Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Anna!
Onu Ceccano'ya gönderdiler.
MİRAS KİME KALACAK?
Hazır mıyız?
Evet!
Eller havaya!
İKİ AY ÖNCE
9B sınıfının şarkısı!
Alan'ın şarkısı!
Ben kimim?
Biliyorum galiba.
Elimden mi tanıdın, sesimden mi?
İkisinden de.
Ne kadar oldu?
Söylemekten korkuyorum.
Söylemesen daha iyi. Çok uzun zaman oldu.
Bütün Güney Amerika'yı gezdim.
Şili'yi, Bolivya'yı, Venezuela'yı dağ tepe dolaştım.
Oralarda ne yaptın?
Kendime has bir tiyatro. Spontane.
Kışkırtıcı siyasi konularda.
Hapse bile girdim.
Politik oyunlarından mı?
Madde ticareti.
Bazı ülkelerde politik tiyatrocular uyuşturucu satmazsa aç kalıyor.
Annen nasıl? Hâlâ oyunculuk yapıyor mu?
Hayır.
Artık ona rol veren kalmadı.
Numarasını versene.
Bir şeyler hazırlıyorum, ona uygun rolüm var.
Şaka mı bu?
Şaka falan değil.
O kadar mutlu olur ki.
Çok yazık oldu.
Seninle çok erken birlikte olduk.
Çok erken. Biz daha…
Daha fidandık.
Yani.
Sen onunla bununla yatıp kalkıyordun,
fidandan ziyade ağaca tırmanır gibiydin.
Konuşana bak, sen de 9F'deki elemanla yattın.
O hıyarla.
Kocam oldu o.
Çok da hıyar değilmiş o zaman.
Bak.
Yarın Asturias'a gidiyorum.
Hayvan taklidi atölyesine katılacağım.
Hadi ya.
Dönünce seni arayayım mı?
Evet, tabii.
Bir kahve içeriz
ya da at olarak dönersen saman yeriz.
Sana tiyatromu göstermek isterim.
-Harika olur. -Bel altı espri değil bu.
Hayır, öyle olduğunu düşünmedim…
İyi geceler.
-İyi geceler. -Sana da.
Sağ ol.
Kahrolası spor arabalar.
Siktir.
BİR AY SONRA
Affedersiniz. Sipariş vermeye hazırız.
Hayır, değiliz. Annemi bekliyoruz. Sağ olun ama bekliyoruz.
-Anneni bekliyoruz. -Tabii.
Acaba bize ne diyecek?
Galiba biliyorum.
Neymiş?
İşiyle ilgili olabilir ama ağzımdan bakla çıkmaz.
Belki nihayet biraz para sökülür.
-Umarım. -Başlamayın yine ya.
Ona miras kaldı, para onun, ne istiyorsa yapar.
Lütfen Carlo, söylesene şunlara.
Ne diyeyim?
Ama yaşı olmuş 90, altı milyonu mezara mı götürecek?
Mesele ailesine yardım etmesi.
Mesela çay bahçemde tadilat yapmak istiyorum ama…
-Yine mi? -Ufak bir şey baba.
Bu arada ben iş ararken de
kendi dairem olsa çok iyi olurdu…
Bizimle mutlu değil misin?
Mutluyum.
-Ama bir yıl sizinle kaldıktan sonra… -Artık siktir olma vakti geldi.
Aynı fikir, ben dolandırmadan söyledim.
İşte geldi.
Geldi mi?
O para konusunda babam bizimle hemfikir.
-Değilim. -Hadi ya? Niye?
O kadar uğraşıp tekne ruhsatımı yeniledim,
ufak bir tekneye hayır demezdim.
Özetle çay bahçesi, daire ve tekne.
Başka bir siparişiniz var mı?
Anne!
-Hoş geldin. -Merhaba!
-Selam. -Anne.
-Çok güzelsin. -Buyur.
Bayağıdır görüşmedik.
Evet, hata bende.
Anneanne, unutmadan vereyim, sana ufak bir hediye getirdim.
Hediye getiren bir ben miyim?
Orman yosunu çayı.
Aman dikkat et, ağzında mantar çıkmasın.
Sağ ol Ale.
Neyse, bugün sizi buraya çağırdım
çünkü size çok önemli bir şey söyleyeceğim.
İçimi yaşamla dolduran biriyle tanıştım.
Onca zaman sonra hak etmiştin.
Tam da umudumu kaybetmişken.
Biliyorum.
Ama ne göreyim,
bana sahip olduğu ilk geceden beri
bütün vücudum resmen titremeye başladı.
Macellan Boğazı gibi oldum,
becerikli bir kâşifin muazzam gemileri
bana girip içimden geçiverdi sanki.
İğrenç.
Geçen gece beni havaya kaldırdı ve…
Ne olur susturun.
İşte geldi!
Merhaba.
-Selam millet. Selam Anna. -Selam.
Selam.
Aşkım.
-Carlo, değil mi? -Evet.
-Seni hatırlıyorum. -Ben de seni.
Sandalye çekeyim.
-Bu kim? -Sik kafalının biri.
Her şey yolunda mı aşkım?
Aileni, torunlarını gördüğün için mutlu musun?
Anna, sana teşekkür borçluyum.
Bana numarasını vermeseydin arayı kapatamazdık,
Giuliana da sahnelere geri dönmezdi.
Doğru.
Hemingway'den uyarladığım Yaşlı Kadın ve Deniz'de
Giuliana yaşlı kadını oynayacak.
Yaşlı kadın demek. Hadi ya.
-Sen de deniz mi olacaksın? -Hayır, merlin balığı.
Balık. İlginç.
Ayrıca tiyatrosunu da yeniliyoruz, yıkık dökük hâldeydi.
Hayır ya, abartıyor. Biraz yıpranmıştı sadece.
Ama Tanrı'ya şükür Tea haladan miras kalan parayla
gücümüz yetiyor.
Asıl sana şükür aşkım.
Sana şükür.
Balık kabız mı olmuş?
Öldür beni balık.
Beni sadece sen öldürebilirsin.
Öldür beni kardeşim.
Hangimizin hangimizi öldürdüğü önemsiz.
İkiniz de kendinizi öldürün.
Ah.
Ne oldu?
Mola verelim. Kostümün içinde canım çıktı.
Nasıldım?
Harikuladesin aşkım, harikulade.
Sağ ol.
-Ara verelim, ışıkları yapalım. -Evet.
-Hadi. -Evet.
Tasso?
Küba mı burası?
Küba'ya benziyor mu burası?
Tamam, Montevideo'da çıkan bir gazeteden bu.
Bak, bir cinayet soruşturmasında
Nunzio Zampa'nın adı geçiyormuş.
Ondan 20 yaş büyük Luisa Rodriguez diye bir kadın ölmüş.
Bir de Şili'deki var. "Muhtemelen kundaklama." Yazıyı göster.
Evet, baksana anne.
Üzgünüm ama bakman gerek.
Bunları nereden buldun?
Birine araştırttık anne.
Kime?
Bir profesyonele.
Bize biraz garip geldi.
Ne garip geldi?
Hayat dolu, harika bir adamın
benim gibi kart bir karıya âşık olması mı?
Aynen öyle.
Bunu seni üzmeden söylemek istiyorum.
Bu kadınları Nunzio öldürdü!
Salak mısın sen? Ne diyorsun ya?
Başka türlü söylenmez bu, öldürdüyse öldürdü işte, ne diyeyim?
Kıskanıyor olmayasın?
Anne, kıskanmıyorum, endişeleniyorum. Anlamıyor musun?
Nunzio iki kadınla evlenmiş, ikisi de yaşlı ve zenginmiş
ve ikisi de ölmüş.
Sen zenginsin, altı milyonun var ve yaşlısın da.
Hiç düşündürmüyor mu bu?
Nunzio çok zor bir hayat geçirmiş.
Ve ben uzun zaman yalnız kaldım.
Acınası dedikodularınızı dinleyip mutluluğumu kenara atmamı mı istiyorsunuz?
Birkaç yıl daha yaşamak istiyorsan.
O ne?
-Alyanslarımız. -Tanrım.
İki haftaya Minorka'da evleneceğiz.
Ne diyorsun sen?
Sonra da Jericoacoara'ya taşınacağız.
Brezilya'nın kuzeydoğusunda kumlar içinde bir köy.
Bu ne be? Pembe dizi mi?
Ne zamandır odasında?
Üç saattir. Kimseyle konuşmuyor.
-Ben mi denesem? -Hayır, tanrı aşkına.
Bu depresif hâlinle kadını intihara sürüklersin.
Pardon, çantamdan bir şey lazım.
Nasıl hissediyorsun canım?
Annesi katledilecek biri gibi. Sinirliyim.
Buna müsaade etmem ama.
Planın ne?
Hayır, seni dâhil edemem. Bunu kendi başıma halletmeliyim.
Neyi halledeceksin?
Hiç. Kimsenin yardımına gerek yok.
-Yapma ya. -Ne yapmayayım?
Böyle konuşma işte, yeter.
Ben senin kocanım ya.
Beni işe yaramaz, beceriksiz biri olarak görsen de
gerektiğinde yardım etmek isterim.
Güzel.
Nunzio'yu öldürmeliyiz.
Evet. Fena fikir değil.
Ne diyorsun anne? Şaka mı yapıyorsun?
Hayır.
Şaka yapmıyorum.
Delirdin mi?
Annemi piranalar yedi diye
ya da muz örümceği ısırdığı için öldü diye
Brezilya'dan telefon gelmesini mi bekleyeyim yani?
Polis çağıralım.
Polise ne diyeceğiz ki?
Daha bir suç işlenmedi ki.
Ayrıca Nunzio, eski karılarının ölümünden hüküm giymemiş.
Polis ne yapabilir ki?
Anne, saçmalık bu. Böyle bir şey yapamayız.
Anneannemizin ölmesine izin mi verelim?
Sonra o yavşak bizim mirasımıza çöksün.
Şaka bu, değil mi? Bir şey de baba.
Ne diyeyim ki?
Delice bir fikir bu!
Ailen ne zaman sana ihtiyaç duysa kayboluyorsun,
yemekten sonra bulaşıktan kaçman gibi.
Aklını mı kaçırdın?
Bulaşık makinesi doldurmuyoruz,
adam öldürmekten bahsediyoruz.
Bir şey yapmazsak annemi öldürecek bir adamı!
Baba, bir şey söyle lütfen.
-Bir şey söyle! -Düş lan yakamdan!
Bir düşüneyim!
Hayır. Düşünecek bir şey yok.
Üzgünüm ama bu benim sorumluluğum. Sizin dâhil olmanıza gerek yok.
Neyse, yatayım artık. Dinlenmem lazım.
Yarın zihnim açık olsun, cinayet planlayacağım sonuçta.
İyi geceler canlarım.
Carlo?
Ne oldu?
Tamam, yardım edeceğim.
Mecbur değilsin.
Heyecan verici bir şeyler yapmadığımızdan yakındığında aklıma cinayet gelmemişti.
Ama istediğin buysa
senin arkandayım.
Plan yapmaya başlayalım mı?
Olmaz canım. Hiçbir şeyi yazamayız.
Hepsini ezberlememiz gerek.
Yok artık ya.
Bugünlerde yazmadıklarımı unutuyorum.
Anlıyorum canım
ama "Salı günü Nunzio'yu öldür" yazan bir tahtayla yakalanıp hapse girmeyelim.
Merhaba.
-Burada ne arıyorsunuz? -Yürü. Hadi.
Annenizle ben…
Konuşacaklarımızı duymamanız için iyisi mi bize biraz müsaade…
Hayır.
Bütün gece düşündüm. Bu, kanunları aşan ahlaki bir sorun.
Birinin mirasımı çalıp da yaşamasına hayatta izin vermem!
Hayatta olmaz!
Tabii ki anneannemi öldürmesini istemem
ama cinayet dışında bir alternatif bulabilirsek…
Canlarım, iyi ki geldiniz.
Yunanistan'daki tatilimizden beri ailecek bir şey yapmamıştık.
Neyse, başlamadan önce bir şey diyeceğim ki içiniz rahat olsun.
Bunu yapıp yakalanırsak…
Bütün suçu ben üstleneceğim.
-Tamam. -Tamam.
İyi.
-Kim kahve ister? -Ben.
Kimsenin umurunda değil mi yani?
İyi. Ben de kahve istiyorum.
Kruvasan getirdim.
Emilio, salaklık etme. Ailecek kahvaltı yapıyoruz.
-Heyheylenme. -Canım, otursana.
Güzel. Başlayalım.
Evet.
Bu işi nasıl yapacağımıza dair bir fikri olan var mı?
-Başlayayım mı? -Evet.
Evet canım.
Vay be.
Tamamdır.
Bunun adı kurtboğan. Balear Adaları'nda bulunan bir bitki.
Ayrıca Minorka ve Santo Tomás'taki bazı ormanlarda var.
Bakın.
Bunu babama ver.
Akonitin içeriyor.
Duyu siniri felci geçirten bir madde bu.
Ne güzel.
Bu bitkinin çiçeğini yutunca boğazın kapanıyor,
boğularak ölüyorsun.
Yani kalp krizi geçirmiş gibi görünecek.
Kalp krizi.
İz bırakmıyor.
Bu sabah erken kalkıp tüm botanik kitaplarını inceledim.
Şuna bak, annesinin polen alerjisini ve öldürme içgüdüsünü almış.
Annesinin kızı. Ne akıllı, değil mi?
Yani kısaca
düğün annemin kiraladığı villada olacak.
Konuklar gelmeden önce
Nunzio'yla dört gün yalnızız.
Düğünden dört gün önce.
Yani dört gün
bu işi yapacak
vaktimiz var.
Bu arada hiç Minorka'ya gitmemiştik.
Doğru.
Yürüyüş yapmalık çok güzel yerler varmış.
Bavulun yok mu?
Her şeyim burada.
Üç bokser, üç gömlek, Bergson'ın Metafiziğe Giriş kitabı.
Elektrikli battaniye ve yüzme kolluğu falan mı getirdin yoksa?
Tabii.
İyi ki birlikte vakit geçireceğiz,
senin yanında genç hissediyorum.
Öyle bir etkim vardır tabii.
90 yaşında bir kadınla aşk yaşayan biriyle tatile çıkınca Anna genç kalıyor.
Evet, gülüp geç tabii.
Ya Minorka'da kurtboğan bulamazsak?
Buluruz.
Ne olur ne olmaz, arsenik aldım.
Ne diyorsun lan?
Yine başlama lütfen.
Ya bavulunu kontrol ederlerse?
Etmezler.
-Ya ederlerse? -Niye etsinler?
-Havaalanı burası! Tabii kontrol ederler! -Sakin ol lan!
Seninkine koydum.
Cidden mi?
Evet. Benimkinde yer yoktu.
Şaka yapıyorum ya.
Sakin ol.
Arsenik taşıyacak kadar deli miyim ben?
Kafatası şekilli bir şişede.
Mal.
Bir sorun var.
Ne?
Emilio kafayı yedi.
Artık Ceccano Fuarı'na gitmek istemiyormuş.
Ne?
"Cinayet" gibi kelimeler kullanmak istemiyor,
o yüzden "Ceccano Fuarı" gibi kod adlar kullanacakmış.
Ceccano Fuarı ne?
Bilmiyorum. Orasını boş ver.
Bir şey yapmazsak her şeyi bok edecek, önemli olan o.
Ne güzel. Şimdi ne yapacağız?
Onunla konuşayım. Müsaade etsene.
Sorun ne?
Hiç.
Hiç mi? Kardeşin diyor ki "Ceccano Fuarı"nı dert etmişsin.
Baba, Ceccano'ya gitmek istemiyorum.
İstemiyorum.
Bir gittin mi ömür boyu kâbuslarına girer orası.
Yapma ya.
Yemekleri biraz yağlı o kadar. Abartma canım.
Bedelini ben öderim demiştim.
Mesele kimin ödediği değil.
Ahlaki bir mesele bu. Yani…
Evet, biliyorum.
Fatura falan yok. Her şey el altından yapılıyor.
Ama bazen hayat insana ters köşe yapar.
Bütün aile için Ceccano'ya gitmek, gitmemekten iyi.
Neyse, fuara bizimle gelmek istemiyorsan gelmeyebilirsin zaten.
Kimsenin zorladığı yok.
Böyle rahat olmanızı hiç anlamıyorum.
Nasıl tereddüt etmezsiniz?
Gel bakayım, hadi. Baban yanında.
Sıkma canını.
Sıkıntılı bu çocuk. Hasta. Çok hasta.
Ne dedi lan bu?
Anneme mi kullandıracaksın? Sen sürsene.
Ehliyetim yok.
Chiapas'tan var
ama Nikaragua dışında geçerli değil.
Ama beni eve bıraktın.
Ehliyetim yok dedim. Arabam var.
Bir fikrim var.
Nunzio intihar etmiş gibi göstersek nasıl olurdu?
"İntihar" demek yerine
başka bir sözcük kullansak olur mu?
Sahilde olacağız ya,
"güneşlenmek" desek olmaz mı?
Yeter bu zırva.
Çünkü intihar olursa kimse zanlı aramaz.
Değil mi? Ama annemi Nunzio'nun depresyonda olduğuna ikna edip…
Sonuçta oyuncu onlar, hepsi dengesiz değil mi?
Evet.
Bunun olacağını biliyordum.
Nasıl yani?
Kurtboğan kullanacaktık hani?
Evet, tabii ki canım ama B planı her zaman lazım olur.
Tabii, özellikle de A planı benim planımsa, değil mi?
Doğru.
Bana niye hiç güvenmiyorsunuz?
Yeter. Çocukluk ediyorsun.
Canım, kimse suikast yeteneklerini sorgulamıyor.
Hadi ama.
Harika! Ne kadar güzel bir yer!
Bizi nereye getirdin aşkım?
Sevdiklerim için hiçbir masraftan kaçınmam.
Çok tenha.
Bence de.
-Patricia? -Evet.
Aşçımız. Ayrıca evle de ilgilenecek.
Luis de bahçıvan, değil mi?
-Ve güvenlik görevlisi. -İyi.
-Harika, size etrafı gösterelim. -Hadi.
Emilio, dışarı.
-Beğendin mi canım? -Çok güzel.
Ne kadar güzel, değil mi?
Burada da havuz var.
Aşağıdan da özel plaja giriliyor.
Anladım. Neden bu kadar çok güvenlik kamerası var?
Kocam biraz paranoyaktır.
Ev sahibinden rica etti.
Bu işe girmeden önce Sivil Muhafız askeriydim.
Bana güvenli bir yer gibi geldi.
Güvenli mi?
Çok güvenlidir.
Ayrıca adalılar burada olduğumu biliyor.
Bir sorun çıkarsa önce ateş edip
sonra isim soracağımı da biliyorlar.
İsmi beğenmezse yine ateş ediyor.
Aynen öyle.
Yapma ya!
Şimdi de güvenlik görevlisi çıktı.
Ne yapacağız? Bilmiyorum.
Şimdi ne yapacağız? Luis'in de mi icabına bakmamız gerek?
Patricia'yı sağ mı bırakacağız?
Hayır, tabii ki olmaz.
Patricia'yı da öldürmeliyiz.
Duydun mu?
-Ne? -Şunu.
Bilmiyorum. Annenin odasından geliyor.
Mobilya mı çekiyorlar acaba?
Nereye koyacaklarını bilmiyorlar.
Ne?
Bir ileri bir geri gidip duruyor.
Bir şey yapsana o zaman.
Ne yapayım?
Bilmiyorum ama durdurman lazım.
Eski sevgilimle annemin yanda "mobilya çekmesini" mi dinleyeyim?
Deli mi bunlar?
Ne eski sevgilisi? 40 sene olmuş.
Eski sevgilin falan değil.
O adam bakımevi, huzurevi gibi bir şey. Ama etkileyici.
Lütfen git!
Sırf sen istedin diye.
Ne istiyorsun?
Şey…
Anna uyuyamıyor.
Neden?
Gürültüden dolayı.
Bahçedeki ibibiklerden dolayı.
Evet, onlar da ötüyor.
Aslında ben de yeni bir yatağa ilk kez yatınca uyumakta zorlanırım.
Evet, fark ettim.
Ama bence kızının asıl derdi
sizin "mobilya çekmenizi" duyabilmesi.
Ne?
Yan odadan mobilya çektiğinizi duyuyoruz.
Yatağı!
-Ne yapın biliyor musun? -Söyle.
Sikişin de yorulup rahatlasın.
Giuliana, senin yaşında saygılı olmak ve fazla ileri gittiğini anlamak…
Kayınvalidem kaşarmış.
DÜĞÜNE DÖRT GÜN KALA
DÜĞÜNE ÜÇ GÜN KALA
Günaydın.
Günaydın Patricia.
-Teşekkürler Patricia. -Teşekkürler, evet.
Aslında
dün gece bir aydınlanma yaşadım.
Mutlu olduğumu fark ettim.
-Biz de fark ettik. -Müthiş bir şey.
Nihayet mutluyum.
Tek dileğim Nunzio'nun benden sıkılmaması.
Bazen mesafeli davranıyor,
düşüncelere dalıyor.
Anne, onun sebebi
şöyle ki
Nunzio daha lise çağında depresyon tedavisi görüyordu.
Evet, doğru bu.
Atlattığını sanıyordum
ama bize dedi ki…
Varoluşsal bir boşluk içindeymiş,
hüzün ve umursamazlık içinde boğuluyormuş.
Bahsi açılmışken bunu Emilio da fark etmiş.
Depresifler birbirini tanıyor.
Evet ama Emilio'nun depresyonu mantıklı.
Yapayalnız, bok gibi bir hayatı var.
Garibimin üzgün olması normal yani.
Öte yandan Nunzio'nun depresyonunun
nereden geldiği belli değil.
Yaşamaktan acı, hüzün duyuyor.
Yeni bir günle yüzleşemediği için yataktan kalkmıyor,
sudan korktuğu için yıkanmıyor.
Depresyonun en tehlikeli türünden.
Seni seviyorum!
Millet, bu ada inanılmaz bir yer! Kim benimle gezmek ister?
Depresyon işte.
İnişler, çıkışlar. Önce çıkış, sonra iniş.
Uçak gibi kanatlarım olsaydı keşke
Uzak diyarlara giderdim süzüle süzüle
Bulurdum nehir kenarında bir kulübe
Koyulurdum tüylerimi temizlemeye
Arnavutluk'tayken şarkıcı Fiordaliso'yla ata bindim.
Kim olduğunu bilmiyorum.
-Fiordaliso'yu mu? -Evet.
O zaman sık kafana ya.
Deme öyle.
Sen yokken çay bahçesini işleten var mı?
Kapalı.
Elektrikten tasarruf ediyoruz.
Zaten zararına işletiyorum.
Neyi?
Çay bahçesini zararına işletiyorum.
İşler kesat.
Üzüldüm. Bilmiyordum.
Çünkü kimseye söylemedim.
Bir tedarikçilerim biliyor, bir de şimdi sen.
O yüzden mi beni hiç aramıyorsun?
Bir yanlışım oldu sanmıştım.
Abine katlanamıyorsun sanmıştım ben de.
Yok canım.
Benden beterini görmek hep iyi geliyor.
Hadi gelin de şu güzelliği görün.
Bir su alayım.
Ale?
Ale!
Ne?
Tam da güneşlenme vakti.
Evet, bence de.
Dinle, bence güneşlenmek için daha iyi bir fırsat bulamazsın.
Güneşlenemem!
İstersen sen gelip güneşlen.
Siktir et! Asla güneşlenmem ben!
Bu lanet adaya gelmek istememiştim bile!
Hayatta güneşlenmem!
Ben de güneşlenmem!
Ben de!
Kimin sikinde ya? Güneşlenmeyin. Kimsenin zorladığı yok.
Psikopat deliler ya.
Neyse, bende iyi bir güneş kremi var.
Hadi yüzmeye gidelim.
Nunzio falezlerin ucunda fotoğraf çekiyordu,
Emilio da dedi ki "Güneşlen." Ben de Nunzio'ya yaklaştım.
Kendime dedim ki "Yapacağım" ve yapmak üzereydim.
Her zamanki gibi Emilio bir boka yaramadı.
Ben de "Şimdi onu iteceğim" dedim kendime.
Yapamadım.
Sen hep böyleydin.
-Ne? -Dansa gittin ama sahneye çıkmadın.
Yüzmeye gittin, yarışmalara girmedin.
"Hayır anne, yapamam anne." Ne yaygara çıkarırdın ya.
Unuttun mu? "Korkuyorum, donuyorum."
Aynı şey sayılmaz.
Hayır, aynı şey.
Bunu atlatman lazım artık.
Cinayeti geçtim, kendi iyiliğin için.
Lavaboya gidiyorum.
Rahat bırak kızı. Zaten utanmış.
Ne dedim ki?
Falezlerden aşağı atmamış yani. Neyse ne, olur öyle.
Zaten üzülmüş, daha beter etmeyelim.
Bir şey diyemeyecek miyim? Çocuk değil ya.
Mesele o değil.
Kendine böyle yüksek beklentiler koyan o.
Hipotansiyon, sinir felci, kurtboğan.
Boş versene ya.
Uzman gibi davranıyor
ama iş ciddiye binince donakalıyor.
Beni mi konuştunuz?
-Hayır kuzum, yok. -Hayır canım.
Neyse, bana kalırsa
bu gidişatla
bu işi yapamayacağız.
Yeter!
Ailene güvenmelisin.
En önemlisi de kendine güvenmelisin.
-Hep çok kötümsersin Emilio. -Hep öyle.
Neden acaba?
Nasıl yani?
Bize hep salak çocuk muamelesi yaptınız.
Ama işinize gelince yetişkin olalım istiyorsunuz.
-Ne güzel ebeveynlersiniz. -Yeter! Hep şikâyet ediyorsun.
Seni nasıl yetiştirdiğimiz, sana dair görüşümüz ne fark eder?
Yaşınız olmuş 30. Büyüyün ya!
Evet.
İnanılmaz üzüldüm, anlıyor musunuz?
Bir cinayet için bile birlik olamıyoruz.
-Anneniz haklı. -Evet.
Birlik olup görevimize odaklanalım.
O kadar da zor değil.
Atom parçalamıyoruz sonuçta.
İşe yaramaz, aptal bir heriften kurtulacağız sadece.
Evet. Hadi.
Abinle yürüyüşe çıkın.
O öldürücü bitkiyi arayabilirsiniz.
Evet.
Neydi adı? Kurtsoğanı mı? Kuzuboğan mı?
-Kurtboğan. -Kurtboğan.
Hadi yürüyün. Hadi.
Biraz cesur ol.
-Hadi. -Cesur.
Kime çekmişler? Bize değil.
-Ödlek babana çekmişler. -Sus.
-Annen onu parmağında oynatırdı. -Kendi işine bak.
Neyse, öldürücü olabilecek bitkiler herhangi bir yerde bulunabilir.
İyi bir şeymiş gibi söylüyorsun.
Hayır. Burada yok. Şuraya bakalım.
Sen git, burada bekleyeyim.
Neden?
Gözcülük ederim.
Birisi yaklaşırsa uyarırım.
Hayvan sesi çıkarırım. At sesi!
Dâhiyane, sen kişneyince hiç göze batmayız zaten.
Mal.
-Banyomuzda çıplak bir adam var. -Ne?
Banyoda çıplak bir adam var.
Ne demeye çalışıyorsun ya?
Günaydın.
Siz kimsiniz?
Asıl sen kimsin?
Çocuk var mı burada?
Yok.
Güzel.
Ama yetişkin var…
Affedersiniz, banyonuzu kullandım, benim odamda yok da.
Ben Bojan, Nunzio'nun sağdıcıyım.
Az önce Şili'den geldim.
Kalk, gidelim.
Buldun mu?
Hayır.
Tanrım. Bir acayip hissediyorum.
Uyku yorgunluğu herhâlde.
Ne var?
Sakin ol. Bir şey diyeceğim.
Korkutuyorsun beni.
Galiba buldum.
Siktir.
Ya dokunduysam?
Evet, bence kesin dokundun.
Nereden biliyorsun ki?
Şuran biraz kızarmış.
-Ölüyorum. -Hayır, yemedin ki.
Ama hastaneye gidelim.
-Ya yediysem? -Nasıl?
-Bilmem. -Ne? Uykunda otlanıyor musun sen?
Uyurgezerler var ya, ben de uyuryerimdir. İmdat!
-Emilio! -İmdat!
Hayır, bekle! Emilio!
Ölüyorum!
Emilio!
Ölüyorum!
Daha çok meyve Carlo. Elini korkak alıştırma.
Tabii. Ne yapayım şimdi?
Neredeydiniz siz be?
Hiç sorma.
Bitki var mıydı?
Bulduk ama bu zekâ küpü üstüne yatmış,
hastaneye gittik.
Kortizon sürdüler ama hâlâ şişik.
Artık kurtboğan kullanamayız çünkü soruşturma yürütürlerse
bağlantıyı kurar, bizi yakalarlar.
Niye her yaptığım işte beni sabote ediyorsun sen?
-Tabii, kasten zehirlendim. -Evet…
Sessiz olun.
Ne oluyor?
Nunzio, sağdıcının gelişini kutlamak için
Luis ve Patricia'nın arkadaşlarını almaya köye indi.
Ne sağdıcı?
Adı Bojan.
Sırp düğün organizatörü, Üvey ailesi Uruguaylı.
Kör mü?
Geçici olarak.
Valparaíso'da dinî tören düzenlerken gözlerini incitmiş.
Anna.
Sonunda baş başayız.
Evet.
Annem nerede?
Dinleniyor. Biraz yorgundu.
Ne garip, 87 yaşında yorulur mu insan?
Ne istediğini biliyorum.
Neymiş?
Cesaretin var mı?
Pardon ama neden bahsediyorsun?
Onu terk etmenden.
Bir zamanlar tanıdığım Anna buna razı olmazdı.
Affedersin.
87 yaşında zengin bir kadına vurulan bir adama göre tuhaf bir laf.
Haklısın.
Hep zengin kadınları sevdim.
Ama paraları için değil.
Zengin kadınlar yoksul kadınlardan daha mutlu.
Mutluluğu severim.
Seninle ben.
Okulda protesto sırasında sevişiyoruz.
Hayır, sen hiç bu kadar esnek olmadın.
Anladın mı?
Ne oluyor?
Bir şey olmuyor, sorun da bu.
Kimseyi suçlamıyorum ama kurtboğan planı suya düştü.
Yarından sonra Luis ve Patricia Ciutadella'da bir festivale gidecek.
Ceccano'ya gitmek için harika bir fırsat olacak.
Nunzio'nun içkisine uyku hapı atacağız,
anneanneniz yatınca da…
Ya yatmazsa?
-Yemekten sonra hep yatar. -Belki bu kez yatmaz.
Uyuzluk etme. Yatacak işte.
Yatmazsa da kafasına vurur yatırırım.
Sakin ol. Neyse, anneanneniz yatacak.
Nunzio'yu uyurken garaja taşıyacağız.
Garaja giden yolda güvenlik kamerası yok.
Onu arabaya koyacağız, egzoza hortum bağlayacağız,
motoru çalıştıracağız
ve ta ki…
Peki ya Bojan?
Ve Bojan…
Bir şey bulup onun da festivale gitmesini sağlarız.
-Ya da onu da öldürelim, olur mu? -Abartma.
Sırası gelince çözeriz.
Emilio, olumlu bakmaya çalış.
Bir kez olsun olumlu bak oğlum.
Neyse ki kör.
Biri bir şeye tanık olacaksa kör olması daha iyi, değil mi?
Önümüzdeki 48 saatte
Nunzio'nun intihar etmek istediği fikrini
yaymaya devam etmemiz gerek.
Nasıl?
Dâhiyane bir çözümle.
Havuzda intihar teşebbüsü sahneleyeceğiz.
Havuzda mı?
Kim havuzda intihar eder ki?
Ölmek isteyen biri. Yeri fark eder mi?
Havuzda olmaz ki.
Başarılı olmaması lazım zaten!
Sadece denemiş gibi görünmeli.
Ve güvenlik kameralarıyla ilgili büyük bir planım var…
Niye hayal gücünden yoksun insanlara açıklıyorum ki?
Bana aptalca geldi.
Oylayalım o zaman.
Kimler havuz fikrine karşı?
Harika. Annenizle ben olur diyoruz.
Senin oyun değersiz, seninki daha da değersiz.
Kabul edilmiştir.
-Böyle oylama mı olur? -Bal gibi olur!
Bir sorun olursa suçu üstleneceğimi kabul ettiğinize göre
kararları ben veririm!
Neyse, bu iş yarın olacak,
biz anneannenizle şehirde düğün için çiçek seçerken.
Pardon ama ne işi yarın olacak?
-Yarın size anlatırım. -Aman tanrım.
İyi ki tanışmışız Bojan.
Bu kadar uzakta oturman çok yazık.
Bence de.
Biraz daha yakında olsaydın…
DÜĞÜNE ÜÇ GÜN KALA
DÜĞÜNE İKİ GÜN KALA
Buyur. Yavaş, şuraya dikkat et.
Dikkat et.
Açıkçası bu plan şaka gibi.
Geliyor.
Baba, bu hiç mantıklı değil.
Kendini tutma. Perişan olmuş gibi görün.
Kahrından ölüyormuş gibi.
Yapabilir miyim bilmiyorum.
Nunzio, ne haber?
Yüzmeye gidiyorum.
Babam bir dakika "boş ciğer" yapabiliyor, biliyor muydun?
"Boş ciğer" ne?
Aman, boş ver.
Hayır, anlatsana. Mütevazı olma.
Havuzda nefesimi bir buçuk dakika tutabildim de.
Hatta daha fazla.
Tüplü dalış lisansım var.
Sahte pasaport suçlamasından saklanırken Bali'de 80'lerde almıştım.
İtalyan yasalarının her zamanki saçmalığı.
Tabii.
Bence sen nefesini bir buçuk dakika tutamazsın.
Şöyle yapacağız.
Ben suyun altındayken siz arabaya binin, adayı turlayın,
geri geldiğinizde aynı yerde olacağım.
Bekle bir dakika.
Hadi.
Hadi!
Aman tanrım!
Tanrım! Baba, ne yapıyor?
Ne yaptın sen?
-Ne yapmışım? -Delirmiş! Bunu deneyeceğini biliyordum!
-Baba! -Canınla böyle oynanır mı?
Asla canınla oynama!
Ben mi deliyim? Siz delisiniz be!
Yukarı çıkmıyordun. Bayıldın sandık.
Ben mi? Delirmişsiniz siz.
Ne acayip ailesiniz!
Eğlenceli bir acayiplik de değil, hastasınız!
Hepiniz hastasınız!
Canım, bok gibi rol yapıyorsun.
Fazla abartılı, fazla yaygaralı, fazla bağırtılı, berbat işte.
Ama öyle yapmamı söyledin.
Biraz abarttın ama.
Sence sen daha mı iyiydin?
Luis, orada mısın?
Selam Carlo. Nasılsın?
-İyiyim. -Ne lazımdı?
Biraz hassas bir konu.
Haberin olsun,
Nunzio bu aralar fena depresyonda.
Nunzio mu?
Ama çok mutlu görünüyor.
Geçen sene intihar etmeye kalkıştı.
Ve birkaç dakika önce havuzda
kendini boğmaya çalıştı.
Havuzda mı?
Ama havuzda nasıl kendini boğsun ki?
İmkânı yok.
İmkânsız değil!
Nunzio sağı solu belli olmayan bir deli olsa da
zihni inanılmaz kuvvetlidir.
Ona bundan bahsetmene gerek yok.
Sadece haberin olsun istedim.
Bir de özellikle biz burada değilken
gözün üstünde olsun diye.
Elbette.
Çok teşekkürler Luis. Çok üzüldüm.
Bu arada buradaki güvenlik kameraları
intihar teşebbüsünü çekmiş olmalı.
İzleyebilir miyiz?
Senin de görüşünü almak isterim.
Ev sahipleri yokken
kameralar açık oluyor ama kaydetmiyorlar.
O zaman ne sikime yarıyor bu kameralar?
Hırsızları caydırsın diye açık tutuyoruz.
Nunzio için çok üzüldüm.
İstersen tanıdık bir psikiyatr çağırayım da…
Hayır, psikiyatrdan nefret eder. Şamandan başkasına güvenmez.
Aman, neyse. Görüşürüz. Siktir et.
Anna?
Neredeydin?
Uyku tutmadı, ben de yürüyüşe çıktım.
Carlo, havuz fikri aşırı aptalcaydı.
Alessandra haklı.
Bizi yanında tutuyorsun ki hevesimizi kırabilesin.
Nunzio'yla seni havuzda gördüm.
Beni mi?
Ne diyorsun? Yalnız yürüyordum.
Koltukta sikişen kimdi?
Carlo!
Giuliana'dır kesin. Tavşan gibi çiftleşip duruyorlar.
Cidden annemin katiliyle gizli ilişki yaşayacağımı mı düşündün?
Bilmiyorum. Belki sende Elektra kompleksi vardır.
Jung'a göre son evredesin.
Kes palavrayı.
Neyse.
Koltuklarda, yataklarda yuvarlanan,
partiler veren, mutluluk yogası yapan Nunzio'nun
intihar etmek isteyeceğine kim inanır ki?
Kendisi dese bile inanmazlar.
Bence kendisi dese inanırlardı.
DÜĞÜNE İKİ GÜN KALA
DÜĞÜNE BİR GÜN KALA
Fotoğraf çekilelim.
-Ne yapıyorsun? -Toplu bir aile fotoğrafı.
-Hadi. -Cidden mi?
Gözlüğünü çıkar canım.
Herkes "peynir" desin.
Hatta "Grease" deyin, John Travolta gibi parmakları kaldırın.
Hadi ama. Sen de Carlo.
Tabii ya.
Güzel. Labirenti gezeceğiz.
-Kişisel bir soru sorabilir miyim? -Sor.
Böyle taş gibi bir kızın olması zor oluyor mu?
Ne biçim soru bu?
Dar görüşlü.
Boş ver.
Mühendis olduğunu unutmuşum.
Konformist bir robot ruhuna sahipsin.
Üzgünüm. Benim hatam.
Siktir oradan.
İşte burada.
Ne oluyor?
Bu akşamki festivale hazırlanıyorlar.
Anna? Ben yukarı çıkıyorum.
Tamam. Hemen geliyoruz.
Giuliana emin ellerde.
Nunzio'nun zavallı eski eşlerinin kimseciği yoktu.
En azından senin gibi annesini koruyan kimseleri yoktu.
Neden bahsediyorsun?
Aşktan bahsediyorum.
Nunzio hakkında ne düşünüyorsun? Sence mutlu mu?
Neden?
Bilmiyorum. Biraz endişeliyim.
Depresyonda gibi.
Aptalca bir şey yapsın istemem.
Ne gibi?
Garajın birinde
egzoz solurken bulunmasını istemezdim.
Giuliana'nın yanına gidelim.
Ufak ufak, yavaş yavaş,
sabah güneşinin geceden yükselişi gibi
endişelerimin zirvesinde
varlığın bulanık,
tıpkı mesafen gibi.
Bravo.
Bir bok anlamadım ama çok şairane.
Dinle Nunzio.
İçimi dökecek birine ihtiyacım var
ama ne çocuklarım ne de Anna'dan hayır geliyor.
Beni mi istiyorsun?
Başka kimse yok.
Kişisel meseleler.
Bence sen bana yardım edebilirsin.
Sevilesi olmanın laneti.
Evet, aynen.
İnsanlar yapışıyor.
Hemen dışarıda bir bar var, bir şeyler içelim mi?
-Sen mi ısmarlayacaksın? -Evet, benden. Hadi.
Nasıl gidiyor tatlım?
Harika. Bitmek üzere.
Çok şanslısın Anna.
Çoğu insan annesinin düğününü görmüyor.
Çok hoş.
Bojan, ne istiyorsun?
Herkesin istediğini.
Aşk.
Para.
Ne kadar?
Bir milyon.
Bir milyon mu?
Deli misin sen?
87 yaşında bir kadın için mi?
Nunzio benim arkadaşım.
Bak, annem enerjiktir, akıllıdır.
Ama tam bir baş belasıdır.
Ona ne kadar değer versem de
300 bin avrodan fazla etmez.
Yapma.
400 bin.
350.
Bak, 400 bin ver, polisle konuştuğumda
iki yıl önce Montevideo'da intihara teşebbüs ettiğini söylerim.
Tamam mı?
Artık Anna'yı sevmiyorum.
Ona bunu açıklayacak bir mektup yazmak istiyorum.
Aslında yazdım bile ama berbat oldu.
Sen yazmayı, konuşmayı biliyorsun. Kalemin kuvvetli.
Tekrar yazmama yardım edebilir misin?
-Kalem kâğıt var mı? -Var.
-İşte. -Hazır mısın?
Ben yazamam. Sen yaz.
Sonra kopyalarım.
Tamam ama ağlamak yok.
Üzgün olduğunu biliyorum ama biraz metin ol.
Son bir veda olarak anlaşılsın istiyorum.
Bütün anlamını yitiren bu hayatı bırakmak istiyorum.
"Anna, kadim aşkım."
Çok güzel bir başlangıç ama "Anna" yazma.
Sadece "Kadim aşkım" yaz.
-Neden? -İsim dikkat dağıtır ya.
-Ama mektup Anna'ya. -Öyle ama o bunu zaten biliyor.
-"Anna, kadim aşkım." -"Kadim aşkım" yaz yeter, tamam mı?
Niye buna takılıyoruz ki?
-Tamam. -Hadi.
-"Kadim aşkım." -"Kadim aşkım."
"Biliyorum, ben tam bir…"
"Aptalım."
Dürüstlüğünü takdir ettim.
-"Kibirli bir aptalım." -"Kibirli bir aptalım."
"Bir sahtekârım."
-"Sahtekâr." -"Sığım."
Sığ mı? Bayağı yerden yere vurdun kendini.
Evet.
Tamam. "Sığ."
"Maskemin altında…"
"Maske."
"…yatan tek şey…"
"Yatan."
"…boktan ibaret."
Bok mu?
Evet.
-Kendini aşağılamana gerek yok. -Hayır, önemli.
Mazoşistlik derecesinde açık ve net konuşmalıyım.
"Nihayetinde bundan dolayı seninle olan bu dünyamızdan ayrılacağım."
Bu bir başyapıt.
Arabaya, cesedinin yanına koyarız.
Veda mektubu.
Sana söylemem gereken önemli bir şey var.
Tanrım. İyi mi kötü mü?
İyi.
"Kocamın değerinin farkına vardım" gibisinden mi?
"Bojan, Nunzio'yu öldüreceğimizi biliyor" gibisinden.
Ne? Şaka mı yapıyorsun?
Hayır.
Bunun neresi iyi lan?
Çünkü sorun değil.
Anlaşmaya vardık.
Hatta Nunzio'nun intihara meyilli olduğunu teyit edecek.
Sence de bu iş çığırından çıkmıyor mu?
Canım, endişelenme.
Cinayet planlarken işlerin biraz karışması normal bir şey.
Canım, güven bana.
Adını iki büyülü hece oluşturuyor.
"Nun."
"Zio."
Herkes seni seviyor.
54 kadın, 54 erkek özelliği taşıyorsun.
Yalnız değilsin.
Sen Tanrı'nın abisisin.
Herkes seni seviyor.
Merhaba Luis.
Merhaba.
Festival ne zaman?
Yakında.
Atlarla hazırlık yapıyorlardı, gördüm.
-Hoşuna gitti mi? -Hem de nasıl.
Maalesef Patricia iyi değil.
Fena migreni çıktı.
Galiba gidemeyeceğiz.
Luis?
-Luis. -Evet?
Patricia'ya biz bakarız.
Hayır, zahmet etmeyin.
Kızımın işlettiği çay bahçesinde migrene iyi gelen bitki çayları var.
Basbayağı doktor sayılır.
Ben de beş yıl köpek barınağında gönüllü çalıştım.
Köpeklerin de başı ağrıyor, defalarca tedavi ettik.
Tamam mı? Patricia'ya biz bakarız. Ayrıca festival senede bir geliyor.
Senede üç kez.
Ama burası bir ada. Normalde sıkıcıdır.
Festivalin değeri büyük.
Bilemedim.
Bugün arabam da sorun çıkardı zaten.
Ta Ciutadella'ya kadar götürmez bence.
Kaderimde gitmek yokmuş.
Hayır, var. Bizim arabamızı alabilirsin.
Olur mu?
O zaman tamam, harika, teşekkür ederim.
Rica ederim. Ne güzel.
Harika.
Hop.
Ne oldu?
Hafif bir sakinleştirici bu, annenin uykusu gelsin diye.
-Evet. -Bu da Nunzio'yu bayıltacak.
Carlo, sakın karıştırma ha. Tamam mı?
Anna.
Bunlar kim?
İskambil arkadaşları gelmiş.
Aşkım?
Efendim?
Bu elbiseyi beğendin mi?
Yıllar önce Kahire'de sahne alırken almıştım.
Harika. Vanna Marchi gibisin.
Aptal mısın sen?
Vanna Marchi'yi beğeniyorum.
Fiziğini bile.
-Sürpriz! -Sürpriz!
İnanmıyorum!
-Nedimelerim gelmiş! -Evet.
-Hani yarın gelecektiniz? -Sürpriz yapalım dedik.
-Ne güzel! -Ne oluyor?
Arkadaşları geldi.
Nedimelerim geldi.
Izdırap, Talihsizlik ve Mutsuzluk.
Bu akşam bizimle yemek yiyin. Kafaları çekeriz.
-Kesinlikle. -Şuna bak.
-Sizi görmek çok güzel. -İyi akşamlar.
-Ne hoş bir sürpriz. -İyi akşamlar.
Harika bir fikir.
Evet.
Akşam yemeğine kalacaklar.
Evet.
Sanmıyorum.
-Yani Bojan, affedersin. -Efendim?
Böyle bir fırsatı kaçıramazsın.
Düğün organizatörümüz.
Bekarlığa veda partisi.
Bekarlığa veda partisi Bojan.
Doğru. Bekarlığa veda partisi.
Onu yapmazsak olmaz.
Ne yapacağız o zaman?
Akşam pikniğine çıkacağız.
Gece yarısı da yüzmeye gideriz.
İsterseniz yüzersiniz ama zorunlu değil.
Daha iyisi,
Ciutadella festivaline gitsenize.
İçki olduğu sürece olur!
Otelimiz de orada.
Kafayı buluruz,
sonra da sürüne sürüne odalarımıza gideriz.
Tamam. Hadi festivale. Hadi.
Festival.
Evet.
Dikkatli olun.
Bu kapıyı kapatalım.
Benim için de iç kardeşim.
Evet, tabii.
Duble duble içerim.
Tamam kardeşim.
Şöyle geç. Eğ kafanı. Gir.
Hoşça kalın güzel hanımlar. İyi eğlenceler. Görüşürüz.
Hoşça kalın.
İçmiyor muyuz?
-Rom kola hazırlayayım. -Biliyor musun?
Önce buza limon sıkmak gerek.
Biliyorum.
-Yardım edeyim. -Hayır.
Biliyor zaten.
-Emin misin? -Tabii. Çok içer.
Bir sürü özel günü mahvetti.
Gerçekten.
Artık aile olduğumuza göre rol kesmeyi bırakabilir miyiz?
Şeker çekelim. Çekmeyen var mı?
Ben kullanmıyorum, sağ ol.
Ben de.
Ben kullanıyorum. Aile demek dürüstlük demektir.
Dürüstlük ve kokain. Asla üzmez. Hayal kırıklığına uğratmaz.
Tabii.
İşte geldim.
Galiba odamda bırakmışım.
Buyurun.
Vay, rom kola.
Tamam.
Bu Nunzio'ya.
Teşekkür ederim.
-Bu sana canım. -Sağ ol aşkım.
-Buyur. -Sağ ol baba.
Emilio.
Aileye.
-Aileye. -Aileye.
Buradan şahane bir tiyatro oyunu çıkar.
Öz güvensiz kız, depresif oğul,
liseden beri birlikte olan ebeveynler.
Dul adamla evlenen anneanne.
Yaşça küçük, çifte dul olan adamla.
Harika bir komedi olurdu.
Kara komedi belki.
Sonuna bağlı.
-Evet. Haklısın. -Evet.
Evlenmek zorunda mısın?
Neden evlenmeyeyim?
Belki de iyi bir fikir değildir.
İkiniz için de sonu iyi olmayabilir.
Emilio, kes şunu.
Kusura bakmayın, birden yorgunluk çöktü.
Rica etsem de
biriniz odamdan kokainimi getirseniz…
Unutmuşum da.
Ve son sözü buydu.
Herkes adada benzin pahalı diyor.
Bence değil, bugün aldık, çok değildi.
Ne kadardı? Litresi 1,60, 1,70 falan mıydı?
Daha paella yemedik. Ta buraya gelip paella yemedik.
Delice.
Has Valensiya paella'sı etli olurmuş.
Bir de midyeli olanı var. Karıştırıp yeriz.
Leziz karışık paella yeriz, et ve deniz mahsulünün müthiş karışımı.
Bugün havuzda 100 tur yüzdüm.
Havuzda 100 tur yüzdüm.
Olimpik havuz değil tabii ama 100 tur yine çok.
-Pardon, yorgunum. İyi geceler. -Emilio?
Üzgünüm ama pijamanı giymeden önce Nunzio'yu öldürmemiz lazım, unuttun mu?
-Bir şey söyleyebilir miyim? -Lütfen.
Altı milyon.
Nunzio'dan daha mı değerli?
Elbette öyle.
Ama anneannemden değerli değil.
Belli ki sen ve babam bizi düzgün yetiştirmediniz.
Bizi farklı yetiştirdiniz.
O yüzden Emilio ve ben
kimseyi öldürmeyeceğiz, bizden bu kadar, yapamayız.
Bence gayet adil.
Tamam.
Gerçekten mi?
Evet canım.
Hadi yatın.
Ya siz?
Şey, biz…
Yavaş yavaş Nunzio'yu uyandırıp odasına götüreceğiz.
Öyle yapacağız.
Evet.
Peki.
Üzgünüm, sizi karıştırmamalıydım.
Çok üzgünüm.
Ama bunca delilikten sonra yanımızda olduğunuz için sağ olun.
Anlıyorum. Artık bitti.
Tamam.
İyi geceler.
-İyi geceler. -İyi geceler.
İyi geceler.
Hazır mısın?
Kaldır hadi. Onu kaldırman lazım.
Anlıyorum ama burasından… Ağır ya. Ayağından tutayım.
Işığı aç.
Bacaklarını sok.
Evet, deniyorum.
Bu arada hortumu getireyim.
Mektup.
Ne oluyor lan?
Hayır.
Bu ne…
-Anna. -Efendim?
Bir gelsene.
Ne?
Egzozu bulamıyorum.
-Burada olması lazım. -Ne?
Egzozu bulamıyorum. Burada olması lazım.
Ne?
Egzoz yok.
Ne demek yok? Mümkün değil.
Egzoz yokmuş…
Gerçekten yok.
Elektrikli araba.
Ne?
Egzoz olmadan nasıl yapacağız bunu?
Elektrikli araba bu. Adama elektrik çarptırsak?
Hadi oradan ya.
Yardım et.
Tamam. Şimdi ne olacak?
Şimdi yatıyoruz.
Ne?
Annen bunak değil.
Nunzio'nun geçmişini anlattık.
Gayet farkında.
Belki de kalan vaktini böyle geçirmek istiyordur.
Ne olursa olsun.
Anlıyorum.
Benim de bununla yetinmem gerek.
Bilmiyorum.
Bu noktaya kadar sevgimden geldim. Tüm mantığımın aksine.
Ama burada duruyorum.
Yatağa gel.
Birazdan.
Anna!
O neydi?
Onu Ceccano'ya gönderdiler.
Ne oluyor? Nunzio nerede?
Salonda uyuyordu.
Hayır, benimle buradaydı. Nerede?
Anne!
-Ne oldu? Aman tanrım. -Ne oluyor? Ne oldu?
Luis!
Luis, ne yaptın sen? Delirdin mi?
Yardım edin!
Çok üzgünüm, neden yaptım bilmiyorum.
Ambulans çağırın. Yardım edin!
Silahı ver!
Luis!
Hiçbir anlamı yoktu!
Ambulans çağırır mısınız ulan?
Böyle güzel bir hemşireye de
anca deniz kenarı hastane yakışırdı.
Bu kez iyice boka battın birader.
Sen de.
Ölüp seni yetim bıraksam ne yapardın?
Harley motor, Karadağ'da da villa alırdım.
Ne dedin sen?
Hiç.
Üzgünüm.
Neden?
Ölmediği için.
Şimdi ne yapacaksın?
İki haftaya Nunzio yataktan kalktığında
Roma'ya döneceğiz.
Yaşlı Kadın ve Deniz'i oynayacağız.
Ondan sonra da Brezilya'ya gideceğiz.
Ama neden anne?
Ondan önce de
altı milyonu senin hesabına aktaracağım.
Anne, lütfen.
Belki biraz daha azını.
Brezilya için para lazım.
Nunzio'nun benimle olmasının gerçek sebebini kabullendim artık.
Ama mümkün olduğunca hayatımın tadını çıkarmak istiyorum.
O yüzden hâlâ param varmış gibi davranıp
onu kendime köle edip Brezilya'nın tadını çıkaracağım.
Benim yaşımda
Brezilya'da tatilde olmak,
sahilde sevişmek
açıkçası bu riske girmeye değer.
Belki de sırf senin yaşında değil anne.
Su sıcak mı?
Güzel.
Çok güzel.
Yüzmeyecek misin?
Hayatta olmaz.
Anneniz geldi.
Nasıl gidiyor?
Olan her şeyden sonra iyi.
Anneannem nasıl?
Anneanneniz evlenmeyecek.
Çok şükür.
Ama birlikte başka bir tatile gitmek güzel olurdu.
Kimseyi öldürmemiz gerekmese de.
Evet.
Evlenmeyecek mi yani?
Hayır.
İyi, adamı öldürmedik ama en azından anneni kurtardık.
Hepsini Nunzio yaptı.
Ama bizim için de çok kolay geçmedi.
Bir teşekkürü, belki de daha fazlasını hak ediyoruz.
-Değil mi? -Evet.
Anneannemle parayı konuştun mu?
-Yürüyüşe çıkacağım. -Sana katılayım.
Beni duymadın mı?
-Onunla konuştun mu? -Hastanede mi?
-Evet. -Hayır, konuşmadım.
Üç gündür beleşe mi böyle gerildim yani?
-Onurumdan bahsettin mi? -Annem paradan ibaret değil.
Aslında biliyorsun ama bizden saklıyorsun lan!
-Annenle öyle konuşma. -Öyle konuşma.
-Kaba. -Kayık bile mi yok?
Niye her şey hep benim suçum?
-Yeter. Kes ağlamayı. -Hayır.
Kendi evim olsaydı siz ikiniz…
-Yeter artık. -Hayır, doğru değil.
Anneniz geldi. Yanında da uçağı.
Batıyor.
Biliyordum. İçime doğdu.
Hadi ama. Lütfen!
Haberin yok ama annen köpek boğardı.
Kaniş falan da değil.
Bu köpeğin derdi ne ya?
-Ne oluyor? -Hiç…
Biraz hassas bir konu.
Replik neydi lan?
Luisa…
Luisa… Siktir!
Lütfen durdurun şunu.
-İşte geldi. -İşte geldi!
Ya Minorka'da arsenik bulamazsak? Pardon.
Ya Minorka'da…
-Hayır, bekle. -Dur.
-Baştan mı? -Giovanni söyledi.
Çok hoş.
Kim osurdu?
Dayanamıyorum.
Osuruğu bekleyip duruyorum.
-Salaksın sen. -Git.
Onu Ceccano'ya gönderdiler.
Peki.
Peki. Siktir et.
Ve kestik.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Fikirdanış