Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NIEPOWSTRZYMANY
NA PODSTAWIE PRAWDZIWEJ HISTORII
Czasem bywa ciężko.
Ale kto ma lekko w pracy,
gdy chce być najlepszy?
Mój cel to zdobyć tytuł mistrza kraju.
W Iowie jesteś pierwszy albo jesteś nikim.
Żebym ja odniósł sukces
lub moi zawodnicy,
to właśnie oni musi być samolubami,
chamami, draniami.
Dupkami.
Ty albo twój przeciwnik.
TRENER Z UNIWERSYTETU IOWY
Zwycięstwo to życie, porażka to śmierć.
Na to harowałeś i zasłużyłeś.
MISTRZOSTWA LICEALISTÓW
Wywalczyłeś szansę na tytuł mistrza kraju.
Ciesz się, bo to się nie powtórzy.
Czekaj cierpliwie na środku.
Daj mu przyjść do ciebie. Nie goń go.
Słuchasz mnie?
Spójrz na mnie!
Nie ma przyszłości ani Iowy.
Liczy się tylko ten mecz. Jasne?
Rozumiesz?
Dobra. Do roboty!
Szanowni państwo, liceum w Mesie w Arizonie
reprezentuje Anthony Robles.
Jezu. Ten koleś nie ma nogi?
To jakiś żart? Albo akcja charytatywna?
Liceum Calvary Chapel w Santa Anie reprezentuje Dustin Keefe.
Koleś będzie serio walczyć.
Czy to w ogóle fair?
Pokonałabym go na bank.
To mój syn.
Rozpoczynamy finał mistrzostw w kategorii do 51 kg.
Nie będziecie mu kibicować?
Dawaj, Robles!
Do boju!
Myśl.
Dawaj na środek.
Na środek!
Nadgarstki.
Pilnuj prawej. Uciekaj mu!
Właśnie tak. Dobra robota.
Wózek.
Jeden, jeden!
Dobrze.
Załatw go, Anthony!
Dobrze przeciągnął.
Masz już dwa, skarbie!
Ładnie.
Za wysoko!
Zablokuj go.
Wózek.
Zrób wózek!
Dawaj!
Ładnie.
Na łopatki go!
Na górę!
Tak!
Brawo!
Gdzie ona jest?
Tak!
Tytuł mistrza licealistów w 2007 roku
zdobywa ważący 51 kg Anthony Robles.
Wielkie dzięki.
Byłeś świetny.
WIECZÓR ZAPOZNAWCZY DLA EKIP MISTRZOSTW KRAJOWYCH
Jesteś najlepszy. I bardzo dobrze.
Byłeś zajebisty.
Możesz teraz zbić na tym kasę, nie?
Dla mnie liczy się pełne stypendium na studia.
Studenciki siłują się w getrach za darmo.
Podbijaj od razu do WWE.
To nie prawdziwy sport.
Gardzisz milionem dolarów?
Miałbyś swoją postać.
Byłbyś jak Czarny Piotruś,
który łoi przeciwników laską.
No nie wiem.
Chcę iść na studia, a potem...
dość zapasów.
Czemu ludzie idą na studia?
Żeby zarabiać.
Widziałeś kiedyś, jakie umięśnione są zapaśniczki?
Pora oglądać więcej WrestleManii.
- No pewnie. - Anthony.
Chcę ci kogoś przedstawić.
Ani się obejrzysz, a będziesz na kablówce
już po pierwszym wykładzie.
Anthony, to pan Gary Sherman.
Trenuję zapaśników na Drexelu w Filadelfii.
Popisałeś się na macie.
Dzięki.
Dobra robota, trenerze.
To jego zasługa.
Nieprawda. Gdyby nie trener, nie byłoby mnie tu.
Bardzo się cieszymy.
Chcielibyśmy, żebyś reprezentował Drexela.
- Naprawdę? - Tak.
To dobra wiadomość.
- Jasne. - Jakie warunki proponujecie?
Pełne stypendium.
Opłacimy wszystko.
Cztery lata czesnego, pokój, wyżywienie i stypendium.
O Boże!
Widzimy w tobie smoka, Anthony.
Chętnie oprowadzę cię po uczelni.
Dziękuję, panie Sherman.
Za wszystko. Wielkie dzięki.
Nie ma za co.
Muszę iść.
Jestem z kimś umówiony.
Jeszcze raz dziękuję.
- Mamo, widzimy się w hotelu. - Masz być przed 23.00.
Wie w ogóle, że wygrał?
Mistrz wrócił!
- Bolało? - Odlałeś się w samolocie?
Gdzie masz medal?
Tak, odlałem się, czubie.
- Gdzie medal? - Przywiozłem go dla ciebie.
- Dla mnie? - Oczywiście. Proszę.
A sorry, ty nie jesteś Bo.
Proszę, Andrew.
- Nie jestem Andrew. - Andrew to ja.
Sorry, ale dawno was nie widziałem. Zatrzymam go dla siebie.
- Zapomniałem, kto jest kto. - Daj.
- Chwila. Wiecie co? - No?
Możemy się o niego siłować.
- Dalej! - Łap go!
Bierz go, Bo.
Gdzie tata?
- Poszedł po kolację. - Mam go.
- Kiedy? - Mam!
- Parę godzin temu. - Łaskoczesz mnie?
- Dawaj go! - Gilgotać go!
- Idźcie się myć. - Dostajesz medal.
- Mam go. - Brawo.
Daj go.
Tak!
Bodyslam!
Nikt mnie nie przywita?
- Cześć, tato. - Hej.
Mam to, czego wam trzeba.
Burgery i szejki.
Uroczysta kolacja dla Anthony'ego.
Mówisz?
Trzymał mnie za szyję i dociskał, aż się poślizgnął.
Wyczułem, że się zawahał, zastosowałem odwrócony chwyt.
I powaliłem go na łopatki.
Dwa, trzy, mistrz!
Mama powiedziała mi o Drexelu. Chwała Panu.
Dzięki.
Wiem, że trząsłeś portkami o stypendium.
Ludzie lubią dużo gadać o pomaganiu takim jak ty.
Jeszcze się nie zdecydowałem.
Że co?
Słyszałaś swojego syna? Jeszcze się nie zdecydował.
Jeśli będziesz na środku oceanu i podpłynie szalupa,
też powiesz, że jeszcze się nie zdecydowałeś?
Nie. Wsiądziesz do łodzi.
W innym przypadku stypendium dostaje się tylko
za dobre wyniki w nauce.
Dobrze wiemy, że na to nie masz szans.
O co ci chodzi? Anthony ma świetne stopnie.
Mówisz?
To gdzie jego stypendium naukowe?
Jest marzec. Uczelnie odpowiadają sportowcom do 3 kwietnia.
Napisałem do Iowy.
Do Iowy?
Możesz uczyć się tutaj za darmo.
Gdybym miał twoje możliwości,
nie grzebałbym w dupach więźniów, żeby znaleźć dragi.
No nie wiem, ale jeśli tak robisz,
to myj ręce przed jedzeniem.
Powiem ci coś z czystej troski.
Nie możesz łapać się z kolegami za dupy przez całe życie.
Z tego nie wyżyjesz. Spójrz tylko.
Tyle tu dzieciaków. Ile ich mamy?
Prawdę mówiąc,
coś ty za jedna?
Nie znam cię. Nie wygląda jak ty.
Wiesz co? Oddam ją do fabryki. I to migiem.
- Tato, nie! - Wracaj do fabryki...
Cisza.
Chcę iść na Drexel, ale nie chcę wyjść na desperata.
Kapuję. Chcesz, żeby o ciebie zabiegali.
Nie zapominaj o swoich słabych stronach.
Jeśli nikt nie zaprasza cię na bal, pamiętaj o tej pyzie,
która dała ci swój numer parę miesięcy temu.
Przestań.
No co? Jest już mężczyzną. Sama tak mówisz.
Więc musi się znać na męskich sprawach.
Nie jest taki jak ty.
Zapasy to mała bitwa
między dwoma facetami, którzy mają silną wolę.
Ludzie mówią, że to bijatyka.
To nie bijatyka, tylko walka.
Zawodnicy mierzą się w walce.
Walczą w każdej pozycji. Nie pozwalają sobie na błędy.
Uwielbiam zapasy. To naprawdę dobry sport.
Można złamać czyjegoś ducha.
Zmienić go na zawsze.
Brawo.
TRENER ROKU – TRENER WILLIAMS
Bo nie oddzwoniłeś.
Ryzyko jest tylko na papierze.
Nie. To świetny chłopak.
Jestem pewien, że wszędzie świetnie sobie poradzi.
Bo próbuję pomóc.
Nie. To ty powinieneś mnie błagać.
Są niemożliwi.
Cześć, trenerze.
Cześć, mistrzu.
Jak leci?
Nie ma lekko. Mój los jest w cudzych rękach.
Ta.
Heraklit powiedział:
„Charakter jest przeznaczeniem”.
Odezwali się z Iowy?
Są inne uczelnie.
Są też inne medale poza złotem.
Każda duża uczelnia widziała, jak walczysz.
Iowa, Cornell, uniwerek stanowy Oklahomy.
Na razie tylko Drexel złożył ofertę.
Muszę przyznać, że jest dobra.
Drexel nie miał mistrza kraju. Iowa zdobyła go 73 razy.
Trenerze, najlepsi...
Tam trafiają najlepsi.
Szkoła nie czyni człowieka. To tylko zbieranina ludzi.
Rozumiem.
Jeśli się postarasz,
może następnym razem będziesz myć okna od środka.
Poleciałbym jak na skrzydłach.
Myślałem, że przyniesiesz obiad.
Myślałem, że pracujesz dla mnie.
Nie.
Tobie się melduję. Pracuję dla tego, co stawia lunch.
Kiedy skończysz z tym,
zamelduj się przy dwóch G4 i hawkerze.
- OK. - Mają dziś konferencję.
Pewnie Amerykańskiego Stowarzyszenia Bogaczy z Samolotami.
Będzie się działo.
Luzik. Ogarnę to.
Na pewno? Jutro masz szkołę.
Pewnie. Nigdy się nie poddaję.
Lecę jak na skrzydłach. Patrz.
Jeśli nie zejdziesz ze skrzydła...
Jak byś się czuł, gdyby ten samolot się rozwalił?
Średnio.
No i to jest słabe.
Nie nadajesz się do mycia okien.
Masz mówić, że dzięki harówce dorobię się tego.
Następnym razem, gdy zobaczę cię na skrzydle,
to oby było od kurczaka.
Dobre.
Pa, mamo.
Na razie, skarbie.
Zostaniesz z nimi po szkole?
Wzięłam zmianę.
Jedzenie gotowe. Macie enchilady w lodówce.
Gdzie tata?
- Zostaniesz z nimi? - Mamo.
Nie możesz mnie tak pytać na ostatnią chwilę.
Trener Williams ustawił mi spotkanie z kimś ASU.
Z ASU?
Drexel się wycofał?
Z Drexelem wszystko gra.
Ale trener chce ze mną pogadać.
- Dobra, odwołam to spotkanie. - Nie, dobra.
Poszukam kogoś na zastępstwo.
- Przecież już kogoś zastępujesz. - Wymiatasz!
Ziomek, wyjeb nogę jak w Cobra Kai!
Nie machaj mu. To nie twój kumpel.
To tylko Manny.
Słucham?
Manny może ci spieprzyć życie.
Wiem, czego się po takich spodziewać. Wierz mi.
Znajdę kogoś do dzieci. Nie przejmuj się.
Gotowałaś do drugiej nad ranem.
Nie mogłam spać, gotowanie mnie koi.
Czemu nie mogłaś spać?
Anthony, jedź na ASU.
Będzie dobrze.
MISTRZOWIE NCAA
Cześć, Anthony.
Shawn Charles.
Przejdźmy się.
- Jasne. - Dobra.
Opowiem ci historię.
A raczej przypowieść.
Był sobie chiński rolnik.
Obrabiał swoje pole starym koniem.
Pewnego dnia koń uciekł w góry.
Syn rolnika się załamał.
„Co za pech. Bez konia nie będziemy mogli orać”.
Po paru dniach koń wrócił z całym stadem.
Syn mówi: „Boże, to niesamowite, że mamy tyle koni.
Nasze życie będzie prostsze”.
Rolnik powiedział: „Szczęście czy pech? To się okaże”.
Pewnego razu syn ujeżdżał nowego konia.
Spadł z niego i złamał nogę.
Nie mógł pomagać ojcu na roli.
Rolnik odpowiedział: „Szczęście czy pech? To się okaże”.
Po kilku tygodniach do miasteczka zawitało wojsko.
Zaciągnęli wszystkich młodych na wojnę.
Nie wzięli syna rolnika, bo miał złamaną nogę.
„Jakie szczęście, że złamałem nogę”. Na co rolnik powiedział...
- „Szczęście czy pech...”. - Właśnie.
Posłuchaj...
Widzimy się z szacunku dla Williamsa
i twoich osiągnięć.
Widać, że masz poukładane w głowie.
Nie okłamuję moich zapaśników i ciebie też nie będę.
Rekrutacja jest bardzo ciężka.
Zwykle dostajemy to, czego chcemy.
Inne uczelnie robią to samo.
Jeśli jeszcze się nie odezwali,
to klamka raczej zapadła.
Williams jest moim przyjacielem.
Prosił, żebym był szczery.
Jeśli chcesz tu trenować, musisz wziąć udział w naborze.
Może się dostaniesz.
Szanse są nikłe, bo mamy świetnych kandydatów.
To nie musi być dla ciebie koniec. Jak w tej przypowieści.
Masz wielki talent. Nie poddawaj się.
Mam pełne stypendium od Drexela.
Radzę ci je przyjąć.
Podziwiam cię, Anthony.
Życzę ci samych sukcesów.
Co tam? Coś taki zdziwiony? Też tu mieszkam.
Hej, Anthony.
Cześć, Anthony.
Myślałem, że pracujesz.
Oczekujecie, że będę harować 24/7, ale nawet ja miewam wolne.
Załatwiałem różne sprawy.
To ty ugotowałeś obiad?
- Nie, mama. - Właśnie.
Myślisz, że mamie byłoby miło, gdybyś to ty zrobił obiad?
Tak. Wstanę o drugiej w nocy i ugotuję obiad.
Patrzcie! Mamy w domu Chrisa Rocka. Śmieszek z niego.
Czemu mi pyskujesz?
No czemu?
Pamiętaj, że walczysz z chłopcami, nie mężczyznami.
Dam ci szybką lekcję.
Tę samą, którą dałem wczoraj więźniowi.
Że można tłuc bezbronnego?
Ale trudne.
Ci faceci siedzą za kratkami,
bo dokonali złych wyborów.
Stój!
Pamiętaj o tym. Wszyscy słuchają.
Chodzi o wybory.
Właśnie tak. Powtórzcie po mnie.
- Wybory. Dobrze. - Czyli...
Nikt nie siedzi przez pomyłkę?
Nie, Scrappy Doo.
Który z was codziennie robi w więzieniu,
żeby wykarmić wasze pyskate buzie?
Przestań. Nie mów tak do nich.
Chwila. Pamiętaj, z kim rozmawiasz.
Człowiek chce zjeść kolację w miłym, rodzinnym gronie,
a musi słuchać tego pierdolenia od wszystkich? Chryste.
Okaż odrobinę pokory, synuś.
Ci faceci są przestępcami, bo złamali zasady.
A zasady mają nas chronić, prawda?
Dbam o bezpieczeństwo ludzi.
„Potrzeby wielu przewyższają potrzeby jednostek”.
Tobie też odwala?
Nie, to był...
- Tekst ze Star Treka. - Przecież, kurwa, wiem.
Już do nich dotarło.
Gdzie mój telefon?
Jebany telefon.
Co jest?
Przepraszam.
Chciałam pograć w grę.
Dobra.
Wychodzę z kolegami z roboty.
Anthony, w nagrodę za pyskówkę sprzątniesz ten burdel.
Wybory.
„Wybory”.
Skoro miał wybór, to czemu włożył tę koszulę?
Zaraz dokonam wyboru lodów. Kto mi pomoże?
Ja!
Cześć.
Jak leci?
Nie dostajesz listów do domu? Ukrywasz coś?
UNIWERSYTET STANU IOWA
Dziękuję.
SEKCJA ZAPASÓW – IOWA
Nie wiem, czemu chciałeś studiować w Iowie.
Co oni tam mają?
Białych i kukurydzę. Też mamy białych.
A kukurydzę możesz kupić naprzeciwko.
Mają najlepszych zapaśników na świecie.
Serio?
Tak mówią.
Drexel dał ci stypendium.
Muszę szybko odpowiedzieć.
W ASU czeka mnie nabór.
I czesne.
Dobra.
Chyba czegoś nie rozumiem.
Możesz zostać, starać się dostać do zespołu, który cię nie chce,
i chodzić na studia, na które cię nie stać.
Albo wyjechać na Drexel,
uczelnię, która cię chce i wszystko opłaci.
Masz sporo racji.
Tak czy inaczej, potrzebuję więcej godzin.
Jasna sprawa.
Wieża lotów, tu Air Robles.
Przyślijcie flotę usyfionych samolotów,
bo młody chce je umyć, żeby móc podumać nad decyzją. Odbiór.
Mamo?
Cześć, skarbie.
Co się stało?
Nic. Wszystko gra. Głodny?
Nie.
- Chodźmy do kuchni. - Mamo.
Co się stało?
Czasami...
po powrocie do domu jestem zmęczona.
Miałam zły nastrój.
Niesłusznie oskarżyłam go o coś.
Dobra?
Niepotrzebnie się odezwałam.
To był mój błąd.
I to powód, by zrobić dziurę w ścianie?
On odszedł.
Zostawił nas.
Mamo.
Możesz na mnie liczyć.
Nigdzie się nie wybieram.
PIERWSZY ROK STUDIÓW
UNIWERSYTET STANU ARIZONA
Jesteś Anthony Robles.
- Tak. Miło cię poznać. - Nawzajem.
Usiądźcie w koło.
Ruchy, ruchy.
Celujesz w kategorię do 57 kg?
Oni też.
Posłuchajcie.
Kto z was był najlepszym zapaśnikiem w liceum?
Kto został mistrzem stanowym?
Kto był drugi?
Opuśćcie ręce.
W tej sali jest 55 mężczyzn.
Na tej liście w listopadzie będzie 33.
22 z was podda się lub nie będzie dość dobra.
Taka kolej rzeczy.
Trenerze.
Kto jest z naboru?
Dobrze.
Musicie pokonać kandydatów, których sami wybraliśmy.
Pokazać wszystkim, że się mylą, aby się tu dostać.
Czujecie już presję?
To dobrze, bo łatwiej nie będzie.
Nie podoba się? Tam są drzwi.
Wszyscy w tej sali będą harować.
Będzie to harówka waszego życia.
Przejdziecie samych siebie.
Albo wyjdziecie stąd i oddacie swoje miejsce innemu.
Kapujecie?
Dobra, do roboty.
Przyłóżcie się.
Szybciej.
Pokażcie mi, że chcecie być w drużynie.
Nie bójcie się mierzyć wysoko.
Zapowiada się długi dzień.
Biegać!
Dalej!
Udowodnijcie coś mnie i sobie.
Do dzieła, ASU.
Chcecie być Sun Devilami?
Udowodnijcie to.
Harujcie dalej.
Liczyliście na fory? To zmieńcie sport.
- Miło było poznać. - Ciebie też.
Nie chcesz zostać biegaczem?
Dobra.
Dziś ćwiczymy równowagę.
Żeby ją osiągnąć, trzeba równo rozłożyć wagę. Pozycja.
Brak równowagi oznacza brak harmonii.
Nie można wtedy udźwignąć własnej wagi.
Bierzesz balans za pewnik. Nie rób tego.
Dobrze.
Do roboty.
Opuść głowę. Odsuń się od niego.
Teraz od twarzy.
Uciekaj. Wycofaj się.
Tak jest.
Dobra.
Do pracy, panowie.
Dawaj, An.
Odsuń go od twarzy.
Pracuj dalej.
- Walczcie. - Do licha.
RÓWNOWAGA
Nie wiem, o co się wściekasz. Że cię podciął?
To nie liceum. Każdy tak robi.
Masz przewagę, bo wiesz, że to zrobią.
- Wystarczy, że skołuję drugą nogę. - Wcale nie.
Wystarczy, że twoja noga będzie silna za dwie.
Tego jeszcze nie słyszałem. Dzięki.
Super rada.
Nie marnuję ani mojego, ani twojego czasu.
Jestem tu, bo wierzę w ciebie.
Jeśli ty w siebie nie wierzysz, to się poddaj.
Myślisz, że nie wierzę?
Gdyby tak było, dawno bym się ulotnił.
OK. Chcesz coś udowodnić.
Świetnie. Wykorzystaj to.
KWIECIEŃ–PAŹDZIERNIK: UWAGA NA UPAŁY
SZLAK EKSTREMALNIE TRUDNY
Ruszamy.
W drogę.
Ciśnij.
Jazda na szczyt.
Ruchy.
Jeszcze kilka kilometrów.
Biegniemy.
Dalej, dalej.
Dawajcie, jeszcze trochę.
Wszystko gra?
Nic mi nie jest.
- Na pewno? - Tak. Biegnij dalej.
Nie zwalniajcie.
Ciśnijcie. Dalej.
Ty tutaj?
Oczywiście.
No dobra.
Dobry Boże.
Tak.
- Może. - Nie.
No weź.
Pierwszy raz...
Nie ma dzieci.
Możemy...
Co myślisz?
Wrócił.
Co tam, mistrzu?
Tata wrócił.
Gdzie byłeś?
W pracy.
No i...
Przemyślałem swoje życie.
I wybory. Prawda?
Tak robią mężczyźni.
Prawdziwy mężczyzna potrafi też przepraszać.
Doceniam to, co mam w domu.
Swoją kobietę.
Wiem, co robić, by ją uszczęśliwić.
Od teraz będzie lepiej.
- Prościej. - Tak.
Właśnie.
Dużo lepiej. Zobaczycie.
Dobrze.
Cholera, aleś ty ładna! Powiedz mamie, że wygląda ładnie.
No?
Podoba ci się?
Zrobiliśmy go dziś.
- Podoba się? - Bardzo.
- Mówisz? - Tak.
O, nie.
- Wciąż masz te ruchy. - Nie nadążasz.
Spróbuję. Patrz.
- 300, 400, 500. Mamy 520 000 $. - Ruchy.
Mam 50 000 $.
- Tak. - 50 000 $. Bum!
- Zarobiliśmy 50 000 $. - Jakim cudem?
Nawet nie zauważyliście.
- Mam 450 000. - Jeszcze 30 000 $.
Żadnych pytań. Wszystko na pełnym legalu.
- Wisisz mi 20 patyków. - Mamo, mamy czipsy?
„Patyków”? Od kogo to podłapałaś?
- Sześć. - Zostaw kasę mamy.
- Ona kocha kasiorę. - Nie dotykaj.
- Zabrać kartę? - Zbiera na torebkę.
Nie ma czipsów, ale jest popcorn.
Może być.
Co byście zrobili, gdyby ktoś dał wam 10 000 $?
Co byście kupili?
- Łódź. - Dom.
- Potrzebujemy nowego domu. - To za mało.
- Teraz masz 360 000 $. - Co to ma być?
Kto chce burgery na obiad?
Anthony, chcesz cheeseburgera z dodatkowym ogórkiem?
Mecz za pół godziny. Niech nie przesolą frytek.
Dobrze.
Zaraz wracam.
Słuchajcie taty.
- Kocham cię, mamo. - Ja ciebie też.
To jego obiad.
Nie.
Anthony.
Powiem ci coś.
Wiesz, że nie jestem twoim tatą?
Jesteś już duży, więc coś ci powiem.
Twój brat to mój syn.
Kapujesz?
Ciesz się, że ktoś tobą się opiekuje.
Ja tak nie miałem.
Uśmiechnij się dla mamy.
Już wraca.
Pachnie pysznie.
Zbiórka. Ruchy.
Dobrze.
Lista gotowa.
Znacie zasady.
Dziś wieczorem
niektórzy z was
dołączą do drużyny zapaśników ASU.
Dla innych będzie to koniec drogi.
Nie decydujemy o tym, kiedy jesteśmy wielcy.
Liczmy jednak na to, że będziemy wielcy w porę.
Proszę.
Mamuśka, ugotowałaś zajebisty makaron.
Jest jeszcze na kuchence.
Co robiliście w szkole?
Wygraliśmy w palanta.
Mówisz? Brawo. Na jakiej grałeś pozycji?
- Druga baza. - Gadaj mamie.
Znów grałem na drugiej bazie.
- Dobrze. - Zjedz wszystko.
Bo nie jadłeś obiadu.
Ja miałem WOS.
Co się stało?
Mam dziś walkę.
O miejsce w zespole.
- Chcę iść. - Mogę?
- Też chcę. - Chodźmy.
To nie taki mecz.
Muszę pokonać kolegę z zespołu, żeby zostać w drużynie.
Poradzisz sobie. Rozłożysz go na łopatki.
- Dasz radę. - Właśnie.
Mam propozycję.
Chodźmy wszyscy.
- Tak. - Całą rodziną.
- Serio? - Tak.
Doskonale. To będzie rodzinny wypad.
Musimy to zobaczyć.
Nie byłeś na żadnej mojej walce.
Tak, ale...
- Skąd ta zmiana? - Bo to co innego.
Tego nie mogę przegapić.
Walka z wrogiem to jedno,
ale walka o przetrwanie to co innego.
Proszę.
W porządku. Muszę się przygotować.
Dobrze.
- Dzięki za kolację, mamo. - Wierzę w ciebie.
- Dasz radę. - Przyjdziemy wszyscy.
Po tej kolacji też jestem gotowy z kimś się prać.
To zapasy, a nie bijatyka.
Niech ci będzie, Hulk Hogan.
Cześć, Anthony.
Cześć, młody.
Wiem, że wygrasz.
Nikt cię nie pokona.
Zobaczymy. Ten gość jest twardy.
I większy ode mnie.
Zdradzę ci pewien sekret.
Mam tylko jedną nogę.
Srać na to!
Nie mów mamie.
Możemy tak mówić tylko sam na sam.
Zdradzę ci sekret.
Słucham.
Wieczorami
odmawiam paciorek.
Proszę wtedy Boga, żeby zabrał mi nogę,
żebym mógł być taki jak ty.
Nie musisz tego robić.
Będziesz bardzo silny z obiema nogami.
Lubię z tobą mieszkać.
Ciebie kocham najbardziej.
Dzięki, młody.
Zmykaj już.
- Muszę się szykować. - Pa.
Cześć.
Właściwie...
Trzeba go ostrzyc. Słyszałeś?
- Do zobaczenia. - Dobrze, skarbie.
Odbierzesz, proszę?
Długie te włosy.
Słucham?
Czy to dom Ricka Roblesa?
Tak.
Nie pytam nawet, czy podejdzie do telefonu,
bo unika mnie cały tydzień.
Przekaż mu, że został zwolniony i ma zabrać swoje graty,
inaczej trafią do śmieci. Jasne?
Tak... Halo?
Kto to był?
Asystent trenera.
Pytał, czy już wychodzę.
To lepiej ruszaj dupsko.
Przychodź wcześniej, to będą cię szanować.
Racja.
- Pa. - Cześć.
- Cześć, Anthony. - Pokibicujmy mu.
Anthony! Anthony!
Wiecie, co byłoby lepsze? Robles!
- Miło słyszeć moje nazwisko. - Robles!
Robles! Robles!
Dawaj, Anthony!
Podnieś się.
Walcz!
Dawaj. Walcz o swoje.
Rusz się!
Zablokuj go! Do góry!
Podnieś się.
Dalej, skarbie.
Rusz się!
Działaj, Anthony!
Zrób most!
Spokojnie.
Dziś nie wyszło.
Co to było?
Miałem zły wieczór.
Co takiego?
No tak.
Teraz stracę miejsce w zespole.
O w mordę.
Kto ci kazał iść na ASU?
Mówiłem, żeby szedł na Drexel.
Co powiedziałeś?
O czym?
Głuchy jesteś? Słyszałeś.
Przez ciebie wszyscy się stresujemy,
bo ty musisz walczyć.
Skoro już masz to z głowy, weź życie na poważnie.
Znajdź pracę, pomóż w domu. Nie ogarnę sam wszystkiego.
Powiesz, dlaczego tu jesteś, czy ja mam to zrobić?
Słucham?
Czemu bawisz się z dziećmi?
I nagle chcesz chodzić na moje walki?
Rick, o czym on mówi?
Rzuciłem pracę.
- Słyszałem co innego. - Zamknij się.
Poróżniliśmy się z szefem o to, jak wykonuję robotę.
Nie zgadzamy się co do tego, czego trzeba więźniom.
Przecież to ja z nimi siedzę i przynoszę rezultaty.
Szefostwu to nie pasuje.
- Nie mogę tak. - Czemu nic nie mówiłeś?
Żeby uniknąć tej sytuacji i twoich nerwów.
- Ledwo wiążemy koniec z końcem. - Wiem.
Więc Anthony ma znakomitą okazję, żeby się dołożyć.
Dołożyć?
Może jeszcze rzucić szkołę i iść w twoje ślady?
Chcesz być takim kozakiem?
Serio? Chcesz, żeby wszyscy tylko cię chwalili?
Więc ja ci powiem prawdę.
Wykręcił cię i dosiadł jak babę.
Szczerze?
- To była żenada! - Przestań!
Uniosłeś się dumą i schrzaniłeś szansę na darmową edukację.
Nie przyznasz mi nawet racji.
Bo taki masz charakter.
Ktoś musiał zostać. Nie chciałem opuścić rodziny.
- Taki mam charakter. - Pozwalasz sobie na takie odzywki?
Bo zapaśnikowi wolno?
Ja się nie bawię w zapasy.
Przywalę ci zaraz jak Floyd Mayweather.
Miał zły wieczór. Zostaw go. Czemu zawsze po nim jeździsz?
Chcesz, żeby mnie znieważał? Dlatego nigdy nie reagujesz?
Nie pozwolę, żeby rzucił zapasy ani szkołę.
Znajdziesz prawdziwą pracę?
Prawdziwą robotę?
Będziesz mi rozkazywać w moim domu?
Lepiej pomyśl o tym, co masz i czy chcesz to stracić.
- Stój. - Ronnie.
Jazda spać!
Mamo.
Połóż się, Anthony.
Co się stało?
Problemy osobiste.
Dałem się rozproszyć.
No tak.
Rozumiem.
Wiesz co?
Największymi wojownikami w historii
byli starożytni tybetańscy jeźdźcy.
Gładzili każdego wroga.
Stało się jasne, że są niepokonani.
Postanowili więc żyć w pokoju.
Zostali buddyjskimi mnichami i oddali się medytacji.
Zamiast walki wybrali samodoskonalenie.
Mnisi buddyjscy żebrali na ulicy o jedzenie.
Jasne, że tak. Byli...
pustelnikami.
Porzucili wszystko.
Wieśniacy zrozumieli, że mnisi robią za nich duchową robotę.
Byli zobowiązani napełnić ich miski.
Mówisz, żebym został mnichem i zaczął żebrać?
Wszystko sprowadza się do jednego. Wylatuję?
- Słuchaj. - Wyleciałem?
Posłuchaj.
Dorian przejdzie do kategorii do 61 kg.
Zostajesz w grupie do 57 kg.
To nie prezent, Anthony.
Dorianowi będzie tam lepiej.
W sekcji do 57 kg nie może się wykazać siłą.
Przegrałeś jedną walkę.
Tylko jedną.
Chyba możemy to przeżyć.
Pod warunkiem, że wyciągniesz z tego wnioski.
Twój największy przeciwnik
nigdy nie będzie naprzeciwko ciebie na macie.
Kapujesz?
Tak.
Dobrze.
Witam w zespole.
Cześć.
Hej.
Trener dał Doriana do kategorii do 61 kg.
Co w związku z tym?
Chociaż przegrałem mecz,
zostaję w zespole.
Tak! Wiedziałam!
Gratuluję! Wiedziałam, że ci się uda.
Mówiłam, że musisz tylko wierzyć w siebie.
Możesz zrobić wszystko.
On wygląda gorzej.
Nie zamartwiaj się niczym dzisiaj.
Dobrze? Jesteś w zespole.
Poza tym poradzę sobie.
DRUGI ROK STUDIÓW
Cisza!
Zlikwidowali sekcję zapasów.
W tym roku nie będzie sezonu zapaśniczego.
Spokój! Posłuchajcie.
Wiem, że ciężko to przyjąć.
Prawda jest taka, że szkoła nie zarabia na zapasach.
Z futbolu ma miliony.
Też mi się to nie podoba, ale takie jest życie.
Jeśli nie przynosicie zysku, to na was nawet nie spojrzą.
Zrobiłem wszystko, co mogłem, by temu zapobiec.
Zawiodłem was, panowie. Przepraszam.
Jeszcze coś.
Popytałem kilka szkół,
czy mogłyby przyjąć kilku z was.
W międzyczasie macie nadal się przykładać do nauki.
Nie róbcie z tego wymówki.
W żadnym wypadku.
Nie rozpraszajcie się.
Macie tu zdobyć wykształcenie.
I dyplom.
To się liczy.
Nie mogą ot tak zlikwidować programu.
Właśnie to zrobili.
Masz wiele innych opcji.
Mamo, to tylko sport.
Z tego nie da się utrzymać.
Zapasy to twoja pasja, część ciebie.
Może jednak nie.
Marzyciele są tak wielcy jak ich marzenia.
Kiedyś muszę dorosnąć.
Jednak miał trochę racji.
Mam teraz czas, żeby zarobić więcej.
Będę chodzić na siłkę i trenować.
Spróbuję się przenieść w przyszłym roku.
Nie zrezygnuję z zapasów.
Obiecaj mi to.
Kocham cię.
TRZECI ROK STUDIÓW
Pani przeczyta dokumenty.
Już przeczytałam.
Niech pan spojrzy. Na pewno pomylił pan adres.
Jestem pewien, że dobrze trafiłem.
Chcę to zrozumieć, ale gada pan bez sensu.
Nie wiem, jak inaczej to ująć.
Mówił, że płaci, a tego nie robił.
- Co się dzieje? - Bennett Karobedian.
- Harper National Bank. - Do domu. Poradzę sobie.
Usiłuję wyjaśnić pana mamie, że zalegacie pół roku z hipoteką.
- Mamo, gdzie on jest? - Nie odbiera.
- Macie 90 dni na wyprowadzkę. - Jezu.
Miałem doręczyć dokumenty w towarzystwie policjanta.
Mam powiesić tę informację na budynku...
Wynocha stąd!
- Proszę pani! - Proszę opuścić moją posesję!
- Nie chcę tu pana widzieć. - Proszę pani.
- Mamo. - Zadzwonię po policję!
- OK. - Wtargnął pan tu. Nie znam pana.
- Proszę opuścić teren! - Dobrze.
Wynocha!
Na co się gapicie?
Skąd miałam wiedzieć, że nie płaci?
Ty mi powiedz. To ty jesteś dorosła.
Jak mogłam się nie domyślić? Mówił, że spłaca hipotekę.
Że to ogarnie i ma dwie prace.
Czy to prawda?
Na co wydaje tę kasę?
Gdzie się podziejemy?
Ciągle robił ze mnie...
idiotkę za to, że w ogóle pytam!
A ja tylko stałam z boku.
Mamo.
Mamo?
Mamo!
Musisz znaleźć jakieś wyjście.
Nie pisz do niego, nie dzwoń.
Nie odbieraj telefonów od niego.
Obiecaj mi to.
Powiedz to na głos.
No powiedz.
Obiecuję.
CENTRUM KRWIODAWSTWA
Co ty tu robisz?
Pomagam. Potrzebują krwi.
Mówisz?
Dobra.
- Dokąd idziesz? - Wywalić kogoś z roboty.
Pozwalają ci przychodzić tu codziennie? Mamo!
Dają ci przychodzić tu codziennie?
Chodzę do kilku punktów.
Od jak dawna?
- Ile już to robisz? - Cicho.
Od czasu do czasu.
Nie ma go, potrzeba kasy.
Chodźmy stąd.
...obciążone lokale przejmowano w przypadku
gospodarstw o niskich dochodach.
Teraz problem dotyka już wszystkich.
Ponad dwa miliony posiadaczy hipoteki,
którzy mieli dobrą zdolność kredytową, zalega ze spłatą.
To pięćset tysięcy więcej niż w zeszłym roku.
Nie spodziewaliśmy się takiego obrotu spraw.
Dzień dobry.
Kiedy otrzymaliście moją ostatnią wpłatę za hipotekę?
Skoro wy nie wiecie, to kto może mi powiedzieć?
8503 East Harmony Avenue.
Global Lending Inc.?
Jak to „już nie”?
8503 East Harmony Avenue.
Zgadza się. Dziękuję.
Potrzebuję tylko egzemplarza mojej umowy hipotecznej.
Możecie mi go przesłać?
Dobrze.
- Cześć, trenerze. - Hej.
- Chciałeś pogadać? - Wejdź.
Usiądź.
Weź to do ręki.
Wracałem myślami do naszego pierwszego spotkania.
Jak by to było wczoraj, prawda?
Kilkoro studentów
wzięło do siebie likwidację sekcji zapasów.
Tak bardzo, że obiecali wsparcie finansowe,
abyśmy znów mogli działać.
To jest ta dobra wiadomość.
Rozmawiałem już o tym ze wszystkimi członkami zespołu,
ponieważ postawiono kilka warunków.
Rozmawiałeś już z całym zespołem?
Tak.
Jaka jest zła wiadomość?
Będzie ogólne cięcie wydatków.
Mniej pieniędzy to mniej zapaśników.
Kosztują nas nawet sportowcy bez stypendium.
- Nie stać nas na wszystkich. - Rozumiem.
Jeden kolega z zespołu powiedział,
że bez ciebie nie wróci.
- Słucham? - To mogło wypalić.
Ale każdy stypendysta musiałby się zgodzić,
bo sam dostawałby mniej kasy.
Takie coś trzeba poddać pod głosowanie.
Trzeba być fair.
Stoją tu dwa kubki.
Jeden to głos „za”, drugi – „przeciw”.
Głosowali stypendyści. Wynik musiał być jednomyślny.
Zobaczmy.
Czekaj. Pomyliłem kubek.
Wszyscy zapaśnicy tego chcieli.
Głosowaliśmy o twoje miejsce w zespole.
I pełne stypendium.
Albo to, albo żaden z nas by nie wrócił.
Więc jaka jest ta zła wiadomość?
To się okaże, bo jeszcze nie zagłosowałeś.
Dobry wybór.
Szczerze? Chciałem zatrzymać kasę,
ale muszę mieć kogoś, kogo będę mógł pokonać.
Super.
Wycofaj się. Dobrze.
Sędzia!
Nie trać zimnej krwi.
Anthony!
Tak jest.
Uspokój się.
ROBLES MIAŻDŻY KAROLINĘ PÓŁNOCNĄ
MIĘDZYSTANOWE USŁUGI FINANSOWE
Zluzuj, przy tobie wychodzimy na leni.
Dwa, trzy.
ROBLES POKONUJE UNIWERSYTET PENSYLWANII
Cześć. Brawo, Anthony.
Byłeś świetny.
Dziękuję.
LICHWIARSKIE KREDYTY HIPOTECZNE
POMOC PRAWNA W ARIZONIE
POMOC PRAWNA W MESIE
Judy Robles do Bennetta Karobediana.
Oczywiście.
Dziękuję.
Miała pani trzy miesiące.
Wiem.
Ale analizowałam nasz kredyt.
I odkryła pani, że zalega pani ze spłatą?
Odkryłam, że kwalifikuje się jako lichwa.
Słucham?
Co ciekawe, w przypadku lichwy sądy
podejmują pewne działania.
Orzekają, że banki same odpowiadają za niespłacone kredyty.
Technicznie rzecz biorąc, to prawda.
Banki nie tylko odpowiadają za niespłacone kredyty.
Jeśli udowodni się, że prowadziły lichwę,
zostają wpisane do federalnego rejestru przestępców.
Usunięcie wpisu to czasochłonny proces apelacyjny.
Do tego czasu nie wolno bankom udzielać kredytów.
Ale to pan już wiedział.
Więc wnioskuję o odroczenie spłaty.
Da mi to 18 miesięcy na sprostowanie sytuacji.
Jakieś słabe to.
Szczerze? Jest w porządku.
Trenował zapasy z tym typem.
- Niezły ruch. - Nie dotykaj mojego lapka.
Patrzcie.
Z typem z Iowy nie ma żartów.
Mistrz krajowy.
Hej, Anthony.
Zobacz tego gościa.
Matt McDonough.
Nie przegrał na zawodach ani w ogóle na studiach.
W finale mamy czterech sportowców.
Jeśli dotrzesz do finału,
zmierzysz się z nim.
Widziałem go.
Dlatego przychodzę tu wcześniej.
Srebro też jest coś.
- Zamknij się. - Jestem beznadziejny.
MATT MCDONOUGH TO TWARDZIEL – TOM BRANDS
MISTRZOSTWA NCAA W 2010 R., OMAHA W NEBRASCE
Drugi dzień na Arenie Qwest nie rozczarowuje kibiców.
Wyczekujemy pojedynku do 57 kg. Matt McDonough z Iowy zmierzy się
z Anthonym Roblesem z Uniwersytetu Stanu Arizona.
Ten pojedynek muszą obejrzeć fani zapasów z całego świata.
Robles, który świetnie sobie radzi podczas tego turnieju,
próbuje pokonać najlepszego zapaśnika z Minnesoty.
Skuteczny atak.
Łapie punkty, ale czy mu się uda?
Dalej, Anthony!
Robles nie odpuszcza.
Tak jest!
Z powrotem na matę.
Dwa, trzy, cztery...
Prawie. Sędzia!
Udało się. Anthony Robles wygrywa.
Przed nim pojedynek o tytuł mistrza kraju.
Przybij.
- Ekstra. - Zadowolony?
Wymiatasz.
Bezapelacyjne zwycięstwo Roblesa z Uniwersytetu Arizony.
Wystąpi w finale do 57 kg.
Wszyscy fani oglądają pojedynek McDonough w półfinale.
Jeśli wygra, spotka się z Roblesem w finale.
Każdy z nich jest gotów zawalczyć
o tytuł mistrza krajowego w kategorii do 57 kg.
Wygląda mi na cipę.
Stop.
Wyluzuj.
Wyjdziesz i skopiesz mu tyłek jak wszystkim innym.
On nie jest jak inni.
Trenował z ojcem od 3 roku życia. Mając 13, dostał się do Iowy.
Wyciska 36 m w 4,5 sekundy i podnosi 110 kg 10 razy.
Nigdy nie przegrał walki.
Waga: 60,23 kg.
Dzień trzeci Mistrzostw NCAA.
McDonough kontra Robles.
McDonough nie przegrał w tym sezonie.
Jest zdecydowanym faworytem.
Dalej, Anthony!
Robles czekał na tę chwilę cały sezon.
Wkrótce poznamy mistrza krajowego w kategorii do 57 kg.
Skup się.
To tylko kolejna walka.
Zapaśnicy na środek maty.
Anthony, pokaż, na co cię stać.
Dawaj, skarbie.
Rozpoczynamy walkę o tytuł mistrza krajowego do 57 kg.
Próba zejścia do nóg.
- Przez Roblesa. - Uważaj.
Robles rzuca się jeszcze trzy razy.
Jest dużo bardziej agresywny.
Taką ofensywą próbuje zdominować McDonough.
Spokojnie!
Nie spiesz się. Dobrze.
Zablokuj go. Dasz radę. Ładnie.
McDonough znów nie dał się wypchnąć.
Zamiast stosować wyuczone techniki,
Robles aż płonie z gniewu.
Musi uważać, żeby się nie spalił.
Zmęcz go.
Cierpliwości, skarbie.
Robles musi uważać. Przeciwnik atakuje za głowę z przodu.
Sędzia!
Udało mu się uciec.
Myśl o technice. Pilnuj go.
Atak McDonough.
Robles obrócił go w dwa punkty.
Dwa!
Masz dwa punkty. Dalej rób swoje.
Blokuje nadgarstki i szykuje się do przerzutu.
Chce zrobić wózek. McDonough udaje się uciec za punkt.
Nadal jest dobrze.
Schwytał błyskawicznie Roblesa i rzucił na łopatki.
- Dawaj! - To koniec!
McDonough wykorzystuje agresywność Roblesa
i powala go na matę, zgarniając tytuł.
Iowa!
Robles rozczarował swoim zachowaniem
i dał się ponieść emocjom.
W sporcie zbudowanym na technice Robles używał brutalnej siły,
co szybko wykorzystał aktualny mistrz.
Nic się nie stało!
Ku zaskoczeniu nielicznych
Matt McDonough zdobył drugie z rzędu mistrzostwo kraju.
Co się stało?
Tak bardzo pragnąłem tytułu,
a przegrałem w mgnieniu oka...
Dawno nie czułem takiego bólu.
Jesteś gotowy?
„Bez bólu nie ma radości”.
„Bez porażki nie ma sukcesu”.
„Wygrana i przegrana
to dwie strony tej samej monety”.
I jak? Pomogło?
- Nie? - Nie.
Ani trochę.
Ale dzięki.
Dlaczego to robisz?
Czemu akurat zapasy?
- Czemu? - Tak.
Bo tylko w tym sporcie oponent nie może mi uciec.
Fakt.
No tak.
Ale tak serio.
Czemu to robisz?
Gdy ludzie na mnie patrzą,
od razu zauważają, czego im brakuje.
Dotarłem do finału i przegrałem.
Może...
Sam nie wiem.
Może brakuje mi czegoś w środku?
Rozumiesz?
Większość ludzi, nawet ty,
spędza całe życie, próbując osiągnąć swój cel.
Nieważne, ile razy upadną lub się potkną,
motywują się, żeby wstać na nogi
i spróbować znów, bo to jeszcze nie koniec.
Nie chodzi o wygraną.
Mam 21 lat i został mi rok na osiągnięcie celu.
A potem?
Pójdę do pracy.
Zajmę się czymś.
Pewnie pracą biurową.
Jeśli nie wygram
i zajmę drugie miejsce,
będę opowiadał do końca życia, że tak niewiele brakowało.
A ludzie będą słuchać.
Będą...
uśmiechać się.
A do końca mojego życia
wszyscy będą...
mnie trochę żałować.
Ale jeśli wygram...
brak nogi przestanie być najważniejszy.
Mam coraz mniej czasu, by zostać kimś.
OSTATNI ROK STUDIÓW
Cześć.
Co się dzieje?
Dom zamknięty.
Dlaczego?
Ile już tu jest?
Dwadzieścia minut.
Zostań z nimi. Nic ci nie jest? Spójrz na mnie.
- Dobrze. - Obiecujesz?
Tak.
Wracaj do siebie!
Zostańcie tutaj.
To mój dom! Ja tu rządzę!
Daj mi spokój!
Lejesz na moje zasady? To wypierdalaj!
Zabierz łapy!
Dokąd to?
- Wracaj tu! - Wyjdź stąd, Anthony.
- Nie mów tak do mnie! - Nie!
Wracaj.
To sprawa między nami. Odsuń się.
Rick, przestań.
- Nie wkurwiaj mnie. - Wyjdź.
- No co, synek? - Wyjdź stąd!
- I nie wracaj. - Z drogi.
Będziesz panem domu?
Dla mężczyzn nie mam litości.
- Kapujesz? - Ani go tknij!
Zadzwonię po gliny.
Spróbuj, to nie będziesz już moim synem.
Nigdy nim nie byłem.
Racja, bo nie masz ojca.
Więc nie jesteś mężczyzną.
Ja jestem, więc zejdź mi z drogi.
- Nigdy nim nie byłeś. - Że co?
Przestańcie.
Jesteś na to gotowy?
- Przestańcie! - Jesteś gotowy?
Przestań, Anthony!
Jestem gotowy.
- Puść mnie. - Numer alarmowy.
Zabierz go, zanim naprawdę się wkurzę.
Numer alarmowy.
Co się stało?
Wejdźmy do środka.
- Cześć. - Dzień dobry, pani Robles.
Jest Anthony?
- Jeszcze nie wrócił. - OK.
Da mu pani to pudełko?
- Oczywiście. - Dzięki.
Wysłali je do szkoły.
- Przekażę mu. - Jeszcze coś.
Niech pani je przeczyta.
Wie pani co?
Człowiek przez całe życie
trenuje młodych chłopaków i czasem się wnerwia.
- Rozumiem. - No tak.
Ale z Anthonym
jest...
Jest pani wyjątkową matką.
Anthony wszystko zawdzięcza sobie. Taki już jest.
Z całym szacunkiem,
ale z doświadczenia wiem, że to tak nie działa.
Miłego czytania.
Dziękuję.
Zbiórka.
Chodźcie.
Dobrze.
Dla wielu z was to był ostatni mecz sezonu.
Dla niektórych to ostatni mecz jako Sun Devil.
Pragnę zaznaczyć, że w tym roku każdy stał się lepszy,
Nie powiem na głos kto, czyli Cory,
nauczył się korzystać z zegarka. Gratki, Cory.
Dziękujmy Bogu za małe cuda.
Sześciu z was jedzie na krajowe Mistrzostwa NCAA w Filadelfii.
To niesamowite. Jesteśmy zaszczyceni,
że nas reprezentujecie na tym szczeblu.
Za to należą się wam oklaski.
Jest jedno osiągnięcie, które przewyższa to wszystko.
Ktoś tutaj dołączył do nas po naborze.
Był zniechęcany przez trenera, nie został zrekrutowany
i nie miał pomocy finansowej.
Pracował na pełen etat, by utrzymać rodzinę.
I utrzymał trzecią najwyższą średnią w zespole.
Zaliczył też ostatni sezon bez porażki.
Chylę czoła temu naprawdę godnemu podziwu mężczyźnie.
Jeszcze coś.
Anthony, przyznaję, że cię nie doceniłem.
Nie poznałem się na tobie.
Mój błąd nadrobiłeś z nawiązką.
Jestem ci za to szczerze wdzięczny.
I wiedz, że...
Teraz widzę twój potencjał.
Wstańcie wszyscy.
Ostatnio ktoś uświadomił mi,
że Anthony ma jedną nogę.
Jak on to robi? Anthony Robles!
Chcesz coś powiedzieć?
Jeszcze walczymy.
Zgadza się.
Będziemy mistrzami.
Jeden, dwa.
Co to?
„Panie Robles, pan Balcombe powiedział, żebyśmy napisali do bohatera,
a pan jest moim”.
„Drogi Anthony, jestem w trzeciej klasie.
Gdy patrzę, jak walczysz, czuję, że mogę walczyć z moją astmą”.
„Drogi Anthony, jestem Alex.
Twoja historia wywarła na mnie ogromny wpływ”.
„Drogi Anthony, nazywam się Tim. Jestem w piątej klasie.
Chcę ci powiedzieć, że jesteś dla mnie wzorem”.
Jeśli czujesz, że nie jesteś doskonały
ani cudowny takim, jaki jesteś, to moja wina.
Matka musi dokonywać wyborów.
Ile jeszcze może to ciągnąć,
jak to się odbije na dziecku...
To nie twoja wina.
Moja.
Zawsze obwiniałam się za to, że taki się urodziłeś.
- Że Bóg mnie tak pokarał za grzechy. - Mamo.
Nigdy ci tego nie mówiłam,
ale kiedy miałeś rok,
było ciężko.
Znów piłam i imprezowałam.
Raz przyszła do mnie mama
i powiedziała, że chce mi cię odebrać.
I wychować jako mojego brata.
Spojrzałam wtedy na twoją buźkę i pomyślałam,
że jak będziesz akceptować siebie, jeśli matka cię nie akceptuje?
Wybrałam ciebie.
Ale wybrałam też jego.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Jesteś doskonały taki, jaki jesteś.
Budzisz w ludziach wiarę.
Patrząc na ciebie, nie widzą kogoś bez nogi.
Dla nich jesteś niepowstrzymany.
To sprawia, że oni wierzą w siebie.
Możesz im pokazać, że wszystko jest możliwe.
Jestem tego pewna,
bo pokazałeś to mnie.
Witamy na Mistrzostwach NCAA 2011.
Nadajemy z Wells Fargo Center w Filadelfii.
Mówi Shane Sparks. Jest ze mną Don Kurring.
Wielkie pytanie brzmi, czy Robles pozostanie niepokonany.
Cztery lata temu wygrał tu, w Filadelfii, mistrzostwa licealistów.
Znów jest tu, gdzie wszystko się zaczęło.
Stadion jest wypchany po brzegi.
Najlepsi zapaśnicy zawalczą o sportową nieśmiertelność.
Dawajcie!
Jeszcze trzy.
W zeszłym roku Robles zdobył wicemistrza.
Czy uda mu się zrobić ostatni krok i zostać mistrzem?
W tym roku sędziowie byli dla niego surowi.
Pytanie brzmi, czy dodatkowa presja
go uskrzydli czy rozbije jak w zeszłym roku?
Tak jest. Trzymaj go!
Robles zaraz obróci rywala. Zastosował walizkę.
Czeka, aż oponent się podda. Robles zwycięża w ćwierćfinale.
Bardzo dobrze.
PÓŁFINAŁ
Odwróć go.
Sędzia! Stopa!
Brawo!
Tak jest!
Jeszcze jeden.
Jeszcze jeden, skarbie!
Robles! Robles!
Pojedynek o tytuł mistrza do 57 kg będzie powtórką
z zeszłego roku.
Trenerze Brands, zdaniem innych trenerów,
Anthony ma znaczną przewagę,
bo ma o jedną nogę mniej do złapania.
Inni mówią, że powinien ważyć się z protezą.
W Iowie nie przyjmujemy żadnych wymówek.
Matt nie bez powodu jest mistrzem krajowym.
Żaden zapaśnik tutaj go nie pokona.
Matt, jak uważasz?
Mieliśmy zmierzyć się z ASU wcześniej w tym roku,
ale z jakiegoś powodu się wycofali.
Anthony pokonał wielu dobrych zawodników.
Teraz pora na starcie ze mną.
Robles walczy jak boa dusiciel.
Poddusza przeciwników i jest ulubieńcem publiczności.
Nie jest godnym przeciwnikiem?
W Iowie uważamy, że drugie miejsce jest jak ostatnie.
Padły strzały. Shane, oddaję ci głos.
„Porażka to śmierć”.
„Zero litości i słabości”. Takie teksty wyniszczają.
Nie mają nic wspólnego z życiem.
Kiedyś ciągle byłem zły.
Nawet na macie po wygranej.
Chyba to wykorzystywałem.
Już nie jestem zły.
Więc co czujesz?
Trochę się boję.
Ja też.
Nie mów nikomu.
Jasna sprawa.
Jest już za późno, żebyśmy zostali mnichami?
Spróbuję skołować konie.
- I spadamy stąd. - Chętnie.
Zrobisz swoje i będzie po krzyku.
Dobra rada.
Waga: 56,33.
Waga: 56,65.
Szanowni państwo, Uniwersytet Stanu Arizona
reprezentuje Anthony Robles!
Dotarliśmy do finałów mistrzostw. Wyłonimy dziesięciu mistrzów.
Najpierw kategoria do 57 kg.
To jedno z kluczowych wydarzeń sezonu.
Niepokonany Anthony Robles z ASU kontra Matt McDonough z Iowy.
Dalej, skop mu tyłek.
BOHATER MIESIĄCA
Uniwersytet Stanu Iowy reprezentuje Matt McDonough.
Drugi pojedynek Roblesa i McDonough.
- W zeszłym roku... - Do boju!
...Hawkeye spisał się lepiej.
Czy w tym roku Robles będzie górą?
W tym sezonie Robles radzi sobie świetnie.
W zeszłym roku był zbyt agresywny.
Teraz jest bardziej cierpliwy i dojrzały. Podoba mi się to.
Nie sposób zignorować adrenaliny,
jaką odczuwa 20 000 osób na tym stadionie.
Ciekawe, czy wróci do tamtego agresywnego stylu.
Dobra.
Jaki jest plan?
Jak myślisz?
Co ja myślę?
Walczyłeś tu już. Jesteś ekspertem.
Znasz go równie dobrze, co jego trener. Więc co myślisz?
Oczekuje, że znów rzucę się na niego.
- Racja. - Niech czeka na macie.
- Wykażę się dyscypliną. - Właśnie.
Będzie cię prowokować do tego samego błędu,
ale dziś się na to nie nabierzesz.
Nie ma mowy. Będziesz cierpliwy.
Będziesz czekać, aż sam do ciebie przyjdzie.
To twój mecz, Anthony.
Znajdź sposób na wygraną. Jasne?
Dawaj.
Sobota z mistrzami. Wszystkie oczy są zwrócone na matę.
- Dawaj, skarbie! - Wyłonimy mistrza do 57 kg.
Pierwszy zapaśnik to niepokonany Anthony Robles z ASU.
Naprzeciwko niego
- aktualny mistrz kraju... - Ręka.
...Matt McDonough z Iowy.
Zaczynamy.
Robles z czerwoną opaską, McDonough z zieloną.
Pierwsza runda to trzy minuty, dwie kolejne trwają po dwie.
Za siedem minut dowiemy się, kto zostanie mistrzem.
Dotrzymuj mu kroku jak ostatnio. Właśnie tak.
Mocuj się z nim.
Walcz.
Dobrze.
Bierz go. Nie daj mu odetchnąć.
Cofnij się. Wycofaj się!
McDonough nie daje złapać się za nadgarstki. Brak punktów.
Minęło już 20 sekund.
Robles ściągnął oponenta za nogę.
- Walcz. - Odrzuć nogę.
Tak!
Szybka dźwignia McDonough i przeciwnik poleciał na matę.
Wyciągnij głowę, Anthony.
Dobrze.
Robles łapie za nadgarstek, inicjując kontakt.
Jest dobrze.
Do tyłu.
Cofnij się i uwolnij głowę.
Wyciągnij głowę.
- Uwolnij głowę! - Dawaj, Robles!
Robles uderza pierwszy. Dwa punkty dla Sun Devila.
Dwa.
Naprawdę zaskoczył McDonough.
Jeden, dwa, trzy...
Popisowy chwyt Roblesa jeszcze bez punktów.
Sędziowie czekają, aż go dokończy.
Nie przejmuj się.
Liczymy do czterech.
Matt McDonough wykorzystuje okazję.
Robles słono za to płaci. Hawkeye zdobywa punkty.
Dwa. Jest chwyt.
- McDonough remisuje. - Walczcie.
Pracuje nad przerzutem.
Zdobywa dwa punkty i wciąż walczy.
Nie leż na brzuchu.
Wstań, Anthony!
Nie leż na brzuchu!
Położył Roblesa na plecy.
Blokuje go od góry.
Hawkeye zdobywa kilka punktów. Szanse są wyrównane.
Koniec tej pasjonującej pierwszej rundy.
Złam mu nogę!
Nakopać ci do dupy, głupia suko?
- Przemeblować ci mordę? - Mamo, uspokój się.
Zielony wybiera.
Kolej McDonough. Zawodnik patrzy na Toma Brandsa.
Wybór należy do Roblesa.
Robles stawia na pozycję neutralną.
Dobra, przepraszam.
Obaj zawodnicy są bardzo zdyscyplinowani.
- Dawaj, Anthony! - Jaki z tego wniosek?
Obaj wyraźnie nie pałają do siebie sympatią.
Nie trać czasu, Matt.
Druga runda. Mamy remis.
Łap nadgarstek.
Dokończ chwyt, Anthony.
McDonough napiera, aż miło patrzeć
i skraca dystans do przeciwnika.
Klatka, Matt!
Pamiętaj o ofensywie!
Świetne wykluczanie w wykonaniu obu zawodników.
- Skup się! - Dawaj, Anthony.
Rusz głową!
Musisz go złamać.
Kontratak Roblesa.
W drugiej rundzie próbują się wybadać.
Nie popełnić błędu.
Chcą być agresywni, ale nie przesadnie.
McDonough chwyta rywala w pasie, aby przerzucić się na nogę.
Robles chwyta mocno i napiera biodrami.
Idzie mu świetnie, ale McDonough nie ustępuje.
Robles wybija się.
Zawodnicy nie odpuszczają.
Doskonała zmyłka Roblesa.
Widzimy też, jak świetnie McDonough odwraca sytuację.
W zeszłym roku Robles zrobił błąd, próbując zrobić wózek
na McDonough w akcie desperacji.
Spodziewam się powtórki z tego.
To byłby błąd,
bo McDonough na pewno się tego spodziewa.
Dawaj.
- Góra. - Wybrał.
Do dzieła, Anthony.
Nadeszła ta chwila.
Lata marzeń i harówki sprowadzają się do tych dwóch minut.
Musisz zdobyć punkt.
Zapnij pasy, Don.
Dociskaj go.
Jest dobrze. Dawaj.
McDonough świetnie napiera w pozycji na górze.
Uznanie dla Roblesa, który się nie poddaje.
Lepiej nie być pod McDonough, bo na bank wykorzysta okazję.
- Stara się pozostać na górze. - Walcz.
Wyciągnij głowę.
- Dociśnij biodra! - Wspaniały finał w kategorii do 57 kg.
Uciekaj!
Nie leż na brzuchu!
Robles chce się zemścić za przegraną w zeszłorocznym finale.
Sun Devil uwalnia się i zdobywa kolejny punkt.
Natychmiast nurkuje za nogą McDonough.
Ściągnij go z nogi!
Cofaj nogę!
Cały stadion krzyczy: „Robles, Robles!”.
Emocje sięgają zenitu!
Nie wypuszczaj go!
Robles obraca oponenta i zdobywa dwa punkty.
Dwa!
Obróć go.
Tak jest!
Tak, skarbie!
Robles próbuje zrobić wózek na koniec trzeciej rundy.
Próbuje obrócić przeciwnika.
McDonough walczy.
Obróć go.
Tak!
Tak jest!
Anthony Robles, wicemistrz z 2010 roku, wchodzi na sam szczyt.
Tytuł mistrza zostanie z nim na zawsze.
Na przekór wszystkiemu Robles wygrywa w kategorii do 57 kg.
Gratulacje dla Sun Devila.
Udało się!
Tak jest!
Udało ci się.
Udało się nam.
Jestem z ciebie dumna.
LICEUM W MESIE – NIE USTAWAJ
CHARAKTER CZŁOWIEKA JEST JEGO PRZEZNACZENIEM
Cześć. Jak masz na imię?
- Samara. - Miło cię poznać.
Tutaj. Chodźcie bliżej.
Anthony jako pierwszy podpisał umowę z Nike po przejściu na emeryturę.
Phil Knight powiedział, że dzięki takiemu osiągnięciu
Anthony Robles będzie sportowcem Nike do końca życia.
Dziś jest wziętym mówcą motywacyjnym
i pracuje z Keppler Speakers i Washington Speakers Bureau.
W 2011 roku zdobył nagrodę Jimmy'ego Valvano za wytrwałość.
W 2012 roku dołączył do ESPN jako analityk zapaśniczy NCAA.
W 2013 roku prezydent Obama mianował Anthony'ego
na prezesa prezydenckiej rady dot. sprawności fizycznej i odżywiania.
W 2022 roku Anthony został trenerem zapasów w Liceum w Mesie.
Judy ukończyła Uniwersytet Stanu Arizona w 2014 roku.
W 2022 roku zdobyła doktorat z edukacji.
Dr Judy Robles jest prodziekanką ds. studenckich na ASU.
NIEPOWSTRZYMANY
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI ANTHONY'EGO ROBLESA I AUSTINA MURPHY'EGO
Napisy: Aleksandra Domke-Jarre
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska