Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jak się nazywasz?
Tatiana Suarez.
Walcz, Tatiano!
Wierzę, że jestem najlepsza na świecie. Wierzę w to całą sobą,
każdą cząstką mojego ciała.
- Jest taką dominującą postacią... - Suarez jest na innym poziomie.
Od dawna nie widzieliśmy takiej dominacji w kobiecym MMA.
Tatiana Suarez jest jednym z wielkich "co by było, gdyby" w historii MMA.
Wszyscy myśleliśmy, że zostanie mistrzynią.
Ale życie jej nie rozpieszczało.
Tatiana Suarez, kiedyś nadzieja olimpijska USA w zapasach.
Plany te pokrzyżowała poważna kontuzja,
która ujawniła znacznie większy problem.
Ale ona to wszystko przezwyciężyła.
Przeszłam piekło i wytrzymałam. Wiele przezwyciężyłam.
Nie spocznę, dopóki nie znajdę się na szczycie.
To jest moja pasja. Czuję, że jestem tu po to, by to robić.
Ale miałam bardzo długą przerwę.
Zastanawiam się: "Czy będę tą samą Tatianą?
Czy będę tym samym sportowcem?".
Dawne objawienie zapasów wraca po niemal czteroletniej przerwie.
Możesz spróbować jeszcze raz?
Wszyscy widzieli we mnie wielki potencjał.
A teraz, po tym wszystkim, co przeszłam...
W Rancho Cucamonga w Kalifornii będzie walczyć...
...przyszedł wreszcie mój czas.
...Tatiana Suarez!
NIEPOKONANA TATIANA SUAREZ
XTREME COUTURE MMA OD 2007
- W porządku? - Tak.
OSIEM MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Nie po to zaczęłam uprawiać MMA, żeby być drugą albo trzecią.
Chcę być mistrzynią UFC.
I naprawdę w to wierzę, odkąd weszłam na matę.
Kiedy tam jestem, to jakbyśmy grali w szachy
albo w pokera, a ja mam najlepsze karty.
Ludzie mówią na to "mieszane sztuki walki" i dla mnie to jest sztuka.
To sposób wyrażania siebie.
Przerwa!
Podeszłaś nas, co?
Dlaczego?
Przyszłaś tu bez pasa.
Koleś!
Patrzę, nie ma pasa, a potem nagle myślę: "O cholera!".
ZAWODNIK MMA
Próbowałem... ten długi wykrok do tyłu,
przejście od półgardy do leglocka.
Próbowałem tego na każdym.
Próbowałem tego na niej 40 razy, zablokowała mnie 41 razy.
Uprawiałaś też zapasy, co?
- Tak. - Wysoki poziom.
No.
Zawsze byłam waleczna.
Zawsze miałam napęd, ambicję i etykę pracy.
Nie potrafię tego wyjaśnić. Byłam taka od dziecka.
Tatiana była zawsze bardzo, bardzo aktywna.
BABKA TATIANY
Zawsze chciała być w centrum uwagi.
Zawsze była taką małą awanturnicą.
Sto lat
Sto lat...
Chris, zniż głowę.
Tatiana zawsze chodziła na treningi zapaśnicze brata
i bardzo uważnie się przyglądała.
Byliśmy na zawodach i powiedziała: "Ja też chcę uprawiać zapasy".
MATKA TATIANY
A ja na to: "Zapasy nie są dla dziewczynek".
Tatiana zawsze była kimś, kto...
BRAT TATIANY
...gdy czegoś chce, to się za to zabiera.
Uprawiała zapasy z chłopcami.
Miała na stopach małe, mechate skarpetki.
Miała mały, wysoko zawiązany kucyk, grzywkę i wychodziła na matę,
i zwyczajnie... kładła te dzieciaki na łopatki.
Podnosiła się i uśmiechała.
Zakochałam się w zapasach już w dzieciństwie.
Hej, babciu, twoja wnuczka jest groźna!
Ale co, jest wredna?
Mamy takie powiedzenie w zapasach:
"Trzeba mieć w sobie coś z psa".
Tatiana jest takim psem.
To ta meksykańska krew, to głęboko siedzi.
Walcz, Tatiano!
Kiedy miałam 12 lat, postanowiłam, że zostanę mistrzynią olimpijską.
Tak!
Kiedy poszłam do szkoły średniej, miałam w głowie ten sam cel.
Walcz, Tati. Dasz radę, dziewczynko.
Nie poszła na rozdanie świadectw. Nie poszła na bal na zakończenie szkoły.
Zazwyczaj kiedy w szkole była potańcówka,
ona była na jakimś turnieju zapaśniczym.
A więc rezygnowała z wielu rzeczy.
Wszystko obracało się wokół zapasów i dążenia do osiągnięcia celu.
Walczyła z najlepszymi chłopcami w Kalifornii.
I chociaż byli jeszcze młodzi,
Tatiana znacznie przewyższała ich umiejętnościami.
TRENER TATIANY W LICEUM
Ta dziewczyna nie zamierzała przegrać.
Stała się wizytówką kobiecych zapasów.
I wiele znaczyła dla liceum Northview.
W tamtym czasie byłam dziewczyną numer jeden w kraju.
Nie byłam nawet blisko najlepszej formy. Dopiero zaczynałam karierę sportowca.
MISTRZYNI LIGI WSCHODNIEJ
LIGA WSCHODNIA
MISTRZOSTWA
Zapasy to sport indywidualny, ale trzeba dużo wsparcia...
ZESPOŁOWA MISTRZYNI
MISTRZYNIE KALIFORNII
...i myślę, że całe Northview, trenerzy i personel
ukształtowali mnie nie tylko jako zapaśniczkę, ale też jako osobę.
KALIFORNIA
LICEUM NORTHVIEW
Jestem bardzo szczęśliwa, że mogę tu wracać
i pomagać, i nadal należeć do rodziny Northview.
Oto jedna z nas, Tatiana Suarez.
Tu zaczynała. Jest pierwszą czterokrotną mistrzynią stanową.
Mnóstwo razy nakopała naszym chłopakom.
I mamy naprawdę wielkie szczęście, że jest tu z nami członkini reprezentacji.
Przywitajcie ją jeszcze raz oklaskami.
W Northview Tatiana Suarez jest ważna figurą...
TRENER W NORTHVIEW
...dla dziewcząt i chłopców.
Powiedziałbym, że była jedną z pionierek kobiecych zapasów w Kalifornii
i w całym kraju.
Zapasy!
Chcę ustawić łokieć z powrotem tutaj. To jest obrona.
Walczyła z chłopcami, co było trudne.
MISTRZOWIE LIGOWI W ZAPASACH 2004-2005
Nasza klasa chłopców to tradycyjnie program mistrzowski.
Robię krok do przodu i to daje mi dosyć miejsca,
daje mojemu ciału dosyć miejsca.
Tatiana Suarez jest właściwie legendą.
Jej przyjazdy do nas są zawsze atrakcją.
ZAPAŚNICZKA
Kiedy zaczynałam uprawiać zapasy, mieliśmy obóz w Northview
i przyjechała do nas.
I pomyślałam sobie, zwłaszcza że byłam początkującą zapaśniczką
i widziałam, że nie za wiele dziewczyn uprawia zapasy,
że ktoś faktycznie wybił się w tej dyscyplinie.
I to otworzyło mi oczy,
pomyślałam: "Ja też coś takiego mogłabym osiągnąć".
Naprawdę staram się mieć nastawienie takie jak Tatiana.
Wszystko to, czego dokonała...
ZAPAŚNICZKA
Chcę pójść w jej ślady.
Będę napierała do przodu.
A jak tylko ona zacznie napierać na mnie, wykonam rzut. Okej?
Zapasy są nie dla każdego.
Trzeba wykazywać się silnym duchem...
TRENER W NORTHVIEW
...i silnym umysłem oraz być gotowym akceptować rozczarowania.
A kiedy widzi się, ile dzieciaków przechodzi przez tę szkołę
i radzi sobie w dorosłym życiu,
a pochodzą z różnych środowisk, to niewiarygodne.
Zapasy kobiece są wciąż czymś nowym.
Dobrze, idziesz.
Pozwól jej złapać się za szyję.
Teraz ta dyscyplina jest znacznie szerzej akceptowana niż przed laty.
Kiedy zacząłem zabierać Tatianę na zawody krajowe,
myślę, że było tylko pięć szkół w Stanach Zjednoczonych
prowadzących zespoły zapaśnicze dla dziewcząt.
A teraz jest ich blisko 100.
To jedna z najszybciej rozwijających się dyscyplin w Stanach.
I jest to wspaniałe.
A więc idziesz do przodu i napierasz,
ona zaczyna napierać na ciebie i wtedy proszę.
Chcę dawać im inspirację, zwłaszcza że sama jestem Latynoską.
Mieszkam w Kalifornii, jest tu mnóstwo Latynosek.
Cały skład to Latynoski. I dobrze jest czuć, że potrafię im pomóc,
ponieważ wielu staroświeckich Meksykanów
uważa, że kobiety nie powinny uprawiać sportu.
Uwielbiam pokazywać, że można być kobietą
i odnosić sukcesy dzięki zapasom, dzięki walce.
I to samo mogą ich córki i ich wnuczki.
To jest amerykańskie marzenie.
Nasi rodzice chcieli
lepszego życia dla siebie i swoich dzieci w tym kraju.
I poprzez ciężką pracę w sporcie dostaną taką szansę,
pójdą na studia.
Tworzysz pewien fundament i możesz na nim budować przez pokolenia.
Wywodzę się z kultury, gdzie dziewczyny nieczęsto uprawiają sport,
ale moi bracia uprawiali zapasy i pomyślałam: "Kurczę,
to jest naprawdę fajne, też chcę spróbować".
ZAPAŚNICZKA
Zdecydowanie zyskałam więcej pewności siebie.
I wielu ludzi też mi to mówi...
ZAPAŚNICZKA
...zwłaszcza mama i koleżanki.
Są dla mnie jak druga rodzina.
To zdecydowanie świetne uczucie. Wiemy, że się wspieramy.
ZAPAŚNICZKA
Moje najlepsze przyjaciółki przechodzą przez to samo,
albo przechodziły przez to samo.
Myślę, że wszyscy w zespole zawsze się nakręcają.
W naszym życiu staramy się dawać z siebie wszystko.
Powiedziałabym, że właściwie wszystko zawdzięczam zapasom.
Kiedy walczę, wyrzucam z siebie frustrację i złość.
I dzięki temu bardzo się otworzyłam.
- "Vikings" na trzy! Raz, dwa, trzy! - Vikings!
- Nie łamiemy się! - Łamiemy innych!
- No właśnie! - Tak!
"Nie łamiemy się. Łamiemy innych". To nasze zawołanie.
Przez co byśmy nie przeszli, nie załamiemy się.
Kiedy miałam 17 lat, byłam już czterokrotną mistrzynią kraju.
Byłam pod dużą presją,
bo chciałam zostać mistrzynią olimpijską.
Ale mam poczucie, że rozkwitam, kiedy odczuwam presję.
Nie uciekam przed tym.
Przez całe życie mówiono mi,
że nie powinnam uprawiać zapasów, bo jestem dziewczyną,
że nie powinnam tu być, bo jestem dziewczyną.
To mnie napędza. Kiedy ludzie we mnie wątpią,
czuję, że muszę im udowodnić, że się mylą.
TESTY OLIMPIJSKIE 2008
Tatiana dostała się do reprezentacji, kiedy miała 17 lat.
To było niesłychane.
A kiedy zabrałem ją na mistrzostwa krajowe,
pokonała obrończynię tytułu.
Zapasy to podstawowy sport. To pierwotny sport.
To jest najstarszy sport na olimpiadzie.
Tatiana była wspaniałą zawodniczką, kiedy była bardzo młoda.
TRENER REPREZENTACJI USA
Potem przeskoczyła na poziom seniorów i ponieważ była tak waleczna,
bardzo szybko się pięła w górę,
bo nie pozwalała się spychać w dół.
W amerykańskiej reprezentacji nie było Latynosek.
I czułam się bardzo dumna, że jestem pierwszą Latynoską
w amerykańskiej reprezentacji.
Terry widział we mnie ogromny potencjał i poświęcał mi mnóstwo czasu.
Myślę, że Tatiana naprawdę zostałaby mistrzynią olimpijską.
Ona jest tego typu sportowcem.
Niektórzy przychodzą i chcą wygrać.
Tatiana miała poczucie, że musi wygrać. A to co innego.
Porażka nie wchodziła w grę.
DOM CHRISA LA PUENTE, KALIFORNIA
No i jak tam? Jak się czujesz fizycznie?
Czuję się dobrze.
Czyli czujesz się gotowa czy jak?
Zaczęłam sparować.
Wcześniej tylko trenowałam zapasy i dżu-dżitsu.
Bo chcę ciężko trenować, oczywiście, ale denerwuję się.
Musisz ciężko trenować tylko dwa, może trzy dni w tygodniu.
- Rozumiesz? - Ale trenuję...
- Wiem... - ...ciężko jak...
Ale właśnie ci mówię,
że musisz to zmienić, stara. Wiesz, o co mi chodzi?
Masz jeszcze tę dekadę...
Mam naprawdę dobre relacje z bratem.
Byliśmy naprawdę blisko, gdy dorastaliśmy.
Znasz to powiedzenie,
że zapaśnik przebije ścianę,
a zawodnik dżu-dżitsu znajdzie najszybszy sposób, żeby ją obejść?
Zamiast przebijać ścianę, co zawsze robiłaś,
musisz się na nią wspiąć, ale z boku.
No.
Wychowywałam się w niepełnej rodzinie.
Tata odszedł, gdy miałam 7 lat.
Miał zabrać mnie na moje urodziny.
Mieliśmy pojechać do Disneylandu. I po prostu nie pojawił się.
Pamiętam, jak jechałam z nią samochodem i miałam włączone radio.
Puścili jakąś latynoską muzykę, a ona powiedziała:
"Zmień to, wyłącz".
I w oczach stanęły jej łzy, bo przypomniało jej to o tacie.
Mama musiała przejąć pałeczkę.
A obecność brata bardzo pomagała,
bo po prostu nie było przy mnie ojca.
Pomagałem wychowywać Tatianę. Zmieniałem jej pieluchy, karmiłem ją.
Była moją małą kumpelą.
Nie był na tyle dorosły, by być dla mnie tatą, ale mógł się mną opiekować.
No dobra, nadchodzi jeden chrupiący burger.
Chciałem być dla niej tą osobą, którą nigdy nie stał się jej tata.
- Jak to nie jesz? - Nie jestem głodna.
Może powodem było to, że kiedy dorastałem,
sam nie miałem nikogo, kto by się mną opiekował.
I to ja zawsze opiekowałem się wszystkimi innymi.
Kiedy jest się samotną matką, potrafi być bardzo ciężko.
Zaszłam w ciążę, kiedy miałam 15 lat.
Moja mama chciała, żebym dokonała aborcji,
bo uważała, że tak będzie najlepiej...
a ja miałam przekonanie, że nie chcę tego zrobić.
Kiedy Chris miał pięć lat, kupiłam przyczepę mieszkalną w El Monte,
a niedługo potem urodziłam Tatianę.
Ale w domu było dużo niepewności.
Nie mieliśmy zbyt stabilnej rodziny, kiedy byliśmy dziećmi.
Chciałam zostać pediatrą, miałam dobre oceny i...
dobrze radziłam sobie w szkole, byłam celującą uczennicą w gimnazjum.
Przepraszam.
Ojczym znęcał się nad mamą fizycznie.
Znęcał się nad nią werbalnie.
Parę razy zdarzyło się, że mnie uderzył albo coś mi robił.
Mówił, że zaraz weźmie broń
i ją zabije.
I robił to często, to nie był jeden raz.
Ale z powodu tego złego traktowania
nie potrafiła dobrze wyrażać...
Nie wiem, czy to była złość czy frustracja, czy coś innego.
Kiedy walczyli w zapasach, reakcje Lisy
wiele razy były przesadne.
Za bardzo się przejmowała dobrymi wynikami.
Dowal mu. Niech płacze.
Wygrywanie było priorytetem dla mojej mamy.
Było ciężko.
Mówiła na przykład: "Lepiej wygraj, bo inaczej zrobię to a to".
To było prawie jak zastraszanie.
Pamiętam, jak kiedyś przegrałam w jakimś turnieju.
Dobra walka.
Mój brat mówi: "Pojadę z wami".
A ja myślę: "O rany". Moja mama...
naprawdę dobrze zniosła to, że przegrałam.
Zazwyczaj była naprawdę wkurzona.
Wiedziałam, że inaczej się do mnie odnosi, bo był tam brat.
W końcu pojechaliśmy do domu babci
i mój brat wysiadł.
Pamiętam to uczucie, jak zamarło mi serce, bo wiedziałam, że...
Wiedziałam, co teraz będzie. Wiedziałam, że się wścieknie.
A więc on wysiadł z samochodu i od razu...
uderzyła mnie.
Kiedy dorastałam, byłam bardzo zła na moją matkę.
Chciałam udowodnić, że nie ma racji, ale chciałam też, żeby była zadowolona.
I miałam ciągle poczucie, że nie spełniam jej oczekiwań.
Było ciężko,
bo od rodzica oczekuje się tylko miłości i innych takich rzeczy.
Próbowałem ją chronić.
Chciałem, żeby była bezpieczna.
Starałem się, jak mogłem, nie wiem, czy wystarczająco dobrze.
- Chris Lopez. - Hurra, Chris!
Kiedy podrosłem, wyjechałem na studia.
Wydoroślałem, a ona wciąż była mała.
Pamiętam, jak mieliśmy trudną rozmowę przez telefon, kiedy byłem na studiach.
Zadzwoniła i płakała, ponieważ mnie przy niej nie było.
I zapytała, dlaczego ją opuściłem.
Mówiła: "Dlaczego mnie opuściłeś?".
Czułem się odpowiedzialny.
Zawsze będę pamiętał jej głos i jej płacz, kiedy to mówiła.
- Zostań tak. - Zrób obrót!
Tak bardzo kochałam zapasy. To była dla mnie wspaniała ucieczka.
11 STYCZNIA 1998
Wkładałam całą moją energię w zapasy
i w odnoszenie sukcesów.
Tatiana Suarez.
I myślę, że pomogło mi to przetrwać sporo bólu, jaki odczuwałam.
Każdy w swoim życiu
znajduje coś, co pomaga mu radzić sobie.
I dla mnie były tym zapasy.
Myślę, że od tego wszystko się dla mnie zaczęło.
Całkiem często ludzie odkrywają, że zapasy jako sport
przygotowują cię do życia.
Przygotowują cię do tych wszystkich górek i dołków, zwycięstw i porażek.
Chodzi o to, jak się im stawia czoło i jak się do nich podchodzi.
Przez całą szkołę średnią zmagałam się z problemami psychicznymi.
Miałam lęki i depresję.
Nie uświadamiałam sobie, jak jest źle, dopóki nie przyszedł COVID.
Całe to poczucie samotności.
Każdy ma własne doświadczenia, ale dla mnie
zapasy zdecydowanie pomogły mi w problemach psychicznych.
Dla nich wstawałam z łóżka.
Zapasy zdecydowanie wydobyły mnie z tego zaułka, w jaki się zapędziłam,
i tego zaułka, który dla mnie stworzono. I udało mi się pójść do przodu.
Gdybym mogła porozmawiać z młodszą sobą, powiedziałabym tylko:
"Twoim przeznaczeniem jest wielkość.
I będzie ciężko, ale zawsze znajdziesz jakiś sposób".
Kiedy byłam w reprezentacji USA,
chcieli, żebym zamieszkała w ośrodku olimpijskim. Z chęcią to zrobiłam.
OŚRODEK PRZYGOTOWAŃ OLIMPIJSKICH
Z chęcią się wyprowadziłam. Z moją mamą nie miałyśmy dobrych relacji.
Prawie nie rozmawiałyśmy.
Nie przyjeżdżałam na Święto Dziękczynienia ani na Boże Narodzenie.
Naprawdę lubiłam mieszkać w ośrodku olimpijskim,
ponieważ trzeba było tam tylko jeść, spać i poświęcać się zapasom.
A taka właśnie jestem.
Oto druga runda mistrzostw świata.
Zaczęłam zawody międzynarodowe i świetnie mi szło.
Zdobyłam brązowy medal mistrzostw świata w wieku 17 lat.
Zatem myślałam sobie, że zostanę mistrzynią olimpijską.
Musiałam tylko stać się dojrzalszym sportowcem, a to była tylko kwestia czasu.
FRANCJA, 2011
Uczestniczyłyśmy w turnieju French Open. Zauważyłam, że boli mnie szyja.
Czułam mrowienie na twarzy, w ramieniu.
Pamiętam, jak podczas rozgrzewki myślałam sobie:
"Jak ja dam radę przejść przez ten turniej?".
Ale na koniec po prostu rozwaliłam przeciwniczkę.
Pamiętam, że byłam z siebie bardzo dumna, bo dokonałam tego przeskoku mentalnego
od negatywnego do pozytywnego nastawienia w ciągu kliku minut.
I na koniec wygrałam French Open.
Potem wróciliśmy do Stanów.
Zauważyliśmy, że ona ciągle ma taki tik,
ciągle tak unosi ramię,
więc stwierdziłem: "Musimy to sprawdzić.
Coś się dzieje".
Byłam na treningu i coś mi strzyknęło. Nie mogłam się ruszyć.
Przez jakieś... Nie wiem, jak długo to trwało.
Możliwe, że nie dłużej niż kilka sekund, ale nie mogłam się ruszyć
i pamiętam, że czułam, jakby to trwało bez końca.
Szyja się jej unieruchomiła i krzyknęła.
Przeraziło ją to, myślę, do głębi. Nikt nie chce być sparaliżowany, prawda?
W końcu wezwali karetkę, a ja myślałam, że powiedzą po prostu:
"No, nic ci nie jest.
Musimy zrobić to, może jeszcze tamto i możesz wracać i walczyć w zapasach".
Ale miałam wykrzywiony kręgosłup.
Kontuzja szyi po prostu rozkłada cię w sportach walki.
Po prostu na poziomie podświadomości, gdy zastanawiasz się: "O rany".
PROFESOR I NAUKOWIEC
"Czy to ten ostatni milimetr?
Czy to ten ostatni, po którym wyląduję na wózku na resztę życia?".
Powiedzieli mi: "Nie powinnaś więcej uprawiać zapasów.
Naprawdę uważamy, że grozi ci paraliż".
Pojechała po tym do domu i nigdy nie wróciła do tej dyscypliny sportu.
Ale ta kontuzja szyi w rzeczywistości uratowała jej życie.
Z powodu szyi musiałam pójść do specjalisty. Z racji diagnozy
wykonali badania i wykryli u mnie guz na tarczycy.
Zrobili mi biopsję i inne badania i okazało się, że to nowotwór złośliwy.
Kiedy słyszysz słowo "rak", to budzi strach.
Byłam przybita.
Bałam się o nią.
Ona o wielu rzeczach nie mówiła,
ale widać było po tym, jak się zachowuje
i jak się czuje, że ciężko jej było sobie z tym radzić.
Ona jakby...
pogrążyła się w ciemności.
Dosłownie, jakby zgaszono światło.
Nie chciałam, żeby się martwili, więc radziłam sobie z tym sama.
Na pewno mocno mnie dotknęła depresja.
Czułam się bezsilna, samotna.
Czasem myślałam o samobójstwie.
Było mi ciężko,
ponieważ musiałam walczyć z chorobą, która mogła mnie zabić.
Ale czułam też, że nie chcę żyć,
bo nie mogę uprawiać zapasów.
Na koniec musieli mi wyciąć tarczycę,
ale choroba zaatakowała też węzły chłonne i płuca,
więc musieli mi też wyciąć część węzłów chłonnych.
Głównym zadaniem tarczycy jest regulacja metabolizmu.
Wyobraźmy więc sobie, że ten narząd, od którego zależy, ile masz energii,
kiedy wracasz do sił, kiedy odpoczywasz,
ile kalorii spalasz i ile ważysz, po prostu znika.
Naprawdę trudno...
zwykłemu człowiekowi przeżyć dzień bez tarczycy.
Nie mówiąc już o zawodowym sportowcu, zwłaszcza w sportach walki.
Po kontuzji szyi i raku musiałam wrócić do Kalifornii.
Byłam tak przybita emocjonalnie i mentalnie.
Właściwie gorsze było rozstanie z zapasami niż wiadomość, że mam raka.
Było mi bardzo ciężko, ponieważ zapasy były dla mnie ucieczką
i straciłam ją.
Byłam bardzo przybita i przez pewien czas
myślałam sobie: "Nie wiem, co mam dalej robić.
Nie wiem, kim jestem".
Ale zapasy nauczyły mnie jednej rzeczy:
kiedy robi się ciężko, trzeba wciąż przeć do przodu.
Zmieniłam się na lepsze w tym czasie.
Myślę, że czerpałam dużo poczucia wartości z zapasów
i zmusiło mnie to do uświadomienia sobie, kim jestem jako osoba
bez zapasów.
Powiedziałabym, że to był dar, ponieważ wtedy było ciężko,
ale udało mi się podjąć walkę z rakiem i pokonać go.
A równocześnie wiedziałam, że to jeszcze nie koniec dla mnie.
Myślałam: "Znajdę sposób, żeby znowu walczyć".
Ona nie jest zwykłą osobą.
Nie to, żeby zwykli ludzie byli źli, ale ona nie jest taka.
Ona jest zawodniczką. Jest waleczna. Uwielbia współzawodniczyć.
Tylko na tym się zna.
Po prostu starałem się być osobą, która jest przy niej cały czas.
Chciałem, żeby wiedziała o tym,
że niezależnie od wszystkiego jestem tu.
Możesz pracować przez resztę życia w PetSmarcie, to nieważne.
I tak będę cię kochał. Ale wiedziałem, że nie tego chciała.
Próbowałam wymyślić, czym mogłabym się zająć,
co nie obciążałoby tak mojej szyi.
Zaczęła trenować dżu-dżitsu, a ja na to: "Czy to naprawdę rozsądne?
To nie to samo co zapasy?".
A ona na to: "Nie, to nie obciążą tak szyi".
Jeśli chodzi o strach przed paraliżem,
myślę, że moje wewnętrzne poczucie, moja potrzeba bycia najlepszą
przeważa nad tym strachem.
...wyczuwasz, że jest we właściwej pozycji, jeden, drugi krok.
Pierwszy raz ją spotkałem, kiedy przyszła na salę treningową
i trenowała dżu-dżitsu.
I pamiętam, że patrzyłem, jak sparuje...
TRENER TATIANY
...i robiła wszystko bardzo naturalnie. Znajdywała właściwe ustawienia,
jak wykorzystać swoją wagę, gdzie docisnąć.
Widać było, że mi się przygląda. Zapytał: "Robiłaś to wcześniej?".
A ja na to: "Nie, ja tylko... uprawiałam zapasy".
A on na to: "To widać".
Z wieloma wygrywała na naszej sali treningowej i dowiedziałem się
pewnie kilka dni później, jakiej klasy była zapaśniczką.
Zajęcia z dżu-dżitsu odbywały się w sali do MMA, więc dokoła trenowano MMA,
z tymi wszystkimi atakami,
więc pomyślałam: "Mogę tego też spróbować".
MMA oznacza "mieszane sztuki walki"...
DZIENNIKARZ
...które zasadniczo obejmują elementy dżu-dżitsu,
boksu i zapasów. Każda odmiana sztuk walki
pod słońcem zostaje połączona w jeden sport
i przekonujemy się, kto jest najlepszy.
U Tatiany Suarez podstawą są zapasy.
Najlepsi zapaśnicy czasem z ogromnym powodzeniem uprawiają MMA
i od dawna uważałem, że zapasy to najlepsza baza,
najlepsza podstawa dla zawodników MMA.
Ona od razu zaczęła się wyróżniać na sali treningowej.
A mamy u nas na zajęciach głównie mężczyzn,
więc wielu z nich potem przychodziło do mnie
i pytało, kim ona jest.
Tati zaczęła trenować ze mną w 2012, 2013,
a potem zaczęła występować w walkach MMA...
W 2014 miała pierwszą walkę.
DEBIUT TATIANY W ZAWODOWYM MMA, 2014
No dalej, Tatiano. Więcej ciosów kolanem.
Tatiana Suarez.
Jak tylko wyzdrowiała, wróciła do swojego powołania,
czyli do walk w zawodach.
Wiedziałem, że kiedy się do tego zabrała,
życzę powodzenia tym innym zawodniczkom,
bo będą musiały mieć z nią do czynienia.
Tak!
Walczyłam w klatce dopiero od sześciu miesięcy.
I usłyszałam, że jest taki show, The Ultimate Fighter.
Chciałam się tam dostać!
Trzydziestu dwóch zawodników, którzy mają jeden cel.
Przetrwać najtrudniejsze zawody w MMA.
W The Ultimate Fighter umieszczają 16 zawodniczek w jednym domu.
I rozgrywany jest turniej.
Wyszukujemy absolutnie najlepszych...
PREZES UFC
...na świecie w każdej kategorii wagowej
i sprowadzamy dwóch najlepszych na świecie zawodników jako głównych trenerów.
Jako trenerka w The Ultimate Fighter muszę dobrać zespół.
Muszę wybrać grupę osób, które będę firmować moim nazwiskiem.
BYŁA ZAWODNICZKA
A jestem bardzo waleczna.
A zwycięzca zdobywa sześciocyfrowy kontrakt z UFC.
Załatw ją! No dawaj!
Wtedy odbyłam tylko trzy walki,
więc The Ultimate Fighter dał mi szansę
na kolejne walki, spędzenie więcej czasu w klatce.
Nie miałam wątpliwości, że mi się uda.
Wygram ten turniej.
Kiedy idzie się na sprawdzian, każą ci tylko sparować
przez jakieś dwie minuty.
25 LAT UFC
Poszłam i zadałam parę ciosów. Przywaliłam tej dziewczynie.
Po kilku tygodniach wezwali mnie.
I mówią: "Dostałaś się do turnieju pokazowego".
Zaczęłam pracować w Petco,
bo mogłam to robić dorywczo, kiedy trenowałam MMA.
I powiedziałam mojej szefowej: "Odchodzę".
A ona na to: "Co?". A ja mówię: "Dostałam się do turnieju TUF".
A ona na to:
"Dobra. Zobaczymy się za kilka miesięcy".
Powiedziałam jej, że odchodzę,
i dodałam: "Nie wrócę tu". I po prostu wyszłam.
THE ULTIMATE FIGHTER, SEZON 23
Gdy pierwszy raz zobaczyłam Tatianę,
pomyślałam: "Ta dziewczyna ma coś wyjątkowego".
A kiedy zobaczyłam, jak Tatiana walczy, pomyślałam:
"O cholera. Ona nie żartuje".
Wybierz pierwszą zawodniczkę.
Tatiana.
Tatiana była bardzo skupiona. Wiedziała, czego chce.
I uwielbiałam to u niej. Nie można nauczyć serca do walki
i Tatiana jest idealnym tego przykładem.
W swoim życiu miała dużo problemów, które doprowadziły ją w to miejsce.
Tatiana nie była osobą, która przychodzi
i gra ofiarę. Ona przychodzi i robi swoje.
Przychodzi i wygrywa.
Doszłam do finału The Ultimate Fighter.
W finale wagi słomkowej zmierzą się Tatiana z Amandą.
Mają prezentację, bo to jest finał, więc siedzę na zapleczu
i słyszę, jak ta dziewczyna mówi o mnie:
"No, Tatiana nie jest przyzwyczajona, żeby być
gwoździem, więc będę młotem i ją złamię". Byłam taka spokojna.
I wtedy nagle słyszę, jak ona to mówi, i czuję się,
jakbym oszalała.
SUAREZ KONTRA COOPER FINAŁ TUF
Nikt mnie nie złamie.
Nawet się nie denerwowałam, bo byłam tak rozzłoszczona,
że ktoś pomyślał, że potrafi mnie złamać.
Oto niepokonana Tatiana Suarez.
Od zawsze uprawiała zapasy i dysponuje wspaniałymi umiejętnościami zapaśniczymi
i technikami sprowadzania do parteru,
ale również jest bardzo wszechstronna w technikach kończących.
Przewracam ją i bez opamiętania zadaję ciosy,
i nagle mam założoną dźwignię na łokieć.
Próba dźwigni na łokieć ze strony Cooper.
Myślę: "Nie poddam się. Będzie musiała złamać mi rękę.
I tak pokonam ją jedną ręką. I wygram The Ultimate Fighter".
Nic mnie wtedy nie obchodziło.
Dobra defensywa ze strony Suarez.
W końcu uwolniłam rękę.
Ładny hammer fist ze strony Suarez.
Próba duszenia d'Arce i szybkie przejście do japońskiego krawata.
Jeżeli zdoła zahaczyć prawą nogą jej nogę.
Zrobiłam d'Arce i tak mocno ją trzymałam, że klepała w matę,
ale sędzia tego nie widział.
Dosłownie powiedziałam mu: "Ona klepie w matę".
I wtedy nagle widać, jak wymachuje nogami,
bo myśli, że straci przytomność.
I panikuje, on ją poklepuje, a ona mówi: "Przerwij".
Tatiana Suarez wygrywa The Ultimate Fighter!
Tatiana Suarez wieńczy sukcesem wspaniały występ w The Ultimate Fighter.
To było jak potwierdzenie.
W końcu świat zobaczył to, co ja widziałem i wiedziałem.
Mistrzyni The Ultimate Fighter sezonu 23 w wadze słomkowej,
Tatiana Suarez!
Moje zwycięstwo dało wszystkim mnóstwo nadziei.
Oni widzieli, przez co musiałam przejść.
Moja rodzina, Northview i wszyscy.
Widzieli, jak coś utraciłam, ale potem
zdołałam zdobyć coś jeszcze lepszego.
Przeszłam piekło i wytrzymałam. Wygrałam z rakiem.
A tam, skąd pochodzę, mówią: "Nie łamiemy się. Łamiemy innych".
I nigdy się nie załamię. Wiele przebyłam
i nigdy się nie zatrzymam, dopóki nie będę na szczycie.
Kiedy powiedziała: "Tam, skąd pochodzę...
Tam, skąd pochodzę, nie łamiemy się".
To jakby zamknęło się koło...
trenujesz kogoś i pozwalasz mu uwierzyć w siebie,
i jesteś z tego bardzo dumny.
Zobaczyłam mamę za kulisami i płakała.
Powiedziała: "Jestem z ciebie bardzo dumna".
Pamiętam tylko, jak ją uścisnęłam i pomyślałam,
że gdyby nie poświęciła tyle dla mnie, nie znalazłabym się w tym miejscu.
XTREME COUTURE, MMA ZMIENIAMY ŚWIAT PO JEDNEJ OSOBIE!
Hej!
Cześć!
Mario, chcesz poćwiczyć?
- No. - Dobra.
Myślę, że zawsze, kiedy wychodzisz na ring, jest pewien poziom,
o którym musisz wiedzieć, że go wytrzymasz.
A więc robię tak na co dzień podczas treningu,
żeby czuć się pewną tam, w klatce.
Lubię to uczucie, kiedy bardzo mocno się wysilam.
Niemal lubię to uczucie, kiedy łamię kogoś podczas treningu.
Jej zapasy i chwyty nie są dobre, nie są wspaniałe. Są elitarne.
I to ją wyróżnia wśród pozostałych...
ZAWODNIK MMA
...a jej ciosy też są dobre.
Tatiana jest paskudną zapaśniczką. Mocno dociska.
Jej praca rąk i ciosy...
ZAWODNIK MMA
- ...też dobrze wyglądają. - Jestem od niej siedem kilogramów cięższy
i przez całe życie uprawiam zapasy, a muszę wysilać się, jak tylko mogę,
żeby ochronić nogi albo żeby mnie nie powaliła
albo nie przydusiła.
Wal pięściami! Stawiaj trochę oporu.
Walcz trochę.
Na 50 procent. Walcz trochę.
Nie mogę się doczekać, żeby znowu powalczyć w klatce.
Uwielbiam w tym współzawodnictwo, ale kryje się za tym również przemoc.
To jest brutalna sztuka.
Mogę to robić przy klatce, bez problemu.
ZAWODNICZKA MMA
Tak. Ale na środku?
Na środku chodzi o zmniejszenie dystansu
i zachowanie bezpieczeństwa, gdy chwytasz, rozumiesz?
Po prostu chwytasz.
- Chwytasz i patrzysz, co dalej. - No.
Ciekawa jestem, czy będą potem ćwiczenia w chwytach.
Ja robię chwyty cały czas, więc nie wiem.
Próbowałam robić podchwyt i złapać ci nogę albo stać na jednej nodze.
No.
I pomyślałam, że jeśli dam radę Tatianie, to dam radę tej dziewczynie.
Ogromnie ważne w moim życiu jest pomaganie innym dziewczynom,
żeby poczuły, że mogą uprawiać sport zdominowany przez mężczyzn.
Dla mnie to część mojej spuścizny.
Myślę, że jednym z wyzwań uprawiania zapasów
jest po prostu to, że nie czułam się jak dziewczyna.
Ale pomyślałam: "O rany, walczę z tymi wszystkimi kolesiami".
Nie wierzą też we mnie, bo jestem dziewczyną, i myślę:
"No, chyba jestem jedną z nielicznych, które naprawdę chcą to robić".
Ale dzięki temu czuję się wyjątkowa.
Większość ludzi jest wystraszonych, kiedy dowiedzą się:
"Och, ona jest zapaśniczką. Nie trzeba z nią zadzierać".
Sprawiamy wrażenie groźniejszych niż inni,
więc myślę, że to nas odróżnia.
Nigdy nie chciałam się wyróżniać
i myślę, że dzięki zapasom wyszłam ze swojej skorupy.
Czuję, że potrafię siebie wyrażać, nosić makijaż, układać fryzurę,
robić wszystko, żeby wyglądać jak najlepiej, bo czuję się pewna siebie.
Nie kojarzę walczenia z męskością.
Uwielbiam być silną kobietą.
Myślę, że bycie silną jest kobiece.
Czuję, że reprezentuję kobiety.
Reprezentuję moją społeczność. Reprezentuję Latynosów.
I dlatego staram się być nie tylko wspaniałą zawodniczką,
ale i wspaniałą osobą.
Moim zdaniem z upływem czasu stajesz się lepszą osobą,
jeżeli potrafisz wykorzystać przeszkody, żeby stać się lepszą osobą.
TATIANA SUAREZ KONTRA VIVIANE PEREIRA 11 LISTOPADA 2017
Po wygraniu The Ultimate Fighter walczyłam z Viviane Pereirą.
Pokonałam ją jednomyślną decyzją sędziów.
Potem miałam walkę z Alexą Grasso i wygrałam duszeniem zza pleców.
19 MAJA 2018
Imponujący występ Tatiany Suarez.
Potem walczyłam z Carlą Esparzą...
8 WRZEŚNIA 2018
...i wygrałam nokautem technicznym w trzeciej rundzie.
- Tatiana Suarez! - A niech to!
Już po pokonaniu Carli wielu ludzi nazywało mnie
"mistrzynią",
więc w moim przekonaniu byłam na prostej drodze do tytułu.
A potem zaprosili mnie, żebym walczyła z Niną Ansaroff
o udział w walce o bycie numerem jeden.
8 CZERWCA 2019
Oto i ona, kobieta, która jest obecnie na fali.
Druga w rankingu w wadze słomkowej, niepokonana Tatiana Suarez.
Parę tygodni wcześniej miałam kontuzję szyi podczas treningu.
Nie wiedziałam, jak była poważna, ale na koniec miałam tę walkę.
Suarez jest na niebiesko, Nina Ansaroff ma cały szary strój.
Przy jednej z pierwszych wymian poczułam kłucie w ramieniu.
- I obaliła ją. - Ta walka się dopiero rozkręca.
Myślę, że nastawienie mentalne było czymś najważniejszym,
co musiałam przezwyciężyć podczas tej walki,
bo po prostu człowiek boi się paraliżu i takich rzeczy.
Nie powinno się myśleć o paraliżu, kiedy walczysz w klatce.
Jednomyślną decyzją sędziów zwyciężyła
Tatiana Suarez.
Pamiętam, że po jej walce z 2019 wszyscy myśleliśmy:
"W 2020 będzie mistrzynią". To przesądzone.
Długo już na to czekam
i chcę w końcu założyć ten pas.
Po walce zdecydowanie czułam się dużo gorzej...
- Panie i panowie, Tatiana Suarez! - ...ale pomyślałam,
że pewnie potrzebuję zrobić sobie dłuższą przerwę.
Na koniec skontaktowałam się z Andym Galpinem i przygotowaliśmy plan,
jak wyleczyć moją kontuzję szyi, bo wiedziałam, że nie potrafię...
nie dam rady zrobić tego sama.
Myśleliśmy, że pewnie zajmie to sześć, siedem miesięcy,
a to było cztery lata temu.
Jej kontuzja szyi była naprawdę trudna i wciąż stanowi duże wyzwanie,
ponieważ miała wpływ na wszystko.
To, czego wymagaliśmy od Tatiany,
nie znam wielu sportowców, którzy by to wytrzymali.
Wyobraźcie sobie, że musicie poświęcać trzy i pół godziny
na rozciąganie szyi przez siedem dni w tygodniu, wiele razy dziennie.
Sądzę, że ma się takie myśli:
"A co jeśli nie będzie lepiej?". Podchodziłam więc do tego dzień po dniu.
Nie chciałam przez resztę życia myśleć: "Co by było, gdyby?".
Chcę sobie powiedzieć: "Zrobiłam to".
Może nie udało się albo nie dałam rady, ale zrobiłam to.
Zajęło to półtora roku, może dwa lata, ale w końcu osiągnęliśmy cel.
Przeszliśmy przez testy treningowe i wszystko było świetnie.
A ja na to: "O cholera, właśnie przeszłaś
podstawowe testy treningowe. Pora na walkę".
Miałam wyznaczoną walkę.
Treningi szły dobrze.
Chciałam powalczyć, więc w końcu zmierzyłam się z tym kolesiem.
I obaliłam go.
Wiem, że pewnie przejął się tym, że go obaliłam.
I wtedy on rzucił się na mnie i docisnął mnie do ściany.
Kiedy walczy się w klatce, ma się większe pole manewru,
bo siatka ugina się, więc kiedy wstawi się ścianę, która się nie porusza,
to inna historia.
On ściska mi razem nogi,
a potem dosłownie próbuje mnie ściągnąć w dół
i wtedy słyszę najgłośniejsze do wyobrażenia trzaśnięcie.
To był odgłos, jakby kij baseballowy w coś walnął.
Moje kolano... było przekrzywione w zupełnie złą stronę
i doszło do zwichnięcia stawu.
Oni próbują mnie uspokajać, a ja krzyczę,
a kolano jest ustawione w odwrotną stronę, więc napinam mięśnie uda
i wtedy wskakuje na swoje miejsce.
Leżałam tam i było naprawdę ciężko,
ponieważ wyszłam z czegoś naprawdę trudnego
mentalnie i fizycznie. Włożyłam w to dużo pracy.
A więc to było naprawdę ciężkie.
Nie sądzę, bym kiedykolwiek myślała, żeby zrezygnować,
ale naprawdę tak się wtedy czułam.
Po tej kontuzji
zrobili mi rezonans magnetyczny, a potem mnie wezwali
i powiedzieli:
"Twoje kolano wygląda naprawdę źle. Rzadko widuje się tak ciężkie kontuzje".
Mówią: "To wygląda, jakbyś miała wypadek na motocyklu".
Ona nie uszkodziła sobie kolana. Właściwie to wyrwała je sobie z nogi.
I tak tragiczne byłoby dla niej, gdyby skręciła kolano
i pauzowała kolejne cztery miesiące.
Ale to było coś innego.
To był mój największy dołek.
Każdy dzień był zmaganiem, tak bardzo cierpiałam.
A przez cierpienie mam na myśli bardziej stronę emocjonalną i mentalną.
Leżałam w łóżku i płakałam przez jakiś tydzień.
Ale potem pomyślałam: "No dobra, trzeba coś wymyślić".
INSTYTUT WYCZYNOWY UFC
Ona ma dużo szczęścia, że należy do UFC.
Stąd ma dostęp do Instytutu Wyczynowego UFC,
co jest niezwykle pomocne,
zwłaszcza w przypadku leczenia urazu kolana.
Po kilku godzinach rozmawiała przez telefon
z najlepszymi fizjoterapeutami na świecie.
Skontaktowaliśmy ją telefonicznie z chirurgami z różnych stron kraju,
którzy już nie przyjmują pacjentów.
Do góry...
Kiedy sportowiec doznaje tak poważnego urazu stawu, to wiemy,
że kwalifikuje się do operacji.
Wiemy również, że czeka go długa droga.
Ładnie.
Poznałam Tatianę, gdy pracowałam dla reprezentacji olimpijskiej USA.
A więc pracowałam z Tatianą od 2011 roku.
Ponieważ widziałam jej wzloty i upadki...
FIZJOTERAPEUTKA UFC
...znam kontuzje Tatiany. Nauczyłam się też,
jak właściwie je leczyć.
Znam Tatianę, znam jej motywację, jej siłę woli.
Nie ma takiej kontuzji, która by tę dziewczynę powaliła.
Ona ma wielkie cele, wielkie marzenia życiowe,
by stać się i być najlepszą.
Brzmi dobrze.
Zrobili mi operację tutaj, w Las Vegas.
Może dwa dni później zaczęłam fizjoterapię.
Powrót nie zaczyna się, gdy jesteś zdrowa,
ale gdy wciąż masz kontuzję i musisz przejść operację.
Tak to widziałam.
Mój powrót zaczął się, jak tylko postanowiłam, że będę znowu walczyć.
Tatiana Suarez to jedna z najsilniejszych osób, jakie widziałam.
Ja też przechodziłam kontuzję nogi
i jeśli ona sobie poradziła, ja też na pewno potrafię.
Ona daje dużo inspiracji.
Świadomość, że Tatiana musiała przetrwać to samo,
przez co ja przechodziłam, bardzo mi pomogła.
Mam poczucie, że ona jest prawdziwą inspiracją
dzięki temu, jak radzi sobie z wyzwaniami i przeciwnościami losu.
Zawsze kiedy uprawiam zapasy, naprawdę staram się być jak ona.
Naprawdę staram się pamiętać,
że jej nastawienie mentalne mówi: "Nie pokonasz mnie".
Kiedy zmagałam się z problemami psychicznymi,
dużo ćwiczyłam z Tatianą.
Była dla mnie przykładem. Myślałam: "Ona to robi. Ja też mogę to zrobić".
Dawało mi to motywację.
Nie wiem, czy mogę uważać, że idę w jej ślady
albo kultywuję jej spuściznę.
Myślę, że zdecydowanie trudno to robić.
Ale uważam, że to takie poczucie, jakbyśmy wszyscy tutaj
próbowali jej dorównać.
Jeżeli popatrzeć na ten sport i na tych sportowców,
oni wszyscy są ludźmi, którzy u innych budzą aspiracje.
Te kobiety pokazują dziewczynkom, co jest możliwe.
Kiedy pomyśleć, co zdarzy się w następnych 15-20 latach,
gdy młode dziewczyny będą patrzeć na ich osiągnięcia,
będziemy mieli całkowicie nowy gatunek kobiet.
Chodzi o to, że dziewczynki zobaczą nowe możliwości.
Nie widzieliśmy jej od czerwca 2019.
To ironia losu, kiedy jesteś świetna i nie walczysz przez ponad trzy lata,
i jesteś tak dobra jak ona, zapewne już teraz na poziomie mistrzyni,
a kto wie, co by to mogło przynieść jej samej, jej rodzinie,
jej finansom i tak dalej. Ciężko coś takiego przełknąć.
Jeśli robisz sobie trzy lata przerwy w sporcie walki i próbujesz wrócić...
Jest ciężko. Jest bardzo ciężko.
I teraz ona musi na nowo wdrożyć się po trzech latach.
Masz kontuzję szyi, masz raka tarczycy,
potem rozwalasz sobie całe kolano.
W jakim momencie powiesz: "Wiesz co?
Może to nie dla mnie i zajmę się czymś innym"?
Ale ona pracowała całe życie, żeby do tego dojść.
Życie jej nie oszczędzało
i wszystko to przezwyciężyła.
Prawie jakbyś go uczyła.
ZAWODNIK MMA
Nie chciał się poddać.
- Nie. - Patrzył tu,
kiedy go dusiłaś. Myślę, że jest trochę zawstydzony.
MIESZKANIE TATIANY LAS VEGAS, NEVADA
Dzisiaj napiszę do Micka Maynarda, organizatora walk z UFC,
i poproszę o walkę.
W tym momencie czuję się mentalnie gotowa.
Trenuję już dłuższy czas.
Czuję się silna, więc teraz trzeba tylko wyznaczyć walkę
i datę.
HEJ MICK, JESTEM GOTOWA NA WALKĘ.
W tym momencie chcę walczyć z kimkolwiek.
Nie ma znaczenia, kto to będzie. Odpisał.
Napisał: "Masz ją! Dobra wiadomość". A potem: "52 ze znakiem zapytania".
Ta walka nie będzie 52. To będzie 57.
Twojej dziewczynie przybyło trochę mięśni.
W TEJ WALCE CHYBA 57.
I tak trenuję, ale rajcuje mnie, że szuka dla mnie
przeciwniczki i że będę mogła w końcu wyjść na ring,
sprawdzić się i współzawodniczyć, bo to najbardziej kocham.
ZAŁATWIONE
Minęło dużo czasu od ostatniej walki...
NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ!
...i rajcuje mnie, że wyjdę na ring i w końcu pokażę, co potrafię.
Miejmy nadzieję, że to początek. Jestem podekscytowana.
Co u was? Mówi James Lynch,
robię szybkie nagranie z reakcjami na to,
że Tatiana Suarez w końcu będzie miała kolejną walkę
po długiej pauzie.
Zmierzy się z Montaną De La Rosą.
Montana jest trudna. Idzie do przodu, zadaje mocne, ciężkie ciosy.
Ma doświadczenie w zapasach, więc na pewno będzie pracować
nad obroną przed obaleniem i podobnymi rzeczami.
- Koniec! - ...pod brodę. I mamy klepnięcie w matę!
Jest topową zawodniczką.
A przewagą Montany nad Tatianą
jest to, że walczymy w cięższej kategorii wagowej.
Wspaniale znowu zobaczyć w akcji Tatianę Suarez. Minęło trochę czasu.
Jeżeli nic jej nie dolega, narobi bałaganu
w tej dywizji w 2023. Jestem naprawdę podekscytowany.
A więc co myślicie...
No, trochę się denerwuję. Muszę dzisiaj przejść badanie
dopuszczające do walki.
RENTGEN
- Robimy rentgen? - Tak.
Teraz idę tam, więc...
Możesz spiąć włosy w naprawdę wysoki kucyk?
Na jaką datę masz wyznaczoną walkę?
- Na 25. - Masz zamiar trenować
- jak przez ostatnie sześć tygodni? - No.
Dobrze. Czy teraz, kiedy zbliża się twoja walka...
LEKARZ UFC
- ...nie boli cię szyja? - Nie.
Nie masz żadnych objawów schodzących do ramion albo dłoni?
I trenowałaś chwyty? Boksowałaś się?
- Zgadza się. - I uprawiasz zapasy?
- Tak. - Okej.
- I wszystko jest dobrze jak dotąd? - Tak.
Dobra, więc teraz zamierzam... Żebyś wiedziała, co robię,
zbadam ci szyję, każę ci poobracać głową.
- Sprawdzę odruchy i czucie. - Dobra.
Kiedy dotykam twojej szyi na środku, tutaj...
Bez obracania tułowia przesuń brodę do końca w prawo.
- Jakieś problemy? - Nie.
Do końca w lewo.
A teraz przechyl głowę. Jakieś problemy?
Przy przechylaniu? Jakieś problemy?
- Nie. - Dobra.
Zrobiliśmy rentgen szyi podczas jej zginania, czyli pochylania do przodu.
Co istotne, kręgosłup jest stabilny.
Tak.
Kości zachowują pozycję. Poruszają się razem.
- Tak. - Ale masz ostrogi kostne.
Co to znaczy?
W zasadzie oznacza to spore zużycie
- szyi. - Tak.
Przez ostatnie sześć do ośmiu tygodni obciążałaś szyję w treningu
bez żadnych dolegliwości.
SPECJALIŚCI OD KOŚCI I STAWÓW
A więc na podstawie wywiadu, czyli tego, co mówisz, i wyników badania
- zostajesz dopuszczona do walki. - Dobra.
Taka jest konkluzja w tym momencie.
Udzielę wywiadu na Skypie o 14.
I muszę przymierzyć mój strój do walki.
Naprawdę lubię Tydzień Walk.
Rajcuje mnie podpisywanie plakatów i takie rzeczy.
- Podpisać gdziekolwiek? - Tylko nie na twarzy.
Dobra. Świetnie.
Pomożesz mi wszędzie dotrzeć.
- Tak. - Muszę teraz odbyć to spotkanie.
Bardzo się cieszymy, że jesteś tu z powrotem.
Bardzo chciałam wrócić. Uwielbiam walczyć.
SALA Z WYPOSAŻENIEM
Koleś, mam dużą dłoń.
Uwielbiam to poczucie, kiedy wiem,
że znajdę się z kimś w klatce.
Różne ustawienia. Tak, jak to robisz, jest idealnie.
Dobra.
WYWIAD PRZED WALKĄ
- Jestem. - Wspaniale cię widzieć. Witamy.
Wiem, że jestem najlepsza na świecie, i chcę po prostu to udowodnić,
ale nie mogłam z powodu kontuzji.
FOTO I PARTNERZY
- Co robimy? - To, co zwykle.
- Okej. Dziękuję. - Trochę w stroju do walki.
- A teraz co? - Teraz wskakujemy na dużą scenę.
Jestem mentalnie przygotowana na wszystko. Nauczyły mnie tego zapasy.
Uprawiam je od trzeciego roku życia.
KLINIKA MEDYCYNY SPORTU
Możemy przejść do drugiej sali, żebym mogła też zrobić wywiad?
Jest ze mną Tatiana Suarez.
Przez lata miałaś liczne kontuzje.
O czym myślałaś, kiedy coś takiego ci się
- zdarzało? - Było ciężko,
ale myślałam: "Nie odwiedzie mnie to od robienia tego, co kocham".
Strasznie dziękuję, Tatiano.
Jestem wdzięczna. Dziękuję za rozmowę.
I przepraszam za spóźnienie.
Czuję się dobrze. Jestem podekscytowana.
Mentalnie czuję się dobrze. A myślę, że największą
przeszkodą jest czasami przygotowanie mentalne
do walki w stalowej klatce. Wiecie, o co mi chodzi? Więc...
cieszę się na gilotyny i inne takie.
Kiedy zaczynam się tak czuć, to nie wiem.
Zdecydowanie jestem gotowa, kiedy zaczynam się tak czuć.
Chcesz trochę oszczędzić?
Zawsze mówię, że w Tygodniu Walk masz dwie walki.
Masz zbijanie wagi, a potem właściwą walkę.
A dla niektórych sportowców zbijanie wagi jest bardziej wykańczające
niż właściwa walka.
Zejdę do 57,5.
To jest ta część walki, na którą się nie czeka.
Nikt nie lubi pocenia się,
zakładania plastiku. Po prostu grzejesz ciało
i w ten sposób je odwadniasz.
Cieknie z ciebie.
- Wiem. - Musisz tak dalej.
Rób cokolwiek, by to ciągnąć. Nie musisz ciężko ćwiczyć.
Boksowanie przez 30 sekund i tylko spaceruj dookoła sali.
Nie musisz szaleć.
Tylko tak dalej i spacer.
Podniesiemy cię na pięć, dziesięć minut i potem sprawdzimy ci wagę.
- Bez sparowania? - Chcesz posparować?
Chcę, poproszę.
Chcę tylko sprawdzić, czy możemy tu trochę posparować?
Spróbujemy to powtórzyć?
Czterdzieści pięć minut?
Prawie 45 minut. Czterdzieści trzy, 44 minuty.
Dobra.
Czterdzieści cztery minuty. Możemy też cię obłożyć.
Nic mi nie jest.
Ładnie.
Zapomniałam, jakie to okropne.
Następna na wagę, Tatiana Suarez.
Pięćdziesiąt sześć i pół.
Oficjalna waga Tatiany Suarez: 56,5 kilograma.
Wielu ludzi po zważeniu
zaczyna dużo jeść. Ja nie jem dużo.
Zawszę chcę być trochę głodna,
ponieważ czuję, że dzięki temu jestem dziksza, gdy idę na walkę.
A teraz kobieca waga musza,
Montana De La Rosa zmierzy się z Tatianą Suarez.
Tatiano, pozwolę sobie powiedzieć, że to zaszczyt witać cię ponownie.
Jak potrafiłaś zachować motywację na przyszłość
i nie załamałaś się po tym wszystkim, co musiałaś znieść?
Mama wychowywała mnie, żebym była silna,
a kiedy nie układa się,
trzeba się pozbierać i coś wymyślić.
- Koniec. - O Boże, niech cię uścisnę.
Brakowało nam ciebie.
Jesteś skurczybykiem.
- Do zobaczenia później. - Na razie.
- Cześć. - Cześć, mamo.
Cześć, dziecino.
Jak podróż?
Padał deszcz i trochę śniegu.
Droga numer 15 jest czasem bardzo zamglona.
I jest niebezpiecznie. Pewnego razu jechałam tamtędy
i przede mną zupełnie nic nie było widać.
Zrzucanie wagi poszło gładko? Wyglądasz dobrze.
Nie wyglądałam na odwodnioną podczas ważenia, co?
- Widziałaś ważenie? - Nie widziałam.
Pięćdziesiąt sześć i pół.
- Hurra! - Oficjalnie 56,5 kilograma...
Mam teraz dobre relacje z mamą.
Łatwiej jest mi zrozumieć wiele rzeczy
i powody, dla których postępowała tak, a nie inaczej.
Kiedy jesteś dzieckiem, nie wiesz, jak ciężkie jest życie.
Kocham ją, ponieważ wiem, że chciała dla mnie jak najlepiej.
Wiele poświęciła. I przy tym cierpiała.
Pewnie czuła się wtedy samotna.
Jestem jej za to wdzięczna.
Miałam dzieci w młodym wieku i chciałam, żeby im się powiodło,
ponieważ chciałam udowodnić, że i moim dzieciom może się udać.
Ale nie miałam umiejętności potrzebnych, żeby być rodzicem.
Kiedy jesteś młoda, szukasz wskazówek u ludzi, których znasz.
Myślę, że ona próbowała mnie naciskać,
żebym nie popełniła tych samych błędów
i żebym miała lepsze życie od jej życia, tak jak je widziała.
Pamiętam, jak mi powiedziała, że pewnego razu grzebała w samochodzie,
próbując znaleźć jakieś drobniaki, żeby mieć na benzynę
i zawieźć mnie na trening.
Właśnie z takim oddaniem starała się zapewnić mi
lepsze życie.
Zawsze się denerwuję, kiedy ma walczyć.
Zawsze się denerwuję.
Nie to, że czuję, że nie wygra.
To chyba typowe dla matki. Nawet małe rany, jak...
kiedy skaleczy się pod okiem albo... Takimi małymi rzeczami się przejmuję.
Jest moją córką, więc denerwuję się, że nie mogę jej ochronić.
Zawsze potrafię się obronić.
Prawda?
Chyba wszystkie moje dzieci są w tym dobre.
No.
Przebaczyłam wszystko mojej mamie. Dlatego że...
wiem, jak bardzo mnie kocha. Widzę to, czuję to.
I wiem, że chciałaby to wszystko zrobić od nowa, ale...
myślę, że dobrze dała sobie radę...
z tym, co miała.
Wchodzi się do klatki z innym sportowcem,
który trenował przez sześć do ośmiu tygodni,
studiował cię, żeby z tobą walczyć.
To zapewne jeden z najbardziej intensywnych sportów.
Różni się od wielu innych dyscyplin.
Wszyscy patrzą na ciebie, to nie jest sport zespołowy.
Jest możliwość, że cię znokautują. Mnóstwo rzeczy przelatuje ci przez głowę.
- Chcesz się z nami pomodlić? - Tak, na 100 procent, jestem z wami.
Dobrze. Boże...
chcę Ci podziękować za wszystko, co uczyniłeś w naszym życiu.
Za to, że jestem dzisiaj z Tatianą.
Pomóż jej wykorzystać dane przez Boga zdolności
i pamiętać, skąd się wywodzi i jak daleko zaszła.
Daj jej, Boże, siłę w walce, w umyśle i w sercu.
Miłuję Cię, Boże, i modlę się w imię Twojego syna. Amen.
Amen.
Dziękuję.
Wiąże się z tym wiele dodatkowych emocji, wiele lęków,
wiele niepewności, więc żeby nad tym zapanować,
Tatiana ma jedną z lepszych głów w całym MMA.
Potwierdzają to wszystkie kontuzje kolana i szyi,
które potrafiła przezwyciężyć i zachowała silne nastawienie mentalne.
I chociaż ona jest wciąż taka silna, tym uczuciom
każdy może się poddać, więc jest dla niej ważne,
żeby właśnie teraz miała silne nastawienie mentalne, i je ma.
Wiem, że za parę godzin naprawdę dobrze się spisze.
To, co robimy, wymaga dyscypliny.
I trzeba sobie stale powtarzać:
"Jak bardzo tego chcę? Jak ciężko muszę na to pracować?".
Mam taki powracający sen, w którym widzę siebie
na szczycie podium.
Naprawdę chcę, by nadszedł ten moment.
Zrobię więc wszystko, co w mojej mocy, żeby to osiągnąć.
Wolę zaryzykować i przegrać,
niż podejść do tego z rezerwą i wygrać.
I czuję, że to kolejny krok w realizacji moich ambicji.
Odnajduję jakąś część siebie, kiedy mam wejść na matę.
Czuję się po prostu niezniszczalna.
Główną rzeczą, jaką mam w głowie, to zmuszenie przeciwnika do poddania się.
NIEPOKONANA
Bum. To był nokaut.
Możemy jeszcze raz spróbować? Ten chwyt gilotynowy.
Tak.
Aż mi chrupnęło w karku. Czujesz to?
Chodźmy, skarbie.
Jestem z tobą. Masz armię.
I po prawie czterech latach nieobecności
Tatiana Suarez wraca dziś wieczór.
Fani walk wszędzie chcą zobaczyć, jak się spisze w Octagonie.
Oczywiście, że się denerwuję. Zawsze się denerwuję, gdy ma walczyć.
Ale bardzo w nią wierzę.
I jestem pewna, że poradzi sobie. Ale oczywiście czuję niepokój.
Tatiana Suarez!
Pierwsza walka od czerwca 2019. I teraz nastąpił powrót.
Trzeba jednak pamiętać, że Suarez zawsze pozostaje zawodniczką.
Cztery lata, ale w jej życiu to jakby chwila...
I jest potworem w ringu.
Gdy chodzi o zapasy, nikogo nie pozostawiała na nogach.
COVINA, KALIFORNIA
De La Rosa dobrze sobie radzi, bombardując małymi hakami.
I jak dotąd to najtrudniejsza próba, jaką widzieliśmy:
Suarez próbuje obalić przeciwniczkę.
Pokazuje to siłę De La Rosy, a to kategoria wagowa
w tej walce robi różnicę.
De La Rosa naprawdę radzi sobie dobrze.
Dobrze. Unieś biodra. Oczyść głowę.
Suarez wysuwa głowę, będzie próbowała wykonać pełną gardę.
To klasyczna Tatiana Suarez. Tak właśnie wygrywa walki.
Ale popatrzmy, co... Montana uniosła się na plecach.
Montana dobrze sobie radzi. W końcu znowu na nogach.
Mały cios kolanem.
Zostań za nią.
Pięknie.
Pierwsze pięć minut dla Tatiany Suarez od trzech i pół roku...
Czekamy na drugą rundę.
Wyjmij ochraniacz na zęby, Tati.
- Tak. - Musisz trochę bardziej w nią uderzać.
Przeskakuj, poczuj się bardziej komfortowo.
Finty, ruszaj głową, dobra?
- Dominic, kiedy wracałeś... - Walka.
...po długiej przerwie z powodu kontuzji,
jak teraz czuje się Tatiana po pięciu minutach?
Nie wiem, jak się czuje.
Wiem, że jest przygotowana do tej walki. Widać to.
Ale zobaczymy po tej rundzie. Będziemy wiedzieć.
Rozwal ją, Tatiano. Odbijaj łokciem jej prawy.
Załatw ją. Do parteru.
Suarez jest bardzo mocna.
Jak dotąd dobrze sobie radzi.
Ale zostaje rzucona obrotem.
Udało się, Tatiano. Trzymaj nisko!
Klasyczny rzut za głowę i ramię.
- Napieraj do tyłu! - De La Rosa może tu wybuchnąć.
Nie, zostaje ściągnięta w dół.
Dobry przedni chwyt za szyję.
Absolutnie, Dom.
Próbuje gilotyny. Siada i w ten sposób...
I może się jej udać!
- Wygląda na głęboką. - Opada do tyłu...
Trzymaj uścisk, Tatiano.
Pojawia się lekki grymas.
Ale Suarez powinna być trochę bardziej na boku.
De La Rosa oddaje jej ten bok.
Ale może się wydostać. Robi, co powinna.
Zaraz klepnie w matę!
- No i proszę. - Tak się to robi!
Tatiana Suarez. Powrót w wielkim stylu.
Poddanie w drugiej rundzie.
- Przez gilotynę, no proszę! - Wciąż niepokonana...
Tak trzymaj!
Ja pierdolę, wróciłam!
Zaryzykowała, ale spróbowała tej gilotyny.
Oddała górną pozycję.
Elementarz zapasów, przedni chwyt, trzymanie za szyję.
A potem elementarz dżu-dżitsu. Wrzucasz pełną gardę,
kiedy wejdziesz pod brodę i tylko dociskasz.
Zwyciężyła przez poddanie po duszeniu gilotynowym.
Tatiana Suarez!
Tatiano, powiedz, jak się czujesz? Nie było cię cztery lata w Octagonie.
O mój Boże. Jestem taka szczęśliwa.
Od dawna o tym marzyłam,
bo nie mogłam walczyć.
A jest naprawdę ciężko, kiedy nie możesz robić tego, co kochasz,
i wiem, jak to jest stracić swoje marzenie.
I nie chciałam stracić kolejnego, więc czułam się...
Naprawdę cieszę się, że mogę pokazać innym,
którzy przechodzą trudne chwile,
żeby się trzymali, bo w końcu się uda.
A optymizmu, który mam w sercu, nauczyła mnie moja mama,
bo ona wiedziała,
- że będę miała trudne życie. - Dawaj, mamo.
Wychowywałam się w niepełnej rodzinie.
Uprawiałam męski sport
i całe życie mówiono mi, że to nie jest moje miejsce.
Ale jestem tu. I tu jest moje miejsce.
Gratuluję wspaniałego powrotu. Panie i panowie, Tatiana Suarez.
Ma pewność, że w przyszłości zostanie mistrzynią UFC.
I trudno z tym dyskutować.
Niewielu sportowców wróciło stamtąd,
skąd wróciła Tatiana Suarez.
I kiedy dokonuje się czegoś takiego po pauzie,
gdy wszyscy mówią ci, że to niemożliwe, nie da się tego zrobić
i nie jesteś tak dobra jak inni, którzy ciągle walczyli,
a ty to robisz, to potem trudno cię powstrzymać.
Kiedy zrobiłaś to, myślałem: "Tylko jej nie odpuść".
I wiedziałem, że ją masz.
Bo ćwiczyłaś to tuż przed wyjściem na ring.
Powiedziałaś: "Jeszcze raz zrobię gilotynę".
- Skoczyłaś i to zrobiłaś. - Dzwoni mój brat. Co tam?
Jak się czujesz?
To fajne uczucie. Jestem podekscytowana. Szkoda, że cię tu nie ma.
Gratulacje!
Zaraz powiem o tych 50 tysiącach!
Dziękuję, brachu.
Dostałam ekstra 50 tysięcy dolarów.
No. Mówili, że dostałaś bonus.
- Zastanawiałam się dlaczego. - O cholera!
Dają bonus za występ, jeżeli naprawdę dobrze się spiszesz.
Jeśli masz poddanie, dostajesz bonus, tak?
- Tak. I przy nokaucie. - Tak.
Albo przy walce wieczoru, kiedy się naparzają
na całego. Tego raczej nie chcę.
Chodźmy.
- Cholerny twardziel z ciebie. - Dziękuję.
Miałam poczucie, że potrzebuję tej wygranej dla siebie, dla rodziny,
dla wszystkich, którzy we mnie wierzą i nie spisali mnie na straty.
Wróciłam. Jestem bardzo szczęśliwa.
Kiedy patrzę na nią, wciąż widzę to dziecko, gdy ją urodziłam,
spojrzałam w jej oczy
i zobaczyłam coś wyjątkowego.
Snułam dla niej te wszystkie marzenia.
Nie dotyczyły zapasów ani walczenia.
Marzyłam, żeby miała wspaniałe życie,
żeby dostała, co tylko chce w życiu.
Była w popieprzonych sytuacjach.
I nie załamała się.
To dopiero początek.
I nic jej nie złamie.
Myślę, że po to są właśnie wyzwania.
Powinny czynić cię lepszą.
Jestem wdzięczna za wszystko, co przeszłam, za każdy trud.
Pomogło mi to stać się lepszym sportowcem, lepszą osobą.
Dla mnie to część mojego przesłania.
Nie chodzi o zwycięstwa dla mnie.
Chodzi o to, bym inspirowała innych do realizacji marzeń i pasji.
I nie tylko to, ale gdy jest ciężko, żeby przetrwali takie trudne chwile.
Napisy: Wacław Jan Popowski