεν θα έχεις πια γιο στη ζωή σου.
Λυπάμαι πολύ, ξέρω πόσο τον αγαπάς,
αλλά μένει μόνο ένας χρόνος μέχρι το 2012.
Και η αποστολή σου
ως υπηρέτης αυτής της κρίσιμης αποστολής,
απαιτεί την αμέριστη προσοχή σου.
Χάνεις πολλή ενέργεια στον γιο σου. Λυπάμαι.
Ξέρω ότι θα πονέσει.
Όμως,
πρέπει να βρεις έναν τρόπο
να ξεγελάσεις την πρώην σου, να πεις μια δικαιολογία...
για να γίνει μόνιμο.
Απομάκρυνε τον γιο σου από τη ζωή σου.
Δεν μπορεί να έρχεται πια εδώ".
Το παιδί ήταν αξιαγάπητο.
Ο Πάμπλο ερχόταν συχνά.
Ο Πάμπλο τον έβλεπε κάθε 15.
Τον έπαιρνε στο Ολμουέ.
Αν ήξερα τι συνέβαινε στο Ολμουέ
θα μου σηκωνόταν η τρίχα, αλλά δεν ήξερα.
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψω τέτοια θλίψη.
Νομίζω ότι όποιος έχει παιδιά
θα το καταλάβει.
Με κατέστρεψε.
Με κατέστρεψε εντελώς.
Πάντα ήθελα να γίνω μπαμπάς.
Και παρά το γεγονός ότι ήμουν ηλίθιος και είχα ένα σωρό προβλήματα,
ήταν σημαντικό να είμαι μπαμπάς.
Βρισκόμουν μόνιμα σε κατάσταση θρησκευτικής έκστασης,
απόλυτου πόνου.
Αλλά είναι ο πόνος ενός μάρτυρα.
"Να πάρει, τα έχασα όλα, όλα πονάνε,
αλλά σκέψου το μακροπρόθεσμο όφελος".
Οπότε...
Κατά περίεργο τρόπο, ήταν μια από τις ευτυχισμένες στιγμές.
Στιγμές που έκλαψα από ευτυχία.
ΜΑΝΤΑΓΟΥΑ ΧΙΛΗ
Ο Αντάρες αποφασίζει να μετακομίσει ξανά.
Τώρα πρέπει να νοικιάσουν σπίτι στη Μαντάγουα.
Εκεί κάνουν θεραπευτικά σεμινάρια.
Πήγαινε πολύς κόσμος.
Αλλά μόνο ελάχιστοι, αυτοί που επέλεξε ο Αντάρες,
είχαν τη δυνατότητα να περάσουν χρόνο κοντά στην ομάδα.
Ήταν οι μόνοι που μπαινόβγαιναν στο σπίτι.
Υπήρχαν στιγμές ευτυχίας
όπου ένιωθαν αληθινή έκσταση.
Υπάρχουν ιστορίες αγάπης ενσωματωμένες εκεί.
Ο Πάμπλο ήταν με τη Νατάλια, ο Νταβίντ με την Πιλάρ.
Άρα, υπήρχε μια τάση για ερωτικές σχέσεις εκεί.
Ήταν σαν μια περιπέτεια,
ένα πνευματικό ταξίδι ακόμα και για ζευγάρια.
Αλλά ο Αντάρες άρχισε να ελέγχει ακόμα και αυτές τις σχέσεις.
Εκείνη την περίοδο χώρισα με τον Πάμπλο,
γιατί ο Αντάρες είπε στον Πάμπλο να κάνει θεραπεία στην Καρολίνα.
Και ερωτεύτηκε την Καρολίνα.
Ο Αντάρες τον διέταξε να είναι μαζί της, γιατί ήταν η αδελφή ψυχή του.
Όσον αφορά τις σχέσεις, ο Αντάρες
ξεκινούσε και τελείωνε σχέσεις όπως βόλευε εκείνον
ή για να σταματήσει κάτι που αποσπούσε τους υπηρέτες του.
Μια από τις δραστηριότητες της κοινότητας
ήταν γνωστή ως "λήψη",
κατά την οποία ο Αντάρες έπαιρνε αγιαχουάσκα.
Ο Αντάρες,
αφού πήρε αγιαχουάσκα, παίρνει εντολή από τον εσωτερικό εαυτό του
να κάνει τη Νατάλια γυναίκα του.
Ο Ραμόν μού είπε ότι θα ήμουν η γυναίκα του.
Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να έχουμε σχέση.
Ότι ήταν διαταγή του εσωτερικού του εαυτού.
Ότι αυτό ήταν αναπόφευκτο, ότι ήταν ο Θεός.
Με έβαλε να πάρω αγιαχουάσκα επί τρία βράδια.
Τα πρώτα δύο, του έλεγα ότι δεν θέλω να είμαι μαζί του.
Αλλά το τρίτο βράδυ, ο Αντάρες είπε ότι αν δεν υπακούσω στη διαταγή,
ο εσωτερικός του εαυτός θα με έκαιγε ζωντανή τη μέρα της Κρίσης.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2011
Και ξαφνικά...
τα πράγματα άρχισαν να ξεφεύγουν.
Τότε ήταν που
η Νατάλια Γκέρα έμεινε έγκυος.
Νομίζω ότι εδώ ακριβώς τα πράγματα αρχίζουν να ξεφεύγουν.
Εδώ αρχίζει να παίρνει μια περίπλοκη τροπή
η ιστορία.
Ο Αντάρες είχε πει ότι η αποστολή του στην ενσάρκωση αυτή
δεν ήταν να κάνει παιδιά. Ήταν να σώσει τον κόσμο.
Η Νατάλια έμεινε έγκυος.
Όλοι λέγαμε "Τι διάολο; Εσύ έλεγες ότι δεν θα κάνεις παιδιά".
Ο Αντάρες είπε "Δεν ξέρω τι συμβαίνει, πρέπει να πάρω αγιαχουάσκα.
Γιατί ξέρω ότι αυτό δεν έπρεπε να συμβεί για πολύ καιρό.
Μέχρι να μάθω αν το μωρό είναι σκοτεινό ή φωτεινό,
δεν θέλω τη Νατάλια κάτω από την ίδια στέγη.
Γιατί αν το εσωτερικό ον είναι σκοτεινό
και μου επιτεθεί νύχτα, θα τα χαλάσει όλα.
Να βρούμε στη Νατάλια σπίτι
για να περάσει την εγκυμοσύνη αλλού".
Η Νατάλια έπρεπε να περάσει μια εγκυμοσύνη
την οποία δεν ήθελε.
Επιπλέον,
έπρεπε να λέει συνεχώς ψέματα στην οικογένειά της.
ΜΑΝΤΑΓΟΥΑ
ΙΟΥΝΙΟΣ 2012
ΛΟΣ ΑΝΤΕΣ
ΧΙΛΗ
Είπε να σκεφτώ μια ιστορία για να πω στους γονείς μου,
για να μη μάθει κανείς ότι ήμουν έγκυος.
Και η ιστορία ήταν ότι θα ταξίδευα στη Λατινική Αμερική.
Ο Αντάρες παίρνει αγιαχουάσκα
και λέει ότι ανακάλυψε
πως ο εσωτερικός εαυτός του παιδιού
ήταν ο Εωσφόρος.
Είπε ότι, ως άνθρωπος,
μπορούσε να δώσει ζωή στον Εωσφόρο ανά πάσα στιγμή,
ότι θα ήταν σαν το αποκορύφωμα της σωτηρίας της Γης.
Γιατί αν το μωρό έδινε ζωή στον Εωσφόρο,
ο Αντάρες θα έπρεπε να το σκοτώσει.
ΣΑΝΤΙΑΓΟ ΧΙΛΗ
Πάντα έρχεται μια στιγμή που θεωρώ την πιο μαγική,
όταν βρίσκεις το άτομο εκείνο
που σου δείχνει την πλήρη εικόνα.
Και στη συγκεκριμένη υπόθεση,
ήταν μια ανώνυμη γυναίκα.
Η προστατευόμενη μάρτυρας.
Πήγε να κάνει καταγγελία
όταν η αίρεση λειτουργούσε ακόμα.
ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΛΟΣ ΑΝΤΕΣ 2012
Δεν άντεχε άλλο αυτές τις συνθήκες.
Ήταν αγχωτικές και επικίνδυνες. Έτσι, έφυγε.
Αλλά έφυγε ξέροντας ότι η Νατάλια ήταν έγκυος,
ξέροντας ότι ο Αντάρες σκότωνε κουτάβια.
Έφυγε ξέροντας πόσο έντονα και τρελά ήταν όλα.
Πήγε σε αστυνομικό τμήμα για να πει την ιστορία της.
Ήθελε να προειδοποιήσει την αστυνομία
ότι μπορεί να συμβούν σοβαρά πράγματα εδώ.
Οι αδερφές της Μαρία ντελ Πιλάρ
πήγαν στη Μητροπολιτική Μονάδα Ειδικών Ερευνών,
μαζί με την προστατευόμενη μάρτυρα,
η οποία τότε
μας μίλησε για την αίρεση.
Οι πληροφορίες που μας έδωσε η μάρτυρας ήταν σαφείς.
Ήταν επείγον
να μάθουμε τι είχε συμβεί στο παιδί και τη Νατάλια.
Όταν έφτασαν,
ο Αντάρες τής είπε "Αγάπη μου, πρέπει να είσαι δυνατή.
Όλα είναι στο κάρμα σου. Μπορείς να τα καταφέρεις.
Τώρα καταλαβαίνω τα πάντα. Τώρα ξέρω πώς θα θεραπεύσω τον κόσμο.
Το παιδί ίσως είναι ο Εωσφόρος. Επιτέλους τον παγίδευσα μέσα σου".
Προσπαθώντας να χτίσουμε
σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας με τις οικογένειες των μελών,
μιλήσαμε στη μητέρα της Νατάλια.
Αυτό που ήξερε τότε
ήταν ότι η κόρη της βρισκόταν στο εξωτερικό.
Της είπαμε ότι δεν ήταν έτσι
και ότι ήταν πολύ πιθανό να είχε συμβεί κάτι στη Νατάλια.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2012
Έναν μήνα πριν από τη γέννηση του Χεσούς,
εκείνος είπε "Μόλις τα είδα όλα. Όλα καλά.
Ο Χεσούς θα γεννηθεί ακριβώς στις 18 Δεκεμβρίου,
ύστερα από δέκα μήνες εγκυμοσύνης".
"Τι εννοείς δέκα μήνες;"
"Είναι παιδί μου, είναι θαύμα.
Θα γεννηθεί έναν μήνα αργότερα".
ΜΑΝΤΑΓΟΥΑ
Ο εσωτερικός του εαυτός του είπε,
πριν από την τελική μάχη με το σκοτάδι στο Κογιγουάι,
να πάει νότια για ανάπαυση.
Έτσι, έπρεπε να τον πάμε στην Ικάλμα για διακοπές.
Και να του νοικιάσουμε καλύβα για μια βδομάδα.
Κάθε φορά που ρωτούσα τον Αντάρες
τι θα κάναμε αν η Νατάλια γεννούσε πριν από τον Δεκέμβριο, με μάλωνε.
Αλλά τον Νοέμβριο η Νατάλια ήδη γεννούσε.
"Την πάτησα. Δεν μπορεί. Μου το έδειξε ο εσωτερικός μου εαυτός.
Άρα, αυτό που είδα δεν ήταν αυτός, μου το έδειξε το σκοτάδι.
Ήταν επίθεση. Να σκεφτούμε τι θα κάνουμε.
Πάρτε τα πράγματά μας, φεύγουμε σε μια ώρα".
Και την επόμενη μέρα, ξεκίνησε ένας ατέλειωτος μαραθώνιος.
Έπρεπε να οδηγήσω 1.400 χιλιόμετρα
για να πάρει ο Αντάρες αγιαχουάσκα.
Ύστερα από τόσα χιλιόμετρα,
έπρεπε να πάρω αγιαχουάσκα όλη νύχτα.
Και η Νατάλια γεννούσε.
Είχα συστολές τρεις μέρες ήδη.
Ο Αντάρες ήρθε με αγιαχουάσκα.
Μου είπε ότι δεν μπορεί να γεννηθεί εκεί, αλλά σε ένα μέρος με δύναμη.
Στο Κογιγουάι.
ΚΟΓΙΓΟΥΑΪ ΧΙΛΗ
Τα μέρη ήταν σημαντικά για τον Αντάρες. Πίστευε ότι κάποια είχαν δύναμη.
Ο λόφος στο Κογιγουάι, η καλύβα στο Κογιγουάι,
ήταν το μέρος όπου είχε λάβει την αφύπνιση, τη φώτισή του,
το μέρος όπου είχε ανακηρύξει τον εαυτό του δάσκαλο.
Το μωρό έπρεπε να γεννηθεί σε εκείνη την καλύβα.
Είμαι ο ιδιοκτήτης της φάρμας.
Μου γνώρισαν αυτόν τον τύπο.
Ένας τύπος με φωτεινά μάτια,
πολύ συμπαθής, που λεγόταν Ραμόν
και ήταν δάσκαλος μουσικής.
Μου ζήτησε να έρχεται μια φορά τον χρόνο
λέγοντας ότι το σπίτι μου είναι όμορφο, ότι εκπέμπει όμορφη ενέργεια.
Του επέτρεψα να έρχεται μια φορά τον χρόνο,
να μένει εκεί.
Ήταν γύρω στις έντεκα το βράδυ.
Το μέρος ήταν σκοτεινό.
Φτάσαμε στο πλίθινο σπίτι,
όπου οι συνθήκες δεν ήταν κατάλληλες
για κανενός είδους τοκετό.
Δεν είχε ούτε νερό ούτε ηλεκτρικό.
Ήμασταν μόνο η Νατάλια κι εγώ
μέσα στο σπίτι.
Ο Αντάρες είχε διατάξει
η Νατάλια να είναι ντυμένη
με ένα καφτάνι που θα κάλυπτε όλο της το σώμα, εκτός από τα μάτια της.
Έπρεπε να προσπαθήσουμε για έναν φυσικό τοκετό
με ένα απίστευτο επίπεδο άγχους.
Σίγουρα καμία μαμά δεν θα χαλαρώσει γεννώντας έτσι το μωρό της.
Ο Αντάρες φώναζε να μου το πάρει γρήγορα,
λέγοντας ότι του επιτέθηκε βάναυσα
και ότι είχε δυο κεφάλια.
Ο Αντάρες ανέθεσε στην Κάρο
να βρει ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης
για καισαρική.
Είπα όχι.
Ότι δεν είχα εργαλεία για να κάνω καισαρική.
Ο Αντάρες επέμενε να της ανοίξω την κοιλιά.
Κι αν δεν το έκανα εγώ, θα το έκανε αυτός.
Η Νατάλια κόντευε να λιποθυμήσει από τον πόνο.
Ήταν πολύ αδύναμη.
Οι παλμοί της ήταν πολύ χαμηλοί.
Είπα στον Αντάρες στη δική του γλώσσα
ότι αν έκανα αυτό που με διέταζε να κάνω,
θα σκότωνα ένα φωτεινό πλάσμα.
Ήταν σαν να του έριξε έναν κουβά με παγωμένο νερό.
Και είπε "Όχι!
Το κάθαρμα δεν θα με κάνει να σκοτώσω ένα από τα φωτεινά όντα μου.
Θα σώσω τη Νατάλια. Θα την προστατέψω".
Φύγαμε για την κλινική στη Ρενιάκα, περίπου δυόμισι ώρες μακριά.
Ήμασταν στο Κογιγουάι,
ήταν 15 χιλιόμετρα χωματόδρομος μέχρι τον αυτοκινητόδρομο, και μετά...
Ήταν μακριά, στη μέση του πουθενά.
ΚΟΓΙΓΟΥΑΪ - ΡΕΝΙΑΚΑ
Δεν τα πήγαινα καλά.
Ο Αντάρες μού φώναζε να πολεμήσω.
Ότι μια πολεμίστρια ξεπερνάει τα όριά της.
Και ότι ήμουν άψογη πολεμίστρια.
Η μόνη που είχε σωθεί. Ο εσωτερικός μου εαυτός ήταν πια καθαρός.
Ότι ήμουν πια καθαρή. Κι ότι αν πέθαινα, θα με ανάσταινε.
Έπρεπε να σκεφτούμε κάτι, γιατί ήμασταν εκεί
με μια γυναίκα σε τοκετό
που δεν είχε πάει ποτέ για τσεκάπ ή σε γιατρό.
Σκεφτήκαμε μια ιστορία.
Ότι βρήκαμε αυτήν την κοπέλα να περπατάει στη μέση του πουθενά.
Και ότι προερχόταν από μια ομάδα χίπηδων.
Ότι είχαν κανονίσει φυσική γέννα, αλλά η μαία δεν ήρθε.
Ότι κάτι πήγε στραβά, την πήραμε εμείς και τη σώσαμε.
Ήμασταν κάπου στον δρόμο που οδηγούσε στην κλινική.
Ο Αντάρες κατέβηκε από το φορτηγό και κρύφτηκε.
Ο Πάμπλο μάς πήγε στα Επείγοντα στην κλινική της Ρενιάκα κι έφυγε.
Η Νατάλια φορούσε μόνο το καφτάνι.
Χωρίς εσώρουχα, ξυπόλυτη.
Γεμάτη βρομιές, λάσπη και αίματα.
Κι εγώ ήμουν σε παρόμοια κατάσταση.
Αλλά αυτή η εικόνα δεν τράβηξε την προσοχή κανενός.
Σκεφτόμουν μόνο ότι κάλεσαν την αστυνομία
και θα τους τα έλεγα όλα.
Θα μπορούσε να ήταν η στιγμή που θα τελείωνε όλο αυτό.
Αλλά όχι,
την πίστεψαν την ιστορία.
Γέννησε στις εξίμισι το πρωί.
Ήταν πάνω από τρία κιλά και υγιές.
Τον ονόμασε Χεσούς, επειδή έτσι είχε πει ο Αντάρες.
Μου τον έδωσαν την επομένη.
Στις τρεισήμισι το απόγευμα.
Ήταν πολύ ωραία, γιατί
τον θήλασα και ήταν
φοβερό συναίσθημα.
Είχα πολύ ανάμεικτα συναισθήματα.
Το μητρικό ένστικτο είναι πολύ δυνατό.
21 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012
Κι όταν έφυγαν από την κλινική,
η Νατάλια ήθελε να έχει ελάχιστη επαφή με το μωρό,
επειδή
ήταν σε φάση πολεμιστή.
Στο σπίτι στη Μαντάγουα,
ο Αντάρες μού ξύρισε το κεφάλι
και με έπλυνε με κρύο νερό.
Με πήγε στο καθιστικό και μου έβαλε ένα τραγούδι.
Είπε ότι ο εσωτερικός του εαυτός του έδωσε οδηγίες.
Είπα ότι δεν με νοιάζει.
Είπε "Αγαπητό μου παιδί, θα είμαστε εντάξει.
Θα είμαστε στο φως, θα είμαστε όλοι ελεύθεροι".
Μιλούσε μόνος του, βρίζοντας σε όλη τη διαδρομή.
"Γαμώτο, δεν θα με νικήσεις.
Ξέρω πώς μπορώ να σε νικήσω".
Ήταν σαν να μιλούσε στον Εωσφόρο, στην οντότητά του.
Η Καρολίνα κλείστηκε μαζί του.
Στις τρεις το απόγευμα είπε ότι φεύγουμε για Κογιγουάι.
Η Χοσεφίνα και ο Πάμπλο
μας περίμεναν, έτοιμοι να ανάψουν τη φωτιά μόλις θα φτάναμε.
Υπήρχε μια παλιά εξωτερική τουαλέτα,
μια τρύπα ένα μέτρο επί ένα,
που είχε βάθος δυο μέτρα.
Ο Αντάρες άναψε φωτιά μέσα στην τρύπα.
Γύρω στις έντεκα το βράδυ,
μας έβαλε να μπούμε στο φορτηγάκι,
θυμάμαι ότι ήταν της Κάρλα, για να πάμε βαθιά στη φάρμα.
Ο Πάμπλο οδηγούσε.
Ήμουν πίσω με την Καρολίνα και την Πιλάρ.
Και στο μπροστινό κάθισμα
ήταν η Νατάλια και το μωρό.
Έπρεπε να μείνουμε στο φορτηγάκι με τη Νατάλια
ενώ εκείνος θα άναβε τη φωτιά.
Ήμουν αναστατωμένη κι άκουγα τη φωνή του Αντάρες στο βάθος.
Δεν άκουγα τι έλεγε, αλλά άκουγα τη φωνή του.
Άκουγα το τρίξιμο της φωτιάς
και μπορούσα να δω
τη λάμψη της φωτιάς από μακριά.
Τότε ο Πάμπλο βγήκε και είπε
"Αυτές είναι οι εντολές.
Βγάλε τα ρούχα του Χεσούς,
δέσε τα χέρια και τα πόδια του,
βάλε μια κάλτσα στο στόμα του και κάλυψε τα μάτια του με ταινία".
Έπρεπε να πάμε τον Χεσούς
στα μισά του δρόμου μεταξύ του φορτηγού και της φωτιάς.
Και εκεί...
Ο Αντάρες μού πήρε το μωρό
και ο Πάμπλο με απομάκρυνε.
Τη στιγμή που ο Αντάρες πήρε τον γιο του,
καταλάβαμε τελικά τι θα γινόταν.
Ο Αντάρες πήγε εκεί
να σκοτώσει τον γιο του.
23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2012
Ήταν πολύ αργά πια για να τον σταματήσουμε.
Αυτοί που ήμασταν τότε
δεν ήταν ικανοί να τον σταματήσουν.
Και στα μισά του δρόμου για το φορτηγάκι, η Νατάλια ξέσπασε σε κλάματα.
Όταν φτάσαμε στο φορτηγάκι,
έκλαψα κι εγώ.
Έκλαιγα. Δεν μπορούσα να σταματήσω να κλαίω.
Ήμασταν και οι δύο
σαν να είχε εκραγεί βόμβα κοντά,
αποπροσανατολιστήκαμε.
Δεν ξέραμε πού ήμασταν.
Κοίταξα μπροστά από το φορτηγάκι
και εμφανίστηκε εκεί ο Αντάρες με δυο γάντια του φούρνου.
Με διέταξε να ρίχνω ξύλα στη φωτιά και να την κρατάω
αναμμένη.
Πήγα στη φωτιά
ένα λεπτό αφότου έριξε τον γιο του μέσα.
Και δεν ακουγόταν ήχος από τη φωτιά.
Πάντα πίστευα ότι
τον σκότωσε πριν τον ρίξει μέσα.
Επίσης, μας είχε πει εκείνο το πρωί
να του δώσουμε ένα μαχαίρι,
το πιο κοφτερό.
Πήγα στον Αντάρες να μάθω τι είχε συμβεί.
Είπε ότι δεν ήθελε να με δει.
Η Νατάλια συγκλονίστηκε.
Ήξερα πόσο ήθελε να κάνει παιδιά.
Ο Αντάρες ζήτησε από τη Νατάλια και τη Χοσεφίνα να μαγειρέψουν.
Άλλοι έφαγαν, άλλοι όχι.
Ο Αντάρες έλεγε συνέχεια ότι ο κόσμος άρχισε να καθαρίζει από το σκοτάδι.
Και ότι τώρα ήξερε γιατί το μωρό είχε γεννηθεί πριν την κατάλληλη στιγμή.
Μετά μας είπε να κανονίσουμε πού θα κοιμηθούμε.
Μας έλειπε μια σκηνή.
Οπότε, ρώτησα τον Αντάρες
αν μπορούσα να κοιμηθώ στο φορτηγάκι.
Στο φορτηγάκι ξέσπασα σε κλάματα,
επειδή
είδα κάποια ρούχα του μωρού.
Κατέρρευσα.
Κάτι
που μάλλον δεν θα μπορούσα να είχα κάνει στις σκηνές
χωρίς να με μαλώσει.
Ένιωθα τόση θλίψη, τόσο πόνο.
Αλλά δεν θα το έδειχνα, γιατί θεωρείται αυτολύπηση, δηλαδή εγωισμός.
Κάτι που δεν έπρεπε να δείξω.
Ξυπνήσαμε την επόμενη μέρα,
και ο Αντάρες είπε
"Πήγαινε στη Βίνια να αγοράσεις ξύλα για να φτιάξεις έπιπλα".
Ούτε λέξη δεν ειπώθηκε για το γεγονός.
Τίποτα.
Θέλω να πω, στην περιοχή όπου έκαιγε η φωτιά
δεν πλησιάσαμε καν.
Με συμπεριφορά πολεμιστή σε στιλ
"Έλα τώρα. Απομένουν 21 μέρες μέχρι το τέλος του κόσμου.
Θα ελευθερωθούμε.
Όλα αυτά θα τελειώσουν".
Θα νόμιζες ότι η ομάδα άλλαξε ύστερα από εκείνη τη νύχτα,
ότι διχάστηκε ή διαλύθηκε,
αλλά έγινε ακριβώς το αντίθετο.
Όλοι ήταν πολύ πειθαρχημένοι και μπήκαν...
Όλοι ήταν σε φάση πολεμιστή.
Λες και αυτό που είχε συμβεί
ήταν απλώς άλλη μια μάχη στον πόλεμο.
Μια σφοδρή, μια σκληρή μάχη, αλλά πάντως άλλη μια μάχη στον πόλεμο.
Μια μάχη ανάμεσα στις δεκάδες που κάναμε τον τελευταίο χρόνο.
Τι έγινε;
Τι άλλαξε...
Τι άλλαξε στο μυαλό
του Ραμόν ή του Αντάρες ντε λα Λους...
και τον έκανε να σκεφτεί...
ότι η θυσία ενός μωρού τριών ημερών
θα έλυνε τα προβλήματα του κόσμου;
Έμεναν πέντε μέρες του Νοεμβρίου,
και οι εντολές του Αντάρες
ήταν ότι έπρεπε να μείνουμε εκεί από την 1η Δεκεμβρίου
για 21 μέρες, μέχρι το τέλος.
Είχαμε 5 μέρες για να ετοιμάσουμε το σπίτι για 21 μέρες λήψης αγιαχουάσκα.
Αν μπορούμε να το πούμε αυτό, ο Αντάρες εξόκειλε ακόμα περισσότερο.
Ο Αντάρες διέταξε εμένα και την Καρολίνα να είμαστε μαζί του.
Μια κατάσταση που επηρέασε αρνητικά την Καρολίνα.
Αυτό προκάλεσε μια τρομερή τιμωρία.
Ο Αντάρες διέταξε
τον χειρότερο ξυλοδαρμό που έχω δει ποτέ.
Στεκόμασταν γυμνοί
και μας χτυπούσε.
Και ξεκίνησε με την Κάρο.
Η κοπέλα μου είναι μικρόσωμη.
Είναι αδύνατη.
Αυτό το κάθαρμα είχε το ίδιο ύψος μ' εμένα, 1,85.
Και ο καριόλης έσκισε την πλάτη της.
Της έσπασε το χέρι. Γιατί είχε βάλει το ένα χέρι πίσω της.
Χτύπησε τον καρπό της και τον έσπασε.
Το κάταγμα έμεινε έτσι για έναν μήνα.
Χτύπησε την Κάρο 11 φορές.
Μετά ήρθε η σειρά μου.
Στο έκτο, όγδοο χτύπημα,
η όρασή μου μειώθηκε και μετά όλα μαύρισαν.
Γαμώτο, έπαθα μπλακ άουτ και λιποθύμησα.
Είπε "Σήκω, ρε μαλάκα! Δεν τελειώσαμε".
Του ζήτησα συγγνώμη και χαστούκισα τον εαυτό μου. "Μείνε ξύπνιος".
Οπότε,
δέχτηκα, δεν ξέρω, άλλα 20 χτυπήματα.
Και
τον ευχαρίστησα.
Κι έκατσα κάτω.
Μας έβαλε να ντυθούμε. Ήμασταν όλοι γυμνοί.
Όταν του είπα ότι μου έσπασε το χέρι,
απάντησε "Αγαπητή μου, είναι το κάρμα σου.
Δεν βλέπεις ότι είσαι τρελή;"
Και είπα ναι.
Ήμουν σίγουρη ότι θα μπορούσε να με σκοτώσει.
Θα έλεγε κανείς "Γιατί δεν δραπέτευσαν
αν συνέβαιναν αυτά τα απαίσια πράγματα;"
Επειδή ήταν απόλυτα πεπεισμένοι
ότι ήταν στρατιώτες του Θεού,
ότι ο κόσμος θα τελείωνε και ότι αυτό ήταν το τελευταίο βήμα.
Ετοιμαζόμασταν για το τέλος του κόσμου.
Ο Αντάρες άρχισε την αγιαχουάσκα την 1η Δεκεμβρίου 2012.
Κάθε βράδυ.
Αυτό θα έφερνε τη φώτιση
στις 21 Δεκεμβρίου, εκείνη τη μέρα.
Η υπόλοιπη κοινότητα, κι εγώ μαζί,
παίρναμε αγιαχουάσκα
από τις 11 ως τις 21 Δεκεμβρίου 2012.
Όλες οι λήψεις αγιαχουάσκα και όλες αυτές οι μέρες ήταν αδιάκοπες μάχες.
Με πολλούς αγγέλους, φτερά, σπαθιά, δαίμονες,
πεδία μάχης με ουρλιαχτά, με αίμα, με κόλαση,
με φως, με ελπίδα, με...
Τρέλα. Σκέτη τρέλα.
Ήταν οι τελευταίες μέρες του κόσμου.
Για μένα, δεν υπήρχε 22 Δεκεμβρίου 2012.
Την τελευταία μέρα,
οι ώρες περνούσαν.
Κανείς δεν...
Κανείς δεν κοίταζε το ρολόι.
Κανείς δεν κοιτάει την ώρα όταν έρχεται η μέρα της Κρίσης.
Θα έρθει όταν έρθει.
Αλλά η ώρα πέρασε
και δεν έγινε τίποτα. Τίποτα.
Ήμασταν όλοι σιωπηλοί.
Και ξαφνικά,
ο Αντάρες λέει...
Βάζει τα γέλια και λέει
"Βρε ηλίθιοι, νομίζατε ότι ύστερα από τέσσερα χρόνια σκληρής δουλειάς
θα ανυψωνόσασταν και θα φτάνατε στην ελευθερία;
Είστε πολύ αφελείς.
Δεν λειτουργεί έτσι. Τα πράγματα δεν αλλάζουν αμέσως.
Και ο εσωτερικός μου εαυτός μόλις μου εξήγησε ότι
η ελευθερία
δεν θα έρθει τώρα, αλλά σε τρεις μήνες, και θα είναι στο Εκουαδόρ".
Κι έκανε σαν να ήταν όλα καλά,
σαν να ήταν όλα ένα φοβερό αστείο.
Αυτό ήταν όλο.
Μετά την αγιαχουάσκα πήγαμε για ύπνο.
Την επόμενη μέρα είδα ότι ήταν 22 Δεκεμβρίου 2012,
κι αυτή η μέρα δεν έπρεπε να υπάρξει.
Αυτό ήταν που τελικά προκάλεσε τη διάσπαση της ομάδας.
Το μυαλό μου έλεγε "Φίλε, είχα συμβόλαιο ως τις 21 Δεκεμβρίου 2012.
Κι έχουμε 22."
Κάποιοι αναρωτιόμασταν "Γαμώτο, τι θα κάνουμε;
Ο κόσμος δεν τελείωσε".
Ήμασταν όλοι καταχρεωμένοι.
Έπρεπε να συνεχίσουμε να ζούμε, και δεν είχαμε λεφτά.
Εκείνη την ανύπαρκτη μέρα, στις 23 Δεκεμβρίου,
είχαμε πει στις οικογένειές μας ότι θα είμαστε τα Χριστούγεννα μαζί τους.
Ήταν όλα ένα ψέμα.
Είχα πει στην οικογένειά μου ότι θα πήγαινα με την Κάρο.
ΚΟΓΙΓΟΥΑΪ - ΣΑΝΤΙΑΓΟ
Είπα στον Πάμπλο ότι δεν άντεχα άλλο
να ζω με τον Αντάρες.
Ότι αν διέταζε πράγματα όπως να γίνω γυναίκα του,
θα αυτοκτονούσα.
Και η Κάρο μού λέει
"Μιλάει για τον Ιησού και τους αποστόλους,
ότι πρέπει να είμαστε σαν αυτούς, να θυσιαστούμε.
Αλλά οι απόστολοι ήταν με τον Ιησού από αγάπη.
Εμείς παραμένουμε από φόβο".
Και αυτό...
Αυτό ενίσχυσε τις αμφιβολίες που ένιωθα μέσα μου.
"Αν φύγουμε, δεν θα μείνουμε στο Σαντιάγο.
Πρέπει να το σκάσουμε.
Να κρυφτούμε νότια, στη μέση του πουθενά.
Γιατί θα μας βρει και θα μας σκοτώσει".
Ο Πάμπλο και η Καρολίνα πάνε νότια, σε κατάσταση παράνοιας.
Κρυβόμασταν για μια βδομάδα στο σπίτι της μητριάς μου.
Από εκεί, στείλαμε μέιλ σε όλα τα μέλη
λέγοντας ότι δεν θα γυρίζαμε πίσω
και ενημερώσαμε τον Αντάρες
ότι ακόμα πιστεύαμε σ' αυτόν, αλλά θα σταματούσαμε.
Η Νατάλια με παίρνει και μου λέει
"Την πάτησα.
Είμαι στην Αστυνομία Ερευνών.
Τα ξέρουν όλα".
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΕΡΕΥΝΩΝ
Η Νατάλια μου έστειλε μέιλ στη διεύθυνση που της είχα δώσει.
"Πάμπλο. Έχω πρόβλημα.
Ήρθε η αστυνομία, μιλάει στην οικογένειά μου.
Μιλάνε, ρωτάνε πού είναι το μωρό.
Ρωτάνε τι συμβαίνει, τι είναι αυτό".
Είπε "Ρωτάνε για μια αίρεση".
Και είπα "Φιλενάδα, αίρεση είναι
ένα μάτσο σατανικοί μαλάκες
που φοράνε μαύρες κουκούλες, λατρεύουν τον διάβολο κι αυτοκτονούν.
Εμείς δεν είμαστε αίρεση".
Γκουγκλάρω τη λέξη "αίρεση".
Και αρχίζω να διαβάζω.
Ήταν εκατό τοις εκατό η ζωή μου τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Ήμουν σε μια αίρεση.
Γαμώτο, έπαθα σοκ.
Όλα ήταν ένα γαμημένο ψέμα.
Εκείνο το μωρό
δεν ήταν ο Εωσφόρος.
Ένα μωρό ήταν.
Όλα αυτά αλλάζουν
όταν μαθαίνουν
ότι είχε γίνει...
Ότι ένα μωρό δολοφονήθηκε.
Στις 19 Φεβρουαρίου ο Αντάρες έφυγε από τη Χιλή.
Γιατί η Νατάλια Γκέρα τους είπε ότι τους ερευνούσε η αστυνομία.
ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ
19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013
Ο Αντάρες δεν είχε άλλη επιλογή,
ξέροντας ότι όλοι θα μιλούσαν για ό,τι συνέβη στο μωρό,
παρά να δραπετεύσει στο Περού.
Και συνειδητοποίησαν ότι όλοι είχαν μερίδιο ευθύνης.
Τουλάχιστον όσοι ήταν εκεί τη νύχτα του εγκλήματος.
Η Νατάλια πήγε να καταθέσει πριν από τους άλλους
σε μια κατάσταση παράνοιας,
όπου είναι σημαντικό να μιλήσεις πρώτος.
Γιατί κάποιο άλλο μέλος
θα μπορούσε να σου αποδώσει κάποια ευθύνη σε αυτό το πλαίσιο.
Πήγα στο γραφείο όπου ήταν η Νατάλια με τους άλλους ντετέκτιβ
και τη ρώτησα αν όντως έκαψαν το μωρό.
Εκείνη απάντησε "Ναι".
Αλλά δεν βλέπω καμία μετάνοια,
τίποτα που να με κάνει να πιστέψω
ότι υπάρχει...
Γιατί δεν υπάρχουν δάκρυα, τίποτα.
Την επομένη την πήγαμε στο Κογιγουάι,
είδαμε την τρύπα
όπου έκαψαν το μωρό.
Κατέρρευσε και πλάνταξε στο κλάμα.
Ήταν απαρηγόρητη.
Ήταν σαν να μου έριξαν έναν κουβά παγωμένο νερό.
Είπαν "Αυτό έγινε στη φάρμα σου".
Τόσο απλά.
Με έστειλε στο νοσοκομείο, έπαθα έμφραγμα.
Εδώ είναι.
- Είναι; - Ναι.
Τότε, άφησέ το εκεί.
Το σημαντικότερο στοιχείο που καταφέραμε να συλλέξουμε στον τόπο
ήταν ένα θραύσμα οστού.
Ήταν το αριστερό λαγόνιο του μωρού.
Στις 23 Νοεμβρίου ο Πάμπλο και η Καρολίνα
πήγαν το μωρό στην κλινική
για ένα τεστ που θα απέκλειε γενετικές ασθένειες,
το οποίο είναι υποχρεωτικό στη Χιλή.
Του πήραν πέντε σταγόνες αίμα.
Κι αυτές οι πέντε σταγόνες αίμα
ήταν το κλειδί για να διαπιστωθεί τι είχε συμβεί στον Χεσούς
και να μάθουμε αν το DNA του μωρού
ταίριαζε με το DNA του Αντάρες και της Νατάλια.
Χάρη σε αυτό,
καταφέραμε να εξασφαλίσουμε όλα τα εντάλματα σύλληψης
για να συλλάβουμε τα υπόλοιπα μέλη της αίρεσης.
Στις δέκα και μισή το βράδυ, με καλεί ο Πάμπλο με σοβαρή φωνή.
Λέει "Θέλω να έρθεις με τη μαμά αύριο.
Είναι αναγκαίο".
"Τι τρέχει;" "Πρέπει να τα πούμε από κοντά".
Κατά τη διάρκεια της πτήσης, ήμασταν πολύ ανήσυχοι.
Φτάσαμε στο αεροδρόμιο. Ο Πάμπλο και η Καρολίνα ήταν εκεί.
Δεν ήταν ο εαυτός τους, ήταν χάλια.
Μπήκαμε στο τζιπ του Πάμπλο.
Και με ήρεμη φωνή, ο Πάμπλο λέει
"Πρώτα θα σας πω τι είναι αλήθεια
και μετά τι είναι ψέμα.
Είναι αλήθεια, έχουμε αυτό το τζιπ.
Είναι αλήθεια, ζούσαμε στην Καμπούργα, σε μια καλύβα που νοικιάζαμε.
Όλα τα άλλα που σας έχω πει είναι ψέματα".
Και τότε συνειδητοποιείς ότι αντιμετωπίζεις μια μεγάλη κρίση.
Ένα τρομερό, ασύλληπτο γεγονός,
χειρότερο από κάθε έγκλημα που έχουμε δει.
Είναι η πρώτη ανθρωποθυσία στην ιστορία μας.
Και το θύμα, ένα αγόρι που ήταν μόλις τριών ημερών.
Τότε κατάλαβαν ότι οι ειδήσεις
ήταν ήδη σε όλα τα κανάλια,
ότι η αστυνομία τους αναζητούσε.
Είδαν το πρόσωπό τους σε αφίσες.
Σήμερα, τέσσερα μέλη μιας θρησκευτικής αίρεσης συνελήφθησαν
και κατηγορούνται ότι έκαψαν ένα μωρό δύο ημερών
που πίστευαν ότι ήταν ο αντίχριστος.
Είπε "Θέλω να παραδοθώ". Εγώ είπα "Κάν' το στο Σαντιάγο".
Ήταν
μια δύσκολη διαδρομή.
Πολύ δύσκολη, γιατί ήταν γεμάτη
από ένα μείγμα λογικών αποφάσεων και διαφόρων συναισθημάτων.
Σταματούσαμε σε βενζινάδικα
και βλέπαμε στις ειδήσεις ότι ο γιος μας ήταν φυγάς.
Πολύ δύσκολο.
Ο Πάμπλο Ουντουράγα, από τη στιγμή που εκδόθηκαν τα εντάλματα σύλληψης
μέχρι τη στιγμή που παραδόθηκε,
σχεδίαζε τι θα έλεγε στην αστυνομία.
Η αστυνομία λέει ότι ο Πάμπλο παραδόθηκε, ότι έπρεπε να τον ανακρίνουμε.
Πήγα στη Μονάδα Ειδικών Ερευνών
και βρήκα έναν Πάμπλο Ουντουράγα ήρεμο.
"Γεια σας, είμαι ο Πάμπλο Ουντουράγα, αυτός που ψάχνετε.
Είχα εμπλακεί στην αίρεση του Κογιγουάι.
Ήρθα για να παραδοθώ".
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2013
Στις έντεκα, το ζευγάρι μπήκε στο εποπτικό δικαστήριο του Κιλπουέ.
Και οι δύο παραδόθηκαν το Σαββατοκύριακο,
αφού είδαν στις ειδήσεις ότι καταζητούνται.
Η συνέντευξη ήταν δύσκολη, επειδή ήταν πολύ έξυπνος
και μου έδωσε πολλές πληροφορίες.
Έπρεπε να κάνουμε τη συνέντευξη σταδιακά και τμηματικά
για να κατανοήσουμε τη διαδικασία από την οποία πέρασε στην κοινότητα.
Κατηγορήθηκαν για συνέργεια στον φόνο του νεογέννητου,
υποστηρίζοντας ότι είναι επικίνδυνοι για την κοινωνία.
Έχουν χειραγωγηθεί βάναυσα από ένα ανώμαλο, διεστραμμένο μυαλό.
ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΠΑΜΠΛΟ ΚΑΙ ΚΑΡΟΛΙΝΑΣ
Και δεν έδρασαν ελεύθερα,
πράγμα που δεν επιτρέπει να κατηγορηθούν σοβαρά
από ποινική άποψη.
Αυτό που ισχυρίστηκαν οι κατηγορούμενοι
καταδεικνύει ότι είναι θύματα χειραγώγησης...
ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΗΣ ΝΑΤΑΛΙΑ
...αυτού του ατόμου που έχει διαφύγει.
Ξέρουμε ότι έφυγε από τη χώρα,
πήγε στο Περού και δεν έχει επιστρέψει.
Συνεργαστήκαμε με την Ιντερπόλ για να εκδώσουμε ένα διεθνές ένταλμα.
ΙΝΤΕΡΠΟΛ ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΚΟΥΣΚΟ ΠΕΡΟΥ
Ομάδα πληροφοριών 1.500 αστυνομικών της περουβιανής αστυνομίας
αναζητά τον Αντάρες ντε λα Λους.
Υποτίθεται ότι βρίσκεται στο Κούσκο.
Νομίζω ότι όλοι με ενθάρρυναν να πάω στο Περού,
επειδή ήταν όλοι αναμεμειγμένοι στο έγκλημα κι εγώ όχι.
Δεν ήξερα πραγματικά πού έμπλεκα
και τι θα συναντούσα.
Έμειναν εκεί για μία, μιάμιση βδομάδα
και έφυγαν σύντομα
για μια πόλη κοντά στο Κούσκο που λέγεται Ογιανταϊτάμπο.
Τραγουδούσε. Έπαιζε τα όργανά του,
τραγουδούσε σε μπαρ, σε εστιατόρια, και έπαιρνε φιλοδωρήματα.
Ήταν πολύ αγχωμένος, πολύ βίαιος.
Μου φέρθηκε πολύ άσχημα.
Με χτύπησε με ένα ξύλο και με κλείδωσε.
Και μου είπε ότι δεν μπορούσα να φύγω.
Εγώ δεν ήμουν εκεί.
Νομίζω ότι εκείνη φοβήθηκε
και πήρε την πρώτη πτήση για το Σαντιάγο.
Γύρισα πίσω
νομίζοντας ότι θα παραδοθεί.
Επειδή του το είπα εγώ.
Όταν έφτασα στη Χιλή, οι εφημερίδες είπαν
ότι είχαν βρει το πτώμα του Ραμόν.
Έχει αναφερθεί ότι βρέθηκε ένα πτώμα στο Κούσκο.
Του άνδρα που βλέπετε εδώ.
Ο Ραμόν Γκουστάβο Καστίγιο Γκαέτε, 35 ετών,
αυτοκτόνησε εδώ.
Τα ΜΜΕ περιέγραψαν με πολλούς τρόπους αυτό το τραγικό τέλος.
Τρία παιδιά μπήκαν πρώτα.
Και μου είπαν ότι έμοιαζε με κρεμασμένη κούκλα.
Βρέθηκε μόνος, όπως φαντάζεστε.
Σκέφτηκε "Μέχρι εδώ φτάνω.
Αυτό ήταν".
Απέφυγε τις συνέπειες των πράξεών του.
Και άφησε εμάς στη θέση του για να πληρώσουμε το τίμημα.
Με την ψυχρότητα ενός ρομπότ,
οι δύο βασικοί ένοχοι για τη θυσία του νεογέννητου στο Κογιγουάι
περιέγραψαν εκείνη τη μοιραία νύχτα στην αστυνομία στον τόπο του εγκλήματος.
Οι Πάμπλο Ουντουράγα και Νατάλια Γκέρα
ήταν στην αναπαράσταση της σκηνής.
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2013
Και μας είπαν πώς ετοίμασαν το μωρό
για να καεί.
Βγήκατε από το φορτηγάκι. Η φωτιά ήταν αναμμένη, σωστά;
Ναι.
Ο Αντάρες μού είπε να βάλω το μωρό εκεί.
Η Νατάλια έβαλε... Έβαλε τον Χεσούς εκεί.
Μόλις τον έβαλε εκεί,
την άρπαξα και φύγαμε. Τρέξαμε προς τα εκεί.
Για εμάς, ως αστυνομία, είναι πολύ σημαντικό να καθορίσουμε
τον ρόλο του κάθε ατόμου.
Ποιος έκανε τι και πότε.
Έτσι θα συνδυάσουμε τα γεγονότα.
Αρχίσαμε να βάζουμε ξύλα και ύστερα από πέντε λεπτά ήρθε ο Νταβίντ.
Ο Αντάρες τον είχε διατάξει
να συνεχίσει να φέρνει ξύλα για να μη μου τελειώσουν.
Η φλόγα ήταν 20 εκατοστά ψηλότερα από την τρύπα στο έδαφος.
Όταν πρωτοκοίταξα πάνω από τις φλόγες,
είδα ότι μαζί με τις αληθινές φλόγες υπήρχαν κάτι μαύρες φλόγες
που πήραν ένα σχήμα σαν κεφάλι μαύρου δράκου.
Και όρμησε ψηλά.
Ψηλά;
Αυτό είδες;
Το είδα. Ξέρω πια ότι ήταν παραίσθηση, αλλά το είδα.
Κάτι τέτοια ήταν συνηθισμένα.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε
τον ρόλο που έπαιξε ο καθένας όταν διαπράχτηκε το έγκλημα.
Πες μου πώς έδεσες το μωρό.
Δεν κόβω ταινία με τα δόντια.
Ο Πάμπλο έκοβε την ταινία κι εγώ την τύλιγα στα πόδια του μωρού.
Όταν ο Πάμπλο είπε να δέσω τα χέρια,
το κάναμε μαζί και ο Πάμπλο τελείωσε τα υπόλοιπα.
Ποτέ δεν μπόρεσα να κόψω τίποτα με τα δόντια.
Αλήθεια, εγώ έκοβα την ταινία.
- Μάλιστα. - Δεν μπορεί να το κάνει.
Αυτό που θυμάμαι εγώ είναι
ποιος επιτρεπόταν να κάνει τι, ανάλογα με την ενέργειά του.
Είχαμε αυστηρές εντολές ότι μπορούσαν να αγγίξουν τον Χεσούς
μόνο η Νατάλια και η Καρολίνα.
Ναι, αλλά όταν τελείωσε ο Πάμπλο
είπε "Μην το πεις στον Αντάρες,
γιατί δεν το κάναμε άψογα".
Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι δεν το θυμάμαι αυτό.
Θυμάμαι ότι δεν τον άγγιξα.
Αλλά...
Αλλά όλο αυτό ήταν προφανώς τρελό.
Κανείς τους δεν παραδέχτηκε
ότι έδεσε το μωρό, του έβαλε βαμβάκι στο στόμα και το κάλυψε.
Και οι δύο λένε ότι το έκανε ο άλλος.
Και οι δύο φρόντισαν να σωπάσουν το μωρό πριν θυσιαστεί.
Καταλαβαίνω, απ' όσα είπε ο Πάμπλο,
ότι θεωρούσε δεδομένο
πως όλοι ξέραμε τι θα συνέβαινε.
Και πρέπει να πω ότι δεν μου έδωσαν ποτέ καμία πληροφορία
για το τι θα συνέβαινε.
Επειδή ήμουν δαιμονισμένη,
δεν έπρεπε να μου δίνουν εξηγήσεις ή πληροφορίες.
Γιατί αυτό θα έκανε τον εσωτερικό εαυτό του Χεσούς να μου κάνει κάτι,
όπως να με κάνει να αυτοκτονήσω ή να δραπετεύσω.
Δεν έπρεπε να έχω καμία απολύτως πληροφορία.
Συγγνώμη, εσείς είδατε κάτι;
- Όχι. - Όχι.
Η Νατάλια το επικύρωσε στη σημερινή κατάθεσή της.
Είπε ότι έβλεπε τη λάμψη.
- Όχι, η Καρολίνα. - Συγγνώμη, η Καρολίνα.
Δεν έβλεπε τη φωτιά, αλλά έβλεπε τη λάμψη.
Και άκουγε τη φωτιά να τρίζει.
- Ξέρατε ότι η Καρολίνα βλέπει την αύρα; - Όχι.
Βλέπει την αύρα, είναι πολύ πιο ευαίσθητη από εμάς.
Δεν είδα τίποτα. Βλέπετε εκείνο το σπίτι εκεί;
Όταν σου είπε ο Πάμπλο να πετάξεις τις πέτρες,
τις έφερες με καροτσάκια, σωστά;
Οι πέτρες ήταν στοιβαγμένες εδώ.
- Εκεί που είναι τώρα; - Ναι.
Ας τελειώνουμε.
Ευχαριστώ πολύ.
Πάμε.
ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ
Η αναφορά της 22ας Απριλίου 2013.
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΚΙΛΠΟΥΕ 2011-2016
Ήταν η μέρα που συναντήθηκα με την αστυνομία στο γραφείο μου.
Μου έφεραν αυτές τις πληροφορίες
που είχαν συγκεντρωθεί μέχρι τότε.
Δεν γνώριζα άλλα παρόμοια περιστατικά στη Χιλή.
Η υπόλοιπη έρευνα
αφορούσε τον καθορισμό του επιπέδου της ποινικής ευθύνης
και τι θα κάναμε με αυτούς νομικά.
Να διαπιστώσουμε αν ήταν παράφρονες.
Αν είχαν σώας τας φρένας ή όχι εντελώς.
Και να πάρουμε μια απόφαση στον τομέα του δικαίου.
Ένα από τα επιχειρήματα
των συνηγόρων των μελών αυτής της αίρεσης
είναι ότι όλοι ήταν υπό την επήρεια καταστροφικού ελέγχου του νου
και ότι τότε δεν είχαν την ικανότητα
να επιλέξουν οικειοθελώς τις πράξεις τους.
Διότι ήταν επίσης κάτω από την επήρεια ομαδικού παραληρήματος.
Υπάρχει συμφωνία μεταξύ της υπεράσπισης
να ισχυριστεί ότι όλοι ήταν...
ΔΟΚΤΩΡ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ
...κατά κάποιον τρόπο θύματα
ομαδικής ψύχωσης ή folie à deux. Δηλαδή, δυαδικής ψύχωσης.
Αυτή είναι η στρατηγική με τις περισσότερες πιθανότητες.
Οι ίδιοι ως άτομα δεν ήταν ψυχωσικοί,
αλλά ισχυρίζονται ότι ήταν όταν συνέβησαν τα γεγονότα.
Κατά τη νομική ορολογία, είναι αθώοι.
Ο νόμος υποθέτει ότι οι άνθρωποι είναι φυσιολογικοί.
Γι' αυτό, όλοι λογοδοτούμε
για τις πράξεις μας
όταν αυτές συνιστούν έγκλημα.
Επομένως, αν ισχυρίζεσαι ότι κάποιος είναι παράφρων, πρέπει να το αποδείξεις.
Η δίκη δεν θα αφορούσε το αν το παιδί είχε πεθάνει
ή αν αυτοί ήταν εκεί εκείνη τη μέρα.
Θα αφορούσε
τη διάγνωση μιας ομαδικής ψύχωσης.
Εξυπακούεται, κύριε πρόεδρε,
ότι η νέα αυτή έκθεση επικυρώνει πλήρως τα προηγούμενα συμπεράσματα.
Πρόκειται για ομαδικό μυστικιστικό παραλήρημα, για ψυχική διαταραχή.
Νομική συνέπεια δέκα, αριθμός ένα, ακαταλόγιστο.
Όλοι οι ψυχίατροι και οι ψυχολόγοι
συμπέραναν ότι αυτοί οι άνθρωποι υπέφεραν από αυτήν την ψυχική πάθηση.
Άρα, είχαν το ακαταλόγιστο.
Έχουμε σωρεία στοιχείων και αναφορών
που έχει προσκομίσει η υπεράσπιση με σκοπό να απαλλάξει
τα μέλη της αίρεσης από κάθε ευθύνη.
Παρά τη στοιχειοθετημένη ευθύνη τους, κανείς τους δεν θα φυλακιζόταν.
Ένιωθες την πίεση, φυσικά.
Ήταν κάτι που υπήρχε κάθε μέρα.
Οι ακροάσεις πάντα τραβούσαν την προσοχή του Τύπου.
Η εισαγγελία δεν είχε άλλη επιλογή
παρά να αναλύσει τις πληροφορίες
για να διαπιστωθεί αν ήταν ευάλωτες σε κριτική ή αμφισβήτηση
από μια άλλη οπτική.
Μπήκα στην υπόθεση επειδή ο εισαγγελέας Χουάν Εμίλιο Γκατίκα...
ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ
...με πήρε και είπε ότι ήθελε να μου μιλήσει.
Εξήγησε περί τίνος επρόκειτο.
Σκέφτηκα ότι ήταν σημαντικό να απαντήσω
σε όποια ερώτηση είχε.
Ήθελε να εξετάσω
τη Νατάλια Γκέρα και τον Πάμπλο Ουντουράγα.
Αλλά αρνήθηκαν να εξεταστούν,
γι' αυτό μου ζήτησε να κάνω μια μετα-πραγματογνωμοσύνη.
Αυτό σημαίνει να γνωμοδοτήσω πάνω στις γνωμοδοτήσεις
των εμπειρογνωμόνων για τα γεγονότα.
ΑΔΙΚΗΜΑ
Αλλά ένας ψυχίατρος που κάνει διάγνωση για ασθενή
χωρίς να τον έχει δει,
νομίζω ότι στερείται στοιχειώδους ηθικής.
Το ερώτημα είναι: Τη στιγμή που ο Πάμπλο και η Νατάλια παρέδωσαν
το μωρό στον Αντάρες,
είχαν άλλη επιλογή;
Μπορούσαν να μην του δώσουν το μωρό;
Πιστεύουμε ότι ναι, είχαν άλλη επιλογή.
Επειδή, αν και είχαν περάσει χρόνια
υπό τη μέγγενη της υποταγής σε αυτό το άτομο το γνωστό ως Αντάρες,
είχαν γνώση και επίγνωση του τι θα έκαναν,
από τότε που αποφάσισαν να πάρουν τη Νατάλια Γκέρα και να την κρύψουν.
Είναι ένα πλαίσιο
όπου υπάρχουν κανόνες...
ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
...υπακοή, ολόκληρη σειρά κανόνων,
ένας ηγέτης που είναι στη θέση του Θεού.
Και χειραγωγεί το άτομο.
Και πάει...
Και τους εμποδίζει να έχουν τη δική τους άποψη.
Και από εκεί, μπορούμε να πούμε ότι η ταυτότητά τους έχει τρωθεί.
Το άτομο δεν έχει δική του κρίση.
Ο δόκτωρ Ότο Ντορ βασικά λέει "Ναι.
Φαίνεται ότι αυτό συνέβη.
Υπήρχε μια ομαδική ψυχωσική διαταραχή".
Δεδομένου ότι δεν είχαμε την ευκαιρία,
και ούτε θα την έχουμε,
να εξετάσουμε τον Ραμόν Καστίγιο Γκαέτε,
επειδή αυτοκτόνησε στο Κούσκο,
δεν μπορούμε να αποδείξουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι
όντως ήταν υποκινούμενοι ή δευτερεύουσες περιπτώσεις
και ότι ο Ραμόν Καστίγιο Γκαέτε ήταν ο κύριος υποκινητής.
Δεν θέλαμε να μείνουν ατιμώρητοι.
Για να μείνουν ατιμώρητοι αυτοί οι άνθρωποι,
για να μη θεωρηθούν ποινικά υπεύθυνοι
για ό,τι είχαν κάνει, θα έπρεπε να ήμασταν απόλυτα πεπεισμένοι
ότι ήταν ψυχικά διαταραγμένοι.
Και εκεί, ενώ ανέλυα τις αναφορές,
μπόρεσα να...
βρω ένα πρώτο επιχείρημα
που αποδυνάμωσε κάπως τις αναφορές που λένε
ότι η διάγνωση της κοινής ψύχωσης απορρίπτεται
όταν τα εν λόγω επεισόδια
εξεταστούν στο πλαίσιο της κατανάλωσης ναρκωτικών,
αλκοόλ ή άλλου είδους διεγερτικού.
Και αυτό συνέβη.
Τα γεγονότα μάς οδηγούν να σκεφτούμε
το θέμα της μειωμένης ευθύνης.
Μπορούμε να δεχτούμε ότι η ικανότητά τους για λογική σκέψη ήταν μειωμένη
όταν διαπράχτηκαν τα εγκλήματα, ώστε να αποφύγουν τη δικαιοσύνη
ή για να μειώσουμε την ποινή τους;
Πόση αξία μπορεί η δικαιοσύνη να δώσει σε ψυχιατρικές θεωρίες
βασισμένες στο ομαδικό παραλήρημα
για να τους απαλλάξει από την ευθύνη
για συμμετοχή σε εγκλήματα κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;
Επομένως, με νομική εντολή,
οι Γκέρα και Ουντουράγα
δεν δικαιούνται εναλλακτικές ποινές.
Οι τελικές ποινές ήταν πέντε χρόνια για τον Πάμπλο και τη Νατάλια
και τρία χρόνια για τους υπόλοιπους ως συνεργούς.
Προφανώς, στον κόσμο των ενόχων και των αθώων,
θα βρω κάποιον είτε ένοχο είτε αθώο.
Κι εκεί είναι που λείπει η πολυπλοκότητα της ανάλυσης της κατάστασης.
Εκεί είναι που μου φαίνεται ότι ψυχιατρικά ήταν άδικο.
Η Νατάλια Γκέρα, μητέρα του δολοφονημένου βρέφους,
δεν εκτίει την ποινή της
και είναι φυγάς εδώ και επτά μήνες.
Η αστυνομία διεξάγει έρευνες για τον εντοπισμό της.
Μάκρυνε τα μαλλιά της και άλλαξε χρώμα. Έμεινε μέσα για να μην την αναγνωρίσουν.
Ωστόσο, χάρη σε ένα κομμάτι χαρτί που πέταξε στον κάδο,
η αστυνομία εντόπισε τελικά πού ήταν.
Ψηλά τα χέρια!
Ακίνητη!
Ψηλά τα χέρια.
Μείνε εκεί.
Πλησιάζω.
Στο έδαφος.
Τα χέρια πάνω από το κεφάλι.
Προσπάθησε να ξεφύγει από την αστυνομία, αλλά ήταν περικυκλωμένη.
Η Νατάλια Γκέρα παραδόθηκε στη χωροφυλακή.
Κρατείται στο Γυναικείο Σωφρονιστικό Κέντρο Σαν Χοακίν.
Για μένα, τον Μιγκέλ Αμπουέρο,
όχι για την εισαγγελία ή τους δικαστές,
στο καθένα από τα μέλη άξιζε ισόβια κάθειρξη
ανεξάρτητα από τη συμμετοχή του,
γιατί πρέπει να σκεφτούμε ότι επρόκειτο για έναν αβοήθητο άνθρωπο.
Ως κοινωνία, πρέπει να διασφαλίσουμε
ότι αυτά τα θύματα, επειδή είναι θύματα,
πρέπει να τα καταλάβουμε.
Και να σκεφτούμε με τις οικογένειές μας "Τι έγινε εδώ;
Ποιος είναι ο ρόλος μας σε ένα τόσο δραματικό γεγονός;"
Μια στιγμή.
Λίγη υπομονή,
παρακαλώ.
Η επανένταξη είναι δύσκολη.
Μου έλεγαν "Πήγαινε στο εξωτερικό. Άλλαξε το όνομά σου".
Η διαδικασία της επανένταξης σε μια νορμάλ ζωή,
όχι να τα παρατήσω όλα, να το ρίξω στα ναρκωτικά,
να μένω με τους γονείς μου ή σε μια σπηλιά,
είναι δύσκολη.
Μου έχουν πει "Εγώ θα αυτοκτονούσα".
Δεν έχω την άδεια, τα παιδιά μου με χρειάζονται.
Για τον καταστροφικό νοητικό έλεγχο δεν ξέρουμε τίποτα,
και δημιουργεί δαιμονικά σενάρια.
Οπότε,
πρέπει να επανενταχθώ σε μια κοινωνία που με τρέμει.
Και έτσι πρέπει.
Είναι δύσκολο να θες να επανενταχθείς σε ένα οικοσύστημα
όπου κάποια άτομα θέλουν να σου επιτεθούν ευθέως.
Και δεν θέλουν να επανενταχθείς, αλλά να αυτοκτονήσεις.
Αφού είμαστε οι χειρότεροι άνθρωποι στον κόσμο,
ο κόσμος μπορεί να βγάζει τον χειρότερο εαυτό του
και να τη γλιτώνει.
Δέκα χρόνια μετά, είμαι κατεστραμμένος. Δεν αντέχω άλλο.
Θα ήθελα να μπορώ να δουλεύω και να ζω ήσυχα.
Αλλά αν πρέπει να ζητάμε συγχώρεση που είμαστε ζωντανοί,
είναι δύσκολο να ζήσουμε ήσυχα.
ΚΟΓΙΓΟΥΑΪ ΧΙΛΗ
Δεν καταλαβαίνω.
Και δεν θέλω να μιλάω γι' αυτό, γιατί κάθε φορά που το κάνω, μου προκαλεί
μεγάλο πόνο.
Όσον αφορά το σπίτι στο Κογιγουάι,
απλώς θα το κατεδαφίσουμε
για να μην υπάρχουν ίχνη αυτής της δυστυχίας.
Οι αιρέσεις δεν εμφανίζονται από το πουθενά.
Οι αιρέσεις είναι το αποτέλεσμα ή η αντίδραση
σε κάτι που συμβαίνει στην κοινωνία.
Υπάρχει ένα μεγάλο κενό
και μια τεράστια ανάγκη για την αίσθηση του ανήκειν.
Δεχόμαστε συνεχώς διάφορες επιρροές που μας δείχνουν έναν τέλειο κόσμο,
αλλά κρύβουν με διεστραμμένο τρόπο μηχανισμούς νοητικού ελέγχου.
Ο ΠΑΜΠΛΟ ΟΥΝΤΟΥΡΑΓΑ ΕΞΕΤΙΣΕ ΠΟΙΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΔΥΟ ΕΤΩΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ ΥΠΟ ΟΡΟ ΤΟ 2019.
Η ΝΑΤΑΛΙΑ ΓΚΕΡΑ ΕΞΕΤIΣΕ ΠΟΙΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΔΥΟ ΕΤΩΝ
ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ ΥΠΟ ΟΡΟ ΤΟ 2021.
ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ
ΕΞΕΤΙΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΥΠΟ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗ.
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ
ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗΣ.
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη