1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

3
00:00:11,219 --> 00:00:12,470
ตามผมมา

4
00:00:42,667 --> 00:00:43,710
หวัดดี

5
00:00:53,344 --> 00:00:59,434
(ช่างเย็บผ้า)

6
00:01:01,269 --> 00:01:06,024
(เรือนจำความปลอดภัยสูงสุดระดับห้า
ลิคกิ้ง รัฐมิสซูรี)

7
00:01:11,321 --> 00:01:18,328
(ชิลล์
โทษจำคุก 25 ปี)

8
00:01:21,998 --> 00:01:23,374
ห้อง 129 ครับ

9
00:01:23,458 --> 00:01:27,837
(ผู้ต้องขังห้ามเป็นฝ่ายสื่อสาร
กับเจ้าหน้าที่ห้องควบคุมก่อน)

10
00:01:32,342 --> 00:01:34,427
ผมถูกขังมาแปดปีแล้ว

11
00:01:34,928 --> 00:01:39,224
และผมเหลืออีก 14 ปี
จากความผิดทำร้ายร่างกายโดยเจตนา

12
00:01:45,230 --> 00:01:46,397
สภาพแวดล้อมแบบนี้

13
00:01:46,981 --> 00:01:48,024
มันคือป่า

14
00:01:48,525 --> 00:01:52,320
ผมเลยต้องทำตัวให้แข็งแกร่งและดุดันขึ้น

15
00:01:52,403 --> 00:01:54,656
ที่นี่ ผมคือหมาป่าตัวร้าย

16
00:01:54,739 --> 00:01:56,991
ผมต้องทำ ไม่งั้นผมคงโดนขย้ำไม่เหลือ

17
00:01:57,075 --> 00:01:59,702
ที่นี่เป็นกันแบบนี้ เราอยู่ระดับที่ 5

18
00:01:59,786 --> 00:02:02,705
ดังนั้นที่นี่ผมต้อง "หลีกทางไปโว้ย"

19
00:02:05,542 --> 00:02:06,709
แต่มันก็แค่ฉากหน้า

20
00:02:07,877 --> 00:02:11,798
เพราะพออยู่บนนี้ ความรู้สึกของผมเปลี่ยน
ตอนผมเดินเข้าประตูนั่นไป

21
00:02:12,382 --> 00:02:15,301
เป็นไง อรุณสวัสดิ์ๆ

22
00:02:15,385 --> 00:02:16,594
ใส่ด้ายสีนั้นเข้าไป

23
00:02:16,678 --> 00:02:18,304
(องค์กรความยุติธรรมเพื่อการฟื้นฟู)

24
00:02:18,388 --> 00:02:22,475
(ผู้ชายในห้องเย็บผ้านี้เป็นส่วนหนึ่ง
ของโครงการทำผ้าควิลต์ในเรือนจำ)

25
00:02:22,559 --> 00:02:25,687
(ภารกิจของพวกเขาคือการทำผ้าควิลต์วันเกิด)

26
00:02:25,770 --> 00:02:29,899
(ให้แก่เด็กอุปถัมภ์ทุกคนในเขตพื้นที่โดยรอบ)

27
00:02:29,983 --> 00:02:33,736
- ฉันขอใช้โต๊ะตัดผ้านะ
- อันนี้จะเป็นชิ้นที่อยู่ตรงกลางของฉัน

28
00:02:33,820 --> 00:02:37,699
ฉันกำลังคิดว่าจะใช้สีขาวหรือสีเทา
ด้านหน้าของผ้าควิลต์มีสีเทาอยู่แล้ว

29
00:02:37,782 --> 00:02:40,910
เหมือนฉันเพิ่งจะได้ผ้าสีเทามา
ที่น่าจะเอามาใช้ได้

30
00:02:40,994 --> 00:02:42,954
เมื่อไหร่ที่นายมีโอกาส

31
00:02:44,122 --> 00:02:46,791
ต้องการชื่อบนนี้ จะได้เอาไปเข้าเครื่องควิลต์

32
00:02:46,875 --> 00:02:48,793
- อยากได้ชื่ออะไร
- อันนี้

33
00:02:48,877 --> 00:02:51,004
- อยากได้สีเบอร์กันดีเหรอ
- ไม่ สีแดง

34
00:02:51,087 --> 00:02:52,630
- สีแดงเข้มเหรอ
- ใช่

35
00:02:58,595 --> 00:02:59,971
โอเค

36
00:03:00,722 --> 00:03:01,973
ขึ้นไปถึงตรงนี้

37
00:03:02,682 --> 00:03:04,058
ไง สบายดีมั้ย

38
00:03:05,643 --> 00:03:09,189
พวกผู้ชายในอาร์เจโอ
ทำผ้าห่มควิลต์ให้เด็กอุปถัมภ์ในท้องที่

39
00:03:09,272 --> 00:03:10,773
(จิมมี่ ควีน อายุ 16 ปี)

40
00:03:10,857 --> 00:03:15,862
พวกเขาสละเวลามาทำตั้งแต่เจ็ดโมงครึ่ง
ถึงบ่ายสามครึ่ง ห้าวันต่อสัปดาห์

41
00:03:17,739 --> 00:03:21,242
พวกเขาอาจมีหรือไม่มีกำหนดออกจากคุก
พวกเขาอาจจะไม่ได้กลับบ้าน

42
00:03:21,743 --> 00:03:26,080
ดังนั้นนี่คือวิธีตอบแทนของพวกเขา

43
00:03:27,916 --> 00:03:31,920
ห้าเดือนก่อน
รายชื่อเด็กที่ได้รับการอุปถัมภ์เข้ามา

44
00:03:32,003 --> 00:03:35,215
แล้วผมบังเอิญเห็น
ชื่อสาวน้อยคนหนึ่ง วันเกิดเธอ…

45
00:03:35,298 --> 00:03:36,674
(จิมมี่
โทษจำคุก ตลอดชีวิต)

46
00:03:36,758 --> 00:03:38,051
เป็นวันเดียวกับของผม

47
00:03:38,551 --> 00:03:40,094
และมันกระแทกใจผม

48
00:03:40,178 --> 00:03:42,388
ผมก็เลยเริ่มทำผ้าควิลต์

49
00:03:46,142 --> 00:03:49,062
คนพูดใส่เด็กพวกนี้บ่อยมาก
ว่าพวกเขาจะไม่มีวันมีคุณค่า

50
00:03:49,145 --> 00:03:50,563
จะไม่มีวันทำอะไรดีๆ ได้เลย

51
00:03:51,439 --> 00:03:54,234
สำหรับพวกเขา นี่คือโอกาสที่ผม
จะได้มอบบางสิ่งให้ เพื่อบอกว่า

52
00:03:54,317 --> 00:03:56,319
"เฮ้ เราห่วงใยเธอนะ"

53
00:03:56,402 --> 00:03:58,529
ส่วนตัวผมเองก็ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันด้วย

54
00:04:06,955 --> 00:04:09,457
ไม่มีอันไหนเข้ากับที่ฉันมีเลย

55
00:04:09,540 --> 00:04:12,710
- ไอ้นี่ไม่มีคู่มือมาให้ซะด้วย
- ใช่ มีแค่รูป

56
00:04:12,794 --> 00:04:15,964
นี่มันสุดยอดไปเลย นี่แหละนายเลย สวยมาก

57
00:04:16,464 --> 00:04:19,384
- ฉันชอบแพทเทิร์นนะ ดีไซน์แบบนี้
- สวยดี

58
00:04:19,467 --> 00:04:21,219
- ใช่
- ใช่

59
00:04:21,928 --> 00:04:22,762
ให้ตาย

60
00:04:24,055 --> 00:04:28,935
สำหรับผ้าควิลต์ผืนนี้
พวกเขาต้องการแบบยุค 60 ยุคฮิปปี้

61
00:04:30,353 --> 00:04:32,939
พอสี่เหลี่ยมนี่เสร็จแล้ว

62
00:04:33,439 --> 00:04:36,442
อันนี้ก็ไปจะอยู่ตรงนี้

63
00:04:36,943 --> 00:04:38,319
อุ๊ย ผิดข้าง

64
00:04:38,403 --> 00:04:40,280
อันนี้จะอยู่ฝั่งนี้

65
00:04:40,363 --> 00:04:41,531
(เฟรด
โทษจำคุก ตลอดชีวิต)

66
00:04:41,614 --> 00:04:45,660
ส่วนอันนี้ก็จะมาต่อตรงนี้

67
00:04:47,537 --> 00:04:51,666
อันที่เราเรียกว่าบล็อก จะมีทั้งหมดเก้าบล็อก

68
00:04:51,749 --> 00:04:55,878
แต่ละบล็อกจะมี 81 ชิ้น

69
00:04:55,962 --> 00:05:02,260
แล้วก็มีบล็อกสี่เหลี่ยมผืนผ้า 12 บล็อก
แต่ละบล็อกมี 99 ชิ้น

70
00:05:02,343 --> 00:05:06,931
แล้วก็ยังมีบล็อกใหญ่สี่บล็อก
ที่เป็นส่วนหลักของทั้งผืน

71
00:05:07,015 --> 00:05:10,101
และแต่ละบล็อกมี 99 ชิ้น

72
00:05:10,852 --> 00:05:14,856
รวมกันแล้วคือมากกว่า 3,500 ชิ้น
แค่ส่วนด้านหน้า

73
00:05:16,441 --> 00:05:19,986
นี่เดือนมีนาแล้ว และผมต้องทำให้เสร็จ
ภายในวันที่ 1 พฤษภา

74
00:05:20,069 --> 00:05:22,697
ก็เลย หวังว่าจะทันนะ

75
00:05:24,991 --> 00:05:25,825
(โปรดทราบ)

76
00:05:25,908 --> 00:05:29,620
(ถ้าหยิบของไปจากชั้น
กรุณาเก็บของให้เข้าที่ด้วย)

77
00:05:29,704 --> 00:05:31,456
เราสอนวิธีตัดเป็นสี่เหลี่ยม

78
00:05:31,539 --> 00:05:33,583
คือว่าอย่างแรกที่เราทำ

79
00:05:33,666 --> 00:05:35,460
คือการวาดตารางออกมาก่อน

80
00:05:36,044 --> 00:05:39,047
นี่คือสิ่งสำคัญที่ต้องทำก่อนอย่างอื่น

81
00:05:39,756 --> 00:05:43,426
สำหรับผม เมื่อผมเริ่ม
ผมจะเห็นภาพในหัว แต่ลงเป็นตารางไม่ออก

82
00:05:45,345 --> 00:05:48,222
บ่อยครั้ง ซึ่งถ้าริคกี้รู้คงด่าผมเช็ด

83
00:05:48,306 --> 00:05:49,891
แต่ผมจะเริ่มตัดเลย

84
00:05:50,683 --> 00:05:51,517
แล้วจากนั้น…

85
00:05:54,228 --> 00:05:56,356
ตื่นขึ้นมากลางดึก

86
00:05:56,439 --> 00:05:57,982
นั่นแหละตารางถึงเพิ่งเริ่ม

87
00:05:59,359 --> 00:06:02,445
ผมไม่ทำตามแพทเทิร์น
ผมไม่ชอบการลอกแบบ

88
00:06:02,528 --> 00:06:05,698
ผมใช้วิธีเลือกสีด้วยวิธีดูจากสีชิ้นที่อยู่ติดกัน

89
00:06:05,782 --> 00:06:10,328
ผมชอบทำวิธีนั้น
เพราะงั้นผมถือว่านี่ของผม ผลงานผม

90
00:06:10,411 --> 00:06:11,621
สิ่งที่ผมทำคือ

91
00:06:11,704 --> 00:06:15,083
ผมตัดสิ่งที่ผมจะใช้เป็นชิ้นตรงกลางก่อน

92
00:06:15,166 --> 00:06:19,754
ชิ้นตรงกลางของผม
ปกติจะประมาณ 50 คูณ 30 นิ้ว

93
00:06:19,837 --> 00:06:25,885
พอผมได้ 50 คูณ 30 นี่แล้ว
ทีนี้ผมก็รู้ว่าต้องต่อสองข้างอีกข้างละ 15

94
00:06:25,968 --> 00:06:27,595
บวกเข้าไปใน 50

95
00:06:27,678 --> 00:06:29,013
แล้วทีนี้ผมก็ได้ 80

96
00:06:29,097 --> 00:06:30,556
(พอตเตอร์
โทษจำคุก 21ปี)

97
00:06:30,640 --> 00:06:34,852
ตัวผมเองก็ไม่ค่อยรู้อะไรเท่าไหร่
เพราะผมยังใหม่อยู่

98
00:06:34,936 --> 00:06:36,562
แล้วนายจะทำอันไหนต่อ

99
00:06:36,646 --> 00:06:37,688
ทำสองแถวนี้ให้เสร็จ

100
00:06:37,772 --> 00:06:40,733
แล้วอันนี้คือแถวถัดไป ที่จะวางไว้ข้างล่างอันนี้

101
00:06:40,817 --> 00:06:43,486
ชิ้นนี้ดูยากว่าตรงไหนหัวตรงไหนหาง

102
00:06:43,569 --> 00:06:47,615
นายทำได้ดีแล้ว
ดูสิว่าไม่มีมุมตรงไหนแหวกเลย

103
00:06:49,784 --> 00:06:52,912
ความวุ่นวายที่เป็นระเบียบ
คือวิธีบรรยายถึงห้องนี้ที่ง่ายที่สุด

104
00:06:52,995 --> 00:06:55,873
- ใครเอาคัตเตอร์ฉันไป
- ใช่ เอาไอ้นั่นมาเลย

105
00:06:55,957 --> 00:06:59,419
มันเหมือนตัวการ์ตูน

106
00:06:59,502 --> 00:07:04,173
เดินเข้ามาพร้อมกรรไกร
แล้วกระดาษก็ปลิวว่อนไปทั่วอะไรแบบนั้น

107
00:07:04,257 --> 00:07:05,758
มีบางอย่างทะแม่งๆ

108
00:07:05,842 --> 00:07:08,261
- ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย
- นายทำแบบนั้นได้ไงเนี่ย

109
00:07:08,344 --> 00:07:12,515
มันเป็นกระบวนการของการตัด เย็บ รีด

110
00:07:12,598 --> 00:07:14,976
ตัด เย็บ รีด วนไปเรื่อยๆ

111
00:07:15,059 --> 00:07:18,312
แล้วก็ไปขั้นตอนต่อไป ต้องทำด้านหลังให้มัน

112
00:07:18,396 --> 00:07:21,524
นี่จะเป็นผืนหลังทั้งผืนให้แก่ผ้าควิลต์ผีเสื้อ

113
00:07:21,607 --> 00:07:25,528
พวกเขาจะเอาไปที่ห้องควิลต์
เขาจะทำงานของเขา

114
00:07:27,405 --> 00:07:29,824
เตรียมตัวรอดูผ้าห่มควิลต์ที่เสร็จสมบูรณ์

115
00:07:30,408 --> 00:07:31,784
เอาละ ไหนดูซิ

116
00:07:33,703 --> 00:07:35,079
- ดูดีเลย
- โย่

117
00:07:35,163 --> 00:07:36,289
นี่ๆ

118
00:07:37,457 --> 00:07:39,250
นั่นละ ม้วนไป

119
00:07:47,467 --> 00:07:50,344
ในนี้ เราคือชุมชนเล็กในชุมชนใหญ่

120
00:07:52,346 --> 00:07:54,307
- ดูดีมากเลย
- พวกนี้ใหญ่กว่า

121
00:07:54,390 --> 00:07:55,808
คิดไปไกลเกินไป

122
00:07:56,809 --> 00:08:00,855
นอกอาร์เจโอ
เราก็ไม่ต่างจากคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างล่าง

123
00:08:00,938 --> 00:08:04,817
แต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเรารู้สึกยังไงที่อยู่บนนี้

124
00:08:04,901 --> 00:08:09,071
ทุกคนไม่เข้าใจ แต่เราเข้าใจ

125
00:08:13,326 --> 00:08:14,702
คนพวกนี้อยู่ที่นี่

126
00:08:14,785 --> 00:08:17,455
ผมชอบอยู่กับพวกเขาทุกคนเลย

127
00:08:18,873 --> 00:08:22,251
เรารู้สึกไปในทางเดียวกัน
และเราก็ทำงานเข้ากันได้ดี

128
00:08:22,335 --> 00:08:24,128
แล้วเราก็มีไอเดียต่างๆ กันไป

129
00:08:25,296 --> 00:08:26,631
เฟรดชอบสีพวกนี้

130
00:08:26,714 --> 00:08:27,840
อันนี้อยู่ตรงนี้…

131
00:08:27,924 --> 00:08:29,759
จิมมี่ทำดาวเสร็จแล้ว

132
00:08:29,842 --> 00:08:31,010
สวยมากเลย

133
00:08:31,719 --> 00:08:33,888
ร็อด เขาเป็นคนเลือกวัตถุดิบ

134
00:08:36,516 --> 00:08:39,602
สำหรับผม นี่คือที่ผมชอบ ผีเสื้อ

135
00:08:40,186 --> 00:08:43,397
ถ้าไม่ว่า ผมขอเอาผืนที่ผมทำให้ดูได้ไหม

136
00:08:44,232 --> 00:08:46,234
ผมเพิ่งทำผืนนี้เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

137
00:08:47,151 --> 00:08:48,236
ให้เด็กผู้หญิง

138
00:08:50,446 --> 00:08:51,447
ผมทำผืนนี้

139
00:08:54,617 --> 00:08:57,495
ถ้านายจะเอาเจ็ดครึ่ง นายก็แค่เอา…

140
00:08:58,329 --> 00:09:02,875
แบบเอาด้านนี้ออกไปหนึ่งในแปด
ด้านนี้หนึ่งในแปด หรือหนึ่งส่วนสี่…

141
00:09:03,376 --> 00:09:05,545
- แล้วก็จะได้เหรอ
- แล้วก็จะเพอร์เฟกต์

142
00:09:05,628 --> 00:09:08,506
- ฉันไม่รู้เลย แต่ตอนนี้เข้าใจแล้ว
- ใช่

143
00:09:08,589 --> 00:09:10,591
ริคกี้เป็นครูที่ดี

144
00:09:10,675 --> 00:09:13,928
แค่สัปดาห์เดียว คุณจะทำควิลต์ที่ดีที่สุด

145
00:09:14,011 --> 00:09:15,596
ที่คุณคิดว่าคุณไม่มีวันทำได้ออกมา

146
00:09:15,680 --> 00:09:17,473
ถ้าอยากให้ช่วยอะไร

147
00:09:17,557 --> 00:09:20,560
หรืออยากเรียนทำอะไร
ริคกี้เป็นคนแรกที่ต้องไปหา

148
00:09:20,643 --> 00:09:24,438
เขาไม่เคยเย็บมาก่อน
เขาต้องเรียนก่อนว่าต้องเย็บยังไง

149
00:09:26,524 --> 00:09:28,734
นายทำไอ้นี่ได้ดีทีเดียว

150
00:09:29,235 --> 00:09:32,780
ทำจากเศษผ้าจากควิลต์ของเขา กับควิลต์ผืนอื่นๆ

151
00:09:33,281 --> 00:09:37,577
ผมเอามาแล้วก็ตัดเป็นแผ่น
ตัดเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วก็เย็บกลับเข้าไปใหม่

152
00:09:38,744 --> 00:09:40,037
คนนี้เลย ปรมาจารย์

153
00:09:41,122 --> 00:09:42,498
เราเรียนรู้จากอาจารย์

154
00:09:43,833 --> 00:09:47,587
รู้ไหม คนส่วนใหญ่ในนี้ชีวิตพังมากรู้ไหม

155
00:09:47,670 --> 00:09:50,631
พวกเขากำลังหา… จะพูดไงดีล่ะ

156
00:09:51,549 --> 00:09:52,383
เป้าหมาย

157
00:09:53,050 --> 00:09:55,678
นายใส่ไปหน่อยนึง
แล้วมันจะคลายออก หมุน

158
00:09:59,265 --> 00:10:01,267
นี่แหละที่เรียกว่า "เสร็จสมบูรณ์"

159
00:10:01,892 --> 00:10:03,769
ผมรักสิ่งที่ผมทำอยู่

160
00:10:03,853 --> 00:10:07,565
ผมชอบที่ได้ดูแลพวกเด็กอุปถัมภ์
นั่นแหละสิ่งที่ผมชอบที่สุด

161
00:10:07,648 --> 00:10:12,236
เวลาผมคิดถึงเด็กผู้หญิง
ผมคิดถึงสีชมพู สีม่วง สีเขียว

162
00:10:12,320 --> 00:10:18,034
แล้วพอผมคิดถึงเด็กผู้ชาย
ผมคิดถึงสีดำ สีเหลือง สีน้ำเงิน

163
00:10:19,827 --> 00:10:21,871
ผมจมอยู่กับงาน ตั้งหน้าตั้งตาเย็บผ้า

164
00:10:24,332 --> 00:10:25,541
นี่คือโลกของผม

165
00:10:25,625 --> 00:10:28,961
นี่คือทางออกของผม
สิ่งนี้พาผมออกไปสู่โลกภายนอก

166
00:10:29,045 --> 00:10:31,297
ตอนผมทำผ้านี่อยู่ ผมไม่อยู่ในนี้ด้วยซ้ำ

167
00:10:45,603 --> 00:10:50,733
(หลักการใช้ชีวิต
ไบเบิลประจำวัน)

168
00:11:08,250 --> 00:11:09,877
ไม่ใช่ทุกคนที่จะได้ทำงานที่นี่

169
00:11:10,753 --> 00:11:13,255
พวกเขาต้องไม่มีประวัติทำผิดหรือโดนรายงาน

170
00:11:15,216 --> 00:11:18,260
ผมพยายามไม่คิดถึงสิ่งที่พวกเขาทำ
จนต้องเข้ามาอยู่ที่นี่

171
00:11:18,761 --> 00:11:22,515
ผมปฏิบัติต่อพวกเขาเยี่ยงมนุษย์
เพราะพวกเขาก็คือมนุษย์

172
00:11:23,391 --> 00:11:25,393
(จิมมี่)

173
00:11:38,489 --> 00:11:40,074
(ซอร์โร)

174
00:11:49,125 --> 00:11:52,461
(ชิลล์)

175
00:12:09,228 --> 00:12:13,274
(ริคกี้)

176
00:12:26,036 --> 00:12:31,041
แม่คือแรงผลักดันที่ทำให้ผมทำสิ่งนี้

177
00:12:34,253 --> 00:12:36,756
รู้ไหม แม่ของแม่ ก็คือยายของผม

178
00:12:37,256 --> 00:12:41,469
เคยเย็บเสื้อผ้าและควิลต์ให้ลูกๆ จากเศษผ้า

179
00:12:41,552 --> 00:12:44,805
นี่แหละคือสิ่งที่วัยเด็กนำมาให้ผม

180
00:12:47,099 --> 00:12:49,602
ผมยังอายุไม่มากตอนมาติดคุก

181
00:12:49,685 --> 00:12:53,773
วางนิ้วไว้ตรงนั้น จับไว้
จับตรงมุมนี่เลย ทีนี้…

182
00:12:53,856 --> 00:12:56,317
ตอนนี้ผมอายุ 64 แล้ว

183
00:12:56,942 --> 00:12:59,361
ผมติดคุกตอนอายุ 20

184
00:13:01,614 --> 00:13:06,285
ตอนนั้นผมเป็นแค่ไอ้งั่ง
และผมทำพลาดอย่างแรง

185
00:13:07,286 --> 00:13:11,123
แต่ผมไม่ได้มีพื้นเพที่ไม่ดี
ผมมีแม่และพ่อที่ดี

186
00:13:11,207 --> 00:13:13,209
ผมมีของดีๆ

187
00:13:13,292 --> 00:13:17,963
คุณแค่ไปยุ่งกับคนเลวๆ
แล้วคุณก็พลาดพลั้งทำผิด

188
00:13:20,758 --> 00:13:23,719
แต่เราอยู่ไกลจากเรื่องพวกนั้นแล้วตอนนี้

189
00:13:32,937 --> 00:13:37,566
นี่เป็นครั้งแรกที่เจเรไมอาห์ทำผ้าห่มควิลต์

190
00:13:39,527 --> 00:13:41,403
และคุณดูจุดพวกนี้สิ

191
00:13:41,946 --> 00:13:43,823
ทุกอย่างเป๊ะมาก

192
00:13:44,323 --> 00:13:45,324
ควิลต์ผืนแรกของผม

193
00:13:46,325 --> 00:13:48,202
แปลว่าผมทำหน้าที่ผมได้ดี

194
00:13:48,786 --> 00:13:50,663
แม่ผมต้องภูมิใจแน่

195
00:13:50,746 --> 00:13:51,664
ใช่

196
00:13:51,747 --> 00:13:53,749
อุ๊บ ผิดข้าง

197
00:13:54,291 --> 00:13:56,585
กางให้สุดถึงตรงนั้นเลย

198
00:13:57,336 --> 00:14:00,172
ผมติดคุกมาเกือบ 38 ปีแล้ว ใช่ไหมล่ะ

199
00:14:01,131 --> 00:14:05,886
พอผ่านไปสักพัก
คุณก็จะคิดถึงเรื่องครอบครัว

200
00:14:05,970 --> 00:14:10,391
แล้วพอคุณคิดถึงพวกเขา
ความจริงก็จะปรากฏออกมา

201
00:14:10,474 --> 00:14:12,852
ว้าว ทุกอย่างที่ฉันทำไป

202
00:14:13,352 --> 00:14:14,603
ผมเคยเป็นคนติดยา

203
00:14:14,687 --> 00:14:17,606
ส่วนผมติดเหล้า

204
00:14:18,107 --> 00:14:21,026
ความหายนะของผมมาถึง
ตอนผมอายุประมาณ 20

205
00:14:21,527 --> 00:14:25,364
และนั่นละคือตอนที่ผมโดน…
ผมโดนคดีฆาตกรรม

206
00:14:26,240 --> 00:14:29,451
ผม… คือผมผิดจริงในสิ่งที่ผมทำไป

207
00:14:29,535 --> 00:14:30,786
ใช่เลย

208
00:14:30,870 --> 00:14:34,164
- ก็เลย… ใช่
- ต้องรับผิดชอบน่ะ

209
00:14:34,248 --> 00:14:38,419
น่าเสียดายที่เราไม่ได้รู้สึกแบบนั้น
และแสดงออกแบบนั้น

210
00:14:38,502 --> 00:14:40,421
ก่อนจะโดนจับเข้ามาในนี้

211
00:14:40,504 --> 00:14:43,632
ซึ่งนั่นเป็นอะไรที่ทำใจได้ยากมาก

212
00:14:43,716 --> 00:14:45,843
เสียใจสุดๆ

213
00:14:46,385 --> 00:14:49,430
หลังจากผ่านไป 30 ปี เราก็…

214
00:14:50,222 --> 00:14:51,515
มันก็แบบ…

215
00:14:52,433 --> 00:14:54,435
อือ ไม่รู้สิ

216
00:14:55,227 --> 00:14:58,439
เพราะแม่ผมมีความสำคัญต่อผมมาก

217
00:14:59,523 --> 00:15:00,608
มันยาก

218
00:15:02,818 --> 00:15:04,904
มันยากที่จะคุยเรื่องนี้

219
00:15:12,786 --> 00:15:15,039
นี่ทุกคน เรามีของมาแน่ะ

220
00:15:15,122 --> 00:15:17,416
โอเค อะไรอยู่ในกล่องเอ่ย

221
00:15:18,125 --> 00:15:20,920
เขาพูดแบบนั้น "นี่ เรามีของมาแน่ะ"

222
00:15:21,003 --> 00:15:23,005
ทุกอย่างที่เรามีในนี้ได้มาจากการบริจาค

223
00:15:23,505 --> 00:15:27,927
ถ้าไม่ได้คนใจดีที่บริจาคให้เรา

224
00:15:28,010 --> 00:15:29,845
เราก็คงทำงานนี้ไม่ได้

225
00:15:31,138 --> 00:15:34,433
ตรงชั้นนี้ หลักๆ เป็นของของเด็ก

226
00:15:35,017 --> 00:15:37,811
เรามีลายโดนัทการ์ตูน

227
00:15:37,895 --> 00:15:40,564
โน้ตดนตรี มีชิ้นที่เป็นรูปเปียโนด้วย

228
00:15:40,648 --> 00:15:45,069
ลายของกินอีก มีลายรูปถั่ว
มีเบคอนด้วยนะ ใช่

229
00:15:45,152 --> 00:15:49,657
นี่คือวัสดุสำหรับใส่ในผ้าห่มถ่วงน้ำหนัก
และเสื้อกั๊กถ่วงน้ำหนักสำหรับเด็กออทิสติก

230
00:15:50,240 --> 00:15:55,287
ใครก็ไม่ควรเปิดประตูนี้
เพราะตรงนี้เรามีเครื่องมือ

231
00:15:55,371 --> 00:15:59,750
เรามีกรรไกร เรามีมีดตัดผ้าโรตารี่

232
00:15:59,833 --> 00:16:01,418
อย่างที่เขาเรียกกันว่าของมีคม

233
00:16:01,919 --> 00:16:04,254
อะไรก็ตามที่มีเหลี่ยมมุมคมๆ

234
00:16:04,338 --> 00:16:08,550
เพราะพวกเขาไม่อยากให้ใคร
พกของพวกนี้วิ่งพล่านไปทั่ว

235
00:16:08,634 --> 00:16:12,054
ตอนพวกเขาเข้ามาที่นี่ตอนเช้า
พวกเขาเซ็นชื่อเบิกเครื่องมือ

236
00:16:12,137 --> 00:16:15,432
พอตเตอร์ คนที่ยืนอยู่ตรงนั้น
นี่กระเป๋าเครื่องมือของเขา

237
00:16:15,516 --> 00:16:16,892
อันนี้กำหนดไว้ว่าเป็นของเขา

238
00:16:16,976 --> 00:16:20,187
เรามีรายการสต็อกหลักอยู่ที่นี่
มันบอกด้วยว่าในกระเป๋านี่มีอะไรบ้าง

239
00:16:20,270 --> 00:16:23,107
เผื่อตอนเขาเอาไปใช้แล้วกระเป๋าเกิดหายไป

240
00:16:23,190 --> 00:16:24,566
ซึ่งเขาต้องรับผิดชอบ

241
00:16:24,650 --> 00:16:27,194
โชคดีที่เราไม่เคยเจอว่าอะไรหายไปเลย

242
00:16:38,747 --> 00:16:39,999
ตอนผมยังเด็ก

243
00:16:40,082 --> 00:16:43,168
ผมเคยเรียนเย็บผ้า แต่ที่ผมเย็บคือเบาะ

244
00:16:45,254 --> 00:16:47,631
ผมเปิดร้านทำเบาะของตัวเอง

245
00:16:48,549 --> 00:16:53,595
ผมไม่เคยเย็บผ้าแบบนี้เลย
ที่ผมเย็บมีแต่หนังกับไวนิลมาตลอด

246
00:16:54,513 --> 00:16:59,309
การเย็บไวนิลและหนัง คุณต้องคอยออกแรงดึง

247
00:16:59,393 --> 00:17:00,894
ส่วนอันนี้นุ่มกว่าเยอะ

248
00:17:05,649 --> 00:17:07,568
อุ๊ย ผมเย็บผิดไปนิดนึง

249
00:17:08,402 --> 00:17:09,403
อุ๊ย ตายจริง

250
00:17:12,531 --> 00:17:14,742
ผมใช้เวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์ครึ่ง

251
00:17:14,825 --> 00:17:18,495
กว่ามือผมจะคุ้นกับอะไรที่เบากว่าหนัง

252
00:17:19,913 --> 00:17:22,332
โอเค ผมจะเอาไปรีดละ

253
00:17:31,800 --> 00:17:34,553
ผมเคยทำผ้าห่มผีเสื้ออีกผืนนึง

254
00:17:34,636 --> 00:17:37,973
ซึ่งผืนนั้นมันสวยมาก

255
00:17:38,057 --> 00:17:41,935
เราเรียกมันว่า "ไฟบิน"
มีสีอื่นๆ รวมอยู่ด้วย

256
00:17:42,019 --> 00:17:43,270
มันสวยมากเลย

257
00:17:44,188 --> 00:17:45,731
(ฉันดำและภูมิใจ)

258
00:17:45,814 --> 00:17:47,566
แม่ผมชอบผีเสื้อ

259
00:17:48,484 --> 00:17:51,320
มันเกิดขึ้นเอง ผมถึงได้ชอบผีเสื้อ

260
00:17:51,403 --> 00:17:54,364
ทุกครั้งที่ผมทำลายผีเสื้อ ผมจะคิดถึงแม่

261
00:17:55,949 --> 00:17:58,243
สิ่งสำคัญที่สุดที่แม่ขอผมคือ

262
00:17:58,327 --> 00:18:01,455
อย่ากลับไปเป็นคนที่ผมเคยเป็นเมื่อก่อน

263
00:18:01,538 --> 00:18:02,873
อย่ามีความขี้โมโหแบบนั้น

264
00:18:03,373 --> 00:18:04,792
ต้องมีความอดทน

265
00:18:04,875 --> 00:18:08,295
และมีความเข้าใจ
และเห็นอกเห็นใจผู้อื่นให้มากขึ้น

266
00:18:08,378 --> 00:18:11,215
เพียงเพราะใครทำอะไรไม่ดีกับเรา

267
00:18:11,298 --> 00:18:13,675
ไม่ได้แปลว่าเราต้องตอบโต้กลับใส่พวกเขา

268
00:18:15,135 --> 00:18:17,638
พูดออกมาแล้วคงจะฟังดูแปลกๆ

269
00:18:17,721 --> 00:18:21,517
แต่ตอนผมโทรกลับบ้าน
ครอบครัวผม พวกเขาได้ยินมันในน้ำเสียงผม

270
00:18:22,017 --> 00:18:24,770
แล้วพอเราคุยกันไป พวกเขาก็แบบ

271
00:18:24,853 --> 00:18:26,772
"นายเปลี่ยนไปแล้ว นายทำได้จริงๆ"

272
00:18:26,855 --> 00:18:28,816
ผมก็แบบ "ใช่ ฉันทำได้แล้ว"

273
00:18:31,318 --> 00:18:32,694
ผีเสื้อล้วนๆ

274
00:18:45,707 --> 00:18:50,462
เขาเข้าใจแล้ว เห็นมั้ย
เพราะเขากำลังทำเป็นลายสามเหลี่ยมแล้ว

275
00:19:00,848 --> 00:19:05,602
(ไปเลย!)

276
00:19:26,123 --> 00:19:27,332
ผมปวดหัว

277
00:19:27,416 --> 00:19:29,209
มีไทลินอลสักขวดไหม

278
00:19:30,210 --> 00:19:31,628
ขอทั้งขวดเลยนะ

279
00:19:34,631 --> 00:19:37,467
ฉันเลือกสีแล้วก็ลายจนมึนไปหมด

280
00:19:39,219 --> 00:19:41,513
ไม่รู้เลยว่าวันนี้ทำอะไรอยู่

281
00:19:41,597 --> 00:19:42,431
ผม…

282
00:19:43,724 --> 00:19:44,558
พอ…

283
00:19:44,641 --> 00:19:47,978
ผมแก่แล้ว ผมต้องขอตั้งสติก่อน

284
00:19:48,937 --> 00:19:53,692
ผมมีบล็อกใหญ่ๆ แบบนั้นอีก 17 บล็อกที่ต้องทำ

285
00:19:54,568 --> 00:19:57,779
และผมใช้เวลาทั้งคืนทำแบบร่างออกมา

286
00:19:58,280 --> 00:20:02,743
เวลามีเรื่องกวนใจ
ผมจะลุกขึ้นมานั่งแล้วก็ทำไอ้นี่

287
00:20:05,037 --> 00:20:10,751
อีกสองอาทิตย์จะถึงเส้นตาย
ตอนนี้ผมกังวลตลอดเวลา

288
00:20:15,964 --> 00:20:17,966
ให้ตายสิ

289
00:20:18,634 --> 00:20:19,718
ทำพลาดซะแล้ว

290
00:20:19,801 --> 00:20:22,971
ทุกแถวเย็บเข้าด้วยกันผิดทางหมดเลย

291
00:20:23,055 --> 00:20:25,307
ผมต้องแกะพวกนี้ออกจากกันให้หมด

292
00:20:26,141 --> 00:20:30,395
พลิกทุกชิ้นกลับไปอีกทาง
แล้วเย็บกลับเข้าด้วยกันใหม่

293
00:20:30,479 --> 00:20:35,400
ผมจะต้องดึงสี่เหลี่ยมใหญ่สองอันนี้ออกจากกัน

294
00:20:35,484 --> 00:20:37,945
พลิกกลับแล้วเย็บใหม่

295
00:20:38,028 --> 00:20:40,364
วันนี้ไม่ได้ตั้งใจจะมา…

296
00:20:42,241 --> 00:20:44,868
บางครั้งเขาก็หงุดหงิดนิดหน่อย

297
00:20:45,452 --> 00:20:46,745
ค่อนข้างยากสำหรับคุณ

298
00:20:46,828 --> 00:20:49,831
- อันที่จริงต้องรีดก่อน
- ผมทำแป๊บเดียวก็เสร็จ

299
00:20:49,915 --> 00:20:51,625
- โอเค
- หรือไม่ว่าจะนานแค่ไหน

300
00:20:51,708 --> 00:20:53,710
อือ ไม่น่าจะนาน

301
00:20:54,836 --> 00:21:00,968
พอผมเริ่มจะเสียเวลามากไป
กับควิลต์ยุค 60 ผืนนี้

302
00:21:02,135 --> 00:21:03,929
พอตเตอร์ก้าวเข้ามาช่วย

303
00:21:04,596 --> 00:21:06,056
- นายทำได้เยี่ยมเลย
- ขอบคุณ

304
00:21:06,139 --> 00:21:08,141
ดูสิ เป๊ะทุกจุดเลย

305
00:21:08,225 --> 00:21:09,935
เขาทำจนเสร็จ แบบเร็วมาก

306
00:21:10,018 --> 00:21:11,395
ทำคุณตะลึงไปเลย

307
00:21:11,478 --> 00:21:14,439
นายทำสองชิ้นแรกเสร็จแล้ววางไว้

308
00:21:14,523 --> 00:21:16,400
- โอเค ทำทีละสองเหรอ
- ใช่เลย

309
00:21:16,483 --> 00:21:18,902
- โอเค
- นายทำได้

310
00:21:18,986 --> 00:21:20,028
พร้อมเต็มที่

311
00:21:20,737 --> 00:21:24,283
ถ้าผมมองย้อนกลับไปตอนที่ยังเด็ก
ผมจะบอกตัวเองว่า

312
00:21:24,366 --> 00:21:29,913
เราควรตั้งใจอยู่เพื่อช่วยเหลือคนอื่นให้มากกว่านี้

313
00:21:30,539 --> 00:21:31,707
และ…

314
00:21:32,749 --> 00:21:36,336
การสูญเสียลูกชายไปในปี 2000
เป็นสิ่งที่ทำให้ผมคิดได้แบบนั้น

315
00:21:37,838 --> 00:21:40,215
ลูกชายผมเสียตอนอายุ 15

316
00:21:42,217 --> 00:21:44,511
ต้องปลูกถ่ายหัวใจและปอด

317
00:21:44,594 --> 00:21:48,015
แต่ตอนนั้นผมอยู่ที่นี่ อยู่ในคุก ตอนอายุ 40

318
00:21:50,642 --> 00:21:54,771
ผมไม่รู้จะทำอะไรได้นอกจากสำนึกผิด

319
00:21:57,399 --> 00:22:00,068
การอยู่ที่นี่ ทำสิ่งที่เราทำอยู่นี่

320
00:22:00,694 --> 00:22:03,822
ช่วยให้ผมมีสมาธิ

321
00:22:04,323 --> 00:22:07,284
และเมื่อผมมีสมาธิ
เราก็จะไม่คิดถึงเรื่องพวกนั้น

322
00:22:15,917 --> 00:22:20,255
- นี่ฉันอยากให้นายลับกรรไกรให้หน่อย
- พวกเขาเริ่มแก่ สังขารเริ่มเสื่อม

323
00:22:23,675 --> 00:22:26,345
รู้สึกเหมือนมันบิ่นเป็นหย่อมๆ เลย

324
00:22:29,222 --> 00:22:32,434
- อย่าเชียวนะ
- เขาเกือบโดนแล้วไง

325
00:22:32,517 --> 00:22:33,810
บ้าชะมัด

326
00:22:33,894 --> 00:22:37,272
- เดี๋ยวพ่อจิ้มแขนนายเป็นรูซะหรอก
- ริคกี้เกือบซวยแล้ว

327
00:22:37,356 --> 00:22:38,482
โอ้!

328
00:22:38,982 --> 00:22:41,068
- อือ
- เอาเสื้อกั๊กให้ริคกี้ใส่ไว้

329
00:22:41,151 --> 00:22:45,238
- เผื่อช่วยให้เขาสงบลงได้
- อะไรก็ได้ที่ทำให้เขาเบาๆ หน่อย

330
00:22:46,239 --> 00:22:48,408
- ดูดีนะริคกี้
- ขอบใจนะร็อด

331
00:22:48,950 --> 00:22:49,785
แป๊บนะ

332
00:22:51,036 --> 00:22:52,829
เป็นหุ่นลองเสื้อที่หล่อเชียว

333
00:22:53,538 --> 00:22:56,917
ตัวนี้หนักสองกิโลกว่าๆ
เหมาะกับเด็กหนัก 30 โล

334
00:22:57,000 --> 00:22:59,461
พวกนี้จะส่งไปโรงเรียนเด็กออทิสติก

335
00:23:00,003 --> 00:23:00,921
นี่คือ…

336
00:23:02,756 --> 00:23:07,260
นี่คือหนึ่งในใบตอบกลับที่เราได้มา
จากที่เราส่งไปให้เด็กๆ พวกนั้น

337
00:23:07,344 --> 00:23:10,389
บอกว่า "สวัสดี ฉันเป็นคนหนึ่งที่ทำงานที่นี่

338
00:23:10,472 --> 00:23:12,682
และฉันเห็นพวกเด็กๆ ที่ได้รับของขวัญ"

339
00:23:12,766 --> 00:23:15,685
"เด็กที่โตที่สุดบอกว่า
นี่เป็นคริสต์มาสที่ดีที่สุดที่เขาเคยมี

340
00:23:16,353 --> 00:23:17,437
และเขามีความสุขมาก"

341
00:23:17,521 --> 00:23:21,483
"คนที่เด็กที่สุดซึ่งเป็นออทิสติกขั้นรุนแรง
ชอบมันมาก

342
00:23:21,566 --> 00:23:24,986
ตอนนี้เขายึดห้องนั่งเล่น
เป็นห้องเล่นของตัวเองไปแล้ว"

343
00:23:25,070 --> 00:23:28,448
"เธอขอขอบคุณอย่างสูง
และรู้สึกซาบซึ้งอย่างยิ่ง"

344
00:23:28,532 --> 00:23:30,867
"เธอบอกว่าไม่เคยเห็น
พวกเขามีความสุขขนาดนี้"

345
00:23:34,538 --> 00:23:35,497
อ่านแล้วน้ำตาจะไหล

346
00:23:41,253 --> 00:23:42,337
คุณพอตเตอร์

347
00:23:42,421 --> 00:23:44,798
- ครับ
- อยากมากับฉันหน่อยไหม

348
00:23:44,881 --> 00:23:47,426
ครับ ผมจะตามคุณไป เฟรด

349
00:23:50,053 --> 00:23:52,806
- ฉันลองต่อออกมาแล้ว
- เยี่ยม

350
00:23:52,889 --> 00:23:57,686
แล้วก็ตรงนี้

351
00:23:58,812 --> 00:23:59,646
แล้วก็…

352
00:24:00,730 --> 00:24:02,399
- สุดๆ เลย
- ใช่

353
00:24:02,482 --> 00:24:05,819
ดูโอเคนะ อย่างชิ้นนี้มาตรงนี้แล้วก็วนกลับมานี่

354
00:24:06,319 --> 00:24:08,363
- ใช่
- เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว

355
00:24:08,447 --> 00:24:11,199
ฉันว่าผืนนี้จะออกมาดูเจ๋งโดยบังเอิญ

356
00:24:11,825 --> 00:24:13,160
ใช่ ฉันก็ว่างั้น

357
00:24:16,788 --> 00:24:18,623
- พร้อมเมื่อไหร่บอกนะ
- ได้

358
00:24:19,124 --> 00:24:22,127
- โอเค เราต้องแพ็กนี่เตรียมไว้
- ใช่

359
00:24:25,338 --> 00:24:26,465
โอเค

360
00:24:30,635 --> 00:24:32,554
นายจัดการอันนั้นเรียบร้อยแล้ว

361
00:24:36,933 --> 00:24:37,934
โอเค

362
00:24:39,603 --> 00:24:42,522
- ได้กุญแจมาแล้วเหรอ
- จะให้ฉันปูดให้เขาฟังเหรอ

363
00:24:45,317 --> 00:24:46,610
พวกเขาต้องชอบแน่

364
00:25:05,837 --> 00:25:06,922
เฟรดไปแล้ว

365
00:25:08,924 --> 00:25:11,426
เมื่อวันก่อน เฟรดโดนรายงาน

366
00:25:11,510 --> 00:25:13,887
พวกเขาเลยต้องไล่เขาออก

367
00:25:14,638 --> 00:25:16,848
เขาเคยทำเรื่องพวกนี้ในห้องขังมาก่อน

368
00:25:16,932 --> 00:25:19,392
แต่ดันโดนจับได้ว่าแอบใช้ใบมีดเล็กๆ

369
00:25:19,476 --> 00:25:21,186
ตัดและซ่อมเสื้อผ้า

370
00:25:21,269 --> 00:25:22,646
มันค่อนข้างยากนะ

371
00:25:22,729 --> 00:25:24,940
ถ้าคุณไม่ตั้งสติให้ดี

372
00:25:25,023 --> 00:25:28,109
พยายามรักษามันไว้…
คุณก็จะพลาดเหมือนเขา

373
00:25:28,193 --> 00:25:31,363
คือเขาทำงานดีมากจริงๆ

374
00:25:31,446 --> 00:25:36,785
รู้ไหมบางทีถ้าคุณพลาด คุณก็โดนเล่นงานได้

375
00:25:36,868 --> 00:25:41,289
ที่นี่ใครก็โดนเล่นงาน
แล้วโดนส่งลงไปข้างล่างได้ทั้งนั้น

376
00:25:41,373 --> 00:25:43,291
แล้วถ้าโดนแล้ว ก็คงกลับขึ้นมาที่นี่ไม่ได้อีก

377
00:25:44,459 --> 00:25:47,337
ถ้าไม่มีเฟรด ผมว่ามันจะต่างออกไป

378
00:25:49,839 --> 00:25:53,885
อย่าลืมว่าเราอยู่ที่ไหน
พวกเราไม่ได้สมบูรณ์แบบ แต่เราพยายามอยู่

379
00:25:54,427 --> 00:25:56,137
เราพยายามปรับปรุงตัวให้ดีขึ้นอยู่

380
00:25:56,221 --> 00:25:59,182
เขาอาจยังต้องการอีกสองสามก้าวเพื่อจะดีขึ้น

381
00:25:59,266 --> 00:26:01,101
ก็แค่นั้น

382
00:26:05,355 --> 00:26:07,941
ไงพอล เอาผ้าสไตล์ยุค 60 มาให้

383
00:26:19,703 --> 00:26:20,996
เดี๋ยวก่อน

384
00:26:21,997 --> 00:26:23,248
อะไรเนี่ย

385
00:26:23,331 --> 00:26:24,708
มันเละเทะหมดเลย

386
00:26:25,834 --> 00:26:27,252
เราต้องหยุดก่อน

387
00:26:27,335 --> 00:26:31,256
ช่วยฉันเอาผืนนี้ลง
เราต้องเอามันลงและเอามันกลับไปก่อน

388
00:26:33,008 --> 00:26:34,593
เรามีปัญหาแล้ว

389
00:26:38,972 --> 00:26:41,516
เราต้องทำให้เสร็จภายในสัปดาห์นี้

390
00:26:41,600 --> 00:26:42,809
ดูนี่สิ

391
00:26:42,892 --> 00:26:46,521
ผ้ามันไม่ได้ถูกดึงตึงเต็มที่

392
00:26:46,605 --> 00:26:49,733
แล้วถ้าไม่ตึงดี มันจะเป็นรอยย่นเล็กๆ

393
00:26:49,816 --> 00:26:52,360
ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้น ฉันปล่อยผ่านไม่ได้

394
00:26:52,444 --> 00:26:55,947
เพราะนี่มัน… คนที่ได้ไปจะเก็บมันไว้ใช้อีกนาน

395
00:26:56,448 --> 00:26:58,491
เราต้องเลาะทั้งหมดนี่ออก

396
00:27:00,535 --> 00:27:02,787
โห อันนี้ย่นหนักเลย

397
00:27:03,622 --> 00:27:05,790
เฟรดเอ๊ย ให้ตายสิ

398
00:27:07,626 --> 00:27:09,419
จับไว้ ยกมาตรงนี้

399
00:27:10,712 --> 00:27:12,088
สี่เหลี่ยมเยอะไปหมด

400
00:27:12,172 --> 00:27:14,424
นายมีอันนั้นบ้างไหม ขอแค่ชิ้นเล็กๆ

401
00:27:14,507 --> 00:27:15,884
ที่เป็นผ้าแบบเดียวกัน

402
00:27:15,967 --> 00:27:18,178
- ชิ้นสีเขียวนั่นเหรอ
- ไม่ สีเขียวไม่ได้

403
00:27:18,261 --> 00:27:20,639
- โอเค
- ใช่ อันนั้นแหละ โอเค

404
00:27:38,239 --> 00:27:39,616
เฟรดมีโอกาสได้เห็นมันรึยัง

405
00:27:40,700 --> 00:27:42,577
เขายังไม่มีโอกาสได้เห็นเลย

406
00:27:43,703 --> 00:27:46,122
เราต้องใส่มันกลับเข้าไปใหม่

407
00:27:56,716 --> 00:27:58,009
เห็นไหม รอยย่นหายไปแล้ว

408
00:28:00,720 --> 00:28:04,265
หายไปหมดแล้ว
เห็นไหมว่าง่ายจะตาย เรื่องจิ๊บๆ

409
00:28:11,231 --> 00:28:12,190
เอาละ ยกขึ้นแล้ว

410
00:28:12,691 --> 00:28:14,567
สูงเท่าที่จะยกไหวแล้ว

411
00:28:17,028 --> 00:28:18,405
โชว์ด้านหลังกัน

412
00:28:19,030 --> 00:28:20,699
เรามีปัญหานิดหน่อย

413
00:28:21,241 --> 00:28:22,784
โอเค ตอนนี้แก้กลับมาแล้ว

414
00:28:29,374 --> 00:28:32,711
ริคกี้ต้องเคว้งแน่ๆ
เขาต้องใจสลายแน่เมื่อผมจากไป

415
00:28:33,628 --> 00:28:35,505
- ใช่
- ผมจะย้ายไปคุกความปลอดภัยระดับต่ำ

416
00:28:35,588 --> 00:28:38,800
และหวังว่าอีกห้าปีหรือไม่ถึงห้าปี
ผมจะได้กลับบ้าน

417
00:28:38,883 --> 00:28:40,844
เราอยู่กันมาหลายปีแล้ว

418
00:28:40,927 --> 00:28:44,180
ใช่ เราติดคุกด้วยกันมาเกือบ 25 ปีแล้ว

419
00:28:44,264 --> 00:28:46,891
- เราจะไม่…
- เราจะไม่ขาดการติดต่อกัน

420
00:28:46,975 --> 00:28:50,520
มันยากนะ เวลาคนที่เราชอบจากไปน่ะ

421
00:28:50,603 --> 00:28:54,607
หลังผ่านมาหลายปี อย่างที่บอก
ผมเห็นคนจากไปอย่างที่ผมเคยบอกคุณ

422
00:28:54,691 --> 00:28:57,444
เป็นเวลาเกือบ 40 ปีแล้ว

423
00:28:57,527 --> 00:28:59,237
รู้ไหม และมันยาก

424
00:28:59,946 --> 00:29:02,949
ใครจะรู้ วันหนึ่งพวกเขาอาจส่งผมไปจากที่นี่

425
00:29:03,032 --> 00:29:04,117
หวังว่านะ

426
00:29:04,200 --> 00:29:06,286
แต่ก็นะ คุณได้ทำอะไรที่คู่ควร…

427
00:29:06,369 --> 00:29:09,205
อะไรที่ผมทำผมก็ทำไปแล้ว
ซึ่งผมก็บอกทุกคนแบบนั้น

428
00:29:09,289 --> 00:29:13,084
และผมนึกไม่ออกเลยว่า
ครอบครัวนั้นจะรู้สึกยังไง

429
00:29:13,168 --> 00:29:14,252
ผมนึกไม่ออก

430
00:29:14,753 --> 00:29:17,589
แต่มันก็เป็นอะไรที่เราต้อง…

431
00:29:18,131 --> 00:29:21,259
หวังว่าพวกเขาจะให้อภัยได้
เหมือนที่ผมยกโทษให้ตัวเอง

432
00:29:21,342 --> 00:29:23,094
เพราะงั้นมันแทบจะ…

433
00:29:23,636 --> 00:29:27,432
คนส่วนใหญ่ให้อภัยตัวเองไม่ได้
พวกเขาถึงเปลี่ยนตัวเองไม่ได้

434
00:29:27,515 --> 00:29:29,392
เพราะปีศาจนั่นยังอยู่ในตัวพวกเขา

435
00:29:29,476 --> 00:29:32,604
ต้องให้อภัยตัวเองให้ได้ก่อน
ถึงจะยกโทษให้คนอื่นได้

436
00:29:32,687 --> 00:29:35,565
ก็เหมือนที่คุณต้องรักตัวเองให้ได้ก่อน
ถึงจะรักใครได้

437
00:29:35,648 --> 00:29:38,151
- รู้ไหม
- คุณต้องทำแบบนั้นให้ได้

438
00:29:38,234 --> 00:29:42,113
เพราะผมกล้าลุกขึ้นพูดเลย

439
00:29:42,197 --> 00:29:45,575
ว่าผมเคยปล่อยปีศาจออกมาสองสามครั้งในคุก

440
00:29:45,658 --> 00:29:48,161
ซึ่งผมไม่ภูมิใจเลย

441
00:29:48,953 --> 00:29:50,955
แต่เราแค่ต้อง…

442
00:29:51,039 --> 00:29:55,627
เราต้องปล่อยมันไป
ถ้าเราไม่ปล่อยไป มันจะกัดกินเรา

443
00:30:04,677 --> 00:30:06,346
(ขอบคุณ)

444
00:30:16,439 --> 00:30:17,440
นี่ ไวท์

445
00:30:22,529 --> 00:30:24,531
โห เยี่ยม

446
00:30:25,824 --> 00:30:26,991
สุดยอด

447
00:30:28,618 --> 00:30:29,744
พวกเขาได้รับแล้ว

448
00:30:33,248 --> 00:30:34,415
โห

449
00:30:35,124 --> 00:30:39,254
"เพื่อแสดงความขอบคุณต่อคุณไวท์ (ชิลล์)

450
00:30:39,337 --> 00:30:41,881
และคุณลุงคนอื่นๆ ที่เย็บผ้าห่มควิลต์"

451
00:30:42,799 --> 00:30:43,842
สุดยอด

452
00:30:45,718 --> 00:30:47,971
- นี่ดีจัง
- ใช่ไหมล่ะ

453
00:30:54,936 --> 00:30:56,312
ดีมากเลย

454
00:31:04,737 --> 00:31:05,572
เจ๋งไปเลย

455
00:31:06,447 --> 00:31:09,492
ฉันจะไปเอาที่เย็บกระดาษ
แล้วเอาไปติดบนกระดานละ

456
00:31:16,708 --> 00:31:19,085
เห็นมั้ย พวกนี้… พวกนี้ตัดไว้แล้ว

457
00:31:19,168 --> 00:31:20,712
- แล้วมันไม่ตรง…
- 72 คูณ 16 นิ้ว

458
00:31:20,795 --> 00:31:22,672
มันไม่ควรเป็นแบบนี้ มันควรจะ…

459
00:31:22,755 --> 00:31:26,342
ฉันจะเล็มมันออก
แล้วเอาอีกชิ้นมาวางไปบนนั้น…

460
00:31:27,468 --> 00:31:28,469
เอ้านี่ สีดำสนิท

461
00:31:28,553 --> 00:31:31,389
(ตั้งแต่เริ่มโครงการความยุติธรรมเพื่อการฟื้นฟู
มีผ้าควิลต์เกือบ 2,000 ผืน)

462
00:31:31,472 --> 00:31:33,182
ฉันชอบดีไซน์ของมันนะ เนี้ยบจริงๆ

463
00:31:33,266 --> 00:31:36,060
(ที่มอบให้องค์กรไม่แสวงหากำไร
องค์การการกุศล และเด็กอุปถัมภ์ในท้องถิ่น)

464
00:32:41,918 --> 00:32:45,171
(ขอแสดงความซาบซึ้งใจและขอบคุณ
ต่อสมาชิกทุกคนของอาร์เจโอ)

465
00:32:45,254 --> 00:32:49,342
(ที่ทัณฑสถานกลางตอนใต้ เมืองลิคกิ้ง
มิสซูรี ที่แบ่งปันเรื่องราวของพวกเขา)

466
00:32:53,972 --> 00:32:59,602
(จิมมี่ วิลเลียมส์
1954 ถึง 2023)

467
00:32:59,686 --> 00:33:03,398
คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์