Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Anna!
Pinapunta na siya sa Ceccano.
THE PRICE OF NONNA'S INHERITANCE
Ready na kayo?
Oo!
DALAWANG BUWAN BAGO IYON
Para ganahan kayo! Ang kanta ng Class 3B!
Ang kanta ni Alan!
Sino ako?
Ay. Alam ko na yata.
Alin ang nakilala mo, 'yong kamay o boses ko?
Pareho.
Gaano katagal na?
Ayoko nang magsalita.
Mas mabuting wag na nga. Basta ang tagal na.
Nalibot ko na ang buong South America. 'Yong buong Chile, Bolivia,
pati Venezuela.
Ano'ng ginawa mo do'n?
Nagteatro ako. Spontaneous lang.
Mga usaping politikal. Nakulong pa nga ako.
Dahil sa political plays mo?
Dahil sa droga.
Di ka mabubuhay sa political theater kung di ka magbebenta ng droga.
Kumusta ang mama mo? Umaarte pa ba siya?
Hindi na.
Wala nang kumukuha sa kanya, e.
Pahingi ng number niya.
May play ako ngayon. May role ako para sa kanya.
Nagbibiro ka?
Hindi, a.
Malaking bagay 'to para sa kanya.
Nakakahinayang lang.
Bata pa tayo no'ng naging tayo.
Masyado pang maaga. Mga…
bubut pa tayo.
Pero,
hindi ka bubut. Baging ka
na pumupulupot sa iba tuwing nagloloko ka.
Para makaganti sa 'kin, pinatulan mo 'yong taga-3F.
'Yong gago.
Asawa ko na siya.
E, di, hindi na gago.
Ganito.
Pa-Asturias na 'ko bukas.
Mahirap 'yong workshop na kukunin ko do'n.
Hindi nga?
Pwede kitang tawagan pag-uwi ko?
Oo naman.
Pwede tayong magkape, o kumain ng damo pag naging kabayo ka pag-uwi mo.
Gusto kong ipakita sa 'yo 'yong theater ko.
-Gusto ko 'yan. -Teatro, ha, hindi nota.
Hindi, di ko naisip na bastos 'yon…
Good night.
-Good night. -Night.
Salamat.
Lintik na mga sports car 'to.
Pucha.
PAGKALIPAS NG ISANG BUWAN
Excuse me? Oorder na kami.
Di pa, wala pa si Ma. Salamat pero may hinihintay pa kami.
-Hinihintay pa si Mama. -Oo.
Ano kaya'ng sasabihin niya?
Tingin ko, alam ko na.
Ano?
Baka tungkol sa trabaho niya, pero secret na muna.
Baka ipapamana niya na ang pera niya.
-Sana nga. -Tumigil nga kayo.
Mana niya 'yon. Pera niya 'yon. Bahala siya kung aanhin niya 'yon.
Please. Carlo, pagsabihan mo sila.
Sabihan ng ano?
90 na siya. Isasama niya ba sa hukay ang anim na milyon?
Tungkol 'to sa pagtulong sa pamilya.
Halimbawa, may kailangan akong ipaayos sa tea parlor ko…
-Na naman? -Konti lang, Pa.
Sa ngayon, habang naghahanap ako ng trabaho,
okay sana kung may sarili akong apartment…
Di ka ba masaya sa bahay natin?
Masaya naman.
-Pero gusto ko na ring maging independent… -Dapat lumayas na siya.
Pareho lang tayo ng sasabihin, mas direkta lang ako.
Eto na siya.
Nandito na siya?
Basta kakampi namin si Pa pagdating sa pera ni Lola.
-Hindi. -Talaga? Bakit?
Okay na sa 'kin ang maliit na bangka
pagkatapos ng problema ko sa renewal ng boat license.
Mag-recap tayo. Tea parlor, apartment at maliit na bangka.
May iba pa ba kayong order?
Mama!
-Dito na po kayo. -Hello!
-Hi. -Mama.
-Ang ganda mo. -Dito na po kayo.
Long time no see.
Alam ko. Kasalanan ko.
Lola, bago ko makalimutan, may regalo ako sa 'yo.
Ako lang ba ang may regalo kay Lola?
Forest moss tea 'yan.
Hinay-hinay, baka tubuan ng kabute ang bibig n'yo.
Salamat, Ale.
Siya nga pala, pinapunta ko kayong lahat ngayon
dahil may sasabihin ako na sobrang importante.
May nakilala ako na muling nagpasigla sa 'kin.
Pagkatapos ng lahat, deserve mo 'yon.
Kahit na nawalan na ako ng pag-asa noon.
Alam ko.
Pero,
sa unang gabi pa lang na pinaligaya niya 'ko,
naramdaman kong nanginig ang katawan ko.
Parang naging Strait of Magellan ako,
na dinaanan at pinasok
ng malakas na barko ng magaling na marino.
Yuck.
No'ng isang gabi, binuhat niya 'ko…
Patigilin n'yo na siya.
Nandito na siya!
Hello.
-Hello sa inyo. Hi, Anna. -Hello.
Hello.
Mahal ko.
-Carlo, tama? -Oo.
-Naaalala kita. -Ay, ako rin.
Kukuha ako ng upuan.
-Sino siya? -'Yong gago.
Kumusta, mahal ko? Okay naman? Ha?
Masaya ka bang kasama mo ang pamilya mo, ang mga apo mo?
Uy, Anna, salamat nga pala, ha?
Kung di mo binigay ang number niya, di kami magkakausap.
Hindi na sana babalik sa teatro si Giuliana.
Totoo 'yon.
May ginagawa kaming adaptation no'ng sinulat ni Hemingway
na The Old Woman and the Sea, si Giuliana 'yong matanda.
'Yong matandang babae. Ayos.
-Ano ka, 'yong dagat? -Hindi. Ako 'yong marlin.
A, isda. Interesting 'yon.
Pinapaayos namin 'yong theater niya. Nasisira na kasi.
Hindi naman. OA lang siya. Medyo naluma lang.
Salamat sa Diyos, at sa perang ipinamana ni Tita Tea,
may pondo kami.
Pero, mas salamat sa 'yo, mahal.
Salamat sa 'yo.
Tinitibi ba 'yong marlin?
Patayin mo ako, isda. Ikaw lang ang makakagawa no'n.
Patayin mo ako, kapatid.
Hindi mahalaga kung sino ang papatay kung kanino.
Magpatayan na kayong dalawa.
Aray.
Ano 'yon?
Magpahinga muna tayo. Sobrang init ng costume ko.
Kumusta? Okay ba 'ko?
Ang galing mo, mahal. Ang galing.
Salamat.
-Break muna habang inaayos ang ilaw. -Sige.
-Tara na. -Sige.
Tasso?
Ito na 'yong Cuba?
Mukha na 'tong Cuban night sa 'yo?
Okay, galing 'to sa diyaryo sa Montevideo.
Eto, o. May nagdadawit kay Nunzio Zampa sa isang imbestigasyon sa kasong murder.
'Yong babae, si Luisa Rodriguez, mas matanda ng 20 years sa kanya.
Meron ding taga-Chile. "Probable arson." Ipakita mo ang article.
Oo, tingnan mo, Ma. Sorry, pero basahin mo 'to.
Saan mo 'to nakuha?
Ma, nagpaimbestiga kami.
Kanino?
Sa professional.
Parang ang weird lang kasi.
Alin?
Na na-in love 'yong masigla at nakakatuwang lalaki
sa isang matandang gurang na tulad ko?
Oo.
Iniisip ko kung pa'no sasabihin nang maayos, Ma.
Pinatay ni Nunzio ang mga babae!
Tanga ka ba? Ano'ng pinagsasasabi mo?
Walang ibang paraan. Kung pinatay niya, pinatay niya.
Gusto mo ng jingle?
Hind kaya nagseselos ka lang?
Ma, hindi ako nagseselos. Nag-aalala ako. Naiintindihan mo ba?
Inasawa ni Nunzio ang dalawang matandang babae, parehong mayaman,
patay na sila ngayon.
Mayaman ka, may anim na milyon sa bangko, at mas matanda.
Di ka ba napaisip do'n?
Mahirap ang naging buhay ni Nunzio.
Saka matagal na akong mag-isa.
Ngayon gusto mong makinig ako sa mga tsismis
at balewalain ang kaligayahan ko?
Kung gusto mo pang mabuhay ng ilang taon.
Ano 'yan?
-Wedding rings namin. -Diyos ko.
Ikakasal na kami sa Menorca sa loob ng dalawang linggo.
Ano'ng sinasabi mo?
Tapos lilipat kami sa Jericoacoara,
isang bayan sa tabing-dagat sa northeast Brazil.
Ano 'to, soap opera?
-Ilang oras na siya sa kuwarto? -Tatlong oras na. Ayaw niya tayong makita.
-Kausapin ko kaya siya? -Wag, Diyos ko.
Sa sobrang depressed mo, baka makumbinsi mo siyang mag-suicide.
Teka, may kukunin ako sa wallet ko.
Kumusta'ng pakiramdam mo?
'Yong pakiramdam na mauulila sa nanay. Galit ako.
Di ko hahayaang gawin niya 'yon.
Ano'ng plano mo?
Hindi, hindi ko kayo idadamay. Ako lang ang dapat gumawa nito.
Ano'ng sosolohin mo?
Wala. Di ko kailangan ng tulong.
-Tigilan mo 'yan. -Alin?
Itong lahat ng sinasabi mo.
Asawa mo ako, Diyos ko naman.
Alam kong iniisip mong wala akong kuwenta, walang alam,
pero tutulong ako pag kailangan.
Buti naman.
Papatayin natin si Nunzio.
Sige. Pwede naman.
Ma, ano'ng sinasabi mo? Nagbibiro ka, di ba?
Hindi.
Seryoso ako.
Sira ka na ba?
Ano'ng gusto mo? Hintayin 'yong tawag mula Brazil
na magbabalitang namatay si Ma kasi nilapa siya ng piranha
o kinagat ng gagamba?
Ipapulis natin siya.
Ano'ng sasabihin natin sa kanila?
Wala pa namang krimen.
Di nakulong si Nunzio sa pagkamatay ng mga dati niyang asawa.
Ano'ng magagawa ng pulis?
Ma, kalokohan 'to. Wag nating gawin 'to. Sige na.
Hahayaan lang nating mamatay si Lola?
Tapos sa gagong 'yon mapupunta ang mana.
Biro lang 'to, di ba? Pa, magsalita ka.
Ano'ng sasabihin ko?
Nakakabaliw 'yong mga sinasabi n'yo!
Lagi kang nawawala pag kailangan ka ng pamilya mo,
parang pag maglilinis lang ng mesa.
Nababaliw ka na ba?
Hindi lang 'to tungkol sa paghuhugas. Tungkol 'to sa pagpatay.
'Yong papatay kay Ma kung wala tayong gagawin!
Pa, magsalita ka naman, please.
-Magsalita ka! -Wag kang makulit!
Nag-iisip ako!
Wala nang kailangang pag-isipan pa.
Sorry, responsibilidad ko 'to. Hindi ko na kayo idadamay.
Sige, matutulog na ako. Gusto kong magpahinga.
Dapat malinaw ang isip ko bukas. Magpa-plano pa 'ko.
Good night, mga mahal.
Carlo?
Ano 'yon?
Okay, tutulungan kita.
Kahit wag na.
No'ng nagreklamo ka na wala tayong ginagawang exciting,
di ko naisip na papatay tayo.
Pero kung 'yan ang gusto mo,
nandito lang ako.
Eto. Para maumpisahan na nating isulat ang plano.
Hindi, mahal. Di tayo pwedeng magsulat ng kahit ano.
Dapat saulado natin ang lahat.
Okay, sige.
Pag di ko kasi sinusulat, nakakalimutan ko.
Gets kita, mahal,
pero ayaw nating makulong kasi may nakitang board na may
"Patayin si Nunzio sa Huwebes." Ano ka ba?
Hello.
-Ano'ng ginagawa n'yo dito? -Bilisan mo. Sige na.
Kami ng nanay n'yo…
Mas mabuting hayaan n'yo muna kami para di n'yo marinig 'yong sasabihin…
Hindi.
Magdamag kong pinag-isipan 'to. Moral issue 'to. Labas na 'to sa batas.
Magsisisi ako pag hinayaan kong mabuhay ang taong magnanakaw ng mana ko!
Sinasabi ko sa inyo!
Oo, siyempre, ayokong patayin niya si Lola,
pero kung may maiisip tayong iba kesa pumatay tayo…
Mga mahal, masaya ako na nandito kayo.
Huli tayong nagsama-sama bilang pamilya no'ng bakasyon natin sa Greece.
Bago tayo mag-umpisa, may sasabihin ako para mapanatag kayo.
Pag itinuloy natin 'to tapos nahuli tayo…
aakuin ko ang lahat ng kasalanan.
-Okay. -Okay.
Sige.
-Sino'ng magkakape? -Ako.
Walang may pakialam?
Sige. Gusto ko rin ng kape.
May croissants ako.
Emilio, tumigil ka nga diyan. Nag-aagahan lang tayo.
-Wag kang mag-alala. -Anak, maupo ka.
Good. Mag-umpisa na tayo.
Sige.
May naiisip ba kayo kung paano natin 'to gagawin?
-Ako na muna? -Sige.
Sige, anak.
Wow.
Okay, ganito.
Ito ang Aconitum. Nakikita 'to sa Balearic Islands.
Meron din nito sa Menorca at ilang gubat sa Santo Tomas.
Eto.
Pakipasa kay Papa.
May aconitine 'yan,
isang substance na nagdudulot ng sensory nerve paralysis.
Uy, ayos.
Maninikip ang lalamunan mo pag nakain mo ang bulaklak no'n,
na pwede mong ikamatay.
Para kang inatake sa puso.
Atake sa puso.
Walang ebidensiya.
Maaga akong gumising kanina. Binasa ko ang lahat ng botanical book.
Tingnan mo. Namana mo ang pollen allergy at killer instincts ng mama mo.
Ang anak ko. Ang galing ng kapatid mo, a?
Bale ang mangyayari,
gaganapin ang kasal sa villa, 'yong nirentahan ni Mama.
Bago dumating ang mga bisita,
may apat na araw tayo para patayin si Nunzio.
Apat na araw bago ang kasal.
Kaya may apat na araw para…
para…
gawin 'yan.
Siya nga pala, di pa tayo nakakapunta sa Menorca.
Oo nga.
Maganda raw maglakad-lakad do'n.
Wala ka bang maleta?
Nandito na lahat.
Tig-tatlong boxer, kamiseta, at Introduction to Metaphysics ni Bergson.
May dala kang electric blanket at salbabida para sa swimming?
Oo naman.
Masaya akong magkakasama tayo. Pinapabata mo ako, e.
Gano'n 'yong epekto ko sa mga tao.
Pag may kasama kang may girlfriend na 90 years old, parang teenager si Anna.
Nakakatawa talaga.
Pa'no kung walang Aconitum sa Menorca?
Ha?
-Pa'no kung walang Aconitum sa Menorca? -Meron 'yan.
Anyway, nagdala ako ng arsenic.
Ano?
Tumigil ka na, please.
Paano kung tingnan nila ang maleta mo?
Hindi 'yan.
-Pa'no kung oo? -Bakit naman?
-Airport 'to! Nagche-check sila dito! -Kumalma ka nga diyan!
Nilagay ko sa bag mo.
Talaga?
Oo. Puno na 'yong maleta ko, e.
Biro lang.
Kalma lang.
Akala mo, baliw ako para magdala ng arsenic?
Na nasa vial na hugis bungo.
Tanga.
May problema tayo.
Ano?
Nagpa-panic na si Emilio.
Ayaw niya na raw pumunta sa Ceccano Fair.
Ano?
Ayaw niya nang gamitin ang salitang "murder",
gagamit siya ng code tulad ng "Ceccano Fair."
Ano 'yong Ceccano Fair?
Ewan ko. Hindi 'yon ang point.
Kung wala tayong gagawin, baka mabisto tayo dahil sa kanya.
Ayos. Pa'no na ngayon?
Kakausapin ko siya. Padaan ako.
May problema ba?
Wala naman.
Wala? Sabi ng kapatid mo, nag-aalala ka sa "Ceccano Fair."
Pa, ayoko nang pumunta sa Ceccano.
Ayoko na.
'Yon 'yong tipo na pag pumunta ka, mumultuhin ka no'n habambuhay.
Hindi totoo 'yan.
Medyo mataba lang naman 'yong pagkain. Wag kang madrama.
Sabi nang ako ang magbabayad.
Hindi naman dahil do'n, e.
Moral issue 'yon. Pa'no kung…
Oo, alam ko.
Walang mga resibo. Puro mga under the table lang.
Pero minsan, may mga nangyayari talaga na di mo inaasahan.
Pinakamabuti para sa buong pamilya 'yong pagpunta sa Ceccano.
Anyway, ikaw ang masusunod kung ayaw mong sumama sa 'min sa fair.
Walang pumipilit sa 'yo.
Ba't parang wala lang 'to sa inyo?
Di kayo nagdadalawang-isip?
Ayan ka na naman. Halika na. Nandito na si Papa.
Relax ka lang.
May problema siya sa pag-iisip. Sobrang lala.
Ano'ng sinabi niya?
Pinagmamaneho mo si Mama? Ba't di ikaw?
Wala akong lisensiya.
Meron ako sa Chiapas,
pero sa Nicaragua lang 'yon magagamit.
Pero hinatid mo ako.
Sabi ko, wala akong lisensiya. Pero may kotse ako.
May naisip ako.
Paano kung pagmukhain nating nagpakamatay si Nunzio?
Pwede bang ibang salita 'yong gamitin natin,
wag "nagpakamatay"?
Kung "tanning" kaya kasi nasa beach naman tayo?
Itigil n'yo na 'to.
Kung suicide, walang maghahanap ng suspek.
Di ba? Pero kailangan nating kumbinsihin si Mama na medyo depressed si Nunzio at…
Artista sila. Depressed naman talaga sila, di ba?
Oo nga.
Alam ko nang mangyayari 'to.
Ang alin?
Nagkasundo na tayo sa Aconitum, di ba?
Oo naman, anak. Pero dapat laging merong plan B.
Oo naman. Lalo na kung sa 'kin ang plan A. Di ba?
Tama.
Bakit parang wala kayong tiwala sa 'kin?
Tama na. Wag ka nang magmaktol.
Anak, di namin minamaliit ang kakayahan mong pumatay.
Sige na.
Ang ganda! Sobrang ganda ng lugar!
Saan mo kami dinala, mahal?
Basta para sa mga mahal ko, gagastos ko.
Sobrang isolated nito.
Oo nga.
-Patricia? -Hello.
Siya ang tagaluto at nag-aalaga sa bahay.
Si Luis 'yong hardinero, tama?
-At security guard. -Ayos.
-Ayos 'to, ililibot namin kayo. -Sige, tara.
Emilio, bumaba ka na.
-Nagustuhan mo, darling? -Ang ganda.
Ang ganda, di ba?
Nando'n ang swimming pool.
Nasa mas baba pa 'yong private beach.
A, okay. Bakit ang dami ng security cameras?
Medyo paranoid ang asawa ko.
Pinalagay niya 'yan sa may-ari.
Civil Guard ako noon bago ako nagtrabaho dito.
Mukhang ligtas naman itong lugar.
Ligtas?
Ligtas na ligtas kayo dito.
Alam ng mga taga-isla na nandito ako.
Alam nila na kapag may nanggulo,
babarilin ko muna 'yon bago ko kilalanin.
Pag ayaw niya sa tao, babarilin niya ulit.
Mismo.
Hindi nga?
May security guard na ngayon.
Ano'ng gagawin natin? Hindi ko alam.
Ano'ng gagawin natin? Papatayin na rin ba natin si Luis?
Tapos bubuhayin natin si Patricia?
Siyempre, hindi.
Papatayin din natin si Patricia.
Narinig mo 'yon?
-Ha? -'Yan.
Hindi ko alam. Galing sa kuwarto ng nanay mo.
Naglilipat ba sila ng gamit?
Di yata nila alam kung saan nila ilalagay.
Ano?
Pabalik-balik 'yong nililipat nila.
-Kumilos ka naman. -Ano'ng gagawin ko?
Hindi ko alam, pero patigilin mo sila.
Dapat ko bang marinig na "naglilipat ng gamit" ang mama at ex ko?
Baliw ba sila?
Ex? Anong ex? 40 years ago na 'yon.
Hindi mo na siya ex.
Tagapag-alaga na siya. At magaling siya.
Kilos na, please!
Gagawin ko 'to para sa 'yo.
Ano 'yon?
Hindi…
Hindi makatulog si Anna.
Bakit?
Ang ingay kasi.
'Yong mga hoopoe sa garden 'yon.
Oo, pati 'yong mga hoopoe.
Alam mo, nahihirapan din akong matulog pag first time ko sa ibang kama.
Napansin ko nga.
Pero sa tingin ko, di mapakali ang anak mo dahil naririnig niya kayong
"naglilipat ng gamit."
Ha?
Naririnig namin kayong naglilipat ng gamit.
'Yong kama!
-Alam n'yo ang dapat gawin? -Sabihin mo.
Mag-sex kayo, para mapagod siya at mag-relax.
Sa edad natin,
dapat maging magalang at maunawain tayo pag nasosobrahan…
May slut-in-law ako.
4 NA ARAW BAGO ANG KASAL
3 ARAW BAGO ANG KASAL
Good morning.
Good morning, Patricia.
-Salamat, Patricia. -Salamat, oo.
Alam n'yo,
kagabi, may bigla akong naisip.
Naisip ko na masaya ako.
-Pansin nga namin. -Maganda 'yon.
Masaya na talaga ako.
Sana lang hindi mainip sa 'kin si Nunzio.
Minsan kasi, parang lumalayo siya,
malalim ang iniisip.
Kasi, Ma,
ang totoo,
high school pa lang kami, naggagamot na si Nunzio dahil sa depression niya.
Oo, totoo 'yon.
Akala ko nalampasan niya na 'yon,
pero sinabi niya sa amin na…
pakiramdam niya, parang may kulang,
tapos sobrang nalulungkot siya at walang interes sa mga bagay.
Buti nabanggit mo. Napansin din 'yan ni Emilio.
Kasi depressed din siya, e.
Oo, pero may dahilan 'yong depression ni Emilio.
Sobrang lungkot niya, ang hirap ng buhay niya.
Normal na ma-depress pag nahihirapan ka.
Pero 'yong depression ni Nunzio,
hindi mo alam ang pinanggagalingan no'n.
Isa 'yong mal de vivre, l'ennui.
Ayaw nilang bumangon kasi ayaw nilang harapin ang bagong araw,
di sila naliligo kasi ayaw nila sa tubig.
Pinakadelikado 'yong gano'ng depression.
Mahal kita!
Guys, ang ganda ng isla! Sino'ng sasamang mamasyal sa 'kin?
'Yan ang depression.
Okay ka, tapos babagsak. Magiging okay ulit, tapos babagsak ulit.
Gusto ko ng mga pakpak ng glider
Para maabot ang malalayong lugar
At ang isang kubo sa tabing ilog
Para mas malinis ang balahibo ko
Noon, sa Albania, nangabayo kami ni Fiordaliso.
Hindi ko siya kilala.
-Di mo kilala si Fiordaliso? -Hindi.
Mag-suicide ka. Barilin mo ang sarili mo.
Wag kang ganyan.
May nagpapatakbo ba sa parlor mo habang wala ka?
Sinara ko muna.
Tipid sa kuryente.
Lugi na rin naman, e.
Ano?
'Yong tea parlor. Nalulugi na. Hindi kami kumikita.
Sorry. Hindi ko alam.
Wala din akong kinukuwentuhan.
Di ako makabayad sa suppliers. Ngayon, alam mo na.
Kaya ba hindi mo ako tinatawagan?
Akala ko may nagawa akong mali.
Akala ko ayaw mo na sa kuya mo.
Siyempre, hindi.
Kailangan ko ng kasama na mas problemado sa 'kin.
Uy, tara dito, mga bata. Tingnan n'yo, ang ganda.
Kukuha ako ng tubig.
Ale?
Ale!
Ano?
Pwede ka nang magpa-tan.
Oo, sana nga.
Makinig ka, tingin ko, ito ang tamang oras para makapagpa-tan ka.
Hindi ko kayang magpa-tan!
E, kung ikaw na lang kaya?
Pucha! Hinding-hindi ako magpapa-tan!
Ayoko nga sanang sumama sa islang 'to!
Hindi ako magpapa-tan!
Hindi na ako magpapa-tan!
Ako rin!
Ano naman? E, di, wag magpa-tan. Walang pumipilit sa inyo.
Mga siraulo.
Nga pala, may SPF 50 na sunblock ako.
Mag-swimming tayo.
Nagpi-picture si Nunzio malapit sa bangin. Sabi ni Emilio,
"Magpa-tan ka," kaya lumapit ako. Nagpi-picture siya do'n.
Sabi ko sa sarili ko, "Kaya ko 'to." Gagawin ko na sana.
Wala na namang silbi si Emilio. Pero ayos lang.
Sabi ko ulit, "Ngayon, itutulak ko na siya."
Di ko magawa.
Ganyan ka na talaga noon pa.
-Ano? -Pag may sinimulan ka, di mo tinatapos.
Nag-swimming class ka, pero ayaw mong lumaban.
"Hindi, Ma. Hindi ko kaya, Ma." Tanda mo 'yong mga pagwawala mo?
"Di ako mapakali. Naninigas ako."
Magkaiba 'yon.
Pareho lang 'yon.
Kailangan mo 'tong malampasan.
Para 'to sa ikabubuti mo.
Magbabanyo lang ako.
Hayaan mo na siya. Hiyang-hiya na siya.
Ano'ng sinabi ko?
Hindi niya tinulak sa bangin. Ano naman. E, sa gano'n, e.
Nagi-guilty na siya. Wag mo nang palalain.
Di ako pwedeng magsalita? Di na siya bata.
Hindi 'yon ang point.
Siya ang nagtatakda ng mataas na expectation sa sarili niya.
Hypotension, nerve paralysis, Aconitum. Nakakaloka, di ba?
Umaasta siyang eksperto,
pero pag kaorasan na, hindi niya naman tinutuloy.
Ako ba 'yan?
-Hindi, anak, hindi. -Hindi, mahal, hindi.
Anyway, sa tingin ko,
base sa mga nangyayari,
hindi natin magagawa 'yon.
Tama na!
Magtiwala ka sa 'tin bilang pamilya.
Ang mas mahalaga, magtiwala ka sa sarili mo.
-Ang negative mo, Emilio. -Lagi kang negative.
Ba't nga kaya?
Ano'ng sinasabi mo?
Lagi mo kaming tinatratong parang dalawang tangang bata.
Pero pag gusto mo, dapat umasta kaming matanda.
-Ang galing ng pagpapalaki n'yo. -Tama na! Puro ka reklamo.
Sino'ng may pakialam sa pagpapalaki o sa tingin namin sa inyo?
30 ka na. Magtanda na kayo!
Oo.
Alam n'yo, sobrang nalulungkot talaga ako.
Kasi ni hindi tayo magkasundo na may papatayin tayo.
-Tama si Mama. -Oo.
Subukan nating magkasundo. Mag-focus tayo sa gagawin natin.
Hindi naman mahirap, e.
Hindi tayo maghahati ng atoms.
Magdedespatsa lang tayo ng tanga at walang kuwentang tao.
Oo. Sige na.
Maglakad-lakad ka kasama ng kapatid mo.
Hanapin n'yo 'yong nakakamatay na halaman.
Sige.
Ano ulit 'yon? Anagoneda? Anconeda?
-Aconitum. -Aconitum.
Kilos na. Sige na.
Lakasan mo ang loob mo.
-Tara na. -Lakas ng loob.
Kanino sila nagmana? Di sa 'tin.
-Sa tatay mong duwag. -Wag.
-Sunud-sunuran siya sa mama mo. -Tumigil ka na.
Mahahanap kung saan-saan 'yong mga nakakamatay na halaman.
Kung makapagsalita ka, parang okay 'yon, a.
Wala dito. Tingnan natin do'n.
Ikaw na. Hihintayin kita dito.
Bakit?
Magbabantay ako.
Sasabihan kita pag may ibang tao. Gagayahin ko 'yong huni ng hayop. Kabayo!
Ayos. Di tayo mapapansin pag humuni ka na parang kabayo.
Tanga.
May hubad na lalaki sa banyo.
Ha?
May hubad na lalaki sa banyo.
Anong "hubad na lalaki sa banyo"?
Morning.
Sino ka?
Hindi, sino po kayo?
May mga bata ba dito?
Wala.
Buti naman.
Pero, may matatanda dito…
Sorry. Nakigamit ako ng CR n'yo. Walang CR sa kuwarto ko.
Ako si Bojan, best man ni Nunzio.
Kakarating ko lang galing Chile.
Bangon na, aalis na tayo.
Nahanap mo?
Hindi.
Naku. Ang weird ng pakiramdam ko.
Napagod ako no'ng umidlip ako.
Ano'ng meron?
Kumalma ka. May sasabihin ako.
Tinatakot mo na ako.
Nahanap ko na yata.
Lintik.
-Paano kung hinawakan ko? -Nahawakan mo nga yata.
Paano mo nalaman? Umalis ka.
May konting pantal ka na diyan.
-Mamamatay na ako. -Di mo naman kinain.
Pero tara na sa ospital.
-Pa'no kung kinain ko? -Ha?
-Ewan ko. -Ano? Kumakain ka habang natutulog?
Nagsi-sleepwalk ang mga tao. Baka nag-sleep-eat ako. Tulong!
-Emilio! -Tulong!
Hindi, sandali! Emilio!
Mamamatay na ako!
Emilio!
Mamamatay na ako!
Prutas pa, Carlo. Damihan mo. Wag kang mag-alala.
Sige. Ano'ng dapat kong gawin?
Saan kayo galing?
Wag n'yo nang alamin.
E, 'yong halaman?
Meron sana, pero hinigaan ng lokong 'to kaya pumunta kami ng ospital.
Nilagyan nila ng cortisone, pero namamaga pa rin.
Di na natin magagamit ang Aconitum. Pag nag-imbestiga sila,
madadamay tayo. Mahuhuli tayo.
Bakit mo ba 'ko sinasabotahe sa tuwing may gagawin ako?
-Sinadya kong lasunin ang sarili ko? -Oo…
Tahimik.
Ano'ng nangyayari?
Sinundo ni Nunzio sa bayan 'yong mga kaibigan ni Luis at Patricia
para i-celebrate ang pagdating ng best man niya.
Anong best man?
Siya si Bojan.
Isang Serbian wedding planner. Taga-Uruguay.
Bulag ba siya?
Temporary lang.
Nasugat ang mata niya sa First Communion na in-organize niya sa Valparaíso.
Anna.
-Tayong dalawa lang dito. -Oo nga.
Nasaan si Mama?
Nagpapahinga. Medyo napagod siya.
Parang di normal 'yon sa isang 87 years old, 'no?
Alam ko ang gusto mo.
Ano?
Kakayanin mo ba?
Teka, ano'ng sinasabi mo?
Ang iwan siya.
Hindi makokontento sa kanya ang Anna na nakilala ko.
Pwedeng pahiram?
Akala mo naman di ka na-inlove sa 87 years old na babaeng
may six million sa bangko.
Tama ka.
Mayayaman ang nagugustuhan ko.
Pero di dahil sa pera nila.
Mas masaya ang mayayaman kesa sa mahihirap.
Gusto ko 'yong masaya.
Tayong dalawa 'to.
Nag-sex tayo no'ng may sit-in protest.
Hindi kaya, di ka gano'n ka-flexible.
Naiintindihan mo?
Ano'ng nangyayari?
Walang nangyayari. 'Yon 'yong problema.
Wala akong sinisisi, a, pero palpak 'yong planong Aconitum.
Sa makalawa, pupunta sa festival sa Ciutadella sina Luis at Patricia.
'Yon ang tamang panahon para pumunta sa Ceccano.
Lalagyan natin ng pampatulog ang inumin ni Nunzio.
Pag tulog na si Lola…
Pa'no kung hindi?
-Natutulog si Lola pagkakain. -Pa'no kung di gano'n ngayon?
Tumigil ka na. Matutulog si Lola.
Kung hindi, ako na ang magpapatulog sa kanya.
Kalma lang. Matutulog na si Lola.
Bubuhatin natin si Nunzio sa garahe pag tulog na siya.
Walang security cameras papunta sa garahe.
Isasakay natin siya sa kotse, ikokonekta natin ang hose sa tambutso,
paaandarin ang makina…
hanggang sa di na siya…
Pa'no si Bojan?
Pati si Bojan…
Mag-isip tayo kung pa'no siya mapapapunta sa festival.
-Papatayin din ba natin si Bojan? -Sobra na 'yan.
Isa-isang problema muna, please.
Emilio, magpaka-positive ka naman.
Maging positive ka, anak, kahit ngayon lang.
Buti, bulag siya.
Kung magkakaro'n man ng witness, mas okay na 'yong bulag, di ba?
Sa susunod na 48 oras,
itutuloy natin ang pagpapakalat ng idea na gustong magpakamatay ni Nunzio.
Paano?
Gagawa tayo ng gimik.
Palalabasin nating may suicide attempt sa pool.
Sa pool?
Sino'ng nagpapakamatay sa swimming pool?
'Yong gustong mamatay. Di na mahalaga kung saan.
Imposible 'yon sa pool.
Hindi siya dapat matutuloy!
Dapat magmukhang sinubukan niya.
May engrandeng plano ako para sa security cameras…
Bakit ako nagpapaliwanag sa mga taong hindi creative?
Parang tanga lang, e.
Pagbotohan natin.
Sino'ng tutol sa gagawin sa pool?
Ayos. Pabor kami ng Mama n'yo.
Walang halaga ang boto n'yo, lalo na 'yong sa 'yo.
Final na 'yon.
-Hindi ganyan ang botohan. -Gano'n 'yon!
Dahil pumayag kayo na ako ang aako ng lahat pag nagkaproblema,
ako ang masusunod!
Anyway, bukas natin gagawin 'yon
habang naghahanap kami ng bulaklak ni Lola sa bayan, ha?
Ano ang eksaktong mangyayari?
-Bukas ko na sasabihin sa inyo. -Diyos ko.
Ang saya ko na nakilala kita, Bojan.
Sayang, taga-malayo ka.
Oo nga, e.
Kung taga-malapit ka lang…
3 ARAW BAGO ANG KASAL
2 ARAW BAGO ANG KASAL
Ayan. Dahan-dahan lang ang lakad.
Dahan-dahan.
Sa totoo lang, parang joke 'yong plano.
Eto na siya.
Papa, hindi ko talaga maintindihan.
Basta wag kang magpipigil. Ipakita mong takot ka, na sobrang apektado ka.
Baka hindi ko kaya, e.
Nunzio, kumusta?
Lalangoy ako.
Alam mo bang kaya ni Pa na mag-"empty-lung" ng isang minuto?
Anong "empty-lung"?
Hindi, wala 'yon.
Sabihin mo na. Wag kang mahiya.
Kaya kong di huminga sa ilalim ng tubig sa loob ng isa't kalahating minuto.
Mas mahaba pa.
May scuba diving license ako.
Nakuha ko sa Bali noong 80s
habang nagtatago dahil sa fake passport charge.
'Yong mga kalokohan ng mga Italyano.
Ay, oo naman.
Pusta ko di mo kayang di huminga ng isa't kalahating minuto.
Ganito ang gagawin natin.
Habang nasa ilalim ako ng tubig, kunin n'yo ang kotse. Maglibot kayo,
tapos pagbalik n'yo, nasa ilalim pa rin ako.
Sandali lang.
Sige na.
Ikaw naman!
Diyos ko!
-Papa, ano'ng ginagawa niya? -Ano'ng ginawa mo?
-Ano'ng ginawa ko? -Baliw ka! Sabi na, e, gagawin mo 'to.
-Papa! -Baliw ka para isugal ang buhay mo!
Wag mong itataya ang buhay mo!
Baliw ako? Kayong lahat ang baliw!
Hindi ka umaahon. Akala namin hinimatay ka na.
Ako? Baliw na kayong lahat.
Ang weird ng pamilya n'yo.
Di masayang weird, a. 'Yong mga weird na baliw!
Mga siraulo kayo!
Anak, ang pangit mong umarte.
Ang OA, ang tinis ng boses mo, sigaw ka nang sigaw. Ang pangit talaga.
Pero 'yon ang pinagawa mo sa 'kin.
Medyo nasobrahan ka nga.
A, tingin mo mas okay 'yong ginawa mo? Ha?
Luis, nandiyan ka ba?
Hi, Carlo. Kumusta ka?
-Okay naman. -Ano 'yon?
Medyo sensitibong issue 'to.
Gusto kong malaman mo na inaatake ng matinding depression si Nunzio.
Si Nunzio?
Pero mukha siyang masaya.
Sinubukan niyang magpakamatay noong nakaraang taon.
Tapos kanina lang sa pool, sinubukan niyang…
lunurin ang sarili niya.
Sa pool?
Paano mo lulunurin ang sarili mo sa pool? Imposible 'yon.
Posible 'yon!
Mukha lang unpredictable at baliw si Nunzio,
pero pambihira ang lakas ng isip niya.
Wag mo na lang babanggitin sa kanya.
Sinasabi ko lang sa 'yo para alam mo.
Pakibantayan na lang din siya, ha?
Lalo na kapag wala kami dito.
Oo naman.
Maraming salamat, Luis. Pasensiya na.
Siya nga pala, malamang na nakunan ng security camera
'yong tangkang pagpapakamatay niya.
Mapapanood ba natin?
Gusto kong malaman 'yong tingin mo.
Kapag wala ang mga may-ari,
nakabukas ang camera, pero hindi 'yon nagre-record.
E, para saan pa 'yong mga 'yon?
Para matakot 'yong mga magnanakaw.
Nakakalungkot 'yong kay Nunzio.
Kung gusto mo, tatawag ako sa kakilala kong psychiatrist…
Ayaw niya sa mga psychiatrist. Sa mga albularyo lang siya naniniwala.
Basta, bahala na. Bye. Aalis na 'ko.
Anna?
Saan ka galing?
Hindi ako makatulog kaya naglakad-lakad ako.
Nga pala, Carlo, sobrang tanga no'ng ginawa n'yo sa swimming pool.
Tama si Alessandra.
Gusto mo na malapit kami sa 'yo para pwede mo kaming maliitin.
Nakita kitang kasama si Nunzio sa pool.
Ako?
Ano'ng sinasabi mo? Mag-isa akong naglakad.
Sino ang nagse-sex sa sofa?
Carlo!
Baka si Giuliana. Para silang kuneho.
Ano'ng iniisip mo? Pupuslit kami no'ng papatay sa nanay ko?
Hindi ko alam. Baka may Electra complex ka.
Nasa Jungian phase ka na.
Itigil mo na 'yan.
Anyway,
si Nunzio, na nagpapagulong-gulong pa rin sa sofa,
nagpapa-party siya, nagha-happiness yoga siya,
sino'ng maniniwalang gusto niyang magpakamatay?
Kahit na siya mismo ang nagsabi.
Kung sa kanya mismo nanggaling, tingin ko maniniwala sila.
2 ARAW BAGO ANG KASAL
1 ARAW BAGO ANG KASAL
Mag-picture tayo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Mag-family picture tayong lahat.
-Sige na. -Talaga?
Hubarin mo ang salamin mo.
Sige, say "cheese."
Mali. Say "Grease." Gayahin natin 'yong daliri ni John Travolta.
Sige na. Ikaw rin, Carlo.
Oo naman.
Ayos. Pupunta kami sa labyrinth.
-Pwede magtanong ng personal question? -Sige.
Ano'ng pakiramdam ng may hot na anak? Mahirap ba?
Ba't mo 'ko tinatanong?
Ang tino mo naman.
Di bale na.
Nakalimutan kong engineer ka.
Na may kaluluwa ng conformist robot.
Sorry. Kasalanan ko.
Buwisit ka.
Nando'n pala.
Ano'ng meron?
Naghahanda sila para sa festival ngayong gabi.
Anna? Aakyat na ako.
Sige. Susunod kami.
Nasa mabubuting kamay si Giuliana.
Ang dalawang ex-wife ni Nunzio, wala silang kasama. Kawawa.
Walang nagpoprotekta sa kanila gaya ng ginagawa mo sa mama mo.
Ano'ng sinasabi mo?
Tungkol sa love.
Ano'ng tingin mo kay Nunzio? Mukha ba siyang masaya?
Bakit?
Hindi ko alam. Medyo nag-aalala ako.
Parang depressed siya.
Ayokong gumawa siya ng hindi maganda.
Tulad ng ano?
Ayokong makita siya
sa garahe na humihithit ng usok galing sa tambutso.
Samahan natin si Giuliana.
Paunti-unti, dahan-dahan,
pagsilip ng bagong araw pagkatapos ng gabi,
at sa rurok ng aking pagkabalisa,
di malinaw ang presensiya mo,
parang ang layo mo.
Ang galing.
Wala akong naintindihan, pero ang poetic.
Ganito, Nunzio,
kailangan ko ng makakausap,
pero wala akong mapala sa mga anak ko, pati kay Anna.
Ako ang gusto mo?
Wala nang iba, e.
Medyo personal 'to.
Sa tingin ko, ikaw talaga ang makakatulong sa 'kin.
Ang sumpa na mahal ako ng lahat.
-Gano'n siguro. -Napapalapit kayong lahat sa 'kin.
May bar sa labas. Gusto mong uminom do'n?
-Libre mo? -Sige, libre ko. Tara na.
Kumusta, darling?
Okay naman. Patapos na ako.
Napakasuwerte mo talaga, Anna.
Bihira sa anak na babae 'yong nakakapunta sa kasal ng nanay niya.
Ang saya.
Bojan, ano'ng gusto mo?
'Yong gusto ng lahat.
Pagmamahal.
Pera.
Magkano?
Isang milyon.
Isang milyon?
Sira ka ba?
Para sa 87 years old na babae?
Kaibigan ko si Nunzio.
Ganito, masigla si Mama, matalino siya.
Pero sakit din siya sa ulo.
Kahit na mahalaga siya sa 'kin,
hindi lalampas ng 300,000 euro ang halaga niya.
Sige na.
400,000.
350.
Okay, 400,000, tapos sasabihin ko sa pulis
na sinubukang magpakamatay ni Nunzio sa Montevideo two years ago.
Okay?
Hindi ko na mahal si Anna.
Gusto ko siyang sulatan para ipaliwanag kung bakit.
Ang totoo, naisulat ko na, pero ang pangit kasi.
Marunong kang magsulat, magsalita. Magaling kang magsulat.
Baka pwede mo akong tulungang isulat ulit?
-May pen at papel ka? -Oo.
-Eto. -Okay, ready ka na?
Di ko kayang isulat. Ikaw na lang.
Kokopyahin ko mamaya.
Sige, pero walang iyakan, a?
Alam kong malungkot ka, pero dapat magpakatatag ka.
Gusto ko sana, parang nagpapaalam na 'yong dating ng sulat.
Wala nang saysay ang buhay. Gusto ko nang iwan ang buhay na 'to.
"Anna, ang minahal ko."
Magandang simula 'yan, pero tanggalin mo ang "Anna."
'Yong "ang minahal ko" na lang.
-Bakit? -Pampagulo lang ang mga pangalan.
-Para kay Anna ang sulat. -Oo naman, pero alam niya na 'yon.
-"Anna, ang minahal ko." -"Ang minahal ko" lang ang ilagay mo.
Pagtatalunan pa ba natin 'to?
-Okay. -Sige.
-"Ang minahal ko." -"Ang minahal ko."
"Alam kong isa akong…"
"Gago."
Ang honest mo naman.
-"Isang gagong mayabang." -"Isang gagong mayabang."
"Isang peke."
-"Peke." -"Banidoso."
Banidoso? Ang lakas na ng loob mo, ha?
Oo.
Okay. "Banidoso."
"Sa likod ng maskarang 'yon…"
"Maskara."
"wala kang makikita."
"Wala."
"Kalokohan lang."
Kalokohan?
Oo.
-Wag mo namang ipahiya ang sarili mo. -Mahalaga 'to.
Gusto ko 'yong malinaw, direkta, na masasaktan ako.
"Dahil sa mga 'to, nagdesisyon akong iwan ang mundo nating dalawa."
Sobrang ganda nito.
Ilalagay natin 'to sa kotse sa tabi ng katawan niya.
Ang suicide letter niya.
May importante akong sasabihin sa'yo na kailangan mong malaman.
Diyos ko. Good news o bad news?
Good news.
'Yong tipong "naisip kong napakahalaga ng asawa ko"?
Hindi, 'yong tipong "Alam ni Bojan na papatayin natin si Nunzio."
Ano? Nagbibiro ka ba?
Hindi.
Pa'no naging good news 'yan?
Dahil hindi 'yon problema.
May kasunduan kami.
Siya na ang magpapatotoo sa pagiging suicidal ni Nunzio.
Hindi ba parang gumugulo na 'to?
Mahal, wag kang mag-alala.
Normal na medyo gumulo ang mga bagay kapag nagpaplano kang pumatay.
Mahal, magtiwala ka.
Binubuo ng dalawang mahiwagang pantig ang pangalan mo.
"Nun."
"Zio."
Mahal ka ng lahat.
Kinakatawan mo ang 54 na katangian ng babae at 54 na katangian ng lalaki.
Hindi ka nag-iisa.
Ikaw ang kuya ng Diyos.
Mahal ka ng lahat.
Hi, Luis.
Hello.
Anong oras 'yong festival?
Malapit na.
Nakita ko, pina-practice nila ang mga kabayo.
-Nag-enjoy ka ba? -Sobra.
Masama ang pakiramdam ni Patricia.
Mina-migraine siya.
Di na siguro kami pupunta.
Luis?
-Luis. -O?
Kami na ang bahala kay Patricia.
Uy, wag na, salamat.
Nagbebenta ng herbal teas para sa migraine 'yong parlor ng anak ko.
Para na siyang doktor.
Limang taon akong volunteer sa isang dog shelter.
Mina-migraine din ang mga aso. Marami kaming ginamot na gano'n.
Okay? Kami na ang bahala kay Patricia. Minsan lang sa isang taon ang festival.
Tatlong beses naman.
Pero isla 'to. Walang masyadong ginagawa dito.
Sayang kung di ka pupunta, di ba?
Hindi ko alam.
Nagkaproblema din 'yong kotse ko ngayon.
Tingin ko di 'yon aabot sa Ciutadella.
Ayaw yata talaga kaming paalisin.
Makakaalis kayo. Gamitin n'yo 'yong kotse namin.
Okay?
Kung gano'n, ayos, salamat.
You're welcome. Ayos 'yon.
Ayos 'yon.
Uy.
O?
Mild na pampakalma 'to para antukin ang nanay mo.
-Okay. -Eto, para mawalan ng malay si Nunzio.
Carlo, siguruhin mong di mo… Alam mo 'yon?
Anna.
Sino ang mga taong 'to?
Ang Buraco card game girls.
Darling?
Ano 'yon?
Nagustuhan mo ba ang damit ko?
Binili ko 'to no'ng nag-tour ako sa Cairo. Ang tagal na no'n.
Oo. Kamukha mo si Vanna Marchi.
Ang tanga mo.
Gusto ko si Vanna Marchi.
Maganda siya.
-Surprise! -Surprise!
Uy, nagulat naman ako!
-Nandito na ang mga abay ko! -Oo.
-Akala ko, bukas pa kayo? -Gusto ka naming sorpresahin.
-Ang saya naman! -Ano'ng meron?
Nandito ang friends niya.
Nandito na ang mga abay ko.
Si Pagdurusa, Kamalasan, at Kalungkutan.
Tara, sabay-sabay na tayong maghapunan. Magpapakalasing tayo.
-Oo. -Tingnan mo nga naman.
-Nice to see you. -Good evening.
-Nakakagulat naman. -Good evening.
Ayos 'to, a.
Oo.
Dito sila maghahapunan.
Oo.
Hindi pwede.
-Bojan, excuse me? -Ano 'yon?
Hindi natin pwedeng palampasin 'to.
Ang wedding planner namin.
Ang bachelorette party.
Ang bachelorette party, Bojan.
Ay, tama. Ang bachelorette party.
Dapat magkaro'n tayo no'n.
Ano'ng plano?
Magpi-picnic tayo ngayong gabi.
Pwede ding lumangoy.
Makakalangoy ka kung gusto mo. Pwede ring hindi.
Mas okay ang naisip ko.
E, kung isama mo kaya sila sa Ciutadella festival?
Basta may alak!
Nando'n ang hotel namin.
Magpakalasing tayo,
tapos gagapang tayo pauwi sa mga kuwarto natin.
Okay. Pupunta na kami sa festival. Tara na.
A, sa festival.
Oo.
Ingat, ha?
Isara natin 'tong pinto.
Tol, maglasing ka para sa akin, ha?
Oo naman.
Gagawin kong double.
Okay, tol.
Dito. Yumuko ka. Pasok na.
Bye, mga ganda. Enjoy, a. Bye.
Bye.
Di tayo iinom?
-Gagawa ako ng Rum at Coke. -Marunong ka?
Pipigain mo muna ang lime sa yelo.
Alam ko.
-Tutulungan kita. -Wag na.
Marunong siya.
-Sigurado ka? -Oo naman. Malakas siyang uminom.
Marami na siyang sinirang Pasko.
Talaga.
Dahil pamilya na tayo ngayon, pwede na tayong magpakatotoo, okay?
Pwede na tayong uminom at mag-cocaine, di ba?
Hindi, ayoko, salamat.
Ayoko rin.
Gusto ko. Dapat nagsasabi tayo ng totoo sa pamilya.
'Yong honesty at cocaine, bagay 'yon. Di ka madidismaya do'n.
Oo naman.
Eto na.
Naiwan ko yata sa kuwarto ko.
Eto na.
Ay, Rum at Coke.
Okay.
Para kay Nunzio 'to.
Salamat.
-Sa 'yo 'to, darling. -Salamat.
-Eto. -Papa, salamat.
Emilio.
Para sa pamilya.
-Para sa pamilya. -Sa pamilya.
Pwede nating gawing magandang play 'to.
Ang insecure na anak, ang depressed na anak,
ang magulang na magkasama na mula high school.
Ang lola na pumatol sa biyudo.
O, 'yong mas bata na namatayan ng asawa.
Pwede 'tong gawing comedy.
Dark comedy siguro.
Depende sa ending.
-Oo. Tama ka. -Oo.
Papakasalan mo talaga si Lola?
Bakit hindi?
Baka hindi magandang idea 'yon.
Baka hindi magandang idea 'yon para sa inyong dalawa.
Emilio, tama na.
Sorry, parang bigla akong napagod.
Baka naman merong mabait sa inyo na pwedeng kumuha ng cocaine ko sa kuwarto
kasi na…
nakalimutan ko.
'Yon na ang huli niyang sinabi.
Sabi ng lahat, mahal ang gasolina sa isla.
Parang di naman. Nagpa-gas kami nang konti.
Magkano nga ba, 1.60, 1.70 kada litro?
Di pa tayo nagpa-paella. Andito tayo pero di pa tayo nakakatikim no'n.
Sayang naman. Sabi ni Luis, may karne ang Valencian paella.
May seafood version din na may tahong. Paghahaluin lang.
Kakain tayo ng pinaghalong paella, 'yong combo ng karne at seafoods.
Naka-100 laps ako kanina sa pool.
Isang daang laps sa pool.
Di 'yon pang-Olympics, pero marami pa rin ang 100 laps.
-Medyo pagod na ako. Good night. -Emilio?
Sorry. Pero bago ka mag-pajama, papatayin pa natin si Nunzio, tanda mo pa?
-Pwede ba akong magsalita? -Oo naman.
Anim na milyon.
Mas mahalaga ba 'yon kay Nunzio?
Oo naman.
Pero mas importante si Lola do'n.
Kita naman na di maayos ang pagpapalaki n'yo sa 'min.
Iba ang pagpapalaki n'yo sa 'min.
Kaya kami ni Emilio,
wala kaming papatayin. Nagba-backout na kami. Di namin kaya.
Okay 'yon sa 'kin.
Okay.
Talaga?
Oo, anak.
Matulog na kayo.
E, kayo?
Kami, dahan-dahan…
naming gigisingin si Nunzio. Ihahatid namin siya sa kuwarto niya.
'Yon ang gagawin namin.
Oo.
Okay.
Pasensiya na kung nadamay kayo.
Sorry talaga.
Pero salamat dahil nandito kayo kahit na kalokohan lang
ang lahat ng 'to.
Gets ko na. Tapos na.
Okay.
Good night.
-Good night. -Good night.
Good night.
Ready ka na?
Iangat mo. Kailangang mo siyang buhatin.
Pag hinawakan ko ang… Mabigat siya. Hahawakan ko ang paa niya.
Buksan mo ang ilaw.
Ipasok mo ang binti niya.
Sinusubukan ko naman.
Kukunin ko na muna ang hose.
'Yong sulat.
Ano ka ba?
Wag.
Anak ng…
-Anna. -O?
Halika muna.
Ano?
Di ko mahanap ang tambutso.
-Andito lang dapat 'yon. -Ano?
Di ko mahanap ang tambutso. Andito dapat 'yon.
Ano?
Walang tambutso.
Ano'ng sinasabi mo? Imposible 'yan.
Walang tambutso…
Wala nga.
Electric car 'to.
Ano?
Ano'ng gagawin natin kung walang tambutso?
Electric car 'to. Pwede natin siyang kuryentehin.
Umalis ka nga diyan.
Tulungan mo ako.
Okay. Ano na ngayon?
Matutulog na tayo.
Ano?
Malakas pa ang nanay mo. Sinabi na natin ang tungkol kay Nunzio.
Alam niya na.
Baka ito ang buhay na gusto niya bago siya mamatay.
Kahit ano pa ang mangyari.
Gano'n ba?
Tapos dapat tanggapin ko na 'yon.
Hindi ko alam.
Ginawa ko 'to dahil mahal kita. Kahit na wala ka sa katuwiran.
Hanggang dito na lang ako.
Matulog ka na.
Mamaya na.
Anna!
Ano 'yon?
Pinapunta na siya sa Ceccano.
Ano 'yon? Asan si Nunzio?
Natutulog siya sa sala.
Hindi, kasama ko siya. Asan siya?
Mama!
-Ano 'yon? Diyos ko. -Ano'ng nangyayari? Ano'ng meron?
Luis!
Luis, ano'ng ginawa mo? Siraulo ka!
Tulong!
Sorry. Di ko alam kung bakit ko ginawa 'yon.
Tumawag kayo ng ambulansiya. Tulong!
Akin na ang baril!
Luis!
Walang kahulugan 'yon!
Pwede bang tumawag kayo ng ambulansiya?
Sa ospital sa tabing-dagat nababagay ang nurse na kasing ganda mo.
Ang laki nitong gulong pinasok mo, pare.
Ikaw rin.
Ano ang gagawin mo kung naulila kita?
Bibili ako ng Harley at isang villa sa Montenegro.
Ano'ng sabi mo?
Wala.
Sorry.
Para saan?
Na buhay pa siya.
Ano na'ng gagawin mo?
Sa loob ng dalawang linggo, pag nakakalakad na si Nunzio,
babalik na kami sa Rome.
Ipapalabas namin ang The Old Woman and the Sea.
Pagkatapos ng palabas, pupunta kami sa Brazil.
Pero bakit, Ma?
Bago 'yon,
ita-transfer ko sa account mo 'yong anim na milyon.
Mama, please.
Sige babawasan ko.
Kailangan ko ng pera sa Brazil.
Tanggap ko na ang totoong dahilan kung bakit kasama ko si Nunzio.
Pero gusto kong i-enjoy ang buhay ko hangga't kaya ko.
Kaya magpapanggap ako na may pera pa ako.
Gagawin ko siyang personal na alipin para ma-enjoy ko ang Brazil.
Alam mo, sa edad ko,
'yong pagpunta sa Brazil,
pagtatalik sa buhanginan,
sulit na sulit na 'yon, kahit patayin pa 'ko ni Nunzio.
Hindi lang siguro sa edad mo, Ma.
Kumusta ang tubig?
Okay naman.
Sobrang okay.
Hindi ka lalangoy?
Sira ka ba?
Eto na si Mama.
Kumusta?
Pagkatapos ng lahat, okay na.
Kumusta si Lola?
Hindi na ikakasal si Lola.
Salamat sa Diyos.
Pero maganda ding makapagbakasyon tayo nang magkakasama.
Kahit na wala tayong papatayin.
Tama.
Hindi na siya ikakasal?
Hindi na.
Buti naman. Di namatay 'yong lalaki, pero nailigtas natin siya.
Si Nunzio ang may kagagawan ng lahat.
Hindi rin naging madali para sa 'tin 'yong mga nangyari.
Okay na sana 'yong thank you. Pwede ding iba pa.
-Di ba? -Oo.
Kinausap mo na ba si Lola tungkol sa pera?
-Maglalakad-lakad ako. -Sasamahan kita.
Ano'ng sinabi ko?
-Nakausap mo ba siya? -Sa ospital?
-Oo. -Hindi ko siya kinausap.
Walang bayad 'yong three weeks na di ako mapakali?
-Sinabi mo 'yong tungkol sa bangka? -Wag n'yo siyang perahan.
Nag-usap kayo, ayaw mo lang sabihin sa amin!
-Wag mo 'kong kausapin nang ganyan. -Itigil mo 'yan.
-Ang bastos. -Kahit balsa?
Bakit laging ako ang may kasalanan?
-Tama na. Wag kang umangal. -Hindi.
Kung may sarili akong bahay, mae-enjoy n'yo…
-Tumigil na kayo! -Hindi 'yan totoo.
Eto na si Mama. At ang eroplano niya.
Bumabagsak na.
Alam ko na. Naisip ko na 'yon.
Sige na. Please!
Di mo alam 'to, pero nanakal ng aso si Ma.
Hindi lang mga poodles, a.
Ano'ng nangyayari sa asong 'to?
-Ano'ng meron? -Wala…
Medyo sensitibong issue 'to.
Ano ulit 'yong script?
Luisa…
Luisa… Buwisit!
Patigilin mo siya.
-Eto na siya. -Andito na siya!
Paano kung wala tayong mahanap na arsenic sa Menorca? Sorry.
Paano kung wala tayo…
-Hindi, teka. -Tigil.
-Uulitin daw? -Sabi ni Giovanni.
Ang ganda.
Sino'ng umutot?
Hindi ko kaya.
Hinihintay ko lang 'yong utot.
-Buwisit ka. -Sige na.
Pinapunta na siya sa Ceccano.
Sige.
Sige. Buwisit.
And cut.
Nagsalin ng Subtitle: Maria Elena Carlos