Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Anak. Tanda mo pa kung paano pumito? - Opo.
Pumito ka kapag may paparating.
- Malinaw? - Opo.
Sige, anak.
- Sa likod ka. - Sige.
Pagbilang kong tatlo, itulak mo.
- Itulak mo. Handa ka na? - Oo, sige.
Boy! Lumabas ka na!
Masusunog ka sa impiyerno, Boy Charles!
Lumabas ka na rito!
Alam naming nandiyan ka! Lumabas ka na. Sige na.
Nasaan siya?
Tingnan n'yo sa mga puno sa likod.
Sunugin n'yo!
MAKALIPAS ANG 25 TAON
Lymon, i-start mo na!
Sige na. I-start mo na.
Ayun.
- Sabi sa 'yo, gagana. - Gagana daw. Sinungaling.
- Alam mo kung anong taniman ito, anak? - Hindi po.
Taniman ito ng sunflower.
Okay.
Halika.
Diyan.
- Paano kung tulog sila? - Wag kang mag-alala.
Ayon sa Kagawaran ng Agrikultura, mayroong natuklasan ang mga eksperto
na maaari umanong makasira sa mga aning prutas
sa mga susunod na taon.
Panama disease ang tawag dito ni Professor Wilson.
Sa pahayag na inilabas nitong buwan,
sinasabing damay na ang mga saging...
Uy, Doak!
Doaker!
- Hoy, Berniece! - Sino 'yan?
Buksan mo ang pinto, tanda. Ako 'to.
Sino?
Ako nga!
- Boy Willie. - Buksan mo na.
Muntik na kitang barilin, bata. Bakit ka nandito?
Sabi sa 'yo, Lymon.
Si Lymon. Naaalala mo, kababayan natin, Lymon Jackson.
Tiyo Doaker ko. Sabi ni Lymon, baka tulog ka pa raw.
- Akala ko nasa Mississippi ka. - Magbebenta kami ng pakwan.
May dala kaming truck. Puno ng pakwan.
Nasa'n si Berniece? Hoy, Berniece!
- Tulog siya. - Gisingin mo.
Tatlong taon ko nang di nakikita ang kapatid ko. Berniece!
Sa'n galing 'yang truck?
Kay Lymon. Sabi ko, dalhin namin dito 'yong ani namin.
Sabi ni Boy Willie, uuwi rin siya. Ako, hindi na.
- Susubukan ko dito. - Ihatid mo muna ako.
Sa dami ng pakwan mo, masisira talaga truck mo.
Sino ba 'yang sumisigaw?
Uy, Berniece. Sabi ni Doaker, tulog ka pa.
Sabi ko, kahit batiin mo lang ako.
Alas-singko pa lang ng umaga, nag-iingay ka na.
Di na lang gumaya sa iba. Kailangang maingay talaga.
Ang saya kong makita si Doaker.
Bumiyahe ako ng 1,800 milya, maano ba namang batiin ako ng kapatid ko?
Pero pwede ka nang bumalik sa taas.
Si Lymon 'to. Lymon Jackson. Kababayan natin.
Kumusta ka na, Berniece?
Tama nga ang iniisip kong itsura mo.
Ano ba'ng sadya n'yo at nag-iingay kayo rito?
- Magigising n'yo ang mga kapitbahay. - Magkakasiyahan tayo.
Doaker, inom tayo. Nagdiriwang kami ni Lymon.
Tinapos na ng mga Multo si Sutter.
- Ano 'ka mo? - Tanungin mo si Lymon.
Natagpuan siya kinaumagahan. Nalunod daw sa balon.
- Kailan 'yon, Boy Willie? - Mga tatlong linggo na.
Nasa Stoner County kami ni Lymon no'n.
Natawa kami. Nakakatawa kasi.
Matandang 150 kilo ang bigat, nahulog sa balon.
Tinulak daw ng mga Multo ng Yellow Dog.
Kalokohan naman 'yan.
Meron doong nanunulak ng tao sa balon.
May truck kaming puno ng pakwan.
- Saan n'yo nakuha? - Kay Lymon. Doaker, 'yong alak mo?
Alam kong may tinatago kang alak.
Binili ni Lymon 'yong truck para gawing tulugan.
Hinahanap siya ng sheriff. Hinahanap din siya ni Stovall.
Natutulog siya roon para makaiwas sa kanila.
Sabi ko, puntahan ka namin.
Boy Willie, kailan n'yo balak bumalik ni Lymon?
Di na babalik si Lymon. Pagbenta namin sa pakwan, uuwi na ako.
Dapat lang na umuwi ka na, at bilisan n'yo.
Ayoko ng maingay rito.
Buti di n'yo nagising si Maretha.
'Yan ba 'yong piano?
Oo.
Tingnan mo, Lymon.
Nakita mo ang mga nakaukit? 'Yan 'yong sinasabi ko sa 'yo.
Kita mo kung gaano kaganda at kapulido ang mga ukit?
- Wala kang makikitang ganyang piano. - Oo, ang ganda nga.
Sabi sa 'yo. Mahal ang benta sa ganyan.
'Yan ang bukambibig ni Boy Willie sa buong biyahe papunta rito.
Nagsawa na nga akong makinig sa kanya.
Uy, Doaker. Binebenta ng kapatid ni Sutter 'yong lupa.
Gusto raw ibenta sa akin.
Kaya ako pumunta rito.
May isang parte na ako roon.
Dalawa na pagkabenta ko sa pakwan.
Pag nabenta ang piano, tatlo na ang magiging parte ko.
- Di niya ibebenta ang piano. - Kakausapin ko siya.
Pag nalaman niya ang tungkol sa lupa, papayag siya.
Kalimutan mo na 'yan. Hindi ibebenta ni Berniece ang piano.
Kakausapin ko siya.
Gaano kalaki pa ang tira sa lupa?
Mga 100 ektarya ng matabang lupa.
Parte-parte niyang ibinenta. Itinira niya 'yong maganda sa kanya.
Pati 'yon, mabebenta na.
Umuwi ang kapatid niya galing Chicago para sa libing.
May negosyo 'yon ng gamit sa soda-fountain sa Chicago.
Kaya sabik 'yong mabenta ang lupa. Ayaw na niyang maabala.
Sabi niya, dahil matagal nang magkakilala ang mga pamilya natin
at marami na tayong pinagsamahan,
sa akin niya daw gustong ibenta.
'Ka ko, bigyan ako ng dalawang linggo. Hihintayin niya raw ako. Kaya ako nandito.
Magbebenta ako ng pakwan, ipabebenta ko kay Berniece ang piano,
pag dinagdag ko ang kita sa ipon ko,
pupunta ako roon, itataas ang sombrero ko,
ilalapag ko ang pera sa mesa,
kukunin ko ang titulo, tapos aalis na.
Akin na ang mga tanim na bulak.
Ako na ang kukuha ng tagaani ko. Hindi ba?
May tagatabas, may tagatanim, babalik na lang ako sa anihan.
Baka magtanim din ako ng tabako. Pwede ring trigo.
Mahihirapan kang kumbinsihin siya na ibenta ang piano.
Naaalala n'yo si Avery Brown?
Tagarito na siya. Nililigawan niya si Berniece noong mamatay si Crawley.
Dalawang taon na siya rito. Pastor na siya ngayon.
Kilala ko si Avery.
Sa Willshaw siya dati. Kilala rin siya ni Lymon.
Laging inaayang magpakasal si Berniece. Tinatanggihan siya, pero hindi sumusuko.
Tanong pa rin nang tanong.
Para kay Avery, bigatin lahat ng puti.
May mga puti rin namang kauri niya.
Dadaan siya rito ngayong umaga.
Sasamahan siya ni Berniece mangutang sa bangko panimula sa simbahan.
Kaya alam kong hindi ibebenta ni Berniece ang piano.
Ipinabenta na sa kanya 'yon para sa simbahan.
Pinapunta rito 'yong bibili.
Sino?
Puti na nagbabahay-bahay sa mga Itim,
bumibili ng mga instrumento.
Kahit ano, binibili.
Mga drum, gitara, harmonica, piano.
Pinapunta siya ni Avery dito. Nakita niya ang piano, tuwang-tuwa.
Nag-alok ng magandang presyo.
Tumanggi si Berniece, nagalit kay Avery.
Doaker!
- Doaker! - Berniece?
Berniece?
Diyos ko!
- Ano'ng nangyayari? - Huminahon ka. Nandito ako.
Halika. Maupo ka.
Ano'ng nangyari?
- Si Sutter... - Ano'ng problema?
Nakatayo si Sutter sa pasilyo.
- Boy Willie? - Walang tao rito.
Boy Willie!
Uy, Doaker. Ano'ng problema niya?
- Berniece, ano'ng problema? - Nakita raw niya ang multo ni Sutter.
- Ang ano? Hindi si Sutter 'yon. - Nakatayo siya roon.
Guni-guni lang niya 'yan. Walang tao roon.
- Tingnan mo pa, Doaker. - Naniniwala na ako.
Sinabi niya lang kung ano'ng nakita niya. Sabi niya, si Sutter daw.
- Di gawa-gawa 'yon. - Nananaginip siya. Di multo 'yon.
Gusto mo ng tubig? Kuha ka ng tubig, Boy Willie.
Wag na. Wala naman siyang nakita.
Tingnan mo. Si Maretha lang ang nandoon.
- Hayaan mo si Berniece. - Di ko siya pinipigilan.
- Sige, Berniece. - Kaka...
Lumabas ako ng kuwarto para bumaba rito,
tapos, nakatayo roon sa pasilyo si Sutter.
Ano'ng itsura niya?
Kamukha ni Sutter. Kung ano 'yong itsura niya.
Hindi nga marunong sa direksiyon si Sutter.
Paano siya makakarating sa Pittsburgh? Hindi niya alam 'to.
Patapusin mo siya. Nakikinig ako.
Nakatayo lang siya, nakaternong asul.
Di siya umalis sa Marlin County buong buhay niya.
Pupunta siya rito kung kailan patay na siya?
Sige, ituloy mo.
Kung nakita talaga siya ni Berniece, magwawala 'yan.
Hayaan mo 'yan si Boy Willie.
May sombrero ba siya?
Nakaternong asul lang.
Nakatingin siya sa 'kin, tinatawag si Boy Willie.
Bakit ako tinatawag?
Kasi itinulak mo siya sa balon.
Ano namang kalokohan 'yan?
Tingin mo, magtatago ako sa lupain niya
habang nagkalat ang mga aso niya doon?
Mukha bang magtatago ako at hihintayin siyang sumilip sa balon,
tapos, tatakbo at itutulak ko siya?
- Mahigit 150 kilo ang taong 'yon. - Bakit ka niya tinatawag?
Nakayuko siya sa balon niya.
Paano niya makikita ang tumulak sa kanya? Kahit sino 'yon.
Nasaan ka nang mahulog siya sa balon?
Nasaan si Doaker?
Nasa Stoner County kami ni Lymon. Sabihin mo.
Pinatay si Sutter ng mga Multo ng Yellow Dog.
Kahit paulit-ulitin mo pa 'yang multo,
alam ko ang totoo.
Tinulak siya ng mga Multo ng Yellow Dog. 'Yon ang sabi ng mga tao.
Siya 'yon. Kita ko.
Natagpuan siya sa balon niya.
Baka raw gawa 'yon ng mga Multo ng Yellow Dog, gaya sa iba.
Hinahanap daw ako ni Sutter.
Guni-guni lang 'yan ni Berniece.
Ano kayang sasabihin niya sa susunod?
Umalis na kayo ni Lymon sa bahay ko.
Sa iba na lang kayo.
Nanggugulo ka lang sa pinupuntahan mo.
Kung di dahil sa 'yo, buhay pa sana si Crawley.
Ano si Crawley?
Wala akong kinalaman sa pagkamatay niya.
Matanda na si Crawley. May sarili nang pag-iisip.
Umalis ka na. Sa iba ka na lang hanapin ni Sutter.
Aalis ako.
Pagkabenta namin sa pakwan. Bago 'yon, dito lang ako.
Grabe, kakarating ko nga lang.
Hinahanap daw ako ni Sutter.
Hinahanap ni Sutter ang piano. 'Yan ang hinahanap ni Sutter.
Kailangan pa niyang mamatay para malaman kung nasaan 'yan.
Kung ako sa 'yo, itatapon ko 'yan.
'Yan ang daan para mawala ang multo ni Sutter.
Umalis na kayo ni Lymon sa pamamahay ko.
Sabihin mo nga, Doaker. Ano'ng katuturan noon?
Sabi sa 'yo, Lymon,
pag nakita ako ni Berniece, magsisimula 'to ng away.
Ginawa lang niya 'yong kay Sutter
para palayasin ako sa bahay.
Di ako aalis hangga't di nabebenta ang pakwan.
Bakit hindi mo pa ibenta?
Ibenta mo at umuwi ka na.
Tulog pa ang mga tao.
Sabi ni Boy Willie, pag maaga mong ginising ang mga tao,
magagalit sila at di sila bibili sa 'yo.
Di ka maghihintay nang matagal. Pasikat na ang araw.
Bumabangon na sila ngayon.
Samahan mo 'kong umakyat, Doaker.
Gigisingin ko si Maretha para magbihis. Magbibihis na rin ako.
Boy Willie,
magbenta ka na ng pakwan sa labas,
at umalis na kayo ni Lymon sa bahay ko.
Pag nakita n'yo si Sutter, sabihin n'yo, naghihintay ako.
Paano kung makita niya ulit?
Nasa isip niya lang 'yon. Walang multo.
Sobrang bilis mo naman.
Uy, ganda.
Payakap naman.
Payakap si Tito Boy Willie mo. Wag kang mahiya.
Tingnan mo siya, Doaker. Ang laki na niya, ano?
Oo, ang tangkad na niya.
- Kumusta ka, ganda? - Ayos lang po.
Naaalala mo ako, di ba?
Si Tiyo Boy Willie 'to galing South.
Gusto mo rito? Gusto mo sa North?
Si Lymon, kaibigan ko. Nagbebenta kami ng pakwan.
Kumusta? Kamukha mo ang mama mo.
Huling kita natin, nakalampin ka pa.
Kailan mo ako bibisitahin sa South? Bibili ang Tiyo Boy Willie mo ng taniman.
Bibili ako ng napakalaking taniman.
Halika, tuturuan kitang sumakay sa buriko.
Tuturuan din kitang magkatay ng manok.
Nagawa na ni Mama 'yon.
Madali lang 'yon. Hahawakan mo lang sa leeg, tapos...
Pilipitin mo!
Hawakan mo nang mabuti,
baliin mo 'yong leeg, ilagay mo sa kaldero, tapos lutuin mo.
Sarap na ng kain mo no'n.
Sabi ng Lolo Doaker mo, tinuruan ka raw mag-piano ng mama mo.
Halika, tugtugan mo ako.
Sige na.
Ayan.
Bibigyan ka ng barya ni Tiyo Boy Willie.
Ipakita mo ang galing mo. Huwag kang mahihiya.
Para sa barya, wag kang mahihiya.
Ayan.
Sige lang.
- Ano? Tapos na? - Opo, tapos na.
May ipapakita ako sa 'yo.
Teka. Sandali, mali.
Nakita mo?
Kita mo ang ginagawa ko?
Boogie-woogie ang tawag dito.
Makakasayaw ka sa tugtog na ito.
Ganoon siya kaganda. Pwede ka ritong magsimula.
Kahit anong sayaw, pwede rito.
Nakita mo kung paano tugtugin?
Madali lang.
- Sige. Ikaw naman. - Kailangan kong basahin.
Di mo kailangan no'n. Ganito lang.
Maretha!
Umakyat ka na rito at magbihis para di ka mahuli sa klase.
Mauna na po ako.
Naikuwento na ba ng mama mo ang pinagmulan ng mga ukit na 'yan?
Sabi po niya, ganyan na 'yan noong makuha niya.
Narinig mo 'yon? Magkasama kayo rito ni Berniece.
Aba, ewan ko. Hindi ako nakikialam sa pagpapalaki ni Berniece sa kanya.
Itanong mo sa mama mo ang kuwento nitong piano.
Nararamdaman mo?
'Yan ang pamilya mo. Ang dugo mo.
Tanungin mo siya kung paano sila napunta riyan.
Pag ayaw niya, ako ang magkukuwento.
Maretha!
Aakyat na po ako.
Uy.
'Yan ang pamangkin ko.
- Charlie! - Pastor.
Magandang umaga.
- Magandang umaga, Miss Rita. - Sa 'yo rin.
- Bibili ako ng mansanas mamaya. - Sige.
- Kita tayo sa Linggo. - Sige.
Sige.
Miss Mabel!
- Uy, Avery. Pasok ka. - Uy, Doaker.
- Nasa taas si Berniece. - Sige.
Uy, Boy Willie, ano'ng ginagawa mo rito?
Aba nga naman.
Tingnan mo. Wala siyang masabi. Nagulat siyang nandito ako.
Si Lymon ba 'yan? Lymon Jackson.
Oo, kilala mo si Lymon.
Bababa na si Berniece.
Sabi ni Doaker, pastor ka na raw. Pastor na rin ba itatawag namin sa 'yo?
Si Avery ka lang sa amin noon. Kailan ka naging pastor?
Sabi niya, magpapastor siya para di na siya magtrabaho.
Tanda ko no'ng nagtatanim ka ng bulak. Wala kang balak magpastor no'n.
Sa inyo siguro 'yan. Nakita ko 'yong mga pakwan.
Akala ko, kung kanino.
Tinda namin 'yan ni Lymon. Kay Lymon ang truck.
Pupunta raw kayo sa bangko ni Berniece.
Oo, pinauuwi ako nang maaga sa trabaho.
Kakausapin ko ang bangko para makahiram ng panimula sa simbahan ko.
Sabi ni Lymon, di n'yo kailangang magtrabaho. Saan ka nagtatrabaho?
Maganda ang trabaho niya ro'n sa matataas na gusali sa bayan.
Oo, nagtatrabaho ako sa Gulf Building, elevator operator.
May pensiyon ako.
May turkey pa kapag Thanksgiving.
Ilang pakwan ang bibilhin mo?
Akala ko, bibigyan n'yo ako ng isa.
Oo naman.
Dalawahin mo na, isang dolyar lang.
Isa lang ang makakain ko.
Magkano ba?
Pare, alam mong bibigyan kita ng pakwan.
Kahit ilan. Tirhan mo lang kami ng ibebenta ni Lymon.
Isa lang ang kailangan ko.
Sabi ni Doaker, may pinapunta ka raw
para tingnan ang piano.
Nagbabahay-bahay raw para bumili ng instrumento.
Oo, pero ayaw ibenta ni Berniece ang piano.
No'ng ikuwento niya kung bakit, naintindihan ko siya.
Ano'ng pangalan niya?
Nakalimutan ko na. Matagal na 'yon.
Binigyan niya si Berniece ng card na may numero ng telepono,
pero itinapon niya.
Maretha, kunin mo ang libro ko sa taas.
At punasan mo 'yang langis sa noo mo. Bilis.
Kumusta ka, Avery?
Bihis na bihis ka. Ang ayos ng itsura mo.
Doaker, dadaan ako sa Logan Street. May ipabibili ka ba?
Kung dadaan ka roon, bilhan mo ako ng pata.
Tingnan mo kung mayroong inusukan, kung wala, 'yong sariwa na lang.
Sasakay tayo sa tranvia?
Iiwan ka namin ni Avery sa day care.
Umayos ka roon. Wag mong ipakita ang tunay na kulay mo.
- Halika. - Boy Willie.
Siguraduhin n'yong magbebenta kayo ni Lymon ng pakwan.
Hanggang sa muli, Boy Willie.
Uy, Berniece.
Ano'ng pangalan ng dinala rito ni Avery,
'yong bumibili ng piano?
Sinasabi ko na.
Sinasabi ko na nga ba, may balak ka.
Ibebenta sa akin ng kapatid ni Sutter ang lupa.
Hinihintay niya lang ako.
May dalawang linggo ako para dagdagan ang isang parte ko.
Pagkabenta ko sa pakwan, madadagdagan ang parte ko.
- Pwede nating ibenta ang piano. - Hindi pwede.
Kung 'yon ang ipinunta mo rito, wag ka nang umasa.
Doaker, magkita tayo mamaya.
Puro satsat 'yang si Boy Willie.
Wag mo siyang pansinin.
At kung pumunta siya rito para ibenta ang piano,
pumunta siya rito para sa wala.
Tara, Lymon. Handa ka nang magbenta ng pakwan?
Halika. Bilisan mo.
Uy, Al.
Lymon.
Buwisit...
Ayaw magpreno.
Una na 'ko!
Tarantado!
Hoy! Kumagat na 'yong preno!
Tinapos si Sutter ng mga Multo ng Yellow Dog.
At sabi ni Berniece, nakita niya ang multo ni Sutter.
Halika rito, pare.
Kung ako ang nakakita sa multo ni Sutter,
sasampa ako sa kahit anong may gulong.
Wining Boy.
Saan ka galing? Siguradong gusto mo pang uminom.
Patay na si Cleotha.
Nabalitaan ko nga no'ng huling punta ko. Ikinalulungkot ko.
Sumulat ang isang kaibigan niya. Di ko alam na may sakit siya.
Sarado na ang kabaong niya nang mabalitaan ko.
Kakaiba nga 'yon si Cleotha.
Kakaiba ang babaeng 'yon. Ipinagpapasalamat ko siya sa Diyos.
Nagigising ako sa gabi at naiisip ang buhay ko.
Sabi ko, "Nagkaroon naman ako ng Cleotha."
Kapag walang-wala na ako, naiisip ko 'yon,
"Salamat sa Diyos, buti na lang."
Saan man ako mapadpad sa buhay na ito,
mabuti at may nakilala akong gaya niya.
Sapat na 'yon para gumising ako sa umaga.
Hangal ka.
Pambihira.
Tingnan mo! Pinag-uusapan ka lang namin.
Sabi ni Doaker, may isang sakong pera ka.
Sabi ko, babalik ka pag ubos na 'yon.
Anong ubos? Marami akong pera dito.
Umalis ka raw nang hingan ka ng tatlong dolyar ni Berniece.
Sobrang dominante ni Berniece kaya ako umalis.
Hindi dahil sa tatlong dolyar.
Saan ka galing, Wining Boy?
Galing akong Kansas City.
Naaalala mo si Lymon? Lymon Jackson.
Oo, kilala ko ang tatay niya.
Saan ka nakakakuha ng maraming pera? Sako-sako raw ang pera mo.
Ambunan mo naman kami.
Manghihingi nga ako ng limang dolyar.
Alam mo na 'yong kay Sutter?
Tatlong linggo na noong kunin siya ng mga Multo ng Yellow Dog.
Nakita na ni Berniece ang multo niya. Nasa itaas siya.
Hoy, Sutter! Nandito si Wining Boy. Makipag-inuman ka sa amin.
Ilan na ba nakuha ng mga multong 'yan?
Mga siyam, sampu siguro... baka 11 o 12. Hindi ko alam.
Di naniniwala si Berniece sa mga Multo ng Yellow Dog.
Di niya kailangang maniwala.
Tanungin mo ang mga puti sa Sunflower County kung naniniwala sila.
Si Sutter, kung naniniwala siya. Wala akong pakialam sa tingin ni Berniece.
Akala lang ni Berniece, may pinapaniwalaan siya. Pero wala.
Tantanan natin si Berniece.
Doaker, painom nga. Si Wining Boy, umiinom.
Ano'ng trabaho mo sa Kansas City? Ano'ng mayro'n do'n?
Oo nga, balita ko, maraming magaganda sa Kansas City.
Gusto kong pumunta doon para malaman.
Naku, ibang-iba ang mga babae roon.
Kung iinumin n'yo ang whiskey ko,
magbayad kayo.
Kabaitan mo lang ito.
Alam ko, di kailangang bayaran ang kabaitan mo.
Sabi ni Doaker, nakulong daw kayo sa Parchman Farm.
Galing din ako doon dati.
Naghakot kami ni Lymon ng kahoy para kay Jim Miller
at nagtabi kami para sa amin.
Doon napatay si Crawley.
Tinambangan nila kami doon.
Nakatakas kami ni Boy Willie, pero nahuli kami ng sheriff.
Nagnanakaw raw kami ng kahoy.
Binaril ako sa tiyan.
Hinahanap nila si Lymon doon ngayon.
Kinulong at di raw nagtatrabaho.
Pinagmulta ako ng $100.
Binayaran ni Mr. Stovall ang $100,
sabi ng hukom, magtrabaho ako sa kanya para mabayaran ang $100.
Pagtalikod ni Stovall, wala na si Lymon.
Sabi ko sa kanya, dito lang ako. Di na ako babalik.
Walang namimilit sa 'yo bumalik. Gawin mo'ng gusto mo.
Ako ang sasama sa 'yo pabalik. Pupunta ako roon.
Magtetren ka ba? Magtetren ako.
Mas maganda ang trato nila rito.
Di ako natatakot na maapi rito.
Hinahayaan mo kasi sila.
Pag binastos ako, binabastos ko rin sila.
Wala kaming pagkakaiba ng puti.
Kaya ka mauuwi ro'n sa Parchman Farm.
Imposibleng bumalik ako roon. Baka ikaw pa nga ang mauna.
Pinapahirapan ka nila roon.
Puro tabas, hukay, putol ng puno.
Ayaw ko ng ganoon.
Di mo kailangang magustuhan ang trabaho mo roon.
Di ba? Taga-igib lang ang masaya sa trabaho niya.
At kung ayaw niya sa trabaho niya, bitawan na niya ang timba.
'Yon ang sabi nila kay Lymon.
Pinag-igib nila si Lymon,
at nagalit sila sa kanya kasi tamad siya.
Ang bigat kaya ng tubig.
Pinapakanta nila si Lymon doon. Pinapakanta nila siya ng...
O Lord, Berta
O Lord, gal, oh-ah
O Lord, Berta
O Lord, gal, well
Go ahead and marry Don't you wait on me, oh-ah
Go ahead and marry Don't you wait on me, well
Might not want you when I I go free, oh-ah
Might not want you when I I go free, well
Doaker. Sige na, Doaker. Kabisado mo ito.
O Lord, gal, oh-ah
O Lord, Berta
O Lord, gal, well
Raise them up higher Let 'em drop on down, oh-ah
Raise them up higher Let 'em drop on down, well
Don't know the difference When the sun go down, oh-ah
Don't know the difference When the sun go down, well
Berta in Meridian And she's living at ease, oh-ah
Berta in Meridian And she's living at ease, well
Berta in Meridian And she's living at ease, oh-ah
And I'm on old Parchman Got to work or leave, well
O Alberta
O Lord, gal, oh-ah
O Lord, Berta
O Lord, gal, well
When you marry Marry a railroad man, oh-ah
When you marry Marry a railroad man, well
When you marry Marry a railroad man, oh-ah
And everyday Sunday Dollar, put it in your hand, well
Put it in your hand, oh-ah
Put it in your hand
And everyday Sunday Dollar, put it in your hand, well
O Lord, Berta
O Lord, gal, oh-ah
O Lord, Berta
O Lord, gal, well
Oh, well
Gusto ni Doaker 'yon.
'Yong parte sa railroad.
Parang si Tangleye si Doaker. Di marunong kumanta.
Doaker, pinag-uusapan ka pa rin nila doon sa Parchman.
Tinanong nila ako, "Pamangkin ka ni Doaker?"
Sabi ko, "Oo."
"Magkamag-anak kami."
Maganda agad ang trato nila sa akin noong sabihin kong, "Tiyo ko 'yan."
Ayaw ko nang makita ang mga hayop na 'yon.
Ako rin.
Uy, Wining Boy.
Tumugtog ka ng piano. Sige na, piano player ka, hindi ba?
Tumugtog ka ng piano. Gusto kang marinig ni Lymon.
Sinukuan ko na ang piano.
Pinakamagandang nangyari sa akin, nawala sa akin ang piano.
Bumigat na masyado ang buhat-buhat kong piano.
Ayokong maging ganoon ang iba.
Akala n'yo lang, masayang maging recording star.
Lagi kong buhat-buhat 'yong piano, bumagal tuloy ako.
Sobrang bagal.
Napag-iwanan na ako ng mundo, at buhat ko pa rin ang piano.
Masaya 'yong unang tatlo o apat na taon.
Nalulunod ka sa whiskey,
pati sa mga babae.
Hindi ka napapagod tumugtog ng piano.
Pero hindi nagtatagal 'yon.
Isang araw, mapagtatanto mong ayaw mo na ng whiskey.
ayaw mo na sa mga babae, ayaw mo na sa piano.
Pero 'yon lang ang mayroon ka.
Wala nang iba.
Ang alam mo lang, tumugtog ng piano.
Sino na ako ngayon?
Ako pa ba ito o ang piano player?
Minsan, parang dapat nang barilin ang piano player
at siya ang ugat ng mga problema ko.
Ano'ng gagawin mo kung may problema kang gaya ng akin?
Kung marunong lang ako...
tutugtog ako.
Ang ganda ng piano na 'yan.
Kung akin 'yan, ibebenta ko 'yan.
Maliban na lang kung kasinghusay ko si Wining Boy.
Malaki ang makukuha riyan.
May ikukuwento ako.
Hindi ito alam ni Lymon,
pero ito ang dahilan
kung bakit sinasabi namin ni Wining Boy na di ibebenta ni Berniece ang piano.
Di niya kailangang ibenta. Ako ang magbebenta.
Pareho kami ni Berniece na may karapatan diyan.
Ang binatang ito ang kausap ko.
Hayaan mo akong kausapin siya.
Para maintindihan ang sinasabi namin,
para makilala ang pianong ito, babalik tayo sa panahon ng pang-aalipin.
Dating pag-aari ang pamilya namin ni Robert Sutter.
'Yan ang lolo ni Sutter. Sige.
Ang piano, pag-aari ng isang Joel Nolander.
Isa siya sa mga Nolander ng Georgia.
Anibersaryo ng kasal ni Sutter, naghahanap siya ng regalo sa asawa niyang
si Miss Ophelia.
Regalo para sa anibersaryo nila.
Kaya nga lang, wala siyang pera.
Pero may mga alipin siya.
Kaya nakiusap siya kay Nolander
kung pwede niyang ipalit ang ilang alipin niya para sa pianong 'yan.
Isa't kalahating alipin para sa piano.
Ganoon ang pagkasabi niya.
Isang matanda at isang bata.
Pumayag si Mr. Nolander, pero siya ang pipili ng kukuning alipin.
Pinahanay ni Sutter ang mga alipin niya...
at tiningnan sila ni Mr. Nolander.
At sa kanilang lahat, pinili niya ang lola ko.
Magkapangalan sila ni Berniece.
- Halika. Isama mo ang anak mo. - Ayaw ko!
- Halika na! - Ayaw ko!
Kasama ang tatay kong siyam na taong gulang pa lang.
Nagpalitan sila,
at tuwang-tuwa si Miss Ophelia sa piano,
na halos pagtugtog ng piano na lang ang ginawa niya.
Gigising siya sa umaga, magbibihis,
at uupo at tutugtog ng piano.
Lumipas na ang mga panahon.
Nangulila si Miss Ophelia sa lola ko
at kung paano siya magluto, maglinis ng bahay, makausap,
pati sa tatay kong inuutus-utusan niya.
Kaya tinanong niya kung pwedeng ibalik ang piano
kapalit ng mga alipin niya.
Sabi ni Mr. Nolander, "Hindi!" Nagkasundo na raw sila.
At nagkaroon sila ng lamat ni Sutter dahil doon.
Nagkasakit si Miss Ophelia. Ayaw nang bumangon sa umaga.
Noon ipinatawag ni Sutter ang lolo ko.
Kapangalan ni Lolo si Boy Willie.
Doon ipinangalan si Boy Willie.
Willie Boy lang ang tawag sa kanya.
Magaling mang-ukit itong si Lolo.
Kahit ano, magagawa niya sa kahoy.
Kung ano-ano'ng ipinagawa ng mga puti sa kanya,
at malaki ang ibinayad nila kay Mr. Sutter.
Dahil lahat ng ginawa ng lolo ko, pag-aari ni Mr. Sutter
dahil pag-aari niya ito.
Kaya nang mag-alok si Mr. Nolander na bilhin ito para mabuo ang pamilya,
humindi si Sutter.
Wala umanong sapat na pera si Mr. Nolander para dito.
Tama ba, Wining Boy?
Tamang-tama.
Ipinatawag ni Sutter ang lolo ko
at pinag-ukit ng larawan ng lola ko at ng tatay ko
sa piano para kay Miss Ophelia,
at sinunod niya ito.
Kita mo 'yan?
'Yan ang lola ko, Berniece.
Ganyan ang itsura niya.
Naglagay siya ng larawan ng ama ko noong bata ito,
base sa alaala niya.
Inukit niya ito mula sa alaala niya.
Kaya lang, hindi siya tumigil doon.
Inukit niya ang lahat ng ito.
Nilagay niya ang ina niya, si Mama Esther, pati ang ama niyang si Boy Charles.
At dito sa gilid, 'yong araw na ikinasal sila ni Mama Berniece.
Tawag nila doon, "pagtalon sa walis."
Nilagay niya ang mga nangyari sa pamilya.
At nang makita ni Sutter ang mga ukit sa piano,
nagalit siya.
Ayaw niya naman nito,
pero wala na siyang magawa.
Pero nang makita 'yon ni Miss Ophelia, tuwang-tuwa siya.
May piano na siya, nandoon pa ang mga alipin niya.
Tumugtog na ulit siya.
Tumugtog siya hanggang kamatayan.
Ang kapatid naming si Boy Charles,
ang tatay nina Berniece at Boy Willie.
siya ang panganay sa aming tatlo.
Limampu't pito na siya kung nabubuhay pa siya.
Namatay siya noong 1911 sa edad na 31 taong gulang.
Bukambibig ni Boy Charles ang piano na 'yan.
Hindi maalis sa isip niya.
Pagkatapos lang ng dalawa o tatlong buwan, bukambibig ulit niya.
Lagi niyang sinasabing kukunin niya 'yon sa bahay ni Sutter.
'Yon daw ang kuwento ng buong pamilya namin,
at hangga't na kay Sutter 'yon,
pag-aari niya kami.
Mga alipin pa rin daw kami.
Sinubukan naming kausapin siya, pero wala ring nangyari.
Kapag tumatahimik na siya, magpaplano ulit siya.
Alam naming hindi siya matahimik,
kaya noong ika-4 ng Hulyo, 1911,
habang nasa taunang picnic ng bayan si Sutter...
sinamahan namin siya ni Wining Boy,
at kinuha namin ang piano sa bahay ni Sutter.
Wala pang anim na taon si Boy Willie noon.
Nagpasiya ang tatay niyang
magpaiwan hanggang makabalik si Sutter.
Para magmukhang walang nangyari.
Di ko alam ang nangyari pag-uwi ni Sutter at wala na ang piano,
pero may pumunta sa bahay ni Boy Charles at sinunog 'yon.
Wala siya roon. Namataan yata sila.
Kasi sumakay na siya sa biyaheng 3:57 ng Yellow Dog.
Di niya akalaing susunod sila para pahintuin ang tren.
Pinahinto nila ang tren,
at nakita si Boy Charles at tatlong palaboy sa isa sa mga bagon.
Marahil sa galit na wala roon ang piano, sinunog nila ang bagon.
Pinatay silang lahat.
Walang may alam kung sino'ng salarin.
Sabi nila, si Sutter 'yon kasi kanya ang piano.
Sabi ng iba, si Sheriff Carter.
Sabi ng iba si Ed Saunders o si Robert Smith,
pero walang nakakasiguro.
Dalawang buwan pagkatapos noon, nahulog si Ed Saunders sa balon niya.
Bigla na lang nahulog sa balon nang walang dahilan.
Sabi ng mga tao, multo raw ng mga namatay sa bagon
ang tumulak sa kanya.
At nagsimula na silang matawag na mga Multo ng Yellow Dog.
Doon nagsimula ang lahat.
Kaya sinasabi namin ni Wining Boy
na di ibebenta ni Berniece ang piano.
Dahil namatay ang tatay niya roon.
Nakaraan na 'yon.
Kung alam ni Papa
kung saan niya maipagpapalit ang piano para magkaroon ng sariling lupa,
wala na sana 'yan dito.
Buong buhay niya, sinaka niya ang lupa ng iba.
Hindi ako ganoon.
Wala siyang magawa noon. Wala naman siyang kahit ano.
Walang ipinamana ang tatay niya.
'Yang piano na 'yan lang
ang naibigay ng tatay ko sa akin, kinamatayan na niya 'yan.
Di pwedeng nandito lang 'yan nang di naman ginagamit.
Kung di 'yon makita ni Berniece, ibebenta ko ang parte ko.
Alam n'yong tama ako.
Walang nagsasabi kung sino ang tama at mali.
Nagkukuwento lang ako.
Sinasabi ko kung bakit namin sinabing hindi ibebenta ni Berniece ang piano.
Alam ko na ngayon.
Sabi ko kay Boy Willie, dito na lang kami pareho.
Ikaw na lang.
Babalik ako.
'Yon ang gagawin ko sa buhay ko.
Bakit ako mag-aaral ng hindi ko alam gawin
kung marunong na akong magsaka?
Ikaw ang maiwan.
Gumawa ka ng sarili mong daan kung gusto mo.
Babalik ako para mabuhay sa paraang gusto ko.
Alam mo kung ano ito?
Hindi po.
Ano sa tingin mo?
Lupa.
Hindi, anak.
Hindi ito lupa.
Lupain ito.
- Alam mo ang kaibahan nila? - Hindi po.
Ang alikabok,
nililipad 'yon, tinatangay 'yon ng hangin.
Pero ang lupain...
habang buhay ang lupa, anak.
Sige. Damhin mo. Durugin mo.
Naramdaman mo?
Masarap sa pakiramdam, ano?
Isa sa kanila ang lumapit sa akin, dahan-dahan ngunit may binabalak.
Nagtakbuhan ang mga kasama ko.
Sige na, umakyat ka na.
- ...sa mataas na puno. - Si...
Diyos ko! Si Wining Boy pala talaga.
Uy, Berniece.
Pinlano n'yo talaga ito.
Pinlano n'yo ito ni Boy Willie.
Di ko alam na pupunta siya rito.
Pauwi na ako at dinaanan ko lang kayo ni Doaker.
Sabi ko, ang dami niyang pera no'ng umalis siya,
akala natin, di na siya babalik.
Payakap kay Lolo.
Boy Willie, wala 'yong truck. Akala ko, magbebenta kayo.
Nabenta na namin lahat. Pati 'yong truck.
Ayaw kong makialam sa gamit n'yo. Magsiuwi na kayo.
Binibiro lang kita. Hindi ka na ba mabiro?
Wining Boy, kailan ka pa rito?
Kanina lang. Nagtren ako mula Kansas.
Magbibihis lang ako, lulutuan kita ng hapunan.
Gusto ko 'yan.
Halika, Maretha, magbihis ka na.
Ang laki na ni Maretha, ano, Doaker?
At ang ganda na. Magkakaanak pala ng ganoon si Crawley.
Uy, Lymon, doon ka sa kabila nitong piano. May titingnan lang ako.
- Boy Willie, ano 'yan? - Titingnan ko kung gaano kabigat.
Doon ka, Lymon.
Tigilan mo na ang piano. Hindi mo ibebenta 'yan.
Mabenta ko lang ang mga pakwan.
- May karapatan din ako riyan. - Kay Papa itong piano.
Di lang siya ang kumuha niyan. Tumulong kami ni Doaker.
Siya lang ang namatay.
Nasaan kayo ni Doaker noon?
Ako ang tantanan n'yo rito.
Piano namin ito ni Berniece. Di ba, Doaker?
Oo na, tama ka na.
Mabubuhat ba natin?
Hawakan mong maigi, tapos, buhatin mo. Sige.
- Handa ka na? - Oo.
Buhat.
Ano sa tingin mo?
Mabigat, pero kaya naman Hindi lang magiging madali.
Hindi mabigat sa akin.
Sige. Ibalik na natin.
Boy Willie,
kapag di ka tumigil sa pang-iinis sa akin,
maghahalo talaga ang balat sa tinalupan.
Ibalik mo 'yang piano.
Gusto ko lang magkalupain.
Wining Boy, gusto mo ng pritong baboy?
Masarap nga 'yon.
Alam mo, ganito kasi ang nakikita ko.
Inuwi ni Papa Boy Charles 'yang piano.
Kailangan kong gamitin ang iniwan sa akin.
Walang pakinabang ang piano na 'yan kung nandiyan lang.
Para ko na ring pinabulok 'yong mga pakwan. Katangahan 'yon.
Sige, kung sasabihin mo, "Boy Willie, ginagamit ko 'yong piano."
"Gamit ko sa pagtuturo para pambayad ng upa."
O iba, pero ibang usapan na 'yon.
Masasabi kong, "Ginagamit ni Berniece."
"Nagagamit niya. Hahayaan ko siya."
"Maghahanap na lang ako ng ibang paraan."
Pero sabi ni Doaker, ni minsan, hindi mo ginamit 'yan dito.
Kaya bakit mo ako hinahadlangan?
Nagpapakasentimental ka lang.
Maganda naman 'yon.
Ayos 'yon. Nagbibigay-galang ako pag nababanggit si Papa.
Pero hindi ako nagpapakatanga sa sentimiyento.
Titigan mo man 'yan nang 100 taon,
mananatili lang 'yang piano. Wala ka nang magagawa roon.
Ipambibili ko ng lupa ang piano na 'yan.
Makukuha ko ang lupa ni Sutter, kikita sa ani ko at makakapunla ng bago.
Basta may lupain at punla ako, kontento na ako.
Lagi naman akong may magagawang bago.
Maiintindihan 'yon ni Papa.
Pasensiya kung ikaw, hindi,
pero 'yon ang dahilan kaya ibebenta ko ang piano.
Tingnan mo itong piano.
Tingnan mo.
Pinakintab 'yan ni Mama Ola gamit ang luha niya
sa loob ng 17 taon.
Kinuskos nang 17 taon, hanggang dumugo ang mga kamay niya.
Ikinuskos niya ang dugo niya rito, kasalo ng dugo ng iba pang nandito.
Sa araw-araw na kaloob sa kanya ng Diyos,
kinuskos, nilinis, pinakintab, at dinasalan niya ang pianong ito.
"Tugtugan mo ako, Berniece."
"Tugtugan mo ako, Berniece." Araw-araw.
"Nilinis ko na para sa 'yo. Tugtugan mo ako, Berniece."
Lagi mong bukambibig ang tatay mo.
Di mo naisip ang dulot sa nanay mo ng kahangalan niya.
Labimpitong taon ng malalamig na gabi na walang katabi. Para saan?
Para sa piano?
Para sa piraso ng kahoy?
Para makaganti sa isang tao?
Kapag tinitingnan ko kayo, pare-pareho lang kayo.
Ikaw, si Papa Boy Charles, si Wining Boy, si Doaker, si Crawley.
Pareho-pareho kayo.
Lahat ng pagnanakaw, pagpatay. Ano'ng kinahinatnan noon?
Mas maraming pagnanakaw at pagpatay. Hindi na natapos.
Mga taong sinusunog. Binabaril.
Nahuhulog sa balon. Hindi na natapos.
Ano ba, Berniece? Walang saysay ang magalit.
May mga ninakaw nga ako,
pero wala akong pinatay.
Di ko lang alam sa iba. Kayo ang maglinaw ng sa inyo.
Pero wala akong pinatay.
Para na ring ikaw ang bumaril kay Crawley.
Alam mo, katangahan 'yan.
Katangahan 'yang sinasabi mo.
Nahahalata ang kamangmangan mo.
Kung buhay siya, bubugbugin ko siya at nabaril kami ni Lymon dahil sa kanya.
- Walang alam si Crawley. - Sinabihan namin siya.
Tanungin mo si Lymon. Alam niya.
Nakita niyang ipinuslit namin 'yan. Bakit naman kami lalabas sa gabi?
Anong walang alam si Crawley?
Sinubukan niyang takutin 'yong aagaw sa tabi naming kahoy.
Nakita namin ni Lymon ang sheriff.
Sumuko kami. Di kami mamamatay para sa $50.
- Wala siyang alam. Nagnakaw kayo. - Di kami nagnakaw.
Naghakot kami ng kahoy para kay Jim Miller, nagtabi lang kami.
Tinago namin sa may sapa ang amin hanggang matapos kami.
May nakakita. Naisip naming kunin na bago kami maunahan.
Nagpatulong kami kay Crawley para mahatian siya.
Gusto niya lang kumita. Tumulong kami.
Sinabi namin 'yong tungkol sa kahoy.
'Ka ko, may gustong umagaw ng tinabi namin.
Sabi niya, "Teka, kukunin ko ang .38 ko."
'Yon ang sanhi ng gulo.
Kung wala siyang baril, buhay pa siya ngayon.
Kalahati na ang karga namin nang makahabol sila.
Kasama nila ang sheriff. Tatakas sana kami.
Nagtago kami sa pagliko ng sapa,
pero nandoon din sila.
Sabi ni Boy Willie, "Suko na tayo,"
pero pinaputok ni Crawley ang baril niya.
Nagpaputok din sila.
Berniece.
Ang alam ko lang, buhay pa sana si Crawley kung hindi n'yo siya inaya.
Wala akong kasalanan sa pagkamatay ni Crawley. Kasalanan niya 'yon.
Patay na si Crawley, nasa ilalim ng lupa,
habang kayo, kumakain dito.
'Yon lang ang alam ko.
Naghakot siya ng kahoy kasama ninyo at di na siya bumalik.
Sinabi nang wala akong kinalaman sa pagkamatay ni Crawley.
Wala siya rito, di ba?
Wala siya rito.
- Di ko nga kasalanan... - Wala nga siya rito.
- Hin... Doaker, ikaw na nga. - Wala siya rito, di ba?
- Wala siya rito! - Sinabi nang...
Huminahon ka. Ayos lang ang lahat.
Takot na si Maretha matulog sa itaas.
Di alam ni Berniece, pero nauna ko nang makita si Sutter.
- Ano 'ka mo? - Mm-hmm.
Mga tatlong linggo na.
Kagagaling ko lang doon.
Tatlong araw pa lang patay si Sutter.
Nakaupo siya sa may piano.
Pumasok ako sa trabaho. Nandoon siya sa piano, nakaupo.
May sinabi ba siya? Hinahanap niya si Boy Willie?
Wala naman akong narinig. Nakaupo lang siya roon.
Pero di ako naniniwalang tinulak siya ni Boy Willie.
Nandito si Sutter dahil sa piano.
Dapat ibenta na 'yon ni Berniece. Gulo lang ang dala no'n.
Hindi... sang-ayon ako kay Berniece. Di 'yon kinuha ni Boy Charles para ibalik.
Kinuha niya 'yon kasi iniisip niyang mas may karapatan siya doon.
Kung di 'yon maintindihan ni Sutter, bahala siya.
Patay na si Sutter. Wala akong pakialam sa multo niya.
Pwede niyang tugtugin ang piano hangga't gusto niya.
Tingnan ko lang kung mabuhat niya 'yon palabas ng bahay.
Dalawa, isang dolyar. Halikayo. Sinong gusto ng pakwan?
Lima sa akin.
- Dalawang pakwan para sa 'yo. - Lalaki ang bata. Binabati kita.
- Tama ang inaabutan mo, ha? - May dalawa pa. Saglit.
Ingat, mabigat 'yan. Ingat ka.
- 'Ayan. Salamat. - O, sige.
Asin ang tawag dito. Ilalagay mo ito rito.
Kagat ka. Ano sa tingin mo?
Isa, dalawa, tatlong naggagandahang babae.
May nagtanong na babae, "Matamis ba?"
Sabi ko, "'Yong lupang tinataniman nito,
nilalagyan namin ng asukal."
Alam mo, naniwala siya. Sabi niya, "Ngayon ko lang narinig 'yan."
Tingnan mo, Lymon.
Nakikita mo ito? Nanlalaki ang mga mata niya.
Ngayon lang siya nakakita ng ganito.
Purong seda ang ternong 'to.
Sige na. Isukat mo. Tingnan mo kung kasya.
Tingnan mo 'yan. Damhin mo.
Ang ganda nito.
Maganda at madulas.
Ang ternong 'to, $55.
Ganyan ang mga terno ng mayayaman.
Kailangan mo ng baril at maraming pera para makasuot niyan.
Para sa 'yo, tatlong dolyar na lang.
Mahihimatay ang mga babae kapag nakita ka nilang suot 'yan.
Bigyan mo ako ng tatlong dolyar, isuot mo sa labas, makakakuha ka ng babae.
Isuot mo ang pantalon. Tingnan natin.
Tingnan mo 'yan. Parang sinukat, di ba?
Tatlong dolyar lang, iyo na 'yan.
- Tingnan mo, Doaker. Ang guwapo, di ba? - Ang ganda ng terno.
May pantaas akong bagay diyan. Isang dolyar.
Apat na dolyar na lang lahat.
Bagay ba, Boy Willie?
Oo, kung mahilig ka sa ganyan.
Ganyang terno ang kailangan mo dito sa Norte.
Apat na dolyar para sa lahat? Sa terno at pantaas?
Mura na.
- Dapat nga $20 'yan. - O, sige.
Heto, apat na dolyar.
- May sapatos ka? Ano'ng sukat ng paa mo? - Siyam po.
Pareho tayo. Iyo na itong akin, tatlong dolyar lang.
- Nasaan? Patingin. - Magandang sapatos 'yon.
Ang gara ng dulo. Matulis, magugustuhan mo.
Tara, Boy Willie. Labas tayo mamaya. Gusto kong maglibot-libot dito.
Pwede tayong manood ng sine.
Uy, Doaker. May mga sinehan ba rito?
Oo, 'yong Rhumba Theater sa Fullerton Street.
May speaker doon sa labas. Alam ni Boy Willie kung saan.
Manood tayo ng sine, Boy Willie. Hanap tayo ng babae.
Siyam ang sukat. Tatlong dolyar lang.
Florsheim ang sapatos na 'yan. Ganyan ang suot ni Stagger Lee.
Siyam talaga sukat nito?
Tingnan mo ang mga paa ko, pareho tayo ng sukat.
Pare, pag sinuot mo ang terno at ang sapatos para kang mayaman.
Bibigyan kita ng tawad.
Dalawang dolyar na lang 'yan.
Tara na, Boy Willie. Maghanap tayo ng mga babae.
Magbibihis lang ako sa itaas. Saglit lang, handa na ako.
Puro babae ang nasa isip ni Lymon.
Ganoon din ang tatay niya. Kasama ko siya sa paglalakwatsa dati.
At kilala ko rin ang mama niya.
Kung nakarami kami, ako sana tatay niya.
Ako si Lucille.
Itago mo nga 'yan.
At saglit lang ang biyahe ko.
Aw, yeah, baby.
Something bubblin' in that pot
Dark-meat turkey, that's all we got
Put a little butter on that cornbread
Did you hear what I said?
Tell your brother get out that bed
Mama ain't raised no gumbo-head
Hey!
Aw, yeah, baby.
'Yan ang gusto mo? Kunin mo na.
Hindi, sige na.
Kasama natin si Boxcar George.
Hey!
Si Vinnie sa piano.
Hey!
Samahan n'yo kami sa downtown. Hey!
Kumusta, magandang binibini? Sayaw tayo.
Sige na.
Ayos.
Hey, now!
Tara. Magdasal tayo.
Ngayon sa aking paghimbing
Bantay ng Panginoon aking dalangin
Kung mamatay man bago magising
Aking kaluluwa nawa'y Kanyang kunin
- Pagpalain nawa si Doaker. - Pagpalain nawa.
- Pagpalain nawa si Avery. - Pagpalain nawa.
- Pagpalain nawa si Wining Boy. - Pagpalain nawa.
- Pagpalain nawa si Boy Willie. - Pagpalain nawa.
Halika.
- Sino 'yan? - Ako 'to, si Avery.
- Avery. - Uy.
Pasok ka.
Patapos pa lang akong maligo.
Si Boy Willie?
Halos wala nang laman ang truck. Matatapos na silang magbenta ng pakwan?
Di ko alam kung nasaan sila. Wala sila pag-uwi ko.
Ano'ng sabi ni Mr. Cohen sa uupahan mong lugar?
Sabi niya, ipapaupa niya sa akin 'yon nang $30 kada buwan.
Natawaran ko mula 35.
Maganda roon, katabi ng tindahan ni Benny.
Oo nga.
Berniece...
Ano...
Halika. Alam mo...
Nasa bahay ako, at napapaisip ako.
Nandito ka, at nandoon ako.
Ano kaya'ng iisipin nila sa pastor na walang asawa?
Mas maganda para sa kongregasyon
kung kasal ang pastor nila.
Avery.
Wag muna ngayon.
Berniece, alam mo ang nararamdaman ko para sa 'yo.
Nakuha ko na ang lugar ni Mr. Cohen.
May pera sa bangko, magagamit ko 'yon nang husto.
Sampung sentimo kada oras na ang sahod ko sa trabaho.
At kilala mo ako. Hindi ako nakakaluwag-luwag.
Kung pera ang pag-uusapan, butas ang bulsa ko.
Pero kahit kailan,
wala pa akong inalagaang babae gaya ng pag-aalaga ko sa iyo, Berniece.
Kailangan ko 'yon.
Avery,
di pa ako handang magpakasal.
Bata ka pa para maging tigang.
Wala akong sinabing ganoon. Buhay pa ang pagkababae ko.
E, nasaan 'yon? Kailan mo huling tiningnan 'yon?
Ang bastos ng bunganga mo.
Pastor ka pa naman.
Tuwing lalapit ako, lagi mo akong pinapalayo.
Kay Maretha pa lang, abala na ako.
Marami akong kailangang mahalin at alagaan.
Pero sino'ng magmamahal sa 'yo?
Walang makalapit sa 'yo.
Di ka masabihan ni Doaker. Lagi mong pinupuna si Boy Willie.
Sino'ng magmamahal sa 'yo, Berniece?
Di ba kayang mabuhay ng babae nang walang lalaki?
- Sige. - Pero kayo, ayos lang?
Mabubuhay kang wala ako, walang babae, pero lalaki ka pa rin.
Ayos lang.
Walang magtatanong ng "Avery, sino'ng magmamahal sa 'yo?"
Ayos lang sa 'yo.
Pero mag-aalala ang lahat para kay Berniece.
"Paano niya aalagaan ang sarili niya? Paano ang bata kung walang ama?"
"Paano siya mabubuhay nang ganoon?"
Lahat, may tanong kay Berniece.
Di ako babae kung wala akong asawa?
Sabihin mo nga, Avery. Masasagot mo ito. Gaano ba ako kababae?
Huwag ako, Berniece. Wag mo akong sisihin sa sinasabi ng iba.
Wala akong sinisisi.
Nagsasabi lang ako ng katotohanan.
Hanggang kailan mo papasanin si Crawley?
Ilang taon na ba, tatlong taon?
Kailangan mo rin namang bumitaw at umusad.
Maraming pagsubok. Pero di mo kailangang tumigil mabuhay.
Tatlong taon nang patay si Crawley, Berniece.
Alam ko kung gaano katagal na siyang wala.
Di pa lang ako handang magpakasal.
Kailan ka pa magiging handa, Berniece?
Magpapatangay ka lang sa agos araw-araw?
Higit pa sa paglampas sa araw-araw ang buhay.
Balang-araw, magigising ka at matatantong napag-iwanan ka na.
Nakatayo ako rito ngayon.
Pero di ko alam kung hanggang kailan ako maghihintay.
Avery, sinabi ko na sa 'yo,
pag buo na ang simbahan mo, mag-usap tayo.
Marami lang akong iniisip ngayon.
Si Boy Willie at ang piano,
'yong multo ni Sutter.
Akala ko, namamalikmata lang ako, pero...
nakita rin siya ni Maretha.
Kailan?
Pagkauwi ko kahapon.
Takot na siyang matulog doon.
Baka umalis siya kapag binasbasan mo ang bahay.
Hindi ko alam, Berniece.
Di ko alam kung kaya kong humarap sa ganoon.
Ayaw ko ring patulugin si Maretha doon.
Kung babasbasan mo ang bahay, aalis siya.
Baka kailangang espesyal na pastor
para magawa ang ganoon.
Lagi kong sinasabi sa sarili ko
na pag umalis si Boy Willie, aalis na rin siya.
Naniniwala akong tinulak siya ni Boy Willie.
Hindi, matagal nang nangyayari 'yon doon.
Nanunulak na sa balon ang mga Multo ng Yellow Dog,
maliit pa si Boy Willie.
Basta merong nanunulak sa balon doon.
Di sila basta nahuhulog.
Ano'ng sabi ni Doaker sa balak ni Boy Willie?
Ayaw makialam ni Doaker sa piano. Ayaw niyang masangkot doon.
Matagal na siyang walang pakialam sa piano.
Ayaw niyang dalhin ko 'yon,
pero hindi ko iiwan 'yon doon.
Pagkamatay ni Mama, isinara ko ang piano at hindi na binuksan uli.
Tinugtog ko lang 'yon para sa kanya.
Mula nang mamatay si Papa, parang napunta ang buong buhay niya roon sa piano.
Pinapatugtog niya 'yon sa 'kin.
Sabi niya, pag tumutugtog ako, naririnig niya ang tatay ko.
Berniece, nilinis ko na para sa 'yo. Tumugtog ka.
Akala ko dati, nabubuhay ang mga ukit at naglalakad-lakad sila sa bahay.
Oras na.
Minsan, kapag hatinggabi, naririnig ko si Mama, kinakausap sila.
Sabi ko, di ako magagaya sa kanya.
Di ko tinutugtog ang piano dahil ayaw ko silang gisingin.
Hindi sila magpapalakad-lakad dito.
Kalimutan mo na 'yon, Berniece.
Ganoon din si Crawley.
Lahat ng tao, may mga pagsubok.
Pwede kang pumunta ngayon doon at tugtugin ang piano.
Pwede kang pumunta ngayon doon
at sasamahan ka ng Panginoon, Berniece.
Pwede mong iwan ang mga pagsubok
at lumayo na rito.
Sige na, Berniece.
Sige na. Bumitaw ka at lumayo ka na, Berniece.
Sige na. Halika rito, gawin mo itong instrumento ng Panginoon, Berniece.
Kaya mong maglakad rito at gawin itong pagdiriwang.
Avery, sabi nang di ko tutugtugin 'yan.
Kahit kailan.
Sabi sa Bibliya, "Ang Panginoon ang aking pastol at lakas."
Sa lakas ng Diyos, malilimot mo ang nakaraan.
Sa lakas ng Diyos, kaya mong gawin ang lahat.
Di tinatanong ng Diyos kung ano'ng nagawa mo o gagawin mo.
Ang kailangan lang, lumakad ka rito ngayon at gamitin ito.
Sige na, Berniece.
Halika.
Ganyan nga.
Avery,
sige na...
umuwi ka na
at patapusin mo akong maligo.
Magkita tayo bukas.
Sige, Berniece.
Sige, uuwi na ako.
Uuwi na ako at magbabasa ng Bibliya.
At bukas...
Kung bibigyan Niya ako ng lakas,
dadaan ako rito, at babasbasan ko ang bahay na ito.
Ipapakita ko ang kapangyarihan Niya.
Don't you feel my leg
'Cause if you feel my leg
You'll wanna feel my thigh
And if you feel my thigh
You'll wanna go up high
So don't you feel my leg
Di natin kailangan ng kama. Ang lolo ko, bumabayo sa likod ng kabayo.
Probinsiyano ka nga talaga.
- Lymon? - Uy, Grace!
- Mabuti kang kaibigan. - Halika.
- Dapat makakilala pa 'ko ng gaya mo.
Alam mong pula ang paborito ko. Sige na.
Walang laman.
Salamat.
Hindi mo kailangang pumunta sa mga inuman.
Di mo masabi kung ano'ng haharapin mo roon.
May mabibilis manaksak, may mabibilis bumaril.
Pag nagsimula ka sa ganoong buhay,
wala ka nang kawala.
Mabilis kang tatanda.
Di ko alam ang iniisip ng mga babae roon.
Karamihan sa kanila, malungkot.
Naghahanap ng makakasama sa magdamag.
Minsan, mahalaga kung sino. Minsan, hindi.
Ganoon din ako dati.
Ngayon... mahalaga na sa akin kung sino.
Kaya ako nandito.
Gusto kong makasama 'yong babae nang walang hirap at pagmamadali.
Para pareho kaming sasaya.
Makikita namin kung magkasundo kami.
Ayoko na ng babaeng hindi ganoon.
Dati, gusto ko.
Gustong-gusto ko sila.
Mabait si Avery.
Dapat pakasalan mo siya.
Pag naging asawa ka ng pastor, hindi ka na magtatrabaho.
Ayaw kong mabuhay mag-isa.
Ayaw kong maging pabigat sa nanay ko,
kaya umalis ako noong 16 ako.
Lahat ng sinubukan ko, hindi talaga umuubra.
Subok lang nang subok.
Magtatagumpay ka rin.
Gumagabi na.
Hindi ko alam kung nasaan si Boy Willie.
Huhubarin ko na 'tong sapatos.
Ang sakit ng paa ko.
Patulog ka na ba?
- Di ko sinasadyang mapuyat ka. - Di mo ako pinupuyat.
Di rin naman ako makakatulog.
Nakasuot ka ng pantulog.
Gusto ko pag nakasuot ng magarang pantulog ang mga babae.
Gumaganda lalo ang balat nila.
Nabili ko 'to sa murang tindahan.
Hindi ito magara.
Buweno...
Matutulog na ako rito sa upuan.
Sa sahig dapat ako, pero
mukhang di uuwi ngayon si Boy Willie.
Binenta sa akin ni Wining Boy itong terno.
Sabi niya,
mahiwaga raw ito.
Muntik ko nang makalimutan ito.
May nagbenta sa akin sa halagang isang dolyar.
Ganito rin daw ang gamit na pabango ng reyna ng France.
'Yon ang sabi niya sa akin.
Di ko alam kung totoo, pero inamoy ko.
Mabango naman.
Heto. Amuyin mo.
Baka magustuhan mo.
Mabango.
Sige na.
- Sa iyo na 'yan. - Hindi ko matatanggap 'to.
Sige na. Itago mo 'yan.
May iba ka pang mapagbibigyan nito.
Hindi, sa 'yo ko gustong ibigay.
Para mabango ka.
Sabi nila, dapat daw...
ilalagay 'yan...
dito.
Sa likod ng tainga.
Kung dito ilalagay...
buong araw kang mabango.
'Ayan. Ang bango-bango mo na.
Ang bango-bango mo para kay Lymon.
Magpokus ka. Uy. Tingin sa mata.
Tingnan mo ang target mo. Ayan. Ikot ka.
'Ayun.
Ganyan nga.
Kukunann kita ng isa pa.
Pagkatapos, lahat ng mga puti roon,
nagsimulang mahulog sa balon.
Nakakita ka na ng balon?
Hindi pa.
May pader sa paligid ng balon. Ulitin mo.
Mahirap mahulog sa balon.
- 'Yong wrist. - Mali 'yan.
'Yan ang mali. Itong isa.
'Ayan.
Walang nakakaalam
kung ano'ng salarin at nahulog sila sa mga balon nila.
Kaya sinabi ng lahat, itinulak sila ng mga Multo ng Yellow Dog.
May nakakita ba sa multo?
Para silang hangin.
- Nakikita mo ang hangin? - Hindi.
Para silang hangin.
Di mo sila makita,
pero minsan, pag nasa panganib ka,
baka matulungan ka nila.
Kapag pumunta ka raw kung sa'n nagtatagpo ang Southern at Yellow Dog...
kung saan nagtatagpo 'yong dalawang riles,
at tinawag ang mga pangalan nila...
sasagutin ka raw nila!
Di ko alam. Di ko pa nagagawa 'yon.
Maretha, maghanda ka na, aayusin ko ang buhok mo.
Mama, ubos na ang langis sa buhok.
'Eto. Bumili ka sa tapat.
At bumalik ka agad. Wag ka nang makipaglaro.
Mag-ingat sa sasakyan. Ingat sa pagtawid.
Sabi nang umalis ka na sa bahay ko.
Wala ako sa bahay mo. Nasa bahay ako ni Doaker.
Doaker! Paalisin mo siya. Sabihin mong umuwi na siya.
Walang ginawa si Boy Willie para palayasin ko siya.
Sabi ko nga, kung di kayo magkasundo,
wag n'yong pakialaman ang isa't isa.
'Ayan. Wala na ako sa parte ng bahay mo.
Nakaalis na ako sa parte mo.
Pagkabalik ni Lymon, ilalabas ko na 'yang piano.
- May ilalabas ako para tumigil ka. - Dapat higit pa sa .32-20 'yan.
Kung tumigil na kaya kayo? Boy Willie, tantanan mo na siya.
Bakit lagi mo siyang inaaway?
Di ko siya inaaway. Totoo ang sinabi ko.
Siya ang nagbanta. Sinabi ko lang kung ano'ng dapat niyang ilabas.
Kaya di ko siya kinakausap.
Ganyan ang mga lumalabas sa bibig niya.
Umuwi si Avery para kunin ang Bibliya?
Ano'ng gagawin ni Avery? Hindi nga uubra sa akin 'yon.
Sana kuwentuhan niya 'ko tungkol sa piano.
Ako pa ang inaalala. Dapat simbahan niya.
Halika. Buksan mo ang kalan at painitan mo ang suklay.
- Sasabihin ko ito kay Avery. - Takpan mo balikat mo.
Alam na niya gagawin niya sa buhay.
Hindi ako sang-ayon doon, pero mahusay ang pagkakaayos niya roon.
Pwede siyang kumita ng milyong dolyar sa pagbenta ng salita ng Diyos.
Wag kang gumalaw. Wala sanang ganito kung lalaki ka.
- Wag mong sabihin 'yan. - Wala kang pakialam.
Sinabi mong sana lalaki siya. Ano'ng mararamdaman niya?
Boy Willie, lubayan mo na ako.
Bakit di siya ang lubayan mo? Bakit pinagdidiskitahan mo ang buhok niya?
Bakit di ka muna mamasyal sa labas?
- Para may maikuwento ka pag-uwi. - Hinihintay ko si Lymon.
Ikaw kaya ang mamasyal sa labas?
Wala kang pasok bukas.
Kailangan kong tiyaking di kayo magpapatayan.
Si Berniece ang kausapin mo. Sabihin ba namang sana lalaki si Maretha.
Tama ba namang sabihin 'yon sa bata?
Kung may sasabihin ka sa kanya, 'yong tungkol sa piano dapat.
Di mo sinabi sa kanya. Na parang kinakahiya mo.
Ako'ng bahala sa anak ko.
Pag nagkaanak ka na, siya turuan mo.
Bakit ko gugustuhing magkaanak?
Bakit ko gugustuhing magpalaki ng bata sa mundo?
Sinasabi ko sa 'yo...
kung ako si Rockefeller, 40 o 50 na ang anak ko.
Araw-araw akong gagawa ng bata dahil umpisa pa lang, lamang na sila.
Ako, wala akong maibibigay.
Madalas ko noong mahuling nakatitig sa mga kamay niya si Papa.
Ngayon, alam ko na kung bakit.
Nakaupo siya, iniisip,
"Malalaki ang mga kamay ko, pero ano'ng gagawin ko rito?"
"Mga kamay na kayang gawin ang kahit ano."
"Kaya kong bumuo, magtayo sa mga ito,
pero ano'ng gagamitin ko?"
"Kamay lang ang mayro'n ako."
Kung may sarili sana siyang lupa, di niya mararamdaman 'yon.
Kung may tinatapakan siyang pag-aari niya, mas mataas sana ang tindig niya.
'Yon ang sinasabi ko.
Di misteryo 'yon. Kailangan mong harapin.
Kung tuturuan mo siyang nasa ibaba siya, kamumuhian ka niya.
Ituturo ko sa kanya ang katotohanan. Ganoon ang realidad niya.
Di niya kailangang manatili roon. Iganito mo 'yong ulo.
Baka ikaw, nasa ibaba. Ako, hindi. Nasa tuktok ako ng buhay ko.
Hindi ko itatapon ang buhay ko sa baba.
Nasa mundo ako gaya ng iba.
Aakyat pa sila nang kaunti para maabot ako.
Kasama ka rin namin sa ilalim.
Pag naniwala ka roon, kikilos kang ganoon, mananatili ka sa ganoon.
Doaker, lahat daw ng may kulay, nabubuhay sa ilalim.
Akala niya, hanggang doon lang siya.
Naghihirap ka? 'Yan ang tingin mo sa sarili mo?
Namumuhay lang ako sa paraang alam ko. Walang ibabaw, walang ilalim.
'Yan ang sinasabi ko kay Berniece.
Di ko alam kung saan niya nakuha 'yan. Ganyan magsalita si Avery.
Para kay Avery, porke binigyan siya ng turkey ng puti, angat na siya sa lahat.
Aangat na siya sa ilalim.
Di ko kailangan ng libreng turkey. Kaya kong kumuha no'n.
Wag lang akong hahadlangan. Kahit dalawa o tatlong turkey pa.
Di ka nga makahuli ng manok, turkey pa kaya.
Wag daw hadlangan. Walang pumipigil sa 'yo.
Angat mo ulo mo, Maretha.
Wag kang yumuko. Itaas mo ang noo mo.
Puro ka lang naman satsat.
Sa buong buhay mo, puro satsat lang ang ginawa mo.
Kukuwentuhan ko kayo tungkol sa 'kin.
Magulo noong isinilang ako.
Hindi ako gusto ng mundo, at napansin ko na 'yon
mula noong pitong taon ako.
Sabi ng mundo, mas mabuting wala ako.
Tinanggap ni Berniece 'yon.
May gusto siyang patunayan sa mundo.
Maganda ang mundo dahil sa akin. Di kami pareho ni Berniece.
Tumitibok ang puso ko. Singlakas ng tibok ng ibang tao.
Wala akong pakialam kung Itim siya o puti.
Minsan, mas malakas pa.
At pag mas malakas ang tibok, dinig 'yon ng lahat.
May mga takot sa ganoon. Gaya ni Berniece.
Takot marinig ang tibok ng puso ng alipin.
Pero di ako isinilang ni Mama para sa wala.
Ano'ng gagawin ko?
Kailangan kong gumawa ng marka, parang kapag nagsusulat ka sa puno.
"Nabuhay rito si Boy Willie."
'Yon lang ang gusto kong gawin sa piano.
Sinusubukang gumawa ng marka gaya ng ginawa ng tatay ko.
Bukod doon, wala akong pakialam sa sasabihin ni Berniece.
Saan ka galing?
Akala ko, si Lymon.
- Berniece, tingnan mo. - Pasok ka, Avery. Maupo ka.
Wag mo silang pansinin. Kanina pa sila ganyan.
Painitin mo ang suklay sa kalan.
Sabi ni Berniece, babasbasan mo raw ang bahay.
Oo, binasa ko ang Bibliya.
Gusto niyang paalisin ang multo ni Sutter.
Walang multo rito. Guni-guni lang 'yon ni Berniece.
Hayaan mo siya.
Kung gagaan ang pakiramdam niya sa pagbabasbas, ano naman sa 'yo?
Nakita rin daw ni Maretha.
May nakita ako sa Bibliya na pwedeng ibasbas dito.
'Yon ang magpapaalis sa kanya.
Malala ka pa kay Berniece.
Nandito raw si Sutter. Hanapin mo sa taas.
Umakyat ako roon, wala siya.
Kung sinasabi mong aalisin ng Bibliya 'yon sa imahinasyon niya, tama ka.
- Pero... - Boy Willie, tumahimik ka na, ha?
Wala itong kinalaman sa iyo. Hayaan mo siya sa gagawin niya.
Di ko siya pipigilan. Wala siyang kapangyarihan.
Wala nga, Boy Willie. Pero ang Diyos, meron.
May kapangyarihan ang Diyos sa lahat.
Kahit ano, magagawa Niya. Sabi iya, "Masusunod ang nais Ko."
"Magkaroon ng liwanag," nagkaroon ng liwanag.
Ginawa ang mundo sa anim na araw, nagpahinga sa ikapito.
Makapangyarihan ang Diyos. Sa buhay at kamatayan.
Di ako takot na magpaalis ng multo.
Saan ka galing? Hinihintay kita.
Nakasalubong ko si Grace.
Wala akong pakialam.
Kumusta, Berniece?
Lymon, doon ka sa kabila ng piano.
Boy Willie, huwag kang magsimula. Tantanan mo 'yang piano.
Ingatan mo 'yan, Lymon. Wag kang makialam, Doaker.
Di pwedeng kunin mo basta ang piano? Paano mo makukuha 'yon?
Di pumayag si Berniece sa pagbenta ng piano.
Di na kailangan. Sige na, Lymon. Sabay nating buhatin.
- Para saan ang lubid? - Basta doon ka sa kabila.
Boy Willie... Berniece.
Boy Willie, talagang itutuloy mo ito?
Berniece, Boy Willie, pag-usapan n'yo ito.
Walang dapat pag-usapan.
Tapos ko na siyang kausapin.
Tara, Lymon.
Maretha, tumabi ka.
Ilayo mo siya, Doaker!
Sige na. Sundin mo ang sinabi ng mama mo.
Grabe ang mga tao rito!
Dumaan ako sa Seefus.
Nagsialisan sa kalsada,
may parating daw na Patchneck Red.
Kaya lang,
alam n'yo kung sino'ng tinutukoy nila?
Si John D. mula roon sa Tyler.
Takot na ang lahat sa kanya. Siya raw si Patchneck Red.
Di nila alam na binugbog ko siya dati.
Siguraduhin mong hindi dudulas 'yan, Lymon.
Boy Willie, may pera ka?
Alam ko, may barya ka riyan.
Tumabi ka nga, Wining Boy.
Uy, Doaker, pahingi ngang inumin.
Mukhang nakarami ka na ng inumin.
Naghahanap ka pa ng maiinom. Higaan ang hanapin mo.
Di ko kailangang maghanap no'n.
Lagi naman akong may matutulugan sa bahay ni Berniece.
Hindi ba, Berniece?
Wining Boy, maupo ka na.
Buong araw kang naglalasing. Ang baho mo na.
Alam mong ayaw niya ng naglalasing.
Hindi ko binabastos si Berniece.
Berniece, binabastos ba kita? Sinusubukan ko lang magpakabait.
Di ko kilala ang kasama ko kanina, pero tinrato nila akong pamilya.
Pagdating sa pamilya ko, tinatrato akong parang di kakilala.
Di ko kailangan ang whiskey mo. Kaya kong bumili ng sarili ko.
Gusto kitang kasama, hindi whiskey.
Humiga ka na. Nakarami ka na.
Ayaw ko pa ngang humiga!
Magkakasiyahan pa kami nito ni Boy Willie. Hindi ba?
Sabihin mo sa kanila. Tutugtog pa ako. Panoorin n'yo ito.
Ilalabas na namin 'yang piano.
- Di n'yo pwedeng galawin 'to. - Wag ka ngang makialam.
Di n'yo pwedeng ilabas ang piano. Isasama n'yo ako.
Tumabi ka na. Doaker, tulong.
Sandali lang.
Isinulat ko ito para kay Cleotha.
Isinulat ko para sa alaala niya.
Hey, little woman What's the matter with you now?
Had a storm last night Blowed the line all down
Tell me how long Is I got to wait?
Can I get it now
Or must I hesitate?
It takes a hesitating stocking
In her hesitating shoe
Takes a hesitating woman
Wanna sing the blues
Uy, Doaker, naramdaman mo ba 'yon?
Uy, Berniece, nilalamig ka ba?
- Uy, Doaker... - Ano ba, bakit?
Si Sutter yata 'yan.
Avery. Sige na, basbasan mo na ang bahay.
Kung may babasbasan ka, 'yong piano dapat.
Puro gulo lang ang dala niyan.
Kung may babasbasan ka, unahin mo 'yan.
Kung may babasbasan siya, lahatin na niya.
Sa kusina, sa taas.
Berniece, lagyan mo ng tubig itong bote.
Hawakan mo ito.
Anumang gawin mo,
dapat di mamatay ang sindi.
Maretha, dito ka lang.
Ama namin...
natitipon kami ngayong gabi
sa banal Mong ngalan
upang palayasin ang espiritu ng isang nagngangalang James Sutter.
Opo.
Nawa'y mapuno ng espiritu Mo ang tubig na ito, Panginoon.
Nawa'y maging sandata at kalasag ito laban sa lahat ng kasamaan, Ama.
Nawa'y maging paglilinis at pagpapala ito sa bahay na ito.
Kung saan may mabuti,
maitataboy ang kasamaan.
Satanas, layuan mo kami.
Lumayo ka sa ngalan ng katuwiran habang niluluwalhati namin ang Panginoon.
- Oo. - Oo.
Nararamdaman naming narito Ka, Ama. Ikinararangal namin ang Iyong presensiya.
Salamat, Ama.
Ramdam namin ang presensiya Mo rito, Panginoon.
- Nagpapasalamat kami. - Opo.
Basbasan Mo itong bahay.
Ikaloob Mo ang sandata ng katotohanan
upang madurog ang pader ng kasinungalingan, Panginoon.
- Salamat... - Puro pangaral.
Paalisin mo na siya.
Wiwisikan kita ng malinis na tubig,
at ika'y lilinis mula sa iyong karungisan.
Sa mga diyos-diyosan, lilinisin kita.
Bibigyan kita ng bagong puso.
- Ng bagong laman. - Labas, Sutter.
- Ilalagay ang espiritu... - Labas, Sutter.
- ...para ika'y... - Labas, Sutter!
- ...sumunod sa akin. - Sutter!
Sundin mo ang mga hatol ko...
Heto, tubig para sa 'yo. Nahulog ka na nga sa balon.
- Heto, tubig. - Ilalagay ko ang espiritu ko sa 'yo.
Pasusunurin kita sa batas ko.
Labas, Sutter!
Sige, lumabas ka, Sutter!
Labas na, Sutter. Sige na.
...at ika'y lilinis sa iyong karungisan.
Sa mga diyos-diyosan, lilinisin kita.
- Bagong puso ang... - Magtubig ka pa.
- Labas, Sutter. - Wiwisikan kita ng malinis na tubig.
- Magtubig ka pa. - Ika'y lilinis.
Lilinisin kita sa iyong karungisan
at sa lahat ng mga iniidolo mo.
- Labas, Sutter! - Pa... Panginoon...
Diyos ko.
Wiwisikan kita ng malinis na tubig, at ika'y lilinis.
Mula sa iyong karungisan. Sa mga diyos-diyosan, lilinisin kita.
Boy Willie.
Sutter!
Wiwisikan kita ng malinis na tubig,
at sa mga diyos-diyosan, lilinisin kita.
Lilinisin kita. Bibigyan ng bagong puso...
Sutter!
...susunod sa batas ko at aking hatol,
at gagawin mo ito.
Wiwisikan kita ng malinis na tubig, at ika'y malilinis.
Mula sa iyong karungisan. Sa mga diyos-diyosan, lilinisin kita.
Bibigyan kita ng bagong puso at...
O, Diyos ko.
Tinatawag Ka namin, Ama.
- Opo. - Tinatawag Ka namin.
Sutter!
Su... Susunod...
- Susunod ka... - Mama!
...sa aking mga batas at aking mga hatol,
at susunod ka sa mga ito.
Wiwisikan kita ng malinis na tubig, at magiging malinis ka.
Sutter!
- Sa mga diyos-diyosan... - Opo.
Aalisin ko ang batong puso sa iyong laman,
at bibigyan kita ng bagong puso.
Ilalagay ko ang espiritu ko sa iyo, at pasusunurin kita,
sa aking mga batas,
at aking mga hatol,
at gagawin mo ang mga ito.
Gagawin kong...
Berniece, hin...
Hindi ko kaya, Berniece.
Berniece, hindi ko kaya.
Hindi ko...
Hindi ko kaya...
Sige na, Berniece.
Diyos ko! Pinupuri Ka namin. Diyos ko, pinupuri namin ang ngalan Mo.
Satanas, lumayo ka.
Tawagin mo sila, Berniece.
Tulungan n'yo ako.
Tulungan mo ako, Mama Berniece. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Mama Esther. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Papa Boy Charles. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Mama Ola. Tulungan mo ako.
Tulungan n'yo ako.
Tulungan mo ako, Mama Berniece. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Mama Esther. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Papa Boy Charles. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Mama Ola. Tulungan mo ako.
Tulungan n'yo ako.
Opo.
Opo!
Tulungan mo ako, Mama Berniece. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Mama Esther. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Papa Boy Charles. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Mama Ola. Tulungan mo ako.
Tulungan n'yo ako.
Tulungan mo ako, Mama Berniece. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Mama Esther. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Papa Boy Charles. Tulungan mo ako.
Tulungan mo ako, Mama Ola. Tulungan mo ako.
Tulungan n'yo ako.
Tulungan n'yo ako!
Salamat po.
Berniece...
kung hindi n'yo patutugtugin palagi 'yang piano,
hindi mo masasabi...
baka bumalik kami pareho ni Sutter dito.
Salamat.
Wag mong kalampagin ang piano.
Nagsasanay po ako.
- Tumugtog ka, kung gano'n. - Ganito?
Magaling, anak.
Sino'ng nagturo sa 'yo niyan?
PARA KAY MAMA
BATAY SA DULANG ISINULAT NI AUGUST WILSON
BILANG PAG-ALALA KINA KWAME FIREMPONG DANIEL JONES, TARJA ARAMSESS, KEVIN TUREN
Nagsalin ng Subtitle: Jessica Ignacio