Downloaded from YTS.MX
ŚWIĄTECZNY EKSPRES
Official YIFY movies site: YTS.MX
Już Święta, dokoła śnieg
Wspaniały, magiczny czas
Mikołaj już szykuje wóz
To radością napełnia nas
Już Święta, dokoła śnieg Przepięknych prezentów w bród
I każdy w pogoni Śle list do Laponii z brokatem
O nie! No i znów?
Już Święta, dokoła śnieg Moc świateł w noc i za dnia
Dźwięk dzwoneczków już brzmi I muzyka nam śliczna gra
Już Święta, dokoła śnieg
A w sercach tli się żar
Każda rodzina w objęciach się trzyma To najpiękniejszy dar
Już Święta, dokoła śnieg
Tu przyjaźń i dobry duch
Już Święta, dokoła śnieg
Na torach blask i radość w nas
Wspaniały, magiczny czas
- Wesołych Świąt, Tomku. - Wesołych Świąt, Piotrusiu.
- O nie. - Świąteczna poczta!
- Proszę bardzo. - Dzięki, Tomku.
Ale ten zimny zimowy wiatr wieje.
Chyba ci się spieszy.
Tak! Muszę dostarczyć wszystkie kartki przed Świętami,
więc nie mogę żadnej zgubić.
To byłoby straszne.
Tu jest twoja, Tomku.
Dzięki i…
Wesołych Świąt, kochani.
Do zobaczenia, Tomku.
Powodzenia!
Tutaj jesteś.
Dziękuję, Tomku. Ta platforma to nasz klejnot,
przebój corocznej Świątecznej Parady Sodoru.
Wyglądałaby jeszcze lepiej, gdyby był na niej Mikołaj.
Przecież będzie!
O jasny gwizd. Mikołaj będzie na naszej paradzie?
Tak! Czyż to nie jest ekscytujące?
Czy zawiózłbyś składniki na ciastka do piekarni Reginalda?
Mikołaj uwielbia świąteczne ciastka.
Może pan na mnie liczyć.
Zaraz powiem Piotrusiowi, że Mikołaj będzie na paradzie!
Muszę się przygotować do parady.
Wszystko ma być idealne na przybycie Mikołaja.
Wsiadać do Świątecznego Ekspresu Ani i Klary!
W tym roku gwiazdą jestem ja! Kuba.
A na dodatek jesteś czerwony.
Tak jak sanie Mikołaja.
Muszę przyznać, że ten czerwony bardzo nam pasuje.
Śrubki! Mój sprzęg się zepsuł!
- O nie. - Ojej.
Naszych pasażerów ominie wycieczka.
Bez obaw. Zwykle pojawia się Sandra i wszystko naprawia.
Za chwilę, na pewno.
Niestety nie dzisiaj.
Sandra przygotowuje Świąteczną Górę na paradę.
Mówiłem już „śrubki”, tak?
Przecież obiecałyśmy pasażerom,
że w tym roku pojadą czerwoną ciuchcią.
To ja pociągnę, a Kuba poprowadzi.
Fenomenalna myśl!
Dziękuję, Kamciu.
Ta błyszcząca, przepiękna, czarująca, świąteczna ciuchcia
mimo szkód jedzie naprzód!
Za mną!
Dziękujemy, skarbie!
Nie mogę się doczekać, aż znów zawieszę gwiazdkę
na szczycie góry.
Wtedy zobaczy ją każdy na paradzie.
Tak jak rok temu.
Tak, gwiazdka była super.
I te piękne światła.
Tak. W kwestii światełek…
Jeśli ich nie rozplączemy, niczego dziś nie oświetlimy.
O nie. Musimy oświetlić Świąteczną Górę.
To tradycja.
Spokojnie, Bruno. Rozplączemy te lampki.
- Pomogę ci. - Dzięki, Diesel.
Chcę użyć Od-Skrzypio-narki, żeby zrobić śnieżny spektakl.
Może jednak zaczniemy od gwiazdki?
Nie, pierwsze muszą być lampki,
bo rok temu też tak zrobiliśmy.
No dalej!
Tradycje trzeba obchodzić co roku tak samo.
I ja zawsze na nich polegam,
bo zawsze są takie same.
Zajmę się tym. Rozwiążę każdy problem.
Jeszcze moment…
Ekstra!
Tak, prawie się udało.
Lampki wciąż są splątane!
Zajmę się tym, Bruno.
I jak? Tradycja trwa!
Dzięki, Sandro. Moja kolej.
Zajmij się lampkami, a ja wam coś zademonstruję.
Zmieniłam Od-Skrzypio-narkę w Zaśnieżo-narkę!
To maszyna do śniegu?
Dokładnie.
Będzie bardziej śnieżnie i świętastycznie!
Nadal nad nią pracuję.
Jasne. Dopracuj Zaśnieżo-narkę, a ja zacznę wieszać lampki.
Czy coś się stało, Bruno?
Rok temu zaczęliśmy wieszać z tamtej strony.
Ale nie musimy ich rozwieszać dokładnie tak samo, co?
Nie musimy, ale możemy, prawda, Karolciu?
Słusznie. Masz rację.
To tradycja.
Ja mam jeszcze jedną tradycję. Wieszam gwiazdkę na szczycie,
zanim rozbłysną światła choinki.
Znaczy się góry.
Wiozę paczki i listy Przez pola i las
Uwielbiam dowozić pocztę na czas
Jadę daleko, nie wiem gdzie
Zapewnię uśmiechy, bo o tym śnię
Czy wiatr, czy grad Czy deszcz, czy śnieg
Dostarczę twoją pocztę Nie martw się
Słyszysz ten gwizd? To nie test
Świąteczna dostawa już tu jest
Wesołych Świąt!
Jeszcze jedna kartka i świąteczny kurs będzie skończony.
Jeszcze raz Wesołych Świąt!
Jeszcze raz Wesołych Świąt.
Dokąd zmierzasz?
Wiozę składniki na ciasteczka do piekarni Reginalda.
Święty Mikołaj je uwielbia.
I zgadnij, kto będzie na paradzie.
- Nie. - Tak.
- Nie. - Tak!
Święty Mikołaj totalnie zgodził się wpaść!
Dowiedziałem się od pana Szyneczki.
Perfekcja! Doskonale się składa.
Jadę do Reginalda z ostatnią świąteczną kartką.
Pojedźmy razem.
Przesyłka specjalna dla piekarza Reginalda.
A ja mam składniki na ciasteczka. O tutaj.
Chyba utknąłem.
Pomogę ci, loko-druhu.
Jeszcze ciut… Już prawie…
Zaraz cię wyciągnę… Prawie…
- O nie! - O nie!
Widzisz to?
Wyglądam jak piernikowa ciuchcia.
I tak pachniesz, Piotrusiu.
Na pewno wystarczy składników na twoje ciastka, Reginaldzie.
To była moja ostatnia dostawa.
Mam już wolne do końca roku!
Ja też!
Buch-piątka!
Co teraz? Jedziemy na paradę?
Pomóżmy Karolci i Sandrze przygotować Świąteczną Górę.
Tak dużo obowiązków.
Gwiazdka to najlepszy czas dla ciuchci.
Tak!
Na pewno tutaj wieszaliśmy lampki rok temu?
Abso-świstnie!
Nie sądziłam, że to było aż tak wysoko.
Przydałoby mi się przedłużenie do wysięgnika.
Przedłużenie to wspaniały prezent dla Karolci,
ale najpierw upewnię się, że moja Zaśnieżo-narka zaśnieża!
Ten dźwięk jest bardzo głośny.
Przepraszam, Bruno.
Pewnie śnieg zamroził podzespoły.
Ale po co nam więcej śniegu?
Rok temu nie mieliśmy Zaśnieżo-narki.
Racja, ale czasem warto trochę wzbogacić tradycje.
Będzie magicznie.
A czy może być magicznie cicho?
Przepraszam. Nie powinno być aż tak głośno.
W drogę, druhu. Popracujemy tam.
To nie problem.
I to też nie.
Skończył się smar.
Proszę, Sandro. Możesz użyć mojego.
Nie! Czeka cię dziś tyle pracy.
A jeśli wysięgnik się zatnie?
Mam zapas. Chętnie się podzielę.
Dzięki. To się przyda,
ale nie wystarczy, by zrobić nieskrzypiący śnieg.
Chciałabym mieć nieskończony zapas smaru.
Smar to świetny prezent dla Sandry.
Wesołych Świąt, kochani!
Jak wam idzie?
Dobrze wyglądacie.
Zawieźliśmy ostatnią dostawę.
Do piekarni. Oczywiście.
Wpadliśmy sprawdzić, czy nie potrzebujecie pomocy.
Przyda się, jeśli mamy skończyć przed paradą.
Piotrusiu, mówisz, że dostarczyłeś całą pocztę?
- Dokładnie. - To dlaczego z tyłu masz list?
Naprawdę?
Poczekaj, służę pomocą!
Zapodział mi się jeden list. To się nigdy nie zdarzyło.
Nie martw się.
Mamy jeszcze czas. Dostarczymy go.
No tak. Spokojnie, to tylko list do…
Co się stało?
Do kogo jest ten list, że…?
Mikołaj!
Żadne „spokojnie”!
A jeśli dziecko napisało list i nie dostanie prezentu?
Może chciało robota do słania łóżka?
Lub pasiastego kangura!
Lub duży zapas smaru.
Lub przedłużenie wysięgnika.
Co mam zrobić?
Wszystko gra, bo jedno jest pewne. Ciuchcia taka jak ty to naprawi.
Tak! Szybko pojadę na pocztę
i poproszę, żeby wysłali ten list.
Ale ominie cię parada! Grafik jest bardzo napięty.
Piotruś świetnie rozwozi pocztę.
Ekspresowo dostarczy list i zdąży na paradę.
W Święta chodzi o to, by pomagać, a to dziecko na mnie liczy.
Pojadę z tobą.
Dzięki, Tomku. Z drogi, jedzie Świąteczny Ekspres!
- Pa! - Powodzenia!
Dzięki!
No dobrze! A oto największa na świecie…
Wybacz! Świąteczny Ekspres nie ma czasu!
A więc jak mówiłem,
oto największa na świecie latarnia morska!
Czy największy na świecie cukierek?
Jestem pewien, że to latarnia.
Czerwono-białe paski, skarbie.
To wygląda jak taki ogromny cukierek.
No przecież.
Największa na świecie cukierkowa latarnia.
Jedźmy dalej!
Gdzie są wszyscy? Halo?
O, nie. Właśnie zamknęli.
Znaczy, że…
Listy do Mikołaja już wyruszyły.
A to znaczy, że…
Ktoś nie dostanie prezentu, bo zgubiłem ten list.
Musi być sposób, aby dostarczyć go Mikołajowi.
Mam pomysł!
Jesteśmy Świątecznym Ekspresem.
Sami dostarczymy list Mikołajowi. Wyruszamy na biegun północny.
Serio?
Dobrze. Mam mapę i moje gogle.
Jeśli spadnie śnieg, będę widział.
A masz!
Ja mam mój super pług.
Poradzi sobie z zaspami.
Dla bezpieczeństwa schowam list przy szczęśliwym dzwonku.
Jesteśmy gotowi? To do dzieła!
Jedźmy mostem na ląd. Stamtąd ruszymy na biegun.
To świetny plan, więc w drogę!
O nie. Kończy się dzień i zaraz się ściemni.
Nie szkodzi, bo mamy światełka.
Nie, Piotrusiu. To znaczy, że Mikołaj opuszcza biegun,
by dostarczyć prezenty.
Nie dotrzemy tam na czas.
Mikołaj może być teraz wszędzie.
Musi odwiedzić cały świat.
Włącznie z Sodorem!
Tak jest! Mówiłeś, że będzie na paradzie.
Faktycznie!
Możemy dostarczyć mu list na świątecznej paradzie.
Świąteczny Ekspres wraca na dobre tory.
Mikołaj musi gdzieś tu być.
No i jest!
Święty Mikołaju!
Mam specjalną przesyłkę prosto… do ciebie?
Tomku! Piotrusiu! Wesołych Świąt!
Jak mi idzie?
Dobrze! Wziąłem pana za…
Mikołaja? Czyż nie wyglądam jak on?
Tak, ale…
Czemu wygląda pan jak on?
Chcę poczuć nastrój Świąt!
Ale prawdziwy Święty Mikołaj jest tylko jeden.
Wie pan, kiedy tu dotrze?
Myślę, że gdy dostarczy wszystkie prezenty.
Wtedy będzie za późno.
Jak to? Mikołaj się nie spóźnia. Przecież to Mikołaj.
Piotruś ma dla niego list od dziecka.
W liście na pewno jest życzenie.
O rety.
Jeśli ktoś może dostarczyć list na czas, to tylko ty.
To prawda. Dzięki, panie Szyneczko.
Gabrysiu, zróbmy próbną jazdę. Ja mogę być Mikołajem.
Jestem wyśmienitym zastępcą.
- To gdzie zaczynamy? - Co zaczynamy?
Hej, Nio! Wieziemy list do Mikołaja.
Trzeba go dostarczyć, zanim zacznie się parada.
Jesteś ekspertem od poczty.
Gdzie może być Mikołaj?
Nie mam pewności. Kursuję po Sodorze,
a Święty Mikołaj po całym świecie.
Wiemy tylko, że Mikołaj ma tu przylecieć dzisiejszej nocy.
No to wiemy, gdzie kierować wzrok.
Mikołaj lata, więc musimy tylko…
Patrzeć w niebo!
Niebo jest jednak całkiem spore.
Mikołaj może być wszędzie.
I stąd naprawdę niewiele widać.
Jedźmy tam, skąd widać wszystkie gwiazdy.
Na Górę Widokową.
No dobra, Sandro. Odpalaj!
Jasne!
- Tak! - Ekstra!
- Lecą iskry! - Przepięknie!
Zapomnieliśmy o gwieździe!
Wyłącz światła.
Chcę zawiesić gwiazdę, nim je zapalimy!
Wyłącz wszystkie światła, Sandro.
Jeszcze nic nie zrobiłam.
Kilka światełek nie działa.
Raczej wiele światełek nie działa.
- Mamy jakieś zapasowe? - Nie.
Wesołych Świąt, Haroldzie!
Przyjąłem. Z wzajemnością.
Leciałem na wschód i zobaczyłem światła.
Tak. No właśnie!
Pomożesz nam znaleźć nowe lampki?
Zrozumiałem. Taki urok zimy.
Dzięki, Haroldzie!
Oby trochę znalazł.
Na pewno mam więcej lampek w zajezdni.
To koła w ruch!
Zimy czas cieszy nas Biały pada śnieg
Elektrycznie bawmy się I śpiewajmy cały dzień, hej!
Wesołych Świąt!
- Wesołych… - Świąt!
I to ja jestem ta szybka?
- Wesołych Świąt! - Radosnej Gwiazdki!
- Udekorowaliście górę? - Dostarczyliście list?
- Nie. - Nie.
Co się stało?!
Poczta była zamknięta, więc chcieliśmy jechać na biegun,
by zawieźć list do Mikołaja.
I wtedy zaczęło się ściemniać,
a to znaczy, że Mikołaja nie ma na biegunie.
Więc jedziemy na górę, by zatrzymać Mikołaja,
nim zacznie się parada i będzie za późno!
A wy?
Rozwiesiliśmy już lampki.
Ale część lampek nie działa!
Więc jedziemy do zajezdni znaleźć nowe.
Nim zacznie się parada i będzie za późno.
Powodzenia!
Witajcie, kochani.
A co to jest?
To znów się dzieje!
Chciałam zrobić Zaśnieżo-narkę z Od-Skrzypio-narki, ale…
porzucam ten pomysł.
Pomysł był dobry tylko bardzo głośny.
Światła na Świątecznej Górze będą wyglądać cudnie.
I my też!
Jeśli znajdziemy te lampki.
Dajcie znać, jeśli znajdziecie jakiś nowy sprzęg.
Sprzęg?
Naprawię to w sekundkę.
Spotkajmy się w zajezdni.
Jest jak nowy.
Nie to co Zaśnieżo-narka.
Ocaliłaś świąteczną wycieczkę, ale teraz ja przejmuję ster.
Miłej jazdy!
Lecę sprawdzić, co z lampkami.
Szybko! Trzeba zdążyć do Mikołaja z listem.
Pojedźmy skrótem przez Kopalnię.
To szybsza trasa na Górę Widokową. W drogę!
Kopalnia? Dobrze.
Ale tylko dlatego, że to ekspresowa dostawa.
Dokąd jedziecie?
Tu jesteście.
Słuchajcie tego!
Widzicie? Prawie jesteśmy!
To było super, Tomku!
Co za wesoły skrót.
Hejka!
Macie problem z lampkami?
Tak. Tylko część światełek działa.
Może to problem elektryczny. Spróbuję doładować.
Tak, to działa!
Hej, Haroldzie!
Witaj, Tomku.
Dostałem sygnał, że światło działa.
Nie do końca, ale pracujemy nad tym.
Kontynuuję poszukiwania. Na wszelki wypadek.
Wesołych Świąt. Odbiór.
Skoro Harold widział światło, może Mikołaj tak samo!
Słusznie, Nio. Gdy Święty Mikołaj się zjawi,
użyjemy lampek, a on nas zauważy.
Wspaniała myśl.
Rozdzielmy się i wypatrujmy z każdej strony.
Stąd na pewno wypatrzymy Mikołaja.
Może wylądować w każdej chwili.
W każdej chwili.
Już leci.
Hej, loko-druhu, wszystko będzie dobrze.
Ale to… świąteczne życzenie dziecka.
Jest ważne. Nie możemy zawieść.
Bo każdy ma życzenie
Co tylko jego jest
Wiem, że całym sobą chce
By spełniło się
Tak, każdy ma życzenie
To serce je tworzy i duch
A życzeniem moim jest
By pomóc w spełnianiu snów
Nasz Mikołaj, któż to wie? Jest na dachu czy też nie?
Może w saniach po niebie gna?
I kiedyś nam złapać się da?
A Święta to czas cudów
Życzenie w swym sercu stwórz
W tym roku moim jest
By móc dostarczyć twe
I już
Spójrzcie! Czyżby to był…?
Mikołaj!
Chyba leci do Vicarstown!
W drogę!
Czas, żeby wszyscy wsiedli do Świątecznego Ekspresu!
Wybacz. Zajmiemy się tym w przyszłym roku. Ale teraz…
muszę znaleźć lampki.
To nie lampki. To też nie.
To…
Hej, Bysiu!
Tu nie ma świateł…
I tu też nie. Nie.
Nie.
Nie, to tylko ogromny cukierek.
Tu nie… Tu też nie.
Kto trzyma lampki w beczce po oleju?
Kiedy Sandra szuka lampek,
ja szukam smaru, aby dać go Sandrze na Święta.
Tu nie. Tu też nie.
- Znalazłaś? - Jeszcze nie.
Widzisz coś, co nada się na przedłużenie wysięgnika Karolci?
A może to coś?
A co myślisz o tym?
To będzie za bardzo opadać.
Nie o to mi chodziło.
Czy to nie lampki?
Ależ oczywiście.
No tak.
Znalazłam!
No dalej! Mikołaj… nie może…
nam uciec. Musi dostać ten list.
Jestem tu, loko-druhu!
Ze względu na ten śnieg będę jechał pierwszy.
Chyba go zgubiliśmy.
Tam, widzę go! W drogę! Jedźmy za saniami!
- Dalej, Piotrusiu! - Czekajcie na mnie!
Widzę go! Nie widzę. Widzę!
Nie widzę go… Widzę…
Jest za wzgórzem!
Już blisko.
Zajmę się tym!
W końcu dostarczymy list Mikołajowi.
- Dokąd poleciał? - Nie wiem.
Nigdzie go nie widzę.
Też to słyszeliście?
Brzmi jak dzwonki reniferów!
Jedźmy za dzwonkami sań!
Już coraz bliżej!
Znowu dzwonki sań!
To nie jest Mikołaj, tylko Mikrowaj.
Łapiecie? Mikrowaj?
Tak, ale to nie jest śmieszne.
Chwila, teraz słyszę inne dzwonki.
Ja też.
I to na pewno nie dzwonki krów.
Dźwięk dochodzi stąd.
Nie, jednak z tej strony.
To tylko ja.
Uchwyt na dzwonek znów się zepsuł.
Spokojnie, Piotrusiu. Odnajdziemy Mikołaja.
- Tak. - Musi być jakiś inny sposób.
- Może nasłuchujmy dźwięków „ho”? - Jakich „ho”?
No wiesz, gdy Mikołaj robi „hohoho”.
Doskonały plan.
Niczego nie słyszę, ale chyba coś czuję.
To jest zapach…
piernika?
A czy świąteczne ciastka Reginalda
to nie są właśnie pierniki?
Masz rację!
Mikołaj je uwielbia. I trudno się dziwić.
Za tym zapachem!
Oto największa na świecie stacja kolejowa z piernika!
Wprost przecudowna!
I pachnie wręcz wybornie!
To stąd dochodził zapach piernika, ale Mikołaja tu nie ma.
Myślałem, że Mikołaj je uwielbia.
Ależ tak.
Piekarz Reginald był bardzo zajęty w tym roku.
Najpierw stworzył tę wspaniałą piernikową stację,
a później upiekł ciasteczka,
aby dzieci z Vicarstown mogły częstować Mikołaja.
To znaczy, że Mikołaj wpadnie na ciastka!
Musimy jechać do Vicarstown.
Dostarczyliście już list?
Jeszcze nie, ale już wkrótce.
Mikołaj już tu był.
Tutaj także był!
I tu!
Mikołaj odwiedził już te okolice.
Jak mamy złapać kogoś, kto okrąża cały świat w jedną noc?
Mikołaju, tutaj!
Jedno jest pewne, Piotrusiu. Mikołaj nadal przemierza Sodor!
A nikt nie przemierza Sodoru szybciej niż my!
Zawieśmy lampki,
by rozświetlić Świąteczną Górę dla Mikołaja.
No jasne.
Zacznijmy tam.
Hohoho, no to wio!
Bruno, dasz radę to utrzymać, by znów się nie zaplątały?
Nie, ale znam kogoś, kto da radę.
Zdaje się, że jest po drugiej stronie kanionu.
W drogę!
Kanion Kruchych Kamieni.
Dlaczego akurat kanion?
Dawaj, Piotrusiu! Jesteśmy blisko!
Wkrótce dostarczymy list!
Ani śladu głazu!
Mamy Święta, więc może głaz nie…
Nie tak prędko!
Wesołych Świąt!
Było blisko.
Mikołaj jest tuż przed nami!
Mikołaju!
Harold?
Hej, Piotrusiu, może Harold widział Mikołaja.
Haroldzie, czy widziałeś dziś na nocnym niebie Mikołaja?
Niestety zaprzeczam, Piotrusiu. Zero śladów Mikołaja.
Lecę przekazać lampki Karolci,
a operacja „Znaleźć Mikołaja” jest w toku.
Nasz list!
Hej, musisz to oddać!
- Mam go! - Ja go mam!
Złapałem! A jednak nie.
Leci prosto w kierunku tunelu!
Albo nie.
Zaraz przeleci nad górą!
W drogę! Pojedziemy tunelem i złapiemy go!
Nie wiem… Nie lubię tuneli.
Jest tam tak ciemno, zwłaszcza w nocy!
Jesteśmy tuż przy tobie.
Ale jeśli chcesz, możemy jechać naokoło.
Nie. Tam jest dziecko, które na mnie liczy.
- Poradzisz sobie. - Dasz radę, Piotrusiu.
I o to chodzi w Świętach.
Będę tam pierwsza.
- Doładowanie, proszę. - Elektrycznie!
Dalej, Piotrusiu!
- Piotrusiu! - Uważaj!
O nie!
Dzięki, loko-druhu. Jestem twoim dłużnikiem.
List!
Złapię go!
Leci w tę stronę!
O… nie.
- Już… - Prawie…
Wszyscy za listem.
Wracaj tu!
Dziękujemy ci, Haroldzie!
Zrozumiałem!
Dobrze. Teraz mamy komplet.
Czas rozświetlić górę.
Chwila. Bruno, chcesz najpierw zawiesić gwiazdę?
Tak!
Tak jak rok temu.
No i co myślisz?
Jest tak jak w zeszłym roku?
Nie. Jest nawet lepiej!
Leci w stronę góry!
Która wygląda pięknie.
No dalej!
Niech ktoś go złapie!
- Zróbmy to! - Trzymam cię, Sandro!
Mam go!
- Tak! - Świetnie!
Tak jest!
Brawo, Sandro i Karolciu!
O nie!
Złapałem!
Wielkie brawa, Bruno!
Znam się na zatrzymywaniu.
Przeczytaj list!
„Drogi Mikołaju,
w tym roku moim życzeniem jest różowa deskorolka w kropki.
Dziękuję i Wesołych Świąt. Ściskam, Ryan.
Szkolna 51, Vicarstown”.
To słodkie.
To świąteczne życzenie!
Zdobądźmy tę deskorolkę.
Różową deskorolkę w kropki.
Znajdźmy deskorolkę i zawieźmy ją do Ryan!
Ale mam dostarczyć list Mikołajowi, żeby on mógł zawieźć prezent.
Może nie znajdziemy go na czas.
Ale nadal możesz dostarczyć Ryan radość.
Masz rację. Sprawię, by świąteczne życzenie się spełniło.
Ciuch-ciuch-ruchy, kochani!
A czy ktoś nie powinien poczekać na Mikołaja
i go pokierować?
Doskonała myśl.
Jeśli go spotkamy, powiemy, że wy dostarczycie Ryan prezent.
Ja też zostanę.
Chcę jeszcze pobyć z gwiazdką.
Pośpieszmy się. Parada tuż tuż.
Tak, ruszajmy.
Ktoś ma pomysł, gdzie znajdziemy deskorolkę?
Super zabawki, ale brak różowej deski w kropki.
Hej! Super styl, panie T. Rexie.
Widział pan różową deskę w kropki?
Nie, raczej wątpię…
Dzień dobry!
Diesel, a co ty tutaj robisz?
Szukam różowej deskorolki w kropki.
W tym stosie rupieci?
Szukałem już wszędzie. Pomyślałem „czemu nie”.
Nigdzie nie mogę znaleźć różowej deskorolki w kropki.
To różowa krowa w kropki na czymś, co wygląda jak deskorolka,
ale raczej nie to Ryan chce dostać na Święta.
Deska?
Muszę znaleźć… Lód!
Węch!
Węch?
Hej, Henelopo. Widziałaś tu Węcha?
Hej, Sandro. Jak mogę ci pomóc?
Hej, Węch. Chciałam spytać, czy masz różową deskę w kropki?
Różową deskę w kropki, tak?
Jakiś pomysł, Henelopo?
- Przykro mi, Sandro. - Dzięki za pomoc.
Wybacz. Dziękuję ci, Henelopo!
A tak przy okazji,
nie masz może smaru do mojej Od-Skrzypio-narki?
Niestety wyszedł nam cały smar.
A przedłużenie wysięgnika dla Karolci?
To też właśnie wyszło.
Tak to jest, gdy zostawiam zakupy na ostatnią chwilę.
A mogę wziąć te koła?
Bardzo proszę! Wesołych Świąt.
Dzięki, Węch. Teraz są dużo weselsze!
Powodzenia, Sandro!
Ale zimno.
Może odpalimy stary piec, aby było tu ciepło i przytulnie?
Nie znalazłem deski.
Ja tak samo.
U mnie także pusto.
Nic nie mam.
Ale chyba nie szukałam w dobrych miejscach.
Nie możemy zawieść Ryan.
Muszę sprawić, by jej życzenie się spełniło.
Sami zróbmy deskorolkę!
Jak mamy ją zrobić?
Zostaw to mnie. Spoko-loko!
Do dzieła! Zróbmy deskorolkę!
Będzie fantastycznie!
Gdy Sandra skończy, spełnimy świąteczne życzenie Ryan.
Tak, to nie przypomina deskorolki.
Ależ jak to?
Ma różowe kropeczki, koła i można na niej jeździć.
Pokażę wam!
Ekstra wywrotka.
Ale Od-Skrzypio-narka chyba się zepsuła.
Wybacz, twoja Zaśnieżo-narka.
Zawsze była nieco zepsuta.
Naprawię to później.
Ta część będzie świetnym przedłużeniem wysięgnika.
Dzięki, że próbowałaś, ale ten plan chyba nie wypali.
Musimy zwrócić uwagę Mikołaja.
Jak? Nie wiemy, gdzie on jest, a parada zaraz się zacznie,
więc Mikołaj pewnie już dostarczył wszystkie prezenty.
Na pewno uda nam się go znaleźć.
Poszukajcie go, a ja sprawdzę, co u Karolci i Bruna.
Też to słyszycie?
Ktoś pewnie znów otworzył drzwi lub gdzieś tu przechadza się krowa.
A widzicie to?
To pewnie tylko Harold.
- Zaprzeczam. - Zaraz.
Dzwonki sań i światła?
To musi być…
Mikołaj!
Próbowałem wam to powiedzieć!
Poczekać chciej chwile dwie
W świąteczne dni
Życzenie ktoś w sekrecie chce
Do ucha szepnąć ci
Cały rok czekaliśmy Żeby znaleźć cię
Aż przyszedł czas nareszcie i Mikołaj zjawił się
Już widać go, w saniach gna Czy zauważy nas?
Mikołaju na dół spójrz Ten jeden tylko raz
Poczekać chciej chwile dwie W świąteczne dni
Życzenie ktoś w sekrecie chce
Do ucha szepnąć ci
Aż trudno nam uwierzyć Że naprawdę jest tu z nami
Lecz jak powitać go Jeśli nas nie zauważy
Zamigam światełkami I może nam się uda
Dać mu znać, że tu czekamy Nim ruszy czynić cuda
Poczekać chciej chwile dwie W świąteczne dni
Życzenie ktoś w sekrecie chce
Do ucha szepnąć ci
Musicie… migać…
światłem… bo Mikołaj…
- już leci! - Robi się!
No i oto jest!
Gwóźdź programu! Świąteczna Góra!
Fascynujące!
Nadzwyczajne!
To działa! Mikołaj tu leci!
Oby się udało.
Wesołych Świąt!
Mikołaju!
Czekaj! Nie wziąłeś ważnego…
listu.
Myślisz, że podobała mu się gwiazda?
Nie dałeś Mikołajowi listu.
Nie. I już nigdy go nie dam.
Piotrusiu, bardzo się starałeś.
Wiem, ale chciałem, by życzenie Ryan się spełniło.
Zrobiłeś, co mogłeś.
Abso-świstnie tak.
Mikołaj!
I pokazałeś wszystkim, o co naprawdę chodzi w Świętach.
O prezenty?
Każdy może nieść pomoc, nawet jeśli o tym nie wie.
Tak się spełniają świąteczne życzenia, Diesel.
Mikołaj zna moje imię?
Ale ja nie pomogłem Ryan.
Odnalazłeś mnie, czyż nie?
Więc nie jest za późno?
By spełnić życzenie?
Nigdy nie za późno.
Skąd to się wzięło?
Jestem Świętym Mikołajem.
Zrobisz mi przysługę, Piotrusiu, i dostarczysz ten prezent?
Też to słyszeliście?
Mikołaj prosi mnie, bym dostarczył świąteczny prezent!
Jasne! Ja naprawdę uwielbiam dostarczać każdą pocztę!
Przecudownie!
A teraz lecę zawieźć prezenty do Kenii.
A nasza parada?!
Pan Szyneczka na pewno będzie wyśmienitym zastępcą Mikołaja.
Wesołych Świąt!
No dalej, kochani.
Musimy dostarczyć Ryan radość.
Mikołaj powiedział, że to twoja wyjątkowa dostawa.
Nie dotarłbym tu bez pomocy przyjaciół.
Dostarczymy prezent wspólnie.
Wiozę paczki i listy przez pola i las
Uwielbiam dowozić pocztę na czas
Jadę daleko, nie wiem gdzie
Zapewnię uśmiechy, bo o tym śnię
Czy wiatr, czy grad
Czy deszcz, czy śnieg
Dostarczę twoją pocztę Nie martw się
I jestem.
Dasz radę, Piotrusiu.
- Wesołych… - Świąt!
To moja ulubiona dostawa w historii.
Moja też.
A parada?!
Musimy jechać na paradę!
To nasza tradycja.
Tak, zdążyliśmy!
Spójrzcie na te platformy!
Nic nie widzę!
Świąteczna Góra!
Ta gwiazdka jest piękna.
Chwila, czy to znów… Mikołaj?
Wesołych Świąt!
Tak naprawdę to ja, Pan Szyneczka.
Znam prawdziwego Mikołaja.
Wesołych Świąt!
Troszkę wyżej.
Wyżej… już nie sięgnę.
Zabawne, że tak mówisz. Na dół, proszę.
Może… to pomoże.
Wesołych Świąt!
Przedłużenie wysięgnika!
Teraz możesz sięgać dużo dalej
i podnosić mnie dużo wyżej!
Wspaniale! A ja mam tu…
więcej smaru do Zaśnieżo-narki!
Ekstra!
Skąd to wzięłaś?
Tak jakby rozłożyłam Zaśnieżo-narkę.
A ty skąd wzięłaś smar?
Znikąd. Wykorzystałam moje zapasy.
Ale bez smaru nie użyjesz wysięgnika.
A ty nie użyjesz Od-Skrzypio-narki…
to znaczy Zaśnieżo-narki, skoro ją rozłożyłaś.
Nie pomyślałyśmy o tym.
Bo myślałyśmy o sobie nawzajem.
To jest prawdziwa przyjaźń.
- Wesołych Świąt, Sandro. - Wesołych Świąt, Karolciu.
W drogę! Wracajmy na górę i podziwiajmy widok.
Nie mieliśmy czasu spojrzeć na rozświetloną wyspę.
Już Święta, dokoła śnieg
A w sercach tli się żar
Każda rodzina w objęciach się trzyma
To najpiękniejszy dar
Już Święta, dokoła śnieg
Tu przyjaźń i dobry duch
Na torach blask i radość w nas
To w roku najlepszy czas
Miałeś świąteczne życzenie, Tomku?
Chciałbym nowy gwizdek. A ty?
Chciałbym rozwozić pocztę w każdą Gwiazdkę.
I może jeszcze nowy uchwyt na mój szczęśliwy dzwonek.
Ja chciałbym pastę do mojej szczęśliwej puszki.
Ja nowy zestaw baterii.
A ty co byś chciała?
Wesołych Świąt!
Wesołych Świąt.
Napisy: Justyna Burzyńska