Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
A idea de ti
BENVIDOS A SUNSET JUNCTION SILVERLAKE
Libros. Ben.
SAN BERNARDINO CAMIÑOS DE MONTAÑA
Xa che digo.
ACAMPADA PARA PARVOS
E...
Non o vou ler.
- Vou eu. - Vale, mamá.
- Ola. - Boas.
Tróuxoo Lea pola mañá.
Encántalle que sexa para ti.
Xa sei onde o vou poñer.
- Si! - Si.
- Parabéns. - Grazas.
Daniel conseguiu pases completos para o backstage
e acceso VIP para coñecer os August Moon.
Si, son moi feitiños.
Que marabilla, Iz.
Verás a August Moon?
Xa non me gustan.
Agora escoito máis...
compositoras cun talento agresivo.
- Gústame. - Moito.
Xa chegaron.
Ola!
Ola, Izzy.
- Ola! - Boas.
Mi madriña. En serio?
Pases VIP e acceso ó backstage.
Van os seus amigos e, si,
Eva tamén vai.
- Ola. - Ola.
- Que guapa vas. - Grazas.
- Vas de acampada soa? - Si.
Por que?
- Por que non? - Polos osos.
Asasinos en serie.
Sucidade.
Morro coa gana.
Terei tempo para min, procesarei os últimos 20 anos.
E que pasa se son desa clase de persoa
que vai soa de acampada?
E se non preciso máis cá Iz,
os artistas, a galería e os amigos?
Está ben. E é iso o que queres?
- Pode que si. - De verdade?
Vou de acampada para descubrilo.
Falando do que queres: a túa festa de aniversario.
Non necesito unha festa. Quérote.
Déixate de lerias. Terás unha festa e punto.
Mamá, se te sentes soa, prométeme que chamarás.
Estarei ben, rula.
Só quero que o pases ben.
- Estás contenta? - Si.
Non. Pero en serio.
De que vai isto? Ides todos contra min ou que?
Vós preocupádevos por vós, vale?
Recoiro! August Moon!
Perdes o tempo.
- É tan de... - De nenos pequenos!
Alguén falou de ti,
pero deixa que falen.
- "Deixa que falen", Iz. - Si?
Pasa de todo.
"Pasa de todo."
Todo é mentira.
Non lle deas importancia.
E... chegamos.
Grazas.
Tendes o maleteiro aberto. Avisade se necesitades axuda.
- Farano. - De seguro.
Aí está.
- Solène. - Zeke...
Ola, Eva.
Que tal?
Ben, grazas.
Estás moi... Gústame o vestido.
- Grazas. - Gústame.
- Ola. - Ei.
Terei o móbil en modo avión.
- Mirareino cada 3 horas. - Mellor cada 4.
Vive un pouco.
Pásao ben e, xa sabes,
- non fagas parvadas. - Xa o sei.
- Vale. - Quérote.
- Adeus, Solène. - Quérote.
- Pasádeo ben.
Ei.
Ei, que tal?
- Estades listos? - Si
- Pasádeo ben. Ola, Zek! - Ola.
Ola, Eva.
Ei.
Ola.
Grazas por traelos.
Non tiña outra, non?
Que, logo? Están alucinando coa viaxe?
"Alucinando"? Moito.
Ben.
Moi ben.
Ben, teño que...
- marchar. - Xa. Gustaríame,
xa sabes, invitarte algún día.
Ven, facemos de cear.
- Eva cociña moi ben. - Iso é...
Ou xogar ó pádel? Ven e xogamos. Sabes o que é?
- Si. - É divertido.
Non tes por que estar en forma. Daráseche ben.
Eva pode ensinarche.
Vale, non creo... Marcho.
- Xenial. - Teño que marchar.
Goza da acampada.
Gozade do Coachella.
Farémolo.
Eu non os podo levar.
Si, teño cousas que facer.
Teño vida.
Estou ocupada. Non imaxinas canto teño que facer.
Vou facer cousas incribles.
Gústache como vou?
Non sabes o moito que significa iso.
Faime sentir moito mellor
sobre como me estragaches a vida.
Sol, agarda.
- Viches a miña mensaxe? - Teño o modo avión. Que foi?
- Ola. - Estades ben?
- Non foi nada. - Que pasou?
- Non podo ir. - Que carall...?
- Daniel... - Caéuseme a fusión.
Sol, podes levalos ó Coachella?
Está todo pagado.
- Os hoteis, as comidas. - Estás de broma?
Queren mercar billetes de avión. Van ir.
- Que os leve Eva. - Eva vén comigo.
Claro.
Veña, temos que ir.
- Temos que ir. - Por favor.
Vale.
- Si? - Si.
Grazas.
- Vou polas sandalias. - Mamá.
- Sol, debémosche unha. - Si.
- Seino. - Xa.
- Mamá. - Pasádeo ben.
Ei, Izzy. Quérote.
Volvo en nada, vou polas sandalias.
Vale.
Hidratádevos.
LIMOADA VEGANA
Vale.
A entrada VIP é por Lodestar?
- Lodestar está... - Atopei o programa.
Agora actúa St. Vincent.
- Veña! - Vamos.
Rapaces, agardade.
- Algo rápido. - Perdón.
Coidádevos e mirade o móbil.
Estaremos ben.
- Vale, adeus! Quérovos. - Veña!
Con sentidiño!
Nunca!
Vale.
COACHELLA BENVIDOS Á ZONA VIP
- Ola. - Boas.
- Impórtache se... - Non, claro.
Grazas.
É a túa primeira vez?
- Como? - "Aluando."
Que?
Unha vez es fan, non hai volta atrás.
Vin coa miña filla.
Quen é o teu favorito?
Perdoa.
Cal é o favorito "da túa fila"?
- Non... - O meu é Adrian.
A ver, é que...
Mírao.
- É un bombón. - Sabes onde está o baño?
Si. Aí fóra.
Os da zona VIP, á dereita.
Dereita? Xenial, grazas.
- Que che preste. - Deica logo.
SEGURIDADE
Un momento.
Vale.
Ola.
Desculpa.
- Queres usar o baño? - Si.
- Grazas. - Si.
Vale.
Ola de novo.
Es deses tolos polo ASMR que lles gusta escoitar á xente mexar?
- Non é iso... - Porque non podes ir por aí...
É o meu tráiler.
- Que? - Non é meu de verdade.
Non o merquei.
É o teu tráiler?
Si, estou no grupo.
Imos actuar no escenario principal.
Son Hayes Campbell.
- August Moon? - Si.
Xa sei quen es.
Vale...
Vou...
Ei, queres...
quedar?
Quedar?
Si.
Queres beber algo?
Teño todo tipo de refrescos.
Saudables, os que non o son tanto...
Hai kombucha.
Que, se nunca a probaches,
sabe a aliño de ensaladas. É noxenta.
Tamén temos cervexa, viño, vodka.
Vin coa miña filla para...
o pase especial de August Moon e...
conduzo, polo que...
A túa filla é fan dos August Moon?
Era.
Ai.
Síntoo.
Non sei se máis adiante...
será unha fan nostálxica.
Pero agora, neste momento,
sodes "para nenos".
Raio.
A verdade doe.
O seu pai mercou os pases especiais para coñecervos,
e era o que ía vir con ela...
Cancelou a última hora. E aquí estou.
O seu pai? Non é o teu marido?
Pois...
foino, pero xa só é seu pai.
Hayes, creo que xa case están.
- Quen es? - Non pasa nada.
- É unha amiga. - Pum, pum, Hayes!
- Hora do espectáculo. - Vale.
Queres que te vista?
Non fai falla, Jodie.
Vale.
- Ben, divírtete. - Grazas, Jodie.
- Era Jodie. - Jodie.
Necesitas que che axuden?
Ás veces, en ocasións especiais.
Vou...
Perdoa, vou...
Noticias frescas.
Falamos cos da campaña de roupa e queren que leves reloxo.
Tes que quitar isto.
- Podemos... - Vale, si.
- Quito isto? Vale. - Si, quítao.
James?
Iso é, estes van ser moito mellor.
- Todo listo. - Grazas, mamá.
Vémonos na carpa VIP ás 18:30h. Tes que tirarlles unha foto.
Vas vir?
Chego tarde!
Carallo!
Vale.
Diantre, contrólate, Solène.
- Mamá, síntoo. - Ola.
St. Vincent estábao petando. Tiñamos que velo.
Foi épico.
- Podemos volver? - Temos que facer isto.
Vale. Por que?
O teu pai pagou moito.
E agradézollo, pero August Moon é moi...
Para nenos.
Non.
Perdón, grazas.
Épico.
Ía dicir...
- "Son épicos." - Exacto.
Son Zeke Randall. Delegado. Instituto Campbell Hall.
É un pracer coñecelo.
O mesmo digo.
- Mi madriña! - Ola.
- Boa camiseta. - Grazas.
- A foto é para... - Pódesma firmar para min?
- Si. - Grazas.
- Podo tirar unha foto? - Si.
- Ola. - Boas.
Para Izzy.
- Izzy. Con dous z? - Iso é.
- Dous z. E Rory? - Dous z.
Teño que dicirche que...
Sempre fuches o meu favorito e é...
- Grazas. - Vale.
Non me dixeches como te chamas.
Ei, que tal?
- Encantado. - Igualmente.
- Son Zeke. - Zeke?
Moitas grazas.
Ei, que tal? Vós...
Coñecémonos antes...
- Na cola do baño. - Si.
Ti debes ser a filla.
- É a miña filla. - Izzy.
E esta é...
Téñoo na punta da lingua.
A ver, esquecín como me chamo.
- É Georgia. - Chámome Georgia.
Encantado.
Xa vos roubamos tempo dabondo.
Non nos vas presentar?
Oliver Hoyt-Knight, esta é Izzy.
- Ola. - Georgia e Zeke.
Ola.
E... aínda non sei o teu nome.
Son Solène.
É francés?
Teño avós franceses.
Solène é a irmá maior, supoño.
Solène é a nai.
Si, a miña nai.
Non se parece á miña.
- Vale. - Vaia.
- É certo. É negra. - É negra.
Pois ten unha galería de arte contemporánea en Silver Lake.
- Tendes que vir. - Encántame a arte.
De feito, alá a onde imos,
mentres todos durmimos a mona,
Hayes anda explorando.
Encántanlle os museos.
Perdón. Tendes que... Axiña. Síntoo.
- Perdoade, o deber chámanos. - Grazas.
- Grazas.
- Foi un pracer. - Encantado.
- Abur. - Vale, veña.
Veña, imos aló.
Atrapado nun ritmo
que non escollín.
A cousa está quente.
Todo pasa moi ás présas
unha e outra vez.
Teño que parar.
Tódalas noites
apodérase de min.
Claudico ante o meu demo interior.
Baixo a garda.
Réndome ó meu outro eu
cando baixo a garda.
Ela rescatarame se cre
que podo caer.
É un camiño que non quero repetir
porque baixei a garda.
Non quere formar parte do cliché
no que me convertín.
Non quero que me vexa así.
É a realidade.
Unha e outra vez
teño que parar.
Tódalas noites
apodérase de min.
Claudico ante o meu demo interior.
Baixo a garda.
Réndome ó meu outro eu
cando baixo a garda.
Veña!
Claudico ante o meu demo interior.
Baixo a garda.
Réndome ó meu outro eu
cando baixo a garda.
- Santo ceo! - Que pasa, Coachella?
Grazas, meus.
Un forte aplauso para a banda.
Estádelo a pasar ben?
É unha honra poder estar aquí
neste icónico escenario.
Moitas grazas por vir.
Querémosvos a todos.
Estades listos?
Esperade, rapaces. Un momento. Parade.
- Non... - Veña, fagámolo.
Porque deixaches preñada á moza?
Adiante!
- Confiade. - Agora?
Síntoo, meus.
Cambio de plans.
Coñecín alguén.
Estou inspirado.
Non estaba planeado...
Isto é Closer.
Sei que sabes que che poño colorada.
Sei que pensas que falo de máis.
Abofé que si.
Si, fágoo.
Non me quero despedir.
Por favor, repite
iso que me fixeches.
Sei que es algo maior.
Pero, rula, apóiate no meu ombro
antes de que arrefríe.
Quero achegarme a ti, rula.
Achegarme a ti.
Pode que non me tomes en serio
e que digas que tes que marchar,
pero nin te movas,
porque non te queres despedir.
Por favor, repite
iso que me fixeches.
Sei que es algo maior.
Pero, rula, apóiate no meu ombro
antes de que arrefríe,
porque quero achegarme a ti.
Achegarme a ti.
Rula, podemos seguir toda a noite.
Quero verte espida baixo a lúa.
Dáme o teu número e listo,
porque quero achegarme a ti, rula.
MIRA QUEN TEN 40
- Entón... - Que?
Como sentan os 40?
- Xa empeza. - En serio?
- Vale. Ela... - Son importantes.
Si.
- Si. - É unha boa pregunta.
Sentan moi ben.
Non sei. Estou agradecida.
Estou agradecida de estar aquí.
Pode que algo confusa.
Tiven a Izzy tan nova que me sinto...
fóra da miña idade.
Tiña 20 anos...
- Xa. - Acabábame de graduar.
- Entendédelo? - Creo
que non es persoa ata que non fas os 30.
A ver, pensádeo.
A que si? E pasas a seguinte década
intentando saber que tipo de persoa queres ser.
Que profundo.
Ou borracha.
Pois bebamos un pouco máis.
Veña! Pola experiencia!
- Si. Que non se diga! - Ei.
Ei!
Aquí está a do aniversario!
- Collíchesme por sorpresa. - Seino.
- Ola, Todd. - Ola.
Mira, só vin para dicirche que te admiro.
Construíches unha comunidade arredor da arte e a inclusividade.
É que... É xenial.
Que amable. Grazas.
Son profesor nun instituto.
- Xenial. Que tal os alumnos? - Adolescentes.
- A miña filla é das maiores. - Xenial.
Si, o divorcio.
É un cambio total, verdade?
- Si. - Si, enténdote.
Quen son fóra do marido de Jessica?
Tes fillos?
Teño.
Este é meu fillo, Rosco.
Que feito.
Charlie.
Copérnico.
Rupert.
Canto vai que cortastes?
"Cortar" é moi específico.
Voucho dicir.
Gustaríame que viñeses
xantar comigo a un restaurante a semana que vén.
Non foi doado.
Durante un tempo. Digámolo así.
Síntoo.
Esta é ela.
Ola, rula. Volverei cedo.
Avisádeme se tendes algunha dúbida.
Estás ben?
Solène? Necesitámoste fóra.
Vale, dáme un momento.
En serio. Necesitámoste agora. Xa.
Vale. Vai todo ben?
Si, pero necesitámoste.
Usa o espazo inclusivo... Aquí está.
Ola.
Boas.
Non sei se me lembras. Coñecémonos no Coachella.
Si, lémbrote.
Coñecédesvos.
Xenial...
Tráiovos algo? Auga? Café?
- Grazas. Estamos ben. - Si.
- Abur. - Ben.
Vaia sorpresa.
Busquei por Internet "Solène de Silver Lake".
Resulta que teño un piso baleiro en Londres
que necesita urxentemente algo de decoración.
Pensei que ti poderías...
Vale.
Por que non comezamos pola cerámica?
Xusto polo que quería comezar.
Estas torneounas unha grande artista,
Susan Habel.
- Combateu por elas? Nun torneo? - Non...
É como se lle di cando traballan co torno.
Dise tornear.
- Claro. - Iso é.
Quen é?
- É Hayes Campbell, de August Moon. - Reflicten...
Sabes quen son?
- Non, teño 30 anos. - ...unha vertente...
A silueta desta peza evoca á fascinación de Susan...
cos xestos e o movemento.
Si, xa vexo.
Si. É moi coñecida.
De seguro.
Xenial, creo que...
levarei...
todos estes.
Perdoa, como dis?
Quero todo o que hai aquí.
- Claire. - Que pasa?
Pois...
Quere levar todas as pezas.
Vale.
Ola, Claire.
Ola.
Grazas.
Agora as preparo.
Esa é Claire.
- Parece simpática. - Si.
É traballadora, boa e solteira.
Estes de aquí
enchéronme o ollo.
Hayes, quérote!
Estes son dunha artista local, Amanda Friedman.
Vive en Eagle Rock.
Quixo plasmar unha luz impoñente.
Como se os alieníxenas... aterrasen.
As fotos tiráronse en formatos medios e grandes.
Sen edición dixital.
Xenial. Lévoas todas.
- Como? - Envolvédeas
ou o que sexa. Xa...
enviarei alguén a recollelas.
Por certo, esas cuncas son preciosas.
- Grazas. - O mosaico de espaguetes
ten uns detalles preciosos.
Sexa o que sexa isto, quéroo na casa.
Sabes que?
Lévoo todo.
Isto é arte.
De artistas reais.
Toman en serio o seu traballo. Coma min.
Fixéronnos con moito tento.
E non vas vir ti aquí
coma quen merca froita.
Sabes que?
Levo moito buscando arte así
e conectei de verdade con ela.
E...
gustaríame moito mercala. Se che parece ben.
Vale.
- Vale. - Ademais,
nunca me viches mercar froita.
É a hostia.
Polo que...
- Que? - Ensínasme algo máis?
Non tes que ir a ningún estadio?
A unha sesión de fotos?
Que día é hoxe?
- É martes. - Xa o sei.
Pois iso tócame o mércores.
Gustaríame poder ensinarche máis cousas,
pero mercaches todo.
Que maleducado son.
- É así sempre? - Si.
Xa que non tes nada máis, terei que buscar outro sitio,
- doutra marchante. - Vale.
Teño unha amiga. Unha artista que me gusta.
Ten un almacén en Glendale.
Non está alí agora, pero teño as chaves.
Sempre morrín por ir a Glendale.
De veras.
- Ó medio da nada? - O meu lugar favorito.
Que nos colla o teu chofer na parte de atrás e imos.
Ou podemos ir no teu coche.
Perdón pola desorde.
- Xa... - Deixa que aparte iso.
Vale.
Cólloo eu.
- Grazas. - Nada. Onde queres que...?
- Déixao no chan... - Si?
- Ou... Vale. - Si, atrás. Claro.
Vale.
Perdón por isto.
- Vale. - Si.
Arranca.
- Si. - Vale.
Vou pasar o semáforo.
É mellor se non os miras ós ollos.
Vale, xenial. Mira para diante.
Creo que...
non nos viron. Estamos a salvo.
É sorprendente.
Dáseche ben.
Ola.
Grazas.
Gústanme estes.
Natrice Miller.
Son fantásticos.
- Isto é un cadro? - Si.
Que significa?
É un almanaque.
- Non te pases. - Pasarme?
Queres que te aburra coa arte subxectiva?
Que ves?
Unha grella. Numérica.
O que quere dicir...
Non teño nin idea.
A artista chamouna "autorretrato".
O que infire é que ela non é...
un xenio nun espazo alienado.
É a súa vida como artista.
Creo que é moi inspirador.
Esta é da miña amiga Sarah.
Vai mandar todo a unha galería de Nova York.
- Pero nunca envía este. - Por que?
Non o sei. Non quere.
Como se chama?
Eu, ceiba.
Que sentes cando o miras?
Todo.
Como a coñeciches?
Na facultade.
No primeiro ano. Soaba...
unha canción de Fiona Apple do seu cuarto
e fixémonos amigas.
- Imos? - E a facultade?
Que estudaches?
Historia da arte.
Pero comecei en Medicina.
- Doutora? - Pois...
era unha nena compracente de Nova Jersey.
Os meus pais devecían coa idea.
Pero entón
collín unha optativa de arte e namoreime.
Xa foi.
E ti? Agora cóntame ti.
Perdón? Iso era todo?
En parte.
Cóntame.
Como acabaches nunha boyband?
Foi ó chou.
Nunha proba.
Coma moitos.
Eramos fotos nunha parede.
Está Adrian, o do sorriso de ouro.
Rory, o australiano rebelde.
Simon, o poeta taciturno.
Ollie, con ese estilo que ten.
- E Hayes? - Son o británico.
Ten encanto en verdade.
Sabes que é o curioso?
Que o mesmo día da audición,
tamén fixen as probas para o Pequeno Tim.
Para unha versión de Un conto de Nadal.
Ó final non me deron o papel.
Non era pequeno dabondo.
Pero entrei no grupo.
De collerme na obra, faríaa.
E...
outra persoa estaría no grupo.
E...
sería...
Non sei como sería.
Arrea, que fame teño. Tes fame?
Deberiamos comer algo.
Non...
Non sei.
Que queres dicir?
Non sei...
que facemos aquí, nun almacén de Glendale,
falando de min.
Xa cho dixen. Gústame Glendale.
Non adoito coñecer xente coma ti.
A xente pensa que me coñece.
Hayes Campbell.
Non son eu.
Parece que non che importa iso.
E ademais, coñecémonos de xeito...
interesante.
Es intelixente.
E creo...
que tamén...
estás moi boa e tal.
"Boa"?
E tal.
Así que estamos aquí porque...
quero coñecerte mellor.
Ben...
Agradezo a túa sinceridade.
Que comemos?
Podemos ir ó meu hotel de Beverly Hills
e pedir desde o cuarto.
- Iso é... atrevido. - Si.
Só propoñía opcións.
- Non coñezo L.A. - Vale.
Vale.
E se imos...
ó All Time?
- Ese non é Hayes Campbell? - Mi madriña.
É coñecido?
Bastante, supoño.
Vale.
Vaiamos á miña casa. Fágoche un sándwich.
Pinta ben.
Chegamos.
Está algo desordenada.
Izzy marcha de campamento.
Xenial.
É un fogar.
Grazas.
Daniel odiaba...
O meu ex odiábaa.
Dicía que era un lugar de paso.
Pero eu sempre a vin coma un fogar.
- Merda! - Vai todo ben?
Que?
Si, todo ben. Case.
É que...
Caducou?
Nunca lle presto atención á caducidade.
Non, é que avariouse a neveira de novo.
Só quería ver
canto levaba apagada, pero se queres marchar...
Espera. Dáme.
- Déixama probar. - Que?
Nada. Estou seguro que leva como unha semana.
Santo ceo!
- Pois non. - Por que o fixeches?
- Toda túa. - Era para asegurarme.
Vale. Grazas.
- Dime que fago. - Que?
Non quero que cheires se están ben as cousas da neveira.
Rula, déixate de lerias. Úsame.
- Encantaríame. - Vale.
Vale. Hai que encher con xeo a neveira do garaxe.
Separemos entre salvable e insalubre.
Entendido.
Comeremos os sándwichs ou...?
Vou pola neveira.
Vale.
- Tomate? - Si.
Grazas.
Vale.
Lévaste ben...
coa túa filla?
Si.
A ver,
somos nai e filla,
e turrámonos polo xenio, pero...
Si. É a miña persoa favorita.
E ti?
Lévaste ben cos teus pais?
Non.
Divorciáronse cando era cativo.
Mamá volveu casar...
"Darren, de Scunthorpe.
Ben tocado, Hayes. Moi ben."
Cáeche mal?
É simpático, pero un papón.
E é de Scunthorpe, que é un lugar terrible.
É...
- Non é mal home. - E o teu pai?
Nos últimos anos, papá quixo
recuperar a relación, o que é curioso,
dado que non estaba cando era pequeno.
Agora quere que sexamos...
colegas.
Xa.
Non sei.
Quero levarme ben con el...
Pero cústame confiar na xente.
Xa.
Está moi bo.
Grazas.
O Daniel este...
O exmarido. Que pasou?
En serio?
Así, directos ó gran?
- "Cal é a túa cor preferida?" - Cal é?
Esa é unha pregunta moi persoal.
Debes saber...
Acabábame de mudar.
Quería entrar na escena artística neoiorquina.
Pero só me podía permitir estar na de L.A.
Coñecín a Daniel nunha festa no Echo Park.
Xa me cae mal.
- É tarde. Deberiamos... - Solène.
- Hayes? - Só estamos falando.
Ambos temos problemas de confianza. Necesitamos abrirnos.
Que é o peor que pode pasar?
Queres saber que é o peor que pode pasar
cando te abres a alguén?
Dime.
Vale.
Cóntocho.
Daniel era moi intelixente.
Extravertido, esperto.
Gustámonos moito.
Comezamos a saír,
namoramos, casamos e quedei preñada.
Pero non nesa orde.
E de repente eramos
moi novos e cun bebé.
Centrámonos de cheo niso.
Íalle moi ben no traballo.
Inaugurei a galería. Izzy estaba no colexio.
Pero había...
distancia.
Entramos nunha deriva.
Eu pesei, xa sabes: "Vale, é normal.
É normal.
Xa sabes.
Non é un conto de fadas. Madura."
Unha noite,
hai tres anos...
saímos cear cos seus compañeiros de traballo
e eu repetía unha parvada
sobre un coñecido mutuo
que era infiel.
Toda a mesa quedou calada.
Sabes esa de cando entras nun sitio
e sabes que todos falaban de ti?
Mirei a Daniel
e el non me miraba.
Nin me miraba.
Volvemos á casa, pagamos á canguro
e pregunteille.
Dixo que se chamaba Eva.
Era...
unha avogada do seu despacho.
O que máis me fode é o ben que o tomei.
Ofrecinlle esquecelo.
Dixen que era...
por nós, pola familia, polo noso ben.
A ver, todos cometemos erros. Esquezámolo.
Perdoaríao.
E el dixo que...
non quería esquecelo.
Queríaa.
E logo, moi paseniño...
marchou.
Entón...
iso é o peor que pode pasar
cando te abres a alguén.
Ben...
Aquí seguimos.
Comendo uns sándwiches
espectaculares.
Están bos, non si?
Non todos somos Daniel.
Tereino en conta, Hayes Campbell.
O nome completo non, por favor.
Non che gusta?
Non me representa.
Xa vexo.
Agora volvo.
Diga?
Ola, Izzy.
Ei, non.
Non, non podo.
Porque marchas de campamento.
Si.
Seino. Non. Non fun ó teu cuarto.
Respéctote e non entro alí.
Tes todo ciscado pola casa.
Por que paras?
Porque si.
Que tocabas?
Non é nada.
Gústame.
Si?
Si.
Son vella para ti.
Non o es.
Vale.
Podo ser túa nai.
- Pero non o es. - Pero podería.
Non.
Queres que te leve ó hotel?
Non. Desmond está fóra.
Cando nos volvemos ver?
Hayes.
Solène.
Non podemos.
- Por? - Porque es quen es.
E eu son eu. Non encaixamos.
Xa veremos.
Alédome que che gustase o sándwich.
Estaba moi bo.
Merda, que...?
- Ola! - Ei.
- Xa. Vou facer a mochila. - Ben.
Vale.
Que tal?
Estás ben?
Si.
Mimá, vas drogada?
Non.
- Tomaches algo? - Non.
Estou ben.
Vou facer a mochila.
Así que non subas.
Tes que pagar
para curar
a dor.
Tes
que rezar
para curar
a vergoña.
...a diferenza entre un campista senior e un novo
é que os novos podedes estar con outras categorías...
- Izzy! - Que?
Ola!
Mi madriña.
Ola!
- Mimá. - Ola, que tal?
- Que ben que viñemos. - Vale, rapazas. Vamos.
- Vale. - Falamos.
Agora nos vemos.
- Iz, necesítote. - Si, agora vou.
- Teño que ir. - Xa.
Tes o antimosquitos?
- Si. - E o da alerxia?
Téñoo todo.
- Vale? - Vale.
- Falamos o domingo. - Si.
- Abur. - Quérote.
Ten un bo verán.
- Si. - Quérote. Abur!
Mimá. Grazas. Síntoo.
- Nada. - Veña.
- Que tal? - Ben.
Grazas pola gran festa. Es a mellor!
Algunha cita por aí?
Non quito o bico da cabeza.
Teño que verte.
Quen es?
Iso doe!
Saquei o número da factura. Impórtache?
Chegáronche as obras?
Non fun pola casa. Din que quedan ben.
Tanto ten... Sobre o bico...
Sei que liches a mensaxe.
Vou durmir. É tarde.
Estamos en Nova York a semana que vén.
Vente.
Claudico ante o meu demo interior.
Baixo a garda.
Réndome ó meu outro eu
cando baixo a garda.
Ela rescatarame se cre
que podo caer.
É un camiño que non quero repetir
porque baixei a garda.
GUARD DOWN, AUGUST MOON SUBSCRÍBETE
Alcanzamos a altitude de cruceiro de 9700 metros.
Prevemos unha viaxe tranquila ata LaGuardia.
Ola.
Que tal o voo?
Ben.
Sen problemas.
Novo vestido?
Non.
Que tal o concerto?
Ben.
Sen problemas.
Tróuxenche o reloxo.
Creo que che queda mellor a ti.
Vale. A ver. Cantas fibelas.
Pero quedan moi ben.
Xa.
Teñen polo frito?
Xenial.
Que queres?
Un sándwich.
Un sándwich?
Con patacas?
- Si. - Si, moitas patacas.
E galletas.
Aquí tes o polo frito.
Cóllelle a man.
Fai que se poña de chupe.
Cóllea polo nocello
e fai o que che saia.
Estabamos nunha fase
nos nosos días do baile.
Estabamos tolos
cando ti, eu e todos
críamos, facíamos e compartíamos o verdadeiro.
Como dixen...
aqueles días do baile.
Cóllea polo pulso.
A súa boca é de rubí.
Os ollos dous zafiros azuis.
Necesítala e ela a ti.
É a canción que tocabas no piano da miña casa?
Gústame. É boa.
- Si? - Si.
Tocas desde pequeno?
Non.
Antes de estar no grupo, non sabía tocar nada.
Dixeron que non facía falla.
Xa.
Cóntoche algo?
Hai uns anos, chamoume o dono da discográfica
e dixo que o cantante
do meu grupo favorito quería coñecerme.
Estaba eufórico. Ó mellor faciamos algo.
Gravar unha canción.
Cando cheguei
vin que era a festa de aniversario da súa filla.
Quería que tirase fotos con ela e os amigos.
Ese é o meu maior medo.
Ser un chiste.
Non o es.
Non es un chiste.
Tardei moito.
Tardei moito en dicir.
baixo da Lúa tocando terra a gran velocidade.
E dime que queres facer.
Dime que queres facer.
Que queres facer.
Por que...?
Bos días.
Non che importa que che colla a chaqueta, non?
Prometo devolvercha.
- Sen fallo. - Vale. Só por saber.
Marcho pola tarde á xira europea.
Tranquilo, non te molesto máis.
Gustaríame que viñeses comigo.
Sabes que non podo.
Por que?
Izzy. E non creo...
Está de campamento.
A galería. Teño que traballar.
Merquei todo canto tiñas na galería,
polo que...
os teus artistas necesitan tempo para crear cousas.
Non teño roupa.
- Teño un cento de estilistas. - Non.
- Un cento. - Non é iso.
Non trouxen roupa interior.
Podemos mercar máis.
Unhas desas que veñen en pack.
- Levabas desas, non? - Grazas.
Si. Claro. Grazas. Sempre o mellor.
Canto hai que non vas de vacacións?
Que dirá a xente?
Tanto me ten.
Se se dese o caso,
diremos que es a miña marchante de arte sexy.
Todos temos segredos.
Coidado coa cabeza.
E... si.
Abur.
Ola, xente. Esta é Solène. A miña marchante de arte.
- Ola. - Que tal?
- Senta aquí. - Vale.
Ola.
- Sorte. - É hora.
Vale. Isto é para ti.
- Oídos. - Vale.
- Por aí abaixo... Grazas. - Hayes.
Iso é.
Fáltanme horas no día.
Día.
Para pensar na túa cintura. Estou listo para ti.
Necesito todo o teu tempo.
Tempo.
Quero ser teu. Collín un cuarto para os dous.
Es unha marabilla.
Deberíamos celebralo.
Dime que isto é para sempre.
Son xeniais, verdade?
Pénsoo todo o día.
Ah.
Somos perfectos, sen dúbida.
Tócame baixo a luz da lúa.
Xoga cos meus beizos contra os teus.
Devezo polo seu sabor.
Xuntos na estrada,
marca ti o rumbo.
Farei que chegues a primeira.
O resto da comida
terá que agardar.
Vou dereito pola sobremesa.
Es marabillosa.
Deberiámolo celebrar.
Dime que isto é para sempre.
Pénsoo todo o día.
Ah.
- Izzy? - Mamá.
Que tal? Como estás?
Ben.
Funme de viaxe.
- A onde? - Por aí.
- Veña. Dimo. - Que che parece?
Quen é ese?
Un novo cliente.
Mimá. Que fas?
Gustoulle a galería e estamos viaxando...
Cóntame o do musical.
ROMA
Somos perfectos, sen dúbida.
Tócame baixo a luz da lúa.
Xoga cos meus beizos contra os teus.
- Que tal Izzy? - Non llo dixen.
Dáche vergoña andar voando polo mundo
cun de 24 anos?
Non, non me importa.
Só teño 15 minutos para falar con ela á semana.
Todo son dramas do campamento.
Es unha marabilla.
Non te podo soltar.
Dime que isto é para sempre.
Pénsote todo o día.
Ah.
Somos perfectos, sen dúbida.
Tócame baixo a luz da lúa.
Xoga cos meus beizos contra os teus.
Devezo polo seu sabor.
Somos perfectos, sen dúbida.
Tócame baixo a luz da lúa.
Xoga cos meus beizos contra os teus.
Devezo polo seu sabor.
Estalo pasando ben?
Es un imprudente.
Estamos en París.
É imprudente.
É París.
Tes razón.
Temos por diante unha fin de semana longa. Rory e Simon van a Ibiza.
Pero Ollie mais eu alugamos unha casa espectacular no sur de Francia.
Chea de paz.
Tranquilidade.
Creo que o pasaremos ben.
- Vale, pero agarda. - Vale.
- Dálle! - Bomba!
Vale.
Vai de funeral?
Ola.
Esta é a de Hayes?
Si.
Houbo melanomas na familia.
Estádelo pasando ben na xira?
- Si. - Si?
É xenial.
Charlotte, canto levas saíndo con Ollie?
Saíndo?
Vémonos desde hai un tempo.
Vou por xeados. Queredes?
- Si. - Si.
- Vale. Un, dous... Ti queres? - Non. Grazas.
Vale.
Pásame unha.
- Ei. - Mimá. Mira.
Ola.
Perdón. Síntoo.
- Ola. - Ola.
- Déixoche sitio? - Por favor.
- Ola. - Ola.
- Dáme calor. Vou morrer. - Vale.
É un lugar incrible.
Penso pasar a finde sen dar pancada.
Sen autógrafos nin redes sociais.
Ollie di que tes unha galería.
Si, en Silver Lake.
É unha marabilla. Solène ten moi bo ollo.
- Non cabe dúbida. - E tes unha filla, non?
Si.
Teño unha filla. Izzy. Ten 16 anos.
Que ben. Onde estuda?
Graduouse no Campbell Hall.
Mimá. Un amigo graduouse alí hai dous anos.
Vaites. Ó mellor coñécea.
Ten graza.
Charlotte, a que te dedicas?
Vou á universidade.
Estou de ano sabático, viaxando.
Charlotte é modesta. É unha xenio.
Fala dez linguas diferentes e, ademais, baila moi ben.
Que estarán facendo Rory e Simon?
"Simon, con cantas modelos estás?"
Fagamos algo que probe que o pasamos mellor.
Aínda se levan as orxías?
- Ollie, déixao, queres? - Vale.
Agora que estades xuntos, pareces un vello.
Antes comportábase coma unha estrela de verdade.
Non sabes dicir máis ca parvadas?
Os xeados.
Veña, rapaces.
Ben.
Solène, como vos coñecestes? Cóntanos a historia.
No Coachella.
Nun pase especial.
- Si. - Mimá.
Es unha fan? Que bonito.
É unha historia algo tola.
Non debería estar alí.
E veu, ela e a súa filla.
- Si. Coñecémonos por accidente. - Por accidente. Si.
- No tráiler. - E logo, xa sabedes,
conquistoume con aquela canción.
- Closer? - Si.
Como non.
Tocámola cando hai unha rapaza,
ou, no caso de Hayes, unha muller que nos gusta.
Finximos cambiar o programa no último minuto. É teatro.
- Iso é, teatro. - Mimá. Espera.
Acordádesvos cando o fixo por aquela actriz sueca que tiña namorada?
- Non cho contou, non? - Chamábase Hannah?
Pobre Hannah. Estaba obsesionada.
Imaxinádesvos que non o fixese? Sería parvo.
Aparecía sempre.
Non podiamos botala porque era famosa en Suecia.
Tiña 33 anos e estaba perdida. Foi raro.
- Podo explicalo. - Esquecín... algo.
Necesítoo. Desculpade.
- Sol. - Vouno coller.
Desfrutade.
- Abur. - Adeus.
Abur.
A que veu iso?
Por?
Perdón polo de Ollie.
- É un... - Tanto ten.
É un crío de 20 anos.
- Que significa iso? - Que é hora de que marche.
- Sol, podemos frear un pouco... - Non é por ti.
Es moi guapo.
Pilleime da túa chularía.
- Corenta e perdida. - Podo falar?
Quería impresionarte.
E funcionou.
Tamén con Hannah. Bo traballo.
Sorpréndeche que houbera outras?
Outras máis vellas? Ben, tes un tipo.
Gustábame Hannah.
Non che incumbe.
Deixeime levar pola idea que teño de ti.
Pero sabiamos que ía acabar.
- Si? - Si, que?
Ten que terminar? Quedan varias semanas de xira.
Despois volvo a L.A.
Estaremos sós e podemos quedar con xente normal.
Non é o que busco. Foi divertido, pero xa foi.
De que tes medo, Solène?
O meu exmarido enganoume durante un ano e os seus amigos sabíano.
Todos menos eu.
A mesma hostia cá que me deron os teus amigos da piscina.
- Eu non son Daniel. - A hostia leveina igual.
Sei o que estás facendo.
- Evítalo, foxes. - Non fuxo.
Non? Estás facendo a maleta.
Non fai falla facer un drama disto.
- Sabiamos o que había. - E se quero máis?
Que?
Por primeira vez en, a saber canto tempo, estou feliz.
Normalmente todo me dá igual.
Ou penso que debería sentir algo que non sinto.
Pero contigo... coas risas, a túa naturalidade,
abrazarte pola noite. Significou moito.
Compoño...
Agora impórtame a música que compoño.
Por que ía querer que isto rematase?
Aquí deberías dicir: "Claro, eu sinto o mesmo, Hayes."
Non podo.
Sabes o peor?
Non nos deches unha oportunidade.
Sabe alguén o que temos?
A túa filla? Os teus amigos?
Se fose ó revés, cres que lle importaría a alguén?
Que falarían?
- Xulgaron a Daniel e a Eva? - Izzy si.
Tracy tamén, e eu.
Eu xúlgoo.
Avergóñaste de min? É iso?
Eu sinto...
vergoña.
Vale, pois...
buscarei onde durmir esta noite
e collo o billete para L.A.
8 de xullo. Tes un admirador xeneroso e convincente.
Espero que che guste esta peza. Alégrame que sexa túa (Sarah).
Izzy fai 17. Pódelo crer?
Sorpréndeme que lle mercases un coche novo.
É de segunda man. Merqueino en CarMax.
Parece novo. Case novo.
Puxeramos un prezo máximo, e eu merqueille acuarelas e un cabalete.
Que ben.
Agora ten algo chulo e algo potente.
Debería atopalo aquí na porta? Non, xa sei.
Lévalle unha foto e dáslla cando a recollas no campamento.
- Vale. - Xenial.
Estás lista? Vale.
Acórdaste de Kip Brooks? Do meu traballo?
Pode. Por?
Comemos con el e a súa muller a semana pasada
e faláronnos da súa fantástica viaxe por Roma.
Dixo que ata xuraría
que te viu nunha cafetería co rapaz dos August Moon.
- Fuches a Italia? - Si.
- Fun á Biennale de Venecia. - Arrea.
Xenial. Saíndo da zona de confort.
O caso é
que dixo que vos viu bicándovos e collidos da man.
Se fose certo, sería algo incrible.
Si, sería incrible.
É un cliente. Veu pola galería.
Creo que todos estariamos de acordo
en que ter unha relación cun famoso de 24 anos
sería unha tolaría a moitos niveis.
Non me interesan os teus consellos sobre relacións, Daniel.
Pero, neste caso, tamén penso que sería unha tolaría.
Vale. Vou tirar unhas fotos ó coche.
Que saibas que son consciente da súa hipocrisía.
Ben.
Marcho.
É evidente que non o sabe, pero o noso xa non funciona.
Por que mo contas?
Quero que saibas a verdade.
Queres que xantemos xuntas?
- Non. - Vale.
Moitas grazas.
A comida, a xente mirando, a arte.
Foi... Europa.
Con quen fuches?
Cun cliente moi exclusivo, así que non debería dicir nomes.
Foi só unha viaxe de traballo?
O cliente é moi novo.
Como de novo?
Na vintena.
Vale.
Se me dixeses que pasou algo,
é un falar, tanto tería.
A ver. Espera.
Se o fai Daniel, está mal. Pero se o fago eu, estaría ben?
Si, porque o odio e a ti quérote.
Vives aquí e gústache.
Botarás cousas de menos.
O humor inglés. Xa sabes...
Si.
O noso humor é... Non é para todos.
Non sei como pasou.
Evita Internet.
HAYES CAMPBELL CUNHA SEÑORA
Está en todas partes! Es viral.
Non me ignores, Solène. Chámame.
Non o podo crer. Mentíchesme.
Alucino.
QUE CARALLO PASOU?
BENVIDOS Ó CAMPAMENTO KOHUT WEST
- Ola. Solène Marchand? - Si.
Son Brenda. A nai de Dana.
- Comparte cuarto con Izzy. - Si.
Izzy faloume de Dana. Que tal?
Es a miña heroína.
Estou divorciada e animáchesme
a non mentir sobre a miña idade para mocear.
Es máis guapa en persoa. Unha foto?
Non.
- Moitas grazas. - Neil. Para.
- Que? Veña... - Cámbiocho.
- Neil... - Que pasa?
- Ola. - Ola.
A miña filla está toliña por Hayes desde que tiña dez anos.
Rompícheslle o corazón.
Falamos millóns de veces, mamá.
Non dixeches nada.
Sabía que algo pasaba.
Non llo dixen a ninguén.
"Déixate levar,
ninguén o saberá nunca."
É Hayes Campbell, mamá.
Seino.
Xa non saímos.
Non é que estivésemos... Dá igual.
Púxenlle fin hai dez días. Por iso isto é unha loucura.
Cortaches ti con el?
Si.
Vaia. Vale.
Podería soportar que saíses con el.
Pero fódeme que me mentises.
Como papá. É unha merda.
Cría que ti non eras así.
Síntoo moito.
Non volverá pasar. Prométocho.
Os que se meten contigo en Internet dan noxo.
É porque es muller.
Porque es maior ca el. Ódiante por iso.
É hipócrita e inxusto.
Non está ben.
Gústache?
Si.
É feminista? Iso é importante.
- É un home. - Xa.
Pero...
Si, é feminista.
Mamá...
Por que rompiches cun rapaz con talento e feminista?
Porque...
Onde está?
En L.A., creo.
E?
Que vas facer?
Si.
Parei para respirar.
Si.
Vivo unha nova vida.
Antes deixábame ir.
Agora xa sei como seguir.
Bailaremos antes que camiñar.
Saco unha foto e métoa no peto.
Bailaremos antes de camiñar.
Non.
Rapaces, podedes saír do estudo un momento?
Ola.
Estás ben?
Foi horrible.
Pero parece que xa vai a menos.
Non me gusta como te tratei.
Síntoo.
Cando dixeches "esta é a parte onde debes
dicir que sentes o mesmo"...
asusteime.
Sinto...
o mesmo.
Contigo sinto...
todo.
E...
talvez teñas razón.
Non ten por que rematar.
Perdón, Solène. Non esperaba isto.
Claro. Eu...
Todo isto supérame.
- Todo o que está pasando. - Enténdoo.
Necesito tempo.
Vale. Xa está.
- Vaise poñer feo. - Estamos listos.
Tódolos ollos mirarán para nós.
- Borraremos as redes. - Estás segura?
- Ollos que non ven... - Isto é o correcto.
- Pois... - Pois...
Non podo borrar TikTok.
- Teño que borralo? - Non.
PAGE SIX É OFICIAL! HAYES CAMPBELL E SOLÈNE
EXCLUSIVA HAYES CAMPBELL E SOLÈNE XUNTOS
LUNÁTICAS PREOCUPADAS
HAYES NUHA NUBE
COMPLEXO DE EDIPO HAYES MERECE MÁIS
ELA?
DESASTRE TOTAL
- Si. - Vale.
- Ben.
Sabía como atrapar o instante,
agora sei como conservalo.
SEÑORA! COMO SE LLE OCORRE?
Bailaremos mentres estamos na lúa
AUGUST MOON EN PERIGO?
NON, HAYES! QUE PASA CO GRUPO?
bailaremos antes de camiñar
Dei un paso e atesourei a experiencia,
bailaremos antes de camiñar.
Que faras ti?
Nena,
baixo da Lúa tocando terra a gran velocidade.
Bailaremos antes de camiñar
Espera.
Ola.
Ti debes ser Daniel. Son Hayes.
Sinto o de Eva. Que faena.
Onde está Izzy? Vouna levar a clase.
Vouna avisar.
Fixen café. Queres?
Non, grazas. Estou ben.
Hai unha morea de paparazzi na rúa.
Si, xa o sabemos.
O meu xefe de seguridade instalou boas cámaras.
Estaremos ben.
Seguridade. Vale.
De que vai todo isto, amigo?
"Amigo"? Non sabía que tiñamos tanta confianza, Daniel.
Non sei que pretendes que che diga.
Canto vai durar esta parvada coa miña muller?
Daniel, que fas aquí?
Vin por Izzy.
Grazas.
Encantado de coñecerte... amigo.
- Que tal? - "Que tal?"
Quería vir asegurarme de que a nosa filla
está segura con todos eses fans e fotógrafos.
Iso está claro.
Por iso temos seguridade.
E Izzy sabe que todo se calmará
e parécelle ben.
Telo todo baixo control?
Bastante.
Pois hoxe lévoa eu ó instituto.
Xenial. Eu vouna recoller.
Ben.
Algo máis?
Tes algo que dicir, Daniel?
Pois de feito si. Es a miña...
Es a súa nai e fodes co rapaz
do póster que tiña no cuarto de cativa.
É raro de carallo.
Non son a túa muller.
Fun a túa muller.
Enganáchesme e marchaches.
Coñecino porque pensas que unha viaxe de traballo
é mellor que pasar tempo coa túa filla.
- Tiña que ir a Houston. - Si, seino.
Tes que traballar.
Tamén podes elixir.
E sempre te elixes a ti.
Así que perdoa
pero ir de salvador non che vai funcionar.
Vaia.
Ademais, nunca tivo un póster de Hayes.
Era Rory. Gustáballe Rory.
Escoitas o que dis?
Pon os pés na terra. Sabes o que están dicindo de ti?
Non.
Vale.
Espero fóra.
- Ola. - Abur, mamá.
- Estás ben? - Si, chego tarde.
- Ireite buscar, vale? - Si.
- Izzy! - Si.
Ségueche gustando o grupo?
Facede o favor.
Deixádeo xa.
Estás ben?
Que pasa?
Escribiume Charlotte.
Ollie cagouna un pouco.
- Está ben? - Si.
Collerei unha mochila e ireino ver pola tarde.
- Síntoo. - Vale.
- Foi de súpeto e é unha loucura. - Enténdoo. Vai.
- Segura? - Claro.
Só serán uns días.
- Vale. - Sinto todo isto.
Non podo controlar as chamadas,
pero podemos poñer un cartel de "Só con cita previa".
Vale. É un bo plan.
- Tracy. Ola. Pasa. - Ola.
Ola.
Quen é toda esta xente?
A ver, a xente ten opinións...
Estás ben?
Non sabía que a miña felicidade afectaría a tantos.
Claro. Aviseite, non?
A xente odia as mulleres felices.
- É demasiado. - Son case as 15:00.
Vale. Perdón. Teño que recoller a Izzy.
Odia que chegue tarde.
Abur, Iz!
- Rula, que pasa? - Arranca, mamá.
- Quen son...? - Arranca.
Que pasou, rula?
Eran dos maiores.
Queren que lles dea unha foto do pene de Hayes.
Xa sabes, un martes normal.
Dixeron iso?
Non, dixeron "falo".
E despois está Trevor, o rapaz do grupo que me gusta.
Pois, escribímonos.
Pensei que lle gustaba tamén.
Pero sabes o que me dixo hoxe?
"Dille a túa nai que fago 18."
Así que ese foi o meu día.
Ai, Iz...
Síntoo.
Podes deixarme con papá? Non podo con isto.
Vale.
Ben.
Quérote.
Que lles tes que dicir ás fans?
Veña, Solène.
Que lles vas dicir ás nenas de 13 anos cos corazóns rotos?
Ei, Sol. Son Jodie.
Tes algo que dicir sobre todo isto?
Vendo o que está pasando, tes que dicir algo.
Vale? Chámame.
PEOR NAI DO ANO?
TEÑO SEDE! AH... ESTOU SOA.
Es nai? Compórtate!
Por que segues viva, puta?
Es patética. A túa filla ódiate.
Pasáchelo ben acosando a túa presa?
A túa filla está boa. Por que non está con el?
Se foses miña nai suicidaríame.
- Ei. Que tal? - Ei.
Mimá.
Mira. Este voo...
Estou morto.
Imos aló.
Moitas grazas.
Por que mo traes?
Por que non marchamos?
Ei.
Sol, que pasou?
Non podo máis.
Con isto, esta relación. Non podo máis.
É por Iz.
- Vale. - É que...
É demasiado para ela.
É unha loucura.
Ela non pediu nada disto
e élle demasiado.
Teño que protexela.
Vale.
Vale, deixa que...
pense un segundo.
A ver, mira. Podo deixalo todo.
- Non podes. - Non me importa. Podo facelo.
Iso empeoraríao.
Non fagas isto, Solène. Por favor.
Vaite.
Non vas loitar por nós?
Podo darlle as boas noites a Izzy?
Izzy xa está na cama.
Direille que preguntaches por ela.
Grazas, dálle un bico.
Abre a porta.
Entrei na banda con 14 anos.
Non pode arruinarme a vida.
Non vai facelo.
Vas ter unha vida fermosa e feliz.
Síntoo.
Quérote, Solène.
E eu a ti.
Dime que o pensarás en cinco anos.
Izzy xa non estará no instituto, estará vivindo a vida.
Serei un famoso de terceira que non lle importa a ninguén.
É moito tempo.
Se tes oportunidade de ser feliz, adiante.
E eu tamén, vale?
5 ANOS DESPOIS
Ola!
- Ola, rula. - Que tal?
Encántame o teu pelo.
Grazas. Fíxeno hoxe.
- É xenial. - Grazas.
Estás moi guapa!
Que tal Chicago?
Ben. A ver, estoume conxelando, pero ben.
Tes roupa de abrigo?
Necesitas algo? Xerseis, camisetas ou bufandas?
Non. Teño uns 5000 xerseis teus aquí.
Vale.
Cando les o de Ramona Coaster, somérxeste nun...
Un punto picante da pementa
e o afumado do pemento.
- Un filete ó leite. Saberá o que é. - Non.
HAYES CAMPBELL
Aínda sorrís cando che sorprende a música?
Déitaste esperta e soñando
sobre o que puidemos ser,
sobre volver comezar...
Ou sobre quen serías comigo.
Seguirasme cando me arrisque.
Deixarás que che guíe á casa
cando perdas a esperanza.
Fixémolo ó teu xeito,
e non é tarde para facelo ó meu.
Temos tempo.
Grazas.
Hayes Campbell!
- Senta aquí. - Vale.
Ben.
Estivo moi ben, Hayes. Moitas grazas.
Unha actuación moi especial, non si? Marabillosa.
Grazas.
Levas moito tempo sen parar coa xira.
Si.
Albíscase unha pausa no futuro?
- Necesitas un descanso. - É certo.
Xa non podo co corpo, Graham.
Pero non, creo que hai que acabar a xira
e despois teño previsto un descanso.
Unhas vacacións en L.A., ó mellor.
Por algún motivo?
Quero ir visitar alguén.
Estaremos en contacto.
Vale, moitas grazas. Adeus.
Que inspirador.
Hai un Teddy Kelly ó teu nome atrás.
Subtítulos: Darío Vázquez Filgueira
Supervisora creativa: Estefanía Prol Lusquiños