Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ "ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΔΑΚΡΥΩΝ" ΤΗΣ ΕΡΙΝ ΝΤΟΥΜ - ADRIANO SALANI EDITORE
Μαμά, πού πονάς;
Εδώ.
Καλύτερα τώρα.
Μπράβο, Νίκα. "Λίγη τρυφερότητα...";
Λίγη τρυφερότητα θεραπεύει κάθε πληγή.
- Ένας λύκος! - Τι όμορφος.
Δεν είναι. Οι λύκοι είναι τρομακτικοί.
Επειδή κάποιος αποφάσισε ότι είναι κακοί στα παραμύθια.
Μα δεν είναι πάντα κακοί.
Δεν τον βλέπω. Πού είναι ο λύκος;
Πρόσεχε! Φορτηγό!
- Πρόσεχε! - Όχι!
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΔΑΚΡΥΩΝ
Λέγαμε πολλές ιστορίες στο Γκρέιβ.
Ιστορίες που λες ψιθυριστά, παραμύθια.
ΣΑΝΙΚΡΙΚ
Θρύλους που αφηγείσαι χαμηλόφωνα υπό το φως των κεριών.
Η πιο γνωστή ήταν η ιστορία του Δημιουργού Δακρύων.
Ήταν για έναν κόσμο όπου κανείς δεν μπορούσε να κλάψει.
Οι άνθρωποι ζούσαν σαν άδεια κελύφη,
δίχως συναισθήματα.
Μα αποκομμένος από τον κόσμο, τυλιγμένος στη μοναξιά,
ήταν ένας δημιουργός δακρύων,
κρυμμένος στο σκοτάδι, χλωμός και καμπουριαστός,
ο οποίος με μάτια καθαρά σαν γυαλί,
μπορούσε να φτιάχνει κρυστάλλινα δάκρυα.
Ο κόσμος τού ζητούσε να κλάψει,
για να νιώσει ένα ίχνος συναισθήματος.
Κι ο Δημιουργός Δακρύων έβαζε τα δάκρυά του στα μάτια τους.
Κι έτσι, οι άνθρωποι έκλαιγαν,
από θυμό, απόγνωση, πόνο και απελπισία,
γεμάτοι φλεγόμενα πάθη,
πικρές απογοητεύσεις και δάκρυα.
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι υπήρχε τέτοιος κόσμος.
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα μου έλειπαν τόσο οι γονείς μου.
Αλλά, κυρίως,
δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα ζούσα η ίδια αυτήν την ιστορία.
Εσύ θα είσαι η Νίκα.
Το όνομα μιας πεταλούδας.
Τι παράξενο να ονομάζεις παιδί από έντομο που ζει μόνο μερικές μέρες.
Έχουμε μόνο λίγους κανόνες.
Τάξη, σεβασμός κι υπακοή.
Ακολούθησέ τους, και όλα καλά. Τις βαλίτσες της.
Εδώ όλα ανήκουν σε όλους.
Το κολιέ σου. Δεν επιτρέπονται προσωπικά αντικείμενα.
- Μα είναι της μητέρας μου. - Τάξη, σεβασμός κι υπακοή.
Μην παραβείς τους κανόνες την πρώτη σου μέρα. Ρίγκελ;
Για μένα, δεν θα ήταν απλώς ένα παραμύθι.
Εδώ, στο Γκρέιβ,
θα γνώριζα τον Δημιουργό Δακρύων.
Τα δάκρυα δεν φέρνουν πίσω ό,τι έχασες.
Άντελιν, πήγαινέ τη στο δωμάτιό της.
Βιάσου.
Παιδιά, πηγαίνετε μέσα.
Εδώ κοιμόταν η Τζούλια. Την υιοθέτησαν χθες.
Είσαι πολύ καιρό εδώ;
Είμαι πολύ χλωμή.
Η κα Μάργκαρετ λέει ότι δείχνω άρρωστη.
Να γίνουμε κολλητές;
Νίκα, ήρθαν.
Υπόσχομαι να σ' επισκέπτομαι.
Με τίποτα.
Φύγε και μην κοιτάξεις πίσω.
Δεν θα είχα επιβιώσει χωρίς εσένα.
Είναι δικός σου τώρα.
Στο Γκρέιβ ένιωθα ότι ήμουν στη φυλακή.
Ευχόμουν καθημερινά να έρθει κάποιος να με πάρει.
Θα με κοιτούσε στα μάτια και θα επέλεγε εμένα.
Θα με ήθελε όπως ακριβώς ήμουν, ακόμα κι αν δεν ξεχώριζα.
Αλλά δεν με επέλεξε ποτέ κανείς.
Κανείς δεν με ήθελε, κανείς δεν με πρόσεχε.
Ήμουν πάντα αόρατη.
Έτοιμη;
Ναι.
Κι εγώ φοβάμαι λίγο.
Να κατεβάσω τα πράγματά σου;
Μόνο αυτά έχω.
Ενθαρρύνουμε την κοινή χρήση.
Χτύπησες;
Έχει τη συνήθεια να φροντίζει ζώα. Έχει πάντα μικρά κοψίματα.
Λοιπόν, Νίκα.
Να εκτιμάς όσα έμαθες εδώ.
Τάξη, σεβασμός κι υπακοή.
Είναι δοκιμαστική περίοδος.
Η κηδεμονία μπορεί να διακοπεί.
Αν δημιουργήσεις προβλήματα, θα έρθουμε να σε πάρουμε πίσω.
Όλα καλά θα πάνε.
Καλώς.
Πάμε, λοιπόν;
Αυτά τα χέρια.
Αυτά τα απαλά, λευκά χέρια που γλιστρούσαν αισθησιακά στα πλήκτρα.
Το καμάρι του Γκρέιβ.
Το παιδί-αστέρι.
Το παιδί που ήθελαν όλοι.
Ευγενικός με όλους εκτός από μένα.
Ποιος είναι;
Ο Ρίγκελ.
Σας έδειξα τον φάκελό του. Είστε σίγουροι;
Είναι μεγάλο σπίτι,
και θα νιώσει καλύτερα κι η Νίκα.
Είναι ήδη δύσκολο να μεγαλώνεις έναν έφηβο, πόσο μάλλον δύο.
Εξάλλου, ο Ρίγκελ είναι δύσκολο αγόρι,
μόνο εμείς μπορούμε να τον χειριστούμε.
Μην ανησυχείτε, κυρία Μάργκαρετ. Ξέρουμε τι κάνουμε.
Γι' αυτό δεν είναι η δοκιμαστική περίοδος;
Εντάξει.
Ευχαριστούμε.
Πάντα λαχταρούσα μια οικογένεια,
ένα σπίτι,
μια ζωή μακριά από το Γκρέιβ.
Τώρα που είχε έρθει επιτέλους η ώρα, δεν πίστευα ότι ήταν κι αυτός δίπλα μου.
Ο Ρίγκελ ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που ήθελα να είναι εκεί.
Κι όμως, δεν μπορούσα να τον μισήσω.
Ένα κομμάτι μου τον είχε συνηθίσει τόσο,
που δεν ένιωθα πια την επιθυμία να του φέρομαι ψυχρά.
Περάστε.
Εδώ είμαστε.
Δεν είναι καμιά έπαυλη, αλλά δεν μας λείπει τίποτα.
Η Άννα έχει εμμονή με την τάξη.
Σε αντίθεση μ' εσένα.
Παίζετε πιάνο;
Έπαιζε ο γιος μας.
Έλα να σε ξεναγήσω.
Νόρμαν, αναλαμβάνεις τον Ρίγκελ;
Φυσικά.
Πάμε;
Με βοήθησε μια φίλη.
Ελπίζω να σου αρέσει.
Πάει πολύς καιρός που είχα δικό μου δωμάτιο.
Δεν ξέρω αν παίζεις τέτοια.
ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΕΣ
Αν δεν σε πειράζει, αύριο μπορείς να βάλεις αυτό στο σχολείο.
Νομίζω ότι είναι στο μέγεθός σου. Ανήκε...
Θα σου πάρουμε καινούρια αργότερα.
Δεν χρειάζεται. Μια χαρά θα είναι.
Η στολή σου για αύριο.
Κι από δω ο Κλάους.
Είναι λίγο μοναχικός.
Αλλά γίνεται και στοργικός όταν το θέλει.
Να περάσω;
Ρίγκελ, τώρα που είμαστε...
Τι είμαστε;
Τώρα που είμαστε εδώ μαζί,
θέλω να πάνε όλα καλά με την Άννα και τον Νόρμαν,
με την υιοθεσία.
Αν θες να πάνε όλα καλά,
μείνε μακριά μου.
Και μην μπαίνεις στο δωμάτιό μου. Ούτε τώρα ούτε ποτέ.
Απειλή είναι αυτό;
Συμβουλή είναι...
σκόρε.
Έχω θερμοκήπιο έξω.
Καλλιεργώ και πουλάω λουλούδια και φυτά.
Ασχολείσαι κι εσύ με τα λουλούδια;
Όχι, εγώ, με τον έλεγχο παρασίτων.
Σκαθάρια, μυρμήγκια, κατσαρίδες, ποντίκια.
Αλλά μόνο με πλάσματα που είναι ήδη νεκρά ή πολύ επικίνδυνα.
Είχατε καλές σχέσεις στο ορφανοτροφείο;
Μεγαλώσαμε μαζί.
Είμαστε σαν αδέρφια.
Ναι, γνωριζόμαστε πολύ καλά. Είμαστε σαν αδέρφια.
Πρέπει να πάω τουαλέτα.
Φυσικά.
"Ρίγκελ" είναι το όνομα ενός αστέρα, έτσι;
Στους γονείς σου θα άρεσε η αστρονομία.
Η κυρία Μάργκαρετ με ονόμασε. Εγώ δεν γνώρισα...
τους γονείς μου.
Με συγχωρείτε, θέλω κι εγώ ένα λεπτό.
Ένιωθα ακόμη το άγγιγμα των δαχτύλων του,
καυτό σαν πυρακτωμένο σίδερο.
Η τοξική γοητεία του ήταν ακατανίκητη.
Ο ίδιος ήταν ακατανίκητος.
Δεν έπρεπε να φύγεις έτσι.
Ανησύχησες τους μελλοντικούς γονείς μας.
Για σένα είναι ένα παιχνίδι.
Μόνο ένα παιχνίδι.
Αυτό ήθελες, σκόρε.
Μείνε μακριά μου.
Κι αν η Άννα κι ο Νόρμαν δουν πόσο με μισείς;
Ότι δεν είναι όλα όσο τέλεια όσο νόμιζαν;
Ίσως αλλάξουν γνώμη.
Μια μέρα θα καταλάβουν ποιος είσαι πραγματικά.
Γιατί; Ποιος είμαι;
Ο Δημιουργός Δακρύων.
Έκλαιγες;
Όχι.
Αν λες ψέματα, θα σε πάρει ο Δημιουργός Δακρύων.
Πιστεύεις ότι υπάρχει στ' αλήθεια;
- Ποιος; - Ο Δημιουργός Δακρύων.
Δεν ξέρω.
Ίσως να λένε ότι υπάρχει επειδή δεν θέλουν να νιώθουμε τίποτα.
Δεν θα γίνουμε ποτέ σαν αυτούς.
- Πίτερ! - Ο Ρίγκελ είναι πάλι άρρωστος. Ελάτε!
- Τι; - Τα 'μαθες;
Πίσω στα κρεβάτια σας!
Τώρα!
Όλα καλά.
Πέρασε η ώρα, παιδιά!
ΛΥΚΕΙΟ ΜΠΑΡΝΑΜΠΙ
Ξέρετε πώς να γυρίσετε σπίτι;
- Εύκολο είναι. - Από τη γέφυρα.
Εντάξει.
Μην ανησυχείς.
- Γεια. - Τα λέμε το βράδυ.
Πρόσεχε και λίγο, σκόρε.
Πρώτη φωτογραφία.
Μπίλι, Επιτροπή Υποδοχής. Στο Μπάρναμπι δεν παίζουμε.
Έλα μαζί μου.
Από το Νίκιτα βγαίνει το Νίκα;
Όχι, σκέτο Νίκα.
Όλοι τέτοια μούτρα έχουν την πρώτη μέρα.
Πού να έβλεπες εμένα. Ορίστε.
Μ' αρέσει να φωτογραφίζω πρόσωπα. Έχω φωτογραφίες όλων.
Βασικά, έχω πάνω από μία του Φελπς.
Αλλά δεν έχω της κολλητής μου.
Αδύνατο να τη βγάλεις φωτογραφία. Τις σιχαίνεται.
Έλα να σε συστήσω.
Μίκι;
Η καινούρια.
Γεια.
Βαθιά μέσα της, είναι γλυκούλα.
Η καινούρια θα μου ανοίξει τα πόδια της.
Καλημέρα, Νίκα. Καλώς ήρθες.
Καλημέρα.
Είμαι ο κύριος Κίριλ.
Είχες άριστους βαθμούς στις επιστήμες. Μπράβο.
- Το άκουσες; - Μην κουνηθείτε.
Ξύλο!
Σταματήστε!
Ρίγκελ!
Σταμάτα!
Φελπς! Σήκω!
- Θέλεις πάλι αποβολή; - Αυτός το ξεκίνησε, το ορκίζομαι.
- Πάμε στον διευθυντή; - Σας παρακαλώ.
Ο Ρίγκελ Ουάιλντ;
Θα πας στη νοσοκόμα;
Τότε, πήγαινε στην τάξη. Άντε.
Την επόμενη φορά, θα τιμωρηθείς.
Τι κοιτάτε όλοι; Στις τάξεις σας. Άντε!
Αυτός είναι ο αδερφός σου;
Δεν είναι αδερφός μου.
Σωστά. Δεν είμαι.
Επιτέλους κάποιος έδωσε ένα μάθημα στον μαλάκα τον Φελπς.
Ναι;
Ακόμη διαβάζεις;
Κρατάω σημειώσεις.
Ξέρεις γιατί ο Ρίγκελ δεν ήθελε να φάει μαζί μας;
Έχει μπελάδες στο σχολείο;
Όχι, απλώς είναι κουρασμένος.
Υπέροχη. Ποιος σε έβγαλε;
Η Μπίλι, από την Επιτροπή Υποδοχής.
Έκανες ήδη παρέες; Σου αρέσει;
Κι οι καθηγητές είναι πολύ καλοί.
Συνέχισε τώρα.
- Μην ξενυχτήσεις. - Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Άννα;
Ναι;
Ευχαριστώ.
Εγώ σ' ευχαριστώ.
Όλα καλά;
Ναι, όλα καλά.
Θα με κοιτάς πολλή ώρα;
Γιατί;
Γιατί δέχτηκες να έρθεις;
Λες να ήταν δική μου απόφαση;
Πάντα όλοι εσένα ήθελαν,
αλλά δεν δεχόσουν να σε υιοθετήσουν.
Τι άλλαξε;
Πρέπει να φύγεις.
Τύλιξε αυτό στον πάγο.
Μη μ' αγγίζεις έτσι.
Ποτέ.
Αλλιώς τι;
Αλλιώς...
Αλλιώς δεν θα μπορέσω να συγκρατηθώ.
Πάντα πίστευα στα παραμύθια.
Πάντα ήλπιζα να ζήσω ένα.
Αλλά τώρα που το ζούσα,
ήταν το λάθος παραμύθι.
Καλημέρα.
Κοιμήθηκες καλά;
Ναι.
Μετά το σχολείο, πάμε να πάρουμε ρούχα αν θες.
Εντάξει.
Μπορείς να τα πας στον Ρίγκελ; Ευχαριστώ.
Τι δεν κατάλαβες όταν είπα να μην μπεις στο δωμάτιό μου;
Μου το ζήτησε η Άννα.
Απλώς φέρομαι ευγενικά.
Νομίζεις ότι είμαι ο Δημιουργός Δακρύων.
Ο λύκος της ιστορίας.
Πες μου...
πώς μπορεί κάποιος που δείχνει καλοσύνη σε άτομο που μισεί
να μην είναι υποκριτής;
Κοίτα πώς κάνεις.
Τρέμεις.
Σε τρομάζει κι ο ήχος της φωνής μου.
Δεν ξέρω τι θέλεις.
Πραγματικά δεν ξέρω.
Ξέρεις γιατί λένε "για πάντα" στα παραμύθια;
Γιατί κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.
Άλλαξαν, όμως. Δεν είμαστε πια στο Γκρέιβ.
Έχεις κολλήσει στο χαρούμενο τέλος.
Είσαι αρκετά γενναία για να φανταστείς παραμύθι χωρίς λύκο;
Νίκα δεν σε λένε;
Όπως η πεταλούδα.
Έψαξες το όνομά μου;
Έψαξα εσένα.
Μην κουνηθείς.
Τι είναι;
Ακίνητος.
Αηδία.
Όχι, ντροπαλή είναι.
Κρυβόταν. Το κέλυφός της είναι το σπίτι της.
Αλλά αν σπάσει, μπορεί να πεθάνει.
Αυτό που την προστατεύει...
μπορεί να γίνει αυτό που θα την πληγώσει.
Ευχαριστώ που με έσωσες.
Βασικά, αυτήν έσωσα από σένα.
- Χάρηκα. Είμαι... - Ενοχλητικός.
Τα έχετε;
Βασικά, όχι.
Εδώ είσαι. Έλα, έχουμε τεστ.
Συγγνώμη, Λάιονελ. Θέλω να δούμε κάτι.
Έχω πολύ άγχος.
Να το. Έχουν φοβερά ρούχα.
Άννα, δεν χρειάζεται.
Έλα τώρα.
Δεν είναι πανέμορφο;
Ναι.
Έλα, πάμε μέσα.
Άννα, πήραμε ήδη τόσο πολλά.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Θα δοκιμάσουμε το φόρεμα. - Φυσικά.
Ευχαριστώ.
Άννα.
Είσαι εκθαμβωτική.
Αλήθεια;
Ναι, είσαι πανέμορφη, Νίκα.
Μη φοβάσαι να το δείχνεις.
Περίμενε, χρειάζεται ζώνη.
Άννα;
Ορίστε. Θα είναι τέλεια.
Νίκα;
Νίκα; Τι συμβαίνει;
Νίκα;
Νίκα, πάρε μια βαθιά ανάσα.
Νόρμαν!
Νίκα.
Νίκα;
- Τι συμβαίνει; - Νίκα;
Η Μάργκαρετ ήξερε τα πάντα για εμάς. Τους φόβους και τις επιθυμίες μας.
Ήξερε πόσο αγαπούσα τα ζώα και πόσο φοβόμουν το σκοτάδι.
Ήξερε ότι ο Πίτερ φοβόταν τους θορύβους,
ότι η Άντελιν λάτρευε τα μακριά μαλλιά.
Ήξερε τα όνειρα με τα οποία επιβιώναμε στο Γκρέιβ
και τα κατέστρεφε.
Κατέστρεφε κάθε μορφή αγάπης,
εκτός από την αγάπη που έδειχνε στον Ρίγκελ.
Όχι!
Πήγαινε!
Έσπαγε κάτι μέσα μας.
Κάτι που δεν θα ωρίμαζε μαζί μας, θα παρέμενε μικρό για πάντα.
Εύθραυστο,
παιδικό και διαλυμένο.
Όχι!
Κάθε φορά, μέσα σ' εκείνο το σκοτάδι, θα ούρλιαζα μέχρι να έχανα τη φωνή μου,
αν δεν ήταν εκείνα τα βήματα που με πλησίαζαν μέσα στο σκοτάδι,
κι εκείνα τα ζεστά δάχτυλα που έπιαναν το χέρι μου.
Μετά ο πόνος χανόταν κι η καρδιά μου σταματούσε να χτυπά γρήγορα.
Υπήρχε μόνο εκείνο το άγγιγμα, η μόνη παρηγοριά, πάντα.
Η Άντελιν.
Λοιπόν;
Απάντησέ μου.
Δεν ήμουν φρόνιμη.
Φέρθηκες σαν ανυπάκουο κοριτσάκι και σου αξίζει να τιμωρηθείς.
Ποιος να θέλει ένα τέτοιο κορίτσι;
Θα είμαι φρόνιμη.
Κατέβασε τα μανίκια σου.
Καλώς ήρθατε. Περάστε.
Όταν το παρελθόν με κατέβαλλε, σκεφτόμουν την Άννα.
Δεν μπορούσα να της πω τι είχα περάσει, αλλά ήταν εκεί για μένα.
Και δεν χρειαζόταν να φοβάμαι.
Ήμουν μακριά, ασφαλής, ελεύθερη.
Μπορούσα να είμαι χαρούμενη.
- Γεια. - Γεια.
- Πάμε. - Εντάξει.
Ξύπνησες. Πώς νιώθεις;
Καλύτερα, ευχαριστώ.
Κοιμήθηκες πολύ. Το χρειαζόσουν.
Πέρασες δύσκολες μέρες.
Λιγάκι.
Ο Κλάους κοιμήθηκε στο κρεβάτι σου όλη νύχτα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Θα ένιωσε ότι δεν ήσουν καλά.
Είμαι καλύτερα τώρα.
Λέω να πάω και στο σχολείο.
Εντάξει.
Χτύπησες;
Τα τριαντάφυλλα.
Όλοι βγάζουν τα αγκάθια, αλλά εγώ τα αφήνω.
Μου θυμίζουν ότι κι η ομορφιά μπορεί να πονάει.
Μπορώ;
Νίκα, αν υπήρχε πρόβλημα,
θα μου το έλεγες, έτσι;
Ναι.
Πολύ λίγα τριαντάφυλλα σήμερα.
Τα πήραν για την Ημέρα Κήπου.
Την Ημέρα Κήπου;
Ναι.
- Δεν ξέρεις τι είναι σήμερα; - Όχι.
Δίνουμε ένα τριαντάφυλλο σε όποιον θέλουμε, ανώνυμα.
Υπάρχουν πολλά χρώματα κι όλα σημαίνουν κάτι.
Αφήνεις ανοιχτό το ντουλάπι σου. Άνοιξα και το δικό σου.
Και προσπαθείς να μαντέψεις ποιος το άφησε.
Συναρπαστικό ακούγεται.
Πολύ συναρπαστικό.
Κοροϊδεύει, αλλά το ντουλάπι της είναι πάντα γεμάτο. Να.
- Δώσ' τα. Εσύ τα αφήνεις να μαραθούν. - Δικά σου.
Ξέρεις από ποιον είναι;
Τη θέλει συμμαθητής από την ψυχολογία.
Ανοίγω το δικό μου.
Άνοιξέ το εσύ.
Εντάξει.
Όχι, θα το κάνω εγώ. Εγώ πρέπει.
Ας έχει μέσα.
Ναι!
Πάντα αυτός.
Ποιος;
Δεν ξέρω, γι' αυτό έχει πλάκα. Αλλά αφήνει πάντα ένα. Θα ντρέπεται.
Με τρελαίνει.
Σειρά σου, Νίκα. Άνοιξέ το.
- Δεν θα έχει τίποτα. - Ποτέ μη λες ποτέ.
Πρώτη φορά βλέπω μαύρο.
Πανέμορφο.
Αγάπη που γίνεται εμμονή, που βασανίζει.
Που δεν έχει τίποτα αγνό.
Ξέρεις από ποιον είναι;
Πρέπει να φύγω.
Μπαίνεις σε φωλιά λύκου και θες να φύγεις άθικτη;
Εσύ μου το άφησες;
Εγώ; Να σου άφησα τριαντάφυλλο;
Δώσ' το πίσω! Δικό μου είναι!
Νίκα;
Σε ζητά ένα αγόρι.
Θα πήγε καλά η Ημέρα Κήπου.
Με τον Νόρμαν θα πάμε σε επαγγελματικό δείπνο απόψε.
- Να σας αφήσω κάτι να φάτε; - Δεν χρειάζεται, ευχαριστώ.
Πήγαινε.
Μην τον αφήνεις να περιμένει. Είναι γλυκούλης.
- Γεια. - Γεια.
Το άφησες στο σχολείο.
Έχει τη διεύθυνσή σου, οπότε...
Ευχαριστώ.
Πάμε για παγωτό;
Ναι.
Ωραία. Πάμε.
Πόσο ήσουν;
Οχτώ.
Πολύ μικρή.
Οι γονείς σου;
Ήταν βιολόγοι.
Αντί για παραμύθια, μου έλεγαν πώς λειτουργούν τα κύτταρα.
Γι' αυτό είσαι και τόσο καλή στο σχολείο.
Ίσως να γίνεις απ' αυτούς που αλλάζουν τον κόσμο.
- Δώσ' το. Θα το πετάξω εγώ. - Ίσως το χρειαστώ.
Για τι;
Για να φτιάξω τα φτερά ενός πουλιού.
Και φτιάχνεις
και ραγισμένες καρδιές;
Αυτές είναι πιο περίπλοκες.
Μάλλον πρέπει να φύγουμε.
Εντάξει.
Πρόσεχε. Από δω.
Όχι, εδώ. Πρόσεχε!
Φτάσαμε.
Είσαι εντάξει;
Είμαι περήφανος.
Σε γύρισα σπίτι σώα.
Θα πνιγόμουν χωρίς εσένα.
Όχι, μια χαρά θα τα πήγαινες και μόνη.
Έτσι λες;
Ξέρεις,
η ζωή σου δεν μοιάζει με κανενός άλλου που ξέρω.
Δεν είσαι μόνο δυνατή...
είσαι και πανέμορφη.
Πρέπει να φύγω.
Εντάξει.
Οπότε, θα τα πούμε αύριο;
Αύριο.
Μια φωνή μέσα μου έλεγε ότι τον κοιτούσα επίμονα,
αλλά το έβρισκα πάντα αδύνατο να μην τον κοιτάζω.
Κι αυτή η πεταλούδα ήταν γενναία κι αφελής.
Ή ίσως να ήταν ανόητη κι ανίκανη.
Είχα δει πολλές φορές παιδιά να τις συνθλίβουν στο Γκρέιβ.
Ίσως να μην υπήρχε μόνο θυμός και πόνος.
Ίσως να υπήρχε και φως μέσα του.
Βαθιά μέσα μου, ήξερα ότι ο Ρίγκελ δεν ήταν κακός.
Δεν γινόταν να τον ξεγράψω.
Ρίγκελ.
- Ρίγκελ, τι έγινε; - Μη μ' αγγίζεις!
Ήθελα να δω τι έχεις.
Γιατί;
Σωστά.
Είναι στη φύση σου.
Δεν γίνεται αλλιώς.
Θέλεις να με φτιάξεις.
Είναι λες και κάνεις ό,τι μπορείς για να σε μισήσω.
Και;
Με μισείς;
Με μισείς, σκόρε;
Θέλεις να το κάνω;
Ναι.
Αυτό θέλω.
Δεν μισούσα τον Ρίγκελ, ήθελα να τον καταλάβω.
Ίσως μια μέρα να καταλάβαινα γιατί φερόταν όπως φερόταν.
Αλλά για ένα πράγμα ήμουν απόλυτα σίγουρη.
Δημιουργός Δακρύων ή όχι,
έκανε την καρδιά μου να χτυπά όπως κανείς άλλος.
Ο αδερφός σου το έκανε.
Του ζήτησα να σταματήσει, αλλά με χτυπούσε χωρίς λόγο.
Τι έκανες;
Αυτόν να ρωτήσεις.
Γιατί;
Τι σου έχω κάνει;
Μη μ' αγγίζεις.
Πες μου γιατί.
Είσαι η Δημιουργός Δακρύων μου.
Ρίγκελ.
Ρίγκελ, εσύ ψήνεσαι.
Τι συμβαίνει;
Πάμε πάνω.
Πάμε πάνω. Βοήθα με.
Βοήθα με.
Πάνω.
Και τώρα περνάμε στον ανταποκριτή μας.
Η κυκλοφορία έχει διακοπεί λόγω της πλημμύρας.
Όλοι οι δρόμοι είναι κλειστοί,
κι ακόμη δεν ξέρουμε πότε θα ανοίξουν.
Τα πράγματα βελτιώνονται...
Παίρνω τα παιδιά.
...στον βορρά, αλλά η καταιγίδα συνεχίζει...
Ναι.
Σήκωσε τα χέρια.
Ξάπλωσε.
Οι νότιες περιοχές επηρεάζονται...
Δεν απαντούν.
Η βροχή...
Ίσως κοιμούνται.
Να ξαναπάρω;
- Έλα, Άννα. - Έλα, Νίκα.
Όλα καλά;
Ναι.
Έχουμε κολλήσει στην κίνηση λόγω της καταιγίδας.
Μην ανησυχείς.
Σε ακούω κάπως. Σίγουρα είστε καλά;
Ο Ρίγκελ έχει λίγο πυρετό. Πού έχετε φάρμακα;
Στο ντουλάπι στο μπάνιο.
- Να ανησυχώ; - Θα το φροντίσω.
Σίγουρα;
Ναι, όλα καλά, Άννα.
Μια στιγμή.
Ένα λεπτό.
Εντάξει, τα βρήκα.
Ωραία.
Τα λέμε μετά;
Ναι, φυσικά. Θα σε πάρω. Γεια.
...δυνατοί άνεμοι.
Οι άνεμοι πνέουν βόρειοι.
Ο Ρίγκελ έχει πυρετό.
Τις επόμενες ώρες, αναμένονται ισχυρές ριπές.
Πρέπει να πάρεις αυτά.
Βοήθα με.
Άνοιξε το στόμα.
Μείνε εδώ.
Μη φύγεις, σε ικετεύω.
Κυρία Μάργκαρετ;
- Ναι; - Ήρθε η καινούρια.
Συνέχισε να παίζεις.
Έχουμε μόνο λίγους κανόνες.
Τάξη, σεβασμός κι υπακοή.
Το κολιέ σου. Δεν επιτρέπονται προσωπικά αντικείμενα.
- Μα είναι της μητέρας μου. - Τάξη, σεβασμός κι υπακοή.
Μην παραβείς τους κανόνες την πρώτη σου μέρα. Ρίγκελ;
Είσαι άρρωστος;
Φύγε, σκόρε.
Γιατί δεν είσαι στο τραπέζι σου;
Συγγνώμη, κυρία Μάργκα...
Ήθελα να πάρω αλάτι.
Έλα μαζί μου.
Όχι! Σας παρακαλώ.
Σας παρακαλώ!
Μα τι έκανες;
Φωνάξτε γιατρό.
Τι έκανες;
Φωνάξτε γιατρό!
Σε είδα. Επίτηδες κόπηκες.
Γιατί να κάνω κάτι τόσο χαζό;
Δείξε μου τι κρύβεις.
Φύγε.
Έλα, δείξε μου.
Το μενταγιόν της Νίκα.
Νομίζει ότι το πέταξες.
Γιατί το έχεις;
Κράτα το, αν το θες.
Σου αρέσει η Νίκα.
Κι ας κάνεις ότι δεν σου αρέσει.
Μην της το πεις.
Η Νίκα νομίζει ότι τη μισείς.
Έτσι πρέπει να παραμείνει.
Πρέπει να πάω στο δωμάτιό μου.
Νίκα;
Ρίγκελ.
Πώς είναι;
Καλά. Έπεσε ο πυρετός.
Τι έγινε;
Δεν ξέρω.
Ξεκουράσου. Αναλαμβάνουμε εμείς τώρα.
Το χείλος του;
ΛΑΪΟΝΕΛ - ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΗ ΚΛΗΣΗ
Κάτι έγινε εκείνο το βράδυ. Το ξέραμε κι οι δυο.
Μα μετά ήμασταν όπως πριν,
όπως όταν ήμασταν παιδιά.
Μας χώριζε εκείνη η γραμμή. Εγώ ήμουν το παιδί από το Γκρέιβ,
κι εκείνος ο Δημιουργός Δακρύων.
Άλλαξαν όλα και με τον Λάιονελ.
Βλεπόμασταν στο σχολείο, αλλά δεν μιλιόμασταν.
Ευτυχώς, είχα αυτές.
Ήταν ωραίο που είχα φίλες.
Μόνο με την Άντελιν το είχα αυτό.
Η Μίκι είναι πλούσια. Δεν θέλει να μαθευτεί.
Την κάνει να ντρέπεται. Το βρίσκεις νορμάλ;
- Γεια. - Γεια.
Έβαλα να μας φτιάξουν φαγητό. Πάω το άλογο κι έρχομαι.
- Εντάξει. - Θα την ξεναγήσεις;
Φυσικά.
Κατάλαβες τη διαφορά;
Τα βακτήρια είναι μονοκύτταροι οργανισμοί, ο ιός είναι αλυσίδα πρωτεϊνών.
Να κάνεις εσύ το μάθημα. Τον Κίριλ τον βαριέμαι.
Κι εμένα με βαριέται κάποια.
Πάω στο μπάνιο.
Εντάξει.
Δεν είδες τίποτα.
Εντάξει.
Μην το πεις σε κανέναν.
Εσύ είσαι, έτσι;
Το λευκό τριαντάφυλλο.
Πρέπει να της το πεις.
Είναι η κολλητή μου. Θα τη χάσω.
Δεν το ξέρεις.
Το ξέρω.
Γαμώτο, πέρασε η ώρα. Γιατί δεν με ξυπνήσατε;
Τι έγινε;
Τίποτα.
Έχουμε έναν μήνα να μιλήσουμε και μ' αποφεύγεις. Γιατί δεν το σηκώνεις;
Συγγνώμη, δεν μπορούσα. Τι κάνεις εδώ;
Μου αρέσεις.
Πες στον αδερφό σου να μην μπλέκεται.
Θα είναι πάντα στη ζωή μου.
Τι εννοείς;
Τι τρέχει μεταξύ σας;
Δεν θα καταλάβεις.
Δεν ήσουν σε ορφανοτροφείο.
- Πρέπει να φύγω. - Στάσου.
- Συγγνώμη. Θα σου πάρω άλλο. - Ήταν το τελευταίο.
Ήταν για τον Ρίγκελ. Έχει γενέθλια.
Δεν του παίρνεις κάτι άλλο;
Όχι.
Σιχαίνεται τα δώρα.
Μόνο αυτό θα του άρεσε.
Πρέπει να φύγω.
Ο Λάιονελ δεν καταλάβαινε.
Για εκείνον, ήταν μόνο μια γυάλινη μπάλα.
Για μένα, θα θύμιζε στον Ρίγκελ
ότι μπορούσε να λάμπει σαν τον αστέρα που έδωσε το όνομά του.
Ήρθες, γλυκιά μου. Έλα.
Γεια.
Δεν είπες ότι ήταν τόσο όμορφη.
Πες μου πώς τα έβγαλες πέρα με αυτούς τους δύο τρελούς.
Δεν θα τους θες πια για γονείς όταν σου πω όλα όσα ξέρω.
Ντάλμα. Η κόρη μου η Άζια.
Αυτός που καταβροχθίζει ψωμί είναι ο άντρας μου.
Η Άννα μού είπε πολλά για εσάς.
- Γιατί ήσουν σε ορφανοτροφείο μέχρι τα 16; - Άζια!
Αφού ξέρει τόσα για εμάς, ήθελα να μάθω κάτι για αυτήν.
Ρίγκελ.
Γεια σας.
Συγγνώμη που άργησα.
Κάτσε να φάμε.
Ποιος θέλει το πρώτο λουκάνικο;
Μπορείς να πας, Νίκα;
Φυσικά.
Άντελιν.
- Γεια. - Τι κάνεις εδώ;
Εγώ την κάλεσα.
Πώς ξέφυγες;
Είμαι σχεδόν 18,
οπότε, με αφήνουν να ψάχνω για δουλειά στην πόλη.
Και χθες με πήρε η Άννα, οπότε, ήρθα.
Πέρασε, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Η Άννα είπε ότι η αδερφή σου έχει πέραση στα αγόρια.
Χαίρεσαι ή ζηλεύεις;
Δεν με νοιάζει η ερωτική ζωή της.
Ξέρω, δεν σ' αρέσουν τα γενέθλια,
αλλά αυτά διαφέρουν.
Ξεκινά νέο κεφάλαιο για σένα και τη Νίκα.
Από αύριο, θα είστε κι επισήμως Μίλιγκαν.
Θα τους υιοθετήσουμε.
Σοβαρά τώρα; Δύο στην τιμή του ενός;
Άζια!
Για να αντικαταστήσετε τον Άλαν.
Έχετε μήνες να τον αναφέρετε.
Δεν τον θυμάμαι μόνο όταν τον αναφέρω.
Αλήθεια; Γιατί εγώ βλέπω ότι τον ξεχάσατε.
Πώς μπορείς;
Τότε, γιατί το κάνετε αυτό;
Άζια.
Ο πόνος σου είναι σαν βράχος που σε τραβάει προς τα κάτω.
Απλώς προσπαθούμε να προχωρήσουμε.
Υιοθετώντας τους;
Όχι.
Βοηθώντας δύο παιδιά που χρειάζονται αγάπη.
Κι εγώ χρειάζομαι αγάπη, αλλά ο Άλαν έφυγε.
Δεν θα μπορέσω να τον ξαναδώ ποτέ ούτε να του πω πόσο τον αγαπώ.
Συγγνώμη, αλλά δεν το δέχομαι.
Είναι αναντικατάστατος.
Άζια.
Δεν ήξερα ότι η Άζια τα είχε με τον γιο τους.
Το είχα καταλάβει, κι ας μη μιλάνε πολύ για εκείνον.
Όλοι έχουμε προβλήματα.
Μην μπλέκεις στα δικά τους.
Φαίνεται ότι σε νοιάζονται.
Όλοι έχουν προβλήματα, αλλά αυτά διαφέρουν.
Δεν ταιριάζω εδώ.
Μα τι λες;
Πάντα ήθελες οικογένεια.
Δεν ξέρουν ποια είμαι πραγματικά.
Δεν ξέρουν τι περάσαμε.
Πες τους τα.
Δεν θέλω να με θεωρούν άσχημη,
διαλυμένη, άχρηστη.
Νίκα,
δεν είσαι ούτε άσχημη, ούτε διαλυμένη, ούτε άχρηστη.
Ελευθερώσου από το Γκρέιβ.
Δεν γίνεται.
Κι όμως, γίνεται.
Τα πράγματα άλλαξαν.
Από τότε που έφυγε ο Ρίγκελ, η Μάργκαρετ άλλαξε.
Μένει στο δωμάτιό της,
κι ακούμε ουρλιαχτά, πράγματα να σπάνε.
Και;
Είδα τον Πίτερ τις προάλλες.
Πώς είναι;
Καλά.
Η οικογένειά του είναι φοβερή,
αλλά κι εκείνος δυσκολεύεται.
Θέλει να κάνουμε μήνυση στη Μάργκαρετ.
- Όχι. - Ναι.
- Όχι. - Νίκα.
- Όχι. - Η μαρτυρία σου θα ήταν σημαντική.
Εσύ υπέφερες περισσότερο. Σου φερόταν χειρότερα.
Σε χρειαζόμαστε. Βοήθησέ μας.
Δεν μπορώ να την αντιμετωπίσω.
Μπορείς. Είσαι πιο δυνατή απ' ό,τι νομίζεις.
Η Ντάλμα κι ο Τζορτζ έφυγαν. Είπαν αντίο.
Λυπάμαι, Νίκα.
Κι εγώ πρέπει να γυρίσω στο ορφανοτροφείο, κυρία Μίλιγκαν.
- Αντίο, Άντελιν. - Ευχαριστώ.
Γεια.
Δεν έπρεπε να τα ακούσεις όλα αυτά.
- Η Άζια δεν ήταν ο εαυτός της. - Ξέχνα το.
Γιατί δεν της λες ότι ήρθες για να είσαι μαζί της;
Ονειρευόταν πάντα μια οικογένεια.
Δεν θα της το στερήσω.
Ρίγκελ,
πρέπει να μάθει ότι εσύ της κρατούσες το χέρι.
Ακόμη νομίζει ότι ήμουν εγώ.
Ο λύκος δεν έχει δικαίωμα να κρατά το χέρι του κοριτσιού.
Φύγε.
Αντίο, Ρίγκελ.
Τα λέμε.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ.
Νιώθω απαίσια για την Άζια.
Δεν ξέρει πού τελειώνει η αγάπη της και πού αρχίζει ο πόνος.
Πρέπει να θυμηθεί ότι υπάρχει διαφορά.
Ήθελα να πάω εκεί, να κυνηγιούνται τα δάχτυλά μας,
να ακουμπούν τα σώματά μας.
Ήθελα να σβήσω τη θλίψη του.
Ήθελα να σβήσω τη Μάργκαρετ, όλο το παρελθόν.
Ήθελα ο Ρίγκελ να σταματήσει να τη σκέφτεται όσο έπαιζε.
Μόνο εμείς.
Τα χέρια μας ενωμένα,
οι καρδιές μας αλληλένδετες.
Θα μπορούσαμε να είμαστε μια ατελής μελωδία,
γεμάτη ελαττώματα και λάθη,
αλλά και γέλιο, θαυμασμό και χαρά.
Δεν σου πήρα δώρο.
Δεν έχει σημασία.
Έχει.
Έχει για μένα. Θέλω να επανορθώσω.
Είπα, δεν έχει σημασία.
Θα υπάρχει κάτι που θα θέλεις.
Οτιδήποτε
Οτιδήποτε;
Κι αν σου έλεγα να μείνεις ακίνητη;
Απολύτως ακίνητη.
Να μην κουνιέσαι.
Σε παρακαλώ, μη φύγεις.
Σε παρακαλώ.
Τι κάνεις εδώ;
Είναι αργά, αλλά δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Σε σκέφτομαι συνέχεια.
Δεν αντέχω να ζεις μαζί του.
Να είναι συνέχεια κοντά σου.
Ήσουν τώρα μαζί του, έτσι;
Ντυμένη έτσι.
Τι δώρο σού ζήτησε;
Θα γίνετε αδέρφια.
Κι αν μαθευτεί;
Θα σας θέλουν οι γονείς σας;
Φύγε!
Συγγνώμη.
Απλώς μου αρέσεις πολύ.
Ρίγκελ;
Φύγε.
Δεν έχω θέση στο παραμύθι σου.
Γύρνα σ' εκείνον.
Δεν πάω πουθενά.
Θέλω να είμαι μαζί σου.
Πήγαινε για ύπνο.
Συνέχισε να ζεις μια πλάνη, να πιστεύεις σε παραμύθια.
Αλλά είμαστε διαλυμένοι, κατεστραμμένοι.
Κάποια πράγματα δεν διορθώνονται.
Ναι, έτσι είναι.
Είμαστε διαλυμένοι.
Δεν είμαστε σαν τους άλλους.
Ίσως τώρα που γίναμε χίλια κομμάτια,
αυτά να ταιριάζουν καλύτερα μεταξύ τους.
Όλη σου τη ζωή ήθελες οικογένεια,
και σου αξίζει μία.
Σου αξίζουν νέοι φίλοι.
Σου αξίζει ένα νορμάλ αγόρι.
Είσαι ευτυχισμένη εδώ.
Επειδή είσαι κι εσύ εδώ.
- Τότε, πώς; - Τι πώς;
Πώς λες να τελειώσει αυτή η ιστορία;
Μόνο να σε πληγώσω μπορώ.
Δεν είχε σημασία τι είχαμε περάσει.
Ίσως γι' αυτό να νιώθαμε τόσο δεμένοι.
Μόνο εμείς ξέραμε την αλήθεια.
Αυτός κι εγώ, παντοτινοί κι αδιαχώριστοι.
Αυτός άστρο κι εγώ ουρανός.
Αυτός πληγή κι εγώ επίδεσμος.
- Θα βγεις; - Ναι.
Πάω για διάβασμα με τα κορίτσια και μετά στον χορό.
- Χορός; - Στο σχολείο.
Τέλεια. Ο Ρίγκελ θα έρθει;
Δεν ξέρω.
Δεν έχουμε μιλήσει πολύ τελευταία.
Το πρόσεξα.
- Καλημέρα, κα Μίλιγκαν. - Γεια, Μπίλι.
Φεύγω.
Καλά να περάσετε. Και μην αργήσετε.
Μην ανησυχείτε. Η Νίκα είναι σε καλά χέρια.
- Γεια. - Γεια.
Ναι;
Δεν θα πας στον χορό;
Ρίγκελ, τι συμβαίνει;
Είσαι έτσι από τα γενέθλιά σου.
Άννα, εγώ...
πρέπει να σου μιλήσω.
Δεν είναι τέλειο;
Πολύ.
Πώς είμαι;
Τέλεια.
- Το κόκκινο δεν ήταν καλύτερο; - Τι σ' έπιασε;
Καλά, θα σας πω. Είστε έτοιμες;
Ξέρω ποιος αφήνει τα τριαντάφυλλα.
Ο Φελπς.
Τι;
Τον είδα σήμερα και τον ρώτησα ευθέως,
και είπε "Ναι, εγώ".
Πάντα ήξερα ότι ήταν αυτός.
Δεν είναι αυτός.
Δεν χαίρεσαι ποτέ για μένα.
Μπίλι, δεν είναι αυτός.
Γιατί;
Εγώ είμαι.
Τι;
Εγώ σου αφήνω τα τριαντάφυλλα.
Γιατί το έκανες αυτό; Με λυπόσουν;
Για ποιον γαμημένο λόγο το έκανες;
Είμαι ερωτευμένη μαζί σου.
Τα χάλασα όλα.
Είσαι καλά;
Καλύτερα από ποτέ.
Η Μίκι στεναχωρήθηκε.
Δεν θέλω να το συζητήσω.
Απόψε θέλω μόνο να πιω μέχρι να λιποθυμήσω.
Γεια. Χορεύουμε;
Άντε γαμήσου.
Τι έπαθε αυτή;
Γεια.
Νίκα, συγγνώμη.
Φέρθηκα ηλίθια.
Νομίζω ότι σε έχω ερωτευτεί.
Και δεν το χειρίζομαι καλά.
Και λοιπόν;
Έλα να χορέψουμε.
Ανακωχή.
Ζαλίζομαι πολύ.
Δεν έχω συνηθίσει.
Πάμε κάπου πιο ήσυχα.
Γιατί με έφερες εδώ;
Κοίτα.
Σ' αρέσει;
Ναι.
Έλα, Λάιονελ.
Νιώθω καλύτερα. Πάμε πίσω.
Πρώτα θες να έρθεις,
τώρα θες να φύγεις;
Λάιονελ, σε παρακαλώ.
Λάιονελ, σε παρακαλώ. Σταμάτα!
Σταμάτα.
Μπίλι!
Πού είναι η Νίκα;
Δεν ξέρω.
Εδώ ήταν πριν από λίγο με τον Λάιονελ.
Περίμενε, τους είδα, πήγαν προς τα κει.
Λάιονελ! Σταμάτα!
Βοήθεια!
Τώρα θα σ' αφήσω και θα φύγεις, ναι;
Νομίζεις πως είσαι ο καλός.
Ο ήρωας.
Θες να δεις πόσο κακός μπορώ να γίνω;
Θα φύγω, αλλά δεν τελειώσαμε!
Είσαι καλά;
Είσαι σίγουρη;
Ξέρεις ποια ήταν τα τελευταία λόγια της μαμάς;
"Ο λύκος είναι κακός μόνο επειδή κάποιος αποφάσισε ότι είναι".
Κι αν εσύ είσαι ο λύκος,
δεν φαντάζομαι παραμύθι χωρίς εσένα.
Είμαι δρόμος γεμάτος αγκάθια.
Δεν φοβήθηκα ποτέ μην πληγωθώ.
Είστε αηδιαστικοί!
Θα πω σε όλους τι κάνετε.
Σε παρακαλώ.
Μόνο ως αδερφή πρέπει να σε βλέπει.
Θες να είσαι μαζί του;
Λάθος απόφαση.
Πάμε να φύγουμε.
Νίκα;
Νίκα, μ' ακούς;
Γεια.
Είσαι στο νοσοκομείο. Είχες ένα ατύχημα.
- Θα φέρω την Άννα και τον Νόρμαν. - Περίμενε.
Στο Γκρέιβ, όταν η Μάργκαρετ
με έβαζε τιμωρία,
δεν μου κρατούσες εσύ το χέρι, έτσι;
Ο Ρίγκελ ήταν.
Ναι, ο Ρίγκελ ήταν,
αλλά δεν ήθελε να σου το πω.
Γιατί;
Γιατί εκείνος...
Γεια σου.
Νίκα.
Μας κατατρόμαξες.
Πού είναι ο Ρίγκελ;
- Πάω να φέρω τον γιατρό. - Ναι.
Πού είναι;
Ηρέμησε.
Του κάνουν εξετάσεις.
Όταν μάθουν περισσότερα, θα μας πουν.
Θέλω να τον δω.
Μη σηκώνεσαι, Νίκα.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Τι έγινε;
Πέσατε κι οι δύο από ψηλή γέφυρα.
Το σώμα του ανέκοψε την πτώση σου, μα είναι σε κώμα.
Σε κώμα;
Δυστυχώς, η πάθησή του έκανε τα πράγματα περίπλοκα.
Η πάθησή του;
Έχει νευρινώματα στον εγκέφαλο.
Προκαλούν πυρετό κι έντονους πονοκεφάλους.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έχει εγχειριστεί.
- Θέλω να τον δω. - Δεν μπορούμε να τον δούμε.
Η Μάργκαρετ δεν μας αφήνει.
Η Μάργκαρετ;
Νίκα,
ο Ρίγκελ απέρριψε την υιοθεσία.
Αδύνατον.
Ήταν ανένδοτος. Δεν ήθελε να μείνει.
Η Μάργκαρετ ανέλαβε πάλι τη φροντίδα του.
Ορίστε.
Αυτό σ' το άφησε στο δωμάτιό σου.
Πηγαίνετέ με σ' εκείνον.
Σας ικετεύω.
Ήξερα ότι, αργά ή γρήγορα, θα του έκανες κακό.
Δεν έπρεπε να επιτρέψω να μου τον πάρουν.
Εσύ φταις που ο Ρίγκελ είναι σε κώμα.
Θέλω να τον δω.
Όχι, Νίκα.
Δεν θα τον δεις. Ούτε τώρα ούτε ποτέ.
Σας παρακαλώ.
Σ' το έχω ξαναπεί,
τα δάκρυα δεν φέρνουν πίσω ό,τι έχασες.
Τώρα φύγετε.
Ήθελε να με κρατήσει μακριά του,
αλλά εγώ πήγαινα κάθε μέρα για να είμαι κοντά του.
Και δεν ήμουν μόνη.
Ήρθαν φίλοι παλιοί και νέοι,
και δεν το έβαλα κάτω.
Αλλά το παρελθόν με στοίχειωνε και τον ένιωθα ακόμα πιο μακριά.
Μόνο ένας τρόπος υπήρχε να απελευθερωθούμε.
Καλώ τον πρώτο μας μάρτυρα, τον κύριο Πίτερ Κόριν.
Κύριε Κόριν,
βιώσατε σωματική ή συναισθηματική κακοποίηση
όσο διαμένατε στο Ορφανοτροφείο Σάνικρικ;
Όχι.
Στην κατάθεση που δώσατε στις 20 Φεβρουαρίου, δηλώσατε
"Η σωματική τιμωρία ήταν συχνό φαινόμενο.
Με έδειραν πολλές φορές και συχνά με άφηναν να πεινάσω".
Θυμάστε αυτή σας τη δήλωση;
Έκανα λάθος.
Γνωρίζετε ότι είναι έγκλημα η ψευδής κατάθεση;
Ένσταση, κύριε δικαστή.
Εκφοβίζει τον μάρτυρα. Έναν ανήλικο.
Δεκτή.
Γεια.
Πώς είναι;
Καλά είναι.
Η Άννα κι ο Νόρμαν είπαν ότι ξεκίνησε η δίκη.
Πώς πάει;
Είναι δύσκολη.
Ήθελα να ζητήσω συγγνώμη για το πώς φέρθηκα.
Καταλαβαίνω.
Αλήθεια;
Ξέρω πώς είναι
να χάνεις κάποιον που αγαπάς.
Κα Μίλιγκαν.
Σας υιοθέτησαν πριν από τέσσερις μήνες.
Μαζί με ένα αγόρι, αν δεν κάνω λάθος.
Ναι. Τον Ρίγκελ Ουάιλντ.
Αν κατάλαβα καλά,
αποφάσισε να απορρίψει την υιοθεσία και να επιστρέψει στο Σάνικρικ.
Ένσταση, κε δικαστή. Έλλειψη συνάφειας.
Αν μου δώσετε ένα λεπτό, η συνάφεια θα γίνει σαφής.
Συνεχίστε.
Η μάρτυρας μπορεί να απαντήσει.
- Δεν είναι αυτό που νομίζετε. - Απαντήστε, παρακαλώ.
Απέρριψε την υιοθεσία ο Ρίγκελ Ουάιλντ;
Ναι.
Οπότε, ένα αγόρι που είχε βρει επιτέλους μια οικογένεια
αποφάσισε ξαφνικά να γυρίσει στο μέρος όπου δεχόταν κακοποίηση;
Όχι, αυτόν δεν τον χτυπούσε.
Δεν σας κατάλαβα.
Δεν τον χτυπούσε.
- Χτυπούσε τους άλλους; - Ναι.
Εκείνον γιατί όχι;
Τον είχε σαν γιο της.
Είστε ερωτευμένη μαζί του;
Ένσταση, κύριε πρόεδρε!
Απορρίπτεται.
Απαντήστε στην ερώτηση.
Ναι.
Δηλαδή, θα σας υιοθετούσαν μαζί με το αγόρι που αγαπούσατε,
αλλά αποφάσισε να γυρίσει στη γυναίκα που θεωρεί αληθινή μητέρα.
Τη μισεί.
Αλήθεια;
Μάλλον εσείς είστε που μισείτε τη Μάργκαρετ Στόκερ,
η οποία δικάζεται μόνο και μόνο λόγω προσωπικής βεντέτας.
Ένσταση, κύριε πρόεδρε! Εκφοβίζει τη μάρτυρά μου.
Πρόσβαλε την πελάτισσά μου.
Δεν νιώθω καλά.
Αυτή είναι μόνο η αρχή. Μην τα παρατήσεις τώρα.
Δεν θα τη σταματήσουμε ποτέ. Είδες πώς μου φέρθηκε.
Πρέπει να έχουμε πίστη, Νίκα.
Νιώθεις έτοιμη να γυρίσεις;
- Ναι. - Έλα δω.
Είστε εντάξει;
Σίγουρα θέλετε να συνεχίσετε;
Αν όχι, μπορούμε να συνεχίσουμε αύριο.
Όχι, είμαι καλά.
Τότε, παρακαλώ, συνεχίστε.
Λέγαμε το ορφανοτροφείο Γκρέιβ.
Κι όχι λόγω των τοίχων που έπεφταν ή του υγρού υπογείου
στο οποίο μας κλείδωνε καθημερινά.
Το λέγαμε Γκρέιβ, επειδή ήταν ο τάφος της ψυχής.
Δεν έχω σωματικά σημάδια όσων μου έκαναν.
Μόνο τώρα
καταλαβαίνω ότι δεν είμαι εδώ για να μιλήσω για το κακό
στο οποίο υποβληθήκαμε εγώ,
η Άντελιν,
ο Πίτερ,
ή τα άλλα παιδιά,
αλλά και για όσα πέρασε ο Ρίγκελ Ουάιλντ.
Ο Ρίγκελ,
τον οποίο η Μάργκαρετ αγαπούσε σαν γιο της,
αναγκαζόταν κάθε μέρα να παρακολουθεί όσο μας βασάνιζε,
ανήμπορος να βοηθήσει.
Η Μάργκαρετ τον έπεισε ότι ήταν τέρας.
Τον έπεισε ότι ήταν ο λύκος του παραμυθιού.
Κι αν το κακό σ' αγαπάει,
πώς μπορείς
να αγαπηθείς ή να αγαπήσεις;
Ο Ρίγκελ είναι σε κώμα τώρα.
Αλλά για πρώτη φορά, ξέρω ότι ζει...
γιατί ξέρει τι είναι η αγάπη
και ξέρει ότι τον αγαπούν.
Δεν με νοιάζει αν με πιστεύετε ή όχι.
Και καταλαβαίνω γιατί κάποιοι φοβήθηκαν να πουν την αλήθεια.
Οι ψυχές του θα είναι ακόμη εγκλωβισμένες στο Γκρέιβ...
σε εκείνα τα υπόγεια χωρίς ουρανό...
δίχως να ξέρουν ότι για να αγαπηθείς
ή για να αγαπήσεις
δεν χρειάζεται να φοβάσαι.
Πρέπει μόνο να δείχνεις θάρρος.
Ρίγκελ;
Κερδίσαμε.
Η Μάργκαρετ δεν θα μας βλάψει ξανά.
Κοίτα πώς με έκανες να κλάψω.
Είσαι ο Δημιουργός Δακρύων μου.
Όλοι έχουμε τον δικό μας.
Κάποιον που μπορεί να μας κάνει να κλάψουμε,
να μας διαλύσει, να μας κάνει χαρούμενους,
με ένα μόνο βλέμμα.
Σ' αγαπώ.
Πιο πολύ απ' οτιδήποτε.
Νίκα.
Ρίγκελ.
Ήταν το αγόρι που με είχε δει για πρώτη φορά
στην είσοδο του Γκρέιβ.
Ήταν το χέρι που είχε βρει το θάρρος να κρατάει το δικό μου στο υπόγειο.
Ήταν η καρδιά που δεν είχε βρει ποτέ το θάρρος να μου δώσει,
αλλά που με κάθε άλλο τρόπο
φώναζε το όνομά μου.
Κι ακόμα κι αν το δικό μας δεν γινόταν αληθινό παραμύθι,
ακόμα κι αν ήμασταν πάντα δύο παιδιά που γνωρίστηκαν στο ορφανοτροφείο,
ίσως να υπήρχε ευτυχία και για εμάς.
Δεν ήμουν πια μόνη.
Είχα βρει οικογένεια,
ανθρώπους που μου έμαθαν για τη φιλία,
ενώ άλλοι επανασυνδέθηκαν,
άκουσαν κι έδειξαν κατανόηση.
Κατάλαβα πόσα χρώματα είχαν τα συναισθήματα
και πόσο δύσκολα αφήνεις κάποιον να σε δεχτεί όπως είσαι.
Στο τέλος κατάλαβα ότι το σπουδαιότερο παραμύθι
υπάρχει μέσα στις καρδιές μας.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΔΑΚΡΥΩΝ
Υποτιτλισμός: Νίκος Σταματουλάκης