Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
„W obliczu okrucieństwa nie ulegaj tygrysom ani hienom”.
„Zasady to zasady, nawet gdyby miała polać się krew”.
Tylne schody. Kolumna w ruchu.
Wchodzimy.
Policja! Nie ruszać się!
Ręce do tyłu!
- Na kolana! - Nic nie mam!
Ręce do tyłu!
- Gleba! - Nie ruszać się!
Nie ruszaj się!
Cześć.
Pomożesz mi?
Kiedy wyłamali drzwi, spałam.
Ponad dwudziestu.
- Co znaleźli? - Nic.
Tylko pistolet. Leżał tam od dawna.
Widywałam go, rozkładając zakupy.
Byli rozczarowani.
Co powiedzieli?
„Pani mąż został aresztowany”.
Zostaw...
Po nim.
Widziałeś ten arsenał?
Dawno jesteś w kraju?
Od dwóch dni.
Aż tego było trzeba, byś mnie odwiedził?
SŁUŻBA WIĘZIENNA
Proszę tutaj.
TYGRYSY I HIENY
Dziś w Paryżu rozpoczyna się proces gangu Fontainebleau.
Potrwa trzy tygodnie.
Czterem członkom gangu
aresztowanym rok temu podczas próby napadu
zarzuca się zabicie dwóch policjantów
podczas ataku na furgonetkę Shielder.
Wśród nich jest recydywista Chérif Zaoui.
Dzień dobry.
Panie i panowie,
obejrzeliście właśnie
nagranie z napadu na pancerną furgonetkę w Courbevoie,
podczas którego zginęło dwóch policjantów
wezwanych na miejsce zdarzenia.
Ich pojazd był podziurawiony kulami z broni wojskowej.
Tę samą broń
znaleziono miesiąc później w hotelu,
gdzie ten oto gang
szykował się do kolejnego skoku.
Chciałam przypomnieć, że mój klient, pan Zaoui,
nie był obecny podczas aresztowania.
Widzieliście nagranie.
Gang liczył pięciu członków.
Czterech zasiada dziś na ławie oskarżonych.
Piątego zastrzeliła policja,
gdy podczas nalotu sięgnął po broń.
Chyba nie wyraziłam się jasno.
Czy mój klient, Chérif Zaoui,
był w hotelu, gdy dokonano aresztowania?
Czy widać go na nagraniach z kamer monitoringu
zamontowanych w okolicy hotelu?
Pani klienta sfotografowano w towarzystwie dwóch członków grupy
48 godzin przed ich zatrzymaniem.
W kawiarni pod Paryżem.
W tym czasie ukrywał się
po skoku na furgonetkę w Szwajcarii.
Zostańmy przy tej sprawie.
Oskarżeni mogą się znać,
ale to nie znaczy, że Zaoui był na miejscu napadu
ani że towarzyszył współoskarżonym.
Przypominam, że tamtych aresztowano razem.
Zdjęcie ma wystarczyć?
Wtedy każdego, kto miał z nimi kiedykolwiek do czynienia,
można by uznać za współwinnego.
Przypomnę sądowi,
że to Ousmane Diop, Karim Taïeb i Serge Lamy
zostali aresztowani razem w hotelu
z użytą wcześniej bronią.
Wszelkie próby powiązania mojego klienta ze sprawą
są nieuzasadnione.
Dziękuję.
Zarządzam godzinną przerwę na lunch.
Chcesz coś do jedzenia? Może papierosy?
Papierosy mam.
Przynieś mi kanapkę.
- Pańska kanapka. - Dziękuję.
Co u niego?
Jest zmęczony?
Nic mu nie jest. Nie poddaje się.
Ma energię.
Nie załamał się.
Nie jest już młody. Znam go.
- Przepraszam. - Dziękuję.
Chyba pojadę do domu.
Nie powinnam go tam oglądać. Ani on mnie.
To zniszczy nas oboje.
- A ty... - Co ze mną?
Wracaj do Hiszpanii.
Nic tu po tobie. Sprawa jest przesądzona.
Masz własne życie.
Serge dokonał wyboru. Nie pomożesz mu.
Nie myśl, że jesteś mu coś winien.
Wyjedź. Po wszystkim mnie odwiedzisz.
Zasnąłeś?
Trzymaj.
Biały ford transit.
Na tablicy rejestracyjnej „89”.
Stoi pod marketem w Livry-Gargan.
W piątek moi ludzie uszkodzili kamery.
Naprawią je dopiero w poniedziałek, więc masz cały weekend.
- Zrobi się. - Świetnie.
Wypijemy coś? Zapalimy?
Chciałbym, ale muszę wcześnie wstać.
- No co ty? - Wybacz.
To moje urodziny.
Siadaj.
Będzie fajnie.
Dobrze.
Problemy z równowagą?
Nie upiłam się. To przez te obcasy.
Podwieźć cię?
Nie, dzięki.
- Podrzucę cię. - Nie, chcę wrócić do domu.
O tym właśnie mówię.
- Przysięgasz? - Malik!
Przysięgam.
Tylko się pożegnam.
Następnym razem damy czadu.
Dobrze było. Miałeś wyjść wcześniej, a zostałeś do końca.
Niezłe urodziny.
- Stopy cię bolą? - Tak.
Bardzo.
Może cię poniosę?
Poważnie?
Jeśli chcesz.
- Dobra. - Na pewno?
Tak.
- O rany. - Przestań.
Ciężka jesteś.
Przestań!
Mniej bolą?
Tak. Dzięki.
- To twój wóz? - Tak.
Co to za rejestracja?
Mieszkam w Hiszpanii. Jak masz na imię?
Estelle. A ty?
Malik.
Jedziemy?
Tak.
Tak?
- Halo? - Malik?
Iris Valois, prawniczka Chérifa Zaoui.
Możemy się spotkać?
Po co?
Wolę porozmawiać osobiście.
- Kiedy? - Natychmiast.
Chodzi o twojego ojczyma.
Malik?
Napijesz się kawy?
Usiądź.
Skąd miałaś mój numer?
Każdy ma jakiś spis.
Siadaj.
Wiem, że jest wcześnie,
a ty nie spędzasz nocy bez towarzystwa.
Pewnie kogoś rozczarowałeś. Wybacz. Przejdę do rzeczy.
Mój klient ma dla ciebie propozycję.
- Nie znam Chérifa. - Ani on ciebie.
Czemu miałbym gadać z rabusiem oskarżonym o zabicie gliniarzy?
Z jednym przecież rozmawiasz.
Mój klient nie ma z tą sprawą nic wspólnego.
Powiedzmy.
Serge, Chérif i reszta mają przechlapane, wszyscy o tym wiedzą.
Ale mojego klienta nic z nimi nie łączy.
Nigdy z nimi nie pracował.
Są nieprofesjonalni i brutalni.
Jednak sądy uznały inaczej.
No i?
Mój klient może pomóc Serge'owi. Wie, co was łączy.
Wszyscy wiedzą, że to mój ojczym.
Wiadomo też, że był skazany za morderstwo.
Ława przysięgłych uzna, że skoro raz już zabił,
to zastrzelił też tych policjantów.
Umrze w więzieniu.
Nawet gdyby było go stać na najlepszych prawników w kraju
albo i na świecie,
to moim zdaniem się nie wywinie.
Jeśli sprawa jest przegrana,
to po co mam wysłuchiwać tej propozycji?
Serge to nie tylko twój ojczym.
Zrobił dla ciebie coś ważnego.
W kawiarni w Sartrouville.
Poświęcił się dla ciebie, gdy tkwiłeś po uszy w gównie.
Skąd o tym wiesz?
Paryż to małe miasto.
A ja znam wielu bandziorów.
Wiem, że zajmujesz się przemytem z Hiszpanii.
Od roku pomagasz matce.
Przynosisz ojczymowi jedzenie.
Jeśli naprawdę chcesz im pomóc,
rozważ tę propozycję.
Chyba skończyliśmy.
Zadzwoń, jeśli zmienisz zdanie.
Nie zmienię.
Zabawne. Powiedziałam mu, że odmówisz.
Wiesz dlaczego?
Bo Serge to twój ojczym, a nie ojciec biologiczny.
Nie mogłeś odziedziczyć po nim odwagi.
Nie wiedziałem,
że to twój pasierb.
Musisz mieć go na oku.
To mój teren. Nie mogę puścić tego płazem.
Zrobiłbyś tak samo.
Nie diluję. Nie mam takich problemów.
Wiesz, o co mi chodzi.
Też masz kłopoty z ekipą.
Tylko że my
nie katujemy ludzi po piwnicach.
Mówiłem, działam legalnie.
Mamy wspólnych znajomych. Szanują cię.
A ja siedzę na kasie.
Ale musisz mieć go na oku.
Następnym razem tak łatwo się nie wywinie.
Czyżby?
Co jest?
Myślałeś, że przeproszę?
Jest coś, czego nie kapujesz.
To ja tutaj decyduję, nie ty.
Co mam zrobić?
Na początek kogoś odnajdziesz
i sprowadzisz do Francji.
Dzień dobry.
Ja do Aviego.
Nie ma tu takiego.
Przychodzę od Chérifa.
Wiem, że to lokal Aviego.
Będę na zewnątrz.
Kim jesteś?
- Avi? - A kto pyta?
Jestem od Chérifa.
Masz mnie za durnia?
- Przysyła mnie jego prawniczka. - Po co?
Ma dla ciebie wiadomość.
Oddać mu telefon?
Słucham?
Mam to z nim obgadać?
Kim jesteś?
Nikim.
To czemu ubrałeś się jak Kolumbijczyk?
Ja we Francji jestem spalony,
a ty chcesz ze mną gadać. Kim jesteś?
Zagubionym dzieciakiem z getta?
- Chérif to twój mentor? - Nie znam go.
To o co chodzi?
Obrabiałeś w ciemno ciężarówki
i trafiałeś tylko na gumę do żucia?
Aż bandyta z wyrokiem dożywocia wręczył ci złoty bilet?
Tyle że jego już nie ma.
Ale ty to kupiłeś, tak?
Mój ojczym siedzi z Chérifem.
- Który to? - Serge Lamy.
- Dobra. - Chcę mu pomóc.
Jak ta robota mu pomoże?
Wiem tyle, co powiedziała prawniczka.
Nie więcej od ciebie.
Albo zechcesz jej wysłuchać, albo wrócę sam.
Nie pouczaj mnie. Nie jestem dzieckiem.
Miewam dziwnych klientów, ale to...
Ja się do nich nie zaliczam. Jestem za to nieufny.
Mnie broniłabyś najwyżej w sprawach o przemoc domową.
No dobrze...
Przejechałem 3000 kilometrów.
I nie należę do cierpliwych.
Chérif ma dla was propozycję.
15 mln euro w gotówce. Nie do namierzenia.
On weźmie dwa miliony.
Reszta będzie dla was.
Gdzie jest haczyk?
Macie pomóc uciec jemu i drugiemu oskarżonemu.
Jego ojczymowi.
I jeszcze jedno.
Musisz wziąć w tym udział.
Dlaczego?
Chérif chce, żebyś był częścią ekipy.
Kwestia zaufania.
Nie tak się umawialiśmy.
Po co mam się w to mieszać?
Przekazuję tylko jego słowa.
Zgodzisz się albo nie było sprawy.
Miałem go tylko sprowadzić.
Wykiwali cię.
A jaki ty masz w tym interes? Zabujałaś się?
Myślisz, że tylko facetów interesuje kasa?
Mój klient to nie anioł, ale w tej sprawie jest niewinny.
Chcą go załatwić, a ja lubię walczyć z systemem.
Dochodzi kasa i jestem szczęśliwa.
Ale dajmy sobie spokój z moją motywacją.
Nie mogę stąd wyjść bez odpowiedzi.
Obiecałam to klientowi.
Jest moim kumplem z dzieciństwa.
Mamy na koncie kilkadziesiąt skoków.
Ale nie podejmę decyzji pod taką presją.
Jasne?
Co stoi na przeszkodzie?
Mam odpowiedzieć, nie znając żadnych szczegółów?
- Zgadza się. - Ja tak nie działam.
Lubię wiedzieć, w co się pakuję.
I ilu będę potrzebować ludzi.
Chérif uważa, że czterech.
Niełatwo ich teraz znaleźć.
Czterech lojalnych ludzi do dwóch ryzykownych zadań:
rabunku i ucieczki.
Nie wiem, czy podołam.
Sprawdź.
Tylko szybko.
Skok jest w przyszłą sobotę.
A później będziecie mieć tydzień, by ich uwolnić.
Ange, telefon do ciebie z Francji. Chodź.
Halo?
Kto?
Zadzwoniłem do kumpla. Będzie jutro.
Kto to taki?
Kumpel.
Wchodzi w to?
Nie wiem. Zobaczymy.
Jak ci się to widzi?
Cała sprawa śmierdzi.
A co ty myślisz?
Jestem gotów.
Tak po prostu?
Skok w nieznane. Bez szczegółów.
Odważnie.
Dilujesz? Przemycasz prochy?
Co wiesz o napadach?
Nic.
Gdzie jest kanał Saint-Martin?
- Tam? - Chyba.
- Na pewno? - A co?
Popuszczam kaczki na wodzie.
Jak w Amelii. Muszę się skupić.
Zaczekaj w domu.
Nic nie rób, póki się nie odezwę.
Skandynawia, rok 1954.
- Będzie pasować do salonu. - Zgadzam się.
- Ile kosztuje? - 3200 euro.
To cena ostateczna?
- Słucham? - To cena ostateczna?
Tak.
Klienci wiedzą, że właściciel ich ulubionego sklepu
obrobił kiedyś skarbiec w Arcueil?
Mów głośniej, to się dowiedzą.
Czyli na to wydałeś forsę?
W pace czytałem Le Corbusiera.
Spodobało mi się i z tego żyję.
To świetny koleś.
Co cię sprowadza?
- Nie mogę kupić sobie sofy? - Nie po to przyjechałeś.
Jest duża robota.
- Sprzedaję teraz sofy. - Bardzo duża.
Ile?
Po 3 mln na głowę.
Franków?
Euro.
Taka suma w tych czasach?
Dlatego wyszedłem z ukrycia.
Plan jest twój?
Nie. Chérifa.
Chérif cienko ostatnio przędzie.
Jesteś w potrzebie.
- Nie. - Tak. Nie masz nikogo innego.
Nie będę ściemniać. Minęło dziesięć lat.
Czemu ja?
Trudno dziś o fachowców.
Umiesz manipulować ludźmi.
Nie podlizuj się.
- Jest ktoś jeszcze? - Na razie nie.
Kiedy odpowiesz?
Dwa dni wystarczą?
Więcej tu nie przychodź.
Ważniaku!
Co tu robisz?
Nie spieszyłeś się.
Niezła miejscówka.
Avi?
Fajna okolica. Wskakuj.
Jedziemy.
Dałem po garach. Nie było ogona.
Poznajcie się. Ange, Malik.
Siadaj.
Nie piję. Dzięki.
Abstynent?
Nie przyszedłem tu pić.
Chcę wiedzieć, czy dołączysz.
Tak czy nie? Krótka piłka. Nie traćmy czasu.
Nie chcesz pić?
Można ci zaufać?
Nie trafimy przez ciebie do paki?
Wierz, w co chcesz.
Czemu chcesz z nami pracować?
Chcę pomóc ojczymowi.
Tak ci na nim zależy?
Nie jest twoim ojcem. Wszystko dla niego zaryzykujesz?
- Jestem mu to winien. - Jak to?
Zabił dla mnie paru ludzi.
Opowiedz.
W młodości zostałem porwany i przez tydzień mnie torturowano.
Serge się dowiedział i ich załatwił. Dostał 17 lat.
Poświęcił się dla mnie. Mam wobec niego dług.
Rozładuj pistolet.
Co?
Widzisz?
Nie wychował mnie byle kto.
Czyli to sprawa honorowa?
Miło.
- Zatrzymamy jego działkę. - Nie chodzi mu o kasę.
Bierz maskę i wypad, Zorro.
Rusz się.
- Jest w porządku. - Na pewno?
Głowy nie dam za nikogo, ale jemu nie chodzi o pieniądze.
O ilu w jego wieku można tak powiedzieć?
Kto będzie czwarty?
Czwarty?
Azzedine.
Przekaż prawniczce, że to zrobimy.
Jak mnie tu znalazłeś?
- Co? - Jak mnie znalazłeś?
Musisz się jeszcze dużo nauczyć.
Diler bez zagłuszacza sygnału?
- No i? - Nie czytałem.
Jesteś na dodatek analfabetą?
Mamy obrobić rodzinę Brice'a Traorégo.
Kto to?
- Napastnik Arsenalu. - Maszyna.
Ma 19 lat i strzelił w sezonie 29 goli.
Saint-Germain odkupuje go za 90 mln.
Jego rodzina dostanie 15.
Agentem jest ojciec. To część kontraktu.
Wypłata w gotówce.
Szaleństwo.
Ten Chérif...
Dzień dobry.
Kasę przewiozą z banku w centrum do domu na przedmieściach.
Wparujemy tam po wszystkim i obrobimy rodzinkę?
Mają na miejscu ekipę.
Do tego cała dzielnica by na nas polowała.
Jak się pan miewa?
- Szukamy aut... - Ile będzie wozów?
- Nie wiem. - Na pewno z uzbrojoną ochroną.
Znając Katarczyków, skorzystają z furgonetki.
Namierzymy wypożyczalnię.
W Paryżu nie ma ich zbyt wielu.
Ahmed Zermani?
Zgadza się. Miło mi poznać.
Przypomni mi pan, dla kogo pracuje?
Dzień dobry, Bachir Zermani.
Szukamy ultrabezpiecznych pojazdów...
Dla rządu Algierii.
Skąd się pan o nas dowiedział?
Od bliskiego przyjaciela, który ochrania emira Kataru.
Nigdy dla niego nie pracowaliśmy.
Mój błąd.
Chodzi o pojazdy ciężarowe.
Victor Desmaret.
Pracując dla premiera,
poznałem kilku szefów ochrony z państw Zatoki,
w tym z Kataru.
Zna pan Hamada?
Nie pracuje już na tym stanowisku.
Zastąpił go Bachir El-Alamani.
Sprawdzam tylko, czy mówimy o tej samej osobie.
Bachir to świetny klient.
Na przyszły tydzień zamówił mercedesa vito i inne auta.
Niesamowite maszyny.
Opowiadał mi o nich.
Chętnie rzuciłbym okiem.
Oczywiście. Oto on.
Kuloodporne szyby. Zatrzymają pocisk kalibru .44.
Certyfikat VR10.
Dwieście koni mechanicznych.
Wygląda solidnie.
Kiedy będzie dostępny?
Staranujemy furgonetkę maszyną budowlaną?
Nie jest aż tak wytrzymała.
Byłyby ofiary.
- Przestrzelmy opony. - Nie.
- Wóz jest pancerny czy nie? - To wzmocniony mercedes.
Będzie mu towarzyszyć konwój ochrony. Wyszkoleni ludzie.
U siebie w kraju by nie strzelali,
ale Francja ich za to nie ukamienuje.
Drogę z banku do obwodnicy pokonają w dziesięć minut.
Będzie pełno glin. Nie damy rady.
Za duży ruch. Mnóstwo turystów.
Dalej pojadą z Maillot do La Chapelle.
Tam wkroczymy do akcji.
Zablokujemy ich i będziemy mieć drogę ucieczki.
Jak zatrzymamy ruch w odpowiednim miejscu i momencie?
- To proste. - Proste?
Podpowiem. Ślub.
O kurde!
- Nie łapiecie? - Jesteśmy za głupi.
W weekendy są arabskie śluby z długimi konwojami aut.
- Dołączymy do któregoś. - I go przekierujemy.
Będziemy kontrolować ruch.
Masz odpowiednich ludzi?
Masz dziewczynę?
Chciałam go urazić.
To dla mnie ważne.
- Nie obchodzi cię to. - Albo przyjaciół?
- Obchodzi. - Masz to gdzieś.
Nie musimy się widywać.
Opowiadam ci o sobie, a ty milczysz.
Coś jest nie tak, ale nic nie mówisz.
Może to po prostu zakończmy.
Przynajmniej dobrze się bawiliśmy.
Mój ojczym jest właśnie sądzony.
Czeka go wysoki wyrok i śmierć w więzieniu.
Spędź noc z kimś znajomym.
To przygnębiający temat.
Zostaw u tej osoby telefon.
- Przepraszam. - Nie ma sprawy.
W razie wtopy będziesz mieć alibi.
- To już wszystko? - Jeszcze nie.
Nie?
- Musimy się pomodlić. - Serio?
- Nadal jesteś przesądny? - Oczywiście.
Ludzie się szarpią, a my zgarniamy miliony.
Odpędzimy złe duchy.
- Dobra. - Chodźcie.
Dzięki ci, Panie, że nas połączyłeś.
Spraw, by poszło gładko.
By nikt nie ucierpiał.
Wiem, że nas nienawidzisz,
ale zrozum, że musimy jakoś zarabiać na życie.
Chroń nas przed pechem i łotrami.
- O resztę zadbamy sami. - Amen.
Jazda.
Co z tobą?
Co się dzieje?
Są. Wychodzą.
Rozumiem.
Wsiadają.
Zaczynamy.
Spójrz na to.
Sofa Ettore'a Sottsassa.
Facet z Turynu chce za nią 20 tys.
Brać czy nie?
Dużo na niej nie zarobię,
ale przez kilka tygodni będzie ładnie wyglądać w sklepie,
aż znajdzie się kupiec.
Halo?
Mnie brakuje tchu, a ty nawijasz o sofie.
Kto kupuje sofy za taką kasę?
Tacy jak ty. Koniec zaciskania pasa.
Za pół godziny będziesz milionerem.
Fajna, nie?
Wychodzą z ratusza.
Jestem przy węźle Maillot.
Za dziesięć minut dotrzemy do Asnières.
Dzwoń do kumpla.
Niech się ruszą.
Jasne.
Jedziemy.
Szybciutko!
Pamiętaj o klaksonie!
Klakson!
Wszyscy są?
Ja na ogonie.
Dojeżdżamy do węzła Asnières.
W porządku.
Ruszamy. Wracamy na obwodnicę.
Przyjąłem. Dojeżdżam do węzła Auber.
Zbliż się.
Zaczynamy.
Widzimy cię, Malik.
Azzedine, podgoń trochę konwój. Są tuż za mną.
Przed nami tunel.
Spowalniam konwój.
Widzę tunel.
Wjeżdżam do tunelu.
Dobra.
Jedź.
Jedźcie.
Malik, dojeżdżamy do tunelu.
Wysiadać.
Już!
Ręce za głowę!
Wysiadaj!
Rzuć broń!
Odwróć się. Na kolana.
Rzuć broń.
Rzuć broń. Ręce do tyłu.
Na kolana.
Nie ruszaj się, do cholery!
Wysiadać!
Bo was pozabijamy!
Już!
Ruchy!
Z wozu!
Już!
Na ziemię!
Ruchy!
Stój tam.
Nie ruszać się!
Nie patrz na mnie. Spuść wzrok!
Spadamy!
Nie!
Ange!
Nie!
Był z nami, kiedy obrabowaliśmy
silnie chroniony skarbiec Brinksa.
Chérif i Ange poszli siedzieć.
Zdradził nas i wykorzystał podczas procesu lukę prawną.
Sprzedał nas glinom.
Był kapusiem.
- Wysiadaj. - Nie!
Wyłaź.
Pomożesz. Nie zrobimy ci krzywdy.
Chodź!
Nie taka była umowa!
Nie mieszajcie mnie w swoje porachunki!
Wszyscy za to bekniemy!
Nie mam z tym nic wspólnego. Umowa była inna.
Była inna. Masz rację.
I co w związku z tym zrobisz?
Bierz.
Łap.
Nie jesteś gotów na przyszły tydzień.
Trzeba cię podszkolić.
Dałeś się zaskoczyć w tunelu.
Nawalisz znowu i zginiemy.
Moja wina. Za mało z tobą ćwiczyłem.
Nie chcę już nosić broni.
Jak zamierzasz wejść do sądu?
Użyjesz czarów?
Nie chcę nikogo zabić.
Ani ja.
Rozwaliłem tamtego ochroniarza?
Nie. Nie jestem szalony.
Ale coś ci powiem.
Jak nie umiesz używać broni,
możesz spanikować i kogoś zabić.
Przestań zgrywać Dalajlamę, bo nic nie zdziałamy.
Zaufaj mi, uwolnimy twojego ojczyma.
Już wam nie ufam.
Już nam nie ufa.
Siedzimy w tym razem.
Kto nie robi tego, co my, nie zrozumie.
Mamy 8 dni na odpoczynek i przygotowania.
ZOSTAŁO 7 DNI
Nie starczy mu odwagi.
Jest zaradny.
Wpadł na pomysł blokady konwoju.
Nie wytrzyma.
Wytrzyma, zobaczysz.
Przygotujemy go. Podbudujemy.
Zajmę się tym.
Tutaj.
Nie trzymaj za magazynek.
Oczy otwarte. Skup się na muszce.
Stój pewnie.
Do roboty.
- Od nowa. - Kurde!
Jeszcze raz.
Ja pierdolę!
Wyrównaj. Dobrze.
Dalej.
Idziemy.
- Skacz! - Co?
Ty tak na serio?
Skurwiel!
- Spokojnie. - Zimno mi.
Uspokój się.
Oddychaj głęboko.
Są komandosi.
Gotowi jechać do Ukrainy?
Odpuść. Dobrze mu to zrobiło.
Nie ma sprawy.
Zjedzcie.
Dobre.
Zmęczony?
Pozmywasz później naczynia.
No co?
Avi w twoim wieku zmywał.
Nie tak było?
A nim się urodziłeś, ja zmywałem. Dla ludzi, którzy już nie żyją.
To tradycja.
Może ci się wydawać głupia, ale tak już jest.
Takie zasady wprowadzili poprzednicy.
A my zasad przestrzegamy.
Dlatego pozmywasz.
ZOSTAŁO 6 DNI
Dziękuję za zeznania. Może pani wrócić na miejsce.
Panie Lamy.
Chciał pan zwrócić się do sądu.
Udzielam panu głosu.
Po wszystkim, co tu powiedziano,
nie zamierzam uciekać od odpowiedzialności.
Wziąłem udział w napadzie,
ale jako zawodowiec
zawsze unikam przemocy i co najwyżej zastraszam.
Raz było inaczej, ale chodziło o rodzinę.
Wiem, że to nic nie zmieni,
ale współczuję bliskim tego policjanta.
Nie jestem mordercą. Nie zabiłem.
Nie zamierzam robić z siebie ofiary,
ale nikogo nigdy nie wydałem. I teraz też tego nie zrobię.
Na koniec chciałbym
przeprosić swoją żonę.
Miałem spokojne, uporządkowane życie.
Czekała na mnie 17 lat.
Obiecałem, że więcej nie nawalę.
Nie dotrzymałem słowa.
Chcę ją przeprosić.
Bardziej żal mi jej niż siebie.
Dziękuję za udzielenie głosu.
Dzień dobry.
Poproszę dokumenty.
Dziękuję.
Wiesz, co to za facet?
Znasz go?
Po co tu przyszłaś?
Poważnie pytasz?
Nie odzywałeś się. Zostawiłeś telefon. Martwiłam się.
Idź stąd i nie wracaj.
Nie dam się tak traktować.
Mów, co się dzieje, albo będę przychodzić codziennie.
Wyjaśnię wieczorem. Tylko już idź.
No i?
Koszmarne miejsce.
Przydałoby się trzy razy więcej ludzi.
Wiem, jak tam wejść. Gorzej będzie z wyjściem.
Sąsiedni budynek to dawna komenda główna policji.
- Nie jest pusty? - Teraz to centrala antyterrorystów.
Jak wyjdziemy,
będzie na nas czekać policyjna elita.
- Razem z całą resztą. - Umknęło ci to?
Powiedz coś, czego nie wiem.
Mówię, że nawet jeśli wyjdziemy z budynku,
będziemy otoczeni przez gliniarzy.
Znajdźmy rozwiązanie.
Kojarzysz wolniej niż kiedyś.
Obaj wolniej kojarzymy.
Starość nie radość.
- Myślałeś o Sekwanie? - O kim?
O rzece, geniuszu. Może uciekniemy łodzią?
Ten sam problem.
Obok jest centrala antyterrorystów,
a na wodzie policja rzeczna.
Zanim wyjdziemy, wszyscy będą powiadomieni.
Tak czy siak, przesrane.
A gdyby nikt ich nie wezwał?
Na sali nie można mieć komórek.
Wyjątek stanowią prawnicy.
- Użyjemy zagłuszacza sygnału. - Mów dalej.
Wejdziemy w przebraniu.
Trzecia osoba zabezpieczy teren.
- Będziemy kontrolować sytuację. - Jak podczas skoku...
- Właśnie. - ...na bank.
Jeszcze raz.
ZOSTAŁY 4 DNI
Musisz być szybszy.
Wyceluj.
Nie trzymaj palca na spuście.
Jak się czujesz?
Strach jest normalny.
Wyobraź sobie najgorszy scenariusz. Najgorsze, co może się stać.
Ja tak robię.
Wiesz, dokąd masz iść i co robić.
Przewagę daje ci to, że masz plan.
A oni nie.
Może wyda ci się to dziwne,
ale czerp z tego przyjemność.
Ciesz się adrenaliną.
Takiego kopa doświadcza się raz w życiu.
Ange i ja nie robiliśmy tego tylko dla pieniędzy.
Zawsze chodziło o coś więcej.
Chcieliśmy należeć do świata legend.
Jak tygrysy i hieny. Niepokonani.
Żeby nikt nie mógł nas dopaść.
Czy zdarzało nam się pomylić? Jasne.
Czy nasi idole byli tak naprawdę sukinsynami?
Większość z nich tak.
Ale nie gorszymi niż ci z podręczników historii.
Jeśli nam się uda, przejdziemy do historii.
Tak?
Kim pani jest?
To nieistotne.
Widziałam cię wczoraj w sądzie.
Chcę porozmawiać o Maliku.
O co chodzi?
Wpakował się w kłopoty.
Potrzebuje cię.
ZOSTAŁY 3 DNI
Jestem już na przystani. Niedaleko.
Dzień dobry.
- Spóźniłem się. - Nie ma sprawy.
Jak już mówiłem przez telefon, kolega wkrótce się żeni.
Chcemy mu zrobić niespodziankę, która zwali go z nóg.
Pokażę naszą najlepszą łódź.
To ta.
Ekstra. Jaka moc silnika?
Na Sekwanie szybszej nie ma.
Dorównuje policyjnym.
- Wow. - Tak.
Zapewnimy sternika.
Świetnie.
Czego chcesz?
Widzę, że coś kombinujesz.
Ja?
Rozmawiasz z chłopakiem. Co planujecie?
- Jesteś zazdrosny? - Tak.
Chociaż nie wziąłem udziału w napadzie,
gliny chcą ze mnie zrobić kozła ofiarnego.
Mam beknąć za waszą fuszerkę, na której nic nie zarobiłem.
Możliwe. Ale tu jesteś.
Jeśli coś planujesz, chcę dołączyć.
Albo zeznam, że to był twój pomysł.
Kto ich bardziej zainteresuje?
Dzieciak z getta czy gruba ryba?
Czołem, ważniaku. Tęskniłeś?
- Czyj to lokal? - Za dużo pytań.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE – PRAWNICZKA
- Halo? - Halo?
- Tak? - Mamy problem.
Dziewczyna? Miało być załatwione.
Tak, rozmawiałam z nią. Mamy kolejny problem.
ZOSTAŁY 2 DNI
Tak?
Nie rób więcej takich numerów.
Przez takie spotkania możemy trafić za kraty.
Tu nie wolno palić.
Spokojnie, nie ma podsłuchu. Zatrudniamy ludzi, którzy tego pilnują.
W czym problem?
Karim Taïeb.
Szantażuje Chérifa. Chce dołączyć.
Jak się dowiedział?
Nie wiem, ale też chce uciec.
Albo co zrobi?
Grozi Chérifowi.
To nie nasz problem.
Przemyślcie to.
Chérif uważa, że to świetna okazja.
Pewnie, że świetna. To jego specjalność.
Zawsze tak robi.
Wymyśla różne rzeczy, jak ma kłopoty.
Jeśli wyciągnięcie tamtego kolesia, może zaczną mu się przyglądać służby
i zyskacie trochę czasu.
To niegłupi pomysł.
Gotówkę już mamy.
Jest w bezpiecznym miejscu.
Możemy ją jutro podzielić i zapomnieć o Chérifie.
Jasne? To dobrze.
Pomagamy mu, bo to nasz kumpel.
Ale nikt nam nie będzie dyktować, jak to zrobić.
Niech Chérif uciszy gościa, mówiąc mu, że się zgadzamy.
Tyle że to ściema, bo go nie uwolnimy.
W porządku.
Dobrze.
Jeszcze jedna prośba.
Słucham.
Musisz złamać sobie kostkę.
Jak to?
Mają tam pełno wykrywaczy metalu.
Tylko tak możemy przemycić do sądu broń.
Przyjdę po prostu o kulach.
To za mało.
Musisz mieć zaświadczenie lekarskie, zdjęcia rentgenowskie, rezonans.
Coś, co będą mogli zweryfikować.
Jeśli boisz się trwałych uszkodzeń, złam sobie kość nogi.
Wolę kostkę.
Pomóc ci?
Poradzę sobie.
Wreszcie i ty trochę pocierpisz.
Daruj sobie. Nic nie wiesz o moim życiu.
Faktycznie.
Wygląda na bardzo ciężkie.
Nie wiesz, gdzie dorastałam ani co zrobiłam,
żeby zostać prawniczką i otworzyć kancelarię.
To było trudniejsze od napadów.
Pierwszy raz widzę, jak puszczają ci nerwy.
- Jestem spokojna. - Gratuluję.
- Możemy na ciebie liczyć? - Nie zawiodę.
A jak będzie z wami?
Nasze zadanie jest dużo trudniejsze
niż złamanie sobie nogi.
Wolałbym być na twoim miejscu.
Chodź.
Oczywiście.
Przyłoż worek z lodem do kostki na cztery godziny
i uderz w nią łyżką.
Powinna złamać się sama. Nic nie poczujesz.
ZOSTAŁ 1 DZIEŃ
Podejdź, ważniaku.
- Co to? - Strzelba powtarzalna.
Dwa rodzaje amunicji. Wybierasz przełącznikiem.
Jasne?
Po lewej trzy naboje gumowe.
Bo nie chcemy zabijać.
Do tego pomarańczowe naboje woreczkowe.
Trochę mocniejsze.
Skuteczne do 30 metrów.
Powalą człowieka, połamią kości, pozwolą przejąć kontrolę.
Po prawej coś na wypadek większych problemów.
Breneki.
Używaj tylko, jak zrobi się naprawdę gorąco.
Zrozumiałeś?
Musisz poćwiczyć. Opanować przełącznik.
Wykuć na pamięć.
To jak z liczeniem kart w kasynie.
Trzy razy czarny, cztery razy pomarańczowy.
Ładowarka gotowa.
Akumulator do szlifierki kątowej gotowy.
Zagłuszacz sygnału też.
Pamiętasz to?
Niby co?
Nie pamiętasz? Przypomnij sobie!
Wtedy pierwszy raz zabrałeś mnie i Chérifa do klubu.
Nie pamiętasz? Było super.
Miałeś pierwsze BMW M3 i rękawiczki bez palców.
Myślałeś, że jesteś Ayrtonem Senną.
Baliśmy się, że mu odbiło.
Była z tobą taka ślicznotka... Jak się nazywała?
- Hiszpanka. - Wyłącz to.
Dawaj, Angelito. Dokąd się wybierasz? Co jest?
Nadal nic?
Wstydzisz się?
Gdzie się z tym pchasz?
Nie zatańczysz ze mną?
Dajcie mi butelkę Dom Pérignon!
Ty nie umiesz tańczyć!
Chcesz flaszkę Williama Lawsona?
Chłopaki od Faraona, chłopaki z Trójkąta.
Dotyk w nocy!
Zaraziłeś go.
Tańczy jak Arab!
Daj się ponieść muzyce!
Amigo. Zatańcz jak Latynos!
Spadaj!
Chodź, latynoski kochasiu.
Już nie potrafisz? Znasz ten refren.
Nic z ciebie nie wyduszę? To może być ostatnia noc.
Ostatnia noc w życiu.
Trzy, cztery!
Dotyk w nocy!
DZIEŃ AKCJI
Dzień dobry.
Dziękuję.
Zapraszam do kolegi.
Dziękuję.
Proszę zgasić silnik.
Skontroluję ładunek.
Proszę jechać.
Mogę do toalety? Na chwileczkę.
- Oczywiście. - Dziękuję.
Dzień dobry.
Proszę pana!
Tu nie ma wstępu.
Nie wyciągaj broni.
Cofnijcie się.
W stronę drzwi!
- Dalej. - Czekajcie.
BRAK SYGNAŁU
Nie ruszać się!
Ręce do góry!
Opuścić broń!
Zbliżcie się do drzwi, a wasz kolega będzie trupem.
Szybko!
Jak zobaczę jakiś telefon, poleje się krew.
- Rzuć broń! - Rozkuj mnie!
Tempo.
- Szybko. - Ręce do góry.
Wszyscy w togach powstać!
Idźcie na środek.
Nie dotykaj broni!
Do tyłu.
Powoli i spokojnie. Jazda.
Wszyscy na środek.
No już!
- Rozkuj mnie. - Stul pysk!
- Do tyłu. - Ruchy!
Już!
Wychodzimy.
Panie i panowie...
Z drogi!
Nie ruszać się!
Zgaś silnik!
Rzućcie broń!
Nie wyjdziecie stąd!
Spadamy!
Idziemy!
Ruchy!
Do środka!
Odsuń się!
Masz amunicję?
- Nie. - Co ci zostało?
- Tylko breneki. - Dawaj.
- Nie! - Masz lepszy pomysł?
- Jak walnie, uciekaj. - Co walnie?
Kurwa!
Ruchy!
Policja!
Skaczemy!
Przerwać ogień!
Udało się!
Ale odlot!
Ange, Avi, co się dzieje?
Spokojnie. Już po wszystkim.
Wywieziemy go z kraju.
Nie umiałby zachować dyskrecji.
Chciałby się zobaczyć z rodziną.
Dobry z ciebie dzieciak.
Misja wykonana.
Policja!
Nie ruszać się! Ręce do góry!
Ty też, ręce do góry!
Gdzie byłeś wczoraj?
W domu z dziewczyną.
Tą z dzisiejszego ranka czy jakąś inną?
Ma na imię Estelle.
Monogamista? Przepraszam.
Nie wpadłam na to.
Zakochałem się, moja wina.
Niech ci będzie.
Oby twoja prawniczka miała lepsze poczucie humoru.
Prawniczka?
Dzięki.
To jej zasługa.
Pojechałaś do niej.
Niełatwo ją było przekonać.
Co jej obiecałaś?
Połowę.
Masz szczęście. Ja wzięłabym więcej.
Zrobiłeś ze mnie idiotkę.
Bałem się.
Przykro mi z powodu twojego ojczyma.
Już po wszystkim.
Odpocznij, przemyśl to i jeśli naprawdę jest po wszystkim, zadzwoń.
ZAMKNIĘTE NA STAŁE
No i?
Jesteśmy biedni.
Pójdziemy na plażę?
Czekałam na tę propozycję.
Żyjesz?
Przedstawisz nas?
Avi, Ange. Estelle.
- Dzień dobry. - Cześć.
To...
moi kumple.
Dobrzy kumple.
Bardzo dobrzy.
- Witaj. - Dziękuję.
Dziękuję bardzo.
- Więc? - Więc?
To by było na tyle.
Napisy: Michał Iwańczuk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Sławomir Apel