Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ik ga je vertellen over Hedvig.
Het raarste en vrolijkste meisje dat je je maar kunt voorstellen.
Over hoe ze m'n beste vriendin werd. En hoe ik haar verloor.
GEBASEERD OP EEN BOEK VAN MAJA LUNDE EN LISA AISATO
waar niemand eerder liep
zie je iemand die je kent
iemand waardoor je lacht
iemand die je lang hebt gemist
iemand die je wat laat zien
een hoop die je hebt opgegeven
Ja.
Kom op. Kom op, jongens.
een licht als het nacht is
En ik vertel je over de tijd dat ik opzag tegen Kerstmis.
Toen ik dacht dat ik nooit gelukkig zou zijn.
vliegen en weer dalen
Het was de eerste kerst zonder Juni.
ik voel dat ik leef
M'n grote zus.
als jij naar me kijkt
zal ik altijd dicht bij je zijn
Concentratie.
dichtbij
Sneeuwballengevecht.
vliegen en weer dalen
Voltreffer.
ik voel dat ik leef
Doe je mee?
als jij naar me kijkt
Ik kan niet.
en ik zal altijd dicht bij je zijn
Het sneeuwt.
Ja.
Gister sneeuwde het nog meer.
O, echt?
Ja.
Maar…
Dag.
Gløgg te koop. Kom maar halen.
Gløgg te koop.
JUNI SÆTHER DHAWAN GEBOREN 12 JUNI 2008 OVERLEDEN 25 MEI 2024
Zit je hier weer alleen?
Ja.
Mama en papa hebben het druk.
Die kersttijd kan overweldigend zijn.
Ja, zeker.
Daar ben je. Eindelijk.
Ik dacht niet dat je zou komen.
Ken ik jou?
Nee.
Je hebt gelijk. Dat was onbeleefd. Ik ben Hedvig. Nee, wacht.
Ik moet mezelf goed voorstellen, met m'n volledige naam.
Mijn naam is Hedvig Hansen.
Ik wou dat ik kon zeggen dat het…
…Hedvig Victoria Johanna Rosendahl Ekelund of zoiets is…
…maar dan lieg ik en je mag niet liegen.
Ik ben vereerd.
En jij?
Heb je een naam?
O, ja. Julian.
Hoi, Julian. Je hebt geen idee hoe extreem blij ik ben je ontmoeten.
Laten we gaan.
Je zwemt zo snel. En zo ver. Heen en weer.
Ik ben de tel kwijt. Je bent een geweldige zwemmer.
Hoe heb je het geleerd? Oefen je veel?
Ja, best wel.
Wat geweldig om als een vis door het water te vliegen.
Of een haai. Of een vrolijke dolfijn.
Ik ben dol op dolfijnen. Jij?
Ja. -Alsof ze altijd lachen.
Vast omdat ze zo blij zijn dat ze kunnen zwemmen.
Denk je niet? -Misschien.
Je hebt zoveel mazzel dat je zo goed kan zwemmen.
Ik heb er niet over nagedacht.
Je zou er eens goed, uitgebreid over moeten nadenken.
En jij? Kun je niet zwemmen? -Nee.
Maar m'n allergrootste wens is om te leren zwemmen.
Misschien is dat m'n kerstwens. -Goed idee.
Ik denk dat ik een completer mens ben als ik kan zwemmen.
Je ziet er al compleet uit, als dat helpt.
Dat is het grappigste dat ik in lange tijd heb gehoord.
Kijk om je heen.
Is het niet zo mooi dat je hart ervan uit elkaar spat en je hersens ontploffen?
Ik ben dol op Kerstmis.
Ik weet niet. Het boeit me niet zo.
Wat? -Ik geef niet om Kerstmis.
Je bent echt buitengewoon grappig.
Nee, het is echt waar.
Maar alle kinderen zijn dol op Kerstmis.
Ik niet.
Weet je wat? Je zwemt te veel. Al dat water verstopt je hersenen.
Ik kan tenminste zwemmen.
Waarom leer je niet zwemmen als het zo belangrijk voor je is?
Dat gaat je niets aan.
Laat maar. Ik moet naar huis.
Prima. Alsof het me iets kan schelen.
Je praat toch te veel.
En jij bent chagrijnig als een stomme, kleine moerasschildpad.
Moerasschildpad?
Ja, en ze stinken.
Dag. En vaarwel. Voorgoed.
Julian, wacht. Ik meende het niet. Het spijt me.
Sorry.
Misschien kunnen we vrienden worden.
Ja, tuurlijk.
Het klinkt vast heel eigenaardig…
…maar ik denk dat we er allebei spijt van krijgen als we geen vrienden worden.
We willen het voor de rest van ons leven ongedaan maken…
…als we nu uit elkaar gaan.
Dus in plaats van onze eigen weg te gaan, kan je mee naar m'n huis gaan.
Het is niet ver. Fjordlaan 2.
Net voorbij de pier. Ik heb koekjes en chocolademelk.
En we hebben het mooi versierd voor Kerstmis. Je vindt het vast mooi.
Niet weggaan, alsjeblieft.
Hoi. -Hallo.
Wil je komen spelen, Julian? Al m'n knuffels hebben buikpijn.
Het is echt ernstig en jij moet de verpleger zijn.
Oei. -Het is etenstijd, jongens.
Viskoekjes. -Zoals gewoonlijk.
Fijn je te zien, schat. -Ja.
Heb je een leuke dag gehad, Julian? -Ja. En jullie?
Zeker, absoluut. -Ja.
Ja.
en we steken vanavond een kaars aan we steken 'm aan voor vreugde
hij schijnt voor zichzelf en iedereen die aanwezig is
Niet met je eten spelen, Augusta.
en we steken vanavond twee kaarsen aan twee kaarsen voor hoop en vreugde
Het heeft veel gesneeuwd.
Ja.
We moeten sneeuwscheppen. -Waar is de kandelaar?
Kandelaar?
De adventskandelaar. Morgen is het de vierde zondag van de advent.
Juist. -Nog vijf dagen tot Kerstmis.
Vijf dagen? Ja, vijf dagen. Vijf dagen tot Kerstmis.
Ik ga sneeuwscheppen.
Ja.
Mama is gewoon…
Ja, ze is…
We moeten het tijd geven.
19 DECEMBER - MERCURIUS
Dat kan niet.
Zij kunnen ook niet slapen.
Als ze allemaal hier komen liggen, kan niemand van ons slapen.
Kom maar.
Slaap lekker, vriendjes.
Wat betekent dat wat papa zei?
Wat? -Wat moeten we tijd geven?
Ik weet het niet. -Helpt het Juni?
Ik weet het niet.
Kan de tijd ervoor zorgen dat Juni niet meer dood is?
Ik weet het niet, Augusta. Ik denk het niet.
Ga maar slapen, zusje.
Fjordlaan… Ja.
Je bent gekomen.
Ik denk het, ja.
Kom binnen, m'n beste vriend Julian.
Welkom in het Winters Nest.
Heeft je huis een naam? -Ja.
Elk respectabel huis moet een naam hebben. Heeft jouw huis geen naam?
Je moet je ouders zeggen dat jullie er nu een moeten hebben.
Winters Nest is een mooie naam.
Ik wist dat het hier fijn zou zijn toen we hier kwamen wonen.
Een huis met zo'n naam moet een fijn huis zijn.
Wanneer zijn jullie hierheen verhuisd? -Toen ik klein was.
Heb je een broer? -Een grote broer. Hij is echt geweldig.
Zo lief en slim. En overal goed in.
Maar hij kan het allerbeste tekenen. Dat is hem.
Soms probeer ik het ook.
Ik heb de mooiste beelden in m'n hoofd, maar ik krijg ze er niet uit.
Snap je wat ik bedoel? Maar de tekeningen van m'n broer…
Alsof ze van de pagina willen springen en tot leven komen.
Ik hoop dat je hem ooit ontmoet.
Ben jij dat?
Ik kan niet goed tekenen, maar wel goed schaatsen. Kom.
Jammer dat je niet van kerst houdt. Je had me kunnen helpen met versieren.
Met versieren? Ben je nog niet klaar dan? -Verre van.
Het is belangrijk om elke kamer van boven naar beneden te versieren.
Ik kan je wel helpen.
Geweldig. Volg mij.
De engel gaat in de wc.
Versier je je wc? -Natuurlijk.
Zou jij niet jaloers zijn…
…als de woonkamer perfect versierd was…
…en jij niet eens een engeltje of een krans hebt?
Ik denk niet dat een wc jaloers kan zijn.
Vooral wc's. Ze krijgen te weinig waardering voor hun belangrijke werk.
Kamers hebben gevoelens. Allemaal. Vooral hier, in het Winters Nest.
Zie je?
De krans gaat in de kast.
Zelfs als je een simpele bezem pakt, moet je weten dat het Kerstmis is.
Oeps. De spijker is weg.
Ik ga een nieuwe halen.
Je schaatsen. -Zijn ze niet mooi? Echte kunstschaatsen.
Ja. -Zo, iets om 'm aan op te hangen.
Ga je gang, geëerde gast.
Kook je vaak? -Altijd. Vooral warme chocolademelk.
Ik heb slagroom nodig.
Ik maak altijd extra als ontbijt.
Wat? Drink je chocolademelk als ontbijt?
Elke ochtend.
Mag dat wel? -Wat denk je?
Zo fijn dat je er bent.
Ik wist wel dat je een grapje maakte over dat je kerst niet leuk vindt.
Niemand met zulke vriendelijke ogen haat Kerstmis.
Vooral iemand die Julian heet.
Ik ben jarig op kerstavond. Daarom heet ik Julian.
Mijn God, echt?
Julian het kerstkind. Het is een wonder.
Je ouders zijn vast geweldig dat ze zoiets moois doen.
Ja. Papa is een beetje gek.
Mama vertelt erg grappige verhalen.
En ze lacht zo hard dat ze zich bijna schaamt.
Maar papa zegt dat hij van haar lach houdt.
Maar tegenwoordig lachen ze niet zo veel.
Waarom niet?
Ze zijn een beetje…
Het is alsof…
…ze zijn verwisseld met figuren die op hen lijken.
Misschien zijn ze druk voor Kerstmis? Dat is normaal.
We hebben niets versierd. Zelfs geen kaarsen in de adventskandelaar.
Wat vreselijk.
Ik denk dat ze vergeten zijn dat het Kerstmis is.
Je moet ze eraan herinneren.
Ik?
Ja. Wie anders?
Zo, kom maar…
Ja. -Ga hier staan. Ik doe je laarzen uit.
Zo.
O, Julian. Adventskaarsen.
we steken één kaars aan, twee kaarsen, drie…
één kaars, twee kaarsen, drie één kaars…
Ik vond 'm in de kelderkast.
Ja. Dat is mooi. -Ik heb hem ook gepoetst.
Heel goed gedaan.
Ik heb een idee. Als we zeggen dat Juni de vierde kaars kan aansteken…
…misschien is ze dan weer gelukkig. En dan komt ze met Kerstmis thuis.
Goed idee, Augusta, maar…
…zo werkt het niet echt.
Niet echt?
Nee.
Wat ik wilde zeggen…
Augusta, bedtijd. Kom op.
Gaan we niet eten?
Ja, misschien…
Julian, misschien kun je boterhammen smeren?
Ik kom zo terug.
Het geeft niet.
Help.
Ik kom eraan. Wacht. -Julian, je moet me helpen.
Ik kan het niet. -Ik kom eraan.
Ik ben er.
Godzijdank. Ik zou dit nooit alleen kunnen.
Kom op.
Eén, twee, drie.
Ja. -Laten we doorgaan.
Wist je dat elk sneeuwvlokje anders is?
Nog nooit over nagedacht.
Daar moet je heel goed over nadenken.
Een oneindig aantal sneeuwvlokjes, en geen enkele is hetzelfde.
Dit is best gaaf.
Kijk. Een verse roos.
En deze lijkt op een spinnenweb.
Kijk. Een tandwiel.
En een zeshoekige kerstster.
Dat is genoeg.
Waarvoor?
Geen idee.
We kunnen een gewone sneeuwman maken, maar sneeuwmannen zijn zo saai.
Een sneeuwvrouw komt veel minder vaak voor.
Natuurlijk…
Of… Een oude tante. Een knorrige, oude tante.
Of een wilde neef, of…
Een zus?
Ja. Een sneeuwzus.
Je bent best slim, Julian. Ik heb ook altijd een grote zus gewild.
Ja…
Probeer de ogen hier te plaatsen.
Maak ze nog eens.
Er ontbreekt iets. Wacht.
Kijk. Het zijn kerstrozen.
Denk je niet dat zo'n grote zus rozen wil voor Kerstmis?
Ja.
Zo mooi.
Ja.
Nu hebben we een grote zus.
Is er iets, Julian?
M'n grote zus…
Juni…
Ze is deze zomer overleden.
Julian…
Vlak voor haar verjaardag.
Ze zou 16 worden.
Dus dit wordt je eerste kerst zonder haar.
Lust je spiegeleieren?
Ben je vandaag alweer alleen thuis?
Ja, ze zijn gaan winkelen.
Hedvig. Er is daar iemand. Een oude man.
Waar dan?
Hij stond daar naar het huis te staren.
Weet je wie hij is?
Je maakt een geintje.
Nee, echt niet.
Heb je een opa of zo? Of een oude oom?
Iedereen is dood.
Maar… -Vergeet die ouwe.
Ik ben ketchup vergeten.
Het eten is klaar.
Kom je?
Ketchup vind ik het allerlekkerst.
Bedankt. Vrolijk kerstfeest.
Hoi.
Hoi, John.
Ben je klaar?
Met de cadeautjes? -Nee.
Nee. Nog niet. Mama en papa, ze…
Ja.
Het heeft veel gesneeuwd.
Ja.
Goed om sneeuwballen te maken.
Ja.
Ik zie je later wel.
Ja. Vast wel.
Dag. -Dag.
20 DECEMBER - VENUS
Hedvig.
Hedvig?
Ben je boven?
Hedvig?
Hoi. -Hoi.
Voor mij? -Ja, voor jou.
Maar het is nog geen kerst. -Het is ook geen kerstcadeau. Pak aan.
Het is niet zo groot.
Nee. -Maar het is zacht.
Ze zeggen dat zachte cadeaus saai zijn, maar…
Niet mee eens. Geen enkel cadeau is saai. Het inpakpapier maakt het al spannend.
Pas als je het opent, zie je of het echt saai is.
Daarom kun je niet zeggen dat zachte cadeaus saai zijn.
Ja, ja. Maak nou open.
Ik vind het zo spannend.
Pak het uit.
Maar dan weet ik wat het is.
Dat is de bedoeling.
En dan is het niet meer spannend. -En?
Snap je het niet?
Iets spannend vinden is zo spannend. Het is alsof je hart schaatst…
…en ronddraait tot je duizelig wordt.
Wil je het nou uitpakken?
Ja.
Heel mooi inpakpapier.
Een badpak.
Ze hadden ook geel en zwart, maar ik zag dat je van rood houdt.
Julian. Heel erg bedankt.
Ben je er klaar voor?
Voor wat?
Ik wil je leren zwemmen.
Wat? -Dat wilde je het liefst.
Ja. Waarom niet? Wat moet ik meenemen? Wat heb ik nodig? Handdoek, badmuts?
Ik pak m'n spullen. Ik zal opschieten. -Ik wacht buiten op je.
Boe.
Sorry dat het zo lang duurde.
Ik ben nooit in een zwembad geweest, ik wist niet wat mee moest.
Wat is er?
Die oude man weer.
Het leek alsof hij de sleutels van het Winters Nest had.
Je weet toch wie hij is?
Julian, ik kan je niet alles vertellen.
Maar word je niet bang als hij zo rondsluipt bij je huis?
Ik ben niet bang.
Niet daarvoor.
Kun je niet zeggen…
Stop met vragen.
Kunnen we gaan? We gingen naar het zwembad.
Ga je die dragen?
Natuurlijk. Anders zink ik.
Dat is wat je hier moet leren. Zelf blijven drijven.
Dat is zwemmen.
Het lijkt een beetje…
Ik weet het niet. Onnatuurlijk?
Dat is het niet.
Heel natuurlijk.
Kom, het bijt niet.
Dat zullen we nog wel zien.
Zie je? Het is niet gevaarlijk.
Doe dit…
Kom op. Buig je knieën.
Nu kun je je adem inhouden en onder water gaan.
Nee. Wat als ik water in m'n longen krijg? -Niet inademen.
Maar je kunt bubbels maken.
Supersimpel.
Zag je dat? Het is me gelukt.
Het is weer gelukt.
Goed. Je leert het wel. -Ja.
Nu kun je je armen gebruiken, zoals ik je liet zien.
Je kunt het.
Ja, ik ga het fantastisch doen.
Ik heb gezwommen. Zag je dat, Julian?
Ik, Hedvig Hansen, heb gezwommen. Ik kan zwemmen.
Hedvig. Niet zo ver weg. Het is diep.
Kom terug.
Hedvig.
Gaat het?
Je stond daar toen ik je voor het eerst zag.
Je drukte je neus tegen het glas…
Je leek wel een varken. Een leuk varken.
Het geeft niet als het vandaag niet lukt.
We moeten nog wat oefenen. Tot je zwemt als een vis.
Of een dolfijn.
Ja.
Geef niet op.
Het is…
Ja?
Ik…
…weet niet of ik…
…het ooit zal kunnen.
Waarom niet?
Het is gek om te denken dat sneeuw gewoon water is.
Is het niet raar…
…dat iets wat zo licht, zacht en mooi is…
…zo koud en donker en moeilijk kan zijn?
Ja, maar water kan weer sneeuw worden, toch?
Sterren, spinnenwebben, rozen en…
Dat is waar.
Dat is echt waar.
Je bent best slim, Julian. -Ja.
Misschien moeten we morgen iets doen wat jij goed kan?
Wat dan?
We kunnen gaan schaatsen.
Schaatsen? -Ja, ik kan niet goed schaatsen.
Je kunt het me leren.
Ik kan je een paar trucjes leren.
Versgebakken aardappelbrood.
Wat is dit?
Je laat mensen schrikken.
Sorry. -Wat doe je hier? Ben je verdwaald?
Nee. Of misschien een beetje.
Ben je nou verdwaald? -Ik ben verdwaald.
Maar toen dacht ik dat ik een paar kaarten kon kopen. Kerstkaarten.
En jij hebt er genoeg. -Je bent verdwaald en je koopt kaarten?
Ja.
Over geluk gesproken.
Heel veel geluk.
Het stomste wat ik ooit heb gehoord.
Oké…
Ik verkoop ze niet los. Je hebt er toch geen honderd nodig?
Honderd? Nee.
Dan ga ik maar.
Goed. Kies er maar een.
Mag dat? -Eén kaart.
Schiet op. Voor ik me bedenk.
Ja, natuurlijk.
Bedankt.
Heb je een naam? -Ik ben Julian.
Julian.
Ik ben Henrik.
Voor wie is het?
Een vriend, denk ik.
Welke kaart zal je vriend leuk vinden?
Ik vind deze erg mooi.
Heb je veel vrienden?
Nee.
Alleen die ene.
John. Of… Ik had hem en toen kreeg ik er nog een.
Maar nu denk ik dat ik alleen de andere heb.
Een of twee goede vrienden is beter dan honderd slechte.
Maar je moet voor ze zorgen.
Ja.
Ik kende ooit…
…een jongen, net als jij.
Hij was klein voor z'n leeftijd en niet zo goed in voetbal.
Hé. Ik ook niet.
Weet je wat hij deed toen iedereen in de pauze buiten speelde?
Nee. -Hij zat de hele tijd binnen te tekenen.
Hij tekende de hele lagere en middelbare school.
Uiteindelijk werd het z'n werk.
Die jongen… Dat was jij.
Dat klopt.
Wauw. Je bent vast dol op Kerstmis als je zo kan tekenen.
Ja, misschien ooit wel.
Stil, Martha.
Martha?
Zo noem ik haar.
Elke respectabele machine heeft een naam nodig.
Ik moet je weer laten repareren.
Ik heb je eerder gezien.
Buiten bij het Winters Nest.
Ik heb morgen een levering, dus ik moet opschieten.
Maar waarom was je daar?
Je had de sleutels. Waarom ging je niet naar binnen?
Blijf weg bij dat huis.
Maar… -Ga nu. Ga.
Ga.
Hoi. Ben je er klaar voor?
Hoi.
Ik heb warme chocolademelk en gemberkoekjes en gekonfijte amandelen.
En extra sokken voor als we nat worden en dekens voor als we het koud krijgen.
Maar waar zijn je schaatsen?
Ik wist niet meer waar ze lagen. -Ze hangen in de kast.
Dat wist ik niet meer.
Maar… -Ik heb ook donuts meegenomen.
Misschien moeten we die eerst opeten. Ze zijn gezonder dan koekjes.
Ik heb die oude man weer gezien.
Hij heet Henrik. Hij…
Maar eerst moeten we schaatsen.
Maar je hebt je schaatsen niet bij je. -Nou en?
Een goede schaatser is goed met of zonder schaatsen.
Hier.
Goed met of zonder schaatsen?
Natuurlijk. Kijk.
Kom je niet op het ijs? -Nee, ik blijf wel hier.
Het komt wel goed.
Probeer te ontspannen. Vergeet niet te ademen.
Ik adem.
Nee. Je houdt je adem in.
Als ik niet zou ademen, zou ik dood zijn.
Was het maar zo simpel.
Ik denk dat het makkelijker is als je hier bent.
Nee hoor, dat kan ik je verzekeren.
Je moet je evenwicht vinden. Kin omhoog.
Maar ik moet zien waar ik ben. -Nee, je moet zien waar je heen gaat.
Niet waar je bent. Altijd waar je heen gaat.
Ik doe het.
Kijk naar voren. Naar voren.
Julian, wacht.
Niet zo ver. Wacht.
Julian, wacht. Niet zo ver.
Wat dacht je? Dat ik in het diepe zou verdwijnen?
Ik ga nergens heen.
Goed dat je dekens hebt meegenomen. -Ja, inderdaad.
Alsjeblieft.
Voor mij? Maar ik heb al…
Henrik heeft 'm gemaakt.
Hij kan zo goed tekenen. Mooi toch?
Ja.
Erg mooi. -Hij leek niet meer zo eng.
Moet je… Wil je nog even schaatsen of moet je naar huis?
Waarom wil je niet over Henrik praten?
Jij kan me ook niet alles vertellen.
Ik heb geen geheimen.
Jawel.
Je hebt me niets verteld over je grote zus.
Maar ik vraag er niet naar.
Ik vertel het je als ik er klaar voor ben. En jij als jij er klaar voor bent.
En als ik er klaar voor ben? -Nu?
Ja, nu.
Dan kan ik hier 50 jaar lang naar je zitten luisteren.
Juni…
Ze…
Er is iets met haar gebeurd.
Ik weet niet meer precies wanneer.
Misschien toen ze naar de middelbare school ging.
Ze werd zo…
…stil en anders.
Was ze ziek?
Het was geen gewone ziekte, griep of zo.
Ze…
…was zo verdrietig.
En bleef in bed in haar kamer en werd steeds magerder.
Ze was te verdrietig om te eten.
Ze ging niet meer naar school.
Toen werd ze zo mager dat ze werd opgenomen in een ziekenhuis.
Maar dat is goed, toch? Dat betekent dat ze hulp heeft.
Ze werd steeds magerder en toen kreeg ze een longontsteking.
En toen is ze overleden.
Iedereen zei dat het niet zou gebeuren. Het ziekenhuis zei het.
Mama en papa zeiden het.
Maar het gebeurde toch.
O, Julian…
Hoe was ze vroeger? -Wat bedoel je?
Hoe was Juni voordat ze verdrietig werd?
Ze was de gelukkigste persoon die ik kende. Heel grappig.
Hoezo?
Het ging niet om wat ze zei, maar dat zij het zei, snap je?
Als Juni lachte, moest iedereen lachen.
Ze lachte heel hard. En ze was nogal wild.
Wild en grappig.
Onze hele familie werd wild en grappig als ze er was.
Maar…
…als ik een nachtmerrie had en bij haar in bed kroop…
…was ze zo lief.
Lief en helemaal stil.
Je boft maar met zo'n lieve grote zus.
Ja.
En zij boft met jou.
Hoe bedoel je?
Ze woont in je hart. Zolang ze in je hart leeft, zal ze nooit weg zijn.
Hoi, lieverd. -Hoi.
Hé, knul. Heb je een leuke dag gehad?
Ja. -Ja.
Waar komt die vandaan?
Uit Juni's album. -Die van Juni?
Waarom hangt hij hier?
Ik wil niet dat je dingen uit het album haalt.
Het is geen ding, het is Juni. -Je moet van haar album afblijven.
Is dat zo moeilijk te begrijpen? -Lina.
Ik kan niet de hele tijd overal aan herinnerd worden.
We kunnen niet steeds herinnerd worden aan de pijn.
Maar…
…het meeste was mooi…
…met Juni.
Bijna alles was mooi met Juni. -Dat is waar.
Dat is waar. Dat bedoelde mama niet.
Hé…
Juni komt niet terug, zelfs als we haar foto's ophangen.
Dat geloof ik ook niet. -Nee.
Maar we moeten een manier vinden om verder te gaan.
En dan… En dat gebeurt niet…
Het lukt niet als we blijven denken aan alles wat geweest is.
Aan wat er is gebeurd.
Snap je wat ik bedoel? -Misschien.
Goed.
Je bent nooit meer thuis.
En ik denk niet dat het een goed idee is dat je zo vaak alleen bij het graf bent.
We gaan nooit samen.
Jullie willen er nooit heen.
Doe dit weg, Augusta.
Julian?
Julian, wacht.
Hoi.
Ik was op weg naar jou.
Veel sneeuw.
Waarom praat je steeds over het weer?
Alleen volwassenen praten over het weer.
Zou kunnen. -Kunnen we ergens anders over praten?
Laten we het over iets anders hebben.
Alsjeblieft.
Bedankt.
En vrolijk kerstfeest.
Het wordt niet vrolijk.
Kerstmis zal nooit vrolijk zijn.
Ik moet gaan.
Hé, Julian.
Ik heb zoveel aan je gedacht. En aan Juni.
Ik had haar graag ontmoet.
Ze klinkt zo leuk en aardig. Een geweldige grote zus.
Hoe zag ze eruit? Leek ze op jou?
Vond ze zwemmen ook leuk, of deed ze iets anders?
Schaatsen, skiën… Nee, wacht.
Ze tekende. Ik heb het idee dat ze goed kon tekenen.
Je blijft het vragen, maar je hebt nooit tijd om naar de antwoorden te luisteren.
Nee.
Dat zei m'n broer vroeger ook altijd.
Je wilt veel over mij weten, maar je vertelt me niets over jezelf.
Ik probeer het echt.
Het is niet zo makkelijk. -Hoe moeilijk kan het zijn?
Waarom ben je altijd alleen? Waarom heb ik je familie nog niet ontmoet?
Wat bedoelde je met 'vroeger'?
Wat? -Dat je broer dat vroeger altijd zei.
Zegt hij het niet meer? Is hij dood of zo?
Nu is het tijd om te praten.
Dat kan ik niet.
Dan kunnen we geen vrienden meer zijn.
Wat?
Ik wil je vriend niet zijn als je me niet vertelt wat er aan de hand is.
Maar je moet wel. We hebben elkaar nodig.
Ik heb geen vrienden nodig die niet eerlijk zijn.
Maar je snapt het niet. Zo zit het niet. -Alles is zo makkelijk voor je.
Je woont in dat mooie huis, drinkt chocolademelk en hebt lol.
Ik voel me rot. Alles is ellendig.
Je zegt dat ik dingen kan oplossen, maar dat is onzin.
Alles is erger. En je bent niet eerlijk tegen me.
Maar als ik het je vertel, dan…
Wat dan? -Ik kan het niet.
Nee, niet gaan.
Alsjeblieft. Julian, stop. Alsjeblieft.
Jij bent de enige die…
Ik doe wat ik wil.
We zijn geen vrienden meer. -Nee.
Julian, ga niet weg. Julian. Julian.
Hedvig.
Hedvig?
Hedvig.
Kom op.
Sorry. Hedvig. Het spijt me. Doe de deur open. Hedvig.
Nu heb ik je. Kom eruit.
Julian?
Wat is dit? Ik zei dat je hier niet moest komen.
Sorry.
Dit is mijn huis. Je mag hier niet zijn.
Jouw huis?
Maar woon je hier niet?
Nee. Niet meer, helaas.
Waarom niet?
M'n zus nam het over.
Het is alsof ze hier is, in dit huis.
Je zus?
Ja.
Hedvig. M'n kleine zusje.
Hedvig?
Ja.
Maar, waar is ze nu?
Ze is dood.
Dood?
Ze stierf op de dag voor kerstavond, vijftig jaar geleden.
Dat kan niet kloppen.
Wat kan niet kloppen? Ik had een zus die stierf.
Je had geen zus. Je liegt.
Julian. Julian.
Julian.
Olav Askeland.
Katrine Møller.
Jens Halvdan Larsen.
Hedvig.
HEDVIG HANSEN 11 OKT 1963 - 23 DEC 1974 - RUST IN VREDE
Nee.
22 DECEMBER - MARS
Hoi.
Kun je niet slapen? -Nee.
Ik denk aan Kerstmis.
O, ja? -Dat er geen kerst zal zijn zonder Juni.
Ik ook.
Ze komt niet terug, hè?
Nee. Ze komt niet terug.
Oké.
Wil je in mijn bed slapen?
Of jullie? -Ja.
Zeg welterusten tegen 's werelds beste grote broer, Teddy.
23 DECEMBER - JUPITER
Slaap nou maar. -Waar ga je heen?
Ik moet iets regelen.
Wat? -Vraag niet zo veel.
Het is morgen kerstavond. Wat als ik geheimen heb?
Kerstavond? -Ja, kerstavond.
Vieren we dan toch kerst?
Je moet niet opgeven. Geef niet op.
Julian?
Ik vroeg me af of je me ergens mee kunt helpen.
Ja, natuurlijk.
Ik wilde je niet zo laten schrikken, maar…
Ik was zo verdrietig en toen ik je vond, werd ik ook bang.
De vloer is rot. Je had kunnen vallen.
Maar…
…waarom was je verdrietig?
Ik word altijd wat verdrietig. Het Winters Nest is…
Ik denk aan Hedvig en dat het misschien mijn…
Wat?
Het is precies 50 jaar geleden.
Vandaag 50 jaar geleden.
We hadden samen een kerstboom uitgekozen.
We zouden hem die avond met z'n vieren versieren.
Alleen dat moest nog. De rest van het huis was al versierd.
Je kunt je niet voorstellen hoe mooi het was.
Ik denk het wel.
En toen gingen de kinderen spelen.
Mama en papa gingen de laatste cadeautjes kopen.
Vroeger gingen we schaatsen op de fjord.
Alle kinderen kwamen daar.
Ze droeg haar rode jas.
Ze draaide en draaide als…
…een tol.
Ze kon goed schaatsen. Ze wilde niet zo ver gaan.
Ze was geen opschepper. Ik denk dat ze te enthousiast was.
En ik…
Ik was met wat anders bezig.
Ik riep, maar ze hoorde me niet.
En toen…
…viel ze in een wak.
Een gat in het ijs.
En ze kon niet zwemmen?
Nee, ik rende zo snel als ik kon, maar het was te laat.
Ze zwaaide met haar armen en…
…toen verdween ze.
Ze maakte geen geluid.
De volgende dag vonden we haar een paar kilometer verderop.
Ze lag daar met haar schaatsen nog aan.
Sindsdien vier ik geen kerst meer. Ik blijf hier en maak kaarten.
Elk jaar weer.
Maar het is jouw schuld niet.
Soms denk ik dat…
…ze boos op me is.
Of teleurgesteld. En daarom…
Daarom kan ze de dood niet begrijpen.
Ze zal nooit rust vinden en weggaan…
Deze wereld verlaten.
Misschien houdt ze gewoon te veel van het leven?
Te veel van het leven?
Ja, misschien.
Ja, ze was ongewoon dol op het leven, m'n zusje.
Je bent best slim, Julian.
Zei je dat je hulp nodig had? -Ja.
Wie is Juni? -M'n grote zus.
Zij is ook dood.
Lieve Julian.
Het kan geen toeval zijn dat je naar het Winters Nest bent gekomen.
Pak die doos met papier. Het is de beste kwaliteit.
We maken de mooiste kaarten die je je maar kan wensen.
Die foto. -Die.
En die. -Ja.
Ze is zo schattig. -Ja.
Doe je schoenen uit. -Ja.
O. Wauw, wat een mooie kaarten.
Juni-kaarten. Kerstkaarten.
O. Mag ik deze hebben? Julian, mag ik deze?
Wat mooi.
Julian, mag ik deze?
Ja, natuurlijk.
En deze? -Je mag hem hebben.
Mama, kijk. Het is Juni. Juni-versieringen.
Zeg dan wat.
Waarom zeggen jullie niets?
Jullie zeggen dat we het tijd moeten geven.
Maar blijkbaar worden jullie stil.
Ik wil niet doen alsof er niets is gebeurd.
Ik wil niet vergeten hoe verdrietig ik ben en hoe erg ik haar mis.
Maar ik wil ook niet vergeten hoe verdrietig zij was en hoe blij ze was.
Ik wil alles onthouden.
Juni zal er altijd zijn. Het is niet zo dat zij die sterven, zomaar verdwijnen.
Ze zijn er nog als we aan ze denken. Ze zijn hier voor altijd.
Daarom heb ik besloten dat we het geen tijd hoeven te geven.
We doen niet meer alsof er niets is gebeurd.
We zien haar tekeningen en onthouden wie ze was.
Weten jullie nog alle gekke dingen die ze deed?
Weten jullie nog hoe ze danste als ze liep en zong als ze praatte?
Weten jullie nog hoe ze lachte?
Weten jullie niets meer?
Ik weet het nog, Julian.
Ik weet het nog. -Natuurlijk weten we het nog.
Natuurlijk weten we het nog, maar… -Nee.
Geen 'maar' meer.
Is dat hoe we het vieren?
Gaan we het zo doen? Dat had Juni niet gewild.
Waar ga je heen? -Een vriend helpen.
RUST IN VREDE
Hedvig.
Sorry voor wat ik zei. Ik wil nog steeds je beste vriend zijn.
Het is niet jouw schuld.
Jawel. Ik had die lelijke dingen niet moeten zeggen.
Het is mijn schuld dat ik er nog ben.
Ik ben zo vreselijk bang om te sterven.
Het leven was zo mooi. Ik hield van het leven.
Ja…
Ik dacht dat als ik gewoon hier bleef, tussen de levenden…
…ik toch nog kon leven.
Snap je?
Ik denk het wel.
Ik wachtte en wachtte en…
Voordat jij kwam, kon niemand me zien.
Niemand kon me horen.
Behalve m'n broer.
Ik probeerde vaak contact te maken. En soms denk ik dat ik het deed.
Daar werd ik zo blij van.
Maar…
Hij werd er verdrietig van.
Nee, dat was niet m'n bedoeling.
Hij denkt dat wat jou is overkomen…
…zijn schuld is.
Ik ben gewoon te enthousiast. Ik had zoveel plezier.
Hij denkt dat je boos op hem bent.
Daarom ben je hier nog.
Maar dat is niet waar.
Dan moet je verder.
Wil je dat echt?
Maar het is beter zo.
Kom. Laten we samen gaan.
Ik hoef het niet te doen.
Echt niet. Ik hoef het niet te doen.
Ik kan wat langer blijven.
In ieder geval tot morgen. Of na Kerstmis.
Niet?
We kunnen in het Winters Nest warme chocolademelk drinken.
Nog een laatste keer.
Kan dat? Alsjeblieft?
Ik kan het Winters Nest niet meer zien. Niet zoals het was.
En binnenkort kan ik jou ook niet meer zien.
En dan ben je weer helemaal alleen.
Ik…
Ik wil niet helemaal weg zijn.
Je bent niet weg.
Je zult altijd in m'n hart voortleven, samen met Juni.
Ik zal je vreselijk missen.
Denk aan mij als het sneeuwt. -Ja.
Je bent m'n sneeuwzusje.
Ja. Dat klopt.
Dag, sneeuwzusje. Tot ziens.
Tot ziens.
23 DECEMBER - JUPITER
24 DECEMBER - SATURNUS
Er zit glitter in. -Ja.
En die? -Ja.
Die? Ja.
Ja, pak maar. Hang die ook op. -Ja.
Misschien hier ophangen? -Ja.
Pak maar. En deze.
Hij is zo schattig. -Ja, hij is superschattig.
Gefeliciteerd met je verjaardag en fijne kerstdagen.
Gefeliciteerd, ons lieve kerstkind.
En vrolijk kerstfeest, lieve jarige job.
Pak deze, Augusta. En dit. -Wacht even.
Nee. -Dit was van mij. Gefeliciteerd.
Het is koud buiten. -Zo.
Ik heb zo'n zin om Julian te horen zingen.
Het wordt geweldig.
Hij ligt er niet. Ik weet niet waar m'n andere schoen is.
In de kast, Erik.
De kast. Ja. -Hier?
Heb ik hier niet al eerder gekeken?
Daar.
-Help me met m'n strik.
Ik snap het niet. -Je leert het nooit.
Waarom moet hij om de nek?
Zie ik er mooi uit? -Ja.
Wat goed.
FIJNE VERJAARDAG HOPELIJK LIGT ER GOEDE SNEEUWBALLENSNEEUW
Ja. We moeten opschieten.
het voelt alsof je zweeft
vliegen en weer dalen
het voelt alsof ik leef
als jij naar me kijkt
en ik zal altijd dicht bij je zijn
dichtbij
We hebben goed opgelet. Heb je ons gezien? Ja?
Hoi.
-Het sneeuwt.
Ja.
Flink ook. Het is goede sneeuwballensneeuw.
Praat je nu over het weer?
Ik denk het, ja.
Sneeuwballengevecht. -Ja.
Hedvig had gelijk.
Ik zou m'n hele leven spijt hebben als we geen vrienden waren geworden.
Ik pak je terug. -Zelfs nu ik haar kwijt ben.
Goed.
Ze leerde me dat niets ooit helemaal verdwijnt.
Sneeuw wordt water. En water kan tranen worden…
…of sneeuw.
En als je echt van iemand houdt, gaan ze nooit echt weg.
Vrolijk kerstfeest. -Vrolijk kerstfeest.
een laatste blik, even stil
laatste dans, voor ik ga
de lucht, de sterren zijn helder
ik liet alles los wat vroeger was
eerste stap in de eeuwigheid
ik vind troost in wat ik weet
het is de weg van de wereld als dag en nacht
ik liet alles los wat vroeger was
je krijgt een plaatje zodat je me herkent bij ons weerzien
ik zal je nooit vergeten
waar ik ook ga
ik weet dat je voelt
dat ik er ben
want ik ben altijd
dichtbij
herinneringen ingebed in de muren
een sneeuwkristal dat omlaag valt
ik ben daar en ik ben nu vrij
een deel van jou, voor altijd
maak een plaatje voor jezelf zodat je me herkent bij ons weerzien
ik zal je nooit vergeten
waar ik ook ga
ik weet dat je voelt
dat ik er ben
want ik ben altijd
dichtbij
ik zal je nooit vergeten
ik beloof het, waar ik ook ga
ik beloof dat ik altijd bij je ben
beloof me dat je voor jezelf zorgt, mijn vriend
op een dag zien we elkaar weer
ik beloof het, waar ik ook ga
ik beloof dat ik altijd bij je ben
beloof dat je voor jezelf zorgt, mijn vriend
op een dag zien we elkaar weer
ik beloof het, waar ik ook ga
ik beloof dat ik altijd bij je ben
beloof me dat je voor jezelf zorgt, mijn vriend
op een dag zien we elkaar weer
Vertaling: Marleen van den Oetelaar