Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ikukuwento ko sa inyo si Hedvig.
Ang pinakakakaiba at pinakamasayang babaeng maiisip mo.
Kung paano ko siya naging best friend.
At kung paano siya nawala sa akin.
THE SNOW SISTER
HALAW SA LIBRO NINA MAJA LUNDE AT LISA AISATO
Sa hindi pa nararating ng kahit sino
Makikita mo ang kakilala mo
Ang taong nagpapatawa sa 'yo
Ang taong matagal mo nang kinasasabikan
Ang taong nagpapakita sa 'yo
Ng pag-asang tinalikuran mo
Ayos!
Sige pa!
Sige, mga bata!
Ang ilaw tuwing gabi
At ikukuwento ko ang panahong ayaw na ayaw ko sa Pasko.
Noong hindi ko naisip na sasaya ulit ako.
Lumilipad paikot at pababa
'Yon ang unang Paskong wala si Juni.
Pakiramdam ko buhay ako
Ang ate ko.
Kapag tinitingnan mo ako
Lagi akong nasa malapit
Mag-focus kayo!
Malapit lang
Snowball fight!
Lumilipad paikot at pababa
Sakto!
Pakiramdam ko buhay ako
Laro tayo?
Kapag tinitingnan mo ako
Ayoko.
At lagi akong nasa malapit
-Nagso-snow na. -Ha?
Oo.
Mas maraming snow kahapon.
Talaga?
Oo.
Pero…
Bye.
Gløgg for sale! Sige na, bili na!
Gløgg for sale!
JUNI SÆTHER DHAWAN BORN JUNE 12 2008 - DIED MAY 25 2024
Nag-iisa ka na naman dito?
Opo.
Busy po talaga sina Mama at Papa.
Oo, gano'n talaga pag Pasko.
Sobra nga po.
Pauwi ka na! Buti naman!
Akala ko di ka na lalabas.
Kilala ba kita?
Hindi.
Tama ka. Ang bastos ko.
Ako si Hedvig. Hindi, teka.
Magpapakilala ako nang maayos, 'yong buong pangalan ko.
Ako si Hedvig Hansen.
Gusto ko sana ng
Hedvig Victoria Johanna Rosendahl Ekelund, 'yong ganoon
pero hindi 'yon totoo,
at hindi ka dapat nagsisinungaling.
Masaya akong makilala ka.
-At ikaw? -Ha?
May pangalan ka ba?
A, oo. Julian.
Hi, Julian. Hindi mo alam
kung gaano ako kasayang makilala ka.
Tara na!
Ang bilis mong lumangoy! At ang layo!
Pabalik-balik, pabalik-balik.
Di ko na nabilang kung nakailan ka.
Magaling kang lumangoy.
Paano ka natuto? Nagpa-practice ka?
Oo, madalas.
Mukhang masarap lumangoy sa tubig na parang isda.
O pating.
O masayahing dolphin.
Mahilig ako sa mga dolphin. Ikaw?
-Oo. -Parang lagi silang nakangiti.
Baka dahil masaya silang nakakalangoy sila.
-Ano sa tingin mo? -Siguro.
Ang suwerte mo, ang galing mong lumangoy.
Hindi ko naiisip 'yon.
Dapat pag-isipan mo nang mabuti at malalim!
-E, ikaw? Hindi ka marunong lumangoy? -Hindi.
Ang pinakagusto ko talaga sa buong mundo
ay ang matutong lumangoy.
-Ayan ang Christmas wish ko. -Ayos 'yan.
Tingin ko mas magiging buo ako kung marunong akong lumangoy.
Mukha ka namang tao para sa 'kin.
'Yan ang pinakanakakatawang narinig ko sa mahabang panahon.
Tingnan mo!
Sobrang ganda, baka sumabog ang puso mo
pati na rin ang utak mo.
Paborito ko ang Pasko!
Ewan ko. Wala akong pakialam.
-Ano? -Wala akong pakialam sa Pasko.
Nakakatawa ka talaga.
Hindi, totoo 'yon.
Pero gusto ng lahat ng bata ang Pasko.
Hindi ako.
Alam mo? Naparami ang langoy mo.
Bumara 'yong tubig sa utak mo.
At least nakakalangoy ako.
Bakit di ka mag-aral lumangoy
kung mahalaga 'yon sa 'yo?
Wala kang pakialam do'n.
Bahala ka. Kailangan ko nang umuwi.
Sige. Para namang may pakialam ako!
Masyado kang madaldal.
Kasingsungit mo 'yong tahimik at maliit na pagong.
Pagong?
Oo, at ang baho no'n!
Paalam! Diyan ka na. Habambuhay!
Julian, sandali.
Mali ang sinabi ko. Pasensiya na.
Pasensiya na.
Sana maging magkaibigan tayo.
Oo, tama.
Alam kong kakaiba ang sasabihin ko,
pero tingin ko pareho tayong magsisisi kung di tayo magiging magkaibigan.
Habambuhay tayong manghihinayang
kung aalis na tayo ngayon.
Kaya imbes na maghiwalay tayo,
ano kaya kung sumama ka sa akin?
Sa malapit lang. Sa Fjord Lane 2.
Pagkalampas ng pier.
May ginger bread cookies at tsokolate.
Ang ganda ng dekorasyon namin para sa Pasko.
Magugustuhan mo 'yon!
Dito ka muna, pakiusap.
-Uy. -Uy, hi.
Laro tayo, Julian?
May sakit ang mga laruan ko.
Seryoso 'to, tapos ikaw dapat ang nurse.
-Wow. -Kakain na, mga anak.
-Kakanin. -Gaya ng dati.
-Good to see you, anak. -Opo.
Maganda ba ang araw mo?
Opo. Kayo po?
-A… Oo naman. -Oo.
Oo.
At magsisindi tayo ng kandila ngayong gabi Sisindihan natin dahil masaya tayo
Nagliliwanag ito para sa kanya At sa lahat ng naroon
Wag mong paglaruan ang pagkain.
Magsisindi tayo ng dalawang kandila Dalawa para sa pag-asa at saya
Ang daming snow.
Oo… Oo.
-Palahin natin… -Nasaan po ang lagayan ng kandila?
Lagayan ng kandila?
'Yong pang-Pasko po.
Pang-apat na Linggo na ng Pasko bukas.
-Tama. -Limang araw na lang, Pasko na.
Limang araw na lang? Yehey, limang araw lang!
Limang araw bago ang Pasko!
Magpapala lang ako ng snow.
Sige.
Si Mama…
Ano siya…
Bigyan lang natin ng oras.
DECEMBER 19 - MERCURY
Hindi pwede.
Hindi rin sila makatulog.
Kung isasama natin silang lahat,
walang makakatulog sa 'tin.
Sige na.
Tulog na kayo, mga kaibigan ko.
Ano'ng ibig sabihin ng sinabi ni Papa?
-Alin do'n? -Alin ang bibigyan ng oras?
-Hindi ko alam. -Makakatulong ba 'yon kay Juni?
Hindi ko alam.
Mabubuhay ba ng oras si Juni?
Ewan ko, Augusta. Tingin ko, hindi.
Matulog ka na, bunso.
Fjord Lane… Tama.
Wow.
Dumating ka!
Oo nga.
Tuloy ka, Julian.
Maligayang pagdating sa Winter's Nest!
-May pangalan ang bahay mo? -Oo.
Dapat may pangalan ang mararangal na bahay.
Walang pangalan 'yong sa inyo?
Sabihin mo sa mga magulang mo na pangalanan n'yo agad!
Ang ganda ng Winter's Nest.
Alam kong magugustuhan ko 'to noong lumipat kami.
Pag maganda ang pangalan, masarap ding tirahan.
Kailan kayo lumipat dito?
Noong bata pa ako.
-May kapatid ka ba? -May kuya ako.
Sobrang bait niya.
Mabait at matalino siya.
At magaling siya sa lahat.
Magaling siyang mag-drawing. Tingnan mo, siya 'yan.
Minsan sinusubukan ko rin.
Ang gaganda ng naiisip kong larawan,
pero hindi ko sila mai-drawing.
Alam mo 'yon?
Pero ang drawing ng kapatid ko…
Parang gusto nilang bumangon at mabuhay.
Sana makilala mo siya balang araw.
Ikaw ba 'yan?
Di ako magaling sa drawing, pero magaling ako sa skating.
Tara!
Wow!
Sayang ayaw mo sa Pasko.
Nakatulong ka sanang tapusin ang dekorasyon.
Tapusin ang dekorasyon?
-Di ka pa tapos? -Hindi pa.
Importanteng magdekorasyon sa lahat mula sa taas pababa.
Pwede kitang tulungan.
Ayos. Sundan mo ako.
Pupunta ang anghel sa banyo.
-May dekorasyon din ang banyo? -Oo naman.
Hindi ka ba maiinggit
kung ang ganda-ganda ng dekorasyon sa sala,
tapos wala ka man lang maliit na anghel o korona?
Tingin ko di naman maiinggit 'yong banyo.
Lalo na ang mga banyo.
Di sila napapahalagahan kahit mabigat ang tungkulin nila.
May pakiramdam ang mga kuwarto. Lahat sila.
Lalo na dito, sa Winter's Nest.
-Ta-da! -Wow!
Kita mo?
Dito isasabit ang korona.
Kahit nakakainip ang ginagawa mo tulad ng pagkuha ng walis,
di mo malilimutan ang Pasko.
Naku. Wala na 'yong pako.
Kukuha ako ng bago.
-Uy! -Ay.
'Yong skates mo…
-Nasa… -Ang ganda, 'no? Pang-figure skating 'yan.
-Oo… Sobra. -Ayan, may sasabitan ka na.
Heto na, mahal na bisita.
Madalas ka bang magluto?
Oo. Lalo na ng mainit na tsokolate.
Kailangan ko ng whipped cream.
Dinadagdagan ko para sa almusal.
Ano? Nagho-hot choco ka sa almusal?
Araw-araw.
-Pwede 'yon? -Ano sa tingin mo?
Ang saya ko, nandito ka.
Sabi ko na nga ba. Hindi totoo na ayaw mo sa Pasko.
Hindi aayaw sa Pasko ang tulad mong maamo ang mata.
Lalo na 'yong Julian ang pangalan.
Sa Bisperas ng Pasko ang birthday ko.
Kaya Julian ang pangalan ko.
Talaga?
Si Julian ang batang Pasko.
Parang himala 'yon.
Ang galing siguro ng mga magulang mo,
nagawa nila 'yon.
Oo. Medyo baliw si Papa.
Nakakatawa ang mga kuwento ni Mama.
Sobrang lakas niyang tumawa na halos mahiya na siya.
Pero gusto ni Papa ang tawa niya.
-Pero di sila masyadong tumatawa ngayon. -Talaga?
Bakit hindi na?
Medyo naging…
Parang
napalitan na sila
ng ibang tao na kamukha nila.
Baka abala lang sila bago mag-Pasko?
Normal 'yon.
Di pa kami nag-aayos ng bahay.
Kahit 'yong lagayan ng kandilang pang-Pasko.
Ang lungkot naman.
Nakalimutan yata nila na Pasko na.
Ipaalala mo sa kanila.
Ako?
Oo. Sino pa?
Eto na…
-Opo. -Tumayo ka dito. Huhubarin ko ang bota mo.
Ayan na.
Ay, Julian!
Mga kandilang pang-Pasko!
Magsisindi tayo ng isang kandila, dalawang kandila, tatlo
Isang kandila, dalawang kandila, tatlo Isang kandila…
Nakita ko po sa aparador sa basement.
-Ay. Oo… Ayos 'yan. -Pinakintab ko din po.
Ang galing mo.
May naisip po ako. Pag sinabi nating si Juni ang magsisindi ng isang kandila,
baka sumaya siya ulit.
Tapos, uuwi na po siya sa Pasko.
Magandang idea 'yan, Augusta…
pero hindi kasi gano'n.
Hindi gano'n?
Hindi.
Ang ibig kong sabihin…
Augusta…
Matulog ka na. Sige na.
Di po tayo maghahapunan?
Oo, siguro…
Julian, baka pwede…
Gumawa ka muna ng sandwich?
Babalik ako agad.
Okay lang.
Tulong!
-Papunta na ako! Sandali! -Julian, tulungan mo ako!
-Di ko kaya! -Malapit na ako!
Nandito na ako!
Salamat sa Diyos! Di ko 'to kayang gawin nang mag-isa.
Sige.
Isa, dalawa, tatlo!
-Sige pa! -Ituloy lang natin!
Alam mo ba na magkakaiba ang bawat snowflake?
Di ko pa naisip 'yon.
Dapat pag-isipan mo 'yon nang mabuti.
Sobrang dami ng snowflakes, pero walang magkapareho.
Astig.
Tingnan mo! May totoong rosas!
Mukhang sapot ang isang 'to.
Tingnan mo! May engranahe.
Tapos may bituin na pang-Bethlehem.
Okay na siguro 'to.
Ang alin?
Hindi ko alam.
Pwede tayong gumawa ng regular na snowman,
pero maraming gumagawa no'n.
Mas konti ang gumagawa ng snow girl.
Sige…
O… Matandang tita!
'Yong masungit at matandang tita.
O magaslaw na pinsan, o…
Kapatid na babae?
Tama! Snow sister!
Ang galing mo, Julian!
Gusto ko rin ng ate.
Oo…
Dito mo ilagay 'yong mga mata.
Ulitin mo.
May kulang. Sandali.
Tingnan mo. Mga rosas na pang-Pasko.
Gusto kaya ng ateng tulad niya ng rosas para sa Pasko?
Oo.
Ang ganda.
Oo.
May ate na tayo.
May problema ba, Julian?
Ang ate ko…
Si Juni…
Namatay siya noong summer.
Ay…
Julian…
Bago siya mag-birthday.
Magsi-sixteen na sana siya.
Ito ang una mong Pasko na wala siya.
Gusto mo ng pritong itlog?
Mag-isa ka ba ulit sa bahay ngayon?
Oo, namimili sila.
Hedvig. May tao doon.
May matandang lalaki.
Nasaan?
Nakatayo siya doon, nakatitig siya sa bahay .
Kilala mo ba siya?
Nagbibiro ka lang.
Hindi, totoo 'yon.
May lolo ka ba o iba pa?
O matandang tito?
Matagal na silang patay.
-Pero… -Kalimutan mo na ang matanda.
Nakalimutan ko ang ketchup.
Kakain na!
Tara?
Paborito ko ang ketchup.
Salamat. Merry Christmas.
Hi!
Uy, John.
-Tapos ka na? -Ha?
-Sa mga regalo? -Hindi pa.
Hindi. Hindi pa.
Sina Mama at Papa… nag…
Oo.
Ang daming snow.
Oo nga.
Pwedeng gumawa ng snowball.
Oo.
Sige, sa susunod na lang ulit.
Oo. Sige.
-Bye. -Bye.
DECEMBER 20 - VENUS
Hedvig!
Hedvig?
Nasa taas ka ba?
Hedvig?
-Uy. -Hi!
-Para sa akin 'to? -Oo, para sa 'yo.
Pero hindi pa Pasko.
Hindi ito regalo sa Pasko. Kunin mo na.
Hindi malaki.
-Hindi. -Pero malambot.
Walang kuwenta daw ang malalambot na regalo…
Di ako naniniwala do'n. Mahalaga ang mga regalo.
Sa balot palang, matutuwa ka na.
Pagkabukas, saka mo malalaman kung may kuwenta 'yon o wala.
Kaya maling sabihing walang kuwenta ang malambot na regalo.
Oo nga. Buksan mo na.
Excited lang ako.
Buksan mo na.
Pero kapag binuksan ko, malalaman ko na kung ano ito.
Gano'n na nga.
-Hindi na ako mae-excite. -Hindi, at…
Di mo ba nakikita?
Ang exciting maging excited.
Parang nagse-skate ang puso mo
at umiikot hanggang sa mahilo ako.
Pwede bang buksan mo na?
Sige.
Ang ganda ng balot nito.
Bathing suit!
May dilaw at itim din,
pero parang mahilig ka sa pula…
Julian! Maraming salamat!
Handa ka na ba?
Handa saan?
Naisip kong turuan kang lumangoy.
-Ano? -'Yon ang pinakagusto mo.
Oo. Bakit hindi?
Ano'ng dadalhin ko? Ano ba? Tuwalya, swimming cap?
Mag-e-empake na ako. Bibilisan ko lang!
Hihintayin kita sa labas.
Bulaga!
Pasensiya, ang tagal ko.
Di pa ako nakapunta sa pool kaya di ko alam ang dadalhin.
Ano 'yon?
'Yong matanda na naman.
Parang may susi siya sa Winter's Nest.
Kilala mo siya, di ba?
Julian, di ko pwedeng sabihin sa 'yo lahat.
Pero hindi ka ba natatakot kapag sumisilip siya sa bahay mo?
Hindi ako natatakot.
Hindi naman.
-Pwede bang sabihin mo… -Wag ka nang magtanong.
Tara na? Pupunta tayo sa swimming pool.
Isusuot mo 'yan?
Oo naman. Kung hindi, lulubog ako.
'Yon ang matututunan mo dito. Kung paano lumutang nang mag-isa.
Gano'n ang swimming.
Parang medyo…
Ewan ko… hindi natural?
Hindi nga.
Ganito ang natural.
Sige na, di ka mapapa'no dito.
Tingnan natin.
Kita mo? Kayang-kaya.
Gawin mo 'to…
Sige na. I-bend mo ang tuhod mo.
Huminga ka muna nang malalim bago ka lumubog.
Ayoko! Paano kung magkatubig ang baga ko?
Wag kang hihinga.
-Ay. -Pwede kang mag-bubbles.
Ang dali lang.
Nakita mo 'yon? Nagawa ko!
Nagawa ko ulit!
-Ang galing! Nakukuha mo na! -Oo!
Gamitin mo 'yong braso mo, gaya ng ginawa ko.
Kaya mo 'yan.
Oo, gagalingan ko talaga!
Nakalangoy ako!
Nakita mo 'yon, Julian?
Ako, si Hedvig Hansen, nakalangoy ako!
Nakakalangoy na 'ko!
Hedvig! Wag masyadong malayo! Malalim diyan.
Bumalik ka!
Hedvig!
Ayos ka lang?
Nakatayo ka doon noong una kitang nakita.
Dinikit mo ang ilong mo sa salamin…
Mukha kang baboy.
Magandang baboy.
Ayos lang kung hindi mo magawa ngayon.
Magpa-practice pa tayo.
Hanggang maging parang isda ka na.
O dolphin.
Sige.
Basta walang susuko.
Walang susuko.
Ano lang kasi…
Ano 'yon?
Hindi…
ako sigurado kung…
magagawa ko pa 'yon.
Bakit naman?
Nakakaaliw isipin na ang snow ay tubig lang.
Oo.
Hindi ba kakaiba
na 'yong magaan, malambot at maganda,
ay pwedeng maging sobrang lamig
at madilim at mahirap?
Oo, pero magiging snow ulit ang tubig, di ba?
Mga bituin, sapot ng gagamba, rosas, at…
Totoo 'yan.
Totoo nga 'yan.
Matalino ka, Julian.
Oo.
Bukas, gawin naman natin 'yong gusto mo?
Ano?
Pwede tayong mag-skating.
-Skating? -Oo, di ako marunong mag-skate.
Turuan mo ako.
Matuturuan kita ng ilang pakulo.
Bagong lutong potato flatbread.
-Pambihira! -Hala.
Tinatakot mo ang mga tao, bata!
-Sorry po. -Ba't ka nandito? Naliligaw ka?
Hindi po.
O… Medyo po siguro.
-Naliligaw ka ba o hindi? -Naliligaw po ako.
Pero… naisip ko po sanang bumili ng ilang cards.
Christmas cards.
Marami po kayo no'n.
Nawawala ka, tapos bibili ka ng cards?
Ah… Opo.
Ang suwerte.
Sobrang suwerte po.
Nakakatawa ang sinabi mo.
Okay…
Sige… Di ako nagbebenta nang paisa-isa.
Di mo kailangan ng 100, di ba?
Isang daan? Hindi po. Hindi talaga.
Aalis na po siguro ako.
Sige. Pumili ka ng isa.
-Pwede po? -Isa lang.
Bilisan mo. Bago pa magbago ang isip ko.
Sige po.
Salamat.
-May pangalan ka ba? -Julian po.
Julian, sige.
Ako si Henrik.
Para kanino ito?
Sa kaibigan ko po.
Aling card kaya ang magugustuhan niya?
Gustong… gusto ko po ang isang 'to.
Marami ka bang kaibigan?
Hindi po.
Isa lang.
Si John… o…
Siya, tapos may isa pa po.
Pero… ngayon, parang 'yong isa na lang po.
Okay na ang isa o dalawa kesa sa marami pero masasama naman.
Dapat alagaan mo sila.
Opo.
May naalala tuloy ako…
…na batang tulad mo.
Maliit siya para sa edad niya at hindi magaling sa soccer.
Ha? Ako rin po.
Alam mo ang ginawa niya tuwing recess na naglalaro lahat sa labas?
-Hindi po. -Nasa lang loob siya, nagdo-drawing.
Gano'n niya natapos ang elementary at high school.
Sa wakas, nagkatrabaho siya.
Ang batang 'yon… Kayo 'yon!
Tama.
Wow! Paborito n'yo siguro ang Pasko kasi nakapag-drawing kayo nang ganyan.
Oo, isang beses siguro.
Hay, Martha.
Martha?
Ay?
Tawag ko 'yon sa kanya.
Dapat may pangalan ang mabubuting makina.
Ipapaayos kita ulit.
Nakita na po kita noon.
Sa labas ng Winter's Nest.
May delivery ako bukas, kaya kailangan kong bilisan.
Pero… bakit nando'n ka?
May susi kayo ng bahay. Bakit hindi kayo pumasok?
Layuan mo 'yong bahay!
-Pero… -Sige na! Alis na!
Alis na!
Hi! Handa ka na ba?
Hi!
Nagdala ako ng tsokolate, ginger bread cookies, at minatamis na almonds.
Saka extrang medyas, baka mabasa tayo.
At makapal na kumot pag nilamig tayo.
Pero nasaan ang skates mo?
Di ko maalala kung saan ko nilagay.
Nakasabit sa cabinet mo.
Hindi ko naalala 'yon.
-Pero… -Nagdala rin ako ng donuts.
Unahin natin 'tong kainin. Mas healthy 'to kesa sa cookies.
Nakita ko ulit 'yong matanda.
Siya si Henrik.
-Siya. -Pero una, mag-skate muna tayo.
-Pero wala naman ang skates mo. -Ano naman?
Kung magaling ang skater, magaling siya may skates man o wala.
Heto.
Magaling mag-skate kahit walang skates?
Oo naman. Manood ka.
-Di ka pupunta sa ice? -Hindi, dito lang ako.
Ayos lang 'yan.
Mag-relax ka lang. Wag mong kalimutang huminga.
Humihinga ako!
Hindi. Pinipigilan mo.
Kung di ako humihinga, patay na sana ako.
Sana gano'n lang kadali.
Tingin ko mas madali kung nandito ka.
Hindi, maniwala ka sa 'kin.
Dapat makapagbalanse ka.
Chin up!
-Dapat kita ko 'yong dadaanan ko. -Hindi, tumingin ka sa pupuntahan mo.
Hindi kung nasaan ka. Doon ka sa pupuntahan.
Ginagawa ko naman!
Tumingin ka sa harap! Abante, abante.
Julian, sandali!
Wag ka sa malayo! Teka!
Julian, sandali! Wag masyadong malayo!
Ano'ng nasa isip mo? Na bigla na lang akong mawawala?
Hindi ako aalis.
Buti, may dala kang kumot.
Oo. Buti na nga lang.
Eto, o.
Para sa akin? Pero meron na akong…
Gawa 'yan ni Henrik.
Magaling siyang mag-drawing. Ang ganda, 'no?
Oo.
-Sobra. -Parang di na siya masyadong nakakatakot.
Kailangan mo bang… Gusto mo bang mag-skate, o uuwi ka na?
Ba't ayaw mong pag-usapan si Henrik?
Di mo rin sinasabi lahat.
Wala akong sekreto.
Meron kaya.
Hindi ka pa nagkukuwento tungkol sa ate mo.
Pero hindi ako nagtatanong.
Magsasabi ako pag ready na 'ko.
Magsabi ka din sa 'kin pag ready ka na.
Pa'no kung ready na 'ko?
Ngayon na?
Oo, ngayon na.
Kung gano'n, kaya kong umupo ng 50 taon at makinig sa 'yo.
Si Juni…
May…
May nangyari sa kanya.
Hindi ko na maalala kung kailan.
Siguro noong umpisa ng middle school niya.
Masyado siyang naging…
tahimik at kakaiba.
May sakit ba siya?
Hindi siya normal na sakit, tulad ng trangkaso o sipon.
Sobrang…
lungkot lang talaga niya.
Nasa kuwarto lang siya…
tapos pumayat siya talaga.
Sa sobrang lungkot niya, ayaw na niyang kumain.
Tumigil na siya sa pagpasok.
Tapos, sa sobrang payat niya,
naospital na siya.
Pero… mabuti 'yon, di ba?
Ibig sabihin, ginamot siya.
Lalo pa siyang pumayat,
tapos nagka-pneumonia siya.
At ayun, kamamatay lang niya.
Sabi nila, di 'yon mangyayari.
Sabi ng ospital, hindi 'yon mangyayari.
Sabi ni Mama at Papa, di 'yon mangyayari.
Pero nangyari pa rin.
Hay, Julian.
-Paano siya noon? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Kumusta si Juni bago siya malungkot?
Siya ang pinakamasayahin sa lahat.
Nakakatawa siya.
Paano?
Hind dahil sa sinabi niya,
kundi dahil sa pagkakasabi niya.
Kapag tumatawa si Juni, tumatawa ang lahat.
Malakas siyang tumawa.
At medyo magulo siya.
Magulo at nakakatawa.
Magulo at masaya ang pamilya namin pag nandiyan siya.
Pero…
kapag binabangungot ako
at tumatabi ako sa kanya,
sobrang bait lang niya.
Mabait at sobrang tahimik.
Ang suwerte mo, ang bait ng ate mo.
Oo.
At suwerte din siya sa 'yo.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Nasa puso mo siya.
Hangga't nasa puso mo siya, hindi siya mawawala.
-Hi, anak. -Hi.
Hello.
Maganda ba ang araw mo?
-Opo. -Oo.
Saan galing 'to?
-Sa album po ni Juni. -Kay Juni?
Bakit nakasabit dito?
Ayokong binabawasan mo ng kung ano ang album.
Si Juni po 'yan, di kung ano lang.
Wag mong gagalawin ang album niya.
-Mahirap bang intindihin 'yon? -Lina…
Ayoko na naaalala ko 'yong mga nangyari.
Ayoko na may nagpapaalala sa 'kin ng masasakit na bagay.
Pero…
magaganda po lahat…
ng tungkol kay Juni.
-Maayos po ang halos lahat kay Juni. -Tama 'yan.
Totoo 'yan. Hindi 'yon ang ibig sabihin ni Mama.
Uy…
Hindi na babalik si Juni, kahit isabit natin ang pictures niya.
-Di rin po ako naniniwala diyan. -Hindi.
Pero dapat gumawa tayo ng paraan
para maka-move on tayo.
Tapos… Hindi na mauulit 'yon…
Hindi natin 'yon magagawa kung lagi nating iisipin ang nakaraan.
Lahat ng nangyari.
Naiintindihan mo ba?
Siguro po.
Mabuti naman.
Madalas ka sa labas.
At sa tingin ko, hindi magandang idea
na madalas kang magsolo sa libingan.
Bihira po tayong pumunta do'n.
Ayaw n'yong pumunta do'n.
Itabi na natin 'to, Augusta.
Julian?
Julian, sandali!
Hi.
Papunta ako sa inyo.
Ang daming snow.
Ba't lagi mong pinapansin ang panahon?
Matatanda lang ang nag-uusap tungkol sa panahon.
Siguro.
Pwede bang iba ang pag-usapan natin?
Iba na lang ang pag-usapan natin.
Eto, o.
Salamat.
Merry Christmas pala.
Hindi 'yon magiging masaya.
Hindi na magiging masaya ang Pasko.
Aalis na ako.
Uy, Julian.
Ang dami kong naisip sa 'yo. Pati kay Juni.
Sana nakilala ko siya.
Mukhang masaya at mabait siya. Mabuti siyang ate.
Ano'ng itsura niya? Kamukha mo ba siya?
Mahilig ba siyang lumangoy, o iba ang hilig niya?
Skating, skiing… hindi, teka!
Nagdo-drawing siya!
May pakiramdam ako na magaling siyang mag-drawing.
Lagi kang nagtatanong,
pero hindi mo hinihintay ang mga sagot.
Hindi.
'Yan ang sabi ng kapatid ko noon.
Ang dami mong tanong sa 'kin,
pero wala kang kinukuwento tungkol sa 'yo.
Sinusubukan ko naman.
Hindi lang gano'n kadali.
Gaano kahirap ba?
Bakit palagi kang mag-isa?
Bakit di ko pa nakikita ang pamilya mo?
Ano'ng ibig mong sabihing sa "noon"?
-Ano? -Sabi mo 'yan ang sabi ng kapatid mo noon.
Hindi na ba niya sinasabi ngayon? Patay na ba siya o ano?
Ikaw naman ang magkuwento.
Hindi ko kaya.
Di na tayo pwedeng maging magkaibigan.
Ano?
Ayokong maging kaibigan ka kung hindi ka magkukuwento.
Pero…
Pero kailangan. Kailangan natin ang isa't isa!
Ayoko ng kaibigan na di honest sa 'kin.
Pero hindi mo naiintindihan. Hindi 'yon gano'n.
Ang dali ng lahat sa 'yo.
Nakatira ka sa magandang bahay, umiinom ng tsokolate at nagsasaya.
Samantalang ako, wala akong magawa.
Sabi mo magaling akong mag-ayos, pero nakakatawa 'yon.
Pinalala ko lahat. Tapos hindi ka nagsasabi sa 'kin.
Pero kapag sinabi ko sa 'yo…
-Ano? -Hindi ko kaya.
Wag, dito ka lang.
Pakiusap.
Julian, tama na. Pakiusap.
-Ikaw lang ang pwede… -Gagawin ko ang gusto ko.
-Hindi na tayo magkaibigan. -Wag…
Julian… Julian, wag kang umalis!
Julian! Julian!
Hedvig!
Hedvig?
Hedvig!
Hay naku!
Sorry! Hedvig! Sorry talaga!
Please, buksan mo ang pinto. Hedvig!
Huli ka! Labas!
Julian?
Ano 'to? Sabi ko wag kang pupunta dito.
Sorry po.
Bahay ko 'to. Hindi ka pwede dito.
Bahay n'yo?
Pero… hindi kayo nakatira dito?
Hindi. Hindi na, sayang.
Bakit hindi na po?
'Yong ate ko na ang tumira dito.
Parang nandito siya, sa bahay na 'to.
'Yong ate n'yo?
Oo.
Si Hedvig.
Ang kapatid ko.
Si Hedvig po?
-Oo. -Pero…
nasaan po siya ngayon?
Patay na siya.
Patay na?
Namatay siya bago ang Bisperas ng Pasko, 50 years ago.
Hindi po pwede.
Alin ang hindi pwede? May kapatid akong namatay.
Wala kayong kapatid. Nagsisinungaling kayo!
Julian. Julian!
Julian!
Olav Askeland.
Katrine Møller.
Jens Halvdan Larsen.
Hedvig.
HEDVIG HANSEN, OCT 11, 1963 DEC 23, 1974 - REST IN PEACE
Hindi.
DECEMBER 22 - MARS
Hi.
-Hindi ka makatulog? -Hindi.
Naalala ko ang Pasko.
Talaga?
Na hindi magpa-Pasko nang wala si Juni.
Ako rin.
Hindi na siya babalik, di ba?
Hindi. Hindi na.
Okay.
Gusto mo bang tumabi sa 'king matulog?
-Lahat kayo? -Oo.
Mag-good night ka sa best kuya sa mundo, Teddy.
DECEMBER 23 - JUPITER
-Matulog ka lang. -Saan ka pupunta?
May aasikasuhin ako.
-Ano? -Wag ka nang magtanong.
Bisperas ng Pasko bukas. Paano kung may mga sekreto ako?
-Bisperas ng Pasko? -Oo, Bisperas ng Pasko.
Magpapasko pa pala tayo?
Hindi ka dapat sumuko, ha?
Wag kang susuko.
Julian?
Magpapatulong lang sana ako sa inyo.
Oo naman.
Hindi ko po sinasadyang takutin kayo noon…
Sobrang lungkot ko at…
Noong nakita kita, natakot din ako.
Bulok na ang sahig. Baka malaglag ka.
Pero…
bakit malungkot kayo?
Lagi akong malungkot. Ang Winter's Nest…
Naaalala ko si Hedvig tapos naisip kong 'yon…
Ano po?
Eksaktong 50 years ago na 'yon.
Fifty years ago ngayon.
Pumili kami ng Christmas tree.
Magdedekorasyon sana kaming apat noong gabing 'yon.
'Yan na lang ang natitira. Naayos na ang ibang parte ng bahay.
Sobrang ganda, ang hirap isipin.
Tingin ko kaya ko po.
Tapos maglalaro kaming mga bata.
Umalis sina Mama at Papa para mamili ng mga regalo.
Noon, nakagawian naming mag-skate sa fjord.
Nando'n lahat ng bata.
Suot niya ang pulang coat niya.
Nagpaikot-ikot siya, parang…
trumpo.
Magaling siyang mag-skate.
Hindi talaga siya lalayo.
Hindi siya mahilig magpasikat.
Masyado lang siyang natuwa.
Tapos ako…
May iba akong ginagawa.
Sumigaw ako, pero di niya narinig.
Pagkatapos…
Nalaglag siya sa butas.
'Yong butas sa yelo.
Tapos hindi po siya marunong lumangoy?
Hindi. Tumakbo ako… 'Yong pinakamabilis na kaya ko pero huli na ang lahat.
Kumaway siya, tapos…
…bigla siyang nawala.
Hindi siya nag-ingay.
Nakita namin siya no'ng umaga, ilang kilometro mula sa fjord.
Nakahiga siya, suot pa rin ang skates niya.
Di na ako nag-Pasko mula noon.
Nandito lang ako, gumagawa ng cards.
Taon-taon.
Pero… hindi n'yo kasalanan 'yon.
Minsan naiisip ko na…
…galit siya sa akin.
O nadismaya siya. At 'yon ang dahilan kung bakit…
Kung bakit hindi niya maintindihan ang kamatayan.
Baka hindi niya mahanap ang katahimikan at di siya…
Di niya maiwan ang mundong 'to.
Baka sobra pong…
minahal niya ang buhay?
Minahal niya ang buhay?
Oo, siguro.
Oo, 'yong kapatid ko, gustong-gusto niyang mabuhay.
Matalino ka, Julian.
-Sabi mo kailangan mo ng tulong? -Opo.
-Sino si Juni? -'Yong ate ko po.
Patay na rin siya.
Diyos ko, Julian.
Hindi nagkataon lang na napunta ka sa Winter's Nest.
Kunin mo ang kahon ng mga papel.
Magandang klase 'to.
Gawin natin ang pinakamagandang cards na pinapangarap mo.
-Etong picture. -Eto.
-Itong isa pa po. -Sige, sige.
-Ang cute niya dito. -Oo.
-Hubarin mo ang sapatos mo. -Opo.
Aba! Wow, ang gaganda ng cards.
Juni cards! Christmas cards!
Wow! Pwede bang sa akin na lang 'to? Julian, akin na lang 'to?
Wow, ang ganda.
Julian, akin na lang 'to?
Oo naman.
-Pati ito? -Oo, sa 'yo na.
Mama, tingnan n'yo po! Si Juni. Mga dekorasyong Juni!
Magsalita kayo.
Bakit ayaw n'yong magsalita?
Sabi n'yo, bigyan pa natin ng oras.
Pero pinapatahimik lang kayo no'n.
Ayokong magpanggap na parang walang nangyari.
Ayokong kalimutan 'yong lungkot at kung gaano ko siya nami-miss.
Pero ayoko rin pong kalimutan kung gaano siya kalungkot,
at kung gaano siya kasaya.
Gusto ko pong maalala lahat.
Lagi pong nandito si Juni.
Di basta-basta nawawala ang mga namamatay.
Nandito pa rin po sila pag naaalala natin sila.
Nandito sila habambuhay.
Kaya nag-decide po ako na hindi na natin kailangan pa ng oras.
Di na tayo magpapanggap na walang nangyari.
Titingnan natin ang pictures niya at aalalahanin natin siya.
Tanda n'yo ba ang mga kakaibang bagay na ginawa niya?
Tanda n'yo ba kung paano siya sumayaw pag naglalakad siya,
at kumanta pag nagsasalita siya?
Tanda n'yo ba 'yong tawa niya?
Di n'yo na tanda?
Tanda ko pa, Julian.
-Tanda ko. -Siyempre naaalala namin.
-Siyempre tanda pa namin, pero… -Hindi!
Wala na pong "pero."
Ganito po tayo magpa-Pasko?
Ganito po ang mangyayari?
Hindi po 'to magugustuhan ni Juni.
-Saan ka pupunta? -Sa kaibigan ko po.
Hedvig.
Sorry sa mga nasabi ko.
Gusto ko pa ring maging best friend mo.
Wala kang kasalanan.
Kasalanan ko. Di ako dapat nagsalita nang masama.
Kasalanan ko na nandito pa rin ako.
Takot na takot akong mamatay.
Ang sarap mabuhay.
Gusto kong mabuhay.
Oo…
Naisip ko na kung mananatili ako dito, kasama ng mga buhay,
mabubuhay pa rin ako.
Alam mo 'yon?
Sa tingin ko.
Naghintay ako at naghintay, at…
Bago ka dumating, walang nakakakita sa akin.
Walang nakakarinig sa akin.
Maliban sa kapatid ko.
Sinubukan kong magparamdam sa kanya.
At minsan, tingin ko nagawa ko 'yon.
-Sobrang saya ko dahil do'n. -Pero…
nalungkot siya.
Hindi… Hindi ko sinasadya 'yon.
Iniisip niya na ang nangyari sa 'yo…
ay kasalanan niya.
Masyado lang akong natuwa. Sobrang saya ko.
Akala niya galit ka sa kanya.
Kaya nandito ka pa rin.
Pero hindi gano'n.
Kaya mag-move on ka na.
Gusto mo ba talaga 'yon?
Ito ang makabubuti sa atin.
Tara na.
Sabay na tayo.
Di ko kailangang gawin 'to.
Hindi. Di ko kailangang gawin 'to.
Pwede pa akong magtagal dito.
Kahit hanggang bukas.
O pagkatapos ng Pasko.
Pwede ba?
Pumunta tayo sa Winter's Nest at uminom ng mainit na tsokolate.
Huling beses na lang.
Pwede ba? Pakiusap?
Di ko na makita ang Winter's Nest.
Di na 'yon tulad ng dati.
Pagkatapos… pati ikaw, hindi na rin kita makikita.
Magiging mag-isa ka ulit.
Ayokong…
mawala nang tuluyan.
Hindi ka mawawala.
Mananatili ka sa puso ko, kasama ni Juni.
Mami-miss kita.
-Tuwing nagso-snow, isipin mo ako. -Oo.
Ikaw ang snow sister ko.
Oo. Ako nga.
Bye, snow sister. Magkikita tayo ulit.
Magkikita tayo ulit.
DECEMBER 23 - JUPITER
DECEMBER 24 - SATURN
-May glitter 'to. -Oo.
-E, 'yong isang 'yon? -Meron.
'Yong isa? Oo.
-Oo, kunin mo. Isabit mo rin. -Oo.
-Isabit mo siguro doon? -Oo.
Kunin mo. Pati ito.
-Ang cute po! -Oo, sobrang cute.
Wow!
Ay! Happy birthday, at Merry Christmas!
Happy birthday sa aming Christmas boy.
At Merry Christmas, sa aming birthday boy.
-Kunin mo 'to, Augusta. Pati ito. -Eto… Teka.
-Hindi! -Akin 'yon. Happy birthday.
-Malamig sa labas. -Ayan.
Excited na akong marinig kumanta si Julian.
Magiging masaya 'to.
Wala doon.
Nasaan ang isang sapatos ko?
Nasa cabinet, Erik.
-Sa cabinet. Oo. -Dito?
Di ko ba tiningnan? Sinilip ko 'to kanina.
Ayan!
-Ayan. -Paayos ng bow tie ko.
-Di ko maintindihan… -Hindi ka matututo.
Bakit kailangang nasa leeg 'yan?
-Ayos ba? -Oo.
Ang galing.
HAPPY BIRTHDAY SANA MARAMING SNOWBALL SNOW
Tara. Bilisan na natin.
Parang lumulutang
Lumulutang paikot at pababa
Pakiramdam ko buhay ako
Kapag tinitingnan mo ako
At lagi akong nasa malapit
Malapit lang
Nanood kami. Nakita mo kami?
Ha? Oo?
Hi!
-Hi. -Nagso-snow.
Oo.
Ang dami. Ang ganda ng snowball snow.
'Yong panahon ba?
Siguro.
-Snowball fight! -Oo!
Tama si Hedvig.
Buong buhay akong magsisisi kung hindi kami naging magkaibigan.
-Lagot ka sa 'kin! -Kahit na nawala siya.
Sige!
Tinuro niya na walang nawawala nang tuluyan.
Nagiging tubig ang snow.
Nagiging luha ang tubig…
o snow.
At kung talagang mahal mo ang isang tao,
hindi sila tuluyang mawawala.
-Merry Christmas. -Merry Christmas.
Huling sulyap, sandali
Huling sayaw, bago ako umalis
Ang langit, ang mga bituin ay malinaw
Bibitawan ko na ang lahat sa nakaraan
Unang hakbang sa walang hanggan
Naghahanap ng ginhawa sa nalalaman ko
Ito ang paraan ng mundo Parang araw at gabi
Bibitawan ko na ang lahat sa nakaraan
Bibigyan kita ng litrato Para maalala mo kapag nakita kita ulit
Hindi ko makakalimutan
Kahit saan ako magpunta
Alam kong nararamdaman mo
Na nandito ako
Dahil mananatili ako
Malapit lang
Mga alaalang nakaukit sa pader
Isang bumabagsak na snow crystal
Nandoon ako, at ngayon malaya na ako
Bahagi mo ako, habang buhay
Ipinta mo ang sarili mo Para maalala mo pag nagkita tayo ulit
Hindi ko makakalimutan
Kahit saan ako magpunta
Alam kong nararamdaman mo
Na nandito ako
Dahil mananatili ako
Malapit lang
Hinding-hindi ako makakalimot
Pangako, kahit saan ako magpunta
Pangako, lagi kitang kasama
Mangako kang aalagaan ang sarili mo, kaibigan ko
Balang araw, magkikita tayong muli
Pangako, kahit saan ako magpunta
Pangako, lagi kitang kasama
Mangako kang aalagaan ang sarili mo, kaibigan ko
Balang araw, magkikita tayong muli
Pangako, kahit saan ako magpunta
Pangako, lagi kitang kasama
Mangako kang aalagaan ang sarili mo, kaibigan ko
Balang araw, magkikita tayong muli
Nagsalin ng Subtitle: ZP