Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ERIN DOOM-EN FABRICANTE DI LACRIME ELEBERRIAN OINARRITUTA
ITALIAN ADRIANO SALANI EDITORE-K ARGITARATUA
Amatxo, non duzu mina?
Hemen.
Listo.
Oso ondo, Nica. "Maitasunak..."?
Maitasunak edozein zauri senda dezake.
- Otso bat! - Ederra da.
Ez da ederra. Otsoak beldurgarriak dira.
Ipuinetan maltzurrak direla esaten delako baino ez.
Baina ez da beti hala.
Ez dut ikusi. Non dago otsoa?
Kontuz! Kamioi bat!
- Kontuz! - Ez!
Istorio asko kontatzen genituen Graven.
Ahapeka kontatutako alegiak, lotarako ipuinak.
Kandelen argitan isilean errepikatutako kondairak.
Ezagunena Malkogilearen istorioa zen.
Inork negar egin ezin zezakeen mundu bati buruzkoa zen.
Non jendea arima hutsik bizi zen,
sentimendurik gabe.
Baina guztiengandik ezkutatuta, eta bakardade izugarrian,
Malkogilea bizi zen
iluntasunez inguraturik.
Zurbila eta konkorra zen,
eta beira bezalako bere begi gardenekin
kristalezko malkoak sor zitzakeen.
Jendeak negar egin nahian bisitatzen zuen,
emozioren bat sentitu ahal izateko.
Eta Malkogileak begietan jartzen zizkien bere malkoak.
Horrela, jendeak negar egiten zuen,
amorruz, etsipenez, minez eta larritasunez,
pasio handiz,
etsipenez eta malkoak begietan.
Ez nuen uste halako lekurik existitzen zenik.
Ez nuen uste gurasoen falta hain handia sentituko nuenik.
Baina, batez ere,
ez nuen uste istorio hori nirea izango zenik.
Nica izango zara.
Tximeleta baten izena da.
Bitxia da ume bati egun gutxiz bizi den intsektuaren izena jartzea.
Arau gutxi ditugu hemen.
Ordena, errespetua eta obedientzia.
Horiek jarraitu, eta kito. Hartu bere maleta.
Gauzak partekatzen ditugu.
Eman lepokoa. Objektu pertsonalak debekatuta daude.
- Baina amarena zen. - Ordena, errespetua eta obedientzia.
Ez dituzu arauak lehen egunean hautsi nahiko. Rigel?
Niretzat ez zen ipuin bat izango.
Nik Graven
Malkogilea ezagutuko nuen.
Negar egiteak ez dizu galdu duzuna itzuliko.
Adeline, lagundu gelara.
Bizkor.
Haurrak, denak barrura.
Hau Juliaren ohea zen. Atzo adoptatu zuten.
Luze daramazu hemen?
Zurbilegia naiz.
Margaret andreak dio gaixo itxura dudala.
Nire lagun mina izan nahi?
Nica, heldu dira.
Bisitan etorriko naiz. Benetan.
Ezta pentsatu ere.
Zoaz eta ez begiratu atzera.
Ez nintzateke zu gabe hemen egongo.
Zurea da orain.
Grave kartzela baten modukoa zen.
Urteak eman nituen hortik aterako ninduen norbaiten zain.
Begietara begiratu eta beste umeen artean aukeratuko ninduen norbait.
Nintzen bezala nahiko ninduen norbait, berezia ez izan arren.
Baina ez ninduen inork aukeratu.
Ez nuen inoren arreta erakarri.
Beti izan nintzen ikusezina.
Prest zaude?
Bai.
Ni ere urduri nago.
Ekarriko ditut zure gauzak?
Ez dut besterik.
Gauzak partekatzen ditugu.
Min hartu duzu?
Animaliak zaintzea gogoko du. Beti ditu atzamarrak zauriz beterik.
Ondo da, Nica.
Gogoratu hemen ikasitako guztia.
Ordena, errespetua eta obedientzia.
Ez ahaztu probaldia baino ez dela.
Zaintza ezeztatu daiteke.
Arazorik badago, zure bila joango gara, eta adopzioa etengo da.
Ziur dena ondo aterako dela.
Ongi.
Goazen.
Esku horiek.
Esku leun eta zuri horiek, teklak sentsualki laztantzen zituztenak.
Hona hemen Graveko ume kutuna.
Ume prodijioa.
Denek nahi zuten umea.
Atsegina eta adeitsua denekin, nirekin izan ezik.
Nor da hori?
Rigel.
Mutilaren txostena ikusi duzue. Ziur zaudete?
Etxe handia da,
eta Nica lasaiago egongo da.
Baina zaila da nerabe bat zaintzea, are gehiago bi.
Rigel oso mutiko problematikoa da,
guk baino ez dakigu kontrolatzen.
Ez kezkatu, Margaret andrea. Moldatuko gara.
Horretarako da probaldia, ezta?
Ondo da.
Milesker.
Beti nahi izan nuen familia bat,
etxe bat,
bizi bat Gravetik kanpo.
Eta azkenik lortu nuenean,
ezin nuen nire alboan zegoela sinetsi.
Munduko pertsona guztien artean, bera zen han nahi nuen azkena.
Eta halere, ezin nuen gorrotatu.
Nire arimaren zati bat hain zegoen berari ohitua,
non ez nuen berarekin hotza izan nahi.
Aurrera.
Heldu gara.
Ez da jauregi bat, baina ez zaigu ezer falta.
Ana txukuntasunarekin obsesionatua dago.
Ezin da zutaz halakorik esan.
Pianoa jotzen duzue?
Semeak jotzen zuen.
Gelak erakutsiko dizkizuegu.
Norman, lagunduko duzu Rigel?
Noski.
Bazatoz?
Lagun batekin apaindu dut.
Gogoko izatea espero dut.
Luze igaro da niretzako logela izan nuenetik.
Ez dakit zure estilokoa den.
Axola ez bazaizu, hau eraman dezakezu bihar eskolara.
Zure neurrikoa dirudi. Berea zen...
Beste bat erosiko dizugu.
Ez kezkatu. Ez dago beharrik.
Hemen duzu biharko uniformea.
Eta hau Klaus da.
Nahiko bakartia da.
Baina maitekorra izan daiteke nahi duenean.
Sar naiteke?
Entzun, Rigel, orain zera gara...
Zer gara?
Orain hemen bizi gara, elkarrekin,
eta Anna eta Normanekin gauzak ondo joatea nahi dut,
adopzioarekin.
Ondo ateratzea nahi baduzu,
ez hurbildu nigana.
Eta ez sartu berriz nire logelan. Ez orain, ez inoiz.
Mehatxu bat al da?
Gomendioa da...
sitsa.
Kanpoan berotegi bat dut.
Loreak eta landareak saltzen ditut.
Berarekin lan egiten duzu, Norman?
Ez, izurri kontrolean aritzen naiz.
Kakalardoak, inurriak, labezomorroak, saguak.
Baina bakarrik jada hilda dauden edo oso arriskutsuak diren animaliekin.
Ondo moldatzen zineten umezurztegian?
Elkarrekin hazi gara.
Familia gara.
Bai, oso ondo ezagutzen dugu elkar. Familia gara.
Komunera noa.
Ados.
"Rigel" izar baten izena da, ezta?
Gurasoek astronomia gogoko zuten?
Margaret andreak jarri zidan izena. Ez nituen...
Ez nituen ezagutu.
Barkatu, ni ere komunera noa.
Bere atzamarrak nabari nitzakeen oraindik,
xakitu banindu bezala.
Bere xarma toxikoa itogarria zen.
Bera itogarria zen.
Ez zenuen alde egin behar.
Gure balizko gurasoak kezkatuta daude.
Joko bat da zuretzat, ezta?
Joko bat soilik.
Zuk nahi zenuena da, sitsa.
Utz nazazu bakean.
Eta Anna eta Normanek gorroto nauzula jakingo balute?
Gauzak diruditena ez direla.
Baliteke damutzea.
Egunen batean, benetan nor zaren ikasiko dute.
Zergatik? Nor naiz?
Malkogilea zara.
Negar egiten ari zinen?
Ez.
Ez esan gezurrik,
edo Malkogileak eramango zaitu.
Benetakoa dela uste duzu?
Nor?
Malkogilea.
Ez dakit.
Agian hori esaten digute sentimendurik ez izatea nahi dutelako.
Ez gara haiek bezalakoak izango.
- Peter! - Rigel gaixorik dago berriz. Etorri!
- Zer? - Entzun duzu?
Itzuli ohera!
Berehala!
Lasai.
Aizue, berandu da!
BARNABY INSTITUTUA
Etxera nola itzuli ulertu duzue?
- Erraza da. - Gurutzatu zubia.
Ados.
Ez kezkatu.
- Agur. - Gero arte.
Kontuz ibili, sitsa.
Lehen eguna.
Billie naiz, ongietorri batzordekoa. Gauzak serio hartzen ditugu hemen.
Zatoz nirekin.
Nikitaren laburdura da Nica?
Ez, Nica dut izena.
Lehen eguna zaila da guztiontzat.
Ni berdin nengoen. Tori.
Argazkilaritza gogoko dut. Ikasle guztien argazkiak ditut.
Phelsen argazki bat baino gehiago dut.
Baina lagunaren argazkirik ez.
Ezinezkoa da Mikiri argazkirik ateratzea. Gorroto ditu.
Aurkeztuko dizut.
Miki?
Hau neska berria da.
Kaixo.
Lasai. Barru-barruan atsegina da.
Laster izango dut neska berria poltsikoan.
Egun on, Nica. Ongi etorri.
Egun on.
Kirill jauna naiz.
Nota bikainak dituzu zientzietan. Zorionak.
- Entzun duzue? - Ez mugitu.
Borroka bat!
Geldi!
Rigel!
Geldi! Aski da!
Phelps! Zutitu!
- Berriz kaleratzea nahi? - Bera hasi da, jauna. Benetan.
- Zuzendariari azaldu nahi? - Ez.
Rigel Wilde zara?
Minik hartu duzu?
Orduan zoaz klasera. Bizkor.
Hurrengoan zigorra jasoko duzue.
Zeri begira zaudete? Itzuli klasera. Bizkor!
Zure neba da hori?
Ez da nire neba.
Hala da. Ez naiz.
Bazen garaia norbaitek Phelps arraioari lezio bat irakasteko.
Bai?
Ikasten jarraitzen duzu?
Apunteak hartzen.
Zergatik ez zuen Rigelek gurekin afaldu nahi?
Arazorik izan du eskolan?
Ez, nekatuta dago.
Ederra da. Nork atera dizu?
Billiek, Ongietorri batzordean dago.
Lagunak egin dituzu? Gogoko duzu?
Irakasleak ere atseginak dira.
Ikasten utziko dizut.
- Ez lokartu berandu. - Gabon.
Gabon.
Anna.
Bai?
Mila esker.
Zuri.
Dena ondo?
Bai, primeran.
Niri begira geldituko zara?
Zergatik?
Zergatik etorri zara?
Ez da nire erabakia izan.
Mundu guztiak adoptatu nahi zintuen,
baina beti esaten zenuen ezetz.
Zer aldatu da?
Hobe duzu joan.
Bildu izotza honekin.
Ez nazazu besterik gabe ukitu.
Inoiz ez.
Edo zer?
Edo...
Ezingo dut neure burua kontrolatu.
Beti sinetsi nuen ipuinetan.
Beti nahi izan nuen bat bizi.
Baina bizitzen ari nintzena,
ipuin mota okerra zen.
Egun on.
Ondo lo egin duzu?
Bai.
Eskola ostean arropak erostera joan gaitezke.
Ados.
Eramango dizkiozu Rigeli? Milesker.
Ahaztu al duzu nire gelan ez sartzeko esan nizula?
Annak eskatu dit.
Ez duzu atsegina izan nahi dudala ulertzen?
Malkogilea naizela uste duzu.
Ipuineko otsoa.
Esan...
ez al da gorroto duen pertsona batekin atsegina dena
hipokrita hutsa?
Begira.
Dardarka zaude.
Nire ahotsaren soinuak izutzen zaitu.
Ez dakit zer nahi duzun.
Ez dut ulertzen.
Badakizu zergatik dioten "betiko" ipuinen amaieran?
Gauza batzuk inoiz aldatzen ez direlako.
Baina gauzak aldatu dira. Ez gaude jada Graven.
Amaiera zoriontsua nahi duzu.
Ausartuko zara otsorik gabeko ipuina irudikatzen?
Nica deitzen zara, ezta?
Tximeleta bezala.
Izena deigarri gertatu zaizu?
Izena ez, zu.
Ez mugitu.
- Zer da? - Geldi.
A zer nazka.
Lotsatia da.
Ezkutatzen ari zen. Bere oskola bere etxea da.
Baina apurtzen bada, hil dezake.
Zera, babesten duena,
min gehien eman diezaiokeena bihur daiteke.
Milesker bizia salbatzeagatik.
Egiatan, bera salbatu dut.
- Plazer bat, nire izena... - Ergela.
Elkarrekin zaudete?
Gu... ez.
Hemen zaude. Tira, azterketa dugu.
Barkatu, Lionel. Errepasatu behar dugu.
Oso urduri nago.
Hor da. Oso gauza politak dituzte.
Anna, benetan, ez dut gehiagorik behar.
Tira.
Ederra da, ezta?
Bai.
Tira, sar gaitezen.
Anna, gauza asko erosi ditugu jada.
- Kaixo. - Kaixo.
- Soinekoa proba dezake? - Noski.
Milesker.
Anna.
Oso ederra zaude.
Benetan?
Bai, ederra zara, Nica.
Ez izan erakusteko beldurrik.
Zaude, gerriko bat behar duzu.
Anna?
Tori. Ederto geratuko da.
Nica?
Nica? Zer duzu?
Nica?
Nica, hartu arnasa.
Norman!
Nica.
Nica?
- Zer da? - Nica?
Margaretek dena zekien gutaz.
Ondo zaude?
Gure beldur eta desira denak.
Bazekien animaliak maite nituela, iluntasunari beldurra niola.
Peterrek zarata ozenei beldurra ziela,
Adelinek bere ile luzea maite zuela.
Ondo ezagutzen zituen Graven bizirauteko genituen ametsak,
eta suntsitu egiten zituen.
Maitasun forma oro suntsitzen zuen,
Rigeli eskaintzen zion maitasuna izan ezik.
Ez!
Aurrera!
Zerbait apurtu zuen gure barnean.
Hazi beharrean, betiko txikia izango zen zerbait.
Ahula,
inozentea eta akastuna.
Ez!
Ilunpetan egon nintzen bakoitzean ahotsa galdu arte oihu egingo nuen
nire ohe ondora hurbiltzen ziren urratsen hotsagatik
eta eskua hartzen zidaten atzamarrengatik izan ez balitz.
Mina aldentzen lagundu eta lasaitu egiten ninduten.
Neukan bakarra fereka hori zen, aringarri hori, beti.
Adeline.
Eta?
Erantzun.
Ez naiz zintzoa izan.
Gaizki portatu zara, eta zigorra merezi duzu.
Nor aukeratuko du zu bezalako neska?
Zintzoa izango naiz.
Eta jaitsi maukak.
Ongi etorri. Aurrera.
Iragana burura etortzean, Annarengan pentsatzen nuen.
Ezin nion egia kontatu, baina nire alde zegoela nekien.
Eta ez nuela beldurrik izan behar.
Urrun nengoen, seguru eta aske.
Zoriontsu izateko aukera nuen.
- Agur. - Agur.
- Goazen. - Ados.
Esnatu zara. Zer moduz zaude?
Hobeto, milesker.
Asko lo egin duzu.
Beharra zenuen. Asko jazo da azken egunotan.
Bai.
Klausek zure ohean lo egin zuen bart.
- Benetan? - Bai.
Bazekin ondoezik zeundela.
Hobeto nago orain.
Eskolara joango naizela uste dut.
Ados.
Min hartu duzu?
Arrosekin.
Nik ez dizkiet arantzak kentzen.
Gauza ederrek ere mina eragin dezaketela gogoratzeko.
Utziko?
Nica,
arazorik balego, esango zenidake, ezta?
Bai.
Zergatik daude arrosa gutxi gaur?
Eraman dituzte, Garden Day-a da.
Garden Day-a?
Bai.
- Ez dakizu zer den? - Ez.
Ikasleek arrosak ematen dizkiote elkarri, anonimoa da.
Kolore asko daude, bakoitzak esanahi bat dut.
Armairuak zabalik uzten ditugu. Zurea nik ireki nuen.
Onena nork eman dizun asmatzea da.
Dibertigarria dirudi.
Super dibertigarria.
Txantxetan dabil, baina beti du armairua beteta. Ikusten?
- Eman. Beti usteltzen zaizkizu. - Tori.
Badakizu nor izan den?
Maite duen psikologia ikaslea.
Nire txanda.
Ezin dut. Ireki zuk.
Ados.
Ez, nik ireki behar dut.
Mesedez, egon dadila.
Bai!
Beti da bera.
Nor?
Ez dakit, baina beti uzten dit bat.
Lotsatia izango da.
Burua galduko dut.
Ondo da, Nica. Zure txanda. Ireki.
- Ez da ezer egongo. - Ez esan halakorik.
Ez dut inoiz arrosa beltzik ikusi.
Ederra da.
Amodio obsesibo eta mingarria dela esan nahi du, ez da garbia.
Badakizu nor izan den?
Joan behar dut.
Otsoaren gordelekuan sartu eta bizirik irten nahi?
Zu izan zara?
Ni?
Zuri arrosa bat eman?
Eman! Nirea da!
Nica?
Mutiko bat etorri da.
Egun arrakastatsua izan da?
Entzun, Norman eta biok laneko afaria dugu gaur.
- Afaria prestatzea nahi? - Ez, lasai.
Zoaz.
Zain daukazu. Atsegina da.
- Kaixo. - Kaixo.
Hau utzi duzu eskolan.
Helbidea bertan ikusi eta...
Milesker.
Izozki bat nahi?
Bai.
Ados, itzel. Goazen.
Zenbat urte zenituen?
Zortzi.
Txikia zinen.
Gurasoen lanbidea?
Biologoak ziren.
Lotarako ipuinen ordez, zelulek nola funtzionatzen duten kontatzen zidan.
Horregatik zara ona zientzietan.
Agian mundua aldatzen duen norbait bihurtuko zara.
- Eman. Botako dut. - Baliteke behar izatea.
Zertarako?
Txoritxo baten hegoak sendatzeko.
Eta
senda dezakezu bihozmina?
Hori apur bat zailagoa da.
Hobe dugu joan.
Ados.
Kontuz. Hemendik.
Ez, hemendik. Kontuz!
Heldu gara.
Busti zara?
Harro nago.
Ez bustitzea lortu dut.
Itoko nintzen zu gabe.
Ez, bakarrik moldatuko zinen.
Bai?
Zera,
ez dut zu bezalako bizitzarik izan duen inor ezagutzen.
Indartsua izateaz gain...
ederra zara.
Joan behar dut.
Ados.
Bihar arte.
Neure barneko ahotsak ez begiratzeko esaten zidan,
baina ezinezkoa izan zitzaidan beti.
Tximeleta hori ausarta eta inozentea zen.
Edo agian ez zegoen berarentzako itxaropenik.
Maiz ikusi nituen Graveko umeak tximeletak hiltzen.
Agian bazegoen sumina baino zerbait gehiago.
Agian bazegoen argia bere barnean.
Barru-barruan, banekien Rigel ez zela gaiztoa.
Ezin nuen amore eman.
Rigel.
- Rigel, zer gertatzen da? - Ez ukitu!
- Ondo zeunden ikusi nahi nuen. - Zergatik?
A, bai,
halakoa zara zu.
Ezin duzu saihestu.
Konpondu nahi nauzu.
Ahal duzun guztia egiten ari zara nik zu gorrotatzeko.
Eta?
Gorroto nauzu?
Gorroto nauzu, sitsa?
Hori nahi al duzu?
Bai.
Hori nahi dut.
Ez nuen Rigel gorroto, ulertu nahi nuen.
Agian egunen batean jakingo nuen zergatik jokatzen zuen horrela.
Baina gauza bat erabat argi neukan.
Malkogilea izan ala ez,
ez zidan beste inork halakorik sentiarazten.
Hau egin dit zure nebak.
Gelditzeko esan diot, baina arrazoirik gabe jo nau.
Zer egin duzu?
Galdetu berari.
Zergatik?
Zer egin dizut nik?
Ez nazazu ukitu.
Esan zergatik.
Nire malkogilea zara.
Rigel.
Rigel, sukarra duzu.
Zer gertatzen da?
Goazen gora.
Goazen gora. Lagundu.
Lagundu.
Gora.
Hitz egin dezagun gure berriemailearekin.
Trafikoa geldirik dago uholdeak direla eta.
Hiriko errepide guztiak itxi dituzte,
eta ez dakigu noiz irekiko dituzten.
Egoera hobetzean...
Deituko ditut.
...iparraldean, ekaitzak eta euriak jarraitzekotan...
Bai.
Altxatu besoak.
Etzan zaitez.
Hegoaldean egoera larriagoa da.
Ez dute erantzuten.
...eta euria...
Lotan egongo dira.
Deituko dut berriz?
- Kaixo, Anna. - Kaixo, Nica.
Dena ondo?
Bai.
Entzun, errepidea moztuta dago ekaitza dela eta.
Ez kezkatu.
Zer da? Zeozer gertatu da?
Rigelek sukar apur bat du. Non dituzue botikak?
Komuneko tiraderan.
- Laguntza behar duzu? - Ez, lasai.
Ziur zaude?
Bai, ez kezkatu, Anna.
Zaude.
Segundo bat.
Ongi, aurkitu ditut.
Ondo.
Gero arte.
Bai. Deituko dizut. Agur.
...haize gogorrak.
Iparraldeko haizeak ekaitza eragin du.
Rigelek sukarra du.
Datozen orduetan bolada gogorrak espero dira.
Hau hartu behar duzu, Rigel.
Lagundu.
Ireki ahoa.
Geratu hemen.
Ez joan, mesedez.
Margaret andrea?
- Bai? - Neska berria heldu da.
Jarraitu jotzen.
Arau gutxi ditugu hemen.
Ordena, errespetua eta obedientzia.
Eman lepokoa. Objektu pertsonalak debekatuta daude.
Baina amarena zen.
Ordena, errespetua eta obedientzia.
Ez dituzu arauak lehen egunean hautsi nahiko. Rigel?
Gaixorik zaude?
Ospa, sitsa.
Zergatik ez zaude zure mahaian?
Barkatu, Margaret andrea...
Gatza nahi nuen.
Zatoz nirekin.
Ez! Mesedez!
Mesedez!
Zer egin duzu?
Deitu medikuari.
Zer egin duzu?
Deitu medikuari.
Ikusi dut. Nahita moztu duzu eskua.
Zergatik egingo nuke halako tontakeria?
Erakutsi hor daukazuna.
Alde hemendik.
Tira, erakutsi.
Nicaren lepokoa da.
Bota zenuela uste du.
Zergatik gorde duzu?
Hartu, nahi baduzu.
Gustuko duzu. Nica gustuko duzu, plantak egiten badituzu ere.
Ez esan berari.
Nicak gorroto duzula uste du.
Eta hala izan behar du.
Hobe dut nire gelara itzuli.
Nica?
Rigel.
Zer moduz dago?
Sukarra jaitsi zaio.
Zer gertatu zaio?
Ez dakit.
Hartu atseden. Gu arduratuko gara.
Eta ezpaineko zauria?
LIONEL DEITZEN
Zerbait gertatu zen gau hartan. Biok genekien.
Baina hemen geunden berriz,
umeak ginenean bezala,
elkarrengandik urrun, ni Graveko neska hura nintzela,
eta bera Malkogilea.
Lionelekin ere gauzak aldatu ziren.
Eskolan ikusten nuen, baina ez genuen hitz egiten.
Zorionez, haiek nituen.
Lagunak izatea zoragarria zen.
Ordura arte Adeline nuen lagun bakarra.
Hara.
Miki aberatsa da, ez du inork jakitea nahi.
Lotsa ematen dio. Normala iruditzen zaizu?
- Aupa. - Aupa.
Janaria prestatu digute. Zaldiaz arduratu eta sartuko naiz.
- Ados. - Erakutsi etxea, bai?
Ados.
Ulertzen duzu?
Bakterioa organismo zelulabakarra da, eta birusa, berriz, proteina-katea.
Kirill ordezkatu beharko zenuke. Logura ematen dit.
Berari nirekin ere gertatzen zaio.
Komunera noa.
Ados.
Ez duzu ezer ikusi.
Ados.
Ezin diozu inori esan.
Zu zara, ezta?
Arrosa zuriena?
Esan behar diozu.
Nire lagun mina da. Galduko dut.
Ez dakizu ziur.
Bai.
Kaka, berandu da! Prestatu beharra dugu. Ez nauzue esnatu!
Zer gertatzen da?
Ezer ez.
Hilabete daramazu niri iheska.
Ez didazu deirik erantzuten.
Barkatu, lanpetuta ibili naiz. Zer ari zara hemen?
Gogoko zaitut.
Esan nebari traba egiteari uzteko.
Beti egongo da nire bizian.
Zer esan nahi duzu?
Zer dago zuen artean?
Ez zenuke ulertuko.
Ez zara umezurtza.
- Joan beharra dut. - Egon.
- Beste bat erosiko dizut. - Azkena zen.
Rigelentzat zen. Bere urtebetetzea da.
Ezin diozu beste zerbait erosi?
Ez.
Opariak gorroto ditu.
Gogoko izango zuen gauza bakarra zen.
Banoa.
Lionelek ezin zuen ulertu.
Berarentzat kristalezko esfera bat zen.
Baina niretzat Rigeli gogorarazteko era zen
izarrek bezala dirdira egin zezakeela.
Bihotza, hemen zaude. Zatoz.
Kaixo.
Ez zenidan hain ederra zenik esan.
Esan nola moldatzen ari zaren bi zoro hauekin.
Ez dituzu gurasotzat nahiko dakidan guztia entzuten duzunean.
Dalma naiz, eta hau alaba, Asia.
Ogi guztia jaten ari den tipoa nire senarra da.
Annak asko hitz egin dit zuetaz.
- Zergatik ez zaituzte lehenago adoptatu? - Asia!
Guri buruz hainbeste dakienez, nik ere zerbait jakin nahi nuen.
Rigel.
Kaixo denoi.
Barkatu atzerapena.
Eseri, jan dezagun.
Nork nahi du lehen saltxitxa?
Irekiko atea, Nica?
Noski.
Adeline.
- Kaixo. - Zer ari zara hemen?
Nik gonbidatu dut.
Nola egin duzu ihes?
Ia 18 urte ditudanez,
herrira joan naiteke lana bilatzera.
Annak deitu zidan atzo, eta hemen nago.
Mesedez, sartu.
Mila esker.
Annak dio zure arrebak arrakasta duela mutilekin.
Harro zaude edo jeloskor?
Ez didate axola bere amodio kontuek.
Badakit ez dituzula urteak gogoko,
baina hau ezberdina da.
Bizi berri baten hasiera da zu eta Nicarentzat.
Bihartik aurrera, milligantarrak izango zarete.
Adoptatuko ditugu.
Txantxetan, ala? Bi baten prezioan?
Asia!
Alan ordezkatu nahi duzue.
Hilabeteak daramatzazu aipatu gabe.
Ez dut gogoratzeko aipatu beharrik.
Benetan? Ahaztu duzula ematen duelako.
- Nola esan dezakezu hori? - Orduan zergatik egin hau?
Asia.
Minari eusten badiozu, ezingo duzu aurrera egin.
Guk hori baino ez dugu nahi.
Bi hauek adoptatuz?
Ez.
Maitasuna behar duten bi ume lagunduz.
Nik ere maitasuna behar dut, baina Alan hilda dago.
Ezingo dut berriz ikusi, ezingo diot berriz esan maite dudala.
Barkatu, ezin dut hau onartu.
Ordezkaezina da.
Asia.
Ez nekien Asia beren semearekin zegoela.
Nik suposatzen nuen, Annak eta Normanek ez aipatu arren.
Denok ditugu arazoak.
Baina ez sartu tartean.
Zutaz arduratzen dira.
Guztiok ditugu arazoak, baina oso ezberdinak dira.
Hau ez da nire lekua.
Zeri buruz ari zara?
Beti nahi izan duzu familia bat.
Ez naute benetan ezagutzen.
Ez dakite bizi izan duguna.
Kontatu behar zenieke.
Itsusia naizela pentsatuko dute,
akastuna naizela.
Nica,
ez zara ez itsusia ez akastuna.
Grave atzean utzi duzu.
Ezinezkoa da.
Ez, ez da ezinezkoa.
Gauzak aldatu dira.
Rigel joan zenetik, Margaret ez da betikoa izan.
Bere gelan geratzen da,
oihuka eta gauzak botatzen entzuten dugu.
Eta?
Peter ikusi dut berriki.
Zer moduz dago?
Ondo.
Bere familia aparta da,
baina zaila zaio berari ere.
Uste du Margaret salatu beharko genukeela.
- Ez. - Bai.
- Ez. - Nica.
- Ez. - Zure testigantza behar dugu.
Zu zara tratu txar gehien jaso zituena.
Zure laguntza behar dugu.
Ezin diot aurre egin.
Egin dezakezu.
Uste baino indartsuagoa zara.
Dalma eta George joan dira. Agur esan dute.
Sentitzen dut, Nica.
Joan behar dut, Milligan andrea. Umezurztegira itzuli behar dut.
- Agur. - Milesker.
Agur.
Ez zenuen hori guztia entzun behar.
- Asia ez da betikoa. - Ez du axola.
Esaiozu berarekin egoteko etorri zinela.
Beti nahi izan du familia bat.
Ez dut hori izorratu nahi.
Rigel,
eskua zuk heltzen zeniola esan behar diozu.
Ni nintzela uste du oraindik.
Otsoak ez dio neskatxari eskua heltzen.
Zoaz.
Agur, Rigel.
Laster arte.
Maite zaitut.
Nik ere bai.
Pena ematen dit Asiak.
Ezin ditu bere maitasuna eta bere mina bereizi.
Biak desberdintzen ikasi behar du.
Berarekin batera jo nahi nuen, berari jarraika,
elkarren ondoan.
Bere tristura desagerrarazi.
Margaret desagerrarazi, iragana desagerrarazi.
Jotzen zuen bakoitzean Rigelek bera buruan ez izatea.
Gu bakarrik.
Gure eskuak elkarrekin,
gure bihotzak elkarri lotuta.
Inperfekzioz beteriko melodia izan gintezkeen,
akatsez eta hutsez,
baina baita ere algaraz eta zoriontasunez.
Ez dizut ezer oparitu.
Ez du axola.
Badu axola.
Konpentsatu nahi dizut.
Ez duela axola.
Nahi duzun zerbait egongo da.
Edozer.
Edozer?
Eta ez mugitzeko esango banizu?
Geldi egoteko.
Ez mugitu.
Mesedez, itxaron hemen.
Mesedez.
Zer ari zara hemen?
Berandu da, baina ezin nuen lo egin.
Ezin zaitut burutik atera.
Ezin dut jasan zu berarekin bizitzea.
Bera beti zure inguruan ikustea.
Berarekin zeunden orain?
Horrela jantzita.
Zer eskatu dizu opari gisa?
Anai-arrebak izango zarete.
Eta jendeak jakingo balu?
Adoptatuko zintuzkete orduan?
Ospa!
Sentitzen dut.
Oso gustuko zaitut.
Rigel?
Zoaz.
Ez dago niretzako lekurik zure ipuinean.
Itzuli berarekin.
Ez naiz inora joango.
Zurekin egon nahi dut.
Itzuli ohera.
Jarraitu zeure burua engainatzeko ipuinak sinesten.
Hautsita gaude, akastunak gara.
Gauza batzuk ezin dira konpondu.
Bai, egia da.
Hautsita gaude.
Ez gara besteak bezalakoak.
Agian mila zatitan hautsi beharra genuen elkarrekin hobeto bat egiteko.
Beti nahi izan duzu familia bat,
eta merezi duzu.
Lagun berriak merezi dituzu.
Mutil-lagun arrunta merezi duzu.
Zoriontsu zara hemen.
Zu hemen zaudelako.
- Orduan nola? - Nola zer?
Nola uste duzu bukatuko duela istorioak?
Mina baino ez dizut eragingo.
Ez zuen bizitako guztiak axola.
Agian horregatik sentitzen genuen halako konexioa.
Guk baino ez genekien egia.
Bera eta biok, betiereko eta banaezinak.
Bera izarra, eta ni zerua.
Bera zauria, eta ni tirita.
- Bazoaz? - Bai.
Billie eta Mikirekin ikastera, eta gero dantzaldira.
- Dantzaldira? - Bai.
Ederto. Badoa Rigel?
Ez dakit.
Azkenaldian ez dugu asko hitz egin.
Ohartu naiz.
- Egun on, Milligan andrea. - Kaixo, Billie.
Banoa.
Ondo pasa. Eta ez etorri berandu.
Ez kezkatu. Ondo zainduko dut.
- Agur. - Agur.
Bai?
Ez zara dantzaldira joango?
Zer gertatzen da?
Urtebetetzetik daramazu honela.
Anna, zera...
Zerbait esan nahi dizut.
Polita, ezta?
Oso.
Ondo daukat?
Ederto.
- Ez duzue gorria nahiago? - Zer duzu gaur?
Ondo da, esango dizuet. Prest?
Badakit nork uzten dizkidan arrosak.
Phelpsek.
Zer?
Gaur dendan ikusi dut, zuzenean galdetu diot,
eta baietz esan dit.
Banekien bera zela.
Ez, ez da bera.
Beti berdin. Ezin zara nigatik poztu.
Billie, ez da bera.
Zergatik ez?
Ni naizelako.
Zer?
Nik uzten dizut arraso zuria urtero.
Zergatik? Pena ematen dizudalako?
Nitaz errukitzen zarelako? Zergatik egiten duzu?
Maite zaitudalako.
Hanka sartu dut.
Ondo zaude?
Inoiz baino hobeto.
Miki lur jota dago.
Ez dut horretaz aritu nahi.
Gaur, konortea galdu arte edan baino ez dut nahi.
Aupa. Dantzatu nahi?
Zoaz pikutara.
Zer dauka?
Kaixo.
Nica, barkatu.
Ergel hutsa izan naiz.
Izugarri gustuko zaitudalako izan da.
Txora-txora eginda nago.
Eta?
Dantza dezagun.
Bake eskaintza da.
Zorabiatuta nago.
Ez nago honetara ohituta.
Goazen leku isil batera.
Zer ari gara hemen?
Begira.
Hara.
Gogoko duzu?
Bai.
Goazen, Lionel.
Hobeto nago. Itzul gaitezen.
Zuk etorri nahi zenuen,
eta orain joan nahi duzu?
Lionel, mesedez.
Lionel, mesedez. Geldi!
Geldi.
Billie!
Non dago Nica?
Ez dakit.
Hementxe zegoen Lionelekin.
Zaude, hortik joan direla uste dut.
Lionel, geldi!
Lagundu!
Askatuko zaitut, eta hanka egingo duzu.
Tipo ona zarela uste duzu.
Heroia.
Zeinen gaiztoa izan naitekeen ikusi nahi?
Ados, baina hau ez da bukatu!
Ondo zaude?
Ziur?
Badakizu zer izan zen amak esan zidan azkena?
"Ipuineko otsoak maltzurra badirudi ere, ez da beti hala".
Eta zu otsoa bazara,
ezin dut ipuinik irudikatu zu gabe.
Arantzaz beteriko bidea naiz.
Ez dit minik hartzea beldurtzen.
Nazkagarriak zarete!
Mundu guztiari esango diot egiten ibili zaretena.
Lionel, mesedez.
Arreba gisa soilik ikusi beharko zintuzke.
Bera aukeratu duzu?
Erabaki okerra.
Goazen hemendik.
Maite zaitut.
Nica?
Nica, entzuten didazu?
Kaixo.
Ospitalean zaude. Istripu bat izan duzu.
Anna eta Norman deituko ditut.
Zaude.
Graven, Margaretek
zigortzen ninduenean,
ez zenidan zuk eskua heltzen, ezta?
Rigel zen.
Bai, Rigel zen,
baina ez zuen zuk jakitea nahi.
Zergatik?
Zeren eta...
Kaixo.
Nica.
Susto ederra eman diguzu.
Non dago Rigel?
- Medikua deituko dut. - Bai.
Non dago?
- Non dago? - Lasai zaitez.
Probak egin behar dizkiote.
Berririk badago, jakinaraziko digute.
Ikusi nahi dut.
Ez zenuke zutitu beharko.
- Egun on. - Egun on.
Zer gertatu da?
Zubi altu batetik erori zarete.
Bere gorputzak zure kolpea geldiarazi zuen, koman dago.
Koman?
Zoritxarrez, bere gaixotasunak gauzak larriagotu ditu.
Bere gaixotasunak?
Neurinomak ditu garunean.
Sukarra eta buruko mina eragiten dute.
Ez dakit zergatik ez dioten ebakuntzarik egin.
Ikusi nahi dut.
Ezin dugu ikusi.
Margaretek ez digu uzten.
Margaretek?
Nica,
Rigelek adopzioa errefusatu du.
Ezinezkoa da.
Esan zigunean, argi zeukan. Ez du geratu nahi.
Margareten ardurapean dago berriz.
Tori.
Hau zure gelan utzi zuen zuretzat.
Eraman ikustera.
Arren.
Banekien min emango zeniola.
Ez nuen inork kentzea onartu behar.
Zure errua da Rigel koman egotea.
Ikusi nahi dut.
Ez, Nica.
Ezin duzu ikusi. Ez orain, ez inoiz.
Mesedez.
Maiz esan dizut,
negar egiteak ez dizu galdutakoa itzuliko.
Zoaz.
Rigelengandik urrun nahi ninduen,
baina egunero itzuli nintzen berarekin egoteko.
Eta ez nengoen bakarrik.
Lagun zahar eta berriak etorri ziren,
ez nuen amore eman.
Baina ezin nuen iragana ahaztu, eta inoiz baino urrunago zegoen.
Biok aske izateko era bakarra zegoen.
Deklaratzera deituko dut lehen lekukoa, Peter Corrin jauna.
Corrin jauna,
jaso zenuen abusu fisiko edo emozionalik
Sunnycreek Home umezurztegian zeundela?
Ez.
Aurtengo otsailaren 20an egindako adierazpenean esan zenuen:
"Zigor fisikoak ohikoak ziren".
"Hainbatetan jo ninduten eta askotan geratu nintzen jan gabe".
Ez al zenuen hori esan?
Oker nengoen.
Badakizu lekukotasun faltsua ematea krimen bat dela?
Objekzioa, jauna.
Lekukoa ikaratzen ari da, eta adingabea da.
Onartua.
Kaixo.
Zer moduz dago?
Ondo dago.
Anna eta Normanek epaiketa hasi dela esan didate.
Nola doa?
Gogorra da.
Barkamena eskatu nahi nizun nire jokaeragatik.
Ulertzen dut.
Bai?
Badakit nolakoa den
maite duzun norbait galtzea.
Milligan andrea.
Duela lau hilabete adoptatu zintuzten.
Beste mutiko batekin batera, oker ez banago.
Bai. Rigel Wilderekin.
Hala ere,
adopzioa errefusatu eta Sunnycreek Homera itzultzea erabaki zuen.
Objekzioa, jauna. Ez du garrantzirik.
Jarrai badezaket, daukan garrantzia azalduko dut.
Jarraitu.
Lekukoak erantzun dezake.
Ez da dirudiena.
Mesedez, erantzun egindako galdera.
Errefusatu zuen Rigel Wildek adopzioa?
Bai.
Hortaz, azkenik maite zuen familia bat aurkitu zuen mutikoak
besterik gabe erabaki zuen abusuak jasotzen zituen lekura itzultzea?
Ez. Ez zuen Rigel jotzen.
Ez dizut entzun.
Ez zuen bera jotzen.
- Baina besteak bai? - Bai.
Zergatik ez zuen bera jotzen?
Seme bat bezalakoa zen berarentzat.
Wilderekin maiteminduta zaude?
Objekzioa, jauna.
Ukatua.
Erantzun galdera.
Bai.
Beraz, maite duzun mutilarekin batera adoptatuko zintuzten,
baina berak amatzat zuen emakumearekin itzultzea erabaki zuen.
Gorroto du.
Benetan?
Uste dut zu zarela Margaret Stoker gorroto duena,
eta mendeku pertsonala izan dela bera salatzea.
Objekzioa, jauna! Lekukoa ikaratzen ari da.
Nire bezeroa iraindu du.
Ez naiz ondo sentitzen.
Hau hasiera baino ez da. Ezin duzu orain amore eman.
Ezingo dugu geldiarazi. Begira zer gertatu den.
Fedea izan behar dugu, Nica.
Itzuli nahi duzu?
- Bai. - Zatoz hona.
Ondo zaude?
Ziur zaude jarraitu nahi duzula?
Bestela, atzeratu eta bihar jarraituko dugu.
Ez, ondo nago.
Ondo da, jarraitu.
Umezurztegia Grave deitzen genuen.
Eta ez hormako altxatu edo soto hotz eta hezeengatik,
non egunak ematen genituen.
Grave deitzen genuen arimaren hilobia zelako.
Ez dut egin zidanaren orbain fisikorik.
Baina orain
ulertu egin dut ez nagoela hemen
soilik niri egindako gaiztakeriei buruz hitz egiteko,
Adelineri,
Peterreri...
edo beste umeei,
baizik eta Rigel Wilderi egindakoaz ere bai.
Rigelek,
Margaretek seme bat bezala maite zuena,
egunero ikusi behar izan zuen nola torturatzen gintuen,
lagundu ezinik.
Margaretek munstro bat zela sinetsarazi zion.
Ipuineko otsoa zela sinetsarazi zion.
Eta gaizkiak maite bazaitu,
nola izango zara gai
maitatua izateko edo maitatzeko?
Rigel koman dago orain.
Baina lehen aldiz, bizirik dagoela dakit...
maitasuna zer den dakielako,
baita maitatua dela ere.
Ez dit sinesten nauzuen ala ez axola.
Ulertzen dut zergatik izan diren batzuk egia esateko beldur.
Ziurrenik beren arimek Graven jarraituko dute...
zerurik gabeko soto horietan...
Jakin gabe maitatua izateko,
edo maitatzeko,
ez zarela beldur izan behar.
Oso ausarta izan behar duzu.
Rigel?
Irabazi dugu.
Margaretek ezin digu jada minik eman.
Negarra eragiten didazu.
Nire malkogilea zara.
Denok daukagu bat.
Negar eginarazten digun norbait,
zorigaiztoko edo zoriontsu egin gaitzakeena
begirada soil batekin.
Maite zaitut.
Bihotz-bihotzez maite zaitut.
Nica.
Rigel.
Mutil hori zen lehen aldiz ikusi ninduena
Graven sarreran.
Esku hori zen nirea sotoan eusteko kemena aurkitu zuena.
Bihotz hori zen inoiz niri ematen ausartu ez zena,
baina beste era askotan
nire izena oihukatzen zuena.
Eta gurea benetako ipuina ez bazen ere,
eta beti umezurztegi batean ezagutu ziren bi ume izango baginen ere,
agian zoriontsu izatea lortuko genuen.
Ez nengoen jada bakarrik.
Familia bat neukan,
adiskidetasuna zer den irakatsi zidan jendea,
berriz adiskidetu zirenak,
elkar entzun eta ulertu zutenak.
Sentipenek alderdi asko dituztela ikasi nuen,
eta zaila dela norbaiti benetan zarena ikusten uztea.
Amaieran, ulertu egin nuen ipuinik onena
gure bihotzean bizi dela.
Azpitituluak: Leire Chertudi