Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(สร้างจากนิยายเรื่องเจ้าแห่งน้ําตา โดยเอริน ดูม)
(ตีพิมพ์ในอิตาลี โดย เอดริอาโน ซาลานี เอดิโทเร)
แม่คะ เจ็บตรงไหนคะ
ตรงนี้
นั่นไง ดีขึ้นแล้ว
เก่งมาก นิก้า "ความอ่อนโยนนิดหน่อย" ใช่ไหม
ความอ่อนโยนนิดหน่อยก็สามารถรักษาบาดแผลได้
- หมาป่า - สวยจังเลย
ไม่เห็นสวยเลย หมาป่าน่ากลัวจะตาย
ก็เพราะพวกเทพนิยาย ชอบเขียนไว้อย่างนั้นต่างหาก
แต่พวกมันไม่ได้ชั่วร้ายเสมอไป
ผมไม่เห็นเห็นเลย หมาป่าที่ไหน
ระวัง รถบรรทุก
- ระวังนะ - ไม่
เราเล่าเรื่องมากมายที่เกรฟ
นิทานที่เล่าด้วยเสียงกระซิบ นิทานก่อนนอน
(สถานเลี้ยงเด็กกําพร้าซันนี่ครีก)
ตํานานที่ถูกเล่าขานเบาๆ ใต้แสงเทียน
เรื่องที่โด่งดังที่สุดคือเรื่องของเจ้าแห่งน้ําตา
มันเล่าถึงโลกที่ไม่มีใครร้องไห้ได้
และผู้คนใช้ชีวิตอย่างไร้ความหมาย
ปราศจากความรู้สึก
แต่ที่กําลังซ่อนตัวจากโลก ห้อมล้อมด้วยความโดดเดี่ยว
คือเจ้าแห่งน้ําตาผู้ว้าเหว่
แอบอยู่ในความมืดมิด
ผิวที่ซีดและหลังที่ค่อม
ผ่านดวงตาที่ใสเหมือนกระจก
เขาสามารถสร้างน้ําตาคริสตัลได้
ผู้คนจะไปหาเขาและขอร้องไห้
เพียงเพื่อจะได้สัมผัสถึงเสี้ยวหนึ่งของอารมณ์
และเจ้าแห่งน้ําตาก็จะนําน้ําตาของเขา ใส่เข้าไปในดวงตาของพวกเขา
และแล้วผู้คนก็จะร้องไห้
ด้วยความโกรธ ความสิ้นหวัง ความเจ็บปวด และความทุกข์ทรมาน
เปี่ยมด้วยอารมณ์ร้อนรุ่ม
ความผิดหวังอันขมขื่นและน้ําตา
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าโลกแบบนั้นจะมีอยู่จริง
ไม่เคยคิดเลยว่าจะคิดถึงพ่อแม่มากขนาดนี้
แต่ที่สําคัญที่สุด
ไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องเล่านั้น จะเกิดขึ้นกับตัวฉันเอง
เธอคงเป็นนิก้า
มันคือชื่อของผีเสื้อพันธุ์หนึ่ง
แปลกจังที่ตั้งชื่อเด็กตามแมลง ที่มีชีวิตอยู่แค่ไม่กี่วัน
เรามีกฎแค่ไม่กี่ข้อ
ทําตามสั่ง ต้องเคารพกฏ และเชื่อฟัง
ทําตามกฎแล้วเธอก็จะอยู่ได้ เอากระเป๋าเธอมา
เราแบ่งข้าวของกันที่นี่
เอาสร้อยคอมา ของใช้ส่วนตัวไม่ได้รับอนุญาต
- แต่มันเป็นของแม่หนู - ทําตามสั่ง ต้องเคารพกฏ และเชื่อฟัง
เธอคงไม่อยากแหกกฎตั้งแต่วันแรกใช่ไหม ริเจล
สําหรับฉันมันไม่ใช่แค่เทพนิยาย
ที่เกรฟ
ฉันจะไปพบเจ้าแห่งน้ําตา
การร้องไห้ไม่ได้ทําให้สิ่งที่เสียไปกลับมา
อเดลีน พาเธอไปที่ห้อง
เร็วๆ
เด็กๆ เข้าไปข้างใน
นี่เตียงของจูเลีย เธอถูกรับไปเลี้ยงเมื่อวาน
อยู่ที่นี่นานหรือยัง
ฉันซีดเกินไป
คุณมาร์กาเร็ตบอกว่าฉันดูป่วย
เราเป็นเพื่อนซี้กันได้ไหม
นิก้า พวกเขามาแล้ว
ฉันจะไปเยี่ยม ฉันสัญญา
ไม่มีทาง
ไปซะ และอย่าหันหลังกลับ
ฉันคงไม่รอดถ้าไม่มีเธอ
มันเป็นของเธอแล้ว
เกรฟเป็นเหมือนคุก
ฉันใช้เวลาทุกวันมาหลายต่อหลายปี หวังให้ใครสักคนมารับฉันไป
พวกเขาจะมองเข้ามาในตาของฉัน และเลือกฉันแทนที่จะเป็นเด็กคนอื่น
พวกเขาจะต้องการฉันแบบที่ฉันเป็น ต่อให้ฉันไม่ใช่คนพิเศษ
แต่ไม่เคยมีใครเลือกฉันเลย
ไม่มีใครต้องการหรือสังเกตเห็นฉัน
ฉันล่องหนมาตลอด
พร้อมหรือยัง
ค่ะ
ฉันก็กลัวเหมือนกัน
ให้ฉันไปเอาของเธอลงมาไหม
หนูมีแค่นี้ค่ะ
เราสนับสนุนให้แบ่งปันกันที่นี่
เธอทําร้ายตัวเองเหรอ
เธอชอบดูแลสัตว์ นิ้วเธอก็เลยมีแผลตลอด
นิก้า
เก็บทุกสิ่งที่คุณได้เรียนรู้จากที่นี่ไว้
ทําตามสั่ง ต้องเคารพกฏ และเชื่อฟัง
และจําไว้ มันก็แค่ช่วงทดลอง
สิทธิเลี้ยงดูอาจถูกเพิกถอนได้
ถ้าเธอสร้างปัญหา เราจะไปรับเธอมา และการรับเลี้ยงก็จะยุติ
ฉันมั่นใจว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย
ดีค่ะ
ไปกันเลยไหม
มือคู่นั้น
มือขาวเนียนลื่นไหลไปตามคีย์อย่างเร่าร้อน
นี่คือความภาคภูมิใจและความสุขของเกรฟ
เด็กดาวเด่น
เด็กที่ทุกคนต้องการ
สุภาพและเคารพทุกคน ยกเว้นฉัน
นั่นใครน่ะ
ริเจล
ฉันเอาแฟ้มของเด็กผู้ชายให้คุณดูแล้ว คุณแน่ใจเหรอ
มันเป็นบ้านหลังใหญ่
และนิก้าจะได้รู้สึกกระอักกระอ่วนน้อยลง
แต่การดูแลวัยรุ่นคนนึงมันก็ยากพอแล้ว อย่าว่าแต่สองเลย
อีกอย่าง ริเจลเป็นเด็กเจ้าปัญหา
มีแค่เราที่รู้วิธีจัดการเขา
ไม่ต้องห่วง คุณมาร์กาเร็ต เรารู้ว่าเรากําลังทําอะไรอยู่
ช่วงทดลองมีไว้ก็เพื่อสิ่งนี้ไม่ใช่เหรอ
ก็ได้
ขอบคุณ
ฉันโหยหาครอบครัวมาตลอด
บ้าน
ชีวิตข้างนอกเกรฟ
ในที่สุดมันก็เกิดขึ้นแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาอยู่ข้างๆ ฉัน
ในบรรดาคนทั้งโลก ริเจลเป็นคนสุดท้ายที่ฉันอยากให้อยู่ตรงนั้น
แต่ฉันก็เกลียดเขาไม่ได้
ส่วนหนึ่งของฉันมันคุ้นเคยกับเขา
จนฉันไม่รู้สึกอยากปฏิบัติต่อเขาอย่างเย็นชา
เข้ามาได้
เราอยู่นี่แล้ว
มันไม่ใช่คฤหาสน์ แต่แค่นี้เราก็เพียงพอแล้ว
บอกไว้ก่อนนะ อันนาเป็นพวกคุณนายเจ้าระเบียบ
คงพูดถึงคุณแบบนั้นไม่ได้
เธอเล่นเปียโนเป็นไหม
ลูกชายเราเล่น
ฉันจะพาไปดูห้อง
นอร์แมน คุณช่วยดูแลริเจลได้ไหม
ได้
ไปกันไหม
เพื่อนฉันคนนึงช่วยฉันจัด
หวังว่าเธอจะชอบนะ
หนูไม่เคยมีห้องของตัวเองมานานแล้ว
ฉันไม่แน่ใจว่าใช่ที่เธอเล่นหรือเปล่า
ถ้าไม่เป็นไร เธอใส่ชุดนี้ไปโรงเรียนพรุ่งนี้ได้นะ
คิดว่าน่าจะไซส์เธอ มันเป็นของ...
เดี๋ยวเราจะซื้อชุดใหม่ให้
ไม่จําเป็นหรอก ผมว่าผมใส่ได้
นี่ชุดนักเรียนสําหรับพรุ่งนี้นะ
และนี่คือเคลาซ์
เขารักสันโดษ
แต่เขาก็อี๋อ๋อเป็นเมื่อเขาต้องการ
ฉันเข้าไปได้มั้ย
ฟังนะริเจล ตอนนี้เราก็...
ตอนนี้เราก็อะไร
ตอนนี้เราก็อยู่ที่นี่ ด้วยกันแล้ว
ฉันอยากให้อะไรๆ มันเป็นไปด้วยดีกับ อันนาและนอร์แมน
เรื่องการรับเลี้ยง
ถ้าเธออยากให้อะไรๆ เป็นไปด้วยดี
ก็อยู่ห่างๆ ฉันไว้
และอยากเข้ามาในห้องฉันอีก ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน
นั่นเป็นคําขู่เหรอ
เป็นคําแนะนํา...
ยัยแมลง
นั่นเรือนกระจกของฉัน
ฉันปลูกและขายดอกไม้และต้นไม้
คุณทํางานกับดอกไม้ด้วยหรือเปล่าคะ นอร์แมน
เปล่า ฉันทํางานกําจัดสัตว์รบกวน
ด้วง มด แมลงสาบ หนู
แต่เฉพาะพวกที่ตายไปแล้ว หรือที่อันตรายมากๆ
เธอสองคนสนิทกันที่บ้านเลี้ยงเด็กกําพร้าเหรอ
เราโตมาด้วยกัน
เราเหมือนพี่น้องกัน
ใช่ เรารู้จักกันดี เราเหมือนพี่น้องกัน
หนูไปเข้าห้องน้ําก่อนนะคะ
ได้สิ
"ริเจล" เป็นชื่อของดาวใช่ไหม
พ่อแม่เธอคงชอบดาราศาสตร์
คุณมาร์กาเร็ตให้ชื่อผมมา ผมไม่...
รู้จักพ่อแม่ผม
ขอโทษครับ ผมต้องขอตัวด้วยสักครู่
ฉันยังรู้สึกได้ถึงสัมผัสของนิ้วเขา
ประทับตราอยู่บนตัวฉันประหนึ่งเหล็กร้อน
เสน่ห์ที่เป็นพิษของเขามันรุกล้ํา
เขารุกล้ํามาก
เธอไม่น่าวิ่งออกมาแบบนั้นเลย
พ่อแม่ในอนาคตของเราเป็นห่วง
นี่มันเป็นเกมสําหรับนายใช่ไหม
ก็แค่เกม
ก็เธออยากเล่นนี่ ยัยแมลง
อยู่ห่างๆ ฉันไว้
ถ้าอันนากับนอร์แมน เห็นว่าเธอเกลียดฉันแค่ไหน
ว่าอะไรๆ ไม่ได้สมบูรณ์แบบ อย่างที่พวกเขาคิด
พวกเขาอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้นะ
สักวันหนึ่งพวกเขาจะเห็นตัวตนที่แท้จริงของนาย
ทําไม ฉันเป็นใครเหรอ
นายคือเจ้าแห่งน้ําตา
ร้องไห้เหรอ
เปล่า
อย่าโกหก
ไม่งั้นเจ้าแห่งน้ําตาจะมาเอาตัวเธอไป
เธอคิดว่าเขามีตัวตนเหรอ
ใคร
เจ้าแห่งน้ําตา
ไม่รู้สิ
บางทีที่พวกเขาบอกว่าเขามีจริง
ก็เพราะไม่อยากให้พวกเรารู้สึกอะไร
เราจะไม่มีวันเป็นเหมือนพวกเขา
- ปีเตอร์ - ริเจลป่วยอีกแล้ว มาเร็ว
- อะไร - ได้ยินไหม
กลับไปนอนซะ
เดี๋ยวนี้
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
นี่ก็ดึกแล้ว ทุกคน
(โรงเรียนมัธยมบาร์นาบี้)
เข้าใจใช่ไหมว่าจะต้องกลับบ้านยังไง
- ง่ายออก - แค่ข้ามสะพานเหล็ก
โอเค
ไม่ต้องห่วง
- บาย - เจอกันคืนนี้นะ
เธอต้องระวังให้มากกว่านี้นะ ยัยแมลง
รูปวันแรก
ฉันบิลลี่ จากคณะกรรมการต้อนรับ ที่บาร์นาบี้พวกเราจริงจังกับทุกเรื่อง
ตามฉันมา
นิก้าย่อมาจากนิกิต้าเหรอ
เปล่า แค่นิก้า
ทุกคนตื่นเต้นกันมากในวันแรก
เธอน่าจะได้เห็นฉัน ดูนี่
ฉันชอบถ่ายรูปหน้าคน ฉันมีรูปนักเรียนทุกคน
อันที่จริง ฉันมีรูปเฟลป์อยู่สองสามรูป
แต่ฉันไม่มีเพื่อนสนิทสักคน
ฉันไม่เคยถ่ายรูปมิกิได้เลย เธอเกลียดรูป
มา ฉันจะแนะนําให้รู้จัก
มิกิ
นี่คือเด็กใหม่
หวัดดี
อย่าไปสนใจเธอเลย ลึกๆ แล้วเธอน่ารักมาก
ฉันจะทําให้เด็กใหม่อ้าขาให้ได้ภายในอาทิตย์หน้า
อรุณสวัสดิ์ นิก้า ยินดีต้อนรับ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ผมชื่อคุณคิริลล์
ผลการเรียนวิทยาศาสตร์ของเธอดีมาก เก่งมาก
- ได้ยินมั้ย - ห้ามใครขยับ
พวกเขาทะเลาะกัน
หยุดนะ
ริเจล
หยุด หยุดนะ
เฟลป์ ลุกขึ้น
- อยากโดนพักการเรียนอีกหรือไง - เขาเป็นคนเริ่ม สาบานได้
- อยากอธิบายให้ครูใหญ่ฟังไหม - ได้โปรด อย่า
เธอคือริเจล ไวลด์ใช่ไหม
ต้องไปหาพยาบาลไหม
งั้นก็เข้าเรียน ไปได้
คราวหน้าเธอจะโดนกักบริเวณ
มองอะไรกัน เข้าเรียน ไปเลย
นั่นพี่ชายเธอเหรอ
เขาไม่ใช่พี่ชายฉัน
ถูกต้อง ฉันไม่ใช่
ได้เวลามีคนสั่งสอนไอ้เจ้าบ้าเฟลป์สักที
คะ
ยังอ่านหนังสืออยู่เหรอ
หนูกําลังจดโน้ต
รู้ไหมว่าทําไมริเจล ถึงไม่อยากกินข้าวเย็นกับเราก่อนหน้านี้
เขามีปัญหาที่โรงเรียนเหรอ
เปล่า เขาก็แค่เหนื่อย
น่ารักจัง ใครถ่ายน่ะ
บิลลี่ จากคณะกรรมการต้อนรับ
มีเพื่อนแล้วสิ ชอบไหมล่ะ
พวกอาจารย์ก็ใจดีด้วย
ฉันจะให้เธออ่านหนังสือ
- อย่านอนดึกนักล่ะ - ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
ราตรีสวัสดิ์
อันนา
ว่าไงจ๊ะ
ขอบคุณนะคะ
ไม่ ขอบคุณหนูต่างหาก
ทุกอย่างโอเคไหม
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
จะยืนจ้องฉันอยู่อย่างนั้นน่ะเหรอ
ทําไม
ทําไมนายถึงยอมมากับพวกเขา
คิดว่าเป็นการตัดสินใจของฉันเหรอ
มีแต่คนอยากได้นาย
แต่นายไม่เคยยอมไปกับใครเลย
อะไรเปลี่ยนไป
เธอควรไปได้แล้ว
เอานี่พันรอบน้ําแข็ง
อย่ามาแตะต้องตัวฉัน
เด็ดขาด
ไม่งั้นจะทําไม
ไม่งั้น...
ไม่งั้นฉันจะหยุดตัวเองไม่ได้
ฉันเชื่อในเทพนิยายมาตลอด
หวังมาตลอดว่าฉันจะได้มีชีวิตเหมือนหนึ่งในนั้น
แต่ตอนนี้ที่มันเกิดขึ้นแล้ว
กลับกลายเป็นว่ามันผิดเรื่อง
อรุณสวัสดิ์
หลับสบายดีไหม
ค่ะ
หลังเลิกเรียนเราไปซื้อเสื้อผ้าได้นะ
โอเคค่ะ
เอานี่ไปให้ริเจลหน่อยได้ไหม ขอบใจจ้ะ
ส่วนไหนของคําว่า "อย่าเข้ามาในห้องฉัน" ที่เธอไม่เข้าใจ
อันนาขอให้ฉันมา
ฉันก็แค่จะทําดีด้วย ทําไมนายถึงไม่เข้าใจ
เธอคิดว่าฉันเป็นเจ้าแห่งน้ําตา
หมาป่าแห่งเรื่อง
บอกฉันซิ...
พวกที่มาทําดีกับคนที่ตัวเองเกลียด
จะเรียกว่าอะไรได้นอกจากพวกสองหน้า
ดูเธอสิ
ตัวสั่นไปหมด
แม้แต่เสียงฉันก็ทําให้เธอกลัวแล้ว
ฉันไม่รู้ว่านายต้องการอะไร
ฉันไม่รู้จริงๆ
รู้ไหมว่าทําไมนิทาน ถึงลงท้ายด้วยคําว่า "ตลอดกาล"
เพื่อเตือนเราว่าบางสิ่งไม่เคยเปลี่ยน
แต่บางอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว เราไม่ได้อยู่ที่เกรฟแล้ว
เธอกําลังยึดติดกับตอนจบที่มีความสุข
เธอกล้าพอที่จะจินตนาการ ถึงเทพนิยายที่ไม่มีหมาป่าไหม
เธอชื่อนิก้าใช่ไหม
เหมือนผีเสื้อ
อยากรู้เรื่องชื่อฉันเหรอ
ฉันอยากรู้เรื่องของเธอ
อย่าขยับ
มีอะไร
อยู่นิ่งๆ
แหวะ
ไม่ เธอขี้อาย
เธอซ่อนตัวอยู่ เปลือกของเธอคือบ้านของเธอ
แต่ถ้ามันแตก เธออาจจะตายได้
เห็นไหม สิ่งที่ปกป้องเธอ...
อาจเป็นสิ่งที่ทําให้เธอเจ็บปวดที่สุด
ขอบใจนะที่ช่วยฉันไว้
ที่จริงฉันช่วยเธอไว้จากนายต่างหาก
- ยินดีที่ได้รู้จัก ฉัน... - ตัวปัญหา
พวกเธอกิ๊กกันรึเปล่าเนี่ย
เรา... เปล่า
อยู่นี่เอง เร็วเข้า เรามีสอบ
โทษนะ ไลโอเนล ฉันมีบางอย่างต้องทวน
ฉันตื่นเต้นมากเลย
นั่นไง เสื้อผ้าเขาสวยมาก
อันนา ไม่จําเป็นหรอก
ไม่เอาน่า
สวยมากเลยว่าไหม
ค่ะ
เร็วเข้า เข้าไปกันเถอะ
อันนา เราซื้อไปตั้งเยอะแล้ว
- หวัดดี - สวัสดีค่ะ
- เราอยากลองชุดนั้นดู - ได้เลยค่ะ
ขอบคุณ
อันนา
หนูสวยมากเลย
จริงเหรอคะ
ใช่ หนูสวยมาก นิก้า
อย่ากลัวที่จะแสดงออก
เดี๋ยว มันต้องมีเข็มขัด
อันนา
นี่ ต้องออกมาดูดีแน่ๆ
นิก้า
นิก้า เป็นอะไรไป
นิก้า
นิก้า หายใจลึกๆ
นอร์แมน
นิก้า
- เป็นอะไรไป - นิก้า
มาร์กาเร็ตรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรา
ได้ยินฉันไหม
เธอรู้ถึงความกลัวและความปรารถนาของเรา
เธอรู้เรื่องที่ฉันรักสัตว์และที่ฉันกลัวความมืด
เธอรู้ว่าปีเตอร์กลัวเสียงดัง
และที่อเดลีนชอบไว้ผมยาว
เธอรู้ถึงความฝันที่พวกเรายึดไว้ เพื่อจะอยู่รอดที่เกรฟ
แล้วเธอก็ทําลายมัน
เธอทําลายความรักทุกรูปแบบ
ยกเว้นความรักที่เธอมีให้ริเจล
ไม่
ไป
เธอทําลายบางอย่างในตัวเรา
สิ่งที่แทนที่จะได้เติบโต กลับกลายเป็นสิ่งเล็กๆ ไปตลอดกาล
เปราะบาง
เหมือนเด็ก และหัวใจแตกสลาย
ไม่
ทุกครั้งในความมืดนั้น ฉันจะกรีดร้องจนเสียงหายไป
ถ้าไม่ใช่เพราะเสียงฝีเท้า ที่กําลังใกล้เข้ามาข้างๆ เตียงฉัน
และนิ้วมืออุ่นๆ นั้นที่กุมมือฉันไว้
ความเจ็บปวดก็คงจะจางลง และหัวใจฉันก็คงจะหยุดเต้น
มีแต่สัมผัสนั้น ความอบอุ่นนั้น ตลอดเวลา
อเดลีน
ไง
ตอบฉันมา
หนูทําตัวไม่ดี
เธอเป็นเด็กผู้หญิงที่ไม่เชื่อฟัง และสมควรถูกลงโทษ
ใครจะไปอยากได้เด็กผู้หญิงแบบเธอ
หนูจะเป็นเด็กดี
ดึงแขนเสื้อลง
ยินดีต้อนรับ เข้ามาสิคะ
เมื่ออดีตมันท่วมท้น ฉันจะคิดถึงอันนา
ฉันบอกเธอไม่ได้ว่าฉันผ่านอะไรมาบ้าง แต่เธอก็อยู่เคียงข้างฉัน
และฉันไม่ต้องกลัว
ฉันอยู่ไกลจากมัน ปลอดภัย และเป็นอิสระ
ฉันได้รับโอกาสที่จะมีความสุข
- บาย - บาย
- ไปกันเถอะ - โอเค
ตื่นแล้วเหรอ รู้สึกยังไงบ้าง
ดีขึ้นแล้ว ขอบคุณค่ะ
หนูหลับไปนานเลย หนูต้องนอนแหละ
สองสามวันมานี้มันก็หนักอยู่
ก็นิดหน่อย
รู้ไหมว่าเคลาซ์นอนบนเตียงหนูทั้งคืน
- จริงเหรอคะ - จริงสิ
เขาอาจจะสัมผัสได้ว่าหนูไม่สบาย
หนูรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ
ที่จริง หนูว่าจะกลับไปเรียนต่อ
โอเค
คุณทําอะไรบาดมือเหรอคะ
กุหลาบน่ะ
ใครๆ ก็ตัดหนามพวกมันออก แต่ฉันปล่อยมันทิ้งไว้อย่างนั้น
มันเป็นเครื่องเตือนใจฉันว่า แม้แต่สิ่งสวยงามก็ทําให้เจ็บปวดได้
ขออนุญาตนะคะ
นิก้า ถ้ามีปัญหาอะไร
หนูจะบอกฉันใช่ไหม
ค่ะ
ทําไมวันนี้กุหลาบน้อยจัง
มีคนรับไปวันดอกไม้หมดแล้ว
วันดอกไม้เหรอคะ
ใช่
- ไม่รู้เหรอว่าวันนี้วันอะไร - ไม่รู้ค่ะ
พวกนักเรียนจะให้ดอกกุหลาบให้ใครก็ได้ โดยไม่ต้องแสดงตัว
มีหลายสี
วันก่อนเธอเปิดล็อคเกอร์ทิ้งไว้ ฉันก็เลยถือวิสาสะเปิดของเธอ
ส่วนที่สนุกที่สุดก็คือได้ทายว่าใครเป็นคนให้
ฟังดูน่าตื่นเต้นนะ
น่าตื่นเต้นสุดๆ
เธอล้อเลียนมัน แต่ล็อกเกอร์เธอเต็มตลอด เห็นไหม
- เอามาให้ฉัน เธอปล่อยให้มันตายตลอด - เอาไปให้หมดเลย
รู้หรือเปล่าว่าใครให้มา
นักเรียนสาขาจิตวิทยาที่หลงรักเธอหัวปักหัวปํา
มาเปิดของฉันกัน
ฉันไม่กล้าเปิด เธอเปิดให้หน่อย
โอเค
ไม่ ฉันเปิดเอง ฉันต้องทําได้
ได้โปรดอยู่ในนั้น
เยี่ยม
เป็นเขาเสมอ
เขาไหน
ไม่รู้สิ มันถึงได้สนุกไง แต่ฉันได้ของเขาตลอด เขาอาจจะขี้อายก็ได้
ฉันจะบ้าตาย
โอเค นิก้า ตาเธอแล้ว เปิดสิ
- ไม่มีอะไรในนั้นหรอก - อย่าว่าไป
ฉันไม่เคยเห็นกุหลาบดํามาก่อน
สวยจังเลย
มันหมายถึงความรักที่หมกมุ่นและทรมาน
ผิดหมดทุกข้อ
รู้ไหมว่ามันมาจากใคร
ฉันต้องไปแล้ว
เข้ามาในรังหมาป่า แล้วคิดว่าจะออกไปโดยไม่โดนฉีกร่างเหรอ
นายเอานี่ให้ฉันหรอ
ฉันเนี่ยนะ
ให้ดอกกุหลาบเธอเนี่ยนะ
เอาคืนมานะ มันเป็นของฉัน
นิก้า
มีเด็กผู้ชายมาหา
วันดอกไม้ประสบความสําเร็จนะ
ฟังนะ นอร์แมนกับฉันมีนัดกินมื้อค่ําเพื่อคุยธุรกิจ
- ให้ฉันทําอะไรทิ้งไว้ให้กินไหม - ไม่ต้องค่ะ ขอบคุณ
ไปเร็ว
อย่าให้เขารอ เขาน่ารักดี
- หวัดดี - หวัดดี
เธอลืมไว้ที่โรงเรียน
เธอเขียนที่อยู่ไว้ ก็เลย...
ขอบใจนะ
ไปกินไอศกรีมกันไหม
ไปสิ
โอเค เจ๋ง ไปกันเถอะ
ตอนนั้นเธออายุเท่าไหร่
แปดขวบ
ยังเด็กมากเลย
พ่อแม่เธอทํางานอะไร
พวกเขาเป็นนักชีววิทยา
แทนที่จะเล่านิทานก่อนนอน พวกเขาจะเล่าให้ฉันฟังว่าเซลล์ทํางานยังไง
เธอถึงได้เก่งวิทยาศาสตร์
เธออาจจะได้เป็นหนึ่งในคนที่จะเปลี่ยนโลกก็ได้
- เอามาให้ฉัน ฉันจะโยนมันทิ้ง - ฉันอาจจะต้องใช้
ใช้ทําอะไร
ใช้ซ่อมปีกลูกนกน้อย
แล้ว...
เธอซ่อมหัวใจที่แตกสลายเป็นไหม
หัวใจมันซับซ้อนกว่านั้น
เราควรไปกันได้แล้วล่ะ
โอเค
ระวัง ทางนี้
ไม่ ทางนี้ ระวัง ระวัง
เรามาถึงจนได้
เธอไม่เปียกใช่ไหม
ฉันภูมิใจในตัวเอง
ฉันพาเธอกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ
ถ้าไม่ได้เธอฉันคงจมน้ําตายไปแล้ว
ไม่หรอก เธอดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว
คิดงั้นเหรอ
รู้ไหม
ชีวิตเธอไม่เหมือนชีวิตใครๆ ที่ฉันรู้จัก
เธอไม่ใช่แค่แข็งแกร่งนะ...
เธอสวยด้วย
ฉันต้องไปแล้ว
โอเค
เจอกันพรุ่งนี้นะ
เจอกันพรุ่งนี้
เสียงในตัวฉันบอกว่าฉันตั้งใจมองเขามากเกินไป
แต่มันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่ฉันจะไม่มองเขา
ผีเสื้อตัวนั้นทั้งกล้าหาญและไร้เดียงสา
หรืออาจจะแค่โง่และสิ้นหวัง
ฉันเคยเห็นพวกมันถูกเด็กๆ ที่เกรฟ บดขยี้หลายครั้ง
มันอาจจะมีอะไรมากกว่า ความโกรธและความเจ็บปวด
มันอาจจะมีแสงสว่างในตัวเขาด้วยก็ได้
ในใจฉัน ฉันรู้ว่าริเจลไม่ได้ชั่วร้าย
ฉันทิ้งเขาไม่ได้
ริเจล
- ริเจล เป็นอะไรไป - อย่ามาแตะต้องตัวฉัน
ฉันแค่อยากดูให้แน่ใจว่านายโอเค
ทําไม
อ๋อ ใช่สิ
เธอก็เป็นแบบนี้
เธออดใจไม่ไหว
เธออยากจะแก้ไขฉัน
มันเหมือนว่านายอยากให้ฉันเกลียดนาย ถึงขั้นที่ยอมทําทุกอย่าง
แล้วเกลียดไหมล่ะ
เธอเกลียดฉันไหม
เธอเกลียดฉันไหม ยัยแมลง
อยากให้ฉันเกลียดไหมล่ะ
อยาก
นั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ
ฉันไม่ได้เกลียดริเจล ฉันอยากเข้าใจเขา
วันหนึ่งฉันอาจค้นพบว่าทําไมเขาถึงทําตัวแบบนั้น
แต่มีอย่างนึงที่ฉันแน่ใจ
จะใช่เจ้าแห่งน้ําตาหรือไม่
เขาทําให้หัวใจฉันเต้นแรงอย่างไม่มีใครเหมือน
ดูสิว่าพี่เธอทําอะไรกับฉัน
ฉันขอให้เขาหยุด แต่เขาก็ต่อยฉันแบบไม่มีเหตุผล
นายทําอะไรลงไป
เธอน่าจะถามเขานะ
ทําไม
ฉันไปทําอะไรให้นายเหรอ
อย่ามาแตะต้องตัวฉัน
บอกมาว่าทําไม
เธอคือเจ้าแห่งน้ําตาของฉัน
ริเจล
ริเจล ตัวนายร้อนจี๋เลย
เป็นอะไรไป
ขึ้นไปข้างบนกัน ช่วยฉันหน่อย
ช่วยหน่อย
ข้างบน
มาที่ผู้รายงานข่าวของเรา
การจราจรนั้นหยุดนิ่งจากน้ําที่ท่วมขัง
ถนนทุกสายในเมืองถูกปิด
และเราก็ยังไม่รู้ว่าการจราจร จะเคลื่อนตัวได้เมื่อไหร่
สถานการณ์กําลังเริ่มดี...
ฉันจะโทรหาเด็กๆ
...ทางเหนือ แต่ยังมีพายุและฝนยังคงตกหนัก
ได้
ยกแขนขึ้น
นอนลง
พื้นที่ทางใต้กําลังได้รับผลกระทบเป็นพิเศษ...
พวกเขาไม่รับสาย
...และฝนก็...
อาจจะหลับแล้วก็ได้
ฉันควรลองอีกครั้งไหม
- ไงคะอันนา - ไงนิก้า
ทุกอย่างโอเคไหม
ค่ะ
ฟังนะ เราติดอยู่ในรถเพราะมันมีพายุ
ไม่ต้องห่วงค่ะ
เสียงหนูไม่ค่อยดี แน่ใจนะว่าทุกอย่างโอเค
ริเจลมีไข้นิดหน่อยแค่นั้นเอง ยาอยู่ไหนคะ
อยู่ในตู้ในห้องน้ําน่ะ
- ฉันควรกังวลไหมเนี่ย - หนูจัดการได้ค่ะ
แน่ใจนะ
ค่ะ สบายมาก อันนา
เดี๋ยวนะ
แป๊บนึงนะคะ
โอเค เจอแล้ว
อ้อ ดีๆ
ไว้คุยกันนะคะ
อ๋อ ได้สิ แล้วฉันจะโทรหานะ บาย
...ลมและลมกรรโชก...
ลมที่พัดมาจากทางทิศเหนือทําให้เกิดพายุ
ริเจลมีไข้
คาดว่าจะมีลมกรรโชกแรง ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า
นายต้องกินยาก่อน ริเจล
ช่วยกันหน่อย
อ้าปาก
อยู่ก่อน
อย่าไปเลย ฉันขอร้อง
คุณมาร์กาเร็ต
- ว่าไง - เด็กผู้หญิงคนใหม่มาแล้ว
เล่นต่อสิ
ที่นี่เรามีกฎอยู่ไม่กี่ข้อ
ทําตามสั่ง ต้องเคารพกฏ และเชื่อฟัง
เอาสร้อยคอมา ของใช้ส่วนตัวไม่ได้รับอนุญาต
แต่มันเป็นของแม่หนู
ทําตามสั่ง ต้องเคารพกฏ และเชื่อฟัง
เธอคงไม่อยากแหกกฎตั้งแต่วันแรกใช่ไหม ริเจล
ไม่สบายเหรอ
ไปให้พ้น ยัยแมลง
ทําไมไม่อยู่ที่โต๊ะตัวเอง
ขอโทษค่ะ คุณมาร์กา...
หนูไปหยิบเกลือ
มากับฉัน
ไม่ ไม่ ได้โปรด
ได้โปรด
เธอทําอะไรลงไป
ตามหมอหน่อย
เธอทําอะไรลงไป
โทรตามหมอ
ฉันเห็นนาย นายตั้งใจกรีดตัวเอง
ฉันจะทําอะไรโง่ๆ แบบนั้นไปทําไม
ซ่อนอะไรไว้ ขอดูหน่อย
ไปให้พ้น
เร็วสิ ให้ฉันดูหน่อย
นี่สร้อยคอของนิก้า
เธอคิดว่านายโยนมันทิ้งไปแล้ว
ทําไมนายถึงเก็บไว้
ถ้าอยากได้ก็เอาไปเลย
นายชอบเธอ นายชอบนิก้า นายแกล้งทําเป็นไม่ชอบ แต่นายชอบ
อย่าบอกเธอนะ
นิก้าคิดว่านายเกลียดเธอ
มันจะต้องเป็นอย่างนั้นต่อไป
ฉันกลับห้องดีกว่า
นิก้า
ริเจล
เขาเป็นไงบ้าง
ดีขึ้นแล้วค่ะ ไข้ลดลงแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้สิคะ
ไปพักผ่อนเถอะ เราจะรับช่วงต่อเอง
เกิดอะไรขึ้นกับปากเขา
(ไลโอเนล สายเรียกเข้า)
มีบางอย่างเกิดขึ้นคืนนั้น เราทั้งคู่รู้ดี
แต่ก็กลับมาตรงนี้เหมือนเดิม
เหมือนตอนที่เราเป็นเด็ก
ถูกแยกด้วยเส้นแบ่ง ที่ว่าฉันเป็นเด็กผู้หญิงจากเกรฟ
และเขาเป็นเจ้าแห่งน้ําตา
อะไรๆ กับไลโอเนลก็เปลี่ยนไปด้วย
เราเจอกันที่โรงเรียน แต่ไม่ได้คุยกันหลายวัน
โชคดีที่ฉันมีพวกเธอ
การมีเพื่อนมันวิเศษมาก
ฉันเคยมีก็แค่อเดลีน
ว้าว
มิกิรวย แต่เธอไม่อยากให้ใครรู้
มันทําให้เธอรู้สึกขายหน้า เธอว่ามันปกติไหม
- หวัดดี - ไง
ฉันให้เขาเตรียมอาหารไว้แล้ว ฉันขอเอาม้าไปเก็บก่อนแล้วจะตามไป
- โอเค - พาเธอเข้าไปได้ไหม
ได้
เห็นมั้ยว่ามันต่างกันตรงไหน
แบคทีเรียเป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว ในขณะที่ไวรัสเป็นห่วงโซ่ของโปรตีน
เธอน่าจะสอนแทนคิริลล์ เขาอธิบายทีไรฉันง่วงทุกที
ฉันว่าฉันก็ส่งผลแบบเดียวกันกับเธอ
ฉันจะไปเข้าห้องน้ํา
โอเค
เธอไม่เห็นอะไรทั้งนั้น
โอเค
ห้ามบอกใครเด็ดขาด
นั่นคือเธอใช่ไหม
กุหลาบขาวเหรอ
เธอต้องบอกเธอ
เธอเป็นเพื่อนซี้ฉัน ฉันจะเสียเธอไป
เธอไม่รู้หรอก
ฉันรู้
เวรเอ๊ย สายอีกจนได้ เราต้องเตรียมตัว ทําไมไม่ปลุกฉันล่ะ
มีอะไรเหรอ
เปล่า
เราไม่ได้คุยกันทั้งเดือน แล้วเธอก็หลบหน้าฉันที่โรงเรียน
ทําไมไม่รับสายฉันล่ะ
โทษที ฉันรับสายไม่ได้ เธอมาทําอะไรที่นี่
ฉันชอบเธอ
แต่ช่วยบอกพี่ชายเธอให้เลิกก้าวก่ายได้แล้ว
เขาจะเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันเสมอ
หมายความว่าไง
พวกเธอสองคนเป็นอะไรกัน
เธอไม่เข้าใจหรอก
เธอไม่เคยอยู่ในบ้านเด็กกําพร้า
- ขอโทษนะ ฉันต้องไปแล้ว - เดี๋ยว
- ขอโทษนะ เดี๋ยวซื้อให้ใหม่นะ - อันสุดท้ายแล้ว
ของริเจล วันนี้วันเกิดเขา
หาอย่างอื่นให้เขาไม่ได้เหรอ
ไม่ได้
เขาเกลียดของขวัญ
นี่เป็นสิ่งเดียวที่เขาคงจะชอบ
ฉันต้องไปแล้ว
ไลโอเนลไม่สามารถเข้าใจได้
สําหรับเขา มันก็แค่ลูกแก้ว
สําหรับฉัน มันเป็นวิธีเตือนใจริเจล
ว่าเขาสามารถเปล่งประกายได้ เหมือนดวงดาวที่ที่เขาถูกตั้งชื่อตาม
ที่รัก อยู่นี่เอง มานี่
สวัสดีค่ะ
เธอไม่เคยบอกฉันว่าเธอสวยมาก
บอกสิว่าหนูรับมือกับเจ้าติงต๊องสองคนนี้ได้ยังไง
ถ้าหนูรู้ทุกอย่างที่ฉันรู้เมื่อไหร่ หนูจะไม่อยากได้พวกเขาเป็นผู้ปกครองอีกแล้ว
ฉันดัลม่า และนี่ลูกสาวฉัน อาเซีย
แล้วผู้ชายคนที่กําลังเอาขนมปังยัดหน้าตัวเอง คือสามีฉัน
อันนาเล่าเรื่องพวกคุณให้ฟังเยอะเลย
- ทําไมเธอถึงอยู่ในบ้านเด็กกําพร้าจนอายุ 16 - อาเซีย
ก็เธอรู้เรื่องของเราเยอะ หนูก็เลยอยากรู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้าง
ริเจล
สวัสดีฮะ ทุกคน
ขอโทษที่สายครับ
มานั่งสิ เราจะได้กินกัน
ใครอยากได้ไส้กรอกชิ้นแรกบ้าง
ไปดูให้หน่อยได้ไหมจ๊ะ นิก้า
ได้สิคะ
อเดลีน
- ไง - เธอมาทําอะไรที่นี่
ฉันเชิญเธอมา
นี่เธอหนีออกมาได้ยังไงเนี่ย
ฉันอายุเกือบ 18 แล้ว
พวกเขาก็เลยยอมให้ฉันออกไปหางานในเมือง
แล้วเมื่อวานอันนาก็โทรหาฉัน และฉันก็อยู่นี่แล้ว
เข้ามาสิ
ขอบคุณค่ะ
อันนาบอกฉันว่า น้องสาวเธอป๊อบมากในหมู่หนุ่มๆ ที่โรงเรียน
เธอภูมิใจหรืออิจฉาล่ะ
ผมไม่สนชีวิตรักของนิก้าหรอก
ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบวันเกิด
แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป
มันคือการเริ่มต้นบทใหม่ของเธอกับนิก้า
ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเธอจะเป็นมิลลิแกนอย่างเป็นทางการ
เราจะรับพวกเขาเป็นลูกบุญธรรม
ล้อเล่นหรือเปล่า คิดว่าซื้อหนึ่งแถมหนึ่งหรือไง
อาเซีย
คุณพยายามหาคนมาแทนที่อลัน
คุณไม่พูดถึงเขามาหลายเดือนแล้ว
ฉันไม่จําเป็นต้องพูดถึงเขาเพื่อที่จะจดจําเขา
จริงเหรอคะ เพราะดูเหมือนว่าคุณจะลืมเขาไปแล้ว
หนูพูดอะไรแบบนั้นได้ยังไง
แล้วคุณทําแบบนั้นได้ยังไง
อาเซีย
หนูปล่อยให้ความเจ็บปวดเป็นตัวถ่วงหนูไว้
เราก็แค่พยายามจะก้าวต่อไป
ด้วยการรับเลี้ยงสองคนนี้เหรอ
ไม่ใช่
ด้วยการทําอะไรดีๆ ให้เด็กสองคนที่ต้องการความรัก
หนูก็ต้องการความรักเหมือนกัน แต่อลันไม่อยู่แล้ว
หนูจะไม่มีวันได้เจอเขาอีก หรือได้บอกเขาว่าหนูรักเขามากแค่ไหน
ขอโทษนะคะ แต่หนูยอมรับไม่ได้
ไม่มีใครแทนที่เขาได้
อาเซีย
ไม่ยักรู้ว่าอาเซียคบกับลูกชายของพวกมิลลิแกน
ฉันดูออก
ต่อให้อันนากับนอร์แมนไม่พูดถึงมันเท่าไหร่
เราทุกคนต่างก็มีปัญหา
อย่าเอาตัวเองไปอยู่ในปัญหาของเขาเลย
ฉันดูออกว่าพวกเขาแคร์เธอมาก
ทุกคนต่างก็มีปัญหา แต่มันไม่เหมือนกัน
ฉันไม่เหมาะกับที่นี่เลย
เธอพูดอะไรของเธอ
เธออยากมีครอบครัวมาตลอด
พวกเขาไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วฉันเป็นใคร
พวกเขาไม่รู้ว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง
งั้นเธอก็น่าจะบอกพวกเขานะ
ฉันไม่อยากให้พวกเขามองว่าฉันขี้เหร่
หัวใจแตกสลายและไร้ประโยชน์
นิก้า
เธอไม่ได้ขี้เหร่ แตกสลายหรือไร้ประโยชน์
เธอต้องปล่อยให้ตัวเองเป็นอิสระจากเกรฟ
เป็นไปไม่ได้หรอก
ไม่ มันเป็นไปได้
อะไรๆ เปลี่ยนไปแล้ว
ตั้งแต่ริเจลจากไป มาร์กาเร็ตก็ไม่เหมือนเดิม
เธอเอาแต่อยู่ในห้อง
และบางครั้งเราก็ได้ยินเสียงกรีดร้อง ข้าวของแตกกระจาย
แล้วไง
วันก่อนฉันไปหาปีเตอร์มา
เขาเป็นไงบ้าง
ดี
ครอบครัวเขาดี
แต่เขาก็มีปัญหาเหมือนกัน
เขาคิดว่าพวกเราควรแจ้งความ เอาผิดมาร์กาเร็ต
- ไม่ล่ะ - ควร
- ไม่ - นิก้า
- ไม่ - คําให้การของเธอสําคัญมาก
เธอเป็นคนที่เจอเยอะที่สุด เธอโดนกระทําแย่กว่าใครๆ
เราต้องการเธอ เธอต้องช่วยเรา
ฉันสู้หน้าเธอไม่ได้
ได้สิ เธอทําได้
เธอเข้มแข็งกว่าที่ตัวเองคิด
ดัลม่ากับจอร์จเพิ่งกลับไป พวกเขาฝากบอกลา
ฉันขอโทษด้วยนะ นิก้า
ฉันก็ควรกลับเหมือนกันค่ะ คุณนายมิลลิแกน ฉันต้องกลับไปที่บ้านเด็กกําพร้า
- ลาก่อน อเดลีน - ขอบคุณค่ะ
บาย
หนูไม่น่าต้องได้ยินอะไรทั้งหมดนั่นเลย
- อาเซียใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ทําไมนายไม่บอกเธอล่ะ ว่านายมาที่นี่ก็เพราะเธอ
เธออยากมีครอบครัวมาตลอด
ฉันจะไม่พรากมันไปจากเธอหรอก
ริเจล
นายต้องบอกเธอว่านายคือคนที่กุมมือเธอ
เธอยังคิดว่าเป็นฉันอยู่
หมาป่าไม่มีสิทธิ์จับมือเด็กผู้หญิง
ไปซะเถอะ
บาย ริเจล
แล้วเจอกัน
รักนะ
รักนายเหมือนกัน
ผมรู้สึกแย่แทนอาเซีย
เธอไม่รู้ว่าความรักของเธอจบลงตรงไหน และความเจ็บปวดของเธอเริ่มต้นที่ไหน
เธอแค่ต้องจําไว้ว่ามันต่างกัน
ฉันอยากจะร่วมเล่นกับเขา นิ้วมือของเราไล่ตามกัน
สัมผัสของร่างกายเราอย่างเบาๆ
ฉันอยากลบความเศร้าของเขา
ฉันอยากลบล้างมาร์กาเร็ต ลบอดีตทิ้งไป
ฉันอยากให้ริเจลเลิกคิดถึงเธอทุกครั้งที่เขาเล่น
มีแค่เรา
มือของเราที่ประกบ
หัวใจของเราที่ประสาน
เราอาจจะเป็นท่วงทํานองที่เต็มไปด้วยตําหนิ
ข้อบกพร่องและความผิดพลาด
แต่ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ความมหัศจรรย์และความสุขเช่นกัน
ฉันไม่มีของขวัญให้นาย
ไม่เป็นไรหรอก
เป็นสิ
มันสําคัญกับฉัน ฉันอยากชดเชยให้นาย
ก็บอกแล้วไงว่าไม่เป็นไร
มันต้องมีสักอย่างที่นายอยากได้สิ
อะไรก็ได้
อะไรก็ได้เหรอ
ถ้าฉันบอกให้อยู่นิ่งๆ ล่ะ
นิ่งสนิทเลย
อย่าขยับ
ขอร้องอย่าเพิ่งไปไหนนะ
ขอร้อง
เธอมาทําอะไรที่นี่
ฉันรู้ว่ามันดึกแล้ว แต่ฉันนอนไม่หลับ
ฉันหยุดคิดถึงเธอไม่ได้เลย
ฉันทนไม่ได้ที่เธออยู่กับเขา
ฉันทนเห็นเขาอยู่ใกล้ๆ เธอตลอดไม่ได้
เมื่อกี้เธอก็อยู่กับเขาใช่ไหม
แต่งตัวแบบนี้เหรอ
เขาขอของขวัญอะไรจากเธอ
พวกเธอกําลังจะได้เป็นพี่น้องกันแล้ว
ถ้ามีคนรู้เรื่องนี้ล่ะ
พ่อแม่พวกเธอยังจะอยากได้พวกเธออยู่ไหม
ไปให้พ้น
ฉันขอโทษ
ฉันก็แค่ชอบเธอจริงๆ
ริเจล
ไปให้พ้น
ไม่มีที่ให้ฉันในเทพนิยายของเธอ
กลับไปหาเขาซะ
ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ฉันอยากอยู่กับนาย
กลับไปนอนซะ
หลอกตัวเองต่อไป เชื่อในเทพนิยาย
แต่ใจเราแตกสลาย เสียหาย
บางอย่างก็แก้ไขไม่ได้ นิก้า
ใช่ เป็นเรื่องจริง
ใจพวกเราแตกสลาย
เราไม่เหมือนคนอื่น
บางทีใจของเราอาจจะแตกออกเป็นพันๆ ชิ้น เพื่อที่ใจเราจะได้ต่อกันได้ดีขึ้น
เธออยากได้ครอบครัวมาตลอดทั้งชีวิต
และเธอก็สมควรได้รับ
เธอสมควรที่จะได้มีเพื่อนใหม่
เธอสมควรที่จะได้มีแฟนที่ปกติ
เธอมีความสุขที่นี่
ฉันมีความสุขเพราะนายอยู่ที่นี่
แล้วยังไง
ยังไงอะไร
เธอคิดว่าเรื่องนี้จะจบยังไง
ฉันมีแต่ทําให้เธอเสียใจ
ไม่สําคัญหรอกว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง
อาจเป็นเพราะเหตุนี้ เราถึงรู้สึกผูกพันกันมาก
มีแต่เราที่รู้ความจริง
เขากับฉัน ชั่วนิรันดร์และแยกจากกันไม่ได้
เขาคือดวงดาว ส่วนฉันคือท้องฟ้า
เขาคือบาดแผล ส่วนฉันคือผ้าพันแผล
- จะไปข้างนอกเหรอคะ - ใช่
หนูจะไปอ่านหนังสือกับบิลลี่แล้วก็มิกิ แล้วก็จะตรงไปที่งานเต้นรําเลย
- งานเต้นรําเหรอ - ที่โรงเรียน
เยี่ยม ริเจลจะไปด้วยไหม
ไม่รู้สิคะ
ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้คุยกัน
ฉันสังเกตเห็น
อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณนายมิลลิแกน
ไง บิลลี่
หนูไปก่อนนะคะ
ขอให้สนุกนะ แล้วก็อย่ากลับดึกล่ะ
ไม่ต้องห่วงค่ะ นิก้ามีคนดูแลที่ดี
- บาย - บาย
ครับ
เธอจะไม่ไปงานเต้นรําเหรอ
ริเจล เป็นอะไรไป
เป็นแบบนี้ตั้งแต่วันเกิดแล้ว
อันนา ผม...
ผมต้องคุยกับคุณ
เจ๋งไปเลยใช่ไหมล่ะ
แน่นอน
ฉันดูเป็นยังไงบ้าง
สวย
- สีแดงสวยกว่าไม่ใช่เหรอ - เธอเป็นอะไรของเธอวันนี้
โอเค ฉันจะบอกให้ พร้อมหรือยัง
ฉันรู้ว่าใครให้กุหลาบขาวนั่นกับฉัน
เฟลป์
ว่าไงนะ
ฉันเจอเขาที่ร้านวันนี้ ก็เลยถามเขาเลย
แล้วเขาก็บอกว่า "ใช่ ฉันเอง"
ฉันนึกอยู่แล้วว่าเป็นเขา
ไม่ ไม่ใช่เขา
เธอทําแบบนี้ตลอดเลย จะมีความสุขกับฉันไม่ได้สักครั้ง
บิลลี่ ไม่ใช่เขา
ทําไมจะไม่ใช่
เพราะมันคือฉัน
ว่าไงนะ
ฉันเองที่เอากุหลาบขาวให้เธอทุกปี
ทําอย่างนั้นทําไม เพราะสงสารฉันเหรอ
อยากโยนกระดูกให้ฉันไหม ทําบ้าอะไรวะ
เพราะฉันหลงรักเธอ
ฉันทําพลาด
โอเคไหม
สุดๆ
มิกิเสียใจมาก
ฉันไม่อยากพูดถึงมัน
คืนนี้ฉันแค่อยากดื่มจนสลบ
นี่ อยากเต้นไหม
ไสหัวไป
เธอเป็นอะไรไป
หวัดดี
นิก้า ฉันขอโทษ
ฉันมันงี่เง่า
ฉันว่าฉันหลงรักเธอเข้าแล้วล่ะ
แล้วฉันก็จัดการมันได้ไม่ดี
แล้วไง
มาเต้นกันเถอะ
เป็นเครื่องสงบศึก
ฉันเวียนหัวจริงๆ
ฉันไม่ชินกับอะไรแบบนี้
ไปหาที่เงียบๆ คุยกัน
พาฉันมาที่นี่ทําไม
ดูสิ
ว้าว
ชอบไหม
ชอบ
ไม่เอาน่า ไลโอเนล
ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว กลับกันเถอะ
ตอนแรกเธอก็อยากจะมา
พอมาแล้วก็อยากไปเหรอ
ไลโอเนล ได้โปรด
ไลโอเนล ได้โปรด หยุด
หยุดนะ
บิลลี่
นิก้าอยู่ไหน
ไม่รู้สิ
เมื่อกี้เธอยังอยู่ตรงนี้กับไลโอเนล
เดี๋ยว ฉันเห็นพวกเขาไปทางนั้น
ไลโอเนล หยุดนะ
ช่วยด้วย
ฉันจะปล่อยนาย แล้วนายก็จะวิ่งหนีไป เข้าใจไหม
คิดว่าตัวเองเป็นพระเอกหรือไง
ฮีโร่
อยากเห็นไหมล่ะว่าฉันเป็นตัวร้ายได้แค่ไหน
ฉันจะไป แต่เรื่องนี้ยังไม่จบ
ไม่เป็นไรใช่ไหม
แน่ใจนะ
รู้ไหมว่าคําพูดสุดท้ายของแม่ฉันคืออะไร
"หมาป่าในนิทานอาจดูชั่วร้าย แต่ก็ไม่เสมอไป"
และถ้าเธอเป็นหมาป่า
ฉันก็นึกภาพเทพนิยายที่ไม่มีเธอไม่ออก
ฉันคือเส้นทางที่มีแต่ขวากหนาม
ฉันไม่เคยกลัวความเจ็บปวด
พวกนายมันน่ารังเกียจ
ฉันจะบอกทุกคนว่าพวกนายทําอะไรกัน
ไลโอเนล ได้โปรด
เขาควรมองเธอเป็นแค่น้องสาว รู้ตัวไหม
อยากอยู่กับเขางั้นเหรอ
ตัดสินใจได้ผิดมาก
ไปจากที่นี่กันเถอะ
นิก้า
นิก้า ได้ยินฉันไหม
ไง
เธออยู่ที่โรงพยาบาล เธอประสบอุบัติเหตุร้ายแรง
ฉันจะไปตามอันนากับนอร์แมน
เดี๋ยวก่อน
ที่เกรฟ ตอนที่มาร์กาเร็ต
ทําโทษฉัน
เธอไม่ได้เป็นคนที่กุมมือฉันไว้ใช่ไหม
ริเจลต่างหาก
ใช่ ริเจล
แต่เขาไม่อยากให้ฉันบอกเธอ
ทําไม
เพราะเขา...
ไงจ๊ะ
นิก้า
หนูทําให้เราตกใจแทบแย่
ริเจลอยู่ไหนคะ
- ผมจะไปตามหมอ - ได้
เขาอยู่ไหนคะ
เขาอยู่ไหน
ใจเย็นนะ
พวกเขายังตรวจเขาอยู่
ถ้ารู้อะไรมากกว่านี้ พวกเขาก็จะบอกเรา
หนูอยากเจอเขา
หนูยังไม่ควรลุกขึ้น นิก้า
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
เกิดอะไรขึ้นคะ
พวกเธอตกลงมาจากสะพานสูง
เขาเอาตัวเขาป้องหนูไว้ แต่เขาอยู่ในอาการโคม่า
โคม่าเหรอคะ
โชคไม่ดีที่โรคประจําตัวของเขา ทําให้อาการซับซ้อนขึ้น
โรคประจําตัวเหรอคะ
เขามีเนื้องอกที่เส้นประสาทในสมอง
ทําให้เกิดไข้และปวดหัวอย่างรุนแรง
ผมก็ไม่เข้าใจว่าทําไมเขาถึงไม่เคยรับการผ่าตัด
หนูอยากเจอเขา
เรายังเจอเขาไม่ได้
มาร์กาเร็ตไม่ยอมให้เราเจอ
มาร์กาเร็ตเหรอคะ
นิก้า
ริเจลปฏิเสธการรับเลี้ยง
เป็นไปไม่ได้
ตอนที่เขาบอกเรา เขายืนกราน เขาไม่อยากอยู่ต่อ
เขากลับไปอยู่ในความดูแลของมาร์กาเร็ต
นี่
เขาทิ้งนี่ไว้ในห้องให้หนู
พาหนูไปหาเขา
ขอร้องล่ะ
ฉันรู้ว่าเธอจะต้องทําร้ายเขาสักวัน
ฉันไม่ควรปล่อยให้ใครพรากเขาไปจากฉันเลย
เป็นความผิดของเธอที่ริเจลอาการโคม่า
ฉันอยากเจอเขา
ไม่ได้ นิก้า
เธอจะเจอเขาไม่ได้ ไม่ว่าจะตอนนี้หรือตอนไหน
ได้โปรด
บอกแล้วไง
การร้องไห้ไม่ได้ทําให้สิ่งที่สูญเสียไปกลับมา
ไปได้แล้ว
เธอต้องการกันให้ฉันห่างจากริเจล
แต่ฉันก็กลับไปอยู่ใกล้ๆ เขาทุกวัน
และฉันก็ไม่ได้กลับไปคนเดียว
ทั้งเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่ต่างก็มาด้วย
และฉันไม่ยอมแพ้
แต่อดีตยังตามหลอกหลอนฉัน และเขาก็ดูห่างออกไปเรื่อยๆ
มีทางเดียวที่เราจะเป็นอิสระได้
ผมขอเบิกพยานคนแรกของเรา คุณปีเตอร์ คอร์ริน
คุณคอร์ริน
คุณเคยถูกทําร้ายร่างกายหรือจิตใจ
ระหว่างที่คุณอยู่ที่บ้านเด็กกําพร้าซันนี่ครีกหรือไม่
ไม่เคยครับ
ในคําให้การที่คุณให้ไว้ เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ของปีนี้
คุณได้กล่าวไว้ว่า
กุมภาพันธ์ปีนี้ คุณบอกว่า
"ตัวผมเองนั้นเคยถูกเฆี่ยนตีอยู่หลายครั้ง และถูกปล่อยให้หิวอยู่บ่อยๆ"
จําคําให้การนี้ได้ไหม
ผมจําผิด
คุณคอร์ริน คุณรู้ใช่ไหมว่า การให้การเท็จเป็นความผิดทางอาชญากรรม
คัดค้านค่ะท่าน
เขากําลังข่มขู่พยาน ผู้เยาว์
รับคําค้าน
หวัดดี
เขาเป็นไงบ้าง
เขาไม่เป็นไร
อันนากับนอร์แมนบอกฉันว่า การไต่สวนเริ่มขึ้นแล้ว
เป็นยังไงบ้างแล้ว
ไม่ง่ายเลย
ฉันอยากขอโทษที่ทําตัวแบบนั้น
ฉันเข้าใจ
จริงเหรอ
ฉันรู้ดีถึงความรู้สึก
ของการสูญเสียคนที่รัก
คุณมิลลิแกน
คุณถูกรับเลี้ยงเมื่อสี่เดือนก่อน
กับเด็กผู้ชายอีกคน ถ้าจําไม่ผิด
ใช่ ริเจล ไวลด์
ตามความเข้าใจของดิฉัน
เขาตัดสินใจปฏิเสธการรับเลี้ยง และกลับสู่บ้านเด็กกําพร้าซันนี่ครีก
ขอค้านครับท่าน ไม่เกี่ยวข้อง
ถ้าให้เวลาดิฉันสักครู่ จะเห็นเองว่ามันเกี่ยว
ต่อได้
พยานจะตอบคําถาม
มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด
กรุณาตอบคําถามด้วยค่ะ
ริเจล ไวลด์ปฏิเสธการรับเลี้ยงเหรอ
ใช่
เด็กผู้ชายคนหนึ่งที่ได้พบครอบครัวที่รักเขา
จู่ๆ ก็ตัดสินใจกลับไปอยู่ในที่ที่เขาถูกทารุณ เป็นประจํางั้นหรือ
มันไม่ใช่แบบนั้น เธอไม่เคยตีเขา
ฉันไม่ได้ยินที่คุณพูด
เธอไม่เคยตีเขา
- แต่เธอตีเด็กคนอื่นงั้นเหรอ - ใช่
ทําไมเธอถึงไม่ตีเขาล่ะ
เขาเป็นเหมือนลูกชายของเธอ
คุณหลงรักริเจล ไวลด์หรือเปล่า
ขอค้านครับ
คําค้านตกไป
ตอบคําถามด้วย
ใช่
คุณกําลังจะถูกรับไปเลี้ยงกับผู้ชายที่คุณรัก
ผู้ที่ตัดสินใจกลับไปหาผู้หญิง ที่เขาปฏิบัติเหมือนเป็นแม่แท้ๆ
เขาเกลียดเธอ
จริงเหรอ
ฉันคิดว่าคุณคือคนที่เกลียดมาร์กาเร็ต สโตเกอร์
และเข้าร่วมการไต่สวน เพียงเพราะต้องการแก้แค้นส่วนตัว
ขอค้านครับ เธอกําลังข่มขู่พยานของผม
เธอดูถูกลูกความฉัน
ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบาย
นี่เพิ่งจะเริ่มต้น หนูจะยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้
เราจะไม่มีวันหยุดเธอได้ คุณก็เห็นว่าเธอปฏิบัติกับหนูยังไง
เราต้องมีศรัทธา นิก้า
คุณพร้อมจะกลับเข้าไปไหม
ค่ะ
มานี่
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
แน่ใจนะว่าอยากต่อ
ถ้าไม่ เลื่อนไปเป็นพรุ่งนี้ก็ได้
ไม่ ฉันไม่เป็นไร
งั้นก็เชิญต่อเลย
เราเรียกบ้านเด็กกําพร้าว่าเกรฟ
ไม่ใช่เพราะผนังที่ลอก หรือห้องใต้ดินเปียกแฉะ
ที่พวกเราถูกจับขังทุกวัน
เราเรียกมันว่า "เกรฟ" เพราะมันคือสุสานของจิตวิญญาณ
ฉันไม่มีแผลเป็นทางร่างกายจากสิ่งที่มันทํากับฉัน
มันก็แค่ตอนนี้
ที่ฉันตระหนักว่าฉันไม่ได้มาที่นี่ เพียงเพื่อจะพูดถึงสิ่งชั่วร้าย
ที่เธอกระทํากับฉัน
กับอเดลีน
กับปีเตอร์...
หรือกับเด็กคนอื่นๆ
แต่สิ่งที่เธอทํากับริเจล ไวลด์ด้วย
ริเจล
คนที่มาร์กาเร็ตรักเหมือนลูกชาย...
ถูกบังคับให้ยืนดูพวกเราถูกทรมานทุกวัน
โดยที่เขาช่วยอะไรไม่ได้
มาร์กาเร็ตเกลี้ยกล่อมเขาว่าเขาเป็นปีศาจ
เธอเกลี้ยกล่อมเขา ว่าเขาเป็นหมาป่าในเทพนิยาย
และถ้าความชั่วร้ายรักคุณ
คุณจะรับความรัก
หรือมอบความรักได้ยังไง
ตอนนี้ริเจลอยู่ในอาการโคม่า
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้ว่าเขามีชีวิต...
เพราะเขารู้ว่าความรักคืออะไร
และเขารู้ว่ามีคนรักเขา
ฉันไม่สนว่าคุณจะเชื่อฉันหรือเปล่า
และฉันก็เข้าใจว่าทําไมบางคนถึงได้กลัว ที่จะให้การหรือพูดความจริง
จิตวิญญาณของพวกเขาอาจจะยังติดอยู่ในเกรฟ...
ในห้องใต้ดินไร้ท้องฟ้านั่น...
ไม่รู้เลยว่าการที่จะถูกรัก
หรือมอบความรักได้
คุณไม่จําเป็นต้องกลัว
คุณแค่ต้องกล้าหาญมากๆ
ริเจล
เราชนะแล้ว
มาร์กาเร็ตทําร้ายเราไม่ได้อีกแล้ว
ดูนายทําฉันร้องไห้สิ
นายคือเจ้าแห่งน้ําตาของฉัน
เราต่างมีเจ้าแห่งน้ําตาของตัวเอง
คนที่ทําให้เราร้องไห้
ฉีกเราเป็นชิ้นๆ หรือทําให้เรามีความสุขได้
ด้วยสายตาของเขา
ฉันรักนาย
ฉันรักนายยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
นิก้า
ริเจล
นั่นคือเด็กผู้ชายที่มองเห็นฉันเป็นครั้งแรก
ที่ทางเข้าเกรฟ
นั่นคือมือที่ค้นพบความกล้า ที่จะกุมมือฉันไว้ในห้องใต้ดินนั้น
นั่นคือหัวใจที่ไม่เคยค้นพบความกล้า ที่จะมอบมันให้ฉัน
แต่ในทุกวิถีทางที่ทําได้
ร้องเรียกชื่อฉัน
และต่อให้เรื่องราวของเรา จะไม่มีวันได้เป็นเทพนิยายจริงๆ
และเราจะเป็นเด็กสองคน ที่เจอกันที่บ้านเด็กกําพร้าอยู่เสมอ
ความสุขก็อาจจะยังเป็นไปได้สําหรับเรา
ฉันไม่ได้ตัวคนเดียวแล้ว
ฉันได้พบครอบครัว
คนที่สอนฉันเรื่องมิตรภาพ
ขณะที่คนอื่นๆ กลับมารวมตัวกัน
รับฟังและเข้าใจ
ฉันพบว่าอารมณ์นั้นมีความแตกต่าง ที่ละเอียดอ่อนหลายระดับ
รวมถึงความยากลําบากในการที่จะยอมให้ ใครสักคนยอมรับคุณในตัวตนที่คุณเป็น
ในตอนจบ ฉันก็ได้รู้ว่าเทพนิยายที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
อยู่ในหัวใจของเรานั่นเอง
คําบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ