Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pop-Tarts, dwa razy.
Zostaw pudełko.
- Ciężki dzień? - Nie chcesz wiedzieć.
„Gdy Babcia Kellogg piekła dla swojej rodziny,
zobaczyła, że zostało jej ciasto i nadzienie.
Zrobiła z nich małe placki.
Tak narodziły się ciastka Pop-Tart”.
Ciekawa historia.
Tak myślisz? Stek bzdur.
Tak jest na pudełku.
Ale to nie było tak.
Skąd pan wie?
Ja piszę to, co jest na tych pudełkach.
Chcesz poznać prawdziwą historię?
Nie.
Ale jest naprawdę dobra.
Dobra, byle szybko.
Na początku lat 60.
symbolem amerykańskich poranków były mleko i płatki.
Nasz mleczarz miał na imię Mike. Fantastyczny gość.
Nasze miasteczko zawładnęło wyobraźnią
amerykańskich dzieci takich jak ty.
Battle Creek w Michigan,
dom tytanów świata płatków śniadaniowych.
Kellogg’s
i Post.
Walczyli do upadłego.
Tydzień po tygodniu, miska po misce.
Post i Kellogg’s robili wszystko, by wygrać.
Lecz nagle na polu bitwy pojawił się gorący, słodki prostokąt,
który miał wywrócić stół śniadaniowy do góry nogami.
Jak przyjemnie!
Panie Kellogg.
Świetne wyniki z zeszłego tygodnia. Widziałeś?
Sześciolatki wolą nas od Alpha-Bits.
Płatki w kształcie liter? One nie lubią czytać.
Jakiś chłopiec używał ich do pisania brzydkich słów.
Koszmar.
To zostanie w jego aktach. Nie znajdzie pracy.
Dzieci zjadają zabawkowych nurków dodawanych do pudełek.
Jak nurek, to wypłynie na powierzchnię.
Patrzyłeś, co z Tonym?
Właśnie idę.
Bądź uprzejmy.
Wietnam. Niezły pomysł.
Wiecie, co uszczęśliwia tego tygrysa?
Sugar Frosted Flakes od Kellogg’s.
Są takie dobre!
Thurl, możesz przeciągnąć słowo „takie”?
„Są takie dobre!”
- Pouczasz mnie? - Nigdy w życiu.
Tylko bez gierek.
O szesnastej mam próbę Króla Leara. Mów, czego chcesz.
Chcę iść do domu.
Dzień dobry.
- No proszę. - Dzień dobry, Thurl.
Dobry? A widziałeś dzisiejszy scenariusz?
Poprawimy go. Mamy najlepszych płatkowych scenarzystów.
Absolutnie. Mamy takie szczęście. Są super.
To jest to!
To nasz slogan. Kręcimy.
Tak, szybko. Póki pamiętam.
- Już? - Kręcimy.
Sugar Frosted Flakes.
Są super!
I cięcie.
Thurl, zawsze w formie.
Dziękuję, to miłe.
Jak miło.
Brawo!
Unoszą mnie orle skrzydła.
Dziękuję.
Bob, nie dałoby się czegoś zrobić z tym kostiumem?
Strasznie w nim gorąco.
Rozpływam się w nim.
Spytam w laboratorium.
Świetnie. Dziękuję.
- Gdzie jest laboratorium? - Nie ma go.
- Panie C. - Poppy. Co to?
Pierwsza wersja płatków Fruit Loops.
- I jak? - Nie za dobrze.
- Miękną w 14 sekund. - Auć.
I wcale nie unoszą się na mleku.
- Szkoda. - Przeczytać recenzje?
- Nie. - „Nie lubię ich”,
„Proszę, dość” i „Gdzie moi rodzice?”.
Okej. Podwójcie cukier i potrójcie gluten.
I zmieńcie „Fruit” na „Froot”.
W nich nie ma owoców.
Nie przetrwałyby w tym pudełku.
Oczywiście.
Panie Cabana.
Chłopcy.
Przejdę do rzeczy.
Mamy dość wystąpień w supermarketach.
Tak, żądamy kontraktu płytowego, gier planszowych...
I wakacyjnego filmu.
Powiedz tytuł.
Krispy Boys na fali.
To wielka szansa.
Chcemy czegoś więcej.
Więcej? To może tak?
Dodajmy czwartą maskotkę. Będą Pstryk, Trzask, Puk i Bum.
Chcecie dzielić kasę na czterech?
Albo zatrudnię nową trójkę. Pyk, Plask i Raduś.
Mogę was łatwo zastąpić.
Ot tak.
Żartuje tylko. Uwielbia was.
Narada w Chrupkiej Jaskini.
Nadajemy z odnowionego hotelu Holiday Inn w Battle Creek.
Oto noc wręczenia Złotych Misek,
święto świata płatków śniadaniowych.
Sponsorem programu są parówki Oscar Mayer.
„Czekamy na was po śniadaniu”.
...cokolwiek to jest, mój chomik to uwielbia.
Madame Płatek.
Panna Marjorie Post.
No proszę, Król Kellogg.
Życzę szczęścia. Choć go nie potrzebujesz.
Ten wasz owocowy żwir robi się całkiem popularny.
To Fruity Pebbles.
Rick Ludwin z Post. Jadam wasze płatki od lat.
Odejdź.
Wiesz, że dziś nie mamy z wami szans.
Mieliśmy dobry rok.
Naciesz się.
Mamy lata 60.
- Wszystko szybko się zmienia. - Jak to?
W pudełku zawsze jest jakaś niespodzianka. Prawda, Eddie?
Pobratymcy z Kellogg’s.
Pochwalony.
Hej. To Isaiah Lamb z płatków Quaker.
Macie na dziś jakąś nowość?
Żadnych nowości. Oryginalne płatki, oryginalny smak.
Jasne, „smak”.
- Słucham? - Nie, nic.
Ach, wy ludzie z Kellogg’s.
Pokój z wami.
Po co tu przychodzą?
- Mieszanie religii i płatków? Po co? - By nie sprzedać za dużo?
Powitajmy naszego prowadzącego. Oto Stu Smiley!
Uwielbiam go.
Witajcie na rozdaniu Złotych Misek.
Wyglądacie, jakby ktoś polukrował wam płatki.
Uwielbiam ludzi od płatków.
Na pudełku umieszczają sugerowany rozmiar porcji.
Ja za to sugeruję, żeby wypełnili je po brzegi.
Po co tyle powietrza?
To będzie świetna noc.
Zaczynamy od pierwszej nagrody.
Najlepsza Nowa Postać z Pudełka Płatków.
Wygrywa...
Kellogg’s!
Jabłkowa Głowa z Apple Jack’s.
Twoja zasługa.
Nas wszystkich. Ale głównie moja.
Najłatwiejsza Torebka do Otworzenia.
Kellogg’s!
Tak!
Hurra.
Kellogg’s, panie i panowie.
Kellogg’s! Tak jest!
Najlepsze Wykorzystanie Niacyny.
Tak jest.
Kellogg’s.
Poganie!
Ziarno mówi samo za siebie.
Nawet nie mam na nie miejsca.
Co się tak szczerzą? Wszystko przegrali.
...na to ksiądz: „Ale była, jak się znaliśmy”.
Może dobrze ci życzą.
Życzą sobie, żeby ktoś załatwił mnie jak Mussoliniego.
Mussoliniego? Bez przesady. To nasza noc.
Czuję, że oni coś wiedzą.
A teraz uczcijmy płatki, które straciliśmy w tym roku.
Zjedliśmy, ile mogliśmy.
WILT CHRUPKOLAIN
DZIURKI BABCI
Co robią te dzieci?
- Przyszły po breję. - Kto?
Ci, co przychodzą, przychodzą po breję.
- Po breję? - Po breję!
Nic wam nie jest?
Pewnie, zjedliśmy już w domu zdrowe śniadanie.
Ale przyszliśmy tu po to.
- To śmieci. - Na pewno?
A może to słodki, gorący, zakazany owoc?
Poczekaj.
Spróbuj z tym.
Smacznego.
- Mają wypieczonego dinksa z owocami. - Kto ma dinksa?
Post. Stworzyli takie ciastka z dżemem.
Łatwe w transporcie, do podgrzania.
- Mogą być nawet odżywcze. - Niemożliwe.
Prędzej wyskoczy mi balon zza kierownicy.
Spróbowałem.
- Gdzie? - Na śmietniku.
Twój zespół już nad tym pracował i nic z tego nie wyszło.
Ale Postowi wyszło. Rozgryźli to.
To może nas pogrążyć. Nasze płatki nie przetrwają.
Na spokojnie, Bob.
Spójrz na te wszystkie Złote Miski.
Ceremonia Złotych Misek to nasza własność. Ukrywamy to przed publiką.
- To przekręt. - Ale widowiskowy.
Koniec z tym.
Wiesz, co to znaczy?
Post zostanie nowym królem Battle Creek.
A my?
Skończymy jak mdła owsianka.
Chciałem posłać dzieci na studia.
To 200 dolarów rocznie.
Krewni mieli rację.
Pierwsza porażka w rodzinie Kellogg.
Żeby ponieść porażkę, trzeba coś zrobić.
Wolnego! Ty też stracisz robotę.
Skończę jak jakiś kloszard
grzejący się przy ognisku na dworcu.
Nie mówi się „kloszard”, tylko „menel”.
No to skończyły się marzenia o kupnie prawdziwego trawnika.
- Ty masz trawnik. - Ale nie z darni.
Chcę darń. Widziałeś te trawniki?
Takie gęste i zielone.
I tak pięknie się rozwijają.
To twoje marzenie? Nie masz normalnych uczuć?
Mam, wszystko gra.
Musimy się temu przyjrzeć.
- Z Chesterem Slinkiem. - Kto to?
Rozmawiam przez telefon.
CBS News w Nowym Jorku.
Oto wieczorne wiadomości z Walterem Cronkite’em.
Gorące wiadomości ze świata posiłków śniadaniowych.
Firma Post Cereal z Battle Creek w Michigan
wynalazła nowy produkt śniadaniowy o przedłużonej trwałości.
Przedłużona trwałość?
No proszę.
Wracamy za chwilę.
Poza anteną.
A póki co tatuś kupił sobie WHEE-LO.
WHEE-LO!
Odjeżdża, ale zawsze wraca po więcej.
Jak małżonka.
To Chester Slink, nasz szef ochrony.
Powiedz, czego się dowiedziałeś.
To nagranie od naszej wtyczki w Post.
- Niczego nie widzę. - Nie mamy lepszego nagrania.
Nasz agent udaje woźnego. Ma kamerę w mopie.
Ci mężowie z mopami są pełni odwagi.
Myślimy, że to tego skosztował Bob na śmietniku.
To jakaś owocowa breja.
Może na bazie pektyn?
- Na bazie pektyn. - Pektyny...
- Co ty wyprawiasz? - Zjeżdżaj z tym mopem.
Pracuj, jak należy.
Zatrzymaj.
To moje badania!
Być może ich człowiek pracuje w naszym biurze.
Wątpię.
Ostatnio podwoiłem ochronę.
Mamy już dwóch ochroniarzy.
Możesz wrócić później?
Mamy spotkanie.
Za kilka dni będę miał gotową owocową przekąskę,
która zmiecie ich produkt z powierzchni sklepowych półek.
To puszka sardynek?
Już nie.
Zamiast tłustych śródziemnomorskich rybek
zawiera pyszne owocowe purée.
Oto Owocynki Kellogg’s.
Chyba się zepsuły. Zdarza się.
Mój zespół pracuje też nad produktem Kukurydziane Kleiki.
Co to?
Płatki wypełnione kremem kukurydzianym.
Są jak kleik.
Wszyscy za drzwi. Zabierz to.
Ratuj nas, Bob.
Co jest ci potrzebne?
- Stan. - Nie.
- Stankowski? Wykluczone. - Wiem, Stan to twardy orzech.
Nie potrafiliście razem pracować.
- Opracowaliśmy system weta. - Co?
Zgłaszaliśmy weto, kiedy druga osoba robiła coś wkurzającego.
By obniżyć napięcie.
Cuchnący lunch. Dziwne paski.
A to ciekawe.
Bo moja firma jest na skraju ruiny!
Stan nam pomoże.
A gdzie jest teraz Stan?
Trzy, dwa, jeden. Zapłon.
ĆWICZENIA NA KSIĘŻYCU SPOTKANIA Z KOSMITAMI
Kosmita jest nieprzyjazny.
Kosmita jest podstępny.
Jak zgłodniejecie na księżycu, to mam coś nowego.
Ciastko w tubce.
- Sam bym na to wpadł. - Moje oczy widzą smak.
A ty co potrafisz? Nacisnąć dwa guziki?
Cabana.
Zostawiają kluczyki w stacyjce?
Wy naprawdę lecicie na księżyc.
Czekałam na ciebie.
Post złapał was za jaja i mleko.
Spróbuj tego.
- Tango smaków. - Coś w tym jest.
Wiem, że masz problem, ale nie chcę wracać do płatków.
- A NASA w czym lepsza? - Nie boi się przyszłości.
Mają tu taką kuchenkę mikrofalową,
co podgrzewa obiad z tacki w 25 minut.
Dla siedmiu osób.
A ja mówię o milionach amerykańskich dzieci.
- Lecimy na księżyc. - Zostaw księżyc w spokoju.
Wisi na niebie tak, jak zawsze. Daj mu żyć.
Robisz cukier w tubkach
dla bandy nałogowych palaczy z kiepskimi fryzurami.
Polecą, wrócą, i skończą jako rozwiedzeni alkoholicy.
Szympansy są mądrzejsze.
- Jak zrobił to Post? - Ukradli nasze badania.
- Użyli gumy ksantanowej? - Ksantan!
Nie chcę pracować dla Edsela.
Chyba nie myślisz, że naprawdę lecicie na księżyc?
Na księżyc?
- Nie myślę. - Nie.
- Chodźmy. - Chodźmy.
Mamy kłopoty?
Mówcie pannie Post, co robiliście w naszym śmietniku.
Witajcie, dzieci.
Z drogi.
Podobno szukaliście skarbów za budynkiem.
Naruszyliście prawa do znaku towarowego. Rozumiecie?
Mówi pan o przywłaszczeniu własności intelektualnej
bez zgody właściciela lub licencjobiorcy.
Słuchaj mnie, smarkulo.
Masz pojęcie, co się tu dzieje?
Może chcesz się dowiedzieć?
- Chyba nie chce pani... - Przynieś pudełko x19.
Ale mamy tylko nieprzetestowany prototyp.
- Nie mogę... - Nie możesz?
Nie rozumiesz, Ludwin?
Wreszcie zmiażdżę to wielkie, czerwone K, które wciąż ze mnie drwi.
Nienawidzę ich.
Gdzie one są?
ŚCIŚLE TAJNE
Ludwin.
Nie dramatyzuj.
Czemu tak cuchną?
Mamy mały problem z ropą naftową.
Zostaw toster. Na surowo!
Nie wierzę, że to mówię,
ale są lepsze niż te, które znaleźliśmy w śmietniku.
Lepsze niż ze śmietnika.
To samo mówili o Grape-Nuts.
Musimy dobrze wykorzystać ten budynek.
Jesteś gotowa przywrócić nasz system weta?
- To dobry pomysł. - Masz jakiś problem?
Nie. A ty?
Nie.
Mój zwycięski zespół.
Mleko i płatki.
Masło orzechowe i dżem.
Stankowski i Cabana.
Teraz ich pokonamy.
Dobrze wyglądasz, Stan.
A ty tak samo.
Zrzuciłem dziesięć kilogramów.
- Nie brakuje mi ich. - Nie powinno.
- Nikt nie tęskni za tłuszczem. - Dlatego mówię, że mi ich nie brakuje.
Stan?
Co z nim? Wciąż podkochuje się w Margie Post?
- Zostaw go. - To nieprawda!
Post i Kellogg nie mogliby się związać. To zakazane.
- Tak jest seksowniej. - Okej.
Mówiłem ci, że to nielojalny pracownik.
- Nie jestem facetem. - Zacznijmy od nowa.
Może chodźmy razem zjeść miskę płatków?
Dobrze. Płatki dobrze mi zrobią.
- Jazda. - Czas na płatki.
Dzięki płatkom możesz jeść i pić jednocześnie. I to jedną ręką.
Odtwórzmy to uczucie euforycznej satysfakcji.
Ale w nowy sposób.
Zasoby Kellogg’s są do waszej dyspozycji.
To za mało. Jeśli chcemy pokonać Post,
potrzebujemy najbardziej innowacyjnych
i niekonwencjonalnych umysłów lat 60.
A znasz takie?
Już tu lecą.
No, nie on.
A on jedzie autobusem.
A Einstein nie żyje. Ale reszta...
20 LIPCA 1963 ROKU
Kellogg’s oświadcza z dumą,
że startujemy w wyścigu na stworzenie nowego śniadaniowego dinksa.
Oto nasz szef działu rozwoju.
Robert Cabana. Wszystko wam powie.
Śmiałkowie, których tu widzicie, przeszli serię wnikliwych badań.
Każdy jest specem w swej dziedzinie.
Pomysłowi, ambitni, nieustraszeni.
Mistrz lodów z automatu, Tom Carvel.
Producent rowerów dziecięcych, Steve Schwinn.
Wynalazca rybek Sea-Monkey, niemiecki imigrant
Harold von Braunhut.
Pionier klopsów z puszki, Chef Boyardee.
Ikona świata fitness, Jack LaLanne.
I najmądrzejsza maszyna, jaką kiedykolwiek stworzono,
komputer UNIVAC od IBM.
Oto piątka Obsmakiwaczy Kellogg’s.
Pytania?
Panie LaLanne, to naprawdę jest część pana diety?
Cukier to trucizna.
Dlatego stworzyliśmy nowy syrop wysokofruktozowy.
Panie Schwinn, dlaczego opuścił pan dochodową firmę
na rzecz jakichś nieznanych przekąsek?
To to tu robimy?
Następny?
Panie Carvel, pana głos jest taki nieapetyczny.
- Dlaczego gra pan w swoich reklamach? - Dmuchaj się, Sally.
Tom.
DATA URODZENIA
DATA ŚMIERCI
DATA URODZENIA
DATA ŚMIERCI DZIŚ
Panie von Braunhut, gdzie był pan na początku lat 40.?
Wystarczy, że ja to wiem.
Dziękuję wszystkim. To wszystko na dziś.
Pytałam poważnie o te lata 40.
- Zapomnijmy o tym. - Dziękujemy. Do zobaczenia.
Ameryka pokocha tych gości.
- Trzeba nad nimi popracować. - Ten Tom Carvel.
Groził dziennikarce w brudnej koszuli.
No nie?
- Co to byli za mleczarze? - Usiądźcie.
Latami ukrywałem to przed wami,
bo nie wiedziałem, jak o tym powiedzieć.
Jak wiecie, na początku rolnicy doili krowy dla zabawy.
To była po prostu obleśna biała ciecz
cieknąca z głupich zwierząt.
Dla zabawy oblewali nią dziewczęta.
Ale kiedy niejaki Milky Cashman
przypadkowo oblał mlekiem miskę suchych płatków,
narodził się biznes warty miliony.
Uśmiechnięty, przyjazny mleczarz to mit.
To chciwa, bezlitosna banda.
Chronią swój teren.
A my tworzymy produkt niewymagający mleka.
A co z Milkym Cashmanem?
Był pierwszą zaginioną osobą na kartonie mleka.
Na cholernym kartonie własnego mleka.
Przepraszam za francuski.
- To nie był francuski. - Co to oznacza?
To, że narazimy się bardzo potężnym osobom.
Banda śmietankowych śmieszków.
Takie nastawienie może ugryźć cię w roboczą część krowy.
Czyli w tyłek.
TYDZIEŃ 2: OPRACOWANIE DINKSA
Bob, to Purvis Pendleton z IBM.
Dziękujemy, że go nam wypożyczyliście.
Cieszymy się, że możemy się go pozbyć.
„Cześć, Stan”.
„Karmiona piersią czy butelką?” Niczym.
Proszę nie odpowiadać.
Nie, UNIVAC. Nie!
Rozmawialiśmy o tym.
„Sea-Monkeys.
Zwierzątka, które możesz wyhodować samemu”?
- Bez żartów. - Proszę bardzo.
Wsypujemy, mieszamy i...
rodzi się życie.
- Genialne. - To suszone jajeczka krewetek?
Tak. A dzieci wydają na nie kieszonkowe.
- Oszukujesz dzieci. - Ależ ja uwielbiam dzieci.
Choć okrutny los nie pozwala mi mieć własnych.
Co się gapisz? Nie widzisz, że otwieram przed wami serce?
Nie odsyłaj mnie do Włoch.
Mam długi i niebezpiecznych wierzycieli.
Dobre te krewetki.
Mówiłaś, że to geniusze.
Geniusze, którzy byli dostępni.
- Jack ma... - Wyciskarkę do owoców w spodniach?
Rzuca się w oczy.
W telewizji kręcą go od pasa w górę jak Elvisa?
Mam nadzieję.
KAJTEK BEZ MAJTEK
Racja.
- Jak hotel? - W porządku.
- Umieścili mnie w Holiday Inn. - Dobry wybór.
Maszyny z lodem na każdym piętrze. Czyste toalety.
Elegancja.
Czyli powinienem być tam gładki?
To też dziwne. Nie jestem lalką. Ale będę, jeśli chcesz.
Musisz z tym coś zrobić.
- Załatwione. - Okej.
OBSMAKIWACZE KELLOGG’S
Mają LaLanne’a?
Budują armię.
Prawie ich znokautowałam.
Leżeli na plecach jak żółw.
- Kiedy produkt trafi do sklepów? - Trwają badania.
Coś wywołuje wysypkę na pośladkach.
Sam jesteś jak wysypka na moich pośladkach.
- Potrzebujemy też nazwy. - Propozycje?
Mamy trzy.
Glukozowe Glutki, Cudne Żelki i Pyszne Placki.
Niezłe, ale zwycięzca jest oczywisty.
Tak.
- Glukozowe Glutki. - Pyszne Placki.
Ludwin, po prostu weź te słodkie skrawki, czy jak je tam zwiecie,
i wepchnij je dzieciom do gardeł.
Nie negocjowaliśmy jeszcze ze sklepami.
Zostaw to mnie.
Słodkie Skrawki?
Fajna nazwa. Jestem za.
A ja jestem za tym.
Może trzeba było wziąć znawców jedzenia?
Za późno.
Niechaj zabrzmią fanfary. Za chwilę rozpocznie się próba.
Zarezerwowaliśmy tę salę.
Po co?
Philipie, proszę ulotkę.
„Thurl Ravenscroft w roli Króla Leara.
Zupełnie nowa wersja autorstwa Thurla Ravenscrofta.
W roli głównej Thurl Ravenscroft”.
A na dole jeszcze raz napisano „Thurl Ravenscroft”.
To Szekspir godny lat 60.
Jest równie istotny teraz, co zawsze.
Wręcz przeciwnie.
Thurl, nie możecie tu teraz być.
Mój kontrakt jest jasny.
Zagrałem tego przygłupiego tygrysa,
a w zamian mogę pokazać nieco kultury prostakom z Michigan.
Mówisz o mnie?
- Mówię. - Stan, dziękuję.
Thurl, jesteś naszą najważniejszą gwiazdą.
Ale sztuka nie może być teraz priorytetem.
No tak. A jak tam laboratorium?
A, to schłodzenie kostiumu.
Mogą zamontować pompę chłodzącą pod maską.
Doprawdy?
Nie.
Korona z Burger Kinga.
Fryzura jak słuchawka telefoniczna.
Wąs jak u nastolatka.
- Twój również. - Zgniłe zęby.
Strzeż się zwady.
Ale gdy do niej dojdzie...
strzeż się mnie.
- Co z ciebie za fujara? - Żegnam.
Pan Kellogg wzywa.
Ktoś zwołał spotkanie pięciu płatkowych rodzin.
Kto?
A jak myślisz? Marge Post nie próżnuje.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
General Mills,
Ralston,
Quaker
i Kellogg’s.
I dziękuję Erniemu Keeblerowi za ciasteczka Fudge Stripes.
Ciasteczka gratis?
- Skup się. - Dobra.
Nie lukruj nam oczu, Marge. Do rzeczy.
Dlatego zwołałam to spotkanie.
Szacunek.
Firma Post wreszcie dokonała fuzji owoców i wypieków.
- Kradnąc nasze badania. - Tak czy inaczej.
Upublicznijcie tę technologię, to wszyscy umoczymy łyżki.
- Jak z Raisin Bran. - Nie tym razem.
Oto moje warunki.
Post dostaje najlepsze miejsce na sklepowych półkach.
Nie przy karmie dla kotów.
W soboty pojawimy się w reklamach między kreskówkami.
Bez żartów!
Ale żadnych religijnych plastelinowych animacji.
Nuda.
Ja je wezmę.
Zdołacie produkować je na dużą skalę?
Przekonasz się, gdy za tydzień zaczną znikać z półek.
Zdziwiłam cię, Eddie?
Za tydzień? Myślałam, że mamy miesiące.
Co to było? On ci się chyba nie podoba?
Post i Kellogg? To byłby zakazany związek.
- Tak jest seksowniej. - Obyś sczezł.
Już po nas. Moje dziedzictwo.
Moja darń.
Czekolada na ciastku. Śmiałe posunięcie.
Bo ciastko już wcześniej jest słodkie.
Ale cukru nigdy za mało.
A jednak może go być za mało. Pakuj się.
Pokrzyżujemy plany Post.
PORTORYKO
To niebezpieczny człowiek. I uwielbia występy na żywo.
I kontroluje 99% światowego cukru?
To ważna osobowość. Nazywają go El Sucre.
Przyjaciele z Kellogg’s! Proszę.
El Sucre, dobrze cię znów widzieć.
Wspaniały dom.
Dziękuję, ale schrzanili mi fugę na tarasie.
Ci goście od płytek. Miała być czysta biel.
A to jest bardziej złamana biel. Trzeba to przerobić.
Pokazują tyle próbek, że można oszaleć.
Mówisz, że jestem szalony?
Nie.
El Sucre, chcemy znacznie zwiększyć comiesięczne dostawy cukru.
Nie macie dość mojego białego proszku, co?
Interesy mogą poczekać.
W tym trudnym życiu warto się nacieszyć chwilą rozrywki.
Przed państwem Eddie Mink i Danny z Cal Neva Lodge w Nevadzie.
Dziękujemy.
Hej, Danny.
Jak ci się podoba ten dom?
Niezły, gdyby nie ta fuga.
- Nie owija w bawełnę. - Co to ma być?
Partactwo. To...
Niełatwo rozbawić człowieka.
Ale to ważne.
Dobrze, panowie, do rzeczy.
- El Sucre, jesteśmy tu po cukier. - Jak wszyscy.
- W jakiej ilości? - Chcemy wziąć wszystko.
Wreszcie wykończycie Post.
To będzie was kosztować.
Mamy asa w rękawie. Pieniądze to nie problem.
Wiem o tym.
Bo mamy tu powiedzenie: „Zapłaćcie nam albo was zabijemy”.
- Doceniam. - Tak.
- No to wszystko jasne. - Tak.
Dziękujemy za poczęstunek i...
Nie, to ja dziękuję.
Powodzenia w działalności,
o której nie mieliśmy okazji pogadać.
Następnym razem.
Ja umieram, Eddie!
Dobrze się spisałeś.
- Naprawdę dobrze. - Wciąż gra.
Profesjonalista.
- Kupiliście wszystko? - Wszystko.
To sporo cukru. I sporo pieniędzy.
Z El Sucre nie ma żartów.
- Uda się. - Już się udało.
Pokaż.
Kominy nie dymią. Niczego nie produkują.
Dobrze.
Bardzo dobrze.
- Wszystko w porządku? - Oczywiście. Znalazłeś cukier?
Mam coś lepszego.
Słodzik o nazwie Kancerodzik.
Tysiąc razy słodszy od cukru.
Ale o problemach zdrowotnych to szkoda gadać.
Wytrzeszcz oczu, podagra, utrata języka, koszmary, potliwość
i, jak zawsze, wysypka na pośladkach.
Przestań.
No dobrze. To może tak?
Całkowicie zmieńmy kierunek.
Zero cukru.
Będziemy pierwszą marką sprzedającą zdrowe płatki.
Zróbmy z tego coś pozytywnego.
Dla dzieci.
Nowe amerykańskie pokolenie.
Sprawne, zdrowe, zrównoważone.
Co myślisz?
- Mogę w czymś pomóc? - Podziwiałem tylko wóz.
Niezła fura.
Owszem.
Wapń w mleku zapewnia mocne kości.
Bez mleka kości mogą się połamać.
Ot tak.
- Miłego dnia, panie Cabana. - Tak. Nawzajem.
Nie mamy dużo czasu. Jak tam Obsmakiwacze?
Daleko od celu.
Może tak daleko, że aż blisko.
Chyba cię nie słucha.
- Co? - Powiedziałem, że...
Okej, Steve, do dzieła.
Nie wymyśliłem żadnych produktów żywnościowych,
ale stworzyłem nowy rower Sting-Ray.
Jest mniejszy i łatwiejszy obsłudze dla dziecka.
Co?
Produkt jest nieważny. Ważna jest nazwa.
Dlatego powinniśmy nazwać nasz produkt Buźka Kellogg’s.
To mój portret z lodów?
Tak.
- Nie marnowałeś czasu. - Nawet nos ci wyszedł.
W trakcie naszej misji
przyjaciel zwrócił mi uwagę na niepoprawne spodnie.
Dlatego wynalazłem Sauna-Skafander Kellogg’s.
Nadmuchiwane portki wstrzymują utratę ciepła i wilgoci
i dają innym do zrozumienia: „Hej, oczy mam tutaj”.
Jego ravioli zainspirowało nas
do stworzenia kwadracików nadziewanych dżemem.
- To już coś. - Oto Kellogg’s Fruit Monkey.
Coś ty zrobił? Czemu się rusza?
Zrobiłem Sea-Monkey z ravioli.
- Włożyli Sea-Monkeys do środka. - Miały być truskawki.
O-o, SpaghettiO.
Wprowadziłam dane do UNIVAC w celu analizy.
„Post wygrywa”.
Do tego nie potrzebuję liczydła za miliony dolarów.
Do niczego.
Wszystko do niczego.
- Co teraz? - To ty powinnaś mi to powiedzieć.
W końcu po coś ich tu sprowadziłaś.
Więc to koniec?
Przeprowadziłem się z całą rodziną.
Żona dołączyła do kółka czytelniczego.
Wybrała książkę.
A ja leciałam na księżyc.
A ja do Argentyny.
Panie Cabana.
Butchie, Cathy, co wy tu robicie?
Czemu nie w śmietniku Post?
Odstraszają nas moczem kojota.
W naszych śmieciach nie znajdziecie niczego dobrego.
- A to? - Co to?
Czerstwe płatki ryżowe i pianki.
Pycha.
Bob, już o tym mówiliśmy.
Po śmieciach nie można oczekiwać za wiele.
Połącz to, co masz.
Wzięło się wam na filozofowanie.
„Połącz to, co masz”.
Nie cackają się.
- Jadłaś kiedyś ze śmietnika? - Pewnie.
Wyzbądź się oczekiwań i połącz to, co masz.
Pokażę ci coś.
Chef Boyardee i facet od Sea-Monkeys.
Stworzyli ciasto do nadzienia.
Tom Carvel. Nazwa produktu.
Okej.
Jack LaLanne.
Jego portki utrzymują świeżość.
Tak. UNIVAC.
Te karty. Prostokątne z dziurkami.
A słodki Steve Schwinn
tworzy produkty przystępne dla dzieci.
Nie radzą sobie z piekarnikiem.
- Ale z tosterem tak. - Tak.
Dwa na opakowanie.
Prostokątny kształt. Plisowane brzegi.
Owocowe nadzienie.
I chwytliwa nazwa.
Razem daje nam to...
Właśnie rozszczepiliśmy atom śniadania.
Carvel nieźle tańczy twista.
- Wije się jak lody z automatu. - Sprośny taniec.
- Dziewczyny go uwielbiają. - Czemu?
Ruch ramion odwrotny do ruchu bioder sugeruje stabilność finansową.
Boyardee, nasz twór ewoluuje.
Włożyłem go do akwarium. Zaczął pływać.
Tak się cieszę. To cud. To prawdziwy chłopiec.
Tak czy inaczej, wsadźmy go do puszki.
Kiedy dostaniemy jadalny prototyp?
Na pewno nie jutro rano.
Walimy driny z portek!
- Driny z portek! - Driny z portek!
Potrzebujemy cukru, Ludwin. Co powiedzieli Hawajczycy?
Potrzebują go do ciastek z ananasem.
- A Sugar Ray? - To tylko ksywka.
- Tak? - Lećmy na Kubę.
Na Kubę? Wiem, kto może w tym pomóc.
Ale to niski, narwany szaleniec.
- Wujek Fester? - Nie, ale lubię ten serial.
Pakuj się, Ludwin.
Lecimy do Moskwy.
MOSKWA
Dziękujemy, że pomogłeś nam z cukrem, Nikita.
Pyta, jak wy dotrzymujecie umowy.
Poprosiłeś o płatki w amerykańskim stylu
dla radzieckich dzieci. Słuchamy cię.
Ale nie szpiegujemy.
Wszyscy wiemy, że rosyjskie dzieci kochają buraki.
Pokochają też...
Barszcz Loops.
Okej. Dalej.
Okremlinki.
Same okruszki.
A także...
nasze ulubione procentowe płatki śniadaniowe.
Hrabia Vodkula.
„Chcę zjeść twoje płatki”.
Zamknij się.
Spróbujesz?
Wy najpierw.
Ludzie próbują otruć pana Chruszczowa.
Ludwin.
Zniknęły nam z oczu po odprawie.
Jedz.
Umowa stoi.
Idealnie! Kiedy możemy się spodziewać dostawy cukru?
To zależy od tego, czy będą dziś seksy.
Proszę pani.
- Potrzebujemy cukru. - Zgłaszasz się?
Nie, ale zjadłem otrute płatki i nic mi nie jest.
Myślisz, że to mleko wciąż jest świeże?
- Skąd mam wiedzieć? - Powąchaj.
Niedobre. Kiedy się przeterminowało?
Trzeciego lipca.
Pobudka.
Witamy na Friendly Farms, panie Cabana.
Tutaj zaczyna się życie.
Mleko, które pan powąchał, zepsuło się pięć tygodni temu.
Jeszcze jedna minuta
i nie powąchałby pan już niczego.
- Jesteś mleczarzem? - Nazywam się Harry Friendly.
Mleczarz nad mleczarzy.
Wie pan, czego smakuje człowiek zaraz po urodzeniu?
Musu jabłkowego?
Mleka, panie Cabana.
No tak.
Przemysł mleczarski nie jest tylko częścią amerykańskiego marzenia.
Stanowimy biel, czerwień i błękit Ameryki.
Jesteśmy śmietanką, która wypływa na szczyt.
A pan, panie Cabana,
jest uciążliwym osadem, który trzyma się dna.
Choć zajmuje się pan tym od lat,
chyba coś pan przeoczył.
Bez nas nie ma płatków śniadaniowych.
Dlatego czuję się wstrząśnięty niczym koktajl,
kiedy plugawi pan nasze rzeki pełne białego złota.
Od jak dawna się znamy, Bob?
Odkąd mnie porwaliście.
Co począć?
Upewnimy się, że o nas nie zapomnisz.
Niech przejdzie się alejką.
To szanowany obywatel.
Alejka!
Jaka alejka? Jak w supermarkecie?
Nie, ale to też będzie super.
Bob?
Jeszcze minutę!
Jesteś tam od ponad godziny.
Na pewno jesteś już czysty.
Ale co z umysłem?
Jak zmyć to z umysłu?
Jak tam moje maleństwo?
Tatuś przyniósł śniadanko.
Coś ty z nim zrobił, ty cuchnący makaroniarzu?
To tradycyjne świąteczne ciasto.
Jest w ścianach.
Malutki?
Mam dla ciebie jedzonko.
Jedzonko!
Chodź do mnie.
- Nie wiedziałam, kogo wezwać. - Dobrze zrobiłaś.
- Cześć. - Co oni ci zrobili?
Kazali mi przejść alejką.
- Laktozowe leszcze! - Nie tylko tobie się oberwało.
El Sucre nie dostał kasy na czas i zemścił się, dając mi cukrzycę.
Zaraz, co?
Właśnie wróciłem od lekarza.
CUKRZYCA I TY
Nikt nie powiedział, że to będzie łatwe.
Raz w NASA straciliśmy Gusa Grissoma
i naszą najlepszą małpę w jednym wypadku.
Ich uzębienie było tak podobne,
że badaliśmy tę sprawę tygodniami.
Mówisz nam, że w szczątkach komandora Gusa Grissoma są małpie części?
- To tajne. - Właśnie nam powiedziałaś.
- Wcale nie. - Tak. Powiedziałaś.
- To ty... - Dość!
Słuchajcie, ja odchodzę.
- Co? - To zaszło za daleko.
Te głupie śniadaniowe ciastka i tak nikogo nie obchodzą.
- Kochanie? - Co jest?
- Coś ląduje na trawniku. - Zniszczą wam ogródek.
- Kellogg’s? - Tak.
Prezydent musi zobaczyć się z wami w Białym Domu.
Idziemy.
- Mogę się przebrać? - Nie ma czasu.
Na miłość boską!
Mama mówiła, że nie nadaję się do polityki, bo nikt mnie nie lubi.
- Wspaniała kobieta. - Najlepsza.
W coś ty się ubrał?
Mieli tylko garnitur po Tafcie.
William Taft, pierwszy otyły prezydent.
W kieszeni znalazłem pół batonika.
Jedz powoli, to artefakt.
- Dobrze was widzieć, chłopcy. - Ja... Nieważne.
Może zrobicie płatki o nazwie Jackie O’s?
To spodobałoby się pierwszej damie.
Dziękujemy. Zastanowimy się nad tym.
Złości się, odkąd pewna blondyna zaśpiewała mi Sto lat.
Poinformowano nas,
że dranie z Post współpracują z Ruskami.
Ale dlaczego?
Boście odcięli ich od cukru, gamonie.
Teraz Chruszczow ściąga go dla nich z Kuby.
Ta wyspa opływa cukrem.
Grzeję się na myśl
o komunistycznym śniadaniu dla amerykańskich dzieci.
A po moich urodzinach byłem już dość nagrzany.
Musicie wygrać. Jak postępy?
- Postępy? Pokaż mu, Stan. - Okej.
To projekt w skali.
Cudownie. Co wy, macie po pięć lat?
Mój synek lepiej rysuje, a z nim jest coś nie tak.
Panie prezydencie, naprawdę przydałaby się nam pomoc.
Zaraz, pytasz mnie, co ja mogę zrobić dla ciebie?
- No... - Wyraziłem się jasno
- w przemówieniu inauguracyjnym. - Absolutnie.
„Nie pytaj”. To chyba jasne. Chodziło o to, żeby nie pytać.
To zamiast pytać opowiem panu historię.
Pewnego razu
była sobie firma produkująca płatki śniadaniowe,
która miała problem z koncernem mleczarskim.
Rozumiem.
Mój brat Bobby zajmie się tymi pastuchami.
Bo było bez pytań.
Nie zawiedziemy. Zrobimy coś dla pana, jak pan chciał.
Oy vey!
Ma pan następne spotkanie.
- Z kim? - Z bliźniaczkami Doublemint.
Są w kostiumach?
Tak, panie prezydencie.
Przepraszam, panowie. Czas na nieco prezydenckiej rozrywki.
- Mogę go zatrzymać? - Nie pytaj!
Dobra.
Jackie wciąż kupuje kapelusze?
PIWO
Chciałem im pomóc.
Dałem im Króla Leara.
- A potraktowali mnie jak zarazę. - Ja się nie przejmuję.
Utrapienie gości tylko zwiększa moje zyski.
Szkoda.
Miałem bilety na premierę.
Słucham?
Widziałem twój jednoosobowy pokaz 12 gniewnych ludzi.
Nie wiem, czy odpowiednio ukazałem gniew pierwszych sześciu ludzi.
Wspaniała sztuka.
Można?
- Mike Diamond. Friendly Farms. - Thurl Ethan Ravenscroft.
Przy okazji, biletów nie można zwrócić.
Te prostaki z Kellogg’s.
Ich produkty są niczym bez utalentowanych maskotek.
Kimkolwiek są.
Wszystkie są dobre,
ale Tygrys Tony jest najjaśniejszą gwiazdą.
Żałosna banda cukrzyków.
Czternaście dochodowych kwartałów z rzędu? To nie takie żałosne.
I nie dzielą się zyskami z tymi pajacami w kostiumach maskotek.
Tragedia.
Zwłaszcza że maskotki są w doskonałej pozycji przetargowej.
Myślę, że mogłyby łatwo pokazać staremu Kelloggowi,
kto tu kogo doi.
Naprawdę?
Moglibyśmy? Znaczy, mogłyby?
Jak to mówią mleczarze:
„Dobrze ubita maślanka może stać się doskonałym serem”.
To humor toaletowy?
Nie sądzę.
W każdym razie...
nie zapominaj,
jesteś super.
Wojny śniadaniowe nie ustają. Płatkowa potęga, firma Kellogg’s,
rozpoczęła prace nad własną przekąską do tostera.
Na wybrzeżach Kuby rośnie napięcie między USA a ZSRR.
Bobby Kennedy bierze się za syndykat mleczarski.
Bliźniaczki Doublemint są w ciąży z własnymi bliźniakami.
To wszystko w dalszej części programu.
Poza anteną.
Nowy wynalazek. Okulary rentgenowskie.
Wszystko przejrzą. Poza moimi życiowymi dramatami.
Napięcie w domu rośnie.
Oj, rośnie.
Corky, zostaję dziś do późna.
TYDZIEŃ 6: TEST DINKSA
- Pomaga na astygmatyzm. - Co to jest?
To problemy ze skupieniem wzroku w różnej odległości.
- Aha... - Wiele osób na to cierpi.
- Tak? - Spójrz przez lornetkę.
- Widzisz ostrzej? - Tylko bliżej.
Chłopaki!
System śniadaniowy sprawny.
Nie przesadzamy? Bunkier i skafandry?
To protokół NASA.
I używamy opakowań z tytanu. Dla bezpieczeństwa.
Schwinn, zaczynaj. Dwa do tostera.
Dwa do tostera.
TLEN
Uruchomić mechanizm.
Dinks w tosterze.
Sprawdź grzałki.
- Pomarańczowe. - Co się dzieje?
- Pieką się. - Dalej!
Kontrola manualna. Podkręcę temperaturę.
To niebezpieczne.
Co on robi?
Zmienia ustawienia?
Stopień piąty.
Szósty. Siódmy.
- Nie podoba mi się to. - Boże, osiem i pół.
Masz je tylko zarumienić.
Ostrożnie, nadzienie może być gorące.
Otwórzcie szampana.
To jest pyszne!
- Udało się! - Tak!
ŁATWOPALNE
Nie!
Proszę, nie!
- Nic nie zostało! - Tam! Co to?
To człowiek?
Tak, to Steve Schwinn. Steve!
Nie, to ja, Chuck.
Steve wybuchł.
Nie idźcie tam. Oblecha.
Co jest? Gdzie jest Steve?
Wyparował, ale mieliśmy zabawne nieporozumienie z Chuckiem.
Z proszku powstałeś i w proszek się obrócisz.
Choć owsianka może ostygnąć,
Steve Schwinn nigdy nie ostygł.
Steve był super!
- Jak miło. - Tak.
Żył tak, jak budował rowery,
nie zważając na BHP.
Kiedy człowiek poświęca nam całą sugerowaną porcję swojego życia,
zasługuje na pochówek zgodny z płatkową tradycją.
- Płatkowy pochówek. - To zaszczyt.
- Absolutnie. - Co się dzieje?
- Zaplanował pan to? - Nie wiem.
PACZKA POGRZEBOWA
Ostatnia miska.
Dlaczego?!
Kto to?
NAGRODA W PACZCE
- Pstryk! - Trzask!
- Puk! - Pstryk!
- Trzask! - Puk!
Co to?
To nagroda z opakowania, pani Schwinn.
Pewnie kalkomania z tatuażem.
Można go zmyć.
Pstryk!
- Trzask! - Puk!
Pani mąż umarł jako bohater.
Wy robicie płatki. Czemu mój mąż eksplodował?
Zabierzcie mnie stąd.
- Jest zła. - Przejdzie jej.
Albo nigdy nie podniesie się po tej stracie.
Patrzcie.
Mleczarze, Rosjanie, ludzie Sucre.
Pętla się zaciska.
Czy to garnitur po Tafcie?
- Co myślisz? - Że należy się weto.
- Śmiało. - Weto
Rozumiem.
Maskotki, zbierzcie się.
Ten wyzysk Kellogg’s musi się skończyć.
To ich nowe ciastko nawet nie ma maskotki.
- Chcą nas wycisnąć. - W rzeczy samej, Trzasku.
I tak nigdy nie dzielili się zyskami.
Bez naszych twarzy,
bez naszej magii, co im zostanie?
Tania torba karmy, której to my nadajemy życie.
Podnieśmy głos i wypuśćmy psy wojny.
Będą psy?
Nie, prosty Pstryku.
Nadszedł czas na strajk maskotek.
Ale możemy wziąć swoje psy?
- Z tyłu też jest miejsce. - Z tyłu nic nie słychać.
Co się tam dzieje?
Zatrzymajmy się.
Rosyjski okręt wojskowy został zatrzymany
przy wybrzeżu Stanów Zjednoczonych.
Sądzimy, że transportował nielegalny kubański cukier.
- Ma gorącą żonkę. - Tak.
Pracujemy już nad Jackie O’s.
Ale jej nazwisko to Kennedy.
Ale płatki będą w kształcie litery O.
Jak Cheerios i Oreos.
On mówi o wojnie nuklearnej, idioci.
Zdjęcia szpiegowskie ukazują wielkie pociski nuklearne.
To nas nie martwi. Ale jeśli te okręty nie zawrócą,
to naprawdę tu eksploduję.
Niekoniecznie tak, jak bomba.
Po prostu chcę wyrazić, jak bardzo jestem zdenerwowany.
Emocje i bomby eksplodują nieco inaczej.
- Dość tego. - Dokąd idziesz?
To się musi skończyć.
Znam się na okrętach.
W dzieciństwie miałem własną łódkę.
- Jak do tego doszło? - Uroki śniadaniowego półświatka.
- Zbudowaliśmy to miasto. - Odziedziczyliśmy je.
Odziedziczyliśmy.
A nasza waśń tylko je niszczy.
Oddam wam cukier.
Powiem Chruszczowowi, by nie zniszczył Ameryki.
Wysłucha cię?
Może. Jeśli zaoferuję mu coś cennego.
Garnitur z cukierkami Williama Tafta?
Nie wiem, co to jest, ale spróbuję.
Spróbuj tego.
Co myślisz?
Zwierzęce.
Obcesowe.
Podoba mi się.
- Może zbudowaliśmy te firmy... - Odziedziczyliśmy.
Może odziedziczyliśmy te dwie firmy,
by przyciągnąć swoją uwagę.
Może.
Czego się boisz?
Nie boję się.
- Co to? - Co?
Przypadkowo stworzyliśmy nową formę życia.
Chcemy ją złapać, by się nie rozmnożyła.
Wy to zrobiliście? Gdzie on jest?
Na czym stanęliśmy?
Nie jestem w nastroju.
Ho, ho, ha, ha Chcemy kasę od Edsela K
- Czego chcemy? - Godności!
- Kiedy jej chcemy? - Niedługo!
Czas nieco przystrzyc te krnąbrne futrzaki.
Laboratorium nigdy nie było Dlatego tak to się skończyło
Ktokolwiek trafi pierwszy do sklepów, wygra wyścig.
Potrzebujemy tylko nazwy.
Zaprosiłem już marketingowców z Madison Avenue.
Czego chcemy?
Kellogg’s.
To coś więcej niż nazwa.
To ciepło domu, rodziny.
A od czego zaczyna się ta rodzina? Od dwóch bijących serc.
Są jak dwa ciastka,
same w ciemnym, foliowym opakowaniu.
Wyobraźmy sobie męża wracającego z pracy.
Wita go żona w satynowym peniuarze.
Jej czerwone paznokcie wabią go do sypialni.
Uruchamia grzałkę stojącego nieopodal tostera,
który wyczekuje jego ciepłych wypieków.
Panowie, przed wami...
Jelle Jolie od Martine Margeaux.
Wiecie, że robimy płatki dla dzieci?
To wam wystarcza?
Wiecie, co widzę w waszym mieście?
Martwe drzewa i samotne kobiety.
Decyzja należy do was.
Mdłe i marne
czy prowokacyjne i rewolucyjne?
Kto zauważa martwe drzewa?
Zamknij się, Herman.
Geniusz pracuje.
Dostępne również z nutką czekolady, Jelle Jolie Noir.
A wkrótce także Jelle Jolie Sensual.
Bez opakowania, dla odważnych. Bo jego przyjemność to jej przyjemność.
- Nieprawda. - Czemu?
Świętujemy? Nakroimy waszej słynnej wołowiny?
Może znajdziemy sobie w tej dziurze jakieś panienki przy kości.
Możemy to przemyśleć?
Myślenie nie jest waszą mocną stroną.
Będę cieszył się emeryturą na luksusowej plaży,
gdy ty wciąż będziesz klękał przed bogiem miernoty.
- Roger. - Krótka wizyta.
Czemu są tacy wredni? To tylko reklama.
- Nie wiem. - Nie rozumiem.
Coś powiedział?
Nigdy nie popłyniesz kanałem La Manche i nie utoniesz w szampanie.
No, nie.
To gdzie ta twoja plaża?
Co powiedziałaś?
Słyszałeś.
- Pracuj dla mnie. - Zapomnij, lalusiu.
Nie pracuję na zawołanie.
A na telefon?
- Zadzwonię z budki. - Pożyczę ci 10-centówkę.
- Dobre spotkanie. - I kto nam teraz pomoże?
Znam paru gości.
Miejscowi.
Dziękujemy, że poświęcacie nam czas.
Jesteście ekspertami. Zaczynajmy.
„Owocolki”! Co?
Nie.
- „Podgrzewaj i wcinaj”! - Też nie.
„Prostokąski”.
- Ciężko. - Nazwa jest najważniejsza.
Musi się nam spodobać.
A Post ma już nazwę?
Wahają się między Pysznymi Plackami i Glukozowymi Glutkami.
Dobre nazwy.
Daj mi chwilę.
Hej, jak tam?
Powiedz nam, jak smakowały.
Jak gęste było nadzienie?
Było ścięte?
Gadaj.
Zabieram ci to.
Wiem, jak gadać z dziećmi.
Gadaj, jakich użyli pektyn, albo zamorduję twoją rodzinę!
- Spokojnie! - Utopię ci babcię!
Czemu krzyczysz jak mój tata?
Chcecie poznać prawdę?
Po jednym gryzie
niemal eksplodowała mi głowa.
To był najpyszniejszy wypiek, jakiego próbowałam.
Nie próbowałaś jeszcze naszego.
Daj jej.
Spróbuj.
To żart?
Co?
Smakuje dokładnie tak, jak ich ciastka.
Wszyscy tak robią. Cola i Pepsi, Ford i Chevy.
- Najważniejsza jest nazwa. - Nazwa.
Dopadł go masażer do tyłka!
Mój Zad-Master!
Jak wiele dzieci musi jeszcze umrzeć?
- Zostaw mnie. - Nic ci nie jest?
Nic. To jak to nazwiemy?
Nazwa jest tutaj.
Pierwsza litera każdego słowa.
„Takie Racuchy, Ale do Tostera”. „Podgrzej Oraz Podaj”.
„Trat-Pop”.
Trat-Pop. Podoba mi się.
To jest super.
Tajny kod. Jak UFO albo NASA.
Albo BABA: Boska, Ale Bardzo Awanturnicza.
- To nie skrót. - Sądzę, że jednak tak.
Ja również.
Co?
Trat-Pop.
Zobaczmy.
Kellogg’s Trat-Pop
Pyszny rano I po dwunastej
Pyszny wieczorem I zaraz zanim zaśniesz
Kellogg’s Trat-Pop
Włóż go do tostera I zjedz go już teraz
Połóż go na talerz Brzusio poczuje się wspaniale
Pyszny Kellogg’s Trat-Pop
Więc?
Co myślisz, EK?
Złoto!
Została tylko certyfikacja Mike’a Puntza z Agencji Żywności.
To będzie łatwe.
Dobre.
Ale co z maskotkami?
To już załatwione.
KELLOGG’S ZWALNIA MASKOTKI!
Panie Kellogg,
wkrótce przekona się pan, że ten tygrys ma pazury.
CERTYFIKACJA NOWEGO PRODUKTU
Zostawcie mnie!
Chcemy więcej, Kellogg!
Żądamy podwyżki!
Maskotki płatków
i inne maskotki z całego kraju,
musimy się zjednoczyć.
Wzmocnić ochronę o sto procent.
Wyślijcie obu ochroniarzy.
- Gdzie jest Puntz? - Nie wiem.
- Jest. - Dzień dobry.
Dobry, Mike.
Wpuścili mnie tyłem, jak hydraulika.
Zaczynajmy.
- Gdzie siadam? - Tutaj.
- Tu. - Tutaj.
Proszę, podsuńmy cię nieco.
Gotowe.
- Tak! - Tak!
Widziałem już tak wściekłe tłumy.
Ale gdzie to było?
Wiecie, jak nas tam nazywają?
Nie. Jak?
Pluszowe menele.
I futrzaste żule.
To pióro to prezent od kolegi.
Wręczył mi je przypadkiem.
Mamy to gdzieś.
Mała Debbie przygotowała maść, jeśli macie wysypkę pod kostiumem.
Czas walczyć!
- Tak! - Tak!
Pokażmy im, co się dzieje, kiedy przegrywa rozsądek.
Tak!
Musi pan to zobaczyć.
Członek zarządu Kellogg’s powiedział mi,
że przypadkiem stworzyli zmutowane stworzenie z ciasta.
Nie zjadłabym niczego produkcji tej firmy.
Zarządza pani konkurującą firmą?
Konkurencja to już za dużo powiedziane.
Kiedy nasz Post Country Square uzyska certyfikat, będziemy numerem jeden.
Certyfikują produkt, który będzie waszą zgubą.
Nie!
Walczcie więc do upadłego
albo będzie to wasze ostatnie śniadanie!
Niech polecą kłaki!
- Tak! - Tak!
Cofnijcie się!
Wspinaj się, elfie!
Na liliowym posłaniu
Narodził się za oceanem
Truskawka.
- Jagoda. - To jeden smak.
- Różnią się tylko kolory. - Przebili się.
Tygrys robi kupę.
- Nie puszczaj mnie! - Nigdy!
Musimy zostać razem!
Nie!
Zapamiętajcie ten dzień.
Teraz ta firma należy do nas.
Nie możemy dopuścić do certyfikacji. Dorwijcie Puntza.
Dorwać Puntza!
Kocham was. Jesteście wyjątkowi.
Kiedy to się je?
To pełny posiłek czy tylko przekąska?
Bez certyfikacji nic a nic. Daj pieczątkę.
- Nie! - Nie jesteś wyszkolony!
Do czego? Do tego?
Za późno.
Faktycznie, nie za dużo roboty.
To nasz koniec, chłopcy.
Los jest okrutny.
To nie był los.
Marnowałeś czas, kupując te kły i rogi.
Ostrożnie, Trzasku,
ten róg może skończyć w twoim oku.
Odwrót z honorem.
Zamknąć?
Zamknąć.
Czekajcie!
To naprawdę fantastyczny produkt.
Dziękujemy.
„Nie wypiłeś już dość, Walterze?” Nie, jeśli będziesz wciąż gadać.
Fenomenalny produkt, Corky. Nazywa się Silly Putty.
Rozciąga się, odbija i, w jakiś niewyjaśniony sposób,
kopiuje druk, dociśnięta do strony.
Zamieszki w Kellogg’s.
Pokaż. Najlepiej działa ze świeżym atramentem.
Płacę cholerne rachunki,
więc piję, ile chcę pić, do cholery.
Najświeższe wiadomości z Battle Creek.
Banda uwielbianych maskotek płatków śniadaniowych
zaatakowała własną firmę przez nowy produkt.
Produkt o nazwie...
Nie mogę znaleźć notatek.
Wszyscy jesteśmy roztrzęsieni.
No dobrze, mogę przeczytać...
odbitkę z Silly Putty.
Produkt o nazwie...
Pop-Tart.
- Co? - Co on powiedział?
- „Pop-Tart”. - Przeczytał od tyłu.
Miało być „Trat-Pop”.
Ale 40 milionów osób właśnie usłyszało „Pop-Tart”.
Ta małpa z telewizji wszystko popsuła.
„Pop-Tart” brzmi prawie jak „pop art” Warhola.
- Nikt tak nie pomyśli. - Ja pomyślałam.
Pop-Tart.
Pop-Tart!
- Podoba mi się. - Tak?
- Tak.
Nie.
Tak.
- Tak. - Co za różnica?
Zmieńcie pudełka i załadujcie je.
Pop-Tart.
To się sprzeda.
Gadaj.
Jak to, nie masz wyników sprzedaży?
Dzwoń, gdy je poznasz.
- Co jest? - Awaria centrali.
Zalało wszystkie linie. I to w dzień premiery.
Może nagle wszyscy mają zatrucie pokarmowe.
Oby. Wystawiłem w sklepach Pop-Tarty za pięć milionów dolarów.
Obyś miał wyniki. Gadaj!
Co?
Naprawdę?
O Boże.
Więc?
Ktokolwiek kupił Pop-Tarty?
W 60 sekund zniknęły ze wszystkich sklepowych półek.
Co?
Jak szarańcza.
Dzieci robią wszystko, by zdobyć Pop-Tarty.
Nawet pogryzły sześciu sklepikarzy.
To dzięki tej nazwie. „Country Squares”?
Nikt nie chce „wsiowych kwadratów”.
Polecieliśmy na księżyc. Śniadaniowy księżyc.
To najwspanialsze dwa prostokąty od czasów dziesięciu przykazań.
Może dodamy polewę?
- Zły pomysł. - Tak.
Kellogg’s znów stał się królem Battle Creek.
Ucieszyła się cała firma.
No, może nie cała.
To prawda, że jest pan dla dzieci wzorem do naśladowania?
Tak, Wysoki... Jegomościu.
Więc jak mógł pan się załatwić
na terenie uwielbianej amerykańskiej firmy, krzycząc,
cytuję:
„Macie ochotę na płatki z czekoladą”?
Żałuję tego.
Tamtego ranka zjadłem dużą miskę Bran Flakes.
Harold von Braunhut i Chef Boyardee wychowali Erica,
ciastowego stworka, jak własnego syna.
W końcu odkryli, że wychowanie nastoletniego ravioli ich przerasta.
Ericu! Miałeś przykryć basen.
Idź do diabła!
- Słyszałeś swojego syna? - Kiedy pyskuje, to jest mój syn?
A ty znowu to wałkujesz?
Tom Carvel i Jack LaLanne, jako części tej samej hipokryzji,
otworzyli sąsiadujące sklepy.
- Ja odchudzam. - A ja wręcz przeciwnie.
UNIVAC został wysłany do Wietnamu,
gdzie, według jego podwładnych,
miał jeszcze bardziej szalone pomysły.
Koszmar.
Gdy Bobby Kennedy przycisnął syndykat mleczarski,
miłośnicy konspiracji zwrócili uwagę, że w filmie Zaprudera
widzimy mleczarza na pokrytym trawą pagórku.
Marjorie Post stała się ikoną kobiecej sprawczości.
Zbudowała też kultowy pomnik feminizmu.
Nazwała go Mar-a-Lago.
(TO PRAWDA)
Stan ogłosiła weto przeciwko Kellogg’s, swojej karierze i całej kulturze.
Stan? Nie możesz tu parkować.
- Ale z ciebie sztywniak! - Co tam jesz?
To mój wynalazek, granola.
To będzie twój koniec!
Niezłe.
Idź do pracy!
A ja mogłem zapłacić setki dolarów za wykształcenie dzieci.
- Niezła darń. - A nawet za darń.
Dzięki sukcesowi Pop-Tarts nawet ja stałem się sławny.
Miło cię poznać, Bob. To zwycięski produkt.
Śniadanie to pasja Kellogg’s. Nadeszła pora na coś nowego.
Czemu są prostokątne?
- Pentagram był zajęty. - Przez diabła!
Ale w świecie płatków w środku zawsze jest niespodzianka.
To Andy Warhol, twórca pop artu.
Twoje 15 minut sławy minęło, Cabana.
Nie splagiatujesz mojego plagiatu.
Dzięki opakowaniom z Tytanu od Stan...
nic się nie stało.
Mam wierzyć, że paczka Pop-Tarts zatrzyma kulę?
W końcu żyję, prawda?
A co to był ten stworek z ravioli?
To akurat był żart.
Chyba ktoś cię odwiedził.
- Mama! Tata! - George, wracajmy do domu.
Dobrze, kupimy ci te okulary rentgenowskie.
Dziękujemy.
Mamo, widziałaś to?
Co to było?
Steve Schwinn, jesteś tam?
Nasza domena to ciuchcie i bajki.
Już ja ci pokażę bajkę.
Są takie...
Pojawimy się między kreskówkami.
Bez żartów...
Mamy tylko jedno zadanie.
Startujesz, Carvel?
Karajeana. Karajeana!
Nie tak.
Dziewczyna o imieniu Karajeana.
Po prostu weź te słodkie ***** skrawki, czy jak je ***** zwiecie!
To komedia. Myślałem, że mam szansę na nagrodę.
Dawaj ciastka, dziadku!
Zwolnij!
Mike Diamond.
Frosty Tips.
Nie? Frosty Farms. Friendly Farms.
„Frosty Tips”?
Napisy: Filip Bernard Karbowiak