Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Bu geceden sonra hiçbir şey aynı olmayacak. Hiçbir şey.
Bazı sanatçılar, bazı insanlar, bazı kişilikler…
Bu, yaşadığımız en inanılmaz gecelerden biri olacak ve
Önden izlemekten mutluyum çünkü bir şey kaçırmak istemiyorum.
Zamanlaman mükemmel.
Bruce.
Smokey de burada.
-Mutlu yıllar tatlım. -Steve.
Bir neslin en harika sanatçıları bir araya geldi. Bütün egomuzla ve bütün
yeteneğimizle, hayat kurtarmak için toplandık.
Rüyada olmalıyım.
Tamam millet. Merhaba. Merhaba.
Ama sadece bir gecemiz vardı. Ertesi gün tekrar gelmeyeceklerdi.
Merhaba. Şimdi şöyle yapmak istiyoruz.
Çok yoğun ve hareketliydi. İnsanlar ne yapacağımızı bilmiyordu. O gecenin sıra
dışılığı çok heyecan vericiydi.
Biz dünyayız
Ama gerçekten, bu yaratıcı enerji yumağını toparlayıp bir araya getirmeye
çalışmaktan daha karmaşık hiçbir şey olamazdı.
Tam o anda bir tarih yazılıyordu.
Bir, iki.
Kayıt alalım.
KAYIT
Rock müzik efsaneleri.
Süperstarların en süperleri.
Benim için hazır mısınız?
İşte eşsiz bir genç şarkıcı.
Günümüz müzik dünyasının en heyecan verici süperstarları.
POP MÜZİĞİN EN MUHTEŞEM GECESİ
Geliyorum. Çok heyecanlıyım.
Tamamdır. Hadi partiyi başlatalım.
Bütün gece boyunca Bütün gece
Sizi hatırlayabildiğim kadarıyla eskiye götürmeye çalışacağım.
80’lerin başında Commodores’tan ayrıldım. Yeni menajerim Ken Kragen dedi
ki “Öncelikle şarkıların senden daha ünlü. O yüzden yüzünü bütün o harika şarkılarla
birlikte tanınır yapacağız. ”
Bay Lionel Richie!
Solo albümüm falan çıktı ve böylece kariyerimde yükselmeye başladım.
Ben gece insanıyım, o yüzden hayatımdaki her şey gece 1’den sonra olur.
Ve bir gece Ken’den bir telefon aldım ve bu, her şeyi değiştirdi.
23 ARALIK 1984
Ken Kragen’ın bir yetenek yönetimi şirketi vardı.
Çok büyük bir şöhrete sahipti.
Ken Kragen.
Ken bir süperstardı. O da sanatçılar kadar süperstardı ama müzik işinde bir
süperstardı. Bir sabah, planlanmamış bir toplantı vardı. İçeri girdik ve bizi Harry
Belafonte karşıladı. Bu insanı afallatıyor. Karşınızda bir Hollywood
kralı var. O bir efsane. Önemli bir şeyin gerçekleşeceğini biliyordum.
Gün doğdu Gün doğdu
Gün ağardı ve eve gitmek istiyoruz
BİRİNCİ SINIF VATANDAŞLIK İÇİN YÜRÜYORUZ, ŞİMDİ!
Harry Belafonte tam bir yaşlı kurttu. Aktif aktörlük ve şarkıcılıktan emekli
olmuştu. Hâlâ bu işleri yapıyordu ama biz onu daha çok ikonik bir figür olarak
görüyorduk ve sosyal bir etkisi vardı.
Sanatçıların her toplumda değerli bir işlevi olduğuna inanıyoruz
Çünkü toplumu yansıtan sanatçılardır.
Tıpkı sivil hakların gerekliliği gibi, Harry Belafonte dünyada, özellikle de
Afrika'daki yokluğun anlatılması gerektiğini düşünüyordu.
Bir süredir Afrika'daki kıtlıkla ilgili haberler duyuyoruz
Bu kez Etiyopya'dan duyduk.
Ancak dünyada başka şeyler olup biterken bu haberlerin pek bir etkisi olmuyor.
Afrika'da açlıktan ölen insanlar. Bu, bizlere olabildiğince uzak bir yerdeydi.
Sadece reklamlarda ya da belgesellerde gördüğümüz bir şeydi.
Bu anne ve iki ay önce doğan bebeğinin cesedi birbirine sarılmış.
Aç bir çocuk sessizce ölür. Afrika'da binlerce çocuk ölüyor.
Bu kahredici yokluğa ve açlığa nasıl bakıyorsunuz?
Bir şeyler yapılmalı.
Harry Belafonte, "Bir konser yapalım" dedi.
Bob Geldof bir ay kadar önce Band Aid single'ını yapmıştı.
Dünyayı besle Tekrar Noel zamanı olduğunu bilsinler
"Harry, Bob'un bize daha önce verdiği fikri alalım.
Bunu yapalım ama Amerika'nın en büyük yıldızlarına yaptıralım" dedim.
Kragen, "Az önce Harry Belafonte’yle telefonda konuştum ve sana ihtiyacım var"
dedi.
Harry "Siyahları kurtaran beyazlar var ama siyahları kurtaran siyahlar yok. Bu büyük
sorun. Kendi halkımızı açlıktan kurtarmalıyız" dedi. Bizim, yani genç
grubun Afrika'da olup bitenlerle ilgilenmesini sağlamaya çalışıyordu. Ben
de "Tabii ki" dedim. Yeterince işim olmadığından değil. Amerikan Müzik
Ödülleri'nde sunuculuk yapıyordum, o göreve yeni davet edilmiştim. Büyük solo
turneme çıkmak üzereydim. Ama bir şeyden emindim. Quincy’nin bu işe dahil olmasını
istiyordum çünkü o usta bir organizatördü.
Başarılı bir yorumcu ama o daha çok Louis Armstrong ve Frank Sinatra'dan
Little Richard ve Paul Simon'a, Diana Ross'tan Michael Jackson'a kadar
Herkesle çalışmış bir yapımcı ve besteci olarak tanınıyor. Bay Quincy Jones.
O zamanlar, bir yapımcı olup bundan daha başarılı olamazdınız. Bu gezegendeki bütün
müzisyenlerin saygısını kazanmıştı.
Daha önceleri çok düşündüğüm bir şeydi ve sonra Lionel aradı.
"Hadi yapalım" dedi. Gerçekten, o anda buna ihtiyacım olduğunu hissettim
Çünkü dünyanın birbirine en çok ihtiyaç duyduğu zamandı.
Bu şekilde başladı ve sonra malum cümleye geçtik: "Bu işi kim yapacak?"
Lionel'la limuzindeydik ve içinde telefon vardı.
"Stevie Wonder’la bir şarkı yazın" dedim.
Stevie'yi aradık ama ulaşamadık.
Lionel gece boyu Stevie'yi aramaya devam etti, ulaşamadı.
Hepsi Stevie Wonder'ı istiyordu. Kim istemezdi ki? Zaten çok duygusal, epik,
efsanevi bir statüye sahipti ve ayrıca hepsi Stevie’yle yakındı.
Ama Stevie "Ben seni ararım" dediğinde, bu ne zaman olacaksa o zaman aramasını
beklersiniz. Sonrasında telefonda Quincy’yle konuştuk. "Yarın Michael'la
görüşeceğim. Ona sorup fikrini alacağım” dedi.
Thriller adlı albümü gelmiş geçmiş en çok satan albüm olan
Tarihte herkesten daha fazla Grammy adaylığı kazanan adam.
Michael Jackson, 80'lerin yıldızıdır.
Bayanlar baylar, Michael Jackson.
Michael’la geçmişimiz Taş Devri'nin ilk günlerine kadar uzanıyor. Motown'da
büyüdük. Commodores'un solisti ve Jackson'ların solisti olarak hemen
kaynaştık.
Bir şey üzerinde çalışıyordum.
Gizliyordun, öyle yapıyordun. Biliyorum.
Araba kullanmayı ilk öğrendiğinde, ilk olarak benim evime geldi. Ama otobanda
kullanamıyordu çünkü otobandan ölesiye korkuyordu, bu yüzden dünyada benim evime
giden bütün arka sokakları biliyordu.
Ama Stevie beni aramadı, bu yüzden Michael’la benim Stevie olmadan yazmaya
başlamamız gerekiyordu. Michael'a "Şarkıyı ben de yazabilirim, sen de
yazabilirsin ama bunu Quincy Jones’la birlikte yapacaksak müthiş bir şey olmalı"
dedim.
Bu Jackson'ların evine ilk defa gidişimdi.
Vegas'ı o zaman yaparsın, değil mi?
Onunla birlikte hiçbir şey yazmadığımızı ve birlikte hiç vakit geçirmediğimizi fark
ettim.
-İstediğin gibi yap. -Rahatsız etmiyor.
-Seçeneğin var. -Sonny ve Cher ekibi seninle birlikte.
Enstrüman çalamadığı için her parçayı mırıldandığını fark ettim. Kasetler
dolusu.
Affedersiniz. Yani, sadece üst üste onun mırıldanmaları vardı. Çok inanılmazdı.
Nasıl bir şarkı istediğimizi hemen belirlememiz lazımdı.
Böyle bir şey mi istersin? Yoksa bir marş mı olsun?
Hayır, aradığımız şey bu değil.
İşte bu. İşte şablon bu. Ve bu tamamsa şimdi üzerine ne koyacağız?
Deneme için öylesine çeşitli şarkıların üstünden geçtik. Onun repliği
"Jöle nerede?"ydi. Bana "Lionel" diyordu. "Lionel, şempanze Bubbles'a
bakmanı istiyorum." Şempanzeyi tutmak istemiyorum. Bu arada, alt katta büyük bir
tartışma yaşanıyordu. Kapa çeneni. Kapa çeneni. Kapa çeneni. Kapa çeneni. Kapa
çeneni. "Michael, mutfakta ne var, ne oluyor?" "Evet” dedi “Mina kuşu Ricky,
köpekle kavga ediyor çünkü kuş konuşabiliyor ve köpek kuşa kızgın." O
esnada biri beni telefonla aradı, "Lionel, Amerikan Müzik Ödülleri için bir senaryo
gönderiyorlar." Michael kendi şarkılarının üzerinde çalışıyordu ve işi o
kadar ciddiye almıyorduk çünkü halledecektik.
Bu şeyi oluşturabileceği şey açısından daha da büyütmenin yolları var ve…
Bir şarkı ve tarih yoktu ama Stevie, Lionel, Michael ve Quincy işin içindeyken
Ken ellerinde dinamit olduğunu ve herkesi arayabileceklerini fark etti.
Destansı olacaktı.
O zamanlar teknoloji yoktu. Cep telefonlarımız yoktu, işler hızlı
ilerlemiyordu. Neyse ki Ken'in kartvizitliği çok büyüktü. Sadece
kartvizitliklerden oluşan dev bir bavulla seyahat ederdim.
Belafonte'ye "Siyahi sanatçılarla sınırlamamalıyız" dedim.
"Tabii. İyi fikir" dedi.
"Kenny Rogers'ı temsil ediyorum, bunu kabul eder" dedim.
Kenny Rogers büyük bir sanatçıydı. Kim Carnes ve Lindsey Buckingham gibi
kadromuzdaki diğer sanatçılara da sorduk ama sanatçıların programları aylar süren
planlama gerektiriyor. Her şey lojistik bir kâbus.
Pazartesi, Amerikan Müzik Ödülleri günü.
Üç harika saat boyu country, soul ve rock'n roll'un en iyileri bizlerle.
Pazartesi saat 8'de, Amerikan Müzik Ödülleri'ni
Lionel Richie canlı sunacak.
Lionel, Amerikan Müzik Ödülleri'nde sunuculuk yapacağı için, o tarihe baktık
ve pek çok sanatçının bunun için Los Angeles'ta olacağını fark ettik,
masrafları ödenmiş, programları çoktan planlanmıştı. "Amerikan Müzik Ödülleri'ne
kim geliyor, Larry Klein mı?" dediğim an dönüm noktasıydı.
O zamanlar Amerikan Müzik Ödülleri acayip bir olaydı. Diana Ross ve Hall &
Oates vardı. Yani, bu insanlarla katılıyordum. Prince vardı, Madonna vardı
ve Cyndi Lauper vardı.
Ken Kragen beni aradı. Şarkıda yer alması için olabildiğince çok süperstarı
bir araya getirmek istiyorum dedi. Ama bu insanları bir yerde toplayıp birlikte
kayıt yapmak ancak AMAs gecesinde olabilirdi. Başka seçenek yoktu.
Bir aydan az zaman vardı. Müzik listelerine bakıp en çok kim albüm
satabilir diye soruyorduk.
Lütfen Kraliyet Belalısı Prince’i alkışlayalım.
Prince çok istedikleri biriydi. Purple Rain’i çıkarmıştı.
Filmde ne görmeyi bekliyorsun?
Prince.
Daha spesifik bir şey?
Prince.
Başka bir şey?
Prince.
Prince, Sheila E'ye aşıktı.
Shelia E!
Onun perküsyoncusuydu ve aynı zamanda harika bir şarkıcıydı.
Sanırım bize her şeyden biraz lazımdı.
Journey'nin solisti Steve Perry üçüncü single'ını çıkarmıştı.
Ben Madonna'yı istiyordum. Material Girl ve yaptığı her şeyle çok farklı bir
kitleyi çekecekti ama Ken, Cyndi'yi istedi. Bu konuda tartıştık.
Barbie bebeğimi çektin mi?
Bunun yapılması gereken önemli bir şey olduğunu hissettim. Rock and roll 'un
dünyayı kurtarabileceğine inanıyorum ya da bunu denemeliyiz.
Sonraki kritik hamlem Springsteen'in peşine düşmek oldu.
Amerika’da doğdum
Tamam, bu sandalye. Tamam. 1985'te ben dünyanın zirvesindeydim.
Çok popülerdik ve harika bir turne yapmıştık.
Springsteen çok popülerdi ama AMAs’e gitmiyordu.
Springsteen'in menajeri Jon Landau'yu aradık
Ve bana “Bak, turnesi bir gece önce bitiyor.
Konserden sonraki gün asla uçmaz. Onunla bir konuşayım, bakarız” dedi.
Açlığa yardım etmek önemli. Bundan hiç bahsedilmediğini biliyordum ve yani hep
oturup “Bu konuda ne yapabilirim? ” diye düşünüyorsunuz. Biraz erkendi. Normalde
bunu yapmazdım ama önemli görünüyordu.
Sonra, “Bruce Springsteen tamam, Bob Dylan'ı arayabilirsin” dedik.
Cevap, dostum, rüzgârda savruluyor
Cevap rüzgârda savruluyor
O Bob Dylan'dı. Blowin' in the Wind ya da diğer şarkılarını söylerken efsaneydi.
Bob Dylan duyarlı bir müzisyen olarak bilinirdi. Herkesten daha doğal uyum
sağlardı ama 80'lerin ortası onun için çok iyi bir dönem değildi.
Ama yani, o Bob Dylan. Anlaşılmazdır.
Bob Dylan ve Bruce Springsteen eklendikten sonra bu bir istek listesine döndü. David
Byrne'ün müsait olmadığını biliyorum. Van Halen turnede olduğu için müsait değildi.
Bette Midler'ı istiyordum. Dan Aykroyd'u istiyordum.
Ben şöyle duydum. Michael beni aradı ve büyük bir etkinlik planladığını söyledi,
parçası olmak ister miyim diye sordu. Afrika'da olanları fazla bilmiyordum ama o
zamanlar Michael ne yapsa başarılı oluyordu, bu yüzden hiç tereddüt etmedim.
ETİYOPYA PROJESİ
Dostum, dünyanın en harika sanatçılarını topladık.
Bu kadar harika insanla bir plak yapmak ve
Yanlış şarkı yüzünden başarısız olmak berbat olur.
Oyuncular belli, şimdi senaryo lazım.
Michael ve ben dalga geçecek çok vaktimiz var sanıyorduk.
Kragen aradı.
Ve bana “Bu şarkıyı bekleyen bir sürü insan var. Sadece dördünüz değilsiniz”
dedi. Aman Tanrım.
“Sanırım Billy Joel var” dedi. Ve Willie var. Sanırım Tina var. Huey Lewis. Paul
Simon. Diana Ross. Ray Charles. Bu sadece baskı, baskı, baskı. Ve, Bunu
Amerikan Müzik Ödülleri gecesinde yapacağız. Sen neden bahsediyorsun? Sonra
Quincy geldi. Evet. Hadi bakalım. Quincy sessizce “Bana bir şarkı lazım” dedi. Bu
durumun ciddiyetini anlamalısınız. Amerikan Müzik Ödülleri önümüzdeki
haftaydı ve biz bir şarkı yazana kadar Quincy resmen kendine gelemeyecekti.
Sonrası nasıl oldu bilmiyorum. Ele geçirilmiş gibiydik. Kulağımıza ne iyi
gelirse bir şeyler yazıyorduk. Birkaç akor buldum.
Ve Michael “Dur dur” dedi.
Tamam.
Üstüne.
Sihir.
Şimdi mırıldanmalardan bir şablon vardı ama sözler yoktu.
“Biz dünyayız” muhtemelen Michael'dan bir satırdı.
Biz dünyayız
Biz çocuklarız.
Biz neyiz? Biz ne yapacağız? Dünyayı aydınlatacağız. Göz ucuyla
bazı albümlerin düştüğünü gördüm ve ses duydum. Yani…
Ne oluyor? Bu da neydi? Ne? Omzumun üzerinden baktım ve kocaman, korkunç bir
yılan vardı ve Michael “Oradaymış Lionel” dedi. Aman Tanrım. Yılanı odanın içinde
kaybetmişti. Geldi ve “Şarkımızı duyunca seninle tanışmak istedi Lionel.
Sana merhaba demek istiyor” Altıma ettim. Buradan hemen çıkmalıyım. Sanki
artık sonum gelmiş gibi çığlıklar atıyordum. Bir korku filmi izlemiştim ve
bu hiç iyi değildi.
Kayıt zamanına kadar inanılmaz telaşlı bir süreç yaşandı ve kayıt yeri gerçekten çok
önemliydi.
Bu belge son derece gizlidir. En çok bunu
Nerede yaptığımız bilgisinin sızması zarar verir.
Los Angeles'taki bütün stüdyoları araştırdık ve A&M Stüdyoları’nda her şey
vardı: Harika bir konum, ses çok olağanüstüydü. Tamamdı. Yeri bulmuştuk.
Halk bunu öğrendiği an, bu basına düşerse projeyi tamamen yok edebilir.
Prince, Michael Jackson ve Bob Dylan
Arabayla gelip bir kalabalık görürse asla içeri girmezler.
Kragen sızıntı konusunda gerçekten çok endişeliydi ve bu konuda çok
paranoyaktılar.
Bu etkinlikle ilgili, işimizi zorlaştıran çok sayıda bilgi sızıntısı oldu.
Harriet, sızıntı neredenmiş takip ettin mi?
-İçeriden. Dikkat etmeliyiz. -Buradan mı?
Ve bu şehirde pop müziğin en büyük olayı gerçekleşiyordu, o yüzden bu kadar büyük
bir sırrı saklayamazdınız.
Michael
20 OCAK 1985 KAYITA 8 GÜN KALA
Michael’la ben şarkıyı yazmayı bitirdik ve nihayet Quincy'ye teslim ettik. Beğendi
mi? İlk soru buydu.
Aman Tanrım. Şarkıyı evde dinledim ve kesinlikle yere düştüm.
Resmen düştüm, o kadar doğruydu ki. Çok mutlu oldum. "Şükürler olsun" dedim.
Bayıldı. Tamam. Şimdi bir demo kaydetmemiz lazımdı ki diğer sanatçılar
nasıl bir şarkı olduğuna dair fikir sahibi olsunlar.
Benim adım Humberto Gatica. Quincy Jones benden bütün bu projeden sorumlu ses kayıt
teknisyeni olmamı istemişti.
Alo? Alo? Nasılsın, Ernie?
Dostum, şaka mı yapıyorsun?
Çünkü Michael’la Lionel burada.
Şarkıyı kayıda hazırlanıyoruz. Demoyu kaydedeceğiz.
Bir, iki, üç.
Böyle devam edemeyiz Her gün rol yapamayız
Basit bir şey yapmayı düşündük çünkü mesele sadece şarkıyı söyleyip bu kayıtla
prodüksiyona katkı sağlamaktı.
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Dünyayı aydınlatacağız Öyleyse yardıma başlayalım
Affedersiniz, bir kez daha.
“Bu doğru, dünyayı güzelleştireceğiz. ” Buna bayıldım.
Bu çok doğal geliyor. Aydınlatacağız… Tekrar.
Başka kelime kullanırsan daha güçlü bir his oluyor.
-Öyle mi? -Evet.
Tam kayıtın ortasında içeri birden Stevie girdi. Şarkıyı yazıyoruz sanmıştı. Quincy
“Ben onunla konuşurum” dedi ve Quincy onu koridora götürüp şarkıyı bitirdiğimizi
söyledi. Demoyu kaydetmeye başlamıştık bile. Tabii Stevie “Tamam”
dedi.
…Fırsat yakalıyoruz Kendi hayatlarımızı alıyoruz
Şoke olduğu belliydi. “Bana nasıl söylemezsiniz? ” Yani söyledik, üç hafta
oldu ama tam o sırada bebeği doğmak üzereydi.
Yarın sanatçılara notaları, sözleri ve kasetleri ulaştırmamız lazım.
-Pazartesi gelir mi? -Tabii.
Kasetimin yarına kadar elimde olması lazım. Bu şart.
24 OCAK 1985 KAYITA 4 GÜN KALA
Elimde menajerlere gönderilmek üzere hazırlanan 50 kasetlik bir yığın vardı.
Bazıları doğrudan sanatçılara gitti.
İlginç bir dönemdi. İlk büyük hit albümümüzü yeni yapmıştık ve kaset geldi.
O zamanlar kaset vardı. Şarkı ve davetiye geldi. Demoyu arabamda dinledim. Lionel ya
da Michael'la hiç tanışmamıştım, o yüzden bu inanılmaz bir davetti. Şöyle
düşündüğümü hatırlıyorum. Evet, bu, bu bir hit olacak.
Nasıl haber aldığımı hatırlıyorum çünkü beni Lionel aradı Lionel dostumdu. Yani bu
kadardı. Bu yeterliydi. Öyle ikna edilmem falan gerekmedi.
Quincy'nin ofisi bana bir kopya yolladı. Birkaç kez dinledim ve kesinlikle kalıcı
bir nakaratı vardı.
İlk duyduğumda çok geniş olduğunu düşündüm, yani o kadar sesi taşıyacak bir
müziğin de zaten böyle olması gerekirdi. Tamam bu harika dedim.
Sanatçılara gönderilen mektupta satırlardan biri çizilmişti.
Orada “A&M Stüdyosu'nda” yazıyordu.
Ken “Hayır, orada olduğunu kimseye söyleyemezsin” dedi.
Bana o zaman ayrıntı vermesi gereksiz olurdu. Tanıdığım birçok sanatçı gibi ben
de hiçbir şey hatırlamıyorum.
Quincy beni aradı ve yeni bir şarkı yapacağız ama seslerle senin ilgilenmeni
istiyorum dedi. Hemen gel. Konuşmak istiyorum, çok vakit yok” dedi.
Quincy’yle ben 1973 yılında tanıştık. Siyahi bir gospel kilisesinde yetişmiş
beyaz bir çocuktum. Quincy, Sarah Vaughan için yaptığım bazı düzenlemeleri duymuş ve
beni evine davet etti, kapıya geldi ve bana bakıp “Sen beyaz değilsin” dedi.
Böyle başladık.
Sanatsal olarak aşık olduk ve kardeş olduk ama Quincy liderdi.
Sonunda benim evime geldik. Tom Bahler ve Quincy, ikisi birlikte benim salonumdaydı.
Bir yarım daire yaptılar.
Bütün sanatçıların isimlerini yazarak yere koymuşlardı. Şimdi seslerin düzenlenmesi
sürecinden geçmemiz gerekiyordu. Soloları kimin söyleyeceğini seçmemiz lazımdı. Ama
sadece yarım dize söyleyeceksiniz ve bu yarım dize sesinizi, tarzınızı, tonunuzu
yansıtmalı.
Solo kısımları söyleyecek bütün sanatçıları dinlemeye başladım.
Farklara ve zıtlıklara baktım.
Patron'un boğuk bir sesi var.
Sonrasına Kenny Logins’i düşündüm.
Kenny'nin Springsteen'den sonra mükemmel giden temiz bir sesi var.
Bahler insanların ses aralıklarını inceliyordu çünkü söyleyecekleri kısımda
gerçekten rahat olacaklarından emin olmak istiyordu.
Tina'yla daha önce çalışmıştım ve onu çok aşağıya koydum, çünkü sesi o kısıma çok
uygundu.
Ve sonra Steve Perry vardı. Ses aralığı o kısımda çok etkileyici olurdu.
Cyndi. Onun sesi Girls Wanna Have Fun’da bile çok güçlüydü.
Tanrım, Huey'yi severim ama bütün sanatçılar solo söylemeyecekti.
Ayrıca, kimin yanında duracakları konusunda da endişeliydi ve bu, insanların
nasıl toplanacağına dair ilginç tartışmalara yol açtı.
Herkesin stüdyoya teker teker gelip şarkıyı söyleyeceğini sanmıştım. Quincy,
“Hayır, hayır” dedi. Üç hafta boyunca burada olacağız. Mikrofonların olduğu bir
daire oluşturacağız ve herkes birbirine bakarak söyleyecek.
Bu sanatçılardan bazıları sorun çıkarır.
Orada sorun çıkarabilecek insanlar vardı. Cyndi Lauper biriydi, Stevie Wonder
da diğeri.
Korkmuyorum ama biraz zor olacak.
Quincy “En baştan başlayalım” dedi. Stüdyoya geldiklerinde ne olacak? Kim
gelirse gelsin idare edebilmeliydik ve hiç kesinti olmamasını istiyorduk. Aksamadan
bitmeliydi çünkü bir dakikalığına durursak bu iş kaosa dönüşürdü.
Bu isimlere bakıyorum, büyük sanatçılar. Ve ben de onlardan biriydim.
Ne yapıyorum ben? Ne-ne-ne- Tanrı aşkına ne yapıyorum? Ne yapıyorum ben burada?
Çok ürkütücü.
Ve sonra birden vakit geldi.
Lionel sabah erkenden geldiğinde Shrine Oditoryumu'ndaydım. Sanatçınız sadece
televizyonun olduğu bir zamanda bir kanalda akşam kuşağının en önemli
programını sunuyordu. Lionel için gerçekten endişelendik.
Hemen söyleyeyim, hayatımda hiç konuşmadığım kadar diyalog var.
Ama eğlenceli. Çok eğlenceli. Çok heyecanlı bir şov
Ve sabırsızlanıyorum. Tabii uyanık kalabilirsem.
Ama aynı zamanda stüdyoyu da düzenliyorduk.
Işıklandırma için gönüllü olmamı istediler ve ışıklandırma sektöründen bazı
arkadaşlarımı gönüllü olmaya ikna ettim ve ekipmanı ücretsiz olarak aldım. Açıkçası
kimin geleceğini bildiklerini bile sanmıyorum.
AMAs’e gelmeyen sanatçılarla ilgili çok fazla soru vardı.
Quincy Jones beni aradı. Sadece ”Yarın gece Los Angeles'ta olacak mısın?” Dedi.
Ben de “Hayır, gelmeyeceğim. Las Vegas'ta olacağım” dedim.
Stevie etkinlik günü saat 2'de Philadelphia'daydı.
Yazın görüşmek üzere.
Bruce Springsteen'in Buffalo turnesi yeni bitmişti.
Orada havanın nasıl olduğunu duymuştum, o yüzden gergindik.
İPTAL EDİLDİ
O anda olanlar üzerinde hiçbir kontrolünüz olmadığını fark ediyorsunuz.
Kendinizi akışa bıraktığınız bir akşamdı.
Merhaba, ben Lionel Richie. Bu gece
Amerikan Müzik Ödülleri için Los Angeles, Kaliforniya'daki
Shrine Oditoryumu'ndayız. Dikkat. Bu gece birlikteyiz!
Lionel'ın o gece bir sunucu olarak sorumlulukları vardı. Şovun lideri oydu.
Hiçbir şey. Bu geceden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
İki kez şarkı söyledi.
Ve ödülleri silip süpürdü.
-Lionel Richie. -Lionel Richie.
Merhaba.
LIONEL RICHIE en iyi siyahi erkek
Sanırım o gece sunuculuk yaparken tam altı ödül kazandım.
Kulisteyken We Are The World'ten bahsediyordu ama 30 saniyesi vardı,
sahneye dönmeliydi.
1984 yılında yeni albümü The Glamorous Life ile
Solo kariyerine adım attı. Onu görene kadar bekleyin. Sheila E!
O sırada Purple Rain turnesindeydim. Hiç aralıksızdı. AMAs’e gittiğim zaman çılgın
gibiydim.
Söyleyin!
Ve çok gergindim.
Seyircilere baktım ki bu yanlış bir şey çünkü ilk beş sıraya baktığınız zaman Aman
Tanrım diyorsunuz.
Lionel'ın bana AMAs’ten sonra herkes bu şarkıyı söylemeye gidecek ve senin de bir
dize söylemeni istiyorum dediğini hatırlıyorum ve ben de "Kesinlikle" dedim.
Lionel, Prince'in de bir dize söylemesini umduğunu söyledi. Ben de "Tabii ama yani
bunu kendi boş vaktinde yapar" dedim.
Ve şimdi bakalım en iyi siyahi single hangisi olacak.
Adaylar Prince, When Doves Cry, Michael Jackson, Thriller’dı ve birkaç kategoride
Prince’le Michael karşı karşıyaydı.
Rekabet gerçekti. Michael ve Prince'in birlikte şarkı söylemesi harika olurdu. Bu
iki adamın hayat kurtarmak için bir araya gelebileceğini söylemek bile harikaydı.
When Doves Cry, Prince.
Prince’in korumasının adı Chick'ti ve Chick çok korkunç bir adamdı. Gerçekten
çok devasa bir insandı. Prince bir ödül kazandığında, Chick de onunla sahneye
çıkıyordu.
Sahneye çıkarken kimse ona saldırmazdı. Belki artık durum farklıdır.
Şok edici!
O büyük ödülleri Prince kazandı, Michael kazanamadı. Michael orada değildi. A&M
Stüdyoları'nda işini yapıyordu.
-Michael? -Evet?
“Bir seçim yapıyoruz, kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz. ”
Bu dizeyi korodan çıkarır mısın?
"Bir seçim"i çıkarayım mı? Sözleri verir misiniz?
Çıkarırım ama unutabilirim.
Buraya gelen ilk kişi Michael Jackson'dı, onu odanın tam ortasına
koyduk, C12 mikrofon kullandık.
Deneme yapabilir miyiz?
Kayıtta.
Orada gerçekten kendisini müzikle senkronize hale getirdi.
Onlara sevgini gönder Böylece birilerinin önemsediğini bilirler
Oraya geçmeden önce bir denge kurabilir miyiz? Müzik olmadan?
Tabii.
Orada bazı ışıkları ayarlıyordum ve Michael Jackson etrafı dinliyordu ve
birden söylemeye başladı.
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Daha aydınlık günleri biz getireceğiz Öyleyse yardıma başlayalım
Bu gerçekten bütün hayatım boyunca duyduğum en olağanüstü sesti.
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Daha aydınlık günleri biz getireceğiz Öyleyse yardıma başlayalım
Affedersiniz.
“Güzelleştireceğiz” demedim, aydınlatacağız da diyebilirdim. Unutmuşum.
Quincy dünyadaki açlık için bunu yazmamı
İstediğinde, kalbimi ve ruhumu koydum.
Dünyayı güzelleştireceğiz
Bir şey söylemek çok zor çünkü
Benim için şarkılar yoluyla
Konuşmak daha kolay. Kendimi böyle ifade ediyorum.
Quincy, sence…
Sonunda “sen ve ben” mi yoksa “ikimiz” mi demeliyim?
“Sen ve ben” iyi.
-Tamam, çok daha duygulu. -Evet, öyle. Duygulu.
-Evet. -Ülke.
-Evet, ülke. -Bayıldım. Zaten bütün mesele bu.
Michael'la ilgili ilginç olan şu ki, başlangıçta Michael sadece şarkıyı yazmak
istiyordu.
Michael başta şarkıda veya videoda olmak istemedi.
Fazla gösteriş diye düşündü.
Ama Michael'ı bunda yer almaya ikna ettim.
Gelmeseydi kariyerindeki en büyük hatalardan biri olurdu.
Bir…
Ama oradaydı. Fazlasıyla oradaydı.
-Bu nasıldı? -Harikaydı.
Şahane, Mike.
Tina Turner, Cyndi Lauper ve Prince'ten
Müthiş performanslarla devam edeceğiz.
Kenny Kragen şovda ilk sırada oturuyordu. Her reklama girdiğimizde
Kenny-- Kenny yerinden fırlayıp kulise koşuyordu.
Yanına gittim ve "Burada ciddi bir durum var" dedim.
Cyndi Lauper.
Cyndi Lauper kuliste yanıma geldi ve "Erkek arkadaşım şarkıyı duydu. Ben
gelemeyeceğim çünkü hit olacağını düşünmüyor" dedi.
Kimse bilmiyordu. Kesinlikle harika insanlardan oluşan bir gruptu ama ben
gerçekten inanılmaz yorgundum.
Evet, esaslı bir yıl, değil mi?
Ama şovdan sonra, tamam, oraya gitmelisin dedi.
“Cyndi, doğru kararı vermen senin için gerçekten çok önemli. Bu geceki kaydı
kaçırma” dedim.
Ne gece ama.
Sanatçılara “Burada oyalanmayın, hemen A&M Stüdyosu'na gidin” dedim.
Bu geceki kayıtla ilgili duygularınızdan bahseder misiniz?
Ne oluyor bilmiyorum. Quincy'nin şimdi orada
Tırnak yediğini biliyorum ve gidip bakmak istiyorum.
-Bilmiyorum. Evet. -Adı ne?
We Are the World.
Prince ve James Brown'ın da dahil olabileceği söylentileri var.
-Yorum yok. -Neden? Neden yok?
Bunu konuşmam yasak.
AMAs’in çıkışında, orada benim için bir araba olduğunu biliyordum ama gittiğimde
orada kimin olacağını hiç bilmiyordum.
Los Angeles'a gidene kadar proje hakkında hiçbir şey bilmiyordum. Quincy herkes için
özel biridir ve o bir proje yaptığı zaman, bunun parçası olmaya değer.
Hemen hemen her şey hazırdı, Quincy benden bir kâğıt istedi ve en önemli
cümleyi yazmaya karar verdi. Egonu kapıda bırak.
Kameramanlardan biri olma şansını yakalamıştım ama grubun çaylaklarından
biriydim. Buraya taşınalı daha üç yıl olmuştu. Yapımcı, "Ön tarafa git, birazdan
gelmeye başlarlar" dedi.
Asıl soru, kimin gerçekten geleceğiydi?
Kenny Rogers geliyor.
Stüdyoya gittiğimde, o dönemin pop müziğinin kaymak tabakasının orada
olduğunu fark ettim.
Ray Charles'ın arabası geliyor.
-Aman Tanrım! Bette Midler. -Sanırım o.
Bu çok etkileyiciydi.
Kimin geldiğini, kimin orada olduğunu, kimin yeni geldiğini telsizlerle haber
veriyorduk.
Kim Carnes geliyor.
Adamın biri eski Pontiac GTO'suyla sokağın karşısına yanaştı, içinden Bruce
Springsteen indi. "Vay canına, başladı" dedim.
Bu Ray. Bu gerçekten o. Özgürlük Heykeli'nin gelmesi gibi.
Ben, Diana Ross’u görünce, “Vay canına. Farklı bir seviyeye ulaştık”
dedim.
Kendimi rüyada gibi hissediyordum. Herkes benim için bir efsaneydi. Bob Dylan? Yani,
sanırım sadece merhaba dedim ve korkup uzaklaştım.
Stüdyoya sanatçılar dışında kimse giremiyordu yani kimsenin asistanı falan
yoktu ve tabii birbirimizle etkileşime geçiyorduk ve bu harikaydı.
Sadece o insan grubunun etrafında olmak bile keyif vericiydi.
Kıyafetimi uygun hissetmiyordum. Endişeliydim. Billy Joel'u tanıyordum, o
yüzden hemen yanına gittim.
Herkes sihiri hissetti. O dönemde şov dünyasında aklınıza gelebilecek herkes o
kayıttaydı.
Biz üstteydik, Paul alt basamaklardan birindeydi ve yukarı bakıp “Vay canına,
buraya bir bomba düşse, John Denver yine zirveye çıkar” dedi.
EGONU KAPIDA BIRAK
Çok güzel, bu çok güzel.
Odadaki enerjinin gerçekten çok yüksek olduğunu hissediyorduk.
Ama bunun altında hafif bir rekabet uğultusu da duyuluyordu. Egolar hâlâ
yerindeydi. Değilmiş gibi davranmayalım.
Ünlüler etrafları menajerler, temsilciler ve tanıtım ekibiyle çevriliyken çok zor
olabilirler ama böyle bir ortamda değillerdi.
Müziğin en büyük yıldızları kendilerini savunmasız hissetti. Neredeyse çekingen
görünüyorlardı.
Anaokulunun ilk günü gibiydi.
Tamam millet. Herkes biraz açılabilir mi, böylece…
Merhaba. Merhaba. Merhaba.
Dinleyin millet, millet.
Quincy bütün bu çocukları toparlamak zorundaydı.
Öncelikle, bu projenin ilham kaynağı olan Bob Geldof’la tanışmanızı istiyorum.
Band Aid projesini yapan adam.
Etiyopya'dan yeni döndü ve sizinle konuşmak istiyor.
Öyle mi?
Şey belki de
Sizi birazdan söyleyeceğiniz ve umarım milyonlarca
Hayatı kurtaracak şarkının havasına sokmak için en iyisi
Bu yıl bir hayatın bedelinin, ortasında bir delik olan 18 santim
Genişliğinde bir plastik parçası olduğunu hatırlamak olabilir.
Özellikle şunu düşünebilir miyiz bilmem ama hiçbir şey
Ama hiçbir şey susuz olamaz.
Bazı kamplarda 27.500 kişiye 15 çuval un düşüyor.
Menenjit, sıtma ve tifon havada uçuşurken
Yan yana yatan cesetleri görüyorsunuz.
İşte bunun için buradayız ve sanırım bu akşam hepimiz bunun için geldik.
Kimsenin moralini bozmak istemem ama belki
Gerçekten ne hissettiğinizi ve bu gece neden
Burada olduğunuzu anlatmanın en iyi yolu bu şarkıdır.
Çok teşekkürler ve umarım işe yarar.
Quincy işi iyi biliyor. Geldof'un konuşmasını kullanarak insanların projenin
sebebine odaklanmasını sağladı. “Burada iyi vakit geçiriyoruz ama
hissettiklerinizi şarkıya yansıtmanızı istiyorum” der gibiydi.
AMAs’de yeni sahne almıştım, herkes harika vakit geçiriyordu ama sonra onun
açıklamasıyla neden orada olduğumuzun farkına varınca “vay” dedik.
Bu odada söylenecek her şey
Aynı perdeden olacak, armoni kısımları ve diğerleri.
Böylece armoniyle uğraşmayacağız.
Önce koroyu denemek istiyorum. Tamam mı?
Müzik olmadan dört ölçü dinleyebilir miyiz?
Acapulco. Bir, iki.
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Daha aydınlık günleri biz getireceğiz Öyleyse yardıma başlayalım
Durun lütfen.
Ayaklarınızla değil de dizlerinizle tempo tutsanız.
Çok fazla ayak sesi var.
Biraz gergindik çünkü çok fazla zamanımız yoktu. Teknik olarak gerçekten birlikte ve
hızlı hareket etmeliydik.
Tekrar alalım, lütfen.
Şarkıyı öğrenmek zorundaydık ve pürüzleri giderip üzerinden geçmemiz gerekiyordu ve
böyleydi.
Prodüksiyon grubu olarak üzerimizde büyük baskı vardı. Springsteen'i ve tüm bu
insanları eve bıraktığımızda iş bitmiş olmalıydı, değil mi? Bunu doğru yapmak
için tek bir gecemiz vardı.
Tamam, şimdi baştan sona yapıp
Michael'ın söylediği oktava kadar çıkacağız.
O kadar yükseğe çıkamayanlar lütfen söylemesin.
Sadece yüksek söyleyenler. Bu kısımda oktav istemiyorum
Düşük oktavları sonra yapacağız.
Bu sizin için çok yüksekse
Bu kısımda bekleyip sonra katılırsınız. tamam mı?
Yani burada play back yapacağız ve duracağız.
Numara yapacağız. Tamam mı?
Melodiyi duyabilir miyim?
Yapabilen herkes…
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Daha aydınlık günleri biz getireceğiz Öyleyse yardıma başlayalım
Bir seçim yapıyoruz Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Bob Dylan, Stevie Wonder ayarında bir şarkıcı olmadığını kendisi de gayet iyi
biliyor.
Yani Dylan muhtemelen burada bulunan diğer kişilerden daha rahatsızdı.
Birileri oktav söylüyor.
Bu kısımda oktavları yapamayız.
Evet.
“Bu benim ses aralığımda değil” diyenler vardı.
-Sen nasılsın? -Ben yapamıyorum.
Ses aralığınızın dışındaysa, belki armoni falan yaparım diye düşünüyorsunuz ama bunu
istemiyordu. Tamamen uyumlu olmasını istiyorlardı.
Eski bir şarkıcı sözü “Sessizce takıl” der. Kendi aralığındayken söyle;
aralığının dışına çıkınca dur. Çok ses var. Kimse seni fark etmez.
Bir, iki, üç.
Odada herhalde 60-70 kişi vardı. Bayağı kokmaya başlamıştı.
Işıklarım 5000 vatlık çok ısı yayan aletlerdi, bu yüzden içerisi çok sıcak
olmuştu. Ve bu da gerilimi oldukça artırdı.
Işıkçılarımız ve dört kameraman vardı. Kabloların karışmaması için çok dikkatli
olmalıydık ve sessiz olmalıydık.
Bir dakika. Millet, millet tıngırtı sesi gelip duruyor.
Çekimlerde gürültü yapmayalım lütfen.
Bir yandan klibi çekerken bir yandan şarkıyı yapıyorduk. Aynı anda. Bir terslik
çıkabilir mi? Kesinlikle. Her şey doğaçlama gidiyordu.
Zaman geçiyordu, Quincy bütünlük için endişeliydi, benim işim herhangi bir sorun
çıkarsa bunu çözmekti.
-"Fark yaratıyoruz." -Bence “aydınlatacağız” olmalı.
Herkes “aydınlatacağız“ diye söylüyormuş gibi.
Aydınlatacağız mı? Güzel-- Aydınlatacağız.
Karıştırmak istemem. Aydınlatacağız kalsın.
Hangisi iyi? Herkes “aydınlatacağız”dan yana, değil mi?
Lionel Richie oradaki herkesi bir araya getiren adamdı.
Her tarafı dolaşıp küçük sorunları gideriyordum.
Adrenalini çok yüksekti. Hiç durmuyordu. Ama zaten o böyledir. Anlatacak hikayeleri
vardır. Hadi yapalım şunu. Sana bir şey anlatayım. İnsanları güldürür. Suyun
yolunu doğru şekilde bulmasını sağlar.
Bir cümle var. Hayatta asla kullanamazsınız. “Bundan emin değilim. Sen
ne düşünüyorsun? ”
"Güzelleştireceğiz" daha iyi.
47 sanatçımız var. Bunu söylerseniz, We Are The World’ün 47 farklı versiyonu
çıkar. Bu yüzden benim görevim, hiçbir koşulda işin yolundan sapmamasını
sağlamaktı.
Nedir bu? Anlamı ne?
“Biz dünyayız”ın tercümesi.
Stevie, “Bence şarkının bir yerinde biraz Svahili dili olmalı. Böyle söylemeliyiz”
dedi.
Hangi dilde?
-Kiswahili. -Tamam, çok teşekkürler.
Yok.
Bunu yaparsak zamanımız biterdi ve zaman biterse bu iyi olmazdı.
Odanın köşesindeydim, Waylon Jennings'e çok yakındım. Şöyle dediğini duydum:
"Güney Amerikalı kimse Swahilice şarkı söylemez. Ben gidiyorum."
Waylon kapıdan çıktı. "Bununla uğraşamam. Bu ne demek bilmiyorum ama durup da bunu…
" Waylon'ı orada kaybettik.
Birisi, “Stevie, Etiyopya'da Swahilice konuşmuyorlar” dedi.
Dilbilimsel açıdan çok kalabalık bir yığılma potansiyeli görebilirsiniz.
Bence yapmaya çalıştığın şey
Yani aç insanlarla konuşmanın bir anlamı yok.
Verecek parası olan insanlarla konuşmalıyız ve bu yüzden
Bir kişiyi harekete geçirirse, iki kişiyi de geçirir.
Ama hangi kelimeleri kullanıyoruz?
Bilmiyorum. Ama bence bir dil öne çıkmazsa…
Sorun şu ki elimizde şarkı sözü yok.
-Amacı bu. "Biz dünyayız” diyor. -Ne varsa söyleyin, elimizde ne var?
O anı iyi hatırlıyorum çünkü Ray Charles'ı gözlüyordum ve Ray, “ Zili çal
Quincy, zili çal” dedi. Bu, hadi başlayalım demekti.
Pek çok kişi sabırsızlanmaya başlamıştı. Herkes yorgundu. İnsanlar bu iş bir an
önce bitsin istiyordu. Sanırım "sha-la, sha-lingay" o noktada ortaya
çıkmış olabilir.
Biz dünyayız, sha-la Biz çocuklarız, sha-lingay
Sanırım bu, Michael'ın şarkıya kültürel bir tını eklemeye dair fikriydi.
Sha-la, sha-lingay. Sha-la. Çünkü bunu veriyoruz.
Affedersiniz, affedersiniz. Bir saniye.
Durun, durun, bir saniye.
“Çünkü bunu veriyoruz” diyoruz. Ne veriyoruz?
Michael'a laf söyleyebilen biriydim.
-Hiç mantıklı değil. -“Öyleyse yardıma başlayalım” diyeceğiz.
Evet, “Öyleyse yardıma başlayalım” daha iyi.
Michael Jackson'ı Motown seçmelerine geldiği 10 yaşından beri tanırım. Daha 10
yaşındayken şarkı söyleyip dans ediyordu. Michael dünyanın en iyi sanatçılarından ve
en iyi şarkı yazarlarından biriydi. Bu yüzden insanlar “Hayır, bunu yapmamalıyız,
bu güzel değil” demeye korkuyordu.
“Sha-la, sha-lingay” ne demek söylesene.
Motown'da birbirimizle böyle konuşurduk. Ve hepimiz birbirimizi
severiz.
Herkesin hoşuna gitti mi?
-Tek dünya. -Tek dünya.
Tek dünya, çocuklarımız. Tek dünya, öyleyse yardıma başlayalım.
Çok güzel, lütfen değiştirmeyin, çünkü karaciğerim kötüleşmeye başladı.
Millet hadi kayıt yapalım.
Tamam, başlayın.
Tek dünya, çocuklarımız
Tek dünya, öyleyse yardıma başlayalım
Sonunda nakaratı söylemeyi bitirdik ve Quincy Harry Belafonte'ye teşekkür etmek
istedi.
Bütün bunları başlatan adamın Harry Belafonte olduğunu unutmayın.
Ve sonra birden, inanılmaz bir şey oldu.
Gün doğdu, gün doğdu
Gün ağardı ve eve gitmek istiyorum
Harry Belafonte oradaki herkes için en ilham verici kişiydi.
Gün doğdu Gün ağardı ve eve gitmek istiyorum
Al Jarreau, Harry Belafonte'nin şarkısını söylemeye başladı ve birden
herkes katıldı.
Gün ağardı ve eve gitmek istiyorum
Çok içtim, söylemem lazım
Gün ağardı ve eve gitmek istiyorum
Çünkü seni eve benim ya da Ray’in götürmesi lazım
Gün ağardı ve eve gitmek istiyorum
Gün doğdu, gün doğdu
Gün ağardı ve eve gitmek istiyorum
Gün doğdu, gün doğdu
Gün ağardı ve eve gitmek istiyorum
Aralarda Ray, We Are The World'ün başka bir versiyonunu çalıyordu. Gospel
versiyonu, Georgia on My Mind versiyonu.
O sırada Ray’le Stevie'nin konuşmasına kulak misafiri oldum. Ray “Tatlım,
tuvalete gitmem lazım” dedi ve Stevie de, “Sana yerini göstereyim” dedi.
Onu kolundan tuttu ve yürüdüler. Herkes “Gerçekten kör, köre yol gösteriyor” dedi
ve hepimiz kahkahalarla güldük.
Balık burger. Balık burger!
İnsanlar acıkmıştı.
Tavuklu waffle’lar geliyor.
Herkes Rosco’dan tavukla waffle sipariş etti ve Lionel Richie'den daha iyi tavuk
yiyen birini görmedim. Son küçük kemik parçasına kadar yer. Onu emer, sonra yer
ve üst üste koyar, böylece bitirdiğinde küçük kemikler düzgünce dizili olur. Ben
de ona “Kardeşim, kimse senden daha iyi tavuk yiyemez” dedim.
Ara verdiğimizde Diana elinde notalarla Daryl Hall'a doğru yürüdü ve “Daryl senin
en büyük hayranınım. Benim için notalarımı imzalar mısın?” dedi. Hepimiz etrafımıza
baktık ve aman Tanrım dedik.
Bunu yapar yapmaz, odanın her yerinde olmaya başladı.
Cyndi Lauper'ın Lionel'dan ya da Patron'dan imza istediğini görmek, yani
birbirlerinden imza istemeleri harika bir şeydi. Sonra gelip benden istediler ve
“Benden imza mı istiyorlar? Vay canına, bu gerçekten harika” dedim. Sonra Prince'i
arayıp nasıl gittiğini haber verdim. “Bence gelmelisin. Çok güzel. Herkes
burada, harika vakit geçiriyoruz” dedim.
Sonra Prince’le telefonda konuştum. Carlos 'n Charlies’taydı. Ve bana “Bir
gitar solosu çalmak istiyorum. Başka bir odada” dedi. “Hayır, hayır, hayır, hepimiz
aynı odadayız. Gelip şarkı söylemeni istiyorum” dedim.
Gitar koymak istiyor ama gitara ihtiyacımız yok.
Geç oluyordu ve bir dize söylemek için sabırsızlanıyordum ama “Prince'i
getirebilir misin? ” diye sorup duruyorlardı. “Vay, bu çok tuhaf” dedim.
Prince'in gelmesini istedikleri için kullanılıyormuşum gibi hissettim çünkü
beni orada uzun süre tutarlarsa belki Prince gelirdi.
Limuzininin gelmesini beklediklerine eminim ama o gelmedi.
Gelmeyeceğini biliyordum çünkü çok kalabalıktı ve rahatsız hissedecekti.
Lionel’a “Ben gidiyorum” dedim. Bana dize söyletmeyi hiç düşünmediler, bu beni biraz
üzmüştü.
Nakaratı bitirdik, şimdi sololara geçtik.
Biz dünyayız
Biz…
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Michael bana geldi ve “Prince gelmiyor, o yüzden bir dizeyi söyleyecek bir solist
gerekiyor. Kimi önerirsin?” dedi. Ben de Huey Lewis dedim.
Huey Lewis'in harika bir solo sesi var.
Biri omzuma dokunup “Quincy seni istiyor” dedi. Beni Quincy'ye götürdüler, “Kokulu,
buraya gel” diye Michael'ı çağırdı ve “Dizeyi Huey için söyle” dedi.
Prince'in dizesini ben almıştım. Yani, bu çok zor bir görevdi.
Başlayayım mı? Hayır.
O andan itibaren, inanılmaz gergindim.
Sololara geçme vakti geldiği zaman, bazı insanlar “Neden burayı o söylüyor” diye
sormaya başladı. “Hayır, onların ses aralığına göre” dedik.
“Varalım farkına” dizesini söylüyor.
Quincy bana kiminle birlikte söyleyeceğimi söyledi, “Willie Nelson mı? İlgimi çekti”
dedim. Kesinlikle çok şaşırmıştım.
Piyanonun etrafında toplandık, Stevie Wonder şarkıyı çalarken akustik olarak
söylüyorduk.
Tanrı'nın taşları ekmeğe çevirerek bize gösterdiği gibi
Stevie Wonder'ın yüzünde farklı seslerin yarattığı etkiyi görebilirdiniz.
Öyleyse yardıma başlayalım
Çalıp söylerken yarıya doğru “Vay canına. Ne çok yıldız var” dedi.
Bu doğru, dünyayı güzelleştireceğiz Sadece sen ve ben
Piyanonun etrafındaki ilk deneme, gerçekte nasıl bir ses çıkacağını ilk
duyduğumuz andı. Bunu asla unutamam, bütün bu kişilikleri o şarkıda ilk defa duymak
inanılmazdı. Sadece düşüncesi bile tüylerimi diken diken ediyor.
Yere bantlar yapıştırıp isimleri yazdık, böylece büyük bir U şekli haline geldi.
Buradan başlayıp tüm çevreyi kaplıyordu.
Dolaşıp onları, tamam, burada üç kişi olacak, burada iki kişi olacak diye
saydığımı hatırlıyorum. Yerdeki isim listesine bakarken eğilip kalkıyordum. “Bu
inanılmaz olacak” diyordum.
Springsteen buradaydı.
Deneme bir, iki.
Ben de oradaydım.
Michael Jackson buradaydı. Ben ondan sonra söylüyordum.
Hepinizi ayarladık.
Bu çok ürkütücü bir yaşam çemberiydi. Quincy haklıydı, dizenizi söyleme zamanı
geldiğinde, yüzde 200'ünüzü vereceksiniz çünkü grup size bakıyor.
Herkesin hazırlığını ve nasıl savunmasız olduğunu görmek çok inanılmazdı. O anda en
iyinizi veriyorsunuz.
Şöyle yapacağız. Önümüzde mikrofonlar var
Ama kendi dizenizi söylerken öne eğileceksiniz.
Diğer kişi sizinle düet yaptığı zaman da.
Ne olursa olsun kendi dizenizi söylerken eğilin.
Geriye doğru söylemeyin. Geriden söylerseniz sözlerinizi duyamayız.
Adım mı, eğilme mi?
Yani-- Hayır, böyle gelin. Adınız burada olsa da. Anladınız mı?
Bu gerçek kayıt. Sadece-- İsimler arkada ama
Mikrofonlar burada. Mikrofona gelin.
-Hazır mıyız? -Hazır olunca haber verin.
Hadi. Hazırız.
Bir an gelir Tek bir çağrıya kulak veririz
Dünyanın birlik olması gerektiğinde
Tekrar edebilir miyiz? Başlangıcı kaçırdım.
Stevie çuvalladığını söylüyor.
Fenayım. Çok fenayım.
Ne kadar fenayım?
Stevie çuvalladı mı? Bunu nasıl yaptın? Bu yasal mı?
Asla.
Stevie ancak Stevie'nin yapabileceği gibi şakacı bir şekilde çuvalladı. Neredeyse
bilerek, biraz eğlenerek. Stevie gergin değildi.
Quincy sesini yükseltip “Tamam millet, başlamamız lazım” diye bağırdı.
Lütfen.
Onu hiç böyle görmemiştim.
Quincy, Quincy, hey.
Quincy Jones her zaman çok sakindi. Tek endişesi zamandı. İşimiz uzundu, bitmesine
çok vardı.
İnsanlar ölüyor
Ve şimdi bir el uzatma vakti hayata
O en büyük armağana
-Yardım edebilir miyim? -En büyük arma--
Zor çünkü uzaktayız. Uzaktayız.
Yardım edebilir miyim? Şurada.
O en büyük armağana Böyle devam…
-Bu benim dizem. Biliyorum. -Dizeleri değiştirmekten bahsediyor.
-Yüksek sesle yapabilirim. -Benimle dizeni mi değiştireceksin?
Saat sabahın dördüydü ve en önemli kısımları söylüyorlardı, bu yüzden biraz
asabiyet, biraz yorgunluk vardı.
Melodimden sonra tuhaf bir çıkış oluyor.
Benim kameramda çok büyüklerdi. Çünkü hemen karşılarındaydım. Uzansam
dokunabilirdim. Hemen oradaydılar.
Paul Simon'ın büyük hayranıydım.
İşte tam ordaydı. Karşımda söylüyordu.
Kenny Rogers, o yüksek notaya çıktığında ve yüzünü sıktığında ve Tanrım, o çok…
“Bu inanılmaz şeyi çekmem için para ödediklerine inanamıyorum” diye düşündüm.
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Bu doğru, dünyayı güzelleştireceğiz Sadece sen ve ben
Dionne Warwick'in sırası gelmişti ve küçük bir teknik sorun yaşadık.
Onlara kalbini gönder
-Evet? -Kendi sesini duyuyor musun?
Evet.
Ne?
Kim bu? Çıkarın onu buradan.
Küçük bir tekniksel panik yaşandı. Play back’ten kaynaklanan gürültü sorunumuz
vardı. Sonra bir noktada “Neyse, bu işi yapmalıyız. Ne olursa olsun devam
etmeliyiz” dedim.
-Hâlâ var mı? -Evet.
-Kayıttan mı sızıntı var? -Başkasının mikrofonu da olabilir.
Diğer kayıtlar kapalı.
O zaman hiçbir mazereti yok.
-Sorun nedir bulalım. -Benim stüdyomu kullanmalıydık.
Onlara kalbini gönder Böylece birilerinin önemsediğini bilirler
-Hâlâ diğer sesi duyuyorum. -Üzgünüm, bunu bilemiyoruz.
-Hayaletler! -Kimi arayacaksın?
Hayalet Avcıları.
-Ackroyd yankı odasında. -Ackroyd mu?
Bu biraz gerginlik yarattı.
-Gitti. -O zaman, her neyse bulduk.
Biraz zor oldu ama bu vokalleri kaydetme planımıza hemen geri döndük.
Olabildiğince hatasız olmamız gereken o saate geliyoruz.
Hadi bakalım.
Tanrı'nın taşları ekmeğe çevirerek bize gösterdiği gibi
Al.
Ve şimdi Al Jarreau'ya kadar geldiğinde o çuvalladı ve hemen bu baştan başladılar.
Tanrı'nın taşları ekmeğe
Al Jarreau alkol kısmında birazcık fazla aşırıya kaçmıştı.
Bu yüzden, hepimiz
-Affedersiniz. -Aman be.
Bu Willie.
Al ilginç biriydi. Tamam, Al’le ilgili komik kısmı anlatmalıyım.
Al şarkıyı bitirmeden önce kutlama yapmak istiyordu. Sürekli “Bir şişe şarap daha
getirin. Kutlama yapacağız” diyordu. Ne zaman bir şişe gelse, ben alıp geri
götürüyordum.
Stevie, önce klavyeye geçersen. Dizesini prova etmesini istiyorum.
Al’in dizesini alabilmek için gerçekten çok fazla uğraşmamız gerekti çünkü Al
kendi dizesini hatırlamıyordu.
Bu yüzden hepimiz yardım eli uzatmalıyız
-Tamam. Benim için tekrar. -Sadece parçayı çalın.
Bu yeterli. Olduğu kadarı yeterli.
Her geri sardıklarında beş dakika kadar sürüyor. Yani her geri sardığınızda--
Bze gösterdiği gibi
Bu yüzden hepimiz yardım eli uzatmalıyız
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Bruce Springsteen'den sonra ne yapacağım? Siz ne yapardınız? Ve sonra daha yumuşak
soul tarzına gittim.
Kenny Logins harikaydı, Steve Perry ve Daryl Hall da vardı ve ”Aman Tanrım”
dedim.
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Bu doğru, dünyayı güzelleştireceğiz Sadece sen ve ben
Steve Perry söyleyebiliyor. Sam Cooke bölgesinden harika bir sesi var.
Tekrar, en az iki kez daha yap.
Bu insanlar kendi dizelerini üç dört kez söylemişti, bu arada ben sonda olduğumdan
daha hiç söylememiştim ve çok korkuyordum.
Tüm bu insanların şarkı söylemesini izlerken sadece nefes almayı hatırlamaya
çalışıyordum.
Quincy ve Humberto'ya “Gelecek sefer biri çuvalladığında devam etsek, biz de
dizelerimizi ve köprüyü deneyelim” dedim. “Evet, tamam, olur” dedi. Yanımdaki
Michael da “Bu iyi bir fikir” dedi. “Teşekkürler Mike” dedim.
-Köprüye geçmek ister misiniz? -Köprüye geçelim mi?
-Köprüye geçelim. -Köprüye. Köprüye.
Tamam, herkes köprüye.
Tamam Huey. Sıra sende.
Eve gitmeye çok hazırsın.
Biri bir rolde çuvallayabilir diye.
Sadece bir dizeydi ama bacaklarım resmen titriyordu.
Çaresiz kaldığında hiç umut yok sanırsın
Ama inanırsan eğer, hiç çaresiz kalmazsın
Hadi, hadi, hadi, varalım farkına
Bir değişim olabilir aslında
Birlik olduğumuzda
Bunu armoniyle mi istiyorsun? Son kısmı.
-Son kısım armoniyle mi? -Birlik olduğumuzda
Bu harika. Ona katılırsanız… Üçünüz ona katılın.
-Birlik olduğumuzda -Çok iyi olacak.
Ama sonra “Cyndi ve Kim’le armoni yaparak söyle” dediler. Demode armoni kısımları
yoktu. Burada çabalamam gerekecekti. Stevie Wonder, Ray Charles, Kenny Logins,
Daryl Hall'un önünde üç kısımlık bir armoni yapmak.
Ben ne söyleyeceğim?
Çok sinir bozucuydu.
Hayır, orası benim.
“Birlik”ten sonra, değil mi?
-Seninki ne Kim? -Birlik olduğumuzda
Bir
Böyle bir şey mi?
Bir şey diyemeyecek kadar bitkinim.
Ve oradan söyle.
Deneyeceğim. Benim için yüksek ama deneyeceğim.
Birlik, birlik…
Hadi, hadi, hadi, varalım farkına
Bir değişim olabilir aslında
Birlik
Birlik olduğumuzda
Benim hatam. İnmedim. Akortsuzdu. İnmedim.
Huey’nin beyni patlayacaktı çünkü Cyndi yüksek oktavda söylerken zavallı Huey çok
çabalasa da o kadar çıkamıyordu.
Cyndi bu dizede kesinlikle harikaydı ama bir yanlışlık vardı.
Dostum, şunu dinleyin. O söylerken
Armonik bir şeyler oluyor. Konuşma gibi geliyor.
“Bu ses de ne?” Diyorlardı. “Bu ses ne?” Diye düşündüm.
Diğerinin ilk kısmını çal ve--
Hadi, hadi, hadi, varalım farkına
Humberto “Onun kaydında çok fazla ses var. Neler oluyor?” Dedi.
Mikrofon bozuluyor. Değiştirmeniz lazım.
-Hayır, mikrofon çok güzel. -Mikrofon güzel mi?
Mikrofonda sorun yok.
İnsanların konuşmaları, gülmeleri gibi sesler var. Bir şeyler oluyor.
Komik olduğunu düşünmüyorum
Ve ben şarkı söylerken gülmemelisiniz çünkü…
Cyndi, çok fazla bileziğin var.
O mu? Küpelerim.
Bu hiç aklıma gelmemişti.
Affedersiniz. Çok yüklüyüm.
Bütün kıyafeti çıkar.
Hayır, özür dilerim. Sesler buymuş. Tamam.
Konuşma buymuş.
Sınıra gelmeden önce bizi kendimize getirecek o küçük kahkaha anına
ihtiyacımız vardı.
Aynı kısmı söyle Huey. Michael'dan hemen sonra.
Ama inanırsan eğer, hiç çaresiz kalmazsın
Hadi, hadi, hadi, varalım farkına
Bir değişim olabilir aslında
Birlik
Birlik olduğumuzda
Çok fazla mı uzattım?
Bütün hayatını şarkı söylemeye adamış biri olarak o şarkıcıların arasında yer almak
ve gerçekten o topluluğun bir parçası olabilmek hayal gibiydi.
Baksanıza, Ray'in yerini açık bırakalım. Evet, o benden çok daha yaşlı.
Geriye Bob Dylan ve Bruce'un elips yapması kalmıştı.
Quincy buna ağır toplar diyordu. Şimdi ağır topları yapacağız.
Biraz indirebilirsin Bob.
İşte orada, Bob Dylan.
Evet. Evet, tamam.
O, Amerikalılar ve bütün dünya için efsanevi, ikonik bir semboldü. Bu yüzden
orada gerçekten inanılmaz bir şey olmasını bekliyorduk.
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz Bu doğru, dünyayı güzelleştireceğiz
Tamam.
Tamamdır. Farklı bir tonda.
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Bu doğru, dünyayı güzelleştireceğiz Sadece sen ve ben
Tamam, bunu çok kez geri alman gerekecek.
Bence biraz kafası karışmıştı çünkü Bob nasıl şarkı söylemesi gerektiğini
anlamıyor gibiydi. Daha çok koro gibi mi olmalıydı yoksa Bob Dylan gibi mi
olmalıydı?
Çok güzel. İyi olan şu, böylece nakarata da eşlik ediyorsun.
Sadece o zaman böyle oktav yapıyoruz. Bu çok güzel.
-“Ben”den sonra mı? -“Sen ve ben” den sonra.
Ama orada koroylaydı şimdi “Biz çocuklarız”ı istiyorum. Çok güzel.
Quincy inanılmazdı. Prodüksiyon ilginç bir şey. Harika bir müzisyenden fazlası
olmalısınız. Psikiyatrist gibi
olmalısınız.
-Böyle girecek. -Stevie, çalar mısın?
Onu rahatlatmaya yardımcı olan gizli ajan Stevie Wonder'dı.
Önce prova yapacağız.
Stevie inanılmaz derecede iyi bir taklitçi.
Bir seçim yapıyoruz
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Stevie, Dylan'ın sesiyle vantrilok olarak söyledi.
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Stevie o adamlardan biridir, her şeyi söyleyebilir. Onun yanındaysanız bir
dâhinin yanındasınızdır. Ayrıca çok tatlı biri.
Rüyada olmalıyım.
Ama bu noktada odada çok fazla insan vardı. Fotoğrafçılar ve diğerleri vardı.
Bob için tüm bu insanların etrafta olması, normalde bu şekilde çalışmaz.
Son bir kez, Bob'un kaydında değilseniz lütfen odayı boşaltın.
Sonra sadece piyanoda Stevie, mikrofonda Dylan ve podyumun başında Quincy kaldı.
Tamam, hadi.
Bir seçim yapıyoruz
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Bu doğru, dünyayı güzelleştireceğiz
Sadece sen ve ben
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Evet! Evet!
Hiç iyi değildi.
-Harikaydı. -Öyle diyorsan.
Yemin ederim, dostum. Mükemmeldi. Mükemmel.
Springsteen geldi ve Güzel, Dylan dedi. Ona Dylan dedi.
Dylan'ı çocukluğumdan beri dinlerdim. Orada onu görmek ve biraz etkileşimde
bulunmak harikaydı. Yani, eğlenceliydi.
"Bir seçim yapıyoruz, kendi…" Bu kısmı mı diyorsun?
Yani bu… Burası sonu, değil mi? Sona mı geldik? Burası sonu, değil mi?
Bir, iki.
Springsteen'in sesiyle ilgili çok ciddi endişeler vardı.
Hey, dinle. Koronun amigosu olmak gibi bir şey bu.
-Tamam. -Yani, “Hadi, başlayın” de.
Born in the USA turnesinden yeni dönmüştüm. Çok yorgundum.
-Quincy, hazır mısın? -Hadi bakalım.
Sonra şarkı söylemeye başladım.
Bir seçim yapıyoruz Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Sesim çok iyi değildi ama olabildiğince iyi söyledim.
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Öyleyse yardıma başlayalım
Bir seçim yapıyoruz Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Öyle oldu mu?
-Tamam, peki, aynen öyle. -Böyle bir şey mi?
O parçayı tekrar edeceğiz.
-Tamam. Başlıyoruz. -Hemen mi?
Bruce o şeyde tam anlamıyla Bruce. Boğazında cam kırıkları varmış gibi
söylüyor.
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Öyleyse yardıma başlayalım
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Bu doğru, dünyayı biz güzelleştireceğiz Sadece sen ve ben
Biz dünyayız
Biz çocuklarız
Öyleyse yardıma başlayalım
Bir seçim yapıyoruz Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Bu doğru, dünyayı biz güzelleştireceğiz Sadece sen ve ben
Teşekkür ederim.
Gerçekten çok terledim.
-Resmen izinlisin. -Eve gidebilir miyim?
-Artık izinlisin. -Bu çok iyiymiş.
Başardık. Bütün işi bitirdik.
Bittiğinde heyecanlıydık ve yorgunduk, bütün gece ayakta kalmıştık ama o zaman
bile, o akşam, sonsuza dek yaşayacak bir şey yaptığımızı iyi biliyorduk.
-Çok iyiydin. Ve hepsini bitirdik. - İyi miydi?
Evet.
Lionel, herkesten çok iyi sololar aldık.
Mükemmel. İşin özü bu işte.
Tanrım.
40 süperstarı aynı anda aynı yerde toplamaya çalışmak, gerçekten imkânsız.
Bu yüzden Springsteen “Konserimden hemen sonra California'ya geliyorum,
Paul Simon “Yoldayım”, Billy Joel “Yoldayım”, Bob Dylan “Yoldayım”
Deyince birdenbire bu odada bir aile oluştu.
Nerede rahatsan…
-Hava fotoğrafı çekebilirsin. -Quince, nereye oturacaksın?
İşte oldu. Adrenalin trene binip gitti.
Adrenalin otobüse bindi.
“Bu kadar millet, toparlanın. Hadi eve gidelim” dediler.
Vay be! Ne geceydi.
Bunu ücretli bir iş sandığımdan gecenin sonunda eve gitmeden bir fatura kesmiştim.
“Fatura mı? Fatura falan yok. Herkes gönüllüydü. Buradaki herkes gönüllü”
dediler. Ben de “Peki. Güzel bir tişörtüm ve harika bir hikâyem var,
tamamdır” dedim.
Diana Ross, herkes gittikten sonra orada kaldı ve ağladığını duydum. Quincy “Diana,
iyi misin?” dedi. O da “Bunun bitmesini istemiyorum” dedi. Sanırım bu hayatımda
duyduğum en tatlı şeydi.
A&M RECORDS
Sanırım sabah saat 8 gibi ayrıldık ve Quincy araba kullanmıyordu, bu yüzden onu
Bel Air'deki evine ben götürdüm. Yorgunlukla karışık bir heyecan vardı.
Quincy'nin şöyle dediğini hatırlıyorum, Dostum, o beyaz çocuklar gerçekten iyiydi.
Çok keyifliydim. Tıpkı bir konseri bitirip eve gittiğiniz zaman “Evet, orada
harikaydım” demeniz gibi. Kendimi gerçekten çok iyi hissediyordum.
Sabah 8'de nihayet eve gittiğimde, içeri girince ailem ödülleri kazandığım ve şovu
sunduğum için beni tebrik ediyordu ama ben sadece “We Are The World”ü anlatıyordum.
“Neden bahsediyorsun?” Dediler. “We Are The World harikaydı. Dün gece bunu yaptık
dedim” ama neden bahsettiğimi anlamadılar. Bu çok büyük ve çok güçlüydü. O bir gece
hayatımda olup biten her şeyi gölgede bıraktı.
ÜÇ AY SONRA…
Bu sabah KFI Haber'de veya başka yerlerde
Duyduğunuz ya da okuduğunuz gibi,
Yaklaşık bir dakika sonra, 07.50'de,
Dünyadaki herkesin aynı şarkıyı çalacağı söylendi.
"Biz Dünyayız, biz çocuklarız."
Teknoloji sayesinde bir milyar insanın kulağına ulaştı.
Böyle bir enerji ortaya çıktığında çok çok güçlü oluyor.
Müzik garip bir şeydir çünkü ona dokunamazsınız, koklayamazsınız,
Yiyemezsiniz, başka bir şey yapamazsınız, o sadece oradadır.
Beethoven'ın 5. senfonisi 300 yıl size ulaşmaya devam eder
Ve bu çok, çok güçlü bir ruhani enerjidir.
Bir an gelir Tek bir çağrıya kulak veririz
We Are The World herkesin anlayabileceği bir şeydi. İngilizce
bilmeseniz bile melodiyi anlayabilirdiniz, müzikal olarak şarkının
duygusunu anlardınız.
O en büyük armağana
Bu, şimdiye dek yaptığımız
Kayıtlardan daha büyük, bizden gelen bir iç ruh ve enerji.
Yakında birileri, bir yerde Değişiklik yapacak diye
İnsanlar şarkıya bakıp estetik açıdan yargılayabilir ama günün sonunda ben ona
bir araç olarak baktım. Bir şey yapabilmek için kullandıkları bir araçtı
ve bu yüzden çok iyi iş çıkardı.
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Daha aydınlık günleri biz getireceğiz Öyleyse yardıma başlayalım
Bence dünyadaki her birey katkıda bulunmak istiyor
Ama nasıl yapacağını bilmiyor.
Bugün dünyada başkalarına yardım etme konusunda
Bir değişim yarattığımızı hissediyorum.
Ve bu merhamet. Çok yeni bir şey.
Onlara kalbini gönder
Böylece birilerinin önemsediğini bilirler
Ve hayatları daha güçlü ve özgür olur
Bütün dünya sizin şarkınızı söylüyor, bu çok çılgınca. Dünyanın her dilinde. “Aman
Tanrım, biz ne yaptık? ” dediğiniz anlardan biriydi.
Biz dünyayız Biz çocuklarız
Single, piyasaya çıktığı ilk hafta sonunda ilk bir milyon kopyasını sattı.
Geçtiğimiz ay, Amerika'nın çocukları Afrika çocuklarına adanmış bu plağı
ABD tarihinde en hızlı satan single yaptı.
YAYINLANMASININ ARDINDAN, "WE ARE THE WORLD" ÇOK DİKKAT ÇEKTİ
1986 GRAMMY ÖDÜLLERİNDE YILIN PLAĞI VE YILIN ŞARKISI ÖDÜLÜNÜ KAZANDI
AMAS'TA DA BİR ÖDÜL KAZANDI
Şarkıyı ilk defa duşta dinledim.
Ama inanırsan eğer
Kayıt harikaydı, sonra benim dizem geldi ve iyiydi.
Hayatımı değiştiren bir şeyin parçasıyım ve bu çok onur verici.
Birlik olduğumuzda
Hepimiz egolarımızı bir yana bırakıp dünyadaki
Daha az şanslı insanlara yardım edersek
Sanatçıların birleşik gücü çok etkili olabilir.
Gerçekten hepimiz tek bir halkız.
Hepimizin birbirine ihtiyacı var.
Dünyayı güzelleştireceğiz Sadece sen ve ben
Bu, ABD'nin Afrika hayalinin gerçekleşmesidir.
Bu, insanları besleme, hayat kurtarma faaliyetlerimizin
İkinci aşamasının başlangıcıdır.
“WE ARE THE WORLD” 80 MİLYON DOLARIN ÜZERİNDE PARA TOPLADI
AFRİKA'DA İNSANİ YARDIMLAR İÇİN HÂLÂ PARA TOPLAMAYA DEVAM EDİYOR
Birer birer diye düşünüyorum. Bir kişiyi de doyurabiliriz,
Bir milyon kişiyi de doyurabiliriz, önemli olan yapmak.
We Are The World'ün yarattığı dalga etkisiyle herkes bunu yapmayı denemek
istedi. Bir sanatçı birdenbire artık dünyada bir değişiklik yapabileceğini fark
etti.
Bence bu, henüz doğmamış çocukların bile bileceği şeylerden biri çünkü bu müzik
aracılığıyla birlik olmaktı.
Söyleme sırası sizde.
Daha iyi günleri biz getireceğiz Öyleyse yardıma başlayalım
Bir seçim yapıyoruz
Kendi hayatlarımızı kurtarıyoruz
Bu doğru, aydınlık günleri biz getireceğiz Sadece sen ve ben
Babam yıllar önce bana bir şey söylemişti. “Eve gelmenin tadını çıkar.
Çünkü eve dönemeyeceğin bir zaman gelecek” dedi. “Baba, bu ne demek? ” Dedim.
“Ev orada olacak ama içindeki insanlar orada olmayacak” dedi.
Burası o oda. Bu o panel. Tam orada ama Humberto arkasında oturmuyor.
Michael Jackson tam oradaydı… bu odada.
Springsteen de dizesini tam şu köşede söyledi.
Cyndi Lauper da tam buradaydı.
Bu çok özel bir şey.
Bu odayı sanki evim gibi görüyorum.
Bu evi We Are The World inşa etti.
SEVGİ DOLU ANILARINA