Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Hedvigez hitz egingo dizuet.
Imajina dezakezuen neska bitxiena eta alaiena.
Nola bilakatu zen nire lagunik onena
eta nola galdu nuen.
MAJA LUNDE ETA LISA AISATOREN LIBURUAN OINARRITUTA
Inor heldu ez den lekuan
ezagutzen duzun norbait ikustea.
Barre eginarazten dizun norbait,
aspalditik bere falta sentitzen duzuna,
utzi zenuen itxaropena
ikusarazten dizuna.
Bai!
Gogoz!
Gogoz, haurrok!
Argi bat gauean…
Eta Gabonen beldur nintzen garaiaz.
Uste nuenean ez nintzela berriz zoriontsu izango.
Noraezean hegan egiten.
Nire lehen Gabonak Juni gabe.
Bizirik sentitzen naiz…
Nire arreba zaharra.
…begiratzen nauzunean.
Beti egongo naiz gertu.
Kontzentratu!
Gertu.
Elur-borroka!
Noraezean hegan egiten.
Bete-betean!
Bizirik sentitzen naiz…
Jolastu nahi?
…begiratzen nauzunean.
Ezin dut.
Eta beti egongo naiz gertu.
Elurra ari du.
Bai.
Atzo gehiago egin zuen.
Benetan?
Bai.
Baina…
Agur.
Gløgga salgai! Erosi hemen!
Gløgga salgai!
JUNI SÆTHER DHAWAN 2008KO EKAINAK 12 - 2024KO MAIATZAK 25
Berriz ere hemen bakarrik?
Bai.
Aita eta ama oso lanpetuta daude.
Gabonaurrea izugarria izan daiteke.
Bai, oso.
Hor zaude! Azkenean!
Uste nuen ez zinela aterako.
Ezagutzen zaitut?
Ez.
Egia da. Ze lotsagabea naizen.
Hedvig dut izena. Ez, itxaron.
Neure burua aurkeztu behar dut, izen osoarekin.
Hedvig Hansen dut izena.
Esan nahiko nizuke
Hedvig Victoria Johanna Rosendahl Ekelund edo antzeko zerbait,
baina gezurra litzateke,
eta ez da gezurrik esan behar.
Ohorea da!
Eta zu?
Izenik baduzu?
A, bai. Julian.
Kaixo, Julian. Ez dakizu
zein biziki pozik nagoen zu ezagutzeaz.
Goazen!
Zein bizkor eta urrun egiten duzu igerian!
Aurrera eta atzera.
Ez dakit zenbat aldiz.
Igerilari bikaina zara.
Nola ikasi zenuen? Maiz praktikatzen duzu?
Bai, askotan.
Zoragarria litzateke uretan hegan egitea arrainen gisa.
Edo marrazoen gisa.
Edo izurde alai baten gisa.
Izurdeak gogoko ditut, eta zuk?
- Noski. - Badirudi beti irri egiten dutela.
Ziur pozik daudelako igeri egiteaz.
- Ez duzu uste? - Agian.
Oso zorionekoa zara hain igerilari ona izateaz.
Ez dut asko pentsatu.
Ba gogoz pentsatu beharko zenuke!
- Eta zuk? Ez dakizu igeri egiten? - Ez.
Baina mundu osoan gehien nahi dudana
igeri egiten jakitea da.
- Nire Gabonetako guraria izan liteke. - Ideia ona.
Kontentago egongo nintzateke igerian jakingo banu.
Ba niretzat kontent dirudizu.
Denbora luzean entzun dudan gauza dibertigarriena da.
Begira inguruan!
patin
eztanda egin diezazuketen?
Gabonak izugarri gogoko ditut!
Ez dakit. Niri berdin zaizkit.
- Zer? - Gabonak berdin zaizkidala.
A zer dibertigarria zaren.
Ez, egia da.
Haur guztiak gabonzaleak dira eta!
Ba ni ez.
Gehiegi egiten duzu igeri.
Urak burua buxatu dizu.
Gutxienez igeri egiten dakit.
Zergatik ez duzu ikasten
zuretzat hain garrantzitsua bada?
Ez zaizu axola.
Ez. Etxera joan behar dut.
Bale. Ba hori ez zait niri axola!
Dena den, berritsuegia zara.
Eta zu marmartia zara dortokatxo isil bat bezala!
Dortoka bat?
Bai, eta kirasdunak dira!
Agur! Agur betiko!
Julian, itxaron.
Ez nuen benetan uste. Sentitzen dut.
Sentitzen dut.
Lagunak izan gintezke.
Bai, bale.
Badakit oso bitxia dirudiela,
baina uste dut izugarri damutuko litzaigukeela
lagunak ez izatea.
Bizitza osoan desegin nahiko genuke
elkar utzi izana.
Beraz, urrundu ordez,
nire etxera gonbidatuko zaitut.
Gertu dago, Fjord kaleko 2an.
Kaia eta gero.
Gailetak eta txokolatea ditut.
Eta Gabonetarako edertu dugu.
Izugarri gustatuko zaizu!
Mesedez, ez joan.
- Kaixo. - Kaixo.
Julian, jolastu nahi duzu?
Nire jostailuek tripako mina dute.
Oso larria da, eta erizaina izan behar duzu.
- Hara. - Afaltzeko ordua da.
- Arrain-pasteltxoak. - Beti bezala.
- Hau poza zu ikustea. - Bai.
Egun ona izan duzu?
Bai. Eta zuek?
- Bai. Bai, noski. - Bai.
Bai.
Kandela bat piztuko dugu alaitasunaren izenean.
Beragatik eta dauden guztiengatik egingo du distira.
Ez jolastu janariarekin.
Bi kandela piztuko ditugu itxaropenaren eta alaitasunaren izenean.
Elur asko egin du.
Bai. Bai.
- Garbitu behar… - Non dago argimutila?
Argimutila?
Abenduko argimutila.
Bihar Abenduko laugarren igandea da.
- Bai. - Eta laster, Eguberri eguna.
Bost egun bakarrik? Aupa, bost egun!
Bost egun Eguberri egunerako!
Elurra garbitzera noa.
Bai.
Ama…
Bai…
Denbora eman behar diogu.
ABENDUAK 19 - MERKURIO
Ezin duzu.
Haiek ere ezin dute lo egin.
Guztiak sartzen badira,
inork ezin izango du lo egin.
Tira.
Ondo lo egin, lagunok.
Zer esan nahi du aitak esan duena?
- Zer? - Zertarako eman behar diogu denbora?
- Ez dakit. - Juniri laguntzeko?
Ez dakit.
Junik denborarekin hilda egoteari utziko dio?
Ez dakit, Augusta. Ez dut uste.
Egin lo, arrebatxo.
Fjord kalea… Bai.
Hara.
Etorri zara!
Hala dirudi.
Sartu, lagun maitea.
Ongi etorri Negutxokora!
- Zure etxeak izena du? - Bai.
Etxe errespetagarri guztiek beharko lukete.
Zureak ez du izena?
Esan zure gurasoei berehala emateko!
Negutxokoa oso polita da.
Etorri orduko jakin nuen gustatuko zitzaidala.
Horrelako izenarekin atsegina izan behar du.
Noiz aldatu zineten etxez?
Txikitan.
- Neba duzu? - Bai, zaharra.
Zoragarria da.
Adeitsua eta jakintsua.
Eta ona edozertan.
Batez ere marrazten. Begira, bera da.
Ni ere batzuetan saiatzen naiz.
Buruan irudi ederrak ditut,
baina ezin ditut atera.
Ulertzen didazu?
Baina nire nebaren marrazkiek
orritik salto egin eta bizia hartuko dutela dirudi.
Ezagutuko bazenu!
Hori zeu zara?
Marrazten ez jakin arren, trebea naiz patinatzen.
Zatoz!
Hara!
Pena da gabonzalea ez izatea. Apaintzen amaitzen lagundu zeniezadake.
Apaintzen amaitu?
- Ez duzu amaitu? - Inola ere ez!
Garrantzitsua da gela guztiak osorik apaintzea.
Lagun diezazuket.
Primeran. Zatoz.
Aingerua komunean doa.
- Komuna apaintzen duzu? - Jakina.
Ez zenuke inbidia izango
egongela bikain apainduta egongo balitz,
eta zuk aingeru edo koroa bat ere ez izatea?
Ez dut uste komunek inbidia izan dezaketenik.
Komunek batez ere.
Ez zaie aitortzen bere lan garrantzitsua.
Gela guztiek sentimenduak dituzte.
Batez ere Negutxokoan.
- Begira! - Hara!
Ikusten?
Koroa armairuan doa.
Erratza gordetzea bezalako lan aspergarriak egin arren,
ezin duzu ahaztu Gabonak direla.
Kontxo, iltzea falta da.
Beste baten bila noa.
E!
Zure patinak…
Ez al dira politak? Patinaje artistikorako dira.
- Bai, oso. - Esekitzeko zerbait emango dizugu.
Aurrera, gonbidatu.
Askotan kozinatzen duzu?
Etengabe. Batez ere txokolatea.
Esne-gain harrotua behar dut.
Gosarirako gehiago atontzen dut.
Zer? Txokolatea gosaltzen duzu?
Goizero.
- Baimena duzu? - Zer uste duzu?
Hau poza zu hemen izatea.
Banekien txantxetan ari zinela Gabonak gogoko ez izateaz.
Begi adeitsu horiekin ezin zenituen gorrotatu.
Batez ere Julian deituta.
Nire urtebetetzea Eguberri egunean da.
Horregatik deitzen naiz Julian.
Benetan?
Gabonetako Julian.
Miraria dirudi.
Zure gurasoak zoragarriak izango dira horren gauza bikaina eginda.
Bai. Aita pixka bat zoro dago.
Amak istorio dibertigarriak kontatzen ditu.
Eta hain ozen egiten du barre non ia lotsatzen den.
Aitak dio gustatzen zaiola.
Baina orain ez dute askotan barre egiten.
Zergatik ez?
Pixka bat…
Beren antza
duten pertsonaiek
ordezkatu balituzte bezala da.
Lanpetuta daude gabonaurrean?
Normala da.
Ez dugu batere apaindu.
Ezta kandelarik ere ez.
Izugarria da.
Uste dut ahaztu zaiela Gabonak direla.
Gogorarazi beharko zenieke.
Nik?
Bai. Nork bestela?
Hori da.
- Bai. - Itxaron, botak kenduko dizkizut.
Horrela.
Kaixo, Julian!
Abenduko kandelak!
Piztuko dugu kandela bat, bi kandela, hiru.
Kandela bat, bi kandela, hiru. Kandela bat…
Sotoko armairuan aurkitu dut.
- Bai. Primeran. - Eta distira ere atera diot.
Oso ondo.
Ideia bat dut. Esaten badugu Junik laugarren kandela piztu dezakeela,
agian berriz poztuko da.
Eta Gabonetarako etorriko da.
Ideia bikaina da, baina…
ez du guztiz horrela funtzionatzen.
Guztiz?
Ez.
Esan nahi nuena zen…
Augusta…
Oheratzeko ordua da.
Ez dugu afalduko?
Bai, agian…
Julian, agian…
Ogitartekoak egin ditzakezu?
Berehala nator.
Lasai.
Lagundu!
- Banoa! Itxaron! - Julian, lagundu behar didazu!
- Ezin dut! - Banoa!
Hemen nago!
Eskerrak! Ezingo nuke bakarrik egin.
Tira.
Bat, bi eta hiru!
- Bai! - Segi gaitezen!
Badakizu elur-maluta guztiak desberdinak direla?
Ez dut inoiz pentsatu.
Arretaz egin beharko zenuke.
Elur-maluta franko, eta ez daude bi berdin.
Itzela da.
Begira! Arrosa bat!
Eta horrek armiarma bat dirudi.
Begira! Gurpil horzduna.
Eta sei puntako izarra.
Nahikoa iruditzen zait.
Zertarako?
Auskalo.
Elurgizon arrunta egin genezake,
baina ohikoegiak dira.
Elurrandrea ez hainbeste.
Noski.
Edo izeba zaharra!
Izeba zahar petrala.
Edo lehengusu ozarra, edo…
Arreba bat?
Bai! Elurrarreba!
Oso azkarra zara, Julian!
Beti nahi izan dut ahizpa zaharra.
Bai.
Begiak hor jarri behar dituzu.
Egin berriro.
Zerbait falta da. Itxaron.
Begira, otsababa beltzak.
Arreba zaharrak nahiko lituzke, ezta?
Bai.
A zer polita.
Bai.
Orain arreba zaharra dugu.
Ondo zaude, Julian?
Nire arreba zaharra,
Juni,
udan hil zen.
O…
Julian…
Bere urtebetetze aurretik.
Hamasei betetzeko zorian.
Eta zure lehen Gabonak izango dira bera gabe.
Arrautza frijituak gogoko dituzu?
Gaur ere bakarrik zaude?
Bai, erosketak egiten ari dira.
Hedvig, norbait dago kanpoan.
Gizon zahar bat.
Non dago?
Hor zegoen, etxeari begira.
Badakizu nor den?
Txantxetan ari zara.
Ez, benetan.
Aitonarik baduzu?
Edo osaba zahar bat?
Aspaldi hil ziren.
- Baina… - Ahaztu gizona.
Ene, ketchupa ahaztu dut.
Janaria prest dago!
Etorriko zara?
Ketchupa nire gogokoena da.
Eskerrik asko. Zorionak.
E!
Kaixo, John.
Amaitu duzu?
- Opariak erosten? - Ez.
Ez, batere ez.
Aita eta ama…
Bai.
Elur asko egin du.
Bai.
Baina bolak egiteko itzela da.
Bai.
Gero arte, suposatzen dut.
Bai, suposatzen dut.
- Agur. - Agur.
ABENDUAK 20 - ARTIZARRA
Hedvig!
Hedvig?
Goian zaude?
Hedvig?
- Kaixo. - Kaixo!
- Niretzako? - Bai.
Oraindik ez da Eguberri eguna.
Ez da Gabon oparia. Hartu.
Ez da oso handia.
- Ez. - Baina leuna da.
Aspergarriak direla diote, baina
ez nator bat. Ez dago opari aspergarririk.
Bilgarriak jada piperra ematen dio.
Irekitzean ikusten duzu aspergarria ote den.
Horregatik ez da esan behar opari leunak aspergarriak direla.
Bai, bai. Ireki.
Zeharo zirraratuta nago.
Ireki eta kito.
Baina orduan zer den jakingo dut.
Hori da asmoa.
- Orduan ez naiz zirraratuta egongo. - Eta?
Ez duzu ulertzen?
Zirraragarria da zirraratzea.
Bihotzak patinatu
eta biratuko balu bezala zorabiatu arte.
Irekiko duzu behingoz?
Bai.
A ze bilgarri polita.
Bainujantzi bat!
Horiak eta beltzak zituzten,
baina gorria gogoko duzunez..
Julian, eskerrik asko!
Prest zaude?
Zertarako?
Igeri egiten irakastea pentsatu dut.
- Zer? - Gehien nahi zenuena zen.
Bai. Zergatik ez?
Zer eraman behar dut? Eskuoihala, txanoa…
Gauzak hartuko ditut. Berehala nator.
Kanpoan itxarongo zaitut.
Barka berandutzeagatik.
Ez dudanez inoiz igeri egin, ez nekien zer eraman.
Zer da?
Agure hori berriro.
Negutxokorako giltzak zituela zirudien.
Ziur ez dakizula nor den?
Julian, ezin dizut dena kontatu.
Baina ez zaitu ikaratzen zure etxe inguruan zokomiran dabilenean?
Ez naiz beldur.
Ez horren beldur.
- Esan diezadakezu… - Utzi galderak.
Joan gaitezke? Igerilekurako bidean geunden.
Hori eramango duzu?
Jakina, ez hondoratzeko.
Horixe ikasiko duzu, zure kabuz flotatzen.
Horretan datza igeri egitea.
Iruditzen zait,
ez dakit, naturaren aurkakoa.
Ba ez.
Guztiz naturala.
Tira, ez du hosk egingo.
Ikusiko dugu.
Ikusten? Ez da hainbesterako.
Egin horrela.
Tira. Makurtu belaunak.
Orain eutsi arnasari eta murgildu.
Eta biriketan ura sartzen bazait?
Ez hartu arnasa.
Baina burbuilak egin ditzakezu.
Oso erraza.
Ikusi duzu? Egin dut!
Berriz egin dut!
- Primeran! Neurria hartu diozu! - Bai!
patin
Egin dezakezu.
Bai, primeran egingo dut!
Igeri egin dut!
Ikusi duzu, Julian?
Nik, Hedvig Hansenek, igeri egin dut!
Igeri egin dezaket!
Hedvig! Ez horren urrun! Sakon dago.
Bueltatu!
Hedvig!
Ondo zaude?
Hor zeunden lehengoz ikusi zintudanean.
Sudurra kristalaren kontra…
Txerritxo baten gisa.
Txerritxo maitagarria.
Ez kezkatu gaur ez lortzeagatik.
Gehiago praktikatuko dugu.
Arrainen gisa igeri egin arte.
Edo izurdeen gisa.
Bai.
Baina ez amore eman.
Ez amore eman.
Kontua da…
Bai?
Nik
ez dakidala
inoiz lortuko dudanik.
Zergatik ez?
Izugarria da pentsatzea elurra ura baino ez dela.
Ez al da bitxia
hain gauza arina, biguna eta ederra
horren hotza, iluna
eta zaila izatea?
Bai, baina ura elur bilaka daiteke berriz ere, ezta?
Izarrak, armiarmak, arrosak eta…
Egia da.
Egia da, bai.
Oso azkarra zara.
Bai.
Bihar zu ona zaren zerbait egin genezake.
Zer?
Patinatzera joan gintezke.
- Patinatzera? - Bai, ni oso txarra naiz.
Irakats diezadakezu.
Trikimailuren bat, bai.
Patata-ogi egosi berria!
- Aizu! - Hara.
Egundoko sustoa eman didazu!
- Sentitzen dut. - Zer zabiltza? Galdu zara?
Ez.
Beno, agian.
- Galdu zara edo ez? - Bai.
Baina postal batzuk eros nitzake.
Gabonetakoak.
Eta zuk asko dituzu.
Galdu zara eta postalak nahi dituzu?
Ba bai.
Zorionekoa zu.
Oso.
Entzun dudan gauza tentelena.
Bale.
Dena den, ez ditut solte saltzen.
Ez dituzu ehun beharko, ezta?
Ehun? Ez, inola ere ez.
Orduan joango naiz.
Bale. Aukeratu bat.
- Benetan? - Bakarra.
Bizkor, iritziz aldatu aurretik.
Bai, noski.
Eskerrik asko.
- Izena izango duzu. - Julian.
Julian, beraz.
Ni Henrik naiz.
Norentzat da?
Lagun batentzat, nik uste.
Ze postal uste duzu gustatuko zaiola?
Hau pila bat gogoko dut.
Lagun asko dituzu?
Ez.
Bat baino ez.
John. Edo…
Lehen, eta gero beste bat egin nuen.
Baina orain uste dut bestea baino ez dudala.
Hobe lagun on bat edo bi ehun txar baino.
Baina zaindu behar dituzu.
Bai.
Behin ezagutu nuen…
zure antzeko mutil bat.
Txikia bere adinerako, eta ez zen oso ona futbolean.
Ezta ni ere.
Badakizu zer egiten zuen besteak jolasten ziren bitartean?
- Ez. - Barruan zegoen, marrazten.
Ikasturteak marrazten eman zituen.
Azkenean, lanbide bihurtu zuen.
Mutil hori zu zinen!
Hain zuzen.
Hara! Oso gabonzalea izango zara horrela marrazteko.
Aspaldian beharbada.
Isildu, Martha.
Martha?
E?
Izena jarri diot.
Makina errespetagarri guztiek behar dute
Berriz konpondu behar zaitut.
Aurretik ikusi zaitut.
Negutxokotik kanpo.
Bihar entrega bat dut, bizkor ibili behar dut.
Baina zergatik zeunden han?
Giltzak zenituen. Zergatik ez zinen sartu?
Ez horra gerturatu!
- Baina… - Joan zaitez!
Joateko!
Kaixo! Prest zaude?
Kaixo!
Txokolatea, jengibrezko gailetak eta almendra garrapiñatuak ekarri ditut.
Eta galtzerdi gehiago, bustitzen bagara,
eta mantak, hozten bagara.
Baina non dituzu patinak?
Ez nuen gogoratzen non zeuden.
Armairuan esekita.
Horixe da gogoratzen ez nuena.
- Baina… - Donutak ere ekarri ditut.
Lehenik jan beharko genituzke. Gailetak baino osasuntsuagoak dira.
Agurea ikusi dut berriro.
Henrik du izena.
- Berak… - Baina aurretik patinatuko dugu.
- Zuk ez dituzu patinak ekarri. - Eta zer?
Patinatzaile on bat ona da patinekin edo gabe.
Tori.
Patinatzaile ona patinik gabe?
Jakina. Begira.
- Ez zara izotzera aterako? - Ez, hemen geratuko naiz.
Ez da ezer gertatzen.
Saiatu lasaitzen. Gogoratu arnastea.
Arnasten ari naiz!
Ez, eusten ari diozu.
Orduan hilda egongo nintzateke.
Horren erraza balitz.
Errazagoa litzateke hemen egongo bazina.
Ziur ezetz.
Oreka aurkitu behar duzu.
Altxatu kokotxa!
- Non nagoen ikusi behar dut. - Ez, nora zoazen ikusi behar duzu.
Ez non zauden. Beti nora zoazen.
Egiten ari naiz!
Begiratu aurrera! Aurrera, aurrera.
Itxaron, Julian!
Ez horren urrun!
Julian, itxaron! Ez horren urrun!
Zer uste zenuen? Hutsean desagertuko nintzela?
Ez naiz inora joango.
Eskerrak mantak ekarri dituzun.
Bai, eskerrak.
Tori.
Niretzat? Baina eman…
Henrikek egin du.
Oso marrazkilari ona da. Polita, ezta?
Bai.
- Oso. - Orain ez zait hain beldurgarria iruditu.
Gehiago patinatu nahi duzu edo etxera joan behar duzu?
Zergatik ez duzu Henrikez hitz egiten?
Zuk ere ez didazu dena kontatzen.
Nik ez dut sekreturik.
Noski baietz.
Ez didazu ezer kontatu zure arreba zaharraz.
Baina ez naiz tematzen.
Prest nagoenean kontatuko dizut.
Eta zuk, prest zaudenean.
Eta prest banago?
Orain?
Bai, orain.
Orduan 50 urte eman ditzaket zuri entzuten.
Juni…
Berari…
Zerbait gertatu zitzaion.
Ez dut gogoratzen noiz zehazki.
Beharbada institutua hastean.
Guztiz
isila eta desberdina bilakatu zen.
Gaixotu zen?
Ez zen gripearen moduko gaixotasun arrunta.
Oso
triste zegoen.
Eta ohean geratzen zen
eta gero eta argalago zegoen.
Tristeegi zegoen are jateko ere.
Eskolara joateari utzi zion.
Eta hain argal geratu zen
non ospitaleratu zuten.
Baina hori ona da, ezta?
Lagunduko zioten.
Gero eta argalago zegoen,
eta gero birikeria izan zuen.
Eta gero hil zen.
Esan zuten ez zela gertatuko.
Ospitaleak esan zuen.
Aitak eta amak esan zuten.
Baina geratu zen hala ere.
O, Julian…
- Nolakoa zen aurretik? - Zer?
Nolakoa zen Juni tristatu aurretik?
Ezagutzen nuen pertsona alaiena.
Oso dibertigarria.
Zergatik?
Ez esaten zuenagatik,
baizik eta berak esateagatik.
Barre egitean, denok egin behar genuen barre.
Oso ozen egiten zuen.
Eta oso nabarmena zen.
Eta dibertigarria.
Familia osoa bilakatzen zen nabarmena eta dibertigarria.
Baina
amesgaiztoren bat izatean eta bere ohean sartzean,
adeitsua zen.
Adeitsua eta guztiz isila.
Oso zorionekoa zara hain arreba zahar ona izanaz.
Bai.
Eta bera zorionekoa da zu izateaz.
Zer esan nahi duzu?
Zure bihotzean bizi da.
Bitartean, ez da inoiz desagertuko.
- Kaixo, laztana. - Kaixo.
Kaixo.
Egun ona izan duzu?
- Bai. - Ondo.
Nondik atera da?
- Juniren albumetik. - Juni?
Zergatik dago esekita?
Ez dut albumetik gauzak kendu ditzazun nahi.
Ez da gauza, Juni baizik.
Albuma ez ukitzeko.
- Horren zaila da ulertzen? - Lina…
Ezin dut dena etengabe gogoratu.
Ezin gara ibili mingarria den guztia gogoratuz.
Baina
gehiena ona izan zen…
Junirekin.
- Junirekin ona izan zen ia guztia. - Egia da.
Egia da. Amak ez zuen hori esan nahi.
Entzun.
Juni ez da bueltatuko bere argazkiak eseki arren.
- Ez dut hori uste. - Ez.
Baina aurkitu behar dugu
aurrera egiteko modua.
Eta ez dugu lortuko…
Ezin dugu lortu
ezin badugu guztia burutik kendu.
Gertatutako guztia.
Ulertzen didazu?
Agian.
Ondo.
Ez zaude inoiz etxean.
Ez dut ideia ona denik
hilerrian bakarrik egon zaitezen.
Ez goaz inoiz elkarrekin.
Ez duzue inoiz joan nahi.
Gorde dezagun hau, Augusta.
Julian?
Julian, itxaron!
Kaixo.
Zurerako bidean nengoen.
Elur asko dago.
Zergatik hitz egiten duzu beti eguraldiaz?
Helduek bakarrik egiten dute hori.
Beharbada.
Beste zerbaitez hitz egin dezakegu?
Beste zerbaitez hitz egin dezagun.
Tori.
Eskerrik asko.
Gabon zoriontsuak.
Ez dira zoriontsuak izango.
Gabonak ez dira inoiz zoriontsuak izango.
Joan behar dut.
Kaixo, Julian.
Zugan asko pentsatu dut. Eta Junirengan.
Ezagutu ahal nuen.
Dibertigarria eta zintzoa dirudi. Arreba zahar zoragarria.
Nolakoa zen? Zure antza zuen?
Igerizalea zen edo beste zerbait egiten zuen?
Patinatu, eskiatu… Ez, itxaron!
Marrazten zuen!
Marrazten ona zelako susmoa dut.
Galderak egiten dituzu,
baina inoiz ez duzu galderak entzuteko denborarik.
Ez.
Horixe esaten zuen nire nebak.
Niri buruz asko jakin nahi duzu,
baina ez didazu zutaz hitz egiten.
Saiatzen naiz.
Ez da hain erraza.
Zergatik kostatzen zaizu?
Zergatik zaude beti bakarrik?
Zergatik ez dut zure familia ezagutu?
Zergatik hitz egin duzu iraganean?
- Zer? - Esan duzu zure nebak hori esaten zuela.
Orain ez du esaten? Hilda dago?
Orain zuk hitz egin behar duzu.
Ezin dut.
Orduan ezin dugu lagunak izan.
Zer?
Ez dut zure laguna izan nahi ez badidazu ezer kontatzen.
Baina…
Izan behar duzu. Elkar behar dugu!
Ez dut lagunik behar nirekin zintzoak ez badira.
Ez duzu ulertzen. Ez da hori.
Zuretzat dena da erraza.
Etxe eder batean bizi zara, txokolatea edaten eta ondo pasatzen.
Ni lur jota nago. Dena izugarria da.
Esaten duzu konpon dezakedala, baina tentelkeria da.
Dena okerragoa da, eta zu ez zara zintzoa.
Baina kontatzen badizut, orduan…
- Orduan zer? - Ezin dut.
Ez, ez joan.
Mesedez.
Julian, geldi. Mesedez.
- Zuk bakarrik… - Nahi dudana egin dezaket.
- Jada ez gara lagunak. - Ez…
Julian… Julian, ez zaitez joan!
Julian! Julian!
Hedvig!
Hedvig?
Hedvig!
Tira!
Sentitzen dut! Hedvig, sentitzen dut!
Ireki atea, mesedez. Hedvig!
Aurkitu zaitut! Atera zaitez!
Julian?
Ze arraio? Ez etortzeko esan nizun.
Barka.
Nire etxea da. Ezin zara hemen egon.
Zure etxea?
Baina ez zara hemen bizi?
Ez. Zoritxarrez, jada ez.
Zergatik ez?
Nire arrebak hartu zuelako.
Hemen balego bezala da.
Zure arreba?
Bai.
Hedvig.
Nire arreba txikia.
Hedvig?
- Bai. - Baina
non dago orain?
Hilda.
Hilda?
Gabon gau bezperan hil zen, orain 50 urte.
Ez da posible.
Zer ez da posible? Hil zen arreba nuen.
Ez zenuen arrebarik. Gezurra diozu!
Julian. Julian!
Julian!
Olav Askeland.
Katrine Møller.
Jens Halvdan Larsen.
Hedvig.
HEDVIG HANSEN 1963KO URRIAK 11 - 1974KO ABENDUAK 23
Ez.
ABENDUAK 22 - MARTE
Kaixo.
- Ezin duzu lo egin? - Ez.
Gabonetan pentsatzen ari naiz.
Benetan?
Juni gabe ez dela Gabonik egongo.
Ados nago.
Ez da bueltatuko, ezta?
Ez. Ez da bueltatuko.
Bale.
Nire ohean lo egin nahi duzu?
- Duzue? - Bai.
Teddy, esan gabon munduko neba zahar onenari.
ABENDUAK 23 - JUPITER
- Egin lo. - Nora zoaz?
Zerbait egin behar dut.
- Zer? - Ez hainbeste galdetu.
Bihar Gabon gaua da. Eta sekretuak baditut?
- Gabon gaua? - Bai, Gabon gaua.
Azkenean Gabonak izango ditugu?
Ez zenuke amore eman behar.
Ez amore eman.
Julian?
Laguntza eskatu nahiko nizuke.
Bai, noski.
Atzo ez zintudan horrela beldurtu nahi.
Oso triste nengoen eta
zu ikustean, ni ere beldurtu nintzen.
Oholak ustelak daude. Eror zintezkeen.
Baina
zergatik zeunden triste?
Beti tristatzen naiz. Negutxokoa…
Hedvigengan pentsatzen ari naiz eta beharbada…
Zer?
Duela 50 urte gertatu zen.
Gaur 50 urte.
Eguberrietako zuhaitza hautatu genuen.
Gauean apainduko genuen lauron artean.
Falta zen bakarra zen. Gainerakoa apainduta zegoen jada.
Ezin duzu imajinatu zein polita zegoen.
Egia esan, bai.
Eta gero jolastera joan ginen.
Aita eta ama azken opariak erostera joan ziren.
Garai hartan, fiordoan patinatzera joaten ginen.
Haur guztiak biltzen ginen.
Bere beroki gorria zeraman.
Bira eta bira ari zen
ziba bat bailitzan.
Ona zen patinatzen.
Ez zuen urrun joateko asmorik.
Ez zen harroputza.
Uste dut gehiegi zirraratu zela.
Eta ni…
Ni beste zerbaitetan nenbilen.
Oihu egin nion, alferrik.
Eta gero…
Zulo bat topatu zuen.
Zulo bat izotzean.
Eta ez zekien igeri egiten?
Ez. Ahal bezain laster egin nuen korrika, baina beranduegi zen.
Besoak astindu zituen, eta…
Desagertu zen.
Soinurik egin gabe.
Kilometro batzuk harago aurkitu genuen.
Hantxe zegoen, patinekin oraindik.
Ordutik ez ditut Gabonak ospatu.
Hemen geratzen naiz, postalak egiten.
Urtero.
Baina ez zen zure errua izan.
Batzuetan pentsatzen dut…
nirekin haserre dagoela.
Edo etsita. Eta horregatik…
Horregatik ez duela heriotzaren kontua ulertzen.
Ez dela gai izango bakean egon eta joateko...
mundu honetatik joateko.
Beharbada
bizizaleegia da?
Bizizalea?
Bai, agian.
Bai, nire arreba txikiak izugarri maite zuen bizitza.
Oso azkarra zara, Julian.
- Laguntza behar zenuen? - Bai.
- Nor da Juni? - Nire arreba zaharra.
Bera ere hilda dago.
Julian gaixoa.
Ezin zuen kointzidentzia izan zu Negutxokora heltzea.
Hartu paper-kutxa hori.
Kalitate onenekoa.
Imajina ditzakezun postal ederrenak egingo ditugu.
- Argazki hori. - Hori.
- Eta hori ere bai. - Bai, bai.
- Ze polit dagoen hemen. - Bai.
- Kendu zapatak. - Bale.
Hara! A ze postal politak.
Juni postalak! Gabon-postalak!
Hau har dezaket? Julian, har dezaket?
A ze polita.
Julian, hau har dezaket?
Bai, noski.
- Eta hau? - Har dezakezu.
Ama, begira! Juni da. Juniren apaingarriak!
Esan zerbait.
Zergatik ez duzue ezer esaten?
Denbora behar duzuela diozue.
Baina isilarazten omen zaituzte.
Ez dut nahi gertatu ez zela inkariotu
ez ahaztu zein triste nagoen eta zenbat sentitzen dudan bere falta.
Baina ez dut ahaztu nahi ezta ere zein triste
eta zein alai zegoen.
Dena gogoratu nahi dut.
Juni hemen egongo da beti.
Hiltzen direnak ez dira desagertzen.
Hemen jarraitzen dute gogoratzen baditugu.
Betiko jarraitzen dute.
Horregatik erabaki dut ez dugula denbora behar.
Ez ditugu plantak egin behar.
Bere argazkiak ikusi eta nolakoa zen gogoratuko dugu.
Gogoan dituzue asmatzen zituen bitxikeriak?
Gogoan duzue nola dantzatzen zuen ibiltzean,
eta nola abesten hitz egitean?
Gogoratzen duzue bere barrea?
Ez duzue gogoratzen?
Nik gogoratzen dut.
- Gogoratzen dut. - Jakina baietz.
- Jakina, baina… - Ez!
Aitzakiarik ez.
Horrela ospatuko dugu?
Hau egingo dugu?
Juniri ez zitzaiokeen gustatuko.
- Nora zoaz? - Lagun bati laguntzera.
Hedvig.
Barka esandakoagatik.
Zure lagun onena izan nahi dut.
Ez da zure errua.
Bai. Ez nizkizukeen itsuskeria horiek esan beharko.
Nire errua da hemen jarraitzea.
Izugarri beldurtzen nau hiltzeak.
Bizitza aparta zen.
Bizitzea maite nuen.
Bai.
Pentsatzen nuen hemen geratzen banintzen, bizidunekin,
bizi ahal izango nuela.
Ulertzen duzu?
Uste dut baietz.
Itxaron eta itxaron nuen, eta…
Zu etorri aurretik, inork ez ninduen ikusten.
Inork ez entzuten.
Nire nebak izan ezik.
Askotan saiatu nintzen kontaktatzen.
Eta batzuetan uste dut lortu nuela.
- Eta izugarri alaitzen ninduen. - Baina…
tristatzen zuen.
Ez zen nire asmoa.
Uste du gertatu zitzaizuna
bere errua dela.
Gehiegi zirraratu nintzen. Oso ondo pasatzen ari nintzen.
Uste du berarekin haserre zaudela.
Horregatik jarraitzen duzu hemen.
Baina ez da egia.
Orduan gainditu behar duzu.
Hori nahi duzu benetan?
Baina uste dut onerako dela.
Tira.
Goazen elkarrekin.
Ez dut egin behar.
Ez. Ez da beharrezkoa.
Gehiago gera naiteke.
Bihar arte gutxienez.
Gabonak amaitu arte.
Ezta?
Negutxokora joan gaitezke txokolatea edatera.
Azkenekoz.
Ezin dugu? Mesedez?
Jada ezin dut Negutxokoa ikusi.
Ez lehen bezala.
Eta laster ezingo zaitut zu ikusi.
Bakarrik egongo zara berriro.
Nik
ez dut guztiz joan nahi.
Ez zara joango.
Nire bihotzean biziko zara betiko, Junirekin batera.
Izugarri sentituko dut zure falta.
- Pentsatu nigan elur egiten duenean. - Bai.
Nire elurrarreba zara.
Bai, banaiz.
Agur, elurrarreba. Ikusi arte.
Ikusi arte.
ABENDUAK 23 - JUPITER
ABENDUAK 24 - SATURNO
- Purpurina du. - Bai.
- Eta horko hori? - Bai.
Hori? Bai.
- Bai, hartu. Eta eseki ezazu. - Bai.
- Hemen agian? - Bai.
Hartu. Eta hau ere.
- A ze polita! - Bai, polit-politak.
Hara!
A! Zorionak, eta gabon zoriontsuak!
Zorionak, gabonmutila.
Eta gabon zoriontsuak, urtebetetze-mutila.
- Hartu, Augusta. Eta hau. - Tori. Itxaron.
- Ez! - Hau nirea da. Zorionak.
- Hotz egiten du. - Tori.
Julian abesten entzuteko irrikan nago.
Zoragarria izango da.
Ez dago.
Ez dakit non dagoen beste zapata.
Armairuan, Erik.
- Armairuan. - Hemen?
Ez dut hemen bilatu? Begiratu dut jada.
Hemen dago!
- Tori. - Lagundu tximeletarekin.
- Ez dakit… - Ez duzu inoiz ikasiko.
Zergatik jarri behar dut lepoan?
- Dotore nago? - Bai.
Primeran.
ZORIONAK BOLAK EGITEKO ELUR ASKO EGONGO AHAL DA
Bai, bizkortu behar dugu.
Flotatuko banu bezala,
noraezean flotatu.
Bizirik sentitzen naiz
begiratzen nauzunean.
Eta beti egongo naiz
gertu.
Adi egon gara. Ikusi gaituzu?
Bai?
E!
- Kaixo. - Elurra ari du.
Bai.
Asko. Primeran elur-bolak egiteko.
Eguraldiaz ari zara?
Hala dirudi.
- Elur-borroka! - Bai!
Hedvig zuzen zegoen.
Damutuko zitzaidakeen lagunak ez izana.
- Ikusiko duzu! - Galdu nuen arren.
Hara!
Irakatsi zidan ezer ez dela guztiz desagertzen.
Elurra ur bilakatzen da.
Ura malko bilaka daiteke
edo elur.
Eta norbait bene-benetan maite baduzu,
ez da inoiz guztiz desagertuko.
- Gabon zoriontsuak. - Gabon zoriontsuak.
Itxaron, azken begirada,
azken dantza joan aurretik.
Zeruan izarrak ikusten dira.
Izan zena uzten dut.
Betikotasunean sartzen naiz
eta dakidanak baretzen nau.
Mundua horrelakoa da, egunez zein gauez.
Izan zena uzten dut.
Argazki bat emango dizut berriz ikustean gogora nazazun.
Inoiz ez dut ahaztuko
edonora joanda ere.
Badakit hemen nagoela
sentitzen duzula.
Beti egongo naiz
gertu.
Oroipenak hormetan sartuta,
elurrezko kristal bat erortzen.
Han nago eta orain aske naiz,
zure parte, betiko.
Saiatu berriz elkartzean gogoratzen.
Inoiz ez dut ahaztuko
edonora joanda ere.
Badakit hemen nagoela
sentitzen duzula,
beti egongo naiz
gertu.
Inoiz ez dut ahaztuko,
agintzen dut, edonora joanda ere.
Agintzen dizut zurekin beti egongo naizela.
Agintzen dizut zainduko zaitudala, lagun.
Egunen batean berriz elkartuko gara.
Agintzen dizut, edonora joanda ere.
Agintzen dizut zurekin beti egongo naizela.
Agintzen dizut zainduko zaitudala, lagun.
Egunen batean berriz elkartuko gara.
Agintzen dizut, edonora joanda ere.
Agintzen dizut zurekin beti egongo naizela.
Agintzen dizut zainduko zaitudala, lagun.
Egunen batean berriz elkartuko gara.
Azpitituluak: Naiara Bitorika