Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Disneynature'ın Kaplan belgeseli Hindistan'ın vahşi ormanlarında
dört yavrusunu büyüten genç bir dişi kaplanın hikâyesini anlatıyor.
Film, o yavruların
annelerinin yanından ayrılıp kendi bölgelerini bulmak için
çıktıkları yolculuğu gözler önüne seriyor.
Yaşadıkları koruma altındaki ormanda
kaplanların sayısı son 15 yılda iki katına çıktı.
Şimdiyse yer sıkıntısı yaşıyorlar.
O yüzden genç kaplanlar güvenli sığınaklarından ayrılmalılar.
Ve insanlarla paylaşacakları
yeni bir dünyaya girmeliler.
Yüzleşilmesi gereken birçok zorluk var.
Ama bazı kaplanlar uyum sağlamayı öğreniyor.
Neyse ki onlara yardım etmeye çalışan insanlar var.
Disneynature'ın Kaplan belgeselini çekerken
ekip, kendini adamış kişilerden oluşan bir grupla bir araya gelerek
insanlarla kaplanların bir arada yaşamasının yollarını buldu.
KAPLANLAR YÜKSELİŞTE
Onlar dünyanın en sevilen hayvanlarıdır.
Görkemlidirler…
…ama gözlerden uzakta yaşarlar.
Kaplan görmek çok nadir bir şeydir.
Filme alabilmekse daha da nadirdir.
Disneynature'ın Kaplan belgeseli için
kamera ekibi, Hindistan'ın vahşi ormanlarında beş yıl boyunca
toplamda 1.500 günden fazla vakit harcadı.
Sabırlarının meyvesini aldılar
ve kaplanların dünyasındaki en nadir anlardan bazılarını yakaladılar.
Bazı sahneleri çekmek için ekip her şeyi göze aldı.
Kaplan su içmek için dışarı çıktığında
ekip, kameraları kontrol etmeye geliyor.
Gergin bir an
ama buna değer.
Yavru kedi gibi yuvarlanıyor.
İnanılmaz bir şey.
Diğer bazı hayvanlar da fazla sırnaşık olabiliyor.
Affedersin.
Affedersin Bay Saksağan.
Gizli kameralar sadece kaplanlara dayanacak şekilde tasarlandı.
Bu kamera "ga-fil" avlandı.
Evet, biraz bantla hallolur gibi.
Filmde görev alan kamera ekibindeki birçok kişiden ikisi
Hintli film yapımcıları Pooja Rathod
ve Kalyan Varma.
Kaplanlar, doğaları gereği saklanırlar.
Sadece görülmek istedikleri zaman kendilerini gösterirler.
Kaplan, ormanın hayaleti gibidir.
Bir anlığına onu görürsün,
sonra bir anda çok güzel bir şekilde kendini kamufle eder.
Çizgileri ve hareket edişi sayesinde
çabucak kaybolabilir.
Kaplanları filme almak için önce onları bulmanız gerek.
Günlerin çoğunda kaplanları görmezsiniz bile.
Ve o mükemmel an için beklemeniz gerekir.
Kamerayı açıp, açıyı ayarlayıp orada olmanız gerekir.
Bana kalırsa dünyada filme alması en zor tür, kaplanlar.
Pooja ve Kalyan, bir dişi kaplanı günler boyunca filme aldılar
ve onun güvenini kazandılar.
Şurada bir yavru var, anne de altta.
Bir dişi kaplanı yavrularıyla beraberken izliyoruz.
İyice yaklaşmamıza izin verdi ki bu oldukça nadir bir durumdur
çünkü yanlarında yavruları varken genelde gizlenir ve daha dikkatli olurlar.
Üstelik yavruları daha çok küçük, altı ila sekiz aylıklar.
Yavrular oyun oynuyor ve anne de bizim varlığımızdan hiç rahatsız değil.
Çok heyecan verici bir an.
Onlar tam önümüzde yatmış uyurken
burada olmak çok güzel bir şey değil mi?
Ne kadar çok şeyle uğraştığını bir düşünsene.
Avlanması gerek, tüm bu yavruları beslemesi gerek.
Tam bir süper anne.
Vahşi ortamlarında bir anneyle yavrularını görmek çok nadirdir, hele de yakından.
Evet, bu bir ayrıcalık resmen.
İki yıl boyunca ekip üyeleri yavruları izledi, büyümelerine tanık oldu.
İlk başta patilerinin üstünde durmakta birazcık zorlanıyorlardı.
Yavrular büyüdükçe vahşi ormanın kurallarını öğrenirler.
Hangi hayvanları avlayabileceklerini öğrenirler…
…hangilerinin peşinden koşmanın o çabaya değmeyeceğini de.
Bu eşsiz görüntü
kaplanların aile yaşamının gelmiş geçmiş en detaylı tablosunu çiziyor.
Pooja ve Kalyan için en zor şey yavruların yuvadan ayrılmalarını izlemek.
Artık 18 aylık oldular. Annelerinin yanından ayrılıp
kendi bölgelerini bulma vakti geldi.
Kaplanları kameraya çeken ekipte yer alıp
belli bir yavruyu uzun süre takip edince
onlara bağlanmamak gerçekten zor oluyor.
Yavruyu iki aylıkken görüyorsunuz.
Sonra yaklaşık bir buçuk yaşına kadar büyümesini izliyorsunuz.
Günün birinde o yavrunun yuvadan ayrılacağını biliyorsunuz.
Gerçekten duygulanıyorum.
Umarım nereye giderse gitsin başının çaresine bakabilir.
Yeni bölge arayan genç kaplanların sayısı artıyor.
Artırılan koruma önlemleri sayesinde
artık 54 korunaklı bölgede 3.600'den fazla kaplan var
ancak buralardaki alanlar sınırlı.
Hindistan'daki kaplanların üçte biri, koruma alanları dışında yaşamak zorunda.
Burada daha az vahşi av olsa da bolca kolay erişilebilir yiyecek var.
Tabii bu, çiftçiler için kötü haber demek.
Ama yardımcı olmak için yapılabilecek basit şeyler var
ve bunu denemeye istekli birisi de.
Hindistan Vahşi Yaşam Enstitüsünden Doktor Bilal Habib
Disneynature'ın Kaplan belgeselinin bilim danışmanlığını yapıyor.
Ülkedeki en iyi kaplan uzmanlarından biri ve sorunları çözmeye bayılıyor.
Bilal, Orta Hindistan'daki Maharashtra'ya geldi,
yani kaplan ülkesinin başkentine.
Burada büyük bir anlaşmazlık var.
Birçok çiftlik hayvanı öldürülüyor.
Bu hayvanlar, buradaki köylüler için hayati öneme sahip
çünkü hayvancılıkla geçiniyorlar.
Bugün Bilal en yeni fikrini test edecek.
Trafiği atlatabilirse tabii.
Kaplanlara yem olan inek sayısını
azaltmaya yardımcı olmak için ilginç bir yaklaşım sunuyor.
Bazen arkamıza bakmadan önümüzü göremeyiz.
Bilal ve ekibi, ineklerin arka kısımlarına göz resimleri çiziyorlar.
Çifte yememeye çalışarak tabii.
Dikkat et.
Parlak kırmızı olsun.
Gözün içine bir siyah nokta çiz ki
ineğin gözünün şeklinde olsun.
Böyle mi?
Hepimizin fikirleri birbirinden farklı.
Kaplanların bu gözleri görüp izlendiklerini düşünmelerini umuyorlar.
Bilal ve ekibi bu zamana kadar yüzlerce ineği boyadı.
Bu yaklaşım işe yaramışa benziyor.
Saldırıların sayısı önemli ölçüde azaldı.
Kaplanlardan birinin çok aktif olduğu bir köy vardı.
Köylüler, hayvanlarının çoğunu o kaplana kaptırmıştı.
Hayvanlara göz resmi çizdikten sonra o kaplan hemen başka yere gitti.
Muhtemelen, her iki tarafından onu görebilen hayvanlar olduğunu sandı.
Hem önden görebiliyor hem de arkadan.
O köye tekrar gittiğimizde
herkes hayvanını boyatmaya getirmişti.
"Lütfen hayvanımızı boyayın. İyi oluyor. İşe yarıyor" diyorlardı.
Bilal artık bu kolay fikri tüm Hindistan'da uygulamayı planlıyor.
Son 10 yıldır
Bilal başka bir projede daha yer alıyor
ama bu, oldukça farklı bir iş.
Süreci kontrol etmek için Disney kameramanı Kalyan
ve uzak kamera uzmanı Suman Raju'yla birlikte geldi.
Her şey 10 yıl önce
Bilal'den büyük bir soruna çözüm bulmasını istemeleriyle başladı.
Genç kaplanlar yeni bir bölge ararken
koruma altındaki bölgeler arasında yollarını bulmakta zorlanıyorlar
çünkü bu bölgelerin arasında genelde yüzlerce kilometre var.
Yolculukları sırasında birçok zorlukla karşılaşıyorlar.
Ama hepsinden daha zorlu bir engel var.
Otoyollar.
Yüz yıl önce inşa edilen NH44
Hindistan'ın en eski otoyolu.
Tüm ülke boyunca uzanıyor.
Yollarımız var.
Bu hayvanların
bir yerden bir yere gitmesini
imkânsız hâle getiren bir trafik var ülkemizde.
Bazı kaplanlar binlerce kilometre yol alır
ama bir otoyolla karşılaştıklarında
geri dönmeleri gerekir.
Bilal'in çözümü basitti.
Yolları, kaplanların altından geçebileceği kadar yukarı kaldırarak
bir vahşi yaşam koridoru oluşturmak.
İki buçuk milyar dolarlık maliyeti
ve dokuz yükseltilmiş bölümüyle
dünyanın en büyük vahşi yaşam alt geçidi.
Ve bu sistem, sayısız kaplanın hayatını kurtarıyor.
Ormanın her tarafına ulaşabilsinler diye
ülkemizin kaplanlar için inşa ettiği
bu devasa yapılara durup baktığım zaman
gerçekten çok duygulanıyorum.
Kalyan ve Suman, alt geçidi kullanan kaplanların
yakın çekim videolarını çekiyorlar.
- İnanılmaz, değil mi? - Evet.
Şu anda her yıl 200'den fazla kaplan bu alt geçitleri kullanıyor.
Bir düşünün. Araçlar yukarıdan gidiyor
ve o araçların altında yürüyen kaplanlar var.
Kamyon şoförleri ve kaplanlar aynı anda aynı yerdeler
ama her iki tarafın da bundan haberi yok.
Hayalimiz buydu zaten.
Bu inanılmaz bir şey.
- Sanırım bu patikadan yürümüş. - Tam olarak bu yoldan.
Pooja, Suman'ın çok özel bir dişi kaplanı görüntülemesine yardımcı olmaya geldi.
- Onun için harika bir gözlem noktası. - Kesinlikle.
Fotokapanı kurmak için de en iyi yer burası.
Bu dişi kaplanı sıra dışı yapan şey
bir şehirde yaşıyor olması.
Orta Hindistan'daki Bhopal'da.
Burada 2,5 milyon insan yaşıyor.
Tıpkı diğer modern şehirler gibi gündüz burası gürültülü, telaşlı bir metropol.
Ama şehrin sakinlerinin büyük kısmı eve dönerken dışarı çıkan biri var.
Şehrin ortasına dek uzanan bir orman arazisinde
genç bir dişi kaplan bölgesinde devriye geziyor.
Burada geçirdiği yedi yıl boyunca
insanların yakınında nasıl yaşayacağını öğrendi.
Bu dişi kaplan şehrin bir sakini gibi aslında
ama görünmez bir sakin diyelim.
Telleri aşıyor, yollarda yürüyor, tarlalarda geziyor
ama onu kimse görmüyor.
Bu da onun inanılmaz adaptasyonunun göstergesi.
İnsanlardan uzak durmakta uzmanlaşmış
ve burada geçirdiği yıllar boyunca
kimseyi incitmemiş, kendi hâlinde yaşıyor.
Bu dişi kaplan sadece geceleri dolaşıyor
ve şehrin sakinleri uyanmadan önce mağarasına geri dönüyor.
Suman bu kaplanı iki yıldır takip ediyor.
Elde ettiği verilerle, Orman Dairesi kaplanın nasıl yaşadığını anlayabiliyor.
Suman'ı buraya getiren şey
şehirli bir kaplanın yaşamını belgeselleştirme fikri olmuş.
Ben şöyle bir yürüyeyim, sen bak.
Evet, şu tarafa git ki fotoğraf çekebilelim.
- Buraya geleyim. - Evet.
Bhopal'da bu kaplanın özel bir yeri var.
Başka hiçbir şehirde insanların bu kadar yakınında gezinen bir kaplan göremezsiniz.
Bu beni gerçekten büyülüyor.
Modern bir şehir "kaplan habitatı" gibi görünmeyebilir
ama Bhopal'da bir kaplanın ihtiyaç duyduğu her şey var.
Ratapani Vahşi Yaşamı Koruma Alanı'nın yanı başında,
burada avlanıp saklanabiliyor.
İnsanların inşa ettiği barajlar var, bu yüzden hiç susuz kalmıyor.
Ve şehrin yukarısındaki kum taşından mağaralarda uyuyor.
Kimseye zarar vermediği sürece
insan komşuları, yaşadıkları yeri onunla paylaştıkları için mutlu.
Bence Bhopal halkı, burada bir kaplan olduğu için gurur duyuyor.
Bu çok sıra dışı çünkü kaplanlar yırtıcıdır
ve diğer insanlar onlardan korkar
ama buranın halkı, arka bahçelerinde bir kaplan olduğu için gururlu.
Halk, kaplanı seviyor ve onu korumak için önemli adımlar atıyor.
Orman Dairesi, onu gözetlemek için 40 kişi çalıştırıyor.
Her akşam, onun güvenle geçmesi için bölgesindeki yollar kapatılıyor.
Güvenlik kameralarının yerleştirildiği kuleler ağıyla hareketleri izleniyor.
Kaplanın konumuna yaklaşıyoruz.
Operasyondan sorumlu olan kişi Bölge Orman Subayı Alok Pathak.
Evet, lütfen devam edin ve fotokapanları oraya yerleştirin.
O dişi kaplanı çok ama çok seviyorum.
Çok narin, iyi ve güzel olduğunu söylemem gerek.
Bhopal halkı, yakın çevrelerinde bir kaplan olduğu için
çok gururlu ve mutlu.
Sanırım fotokapanı buraya yerleştirmeyi deneyeceğiz.
Dişi kaplanın yavruları olup olmadığını görmek için Pooja ve Suman
kaplanın bölgesine ekstra uzak kameralar yerleştiriyor.
Tüm şehir, küçük kaplan patilerinin seslerini duymayı dört gözle bekliyor.
Bütün Hindistan'da, kaplanların insanların kalbinde ayrı bir yeri vardır.
Hindistan'daki birçok insan için
kaplan yani Waghoba bir Dev'dir yani tanrıdır.
Özellikle taşrada birçok insan kaplanlara tapar.
Çünkü kaplanlar dayanıklıdır, güçlüdür ve ormana hükmeder.
Kaplanlar binlerce yıl boyunca insanlarla birlikte yaşadılar.
Kraliyet üyeleri gibi taparcasına sevilirler.
Festivallerde kutsanırlar.
İnsanlarla kaplanların bir arada yaşayabilmesini sağlayan da bu bağdır.
Bence Hindistan, halkının vahşi yaşama, özellikle de kaplanlara karşı
bu denli hoşgörülü oluşuyla tüm ülkeler arasında
bir adım öne çıkıyor.
Koruma bölgesi sınırında yaşayan kaplanlar insanlardan uzak durmayı öğreniyor.
Gündüzleri gözlerden uzakta dinleniyorlar.
Birinin geldiğini duyarlarsa saklanmaya devam ediyorlar.
Sadece gün batarken, insanlar gidince ortaya çıkıyorlar.
Kaplanlar, insanları av olarak görmez.
Aslında insanlardan, iki ayağı üzerinde duran her şeyden korkarlar.
Onlardan çekinirler.
Ama üzücü kazalar da olabiliyor.
Köylüler ormanda geç saate kadar çalışırken
tecrübesiz ve genç bir kaplan onları av hayvanı sanabilir.
Bir insan eğildiği zaman,
bir kaplanın bakış açısından bakarsak avlanacak bir hayvan gibi görünür.
Kaplanlar yüzünden gerçekleşen neredeyse tüm insan ölümleri kazadır.
Hindistan'ın bazı bölgelerinde kaplanların sayısındaki artış
bu saldırıların sayısında da gözle görülür bir artışa neden oluyor.
Kaplanların sayısının artması iyi bir şeydir.
Dünya adına başarılı bir koruma hikâyesidir.
Ancak bu artış çoğu zaman insanların bedel ödemesine neden oluyor.
Korktuğumuz şey, insanların yıllar boyu
kaplanlara gösterdiği hoşgörünün zarar görmesi.
Pooja ve Kalyan, kaplanların koruma bölgelerinin
sınırlarında çekim yaparken köylüleri ve kaplanları
güvende tutmak için çalışan insanların çabalarına şahit oldular.
Herkes toplansın.
Orman Dairesi Acil Müdahale Ekibi
kaplanlarla ilgili bir problem olduğunda ilk başvurulacak merci oluyor.
Orman Muhafızı Shital Thakre altı yıldır bu görevde.
Bugün, birinin öldürüldüğü bir köye çağrıldılar.
Bir köyden ihbar geldiği zaman
neler olduğunu görmek için oraya gidiyoruz.
Bir kaplan tarafından öldürülmüş bir kadın görünce mahvoluyoruz.
Acil Müdahale Ekibi sorun çıkaran kaplanı tespit edecek
ve böylece o kaplan yakalanıp gözetim altında tutulacak.
Kaplan hâlâ yakınlarda olduğu için Shital'ın önceliği güvenliği sağlamak.
Çiftliklerden geçen vahşi hayvanlar var.
Kimse geç saatlerde çiftliklerde kalmasın ve ormana gitmesin.
Tadoba Millî Parkı'nın eteklerindeki bu bölgede
kaplanların sayısı son 10 yılda dört katına çıktı.
Bu tek seferlik bir olay değil.
Böyle çok olay oluyor.
Bir yerde bir olay varsa
hemen hazırlanıp oraya gitmemiz gerekir.
Günün 24 saati tetikte olmak zorundayız.
Kaplanlar en çok gece vakti harekete geçer.
O gece Shital ve ekibi civar bölgeleri taradılar
ve kaplanı köyden uzaklaştırmaya çalıştılar.
Bu, tehlikeli bir iş.
Arkada dikkatli olun.
Hangi kaplanla uğraştıklarını tespit etmeleri gerek.
Ekibin biyoloğu Rakesh, uzak kameralara yakalanan görüntüler üzerinde çalışıyor.
Altı.
Her kaplanın çizgileri eşsizdir.
Onları karşılaştırarak, P2 adındaki genç bir erkek kaplan olduğunu görüyor.
Hadi gidelim.
Gece boyunca ekibin varlığı köylülere güvende hissettiriyor.
Kaplanların sayısı arttıkça korku da artıyor.
Buradaki alan sınırlı.
Gelecek yıllarda daha çok sorun yaşanacak.
Kaplanların genelde insan öldürmediğini
insanlara anlatmamız gerek.
Bunlar kazara oluyor.
Gelecekte tekrar yaşanmaması için gerekenleri yapmamız lazım.
Shital ailesinden çok uzakta, tek başına yaşıyor.
Böyle anlarda ailesini her zamankinden çok özlüyor.
Merhaba.
Sağlığın nasıl peki?
Her şey yolunda.
Eve gel. Annem sabzi yaptı.
Köye ne zaman geleceksin?
Evet. Geleceğim.
- Hoşça kal. - Hoşça kalın.
Shital'ın ailesi onun köyüne dönmesini istiyor.
Ama o, şiddetli bir görev aşkıyla çalışıyor.
Ormandaki işimi çok seviyorum.
Vahşi ormanla, hayvanlarla ve insanlarla bağımın olması hoşuma gidiyor.
O yüzden şimdilik yalnız yaşamaya devam etmek istiyorum.
Shital, bu işi yapan az sayıdaki kadından biri olmaktan gurur duyuyor.
Kadınlara, hayallerini gerçekleştirmeleri gerektiğini söylemek istiyorum.
Orman muhafızı ya da başka bir şey olmak istiyorlarsa
bunu yapmalılar.
Köye dönersek
Shital ve ekibi, kaplan sorununu çözmeleri için baskı altındalar.
Yakalanması gereken bir kaplan varsa
başvurulacak kişi, vahşi hayvan veterineri Doktor Ravi Khobrogade'dir.
Kaplan yakalamadığı zamanlarda
Ravi, kliniğinde terk edilmiş hayvanlara bakıyor.
Tıpkı bu yavru tembel ayı gibi.
Biberonla beslememiz gerek.
Şu anda annesi gibi davranıyoruz.
Onu çağırdıkları zaman
Ravi, hızlı kurtarma ekibini harekete geçirmek zorunda.
Sorun çıkaran kaplan P2'yi uyuşturmaları
ve onu köyden uzaklaştırmaları istendi.
P2, yakaladıkları 50'nci kaplan olacak, tabii onu bulabilirlerse.
Bir kaplan gibi düşünmemiz gerekiyor.
Kaplan kurtarma işinden öğrendiğim önemli bir ders bu.
Kaplanın bir sonraki adımının ne olacağını tahmin etmem gerek.
Ravi ve ekibi, P2 olarak bilinen tek bir kaplanı arıyorlar.
Dev bir samanlıkta hareket eden bir iğneyi aramak gibi.
Plan, P2'yi yakalamak ve onu gözetim altına tutmak
ama bu kolay olmayacak.
İki gün sonra Ravi, P2'nin bir çiftlikteki bir ineği öldürdüğünü duyuyor.
P2'nin beslenmek için döneceğini umarak bölgeyi gözetlemeyi planlıyorlar.
Ravi'nin yardımcısı Ajay bayıltıcı tüfekle kaplanı uyuşturacak.
Tamam. Hazır.
Ravi ve Ajay gece için yerlerini alıyorlar.
Kaplan her zaman akıllı davranır.
O yüzden ormanın kralıdır.
Biz de düşünmeli ve onun aklını yenmeliyiz.
Şimdi sadece bekliyoruz ve etrafımızı gözlemliyoruz.
Uzun bir süre beklediler
ama hiçbir şey göremediler.
Dün gece bizim için çok zor geçti.
Ama kaplan gelmedi.
Neyse bakalım.
Tekrar deneriz.
Tekrar tekrar deneriz, sonunda başarırız.
Bir hafta sonra ekip bir fırsat yakalıyor.
Birileri P2'yi görmüş, ekip de hemen bölgeye gidiyor.
Ajay, oradaki kaplanı görebiliyor musun?
Nihayet P2'yi ilk kez görebildiler.
Arka kısmından vurmaları gerektiğinden
doğru yöne dönmesini beklemek zorundalar.
Vurabilir miyiz?
Kaplanı görebiliyorum ama yüzü bana dönük.
Riskli bir atış olur.
Doğru konuma gelene kadar ateş etmeyelim.
P2 tekrar ormana giriyor.
Tanrım.
Fırsatı kaçırdılar.
Ama gece, bir uzak kamera yeni bir görüntü yakaladı.
Ekip izi takip ediyor.
P2 sadece 18 metre uzakta.
Dönmesini beklemeleri gerek.
Tam isabet.
226 kilo olduğundan
P2'yi nakil kafesine taşımak için tüm ekibin yardımı gerekli.
Ravi'nin ekibi çok rahatladı.
Köylüler için de iyi bir haber bu.
Onu uyandırdık. Şu an gayet rahat, sakin.
Çok iyi bir kaplan, yaklaşık iki buçuk yaşında.
Erginliğe yakın bir erkek, devasa bir erkek hatta.
Gördüğünüz gibi köylüler mutlu
çünkü bu belayı atlattıklarını düşünüyorlar.
Halk, kaplanın gidişini görmek için toplanıyor.
Üç saatlik yolculukla kliniğe dönerken
Ravi karmakarışık hisler içinde.
Kaplanı kafese koyduğum zaman gerçekten çok üzülüyorum.
Arazide kaplanı görünce onu vuruyoruz ve hayvanat bahçesine yolluyoruz.
O zaman ekibimiz çok üzülüyor
çünkü o canlının özgürlüğünü sona erdirmiş oluyoruz.
P2, klinikte geçici bir süre duracak.
Ravi ona bir hayvanat bahçesinde kalıcı bir yer bulmaya çalışacak.
P2 bir daha asla vahşi doğaya dönmeyecek
ama halkın kaplanlara gösterdiği hoşgörünün sürmesi için bu gerekli.
Çok uzakta değil, Tadoba Millî Parkı'nın güney sınırlarında
başka kaplanlar da yeni evlerine taşınıyor
ama çok farklı bir sebeple.
Bilal, kaplanların çiftleşmesi için çöpçatanlık yapmayı planlıyor.
Buradan beş dişiyi toplamayı
ve onları potansiyel eşlerle tanıştırmayı planlıyor.
193 kilometre kuzeyde, Nagzira Millî Parkı'nda
kaplan sayıları artış gösteriyor ama popülasyonun çoğu erkek.
Erkek kaplanların uzak ormanlardan buraya gelmesi dişilere göre daha kolay.
Ama dişiler olmazsa popülasyonun geleceği de olmaz.
Bilal'in planı bir fayda daha sağlıyor.
Dişi kaplanları, çokça insanın olduğu bir bölgeden uzaklaştırmış oluyor.
İki taraf da kazanıyor yani.
Bu bölgeden beş altı dişiyi
diğer bölgeye götürebilirsek bu herkes için iyi olur.
Hem koruma planı, hem kaplanlar hem de insanlar için.
Bu, iddialı ve geleceğe dönük bir fikir
ama önce doğru kaplanı bulmaları gerek.
Özellikle çekingen bir dişi kaplan arıyorlar.
İnsanlardan ve çiftlik hayvanlarından uzak duracak bir kaplan.
Ama utangaç bir kaplan bulmak kolay değil.
Veteriner Ravi ve ekibi içlerinden birini yakalamaya geldi.
Kaplanın varlığına dair açık işaretler var…
Bu bir dişinin ayak izi.
…ama o, gözlerden uzak duruyor.
Birkaç gün gece gündüz aradıktan sonra
düşündüklerinden daha zor olacağını anlıyorlar.
İlk dişiyi yakalayamazlarsa
bu çöpçatanlık projesi daha başlamadan başarısız olacak.
Çok utangaç hayvanlardır.
Sizden 10 metre ötede dinleniyor olsalar bile
onları görebilmek çok zordur.
Bu nedenle onu takip etmek ve yakalamak bizim için oldukça zorlu bir iş.
Bilal'in bir dişi kaplanı götürmesi aylar sürebilir.
Pooja ve Kalyan, artan kaplan sayısının bir diğer etkisine şahit oluyor.
Daha fazla kaplan bölge mücadelesine giriyor.
Bu genç kaplan, devasa bir erkeğin bölgesine girmiş bulundu.
Daha yaşlı olan kaplan, misafir istemediğini belli ediyor.
Genelde taraflardan biri geri çekilir.
Ama bazen kaybeden taraf fena şekilde yaralanabilir.
Pooja ve Kalyan yaralı bir erkekle karşılaştı.
Orman muhafızlarına haber verdiklerinde onlar bu görüntülere bakarak
kaplanı tespit edebilecekler.
Sağına bak.
Sonuna kadar yakınlaştırdım, yarayı görebiliyorum.
Şu anda yarasını yalıyor.
Tanrım, topallıyor.
Fena yaralanmış herhâlde.
Şu anda topallıyor, çok kötü yaralanmış.
Onun için endişeleniyorum çünkü burada birçok kaplan var
ve hayatta kalmak için ya dövüşmesi ya da buradan gitmesi gerekecek.
Yaralarını yalıyor
ama iyileşmezse başı belada demektir
çünkü sadece iki seçeneği var.
Birinci durumda avlanamayacak ve açlıktan ölecek.
İkinci durumdaysa kolay avları, yani çiftlik hayvanlarını avlamaya başlayacak.
Bu da insanlarla vahşi yaşam arasında bir çatışmaya neden olacak.
Genellikle bu durum kaplanlar için iyi sonuçlanmıyor.
Artık orman muhafızları bu kaplanı gözlemleyecek
ve gerekirse onu Ravi'nin kliniğine getirecekler.
Ravi için kaplan sayısının artması bakıma muhtaç daha fazla yavru demek.
Bugün annesinden ayrı düşmüş genç bir dişi kaplana bakıyor.
Yaklaşık beş ila altı aylık.
Onu arazide gözlemlediğimizde zayıflamış, susuz kalmış, güçsüzleşmişti.
Biz de onu araziden aldık
ve şu anda gözetim altında. Annesinin yerini belirliyoruz,
böylece yavru annesine tekrar kavuşabilecek
ve vahşi doğasında kalmaya devam edecek.
Böylelikle bu dişi yavru mutlu sona erecek.
Yakalanan kaplan P2 için haberler iyi.
Ravi yakın zamanda onu yeni yuvasına gönderecek.
Nagpur'daki, dünyanın en büyük hayvanat bahçelerinden birine gidecek.
Bir dişi kaplanla aynı kafesi paylaşacak.
P2.
Nasılsın P2?
Merak etme.
Kocaman bir kafesin olacak, yeni dişiler de seni bekliyor.
Hayatın keyfini çıkarırsın artık.
O yüzden endişelenme.
P2 şanslı bir kaplan.
Koruma bölgelerinden ayrılan kaplanların neredeyse yarısı hayatta kalamıyor.
Dişi bir kaplanın cesedi bulundu ve Ravi'nin kliniğine getirildi.
Ölüm sebebini doğruluyor ve yakılma sürecini idare ediyor.
Cenaze ritüelleri, her kaplana gösterilen itibar ve ilginin bir göstergesi.
Bizim için çok kötü bir gün.
Çünkü yetişkin bir dişi kaplanı inanması zor bir şekilde kaybettik.
Elektrik çarpmış.
Böyle şeyler olmamalı.
Elektrik çarpması, kaplan ölümlerinin bir numaralı sebebidir.
Genelde tarlaların etrafında geyiklerin ve ayıların
ekinleri yemesini engellemek için elektrikli teller bulunur.
Ama iş işten geçene kadar kaplanlar bu telleri göremezler.
Bir dişi kaplan, bir yılda dört yavru doğurabilir.
Yani kaç vahşi kaplanı kaybettiğimizi siz anlayın.
Rahat.
Dikkat.
Gelecekteki kaplan ölümlerini engellemek için
yeni neslin, onlar hakkında daha fazla bilgi sahibi olması gerekiyor.
Shital ve Rakesh, Tadoba Millî Parkı'nın sınırındaki bu okula geldiler.
Kaplanlar hakkındaki bilgilerini bu çocuklara anlatacaklar
ve bir kaplanla karşılaşırlarsa ne yapmaları gerektiğini öğretecekler.
Daha önce hiç kaplan gördünüz mü?
Evet.
Bir kaplan görürseniz ne yapmanız gerek?
Kaçar mısınız?
Kaçarsanız sizi av sanacaktır.
Ses çıkarın ve olduğunuz yerde kalın.
Kaplanı görebiliyor musunuz?
Hayır.
Gördünüz mü? Nerede?
Görebildiniz mi?
Evet.
- Ne gördünüz? - Kaplan.
Kaçtı mı?
Shital, çocukların arkadaşlarıyla ve aileleriyle
bu güvenlik ipuçlarını paylaşmasını umuyor.
Okuldaki çocuklara bunları anlattığımızda
onlar da gidip ailelerine anlatıyor.
Böylece mesajımız yayılıyor.
Vahşi yaşamla çatışma azalıyor.
Ders bitince öğrenciler okuldan çıkıp çorak bir orman bölgesine gidiyor
ve bölgenin yeniden ağaçlandırılmasına yardım ediyor.
Bu fidanlar ağaç olduğunda
vahşi hayvanlar gölgesinde serinleyebilecek.
Çocuklar, Shital gibi orman muhafızı olmak ister misiniz?
Evet.
- Fidan dikmeyi sevdiniz mi? - Evet.
Bu ağacın yanından geçtiğinizde onu diktiğiniz anı hatırlayacaksınız.
Altı ay boyunca uğraştıktan sonra Bilal sonunda bir dişi kaplan yakaladı.
Nagzira Millî Parkı'nda onu bekleyen yalnız erkeklerle buluşmaya gidiyor.
Bir erkekle çiftleşebilirse popülasyonun korunmasına katkısı olacak.
Kendi bölgesini bulmak için uğraşmak yerine
kolay yolu seçiyor ve otostopla gidiyor.
NAWEGAON-NAGZIRA KAPLAN KORUMA BÖLGESİ PITEZARI GİRİŞİ
Nagzira'da geniş bir alan onu bekliyor.
Tabii bir erkekle çiftleşmesi için her türlü imkânı da olacak.
Tamam, beş altı kişi hemen gelsin. Kaybedecek vakit yok.
Dişi kaplan uyuşturulmuş hâlde.
Bilal ve veteriner ekibi onu sağlık kontrolünden geçirebilecek.
Parka salınmadan önce ona GPS özellikli bir tasma takacaklar.
Bu tasma sayesinde Bilal, yeni bölgesini keşfederken
kaplanın hareketlerini takip edebilecek.
Gelecek yıl boyunca tasma takılı kalacak,
daha sonra kendiliğinden düşmesi için uzaktan tetiklenecek.
Kaplanın durumunu izleyip salınmaya uygun olduğuna
karar verecek olan kişi veteriner Ravi.
Ağırlığını ve ölçülerini kaydedip
bu bilgiyi günden güne büyüyen kaplan veri tabanına ekleyecekler.
Dişlerini gördünüz, genç bir kaplan.
Hepsi bembeyaz, ufak da bir oyuk var.
Yaşı iki civarında demektir.
Yani kendi bölgesini arayacağı,
bir eş bulmaya çalışacağı
ve kendi yavrularını büyüteceği yaşa gelmiş.
Bu, Hindistan'da türünün ilk örneği olan bir proje
ve oldukça dikkat çekiyor.
Kaplan, eyaletin orman bakanı tarafından salınacak.
Sonuç olarak bugün son gün. Düğün günü gibi yani.
Görüyorsunuz, herkes çok mutlu.
Çünkü bugün bu dişiyi erkeklerin bölgesine bırakacağız.
Beş yıldır planlanan süreç sonunda amacına ulaşıyor.
On dakika sonra vahşi doğaya salınacak.
Dişi kaplanı yeni yuvasına salma vakti geldi.
Sonunda başardık.
Kafesinden az önce çıktı. Bana sorarsanız çok mutlu
çünkü vahşi doğaya kavuştu.
Onun için âdeta cennet gibi.
Küçük, tatlı yavruları olabilir, onların keyfini sürebilir.
Buradan umutluyuz. Burada çiftleşme şansı daha yüksek,
kendi bölgesini elde edebilir, kendi yavrularını doğurabilir.
Kendi yuvasına sahip olabilir.
Gerçekten çok güzel bir his ama esas iş yarın başlıyor.
Daha önce hiç bulunmadığı bir bölgeyi keşfetmeye başlayacak.
Sonraki birkaç ay boyunca Bilal ve ekibi kaplanı gece gündüz takip ediyor.
Tasmasından aldıkları sinyallerle onu karadan takip ediyorlar.
Uzaydan da takip ediyorlar
ve tüm hareketlerini kaydediyorlar.
Dişi kaplanın yerleşme süreci iyi gidiyor.
Herhangi bir köye girmedi.
Üstelik bir de arkadaş buldu.
Şu an itibarıyla dört ay geçti ve dişinin durumu gayet iyi.
Bölgesini belirledi.
Birçok defa yanında bir erkekle görüldü.
Yani birkaç kez çiftleştiğini düşünüyoruz.
Önümüzdeki günlerde yavrulayacağını umuyoruz.
Bu yeni bölgede yavrularını yetiştirmesini bekliyoruz.
Şu ana kadar her şey yolunda.
Nakil işlemi başarılı oldu.
Bir sonraki yıl
buraya dört dişi kaplan daha getirilerek
popülasyonun büyümesi desteklenecek.
Hayaldi, gerçek oldu.
Nagzira'da bu kaplanları takip etmeye devam edebilir
ve önümüzdeki beş on yıl boyunca popülasyonun gidişatını gözlemleyebiliriz.
Bu sırada Ravi, P2'nin yeni yuvasına, Gorewada Hayvanat Bahçesi'ne geldi.
Burası dünyanın en büyük hayvanat bahçelerinden biri.
P2'nin artık etrafı çevrili kocaman bir doğal bölgesi var.
Yakında yeni bir dişi de ona katılacak.
Çok güzel bir sabah
çünkü P2'yi gördüm ve çok mutlu oldum.
24 hektarlık bu alan bir kaplan için harika bir yer.
P2'nin artık yeni bir rolü var.
Kaplanların elçisi oldu.
İsteyen herkes onu ziyaret edebilir.
Herkes onunla tanışabilir.
Bir kaplanı bir süreliğine görürseniz onu asla unutmazsınız.
Çünkü çok güzeldir, muhteşemdir.
P2 bir daha asla vahşi doğaya dönemeyebilir
ama kaplanların geleceğini önemsemeleri için
sonraki nesillere ilham verecek.
Pooja ve Kalyan da insanların, kaplanlar hakkında farklı düşünmesini istiyor.
Tadoba Kaplan Koruma Bölgesi yakınındaki bir köye geldiler.
Buradaki insanların çoğu kaplanlar hakkında yanlış fikirlere sahip.
Her kaplanın insan yediğini ve kendilerine zarar vereceğini düşünüyorlar.
Pooja ve Kalyan bir kısa film hazırladı.
Filmin ilk gösterimini burada yapacaklar.
Üç yüzün üzerinde insan filmi izlemek için toplandı.
Orman muhafızı Shital ve ekibi de kalabalığa dâhil oldu.
- Merhaba. - Merhaba.
Selamlar, benim adım Pooja.
Sizlere kaplanlar hakkında bir kısa film göstereceğim.
Bu film sizlere kaplanlardan bir mesaj aktaracak.
Bu hikâyeyi izlemek istiyor musunuz?
- Evet! - Evet!
- Pekâlâ. - Tamam, başlayalım.
Hikâye, yerel dil olan Marathice dilinde seslendirilmiş.
Bir kaplanın bakış açısından anlatılıyor.
Günler geçiyor ve biz büyüyoruz, güçleniyoruz.
Köylüler ilk defa
bir kaplan ailesinin hayatının görüntülerini izliyorlar.
Annemizin peşinden maceralara gitmeye hazırız.
Film, yavruların vahşi ormandaki yuvalarında verdikleri savaşı
ve büyürken karşılaştıkları zorlukları gösteriyor.
Filmde ayrıca, köylülere ormanda nasıl güvende kalacakları da anlatılıyor.
Eğer ormana girmeniz gerekiyorsa grup hâlinde yürüyün ve ses çıkarın.
Böylece sizin orada olduğunuzu bilelim ve uzak duralım.
Gerçekten çok şaşırdım.
Kalabalığın ekrana nasıl kilitlendiğini gördüm.
Buraya film izlemeye gelen insanların gerçek hayata dair sorunları var.
Günlük hayatta kaplanlarla etkileşime giriyorlar.
Bu film bir hayatın bile kurtarılmasını sağlarsa başarılı olmuşuz demektir.
Geldiğiniz için sağ olun.
Yine görüşeceğiz. Teşekkürler.
Mesaj yayılmaya başladı.
Bazı yerlerde kaplanlara karşı gösterilen yeni tutum, şaşırtıcı fırsatlar doğuruyor.
Bilal, Alijanja köyüne gidiyor.
Birlikte var olabilmek için, yaşadıkları bölgeyi büyük yırtıcılarla
paylaşan yerel halkın
ekonomik anlamda fayda elde etmesi şart.
Kapılarına kadar dayanan vahşi yaşamla mücadele etmek yerine
buranın halkı bu durumu kabullenmeye çalışıyor.
Bu yeniden vahşileştirme projesinde Hindistan'da ilk kez
çiftçilere hayvanlarını otlaklardan uzak tutmaları için para ödendi.
Bu, vahşi hayvanlara cesaret veriyor
ve doğal olarak kaplanları bölgeye çekiyor.
Tabii turistleri de.
Bölgemizde dört dişi kaplan var.
Hepsinin de yavruları var.
Babaları olan erkek kaplanın adı Chota Matka.
Yerel rehber Arvind, artık geçimini
turistlere bölgede doğa gezisi yaptırarak sağlıyor.
TADOBA STAR REHBERİ
Yalıçapkını.
Küçük bir ekolojik konaklama tesisi de yerel halka iş imkânı sağlıyor.
İyi bir gelir elde ediyoruz ve köydeki tüm aileler mutlu oluyor.
Ormana zarar vermeyeceğiz
ve gelecekte de ormanı koruyacağız çünkü bu bizim geçim kaynağımız.
Bilal 2015'te projenin başlangıcından beri yardımcı olmaya devam ediyor.
Yerel halkın vahşi hayvanlara yaklaşımının değiştiğini görmek onu mutlu ediyor.
Buranın doğal koruma alanı olmadığı zamanı bir düşünün.
Çiftçiler bu bölgeyi, ekinlerini yiyen geyiklerden korumaya çalışıyordu.
Yani onları baş belası olarak görüyorlardı.
Şimdiyse aynı çiftçiler arazilerinde geyikleri görmek istiyor
çünkü gelir elde ediyorlar.
Baş belası olarak görülen hayvanlar bu şekilde değer kazanmış oldu.
Daha çok geyik
daha çok kaplan demek.
Bu köyde kaplanların sayısının artmasına artık herkes seviniyor.
Kaplan popülasyonu büyüdükçe turist sayısı da artıyor.
Bu bizim için iyi bir şey.
Artık iyi para kazanıyoruz.
Hindistan'da bir koruma bölgesine yakın konumdaki tarım arazilerinin
vahşi yaşama katılışının ilk örneği bu.
Eğer bu proje başarılı olursa
Hindistan'da buna benzer yüzlerce koruma bölgesi oluşturulabilir.
Şehirli kaplanların evi olan Bhopal'da
Pooja ve Suman uzak kameralarını kontrol ediyorlar.
Gün batımından sonra.
Yavruların ilk görüntülerini görmeyi umuyorlar.
Bakalım neler yakaladık.
Evet.
- Aman tanrım. - İşte anne.
Peşinde de yavruları.
İlk yavru çıkıyor.
- Vay canına. - Vay canına.
Şehirli dişi kaplanın dört yavrusu var, yaklaşık beş aylıklar.
Aman tanrım, birbiri ardına geliyorlar.
Hepsi tellerden kafasını sokup içeri bakıyor.
Resmen sıkışarak geçti, onun için fazla dar.
Evet, çok tatlı gerçekten.
Telden nasıl çıkacaklarını öğretiyor.
Çok güzel değil mi?
Hemen de öğreniyorlar.
Gayet sağlıklı görünüyorlar.
Evet, kesinlikle sağlıklılar.
Çok güzel bir görüntü yakalamışız.
Bhopal'ın dişi kaplanı, yeni nesil şehirli kaplanları yetiştiriyor.
Şehir yaşamına ayak uydurmayı öğreniyorlar.
Dört yavrusunu büyütüyor
ve onlara bölgesini gösteriyor.
Avlanabilecekleri yerleri,
su bulabilecekleri yerleri gösteriyor.
Yavrularına arazide nasıl hareket edeceklerini,
gizli kalmayı ve insanlardan uzak durmayı öğretiyor.
Şehirde hayatta kalmayı öğretiyor.
Çok iyi bir anne gerçekten.
Uzak kameralara yakalanan tek hayvanlar kaplanlar değil.
Bhopal'ın her türde ve ebatta gizli sakinleri var.
Bazı komşuların varlığı diğerlerine batabiliyor.
Özel hayata hiç saygı göstermiyorlar.
Gece bütün hayvanlar hareket hâlindedir.
Güneş doğmadan önce yuvalarına ulaşmaya çalışırlar.
Annene yetişsen iyi olur.
Bazıları doğuştan meraklıdır.
Özellikle de yavru kaplanlar.
Aman.
Yavrular, annelerinden yeni şeyler öğrenmeye devam edecek,
ta ki kendi bölgelerini bulma zamanı gelene kadar.
Bir gün kendi yavrularına şehrin yakınında hayatta kalmayı öğretecekler
ve bu bilgi nesilden nesile aktarılacak.
Bence gelecekte Hindistan'ın ihtiyacı olan şey bu.
Kaplanların, insanların yakınında yaşamaya uyum sağlaması gerek.
İşte bu dişi kaplan bize bunu nasıl yapabildiklerini gösteriyor.
Gelecek için bize umut veriyor.
Beş yıl süren çekimlerden sonra
Disneynature ekibi için toplanıp eve dönme zamanı geldi.
Hindistan'daki kaplan nüfusunun artmakta olduğunu bilerek dönüyorlar.
Ve insanların yaşadığı bölgelere ulaştıkça
bazı kaplanlar, insanların dünyasında yaşamanın mümkün olduğunu gösteriyor.
Bu zor bir şey.
Ama onlar bunu çok iyi hallediyor.
İnsanlarla bir arada yaşamak için inanılmaz bir şekilde uğraşıyorlar.
İnsanlar da üzerlerine düşeni yapıyor
ve bu eşsiz ilişkinin gelecekte de sürmesi için uğraşıyor.
Bence kaplanlarla birlikte yaşamak
insanların yüreğinde var olan bir şey.
Bu muhteşem etçillerle yaşam alanlarını paylaşmak içlerinde var.
Alt yazı çevirmeni: Erdem Uğurluol