Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ตามผมมา
หวัดดี
(ช่างเย็บผ้า)
(เรือนจำความปลอดภัยสูงสุดระดับห้า ลิคกิ้ง รัฐมิสซูรี)
(ชิลล์ โทษจำคุก 25 ปี)
ห้อง 129 ครับ
(ผู้ต้องขังห้ามเป็นฝ่ายสื่อสาร กับเจ้าหน้าที่ห้องควบคุมก่อน)
ผมถูกขังมาแปดปีแล้ว
และผมเหลืออีก 14 ปี จากความผิดทำร้ายร่างกายโดยเจตนา
สภาพแวดล้อมแบบนี้
มันคือป่า
ผมเลยต้องทำตัวให้แข็งแกร่งและดุดันขึ้น
ที่นี่ ผมคือหมาป่าตัวร้าย
ผมต้องทำ ไม่งั้นผมคงโดนขย้ำไม่เหลือ
ที่นี่เป็นกันแบบนี้ เราอยู่ระดับที่ 5
ดังนั้นที่นี่ผมต้อง "หลีกทางไปโว้ย"
แต่มันก็แค่ฉากหน้า
เพราะพออยู่บนนี้ ความรู้สึกของผมเปลี่ยน ตอนผมเดินเข้าประตูนั่นไป
เป็นไง อรุณสวัสดิ์ๆ
ใส่ด้ายสีนั้นเข้าไป
(องค์กรความยุติธรรมเพื่อการฟื้นฟู)
(ผู้ชายในห้องเย็บผ้านี้เป็นส่วนหนึ่ง ของโครงการทำผ้าควิลต์ในเรือนจำ)
(ภารกิจของพวกเขาคือการทำผ้าควิลต์วันเกิด)
(ให้แก่เด็กอุปถัมภ์ทุกคนในเขตพื้นที่โดยรอบ)
- ฉันขอใช้โต๊ะตัดผ้านะ - อันนี้จะเป็นชิ้นที่อยู่ตรงกลางของฉัน
ฉันกำลังคิดว่าจะใช้สีขาวหรือสีเทา ด้านหน้าของผ้าควิลต์มีสีเทาอยู่แล้ว
เหมือนฉันเพิ่งจะได้ผ้าสีเทามา ที่น่าจะเอามาใช้ได้
เมื่อไหร่ที่นายมีโอกาส
ต้องการชื่อบนนี้ จะได้เอาไปเข้าเครื่องควิลต์
- อยากได้ชื่ออะไร - อันนี้
- อยากได้สีเบอร์กันดีเหรอ - ไม่ สีแดง
- สีแดงเข้มเหรอ - ใช่
โอเค
ขึ้นไปถึงตรงนี้
ไง สบายดีมั้ย
พวกผู้ชายในอาร์เจโอ ทำผ้าห่มควิลต์ให้เด็กอุปถัมภ์ในท้องที่
(จิมมี่ ควีน อายุ 16 ปี)
พวกเขาสละเวลามาทำตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง ถึงบ่ายสามครึ่ง ห้าวันต่อสัปดาห์
พวกเขาอาจมีหรือไม่มีกำหนดออกจากคุก พวกเขาอาจจะไม่ได้กลับบ้าน
ดังนั้นนี่คือวิธีตอบแทนของพวกเขา
ห้าเดือนก่อน รายชื่อเด็กที่ได้รับการอุปถัมภ์เข้ามา
แล้วผมบังเอิญเห็น ชื่อสาวน้อยคนหนึ่ง วันเกิดเธอ…
(จิมมี่ โทษจำคุก ตลอดชีวิต)
เป็นวันเดียวกับของผม
และมันกระแทกใจผม
ผมก็เลยเริ่มทำผ้าควิลต์
คนพูดใส่เด็กพวกนี้บ่อยมาก ว่าพวกเขาจะไม่มีวันมีคุณค่า
จะไม่มีวันทำอะไรดีๆ ได้เลย
สำหรับพวกเขา นี่คือโอกาสที่ผม จะได้มอบบางสิ่งให้ เพื่อบอกว่า
"เฮ้ เราห่วงใยเธอนะ"
ส่วนตัวผมเองก็ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันด้วย
ไม่มีอันไหนเข้ากับที่ฉันมีเลย
- ไอ้นี่ไม่มีคู่มือมาให้ซะด้วย - ใช่ มีแค่รูป
นี่มันสุดยอดไปเลย นี่แหละนายเลย สวยมาก
- ฉันชอบแพทเทิร์นนะ ดีไซน์แบบนี้ - สวยดี
- ใช่ - ใช่
ให้ตาย
สำหรับผ้าควิลต์ผืนนี้ พวกเขาต้องการแบบยุค 60 ยุคฮิปปี้
พอสี่เหลี่ยมนี่เสร็จแล้ว
อันนี้ก็ไปจะอยู่ตรงนี้
อุ๊ย ผิดข้าง
อันนี้จะอยู่ฝั่งนี้
(เฟรด โทษจำคุก ตลอดชีวิต)
ส่วนอันนี้ก็จะมาต่อตรงนี้
อันที่เราเรียกว่าบล็อก จะมีทั้งหมดเก้าบล็อก
แต่ละบล็อกจะมี 81 ชิ้น
แล้วก็มีบล็อกสี่เหลี่ยมผืนผ้า 12 บล็อก แต่ละบล็อกมี 99 ชิ้น
แล้วก็ยังมีบล็อกใหญ่สี่บล็อก ที่เป็นส่วนหลักของทั้งผืน
และแต่ละบล็อกมี 99 ชิ้น
รวมกันแล้วคือมากกว่า 3,500 ชิ้น แค่ส่วนด้านหน้า
นี่เดือนมีนาแล้ว และผมต้องทำให้เสร็จ ภายในวันที่ 1 พฤษภา
ก็เลย หวังว่าจะทันนะ
(โปรดทราบ)
(ถ้าหยิบของไปจากชั้น กรุณาเก็บของให้เข้าที่ด้วย)
เราสอนวิธีตัดเป็นสี่เหลี่ยม
คือว่าอย่างแรกที่เราทำ
คือการวาดตารางออกมาก่อน
นี่คือสิ่งสำคัญที่ต้องทำก่อนอย่างอื่น
สำหรับผม เมื่อผมเริ่ม ผมจะเห็นภาพในหัว แต่ลงเป็นตารางไม่ออก
บ่อยครั้ง ซึ่งถ้าริคกี้รู้คงด่าผมเช็ด
แต่ผมจะเริ่มตัดเลย
แล้วจากนั้น…
ตื่นขึ้นมากลางดึก
นั่นแหละตารางถึงเพิ่งเริ่ม
ผมไม่ทำตามแพทเทิร์น ผมไม่ชอบการลอกแบบ
ผมใช้วิธีเลือกสีด้วยวิธีดูจากสีชิ้นที่อยู่ติดกัน
ผมชอบทำวิธีนั้น เพราะงั้นผมถือว่านี่ของผม ผลงานผม
สิ่งที่ผมทำคือ
ผมตัดสิ่งที่ผมจะใช้เป็นชิ้นตรงกลางก่อน
ชิ้นตรงกลางของผม ปกติจะประมาณ 50 คูณ 30 นิ้ว
พอผมได้ 50 คูณ 30 นี่แล้ว ทีนี้ผมก็รู้ว่าต้องต่อสองข้างอีกข้างละ 15
บวกเข้าไปใน 50
แล้วทีนี้ผมก็ได้ 80
(พอตเตอร์ โทษจำคุก 21ปี)
ตัวผมเองก็ไม่ค่อยรู้อะไรเท่าไหร่ เพราะผมยังใหม่อยู่
แล้วนายจะทำอันไหนต่อ
ทำสองแถวนี้ให้เสร็จ
แล้วอันนี้คือแถวถัดไป ที่จะวางไว้ข้างล่างอันนี้
ชิ้นนี้ดูยากว่าตรงไหนหัวตรงไหนหาง
นายทำได้ดีแล้ว ดูสิว่าไม่มีมุมตรงไหนแหวกเลย
ความวุ่นวายที่เป็นระเบียบ คือวิธีบรรยายถึงห้องนี้ที่ง่ายที่สุด
- ใครเอาคัตเตอร์ฉันไป - ใช่ เอาไอ้นั่นมาเลย
มันเหมือนตัวการ์ตูน
เดินเข้ามาพร้อมกรรไกร แล้วกระดาษก็ปลิวว่อนไปทั่วอะไรแบบนั้น
มีบางอย่างทะแม่งๆ
- ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย - นายทำแบบนั้นได้ไงเนี่ย
มันเป็นกระบวนการของการตัด เย็บ รีด
ตัด เย็บ รีด วนไปเรื่อยๆ
แล้วก็ไปขั้นตอนต่อไป ต้องทำด้านหลังให้มัน
นี่จะเป็นผืนหลังทั้งผืนให้แก่ผ้าควิลต์ผีเสื้อ
พวกเขาจะเอาไปที่ห้องควิลต์ เขาจะทำงานของเขา
เตรียมตัวรอดูผ้าห่มควิลต์ที่เสร็จสมบูรณ์
เอาละ ไหนดูซิ
- ดูดีเลย - โย่
นี่ๆ
นั่นละ ม้วนไป
ในนี้ เราคือชุมชนเล็กในชุมชนใหญ่
- ดูดีมากเลย - พวกนี้ใหญ่กว่า
คิดไปไกลเกินไป
นอกอาร์เจโอ เราก็ไม่ต่างจากคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างล่าง
แต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเรารู้สึกยังไงที่อยู่บนนี้
ทุกคนไม่เข้าใจ แต่เราเข้าใจ
คนพวกนี้อยู่ที่นี่
ผมชอบอยู่กับพวกเขาทุกคนเลย
เรารู้สึกไปในทางเดียวกัน และเราก็ทำงานเข้ากันได้ดี
แล้วเราก็มีไอเดียต่างๆ กันไป
เฟรดชอบสีพวกนี้
อันนี้อยู่ตรงนี้…
จิมมี่ทำดาวเสร็จแล้ว
สวยมากเลย
ร็อด เขาเป็นคนเลือกวัตถุดิบ
สำหรับผม นี่คือที่ผมชอบ ผีเสื้อ
ถ้าไม่ว่า ผมขอเอาผืนที่ผมทำให้ดูได้ไหม
ผมเพิ่งทำผืนนี้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
ให้เด็กผู้หญิง
ผมทำผืนนี้
ถ้านายจะเอาเจ็ดครึ่ง นายก็แค่เอา…
แบบเอาด้านนี้ออกไปหนึ่งในแปด ด้านนี้หนึ่งในแปด หรือหนึ่งส่วนสี่…
- แล้วก็จะได้เหรอ - แล้วก็จะเพอร์เฟกต์
- ฉันไม่รู้เลย แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว - ใช่
ริคกี้เป็นครูที่ดี
แค่สัปดาห์เดียว คุณจะทำควิลต์ที่ดีที่สุด
ที่คุณคิดว่าคุณไม่มีวันทำได้ออกมา
ถ้าอยากให้ช่วยอะไร
หรืออยากเรียนทำอะไร ริคกี้เป็นคนแรกที่ต้องไปหา
เขาไม่เคยเย็บมาก่อน เขาต้องเรียนก่อนว่าต้องเย็บยังไง
นายทำไอ้นี่ได้ดีทีเดียว
ทำจากเศษผ้าจากควิลต์ของเขา กับควิลต์ผืนอื่นๆ
ผมเอามาแล้วก็ตัดเป็นแผ่น ตัดเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วก็เย็บกลับเข้าไปใหม่
คนนี้เลย ปรมาจารย์
เราเรียนรู้จากอาจารย์
รู้ไหม คนส่วนใหญ่ในนี้ชีวิตพังมากรู้ไหม
พวกเขากำลังหา… จะพูดไงดีล่ะ
เป้าหมาย
นายใส่ไปหน่อยนึง แล้วมันจะคลายออก หมุน
นี่แหละที่เรียกว่า "เสร็จสมบูรณ์"
ผมรักสิ่งที่ผมทำอยู่
ผมชอบที่ได้ดูแลพวกเด็กอุปถัมภ์ นั่นแหละสิ่งที่ผมชอบที่สุด
เวลาผมคิดถึงเด็กผู้หญิง ผมคิดถึงสีชมพู สีม่วง สีเขียว
แล้วพอผมคิดถึงเด็กผู้ชาย ผมคิดถึงสีดำ สีเหลือง สีน้ำเงิน
ผมจมอยู่กับงาน ตั้งหน้าตั้งตาเย็บผ้า
นี่คือโลกของผม
นี่คือทางออกของผม สิ่งนี้พาผมออกไปสู่โลกภายนอก
ตอนผมทำผ้านี่อยู่ ผมไม่อยู่ในนี้ด้วยซ้ำ
(หลักการใช้ชีวิต ไบเบิลประจำวัน)
ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ทำงานที่นี่
พวกเขาต้องไม่มีประวัติทำผิดหรือโดนรายงาน
ผมพยายามไม่คิดถึงสิ่งที่พวกเขาทำ จนต้องเข้ามาอยู่ที่นี่
ผมปฏิบัติต่อพวกเขาเยี่ยงมนุษย์ เพราะพวกเขาก็คือมนุษย์
(จิมมี่)
(ซอร์โร)
(ชิลล์)
(ริคกี้)
แม่คือแรงผลักดันที่ทำให้ผมทำสิ่งนี้
รู้ไหม แม่ของแม่ ก็คือยายของผม
เคยเย็บเสื้อผ้าและควิลต์ให้ลูกๆ จากเศษผ้า
นี่แหละคือสิ่งที่วัยเด็กนำมาให้ผม
ผมยังอายุไม่มากตอนมาติดคุก
วางนิ้วไว้ตรงนั้น จับไว้ จับตรงมุมนี่เลย ทีนี้…
ตอนนี้ผมอายุ 64 แล้ว
ผมติดคุกตอนอายุ 20
ตอนนั้นผมเป็นแค่ไอ้งั่ง และผมทำพลาดอย่างแรง
แต่ผมไม่ได้มีพื้นเพที่ไม่ดี ผมมีแม่และพ่อที่ดี
ผมมีของดีๆ
คุณแค่ไปยุ่งกับคนเลวๆ แล้วคุณก็พลาดพลั้งทำผิด
แต่เราอยู่ไกลจากเรื่องพวกนั้นแล้วตอนนี้
นี่เป็นครั้งแรกที่เจเรไมอาห์ทำผ้าห่มควิลต์
และคุณดูจุดพวกนี้สิ
ทุกอย่างเป๊ะมาก
ควิลต์ผืนแรกของผม
แปลว่าผมทำหน้าที่ผมได้ดี
แม่ผมต้องภูมิใจแน่
ใช่
อุ๊บ ผิดข้าง
กางให้สุดถึงตรงนั้นเลย
ผมติดคุกมาเกือบ 38 ปีแล้ว ใช่ไหมล่ะ
พอผ่านไปสักพัก คุณก็จะคิดถึงเรื่องครอบครัว
แล้วพอคุณคิดถึงพวกเขา ความจริงก็จะปรากฏออกมา
ว้าว ทุกอย่างที่ฉันทำไป
ผมเคยเป็นคนติดยา
ส่วนผมติดเหล้า
ความหายนะของผมมาถึง ตอนผมอายุประมาณ 20
และนั่นละคือตอนที่ผมโดน… ผมโดนคดีฆาตกรรม
ผม… คือผมผิดจริงในสิ่งที่ผมทำไป
ใช่เลย
- ก็เลย… ใช่ - ต้องรับผิดชอบน่ะ
น่าเสียดายที่เราไม่ได้รู้สึกแบบนั้น และแสดงออกแบบนั้น
ก่อนจะโดนจับเข้ามาในนี้
ซึ่งนั่นเป็นอะไรที่ทำใจได้ยากมาก
เสียใจสุดๆ
หลังจากผ่านไป 30 ปี เราก็…
มันก็แบบ…
อือ ไม่รู้สิ
เพราะแม่ผมมีความสำคัญต่อผมมาก
มันยาก
มันยากที่จะคุยเรื่องนี้
นี่ทุกคน เรามีของมาแน่ะ
โอเค อะไรอยู่ในกล่องเอ่ย
เขาพูดแบบนั้น "นี่ เรามีของมาแน่ะ"
ทุกอย่างที่เรามีในนี้ได้มาจากการบริจาค
ถ้าไม่ได้คนใจดีที่บริจาคให้เรา
เราก็คงทำงานนี้ไม่ได้
ตรงชั้นนี้ หลักๆ เป็นของของเด็ก
เรามีลายโดนัทการ์ตูน
โน้ตดนตรี มีชิ้นที่เป็นรูปเปียโนด้วย
ลายของกินอีก มีลายรูปถั่ว มีเบคอนด้วยนะ ใช่
นี่คือวัสดุสำหรับใส่ในผ้าห่มถ่วงน้ำหนัก และเสื้อกั๊กถ่วงน้ำหนักสำหรับเด็กออทิสติก
ใครก็ไม่ควรเปิดประตูนี้ เพราะตรงนี้เรามีเครื่องมือ
เรามีกรรไกร เรามีมีดตัดผ้าโรตารี่
อย่างที่เขาเรียกกันว่าของมีคม
อะไรก็ตามที่มีเหลี่ยมมุมคมๆ
เพราะพวกเขาไม่อยากให้ใคร พกของพวกนี้วิ่งพล่านไปทั่ว
ตอนพวกเขาเข้ามาที่นี่ตอนเช้า พวกเขาเซ็นชื่อเบิกเครื่องมือ
พอตเตอร์ คนที่ยืนอยู่ตรงนั้น นี่กระเป๋าเครื่องมือของเขา
อันนี้กำหนดไว้ว่าเป็นของเขา
เรามีรายการสต็อกหลักอยู่ที่นี่ มันบอกด้วยว่าในกระเป๋านี่มีอะไรบ้าง
เผื่อตอนเขาเอาไปใช้แล้วกระเป๋าเกิดหายไป
ซึ่งเขาต้องรับผิดชอบ
โชคดีที่เราไม่เคยเจอว่าอะไรหายไปเลย
ตอนผมยังเด็ก
ผมเคยเรียนเย็บผ้า แต่ที่ผมเย็บคือเบาะ
ผมเปิดร้านทำเบาะของตัวเอง
ผมไม่เคยเย็บผ้าแบบนี้เลย ที่ผมเย็บมีแต่หนังกับไวนิลมาตลอด
การเย็บไวนิลและหนัง คุณต้องคอยออกแรงดึง
ส่วนอันนี้นุ่มกว่าเยอะ
อุ๊ย ผมเย็บผิดไปนิดนึง
อุ๊ย ตายจริง
ผมใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ครึ่ง
กว่ามือผมจะคุ้นกับอะไรที่เบากว่าหนัง
โอเค ผมจะเอาไปรีดละ
ผมเคยทำผ้าห่มผีเสื้ออีกผืนนึง
ซึ่งผืนนั้นมันสวยมาก
เราเรียกมันว่า "ไฟบิน" มีสีอื่นๆ รวมอยู่ด้วย
มันสวยมากเลย
(ฉันดำและภูมิใจ)
แม่ผมชอบผีเสื้อ
มันเกิดขึ้นเอง ผมถึงได้ชอบผีเสื้อ
ทุกครั้งที่ผมทำลายผีเสื้อ ผมจะคิดถึงแม่
สิ่งสำคัญที่สุดที่แม่ขอผมคือ
อย่ากลับไปเป็นคนที่ผมเคยเป็นเมื่อก่อน
อย่ามีความขี้โมโหแบบนั้น
ต้องมีความอดทน
และมีความเข้าใจ และเห็นอกเห็นใจผู้อื่นให้มากขึ้น
เพียงเพราะใครทำอะไรไม่ดีกับเรา
ไม่ได้แปลว่าเราต้องตอบโต้กลับใส่พวกเขา
พูดออกมาแล้วคงจะฟังดูแปลกๆ
แต่ตอนผมโทรกลับบ้าน ครอบครัวผม พวกเขาได้ยินมันในน้ำเสียงผม
แล้วพอเราคุยกันไป พวกเขาก็แบบ
"นายเปลี่ยนไปแล้ว นายทำได้จริงๆ"
ผมก็แบบ "ใช่ ฉันทำได้แล้ว"
ผีเสื้อล้วนๆ
เขาเข้าใจแล้ว เห็นมั้ย เพราะเขากำลังทำเป็นลายสามเหลี่ยมแล้ว
(ไปเลย!)
ผมปวดหัว
มีไทลินอลสักขวดไหม
ขอทั้งขวดเลยนะ
ฉันเลือกสีแล้วก็ลายจนมึนไปหมด
ไม่รู้เลยว่าวันนี้ทำอะไรอยู่
ผม…
พอ…
ผมแก่แล้ว ผมต้องขอตั้งสติก่อน
ผมมีบล็อกใหญ่ๆ แบบนั้นอีก 17 บล็อกที่ต้องทำ
และผมใช้เวลาทั้งคืนทำแบบร่างออกมา
เวลามีเรื่องกวนใจ ผมจะลุกขึ้นมานั่งแล้วก็ทำไอ้นี่
อีกสองอาทิตย์จะถึงเส้นตาย ตอนนี้ผมกังวลตลอดเวลา
ให้ตายสิ
ทำพลาดซะแล้ว
ทุกแถวเย็บเข้าด้วยกันผิดทางหมดเลย
ผมต้องแกะพวกนี้ออกจากกันให้หมด
พลิกทุกชิ้นกลับไปอีกทาง แล้วเย็บกลับเข้าด้วยกันใหม่
ผมจะต้องดึงสี่เหลี่ยมใหญ่สองอันนี้ออกจากกัน
พลิกกลับแล้วเย็บใหม่
วันนี้ไม่ได้ตั้งใจจะมา…
บางครั้งเขาก็หงุดหงิดนิดหน่อย
ค่อนข้างยากสำหรับคุณ
- อันที่จริงต้องรีดก่อน - ผมทำแป๊บเดียวก็เสร็จ
- โอเค - หรือไม่ว่าจะนานแค่ไหน
อือ ไม่น่าจะนาน
พอผมเริ่มจะเสียเวลามากไป กับควิลต์ยุค 60 ผืนนี้
พอตเตอร์ก้าวเข้ามาช่วย
- นายทำได้เยี่ยมเลย - ขอบคุณ
ดูสิ เป๊ะทุกจุดเลย
เขาทำจนเสร็จ แบบเร็วมาก
ทำคุณตะลึงไปเลย
นายทำสองชิ้นแรกเสร็จแล้ววางไว้
- โอเค ทำทีละสองเหรอ - ใช่เลย
- โอเค - นายทำได้
พร้อมเต็มที่
ถ้าผมมองย้อนกลับไปตอนที่ยังเด็ก ผมจะบอกตัวเองว่า
เราควรตั้งใจอยู่เพื่อช่วยเหลือคนอื่นให้มากกว่านี้
และ…
การสูญเสียลูกชายไปในปี 2000 เป็นสิ่งที่ทำให้ผมคิดได้แบบนั้น
ลูกชายผมเสียตอนอายุ 15
ต้องปลูกถ่ายหัวใจและปอด
แต่ตอนนั้นผมอยู่ที่นี่ อยู่ในคุก ตอนอายุ 40
ผมไม่รู้จะทำอะไรได้นอกจากสำนึกผิด
การอยู่ที่นี่ ทำสิ่งที่เราทำอยู่นี่
ช่วยให้ผมมีสมาธิ
และเมื่อผมมีสมาธิ เราก็จะไม่คิดถึงเรื่องพวกนั้น
- นี่ฉันอยากให้นายลับกรรไกรให้หน่อย - พวกเขาเริ่มแก่ สังขารเริ่มเสื่อม
รู้สึกเหมือนมันบิ่นเป็นหย่อมๆ เลย
- อย่าเชียวนะ - เขาเกือบโดนแล้วไง
บ้าชะมัด
- เดี๋ยวพ่อจิ้มแขนนายเป็นรูซะหรอก - ริคกี้เกือบซวยแล้ว
โอ้!
- อือ - เอาเสื้อกั๊กให้ริคกี้ใส่ไว้
- เผื่อช่วยให้เขาสงบลงได้ - อะไรก็ได้ที่ทำให้เขาเบาๆ หน่อย
- ดูดีนะริคกี้ - ขอบใจนะร็อด
แป๊บนะ
เป็นหุ่นลองเสื้อที่หล่อเชียว
ตัวนี้หนักสองกิโลกว่าๆ เหมาะกับเด็กหนัก 30 โล
พวกนี้จะส่งไปโรงเรียนเด็กออทิสติก
นี่คือ…
นี่คือหนึ่งในใบตอบกลับที่เราได้มา จากที่เราส่งไปให้เด็กๆ พวกนั้น
บอกว่า "สวัสดี ฉันเป็นคนหนึ่งที่ทำงานที่นี่
และฉันเห็นพวกเด็กๆ ที่ได้รับของขวัญ"
"เด็กที่โตที่สุดบอกว่า นี่เป็นคริสต์มาสที่ดีที่สุดที่เขาเคยมี
และเขามีความสุขมาก"
"คนที่เด็กที่สุดซึ่งเป็นออทิสติกขั้นรุนแรง ชอบมันมาก
ตอนนี้เขายึดห้องนั่งเล่น เป็นห้องเล่นของตัวเองไปแล้ว"
"เธอขอขอบคุณอย่างสูง และรู้สึกซาบซึ้งอย่างยิ่ง"
"เธอบอกว่าไม่เคยเห็น พวกเขามีความสุขขนาดนี้"
อ่านแล้วน้ำตาจะไหล
คุณพอตเตอร์
- ครับ - อยากมากับฉันหน่อยไหม
ครับ ผมจะตามคุณไป เฟรด
- ฉันลองต่อออกมาแล้ว - เยี่ยม
แล้วก็ตรงนี้
แล้วก็…
- สุดๆ เลย - ใช่
ดูโอเคนะ อย่างชิ้นนี้มาตรงนี้แล้วก็วนกลับมานี่
- ใช่ - เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว
ฉันว่าผืนนี้จะออกมาดูเจ๋งโดยบังเอิญ
ใช่ ฉันก็ว่างั้น
- พร้อมเมื่อไหร่บอกนะ - ได้
- โอเค เราต้องแพ็กนี่เตรียมไว้ - ใช่
โอเค
นายจัดการอันนั้นเรียบร้อยแล้ว
โอเค
- ได้กุญแจมาแล้วเหรอ - จะให้ฉันปูดให้เขาฟังเหรอ
พวกเขาต้องชอบแน่
เฟรดไปแล้ว
เมื่อวันก่อน เฟรดโดนรายงาน
พวกเขาเลยต้องไล่เขาออก
เขาเคยทำเรื่องพวกนี้ในห้องขังมาก่อน
แต่ดันโดนจับได้ว่าแอบใช้ใบมีดเล็กๆ
ตัดและซ่อมเสื้อผ้า
มันค่อนข้างยากนะ
ถ้าคุณไม่ตั้งสติให้ดี
พยายามรักษามันไว้… คุณก็จะพลาดเหมือนเขา
คือเขาทำงานดีมากจริงๆ
รู้ไหมบางทีถ้าคุณพลาด คุณก็โดนเล่นงานได้
ที่นี่ใครก็โดนเล่นงาน แล้วโดนส่งลงไปข้างล่างได้ทั้งนั้น
แล้วถ้าโดนแล้ว ก็คงกลับขึ้นมาที่นี่ไม่ได้อีก
ถ้าไม่มีเฟรด ผมว่ามันจะต่างออกไป
อย่าลืมว่าเราอยู่ที่ไหน พวกเราไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่เราพยายามอยู่
เราพยายามปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นอยู่
เขาอาจยังต้องการอีกสองสามก้าวเพื่อจะดีขึ้น
ก็แค่นั้น
ไงพอล เอาผ้าสไตล์ยุค 60 มาให้
เดี๋ยวก่อน
อะไรเนี่ย
มันเละเทะหมดเลย
เราต้องหยุดก่อน
ช่วยฉันเอาผืนนี้ลง เราต้องเอามันลงและเอามันกลับไปก่อน
เรามีปัญหาแล้ว
เราต้องทำให้เสร็จภายในสัปดาห์นี้
ดูนี่สิ
ผ้ามันไม่ได้ถูกดึงตึงเต็มที่
แล้วถ้าไม่ตึงดี มันจะเป็นรอยย่นเล็กๆ
ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น ฉันปล่อยผ่านไม่ได้
เพราะนี่มัน… คนที่ได้ไปจะเก็บมันไว้ใช้อีกนาน
เราต้องเลาะทั้งหมดนี่ออก
โห อันนี้ย่นหนักเลย
เฟรดเอ๊ย ให้ตายสิ
จับไว้ ยกมาตรงนี้
สี่เหลี่ยมเยอะไปหมด
นายมีอันนั้นบ้างไหม ขอแค่ชิ้นเล็กๆ
ที่เป็นผ้าแบบเดียวกัน
- ชิ้นสีเขียวนั่นเหรอ - ไม่ สีเขียวไม่ได้
- โอเค - ใช่ อันนั้นแหละ โอเค
เฟรดมีโอกาสได้เห็นมันรึยัง
เขายังไม่มีโอกาสได้เห็นเลย
เราต้องใส่มันกลับเข้าไปใหม่
เห็นไหม รอยย่นหายไปแล้ว
หายไปหมดแล้ว เห็นไหมว่าง่ายจะตาย เรื่องจิ๊บๆ
เอาละ ยกขึ้นแล้ว
สูงเท่าที่จะยกไหวแล้ว
โชว์ด้านหลังกัน
เรามีปัญหานิดหน่อย
โอเค ตอนนี้แก้กลับมาแล้ว
ริคกี้ต้องเคว้งแน่ๆ เขาต้องใจสลายแน่เมื่อผมจากไป
- ใช่ - ผมจะย้ายไปคุกความปลอดภัยระดับต่ำ
และหวังว่าอีกห้าปีหรือไม่ถึงห้าปี ผมจะได้กลับบ้าน
เราอยู่กันมาหลายปีแล้ว
ใช่ เราติดคุกด้วยกันมาเกือบ 25 ปีแล้ว
- เราจะไม่… - เราจะไม่ขาดการติดต่อกัน
มันยากนะ เวลาคนที่เราชอบจากไปน่ะ
หลังผ่านมาหลายปี อย่างที่บอก ผมเห็นคนจากไปอย่างที่ผมเคยบอกคุณ
เป็นเวลาเกือบ 40 ปีแล้ว
รู้ไหม และมันยาก
ใครจะรู้ วันหนึ่งพวกเขาอาจส่งผมไปจากที่นี่
หวังว่านะ
แต่ก็นะ คุณได้ทำอะไรที่คู่ควร…
อะไรที่ผมทำผมก็ทำไปแล้ว ซึ่งผมก็บอกทุกคนแบบนั้น
และผมนึกไม่ออกเลยว่า ครอบครัวนั้นจะรู้สึกยังไง
ผมนึกไม่ออก
แต่มันก็เป็นอะไรที่เราต้อง…
หวังว่าพวกเขาจะให้อภัยได้ เหมือนที่ผมยกโทษให้ตัวเอง
เพราะงั้นมันแทบจะ…
คนส่วนใหญ่ให้อภัยตัวเองไม่ได้ พวกเขาถึงเปลี่ยนตัวเองไม่ได้
เพราะปีศาจนั่นยังอยู่ในตัวพวกเขา
ต้องให้อภัยตัวเองให้ได้ก่อน ถึงจะยกโทษให้คนอื่นได้
ก็เหมือนที่คุณต้องรักตัวเองให้ได้ก่อน ถึงจะรักใครได้
- รู้ไหม - คุณต้องทำแบบนั้นให้ได้
เพราะผมกล้าลุกขึ้นพูดเลย
ว่าผมเคยปล่อยปีศาจออกมาสองสามครั้งในคุก
ซึ่งผมไม่ภูมิใจเลย
แต่เราแค่ต้อง…
เราต้องปล่อยมันไป ถ้าเราไม่ปล่อยไป มันจะกัดกินเรา
(ขอบคุณ)
นี่ ไวท์
โห เยี่ยม
สุดยอด
พวกเขาได้รับแล้ว
โห
"เพื่อแสดงความขอบคุณต่อคุณไวท์ (ชิลล์)
และคุณลุงคนอื่นๆ ที่เย็บผ้าห่มควิลต์"
สุดยอด
- นี่ดีจัง - ใช่ไหมล่ะ
ดีมากเลย
เจ๋งไปเลย
ฉันจะไปเอาที่เย็บกระดาษ แล้วเอาไปติดบนกระดานละ
เห็นมั้ย พวกนี้… พวกนี้ตัดไว้แล้ว
- แล้วมันไม่ตรง… - 72 คูณ 16 นิ้ว
มันไม่ควรเป็นแบบนี้ มันควรจะ…
ฉันจะเล็มมันออก แล้วเอาอีกชิ้นมาวางไปบนนั้น…
เอ้านี่ สีดำสนิท
(ตั้งแต่เริ่มโครงการความยุติธรรมเพื่อการฟื้นฟู มีผ้าควิลต์เกือบ 2,000 ผืน)
ฉันชอบดีไซน์ของมันนะ เนี้ยบจริงๆ
(ที่มอบให้องค์กรไม่แสวงหากำไร องค์การการกุศล และเด็กอุปถัมภ์ในท้องถิ่น)
(ขอแสดงความซาบซึ้งใจและขอบคุณ ต่อสมาชิกทุกคนของอาร์เจโอ)
(ที่ทัณฑสถานกลางตอนใต้ เมืองลิคกิ้ง มิสซูรี ที่แบ่งปันเรื่องราวของพวกเขา)
(จิมมี่ วิลเลียมส์ 1954 ถึง 2023)
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์