Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Od początku.
Proszę o ciszę. Słyszymy się na jedynce.
Uwaga, to nie jest próba. Zaraz kręcimy.
Kamery gotowe.
Dźwięk?
Jest dźwięk.
Kamery?
Poszły.
Dwójka poszła.
Klaps.
Kamera B.
Kaskaderzy gotowi?
Gotowi.
Trzy... dwa... jeden... akcja!
Są właściwie w każdym filmie.
Po prostu ich nie zauważacie.
I o to chodzi.
Kaskaderzy są anonimowi.
A płacą im za najfajniejszą robotę.
I za to, że obrywają w łeb.
I w masę innych miejsc, że tak powiem.
A to... ja. Colt Seavers.
Wysadzili mnie i lecę na twarz w błoto.
Akurat średnio, kiedy chcesz zrobić wrażenie na Jody.
Bo się w niej totalnie zabujałeś.
Jest operatorką.
Szukam dublera Rydera.
Na bank osiągnie sukces
i zostanie wielką hollywoodzką reżyserką.
Ale z ciebie ciapa.
Nie chcę wyjść na romantycznego typa,
ale to, co jest między mną i Jody,
zdarza się tylko w filmach.
- Hej. - Dzięki.
Dzięki za wybuchowe anegdotki.
Jasne, do usług.
Tom chce pogadać.
- Kłopoty? - Pewnie.
Mowa o Tomie Ryderze, wielkiej gwieździe filmów akcji...
Po co wam to mówię?
Wiecie, kto to Tom Ryder. To Tom Ryder.
Od sześciu lat jestem jego dublerem.
Nadciągam.
Co jest? Co się dzieje?
Robimy dubel.
Wiesz, jacy są Tom i Gail.
Dużo marudzą i machają rękami?
Nie wiem, co tam się dzieje, ale...
Obstawiam: za dużo twarzy.
Dobra, powtarzamy.
- Ty jesteś Jody? - A kto pyta?
To nie moja broda.
Moja twarz a jego twarz, widzicie różnicę?
- Ma totalnie inną brodę. - Twarzy nie podmienimy.
Wygląda jak Pan Bulwa.
Bez urazy, stary.
Luz, zatraciłem się w idealnej linii twojej szczęki.
- Cudo. - Słuchaj.
To po prostu nie przejdzie.
Dobra, powtórzmy.
Trzeba zrobić dubel.
- OK. - Dobra.
Zdecydowanie.
- Nie wiem, może... - Coś poczarujesz?
Może byś skoczył tyłem czy coś.
Żeby było mniej twarzy.
Lala, która wciąga Diet Coke to Gail, producentka Toma.
Od lat dba o jego wizerunek. A lekko nie jest.
- Postaraj się. - Jasne...
Nie narzekam. Mam wymarzoną dziewczynę,
wymarzoną robotę.
Podczepicie mnie z przodu.
- Życie jak marzenie. - Chcą dubel.
- Ogarniemy ci liny. - Dzięki.
Polecisz na plecy.
Jody, na dwójkę.
Proszę o ciszę. Jedynka wolna.
Chcesz o coś spytać?
Wydawało mi się, że ty chcesz mnie o coś spytać.
Idę po pracy na pikantną margaritę.
Chciałam spytać, czy pijasz na ostro?
Jestem skłonny dać się namówić na jedną,
bo po dwóch zaczynam robić głupie rzeczy.
A nie po to się pije margarity, żeby robić głupie rzeczy?
Swoją drogą, po tym filmie
lecę powygrzewać tyłek na jakiejś plaży.
Pomyślałem... chciałbym cię spytać...
Pytaj.
Masz może ręcznik do pożyczenia?
Mam kilka. Ale niebezpiecznie jest pływać samotnie.
Zapytałbym, czy ze mną popływasz,
ale nie wiem nawet, czy masz kostium.
Jak na to mówicie u was na wyspach?
Mówimy na to opalacz.
Nieźle, co?
Moglibyśmy skoczyć razem na jakąś plażę,
pływać w opalaczach, sączyć pikantne margarity
i robić głupie rzeczy.
Dobra, gotowe.
Nieźle, co?
- Cisza. - Dobra, jedziemy.
Cisza na planie.
Kamera A poszła.
W porządku?
Podprowadźcie go.
Zaczynamy.
- Na miejsca. - Odchyl się.
Szykujemy go.
W powietrzu.
- Podciągnij linę. - Jak sytuacja?
Świetnie, prawie gotowi.
Zajmuje pozycję.
Gotowy.
Dobra, puść linę.
I trzy, dwa, jeden.
Akcja, akcja!
Wezwać karetkę!
Z drogi, już.
Szybko, jedziemy do szpitala.
- W porządku? - Zawiadomcie chirurgię.
Odsunąć się.
- Żyjesz? - Nie pomaga pani.
18 MIESIĘCY PÓŹNIEJ
Jak to mówią: „Pycha kroczy przed upadkiem”, wiecie...
Czasem i później też się nie chce odczepić.
Jody chciała być przy mnie. Na serio się starała.
Ale... nie dałem rady.
Rozpłynąłem się w powietrzu.
No dobra.
Tak mi się wydawało.
Halo?
Colt! To ja, Gail.
Twoja ulubiona producentka.
Skąd masz ten numer?
Donieśli mi, że pracujesz w jakimś Kakadudu czy coś.
Ponoć parkujesz auta. Nie kupuję tego.
Nie Kakadudu tylko El Cacatúa del Capitan.
Rodzinny biznes, dzielimy się napiwkami.
I jem tyle burrito, ile chcę.
W sumie czego chcieć więcej.
Koniec przerwy, masz klienta.
Numer 43.
Stary, skądś cię kojarzę.
Skąd cię kojarzę?
Grałeś w tym filmie Rydera.
- Kaskader? - Już nie.
Kręgosłup ci pękł czy coś?
Czy coś.
Wiem, że nie było ci lekko po tym... incydencie.
Ale chyba nie masz pretensji do mnie ani do Toma?
Byliśmy zdruzgotani.
Wysłał ci esemesa?
- Emotkę z modlącą się buźką? - Wiem, nadal jest dupkiem.
Jak ty to przeżyłeś? Hej, skarbie?
- Chodź na chwilę. - Nie wiem. I chyba żałuję.
Musisz tego posłuchać.
Nie musisz. Cześć.
Gość grał w moim filmie.
- Tak? - Normalnie fail wszech czasów.
Nie mam do was żalu, to była moja wina.
Kiedy zaczynasz popełniać błędy,
usuwasz się w cień.
Wszyscy wiedzą, że to był wypadek.
Tom wyciął mi niezły numer.
Potrzebuję pomocy starego kumpla,
który jest przy okazji najlepszym kaskaderem,
jakiego w życiu spotkałam.
Wsiądziesz jutro w samolot i przylecisz do Sydney.
Nigdzie nie wsiadam.
Człowieku, masz gigantyczny talent.
Chcesz parkować auta? Błagam.
Powinieneś wyskakiwać przez okno na płonącym Kawasaki.
Ty, kaskader?
Przyprowadź mi wóz, tylko nie zarysuj.
Dostaniesz okrągłą piątkę.
No weź, będzie jak kiedyś.
Wiem, że za tym tęsknisz.
- Żegnam. - Czekaj.
A wspomniałam, że...
Że dzwonię na prośbę reżysera?
To muszę go rozczarować.
- Nie chcesz wiedzieć, kto to? - Nie.
Jody.
Jej pierwszy duży film.
Weź mi miejsce przy przejściu.
Może tak długo jeździłem jako pasażer w cudzych opowieściach,
że zapomniałem, jak się prowadzi.
Trzyma się to kupy?
W sumie nie wiem, czemu tyle gadam.
Nie jestem bohaterem tej historii.
Tylko kaskaderem.
Nie!
Człowieku! To wypożyczona fura!
Ziemia, minerały, kamień.
Najnowszy zapach Toma Rydera.
„Nie potrzebuję kaskadera”
Budzić na posiłki
KASKADER
To... już?
Nie wiedziałem, że dublerów też skanujecie.
Te nowe technologie.
Dopasujemy geometrię twojej twarzy do twarzy Rydera,
a potem nałożymy jego twarz na twoją.
Śmierdzi deepfakiem.
Zrobisz mnie kiedyś na Toma Cruise'a?
Witamy w Sydney. Colt Seavers?
To ja. Nie wiesz, gdzie dają kawę?
Jet lag nie daje żyć.
Jasne, załatwię.
Reżyserka wie, że jestem? Ponoć mnie tu ściągnęła.
- Chce się przywitać...? - Nic nie wiem.
Przykro mi.
Koordynator czeka.
- To tamten w kurtce. - Super.
Dasz jej znać, że jestem?
I z góry dzięki za kawę.
Dan Tucker.
Wielki koordynator z Hollywoodu.
Zasłużyłeś.
- Gratuluję. - Dzięki.
- Stary. - Mam ci teraz mówić per „pan”?
- Jak to działa? - Wystarczy „szefie”.
Dobra, szefie, po co mi dali ten kombinezon?
Nie będzie chyba żadnych szaleństw?
Już ci mówię.
Dachowanie?
Może byś zaczął rozwalać auta,
a nie tylko je parkować.
To był wypadek.
Totalnie źle obliczone przeciążenie.
Mało się nie zabiłem przy całej ekipie.
Nie chcę zawalić pierwszej akcji po powrocie.
Zwłaszcza na oczach Jody, kumasz.
„Nie liczy się, jak mocno uderzysz,
ale ile jesteś w stanie przyjąć ciosów...
- Spadaj. - ...i nie paść”.
Wal się, nie motywuj mnie Rockym.
Laser ze sztyletem.
Jak bagnet.
Potrzebny ten bagnet? Nie wystarczy laser?
W bitwie? Musi być bagnet.
Wygląda trochę dziwnie.
- Jak gitara? - Tak.
Chciałaś metal, to masz kawał metalu.
Dużo mamy takich?
- Dwie... - OK.
- ...setki. - Wspaniale.
- Dzięki. - Wygląda jak gitara.
- Wiem. - Jak tam fajerwerki?
Będzie na jedno ujęcie.
- Bez jaj. - Szefowo?
- Tak? - W VFX wyczarujemy
o niebo lepsze efekty.
- Venti, nie chcę. - To słucham.
- To ma być epicka historia miłosna. - OK.
W kosmicznym wymiarze.
Kiedy się zakochujesz, przenosisz się w inny wymiar.
Muszą być niedoskonałości. Wtedy jest pięknie i prawdziwie.
- Zrobimy to w jednym ujęciu. - OK.
Kurde, to były moje efekty?
- Na pewno mamy więcej. - Boże.
Ale wybucha pięknie.
Na pewno chcesz prawdziwe efekty?
- Tak. - Ale bez tego.
Trzeba będzie zapętlić aktorów.
Luz, mamy w aucie kaskadera w kasku.
Żadnego zapętlania.
Co tam się dzieje?
- Ktoś zamawiał wybuchy? - Boże.
Zabiję świra. Zabiję całą jego rodzinę!
Dlatego ci to robią.
Bo ich nie szanujesz.
- Tak mam. - Właśnie.
Opanuj się.
- Darla? Co jest? - Jody?
Padła mi wczoraj drukarka.
- Jasne. - Ale myślałam...
o naszej rozmowie o trzecim akcie. A gdyby jeden z bohaterów
połapał się, w filmie,
że jest problem z trzecim aktem?
Co ty na to?
Nie, ale fajnie, że szukasz i kombinujesz.
Zrób coś z nimi.
Wypatroszę was jak świnie!
Koniec prób!
- Szefowo? - Tak?
- Wszystko gra. - Fantastycznie.
Dobra, teraz spokój.
Posłuchajcie mnie, proszę.
Venti, żadnych VFX, jest super jak jest.
Kręcimy, bo idzie przypływ.
To będzie mistrzostwo świata.
Zaczynamy za 5 minut. Dzięki.
Colt? Bracie?
Co z tobą?
- Zły piach. - Zły piach.
Trzeba to przełożyć.
- Przykro mi. - Co z wami?
Sprawdzamy, czy jest bezpiecznie.
Gęstość nie ta.
Badamy gęstość piasku.
Nowy kierowca.
- A gdzie Henry? - Nie wiem.
Najważniejsza scena w filmie
i dajecie mi nowego?
Dan mówi, że jest świetny.
Zarzuci mnie i wpadnę w poślizg.
Co to? Idzie przypływ?
Zaczekajmy, aż przyjdzie,
ubije piasek i nakręcimy zachód zamiast wschodu.
- Migasz się. - Może.
- Migasz się. - Może i prawda.
Mam cały namiot chętnych australijskich zapaleńców.
Niedobrze mi.
Dasz radę. Jesteś najlepszy.
- Kumasz? - Czemu to mówisz?
Robiłeś to milion razy.
Ty też. I właśnie zapeszyłeś.
Zapeszyłeś!
Kierowca do samochodu.
Idzie przypływ, dzięki, jesteś wielki.
To Jody?
Tak.
Mówiła coś o mnie?
Nie patrz tak, przestań.
Nie, nic nie mówiła.
Migiem do auta.
To dla niej ważne.
I to bardzo.
- Na Comic Con? - Główna sala.
„W tym momencie nie liczy się czy o cal, czy o milę. Wygrana to wygrana”.
Proste. Szybcy i wściekli.
Idziesz. Dasz radę.
Widziałeś lalę z kawą? Miała kapelusz.
- Do zobaczenia w aucie. - OK.
Ratownicy na miejsca.
Tu mamy to ujęcie,
potem mam 5 innych.
- Ogarniemy. - Dan?
Zwarty i gotowy.
Szykować się.
Dzięki.
Przypięty. Kaskader gotowy.
Szerokiej drogi.
Każdy wie, co ma robić.
Każdy wie, za co odpowiada.
Efekty, szykujcie wybuch.
- Tak jest. - Odpalamy sprzęt.
Zrobimy jak trzeba i fajrant.
Ładuję.
2000 PSI. Gotowi.
Czekamy na sygnał.
Jedynka.
Kamery, odbiór? Kręcicie?
- Jedynka. - Poszła.
- Dwójka. - Poszła.
- Trójka. - Poszła.
Dobra, lecimy z tym koksem.
Kręcimy na osiem kamer.
To nie jest próba. Wszyscy gotowi.
Tło. I trzy, dwa, jeden.
Akcja!
- Dobra, skupić się. - 3, 2, 1!
Chcę zbliżenie.
Przyjąłem!
Nie że marudzę, ale piasek jest trochę miękki.
Fatalna przyczepność, wóz mi skacze.
Jak podjadę, stracicie kamerę.
Dobra, dawaj. Będzie dobrze.
Bliżej.
Nie tak blisko, co jest...
Nie przerywamy, zostało 7 kamer.
- Kręcimy. - OK!
Za 3... 2... 1...
Nie podchodzić, dopóki kaskader nie da znaku.
- Żyje? - W porządku?
Szybko, wyciągać go.
- Jazda. - OK?
- Wszystko gra. - Dałeś radę.
Osiem i pół obrotu!
Cały jesteś?
Hej.
- Jody nadchodzi. - OK.
Pięknie, Dan. Nic mu nie jest?
- Wyszło fantastycznie. - Super.
- Genialnie. - Ekstra.
Czyj to był pomysł?
- Chyba Gail. - Myślałem, że twój.
Ja się dowiedziałem wczoraj.
Serio? Nie zatwierdziłam go.
Nie zatwierdziłam, nigdy bym go nie wzięła.
Nie zatwierdziła mnie.
- Chodź. - Nie zatwierdziła.
Piękna zagrywka, serio.
Trochę na bezczela, nie?
Pojawiasz się znikąd, „Hej, jestem twoim kaskaderem”.
- Nie rób tak. - Jak?
Nie wolno ci.
- Jestem reżyserką. - Spadał.
- Co tu robisz? - Zaszło nieporozumienie.
- Jak nic. - Odniosłem wrażenie, że...
chcesz mnie tutaj.
Skąd ta myśl? Od roku nie gadaliśmy.
- Nieważne. - Gail...
- Nie chciałaś mnie? - Nie.
Mam to gdzieś, zepsułeś kamerę.
Wyszedłem z wprawy.
To miało iść na Comic Con.
Główna sala.
- Duża rzecz. - Tak.
- Gratuluję. - Dzięki.
Cieszę się.
Do twarzy ci z tym reżyserowaniem.
Nawet ten kapelutek ci pasuje.
Wszyscy na planie takie noszą.
Ale nie wszyscy tak dobrze wyglądają.
Nie próbuję nic... Stwierdzam fakt.
We wszystkim ci dobrze.
W niczym też. Nieważne.
- Nie w tym sensie. - Nie?
- Daruj. - Ale na serio...
- To się nie uda. - Nie to chciałem...
Dajcie kogokolwiek, tylko nie jego.
- Mogę szczerze? - Dawaj.
Nie mamy nikogo innego.
- Co dalej? - Podpalanie.
- Twoja decyzja. - Zgoda.
Dajcie pielęgniarkę. Będziemy podpalać faceta.
- Cięcie. - Cięcie, proszę.
Koniec sceny.
- Jak tam Colt Seavers? - W porządku.
Powtarzamy. Kciuk w górę.
Kwestia techniczna, kamera podskoczyła.
- Jimmy, naprawisz? - Na miejsca.
- Powtarzamy. - Wszyscy na miejsca.
Wrzucili cię trochę na głęboką wodę, co?
Nie znasz scenariusza.
Może ci streścić, zarysować kontekst?
- Dajesz. - Rozjaśnić? Świetnie.
Mamy romans nie z tej ziemi. On i ona. Ona jest kosmitką.
Aliana. Ty jesteś Kosmicznym Kowbojem.
Przeżyli razem księżycowy miesiąc.
Po naszemu to po prostu romans.
Krótki, ale intensywny.
Z... pewną nadzieją na przyszłość.
Żadne z nich nigdy nie przeżyło nic tak pięknego.
Non stop to sobie powtarzają.
On częściej niż ona.
Ona mu czasem mówi, żeby przystopował.
W wyniku tragicznych okoliczności
Kosmiczny Kowboj zostaje ranny i znika.
Bez śladu.
Mówić dalej?
Teraz będę lepiej obrywał, dzięki.
Od początku!
Dźwięk jest.
I akcja!
- Cięcie! - Cięcie.
W porządku?
Kontynuując, Aliana jest w rozsypce.
Odtwarza sobie wszystko w głowie,
w kółko, raz po raz.
Może coś źle odczytała, może to był zwykły flirt.
Znowu dała się ponieść wyobraźni?
A może on ją okłamał?
Zasraniec.
Nie myśl sobie, Aliana w się końcu pozbierała.
Jasne?
Zapisała się na pilates.
Wyrzeźbiła sobie boskie ciało
i zaczęła się spotykać z innymi ludźmi, jednym po drugim.
Ma na koncie tyle obłędnie niezwykłych doświadczeń,
że nie uwierzyłbyś.
- Dziewczyny? Kumacie? - Jasne.
Jazda bez trzymanki.
Niedobrze mi.
To co? Powtarzamy.
Coś z dźwiękiem w tle.
Podpalać.
Ostatni raz, akcja.
Jakieś to miałkie, może damy mu dialog?
Dzięki, Darla, wolę uderzyć do źródła.
Gdyby kowboj miał coś powiedzieć,
gdyby kazali mu mówić, to co by powiedział?
Jak by wytłumaczył to, że zniknął
na cały rok? Bez słowa?
Trudne, wiem, jakieś pomysły?
- Może... - Załatw mu megafon.
Nic nie słyszę.
Pędzę.
- Co mówiłeś? - Włączony.
A czy w tym filmie
ludzie i kosmici gadają czasem
na osobności?
- Średnio. - Żadnych prywatnych rozmów?
Na osobności to lipa.
Wolą publicznie, otwarcie.
To może najpierw zapytam tych tutaj.
Byliście kiedyś w sytuacji,
że chcecie powiedzieć coś tak ważnego, ale boicie się to schrzanić?
Głowicie się, kombinujecie,
aż w końcu się okazuje, że już po ptakach, że zawaliliście.
Bo za długo myśleliście, za bardzo kombinowaliście.
Że...
Co jest?
Chcesz...
Miałem podobnie, jak się zakochałem w siostrze żony.
- No nie. - Dobra.
Nie, dzięki.
Ciężko coś powiedzieć, bo nie czytałem scenariusza.
Ale...
powiedziałby pewnie...
że przez cały ten rok...
niczego bardziej nie żałował.
Że się boi,
że nigdy nie dostanie szansy, żeby to naprawić.
Bo czekał za długo.
A...
ona już go pewnie nie chce.
Przepraszam, wracając do filmu...
Jeszcze raz?
Marzę o kolejnej szansie.
- Powtarzamy. - Od początku.
- Kamery. - Włączyć dźwięk.
Dobra, podpalamy.
Akcja, dzięki.
Gail?
Kawa.
Jesteś. Nie używaj, zepsuty.
Osiem i pół obrotu?
Normalnie rekord świata!
Ogromnie ci dziękuję.
Lepsze to niż parkowanie wozów, nie?
- Przestań chrzanić. - Co?
Było ekstra, o co ci chodzi?
Ona mnie tu nie chce.
Jasne, że chce, przestań.
Oszukałaś mnie.
Wiesz, jakie to uczucie?
Zasłużyłeś na drugą szansę.
To przesłanie wszystkich moich filmów.
Jakie to przesłanie?
Że nihilistom w życiu łatwiej?
Nie, to jest warstwa rozrywkowa.
Taki wiesz...
seksowny bekon.
- Czyli...? - Wiesz,
jak z psami. Trzeba zapakować przekaz...
w seksowny bekon.
We wszystkich filmach
ludzie upadają, babrzą się w gównie.
Myślą, że to koniec, że nie wstaną, ale wstają.
Mogę się położyć?
Po tylu podpaleniach, dachowaniach...
- I jeszcze ten jet lag. - Tak, jasne.
- Bym się zdrzemnął. - Dobra.
Nie wiem, czy rozumiem.
- Nihilizm to seksowny bekon? - Tak.
- Widzowie to psy? - Nieźle.
A jak upadniesz, to się podniesiesz.
- Dzięki. - To sobie wyjaśniliśmy.
A tak serio, po co mnie ściągnęłaś?
Ryder zaginął.
Zadał się z podejrzanymi i mocno niebezpiecznymi typami.
Ale...
- Idź na policję. - Nie mogę.
Bo?
Studio się zorientuje, że przekraczam budżet.
Zastopują mi produkcję, wiesz jak jest.
Proszę, znajdź go.
Czemu ja?
Bo jesteś, gościu, kaskaderem.
Nikt nie zauważy, że cię nie ma.
- Bez urazy. - Trochę zabolało.
Znasz go na wylot.
To proste.
Odnajdziesz go, postawisz do pionu i przywieziesz.
Wiem, że mogę ci ufać.
A wiesz, kto jeszcze ci ufa?
Chociaż jeszcze tego nie wie? Jody.
To dla niej szansa.
Chcesz, żeby to był jej pierwszy i ostatni film?
Błagam, musisz mi pomóc.
To były ciężkie dni.
Wracam do hotelu, położę się...
Jak to działa? Moje wczoraj to jest twoje... jutro?
Zadzwonię jutro.
- Dzisiaj. - Moje dzisiaj.
Tu masz kod do loftu Rydera.
Drzwi od patio. Zgarnęłam z przyczepy.
Nadal przykleja te karteczki?
Nie wnikajmy. Prawie jak w Memento.
Jestem w stanie kryć was przed Jody i studiem maks 48 godzin.
Uratuj jej ten film.
A kto wie, może odzyskasz miłość życia.
Zrobiłaś z Jody seksowny bekon?
Od początku była bekonem.
Dobra jesteś.
Jedyny z kierownicą z lewej.
Nie rozwal, bo to lokowany produkt.
Mamy tylko dwa.
Wiem, jak wy prowadzicie.
Chcecie zniszczyć wszystko, co kocham.
Co robisz?
Czizuję.
- Czizujesz? Przy Taylor Swift? - Tak.
- Tak mówią w Australii. - Serio?
Pół roku tu siedzę i nie słyszałam.
Cziluj-luzuj.
- W skrócie, czizuj. - Płakałeś?
- Nie. - A wyglądasz.
Jet lag.
To było niebezpieczne, przepraszam.
Ale kiedy cię tak podpalali... prawie jak katharsis.
- Lepiej mi. - Zasłużyłem.
Wynagrodzę ci tę kamerę.
Mogę wsiąść?
Wytrzyj się, jak ty wyglądasz?
Co u ciebie?
No wiesz.
Kciuk w górę?
Nie znoszę tego kaskederskiego szajsu.
Spoko, nie musisz się tłumaczyć.
Luz, romans to romans.
Nawet mniej, romansik, bywa.
Nie chcę wiedzieć.
Jak za bardzo ciśniesz, to nic z tego nie masz.
Mama raz cisnęła ojca, żeby zaczął ćwiczyć.
Wiesz, co się stało?
Wszedł na bieżnię i złamał kostkę.
Tak go cisnęła, że ma do dziś śruby w nodze.
Puenta jest taka, żeby być sobą.
Sporo o tym myślałem i...
To nie tak, że miliony razy nie chciałem cię przeprosić.
Jasne.
Ale nie wiem, czemu...
Kiedy myślałem, co ci powiedzieć...
wszystko brzmiało nie tak.
OK. Nie ma sprawy.
Granice.
Granice są ważne. Na planie jest stres.
Nie wiesz, ile walczyłam o ten film.
Muszę się skupić. Jeśli masz zostać,
zachowujmy się profesjonalnie.
Na drugie mam profeska.
A nie: groza?
To tylko ksywa.
Colt Profeska Seavers.
Obiecaj, że mi tego nie schrzanisz.
Słowo.
No dobra.
Pokręcimy bączki?
Podrzucisz mnie do auta?
Jasne.
No to cześć.
Dobra. „Siema, dawno się nie widzieliśmy.
Wpadłem, bo Gail się o ciebie martwi”.
„Colt, myślałem, że nie żyjesz, musisz zawsze być miękką fają?”
„Tom, nie nazywaj mnie ani miękkim, ani fają, proszę”.
„No oberwałeś jak mięczak, a zachowujesz się jak faja”.
Tom?
Tu Colt Seavers, sprawdzam, jak się masz.
Jody potrzebuje cię na planie.
Nie pasuje mi to włamywanie, nie chcę grać w żadne twoje gierki.
CZEMU CHIŃSKI KURCZAK JEST POMARAŃCZOWY?
No dobra.
TYLKO ŚLEPAKI
Kawa.
Co jest?
Wyglądasz znajomo.
- Skąd cię znam? - Jestem Iggy Starr.
Główna rola w Metalstorm.
Dziewczyna Rydera.
- Metalstorm. - Tak.
I Złodzieje fur? Gdzie ten gość, Jack,
kradnie ci wóz, a ty mu strzelasz w łapę
i mówisz: „Chyba umiesz zmieniać biegi?”.
Co jest bez sensu, bo to automat,
- ale mówisz to tak, że... - To Naomi Watts!
Jestem kaskaderem.
Też gram w Metalstorm.
Kłamiesz! Metalstorm to nie gra.
Gram w filmie.
Rekwizyt z planu?
Niezła ze mnie aktorka.
Jeśli serio pracujesz na planie Metalstorm,
to czego tu węszysz?
Szukam Rydera.
Naćpał się i złapał paranoję.
Gada, że ktoś chce go zabić.
Więc mówię mu: „Jak nie wrócisz na plan,
sama cię zabiję”.
Dzieje się coś niefajnego.
W sumie powinnam stąd znikać.
Nie wiesz, gdzie go znajdę?
Może spróbuj w klubie?
W tych szmatach cię nie wpuszczą.
- Jakich szmatach? - Wyglądasz jak menel.
Fajnie.
Czemu masz na kurtce Miami Vice?
To była moja pierwsza fucha.
Skok z łodzi przez płonącą obręcz.
Banał. Mogłem to robić ze związanymi rękami.
Lubisz siebie, co?
Pytałaś, to odpowiedziałem.
Dziś w klubie jest temat „neon”.
Tom zawsze chodzi z Doonem, to jego diler.
Ma na głowie lamparcie cętki.
Nie wpuszczą cię, bo jesteś nikim, więc udawaj Toma.
Umiesz? Jesteś jego dublerem.
Będę udawał, że mam wszystkich gdzieś
i mogę robić, co chcę, bez konsekwencji.
Boże, to Tom Ryder?
Kaskadero. Iggy mówiła, że wpadniesz.
Siadaj, napijemy się. Co podać?
Nic, dzięki.
Szukam Rydera. Widziałeś go?
Dajcie mu Shirley Temple. Siadaj, chłopaku.
Sorry, ale ja tylko szukam Rydera.
Nikt nigdy nie gada z dilerem.
Sorry. Wybacz... nie chciałem cię urazić.
Długi dzień. Ryder nie przyszedł na plan.
Niezłe tempo.
Grałeś coś dzisiaj?
Zwykłe dachowanie.
Zwykłe dachowanie? Słyszeliście?
Co za gość, gościu!
- Takie życie. - Dlatego jesteś ekstra.
Bo odwalasz najgorszą robotę.
Dają za to Oscary?
Kaskaderom? Nie.
Nie.
Zdrowie niedocenionych.
- Zawsze. - Tak jest.
Ja tam wolę kreskówki.
W filmach chcą, żeby było jak w życiu.
Ale to nie życie, tylko film, czemu ma być naprawdę?
Dlatego wolę kreskówki.
Bo nie udają, że są na serio.
Dlatego są fajne. Znasz Dumbo?
- Dumbo? - Tak.
Dumbo zmienił moje życie.
Pamiętasz, jak wypił nie tego szampana
i na paradzie widział różowe słonie?
Ja wtedy: „Czad, dajcie mi to samo.
Tylko dwa razy”.
Kaskadero?
Chodź z nami.
Odwieziemy cię do hotelu.
Jazda, z drogi!
Już, ruchy!
Przepuść mnie. Zostaw.
Szybciej, taksa!
Szybko, dawaj, bracie, jedź.
- Na razie. - Trzymaj się.
Co ty wyprawiasz?
Przecież wiesz. Zatrzymam to auto.
Jesteś naćpany. A ty walisz w gacie ze strachu.
Nie teraz, co? Później pogadamy.
- W porządku? - Jak jeździsz?
Jedź!
Spokojnie, wyluzuj.
- Ja kocham, nie biję. - Gdzie Ryder?
Naćpałem cię, bo mi zapłacili.
- Kto? - Szef ochrony Rydera.
Dostarczam im towar do hotelu Pendleton.
- Pokój? - Nie mam pojęcia.
Różnie.
Proś Kevina o owoce, to da ci klucz.
Kevin. K-E-V-I-N.
- Wiem! - Znasz go?
- Nie znam. - To poznasz.
Poproś o owoce, dostaniesz klucze.
- Długo to potrwa? - Co?
- Ile to potrwa? - Co ty gadasz?
Kiedy to ze mnie zejdzie?
Jak przestaniesz widzieć jednorożce.
Chcę pogadać z Kevinem.
Ma przerwę.
Może pani mi pomoże, chcę zamówić „owoce”.
Mam wezwać „obsługę”?
Nie wiem. A tak to działa?
- Ma pan tu pokój? - A potrzebuję?
Żeby zamówić... owoce.
- Colt? - Owoce.
- Niezły styl. - Hej.
Dostałeś?
Cześć.
- Wybacz. - Wszystko gra?
- Jak miło. - Marnie wyglądasz.
- A ty ekstra. - Przewróciłeś się?
- Co ci się stało? - Ale jesteś śliczna.
- Krwawisz. - Obłędnie.
- Co? - Co się stało?
Nic, biegłem.
Dziwny strój do biegania.
- Ten? - Tak.
Pomylili walizki na lotnisku.
Ale jest okej, da się spocić.
Skoro mam grać Rydera, pomyślałem, że schudnę.
Jesteś naćpany?
Lekko... nie w formie.
Jak mi spada glukoza, trochę...
To jakaś nowość?
- Nowa sprawa? - Że co?
- Nowa rzecz? - Fryzura?
- Tak, zmieniłam fryzurę. - Ślicznie.
Ty zmieniłeś numer, teraz jesteśmy kwita.
Tak, mam sporo...
Sporo się o sobie dowiedziałem, odkąd się widzieliśmy.
Dlaczego zniknąłeś?
Strasznie chciałam być przy tobie.
Jak ma dobrze pracować,
jak ją ciągle nękasz?
OK.
Leć po rzeczy.
- Śpieszymy się. - Jasne.
- Co jest? - Nie żartuję. Colt...
- Wyglądasz, jakbyś miał sprawy. - Bo mam.
Świetnie.
Sporo biegania.
Napijemy się, pogadamy.
Ale chwilowo wytwórnia...
tak mi piłuje dupę, że aż wióry lecą.
- Trzeci akt. - Wiem.
Macie problem z trzecim aktem?
- Rozwiążemy. - Muszę go napisać.
- I napiszę, ale... - No?
Studio chce mi zmienić zakończenie,
żeby żyli długo i szczęśliwie, brokat i tęcza,
- a ja jakoś... - Jody.
...wolę chyba bardziej realistycznie.
Większość love stories kończy się marnie.
- No wiesz. - Nie zgadzam się.
Możemy to sobie obgadać.
Tak? Myślisz?
Ważna rzecz. Takie zakończenie.
Dobra.
Przepraszam?
- Witam. - Tak?
Podobno jest pan zainteresowany owocami.
- Kevin? - Tak.
Jest na lodzie.
Już, proszę, przepraszam.
- Tak? - Co powiesz na podzielony ekran?
- Jody? - Tak.
Nie jesteś zły, że dzwonię? Mówiłeś, że OK...
Coś ty, super.
- Zrobimy burzę mózgów? - Róbmy.
- Akurat mam czas. - Świetnie.
Podzielony ekran.
Sentymentalny vibe i super,
czy bardziej tani chwyt?
To by mogło być fajne.
Jak byś to wykorzystała?
Mów, wszystko mi mów.
Opowiedz mi swoją wizję.
Chcę ich razem na ekranie, ale każde w swoim świecie.
- Jasne. - I dosłownie, i emocjonalnie.
Mamy wtedy jasny podział między kochankami.
I to mi się podoba.
- Chcesz podział? - Tak.
A ja odniosłem wrażenie,
że aż tyle ich nie dzieli.
Nie czytałeś scenariusza.
Z tego, co wiem, kosmitka i kowboj
mają problemy, które są w stanie rozwiązać.
Jody? I jak?
Są w stanie rozwiązać?
Kosmici starli Ziemię na proch.
Studio ciśnie z tą...
„miłością ponad wszystko”,
ale nie bardzo to kupuję.
W sumie to jestem zaskoczony.
Czemu?
Gościu w odblaskowym wdzianku przypomina pewnej dziewczynie,
że jej ulubiony film to Notting Hill,
a co święta ogląda To właśnie miłość.
W tym roku też oglądałam
i wcale mi się nie podobał.
- Jest źle. - Popsułam się.
Notting Hill jest następne w kolejce.
„Żyli długo i szczęśliwie?” Ja wysiadam.
Ale Notting Hill to inna bajka.
Co? Właśnie ta sama.
- Myślisz? - Pewnie.
Park, ona z głową na jego kolanach.
Jak zwykła dziewczyna.
Ale nie wiemy, czy nie wróci na ulicę.
Wiemy, że na początku
robi wszystko poza całowaniem,
a na końcu zgadza się na pocałunek,
- więc jest nadzieja. - Nie.
- Mylisz filmy... - Na happy end.
...z Julią Roberts.
Mówisz o Pretty Woman, gdzie jest prostytutką.
A ja o Notting Hill, gdzie jest słynną aktorką.
Dobra, nie znam się.
Ty jesteś reżyserką, podejmiesz dobrą decyzję.
Tylko że tacy jak ja
mogą nie złapać metafory podzielonego ekranu...
Jak nie złapią, to ją zobaczą.
Zobaczysz między nimi krechę,
którą chętnie byśmy zmazali,
ale może już jest za późno.
- Może nie. - Jasne.
Czekaj chwilę, co wiemy?
Wiemy, że kowboj lubi kosmitkę.
A czy ona lubi kowboja?
Nie jest przekonana.
Bo mają problemy.
Ona jest kosmitką, a on kowbojem, no to jest problem.
Nie mogą tego przeskoczyć?
Drugie pytanie – czy w ogóle spróbują?
Jak myślisz?
Spróbują czy nie?
Myślę...
że to była fajna burza mózgów.
To co z tym podzielonym ekranem?
Mam lepszy pomysł.
Ja bym nie dzielił.
To, co jest między bohaterami, jest tak silne,
że nic ich nie rozdzieli.
Jod?
Jody?
- Halo? - Trup w lodzie.
Co?
Gail! Trup w hotelu, w lodzie!
Czekaj, co ty gadasz?
Jak nie łapiesz, nie bierz owoców.
Czekaj, serio widziałeś trupa?
Tak, w lodzie, w hotelu.
W którym?
W tym, w którym się widzieliśmy.
Był martwy, totalnie, kompletnie, supermartwy.
Skąd się tam wziąłeś?
Sama mi kazałaś. Spróbuj, proszę, nadążać.
Dobra, słucham.
Poszedłem do mieszkania Rydera.
Iggy z mieczem dała mi odblaskowy garniak
i umówiła z gościem z lamparcim łbem.
Mówią na niego Doone.
I to ludzie Doone'a sfajdali mi drinka.
To w ogóle nie było fajne.
Chcieli mnie zabić, słyszysz?
Znikaj stamtąd i się uspokój.
Ja to ogarnę.
Nic nie ogarniesz. Dzwonię na policję.
Jesteś agresywny.
Wybacz, że krzyczę. Dzwonię na policję.
Nawet mowy nie ma.
Nikomu nic nie powiesz, jasne?
Żadnej policji.
- Przepraszam? - Kto to? Kto tam jest?
- Policjant, pogadam z nim. - Czekaj!
Tu nie wolno parkować.
Przepraszam, sprawdzam, czy pan tu jest.
- Jestem. - Chcę zgłosić morderstwo.
- Tak? - Mord lodowy.
I tak dostanie pan mandat.
W porządku.
Muszę powiedzieć Jody. O tym trupie.
Skąd wiesz, że był trupem? Może zemdlał.
W lodzie?
Kąpiele w lodzie niwelują opuchliznę.
Zapomniałeś, że byłeś naćpany?
W życiu, bo mi ciągle przypominasz.
Dobra, już, posłuchaj.
Nie wiem, co nagadałeś Jody...
- Też nie wiem. - ...ale się odpaliła.
W sensie?
Mam zbudować tor do skoku na 70 metrów.
- W półtora dnia. - Brzmi super.
I jeszcze ta scena walki.
Ona chce to nakręcić w jednym ujęciu, kumasz?
- Powiedziałeś mu, że w jednym? - Tak.
- Ekstra, nie? - No.
- Pewnie. - Jest zachwycony.
Możemy chwilę pogadać?
A propos tej sceny.
Ryder się nie pokazał.
- No widzisz. - Pewnie pije albo ćpa.
Bo właśnie chciałem o nim pogadać.
Ja też. Nie potrzebujemy go.
Nie potrzebuję go.
Wczoraj mnie nagle olśniło.
- Wczoraj? - Mówię ci.
- Serio? - Po naszej rozmowie.
- Tak? - Napisałam trzeci akt.
Wszystko nagle...
- Po rozmowie? - Byłam w szoku,
- kiedy się pojawiłeś. - Ja też.
- To było... szokujące. - Tak.
- Ale w sumie może... - Może.
Wpadłeś we właściwym momencie.
Czułam, że brakuje nam akcji,
za mało było akcji, tej dzikiej pogoni za miłością.
W sensie, jak daleko się posuniesz, kiedy kogoś kochasz.
No wiesz i wtedy...
- Tak. - Ryder się nie posuwał,
- bo to frajer. - Wiem.
Dziwnie biega, jest niezdarny.
Nie to co ty.
Ty możesz wszystko.
Z tobą mogę zrobić wszystko.
I wtedy mózg mi normalnie...
Ekstra uczucie.
- Żadnych trików, cięć. - Tak?
Tylko ty jesteś mi potrzebny,
żeby skończyć film.
Może stworzymy razem coś wielkiego.
- OK. - Co myślisz?
Zrobimy to razem?
Nakręcimy akcję z Operą w cztery godziny?
Trzy i 52 minuty.
- Trzy i 52 minuty? - Tak.
- To na co czekamy? - Super.
Venti?
Zaklei cię, bo chcemy ciebie, nie twarz.
Jasne, wywal twarz.
Dostaniesz twarz Rydera.
- Super. - Super.
Gotowi? To dawajcie deszcz.
Spadam stąd. I... akcja!
- Może by trochę zakręcił? - Jasne.
- Fajne. - W sensie...
Nawet nie pokazuj.
- O tak? - Dobra, spróbuj.
Jazda!
- Ciągniesz. - Tu zatrzymanie.
- I rzucam? - Tak.
Zobacz, tego tu jeszcze nie mamy.
- Czyli jeszcze raz? - Tak.
Dokończ kanapkę.
Dziękuję.
Jak poszło?
Bomba, fantastycznie.
Tak super, że idziemy potem na karaoke...
Jeśli lubisz karaoke, to wpadnij.
Byłoby miło.
- Wpadnę. - OK.
Co ja robię, to było beznadziejne...
- Tak? - Kim ja jestem?
- Nie wiem. - Ja też nie.
Schowaj broń.
Schowałam, już, nie widziałeś tego.
Wolisz Christinę czy Britney?
Widziałem.
- Spluwę z palca? - Owszem.
Ona zaczęła.
Hej.
- Nie jadłem śniadania. - Jadłeś.
- Nie. - Dostałeś wrapa.
Teoretycznie za głodzenie jest kara...
Przestań i podpisz.
Nie każdy będzie taki miły jak ja.
- Jasne. - Wiesz?
- Co to? - O 5:55 masz samolot.
- Samochód czeka. - Teraz?
To jest jakaś grubsza sprawa, łapiesz?
Idę z Jody na karaoke.
Głupio mi, że cię tu ściągnęłam.
I w to wszystko wmieszałam.
Znikaj, zanim będzie źle.
Zbieraj się, bo się spóźnisz.
Dziękuję. I wybacz.
Nie mam czasu, muszę odwieźć psy Rydera do hotelu.
Trzeba wykąpać Pusię w otrębach.
Alma? Mam szukać nowej pracy?
Jesteś asystentką Rydera.
Jeśli się jutro nie pokaże,
zawieszają produkcję.
Biedna Jody. Nie dostanie kolejnego filmu.
Czy ja oszalałam, czy Nigel jest sexy?
Jest... wow.
Ma w sobie coś, tak. Serio.
- Ma. - Idź, zaszalej.
- Tak? - Tak.
Jean Claude.
Witam pana.
Co porabiasz?
Jaki dobry chłopak.
- Zna tylko francuski. - Wiem.
Pracowałem z nim, nie wiedziałem, że go wziął.
Tylko dla zabawy.
Na komendę gryzie facetów w jaja.
- Pamiętam, lepiej nie... - Attaque.
- Alma? Jestem... - Colt Seavers.
Znam cię.
Jak ostatnio widziałam Toma, był sobą.
Naćpali się z Henrym i urządzili
jakieś chałowe zapasy bez koszulek.
Rano zadzwoniła spanikowana Gail.
Natychmiast znajdź telefon Toma.
No to znalazłam.
Ten, który chciał zgarnąć Dressler, ten jego ponury ochroniarz.
Halo, ekipa, jutro zaczynamy o 6.00, nie spóźnić się.
Dzięki, stary.
Dwie tequile poproszę.
- Gail. - Cześć.
Myślałam, że nie lubisz takich imprez.
Co ty mówisz?
Kocham, jak masakrują moje ukochane piosenki.
Dzięki.
„Gin and Juice” Snoop Dogga.
Muszę spadać na karaoke.
Cześć.
Dzięki, Amy.
Au revoir, Jean Claude.
Musimy się go pozbyć, dasz go Gail?
To, co tam jest, to pieprzona bazooka,
która wywali komuś niezłą dziurę w karierze.
Wolę go oddać porządnemu facetowi.
Jasne.
Za porządną cenę.
- Czego chcesz? - Być w napisach końcowych.
W Metalstormie?
Muszę dbać o karierę, mocno się narażam.
Co ja mogę? Jestem tylko kaskaderem.
Który spotykał się z reżyserką
i zdaje się, że właśnie wskrzesza
ten ich legendarny gorący romans.
Myślisz, że coś się wskrzesza?
- Moim zdaniem tak, ale... - Umowa stoi?
- Pomoże ci znaleźć Rydera. - Postaram się.
Nie znam hasła. Wymyślisz coś.
Znajdź Rydera i podpisz mi NDA.
- W tym przemyśle... - Nie mam czasu.
Śpieszę się... na karaoke.
Jean Claude!
Telefon Rydera! Gdzie jest?
Co ja wyprawiam?
Mówiłaś, że wyjechał?
- Kto? - Colt.
Nieprawda. Przyjdzie.
- Wpadnie pośpiewać. - Ale ja...
Dałam mu bilet.
Przecież widzę!
Napnij brzuch.
Ma mi skończyć ten film.
Czemu teraz się dowiaduję?
Oddawaj.
Dobra. Jestem miękka faja.
Już, twardzielu.
To co, Jean Claude.
Po wszystkim stawiam ci drinka.
Attaque!
Spadaj! Na pomoc!
Pogubiłaś się. Ty powinnaś do mnie przyjść.
Te wasze...
Jeszcze po jednym, dzięki.
Zostaw mnie.
Myślałam, że mam się go pozbyć.
I co, wyjechał?
Przyda się pomoc.
Na co czekacie?
- Gdzie Ryder? - Nie wiem!
Gdzie telefon? Muszę mieć ten filmik.
Nie powiedział ci?
Jean Claude!
Jeszcze po jednym.
- Ja... - Dziękuję.
- Myślałam, że tego chcesz. - Nie szkodzi.
- Wiesz, co? - Może robić, co chce.
To dorosły mężczyzna, niech żyje, jak chce.
- Powinien... - No jest.
- ...iść w swoją stronę. - Teraz możesz się skupić.
- Tak. - Wiesz, że...
że ten film to będzie hit?
- Wiem. - W samo południe
na skraju wszechświata.
Właśnie, sama widzisz.
- Zapomnij o nim. - A teraz Jody.
- Boże. - Czy jest tu Jody?
Tutaj jest.
Jest. Wielkie brawa dla Jody.
Chcę zmienić piosenkę.
- Jasne. - Na tę.
Jean Claude.
Pomóż!
Uwielbiam tę piosenkę.
No dalej, wszyscy.
Puszczaj, suko.
- Hamuj! - Coś się zacięło!
Jean Claude, na co ty czekasz?
Łap bidon.
Żyjesz?
A ty?
Colt?
- Gdzie Jody? - Poszła sobie.
Gdzie byłeś?
Na ravie? W kanałach?
Masz psa?
Długa historia.
Sunset z lodem i wodę.
Robi się.
Co to?
- Telefon Rydera. - Po co ci?
Niefajni faceci chcą mi go zabrać.
Poważnie mówisz?
Muszę wiedzieć, co tam jest.
I znaleźć Rydera, żeby uratować film.
Venti jest mega w technicznych rzeczach.
- Dzięki. - Venti?
- Venti, pyszności. - Hej.
- Co tam, chłopaki? - Normanie Ventinator.
Umiesz się włamać?
Znam te komóry.
Totalnie jak sejf.
Zajmie mi to ze dwa, trzy dni.
Przecież jesteś geniuszem.
A jak nie mamy czasu?
To musicie mieć hasło.
Twoja kolej.
Nigel!
Znając Rydera...
zapisał je na jakiejś karteczce.
Jasne.
A teraz wystąpi Dan. Chodź.
Dawaj, Dan, nie wstydź się.
No już, zapraszam.
Wisisz mi.
Kończ już.
Musi tu gdzieś być.
Rozdzielamy się. Jean Claude?
Pilnuj kakadu.
WYLAĆ MASAŻYSTKĘ
MASZ MAGISTRA
MOMOA czy MAMOA?
SPRZEDAJ KAKADU
KUP KOALĘ!
Wiesz, co? Zasłużyłem.
Idiota.
HASŁO
Colt!
Mam!
Za film.
Chyba jest.
Gość coś mówił o filmiku.
Skarbie, jestem w pracy, ale mam coś dla ciebie.
Niespodzianka, nad dupką.
Lepiej nie patrz.
Widziałem ten tyłek częściej niż własny.
- OK. - Tak to się czyta?
Tak więc nam słońce Yorku zamieniło
Zimę niesnasek w promieniste lato.
Ale siur.
- Dobry jest. - I chmury zwisłe ponad naszym...
A ten?
Asystentka wspominała o tej bibie.
Iggy.
Henry. Kaskader Rydera.
Wygląda jak ten gość z hotelu.
Ten, co go widziałeś na haju?
I jednorożce?
I trupa w lodzie.
Tak jest, ludzie!
I co?
Potrzebuję kaskadera?
Chyba jednak, kurwa, nie!
Brawo ja!
Daj telefon.
- Szlag. - Zabił Henry'ego?
Zabił Henry'ego.
Venti dzwoni.
- No? - Włącz telewizor.
Normalnie nie wierzę.
Zwłoki znalezione w hotelu Pendleton
zostały zidentyfikowane.
To Henry Herrera,
kaskader i dubler Toma Rydera.
Policja przypuszcza,
że doszło do zabójstwa.
Głównym podejrzanym jest inny kaskader, Colt Seavers,
który ostatni
opuścił pokój, w którym odkryto ciało Herrery.
Policja upubliczniła nagranie,
na którym widać podejrzanego.
Jeśli ktokolwiek ma informacje,
prosimy dzwonić pod numer widoczny na ekranie.
Wrócimy do tematu, tymczasem...
Muszę zadzwonić do Jody.
W samo południe na krańcu wszechświata.
- Które to ujęcie? - Czwarte.
ODBIERZ. SUPERWAŻNE.
Co to ma być, Burning Man?
Jaja mi przemokły, dajcie ręcznik.
SPRAWA JEST POWAŻNA
JESTEM DUPA
Zawsze zapomina wyłączyć mikrofon.
Wiem.
- Gada bzdury. - Totalne.
W DUPIE WABIĆ AUTOKOREKTĘ
Włączyła samolotowy?
Gdyby to był Ścigany, a ty byś był Harrisonem Fordem,
to źli zaraz by tu weszli.
- Zamawiam tomahawka. - Kurde.
Nie daj się zabić. Słyszysz?
Nieważne, ile to potrwa, i dokąd przyjdzie mi iść.
Znajdę cię!
Ostatni Mohikanin.
Brawo, stary!
Cholera.
Bez jaj, gumowy?
Daniel Day-Lewis!
Jason Bourne!
Dwayne „The Rock” Johnson!
Dawaj telefon!
Gdzie telefon, gościu?
Trzeba zanieść na policję.
- OK. - Tylko wtedy...
Ty, buła!
Gdzie telefon, kaskaderze?
Jean Claude, attaque!
Pozwolisz.
- Uważaj z tym, duży. - Morda!
Idę od przodu, sprawdzę, czy pusto.
- OK. - Dobra.
- Weź psa. - Jasne.
Allons-y!
To zostaliśmy sami.
Cholera.
Colt załatwiony.
Duży się zmył.
TYLKO ŚLEPAKI
Dasz radę, dasz radę!
Nie! Zbyt niebezpieczne!
Muszą być schody.
Dobra!
Colt, stary.
Zobacz.
Kręcisz kawał filmu.
Zostawisz nas?
Jasne.
Ale jesteś spięta.
Pamiętasz starego Dressy'ego?
Kaskaderze.
Pięści nie zapominam.
Weź oddaj telefon. Gdzie go masz?
Sprawa jest dość pilna.
Bo to dowód, że ty zabiłeś Henry'ego, nie ja.
- Ten telefon? - Wiesz...
Chyba ci nic nie powiem.
Dopóki nie mówię, to mnie nie zabijecie.
Co?
Jest głównym podejrzanym.
Co ty gadasz?
- Żartujesz? Colt? - No wiem.
- Nie wierzę. - Też nie wierzę.
Co poszło nie tak?
Z tego, co widzę, torturujesz mnie
koło swojego gigajachtu, jak w Bondzie.
Kurwa.
Co poszło nie tak?
A co poszło tak?
Zmieniłeś się.
Zmieniłeś.
Tak.
Kiedyś byliśmy jak bracia.
Łączyła nas święta więź aktora z kaskaderem.
- Boże. - No.
Myślisz, że Colt mógłby kogoś zabić?
- W życiu. - Powiedziałaś im to?
Gość wywabiał mi kiedyś karalucha z pokoju. 23 minuty.
Ja: „Weź go zdepcz”,
a on: „Ratujmy, szkoda go”.
Powiedziałam im to.
Jaki jest, znaczy, jaki myślałam, że jest.
- Naprawdę? - Tak.
Bo przecież sama wysłałaś go na lotnisko.
Nie wsiadł do samolotu.
Ile zrobiliśmy razem filmów?
- Nie wiem. - Za dużo, żeby liczyć.
Wpisałem cię do kontraktu.
Na stałe. Wpisałem asystentkę,
- makijażystkę, fryzjera... - Jasne.
I bum, kaskader Rydera - Colt Seavers.
Zrobiłem to. Dla ciebie.
A co ty zrobisz dla mnie?
Zginę?
Mam zginąć? Taki masz plan?
- Nic osobistego. - A jednak.
Właśnie widzę.
- Tortury, dragi. - To tylko interesy.
- Paralizator. - Tom Ryder to marka.
Jestem na giełdzie, jak ja polecę, Dow Jones też poleci.
A jak ty skręcisz kark, zastąpią cię ot tak.
Gdybyś się nie popisywał i nie gwiazdorzył,
byłoby OK. Nie daliby mi Henry'ego,
nie byłoby wypadku, a przez twój wypadek...
Ten twój durny upadek... Wkurzyłeś mnie, gościu.
Co ty mówisz?
Co?
Co z moim wypadkiem?
Przez ciebie byłem na skraju.
Wpieniłeś mnie, nacisnąłeś...
Znaczy, ja nacisnąłem.
Musiałem cię przystopować.
To byłeś ty?
Ja.
Trzeba ci było dać nauczkę.
Zacząłeś się za bardzo rządzić.
Henry też taki był.
Nie potrzebujesz kaskadera, serio?
Czy potrzebuję kaskadera?
Chciał mnie poniżyć, przy ludziach.
I tak, skreśliłem cię.
Ale Gail... pamiętasz Gail?
Znam ją 15 lat.
Zapomniałem, dawno cię nie było.
Ja was poznałem.
Dzwoni i mówi, że źle to wygląda.
Marketingowo źle.
i bla bla, że morderstwo...
Wiem...
Nie wiem, co mam robić.
Pieprzony Henry!
Nie martw się.
Ty się przyczaj, ja wszystko załatwię.
Może nie znamy ludzi tak dobrze, jak nam się wydaje.
- Boże. - Wiesz?
To Colt.
- Daj telefon. - Co robisz?
- Jezu, Gail. - Oszalałaś?
- Przepraszam. - O rany.
- Pomogę. - Przestań.
Proszę, daj mi chwilę.
- Jasne. - Zostaw mnie.
Proszę.
Plan był taki prosty.
Damy Henry'ego do lodu, żeby się nie rozłożył.
Ciebie wyciągniemy z nory, w której się zaszyłeś.
Zwanej życiem.
Zeskanujemy ci buźkę.
Dressy wklei cię do filmiku z zabójstwem.
Naćpamy cię, wsadzimy do auta z ciałem Henry'ego i zrzucimy z mostu.
Mamy morderstwo i samobójstwo.
Cięcie. Po ujęciu.
A życie toczy się dalej.
I to miał być prosty plan, serio?
Ale ty, oczywiście, musiałeś odstawić scenę.
Jak to Colt Seavers. Ale wiesz?
Może się jeszcze udać, bo zabójstwo mamy.
Teraz jeszcze tylko samobój.
Smutne.
Mocno naciągane. Za dużo się dzieje w ekspozycji.
Odpuśćmy końcówkę i samobója.
Bo publiczność się pogubi.
Gdzie telefon?
Potrzebujesz węglowodanów!
Mózg jedzie na glukozie!
Funkcje kognitywne się przydają.
Jesteś dublerem, stary. Tylko dublerem.
Gdzie telefon?
Możemy cię lać całą noc, jeśli chcesz.
Ale nie wszyscy zniosą tyle, co ty.
Może zgarniemy Dana albo Jody.
- Lubię ją, ale sorry. - Nie ma telefonu.
- Taki twist. - Nie ma telefonu?
Wystrzelił mi go z ręki.
Tam, idź i sprawdź.
Ty też, wszyscy idźcie, zaczekam.
- Wystrzelił? - Nie zauważyłeś?
Od początku ci miałem powiedzieć.
Nie wierzę.
Stałem przy framudze, wystrzelił mi go z ręki.
Nie.
Rozwiążcie mnie.
- Ale ulga. - Szaleństwo.
Miałeś rację, teraz nie mamy powodu, żeby cię nie zabić.
Szkoda, że nie wiesz, jak się kończy Metalstorm.
To będzie niezły czad.
Czuję to... megahicior.
Przestało być śmiesznie, co?
Mike Mike, kurde, zakręć to.
Szkoda, że mnie zawiodłeś, bracie.
To co, napijemy się.
Pięknie.
Ratunku!
Cicho.
Na pomoc!
- Zamknij się. - Ratunku!
Morda, gościu.
Ta akcja jest na serio.
Odpalcie łódź, płynie w złą stronę.
Boże.
- Colt? - Cześć.
- Co się dzieje? - Co śpiewałaś?
- Co? - Na karaoke.
- Sorry, nie zdążyłem. - Nieważne.
Mówią, że zabiłeś Henry'ego.
- Serio? - Bzdura.
Usłyszysz jeszcze sporo kłamstw.
Posłuchaj, kiedy przyjechałem,
zapytałaś, jak się mam, a ja kciuk w górę.
Ty, że wkurza cię ten szit.
Miałaś rację, to klisza, bzdura, ściema,
ale kaskaderzy nigdy nie dają kciuka w dół.
Bo tego nas uczą.
Potrąca cię auto, wywalają cię przez okno,
podpalają, a ty kciuk w górę.
Ale po wypadku, który jak się okazuje, nie był wypadkiem,
wcale...
nie było OK.
Nie dlatego, że złamałem kręgosłup, po prostu czułem, że jestem...
do niczego.
Dotarło do mnie, że kiedyś w końcu zginę.
Szok, nie?
Pomyślałem, że nie jestem aż taki ekstra i wyjątkowy
i że gość z kciukiem w dół
nie będzie cię już kręcił. Dlatego zniknąłem.
Nie uciekałem tylko przed tobą.
Uciekłem...
również przed sobą.
Bardzo cię przepraszam.
Nie zasłużyłaś na coś takiego.
Chciałam, żebyś był szczery.
No to sobie wyobraź, że wszystko boli.
Boli, jak cię potrąca samochód.
Boli, jak wypadasz przez okno.
A jak cię podpalają – bardzo boli.
Ale...
Najbardziej boli, kiedy nie mogę być z tobą.
Gdzie jesteś?
Ściągnąłem to z filmu czy sam wymyśliłem?
- Nieźle wyszło. - Tam jest!
Możesz wykorzystać.
Proszę, nie...
Cały czas cię kocham.
Nie rezygnuj z happy endu.
Colt.
Muszę kończyć.
Colt.
Boże.
Bracie, gdzie jesteś?
Niedostarczona
Colt Seavers zszedł z planu.
Gail?
Posłuchaj...
Colt...
Colt nie żyje.
Policja bada przyczyny wybuchu w porcie,
tuż przed Operą. Wygląda na to, że łódź
zderzyła się z barką paliwową.
Prawdopodobnie było to samobójstwo Colta Seaversa,
podejrzanego o zabójstwo Henry'ego Herrery.
Szukam Dana Tuckera, szefa kaskaderów.
- Widziałeś? - Nie.
Wy tam, zdjąć hełmy.
Szukam Dana Tuckera.
Po olbrzymiej eksplozji w porcie
policja bada okoliczności samobójstwa
amerykańskiego kaskadera, Colta Seaversa.
Jody, bądź cicho, ani słowa.
Nie, czekaj...
Jody.
Myślisz, że możesz sobie wleźć na mój plan
i zachodzić mnie od tyłu?
Czekaj!
To ja.
Jezu.
Wiedziałam.
Wiedziałam, że żyjesz.
Trzy razy dziennie, 6 dni w tygodniu, 3 lata.
Kaskaderskie pokazy Miami Vice.
- Pamiętasz. - Tak.
Żyjesz.
Strasznie się cieszę. Wiedziałam.
Nieźle z tym długopisem.
- Wybacz. - Coś ty, brawo.
Wyjęłaś w samą porę, nie zatrułem się.
- Mniam. - Co się dzieje?
Mówią, że zabiłeś Henry'ego.
Ryder go zabił i mnie wrobił.
- Widać cię na filmie. - Deepfake.
Co?
Ciągle to robią w necie.
Biorą twarz Toma Cruise'a i nakładają na twoją.
Nie do rozpoznania.
To gdzie filmik, jak Ryder zabija Henry'ego?
Skąd go weźmiemy?
Był na telefonie, który rozwalili,
bo nie wypalił Ostatni Mohikanin.
- Co? - To nie wina Dana.
Pierwszy zgarnął tomahawka.
Ja capnąłem „ślepaki”.
Szło nieźle, ale pojawił się Dressler.
Gość jest jak... Jason Bourne.
Mam tyle pytań.
Kto jeszcze wie, że żyjesz?
Nikt.
- Git. - Taki był plan.
Dopóki nie żyję, dadzą ci kręcić.
Co kręcić?
- Metalstorm. - Co z nim?
Myślą, że nie żyję i wrócą na plan.
- Kto? - Ryder.
- Gdzie wróci? - Na plan.
- Metalstormu? - Tak.
- Pogięło cię? - Co?
Powinieneś wypalić sobie odciski palców
i przyczaić się za granicą.
Wrócisz, jak cię oczyścimy z zarzutów.
A ten głupi film mam gdzieś.
- Co? - To tylko film.
Nie mów tak.
Mówisz o Metalstormie.
Całe życie chciałaś to nakręcić.
A może zainspirujesz całe pokolenie małych Jody,
żeby złapały za kamery i zaczęły opowiadać historie?
Jesteś wyjątkowa.
Dzięki tobie my też możemy się stać
częścią czegoś wyjątkowego.
Być może schrzaniłem nasz happy end,
ale Kosmiczny Kowboj i Aliana zasługują na szczęście.
Jody, skarbie?
- Sekunda. - OK.
- Gail? - Cicho.
Jest w to zamieszana.
- Co? - Tak.
- Spadamy. - A może się trochę pocałujemy?
Dawaj do łazienki.
Właź.
Szybciej.
Chryste!
Uda się.
Wszystko w porządku?
Weź mydło i namydl mi brzuch.
To do sypialni.
- Jest OK? - Tak.
I siedź cicho.
Jod?
- Głowa. - Co?
Głowa.
- Cześć. - No hej.
- Chodź tu. - Dzięki.
- Jak moja ulubiona reżyserka? - Lekko rozdygotana.
Matko. Johnny i Amber wpadli w gości?
Muszę ochłonąć, wiesz...
- Sporo się działo. - Tak, przykro mi.
- Dzięki. - Z powodu Colta.
Przykre to bardzo, ale niezła chryja.
- Tak. - Kto by pomyślał.
- Prawda? - Chciałam mu pomóc.
Pamiętaj, że nie jesteś w stanie pomóc komuś,
- kto tego nie chce. - Jasne.
Ale po każdej burzy wychodzi słońce.
Ryder wróci. Mam pomysł.
Tak?
Tylko odpada twoja wielka scena w trzecim akcie.
Ten skok samochodem nie przejdzie.
- Bez Colta. - Bo nie żyje.
- Odszedł. - Trup.
Spokojnie, gadałam z Venti.
Ogarnie ci wszystko w efektach.
Mój skok?
Skupmy się na nowym, genialnym monologu Rydera.
Przeczytał.
Zdolna bestia z ciebie.
- Będzie dobrze. - Wiem.
Leć sobie odpocząć na Fidżi.
Na mój koszt.
Poleż trochę na plaży.
A ja już tu o wszystko zadbam.
- Gail. - Musisz tyle przetrawić.
Wszystkim się zajmę.
Nie, to jest mój film.
Posłuchaj.
- Wiele się od ciebie nauczyłam. - Wiem.
I jestem ci wdzięczna.
Ale najważniejsza lekcja,
- jaką mi dałaś... - Tak?
Upadasz, wstajesz.
Ja reżyseruję ten film.
Zuch dziewczyna.
- Jestem z ciebie dumna. - Super, dzięki.
- Chodźmy. - Czekaj.
- Tak? - Widziałaś Dana?
- Pewnie kupuje taco. - Nie odzywał się?
Na pewno gdzieś jest.
- Dzięki. - Brawo.
Dzięki za motywację.
- Uwielbiam cię. - Ja ciebie też.
Skończysz ten film.
Nie, oczyszczę cię z zarzutów.
- OK. - A czemu nie to i to?
Może się udać.
Ściągniemy go na plan, gdzie będzie pod kontrolą,
przyciśniemy i...
Nakopiemy mu do dupy.
Nie.
Tak ustawimy akcję, żeby się przyznał.
- OK. - Nigdy nie wyłącza mikrofonu.
- Sprytne. - Jeszcze nie wiem, jak to zrobić.
A ja wiem.
Niech skoczy bez kaskadera.
- Nie skoczy. - To wtedy nakopiemy mu do dupy.
1-74 A, ujęcie 2.
I akcja!
Chwileczkę.
Akcja!
W samo południe na krańcu wszechświata.
Nasz wróg jest potężny.
Kosmici zrodzeni z najgorszych ludzkich wad.
Ale wróg jeszcze nie wie,
że jego koniec jest bliski.
Bo najpotężniejszą bronią w całej galaktyce...
jest miłość.
W każdym z was
jest iskra, tli się ten płomień.
Pieprzony ogień!
Załatwimy ich miłością!
A nawet jeśli nie wygramy,
padniemy walcząc o szczęśliwe zakończenie!
Tak jest!
To jazda, do boju!
Ruszamy do ataku!
Kto jest ze mną? Idziemy!
Cięcie! Pięknie.
To było doskonałe.
- Serio? - Bomba.
- Mamy to? - Obłęd.
- Tak? - Czysta magia.
- Świetnie. - Boże.
- Gail płakała. - Wczułem się.
- Jeszcze jak. - Też miałem łzy w oczach.
I to prawdziwe. Byłeś nieziemski.
Została nam tylko scena w pojeździe.
- OK? I tyle. - Nie.
- Zrobimy ten skok. - Nie.
- Nic nie wiem. - Nie.
- Co? - Venti to ogarnie.
Potrzebuję zbliżenia.
Potrzebuję twojej twarzy.
Maks 15 minut.
To ten fragment, kiedy kowboj kradnie kosmitom pojazd.
Jego wielka chwila.
- Zaraz. - Chwila chwały.
Ale nie będę prowadził? Bo trochę mi niedobrze.
Na niebieskim ekranie, zrobisz to dla mnie?
Nie spać, nie ma czasu.
Ludzie, ruchy, błagam.
Do roboty, już!
Pozycje.
Przygotować się!
Wywalimy ten kanion w kosmos!
McCabe, jak sytuacja?
Robimy, co możemy.
Robią, co mogą.
Niech Ray sprawdzi mikrofon.
Jasne. Dźwiękowcy? Sprawdzicie mikrofon Rydera?
- Jak tam? Gotowy? - Tak.
Pamiętasz? Pędzisz tym kosmicznym wozem.
- OK? - Aha.
Nie masz gdzie uciec i skaczesz nad przepaścią.
- Szybko najazd... - Kowboj niczego się nie boi.
- Jasne. - Może parę ujęć reakcji?
Przez zęby, jakaś „cholera” czy coś.
- W tym guście. - Czad.
- Fajowe. - Myślisz?
Myślę, że dasz radę.
Super wybór.
- Zakładamy. - Co to?
Przecież uciekłeś kosmitom.
- Nie przesadzasz? - Jest cool.
I jesteś twardziel.
- Jest cool. - Wiem.
- Twardziel. - Jedziemy.
Jestem kowbojem. Nikt mi nie podskoczy.
- Nawet w kajdankach. - Tom?
Miałeś to zrobić przed zdjęciami.
Dzięki za cierpliwość. Dźwięk tip-top.
- Super. - Świetnie.
Kosmita zachodzi cię z lewej.
- Jasne. - Załatwiasz go.
Drugi ci się rzuca na maskę.
- Załatwiasz. - Pomyślałem...
że może wyskoczę, załatwię go i pif-paf.
- Potem w bok i paf. - Jasne.
I może rzucę coś w stylu:
„Załatwiałem kosmitów, zanim mi za to płacili”.
Ekstra. Dobra, działamy.
- Kręcimy. - Gotowi.
- Dobra. - Ujęcie pierwsze.
I trzy, dwa, jeden, akcja.
To nie jest twój szczęśliwy dzień.
Spadówa.
Nie dogonisz Kosmicznego Kowboja.
Zbliżasz się do przepaści.
Nie masz gdzie uciec. Ostro w prawo.
Nie masz wyboru, musisz skoczyć.
Za trzy, dwa, jeden...
Hej, chwila.
Kto mu tam wlazł?
Dupku, my tu kręcimy.
Co ty wyprawiasz?
Zapina ci pasy, dla bezpieczeństwa.
Musi być tak ciasno?
Gościu, mamy scenę.
Nie przerywać.
Dawaj, jest super.
- Głęboki oddech. - Spadaj stąd.
Siema.
Nie, co jest?
Co się dzieje?
Boże.
Za nimi!
Co ty wyprawiasz?
Niech zagra coś prawdziwego.
Ale tam nie ma kamer.
Dan? Zbliżają się do zasadzki.
Jesteśmy gotowi.
Wypuść mnie!
Bo co? Zabijesz mnie?
Znowu?
- Zdejmiesz mi kajdanki? - Nie.
McCabe.
Dawaj dym za 3... 2... 1!
To nie jest bezpieczne.
Gdzie są? Widzisz ich?
Tak, wszystko zgodnie z planem.
Zablokuję drogę, nie przejadą!
Widzę ich.
Wjeżdżają w zasadzkę.
Nic nie widzę.
McCabe, raz!
McCabe, dwa!
McCabe, teraz!
Kocham tę robotę.
Mamusiu!
Ja pieprzę!
Nie mogę się skupić, jak tak rzucasz.
Miałeś być trupem.
Rozwaliło cię na tysiąc kawałków, wybuchłeś!
Czemu miałem wybuchnąć, Tomie Ryderze?
Co mnie tak odmieniasz?
- A nie jesteś Tom Ryder? - Jestem.
Nawet ślepy widzi, że jesteś Tom Ryder.
Jestem Tom Ryder!
Brzmisz jak napalona fanka.
To ja, Colt Seavers.
Kręćcie, będziemy skakać.
Tom Ryder bez kaskadera!
Jazda.
Wysięgnik?
Gotowa.
- Helikopter? - Gotowy.
Mam dość, od dzisiaj odwalasz własne akcje.
Nie chcę, błagam!
Luz, to tylko 70 metrów, pewnie zginiemy.
Nikt tyle nie skoczył, to na Comic Con.
Główna sala. Żadne popierdółki.
- Czemu mi to robisz? - Bo to fajne.
Ty i ja, Tom Ryder, ostatnia wspólna akcja.
Coś jak Thelma i Louise.
- Thelma i Louise? - Tak.
Ale one giną.
Właśnie! Morderstwo i samobójstwo.
Możesz się zatrzymać i mnie puścić?
Nie, Tomie Ryderze, dopóki nie wyznasz
mnie, Coltowi Seaversowi, prawdy.
Dobra, to był pomysł Gail.
Zabiłem Henry'ego, chciała to zatuszować,
bo ten kowboj to jedna z moich najlepszych ról.
Nie chciałem, żeby zdjęli film.
Czyli to Gail Meyer jest odpowiedzialna
za wrobienie mnie w zabójstwo Henry'ego?
Tak!
A jak ty się nazywasz?
Tom Ryder.
Jody? Mamy to?
Tak! Przyznał się.
Masz podsłuch? Nagrałeś mnie?
Sąd tego nie uzna.
- Uzna. - Serio?
Bo to ty masz mikrofon, idioto!
Dobra, skaczą, szybko.
Jestem tylko aktorem.
Nakładka na zęby?
A dla mnie?
Uff.
- Colt? Mów do mnie! - Żyjesz.
W porządku?
Mówiłem, że ci wynagrodzę tę kamerę.
To było genialne.
Dressler, zgłoś się.
Słyszysz mnie? Spadamy stąd.
To wszystko Gail, to był jej pomysł.
Oddawaj nagranie!
Oddawaj taśmę! Głuchy jesteś?
Dressler! Dawaj helikopter!
- A Ryder? - Już!
A jeśli chodzi o randkę...
Pakuj do walizki, debilu!
Bo to była randka, nie?
Baran jeden!
Pośpiesz się.
Gail.
Proszę cię.
Oddaj nagranie.
Skarbie, spokojnie.
Leć ze mną, po co nam ci toksyczni faceci,
jesteśmy takie same. Tyle przeszłyśmy i przetrwałyśmy.
Nie, nie jestem taka jak ty.
Może się trochę powtarzam,
ale to była randka jak nic.
Dlatego dałam ci ten film.
Bo tak łatwo tobą sterować.
Oddawaj!
To ja produkuję ten film! Nie ty!
Randka z szefową w kanionie. Ewakuacja od kosmitów.
Poważnie?
No nie, ryży.
To ci się raczej nie uda.
Kaskaderzy?
Gotowi!
Jazda!
Nie beknę za to, słyszysz?
Bo to ja produkuję hity dla was, małych miernot.
Nie ma za co.
Jody?
To po mnie! To mój helikopter!
Ten kaskader to świr!
Jestem na wakacjach!
Weźcie go ode mnie!
Nigdy więcej.
Zostań!
Dobranoc, kundlu. Zdechł pies.
Coraz bardziej mnie kręci ta gitara.
Wsiadaj, spadamy stąd!
Przyjąłem, startuję.
Co to jest?
Dowód. Możesz już przestać gadać?
Jody!
Dawajcie wybuchy, bo nam uciekną!
W mordę!
Obniż ramię, skoczę.
Dobra.
Obniżyć ramię.
Mam plan.
W sensie? Jaki plan?
Za helikopterem.
Wskoczę do nich i nakopię mu do dupy.
Nie, odzyskaj nagranie.
Jazda!
Pięknie!
Ściągnij mnie.
Ściągnij!
Hydraulika siada, nie panuję nad sterami.
Kiedy skończymy kręcić i mnie nie zamkną,
o ile znajdziesz czas, może śmignęlibyśmy na jakąś plażę?
Będziemy się opalać w opalaczach.
Sączyć pikantne margarity czy coś.
Tak i porobimy różne głupstwa.
Dobra, chętnie.
- Niezły plan? - Lepszy niż ten.
Uważaj na siebie.
Zakręć nim, jazda!
Zrób coś, człowieku!
Lećmy stąd, co robisz?
Pilnuj nagrania!
- Nie! - Gail, nie!
Szybko! Dmuchać poduszkę!
- Nie! - Nie!
Spadaj, Ryder!
Ekipa 87North na ratunek!
Szybko!
Ruchy!
Pilnuj!
Moja!
Wyrównaj.
Idiota!
Nie ta strona!
Tak!
Pięknie!
Jazda!
Brawo!
- Boże. - W mordę!
Nie!
Łap!
O mamo, mój nos.
Daj spluwę!
Zastrzel go.
To tylko kaskader! Nikt nie będzie płakał.
Ale w życiu lepszego nie miałem.
Zamknij pysk! Oddawaj nagranie.
Tutaj, szybko.
Oddawaj,
- albo odstrzelę ci łeb. - Nie masz czym.
Nie!
Wizjonerka Jody Moreno...
i Universal Pictures.
Zapraszają na kosmiczne love story
epickich rozmiarów.
W roli głównej nominowany do nagrody MTV za najlepszy pocałunek: Jason Momoa.
W samo południe na krańcu wszechświata.
Znam te istoty.
Walczyłem z nimi.
Kochałem.
Nie będę was okłamywał.
Nasz wróg jest potężny.
Ale jeszcze nie wie,
że w każdym z was płonie pieprzony ogień!
Tak!
Cholera.
PRODUCENT ALMA MILAN
Sprawiedliwość jest na horyzoncie.
Metalstorm.
Metalstorm był megahitem.
Aliana i kowboj doczekali się swojego happy endu.
A Jody i ja nawet czegoś lepszego.
Nowego początku.
Sączymy pikantne margarity i robimy głupie rzeczy.
I nie chcę wyjść na romantycznego typa, czy coś,
ale to, co jest między nami...
jest sto razy lepsze niż w filmach.
KONIEC
Nie no, kundel!
- Git? - Hit.
Wyszło super.
Logan gotowy.
Nasz kaskader.
Metalstorm.
Sssstorm.
Jeszcze raz?
Akcja!
3... 2... 1... Akcja!
Startuje za 3... 2... 1.
Nowy rekord!
Logan, żyjesz?
Do góry nogami, ale dycham.
Zrobimy to w jednym ujęciu.
- Palce? - Uprząż.
Uwaga!
Kręcimy.
Dziś o miłości.
POPRZEDNIO...
Co tu się dzie...
Zachowajmy spokój.
Wiecie, kim jestem?
Zrobię z ciebie gwiazdę, przystojna bestio.
Masz prawo zachować milczenie.
Więc może stul ten pysk.
Zakuje ktoś sukę?
Jazda.
Ale to goście od rekwizytów, to nie policja.
Odwal się.
Dzwonię do mojej agentki!
- Puśćcie go. - Tom!
Nie mam zasięgu...
NIE UŻYWAĆ TELEFONÓW
NIE PALIĆ
NIE UŻYWAĆ RADIA
Trzy kreski!
Aktor.
Połącz mnie z agentką Jasona Momoa.
Napisy: Barbara Eyman-Stranc