Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Non daude? - Non daude haurrak?
Non daude?
Giovanni?
Bianca?
Estatu Batuetan ibilbidea nuen.
Italian ezinezkoa egin zait berriz hastea.
Ez naiz nahikoa arina italieraz pazienteez arduratzeko.
Ze lan zenuen, Walgren andrea?
Psikoterapeuta nintzen.
TOENan espezializatuta.
Trauma osteko estresaren nahasmendua.
Barin, ama baino ez naiz, eta izugarri gozatu dut.
Baina oso zaila egin zait.
Estatu Batuetan ibilbidea nuen, bizitza.
Eta nire lagun eta senideen falta ikaragarri sentitzen dut.
- Giovanni! - Bianca!
Badakit kopuru handia mailegatu zizula landetxe zahar bat erosteko.
Biok nahi genuen, ez nik bakarrik.
Ostatu bilakatu nahi genuen. Berritzen hasi ginen jada.
Proiekturako kapital guztia neure bezeroak ipini zuen.
Berritze bitartean, jakina da
La Torre jaunak jokatzen zuela eta zor handia pilatu zuela.
Gehitu behar dut Walgren andreak,
bere lana dela eta zenbait droga eskuratu ahal zituenez,
opiazeoekiko mendekotasuna izan zuela.
Gauza bat argitu nahi dut, abokatu.
Nire emazteak istripua izan zuen autoarekin Estatu Batuetan.
Ondorioz, mendekotasuna sortzen duten analgesiko indartsuak agindu zizkioten.
Egoera osotasunean ulertzen dut.
Saioa etengo dut.
Aholkulari tekniko bati eskatuko diot bikotekideak aztertzeko
eta zaintza arretaz ebaluatzeko.
Giovanni!
Ez gintuzuen ikusten!
Ez da barregarria, e?
Ez hori berriz egin. Esan dizuet itsasoa arriskutsua dela.
Egun on, jauna.
Zer moduz, Salvatore? Zelan familia?
Ongi. Bide batez, posta daukazu. Tori.
Hona bidaltzen dute oraindik? Aspaldi joan nintzen eta.
- Ateratzean hartuko dut. - Primeran.
- Partidurako prest? - Irrikaz nago!
- Ziur baietz. Gero arte. - Gero arte.
P. LA TORRE E. WALGREN
Kaixo.
- Orain agertzen zara? - Haurrak?
Prestatzen ari dira.
Umeak?
Kaixo, aita.
Amak hegats berriak erosi dizkit.
Bikain. Maskarak dituzue?
- Banoa. - Eta soberako bainujantzia. Bizkor.
- Giovanni, bizkortu! - E.
Sentitzen dut nire abokatuarena.
Ankerra izan da. Sentitzen dut.
Abokatuak ankerrak dira beti. Ikaragarria da.
Eskerrik asko istripuarena azaltzeagatik.
Eskertzen dizut.
Beti daude mugak. Gutxienez niretzat.
Bai.
Ze ordutan da hegaldia?
Zortzietan.
Haurrentzako janaria erosi duzu?
Jakina. Zergatik galdetzen duzu?
- Jakiteagatik. - Noski.
- Badakit nolakoa izan zaitezkeen. - Beti galdetzen.
- Esan agur amari! - Bagoaz!
Agur.
Noiz bueltatuko zara?
Asteartean. Ondo portatu.
- Bale. - Agur.
- Goazen. - Agur.
- Deitu gero gabon esateko. - Ados.
Beste bat harrapatu dugu! Ze ona, morea!
Honekin guztira… 14!
Begira ze handia den. Segi.
Ahaztu itsas trikuak. Zatoz.
Espagetiekin afalduko ditugu.
Kaixo, lagunok! Zerbait harrapatu duzue?
Aita, osaba Nicola da!
Kaixo, Nico.
Kaixo, Pietro. Esku-hutsik bueltatu zara, beti bezala?
Ez, 41 itsas triku hartu ditugu.
Zoragarri!
- Osaba Nicola, zure ontzira igo gaitezke? - Jakina!
Baina aitak baimena eman behar dizue.
- Aita, mesedez. - Ez, ezta pentsatu ere.
- Ez da zuen osaba, ez hori deitu. - Tira, mesedez.
- Ezetz. - Pietro. Bost minutu.
Ezin dugu, lanpetuta gabiltza.
Zergatik? Bost minutu soilik.
Tira, aita! Bost minutu.
Bost minutu, bale? Amaitu bezain laster joango gara.
Lanpetuta nabil.
Noski.
Tira, haurrok! Zatozte!
E! Hori krabarroka txikia da. Arantzak ditu, ez ukitu.
Hau zapo bat da. Itsusia, baina gozo-gozoa.
Eta lupiak, txipak.
Eta hona hemen nire maisulana.
- Ikusten? - Beldurgarria da.
Zure ontzia aitarena baino handiagoa da. A ze zortea daukazun.
- E, Pietro. - Esan.
Zatozte nirera partidua ikustera.
Telebista handia daukat. Lagunekin, arraina afaltzeko.
- Mesedez, esan baietz. - Ez, etxera eramango ditut.
Jakina. Beti lanpetuta.
Aita zarenetik, ez daukazu denbora konpainia txarretarako.
Hain zuzen.
Haurrok, badakizue zenbat maite dudan zuen aita?
Joan zaitezte.
Goazen.
Zatozte.
Gertu nengoen eta hemen zeunden ikusi nahi nuen.
- Santo, haurrekin nago. - Bi minutu.
Barrura, mesedez.
Zer nahi duzu?
Ondo dakizu.
Pietro, aspaldi ez zaitut ikusten.
Pazientzia agortu zaigu.
Entzun, etxea ez dago salgai. Ez dut berritzen amaitu.
Ez zara hasi ere egin.
Arazoak izan ditut, baina berriz ekin diogu.
Benetan? Eta nola eskuratuko diguzu dirua?
Gelak 100 euroan alokatuz? 250.000 dira, gogoratzen?
Entzun. Saldu iezaguzu onibarra eta kito.
- Etxea ez dago salgai, bale? - Bankuak kenduko dizu halaber.
Ikusiko dugu.
Tentel hutsa zara.
Ezin zara abisatu gabe etorri. Hitzarmena genuen.
Gabonetarako izango duzu dirua. Denbora behar dut.
Ados.
Ulertzen dut.
Agur.
Hemen oraindik?
Sartzeko esan dizuet. Goazen.
Geldi!
Geldi unetxo bat, mesedez. Geldi.
Aita, gizon horrek gure etxea erosiko du?
Zer? Ez du ezer erosiko.
Bueltatu zintezke amaren etxera gurekin bizitzera.
Ez du etxea erosiko, eta ez naiz amarenera bueltatuko.
Bale? Xaboia kenduko dizuet.
Ai ene.
- Lehortzera! - Hotz naiz.
Aita, ez dabil.
Bitan sakatu behar duzu. Begira.
- Goazen. - Ez!
- Ez, aita! Itxaron! - Ez, aita! Ez!
- Aita, ez! - Ai ene!
Ea, burko-borroka!
- Burko-borrokarik ez! Ez! - Tira! Mesedez!
Sar zaitezte. Lotara. Tira.
Bale, tori. Hori da.
- Gabon. - Gabon, aita.
Gabon.
Labriolak aurrera. Pilotarekin darrai.
Labriola berriro. Pilota galdu du. Paponik Bottari pasatu dio.
Bottak Labriola saihestu du.
Paponi kokatuta dago, baina ez du eskuratu Rubén Bottaren pasea.
Barik badaki, bai, pilotaren kontrola mantentzen.
Giovincok ihes egin du Botta bistatik ez galtzeko.
Maranesik seinalatu du. Pucinok tiro eskuinarekin!
Gola! Sartu du!
Pucinok sartu du 14. minutuan eta Barik aurrea hartu du, 1- 0.
Versientik pilota nahi du.
Pucino. Versienti Giovincorentzat.
Aita?
Giovanni.
Zaleek txistu egiten dute.
Esna oraindik?
Munstro bat dago nire logelan. Beldur naiz.
Munstro bat?
Goazen munstroa ateratzera. Non dago?
Horman.
- Ziur? - Bai.
Esan, non dago munstroa? Erakutsi.
Hor. Ahoa ikusten diozu?
Hori gure zuhaitzetako adarrak dira, ez munstro bat.
Baina botako dugu hala ere.
Ikusten? Ez dizu min egingo.
Goazen ohera. Ez da munstro bat. Hori da.
Sartu barruan.
Horrela.
Beste gelan egongo naiz, bale?
Lokartu zaitez.
Kontuz Cheddirak eskuratutako pilotarekin.
Eusten dio. Cheddirak tiro egin du!
Ezin du defentsa gainditu
eta pilota zutoinera bidaltzera behartzen du.
Pilota goiegi doa.
Bi txistu. Amaitu da lehen erdia San Nicolan.
Barik bi goleko aurrea hartu du Pucino eta Rubén Bottari esker.
Giovanni? Bianca?
Ea, haurrok.
Ez da barregarria, bale?
Giovanni!
Bianca!
Haserretzen hasi naiz!
Giovanni!
Bianca!
Haurrak, hemen zaudete? Entzuten zaituztet.
Bianca!
Giovanni!
Bianca!
Giovanni!
Haurrak!
Ez da barregarria. Atera!
Aita izugarri haserretuko da!
Giovanni!
Bianca!
Elena. Non zaude?
Heldu berri naiz.
Zer moduz zuek?
Pietro?
Elena, entzun.
Zer?
Giovanni eta Bianca. Oheratu ditut.
Partidua ikusten ari nintzen,
eta lotan zeuden ikustera joan naizenean,
ez zeuden.
Ez ditut aurkitzen.
Nola ez dituzula aurkitzen?
Desagertu direla!
Zer diozu? Ziurrenik…
Ziurrenik nonbait ezkutatu dira.
Horixe pentsatu dut, baina leku guztietan bilatu dut alferrik.
Itxaron. Ez da posible. Nonbait egon behar dute.
Ez dakit zer esan.
- Pietro? - Ez dakit zer esan.
Beldurtzen hasi nauzu.
Leku guztietan bilatu dituzu?
Hutsean desagertu balira bezala da.
Kaixo? Elena?
Bale, lehen hegaldian bueltatuko naiz.
Bale? Zu ez zaitez mugitu.
Etxera noa.
Bale.
Giovanni!
Bianca!
Haurrak!
Non daude?
- Ez ditut aurkitzen. Bilatu ditut. - Zer diozu?
Nola galdu dituzu gure umeak?
- Mesedez. - Ez nazazu ukitu, gero.
Poliziari deitu diozu?
- Oraindik ez. - Zeren zain zaude?
- Itxaron nahi nuen… - Zertara?
Gau erdia da. Umeak dira. Ze demontre?
Orduan ez duzu ezer entzun? Ezer ere ez?
Esan dizut, partidua ikusten ari nintzen. Ozen.
Hiru garagardo, bi porru.
- Ez nizkizukeen utzi beharko. - Elena, faborez.
Nor da?
- Bai? - Nor da?
Zure umeak gurekin daude. Ongi daude.
150.000 euro nahi ditugu, eskudirutan, asteleheneko zortzietan.
Esango dizugu non utzi.
Poliziarik ez, edo ez dituzu berriz ikusiko.
Bai?
150.000 euro esan dute?
Astelehen goizerako.
- Deitu berriro. Deitu! - Ez dago zenbakirik ez izenik.
Nork egingo lidake hau?
Demontre, nork egingo lidake?
Nik…
- Zergatik egingo lidakete? Zergatik? - Umeak…
Umeak aurkitu behar ditugu. Bale?
- Umeak aurkitu behar dituzu. - Dirua eskuratuko dut.
- Dirua eskuratu behar dugu. - Gau bat utzi dizkizut, bale?
Nire umeak aurkitu behar dituzu!
Dirua eskuratu behar dugu.
Nolatan gerta liteke hau, Pietro?
Utzi mezua doinua eta gero.
Santo! Ze arraio egin duzu?
Erotu zara? Nola arraio eskuratuko dut 150.000 euro egun bakarrean?
Hartu etxea, bale?
Etxea emango dizut, baina bueltatu umeak.
Deitu iezadazu, mesedez.
Dirua zor duzu, Pietro?
Ez, Elena. Ez.
Mesedez, begiratu begietara eta esan egia behingoz.
- Egia da. - Berriz egin duzu apustu?
E, ez berriz hasi. Badakizu aspaldi ez dudala egin.
Ez genukeen erosi beharko.
Dirua mailegatu ez banizu.
Lagundu nizun zure grin eta ametsekin… Zertarako?
Neure grina, bai komenigarria.
Eta jokatzen hasi eta gero, gezurrez gezur aritu zinen.
Badakizu pertsona bakar batek daukala halako dirutza.
- Ez. - Bai.
Ezta inola ere.
- Aukera bakarra izan liteke. - Ez.
Ez diot dirua eskatuko! Inoiz ez!
Orduan neuk egingo dut.
Egingo dut.
Ni joango naiz, itxaron.
- Ez duzu ni sartzea nahi? - Ez.
Berehala nator.
Kaixo, Pietro.
Ze larrialdi daukazu?
Behar zaitut.
Dirua behar dut.
Oso larria izan behar du nigana jotzeko.
Bai, bada.
150.000 euro eskudirutan.
Arraioa, hori dirutza da, badakizu.
Nire haurrengatik da.
Zer gertatu da?
Ezin dizut kontatu.
Pietro.
Istiluetan sartu zara, e?
Anaien modukoak ginen, gogoratzen?
Baina gero gauzak aldatu ziren.
Bide desberdinak jarraitu genituen.
Orain ez gara ezta lagunak ere, nitaz lotsatzen zarelako.
Ni baino hobea zarelakoan.
Nico, ezin badidazu lagundu, esan eta kito.
Lagunduko dizut, baina haurrengatik egingo dut.
Bianca eta Giovannirengatik edozer egingo nuke.
Baina… lantxo bat egin beharko didazu.
Gero emango dizut dirua.
Ze lan?
Lan bat. Lanik ez, dirurik ez.
Bihar goizean eman diezazuket eskudirua.
Baina zure txalupa behar dut.
Greziara joan behar duzu, Otrantoko kanaletik harago.
Hiru ordu ontziz. Inoiz joan zara?
Bai, askotan. Nora zehazki?
Gero bidaliko dizkizut koordenatuak.
Iluntzean aterako zara.
Portu txiki batera helduko zara, taberna bakarrarekin. Argi izango duzu.
Eseriko zara.
Eta kito.
Eta kito?
Eta kito. Erlaxatu.
Jan zerbait.
Moussaka bikaina egiten dute.
Gero itxarongo duzu inorekin hitz egin gabe.
Norbait jarriko da harremanetan.
- Norbait? - Ez urduritu, Pietro.
Norbait jarriko da harremanetan. Segi bere argibideak. Bale?
Gero salgaiak kargatuko dituzte txalupan.
Nico, aita naiz. Bi seme-alaba ditut.
Egia da, sentitzen dut.
Ahaztu zait.
Aita eredugarria zara, ezta?
- Saiatzen naiz. - Noski.
Badakit, baina une egokian etorri zara, ulertzen?
Zure ontzia garbi dago.
Zeu zaude garbi. Ulertzen?
Ez duzu beste aukerarik, gero.
Ados.
Ondo.
Salgaiak kargatu eta gero, kriptotxanponetan ordainduko dut.
Mugikorrean baieztatuko dute eta joango dira.
Hiru ordu geroago, etxean egongo zara. Erraz-erraza.
Erdia orain eta erdia gero.
Gero izango da hobe.
Nico.
Kontu arriskutsua da.
Arriskutsua niretzat, ezta?
Zu hasiberria baino ez zara. Ez duzu horrelakorik egin.
Dena den, ez baduzu egin nahi…
Egingo dut.
Emadazu mugikorra.
Zergatik?
Antenak ezagutzen? Telefono-miaketak?
Ikusten? Ez dakizu ezer honi buruz.
Eta itzali ontziko GPSa.
Esan.
Ezer ez. Ergelak ez dit dirua eman nahi.
Esan diozu haurrak arriskuan daudela?
Noski baietz.
Trukean zerbait egiteko eskatu dit. Lantxo bat.
Zer? Noiz?
Gaur. Ni menderatzeko ideia gogoko du.
Ez. Ezta pentsatu ere.
- Bueltatuko naiz. - Elena, mesedez.
Badakizu alferrik litzatekeela.
Ezin duzu. Arriskutsuegia da.
Egin behar dut.
Ez daukat aukerarik.
Neuk egin dut ederra.
Neuk konpondu behar dut.
Goazen.
Joan behar dut.
Bihar bueltatuko naiz.
Lauetan, bostetan askoz jota.
Dirua zortzietarako behar omen dute.
Bale.
Sentitzen dut dena.
Ados egotea nahi nuen, ez etsaitu gintezen.
- Mingarriegia da. - Ez.
Ez naiz zure etsaia.
Badakizu.
Pentsa dezagun umeengan.
Gero pentsatuko dugu gugan.
Ez dadila inor pisuan sartu, mesedez.
Erotuta daude.
- Bale. - Agindu iezadazu.
Agintzen dut.
- Agur. - Kontuz ibili.
- Barkatu. - Bai, esan.
Mahairik bai?
- Italiarra? - Bai.
- Hemendik. - Milesker.
- Zu bakarrik? - Bai, ni bakarrik.
Itxaron une bat.
POSEIDON JATETXEA
Barkatu.
Uharteko jatetxe bakarra ote da?
Bakarrak gara, Poseidon besterik ez.
- Lekua gustatzen zaizu? - Izugarri. Itsasoa zoragarria da.
Barkatu, ni ere italiarra naiz.
Mugikorra uretara erori zait.
Emazteari deitu behar diot. Larria da.
Deitzen utz diezadakezu?
Tori.
Berehala bueltatuko dizut.
Milesker.
Utzi mezua, mesedez.
Elena.
Entzun. Orduak daramatzat zain, baina ez da inor etorri.
Agian zerbait gertatu da, edo Nicolak iritziz aldatu du.
Ez daukat mugikorra bere zenbakiarekin.
Deitu eta galdetu zer egin behar dudan.
Zergatik ez duzu hartzen?
Berriz deituko dut.
- Milesker. - Ez da ezer.
Eskerrik asko.
- Kontua, mesedez. - Berehala.
Gorde atzerakoak.
- Milesker. - Milesker.
BUELTATU ETXERA BEREHALA
Bizkor egingo dugu. Mugi.
Bale? Badakizu hau non gorde?
- Badakizu? - Bai.
Hitz egin! Esan zure izena eta dena daukazula.
Pietro naiz. Dena daukat.
Bale. Orain kobratu arte itxarongo dugu.
Nicolari deituko diot.
Isilik!
Utzi deitzen.
Isiltzeko esan dizut!
Ospa!
Kaka zaharra!
Mayday.
Santa Lucia ontzia. Entzuten didazue?
Laguntza behar dut motor-akats batekin.
Mayday. Santa Lucia ontzia.
- Laguntza behar dut. - Maydayrako, baliatu 16. kanala.
Hemen Otrantoko Kostazainak. Aldatu 12. kanalera.
Santa Lucia ontzia Circomare Otrantotik.
Zenbat lagun daude ontzian? Zauriturik?
Su-garrik ikus ditzakezu?
Zauriturik ez. Su-garrik ez. Bakarrik nago ontzian.
Ados. Eman zure kokapenaren koordenatuak.
Berehala.
- Dena ongi? - Bai.
- Milesker. - Gure lana da.
- Bitartean ezer gehiago gertatu da? - Ez.
Sarjentu, egiaztatu ura hartzen ote duen.
Bai, jauna.
Isuri-zantzurik ez brankan.
- Miatu ezazu motorra. - Bai.
- Sarjentua mekanikoa da. - Pozten naiz.
Aurretik gertatu zaizu?
Ez, inoiz ez.
Nabigatzeko lizentzia eta agiria, mesedez.
- Noski. - Milesker.
Tori.
Zer gertatu zaizu?
Ezer ez. Min hartu dut motorra konpontzen saiatzean.
- Arreta medikoa behar duzu? - Ez.
Zertan zabiltza hemen gauez?
- Arrantzan. - Bale.
Ez duzu bakar bat ere harrapatu.
Bai. Gau txarra izan da, egia esan.
Eskerrik asko.
Ontzia nabigatu daiteke gutxieneko potentzian.
Zer gertatu da?
Motorreko zigilatze-sarjenta bat laxatu da.
Erregaia turbinara isuri da eta ia-ia sortu du sute bat.
Sarjentu, gera zaitez ontzian laguntza behar badu ere.
Alboan joango gara Otrantoraino.
Otranto? Barira joan behar dut.
Sentitzen dut, honela ezin duzu Bariraino joan.
Otranto da portu hurbilena. Lasai, ongi helduko zara.
Goazen.
Kontuz.
Ziur ezin dugula bizkorrago ibili?
Motorra behartzea arriskutsua da.
Lasai, laster helduko gara.
- Lehenbailehen joan behar dut Barira. - Ia heldu gara.
- Joan behar dut. - Bulegora joan behar dugu.
Bai, bihar joango naiz. Hor dituzue agiriak. Eskerrik asko!
- Bihar ikusiko zaitugu! - Ados!
- Barira? - Igo.
Eskerrik asko.
Utzi mezua, mesedez.
Elena.
Entzun, arazoak izan ditut.
Ezer larririk ez, ez kezkatu.
Etxera noa zuzenean.
Bale?
Eskerrik asko.
Ez horregatik.
Giovanni! Bianca!
Taxi!
Aizu! Erotu zara horrela zeharkatzeko?
Barkatu.
- Laguntza behar duzu? - Ez.
Nor zara?
- Nicola dago? - Nor?
- Nicola. - Orain?
- Hitzordua daukat. - Itxaron.
Barkatu. Itxaron.
E!
- Izutu zara. - Nico, ze arraio?
Bakarrik zaude? Esan.
- Bai, bakarrik nago. - Bale, orduan zatoz.
Tori, hartu elur pixka bat.
- Utzi hori. Zure gauzak dakartzat. - Kontuz!
Ez dezagun negozioez hitz egin orain. Lasai, edan zerbait.
Entzun, hau haurtzaroko laguna da.
Aspaldiko lagunak, baina aldatu da.
Orain ez nau maite. Ezta?
Nico, ia-ia atxilotu naute.
Nekatuta nago. Baieztatu kontua eta eman dirua.
E! 20 minutu geratzen zaizkit. Mesedez.
Nahikoa da!
Zugatik egiten dut. Urduri ikusten zaitut. Lasaitu zaitez.
- Urduri nago, bai. - Zergatik? Ongi atera da dena.
Ez zaude pozik?
Pozarren. Baieztatu kontua eta eman dirua. Arren eskatzen dizut.
Zuzen zaude.
Zatoz nirekin.
Tori. Egiaztatu dena dagoen.
Orain baduzu urduritzeko arrazoia.
- Ze arraio, Nicola? - Jatorra izanda ere, erdeinatzen nauzu?
Ez zara benetan ari, Nico.
Zuk zer uste duzu?
- Utzi arma, demontre. - E!
Mespretxatzen nauzu, baina zu ez zara hobea.
- Zure hautuak egin dituzu, nik nireak. - Elenak egin zituen.
Emagalduak ez daki ezer gu bezalakoei buruz.
Gaur birjintasuna galdu duzu. Orain parekoak gara berriro.
Sentitzen dut.
- Destatzen ari didazu. - Bai.
- E? - Bai. Zergatik?
- Egun latza izan dut. - Bai?
- Ez nago txantxetarako. Nahikoa da. - Jolas gaitezen.
150.000 euroren ordez, bikoitza emango dizut.
Baina utzi katua sakatzen txantxetan ari naizen ikusteko.
Hirurehun, bale?
Bihotzean ez.
Ezinezkoa litzateke hori ordaintzea.
Hankan. Hartu hankan bala hartzeko arriskua, e?
Handikeria bada, arma gezurrezkoa da edo hutsik dago. Zer deritzozu?
Nico, nire umeak bueltan nahi ditut, hori baino ez. Bale?
- Mesedez. - "Mesedez, nire umeekin egon nahi dut".
Etsigarria zara, gero.
Kokoteraino nago!
Non arraio dago dirua?
Mahai azpiko poltsan. Zure mugikorra ere hor dago.
Kaka.
Ez.
Lasai. Ez da ezer.
P. LA TORRE E. WALGREN
Kaixo, aita.
- Zer gertatu da? - Hori odola da?
- Zertan zabiltzate hemen? - Nola zertan? Gosaltzen.
Gaur opor-eguna da, gogoratzen?
Jainkoarren.
Noiz bueltatu zarete? Nork ekarri zaituzte etxera?
Aita, atzo etxean egon ginen.
Ez, bihotza. Ez da egia. Atzo ez zineten etxean egon.
Arratsalde osoan jolastu ginen.
Film bat ikusi genuen eta oheratu ginen, beti bezala.
- Zer? - Ez da egia.
Zertan zabiltza hemen?
- Elena. - Zer gertatu zaizu?
Noiz bueltatu dira?
Ikaragarria izan da.
Ontzia hondatu zen.
Kostazainei deitu eta busa hartu nuen. Uste nuen ez nintzela helduko.
Lasaitu zaitez. Zertarako heldu?
Zertarako? Bahisarirako. Zergatik ez zenuen telefonoa hartzen?
Hemen utzi nuen.
Hemen utzi zenuela?
- Deitzen nizun eta ez zenuen hartzen! - Lasai.
Zatozte, haurrak.
Aitarekin hitz egin behar dut. Atera.
Zer gertatu da? Itxura izugarria daukazu.
Esan zuk zer gertatu den!
Hamar kilo koka ekarri ditut Greziatik
bahisarirako dirua eskuratzeko!
Eta bueltan haurrak hemen daude? Ze arraio?
Ze bahisari?
Entzun, 150.000 euroak dauzkat. Eskudirutan. Ikusten?
Bale, entzun.
Ez dituzte umeak bahitu, bale? Ikusi dituzu.
Onik daude. Nirekin egon dira, ulertzen?
Zer diozu drogez eta zergatik daramatzazu 150.000 euro?
Nicolak eman dizkit. Zuri bururatu zitzaizun dirua eskatzea!
Burugabekeria dirudi.
Zoratuta dirudizu.
Ez naiz zoratu. Zer da hau? Jokoren bat ote?
Zoratu nahi nauzu, ezta?
Hau jokoa da.
Ez, hau ez da jokoa.
Nire etxera sartu zara eta esan didazu Greziatik droga ekarri duzula.
- Eta 150.000 euro ordaindu dizutela. - Badakizu!
Porturaino lagundu zenidan. Nire ontzian joan nintzen.
Drogatuta zaude?
Zerbait hartu duzu?
- Nire etxean haluzinatzen ari zara? - Arren.
Erregutzen dizut, zergatik egiten didazu hau?
Umeak bilatu genituen landetxean.
- Mesedez. - Ez ukitu.
Ez nazazu ukitu.
Ez dakit zertaz ari zaren.
Urrundu zaitez nigandik eta nire haurrengandik. Joan zaitez.
Izutzen nauzu eta neure umeak izutzen dituzu.
Ospa eta eraman zure gauzak!
Ez. Zer da hau?
Ai ene, ez zaude ongi.
Guztiz erotu zara.
Ospa nire etxetik.
Ospa nire etxetik poliziari deitu aurretik.
Poliziari deituko diot!
Ospa!
Zer gertatzen zaizu?
Ospa.
- Egun on. - Kaixo. Bete ezazu.
- Zenbat? - Berrogeita hamar.
- Milesker. - Milesker. Agur.
ZE ORDUTAN ETORRIKO ZARA HAURREN BILA?
Hamar kilo koka ekarri ditut Greziatik
bahisarirako dirua eskuratzeko!
Eta haurrak hemen daude? Ze arraio?
Ze demontre?
Ze bahisari?
Entzun, 150.000 euroak dauzkat. Eskudirutan. Ikusten?
MEZUA EZABATU DA
Pietro, ez didazu aukerarik utzi.
Nire haurren mesedetan jokatu behar dut.
Gaur New Yorkera eramango ditut.
Hegaldia bederatzietan da.
Aireportura etorri behar duzu baimena sinatzeko.
Bestela, grabaketa erabili beharko dut zure aurka.
Erantzun.
Elena.
Ze arraio da hau?
Ze demontre da hau?
Grabatu nauzu?
Xantaia egin nahi didazu?
Erantzun, faborez!
- Begira nor den! - Aita!
Begira, aita. Trostan nabil.
Baita ni ere.
Orduan gaur zurekin goaz etxera?
Amak etorriko zela esan du.
Entzun, haurrok.
Galdera garrantzitsua egin behar dizuet.
Gogoratzen duzue landetxean egon zinetela?
Berriro, aita?
- Ez dakit. - Giovanni, ez dakizu?
Oheratu zintuztedan, gogoratzen?
Bainua hartu genuen eta partidua ikusi nuen telebistan.
Esnatu zinen eta esan zenidan munstroen beldur zinela.
Gogoratzen?
- Bai. Agian bai. - Bai.
Pizza jan dezakegu, aita? Gose naiz.
Bale, bai.
Bianca, zuk gogoratzen duzu?
Nire etxean oheratu zinen eta amarenean esnatu.
Bai.
- Ongi. Inork eraman zintuzten? - Nahikoa da, aita. Utz gaitzazu.
Egin esfortzua, mesedez. Inork eraman zintuzten?
- Inor? Ez dakit. - Nola ez? Saiatu gogoratzen.
Nire etxean oheratu eta amarenean esnatu zineten, ezta?
Erantzun.
Zergatik zaude horrela?
Gogoan dut amarenean egotea, beti bezala.
Gogoratzen zenuela esan duzu!
Zertan zabiltza hemen?
Urruntzeko esan nizun. Zoazte, igo autora.
Atzo zer gertatu zen jakitea baino ez dut nahi.
Haiengandik entzun.
Ohartzen zara espetxera joan zintezkeela?
Zergatik grabatu zenuen elkarrizketa?
Xantaia egiteko?
Ez, neure burua eta neure umeak babesteko neurriak hartu ditut.
Eta, gogoko izan edo ez, orain ez dizut erantzun behar.
Entzun adi.
Ez dituzu umeak inora eramango, ulertzen?
Ados. Orduan abokatuei bidaliko diet grabaketa,
eta epaileak erabaki dezala.
Tranpa jarri didazu.
Arraioa, sinesgaitza da.
Pietro, aireporturako bidean nago.
Bi ordutan aterako gara.
- Aita, ez dabil. - Bitan sakatu behar duzu. Begira.
- Bai? - Salvatore, Pietro naiz.
- Egun on. Zer nahi duzu? - Barkatu eragozpena, giltzak behar ditut.
- Berehala. - Eskerrik asko.
Jauna.
Emaztea joatear dago, baina Biancaren agiria utzi du.
Noski. Bizkor, edo hegaldia galduko dute.
- Berehala ekarriko dizkizut. - Bale.
OXIKODONA
ERREZETA OFIZIALA
Elena. Agiriak sinatuko ditut.
Banoa. Itxaron nazazue.
Heldu berri naiz.
Zer moduz zaudete?
Azken deia Erromarako AZ1435 hegaldirako.
- Aita! - Kaixo, aita. Gurekin etorriko zara?
Kaixo, haurrok.
Aitak agiriak sinatuko ditu Estatu Batuetara joan gaitezen.
Bizkortu zaitez.
ATERATZEKO BAIMENA
Plan aldaketa, haurrok. Ama bakarrik joango da.
- Nirekin geratuko zarete. - Zergatik bakarrik?
Arazo bat dago zuen pasaporteekin. Ezin zarete joan.
Ez gara Estatu Batuetara joango?
Ez. Izan ere, zera egingo duzue.
Geratu hemen, amarekin hitz egin behar dut.
Ez didazu entzun. Berandu gabiltza. Sinatu behar duzu.
Nahikoa da, Elena. Badakit zer egin duzun.
Benetan? Zer egin dut?
Gure umeak drogatu dituzu.
Zure pilulen estalkia aurkitu dut komunean.
Hil zenitzakeen.
Bakarrik igoko zara hegazkinera.
Zer egingo duzu, zure umeen ama salatu?
Hain zuzen ere.
Lastima, inork ez zaitu sinetsiko.
Itxura izugarria daukazu.
Mediku bati galdetu diot.
Opiazeo horien arrastoak luze irauten du ilean.
Eramaten badituzu, salatuko zaitut.
New Yorken ilea aztertuko diete.
Ez ziren arriskuan egon, kontrolpean nuen dena.
Egin zenuena larria izan zen. Oso larria.
Ze aukera nuen?
Ez zenuen inolako akordiorik nahi.
Ez nuen beste irtenbiderik.
Ez da nire bizitza.
Ezin dut horrela jarraitu.
Ezin dizut sinetsi.
Gezurra esan didazu. Plantak egin.
Trafikatzaile baten eskuetan jarri.
Umeak arriskuan jarri dituzu.
Xantaia egin didazu.
Egoerak esku artetik ihes egin dit, bale?
Ez nuen Nicolarena nahi.
Diru zikina besterik ez, ez zintuzkedan arriskuan jarriko.
Ezin ditut umeak utzi.
Ez duzu aukerarik.
Irtenbidea ematen dizut.
Badakizu zergatik?
Ez dudalako nahi bere amak zer egin zien jakin dezaten.
Haurrak!
Esan agur amari.
Ez.
Ez dut joan zaitezen nahi.
Lasai.
- Noiz bueltatuko zara? - Laster.
Laster arte, bale?
Pietro.
Musu hura.
Ez zen gezurrezkoa.
Aizue…
Gaur egun zaila izan denez, bihar eskolarik ez, ados?
Benetan? Eskolarik ez?
Bai, eta 24 orduz, nahi duzuena egin dezakezue.
Benetan? Ze ordu da orain?
Zortziak.
Beraz, nahi duguna egin dezakegu biharko arratsaldeko zortzietara arte?
Agian ez edozer.
- Ia-ia edozer, bale? - Bale.
Ezetz lehen heldu!
- Harrapatuko zaitut! - Ez korrika egin!
- Santo? - Kaixo, Pietro.
Zer zen bidali zenidan mezua? Mozkor zeunden?
Ze arraio pentsatzen ari zinen? Behin bakarrik esango dizut.
- Ez ditugu haurrak ukitzen. - Barkatu. Egun latza izan nuen.
- Bale. - Zure dirua daukat.
- Azkenean. - Zatoz bere bila.
- Ni helduko naiz lehen! - Ez, ni!
Harrapatuko zaitut!
Neuk aukeratuko dut filma!
Ez, nik!
Zatoz hona.
PATXI AMEZCUAREN SÉPTIMON OINARRITUTA
Azpitituluak: Naiara Bitorika