Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"As especies que sobreviven non son as máis fortes nin intelixentes,
senón as que mellor se adaptan aos cambios."
Baseado en Charles Darwin
PARÍS
PACÍFICO NORTE
MISIÓN DE OCEAN ORIGINS PROXECTO "EVOLUCIÓN"
Estamos no sétimo continente,
un vórtice de lixo de tres millóns de km2, de catro a seis veces o tamaño de Francia.
O plástico mata un millón de paxaros e cen mil mamíferos mariños ao ano.
- Mal. - Non, retoma aí.
- Ao dar cifras, mal. - Que non!
Non pares. Sigue.
Veña. Quérote. Moito.
- Para. - Quérote.
- Veña. Dálle! - Vale, veña.
Acción.
Levamos máis de tres anos marcando diferentes especies de tiburóns
- para estudar a evolución biolóxica... - Sophia!
Temos un sinal. Listos?
Vamos!
Ao sueste. Estabilizade a seis metros e agardade.
Veña!
Cinco minutos e a mergullarse.
Cargo os dardos da biopsia. Faltan as cámaras.
Están colocadas.
Non mas volvades escarallar.
Non había un puto sitio máis porco para facernos baixar?
- Distancia? - Cincocentos metros.
Estase achegando.
Rapaces, o de sempre. Seguídesme por enriba.
Tom, Sam, en parella.
- Juan. - Dime.
- Comigo? - Si.
Estabilizamos a seis metros e esperamos instrucións.
- Oído. - Vale, xefe.
Juanito.
Juan.
Empezamos o descenso.
Compensamos e mantemos o rumbo.
Desta non podemos fallar.
Estás na túa salsa, Sam. Non?
E a túa é esta?
A ver, os cómicos, onde estades?
A seis metros.
Despexado.
- Que non pase a toda pastilla. - Tranquilo. Non a deixo eu.
- Eco do radar a 70 metros. - Pódela situar?
Sur-sueste.
- Estamos atentos. - Si.
Esperade. Parade.
Ves iso, Sophia?
Outra cría de cachalote atrapada nas redes.
A segunda en tres semanas.
Debeu agonizar varios días.
Vou mirar. Quedade aquí.
Ten o estómago cheo de plástico.
Chris, céntrate na baliza 7.
Espera.
Ves o mesmo ca min?
Unha dentada.
Si. Que sería o que lle fixo isto?
Chris, achégase. 30 metros.
Hostia!
- Chris? - Estás ben?
Todo ben?
- Si, ben, pero non é a nosa. - Non.
Veñen máis.
Desde cando os marraxos cazan en manada?
Que merda é esta?
Non entendo nada. Só hai femias.
- Cantas hai? - Viches as aletas?
- É normal? - É enorme.
A hipertrofia de Lilith.
Hai dez. Que facemos?
Juan, óesme?
Están nerviosas. Protocolo de seguridade.
- Sophia... - Merda.
- Que facemos? - Calma, distancia de seguridade.
Tranquilos.
Sinal ao sur.
Chris, aí che vai.
Puta madre, pero isto que é?
Cago na hostia. Seguro que é a nosa?
- Mide polo menos cinco metros. - Non, iso son sete.
Non o entendo. Esa tiña que ser Lilith.
E é ela.
Non pode ser. Hai tres meses, medía 2,50 m.
Pois é ela, seguro. Mira, é a baliza 7.
A ver, que facemos?
Non o entendo.
Como pode ser?
Subimos, é perigoso de máis.
Espera. Cómprenos unha mostra.
Pero ti vícheslle o tamaño?
Vou eu?
O carallo. Xa o fago eu.
Non nos queda outra. Temos que saber que pasou.
Vai saír ben.
Ponte ben diante dela para non collela por sorpresa.
Estás a unha boa distancia. Faino amodo.
Si, un momento.
- Amodo. - Merda!
- Hostia. - Estás ben?
- Si, estou ben. - Veña, subide.
Oístes? Misión cumprida. Subimos!
Chris, zafaches o neopreno?
Esperade, creo que volve subir.
Que? Onde está?
Chris?
- Pero onde carallo está? - Védela?
Vina hai un momento. Onde vai?
Chris, que foi?
- Onde vai? Vina pasar. - Vela?
Chris?
Perdín a imaxe!
Chris!
- Chris! - Sam!
Subide!
Chris, contesta!
Juan! Contestade!
Sophia!
Sophia, non!
Sophia!
Chris!
Sophia!
Sube ao barco!
TRES ANOS DESPOIS
Teño algo!
Moi boa!
Espera, a ver se é algo.
Teño algo.
Espera.
Non dou...
- Estás ben? - Si.
Que é?
Brigada de desminado.
- Axuda. - Espera, vou.
- Todo ben aí? - Si, todo ben.
- Listo? - Si, está limpo.
Caro, aquí Adama. Cando Adil remate coa prensa, imos.
Recibido. Esperámosvos.
- Atopan a miúdo estes obxectos no Sena? - Estamos.
Ou é algo pouco habitual?
Si, atopamos obuses a miúdo no fondo.
Xunto cos colegas de desminado da policía,
xa levamos sacado arredor de cen. Os rapaces fixeron ben chamar...
- Adil, aquí Angèle. - Perdoe.
Ocúpome eu da prensa.
Temos o prefecto á espera polo do tríatlon.
Ide e aparezo alí.
- Perdoe, segue ela. - Grazas.
- Ola. - Ola, comandante.
As pezas non tiñan sistema de detonación. Nada de sensacionalismo.
- E lémbrolles... - Boa.
...que a pesca con imán está prohibida.
Vamos! Volvemos á base. Informe sobre o tríatlon.
Arranca.
O do caiac! Está prohibido!
- Vale... Xa non se pode facer nada. - Que ten a xente hoxe?
Quen dedicaría a súa vida á protección das baleas?
- Eu! - Eu!
Foi a primeira pregunta que me fixeron cando decidín loitar polos océanos.
Un mundo cos océanos mortos é un mundo sen nós.
E que é un océano vivo?
Un con diversidade.
É dicir, un océano cheo de peixes,
pero tamén de algas, corais, plantas...
E, se non damos salvado a vida nos océanos,
non nos salvaremos a nós mesmos.
- Señora. - Dime.
Os océanos pódense salvar?
Un home que se chamaba Paul Watson dixo...
É certo que un tiburón matou o seu equipo?
- Victor, garda o móbil. - Pero...
Xa.
- Chegou. - Tranqui, profe.
Só era unha pregunta.
Mira, púxose colorada.
Sophia!
Sophia! Señora Assalas!
Perdón por molestarte... molestala, pero necesito falar con vostede.
Lin todo o seu traballo.
- A migración climática... - Non teño tempo.
A baliza 7!
Sei onde está.
Benvida a SOS.
SOS: Save Our Seas.
Non o oíras nunca? A nosa asociación de defensa dos océanos.
Criamos que ía quedar en nada, pero somos moitos e imos en serio.
Facemos o mesmo ca ti. Vaia, cos nosos medios.
Sempre fuches un exemplo. Todos seguimos o teu traballo.
O que describes, como a natureza experimenta un cambio de comportamento.
Para protexer os tiburóns, conectámonos ás balizas dos científicos
e, cando están en perigo,
se os furtivos os rastrexan polas aletas, desconectámolas.
Sophia, ven.
Ben...
Espera, un momento...
- Que fas? - Cortar a baliza de Ulysse.
Hai un pescador.
- Onde está? - En España.
Hoxe non hai pesca de tiburón.
- Yatta! - Ensínasmo?
A baliza 7.
- Ben, a baliza 7. - Si.
- Ben, por favor. A baliza 7. - Si.
Baliza 7...
Aí.
Mira.
Non pode ser.
Temos servidores protexidos. Non é a miña.
Protexidos ou non, pódese acceder a todo. Mira.
Mandou sinal no Havre hai tres semanas. Logo foi polo Sena arriba.
Lilith leva aí tres días. En pleno París.
Non pode sobrevivir en auga doce.
Pensamos que, como os tiburóns touro crían en auga doce, non sería...
- É un marraxo. - Tiñas razón.
O cambio climático e a contaminación cámbianos.
Perdeuse aquí e intenta sobrevivir.
Se é a miña baliza, soltouse e chegou aquí á deriva.
Á deriva a contracorrente?
E sen afundir?
Se non lle axudamos a volver ao mar, vai morrer.
Cremos que podemos comunicarnos.
Pero vós oídesvos? Non é un can, é un tiburón.
Mergúllate con nós e móstrocho.
- No Sena? - Si.
Hoxe á noite.
- Para que viría? - Houbo un accidente na ponte Marie.
O coche caeu e o condutor non apareceu.
Sophia!
Menos de 50 minutos e xa vimos dous tiburóns balea. Que pasada!
- Alá. - Vistes?
E un terceiro! Mira!
- Si! - Ese é enorme!
Porque por aí hai caídas...
Bravo, un aplauso!
Tres horas co motor e segue sen ir. Si, señor!
Ímoslle botar unha ao futbolín.
- Vouche dar unha malleira! - Es un ás.
Catro, tres, dous, un!
Feliz ano novo!
Meu amor, quérote! Pide un desexo!
Estades tolos!
Chris, estás a unha boa distancia.
Un momento.
- Chris, perdín a imaxe! - Chris!
Non pode ser.
Son Mika. Deixa unha mensaxe.
Mika.
Mika, son Sophia. Chámame, por favor.
Veña.
Se pasa algo, tira da corda e sae pitando, si?
- E se che pasa algo a ti? - Non vai pasar.
Non me compres con bicos.
- Se pasa algo, tira para arriba, si? - Si.
Veña.
Policía!
Saia da auga, por favor.
Saia da auga pero xa!
Por que te mergullas de noite?
- Non se pode limpar o Sena? - Limpar o Sena?
Si.
- E a semirríxida de quen é? - Pois miña.
Imos á comisaría.
E, se vai todo ben, vas para a casa. Está?
Nils! Imos botar un ollo a Île Saint-Louis.
De acordo.
Kiki, queda aquí cerca.
E Roger? É raro, hai moito que non o vexo...
Ola, xente. Todo ben?
- Ah, ola! - Todo ben?
- Traémosvos material. - Moi chulo.
- Ese para ti. - Si.
- Si? De coleccionista! - Perfecto!
Váleche?
Recordoume a ti.
Os vosos colegas. A cabalería.
- Cóllelo, Markus? - Si.
Dáme corda.
Que tal, Adewale?
- Que, xefe? - Tirando.
E a máis guapa? Que tal?
Molestamos, Ade?
Markus, xa teñen o material?
Si, botámoslles unha man.
Todo ben, xefe. Os teus portáronse moi ben.
Mañá marchamos, sen fallo.
Son tres semanas. A alcaldía quere isto libre para o tríatlon.
Tranquilo. Kiki e eu estaremos en primeira fila.
Perfecto. Boa lectura!
- Grazas! - Na comisaría?
- Si. - Ata agora.
- Vira! - Cara ao exterior.
Dálle gas.
Dálle!
Por que tardastes tanto?
Estaba na ponte Marie, na auga co chaleco e o regulador.
Adama, pódeste ocupar?
Xefa, teño que descargar o material.
- Ocúpome eu. - E eu, se fai falta.
Non, con Caro chega.
- Eu marcho. Estou no móbil. - Ven.
Ata mañá.
Boa noite, xefa.
Espera, eu primeiro.
- Ven. - Nils.
- Dime. - Segues de servizo?
- Si, por? - O chaleco, por favor.
- Que xa non estamos nos bombeiros. - Xa, tampouco no exército.
No exército cortaríanche ben o pelo.
154 OBUSES DA II GUERRA MUNDIAL ATOPADOS NA PONTE DE IENA
Café?
Xa podo ir para a casa?
Por que o fixeches?
- O carallo. - Polo accidente?
Azucre?
A ver...
Explícasmo?
Por que rebuscabas no coche?
- O carallo. - Estou falando!
- Por que te mergullaches? - Hai un tiburón no Sena!
Tes gana de perder o tempo. Ben.
Veña. Se me tomas por parvo,
imos volver empezar.
Nome completo.
Adil. Temos unha urxencia.
Corazón, hai que ir indo.
Si.
Viches? Mira, hai peixiños.
- Lindos! - Merda, non.
- Viches? - Si.
Arreda da beira, rápido!
Veña, sube!
Non se lle fala así a unha nena!
- Perdón. - Está tola.
Desculpe.
- Diga. - Ven.
Si, son eu.
Estabamos á espera.
Ola.
- Adil Faez, brigadier xefe. - Sophia Assalas.
Xa se coñecen.
- Perdoa, mandeinos eu chamarte. - Ensínolle.
Adama.
Atopárono á mañá.
A súa amiga cre que o atacou un tiburón.
Asegúrolle que o fixo un tiburón.
Poñamos que dese pasado as esclusas.
Que ía vir facer a París?
Nin idea, pero coa candorca e a beluga non preguntaron.
Adama, chama a Angèle.
- Veñan. - Angèle, aquí Adama.
Ocúpase a xudicial. Xa imos.
De acordo, recibido.
A hélice dun barco. Xa ten pasado.
Asegúrolle que son dentadas.
Era un tiburón de 2,5 m, pero medía o triplo cando o atopamos.
E sería o que anda de paseo polo Sena.
- Como poden crer tal cousa? - Seguímola desde hai días.
Vaise asfixiar. Témola que sacar.
Non entendo. Tamén hai tiburóns no Támese, pero...
Están onde deben.
Este non pinta nada aquí, o comportamento non é normal.
Hai que sacalo xa do Sena e cómpre un equipo de expertos.
- Vai ser moi complicado. Xente, material... - Espere!
Primeiro imos ver se o seu tiburón existe.
Pois...
Imos, logo?
Leo, Markus. Vamos!
- Tes sinal? - Si.
Está detrás da Île de la Cité. A 200 metros de Notre-Dame.
- Xa podes ir para a casa. - Non, vou con vós.
Diso nada.
Caro.
Toma. Imos facer así...
Tenente.
Non, son brigadier xefe. Un momento.
Tenente ou non, iso non vale para nada.
Co rastrexador, localizo a baliza e identifícoa desde o peirao.
Markus, os arpóns. Apura.
Mergullarse é un risco inútil.
Escoite, eu só quero saber onde se agocha.
Se existe.
Rapaces, vamos!
- Vén? - Ese tiburón pode ser perigoso.
Se se sente ameazado, aínda máis.
Señora Assalas, somos a brigada fluvial, non Greenpeace.
Ou nos ensina como vai o rastrexador ou vén con nós, pero saímos xa.
Está?
Imos, xente?
Ata logo.
800 metros!
Debía estar aí.
Que profundidade hai?
Cinco metros.
Hai 5,70 no centro.
Non é normal, debiamos vela.
Será que non hai tiburón.
Caro? Rapaces?
Sincronizade rastrexadores.
- O meu está. - Está.
- Está? - Está, si.
As lanternas.
Vamos.
Hai algo?
Contesta.
- Onde estás? Chameite! - Ben, desconecta a baliza.
- Vana matar. - Se a desconecto, perdémola.
Non entendes? Só nos queda arriscar.
Non entendes ti. Perder o sinal é perigoso.
Libéraa!
- Non podo... - Xa!
- Non sei se a poderei reactivar... - Ben, suplícocho!
O carallo.
Rápido, non hai moito tempo.
Aí a vén.
Vale, desconectada.
Aí está. Moi ben.
Móvese algo abaixo.
Algo non vai ben.
Merda. O sinal.
O sinal que? Que foi?
Non o entendo! Perdín o sinal!
Deixa.
Xefe!
- Caro! - Xefe!
Rápido, subide!
Adil, notamos unha presenza. Algo enorme.
Seguro?
Verifica o sonar.
Caro?
Avisa polo canal 10.
Foi vostede?
- O que? - A baliza. Foi vostede?
Perdín o sinal, non sei como.
- Puxo en perigo o meu equipo. - Como pensa iso?
- Díxenlles que non baixasen! - Baixe.
Non me toque.
Veña, volvemos á base.
- Por pouco. - Non che debín facer caso.
- Estás do seu lado? - Non, pero que facemos?
- Levala ao mar. Se non, morre. - Non sei se podo reactivar a baliza.
Mika!
- Que fas? - Es unha inconsciente!
- Sophia, ían armados! - E se os chega a atacar?
- Sabes que non atacan sen razón. - Lilith si, hai tres anos.
- E non vai volver pasar. - Non pintabades nada alí! É culpa túa!
Non te metas, si?
Perdón.
Sophia, perdóame!
Angèle,
para cazar o tiburón, hai que pechar as esclusas e prohibir a navegación.
Non queda outra.
Nada máis? A unha semana do tríatlon.
Invitaron xornalistas de todo o mundo para anunciar as probas olímpicas no Sena.
Xa o sei.
Como lle vou dicir á alcaldesa que cancele todo?
Como lle digo algo así?
Imos dobrar os efectivos.
Chamo o prefecto e montamos un equipo de vixilancia.
Restaurar a saúde dos océanos é fundamental,
polo impacto positivo do noso ecosistema mariño
sobre o cambio climático.
A metade do osíxeno...
MASACRE NO MEDIO DO MAR: CIENTÍFICOS ATACADOS POR UN TIBURÓN
Bo día. Estamos diante do barco El Soldao, da asociación Ocean Origins.
A tripulación foi masacrada
nunha expedición ao norte de Hawai, cerca do continente de plástico.
A presidenta da asociación, Sophia Assalas, non fai comentarios.
Abriuse unha investigación...
Que ten máis valor que a vida?
Estas imaxes falan por si soas.
Eu non vos vendo nada.
Non teño investidores que convencer nin eleccións que gañar.
A miña xeración e as seguintes van perdelo todo.
Os nosos pais e os pais deles condenáronnos a todos.
Chámome Mika.
Teño 20 anos e estou no colectivo Save Our Seas.
Cremos que a vida dun animal vale coma a humana.
Pero 100 millóns de tiburóns son exterminados cada ano. Para que?
Para facer sopa ou crema antiidade?
Paren este xenocidio!
Eles regulan os océanos. Debemos protexelos.
A sobrepesca e a contaminación privaron os tiburóns do seu alimento
e empurráronos a territorios novos.
É o que lle pasou a Lilith.
Perdeuse no Sena e eu necesítovos a vós para salvala.
Somos os últimos que podemos cambiar as cousas.
Empezando por salvar este tiburón.
Salvala é...
enfrontarnos a quen estraga o noso planeta.
Salvala é...
berrarlle ao mundo que este mundo nos pertence.
Salvala...
é salvar o noso futuro.
Unídevos a nós! Facédevos oír!
Imos atopar ese tiburón e devolverlle a liberdade.
Sophia?
Que fai vostede aquí?
Creo que empezamos con mal pé e...
queríame desculpar.
Cando sangrou polo nariz, foi por un accidente de mergullo?
Non sabía o do seu home... Vaia, o do seu equipo.
E síntoo moito.
Imos ver a alcaldesa á tarde e quería saber se querías...
- se quería... - De ti está ben.
Quería saber se querías vir con nós, porque, se falo eu de tiburóns,
non vou soar convincente.
Un tiburón.
Un tiburón no Sena.
Insistín en vela porque creo que é urxente actuar.
Pois claro, Angèle. Sempre hai que actuar.
Fixeches ben.
Recoñécelo?
É París.
O meu París.
Esas son as instalacións para o próximo tríatlon,
a nosa vitrina para os Xogos.
Haberá xornalistas de todo o mundo para cubrilo.
Esperamos arredor de... mil participantes?
Moitos máis!
Ves por onde vou?
Señora alcaldesa, o tiburón xa matou.
A ver, aínda que non o pareza, síntoo moito.
Se non actuamos...
Non!
Nada de insinuacións.
Pois vou ser ben clara.
O tiburón sofre un cambio radical de comportamento.
Primeiro observeino hai tres anos...
Si, sabemos o do seu equipo.
Houbo mortos. Se non actuamos, dentro de tres semanas,
a súa operación de relacións públicas será un baño de sangue.
- Non entenderon. - Non.
Non vos decatades.
1700 millóns!
É o orzamento xa desbloqueado polo Estado
para organizar o evento.
Ata instalamos tanques de augas residuais debaixo do Sena.
46 000 metros cúbicos.
Non sei, apañádevos.
Facede desaparecer o peixe.
Ben, alcaldesa.
Os nosos equipos levarán a comunicación nas redes para evitar o peor.
Temos que converter este suceso en algo positivo.
Veña, Angèle, dálle!
Acompáñoos. Por favor.
Sophia, faime unha lista do material.
Prepároa canto antes.
Como o rastrexador se desactivou, cómprenos atraela.
Como?
Entre as pontes de Sully e Austerlitz,
sedámola, traémola e bloqueámola coma nun acuario na esclusa de Arsenal.
Desde aí, ocúpase o Instituto Oceanográfico.
Entendido?
Pois veña.
Collede lanternas para mantela a distancia.
Vale, moi ben.
Si, estupendo.
- Ollo! - Tede coidado!
Foi aposta?
- Perdón. Escoite... - Un, dous...
Si, moitas grazas.
Non pechaches a tapa?
Parabéns.
Falei cos do Instituto. Tardan unha hora.
- Ven, quéroche ensinar un vídeo. - Ao cine, xefe.
Mira.
Unha vez sedada, hai que ir moi rápido.
Os do Instituto teñen 30 minutos para ocuparse dela.
Se non, asfíxiase.
Usamos o mesmo tipo de nasa?
Sophia! Temos que falar, é urxente.
Onde están exactamente?
Nas catacumbas.
Nos tanques de augas residuais.
Non lle digan que vin aquí.
É a miña amiga, pero fóiselle a pinza.
Quere guiar a Lilith ao mar cos sonares, pero...
Como a atopastes?
Atopei o xeito de reactivar a baliza, sen máis.
Pero como? Eu non dei.
Pódesme ensinar?
Que fai aquí?
- As antigas catacumbas. - Exacto.
As reservas de auga da cidade. É coma un lago subterráneo.
Non se pode acceder ás reservas desde o Sena.
Si que se pode.
Por un acceso en desuso baixo o canal Saint-Martin.
Cando iades ir?
Xa están alí.
E penso que son moitos.
- Non llelo debín contar. - Non.
Fixeches ben. Mika non pode baixar.
Vai e fai coma se nada.
Aparecemos alí, si?
- Ola, Mika. - Grazas por virdes. Alégrome de vervos.
- Grazas. - Sodes os mellores.
Grazas a todos.
Régis? Empeza a gravar, por favor. Que tal?
- Todo ben. - Que hai?
Listo?
Case.
- Estás segura? - Si.
Vai funcionar. Vaina traer dereita ata aquí.
Non me preocupa iso.
Por que dubidas agora?
Facemos o que falaramos.
E se non sae ben?
E se non actuamos?
Vale.
Unidade Chronos,
nas catacumbas, á altura de Saint-Martin Jemmapes. Hai uns 50 individuos.
Solicito reforzos con urxencia. Repito: reforzos con urxencia.
Xente, non sabemos canto tardarán. O primeiro é garantir a nosa seguridade.
Comprobade a luz. Sen colocarse entre a auga e eles. Contra a parede.
Só hai unha saída. Tentamos sacalos con calma, sen pánico.
Para evitar atoamentos.
Está? Adama, Leo, á dereita. Sophia, ti quedas con eles.
Nils e Markus, comigo.
Boas noites. Brigada fluvial. Saian da auga.
Non, esperade!
- Veña, saíndo. - Esperade!
Acabou a festa. Esta é unha zona de acceso prohibido.
Imos evacuar o lugar con calma.
Os meus colegas acompañaranos á saída. Adama! Sigan a Adama e a Markus.
- Veña, xa. - Non, esperade!
- Que saian da auga. - Deixádenos acabar.
- Non hai dereito. - Ollo aos pés. É estreito e esvara.
Sabemos o que facemos.
- Mika! - Non nos poden botar!
Sophia, con isto guiámola ata o mar, seguro.
- Contra a parede! - Solta o sonar e sae.
- Veña, vamos! Apurando! - Ti, apura.
- Contra a parede! - Veña, todos fóra.
Aí a vén!
Mirade, hai dous.
- Hai dous! - Mira! Flipante!
- Será a súa cría. - Criou.
Mika, non a toques!
Lilith vaise sentir ameazada!
Non o entendes. Sae xa! Lilith é perigosa!
Sophia, mira.
- Nils... - Tiñas razón. Confía en min.
- Cúbreme. - Non te dás conta?
Lilith tivo crías!
Estamos no seu niño!
Abre os putos ollos! Son inofensivos.
Mika, sae da auga xa! Vai atacar! Sae!
Mika, sae da auga xa!
É unha orde! Sube ao bordo!
- Contra as paredes! - Calma.
Arrímense. Ímolos evacuar.
Contra a parede.
- Rápido. - Sae da auga!
Contra as paredes!
- Fai algo, Adil! - Calma.
- Estragádelo todo! - Adil!
Adil! Sae da auga!
- Calade! - Mika!
- Mika, sae! Mika! - Adil!
Mika, sae!
Rápido, Adil, sube!
Mika!
Adil!
Rápido, Adil!
Contra a parede!
Todos á saída! Á saída!
Ven, dáme a man!
Dáme a man! Rápido, a man!
A man, Ben!
A man!
Ben!
Sácame de aquí!
Ben!
Contra a parede!
Agárrate!
- Leopold! - Leo!
Sae, Leo!
Todos fóra da auga!
Calma! Pasen, rápido!
Vén atrás de nós!
Ven aquí! Aquí!
Calma! Manteñan a calma!
Á saída!
Non!
Leo!
Saian!
- Si! Veña! - Vamos!
Axuda!
Leo!
Rápido!
A man!
Dáme a man!
A man!
Ei, mira para min!
Hai que estabilizalo.
É o prefecto!
- Angèle... - Non. Adil, ven!
Un momento.
Grazas.
É culpa miña, Adil.
Tiña que protexelos eu.
Sophia.
Non é culpa túa.
Está?
Adil.
Ven, rápido.
Xa.
- Que foi? - Ven ver isto.
Ves iso?
Os sensores que lles permiten adaptarse á salinidade.
E ves esa pequena excrecencia?
Indica que se adaptaron á auga doce.
Que fan en París?
Subindo o Sena, deberon atopar o lugar ideal para aniñar.
Nas catacumbas, están seguros.
Un pouco coma... larvas nunha colmea.
Logo, alimentaranse no Sena, crecerán e volverán ao mar.
París é das poucas cidades con este tipo de ecosistema.
É femia.
Iso non é normal.
Está preñada, pero non chegou á madurez sexual.
Ves a dentición?
Non ten nin dous meses.
- Incrible... - E como se explica?
- Lilith reprodúcese por partenoxénese. - Ou sexa...?
Que non necesita macho.
Enganeime, non son marraxos.
Adaptáronse...
Lilith é a primeira dunha especie nova.
Se non os eliminamos,
vanse seguir reproducindo e colonizarán os océanos por completo.
Doce mortos! Decatádesvos do drama que supón iso?
Señora alcaldesa, chegamos tarde. Fixemos o posible por sacalos, pero...
Deberon dar parte aos superiores!
Esta operación queda fóra das súas competencias!
Señor prefecto, intentamos avisar a alcaldesa.
Falso! Totalmente falso!
Falástesme dun tiburón desorientado no Sena.
Pensei que os vosos equipos e vós dariades manexado a situación.
Quedan menos de 24 horas para o comezo do tríatlon.
Imaxinades a merda que teño enriba?
Non sei que dicir nas novas das 20:00.
Non sabe que dicir?
En serio?
Viu o número de mortos? Diga a verdade: hai un tiburón no Sena.
Escoite, ímonos calmar...
Non entenden o que pasa? Hai ducias! E serán centos!
Cancelen todo, sen máis, hostia!
Saia do meu despacho xa.
E vós, a dirixir o tráfico no río.
A partir de agora, ocúpase o exército.
Señor prefecto, mantéñame isto fóra das redes.
Instalamos tanques de depuración inmensos río arriba desde as bases náuticas,
onde terán lugar as probas de natación libre.
Isto permitiranos a todos os parisienses ir dar un baño despois do traballo.
E que lles di a todos eses activistas que falan de tiburóns no Sena?
Non, a ver... se é que existen...
estou de parabéns, porque o noso traballo de descontaminación funcionou.
- Para os tiburóns? - Claro!
E xa sabe que os tiburóns son animais inofensivos para o ser humano.
Todas as especies son benvidas...
Cagámola ben.
E os cabróns bótannos a culpa.
Non lle hai que facer, é política. Non van estragar a festa.
Hai quen paga e ben por irlles tocar o morro aos tiburóns...
A seguridade é unha prioridade para nós e para os Xogos.
Frustra que non te escoiten.
Non poder facer nada.
Agora manda o exército.
Se Lilith e a manada volven ao mar durante o tríatlon, será un masacre.
- Hai que desfacerse deles. - Para.
Xa non é responsabilidade nosa.
Déixao.
Por que deixaches o exército?
- Adil... - Porque son covarde.
Había que salvar uns xornalistas franceses reféns en Burkina Faso. Deume medo morrer.
Abandonei os compañeiros.
Deron liberado os reféns, pero...
abatéronos na misión.
Por iso deixei o exército.
- Tomas algo? - Non, grazas.
Entón...
que queres facer?
Tes un plan?
Necesito dous ou tres voluntarios. Imos por libre, non obrigo a ninguén.
Quedan 12 horas para o tríatlon. Quen queira vir...
Por Leo.
Somos un equipo, non?
Por Leo.
Síntoo, pero coa familia...
Pero despois cúbrovos as costas.
O niño debe estar nesta cripta, xusto debaixo das catacumbas.
Preséntovos a Poiccard e Berruti, expertos en explosivos.
Berruti guiaranos aos mergulladores: Sophia, Adama e eu.
Caro e Markus, esperades fóra, á altura da ponte Saint-Louis.
O noso punto de extracción está aquí, detrás de Notre-Dame.
Nós mergullarémonos desde as catacumbas.
A foxa ten 30 metros de fondo. Hai que respectar as paradas.
Debaixo, hai un túnel duns 20 metros.
Unha vez na cripta, colocamos os explosivos para derrubar todo.
Canto tarda en estoupar?
- Menos de tres minutos. - É suicida.
E o tempo das paradas de seguridade?
Sairemos cun Seabob por ese túnel.
Dentro estaremos seguros.
Logo só nos quedarán 80 m para chegar ao Sena.
Markus, ti cortas a reixa do túnel de evacuación
e volves subir onda Caro.
Eu estarei coa delegación da alcaldesa.
Cúbrovos desde a sombra.
E se os tiburóns non están?
Usarei un propagador de infrasóns.
Atraeraos e manteraos na cripta mentres colocades todo.
Temos lanternas para mantelos a distancia e material de mergullo,
como máscaras, para comunicarnos mellor.
Utilizaba isto co meu equipo.
- Quen o vai detonar? - Eu.
En canto esteades a unha distancia segura, clic.
Preguntas?
E se non subides?
Case estamos.
A 30 metros.
Vía libre. Vamos.
Por favor, pasen por aquí.
Levádeos para o outro lado.
Veñan por aquí.
Circulen!
Unidade 75, ponte bloqueada.
Recibido. Aquí, despexado.
Aquí Compañía B. Vehículos sospeitosos sinalados.
Veña, vamos. Veñan por aquí.
Media volta! Non se pode pasar! Media volta!
Tranquilos, somos da fluvial. Aquí a policía somos nós.
É zona militar. Tedes que ter a orde. Dade media volta! Veña!
Angèle, aquí Caro. Está bloqueado.
Angèle, recíbesme?
Ánimo! Ánimo a todos!
Señora alcaldesa!
Como aborda esta xornada?
Pois con moita tranquilidade.
Levamos meses traballando neste evento co meu equipo e o prefecto.
Señor, sobre a seguridade: disque hai tiburóns no Sena.
Xusto, son disque-disques. Esperamos...
Asegúrolles que se tomaron todas as medidas de seguridade.
- Grazas. - Alcaldesa, última pregunta.
Seguimos en directo, esperando a inminente chegada da alcaldesa...
A alcaldesa acaba de chegar cos seus concelleiros e o prefecto.
Vai inaugurar este famoso e tan esperado Tríatlon do Sena.
Angèle, aquí Caro. Que facemos?
Urxencia fluvial. Autorización de paso.
O prefecto ordena presenza policial detrás de Notre-Dame. Corto.
Adil, aquí Caro. Imos con atraso.
- Tardamos dez minutos. Corto. - Recibido.
Uns 20 metros máis.
Adama, pásame o propagador.
Pois ben, meus queridos concidadáns!
Algúns soñárono,
moitos falaron disto,
eu fíxeno!
Un París do ocio,
do benestar,
da convivencia.
Caro, aquí Adil. Chegamos á cripta. Estades en posición?
Caro, aquí Adil.
Case. Dáme un momento. Corto.
Acendo.
Hostia...
Nada de xestos bruscos. O movemento atráeas.
E non o esquezamos nunca,
París é
e sempre será
unha festa,
unha grandísima festa!
- Iso! - Aí!
E eu declaro
o Tríatlon do Sena
inaugurado!
Ola outra vez aos que seguides con nós...
Benvidos ao tríatlon...
Adiante!
Xa está, acaba de empezar a primeira volta...
Caro, aquí Angèle.
Empezou a primeira volta.
Apurade.
Mergullouse Markus. Corto.
Eu estou.
Adiante.
Tela localizada?
Negativo.
Caro, onde estades?
Estamos niso. Non falta moito.
Non é normal.
Aínda non apareceu.
Os nadadores están en plena forma para a terceira volta do tríatlon.
Aínda quedan sete voltas...
Algo vai mal.
Onde hostia está?
Tedes vía libre.
Recibido.
Veña, hai que apurar.
Explosivos colocados?
Armados.
- Poiccard? - Un momento.
- Apurade. Están nerviosas. - Un momentiño, dixen!
Esperade, aínda non está.
Os explosivos xa están. Case estou.
Vale, eu estou.
Todos á saída.
Vinde, rápido!
Berruti! Berruti, ven!
Sobre todo, non vos movades.
Non nos podemos separar.
Non, Adama!
- Volve, Adama! - Fuxide!
Vouno detonar! Vamos!
Non!
- Están aí! - Sophia!
Sophia! Adil!
- Rápido! Vinde! - Nada!
Rápido!
Dáme o brazo!
O brazo!
Xa está.
Sophia, e os demais?
Adil, contesta.
Adil, contéstame.
Xa está.
Sophia! Que fas?
Sophia!
Está aí!
- Sophia! - Está aí!
Apura!
Sophia! Veña!
- Veña! - Sophia, ven!
Ven!
Adil!
Por que nos acurrala?
Non nos acurrala. Vai dereita aos nadadores.
Vamos.
Vamos!
Un tiburón!
Que está pasando?
Que foi?
Hostia, iso é unha aleta? Un puto tiburón! Grava!
Coidado!
Socorro!
Axuda!
Alto o fogo inmediatamente!
Hai obuses!
Parade!
Parade de disparar!
Hai obuses!
Correde! Correde todos!
Aparta!
Apartade, paspáns!
Correde!
Merda! Correde!
Adil!
Adil.
Sophia,
acabou?
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández