Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Na samą myśl o Tobie
WITAMY W SILVERLAKE SUNSET JUNCTION
Książki. Dobra.
Zdecydowanie.
I...
Nie przeczytam.
- Otworzę. - Dobra.
- Cześć. - Hej.
Lea rano to podrzuciła.
Cieszy się, że jest twój.
Wiem, gdzie go powieszę.
Tak!
- Gratulacje. - Dziękuję.
Daniel załatwił jej dostęp za kulisy
i vipowskie spotkanie z zespołem August Moon.
Kojarzę, słodkie chłopaki.
Będzie fajnie, Iz.
Poznasz August Moon!
Już ich nie słucham.
Teraz wolę
obrzydliwie zdolne piosenkarki-autorki.
- Popieram. - Oczywiście.
Już są.
Cześć!
Co tam? Hej, Izzy.
Cześć!
O rety. Naprawdę?
Vipowskie spotkanie, dostęp za kulisy,
jej przyjaciele tam będą
i Eva też idzie.
- Cześć. - Hej.
- Słodko wyglądacie. - Dzięki.
- Sama jedziesz na biwak? - Tak.
Dlaczego?
- Dlaczego nie? - Niedźwiedzie.
Mordercy.
Brud.
Nie mogę się doczekać.
To czas dla mnie. Przemyślę ostatnie 20 lat.
Mogę być tą osobą,
która sama biwakuje.
Może potrzebuję tylko Iz,
artystów, galerii i przyjaciół?
Serio, tego chcesz?
- Może tak. - A tak serio?
Jadę się przekonać.
Swoją drogą, zbliża się twoja czterdziestka.
Nie chcę imprezy. Kocham cię, ale nie.
Będzie impreza, bez gadania.
Mamo, jak będzie ci smutno, napisz do mnie, dobra?
Nic mi nie będzie.
Baw się dobrze.
- Jesteś szczęśliwa? - Tak.
Ale tak naprawdę?
O co tu chodzi? Zawarliście jakiś pakt?
Myślcie tylko o sobie, dobra?
O Boże! August Moon!
Czuję jak płynie czas
- Od siódmej... - Od siódmej klasy!
Ktoś powiedział coś o tobie
Ale hejterzy dalej swoje
- „Hejterzy dalej swoje”. - Tak?
Niech gadają
„Niech gadają”.
Wiesz, że to fejk
Więc czemu ci źle
I... dotarliśmy.
Dzięki Bogu.
Bagażnik otwarty. Pomogę, jak coś.
- Będziesz musiała. - Dobrze.
Jest.
- Solène. - Zeke...
Cześć, Eva.
Jak się masz?
Dobrze, dziękuję.
Wyglądasz... Ładna sukienka.
Dziękuję.
- Cześć. - Hej.
Włączę tryb samolotowy.
- Będę sprawdzać co trzy godziny. - Cztery.
Miej coś z życia.
Baw się dobrze
- i wygłupiaj się z głową. - Wiem.
- Dobra. - Kocham cię.
- Pa, Solène. - Kocham was.
- Kocham. - Miłej zabawy!
Jak się masz?
- Gotowi? - Tak.
Dobrej zabawy. Co tam, Zeke?
Hej, Eva.
Cześć.
Dziękuję, że ich podrzuciłaś.
Przecież musiałam.
Chyba się jarają, co?
„Jarają”? Bardzo.
Fajnie.
Superancko.
Muszę...
- lecieć. - Chciałem tylko
powiedzieć, że możesz wpaść.
Przygotujemy kolację.
- Eva umie gotować. - To... Ty...
Albo pogramy w pickleball. Znasz tę grę?
- Tak. - Super zabawa.
Nie trzeba być w formie. Szybko załapiesz.
Eva cię nauczy.
Tak, ale... Muszę lecieć.
- Dobra. - Czas na mnie.
Udanego biwakowania.
Udanej Coachelli.
Dzięki.
Nie mogę ich podrzucić.
Jestem zajęta innymi rzeczami.
Mam własne życie.
Mam plany. Będę taka zajęta w weekend, że szok.
Ty byś się nie odważył, Daniel.
Ładna sukienka?
Tak? O Boże. To tyle dla mnie znaczy.
Już mi nie jest przykro,
że rozjebałaś mi życie.
Sol, poczekaj.
- Nie dostałaś SMS-a? - Mam tryb samolotowy. Co jest?
- Hej. - Wszystko gra?
- Tak. - Co się dzieje?
- Nie mogę jechać. - Uważaj...
- Daniel... - Pożar z fuzją.
Zabierzesz ich na Coachellę?
Wszystko opłacone.
- Hotele i jedzenie. - Żartujesz?
Rezerwują mi bilety do Houston. To się dzieje.
- Eva ich weźmie. - Leci ze mną.
No oczywiście.
Musimy się zbierać.
- Teraz. - Proszę.
Dobra.
- Tak? - Tak.
Dziękuję.
- Idę po sandały. - Mamo.
- Wiszę ci przysługę. - Tak.
- Wiem. - Masz.
Miłego wyjazdu.
Izzy, kocham cię.
Daj mi pół minuty. Idę po sandały.
Dobra.
Pijcie dużo wody.
Dobra.
Wejście dla VIP-ów przy Lodestar?
- Lodestar... - Dobra, mam lineup.
Zaraz gra St. Vincent.
Idziemy!
Czekajcie.
- Szybko. - Wybacz.
Uważać na siebie i czytać SMS-y.
Damy radę.
- Pa! Kocham cię. - Idziemy.
Bez głupot!
Wiadomka!
Dobra.
COACHELLA - STREFA VIP-A
- Cześć. - Cześć.
- Mogę... - Jasne.
Dziękuję.
Jesteś gotowa?
- Słucham? - Na „zmoonowanie”.
Co?
Zapraszamy do naszego moon-klubu!
Przyjechałam z córką.
Kogo lubisz najbardziej?
Wybacz.
Kogo lubi „twoja córka”?
- Nie... - Ja Adriana.
No popatrz...
na niego.
- Ciacho. - Wiesz, gdzie jest toaleta?
Tak, tam.
Dla VIP-ów po prawej.
Po prawej? Dziękuję.
- Miłego dnia. - Na razie.
OCHRONA
Moment.
Dobra.
Cześć.
Mogę?
- Chcesz skorzystać z łazienki? - Tak.
- Dzięki. - Spoko.
Dobra.
Witam ponownie.
Nie mów, że podnieca cię dźwięk sikania.
- Nie... - Nie możesz ot tak...
To moja przyczepa.
- Co? - Nie jest dosłownie moja.
Nie należy do mnie.
Twoja przyczepa?
Należę do zespołu.
Występujemy za godzinę.
Hayes Campbell.
- August Moon? - Tak.
Wiem, kim jesteś.
No więc...
Pójdę...
Wiesz co? Może chcesz...
posiedzieć ze mną?
Posiedzieć?
Tak.
Napijesz się?
Mam napoje gazowane.
Zdrowe i niezdrowe...
Mam kombuchę.
Jeśli nie próbowałaś,
smakuje jak sos do sałaty, ohyda.
Mamy piwo, wino, wódkę.
Przyjechałam z córką...
na spotkanie z August Moon...
Prowadzę, więc nie sądzę...
Córka jest fanką August Moon?
Była.
Auć.
Przykro mi.
Myślę, że będzie...
stęsknioną fanką w przyszłości,
ale na razie uważa,
że jesteście dla „siedmioklasistek”.
Cholera.
Prawda boli.
Ojciec mojej córki kupił bilety na to spotkanie
i miał tu z nią być...
Nagle odwołał, dlatego tu jestem.
Jej ojciec, ale nie twój mąż?
No cóż...
Mój były mąż i teraz tylko jej ojciec.
Hayes, czas na ciebie.
- Kim jesteś? - Spoko, Desmond.
- Koleżanka. - Puk, puk.
- Lecimy. - Dobra.
Mam cię ubrać?
Dam radę, Jodie.
Dobra.
- No dobra... - Dzięki, Jodie.
- To Jodie. Tak. - Jodie.
Ktoś musi cię ubierać?
Na wyjątkowe okazje.
Wezmę...
Przepraszam. Pójdę...
Słuchaj tego.
Załatwiliśmy Tag Heuer. Chcą, żebyś założył zegarek.
Zdejmij to.
- Popatrzmy... - Dobra.
- Zdjąć to? - Tak.
James,
to najlepsza opcja.
- Wszystko gotowe. - dzięki mamo
Namiot dla VIP-ów o 18.30! Nie olewaj zdjęć
Będziesz?
spóźnimy się!
Dobra.
Weź się ogarnij, Solène.
- Mamo. Przepraszam. - Cześć.
St. Vincent była genialna. Nie mogliśmy wyjść.
Transcendentne przeżycie.
- Wracamy? Szybko. - Najpierw to.
Dobra. Dlaczego?
Twój tata dużo za to zapłacił.
Jestem wdzięczna, ale August Moon jest dla...
Siedmioklasistek.
Nie.
Przepraszam. Dziękuję.
Epicki.
Miała powiedzieć,
- że jesteście epiccy. - Tak.
Zeke Randall. Skarbnik w liceum Campbell Hall.
To zaszczyt cię poznać.
Miło mi.
- Boże. - Cześć.
- Fajna koszulka. - Dzięki.
Możesz dać... Dasz autograf?
- Tak. - Dzięki.
- Zrobić zdjęcie? - Tak.
- Hej. - Cześć.
Dla Izzy.
- Izzy? Przez dwa „Z”? - Tak.
- Tak. Rory? - Przez dwa „Z”.
Muszę powiedzieć...
Zawsze cię uwielbiałam...
- Dziękuję. - Tak.
Nie wiem, jak się nazywasz.
Jak tam?
Dobrze. Miło cię poznać.
- Zeke. Tak. - Zeke?
Bardzo dziękuję.
Co jest? Wy...
Poznaliśmy się...
- W kolejce do toalety. - Tak.
Więc to ty jesteś córką.
- Moja córka. - Izzy.
A to...
Mam na końcu języka. Przysięgam.
Zapomniałam, jak się nazywam.
- Georgia. - Mam na imię Georgia.
Miło mi.
Zabraliśmy wam dość czasu.
Nie przedstawisz mnie?
Oliver Hoyt-Knight, to Izzy.
- Hej. - Georgia i Zeke.
Nadal nie znam twojego imienia.
Solène.
To z francuskiego?
Mam dziadków z Francji.
Solène, starsza siostra, tak?
Solène, mama.
Moja mama.
Moja tak nie wygląda.
- Dobra. - Ej.
- Moja jest czarna. - Tak, jest.
Ma swoją galerię sztuki w Silver Lake.
- Wpadnijcie. - Kocham sztukę.
Gdzie nie pójdziemy,
wszyscy są skacowani,
a Hayes w tym czasie zwiedza.
Upodobał sobie muzea i galerie.
Przepraszam. Musicie... Szybko.
- Obowiązki. - Dziękuję.
- Dziękuję.
- Miło było. - Wzajemnie.
- Pa. - Dobra.
Idziemy.
Zamknij mnie wewnątrz tempa
Wybrać nie mogłem
Chyba lubisz ryzykować
Za dużo, za szybko
Raz za razem
Musiałem przestać
Noc za nocą
To ona ma kontrolę
Ale wtedy diabeł we mnie wstępuje
I tracę czujność
Porzucam swoją wersję siebie
Kiedy tracę czujność
Przyjmuje mnie i wierzy
Że się uspokoję
Powtarzam te same błędy
Bo tracę czujność
Nie chce mieć nic wspólnego
Z tym, kim się stałem
Nie chcę, żeby mnie widziała
Godzę się z prawdą
Raz za razem
Musiałem przestać
Noc za nocą
Przejmuje kontrolę
Ale wtedy diabeł we mnie wstępuje
I tracę czujność
Porzucam swoją wersję siebie
Kiedy tracę czujność
Dalej!
Wtedy diabeł we mnie wstępuje
I tracę czujność
Porzucam swoją wersję siebie
Kiedy tracę czujność
- Boże! - Jak leci, Coachella!
Dziękujemy!
Brawa dla zespołu.
Dobrze się bawicie?
To zaszczyt wystąpić
na tej kultowej scenie.
Dzięki, że jesteście.
Mega to doceniamy.
Gotowi?
Przepraszam. Moment. Cięcie.
- Nie... - Zróbmy tak.
Która to laska?
Zróbmy to.
- Teraz? - Zaufaj mi.
Wybaczcie.
Mała zmiana planu.
Poznałem kogoś dzisiaj.
Poczułem inspirację.
Nie planowałem tego, ale...
Zaśpiewam Bliżej.
Rumieńców przeze mnie dostajesz
Wiem, że czasem za dużo gadam
Bo tak jest
Tak jest
Nie chcę się żegnać
Powtórz to
Co zrobiłaś ze mną
Jesteś trochę starsza, wiem
Ale oprzyj głowę na moim ramieniu
Zanim znów zrobi się chłodniej
Chcę być bliżej
Bliżej ciebie
Bliżej ciebie, tak
Bliżej ciebie
Nie bierzesz tego na poważnie
I mówisz, że gdzieś musisz być
Ale coś nie chcesz się ruszyć
Bo nie chcesz się żegnać
Powtórz to
Co zrobiłaś ze mną
Jesteś trochę starsza, wiem
Ale oprzyj głowę na moim ramieniu
Zanim znów zrobi się chłodniej
Chcę być bliżej
Bliżej ciebie
Być bliżej ciebie
Bliżej ciebie
Możemy tak całą noc
Chcę cię widzieć nagą w księżycową noc
Daj mi swój numer
Bo chcę być bliżej
O RETY 40 NIESTETY
- A więc... - Co?
Jak się czujesz?
- Zaczyna się. - Poważnie?
- Przecież... - Nowy etap.
To prawda.
- Tak. - Dobre pytanie.
To bardzo słodki etap.
Nie wiem. Jestem wdzięczna.
Cieszę się, że tu jestem.
Może mam lekki mętlik.
Młodo urodziłam Izzy, więc czuję,
że za szybko dojrzałam.
Po dwudziestce...
- Jasne. - Po studiach.
- Rozumiesz? - Myślę,
że życie zaczyna się po trzydziestce.
Zastanówcie się.
Potem następne dziesięć lat
zastanawiasz się, kim chcesz być.
Głębokie.
I pijane.
Możemy jeszcze poprawić.
Za życiowe doświadczenia!
Solenizantka!
- Wystraszyłeś mnie. - Wiem.
- Cześć, Todd. - Cześć.
Chciałem tylko powiedzieć, że cię podziwiam.
Stworzyłaś artystyczną, inkluzywną społeczność.
To naprawdę fajne.
Jesteś kochany. Dziękuję.
Uczę przedmiotów ścisłych.
- W której klasie? - Drugiej.
- Córka będzie maturzystką. - Wspaniale.
Tak, rozwód.
To taka zmiana tożsamości.
- Tak. - Rozumiem.
Kim jestem, jeśli nie mężem Jessiki?
Masz dzieci?
Tak.
Mój syn. Rosco.
Jaki uroczy.
Charlie.
Kopernik.
Rupert.
Dawno się rozstaliście?
„Rozstanie” to specyficzne słowo.
Po prostu to powiem.
Chciałbym, żebyś mi towarzyszyła
podczas posiłku w restauracji.
Mieliśmy kryzys.
Przez jakiś czas.
Przepraszam.
To ona.
Cześć, skarbie. Niedługo będę w domu.
W razie pytań jestem obok.
W porządku?
Solène? Potrzebujemy cię.
Za chwilkę.
Solène. Potrzebujemy cię. Teraz.
Wszystko w porządku?
Tak, tylko chodź.
Wykorzystuje przestrzeń... Już jest.
Hej.
Cześć.
Może nie pamiętasz. Poznaliśmy się na Coachelli.
Pamiętam cię.
Znacie się.
Świetnie...
Podać wam coś, wody lub kawy?
- Nie trzeba, Jeremy. - Tak.
- Pa. - A więc...
Co za niespodzianka.
Szukałem w necie „Solène z Silver Lake”.
Mam w Londynie duże i puste mieszkanie
i przydadzą mi się dzieła sztuki.
Pomyślałem, że może...
Dobrze.
Zaczniemy od ceramiki, z tyłu.
Na to liczyłem.
Toczone przez fantastyczną artystkę,
Susan Habel.
- Toczyła je? Po ziemi? - Nie...
Tak się nazywa praca na kole.
Toczenie.
- Aha. - Właśnie.
Kto to?
- Hayes Campbell z August Moon. - Odzwierciedlają...
Wczoraj się urodziłeś?
- Mam 30 lat. - ...performatywny...
Sylwetki tych rzeźb to echo fascynacji Susan...
gestem i ruchem.
Widzę.
Jej prace są popularne.
Z pewnością.
Świetnie...
Wezmę...
wszystkie.
Co masz na myśli?
Wszystko stąd się nada.
- Claire. - Tak?
Więc...
Klient chciałby kupić wszystkie rzeźby.
Dobrze.
Cześć, Claire.
Hej.
Dziękuję.
Zajmę się tym.
To jest Claire.
- Wydaje się miła. - Jest.
Pracowita, kompetentna, do wzięcia.
Te dzieła
też mnie zaintrygowały.
Hayes, kocham cię!
To dzieła miejscowej artystki, Amandy Friedman.
Mieszka w Eagle Rock.
Zaakcentowała silne źródło światła.
Jakby kosmici... wylądowali.
Zdjęcia zrobione aparatem wielkoformatowym.
Bez cyfrowej obróbki.
Fajne. Wezmę wszystkie.
- Co? - Owiń w folię
czy coś i...
Wyślę kogoś, żeby je odebrał.
Te misy są cudowne.
- Dziękuję. - I płytki ze spaghetti.
Jakie piękne detale.
Nie wiem, co to, ale chcę to mieć.
Tak naprawdę...
Wezmę wszystko.
To sztuka.
I prawdziwi artyści.
Poważnie traktują swoją pracę. Ja też.
Wykonali to ze starannością.
A ty wchodzisz tu,
jakbyś kupował jabłka.
Szczerze?
Długo szukałem takich dzieł sztuki.
Naprawdę je czuję.
Więc...
chciałbym je kupić, jeśli nie masz nic przeciw.
Dobra.
- Dobrze. - A tak w ogóle
nigdy nie widziałaś, jak kupuję jabłka.
Obrzydliwe.
Więc...
- Więc co? - Pokażesz mi więcej?
Nie masz jakiegoś koncertu?
Albo sesji zdjęciowej?
Jaki mamy dzień?
- Wtorek. - No więc nie.
Mam plany dopiero na środę.
Chciałabym pokazać ci więcej,
ale wszystko wykupiłeś.
Nieładnie z mojej strony.
- Często tak masz? - Tak.
Jak nic więcej nie masz, to znajdę inną galerię
- innego marszanda. - Dobra.
Mam przyjaciółkę. Bardzo fajna artystka.
Ma magazyn w Glendale.
Nie ma jej tam, ale mam klucz.
Od dawna marzyłem, żeby pojechać do Glendale.
Na maksa.
- Na to odludzie? - Najlepsze miejsce.
Podstaw auto z tyłu i pojedziemy.
Możemy jechać twoim.
Wybacz te graty.
- Tak... - Daj, zabiorę.
Dobra.
Wezmę.
- Dziękuję. - Pewnie. Gdzie mam...
- Może na... - Podłodze?
- Albo... - Z tyłu. Jasne.
Dobra.
Przepraszam.
- Dobra. - Tak.
Możemy jechać.
- Tak. - Dobra.
Podjeżdżam do świateł.
Nie patrz im w oczy, tak jest najłatwiej.
Świetnie. Patrzę przed siebie.
Oni...
nic nie zauważyli. Chyba wszystko gra.
Niesamowite.
Masz talent.
Cześć.
Dzięki.
Fajne.
Natrice Miller.
Genialne.
- To obraz? - Tak.
ZDJĘCIA W SZKOLE - SYMPOZJUM KONIEC SZKOŁY - KOLACJA
Co oznacza?
To kalendarz.
- Nie rób tego. - Czego?
Chcesz słuchać o subiektywności w sztuce?
Co widzisz?
Przypomina siatkę. Są numery.
To znaczy, że...
Proszę cię. Nie wiem.
Artystka nazywa to „autoportretem”.
Pokazuje, że nie jest...
geniuszką w elitarnej przestrzeni.
To jej życie. Jako artystki.
Ta szczerość jest poruszająca.
To dzieło mojej przyjaciółki.
Zwykle wysyła wszystko do galerii w Nowym Jorku.
- Tego nie wyśle. - Czemu?
Nie wiem. Nie chce.
Jaki tytuł?
Otwórz mnie.
Co czujesz, jak na niego patrzysz?
Wszystko.
Jak się poznałyście?
Na studiach.
Pierwszy rok. Puszczała...
piosenkę Fiony Apple w swoim pokoju.
Musiałyśmy się zaprzyjaźnić.
- Idziemy? - Studia?
Co studiowałaś?
Historię sztuki.
Zaczynałam na medycynie.
- Lekarka? - No więc...
Miałam 18 lat i chciałam się przypodobać.
Rodzicom to odpowiadało.
Ale potem...
poszłam na historię sztuki i się zakochałam.
W każdym razie.
Jaka jest twoja historia?
Wybacz. To była twoja historia?
Po części.
Powiedz.
Jak można się znaleźć w boysbandzie?
Przypadkowo.
Z przesłuchania.
Tak jak inni.
Byliśmy polaroidami na ścianie.
Adrian z uśmiechem za milion dolarów.
Rory to australijski buntownik.
Simon to zamyślony poeta.
Ollie ma charyzmę, po prostu.
- A Hayes? - Jestem Anglikiem.
Tyle wystarczyło.
Zabawne jest to,
że w dniu przesłuchania do zespołu
chciałem też zagrać małego Tima
z Opowieści wigilijnej.
Ale nie dostałem roli.
Nie byłem wystarczająco mały.
Do zespołu się dostałem.
Jakbym dostał rolę, zagrałbym.
I...
ktoś inny byłby mną w zespole.
I...
byłbym...
nie wiem kim.
Umieram z głodu. A ty?
Chodźmy coś zjeść.
No...
nie wiem.
Co masz na myśli?
Nie wiem,
co robimy w gorącym magazynie,
gdzie pytasz o studia.
Mówiłem ci. Uwielbiam Glendale.
Rzadko poznaję ludzi takich jak ty.
Większość myśli, że dobrze mnie zna.
Hayes Campbell.
To nie ja.
Nie wiem. Ty miałaś to gdzieś.
Poza tym uważam, że poznaliśmy się...
w ciekawy sposób.
Jesteś mądra.
I, no wiesz,
jesteś...
super hot, czy coś.
„Hot”?
Czy coś.
Chyba po prostu chcę...
lepiej cię poznać.
No dobrze...
Doceniam szczerość.
Co jemy?
Możemy jechać do mojego hotelu w Beverly Hills
i zamówić do pokoju.
- Trochę... daleko. - Wiem.
Tak tylko rzuciłem.
- Nie znam LA. - Dobra.
Dobra.
To może...
All Time na Hillhurst?
- To Hayes Campbell? - O Boże.
Znane miejsce?
Dość.
Dobra.
W sumie to
pojedziemy do mnie i zrobię ci kanapkę.
Dobry pomysł.
Jesteśmy.
Mam bałagan.
Izzy pakuje się na obóz.
Doskonale.
Przytulny dom.
Dzięki.
Daniel nie...
Mój były nie znosił go.
Nazywał go domem przejściowym.
Też zawsze uważałam go za przytulny.
- O cholera! - Wszystko gra?
Co?
Tak, poniekąd.
Ma...
Przeterminowane?
Te daty to tylko sugestia.
Nie. Tylko... Lodówka znowu się zepsuła.
Próbowałam...
ocenić, kiedy padła, ale jak chcesz iść...
- Mogę... - Czekaj. Daj.
- Spróbuję. - Co?
Ważne jeszcze jakiś tydzień.
O Boże!
- Żartowałem. - Czemu to zrobiłeś?
- Możesz wziąć. - Upewniałem się.
No dobra. Dziękuję.
- Naprawię ją. - Co?
Nie będziesz wąchał zawartości lodówki.
Marnujemy czas, kobieto. Dawaj.
- To zaszczyt. - Dobra.
Napełnimy lodem lodówkę turystyczną.
Podzielimy jedzenie na dwie kategorie.
Jasne.
A kanapki będą...
- Czy co? - Idę po lodówkę.
Dobra.
- Pomidor? - Tak.
Dziękuję.
Dobra.
Jesteś blisko...
z córką?
Tak.
No wiesz,
jest moją córką, a ja jej mamą
i czasem idzie zwariować,
ale tak, to mój ulubiony człowiek.
A ty?
Jesteś blisko z rodzicami?
Nie bardzo.
Rozstali się, jak byłem mały.
Potem mama poślubiła...
„Darrena ze Scunthorpe.
Dobry występ, Hayes”.
Nie lubisz go?
Jest miły, ale mnie wkurza.
Jest ze Scunthorpe, a to trochę zadupie.
Jest...
- Nie jest taki zły. - A twój tata?
Tata chciał nawiązać relację
w ostatnich latach, co jest zabawne,
bo nie było go, kiedy dorastałem.
Teraz chce się...
zaprzyjaźnić.
Tak.
Sam nie wiem.
Chcę mieć z nim kontakt,
ale ciężko mi komuś zaufać.
Tak.
Bardzo smaczne.
Dziękuję.
Ten Daniel...
Były mąż. O co poszło?
Serio?
Tak bez rozgrzewkowych pytań?
- O mój ulubiony kolor? - A co to za kolor?
To bardzo osobiste pytanie.
A więc...
Przeniosłam się do LA.
Chciałam być w kręgach sztuki w Nowym Jorku,
ale stać mnie było tylko na LA.
Poznałam Daniela na imprezie.
Już go nie znoszę.
- Już późno. Może... - Solène.
- Hayes? - To tylko rozmowa.
Mamy problemy z zaufaniem i musimy się otworzyć.
Co złego może się stać?
Chcesz wiedzieć, co złego może się stać,
kiedy się otwierasz?
Dawaj.
Dobra.
Powiem ci.
Daniel był bardzo inteligentny,
towarzyski i ambitny.
Polubiliśmy się.
Zostaliśmy parą
i się zakochaliśmy. Potem ślub i ciąża,
choć nie w tej kolejności.
A potem byliśmy...
młodą parą z dzieckiem.
Jakoś sobie radziliśmy.
On dawał czadu w pracy.
Ja otworzyłam galerię. Izzy chodziła do szkoły.
Ale był między nami...
dystans.
Oddalaliśmy się od siebie.
Pomyślałam, że to normalne.
„To normalne.
Wiesz...
Życie to nie bajka. Dorośnij”.
Któregoś wieczoru,
jakieś trzy lata temu...
byliśmy na kolacji z jego kolegami z pracy.
Powtarzałam jakąś głupią
plotkę o kimś, kogo znaliśmy,
kto kogoś zdradził.
I nagle zapadła cisza.
Znasz to uczucie, kiedy gdzieś wchodzisz
i wiesz, że wszyscy mówią o tobie?
Popatrzyłam na Daniela,
a on unikał kontaktu.
Nie spojrzał na mnie.
Wróciliśmy, zapłaciliśmy opiekunce
i go zapytałam.
Powiedział, że ma na imię Eva.
Była...
młodą prawniczką w kancelarii.
Zła jestem na siebie za to, że byłam taka kochana.
Chciałam zapomnieć.
Powiedziałam,
że to dla nas i dla dobra rodziny...
Ludzie popełniają błędy. Zapomnę.
Wybaczę mu.
Ale powiedział...
że nie chce tego kończyć.
Zakochał się.
A potem po cichu...
odszedł.
Więc...
Coś tak złego może się stać,
kiedy otwierasz się przed kimś.
Cóż...
Wciąż tu jesteśmy.
I jemy...
zajebiste kanapki.
Są dobre, co?
Nie każdy jest jak Daniel.
Wezmę to pod uwagę, panie Campbell.
Tylko nie po nazwisku.
Nie lubisz go?
Nazwisko to nie wszystko.
Widzę.
Zaraz wrócę.
Słucham?
Cześć, Izzy.
Nie.
Nie, nie może...
Musisz się spakować.
Tak.
Wiem. Nie byłam w twoim pokoju.
Uszanowałam prośbę i nie weszłam.
Wszędzie są twoje rzeczy.
Czemu nie grasz?
Bez powodu.
Co to za piosenka?
To nic takiego.
Ładne.
Tak?
Tak.
Jestem za stara.
Nie jesteś.
Dobra.
Mogłabym być twoją matką.
- Nie jesteś. - Mogłabym być.
Nie.
Zawieźć cię do hotelu?
Nie trzeba. Desmond czeka.
Kiedy się zobaczymy?
Hayes.
Solène.
Nie mogę.
- Czemu? - Bo ty jesteś taki,
a ja taka i nie pasujemy do siebie.
Zobaczymy.
Cieszę się, że kanapka smakowała.
Była wyśmienita.
O cholera...
- Wiem. Idę się pakować. - Dobrze.
Dobra.
Co tam?
Wszystko dobrze?
Tak.
Boże. Zjarałaś się?
Nie.
- Tracy dała ci zioło? - Nie.
Nic mi nie jest.
Idę się pakować.
Nie wchodź. Proszę.
...starsza obozowiczka a opiekunka.
Jako opiekunka spędzasz czas z innymi grupami...
- Izzy! - Co?
Cześć!
O mój Boże.
- O mój Boże. - Cześć. Co tam?
- Ale fajnie, że jesteśmy. - Dziewczyny.
- Dobra. - Pogadamy.
Na razie.
- Iz, chodź. - Moment.
- Muszę lecieć. - Wiem.
Masz sprej na owady?
- Tak. - Antyhistaminę?
Mam wszystko.
- Dobra? - Dobra.
- Zadzwonię w niedzielę. - Tak.
- Pa. - Kocham cię.
Udanych wakacji.
- Dziękuję. - Kocham cię!
Dzięki Bogu. Przepraszam.
- Nie. - Idziemy.
- Jak leci? - Dobrze.
Dzięki za ekstra imprezę - Jesteś najlepsza!
Jakieś randki zaplanowane?
Ciągle myślę o tamtym pocałunku
Muszę cię zobaczyć
Kto pisze?
Zabolało!
Twój numer był na fakturze Jesteś zła?
Dzieła dotarły?
Nie byłem w domu podobno są ekstra
W każdym razie... pocałunek
Wiem, że czytasz wiadomości :)
Idę spać. Już późno.
Będę w Nowym Jorku w weekend Hotel Essex
Przyleć do mnie
Wtedy diabeł we mnie wstępuje
I tracę czujność
Porzucam swoją wersję siebie
Kiedy tracę czujność
Przyjmuje mnie i wierzy
Że się uspokoję
Znowu to robię
Bo tracę czujność
AUGUST MOON - GUARD DOWN
Osiągnęliśmy wysokość przelotową.
Spodziewamy się spokojnego lotu aż do LaGuardii.
Cześć.
Jak lot?
W porządku.
Dobrze.
Spokojny.
Nowa sukienka?
Nie.
Jak koncert?
W porządku.
Dobry.
Spokojny.
Mam twój zegarek.
Na tobie lepiej wygląda.
No dobra. Ile tych zapinek?
Wiem, ale są boskie.
O tak.
Poproszę skrzydełka.
Super.
Co chcesz?
Kanapkę z bekonem.
Kanapkę z bekonem?
Frytki?
- Tak. - I frytki.
I talerz ciastek.
Mam kurczaka.
To ta piosenka, którą grałeś na pianinie w moim domu?
Podoba mi się.
- Tak? - Tak.
Od dziecka grasz na gitarze?
Nie.
Przed dołączeniem do zespołu nie grałem na instrumentach.
Mówili, że nie trzeba umieć.
Tak.
Opowiedzieć ci coś?
Kilka lat temu szef wytwórni zadzwonił
i powiedział, że wokalista
mojego ulubionego zespołu chce się spotkać.
Byłem podekscytowany. Myślałem, że się dogadamy.
Nagramy piosenkę.
Pojechałem tam,
a on urządzał urodziny dla swojej córki.
Chciał, żebym porobił sobie z nimi zdjęcia.
Najbardziej obawiam się tego,
że jestem żartem.
Nie jesteś.
Nie jesteś żartem.
Zajęło mi sporo czasu
Żeby ci powiedzieć
Księżyc Spadam twardo na ziemię
Powiedz mi Co chcesz robić
Dlaczego...
Dzień dobry.
Pożyczyłam twój sweter.
Tylko na chwilę. Oddam.
- Nie narzekam. - Tylko sprawdzam.
Po południu wylatuję na europejską część trasy.
Bez obaw. Zniknę, nim się obejrzysz.
Chcę, żebyś poleciała ze mną.
Wiesz, że nie mogę.
Dlaczego nie?
Izzy. Nie sądzę...
Jest na obozie całe lato.
- Galeria. Muszę... - Wykupiłem...
- ...pracować. - ...wszystkie dzieła,
więc...
twoi artyści potrzebują czasu, żeby stworzyć coś nowego.
Nie mam ubrań.
- Mam armię stylistów. - Nie.
- Armię. - Nie rozumiesz.
Nie zabrałam tyle bielizny.
Pójdziemy do Targeta
i kupię ci nową z Fruit of the Loom.
- Takie nosisz, nie? - Bardzo śmiesznie.
Tak, dokładnie. Dziękuję.
Sol, kiedy ostatnio byłaś na wakacjach?
Co powiedzą ludzie?
Mam to w nosie.
W najgorszym wypadku powiemy,
że jesteś moją niezwykle atrakcyjną konsultantką ds. sztuki.
Każdy ma tajemnice.
Uważaj na głowę.
I... tak.
Pa, G.
Cześć. To jest Solène. Moja konsultantka ds. sztuki.
- Cześć. - Co słychać?
- Siadaj. - Dobra.
Cześć.
- Powodzenia. - Już.
To dla ciebie.
- Uszy. - Dziękuję.
- Tam... Dziękuję. - Hayes.
Lecimy.
Chcę ci ukraść cały dzień
Dzień
Twoja talia, ten twój wdzięk Dzięki tobie mi się chce
Chcę ci ukraść cały czas
Czas
Twój człowiek to ja Mam już dla nas pokój, chodź
Jesteś dziełem sztuki
Trzeba to uczcić
Powiedz, że nie odejdziesz
Niesamowite, co?
Codziennie o nas myślę
To jest coś
Dotknij mnie w świetle księżyca
Baw się moimi ustami Na moich ustach
Co za smak
Kiedy jestem w trasie
Powiedz, dokąd mam jechać
Dojedziesz tam pierwsza
Kolacja na stole
Musi poczekać
Bo zacznę od deseru
Jesteś dziełem sztuki
Trzeba to uczcić
Powiedz, że nie odejdziesz
Codziennie o nas myślę
- Izzy? - Mamo.
Jak leci? Co tam?
Wszystko dobrze.
Trochę podróżuję.
- Gdzie? - W sumie to wszędzie.
- Chcę wiedzieć. - Co myślisz?
Kto to?
Nowy klient.
O Boże. Co robisz?
Spodobały mu się dzieła, więc podróżujemy...
Opowiedz o musicalu.
RZYM
- A Izzy? - Nie powiedziałam jej.
Wstydzisz się latać po świecie
z 24-letnią gwiazdą?
Nie ma sprawy. Wiem, jak jest.
Mamy tylko 15 minut raz w tygodniu,
a obóz jest pełen przypałów.
PARYŻ
Dobrze się bawisz?
To było nierozważne.
Jesteśmy w Paryżu.
Nadal nierozważne.
Nadal w Paryżu.
Masz rację.
Zbliża się długi weekend. Rory i Simon lecą na Ibizę.
Razem z Olliem wynajęliśmy boski dom na południu Francji.
Spokój.
Cisza.
Mielibyśmy ubaw po pachy.
- Poczekaj. - Dobra.
- Dawaj! - Na bombę!
Dobra.
Ktoś umarł?
Cześć.
Cześć!
To leżak Hayesa?
Tak.
W rodzinie był rak skóry.
Dobrze się bawicie w trasie?
- Tak. - Tak?
Jest fajnie.
Charlotte, długo spotykasz się z Olliem?
Spotykam?
Spędzamy razem czas.
Idę po lody. Chcecie?
- Tak. - Tak.
- Raz, dwa... Chcesz? - Nie, dziękuję.
Dobra.
Podaj.
- Hej. - Boże. Patrz.
Witam.
Przepraszam.
- Cześć. - Hej.
- Zrobić ci miejsce? - Tak.
- Ogrzej mnie. Umieram. - Dobra.
Niesamowite miejsce.
Cały weekend nic nie będę robić.
Zero autografów i tweetów.
Ollie mówi, że masz galerię.
Tak, w Silver Lake.
Niesamowitą. Solène ma oko do artystów.
- Bez wątpienia. - I jesteś mamą.
Tak.
Moja córka Izzy ma 16 lat.
Ale fajnie. Do jakiej chodzi szkoły?
Skończyła pierwszą klasę w Campbell Hall.
Moja znajoma skończyła tę szkołę dwa lata temu.
Masakra. Ciekawe, czy ją zna.
Ale akcja.
Charlotte, czym się zajmujesz?
Studiuję.
Zrobiłam sobie rok przerwy na podróżowanie.
Charlotte jest skromna. To geniuszka.
Zna dziesięć języków i na dodatek świetnie tańczy.
Ciekawe, co robią Rory i Simon.
„Simon, ile modelek teraz widzisz?"
Trzeba im pokazać, że dobrze się bawimy.
Orgie wciąż są modne?
- Ollie, przestaniesz? - Wiem.
Solène zrobiła z ciebie faceta w średnim wieku.
Zanim się pojawiłaś, zachowywał się jak gwiazda.
Może, kurwa, pomyślisz, zanim coś powiesz?
Bierzcie lody.
Proszę.
Solène, jak się poznaliście? Opowiadaj.
Na Coachelli.
Na spotkaniu z August Moon.
- Tak. - O mój Boże!
Jesteś fanką! Jakie to słodkie!
Zwariowana historia.
Miało jej tam nie być.
Ale pojawiła się ze swoją córką.
- Poznaliśmy się... - Przypadkowo, tak.
- W przyczepie. - A potem Hayes
podniósł poprzeczkę, bo zadedykował mi piosenkę.
- Bliżej? - Tak.
No oczywiście.
Gramy ją, jak ktoś znajdzie dziewczynę.
W przypadku Hayesa, kobietę.
Udajemy, że zmieniamy setlistę. Stary numer.
- Numer. - Boże. Czekajcie.
Pamiętacie, jak to zrobił dla tej szwedzkiej aktorki?
- Powiedział ci? - To była Hannah?
Biedna. Miała obsesję.
Gdyby mi nie powiedział, to by było pojebane.
Ciągle przychodziła.
Nie dało się jej pozbyć, bo w Szwecji była sławna.
Miała 33 lata, nic nie ogarniała. Ale to był przypał.
- Wyjaśnię ci. - Zapomniałam... czegoś.
Pójdę. Przepraszam.
- Sol. - Pójdę po to.
Smacznego.
- Pa. - Pa!
Na razie.
Czemu to zrobiłeś?
Co?
Przepraszam za Olliego.
- Jest... - Nie szkodzi.
Jest dwudziestoparolatkiem.
- Co to znaczy? - Czas, żebym wróciła do domu.
- Sol, możemy przez chwilę... - To nie twoja wina.
Jesteś bardzo piękny.
A ja dałam się nabrać.
- Lat 40 i zero pojęcia. - Wytłumaczę.
Chciałem ci zaimponować.
Podziałało.
Na Hannah też. Dobra robota.
Jesteś w szoku, że spałem z innymi?
Starszymi? Nie. Może to twój typ.
Lubiłem Hannah.
Choć to nie twój interes.
Dałam się uwieść samej myśli o tobie.
Fajnie, ale musiało się skończyć.
- Musiało? - Co?
To musi się kończyć? Zostało kilka tygodni.
Potem będę w LA.
Możemy się wtedy spotykać jak normalni ludzie.
To się nie uda. Było fajnie, ale już nie jest.
Czego się tak boisz, Solène?
Ojciec mojego dziecka okłamywał mnie, a jego znajomi o tym wiedzieli.
Wszyscy wiedzieli oprócz mnie.
Taki właśnie cios dostałam od twoich znajomych.
- Nie jestem Danielem. - Mój żołądek się nie zgadza.
Wiem, co robisz.
- Uciekasz. - Nie uciekam.
Jak to nie? Właśnie się pakujesz.
Nie musisz tak dramatyzować.
- Wiedzieliśmy, co to było. - Może chcę więcej?
Co?
W końcu jestem szczęśliwy, od nie pamiętam kiedy.
Zwykle nic nie czuję
albo czuję, że coś powinienem czuć, kiedy tak nie jest.
Śmianie się, przebywanie z tobą,
przytulanie cię w nocy było dla mnie ważne.
Piszę muzykę...
Boże, piszę muzykę, na której mi zależy.
Dlaczego miałbym to zakończyć?
Powinnaś powiedzieć: „Hayes, ja też tak trochę czuję”.
Nie mogę.
Wiesz, co jest śmieszne, Sol?
Nigdy nie dałaś nam szansy.
Ktoś w twoim życiu wie o mnie?
Twoja córka? Przyjaciele?
Gdyby role się odwróciły, myślisz, że ktoś by się przejął?
Lub oceniał?
- Ktoś oceniał Daniela i Evę? - Izzy.
Tracy. Ja też.
Nadal oceniam.
Wstydzisz się mnie? O to chodzi?
Jest mi...
wstyd.
Dobra...
Pójdę spać gdzieś indziej.
I zorganizuję ci lot do LA.
Masz bardzo przekonującego i hojnego wielbiciela.
Oby ci się podobał. Fajnie, że jest twój. - Sarah
Izzy kończy 17 lat. Niewiarygodne.
Dziwne, że kupiłeś jej nowe auto.
Jest używane. Z CarMaxa.
Prawie jak nowe.
Mieliśmy pułap cenowy. Kupiłam jej akwarele i sztalugę.
Fajnie.
Ma coś fajnego i coś z mocą.
Myślisz, że się ucieszy? Nie, już wiem.
Zdjęcie w ramce. Możesz jej dać na obozie.
- Dobra. - Świetnie.
Gotowy? Dobra.
Pamiętasz Kipa Brooksa ze starej kancelarii?
Może. A co?
Jedliśmy lunch z nim i jego żoną.
Opowiadał o ich wycieczce do Rzymu.
Dał sobie rękę uciąć,
że widział cię w kawiarni z chłopakiem z August Moon.
- Byłaś we Włoszech? - Tak.
- W Wenecji na Biennale. - Jasne.
Naprawdę stajesz na nogi. Fajnie.
Sęk w tym,
że widział, jak się całujecie i trzymacie za ręce.
Gdyby to była prawda, to mózg rozwalony.
Tak, mózg rozwalony.
To klient. Odwiedził galerię.
Chyba wszyscy się zgodzimy,
że związek z 24-letnią gwiazdą popu
to byłoby istne szaleństwo.
Nie będziesz mi udzielał porad dotyczących związków.
Ale w tym przypadku to byłoby istne szaleństwo.
Dobra. Idę porobić zdjęcia.
Widzę jego hipokryzję.
Fajnie.
Odchodzę od niego.
On jeszcze tego nie wie, ale to koniec między nami.
Czemu mi to mówisz?
Chciałam, żebyś poznała prawdę.
Skoczymy kiedyś coś zjeść?
- Nie. - Dobra.
Bardzo dziękuję.
Jedzenie, obserwowanie ludzi, sztuka.
To była... Europa, po prostu.
Co to był za facet?
To dość znany klient. Nie powinnam zdradzać nazwiska.
Relacja czysto zawodowa?
Jest bardzo młody.
Jak bardzo?
Po dwudziestce.
To jeszcze nic.
Gdybyś chciała powiedzieć, że do czegoś doszło,
dla mnie to nic.
Czekaj.
Więc Daniel nie może, ale ja tak?
Bo jego nie znoszę, a ciebie kocham.
Jesteś tam szczęśliwy.
Na pewno za czymś tęsknisz.
Za brytyjskim humorem. No wiesz...
Tak.
Nasz humor... Nie każdego śmieszy.
Nie wiem, jak to się stało
Wyłącz internet.
HAYES CAMPBELL WYRWAŁ MILFA!
Online'owa sensacja
Odpowiedz, Solène. Zadzwoń!
Okłamałaś mnie.
Nie do wiary!
WTF!
WITAMY NA OBOZIE KOHUT WEST
- Solène Marchand? - Tak.
Brenda McCall. Mama Dany.
- Są razem w pokoju. - Tak.
Izzy wspominała. Co słychać?
Jesteś moją bohaterką.
Rozwódka. Zainspirowałaś mnie,
żeby podać prawdziwy wiek na profilu randkowym.
Na żywo ładniejsza. Zdjęcie?
Nie...
- Dzięki. - Neill. Przestań.
- Co? - Zamienimy się?
- Neill... - No co?
Moja córka od dziecka kocha Hayesa.
I ma złamane serce.
Tyle razy rozmawiałyśmy.
Milczałaś jak grób.
Czułam, że coś jest na rzeczy.
Nikomu nie powiedziałam.
Myślałam, że mogę to przeżyć
i nikt się nie dowie.
Mamo, to Hayes Campbell.
Masz rację.
Już się nie spotykamy.
Nie wiem, czy... Nieważne.
Zakończyłam to dziesięć dni temu. Ironia losu.
Ty z nim zerwałaś?
Tak.
Dobra.
Przełknęłabym to, że się z nim spotykasz.
Ale wkurza mnie to, że kłamałaś.
Tata też kłamał. To było do bani.
Miałam móc na ciebie liczyć.
Przepraszam.
To się już więcej nie powtórzy.
Ludzie, którzy cię krytykują, są ohydni.
Jesteś kobietą
i jesteś starsza, dlatego cię nie znoszą.
To hipokryzja i niesprawiedliwość.
To podłe.
Zależy ci na nim?
Tak.
Jest feministą? Bo to ważne.
- To nadal facet. - No tak.
Ale...
Ale to feminista.
Mamo...
Dlaczego zerwałaś z utalentowanym feministą?
Bo...
Gdzie on jest?
Chyba w LA.
No więc?
Co zrobisz?
Potrzebowałem złapać oddech
To moja nowa normalność
Kiedyś musiałem łapać rytm
Teraz wiem, jak nadążyć
Tańczmy zanim pójdziemy
Spróbowałem Zostawiam to na później
Tańczmy zanim pójdziemy
Zostawicie mnie na chwilę samego?
Cześć.
Wszystko dobrze?
Było okropnie.
Ale ucichło.
Okropnie cię potraktowałam.
Przepraszam.
Kiedy spytałeś,
czy czuję to samo...
Bałam się.
Naprawdę czuję...
to wszystko.
Przy tobie czuję...
wszystko.
Więc...
Może masz rację.
Może to nie musi się kończyć.
Przepraszam, Solène. Nie spodziewałem się tego.
Jasne.
Czuję się przytłoczony.
- Tyle się dzieje. - Rozumiem.
Potrzebuję chwili.
Dobra. Chwila minęła.
- Będzie masakra. - Jesteśmy gotowe.
Zwali się na nas cała uwaga.
- Wykasujemy social media. - Na pewno?
- Lepiej nie wiedzieć. - Dobrze nam to zrobi.
- Więc... - Więc...
Nie wykasuję TikToka.
- Muszę wykas... - Nie.
CHROŃ WOLNOŚĆ ROZRODCZĄ
TO JUŻ OFICJALNE!
HAYES I SOLÈNE SĄ PARĄ
AUGIES ZMARTWIENI
HAYES ZADURZONY
HAYESA STAĆ NA WIĘCEJ TRUDNE RELACJE Z MATKĄ
ONA??
NIEDOPASOWANI
- Tak. - Dobra.
- Spoko.
Kiedyś musiałem łapać rytm
Teraz wiem, jak go utrzymać
KUGUARZYCA! CO ON SOBIE MYŚLI??
Zatańczymy Nim opuścimy księżyc
KONIEC AUGUST MOON?
HAYES, NIE! CO Z ZESPOŁEM?
Zatańczymy, nim opuścimy
Zrobiłem zdjęcie Schowałem do kieszeni
Zatańczymy, nim opuścimy
Co zrobisz
Kochana
Księżyc Spadam twardo na ziemię
Zatańczymy, nim opuścimy
Chwila.
Daniel, prawda? Hayes.
Przykro mi z powodu Evy. Do bani.
Tak. Gdzie Izzy? Wiozę ją do szkoły.
Dam jej znać.
Zrobiłem kawę. Chcesz się napić?
Nie, dziękuję.
Pełno fotografów stoi po drugiej stronie.
Wiemy.
Mój szef ochrony zainstalował zarąbiste kamery.
Nic nam nie będzie.
Ochrona.
Jaki masz plan, stary?
„Stary”? Nie sądziłem, że tak dobrze się znamy.
Nie wiem, co mam ci powiedzieć.
Jak długo będziesz to ciągnął z moją żoną?
Daniel, co tu robisz?
Idę po Izzy.
Dzięki.
Miło cię poznać... stary.
- Co tam? - „Co tam?”
Chciałem się upewnić, że nasza córka
nie ma problemu z fanami i paparazzi, kiedy przebywa u matki.
Wszyscy tego chcemy.
Dlatego mamy ochronę.
Izzy rozumie, że to minie.
Nie przeszkadza jej to.
A więc wszystko gra, tak?
Tak myślę.
Zawiozę ją do szkoły.
Świetnie. Odbiorę ją.
Zgoda.
To wszystko?
Chcesz coś powiedzieć?
Właściwie to tak. Jesteś moją...
Jesteś matką mojego dziecka. Dymasz się z dzieciakiem,
którego plakat wisiał obok jej łóżka.
To jest pojebane.
Nie jestem twoją żoną.
Byłam nią.
Kłamałeś i zdradzałeś.
Poznałam Hayesa, bo twoja podróż służbowa
była ważniejsza od spędzenia czasu z dzieckiem.
- Musiałem lecieć. - Tak. Wiem!
To twoja praca!
Ale też wybór,
którego ciągle dokonujesz dla siebie.
Przykro mi,
że twoja rola wybawcy już na mnie nie działa.
O nie.
I nigdy nie miała plakatu z Hayesem.
Zawsze wolała Rory'ego.
Słyszysz, co mówisz?
Zejdź na ziemię. Wiesz, co o tobie mówią?
Nie.
Dobra.
Będę na zewnątrz.
- Hej. - Pa, mamo.
- Wszystko gra? - Tak. Spóźnię się.
- Odbiorę cię. - Dobra.
- Izzy, tutaj! - Tak.
Nadal jesteś fanką?
Przestańcie.
Zróbcie sobie przerwę.
Wszystko gra?
Co jest?
Charlotte do mnie napisała.
Ollie... wpadł w kłopoty.
- Nic mu nie jest? - Nie.
Spakuję się i polecę do niego.
- Przepraszam. - Dobrze.
- Wszystko tak nagle. - Rozumiem. Leć.
- Na pewno? - Jasne.
Tylko na kilka dni. Dobrze?
- W porządku. - Przepraszam.
Nic nie poradzę na telefony,
ale wystawię „tylko rezerwacje”, żeby odstraszyć świrów.
Dobry plan. Chcesz...
- Tracy, cześć. Wejdź. - Cześć.
Cześć.
Co to za horda?
Ludzie z dużą ilością emocji.
Nic ci nie jest?
Nie wiedziałam, że moje szczęście wkurzy tyle osób.
No tak. Nie ostrzegałam?
Szczęśliwe kobiety to zło.
- Przytłacza mnie to. - Sol, już prawie 15.
Boże. Dobra. Muszę odebrać Izzy.
Mamy... Nie znosi, jak się spóźniam.
Pa, Iz!
- Co się dzieje? - Jedź, mamo.
- Kim są... - Jedź.
Co tam się wydarzyło?
To były starsze dziewczyny,
chciały zdjęcie penisa Hayesa.
Dzień jak co dzień.
Powiedziały tak?
Nie, powiedziały „chuj”.
Jest też Trevor, który bardzo mi się podoba.
Pisaliśmy ze sobą.
Myślałam, że też mu się podobam.
I wiesz, co mi powiedział?
„Powiedz mamie, że zaraz będę dorosły”.
Tak minął mi dzień.
Iz...
Bardzo mi przykro.
Odwieziesz mnie do taty? Nie mam na to siły.
Dobrze.
Dobra.
Kocham cię.
Co powiesz fankom August Moon?
Dalej, Solène.
Co powiesz 13-latkom ze złamanymi sercami?
Hej, Sol. Tu Jodie.
Skomentujesz te rewelacje?
Patrząc na ich wydźwięk, lepiej coś powiedzieć.
Oddzwoń.
WSTRĘTNA MATKA ROKU?!
PRAGNĘ CIĘ!! BUU... JESTEM SAMA
Zachowuj się jak matka!
Co ty tu jeszcze robisz, szmato?
Żałosna. Córka pewnie cię nie znosi
Bawi cię nękanie zwierzyny?
Córka jest ekstra czemu hayes nie jest z nią?
Zabiłabym się, gdybyś była moją mamą
- Hej. Jak się masz? - Hej.
Boże.
Mówię ci, lot...
Padam na twarz.
Masz.
Bardzo dziękuję.
Czemu dałaś mi zegarek?
Czemu nie jedziemy?
Sol, co jest?
Nie dam rady.
Nie dam rady ciągnąć tego związku.
Chodzi o Iz.
- Dobra. - No bo...
To dla niej za wiele.
To nienormalne.
Nie pisała się na to
i to ją przerasta.
Ona jest najważniejsza.
Dobra.
Daj mi...
chwilę pomyśleć.
Mogę rzucić to wszystko.
- Nie możesz. - Nie ma sprawy. Mogę.
Byłoby tylko gorzej.
Nie rób tego, Solène. Proszę cię.
Idź już.
Nie będziesz o nas walczyć?
Mogę powiedzieć dobranoc Izzy?
Poszła już spać.
Powiem jej, że o nią pytałaś.
Dzięki, ucałuj ją ode mnie.
Otwórz drzwi
Poszedłem na przesłuchanie, jak miałem 14 lat.
To nie może mi zniszczyć życia.
I nie zniszczy.
Będziesz miał piękne życie.
Przepraszam.
Kocham cię, Solène.
Ja ciebie też.
Obiecaj, że za pięć lat znów to przemyślisz.
Izzy skończy szkołę i będzie korzystać z życia.
Ja będę zapomnianym celebrytą, który nikogo nie obchodzi.
To za długo.
Jak nadarzy się okazja, łap szczęście za nogi.
Ja też tak zrobię.
5 LAT PÓŹNIEJ
Cześć!
- Cześć, skarbie. - Co tam?
Ale włosy!
Sama układałam.
- Piękne. - Dzięki.
Ładnie wyglądasz!
Jak Chicago?
Dobrze. Zimno, ale dobrze.
Ubierasz się ciepło?
Potrzebujesz swetra, kamizelki, szalika?
Mam jakieś 5000 twoich swetrów.
Dobrze.
Jeśli chodzi o Ramonę Coaster, najpierw latasz przez...
Odrobinę pieprzu cayenne
i wędzonej papryki.
- Mleczny stek. Będzie wiedzieć. - Nikt tego nie zna.
250 BBC - AMERYKA GRAHAM NORTON SHOW
GOŚCINNIE HAYES CAMPBELL
Nadal się uśmiechasz Kiedy zaskakuje cię muzyka?
Leżysz i śnisz
O tym, co mogło być
Albo o tym, co poczujemy
Albo o tym, kim byś była przy mnie
Pójdziesz za mną, kiedy zbłądzę
Zaprowadzę cię do domu
Kiedy już straciłaś nadzieję
Próbowaliśmy po twojemu
Teraz spróbujmy po mojemu
Nadal mamy czas
Dziękuję.
- Siadaj. - Dobra.
Dobra.
To było niesamowite. Dziękujemy.
Wyjątkowy występ. Przepiękny.
Dziękuję.
Bez przerwy koncertujesz.
Tak.
Planujesz jakąś przerwę w przyszłości?
- Przyda ci się. - Tak.
Ledwo się trzymam na nogach.
Muszę skończyć trasę
i wtedy zaplanuję krótką przerwę.
Wakacje w LA.
Dlaczego akurat LA?
Chciałbym kogoś odwiedzić.
Będziemy w kontakcie?
Bardzo dziękuję. Pa.
Fascynująca kolekcja.
Ten Teddy Kelly jest stworzony dla ciebie.
Joanna Kazimierczak
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska