Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
GEBASEERD OP DE ROMAN DE TRANENMAKER VAN ERIN DOOM
Mama, waar doet het pijn?
Hier.
Zo. Helemaal beter.
Goed zo, Nica. 'Een beetje tederheid...'? - Een beetje tederheid heelt elke wond.
Een wolf. - Hij is prachtig.
Niet waar. Wolven zijn eng.
Alleen omdat ze vaak zo worden afgeschilderd in sprookjes.
Ze zijn niet altijd slecht.
Ik zie hem niet. Waar is hij?
Pas op. Een vrachtwagen.
Pas op. - Nee.
In Grave vertelden we elkaar veel verhalen.
Gefluisterde verhalen, verhaaltjes voor het slapengaan.
WEESHUIS SUNNYCREEK
Legendes, zacht verteld bij het licht van een kaars.
Het bekendste verhaal was het verhaal van de tranenmaker.
Het vertelde over een wereld waarin niemand kon huilen.
De mensen leefden er als lege hulzen, zonder enige emotie.
Maar verborgen voor de wereld, gehuld in eenzaamheid...
...was een eenzame ambachtsman...
...omgeven door duisternis, bleek en gebocheld...
...die, met ogen zo helder als glas, kristallen tranen kon maken.
Mensen gingen naar hem toe om te kunnen huilen...
...om maar een vleugje emotie te voelen.
En de tranenmaker plaatste dan zijn tranen in hun ogen.
En zo huilden de mensen...
...in woede, wanhoop, pijn en angst...
...vol brandende passies, bittere teleurstellingen en tranen.
Ik had nooit gedacht dat zo'n wereld kon bestaan.
Ik had nooit gedacht dat ik mijn ouders zo zou missen.
Maar bovenal had ik nooit gedacht dat ik dat verhaal zelf zou ervaren.
Jij bent vast Nica.
Dat is de naam van een vlinder.
Vreemd om een kind te vernoemen naar iets dat maar enkele dagen leeft.
Er zijn hier maar een paar regels.
Orde, respect en gehoorzaamheid.
Volg die regels en het komt goed. Pak haar koffer.
Hier is alles van iedereen.
Geef me je ketting. Persoonlijke bezittingen mogen niet.
Maar hij is van m'n moeder. - Orde, respect en gehoorzaamheid.
Je wil de regels toch niet breken op je eerste dag? Rigel?
Voor mij zou het geen sprookje zijn. In Grave...
...ontmoette ik de tranenmaker.
Huilen brengt niet terug wat je verloren bent.
Adeline, breng haar naar haar kamer.
Vooruit.
Kinderen, ga naar binnen.
Dit was Julia's bed. Ze is gisteren geadopteerd.
Ben jij hier al lang?
Ik ben te bleek.
Miss Margaret zegt dat ik er ziek uitzie.
Zullen we beste vriendinnen zijn?
Nica, ze zijn er.
Ik kom op bezoek. Dat beloof ik.
Absoluut niet. Ga weg en kijk nooit meer achterom.
Zonder jou had ik het niet overleefd.
Hij is nu van jou.
Grave voelde als een gevangenis.
Ik heb jarenlang elke dag gewenst dat iemand me zou komen halen.
Iemand die mij zou verkiezen boven alle andere kinderen.
Die me zou willen zoals ik was, ook al was ik niet speciaal.
Maar niemand had mij ooit gekozen.
Niemand had me ooit gewild of opgemerkt.
Ik was altijd onzichtbaar geweest.
Ben je er klaar voor?
Ja. - Ik vind het ook spannend.
Zal ik je spullen naar beneden brengen? - Ik heb alleen dit.
We stimuleren het delen van spullen.
Heb je je bezeerd?
Ze zorgt vaak voor dieren. Haar vingers zijn altijd kapot.
Nou, Nica. Koester alles wat je hier hebt geleerd.
Orde, respect en gehoorzaamheid.
En onthoud dat het een proefperiode is. Het kan worden teruggedraaid.
Als je problemen veroorzaakt, komen we je halen en gaat de adoptie niet door.
Het gaat vast goed.
Goed. Zullen we gaan?
Die handen.
Die soepele witte handen die sensueel over de toetsen glijden.
Hier zit Graves grote trots. Het wonderkind.
Het kind dat iedereen wilde.
Beleefd en respectvol naar iedereen behalve mij.
Wie is dat?
Rigel.
U heeft zijn dossier gelezen. Weet u het zeker?
Het is een groot huis, en Nica zal zich prettiger voelen.
Maar het is al zwaar om voor één tiener te zorgen, laat staan voor twee.
Bovendien is Rigel een lastige jongen...
...en weten alleen wij hoe we met hem om moeten gaan.
Geen zorgen, Miss Margaret. We weten wat we doen.
En daar is de proefperiode voor, toch?
Oké.
Bedankt.
Ik had altijd verlangd naar een familie, een thuis...
...een leven buiten Grave.
Nu het eindelijk zover was, kon ik niet geloven dat hij naast me zat.
Van alle mensen op de wereld was Rigel de laatste die ik erbij wilde.
En toch kon ik hem niet haten.
Een deel van mij was zo aan hem gewend geraakt...
...dat ik hem niet langer kil wilde behandelen.
Kom binnen.
Zo, we zijn er.
Het is geen villa, maar we hebben het niet slecht.
Anna houdt van een schoon en net huis. - Dat kan ik van jou niet zeggen.
Speelt u piano?
Onze zoon speelde piano.
Ik laat je de kamers zien.
Norman, kun jij voor Rigel zorgen? - Natuurlijk.
Zullen we?
Een vriendin heeft geholpen met inrichten. Ik hoop dat je het mooi vindt.
Ik heb al heel lang geen eigen kamer meer gehad.
Ik weet niet of het je stijl is.
Als je het goed vindt, kun je dit morgen naar school dragen.
Ik denk dat het jouw maat is. Hij was van...
Je krijgt nog wel een nieuwe.
Niet nodig. Hij is vast prima.
Dit is je uniform voor morgen.
En dit is Klaus.
Hij is graag op zichzelf.
Maar hij kan aanhankelijk zijn als hij dat wil.
Mag ik binnenkomen?
Luister, Rigel, nu we...
Nu we wat?
Nu we hier samen zijn...
...wil ik graag dat het een succes wordt met Anna en Norman. De adoptie.
Als je wil dat het een succes wordt, blijf dan uit m'n buurt.
En kom nooit in m'n kamer. Nu niet, nooit niet.
Is dat een dreigement?
Dat is een aanbeveling...
...mot.
Dat daar is mijn kas.
Ik kweek en verkoop bloemen en planten.
Werk jij ook met bloemen, Norman? - Nee, ik zit in de ongediertebestrijding.
Kevers, mieren, kakkerlakken, muizen.
Maar alleen dieren die al dood of heel gevaarlijk zijn.
Konden jullie het goed vinden in het weeshuis?
We zijn samen opgegroeid. We zijn als broer en zus.
Ja, we kennen elkaar heel goed. Als broer en zus.
Ik moet naar de wc.
Natuurlijk.
Rigel is de naam van een ster, toch?
Je ouders hielden zeker van astronomie.
Miss Margaret gaf me mijn naam. Ik heb nooit...
Ik heb m'n ouders nooit gekend.
Pardon, ik heb ook even nodig.
Ik voelde de aanraking van zijn vingers nog in mijn huid branden.
Zijn giftige charme was overweldigend. Hij was overweldigend.
Je had niet zomaar moeten weglopen. Onze toekomstige ouders maken zich zorgen.
Voor jou is dit een spelletje, hè? Gewoon een spelletje.
Je wilde dit zelf, mot.
Blijf uit m'n buurt.
Wat als Anna en Norman zien hoezeer je me haat?
Dat de dingen niet zo perfect zijn als ze denken? Misschien bedenken ze zich.
Op een dag zullen ze zien wie je werkelijk bent.
Hoezo? Wie ben ik dan?
Jij bent de tranenmaker.
Heb je gehuild?
Nee.
Niet liegen, anders komt de tranenmaker je halen.
Denk je dat hij echt bestaat?
Wie? - De tranenmaker.
Ik weet het niet.
Misschien zeggen ze dat hij bestaat omdat ze niet willen dat we iets voelen.
Wij worden nooit zoals zij.
Peter. - Rigel is weer ziek. Kom snel.
Wat? - Hoorde je dat?
Terug naar bed. Nu.
Rustig maar.
Het is al laat, jongens.
Weten jullie de weg naar huis?
Het is makkelijk. - Net voorbij de brug.
Oké. Geen zorgen.
Tot straks. - Tot vanavond.
Je moet voorzichtiger zijn, mot.
Eerstedagfoto.
Ik ben Billie, van het welkomstcomité. We nemen dingen hier erg serieus. Volg me.
Is Nica een afkorting voor Nikita? - Nee, ik heet gewoon Nica.
Iedereen is overweldigd op de eerste dag. Je had mij moeten zien. Hier.
Ik maak graag foto's van gezichten. Ik heb een foto van elke leerling.
En meerdere van Phelps.
Maar geen van m'n beste vriendin.
Miki is niet te fotograferen. Ze haat foto's. Ik zal je voorstellen.
Miki? Dit is het nieuwe meisje.
Hoi.
Trek het je niet aan. Diep vanbinnen is ze lief.
Die nieuwe spreidt binnen een week haar benen voor me.
Goedemorgen, Nica. Welkom. - Goedemorgen.
Ik ben Mr Kirill.
Je hebt goede cijfers voor de exacte vakken. Mooi.
Hoor je dat? - Blijf zitten, iedereen.
Ze vechten.
Stop daarmee. - Rigel.
Stoppen. Hou op.
Phelps. Sta op.
Wil je weer geschorst worden? - Hij begon, meneer. Echt.
Wil je naar de directeur? - Nee, alstublieft.
Ben jij Rigel Wilde?
Moet je naar de zuster?
Ga dan naar de les. Schiet op.
De volgende keer moet je nablijven.
Wat kijken jullie nou? Terug naar de les. Nu.
Is dat jouw broer?
Hij is niet mijn broer.
Dat klopt. Dat ben ik niet.
Het werd tijd dat iemand Phelps een lesje leerde.
Ja?
Nog steeds aan het studeren? - Ik maak aantekeningen.
Weet je waarom Rigel vanavond niet mee wilde eten?
Heeft hij problemen op school?
Nee, hij is gewoon moe.
Wat mooi. Wie heeft die genomen? - Billie, van het welkomstcomité.
Heb je al vrienden? Heb je het naar je zin?
De leraren zijn ook heel aardig.
Ik laat je studeren.
Blijf niet te lang op. - Welterusten.
Welterusten.
Anna?
Ja?
Bedankt.
Nee, jij bedankt.
Is alles in orde? - Ja, alles is in orde.
Blijf je me zo aanstaren?
Waarom?
Waarom ben je hier?
Denk je dat het mijn keuze was?
Iedereen wilde jou altijd, maar...
...je liet niemand je nooit adopteren. Wat is er nu anders?
Je kunt beter gaan.
Wikkel deze om het ijs.
Raak me niet aan.
Nooit.
Of anders?
Anders...
...kan ik mezelf niet meer beheersen.
Ik had altijd in sprookjes geloofd...
...en gehoopt dat ik zelf in een sprookje zou belanden.
Maar nu dat zo was, was het 't verkeerde soort sprookje.
Goedemorgen.
Goed geslapen?
Ja.
Na school kunnen we gaan shoppen, als je wil.
Oké.
Kun je deze naar Rigel brengen? Bedankt.
Welk deel van 'niet in m'n kamer komen' snap je niet?
Anna vroeg het me.
Ik wil gewoon helpen. Waarom snap je dat niet?
Jij denkt dat ik de tranenmaker ben.
De wolf van het verhaal.
Vertel me eens...
...hoe kan iemand die vriendelijk is tegen iemand die ze veracht...
...geen hypocriet zijn?
Kijk jou nou.
Je beeft helemaal.
Zelfs het geluid van mijn stem maakt je bang.
Ik snap gewoon niet wat je wilt.
Weet je waarom sprookjes eindigen met 'voor eeuwig en altijd'?
Om ons eraan te herinneren dat sommige dingen nooit veranderen.
Maar de dingen zijn veranderd. We zijn niet meer in Grave.
Je klampt je vast aan een goede afloop.
Ben je dapper genoeg om je een sprookje voor te stellen zonder wolf?
Jij heet toch Nica? Net als de vlinder.
Was je nieuwsgierig naar m'n naam?
Ik was nieuwsgierig naar jou.
Niet bewegen. - Wat is er?
Sta stil.
Bah. - Nee, ze is verlegen.
Ze verstopte zich veilig in haar huisje.
Maar als dat breekt, kan het haar doden.
Dat wat haar beschermt...
...is ook wat haar het meeste pijn kan doen.
Nou, bedankt dat je me hebt gered.
Ik heb haar van jou gered.
Leuk je te ontmoeten, ik ben... - Irritant.
Zijn jullie een stel?
We... Nee.
Daar ben je. We hebben een proefwerk. Sorry, Lionel. Ik wil nog iets doornemen.
Ik ben zo nerveus.
Daar is het. Ze hebben geweldige kleren. - Anna, het is echt niet nodig.
Kom op, nou.
Is hij niet prachtig?
Ja.
Kom, we gaan naar binnen. - Anna, we hebben al zoveel gekocht.
Hallo. - Hallo.
We willen die jurk proberen. - Natuurlijk.
Bedankt.
Anna.
Je ziet er prachtig uit.
Echt?
Ja. Je bent mooi, Nica. Wees niet bang om dat te laten zien.
Er moet nog een riem bij.
Anna?
Hier. Deze zal er geweldig bij staan.
Nica?
Nica? Wat is er? Nica.
Nica, haal diep adem.
Norman.
Nica. - Nica?
Wat is er? - Margaret wist alles over ons.
Kun je me horen? - Ze kende onze angsten en verlangens.
Ze wist van mijn liefde voor dieren en mijn angst voor het donker.
Ze wist van Peters angst voor harde geluiden...
...en Adelines liefde voor lang haar.
Ze kende de dromen waar we ons aan vastklampten om Grave te overleven...
...en maakte ze kapot.
Ze vernietigde alle vormen van liefde, behalve de liefde die ze Rigel gaf.
Nee. - Lopen.
Ze maakte iets in ons kapot.
Iets dat, in plaats van te groeien, voor altijd klein zou blijven.
Fragiel, kinderlijk en gebroken.
Nee.
Iedere keer zou ik in die duisternis gegild hebben tot ik mijn stem kwijt was...
...als er niet die voetstappen waren geweest die in het donker mijn bed vonden...
...en die warme vingers die mijn hand vastpakten.
Dan ebde de pijn weg en ging m'n hart weer rustiger kloppen.
Dan was er alleen nog die aanraking, die troost. Telkens weer.
Adeline.
Nou? Geef antwoord.
Ik ben niet lief geweest.
Je bent een ongehoorzaam meisje en je verdient straf.
Wie wil er nou een meisje zoals jij? - Ik zal lief zijn.
En trek je mouwen naar beneden.
Welkom. Kom binnen.
Als het verleden overweldigend werd, dacht ik aan Anna.
Ik kon haar niet vertellen wat ik had meegemaakt, maar ze was er voor me.
En ik hoefde niet bang te zijn.
Ik was nu ver weg, veilig en vrij. Ik had een kans om gelukkig te zijn.
Dag. - Dag.
Laten we gaan. - Oké.
Je bent wakker. Hoe voel je je?
Beter, dank je.
Je hebt lang geslapen. Je had het nodig. Je hebt zware dagen achter de rug.
Dat klopt.
Klaus heeft de hele nacht bij jou op bed geslapen.
Echt? - Ja. Hij voelde dat je het moeilijk had.
Ik voel me nu beter.
Ik wil eigenlijk wel weer naar school. - Oké.
Heb je je bezeerd?
De rozen. Iedereen verwijdert de doorns, maar ik laat ze zitten.
Het herinnert me eraan dat zelfs mooie dingen pijn kunnen doen.
Mag ik?
Nica, als er een probleem was, zou je het me vertellen, toch?
Ja.
Waarom zijn er vandaag zo weinig rozen? - Alle rozen zijn verkocht voor Garden Day.
Garden Day?
Ja.
Je weet toch wel wat dat is? - Nee.
Leerlingen geven anoniem een roos aan wie ze willen.
Er zijn allerlei kleuren, elk met een andere betekenis.
De dag ervoor laat je je kluisje open. Ik ben zo vrij geweest de jouwe te openen.
En je moet raden van wie je ze hebt gekregen.
Klinkt opwindend.
Echt superspannend.
Ze maakt het belachelijk, maar haar kluisje ligt altijd vol. Zie je?
Geef hier. Jij laat ze altijd doodgaan. - Alsjeblieft.
Weet je van wie ze zijn?
Een psychologiestudent die gek op haar is.
Laten we de mijne openen. Ik kan het niet. Doe jij maar.
Oké.
Nee, ik doe het wel. Ik moet het doen. Laat er alsjeblieft een liggen.
Ja. Er is er altijd een van hem.
Van wie?
Geen idee. Maar ik krijg er altijd een. Misschien is hij verlegen.
Ik word er gek van.
Jouw beurt, Nica. Open je kluisje.
Er zit toch niks in. - Dat weet je niet.
Ik heb nog nooit een zwarte roos gezien. - Wat mooi.
Dat staat voor een obsessieve, gekwelde liefde.
Een die totaal verkeerd is.
Weet je van wie hij is?
Ik moet gaan.
Je gaat het wolvennest binnen en verwacht heelhuids weg te gaan?
Heb jij me deze gegeven?
Ik? Jou een roos geven?
Geef terug. Hij is van mij.
Nica?
Er is een jongen voor je.
Garden Day was een succes, zie ik?
Luister, Norman en ik hebben vanavond een zakendiner.
Zal ik iets te eten achterlaten? - Niet nodig, bedankt.
Ga dan. Laat hem niet wachten. Hij is leuk.
Hoi. - Hoi.
Je hebt dit op school laten liggen. Je adres staat erop, dus...
Bedankt.
Heb je zin in ijs?
Ja. - Oké, cool. Kom op.
Hoe oud was je?
Acht.
Dat is jong.
Wat deden je ouders?
Ze waren biologen.
In plaats van verhaaltjes voor het slapengaan...
...vertelden ze me hoe cellen werken.
Daarom ben je zo goed in exacte vakken. Misschien verander je later wel de wereld.
Geef maar. Ik gooi 'm weg. - Misschien heb ik 'm nog nodig.
Waarvoor?
Om de vleugels van 'n vogel te spalken.
En kun je ook gebroken harten genezen?
Een hart is wat ingewikkelder.
Misschien kunnen we beter gaan.
Oké.
Voorzichtig. Hierheen.
Nee, hierheen. Pas op. Voorzichtig.
We zijn er.
Gaat het goed?
Ik ben trots op mezelf. Ik heb je heelhuids thuisgekregen.
Zonder jou was ik verdronken.
Welnee, je had je prima gered.
Denk je dat?
Weet je...
...jouw leven is heel anders dan dat van andere mensen die ik ken.
Je bent niet alleen sterk...
...maar ook mooi.
Ik moet gaan.
Oké. Zie ik je morgen?
Tot morgen.
Iets in mij zei dat ik te aandachtig naar hem keek...
...maar het was altijd onmogelijk geweest om niet naar hem te kijken.
En die vlinder was zowel dapper als naïef.
Of misschien gewoon dwaas en hopeloos.
Ik had ze vaak verpletterd zien worden door de kinderen in Grave.
Misschien was er meer dan alleen boosheid en pijn.
Misschien was er ook licht in hem.
In mijn hart wist ik dat Rigel niet slecht was.
Ik kon hem niet opgeven.
Rigel.
Rigel, wat is er? - Raak me niet aan.
Ik wil weten of je in orde bent. - Waarom?
O, juist. Dat ligt in je aard.
Je kunt er niets aan doen.
Je wil me fixen.
Je lijkt er alles aan te doen om me je te laten haten.
En doe je dat?
Haat je me?
Haat je me, mot?
Wil je dat ik je haat?
Ja. Dat is wat ik wil.
Ik haatte Rigel niet, ik wilde hem begrijpen.
Misschien zou ik ooit ontdekken waarom hij zich zo gedroeg.
Maar er was één ding waar ik absoluut zeker van was.
Tranenmaker of niet, hij liet m'n hart sneller kloppen.
Kijk wat je broer me heeft aangedaan.
Ik vroeg hem te stoppen, maar hij sloeg me zonder reden.
Wat heb je gedaan?
Vraag dat maar aan hem. - Waarom?
Waarom?
Waar heb ik dit aan verdiend? - Raak me niet aan.
Vertel me waarom.
Jij bent mijn tranenmaker.
Rigel.
Rigel, je hebt koorts.
Wat heb je? Laten we naar boven gaan. Kom, we gaan naar boven. Help me.
Naar boven.
We gaan naar onze verslaggever.
Het verkeer staat vast door de overstroming.
Alle wegen naar de stad zijn afgesloten...
...en het is nog onduidelijk wanneer het verkeer weer in beweging komt.
Er is wel wat verbetering...
Ik bel de kinderen.
...het noorden, maar stormen en hevige regen blijven...
Ja.
Doe je armen omhoog.
Ga liggen.
Vooral de zuidelijke gebieden...
Ze nemen niet op.
Misschien slapen ze. - Nog eens proberen?
Hoi, Anna. - Hoi, Nica.
Alles in orde? - Ja, hoor.
We staan vast in het verkeer door de storm.
Geen zorgen. - Je klinkt vreemd. Gaat het wel echt goed?
Rigel heeft koorts, meer niet. Waar zijn de medicijnen?
In het badkamerkastje.
Moet ik me zorgen maken? - Het lukt wel.
Zeker weten? - Ja, het lukt wel, Anna. Wacht even.
Momentje.
Oké, ik heb ze gevonden. - Mooi.
Spreek ik je later? - Ja, natuurlijk. Ik bel je nog. Dag.
...harde wind uit het noorden zorgt voor stormachtige omstandigheden.
Rigel heeft koorts.
Er worden de komende uren zware windstoten verwacht.
Je moet deze nemen, Rigel.
Help me.
Doe je mond open.
Blijf bij me.
Ga niet weg, ik smeek je.
Miss Margaret?
Ja? - Het nieuwe meisje is er.
Blijf spelen.
Er zijn hier maar een paar regels. Orde, respect en gehoorzaamheid.
Geef me je ketting. Persoonlijke bezittingen mogen niet.
Maar hij is van m'n moeder. - Orde, respect en gehoorzaamheid.
Je wil de regels toch niet breken op je eerste dag? Rigel?
Ben je ziek?
Ga weg, mot.
Waarom zit je niet aan je tafel?
Het spijt me, Miss Marg...
Ik wilde zout pakken.
Kom met me mee. - Nee. Nee, alstublieft.
Alstublieft.
Wat heb je gedaan?
Bel een dokter.
Wat heb je gedaan?
Bel een dokter.
Je hebt jezelf expres gesneden.
Waarom zou ik zoiets stoms doen?
Laat me zien wat je verbergt.
Ga weg. - Kom op, laat zien.
Dit is Nica's ketting. Ze denkt dat je hem hebt weggegooid.
Waarom heb jij die? - Je mag hem houden.
Je vindt Nica leuk. Ook al doe je alsof dat niet zo is.
Vertel haar dat niet. - Nica denkt dat je haar haat.
En dat moet zo blijven.
Ik kan beter terug naar m'n kamer.
Nica?
Rigel.
Hoe gaat het met hem? - Beter. De koorts is gezakt.
Wat is er gebeurd?
Dat weet ik niet.
Rust wat uit. Wij nemen het wel over.
Wat is er met z'n lip gebeurd?
INKOMENDE OPROEP
Er was die avond iets gebeurd. Dat wisten we allebei.
Maar het was weer zoals toen we kinderen waren...
...gescheiden door het feit dat ik het meisje uit Grave was...
...en hij de tranenmaker.
Met Lionel was er ook iets veranderd.
We zagen elkaar op school, maar spraken elkaar dagen niet.
Gelukkig had ik hen. Vriendinnen hebben was geweldig.
Dat had ik alleen gehad met Adeline.
Wauw.
Miki is rijk, maar ze wil niet dat iemand dat weet.
Ze schaamt zich ervoor. Vind jij dat normaal?
Hoi. - Hé.
Ik heb eten laten maken. Ik zet m'n paard op stal en dan kom ik.
Oké. - Kun jij haar binnenlaten?
Ja.
Snap je het verschil?
Bacteriën zijn eencellig organismen, een virus is een keten van eiwitten.
Jij legt het beter uit dan Kirill. Bij hem val ik in slaap.
Ik heb hetzelfde effect op haar.
Ik ga naar de wc. - Oké.
Je hebt niets gezien.
Oké.
Je mag het aan niemand vertellen.
Jij bent het, hè?
De witte roos?
Je moet het haar vertellen.
Ze is m'n beste vriendin. Ik raak haar kwijt.
Dat weet je niet.
Jawel.
Shit, wat laat. We moeten studeren. Waarom maakten jullie me niet wakker?
Wat is er?
Niks.
Je ontwijkt me al een maand. Waarom neem je niet op als ik bel?
Sorry, dat kon ik niet. Wat doe je hier?
Ik vind je leuk.
Maar zeg tegen je broer dat hij erbuiten blijft.
Hij hoort bij mijn leven.
Wat bedoel je? Wat speelt er tussen jullie?
Dat kun jij niet snappen. Jij hebt niet in een weeshuis gezeten.
Sorry, ik moet gaan. - Wacht.
Sorry. Ik koop wel 'n nieuwe. - Dit was de laatste.
Hij was voor Rigel. Hij is jarig.
Kun je niet iets anders voor hem halen? - Nee.
Hij haat cadeaus.
Dit was het enige wat hij leuk zou vinden.
Ik moet gaan.
Lionel kon het niet begrijpen.
Voor hem was het gewoon een glazen bol.
Voor mij een manier om Rigel eraan te herinneren dat hij kon schitteren...
...als de ster waarnaar hij vernoemd was.
Lieverd, daar ben je. Kom.
Hallo. - Je hebt niet verteld dat ze zo mooi is.
Vertel eens hoe je het uithoudt bij deze twee mafkezen.
Je wil ze niet meer als ouders als ik je alles vertel wat ik weet.
Ik ben Dalma. Dit is m'n dochter Asia.
Die vent die zich volpropt met brood is m'n man.
Anna heeft veel over jullie verteld.
Waarom zat je tot je 16e in een weeshuis? - Asia.
Als ze zoveel over ons weet, wil ik graag iets over haar weten.
Rigel.
Hallo, allemaal.
Sorry dat ik laat ben.
Kom zitten, dan gaan we eten.
Wie wil de eerste worst?
Doe jij open, Nica?
Natuurlijk.
Adeline.
Hoi. - Wat doe je hier?
Ik heb haar uitgenodigd.
Hoe ben je ontsnapt?
Ik ben bijna 18, dus ik mocht weg om een baan te zoeken in de stad.
Gisteren belde Anna me, en hier ben ik.
Kom binnen. - Bedankt.
Anna zegt dat je zus populair is bij de jongens op school.
Ben je trots of jaloers?
Nica's liefdesleven interesseert me niet.
Ik weet dat je niet van verjaardagen houdt...
...maar deze is anders.
Het is het begin van een nieuw hoofdstuk voor jou en Nica.
Vanaf morgen zijn jullie officieel Milligans.
We gaan ze adopteren.
Menen jullie dat? Twee voor de prijs van één?
Asia.
Jullie proberen Alan te vervangen.
Jullie hebben hem al maanden niet genoemd.
Dat betekent niet dat ik niet aan hem denk.
Echt? Volgens mij ben je hem vergeten. - Hoe kun je dat zeggen?
Hoe kunnen jullie zoiets doen? - Asia.
Je pijn is als een rotsblok dat je naar beneden trekt.
We proberen verder te gaan met ons leven.
Door deze twee te adopteren? - Nee.
Door iets te doen voor twee kinderen die liefde nodig hebben.
Ik heb ook liefde nodig, maar Alan is er niet meer.
Ik zal hem nooit meer kunnen zien of zeggen hoeveel ik van hem hou.
Sorry, maar ik accepteer dit niet.
Niemand kan hem vervangen.
Asia.
Ik wist niet dat Asia verkering had met hun zoon.
Ik wel, ook al praten Anna en Norman er niet veel over.
Iedereen heeft problemen.
Raak niet verstrikt in die van hen.
Ik zie dat ze om je geven.
Iedereen heeft problemen, maar ze zijn allemaal anders.
Ik hoor hier niet.
Waar heb je het over?
Je hebt altijd al een familie gewild. - Ze weten niet wie ik echt ben.
Wat we hebben meegemaakt.
Vertel het ze dan.
Ik wil niet dat ze me lelijk, gebroken en nutteloos gaan vinden.
Nica...
...je bent niet lelijk, gebroken of nutteloos.
Je moet je losmaken van Grave.
Dat is onmogelijk. - Nee, dat is het niet.
Er zijn dingen veranderd.
Sinds Rigel weg is, is Margaret veranderd.
Ze zit altijd op haar kamer.
Soms horen we geschreeuw en brekende spullen.
Dus?
Ik zag Peter laatst.
Hoe gaat het met hem? - Goed.
Zijn familie is geweldig, maar hij worstelt ook.
Hij vindt dat we Margaret moeten aanklagen.
Nee. - Ja.
Nee. - Nica.
Nee. - Jouw getuigenis is cruciaal.
Jij bent degene die die ze het slechtste behandelde.
We hebben je nodig.
Ik kan haar niet onder ogen komen.
Dat kun je wel. Je bent sterker dan je denkt.
Dalma en George zijn weg. Jullie krijgen de groeten.
Het spijt me, Nica.
Ik moet ook gaan, Mrs Milligan. Ik moet terug naar het weeshuis.
Dag, Adeline. - Bedankt.
Dag.
Ik wou dat je dat niet had hoeven horen.
Asia was niet zichzelf. - Het geeft niet.
Waarom zeg je niet dat je hier bent om bij haar te zijn?
Ze wilde altijd al een familie.
Dat neem ik haar niet af.
Rigel, je moet haar vertellen dat jij haar hand vasthield.
Ze denkt dat ik het was.
De wolf mag de hand van het meisje niet vasthouden.
Ga weg.
Dag, Rigel. Tot snel.
Ik hou van je.
Ik ook van jou.
Ik heb met Asia te doen.
Ze weet niet waar haar liefde eindigt en haar pijn begint.
Ze moet onthouden dat er een verschil is.
Ik wilde meespelen, onze vingers die elkaar achtervolgden...
...onze lichamen dicht bij elkaar.
Ik wilde z'n verdriet uitwissen.
Ik wilde Margaret uitwissen, het verleden uitwissen.
Ik wilde dat Rigel niet meer aan haar dacht als hij speelde.
Alleen wij samen.
Onze handen bij elkaar...
...onze harten verstrengeld.
We hadden een melodie kunnen zijn vol onvolkomenheden...
...vol gebreken en fouten...
...maar ook vol gelach, verwondering en geluk.
Ik heb geen cadeau voor je.
Dat geeft niet.
Jawel. Ik vind van wel. Ik wil het goedmaken.
Ik zei, het geeft niet.
Er moet iets zijn dat je wil hebben.
Wat dan ook.
Wat dan ook?
Wat als ik zeg dat je stil moet zitten?
Helemaal stil.
Niet bewegen.
Blijf alsjeblieft hier.
Alsjeblieft.
Wat doe jij hier?
Ik weet dat het laat is, maar ik kan niet slapen.
Ik blijf maar aan je denken.
Ik kan er niet tegen dat je bij hem woont. Dat hij altijd bij je is.
Je was net nog bij hem, toch?
In die kleren.
Wat voor cadeau vroeg hij je?
Binnenkort zijn jullie broer en zus.
Wat als het bekend wordt?
Zouden jullie ouders jullie nog willen? - Ga weg.
Het spijt me.
Ik vind je gewoon heel leuk.
Rigel.
Ga weg.
Ik hoor niet thuis in jouw sprookje.
Ga terug naar hem.
Ik ga nergens heen.
Ik wil bij jou zijn.
Ga terug naar bed.
Blijf jezelf maar voor de gek houden en in sprookjes geloven.
Maar we zijn gebroken, beschadigd.
Sommige dingen kunnen niet gefixt worden.
Ja, het is waar.
We zijn gebroken. We zijn niet zoals anderen.
Misschien zijn we in 1000 stukjes gebroken zodat we beter bij elkaar passen.
Je hebt je hele leven al een familie gewild...
...en dat verdien je.
Je verdient nieuwe vrienden. Je verdient een normaal vriendje.
Je bent hier gelukkig.
Ik ben gelukkig omdat jij hier bent.
Hoe dan? - Hoe, wat?
Hoe denk je dat dit verhaal afloopt?
Ik kan je alleen maar pijn doen.
Het deed er niet toe wat we hadden doorstaan.
Misschien voelden we ons daarom zo verbonden.
Alleen wij kenden de waarheid.
Hij en ik, eeuwig en onafscheidelijk.
Hij de ster en ik de hemel.
Hij de wond en ik het verband.
Ga je weg? - Ja.
Ik ga studeren met Billie en Miki en dan naar het feest.
Feest? - Op school.
Leuk. Gaat Rigel ook mee?
Ik weet het niet. We spreken elkaar momenteel weinig.
Dat heb ik gemerkt.
Goedemorgen, Mrs Milligan. - Hoi, Billie.
Ik ga.
Veel plezier. Wees niet te laat thuis. - Geen zorgen. Nica is in goede handen.
Dag. - Dag.
Ja?
Ga jij niet naar het feest?
Rigel, wat is er?
Je bent al zo sinds je verjaardag.
Anna, ik...
Ik moet met je praten.
Is hij niet geweldig? - Zeker.
Hoe zie ik eruit? - Geweldig.
Of was de rode beter? - Wat heb jij vandaag?
Dat zal ik zeggen. Zijn jullie er klaar voor?
Ik weet wie me die witte rozen geeft. Het is Phelps.
Wat?
Ik zag hem vandaag in de supermarkt en vroeg het hem op de man af.
En hij zei: 'Ja, dat ben ik.' Ik wist het wel.
Hij is het niet.
Dit doe je altijd. Je kunt nooit blij voor me zijn.
Billie, hij is het niet.
Hoezo niet?
Omdat ik het ben. - Wat?
Ik geef je elk jaar een witte roos.
Waarom doe je dat? Omdat je me zielig vindt?
Als een soort aalmoes? Waarom deed je het?
Ik ben verliefd op je.
Ik heb het verpest.
Gaat het?
Kan niet beter.
Miki is erg van streek.
Daar wil ik het niet over hebben. Vanavond wil ik me helemaal lam drinken.
Hé. Wil je dansen?
Rot op. - Wat heeft zij?
Hoi.
Nica, het spijt me.
Ik heb me idioot gedragen.
Ik denk dat ik verliefd op je ben.
Daar ga ik niet goed mee om.
Dus?
Dus laten we dansen.
Een zoenoffer.
Ik ben duizelig.
Ik ben dit niet gewend.
Laten we naar een rustige plek gaan.
Waarom heb je me hierheen gebracht?
Let op.
Wauw.
Vind je het mooi? - Ja.
Kom op, Lionel. Ik voel me al beter. Laten we teruggaan.
Eerst wil je hierheen...
...en nu wil je weg?
Lionel, alsjeblieft.
Lionel, alsjeblieft. Stop. Hou op.
Billie. Waar is Nica?
Geen idee. Ze was hier net nog, met Lionel.
Wacht, ik zag ze die kant opgaan.
Lionel, hou op.
Help.
Ik laat los en jij rent weg, oké?
Jij denkt dat jij de goeie bent. De held.
Wil je zien hoe slecht ik kan zijn?
Ik ga, maar dit is nog niet voorbij.
Gaat het?
Weet je het zeker?
Weet je wat m'n moeders laatste woorden waren?
'De wolf van het verhaal lijkt slecht, maar dat is hij niet altijd.'
En als jij de wolf bent, kan ik me geen sprookje voorstellen zonder jou.
Ik ben een pad van doornen.
Ik ben niet bang voor pijn.
Jullie zijn walgelijk.
Ik ga iedereen vertellen wat jullie hebben gedaan.
Lionel, alsjeblieft.
Hij zou je alleen als z'n zus moeten zien.
Wil je bij hem zijn?
Slechte keuze.
Laten we wegwezen.
Ik hou van je.
Nica.
Nica, kun je me horen?
Hoi.
Je ligt in het ziekenhuis. Je hebt een ernstig ongeluk gehad.
Ik ga Anna en Norman halen.
Wacht.
In Grave, als Margaret...
...me strafte...
...was jij niet degene die m'n hand vasthield, hè?
Het was Rigel.
Ja, het was Rigel, maar hij wilde niet dat ik je dat vertelde.
Waarom niet?
Omdat hij...
Hoi.
Nica.
Je hebt ons flink laten schrikken.
Waar is Rigel?
Ik haal de dokter. - Ja.
Waar is hij?
- Rustig.
Hij wordt onderzocht. Zodra ze meer weten, horen we dat.
Ik wil hem zien. - Je moet blijven liggen, Nica.
Goedemorgen. - Goedemorgen.
Wat is er gebeurd? - Jullie zijn van een hoge brug gevallen.
Zijn lichaam heeft je val gebroken, maar hij ligt in coma.
In coma?
Helaas heeft zijn bestaande aandoening de zaken gecompliceerd.
Zijn bestaande aandoening?
Hij heeft neurinomen in zijn hersenen. Die veroorzaken koorts en zware hoofdpijn.
Ik snap niet waarom hij nooit geopereerd is.
Ik wil hem zien.
Niemand van ons mag hem zien. Margaret laat ons niet toe.
Margaret?
Nica...
Rigel heeft de adoptie afgewezen.
Dat kan niet.
Hij was onvermurwbaar. Hij wilde niet blijven.
Hij is weer onder de hoede van Margaret.
Hier.
Hij heeft deze voor je achtergelaten.
Breng me naar hem toe.
Ik smeek jullie.
Ik wist dat je hem vroeg of laat zou vernietigen.
Ik had hem nooit van me moeten laten afpakken.
Het is jouw schuld dat Rigel in coma ligt.
Ik wil hem zien. - Nee, Nica.
Je mag hem niet zien. Nu niet, nooit niet.
Alstublieft.
Ik heb al eerder gezegd...
...huilen brengt niet terug wat je verloren bent.
En nu wegwezen.
Ze wilde me weghouden van Rigel...
...maar ik ging elke dag terug om dicht bij hem te zijn.
En ik was niet alleen. Oude en nieuwe vrienden kwamen erbij...
...en ik gaf niet op.
Maar het verleden achtervolgde me, en hij leek steeds verder weg.
Er was maar één manier waarop we allebei vrij konden zijn.
Ik roep onze eerste getuige op, Mr Peter Corrin.
Mr Corrin, werd u ooit fysiek of geestelijk mishandeld...
...tijdens uw verblijf in het weeshuis Sunnycreek Home?
Nee.
In de verklaring die u op 20 februari van dit jaar aflegde, zei u:
'Lijfstraffen kwamen regelmatig voor.
Ik ben zelf meerdere keren geslagen en leed vaak honger.'
Herinnert u zich dat u dit verklaarde?
Ik had het mis.
U weet dat het afleggen van een valse verklaring een misdrijf is?
Bezwaar, edelachtbare.
Hij intimideert de getuige, een minderjarige.
Toegewezen.
Hoi.
Hoe is het met hem?
Het gaat wel.
Anna en Norman zeiden dat het proces is begonnen.
Hoe gaat het daarmee?
Het is zwaar.
Ik wilde me verontschuldigen voor mijn gedrag.
Ik snap het.
Ja?
Ik weet hoe het voelt...
...om een geliefde te verliezen.
Juffrouw Milligan.
U bent vier maanden geleden geadopteerd.
Samen met een jongen, als ik me niet vergis.
Ja. Rigel Wilde.
Ik heb begrepen...
...dat hij de adoptie afwees en terugkeerde naar Sunnycreek Home.
Bezwaar, edelachtbare. Niet relevant.
De relevantie daarvan zal zo duidelijk worden.
U mag doorgaan. De getuige mag de vraag beantwoorden.
Het is niet wat u denkt. - Beantwoord alstublieft de vraag.
Heeft Rigel Wilde de adoptie afgewezen?
Ja.
Dus een jongen die eindelijk een gezin had gevonden dat van hem hield...
...besloot plotseling terug te gaan naar een plek waar hij werd mishandeld?
Zo zit het niet. Ze sloeg hem niet. - Dat verstond ik niet.
Ze sloeg hem niet.
Maar de anderen wel? - Ja.
Waarom sloeg ze hem niet?
Hij was als een zoon voor haar.
Bent u verliefd op Rigel Wilde?
Bezwaar, edelachtbare.
Afgewezen.
Beantwoord de vraag.
Ja.
Dus u zou geadopteerd worden samen met een jongen op wie u verliefd bent...
...en hij ging terug naar de vrouw die hij als z'n moeder beschouwt.
Hij haat haar.
Is dat zo?
Ik denk dat u degene bent die Margaret Stoker haat...
...en dat zij terechtstaat omwille van een persoonlijke vete.
Bezwaar, edelachtbare. Ze intimideert mijn getuige.
Ze heeft m'n cliënt beledigd.
Ik voel me niet goed.
Dit is nog maar het begin. Je kunt nu niet opgeven.
We kunnen haar niet stoppen. Je zag hoe ze me behandelde.
We moeten vertrouwen hebben, Nica.
Ben je klaar om terug te gaan?
Ja. - Kom hier.
Gaat het, juffrouw?
Weet u zeker dat u wilt doorgaan? Anders schorsen we de zitting tot morgen.
Nee, het gaat wel.
Gaat u dan verder, alstublieft.
We noemden het weeshuis Grave.
Niet vanwege de afgebladderde muren of de vochtige kelders...
...waarin we elke dag opgesloten zaten.
We noemden het Grave omdat het het graf van de ziel was.
Ik heb geen fysieke littekens van wat me aangedaan is.
Pas nu...
...besef ik dat ik hier niet ben om me uit te spreken tegen het kwaad...
...dat mij is aangedaan...
...en Adeline, Peter...
...of de andere kinderen, maar ook wat Rigel Wilde is aangedaan.
Rigel, van wie Margaret hield als een zoon...
...werd elke dag gedwongen om te zien hoe wij werden gemarteld.
Zonder dat hij ons kon helpen.
Margaret overtuigde hem ervan dat hij een monster was.
Dat hij de wolf in een sprookje was.
En als het kwaad van je houdt...
...hoe zou je dan liefde kunnen ontvangen of geven?
Rigel ligt nu in coma.
Maar voor het eerst weet ik dat hij leeft...
...omdat hij nu weet wat liefde is...
...en dat er van hem gehouden wordt.
Het maakt me niet uit of u me gelooft of niet.
En ik snap waarom sommigen bang waren om de waarheid te vertellen.
Hun zielen zitten waarschijnlijk nog gevangen in Grave...
...in die donkere kelders...
...en ze weten niet dat om liefde te ontvangen...
...of om liefde te geven...
...je niet bang hoeft te zijn.
Je moet alleen heel moedig zijn.
Rigel?
We hebben gewonnen.
Margaret kan ons geen pijn meer doen.
Kijk hoe je me aan het huilen maakt.
Jij bent mijn tranenmaker.
We hebben er allemaal een.
Iemand die ons aan het huilen kan maken...
...ons kapot kan maken of ons gelukkig kan maken...
...met één enkele blik.
Ik hou van je.
Ik hou zielsveel van je.
Nica.
Rigel.
Dat was de jongen die me voor het eerst zag...
...bij de ingang van Grave.
Dat was de hand die de moed had gevonden om de mijne vast te houden in die kelder.
Dat was het hart dat hij me nooit had durven geven...
...maar dat op elke andere manier mijn naam riep.
En zelfs als ons verhaal nooit een echt sprookje zou zijn...
...en we altijd twee kinderen zouden zijn die elkaar ontmoetten in een weeshuis...
...was geluk misschien nog mogelijk voor ons.
Ik was niet meer alleen.
Ik had een familie gevonden...
...mensen die me leerden wat vriendschap was...
...terwijl anderen het bijlegden, luisterden en elkaar begrepen.
Ik ontdekte dat emoties vele nuances bevatten...
...en hoe moeilijk het is om iemand je te laten accepteren zoals je bent.
Uiteindelijk besefte ik dat het allergrootste sprookje...
...zich in onze harten bevindt.
Ondertiteld door: Claudia Boshouwers