Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Sundan mo lang ako.
Hi.
SENTENSIYA: 25 TAON
129 nga po.
BAWAL MAGSIMULA NG PAKIKIPAG-USAP ANG MGA BILANGGO SA CONTROL ROOM STAFF.
Walong taon na akong nakakulong
at may 14 na taon pang natitira dahil sa kasong first degree assault.
Itong lugar na 'to
ay masalimuot.
Kaya dapat medyo brusko ang dating ko.
Maangas ako dito. Kailangan e, kundi, lalamunin ka nila nang buhay dito.
Gano'n talaga. Pang-maximum security ang nagawa ko, e.
Sisiga-siga ako dito, "Walang haharang."
Kunwari lang 'yon.
Kasi pagpasok ko sa pintuang ito, nag-iiba ang emosyon ko.
Kumusta? Magandang umaga.
Ilagay mo 'yang may kulay na sinulid.
ANG MGA LALAKI SA SEWING ROOM AY BAHAGI NG QUILTING PROJECT NG PIITAN.
ANG MISYON NILA AY GUMAWA NG QUILTS PARA SA KAARAWAN
NG BAWAT FOSTER CHILD NA NASA MGA KARATIG BAYAN.
Gagamit ako ng cutting table.
Ito ang magiging centerpiece ko.
Puti o gray ang naiisip ko. May gray kasi sa harap 'yong quilt.
May natanggap akong gray na babagay diyan.
Kapag may oras ka…
Pangalanan mo 'to para madala sa quilt machine.
-Ano'ng gusto mong ilagay? -Eto.
-Gusto mo ng burgundy? -Hindi, pula.
-Gusto mo ng dark red? -Oo.
Sige.
Hanggang dito.
Uy, kumusta?
Gumagawa ang mga kalalakihan sa RJO ng quilt para sa lokal na foster kids.
Nagboboluntaryo sila mula 7:30 hanggang 3:30, limang araw bawat linggo.
Ang iba may petsa na ng paglaya, 'yong ilan baka di na makauwi.
Kaya paraan nila ito para makapagbigay-ganti.
Limang buwan na ang nakakaraan, may dumating na listahan ng foster kids.
Nakita ko, may nakalistang dalaga doon na ang birthday…
SENTENSIYA: HABANGBUHAY
ay kapareho ng akin.
Tumatak sa akin 'yon.
Kaya sinimulan kong gumawa ng quilt.
Marami sa kanila, sinabihang wala silang kuwenta.
Na wala silang silbi.
Para sa kanila, pagkakataon ko 'to na sabihing,
"Mahalaga kayo para sa amin."
At nakikita ko na ang kalalabasan.
Walang kapareho ng mayro'n ako.
-Walang kasamang manual 'to. -Wala. Litrato lang.
Ang galing nito. Ikaw na ikaw 'to. Ang ganda.
-Gusto ko lang ng patterns at disenyo. -Ang ganda.
-Oo nga. -Talaga.
Ang galing.
Para sa quilt na 'to, gusto nila '60s at hippie era.
Pag natapos na 'tong parisukat na 'to,
ilalagay ko 'to dito.
Ops, maling gilid.
Ilalagay ko 'to dito sa taas.
At banda dito naman 'tong isang 'to.
May siyam na tinatawag kaming blocks.
Bawat isa sa kanila ay may 81 piraso.
Labindalawang parihabang blocks,
bawat isa ay may 99 na piraso.
At saka may apat na malalaki, mga blocks lang ng buong quilt.
May 99 na piraso kada unit.
Sa harap pa lang, nasa mahigit sa 3,500 piraso na.
March na ngayon. Dapat tapos ko 'to ng May 1.
Kaya, sana matapos ko.
PAALALA
PAKILIGPIT ANG KALAT PAGKAKUHA NG RETASO O ANUMAN SA ESTANTE.
Tinuturuan namin silang gumupit.
Ang una naming ginagawa
ay gini-grid muna 'yong quilt.
Bago ang lahat, 'yon muna ang dapat gawin.
Pag nagsisimula ako, buo na sa isip ko pero di ko pa ma-grid.
Kadalasan, lagot ako kay Ricky nito, talagang naggugupit na muna agad ako.
Pagkatapos…
gigising ako sa hatinggabi.
Doon pa lang maggi-grid.
Di ako sumusunod sa pattern.
Ayokong mangopya.
'Yong sa akin, binabase ko sa katabing kulay.
Gano'n ko gustong gawin. Para maangkin ko 'yong gawa ko.
Ang ginagawa ko,
gugupitin ko muna 'yong gagamitin ko para sa gitna.
Karaniwang nasa 50x30 ang gitna ko.
Pag nakuha ko 'yong 50x30, alam ko na kailangan ko pa ng 30 pataas at pababa
para idagdag sa 50,
at 'yon ang 80 ko.
Bago pa lang ako kaya marami pa akong di alam.
Ano ang isusunod mo dito?
Tatapusin 'tong dalawang hilera at ilalagay ko naman sa ilalim 'to.
Di ko masabi kung saan ilalagay 'tong piraso.
Okay 'yang ginagawa mo. Kita mo na di kumakalas 'yong sulok.
Magulo pero may sistema kung ilalarawan ko ang lugar.
-Nakanino 'yong cutter ko? -Akin na 'yan dito.
Parang may maliit na cartoon character
na papasok na may mga gunting at papel na nagliliparan kung saan-saan.
Parang may mali talaga.
-Di ko gusto 'to. -Paano mo ginawa 'yan?
Binubuo ng paggupit, pagtahi at pagplantsa ang proseso
at paulit-ulit na gupit, tahi, plantsa.
'Yong panglikod naman ang gagawin ko.
Ito ang panglikod para sa butterfly quilt.
Dadalhin nila 'to sa quilt room at saka niya aayusin naman doon.
Humanda kang makakita ng tapos na quilt.
Okay, tingnan natin.
-Mukhang maganda. -Yo.
Uy.
Ayan na. Irolyo mo.
Dito, maliit na komunidad kami sa loob ng malaking komunidad.
-Mukhang maganda. -Mas malaki ito.
Maaga pa para magsalita.
Labas ng RJO, kagaya lang kami gaya ng iba.
Pero di nila alam ang pakiramdam namin dito.
Di lahat ay nauunawaan 'to, pero kami, nauunawaan namin.
Silang lahat dito,
gusto ko silang lahat na kasama.
Magkakasundo kami at nagtutulungan din kami.
Tapos iba-iba ang trip namin.
Mahilig si Fred sa kulay.
Dito ito…
Na kay Jimmy ang stars.
Ang ganda-ganda.
Si Rod ang tagapili ng materyales.
Ito naman ang trip ko. Mga paru-paro.
Pwede ko bang ipakita sa 'yo 'tong nagawa ko?
Oo naman.
Ginawa ko 'to noong isang linggo para sa isang batang babae.
Ginawa ko 'to.
Kung gusto mo ng 7 1/2, ang gawin mo,
kumuha ka ng 1/8 dito, at 1/8 sa banda dito, o 1/4…
-At sasakto na 'yon? -Eksakto 'yan.
-Di ko alam 'yon, a. Kuha ko na. -Tagal na.
Magaling magturo si Ricky.
Sa isang linggo, makakagawa ka ng napakagagandang quilt
na di mo inakalang magagawa mo.
Pag kailangan mo ng tulong
o gusto mong matuto, kay Ricky ka dapat lumapit.
Di pa siya nakapanahi dati. Gusto niyang matutong manahi.
Maganda ang pagkakagawa mo dito.
Mga retaso 'to galing sa quilt niya at iba pa.
Kinukuha ko ang mga 'to, tapos ginugupit at pinagtatagpi-tagpi ko.
Siya ang master.
Natututo kami kay Sensei.
Karamihan sa mga nandito, nagkamali talaga, alam mo 'yon?
Naghahanap sila ng… paano ko ba sasabihin?
Ng layunin.
Lagyan mo ng konti para lumuwag. Pihitin mo.
'Yan ang tinatawag na "kumpleto".
Mahal ko ang ginagawa ko.
Gusto kong nagmamalasakit sa foster kids. Pinakagusto ko 'yon.
Pag sa mga batang babae, ang naiisip ko ay mga pink, purple, green.
Para sa mga batang lalaki, ang naiisip ko ay mga itim, dilaw, blue.
Nakatuon lang ako sa pananahi ko.
Dito, malaya ako.
Ito na kalayaan ko. Nakakalaya ako dahil dito.
Malaya ako pag gumagawa ako dito.
Di lahat ay pwede dito.
Dapat wala silang violation o report.
Ayokong isipin ang ginawa nila kaya sila nakulong.
Tinatrato ko silang tao, kasi tao sila.
Ang nanay ko ang pinakadahilan kaya ko 'to ginagawa.
'Yong nanay niya, 'yong lola ko,
lahat ng mga damit at quilt nila ay tahi niya lang galing sa mga retaso.
Kaya, ito ang dala sa akin ng kabataan ko.
Bata pa lang ako nang makulong.
Ipatong mo ang daliri mo. Hawakan mo 'yan. Sa sulok. Tapos…
Sisenta'y kwatro anyos na ako ngayon.
Bente anyos ako nang makulong.
Gago kasi ako dati e at grabe ang naging pagkakamali ko.
Pero maayos ang kinalakihan ko, mababait ang mga magulang ko.
Maayos ang buhay ko.
Napabarkada ako sa mga maling tao. 'Yon ang pagkakamali ko.
Pero wala na ako doon.
Ngayon, ito ang unang beses na gagawa ng quilt si Jeremiah.
Tingnan mo 'tong mga dulo dito,
eksaktong-eksakto.
Ang unang quilt ko.
Nagawa ko ang trabaho ko.
Magiging proud si Nanay.
Oo.
Ay, baligtad.
Ilapat mo 'yan hanggang do'n.
Halos 38 taon na akong nakakulong.
Paglipas ng panahon, maiisip mo ang pamilya mo.
Pag naiisip mo sila, lumalabas talaga ang katotohanan.
Grabe. Lahat ng ginawa ko.
Drug addict ako.
Nalulong ako sa alak.
Nasira ang lahat noong nasa mga bente anyos ako.
Noon ako nasentensiyahan dahil sa pagpatay.
Guilty ako sa ginawa ko.
Talaga.
-Kaya… -Akuin mo ang pananagutan mo.
Sayang nga lang at di namin naramdaman at naipakita 'yon,
bago kami nakulong.
'Yon ang bagay na mahirap tanggapin.
Talagang nakakapanghinayang.
Ibig kong sabihin, pagkatapos ng 30 taon…
Alam mo, ano lang…
Hay. Ewan ko.
Mahalaga kasi sa akin ang nanay ko.
Ang hirap.
Mahirap lang pag-usapan 'yon.
Mga pare, may package tayong dumating.
Sige, ano'ng laman ng kahon?
'Yong pagkakasabi niya, "Uy, may package tayo."
Galing sa donasyon 'tong mga 'to.
Kung di dahil sa mga taong may malaking pusong nagdo-donate sa amin,
hindi namin 'to magagawa.
Puro mga pambata 'tong nasa estanteng 'to.
May mga cartoons na donut,
mga music, mga design ng piano.
Puro may pagkain naman dito. May mani. May bacon din kami.
Fillers 'to ng mga weighted blanket at vest para sa mga batang may autism.
Bawal silang lumampas sa pintong 'to kasi nandito lahat ng mga gamit namin.
May gunting kami, may rotary cutter.
Ang tawag nila, matatalas.
Kahit na anong matutulis.
Ayaw kasi nilang may gumagala dito na may bitbit na ganito.
Pagpasok nila sa umaga, ililista nila sa log book.
'Yong si Potter, 'yong nakatayo doon, tool bag niya 'to.
Nakatoka 'to sa kanya.
Nakasulat sa master inventory ang mga laman ng bag,
kaya pag nando'n siya, pag nawala ang bag niya,
responsibilidad niya.
Buti na lang, di pa kami nawawalan.
Noong bata-bata ako,
natuto akong manahi pero puro mga upholstery lang.
May sarili akong upholstery shop.
Di pa ako nakapanahi nang ganito. Laging leather at vinyl ang tinatahi ko.
Sa vinyl at leather, kailangan mong banatin nang banatin.
Mas malambot 'to.
Ops. Nagkamali ako.
Oopsy.
Inabot ng isa't kalahating linggo
bago nasanay ang mga kamay ko na magtahi ng mga mas magagaan.
Ayos, paplantsahin ko na 'to.
May ginawa pa akong isang butterfly quilt
na talagang napakaganda.
Tinawag naming Firefly.
Sobrang ganda noon dahil sa mga ginamit na kulay.
Mahilig si mama sa paru-paro.
Nagkataon lang. Kaya mahilig ako sa paru-paro.
Siya ang naiisip ko pag gumagawa ako ng paru-paro.
Ang pinakaimportanteng binilin niya, wag kong balikan ang dati kong pagkatao.
Wag magkimkim ng galit.
Maging mas pasensiyoso,
at maging mas maunawain at mahabagin.
Di dahil ginawan ka ng masama ay gagantihan mo na sila ng masama.
Medyo wirdo ang sasabihin ko,
pero kapag tumatawag ako sa bahay, naririnig nila sa boses ko.
Pag nag-uusap-usap kami, ang nasasabi nila,
"Nagbago ka na nga. Nagawa mo."
Sabi ko, "Oo, nagbago na ako."
Puro paru-paro.
Na-master na niya 'yan. Mga tatsulok na lang ang gagawin niya.
Ang sakit ng ulo ko.
May Tylenol ka?
'Yong buong bote.
Nahihilo ako sa mga kulay at pattern, at…
Di ko alam ang gagawin ko ngayon.
Ano na ako…
Kapag…
Matanda na ako at kailangan kong mag-focus.
Labimpitong malalaking blocks pa ang gagawin ko.
Magdamag akong nag-sketch.
Pag may gumugulo sa isip ko, umuupo ako at 'yan ang ginagawa ko.
Dalawang linggo na lang ay deadline na, kaya pinagpapawisan ako bawat minuto.
Lintik!
Nagkamali ako.
Mali ang direksyon ng pagkakatahi sa lahat ng hilera.
Kailangang tastasin ko 'yong hilera,
babaligtarin at saka ko tatahiin uli.
Kailangan kong baklasin 'yong dalawang malalaking parisukat,
saka ko babaligtarin at tatahiin ulit.
Wala 'to sa plano ngayon…
Medyo naiinis siya paminsan-minsan.
Ayusin ko na 'to.
-Dapat plantsahin muna. -Mabilis ko 'tong magagawa.
-Okay. -O gaano man katagal.
Oo. Di siguro matatagalan.
Noong nauubos na 'yong oras ko para sa '60s quilt,
sinalo ako ni Potter.
Ang galing mo.
Tingnan mo nga. Eksakto lahat.
Mabilis niyang nagawa.
Gugulatin ka niya.
Nagawa mo 'yong unang dalawa, igilid mo na muna.
-Sige, tig-dalawa? -Mismo.
-Okay. -Nakuha mo.
Handa na 'ko.
Kung makikita ko ang batang ako, sasabihin ko sa kaniya
na dapat mas mag-focus kami sa pagtulong sa kapuwa.
At…
'yong pagkawala ng anak ko noong 2000 ang nagdulot niyan.
Namatay ang anak ko sa edad na 15.
Kailangan niya ng heart at lung transplant.
Tapos, nandito ako sa kulungan sa edad na 40.
Punong-puno ako ng pagsisisi.
'Yong nandito ako at itong ginagawa namin,
nakakatulong sa akin 'yon na makapag-focus.
Pag focused ako, di 'yon sumasagi sa isip ko.
-Uy, pakihasa naman 'tong gunting ko. -Naluluma at pumupurol na.
Parang ang laki ng naibawas, a.
-Wag mong susubukan. -Muntik na siyang maisahan.
Buwisit.
-Mabubutasan ka sa braso mo. -Naghahanda na si Ricky.
Uy!
-Oo. -Pinapasuot namin kay Ricky 'yong vest.
Baka kumalma siya pag suot na niya.
Basta huminahon lang siya.
-Bagay sa 'yo, Ricky. -Salamat, Rod.
Isang minuto.
Bagay ka na maging mannequin.
Nasa six pounds 'to. Sakto sa batang nasa 60 pounds.
Ipapadala sa school ng mga may autism.
Ito ang…
Isa sa mga sagot na natanggap namin galing sa padala namin para sa mga bata.
Sabi dito, "Hello po. Isa ako sa mga worker sa home,
kasama ko ang mga bata na nakatanggap nito.
Sabi ng pinakamatanda, best na Pasko niya daw 'to,
sobrang saya niya.
'Yong bunso, na may malubhang autism,
nagustuhan niya ang nakuha niya at ginawa niyang playroom ang sala.
Nagpapasalamat siya at sobrang na-appreciate niya.
Ngayon lang daw niya nakita silang gano'n kasaya.
Sapul ang puso ko.
Mr. Potter.
-Bakit? -Gusto mong sumama sa akin?
Oo. Sasama ako sa 'yo, Fred.
Inilatag ko 'to.
Ayos.
At banda…
doon.
At saka…
-Ang angas. -Oo.
Mukha nga. Parang pumunta 'to dito tapos bumalik.
-Oo. -Malapit nang matapos.
Sa di inaasahan, mukhang magiging maganda 'to.
Oo, sa tingin ko din.
-Pag handa ka na. -Sige.
-Ihanda na natin ang mga 'to. -Sige.
Okay.
Isang buhatan mo lang 'yon, a.
Okay.
May susi ka na ngayon?
Magugustuhan nila 'yan.
Wala na si Fred.
Noong isang araw, nai-report si Fred,
at kinailangan nila siyang ilabas.
Gumagawa siya sa selda niya.
Nahulihan siya na may blade, naggugupit at nag-aayos ng mga damit.
Medyo mahirap nga lang.
Pag di nanatiling matino ang isip mo dito, mahuhulog ka rin katulad niya.
Napakagaling niyang manggagawa.
Kaya lang, minsan makakalusot ka, at minsan mag-aalsa balutan ka na.
Kahit sino dito ay pwedeng alisin at ibaba nila doon.
At di ka na makakabalik.
Parang iba na pag wala si Fred.
Tandaan mo kung nasaan kami. Di kami perpekto pero nagsisikap kami.
Pinipilit naming magpakabuti.
Baka may ilan pa siyang dapat gawin para bumuti siya. 'Yon lang, alam n'yo na.
Uy, Paul. Dinala ko 'tong '60s quilt.
Sandali.
Pambihira.
Ang gulo nito.
Tigilan muna natin.
Tanggalin natin 'to dito. Kailangan nating ibaba at tastasin.
May problema kami.
Dapat matapos 'to bago matapos ang linggo.
Tingnan mo nga 'to.
Di naiunat 'yong tela hanggang sa dulo.
Pag di naiuunat kasi, nag-iiwan ng maliliit na umbok.
Ayokong palampasin 'yong mga gano'n.
Kasi may gagamit nito nang mahabang panahon.
Dapat tastasin natin lahat.
Grabe ang pagkakaipit nito.
Hay, Fred. Lintik.
Kunin mo 'ya't dalhin mo 'to.
Napakaraming parisukat.
May ganito ka? Isang parisukat lang.
Parehong tela.
-'Yong green? -Hindi. Wag green.
-Okay. -Oo, ganiyan. Sige.
Nakita ba 'to ni Fred?
Di na niya nakita.
Isalang na ulit natin 'to.
Kita mo, wala na.
Ayos na. Nakita mo kung gaano kadali? Maliit na bagay.
Nakataas na!
Pinakamataas ko na 'to.
Pakita natin ang likod.
May konting naging aberya.
Ngayon, maayos na ulit.
Malulungkot si Ricky. Masasaktan siya pag umalis ako.
-Oo. -Lilipat ako sa baba.
Sana, sa limang taon o mas maiksi pa ay makauwi na ako.
Maraming taon na kami dito.
Halos 25 taon na kaming magkasamang nakakulong.
-Di tayo doon matatapos. -Magkakabalitaan pa rin tayo.
Mahirap pag umalis ang taong gusto mo, di ba?
Pagkatapos ng maraming taon, marami na akong nakitang umalis,
sa loob ng halos 40 taon.
Alam mo 'yon? Ang hirap.
Baka balang araw, ako naman ang paalisin nila.
Sana nga.
Pero karapat-dapat ka bang…
Ginawa ko ang ginawa ko. At sinasabi ko sa lahat.
At di ko lubos maisip ang nararamdaman ng pamilya.
Di ko kaya.
Pero alam mo, ito ay isang bagay na…
sana mapatawad nila ako gaya ng pagpapatawad ko sa sarili ko.
Kaya, halos…
Karamihan, di pinapatawad ang sarili kaya di sila makapagbago.
May bigat pa rin silang dala.
Patawarin mo muna ang sarili mo bago ang iba.
Kagaya ng mahalin mo muna ang sarili mo bago ang iba.
-Di ba? -Kailangan mong magawa 'yon.
Dahil kaya kong tumayo at magpatunay
na ilang beses akong nakawala sa sarili sa kulungan.
Di ko ipinagmamalaki 'yon.
Pero kailangan mo lang…
Kailangan mong pakawalan. Kung hindi, lalamunin ka nito.
SALAMAT
Uy, White.
Oo. Wow naman!
Hala siya.
Natanggap na nila.
Wow.
"Nagpapasalamat ako kina Mr. White (Chill)
at mga kalalakihang gumagawa ng quilt."
Hala siya!
-Uy, ayos 'to. -Di ba?
Nakakatuwa naman.
Ang galing.
Kukunin ko ang stapler at ipapaskil ko ito sa board.
Na precut na 'tong mga 'to.
-Hindi deretso… -72,16.
Hindi talaga dapat…
Iti-trim ko na 'to at ipapatong ko 'tong isa doon.
MULA NANG SIMULAN ANG RESTORATIVE JUSTICE PROGRAM
AY HALOS 2,000 QUILTS ANG NAIBIGAY SA MGA NGO,
CHARITY AT FOSTER CHILDREN.
PAGPAPAHALAGA'T PASASALAMAT PARA SA MGA KABAHAGI NG RJO
SA SOUTH CENTRAL CORRECTIONAL FACILITY SA PAGBAHAGI NG KANILANG MGA KUWENTO.
Nagsalin ng Subtitle: Sol Santos