Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ég vil segja þér frá Heiðveigu,
skrítnustu og skemmtilegustu stelpu í heiminum.
Hvernig hún varð besti vinur minn
og hvernig ég missti hana.
SNJÓSYSTIRIN
BYGGT Á BÓK MAJU LUNDE OG LISU AISATO
Já!
Aftur!
Aftur nú!
Svo segi ég þér frá því þegar ég kveið jólunum.
Er ég taldi mig aldrei aftur verða glaðan.
Þetta voru fyrstu jólin án Júní.
Stóru systur minnar.
Einbeita sér!
Snjóboltastríð!
Beint í mark!
Ertu með?
Ég nenni því ekki.
-Það snjóar. -Ha?
Já.
Það snjóaði meira í gær.
Er það?
Já.
En...
Bless.
Glögg til sölu! Komið og kaupið!
Glögg til sölu!
JÚNÍ SÆTHER DHAWAN FÆDD 12. JÚNÍ 2008 - DÓ 25. MAÍ 2024
Siturðu hér aftur einn?
Já.
Mamma og pabbi eru upptekin.
Já, jólastressið getur verið mikið.
Já, mjög.
Þarna ertu! Loksins!
Ég hélt þú kæmir aldrei.
Þekki ég þig?
Nei.
Rétt hjá þér. Dóninn ég.
Ég heiti Heiðveig. Nei, bíddu.
Ég þarf að kynna mig almennilega með fullu nafni.
Ég heiti Heiðveig Hansen.
Ég vildi að ég gæti sagt
Heiðveig Viktoría Jóhanna Rósendal Ekelund
en það væri lygi
og það á ekki að ljúga.
Það er heiður!
-En þú? -Ha?
Heitir þú eitthvað?
Já. Júlían.
Hæ, Júlían. Ég er svo
óvenjulega og ótrúlega ánægð að kynnast þér.
Förum!
Þú syndir svo hratt! Svo langt!
Aftur og fram, aftur og fram.
Ég missti alveg töluna.
Ótrúlegur sundmaður.
Hvernig lærðirðu? Æfirðu mikið?
Já, eiginlega.
Það virðist yndislegt að geta flogið eins og fiskur í vatninu.
Eða hákarl.
Eða glaður höfrungur.
Ég elska höfrunga en þú?
-Já, já. -Það er eins og þeir brosi alltaf.
Sennilega glaðir með að geta synt.
-Heldurðu það ekki? -Kannski.
Þú ert heppinn að geta synt vel.
Ég hef ekki hugsað út í það.
Þú ættir að hugsa vel út í það.
-Hvað með þig. Geturðu synt? -Nei.
Mín helsta ósk í lífinu
er að læra að synda.
-Kannski það verði jólaóskin mín. -Góð hugmynd.
Ég held ég yrði heilli ef ég gæti synt.
Þú virðist heil fyrir mér.
Það er það fyndnasta sem ég hef heyrt lengi.
Horfðu í kring!
Er þetta ekki svo fallegt að hjartað springur
og heilinn líka?
Ég elska jólin!
Ég veit það ekki. Mér er sama.
-Ha? -Mér er sama um jólin.
Þú ert ótrúlega fyndinn.
Nei, það er satt.
Allir krakkar elska jólin.
Ekki ég.
Veistu hvað? Þú syndir um of.
Allt vatnið stíflar heilann.
Ég get allavega synt.
Því lærirðu ekki að synda
ef það er þér svo mikilvægt?
Þér kemur það ekki við.
Skiptir engu. Ég fer heim.
Allt í lagi. Mér er alveg sama!
Þú talar of mikið líka.
Þú ert fúll eins og hljóðlát, lítil mýrarskjaldbaka.
Mýrarskjaldbaka?
Já, þær lykta!
Bless! Vertu sæll. Að eilífu!
Bíddu, Júlían.
Ég meinti þetta ekki. Fyrirgefðu.
Fyrirgefðu.
Ég hélt við gætum kannski orðið vinir.
Já, einmitt.
Það hljómar líklega undarlega
en ég held að við sjáum mikið eftir því ef við
verðum ekki vinir.
Við óskum þess það sem eftir er að breyta því
ef við skiljumst núna.
Í stað þess að fara í burtu
vil ég að þú komir heim með mér.
Það er ekki langt. Fjarðarvegi tvö.
Við bryggjuna.
Ég á piparkökur og kakó.
Við höfum skreytt fyrir jólin.
Þú verður hrifinn!
Ekki fara, gerðu það.
-Hæ. -Hæ, þú.
Viltu leika, Júlían?
Allt dótið mitt er með magakveisu.
Það er alvarlegt og þú þarft að vera hjúkrunarfræðingur.
-Vá. -Kvöldmatur, krakkar.
-Fiskbúðingur. -Eins og venjulega.
-Gott að sjá þig. -Já.
Var dagurinn góður?
Já, hvað með hjá ykkur?
-Ja... Já, algerlega. -Já.
Já.
Við kveikjum á kerti í kvöld, við kveikjum fyrir gleði.
Það skín fyrir sjálft sig og alla viðstadda.
Ekki leika að matnum, Ágústa.
Við kveikjum tveimur kertum á, fyrir von og gleði.
Það hefur snjóað.
Já... Já.
-Það þarf að moka... -Hvar er kertastjakinn?
Kertastjakinn?
Aðventukertastjakinn.
Á morgun er fjórði í aðventu.
-Einmitt. -Bara fimm dagur til jóla.
Bara fimm dagar? Já, bara fimm dagar!
Fimm dagar til jóla!
Ég byrja að moka snjóinn.
Já.
Mamma er...
Já, hún er...
Tíminn læknar öll sár.
19. DESEMBER - MERKÚR
Það er ekki hægt.
Þau geta heldur ekki sofið.
Ef þau koma öll hingað
nær ekkert okkar að sofa.
Svona nú.
Sofið vel, vinir mínir.
Hvað þýðir það sem pabbi sagði?
-Hvað? -Tíminn læknar öll sár.
-Ég veit það ekki. -Læknar hann Júní?
Ég veit það ekki.
Getur tíminn látið Júní ekki vera dána?
Ég veit það ekki, Ágústa, ég held ekki.
Sofðu nú, litla systir.
Fjarðarvegur... Já.
Vá.
Þú komst!
Ég býst við því.
Komdu inn, kæri Júlían.
Velkominn í Vetrarhreiðrið!
-Heitir húsið þitt eitthvað? -Já.
Öll virðingarverð hús bera nafn.
Heitir þitt ekkert?
Þú þarft að segja foreldrum þínum að finna nafn strax!
Vetrarhreiðrið er fallegt.
Ég vissi að ég yrði ánægð hér strax.
Hús með svona nafn hlýtur að vera gott heimili.
Hvenær fluttuð þið?
Er ég var lítil.
-Áttu bróður? -Stóran bróður.
Hann er frábær.
Svo góður og vís.
Góður í öllu.
Hann er bestur að teikna. Sjáðu, hér er hann.
Stundum reyni ég líka.
Ég er með fallegar myndir í huganum
en næ þeim bara ekki út.
Skilurðu mig?
Teikningar bróður míns...
Það er eins og þær vilji hoppa af blaðinu og lifna við.
Ég vona að þú hittir hann.
Ert þetta þú?
Ég kann ekki að teikna en er góð á skautum.
Komdu!
Vá!
Leitt að þér líki ekki jól.
Þá hefðirðu hjálpað mér að skreyta.
Klára að skreyta?
-Ekki búin? -Ekki nærri.
Það er mikilvægt að skreyta öll herbergi alveg.
Ég get hjálpað smá.
Frábært. Fylgdu mér.
Engilinn á klósettið.
-Skreytið þið baðherbergið? -Auðvitað.
Yrðirðu ekki afbrýðissamur
ef stofan væri fullkomlega skreytt
en þú fengir ekki einu sinni engil eða krans?
Ég tel baðherbergi ekki geta verið afbrýðisöm.
Sérstaklega baðherbergi.
Þau fá ekki nægt hrós fyrir mikilvægt starf sitt.
Herbergi hafa tilfinningar. Öll þeirra.
Sérlega í Vetrarhreiðri.
-Tada! -Vá!
Sérðu?
Kransinn fer í skápinn.
Jafnvel að gera dálítið eins leiðinlegt og sækja sóp
má ekki gleyma jólunum.
Naglinn er farinn.
Ég sæki nýjan.
-Heyrðu! -Ó!
Skautarnir...
-Þeir... -Fínir, ekki satt? Alvöru listskautar.
-Jú, mjög. -Þú færð eitthvað að hengja á.
Hér, heiðursgestur.
Eldarðu mikið?
Mjög oft. Sérstaklega kakó.
Ég þarf þeyttan rjóma.
Ég geri meira í morgunmat.
Ha? Færðu þér kakó í morgunmat?
Á hverjum morgni.
-Máttu það? -Hvað heldur þú?
Gott að þú sért hér.
Ég vissi alltaf að þú værir að grínast með að líka ekki jólin.
Enginn með svona góðleg augu gæti hatað jólin.
Sérstaklega sem heitir Júlían.
Afmælið mitt er á aðfangadag.
Þess vegna heiti ég Júlían.
Í alvöru?
Júlían Jólastrákur.
Eins og kraftaverk.
Foreldrar þínir hljóta að vera æði
að gera eitthvað svona.
Já. Pabbi er aðeins bilaður.
Mamma segir mjög fyndnar sögur.
Hún hlær svo hátt að hún skammast sín næstum.
Pabbi segist elska hláturinn.
-Þau hlæja ekki mikið núna samt. -Nú?
Því ekki?
Þau eru orðin dálítið...
Það er eins og
þeim hafi verið skipt út
fyrir fólk sem lítur eins út.
E.t.v. eru þau upptekin fyrir jól.
Alveg eðlilegt.
Við höfum ekkert skreytt.
Ekki einu sinni kerti í aðventukrans.
Það er hræðilegt.
Ég held að þau hafi gleymt jólunum.
Þá minnirðu þau á þau.
Ég?
Já. Hver annar?
Svona nú...
-Já. -Stattu hér. Ég tek stígvélin.
Svona nú.
Júlían!
Aðventukerti!
Við kveikjum einu kerti á, tveimur kertum, þremur
Eitt kerti, tvö kerti, þrjú. Eitt kerti...
Ég fann hann í kjallaraskáp.
-Já, það er frábært. -Ég fægði hann líka.
Mjög vel gert.
Ég er með hugmynd. Ef við segjum Júní kveikja á fjórða kertinu
verður hún kannski glöð aftur.
Þá kemur hún heim um jólin.
Falleg hugmynd, Ágústa, en...
það virkar ekki þannig.
Ekki alveg?
Nei.
Það sem ég á við er...
Ágústa...
Háttatími. Komdu.
Borðum við ekki kvöldmat?
Jú, kannski...
Júlían, þú...
Getur þú gert samlokur?
Ég kem aftur.
Allt í lagi.
Hjálp!
-Ég kem! Bíddu! -Júlían, hjálpaðu mér!
-Ég get það ekki! -Ég kem!
Ég er hér!
Guði sé lof! Ég gæti þetta aldrei ein.
Svona nú.
Einn, tveir, þrír!
-Já! -Höldum áfram!
Vissirðu að ekkert snjókorn er eins?
Ég hef ekki hugsað út í það.
Þú ættir að hugsa vandlega um það.
Endalaus snjókorn en engin eru eins.
Það er svalt.
Sjáðu! Nýútsprungin rós!
Þetta er eins og kóngulóarvefur.
Sjáðu! Tannhjól.
Sexhliða Betlehemstjarna.
Ég býst við að þetta dugi.
Dugi fyrir hvað?
Ég hef ekki hugmynd.
Við gætum gert venjulegan snjókarl
en þeir eru svo algengir.
Snjókona er mun sjaldgæfari.
Já, já...
Eða... gömul frænka!
Fúl, gömul frænka.
Eða villtur frændi eða...
Systir?
Já! Snjósystir!
Þú ert sniðugur, Júlían!
Mig langaði alltaf í stóra systur.
Já...
Þú þarft að setja augun hér.
Gerðu þau aftur.
Það vantar eitthvað. Bíddu.
Sjáðu. Það er jólarós.
Heldurðu að svona stór systir vilji rós um jólin?
Já.
Svo falleg.
Já.
Nú eigum við stóra systur.
Er eitthvað að?
Stóra systir mín.
Júní...
Hún dó í sumar.
Ó...
Júlían...
Rétt fyrir afmælið hennar.
Hún var að verða 16 ára.
Þetta verða fyrstu jólin þín án hennar.
Líka þér spælegg?
Ertu aftur ein heima í dag?
Já, þau fóru að versla.
Heiðveig. Það er einhver þarna.
Gamall maður.
Hvar er hann?
Hann stóð þarna og starði á húsið.
Þekkirðu hann?
Þú ert að fíflast.
Nei, ég lofa.
Áttu afa eða eitthvað?
Gamlan frænda?
Allir löngu dánir.
-En... -Gleymdu gamla manninum.
Úps, gleymdi tómatsósu.
Maturinn er klár!
Kemurðu?
Tómatsósa er í uppáhaldi.
Takk fyrir. Gleðileg jól.
Hæ!
Hæ, Jón.
-Ertu búinn? -Ha?
-Með gjafirnar? -Nei.
Nei. Ekki alveg.
Mamma og pabbi, þau...
Já.
Það hefur snjóað mikið.
Já.
Góður snjóboltasnjór samt.
Já.
Við sjáumst þá seinna.
Já. Ég býst við því.
-Bless. -Bless.
20. DESEMBER - VENUS
20. DES. - VENUS
Heiðveig!
Heiðveig?
Ertu þarna uppi?
Heiðveig?
-Hæ. -Hæ!
-Handa mér? -Já, handa þér.
Það eru ekki komin jól.
Þetta er ekki jólagjöf. Hérna.
Ekkert stórt.
-Nei. -Þetta er mjúkt.
Fólk segir mjúka pabba leiðinlega.
Ég er ósammála. Gjafir eru ekki leiðinlegar.
Pappírinn gerir þetta spennandi.
Þegar þú opnar sérðu hvort þetta sé leiðinlegt.
Því er rangt að segja að mjúkir pakkar séu slæmir.
Já, já. Opnaðu.
Ég er svo spennt.
Opnaðu hana bara.
Þegar ég geri það veit ég hvað það er.
Það er tilgangurinn.
-Ég verð ekki spennt lengur. -Nei, og?
Skilurðu ekki?
Spennandi að vera spennt.
Eins og hjartað skauti
og snúist um þar til mig svimar.
Geturðu bara opnað hana?
Já.
Fallegur pappír líka.
Sundbolur!
Það var til gulur og svartur
en ég sé að þér líkar rauður.
Júlían! Kærar þakkir!
Ertu þá tilbúin?
Tilbúin í hvað?
Ég vildi kenna þér að synda.
-Ha? -Þú vildir það mest.
Já. Því ekki?
Hvað þarf ég? Handklæði og sundhettu?
Ég pakka niður. Ég flýti mér!
Ég bíð þín úti.
Bö!
Fyrirgefðu hvað ég var lengi.
Ég hef aldrei farið í sundlaug en reyndi að pakka.
Hvað er að?
Þessi gamli gaur aftur.
Hann virtist hafa lykla að Vetrarhreiðrinu.
Veistu ekki hver hann er?
Júlían, ég get ekki sagt þér allt.
Verðurðu ekki hrædd þegar hann laumast svona í kringum húsið?
Ég er ekki hrædd.
Ekki við það.
-Geturðu bara sagt mér... -Hættu að spyrja.
Getum við farið? Við ætluðum að synda.
Verðurðu með þetta?
Auðvitað. Annars sekk ég.
Þú ert hér til að læra að fljóta sjálf.
Það er að synda.
Þetta virðist smá...
Frekar óeðlilegt?
Það er það ekki.
Alveg eðlilegt.
Svona, það bítur ekki.
Sjáum til.
Sko, ekkert stórmál.
Gerðu þetta...
Svona nú. Beygðu bara hnén.
Nú geturðu andað og farið í kaf.
Nei! Hvað ef ég fæ vatn í lungun?
Ekki anda inn.
-Ó. -Þú getur gert loftbólur.
Ekkert mál.
Sástu þetta? Mér tókst það!
Aftur!
-Gott! Þú nærð þessu! -Já!
Notaðu handleggina eins og ég sýndi.
Þú getur það.
Já, ég geri það frábærlega!
Ég synti!
Sástu þetta, Júlían?
Ég, Heiðveig Hansen, synti!
Ég get synt!
Heiðveig! Ekki langt út! Það er djúpt.
Komdu aftur!
Heiðveig!
Ertu í lagi?
Þú stóðst þarna þegar ég sá þig fyrst.
Þú ýttir nefinu að glerinu...
Eins og svín.
Gott svín.
Það er í lagi ef þú getur það ekki nú.
Við þurfum bara að æfa meira.
Þá syndirðu sem fiskur.
Eða höfrungur.
Já.
Ekki gefast upp.
Það er bara...
Hvað?
Ég er...
ekki viss um hvort ég...
geti gert þetta.
Því ekki?
Það er bilun að hugsa að snjór sé bara vatn.
Já.
Er ekki skrítið
að eitthvað svona létt, mjúkt og fallegt
geti verið svo kalt,
myrkt og erfitt?
Jú, vatn getur orðið snjór aftur, ekki satt?
Stjörnur, kóngulóarvefir, rósir og...
Það er satt.
Það er í raun satt.
Ekki svo vitlaus.
Nei.
Kannski gerum við það sem þú ert góð í næst.
Hvað?
Við getum farið á skauta.
-Skauta? -Já, ég er lélegur í því.
Þú kennir mér.
Ég get líklega kennt þér ýmislegt.
Rækallinn!
Þú hræðir fólk til dauða!
-Fyrirgefðu. -Því ertu hér? Týndur?
Nei.
Eða... kannski aðeins.
-Ertu týndur eða ekki? -Ég er týndur.
En... svo datt mér í hug að kaupa nokkur kort.
Jólakort.
Þú átt nóg af þeim.
Ertu týndur en kaupir kort?
Já.
En heppilegt.
Mjög heppilegt.
Svo heimskulegt.
Allt í lagi...
Allavega sel ég engin stök.
Þarftu nokkuð hundrað?
Hundrað? Nei. Alls ekki.
Ég fer þá bara.
Allt í lagi. Veldu bara eitt.
-Má ég? -Eitt kort.
Fljótt áður en ég skipti um skoðun.
Já, auðvitað.
Takk fyrir.
-Þú berð líklega nafn. -Ég er Júlían.
Júlían, já.
Ég er Hinrik.
Handa hverjum?
Vini, held ég.
Hvaða kort heldurðu að vinurinn vilji?
Ég er hrifinn af þessu.
Áttu marga vini?
Nei.
Bara þennan eina.
Jón eða...
Ég átti hann og eignaðist annan.
Nú held ég að ég eigi bara hinn.
Einn eða tveir góðir eru betri en 100 slæmir.
Þú þarft að hugsa um þá.
Já.
Ég þekkti einu sinni
dreng eins og þig.
Hann var smávaxinn og ekki góður í fótbolta.
Ekki ég heldur.
Veistu hvað hann gerði þegar allir léku úti í frímínútum?
-Nei. -Hann var inni að teikna.
Hann teiknaði sig í gegnum skóla.
Loksins komst hann í vinnu.
Þessi drengur... Það varst þú!
Það er rétt.
Vá! Þú hlýtur að elska jólin að geta teiknað svona.
Já, kannski einu sinni.
Uss, Marta.
Marta?
Ég kalla hana það.
Allar virðingarverðar vélar þurfa nafn.
Ég ætti að gera við þig aftur.
Ég hef séð þig áður.
Fyrir utan Vetrarhreiðrið.
Ég er með sendingu á morgun og þarf að flýta mér.
Af hverju varstu þar?
Þú varst með lykla. Því fórstu ekki inn?
Haltu þig frá húsinu!
-En... -Farðu nú! Farðu!
Farðu!
Hæ! Ertu tilbúin?
Hæ!
Ég kom með heitt kakó, piparkökur og sykurmöndlur.
Líka aukasokka ef við blotnum
og ullarteppi ef okkur kólnar.
Hvar eru skautarnir þínir?
Ég mundi ekki hvar þeir voru.
Þeir hanga í skápnum.
Ég mundi það ekki.
-En... -Ég kom líka með kleinuhringi.
Kannski við borðum þá fyrst. Þeir eru hollari en kökur.
Ég hitti gamla manninn aftur.
Hann heitir Hinrik.
-Hann... -Fyrst skautum við.
-Þú ert ekki með skautana. -Hvað með það?
Góður skautari er jafngóður með og án skauta á fótunum.
Hérna.
Góð á skautum án skauta?
Auðvitað. Sjáðu.
-Kemurðu út á ísinn? -Nei, ég ætti að vera hér.
Það verður í lagi.
Reyndu að slaka á. Mundu að anda.
Ég anda!
Nei. Þú heldur honum niðri í þér.
Ef ég andaði ekki væri ég dáinn.
Ef það væri svo auðvelt.
Það væri auðveldara ef þú værir hér.
Ég er viss um að svo er ekki.
Þú þarft að finna jafnvægið.
Hökuna upp!
-Ég þarf að sjá hvert ég fer. -Nei, þú þarft að sjá fram á við.
Ekki hvar þú ert. Alltaf hvert þú ferð.
Ég geri þetta!
Horfðu áfram! Áfram, áfram.
Bíddu, Júlían!
Ekki langt út! Bíddu!
Júlían, bíddu! Ekki svona langt út!
Hvað hélstu? Að ég hyrfi í djúpið?
Ég fer hvergi.
Gott að þú komst með teppi.
Já, það er það.
Hérna.
Handa mér? Ég er þegar með...
Hinrik gerði þetta.
Hann er góður að teikna. Er þetta flott?
Já.
-Mjög. -Hann virtist ekki ógnvænlegur lengur.
Þarftu... Viltu skauta meira eða þarftu að fara heim?
Því viltu ekki tala um Hinrik?
Þú getur ekki sagt mér allt.
Ég á engin leyndarmál.
Jú, víst.
Þú hefur ekkert sagt mér um stóru systur þína.
Ég hnýsist ekki.
Ég segi það þegar ég er til.
Þú getur sagt mér þitt þegar þú ert til.
En ef ég er til?
Núna?
Já, núna.
Fyrst svo er get ég setið hér í 50 ár og hlustað á þig.
Júní...
Hún...
Það kom dálítið fyrir hana.
Ég man ekki alveg hvenær.
Kannski þegar hún byrjaði í gaggó.
Hún varð bara svo...
hljóð og breytt.
Var hún veik?
Það voru ekki venjuleg veikindi eins og flensa eða eitthvað.
Hún...
var bara svo leið.
Hún var í rúminu sínu...
og varð sífellt mjórri.
Hún var líka of leið til að borða.
Hún hætti í skólanum.
Svo varð hún svo mjó
að hún var lögð inn á spítala.
Það er gott, ekki satt?
Þá fékk hún hjálp.
Hún varð sífellt mjórri
og fékk svo lungnabólgu.
Þá dó hún bara.
Fólk sagði það ekki gerast.
Þau á spítalanum sögðu það.
Mamma og pabbi sögðu það.
Það gerðist samt.
Júlían...
-Hvernig var hún áður? -Hvað meinarðu?
Hvernig var Júní áður en hún varð leið?
Glaðasta manneskja í heimi.
Mjög fyndin.
Hvernig þá?
Það voru ekki orðin hennar
heldur að hún hafi sagt það.
Þegar Júní hló urðu allir að hlæja.
Hún hló mjög hátt.
Hún var frekar villt.
Villt og fyndin.
Fjölskyldan varð villt og fyndin er hún var þar.
En...
þegar ég fékk martröð
og skreið upp í hjá henni
var hún bara góð.
Góð og alveg hljóð.
Þú ert heppinn að hafa átt svona góða stóra systur.
Já.
Hún er heppin að hafa þig.
Hvað meinarðu?
Hún lifir í hjartanu.
Á meðan hún er í hjartanu fer hún hvergi.
JÚNÍ
-Hæ, elskan. -Hæ.
Hæ, þú.
Var þetta góður dagur?
-Já. -Já.
Hvaðan kom þetta?
-Úr albúmi Júní. -Júní?
Því hangir hún hér?
Ekki taka neitt úr albúminu.
Þetta er Júní.
Láttu albúmið hennar vera.
-Er erfitt að skilja það? -Lína...
Það má ekki sífellt minna mig á allt.
Við þolum ekki að vera minnt á allt sem er sárt.
En...
mest af því var gott...
með Júní.
-Næstum allt var gott með Júní. -Það er satt.
Það er satt. Mamma meinti þetta ekki.
Heyrðu...
Júní kemur ekki aftur þótt við hengjum upp myndir.
-Ég trúi því ekki heldur. -Nei.
Við þurfum að finna leið
til að halda áfram.
Og svo... Það gerist ekki...
Við getum það ekki
ef við hugsum sífellt um allt liðna.
Allt sem gerðist.
Skilurðu mig?
Kannski.
Gott.
Þú ert aldrei heima.
Mér finnst ekki góð hugmynd
að þú sért svona mikið við gröfina.
Við erum aldrei þar saman.
Þið viljið aldrei fara þangað.
Göngum frá þessu, Ágústa.
Júlían?
Bíddu, Júlían!
Hæ.
Ég var á leið til þín.
Mikill snjór.
Því talarðu sífellt um veðrið?
Bara fullorðnir tala sífellt um veðrið.
Kannski.
Getum við talað um eitthvað annað?
Tölum um eitthvað annað.
Hérna.
Takk fyrir.
Gleðileg jól.
Þau verða ekki gleðileg.
Jólin verða aldrei gleðileg.
Ég ætti að fara.
Hæ, Júlían.
Ég hef hugsað mikið um þig. Líka Júní.
Ég vildi að ég hefði hitt hana.
Hún hljómar skemmtileg og góð. Yndisleg, stór systir.
Hvernig leit hún út? Eins og þú?
Líkaði henni að synda líka eða gerði hún annað?
Skauta, skíða... Nei, bíddu!
Hún teiknaði!
Ég held að hún hafi verið góð að teikna.
Þú spyrð sífellt
en þú hefur aldrei tíma til að heyra svörin.
Nei.
Það sagði bróðir minn alltaf.
Þú vilt vita mikið um mig
en hefur ekki sagt mér frá þér.
Ég reyni virkilega.
Það er ekki auðvelt.
Hversu erfitt er það?
Því ertu alltaf ein?
Því hef ég ekki hitt fjölskylduna?
Hvað meinarðu með „sagði“?
-Ha? -Þú sagðir bróður þinn hafa sagt það.
Segir hann það ekki lengur? Er hann dáinn?
Nú þarft þú að tala.
Ég get það ekki.
Þá getum við ekki verið vinir.
Ha?
Ég vil ekki vera vinur þinn ef þú segir mér ekkert.
En...
Þú verður. Við þörfnumst þess.
Ég þarf ekki vini án hreinskilni.
Þú skilur ekki. Það er ekki þannig.
Allt er auðvelt hjá þér.
Þú býrð í fallegu húsi, drekkur kakó og skemmtir þér.
Mér líður skítlega. Allt er skítlegt.
Þú segir mig geta lagað allt en það er fáránlegt.
Allt er verra. Þú ert ekki hreinskilin við mig.
Ef ég segi þér það þá...
-Hvað þá? -Ég get það ekki.
Nei, ekki fara.
Gerðu það.
Hættu, Júlían. Gerðu það.
-Þú einn getur... -Ég get hvað sem er.
-Við erum ekki vinir. -Nei...
Júlían... Júlían, ekki fara!
Júlían! Júlían!
Heiðveig!
Heiðveig?
Heiðveig!
Svona nú!
Fyrirgefðu! Heiðveig! Fyrirgefðu!
Gerðu það, opnaðu. Heiðveig!
Ég náði þér! Komdu út!
Júlían?
Hvað í fjandanum? Ég sagði þér að koma ekki.
Fyrirgefðu.
Ég á húsið. Hér áttu ekki að vera.
Þitt hús?
Þú býrð samt ekki hér.
Nei. Ekki lengur, því miður.
Því ekki?
Systir mín tók það yfir.
Það er eins og hún sé hér í húsinu.
Systir þín?
Já.
Heiðveig.
Litla systir mín.
Heiðveig?
-Já. -En...
hvar er hún núna?
Hún er dáin.
Dáin?
Hún dó á Þorláksmessu fyrir 50 árum.
Það getur ekki passað.
Hvað? Ég átti systur sem dó.
Þú áttir ekki systur. Þú lýgur!
Júlían. Júlían!
Júlían!
Ólafur Askeland.
Katrín Möller.
Jens Hálfdán Larsen.
Heiðveig.
HEIÐVEIG HANSEN 11. OKT 1963 - 23. DES 1974 - HVÍL Í FRIÐI
Nei.
22. DESEMBER - MARS
Hæ.
-Geturðu ekki sofið? -Nei.
Ég hugsa um jólin.
Er það?
Að það verði engin jól án Júní.
Ég líka.
Hún kemur ekki aftur, er það?
Nei. Hún gerir það ekki.
Allt í lagi.
Viltu sofa hjá mér?
-Eða þið? -Já.
Segðu góða nótt við besta stóra bróðurinn, Teddi.
23. DESEMBER - JÚPÍTER
-Sofðu bara. -Hvert ferðu?
Ég þarf að sjá um eitt.
-Hvað? -Ekki spyrja of mikið.
Það eru jólin á morgun. Hvað ef ég á leyndarmál?
-Aðfangadagur? -Já, aðfangadagur.
Höldum við jólin?
Þú ættir ekki að gefast upp.
Ekki gefast upp.
Júlían?
Geturðu hjálpað mér með dálítið?
Já, auðvitað.
Ég ætlaði ekki að hræða þig þarna.
Ég var svo leiður og...
Þegar ég fann þig varð ég hræddur.
Gólfið er svo fúið. Þú hefðir getað dottið í gegn.
En...
því varstu leiður?
Ég verð alltaf aðeins leiður í Vetrarhreiðrinu.
Ég hugsa um Heiðveigu og að kannski var það...
Hvað?
Það var fyrir 50 árum.
50 ár í dag.
Við völdum jólatré saman.
Við fjögur ætluðum að skreyta það kvöldið.
Það var það eina sem var eftir. Allt annað var skreytt.
Þú veist varla hversu fallegt var.
Reyndar held ég það.
Svo gátum við krakkarnir leikið.
Mamma og pabbi fóru að kaupa síðustu gjafirnar.
Á þeim tíma fórum við oft á skauta úti á firðinum.
Allir krakkarnir komu.
Hún var í rauðu kápunni sinni.
Hún sneri sér og sneri eins og...
skopparakringla.
Hún var góð á skautum.
Hún ætlaði ekki að fara langt út.
Hún sýndi sig aldrei.
Hún varð kannski of spennt.
Ég...
Ég var upptekinn við annað.
Ég kallaði en hún heyrði ekkert.
Svo...
Hún lenti í vök.
Ég á við gati í ísnum.
Gat hún ekki synt?
Nei, ég hljóp eins hratt og ég gat en það var of seint.
Hún lyfti höndunum og...
...hún hvarf bara.
Ekkert heyrðist.
Hún fannst langt neðar í firðinum næsta dag.
Hún lá þarna enn í skautunum.
Síðan hef ekki haldið jól.
Ég stend bara hér og geri kort.
Ár eftir ár.
En það var ekki þín sök.
Stundum held ég að...
...hún sé reið við mig.
Eða vonsvikin. Það sé ástæðan...
Ástæðan fyrir að hún finnur ekki út þetta með dauðann.
Hún geti aldrei fundið frið og farið...
Yfirgefið þennan heim.
Kannski hún...
elski lífið bara of mikið.
Elski lífið?
Já, kannski.
Já, hún var venjulega lífsglöð, litla systir mín.
Þú ert ekki svo vitlaus.
-Sagðistu þurfa hjálp? -Já.
JÚNÍ
-Hver er Júní? -Stóra systir mín.
Hún er líka dáin.
Minn kæri Júlían.
Það var varla tilviljun að þú komst í Vetrarhreiður.
Náðu í blaðakassann.
Það eru bestu gæði.
Gerum fallegustu kort sem þig gæti dreymt um.
-Þessi mynd. -Þessi.
-Þessi líka. -Já, já.
-Hún er svo sæt hér. -Já.
-Farðu úr skónum hér. -Já.
Vá, þessi kort eru falleg.
Júníkort! Jólakort!
Má ég fá það? Júlían, má ég fá það?
Vá, svo fínt.
Júlían, má ég fá það?
Já, auðvitað.
-Þetta líka? -Taktu það bara.
Mamma, sjáðu! Það er Júní. Þetta er Júnískraut!
Segið eitthvað.
Því segið þið ekkert?
Þú segir að tíminn lækni öll sár.
Hann gerir þig víst bara hljóða.
Ég vil ekki láta sem ekkert sé.
Ég vil ekki gleyma sorginni og hversu ég sakna hennar.
Ég vil heldur ekki gleyma hversu leið hún var
og hversu glöð líka.
Ég vil muna allt.
Júní verður alltaf hér.
Það er ekki eins og þau sem deyja hverfi.
Þau eru enn hér ef við minnumst þeirra.
Þau eru alltaf hér.
Því ákvað ég að við tíminn þyrfti ekki að lækna sárin.
Við hættum að láta sem ekkert sé.
Við sjáum myndirnar hennar og munum hana.
Munið þið allt það skrítna sem hún gerði?
Hvernig hún dansaði þegar hún gekk
og söng þegar hún talaði?
Munið þið hvernig hún hló?
Munið þið ekki?
Ég man, Júlían.
-Ég man. -Auðvitað munum við það.
-Auðvitað munum við en... -Nei!
Ekki meira „en“.
Höldum við jólin svona?
Verður þetta svona?
Júní hefði ekki líkað það.
-Hvert ferðu? -Að hjálpa vini.
HEIÐVEIG HANSEN
Heiðveig.
Afsakaðu orð mín.
Ég vil vera besti vinur þinn.
Það er ekki þín sök.
Jú, ég hefði ekki átt að segja ljótt.
Það er mín sök að ég sé enn hér.
Ég er bara svo hrædd við að deyja.
Lífið var svo gott.
Ég elskaði lífið.
Já...
Ég hélt að ef ég yrði hér á meðal þeirra lifandi
gæti ég enn lifað.
Skilurðu?
Ég held það.
Ég beið og beið og...
Áður en þú komst sá mig enginn.
Það heyrði enginn í mér.
Nema bróðir minn.
Ég reyndi oft að hafa samband.
Stundum held ég að það hafi tekist.
-Það gladdi mig svo. -En...
Það gerði hann leiðan.
Nei, ég ætlaði það ekki.
Hann telur það sem kom fyrir...
vera sína sök.
Ég varð bara of spennt. Ég skemmti mér svo vel.
Hann telur þig reiða við sig.
Þess vegna værirðu enn hér.
Það er ekki þannig.
Þá skaltu halda áfram.
Viltu það í alvöru?
Ég tel það fyrir bestu.
Svona nú.
Förum saman.
Ég þarf þess ekki.
Ég þarf ekki að gera það.
Ég get verið lengur.
Fram á morgun allavega.
Eða eftir jólin.
Má ég það ekki?
Við getum farið í Vetrarhreiðrið og drukkið heitt kakó.
Einu sinni að lokum.
Getum við það? Gerðu það.
Ég sé Vetrarhreiðrið ekki lengur.
Ekki eins og það var.
Fljótlega sé ég þig ekki heldur.
Þá verður þú alein aftur.
Ég bara...
vil ekki vera alveg farin.
Þú verður ekki farin.
Þú lifir alltaf í hjarta mínu ásamt Júní.
Ég mun sakna þín hræðilega.
-Hugsaðu um mig þegar snjóar. -Já.
Þú ert snjósystir mín.
Já, ég er það.
Bless, snjósystir. Við sjáumst aftur.
Sjáumst aftur.
23. DESEMBER - JÚPÍTER
24. DESEMER - SATÚRNUS
-Það er glimmer. -Já.
-Hvað með þetta? -Já.
Þetta? Já.
-Já, taktu það. Hengdu það upp. -Já.
-Hengja það kannski hér? -Já.
Taktu það. Líka þetta.
-Svo sætt! -Já, ofursætt.
Vá!
Til hamingju með afmælið og gleðileg jól!
Til hamingju með daginn, kæri jólastrákur.
Gleðileg jól líka, kæri afmælisstrákur.
-Taktu þetta, Ágústa. Þetta líka. -Svona...
-Nei! -Þetta var mín. Til hamingju með afmælið.
-Það er kalt úti. -Svona.
Ég er spennt að heyra Júlían syngja.
Það verður yndislegt.
Hann er ekki þarna.
Ég veit ekki um hinn skóinn.
Í skápum, Erik.
-Skápurinn. Já. -Hérna?
Leitaði ég ekki þar? Ég leitaði hér.
Þarna!
-Svona. -Hjálp með slaufuna.
-Ég næ ekki... -Þú lærir aldrei.
Því þarf hún að vera um hálsinn?
TIL JÚLÍANS FRÁ JÓNI
TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN SEM VERÐUR VONANDI FULLUR AF SNJÓBOLTASNJÓ
Já, við þurfum að flýta okkur.
Við horfðum. Sástu okkur?
Ha? Er það?
Heyrðu!
-Hæ. -Það snjóar.
Já.
Mikið. Frábær snjóboltasnjór.
Talarðu um veðrið?
Ég býst við því.
-Snjóboltaslagur! -Já!
Það var rétt hjá Heiðveigu.
Ég hefði alltaf séð eftir því ef við hefðum ekki orðið vinir.
-Ég næ þér! -Þótt ég hafi misst hana.
Allt í lagi!
Hún kenndi mér að ekkert hverfur alveg.
Snjór verður vatn.
Vatn getur orðið tár...
eða snjór.
Ef þú elskar fólk virkilega
hverfur það aldrei alveg.
-Gleðileg jól. -Gleðileg jól.
Síðasta sýn, bíddu við.
Síðasti dansinn áður en ég fer.
Himininn og stjörnurnar skærar.
Ég sleppi öllu sem var.
Fyrsta skref inn í eilífðina.
Að finna huggun í því sem ég þekki.
Þannig er heimurinn. Eins og nótt og dagur.
Ég sleppi því sem var.
Ég mála mynd svo þú munir þegar við hittumst aftur.
Ég gleymi aldrei
sama hvert ég fer.
Ég veit að þú finnur
að ég er hér.
Því ég mun alltaf vera
nærri.
Minningar í veggjunum.
Snjókorn fellur niður.
Ég er þarna og nú er ég frjáls.
Hluti af þér að eilífu.
Teiknaðu mynd svo þú munir er við hittumst aftur.
Ég gleymi aldrei,
sama hvert ég fer.
Ég veit að þú finnur
að ég er hér.
Því ég mun alltaf vera
nærri.
Ég mun aldrei gleyma.
Ég lofa að sama hvert ég fer,
lofa ég að vera alltaf með þér.
Lofaðu að sjá um þig, vinur minn.
Dag einn hittumst við aftur.
Ég lofa að sama hvert ég fer,
lofa ég að vera alltaf með þér.
Lofaðu að sjá um þig, vinur minn.
Dag einn hittumst við aftur.
Ég lofa að sama hvert ég fer,
lofa ég að vera með þér.
Lofaðu að sjá um þig, vinur minn.
Dag einn hittumst við aftur.
Þýðandi: Eva Hjaltalín