Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
OBIETNICA MAI
OSNUTE NA FAKTACH
- Tak? - Jak poszło? Kulturalnie?
- Spotkałam się z dyrektorką. - Była miła?
Powiedziała coś w stylu "Co nas nie zabije, to nas wzmocni".
- Mało uprzejmie! - No.
Są tam inne dzieci, które straciły rodziców?
Nie wiem.
Zdecydowałaś się ostatecznie?
Mathias nie jest naszym synem. Allan dawno go skreślił.
Maja...
Nie wiem, jak znosisz to wszystko, na co was naraża.
Fakt, jest twoim siostrzeńcem.
Nie zrobił tego umyślnie, mimo to...
My byśmy chyba nie wytrzymali.
Zadzwonię później. Jestem wycieńczona.
- Jasne. Do usłyszenia. - Cześć.
Gdzie jesteś?
Będę w domu za godzinę i 20 minut.
Ja jadę na lotnisko.
Samochód się rozkraczył. Odstawiłem go do warsztatu.
Wiesz, gdzie jest Mathias? Lokalizator mi nie pokazuje.
Na dworcu.
Gdy odjeżdżałem, zapijali się energetykami.
- Znaczy kto? - On z Antonem.
Kiedy go zabiorą?
- Zostawmy to. - Nie zamierzam!
- Pogadamy później. - Albo on, albo ja!
Znasz odpowiedź.
Jestem zmęczona.
- Powiedziałem mu... - Co?
... że odbierzesz go po lekcji jazdy na skuterze.
Tu Gustav.
Halo?
- Co tam? - Prześlij mi tysiaka.
- Dla kogo? - Zrób to.
- Prowadzę. - No już!
Pogadamy, jak będę w domu.
Nie! Natychmiast prześlij moje pieniądze.
- Prowadzę. - Zrób to, cholera!
- Wszystko w porządku? - Dawaj, kurwa, mój hajs!
- Wyślę ci numer. - Trochę grzeczniej, proszę...
Halo?
GOTOWE
Sprawdzany numer telefonu nie znajduje się w bazie danych.
Mów szybko. Zaraz zamkną mi gate.
Mathias chciał, żebym wysłała 1000 koron na telefon.
Sprawdziłam numer. W sieci brak danych abonenta.
Wydał 500 na kurtkę Moncler. Powiedziałem mu, że to za tanio.
Nowa kosztuje od 4000 do 5000.
Powiedział, że to podróbka i że weźmie kwitek, ale nie pokazał.
Potem miał jeszcze dopłacić, bo sprzedający zmienił zdanie.
Kazałem mu zwrócić kurtkę, ale tego nie zrobił.
Niech już w końcu się wyniesie!
- Kto mu ją sprzedał? - Facet na dworcu.
- 1500 koron zniknęło. - Nie wziął ich.
- Pewnie same wyszły z szuflady? - Daj spokój!
- Muszę kończyć. - Czekaj!
Tu Mathias Rande. Nagraj się, albo i nie!
- Halo? - Mówi Maja. Dasz mi Mathiasa?
- Nie ma go tu. - Nie miał lekcji jazdy skuterem?
- Nie wsiadł do autobusu. - Dlaczego?
Nie wiem.
A wiesz coś o jego kurtce Moncler?
- Jak to się odbyło? - Jego kuzyn zażądał więcej forsy.
- Czyj kuzyn? - Mówiłem, żeby nie kupował.
Kto mu ją sprzedał?
Typ z dworca, ale ja nic nie mówiłem.
- Jak się nazywa? - Kto?
Ten typek!
Mówią na niego Strøm. Niewiele o nim wiem.
Odradzałem Mathiasowi zakupy u niego. To jakiś bandzior.
Bandzior?
- Należy do gangu motocyklistów. - Ktoś nagadał ci głupot!
- Ile on ma lat? - Nie wiem.
Chyba odróżniasz 12-latka od 60-latka, Anton?
Ma ze 25 lat. Jest dorosły.
25?
- Każ mu do mnie zadzwonić. - Dobrze.
- I to od razu. - Jasne.
- Masz pojęcie, gdzie on jest? - Nie.
Okej.
- Tak? - Sprawdź, czy Mathias jest w domu.
Nie odbiera telefonu.
Nie mogę teraz. Alma płacze.
- Nie masz lokalizatora? - Nie działa.
Chciał, żebym przelała mu 1000 koron na kurtkę, którą kupił na dworcu.
Najpierw kosztowała 500, ale potem cena nagle wzrosła.
Anton mówi,
że sprzedawca należy do gangu motocyklistów.
- Serio?! - Tak.
- Wezmę małą z sobą i pójdę. - Dziękuję.
Sprawdź też,
czy w szafie leży koperta z pieniędzmi.
Bezpiecznie tak je trzymać?
To na skuter, który mamy kupić, jak zdobędzie prawko.
Mogłaś je wpłacić do banku.
Nie miałam do tego głowy.
Jeśli go zastaniesz, zatrzymaj go do mojego powrotu.
- Akurat usłucha! - Spróbuj chociaż.
- Muszę kończyć. - Cześć!
- No? - Nie ma go. W domu ciemno.
- Koperta na miejscu. - Nikt jej nie otwierał?
Co? Raczej nie.
Mogę zadzwonić do Pernille. To stara znajoma.
Jej facet był w gangu motocyklowym.
Powie ci, jak to załatwić.
- Nie chcę gadać z bandytą. - Porzucił gang osiem lat temu.
Pernille nie boi się z nim być?
Typ gotów ją zabić, gdyby zechciała odejść.
Gdybym miała faceta gangstera,
kazałabym mu sprzątnąć naszego nowego sąsiada.
Słyszysz te hałasy?
Gościu jest stuknięty. Stale rychtuje coś w garażu.
Kilka dni temu Lars poszedł do niego,
żeby poprosić o ciszę.
I co z tego wynikło? Wrócił po dwóch godzinach!
Facet zaprosił go na kawę.
Nie chcę do niego dzwonić.
Spytam najpierw, co ona o tym sądzi. Potem postanowisz.
Facet ma na imię Mads.
Dobra. Zapytaj.
Chyba boli ją brzuszek. Muszę kończyć.
- Cześć! - Pa!
Tak?
- Rozmawiam z Madsem? - A kto pyta?
Mam na imię Maja. Dostałam twój numer od Dorthe.
Co robisz?! Wybij tę piłkę!
- Zadzwoniłam nie w porę? - W porządku.
Facet zarabia pięć milionów rocznie, a daje sie ogrywać jak dziecko!
O co chodzi?
Mój syn Mathias kupił kurtkę Moncler od jakiegoś faceta.
Wyłożył 500 koron, ale tamten kazał mu potem dopłacić.
Dziś zażądał dodatkowego tysiąca.
- Nie chcę dramatyzować, ale... - Jak długo to trwa?
Od paru dni.
- Ile ma twój syn? - 15 lat.
Jego kolega twierdzi,
że tę kurtkę sprzedał mu jakiś gangster motocyklowy.
Wątpię, by jakiś motocyklista miał szantażować 15-latka.
- Też tak pomyślałam. - Ale to typowy gangsterski myk.
- Myk? - Jak mu płaciliście?
Telefonicznie i gotówką.
- Ponoć facet ma na imię Strøm. - Wiesz, do któego gangu należy?
Nie. Nawet nie wiem, czy to prawda.
Słyszałam, że ma 25 lat i kręci się na dworcu.
- Mam zadzwonić na policję? - Nie mieszaj jej w to.
Powiedz chłopakowi, że załatwisz sprawę sama.
Miał jakieś zatargi z prawem?
Raz złapali go z dżojntem i zwyzywał gliniarzy.
Groził także dyrektorce w szkole.
Mieszka z nami, odkąd stracił matkę.
Zniszczył wszystkie drzwi w domu.
Nienawidzi nas i nie chce iść na terapię.
Poddaliśmy się już, zwłaszcza mąż...
Zadzwoń do Strøma i powiedz, że zapłaciłaś za kurtkę
i nie pozwolisz się szantażować.
Powiedz też, że telefon syna jest na podsłuchu,
bo chłopak sprawia problemy.
Zaznacz, że jesteś za niego odpowiedzialna
i traktujesz to bardzo poważnie.
- Mam zaproponować zwrot kurtki? - Nie, to byłaby oznaka strachu.
Bądź stanowcza w rozmowie.
Albo się wycofa, albo będzie cisnął.
Cisnął?
Gdyby tego próbował, nie ustępuj.
Możesz wtedy zadzwonić na policję,
ale twój chłopak i tak powinien nabrać wody w usta,
bo inaczej okaże się kapusiem.
Kapusiem? Mathias ma 15 lat.
Nikt nie uzna go za donosiciela z powodu kurtki.
Jeśli ten Strøm się nie wycofa, zadzwoń, ale dopiero jutro.
Jadę do szpitala, bo moja siostra rodzi.
A na razie oglądam mecz.
Dobra. Dzięki za radę.
- Cześć. - Pa!
Tu Mathias Rande. Nagraj się, albo i nie!
Oddzwoń do mnie. To ważne.
To nie na moją głowę!
Poczta głosowa. Zostaw wiadomość...
NUMER NIEZNANY
Poczta głosowa. Zostaw wiadomość po sygnale.
Sprzedałeś kurtkę Moncler mojemu siostrzeńcowi Mathiasowi.
Zapłaciłam za nią i nie pozwolę się szantażować.
Policja podsłuchuje numer chłopaka, bo juz wcześniej sprawiał problemy.
Mathias jest synem mojej siostry.
Odpowiadam za niego i traktuję to poważnie.
Żegnam.
- Tak? - Dostałaś ode mnie numer?
- Tak, już dzwoniłam. - Co powiedział?
Polecił mi zadzwonić do faceta z dworca.
Zrobiłam to.
Nagrałam mu wiadomość. Dziwnie się z tym czuję.
- Co mu powiedziałaś? - Że nie ulegnę szantażowi,
a numer Mathiasa jest na podsłuchu, bo już wcześniej miał kłopoty.
Dzięki Bogu facet nie wie, jak pełna jestem obaw.
Dobrze znasz tę Pernille?
Całkiem nieźle. Pracowałyśmy razem.
Nie pamiętasz jej ojca?
- Remontował nam salon. - Nie.
Jest ładną brunetką, ma kręcone włosy.
- I przekłute usta? - Właśnie.
Spokojnie, Alma...
Muszę kończyć.
- Okej. Cześć! - Pa!
NUMER NIEZNANY
- Tak? - Co ty odpierdalasz?
- Strøm? - Nie, a ty kto?
Mam na imię Maja. Chcę mówić ze Strømem o Mathiasie.
- Nie zna takiego. - Przesłałam pieniądze na jego numer.
Nie znam żadnego Mathiasa.
- Ile ma lat? - 15.
Kupił na dworcu kurtkę Moncler od faceta imieniem Strøm.
Odpowiadam za niego i traktuję to poważnie.
Wszystko jasne.
To jakaś pomyłka. Nie znam żadnego Mathiasa.
Tak?
Skoro go nie znasz, dlaczego wysłałam ci pieniądze?
Wyluzuj! Nie mój problem, że nie panujesz nad dzieciakiem.
Lepiej nie wydzwaniaj do nieznajomych.
- Wiesz, kim jestem? - Tak...
Jesteś, kurwa, pewna?!
Pozwoliłam policji go podsłuchiwać, bo sprawiał problemy.
Lepiej zostaw go w spokoju, bo obiecałam swojej siostrze...
- Pierdolę ciebie i twoją siostrę! - Co powiedziałeś?
- Szerokiej drogi! - Co?!
Jedź ostrożnie.
Tu Mathias Rande. Nagraj się, albo i nie!
Gdyby ktoś dzwonił do ciebie z nieznanego numeru, nie odbieraj.
Trzymaj się z dala od dworca. Wiem o sprawie z kurtką.
Rozmawiałam z kolegą Dorthe, który zna takich szantażystów.
Polecił mi zadzwonić do tego Strøma. Tak też zrobiłam.
Powiedziałam mu, że policja podsłuchuje twój numer,
bo już sprawiałeś problemy.
Jak możesz być takim egoistą? A wszystko przez jakąś głupią kurtkę?
- Tak? - Policja mnie podsłuchuje?
Nie, ale tak mu właśnie powiedziałam, żeby się odczepił.
Czemu się wściekasz?
Bo w ogóle nie zastanawiasz się na konsekwencjami...
- Ciągle się drzesz. - To ty bez przerwy nawalasz!
Nie rozumiesz, że kupowanie markowych ciuchów od obcych jest ryzykowne?
- Gdzie jesteś? - Nieważne.
- Jak to? Dlaczego tak mówisz? - Bo to nie ma znaczenia!
- Wziąłem pieniądze z szuflady. - Musimy poważnie porozmawiać.
Pogadaj se!
- Gdzie jesteś? - Nieważne! Odpierdol się!
Powiedz mi, żebym mogła po ciebie przyjechać.
Nie jesteś moją matką! Nic nie kapujesz!
- Owszem, nie jestem. - Mam przesrane!
- Nic ci nie będzie. - Zobaczysz!
Ty tępa krowo! Pierdolona lekomanko!
- Mathias, zapędzasz się! - Przyjedź o 22:30.
Jestem zmęczona. Mam jeszcze czekać?
Poczekasz! Co mnie to obchodzi?
Tu Gustav.
Halo?
- Możesz spokojnie spać? - Nie dzwoń do mnie.
- Mam ci opowiedzieć o siostrze? - Przestań!
Wysłać ci zdjęcia?
Masz żonę z Tajlandii.
Pewnie jest buddystką, więc wie, co to karma!
Dodzwoniłam się do niego. Wszystko pod kontrolą.
Cieszę się.
Napisz, jak wrócisz do domu.
- Dobra. - Dzięki. Pa!
- Złapałam go, Anton. - Okej.
- Wszystko pod kontrolą. - Okej.
- Chcesz, żeby się do ciebie odezwał? - Nie o to chodzi.
A o co?
Słyszałem o pewnej sprawie, ale nie wiem, czy to prawda.
Znaczy - co?
To, o czym słyszałem.
- Mianowicie? - Mathias jest winien pieniądze,
i to nie za kurtkę.
A za co?
Strøm mówił, że go zapierdoli,
jeśli nie zacznie sprzedawać dla niego zioła.
Że co?!
Mathiasowi nie szedł handel,
ale Strøm zażądał swoich pieniędzy.
- Skąd o tym wiesz? - Nie mogę powiedzieć.
Będziesz musiał. Przecież to jest poważny syf.
Wiem, dlatego o tym mówię. Ale może to nieprawda.
Kto ci powiedział?
Kto, Anton?
Brat Daniela, Lars od przeprowadzek.
Ale Mathias zaprzecza.
Muszę pomówić z bratem Daniela.
Lepiej nie.
Zrozumie, że musiałeś mi powiedzieć.
Nie lubię go. Wolałbym siedzieć cicho.
Powiedz mu,
że gdzieś o tym usłyszałam i sama do ciebie zadzwoniłam.
- Dobra. - Tak?
- Niech do mnie zadzwoni. - Okej.
- Jak najszybciej. - Tak.
Tu Mathias Rande. Nagraj się, albo i nie!
Gdzie jesteś, do diabła? Miałeś być o 22:30.
Tak?
Mówi Lars. Mam tylko chwilę.
- Jestem w pracy. - Oczywiście.
Dziękuję, że oddzwaniasz.
Skontaktowałam się z Antonem,
bo do moich uszu doszły niepokojące wiadomości.
- Niewesoła sprawa. - Właśnie.
Co o tym wiesz?
Mathias został zmuszony do handlu.
Słabo mu szło,
ale tamten i tak żądał od niego pieniędzy.
- Miał sprzedawać zioło? - Tak, i próbował.
- Muszę kończyć. - Czy to może być tylko plotka?
- Wiem, że to prawda. - Skąd masz pewność?
Bo mnie też usiłował sprzedać.
A ludzie go ostrzegali.
Ma 15 lat. Może za to iść do więzienia.
Nie tak! Najpierw kanapa!
- Ile ten typ od niego chce? - 21.
- Setek? - Tysięcy.
21 tysięcy?!
- Mathias nie ma takich pieniędzy! - Wiadomo.
Czy ten typ jest członkiem gangu?
Tak, należy do Justice Army.
- Muszę już kończyć. - Jasne.
- Tak? - Mathias...
został zmuszony do handlu narkotykami.
- Co takiego?! - Jest winien pieniądze.
- Chodzi o 21 tysięcy koron. - To jakiś obłęd!
Zadzwoń do Pernille. Poproś, żeby pogadała z Madsem.
Jest z siostrą, która ma rodzić.
Musisz jej powiedzieć, że...
To mnie przerasta. Nie załatwię tego sama.
- Maja, może zadzwonisz na policję? - Nie!
Pogadam z Mathiasem. Gdzie on jest?
Nie wiem! Nie przyszedł!
- Masz coś na uspokojenie? - Tak.
- Gdzie jesteś? - Przed szkołą.
- Co mam robić? - Spróbuję go znaleźć.
- Może być na dworcu? - Nie wiem.
Poszukam. Oddychaj spokojnie.
- Okej. - Dobra.
Powiedz Pernille, że ten Strøm należy do gangu Justice Army.
- Powiem. - Musisz ich uprzedzić.
- Oczywiście. - Pa!
Tu Mathias Rande. Nagraj się, albo i nie!
Cholera, co z tobą? Gdzie jesteś?
Szukam Mathiasa. Typ z dworca żąda 21 tysięcy.
Co mam robić?
BENT - WARSZTAT
Jeśli widzisz, gdzie jest Mathias, od razu daj mi znać.
Tak?
W domu ani na dworcu go nie ma,
ale dodzwoniłam się do faceta Pernille.
Co powiedział?
Żebyś obstawała przy swoim i nie dała się zastraszyć.
Mówił też, że w Justice Army nie ma nikogo o imieniu Strøm
i że ten typ wkrótce zniknie,
bo gangi nie lubią, jak ktoś się powołuje na ich ochronę,
ani jak się sprzedaje dragi,
to znaczy bez ich pozwolenia, jak rozumiem.
Co taka fryzjerka jak ja wie o świecie? Nic!
Musisz pokazać temu typkowi, że jesteś twardą piczą.
Tak się właśnie wyraził.
Nie umiem.
Jasne, ale tak powiedział.
Ten Strøm ma szczęście, że Sahra nie żyje.
Dostałaby świra, słysząc, że ktoś zrobił z Mathiasa dilera.
Pamiętasz, jak rozmawiała z budowlańcami
i opieprzała własnego szefa?
Ona umiała pokazać, że jest twardą piczą.
Malutka...
Dzwonię po lekarza. Mała trzyma się za uszka.
- Kończę. - Okej. Cześć!
Obiecasz, że przyjdziesz?
Tak?
Jeśli chcesz mieć pieniądze, weź się do pracy.
Co powiedziałaś?
Jak chcesz pieniędzy, idź do pracy jak normalny człowiek.
- Co, kurwa?! - Spróbuj udawać dorosłego.
- Powtórz! - Dobrze słyszałeś.
- Kto by szantażował 15-latka? - Zapierdolę cię, dziwko!
Sam jesteś dziwką, pieprzony leszczu!
Zostaw Mathiasa w spokoju!
Nie pozwolę go skrzywdzić, kapujesz?
- Wiesz, co przeszedł?! - Grozisz mi?
To była groźba?!
Nie! To była obietnica!
Daję ci, kurwa, słowo!
- Gdzie jesteś? - Upiłem się.
- Gdzie?! - Chcę być sam.
Tylko nie mów, że siedzisz w autobusie!
Jadę do Eskilda.
- Nie teraz! - Wrócę do domu jutro.
Wrócisz dziś!
Zaraz będę na miejscu. Zadzwoń do jego ojca.
- Ktoś wie, dokąd jedziesz? - Nie.
- Wsiadłeś na przystanku na dworcu? - Nie, a co?
- Telefon mi pada. - Masz ładowarkę?
- Tak. - Naładuj baterię!
- Podłączę u Eskilda. - Chcę mieć z tobą kontakt!
- Szofer prowadzi jak wariat. - Ile masz procent baterii?
- Nie wiem. - Spójrz na telefon, Mathias!
Ile masz procent?
Weź się naucz prowadzić!
Jak nie umiesz pić, dzwoń po mamusię!
Zamknij się, bo ci rozpierdolę furę!
Przestań! Zachowuj się albo wysiądź z autobusu!
Okej. Na razie.
Mathias, czekaj!
OJCIEC ESKILDA
- Tu Michael. - Przepraszam, że dzwonię tak późno.
Mathias powiedział, że właśnie do was jedzie.
Zgadza się. Eskild pytał, czy może go przenocować.
Ponoć jest nawalony.
Przyjadę zabrać go do domu.
Pewnie.
Lisbeth się położyła, ale ja jeszcze nie śpię.
- Dzięki. Do zobaczenia. - Cześć!
Allan: Wylądowałem.
Jest przy Bakkesvinget 33. Zadzwonię niedługo.
- Tak? - Trzymasz się jakoś?
Ale ledwo.
Mathias się upił. Właśnie jedzie do Eskilda.
No, nie! Zaraz sama się napiję.
Zamówiłam wizytę lekarską. Mała ma coś z uszami.
- Biedaczka... - Przykra sprawa.
Czekałam na połączenie pół godziny.
Zdrętwiała mi ręka. Mogłabym w tym czasie dostać zawału.
"Przed tobą czeka na poradę 12 osób". Chryste!
- Muszę kończyć. - Cześć!
BENT - WARSZTAT
Cześć, nie mogę rozmawiać. Powiem Allanowi, żeby zadzwonił.
- Macie jakichś wrogów? - Nie, dlaczego pytasz?
Śruby w przednim kole były poluzowane.
Dobrze, że zareagowaliście na hałas, bo byłoby nieszczęście.
- Nie mogły poluzować się same? - Co?
- Czy śruby nie mogły puścić? - Nie, ktoś je odkręcił.
Dlatego spytałem, czy macie wrogów.
Gdybyście to przeoczyli, koło mogłoby odpaść.
Wiem, że to nie przypadek, bo miesiąc temu sprawdzałem koła.
- Przekażę Allanowi. - Koniecznie.
- Powinnaś to zgłosić. - Oczywiście.
- Cześć. - Cześć.
Jeszcze tylko obrotowe drzwi. Czekaj...
- Jesteś tam? Halo? - Właśnie dzwonił nasz mechanik.
Mówił, że ktoś majstrował przy śrubach i poluzował koło.
A wcześniej Strøm powiedział, żebym jechała ostrożnie. Przypadek?
- Czy twój siostrzeniec jest z tobą? - Jadę po niego.
- Jest w drodze do kolegi. - Czy na pewno?
Mąż namierzył jego telefon. Jest przy Bakkes vinget 33.
- Rozmawiałem ze starym znajomym. - Okej.
Ogarnęły mnie złe przeczucia.
Nie wygląda to dobrze.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Rozmawiałaś ze Strømem po tym, jak twoja koleżanka dzwoniła do Pernille?
- Tak. - Jak poszło?
Zależy, jak spojrzeć.
Wyzywałam go i groziłam mu śmiercią.
Znajdź siostrzeńca i nie wracajcie do domu.
Już wiem, kim jest Strøm.
Nie bardzo rozumiem.
To tylko pseudo, którym się posługuje, pracując jako elektryk.
Okej.
- Kim więc jest? - To Mick Overgaard Larsen.
Pełnoprawny członek Justice Army.
Karany za wymuszenia i rozboje z bronią.
Stale naszprycowany albo naspidowany. Totalny zjeb.
- Ale przecież mówiłeś... - Wiem, strasznie mi głupio.
- I co z tego?! - Słuchaj, kochanie...
- Tylko bez takich! - Uspokój się!
Przypilnuj siostrzeńca, a ja zrobię, co się da.
Mam ci zaufać?
Zmuś chłopaka, żeby poszedł na policję.
Inaczej ja z nim pogadam.
Nie będzie żadnej policji. Nie jestem głupia!
- Macie w domu jakiegoś zwierzaka? - Że co?!
Ten facet skopał na śmierć psa ludziom, którzy byli mu winni...
- Posłuchaj! Nie rozłączaj się! - Oddasz mnie?
- Pójdę do sierocińca? - Czemu pytasz?
Udała ci się wycieczka do Solbjerggaard?
Mathias, słuchaj...
Zadzwonił Allan i mnie skrzyczał.
- Powiedział, że mnie oddacie! - Tak będzie najlepiej.
Dla kogo? Ty załgana krowo!
- Nie jesteś moją matką! - Ale cię kocham.
- Jednak nie umiem ci pomóc... - Ty mnie kochasz?
Czy gdyby moja mama żyła, toby mnie oddała?
Wpadłeś w handel narkotykami. Masz długi.
Ten Strøm to gangster. Siedział w więzieniu...
Czemu nie chcesz rozmawiać o mojej mamie?
Dlaczego nie chcesz o niej rozmawiać?
Szkoda, że to nie ty zginęłaś.
Żałuję.
Ta ciężarówka powinna ciebie zabić!
Ja też żałuję.
Ja też.
Powiedziałeś Mathiasowi, że trafi do sierocińca?
Tak, miałem tego dość.
Narobił długów. To już przesada!
Jak mogłeś? Jest dzieckiem.
Wszystko kręci się wokół niego, a moje życie się sypie.
Nie mogę pracować.
Ten smarkacz kpi ze mnie i dosłownie rozwala nasz dom.
Nawet będąc w Londynie z kolegami, mam ciągle na głowie Mathiasa.
Trzeba się go pozbyć, żebyś wreszcie wzięła się w garść.
Obiecałam Sahrze, że się nim zajmę. Zawiodłam go.
Zrobiliśmy dla niego wszystko, co mogliśmy.
Tyle że wysłałam go do psychologa, ale to nie jest to, czego potrzebuje.
A jak miałabyś mu pomóc?
Czego mu potrzeba, do cholery?!
Chce ze mną porozmawiać.
O swojej matce.
- A ja nie potrafię. - Przecież ty też byłaś w żałobie...
- Tak? - Mówi Maja.
- Podjadę po Mathiasa za dwie minuty. - Eskild mówi, że on nie przyjedzie.
Chyba nie wysiadł z autobusu.
- Mogę pomówić z Eskildem? - Pewnie.
- Porozmawiaj z ciotką Mathiasa. - Nie chcę.
No już!
- To nasze nożyczki? - Będą mi jeszcze potrzebne.
- Halo? - Tu Maja.
- Niespodzianka! - Zachowuj się!
- Dokąd pojechał Mathias? - Napisał tylko, że nie wpada.
- Dziwna akcja. - Dlaczego?
- Prosił, żebym przechował mu torbę. - Miał ją przy sobie?
A jak?
- Co było w torbie? - Skąd mam wiedzieć? Był dziwny.
Jeśli zadzwoni, spytaj go, gdzie jest i od razu daj mi znać.
- Bo co? - Bo jestem dorosła i ci każę!
- Wiesz, gdzie on może być? - Jakbym wiedział, tobym powiedział.
Widzisz, gdzie teraz jest? To pilne!
NUMER NIEZNANY
- Tak? - Gustav czuje się okropnie.
Nie dzwoń.
Zabił mi młodszą siostrę.
Wie, że jechał zbyt szybko...
Pędził 100 km/h ciężarówką
na ograniczeniu do 70.
Wymusiła pierwszeństwo.
Gdyby jechał 70 km/h, nadal by żyła.
Został skazany za nieumyślne spowodowanie śmierci.
Zabrali mu prawo jazdy, i to dożywotnio.
Więc jest ofiarą?
Tego nie mówię.
Od tamtej pory ciągle choruje.
Musieliśmy sprzedać dom, bo nie mamy pieniędzy.
I co z tego? Straciłam siostrę!
Mój siostrzeniec już nigdy nie zobaczy swojej matki!
Rozumiesz?!
A ty mi tu beczysz z powodu swojego koszmarnego domu!
Jak chcę pogadać z siostrą, muszę jechać pod drzewo na krzyżówce!
- On sobie nigdy nie wybaczy... - I ja też mu nie wybaczę!
- Tak? - Posłuchaj uważnie.
Ktoś chce z tobą porozmawiać.
- To ja. - Mathias?!
- Przepraszam! - Zamknij się, kurwa!
Proszę!
- Powiem to tylko raz. - Tak?
- Chcę, kurwa, dostać forsę! - Oczywiście.
- Ile jest winien? - 21 tysięcy.
Zaraz przywiozę pieniądze. Nie rób mu krzywdy.
Gęba już go boli, i ciebie też zaboli, jeśli zadzwonisz na policję.
Nie zadzwonię. Oddam pieniądze.
Nic mu nie rób!
Zapierdolę tego pedzia, jak wykręcisz jakiś numer!
Gadaj!
- Nie dzwoń na policję! - Nie zadzwonię.
Powiedziałem im, że mój telefon nie jest na podsłuchu.
Nie będzie policji. Mam pieniądze.
Załatwimy sprawę. Posłuchaj...
Zamknij pizdę! Ten mały kapuś gówno mnie obchodzi.
Obetnę mu język i wetknę w dupę!
Dawaj forsę, bo go załatwię!
I ciebie też, stara krowo! Ssij pałę!
- Halo? - Mam pieniądze.
Parking przy Bissenvej 18. Bądź za 15 minut.
Dobra.
- Tak? - Przynieś pieniądze.
Gdzie Mathias?
Przynieś pieniądze i wróć do auta.
Halo?
Tak?
Kiedy przyjdzie?
Tu go nie ma. Będzie przy Recedavej 25 za 10 minut.
- Jestem na miejscu. - Nikt nie wyzywa mnie bezkarnie.
Chcę 100 tysięcy jutro do południa.
Jak zadzwonisz na policję, rozdepczę mu głowę.
Proszę, nie!
Zapłaciłam mu.
Jak nie dołożę jeszcze 100 tysięcy, to rozdepcze chłopcu głowę.
Popierdoleniec!
Gdzie jesteś?
Przy Recedavej 23... Nie, 25.
- Przez C czy przez S? - Przez C.
- Już jadę. - Zaczekaj!
Mąż pisze, że według lokalizatora chłopak jest w żwirowni.
- Adres? - Nie znam.
Muszę tam trafić. Czy to przy wysypisku?
Tak! Na rondzie prosto.
Dzwoni do mnie.
Mathias?
Poszli szczać! Uciekłem!
Zabiją mnie!
- Gdzie jesteś? - W lesie!
- W którym? - Koło Eversborga.
To twoja wina!
Wszystko przez ciebie, kurwa!
Słyszysz mnie?
Dzwonią.
- Co robić? - Nie odbieraj!
- Zabiją mnie! - Biegnij, szybko!
Nie mogę! Kopnął mnie w plecy!
Bolą mnie i kręci mi się w głowie!
Krew zalewa mi oko! On jest jebnięty!
Ile masz procent baterii?
Cztery.
Wezwę pomoc.
Nie rób tego!
Nie rozłączaj się! Rozwalą mnie!
Muszę się rozłączyć, żeby zadzwonić po pomoc.
Nienawidzę cię!
Jak będą blisko, ukryj się.
Wycisz telefon i zasłoń ekran.
- Nienawidzę cię, kurwa! - Zaraz zadzwonię.
- Tak? - Wezwij policję. Uciekł im.
- Gdzie jest? - W lesie koło Eversborga.
- Trzy kilometry od żwirowni. - A dokładniej? Gonią go?
Nie wiem. Zadzwonię i spytam.
Kiedy do ciebie dzwonili, byli na zewnątrz czy w pomieszczeniu?
Wewnątrz.
Policji potrzebne są informacje. Niech opisze miejsce, ilu ich było
i iloma samochodami się poruszali. Niech powie, co pamięta.
Policja już jedzie, Mathias.
Słyszysz mnie?
Słyszysz?
Widziałem jeża.
Zabitego.
Mathias...
Gdzie jest mama?
Gdzie moja mama?
Chcę do mamy!
Nic nie rozumiem!
Ja też już nic nie rozumiem.
Gdzie to było, kiedy cię bili i dzwonili do mnie?
W jakimś budynku?
Na farmie.
Gdzie, kochanie? W pobliżu lasu?
Było ciemno.
Jak wyglądała ta farma?
- Nie wiem. - Na zewnątrz stały auta?
Czego ma szukać policja?
To był stary dom na farmie.
Chyba z czerwonej cegły.
Opuszczony. Na sprzedaż.
Był tak oznaczony?
Tak. Jechało się do niego długą szutrówką.
Jak daleko jesteś od drogi?
Właśnie nią idę.
Zaraz zadzwonię. Jak kogoś usłyszysz, schowaj się.
Zadzwonię za chwilę.
- Już jadę. - On idzie drogą przez las.
Byli na starej farmie ze znakiem "na sprzedaż",
w ceglanym domu, do którego prowadzi szutrówka.
Uświadom mu, że sprawa jest poważna.
Jesteś tam?
- Nie podoba mi się ten las. - A powinien!
Powiedz sobie, że las jest dobry.
Ktoś jedzie!
Uciekaj z drogi!
Zatrzymał się?
Kurwa, to oni!
Przyczaj się. Zasłoń ekran!
Znajdą mnie! Znów mnie skopią!
Nie ruszaj się!
- Pobiegnę jak najszybciej. - Zostań tam!
Zatrzymali się na drodze. Słyszysz ich?
Czekaj, aż pojadą!
- Muszę odejść od drogi. - Widzisz coś?
Jest kurewsko ciemno. Włączę latarkę.
Ile masz procent?
Tylko dwa. Muszę poświecić.
Przy drodze stała ława.
Przechodziłeś obok ławy?
W pobliżu jest szałas. Chodziliśmy tam.
Ten las tylko wydaje się duży.
Idź w stronę szałasu, aż wyjdziesz z lasu, i dalej.
Policja już jedzie. Zaraz będzie na miejscu.
Jak mam znaleźć szałas? Jest, kurwa, ciemno!
- Strøm kazał mi przenosić broń. - Robiłeś to?
Nie.
Miałem też sprzedawać dragi, ale nawaliłem.
- Przejdź na wskroś przez las. - Nic nie widzę, kurwa!
Idź przed siebie!
- Daleko jesteś? - Mam las po lewej.
Skręć w pierwszą na lewo.
Ścigają go przez las samochodem.
Nie ma tu drogi.
- Musi być... - Czekaj!
- Mam ją! Daleko to? - Nie wiem.
Wypatruj go po lewej.
- Ile ujechałeś tą drogą? - Niech chłopak się pokaże.
Nic nie widzę. Las ma ogrodzenie?
- Jest tu jakaś ścieżka? - Nie wiem.
Minąłem jakąś.
- Mam się cofnąć? - Nie wiem!
Nie widzę go. Niech wyjdzie na drogę!
Widziałeś jakąś ścieżkę?
Zaraz nas rozłączy. Widzę światła auta.
To kolega Dorthe, Mads.
Wyjdź z lasu, żeby cię zobaczył.
Wyszedłem.
- Boję się podejść. - Musisz to zrobić.
On nam pomoże. Idź do jego samochodu!
- Boję się! - Śmiało! Poświeć latarką i zawołaj.
- Nie! - Zrób to!
Tutaj! Tu jestem!
Jest we wschodniej części lasu.
Znaczy w południowej, Allan?
- Mathias? - Podchodzę do samochodu.
We wschodniej. Dzwoń!
To nie Mads. Uciekaj!
Tak?
Jest na wschodzie lasu. Złapali go.
Powiedz policji.
Przekażę.
- W którą stronę odjechali? - Nie wiem.
Tak?
Widzę samochód.
Nie wiem, czy to ich, ale jadę za nim.
- Wyłącz reflektory. - Nie będę nic widzieć.
Gdzie jesteś? Policja musi wiedzieć.
Jakieś 500 metrów od wyjazdu z lasu.
Minęłam dwa domki. Były po prawej na zakręcie.
- Kurde, zwalnia! - Jedź dalej.
Spokojnie. Nie hamuj. Omiń go.
- Nie widzę znaku "na sprzedaż". - Jedź!
To nie oni.
Nie oni.
- Tak? - Lokalizator pokazuje Lillemarksvej.
- Jaki numer? - Nie wiem.
Ma wyłączony telefon, ale był tam.
Musieli pojechać Lillemarksvej w przeciwną stronę.
Tak?
To chyba numer 33. Tu jest dom na sprzedaż.
Stoją tam jakieś samochody?
Nie widać.
Czy dom jest oddalony od drogi?
Nie widzę go stąd.
Jest policja?
Nie.
Czekaj tam. Przekażę.
Tak?
Mam pieniądze. Stoję przy głównej drodze.
- Gdzie? - Przy zjeździe na posesję numer 33.
Nie krzywdź go. Mam pieniądze.
- Tak? - Idę tam.
- Cholera, załatwią cię! - Idę.
NUMER NIEZNANY
- Tak? - Mette Eriksen, policja.
Jest pani przy Lillemarksvej 33, zgadza się?
Właśnie wyprowadził Mathiasa.
Ilu widzi pani napastników?
Masz coś dla mnie?
- Są dwa auta. - Jest pani przy stodole?
Masz czy nie?
Zaraz tam będziemy. Proszę stamtąd odjechać...
Halo? Masz coś dla mnie?
Wiej!
OBIETNICA MAI
REŻYSERIA / SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO: Transperfect Media Poland
Tekst: Tomasz Tworkowski