Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Moeder, het is Vincent.
Ik moet misschien een tijdje
in de hut blijven.
Er is iets gebeurd.
Uh...
I...
Doe vader de groeten van me.
Ik heb de sleutel.
Dag.
- Weet je wat? Ik sta hier gewoon.
- Ik ga niet eens proberen. .. En jij komt...
- Ik ben niet in de stemming om te spelen. - Zie je, het wordt een gevecht.
- Ik heb een rotdag gehad. - Het wordt een gevecht.
Ik sta hier, ik drink wat en...
- Nou, dat is het probleem, toch?
Weet je wat je gisteravond tegen me zei?
- Nou, niet specifiek elk woord, elk woord.
Ik kan het me niet herinneren.
- Je zei dat je niet zou drinken, Vincent.
Luister, geef gewoon antwoord. Geef antwoord.
- Natuurlijk wil je niets met me drinken.
Je drinkt alleen met je vrienden.
- Ik drink om plezier te hebben.
Niet om dronken te worden.
Je hebt geen vrienden.
- Omdat ik niet wil... Je werkt niet!
- Ik wil geen vrienden!
- Je zit de hele dag op je kont te drinken!
- Ik zit niet de hele dag op mijn kont!
- Dat doe je wel!
- Ik breng mezelf in een zone!
- Wat ben je geworden?
Ik wil je uit mijn leven en uit mijn huis.
Want ik heb geen man.
Wat ik heb is een alcoholist.
Een alcoholische man met waanideeën die denkt
dat hij ooit een boek zal schrijven.
Sorry.
Wat zou jij weten?
Ja.
Zoals ik al dacht.
Precies zoals ik dacht.
Niets.
Wat was dat verdomme?
- De aanval liet Vincent achter met een diepe snee
in zijn linker bovendij.
Maar het had veel erger kunnen zijn.
Het toeval wilde dat Vincent had overgegeven
op het cruciale moment van de aanval,
waardoor het beest weggleed en Vincent de kans
kreeg om zich snel een weg te banen...
terug naar de schuilplaats van de hut.
De volgende dag begon Vincent wat veranderingen aan te brengen.
- Vincent zou de hut missen.
Deze oude plek,
bijeengehouden door roestige spijkers en moe hout
hem een tweede kans had gegeven.
Een voltooide roman.
En geen druppel in meer dan vier maanden.
Maar het was tijd.
Tijd om te vertrekken.
Kom op, klootzak.
- Vincent's dronkenschap had
deze keer niet geholpen.
Op het hoogtepunt van de aanval was Vincent gestruikeld
en het scherpe lemmet van de bijl
zijn rechteroog had doorboord.
En hoewel hij erin slaagde om snel op te krabbelen
terug naar de veiligheid van de hut,
zou hij het zicht in het oog nooit meer terugkrijgen.
Ondanks deze laatste tegenslag was Vincent
niet van plan om te gaan kniezen,
medelijden met zichzelf.
Hij had maar één ding aan zijn hoofd.
Om het te doden.
Om dat te doen, moest hij in vorm komen.
Vincent had ruzie.
In de veilige uren overdag trainde hij hard.
En 's nachts schakelde hij over op stealth.
Lange uren op uitkijk staan.
In een poging een glimp van het beest op te vangen.
Om zijn bewegingen te leren.
Zijn gewoonten.
Zijn zwakte.
Helaas mochten al zijn inspanningen niet baten.
Het beest viel Vincent aan,
terwijl de zon op zijn hoogste punt aan de hemel stond.
Alsof het al zijn pogingen om weerstand
te bieden wreed bespotte.
Vincent zou meer dan 60% van zijn tong verliezen
in die eerste aanval bij daglicht.
En ondanks de beste inspanningen van het aanwezige ambulancepersoneel,
het vermiste aanhangsel nooit gevonden zou worden.
Daarom kon alleen worden aangenomen dat Vincent
het in zijn geheel had opgeslokt.
- Vincent?
- Hallo, vader.
Hallo, moeder.
- Ja, ja, ja!
Nee, ik had precies dezelfde Zephyr.
- Oh, nee. Geweldige auto.
- Ja, ja.
Dreef over de weg als een boot.
Ja, echt een soort cruisewagen.
- Wat was je eerste auto? - Oh, dat was een XP-GT.
- Hé, maat.
Waarom rot je niet op, terug naar waar je vandaan komt?
- Weet je, niemand
van jullie...
Niemand van jullie zou lachen als jullie dit beest zouden ontmoeten.
- Niet doen!
- Het is een shiraz cabernet.
Dat hoeft niet. Ik kan het voor je opdrinken, als je wilt.
- Ja, zou je dat willen?
- Ja, giet alles er maar in.
- Oké.
- Ga gewoon naar de top.
- Weet je het zeker? - Ja, vul maar bij.
Ga door. - Ik ga een beetje door.
Ik hou een klein beetje. Is dat goed?
- Ja, je mag zoveel hebben als je wilt.
- Nee, ik neem een slokje.
Maar je drinkt het toch niet altijd?
Je drinkt er niet veel van, zo te zien?
- Oh, ik drink een...
Ik drink soms.
Dus jij rookt kauwgombladeren? - Ja.
- Echt waar? - Ja.
Ze zijn makkelijk te krijgen. - Moet je ze drogen?
- Ja, maar niet alleen kauwgombladeren.
Alles wat een beetje rondslingert.
- En ontbrandt het als je het aansteekt?
- Ja.
Shit ja.
- En hoe noemen ze dat struikgewas?
- Gewoon bushman's weed.
- Dus ik heb een vraag voor je.
- Uh -huh.
- Eh, en ik hoop dat je het niet erg vindt om te antwoorden.
- Helemaal niet.
- Maar ik vroeg me af hoe je kunt zien in het donker,
zonder een hoofd -toorts op,
want als ik daar zou lopen zonder hoofd -toorts,
Ik zou een ledemaat breken, binnen 100 meter.
- Ah, ik ben net geacclimatiseerd.
Ik ben overzee geweest. Ik ben jaren geleden naar Vietnam geweest.
- Ja?
- We waren vaak donker.
Je mocht 's nachts geen sigaretten opsteken.
- Is dat omdat de vijand je kan zien?
- Ja, maar je raakte gewend aan het donker.
- En het spijt me dat ik niet...
Ik wilde alleen maar zeggen dat het me spijt. Ik wilde je niet laten schrikken.
- Maat, ik schrok me dood daar.
- Ja, dat was niet mijn bedoeling, maar ik
was het eigenlijk wel, om eerlijk te zijn,
Ik was ook een beetje bang voor jou,
dus misschien waren we allebei een beetje bang.
Oh, dat is best goed.
Doe er nog zo een.
Dat is geweldig.
Maar het is leuk dat je er bent, en ik hoop het,
Ik hoop dat je geniet van je wijn.
- Nou, dit is de eerste keer dat ik erin zit.
Dit is een prachtig plekje dat je hier hebt.
- Ja, het is van mijn ouders.
- Ik vind het leuk.
Het is zo leuk.
- Oh, mijn moeder Delphine en mijn vader William,
kwamen op een dagje uit voor een picknick,
en ze besloten dat ze gewoon,
ze waren gewoon onder de indruk van de charme van de plek,
en ze besloten dat ze het wilden kopen.
Dus kochten ze hem voor $800 van een lokale boer,
in, op 12 maart 1973, en sindsdien
is het in de familie gebleven.
- Oh, je bent eigenlijk een geluksvogel.
Je wilt deze joint bij je houden.
- Nou, ze willen hier niet echt komen,
en niemand anders in mijn familie komt hier graag, dus..,
het is een leuke plek voor mij om er even tussenuit te gaan,
want ik breng niet graag zoveel tijd door...
met de meeste mensen in deze stad.
- Dat is me opgevallen.
Ik denk dat de lokale bevolking...
Ze zijn, ze zijn een stelletje...
Zo te horen zijn het aardige mensen.
- Nou, ze lijken me niet erg aardig.
- Ze zijn niet aardig tegen vreemden.
- Nou, dan zijn het niet echt aardige mensen, of wel?
- In dat geval niet, denk ik, maar ze blijven op zichzelf.
Ze lijken niet veel problemen met elkaar te hebben.
- Ze zijn dus aardig onder elkaar.
- Dat klopt. - Maar niet aardig tegen anderen?
- Ja, en dat is, weet je, we zijn aliens.
- Het zijn klootzakken.
Misschien neem ik toch een slokje. Gewoon om te zien hoe het smaakt.
- Het is goede wijn.
Het is in orde, toch?
- Ja, daar kan ik wel een beetje van drinken, denk ik.
Ik heb een spel kaarten.
- Ik heb ook een deck.
- Terug in het kamp. - Ik heb net een deck gekocht.
"Queens Slipper", worden ze genoemd.
- Welke kleur hebben ze?
- Rood.
- Ik heb kaartspellen gespeeld die veel gemakkelijker te spelen zijn.
Zoals, zoals, Vis.
- Oh, ja, Fish is...
Ja, Fish een goed spel.
En Snap. Ik speelde altijd Snap.
- Uh -huh, en uh- ik heb mijn hand een
keer bezeerd toen ik Snap speelde.
- Vandaar het spel Snap!
- Mm. - Dus je houdt van winnen?
Ja. - Wie niet?
- Nee, dat is het.
- Iemand zei ooit tegen me: "Alles in het leven is competitief".
en ik denk dat dat waarschijnlijk een vrij accurate verklaring was.
- Ja, goed - Hij was een
beetje een klootzak,
maar ik denk dat hij die goed heeft.
Waar gaat dit heen, Gunther?
- Leg de mijne neer.
- Gewoon doorlopen?
- Hier.
Waar is de jouwe?
Oh, ja, je hebt gelijk.
Dus wat je moet doen.
En dus zal dat een beetje dalen.
En dan doe je weer hetzelfde.
Houd het hier vast.
- Hier stoppen? - Stop hier.
Stop. Nee, een beetje hoger.
En gewoon oefenen. - Yep.
- Zwaai dat uit. Laat los.
- Uh -huh.
- Oké? - En dan flikkeren?
- Yep.
Nou, helaas - - Deed
ik iets verkeerd?
- Je hebt niets verkeerd gedaan.
Je hebt het gewoon niet allemaal goed gedaan.
Dus als je naar buiten gaat, laat het los en flikker op.
- Oh, het is verdomme weer gelukt.
Oké, achteruit.
Hier ga ik.
- Goed schot!
Hoe dan ook, het is verbazingwekkend dat je dat kunt.
Oké, daar gaan we.
Ik ga voor een grote. Ik ga voor een verdomd grote.
- Je staat er alleen voor, maat. Vergeet niet om...
Ja, dat is het.
Ik vind het geweldig!
Dat was briljant!
- Het is erg ontspannend.
- Ja, ik denk...
Nou, je hebt iets geleerd, nietwaar?
Heb je nog nooit gevist? - Nooit.
En ik heb het gevoel dat ik er misschien een beetje een natuurtalent in ben.
- Dus je weet wat je moet doen. Oh, man, kijk daar eens!
- Ja, het voelt alsof...
Ik heb echt het gevoel dat als ik dit doe...
Het voelt gewoon, ja.
- Dit wordt steeds beter.
- Zoals, weet je wat?
Het maakt me niet uit of er hier geen vis in zit.
- Oké. - Want ik hou gewoon van casting.
Ik vind de casting leuk.
Gewoon op zichzelf.
Vind je dat logisch? - Nee.
Mensen doen dat voor een...
Soms hebben ze van die plaatsen waar ze gewoon
vliegvissen in dit soort vijvers waar niets in zit,
en ze hebben wedstrijden om te zien wat ze kunnen doen, weet je?
Nou, je bent er beter in dan ik.
- Bedankt, Gunther.
- Het kan het enige oog zijn dat helpt.
Het is positief. - Het is positief.
- Je verliest je oog en je hebt betere kansen.
- Het is positief.
- Maar niet allemaal, weet je, ik zou niet...
Maar ik zou niet willen dat mij dat overkwam,
Ik ben bang.
Maar het is jammer.
Maar je kunt nog steeds...
- Ik zou binnenkort aan zo'n wedstrijd mee kunnen doen,
als ik blijf oefenen.
- Oh, nou, je hebt...
Je hebt een kans.
- Misschien doe ik wel mee.
Ik blijf gewoon oefenen.
Oh ja. Ik ga meedoen aan zo'n wedstrijd.
- Het is prachtig.
Oh, God.
Dat is prachtig.
Deze rots...
- Gunther] Is stollend.
- Oké.
Dit heet dus Word.
- Een woord?
- Het is hetzelfde als een typemachine.
- Het meeste goud dat in Victoria is gevonden,
werd hier gevonden, in dit gebied.
- Echt waar? - Serieus.
- Ja, houd het scherm op jezelf gericht.
- Ja.
En ze verpletteren dit,
en die kleine stukjes daar zijn goud.
- Ik ga hier een beetje pletten? - Verzamel ze allemaal.
Ja!
- Het brak deze.
- Zie je hoe sterk het is?
Wacht even. Stop het gewoon in je zak.
Je hebt iets anders nodig om dat mee te verpletteren.
- Ik bewaar dit en sla het later kapot.
En je drukt op Opslaan. Gunthers bestand.
- Het wordt allemaal opgeslagen op de computer.
- Je bewaart je spullen hier, ja?
- Nou, dat doet het. Het leeft hier.
- Ja, cool.
En het haalt stukjes rots tevoorschijn die je nog nooit hebt gezien,
waarvan je niet wist dat hij eronder zat.
En deze boom stort in.
- Oh, shit.
- Nou, het dwingt alle rotsen naar de oppervlakte.
Ik heb geen boeken of zo nodig. Ik heb het allemaal daar.
- Je kunt nog steeds boeken lezen.
- De wortels van de boom hebben hen omhoog gebracht.
Veel klompjes worden zo gevonden.
- Eerlijk? - Absoluut.
Ik stuurde altijd een telegram naar iemand en...
- Gebruik je die nog steeds? - Gebruiken jullie die?
- Is dat zo?
- Nee, ik gebruik er al jaren geen meer, ik stuur niet...
Ik heb al heel lang met niemand meer gecommuniceerd.
- Wil je nu teruggaan om wat te eten?
- Graag. - Ja.
Ik ga waarschijnlijk gewoon een stoofpotje maken.
Er komen gewoon kleine stukjes lamsvlees in.
- Oh, maat. - Is dat goed?
- Ik heb al zo lang geen stoofpot meer gegeten. Ja.
- Ik snij misschien wat wortels fijn,
en meng het met wat rijst.
- Ja, oké. - Oké.
- Klinkt goed. - Laten we gaan.
- Hartelijk dank.
- Ik weet het eigenlijk niet.
Ik heb geen aboriginals als zodanig in mijn bloed,
maar ik heb les gehad van...
Ik ken veel aboriginals.
- Oké. - Ja.
- Denk je dat dat helpt
met je nachtzicht?
- Nee, het geeft je een soort perceptie...
en bewustzijn.
- Vincent's debuutroman, getiteld "Falcon's Dive",
was een fictieve verkenning van de littekens van de oorlog,
verteld door de ogen van kapitein Willard
Cornell van het RAAF -bommenwerpercommando.
Vincent was "Falcon's Dive" binnengegaan.
in de prestigieuze nationale literaire competitie
voor ongepubliceerde werken, de Wynn Williams Medaille.
En na het verrassingsnieuws, laat die avond,
dat zijn boek de eerste prijs had gewonnen,
stond Vincent plotseling in de schijnwerpers.
Hij werd al snel aangenomen door de prominente
literaire agent Eloise Bergman.
die vervolgens een nationale boektournee organiseerde voor Vincent
om "Falcon's Dive" te promoten.
Het moest een luxe gelegenheid worden met zwarte stropdas
met de who's -who van de samenleving aanwezig.
- Dames en heren,
ik dank u voor uw aanwezigheid hier vanavond,
voor de eerste lezing van mijn
debuutroman "Falcon's Dive".
Het is een lange reis geweest,
maar wel een reis,
Desalniettemin de moeite waard.
De moeite waard.
- Vincent's besef van tijd raakte
snel uitgehold tijdens de tour,
terwijl zijn bestaan vervaagde van de ene hotelkamer naar de andere.
Maar toen de verkoop van de veelgeprezen
"Falcon's Dive" begon omhoog te schieten,
zijn roem begon ook te bloeien.
Er werd echter wel gefluisterd,
met betrekking tot Vincent's mentale kwetsbaarheid.
Eloise besloot daarom tot de beveiligingsaannemer van het bedrijf,
Kim Yu Jin, ook wel bekend als "Kleine Kim", zou
de klok rond aan Vincent worden toegewezen,
om ervoor te zorgen dat
alles soepel verliep.
- Misschien was het een poging om uitstel te krijgen...
vanuit de beslotenheid van alweer een hotelkamer.
Maar Vincent zwierf 's nachts
vaak urenlang door de straten.
Alsof hij iets zocht.
Zoeken.
Bereiken.
Maar hoe vaak hij het ook probeerde,
hij kon er nooit achter komen wat het was...
waar hij naar op zoek was.
- Gastheer] De handgreep maakt stofzuigen leuk.
Lichtgewicht, weegt slechts acht pond,
een handige voedingsschakelaar met twee snelheden van Auric!
En een ander conflict was of we de roestige oude fiets
zouden gebruiken om rond de boerderij te rijden,
of om een glimmende en schone golfkar te gebruiken!
De elektrische golfauto Easy Golf Freedom TXP!
Ontspan en geniet van de rit tussen birdies en bogies.
Hij accelereert soepel en de accu is gemakkelijk te onderhouden.
Inclusief wieldoppen en zonnekap.
Maar het grootste meningsverschil ontstond toen
meneer Dobless het varken Arnie in huis haalde.
Lisa kreeg altijd een woedeaanval en stormde weg
in een mooie, schone trailer!
- Oh, shit.
- Jacob Van Der Beek was een biologische maïsboer
die in de stad was voor de Sustainable Living Expo.
Hij had Vincent die avond ontmoet in de
pianobar van het Continental Hotel,
waar beide heren verbleven.
Het zou een ontmoeting worden die Jacob nooit zou vergeten.
Om de verkeerde redenen.
De aanval was snel geweest, maar niet minder wreed,
Jacob kreeg het zwaar te verduren van de woede van het beest.
Hij zou zijn rechteroor verliezen en
een groot deel van zijn bovenlip,
en zijn linker middelvinger.
Voordat Vincent het televisietoestel naar het beest slingerde,
waardoor het snel wegvluchtte.
Ondanks Vincents heldendaden was er veel
van verwarring onder de autoriteiten
over zijn rol in de hele zaak,
en velen wezen met een beschuldigende vinger naar de beroemde auteur.
Vincent's duurbetaalde team van advocaten
had betoogd dat hun stercliënt
een korte en onvoorspelbare episode had doorgemaakt.
Waarschijnlijk veroorzaakt door de ontberingen en stress van zijn tournee.
Daarom werd besloten dat het beste voor iedereen
zou zijn als Vincent een paar maanden zou rusten
en herstellen in de May -View gezondheidszorg.
Vincent wist natuurlijk dat er geen woord
waar was van wat zijn advocaten zeiden,
maar hij vond dat er genoeg problemen waren geweest,
Dus hij ging mee en speelde
hun spelletjes.
- Lokaal 1] Waarom zou je dat doen?
Het slaat helemaal nergens op.
Complete verspilling van...
O jee.
- Lokaal 2] Denk er eens over na.
- Hoe dan ook, ik heb het hierover en...
- Oh.
- Vincent?
Mag ik je handtekening, maat?
- Wat, vind je me niet meer grappig?
- Nee.
Nee, vriend.
- Sorry. - Neem een biertje, maat.
- Ja, neem een biertje.
- Vincent ontdekte dat hij nu omsingeld was.
door veel nieuwe vrienden.
Waarvan er nogal wat graag zijn handtekening wilden hebben.
Maar sinds kort stond het niet meer op een exemplaar van zijn boek.
Een verontrustende nieuwe trend had zich snel verspreid,
na het incident in het Hotel Continental.
Eén waarbij een morbide of afschrikwekkend voorwerp
die zijn handtekening droegen,
begon erg gewild te worden,
onder vele verzamelaars van over de hele wereld.
En naarmate de vraag groeide, stegen ook de prijzen.
Het leek erop dat het beest nu
een bloeiende industrie was.
Mensen kwamen overal vandaan om Vincent op te
zoeken in zijn stille hoekje van de wereld.
En om eerlijk te zijn begon de
aandacht allemaal een beetje
ongemakkelijk voor hem, na een tijdje.
Vincent wilde nu gewoon het rustige, vredige plattelandsleven,
ver verwijderd van al het gedoe en de dwaasheid van roem.
Wat drieënhalf jaar eerder
voor Vincent was begonnen,
als een gezellig avondje uit met een paar van zijn vrienden,
was plotseling veranderd in een all -you-can-eat smorgasbord
voor het vraatzuchtige beest.
In de populaire cultuur bekend geworden als
"The Slaughter at the Shack",
drie onschuldige zielen zouden die nacht tragisch omkomen.
Het waren 24 -jarige universiteitsstudenten
Dok Ban Yen Nok Noi.
De veelgeprezen modefotograaf,
de 53 -jarige Bridget Lambert.
En 31 -jarige social influencer, muzikant,
en veganistische activist, Rainstream Beautiful Rush.
Anderen raakten zwaar gewond, waaronder Vincent,
die een lelijke klap op zijn achterhoofd kreeg.
Vincent's team van advocaten had dat betoogd,
vanwege de grote hoeveelheid alcohol,
verdovende middelen en stroboscooplichten die op de avond aanwezig waren,
een massahysterie had plaatsgevonden,
en de volledige verantwoordelijkheid niet eerlijk kon worden afgewogen
op de schouders van één individu.
Vincent werd daarom uiteindelijk aangeklaagd
met een aanklacht voor verminderde toevallige tegenslag,
door een psychotisch intermezzo.
Dit leidde tot nog een verblijf in de May -View gezondheidszorg,
waar Vincent zelfs zijn oude kamer terugkreeg.
Deze keer voor drieënhalf jaar.
Vincent wist natuurlijk dat er geen woord
waar was van wat zijn advocaten zeiden,
maar hij vond dat er genoeg problemen waren geweest,
dus hij ging mee en speelde hun spelletjes.
De verkoop van "Falcon's Dive" verdubbelde natuurlijk in die tijd.
En de bandenlichter die hij net voor Katya had getekend
bracht meer dan $6.
000 op en hielp de Uber -chauffeur aan een welverdiende winterpauze,
met haar vriendin, op Bali.
Aanpassen aan het leven buiten,
na zo'n lange periode van opsluiting,
zou een nieuwe uitdaging zijn voor Vincent.
Het zou van vitaal belang zijn om weer gezonde gewoonten aan te nemen.
Hij probeerde te schrijven,
maar het probleem was...
Hij had niets te zeggen.
Vincent wist echter dat hij niet te lang stil kon blijven zitten.
Want er is niets gevaarlijker
dan een inactieve geest.
Maar dan, als uit de
hemel daarboven,
kwam er een wonder.
- Ed! Charlie!
Dat is mijn vrouw!
- Mary! - Nee, dat doe je niet!
Laat iemand de politie bellen!
- Clarence! - Maak dat je wegkomt!
- De Hawaï stoel is niet ontworpen...
alleen voor thuis.
Ik bedoel, voor sommigen van ons is
ten minste 40 uur van de week...
♪ Huisdieren, het is een kussen huisdier ♪
- Pillow Pets zijn schattige, knuffelbare huisdieren
die openklappen tot volwaardige kussens!
Ze zijn zacht, ze zijn...
- Maak je klaar voor God om je aan te raken
met zijn wonderbaarlijke kracht.
- God raakt pijnlijke mensen over de hele wereld aan,
en nu wil hij je aanraken met
zijn wonderbaarlijke kracht.
Ik ben dominee Peter Popoff.
Ik heb over de hele wereld gereisd om te bidden
en het goede nieuws van het evangelie te delen.
met massa's en de meest wonderbaarlijke dingen gezien
wonderen plaatsvinden.
Ik weet dat je geloof op de proef zal worden gesteld als je ziet
Wat de levende Jezus Christus doet in de levens van mannen en vrouwen,
mensen bevrijden.
En ik denk voordat dit programma ten einde loopt,
zul je geraakt worden door de wonderbaarlijke kracht van God.
Woo!
Loof God!
Amen!
Oh, halleluja.
Weet je, ik bad voor haar.
Ze draagt een zuurstoftank.
Jij hebt ook longproblemen.
Geloof je niet dat toen God haar aanraakte,
heeft hij je ook aangeraakt?
Ja!
Sta op je voeten.
Glorie aan God!
Ik zal je vertellen dat je bediening en je getuigenis nog niet voorbij zijn.
God gaat een grote zegen van je maken!
Je zult een geweldige getuigenis hebben!
God gaat je longen herstellen! Amen!
Maak ze nieuw!
Halleluja. Laten we gewoon samen wandelen.
Weet je, we kunnen met God langs de begrafenisondernemer lopen!
♪ Ik liep naar huis door de bossen van Wompus ♪
♪ Op het spookpad ♪
♪ Net vrijgelaten na het doen van een spreuk ♪
♪ Over de gevangenis van Graterton County ♪
♪ Toen ik de bocht in het pad omging, kreeg ik ♪
♪ De ergste schrik van mijn leven ♪
♪ Het meest afschuwelijke dat ik ooit heb gezien ♪
♪ Het ontbindende lijk van mijn vrouw ♪
♪ In haar wormstekige hand hield ze een foto ♪
♪ Van de kinderen waar ik zo van hield ♪
♪ Ze heeft ze verdronken in de badkuip, 20 jaar geleden ♪
♪ En stortte me in de hel ♪
♪ Ze was aan de pillen en alcohol ♪
♪ Proberen de stemmen in haar hoofd stil te krijgen ♪
♪ Maar de stemmen vertelden haar precies wat ze moest doen ♪
♪ En toen waren onze kinderen dood ♪
♪ Met een dood ratelende stem sprak ze tegen me ♪
♪ En ze vertelde me dat mijn ziel niet goed is ♪
♪ Ze heeft gezworen me naar mijn zonen te sturen ♪
♪ Op die avond ♪
♪ Toen ze naar me reikte, werd ik wakker met een ♪
- Oh.
Bedankt voor de geschenken die je me elke dag geeft.
De maaltijd, het eten, het water, de wijn.
Dank U, Jezus. Dank U, Jezus.
Dank u. Dank u, dank u.
Godzijdank.
Alle lof voor Popoff. Alle lof voor Jezus.
Dank U, God.
Hoo!
♪ Dank je, Jezus ♪
♪ Dank U, God ♪
♪ Dominee Popoff ♪
♪ Dank U, God ♪
- Verdieping drie. ♪ Dank je, Jezus ♪
♪ Dank U, God ♪
- Toen bekend werd dat Vincent eindelijk
weer aan het schrijven was,
na zo'n lange periode van reces,
na "Falcon's Dive",
iedereen in de uitgeverswereld wanhopig was geweest
om een voorproefje te krijgen van waar hij aan werkte.
En niemand meer dan zijn agent, Eloise Bergman.
Maar Vincent had hen allemaal laten wachten.
En waar hij al die tijd aan had gewerkt?
Nou, dat was een compleet mysterie.
Voor iedereen behalve Vincent.
- Wonderbaarlijk bronwater? - Wonderbaarlijk bronwater.
- En, wat...
Oh, oh. - Sorry.
Het is mijn oog.
Nee, dat hoeft niet. Het beïnvloedt je beoordelingsvermogen een beetje.
- Juist. Oh, oh.
Oh, oh. - Sorry.
Nu, als je het beweegt... Ja, daar gaan we.
- Als je het beweegt, wordt het gewoon...
Je geeft me een bewegend doelwit, dus dat maakt het eigenlijk moeilijker.
- Oké.
- Alsjeblieft. - Dank je, Vincenzo.
- Het is behoorlijk goed spul.
Ik scheur er een stukje doorheen.
- Proost. - Proost.
- Op jou, mijn schat. - Ook op jou.
God zegene en loof jullie.
- Hartelijk dank.
Woo!
Oh!
Hoeveel?
- Er zijn er 12 in totaal. 12 boeken.
- Dit kan zo
doorgaan
al jaren.
Mag ik?
- Alsjeblieft.
- Daar gaan we.
- "Mr. Cotton Bud" was een fictieve
avonturenserie voor kinderen.
Niet alleen promootten de boeken een goede mondhygiëne
en persoonlijke huidverzorging,
maar ook veel plezier en avonturen.
Vincent overtuigde Eloise om een nationale tournee op te zetten.
Een kans om "Mr. Cotton Bud" voor te stellen
aan kinderen in het hele land.
Helaas gingen de dingen niet van een leien dakje
toen slechts enkele minuten voor zijn gastoptreden
in het kinderprogramma "Bubble and Squeak",
Eloise gooide zichzelf op onverklaarbare wijze van
de 21e verdieping van het Children's Network
uitzendgebouw aan de oostkant van de stad.
Vincent had alles kunnen inpakken, daar en toen.
Maar dit was groter dan alleen hij.
Deze was voor
de kinderen.
Ondanks de eerste tragedie voelde Vincent
een sterk gevoel van optimisme
en hoop voor de "Cotton Bud" tour en alles wat daarna kwam.
Want met Jezus aan zijn zijde wist hij
dat de toekomst er rooskleurig uitzag.
- Je hebt hier een prachtige salon, Rosa.
- Hartelijk dank.
- Haardrogers en tondeuses en wat...
Oh, dat is als een lade.
Dat is een set lades om spullen in te doen.
En ik hou van de natuurlijke lichtinval.
Het vult echt de ruimte.
- Bedankt. - Komt vast door dat zonnedak.
- Mm. - Ja, het is prachtig.
- Mm. - Ja.
Het is erg mooi. - Dank je wel.
Wat kan ik vandaag voor je doen?
- Nou, ik ben op zoek naar iets dat...
een beetje anders, om eerlijk te zijn, want ik ben, ik ben...
Mijn haar is gewoon plat geworden! Het is een beetje uit zichzelf afgestorven.
Het is gewoon plat!
Dus ik denk dat als we het een beetje inkorten,
kunnen we er misschien weer wat pit in krijgen,
Want weet je,
met kapsels moet je individualistisch zijn.
Je kunt het gewone je niet laten
vertellen wat je ermee moet doen.
- Tuurlijk. Klinkt goed. - Bedankt, Rosa.
Hoe is het weer bij jou geweest?
- Niet slecht, niet slecht.
- Ja.
Heb je...
Heb je koffie? - Ja.
- Kan ik er alsjeblieft een krijgen?
- Zeker.
Hoe wil je het hebben? - Oh, ik neem wit en twee.
- Geen zorgen. - Is het...
Is het een cappuccinomachine?
- Flat white.
- Oh, echt?
Oh, maak je geen zorgen.
- Oké. Cool.
- Oh, eigenlijk wil ik er wel een.
- Ja? - Ja.
Een flat white en twee, bedankt.
- Dame, luister! Beweeg je niet.
Ik wil je geen pijn doen.
Ik wil alleen het geld in de kassa.
Geef me dat en ik loop gewoon weg,
en niemand hoeft gewond te raken.
Oké?
- Ik heb mijn deel nog niet gehad!
- Oh, mijn God, kerel! Wat...
Ik bedoel, wat krijgen we nou?
Welke goedkope klootzak houdt $11 in de prak, man?
11 verdomde dollars!
Shit!
Dat is verdomme geen manier om een klein bedrijf te beginnen.
Ze hebben elke agent aan deze kant van de rivier.
op zoek naar ons.
God!
Shit!
Dat is verdomme geen manier om een klein bedrijf te runnen!
Naar de gevangenis.
We worden opgesloten.
Opgesloten, man. Weet je wat...
Opgesloten!
Hoor je me, man? Huh?
Hoor je me verdomme wel?
♪ Dominee Popoff en mijn God ♪
♪ Dank je, Jezus ♪
♪ Dank U, God ♪
♪ Dominee Popoff en mijn God ♪
♪ En mijn Jezus ♪
♪ Dank U, God ♪
♪ Dominee Popoff en mijn God ♪
- Een man van geloof!
Nou...
Het is nogal moeilijk om in God te geloven
als je hier buiten je ballen eraf vriest,
nacht na nacht.
- God heeft een plan voor ons allemaal.
- Klopt dat?
Welk plan heeft hij voor jou?
- Er wordt aan gewerkt.
- Dat is, dat is een goede.
"Een werk in uitvoering."
Dat is grappig.
Oh, je bent zeker grappig.
"Een werk in uitvoering."
- Niemand heeft gezegd dat de reis gemakkelijk zou zijn.
- Oh, het is...
Let maar niet op mij.
Ik bedoel, het klonk gewoon grappig, weet je?
Sommige dingen klinken grappig.
Sommige dingen klinken gewoon grappig.
Mm!
Oké.
Oof!
Mijn honden.
Ze blaffen.
Je moet uitkijken met wie je hier omgaat.
Als je begrijpt wat ik bedoel.
Ooh -hoo-hoo.
Uh!
Mm.
Mijn naam is Jesse.
- Ik ben, ik ben Vincent.
- Oké, Vincent.
Vertel het me.
Hoe ben je hier terechtgekomen, onder deze brug?
- "Mr. Cotton Bud".
- Mr. Cotton Bud?
Waar komt hij vandaan?
- Nou, Mr... Kijk.
Het maakt niet, nee, laat maar.
Het zijn toch allemaal bloedzuigende klootzakken!
- Mr. Cotton Bud was de hoofdpersoon...
in een kinderboek dat ik heb geschreven.
- Oh.
Oh.
Oh, oké. Nou, kijk.
Ik heb nog nooit gehoord van die Cotton Bud klootzak, dus...
Ooh.
- Nou, dat komt omdat de meeste boeken
belandde op de stortplaats.
- Stortplaats?
De hel.
Shit, jongen. Ik heb nog nooit gehoord dat dat gebeurde met een boek.
Moet niet zo goed geschreven zijn.
- Nou, er is...
Er zijn andere elementen bij betrokken, Jesse.
Het is niet alleen het schrijven.
- Welke andere elementen?
- Nou, er is...
Nou, daar zijn de illustraties.
- Ah.
Aw, man. Kijk, het is al goed, het is al goed, man.
Luister, misschien is schrijven niet je sterkste kant. (grinnikt)
- Oh, nou, ik ben...
Dat weet ik niet zeker. Mijn...
Mijn eerste boek werd heel goed ontvangen.
- Oh, was het nu?
En hoe heette die? "Mevrouw Cotton Bud"?
- Heb je, um... Oh, shit.
- Heb je gehoord van het boek "Falcon's Dive"?
- Wat was dat?
- Falcon's Dive'.
Heb je ervan gehoord?
- Hoe laat is het?
Tijd, tijd. Je hebt een, hebt een stuk, een klok, een stop...
Hoe laat is het?
- Het is...
Het is 21:37 uur.
- Zeven jaar,
vijf maanden,
twee weken, drie dagen
en 27 minuten geleden.
Precies waar je voeten nu zitten,
Ik, ik, ik heb dit gevonden.
"Falcon's Dive'.
Het riep me.
Het was als een voorbestemde verbinding. Een botsing.
Precies zoals het universum het wilde.
Dit.
Dit hier.
Dit is mijn bijbel, man.
Mijn bijbel.
- Nou...
Ik ben erg blij dat je mijn boek leuk vindt.
- Krijg de klere, man!
Kijk, laster niet!
Ik wil je dat nooit meer horen zeggen!
Spot niet met mij.
- Wel, wat denk je dat de man
wie schreef dat boek lijkt?
- Ik heb verdomme geen idee.
Denk je dat ik hier een tv of internet heb rondlopen?
- Waarom kijk je niet in je boek?
- Er staan geen foto's in dit boek!
- Welke, welke editie is dat?
- Het is...
Het is de derde.
- Ah, dat, dat is logisch.
Ik heb mijn foto laten verwijderen door die editie.
Weet je, Jesse, um, anonimiteit is, het is...
Het wordt erg onderschat, totdat het wordt weggehaald.
Er zijn heel veel dagen dat ik wou dat ik dat had gedaan,
Ik had dat boek nooit geschreven.
- Godverdomme! Ik heb het je toch gezegd?
Wat heb ik gezegd?
Ik zei toch dat je nu niet moest lasteren?
Deed ik dat niet? Huh?
Toch?
- Nou, nou, Jesse, ik...
Ik heb iets voor je.
- Ah!
Nu kom je bij.
Daar gaan we. Nu komen we bij het onderwerp, hè?
We komen nu bij het onderwerp.
Oké, kom op. Geef me dat snoep, geef me dat snoep.
Ah, ga langzaam, ga langzaam.
Ga langzaam.
Ja. Nu praten we.
Nu...
Wat is dit in godsnaam?
- Dat is "Falcon's Dive".
- Breng maar wat snoep mee, jongen,
of ik doe een beetje stabby stabby.
- Dat, dat, dat is de eerste editie.
Kijk maar eens aan de binnenkant van de achtermouw.
Ik heb dat trouwens ondertekend.
Je kunt die kopie houden.
- Wat doet jouw foto hier?
- Oh, ik, ik...
Ik denk dat we allebei het antwoord daarop weten, Jesse.
- Je bent aangekomen!
- Ik ben er nu. Ik ben aangekomen.
- Je bent aangekomen!
♪ Zij plaatsten hun kroon ♪
♪ Van doornen op zijn hoofd ♪
♪ Binnenkort ♪
♪ Hij zou dood zijn ♪
- Is alles in orde, Jesse?
Je lijkt stil de laatste tijd.
- Ja, ik ben...
Ik ben in orde, mijn schrijver.
- Ben je blij met dit werk?
- Jou dienen maakt me de
gelukkigste man op aarde.
- En toch kan ik...
Ik zie dat je ergens mee zit, mijn lieve Jesse.
- Het is...
Het is...
Oh, kijk. Het is niet zo belangrijk.
- Alstublieft.
Ga verder.
- Het is...
Het is...
Het is Cotton Bud.
- Heb je hem gelezen?
- Vorige week.
In de openbare bibliotheek.
Kijk, ik ben, ik ben, ik ben...
Ik ben in de war, mijn schrijver. Eh...
Oké, dus Cotton Bud en zijn crew hangen
de hele dag rond in het badkamermeubel?
- Ja.
- Ze gaan nooit ergens heen, ze doen nooit iets.
Ik bedoel, er gebeurt nooit iets.
Niets.
- Nou...
Misschien is het badkamermeubel wel een microkosmos van onze samenleving.
A...
Een reflectie. A...
Een verklaring.
Een ironie.
- Hm.
Maar je moet de elementen hebben, man.
De drie elementen van een verhaal.
Plot, conflict, oplossing.
En "Mr. Cotton Bud"? Nou, hij heeft niets van dat alles.
Kijk, kijk, kijk, zie je het niet?
Dit is een hedendaagse tragedie.
Ik bedoel, hoe kun je van het schrijven van "Falcon's Dive"...
naar "Mr. Cotton Bud"?
Ik bedoel...
Snap je? Kijk, kijk.
Je moet al die dominee Popoff en, en laten vallen,
en "Mr. Cotton Bud" onzin nu, en ga daarmee aan de slag,
dat, die pure, ongefilterde, onvervalste
Vincent weer stroomt!
Die "Falcon's Dive" Vincent!
- Oh, dat wil je niet Vincent.
Dat is een...
Dat is een heel slechte Vincent.
- Oh, onzin, man!
Kom op!
Nee! Dat is...
Dat is de grote Vincent.
Dat is de beste Vincent.
Ja.
Ja, man. Ik zeg het je, man.
Je hebt geen idee wat dat boek voor mensen betekent.
Je hebt geen idee.
Weet je, er is gewoon iets mee.
Er is gewoon iets mee. Het is gewoon essentie, man.
Het is gewoon een essentie van...
Wacht even, wacht even.
En weet je wat?
Als je daar naar terug kunt keren,
zijn we iets op het spoor.
Yep.
Laten we gaan.
- Misschien had Jesse gelijk.
Misschien was Cotton Bud wel een moderne tragedie,
en "Falcon's Dive" was pure essentie.
Dus, na een korte overweging, nam Vincent het
besluit om te proberen de man te vinden
die dat boek heeft geschreven.
Maar daarvoor moest hij ook het beest vinden,
want de twee waren één en dezelfde.
- Man, dat is verdomme geen manier om een klein bedrijf te runnen!
Shit!
We krijgen elk varken aan deze kant van de rivier
op zoek naar ons.
Kijk, man. Wat moeten we doen om dit ding te lokken?
Ik bedoel, wat moeten we doen?
- Dat wat we zoeken is vaak
moeilijker te vinden
dan dat wat gewoon naar ons toekomt.
En dit bleek het geval te zijn bij het vinden van het beest.
Zelfs met Jesse's onwrikbare en
toegewijde inzet voor de zaak,
Gewoon kattenkwaad uithalen, tot nu toe,
bleek niet succesvol om het ongrijpbare
dier uit zijn sluimer te lokken.
- Kijk, man.
Wat moeten we doen om dit ding te verleiden?
Ik bedoel, wat moet ik doen?
- Micky St. Peters was een plaatselijke drugsdealer,
pooier, pedofiel.
Een allround klootzak van een man.
Het gerucht ging dat zijn moeder hem als
baby op zijn hoofd had laten vallen.
Hoe dan ook, toen Vincent de suggestie deed aan Jesse
ze gebruiken een menselijk lokaas als burley,
om te proberen het ongrijpbare beest uit zijn schuilplaats te lokken,
Jesse dacht meteen aan zijn oude vriend Micky
als een uitstekende kandidaat voor de functie.
♪ Wat hebben we voor lunch? ♪
♪ Het is een leuk stel cockney jongens ♪
♪ Oi, oi, oi ♪
♪ Kijk ze eens allemaal op een rij staan ♪
♪ Oi ♪
♪ Grote, korte, zelfs rolly polly's ♪
♪ Kleine gemberharige ♪
♪ Het was precies wat de showman zei ♪
♪ Ik heb een mooi stel go -go noten, ah ♪
♪ We slingeren ons rond van stad naar stad ♪
♪ We genieten allemaal van het leven, zelfs als er strijd is ♪
♪ Een kneepje, een po, een cent een kneepje ♪
♪ Ja, pinch a punch, a po, a penny a pinch ♪
- Hou je kop, toilet.
Oi!
Jij verdomd toilet.
Oh, hallo, jongens!
Ik heb dit shirt net gekocht!
Oh.
- Wat krijgen we nou?
Wat krijgen we nou? Wie heeft deze wegen gemaakt?
- Het zijn landwegen, Jesse.
- Wat krijgen we nou? - Zo zijn ze gebouwd.
- Godverdomme.
- Wel mooi hier. Heel mooi bushland.
- Het is leuk, maar het was ver weg. Init?
- De afzondering is een van de grootste attracties van deze plek.
Het is geïsoleerd. Het is leuk.
Let op deze dip hier beneden. Dit wordt heel, heel onstabiel.
- Oké. Oh, oké.
- Ja, het water loopt vol, deze tijd van het jaar.
- Wat, hebben ze daar een brug voor?
Wat, dat water?
Kon je er niet gewoon overheen lopen?
- Nee, maar het water loopt vol. Je hebt een brug nodig.
- Oh. Dat maakt...
Oké.
- Dit is goudland. Er zit goud in die heuvels.
- Dus als ik daarheen ga, kan ik goud krijgen?
- Je zou goud kunnen vinden als
je wist hoe je het moest vinden.
Ik weet hoe ik het kan vinden.
- Wat, moet je goud zoeken?
Zit goud niet gewoon in de grond?
- Het komt niet zomaar uit de grond, Jesse.
Je moet het vinden. Ik kan je laten zien hoe je het vindt.
Ik kies er niet voor om het te vinden. Ik kies ervoor om andere dingen te doen.
- Oh, omdat jij de goudzoeker bent?
- Nou, ik ben.
.. Vergeet het maar. Vergeet het maar.
Vergeet maar dat ik het vermeld heb.
Hij heeft zichzelf ondergescheten.
- Oh!
- Nee, hij schijt zichzelf nu.
- Ja. - Hij heeft zichzelf uitgepoept.
Herhaaldelijk.
Dat is eigenlijk heel bijzonder.
- Oh!
Godverdomme. Maar dat is meer dan shit.
- Ja, het is iets anders, nietwaar?
- Mijn hemel. - Ik weet niet zeker wat dat is.
- Dat moet het ergste zijn wat ik ooit geroken heb,
en ik ben dakloos.
Deze auto is geruïneerd. - Hij is...
Het is een gestolen auto, Jesse. Het is niet jouw auto.
Ik weet altijd dat ik hier rechtsaf moet,
vanwege deze prachtige boom, die erg...
Het is heel onderscheidend.
- Hoe rij je dan 's nachts?
- Nou, je hebt koplampen en het licht...
- Ja, maar kun je dat vanaf de weg zien?
- Ja.
- Dus, als ik het goed begrijp, jij, jij...
Laat maar. Dat is, dat is prima.
- Wat? Wat is je vraag?
- Nou, mijn vraag is, als je naar huis
gaat, is het toevallig 's nachts,
schieten je koplampen niet de lucht in...
- Oh, in godsnaam. - Ik zeg het alleen maar.
Hoe vind je de weg naar huis?
- Je koplampen verlichten de boom!
- Dat begrijp ik,
maar die boom stond bovenop een heuvel.
- Oh, mijn God.
- Het is niet alsof je auto omhoog wijst.
Snap je wat ik bedoel? - Ja, maar koplampen...
Jesse, heb je ooit 's nachts gereden?
- Ik rijd nu. Natuurlijk heb ik 's nachts gereden.
- Koplampen gaan niet rechtdoor.
Ze steken ook naar buiten uit.
Ze hebben ook wat licht dat naar buiten schijnt.
Heb je dat niet gezien als je 's nachts rijdt?
Het is geen rechte lijn.
Er is een buitenwaartse projectie van licht dat lijkt op een bol!
- Mm. Ja.
- Dus de lichtbol vangt de boom!
- Mm -hm.
Ik denk dat je te gespannen bent.
Ik zou het meer waarderen als je zei,
"Jesse, hou je bek."
In plaats van in cirkels rond te draaien en het te laten klinken als,
"Oh, nou, weet je wat?
Ik sta boven alles."
- Ik ben niet grof, Jesse.
Zo praat ik niet tegen mensen.
- Je bent niet grof.
- Als je je daardoor beter voelt, heb jij gelijk en ik ongelijk.
- Laten we niet neerbuigend doen.
- Dit moet wel de langste autorit zijn...
die ik ooit in deze hut heb gehad.
Bewonder het landschap,
en laten we proberen een mooie rest van de reis te hebben, oké?
- Juist, dus eigenlijk... Omdat ik ga...
De sterren zijn hier zo helder.
Het is bijna alsof iemand ze op de lucht heeft geschilderd.
- Deze klootzak stinkt net zo
erg buiten als in de auto.
Hoe is dat mogelijk?
Ik bedoel, de buitenlucht zou moeten helpen ventileren.
Verdomme, man. Kom op, gewoon...
Ventileren, man. Ventileren!
- Het is vreemd hoe sommige van
deze sterren niet eens bestaan.
Toch zien we ze.
Het is ironisch, nietwaar, dat we verbaasd opkijken,
naar dingen die niet bestaan, maar tegelijkertijd,
we negeren de dingen hier op de grond,
recht voor ons, dat doen?
- Ja. Dat heb je goed.
- Wat heb je gedaan, Jesse?
- Ik stak een mes recht in zijn borst.
Recht door zijn hart.
- Oh, dat weet ik, maar ik bedoel,
wat deed je lang daarvoor?
- Ik weet niet wat je bedoelt.
- Wat heb je gedaan?
- Oh, oké. Um...
Ik heb land in kaart gebracht voor wegen.
Het was goed werk.
Werkte voornamelijk op het platteland.
Heb veel verschillende plaatsen gezien.
Verschillende dingen.
Mensen, steden.
Natuur.
Het was prachtig.
Ik bedoel, het was hard werken maar ik genoot ervan.
Ja.
En het hield eten op tafel voor mijn vrouw en mijn...
Mijn jongens.
Mijn twee jongens.
Ik denk dat ze nu bijna volwassen zijn.
Waar ze ook zijn.
Weet je, je hebt gelijk.
Ze zien er wel geschilderd uit.
Wat was dat?
- Oh, dat is niets.
Dat is gewoon een konijn.
- Hé, klootzak!
Waar ben je?
We zijn er!
We wachten op je!
We zijn niet bang.
We zijn niet bang!
Kijk!
Ik heb het voor jou gedaan!
Kijk!
Kijk wat ik heb gedaan!
Ik heb een...
Oh, sh...
Oh, shit, shit.
Shit, shit, shit.
Omhoog, omhoog.
Ik heb een man vermoord. Ik heb een man vermoord.
Ik heb een man gedood.
Voor jou heb ik een man gedood.
Voor jou.
Ik heb een man gedood.
Oh, Jezus Christus. Wat heb ik gedaan?
Geef me de autosleutels.
Geef me de autosleutels!
- Ik heb geprobeerd je te waarschuwen.
- Ik wil eruit.
- Maar je stond erop.
- Ik wil eruit!
Ik wil eruit! Ik wil hier niets meer mee te maken hebben!
- Oh, ja!
Je stond erop.
- Ik ben klaar.
Ik ben klaar.
- Weet je...
Hadden mensen hem maar gewoon in hun leven toegelaten.
Laat hem hun vriend zijn.
- Waar heb je het verdomme over?
- Hij verdiende het niet om zo in de grond te sterven.
Het was onwaardig.
- Dit gaat over Cotton Bud, toch?
Oh, Jezus Christus. Wil je het loslaten?
- Hij heeft nooit iemand pijn gedaan.
Hij wilde alleen maar geliefd zijn.
Hij wilde gewoon hun vriend zijn, maar ik denk, Jesse,
hij maakte gewoon geen deel uit van een bepaalde groep.
Hij kreeg de uitnodiging niet. Die heeft hij gemist.
Misschien was hij niet...
Welk woord gebruiken jullie? Misschien was hij niet hip genoeg.
Misschien is dat het.
Of misschien was hij gewoon niet stout genoeg,
want uiteindelijk houdt iedereen van de slechteriken.
- Nee, man.
Hij was verdomd saai.
Saai.
- Weet je wat, Jesse?
Ik heb tenminste iets gedaan.
Ik heb het tenminste geprobeerd. Wat heb je ooit gedaan?
Je hebt nooit iets gedaan.
Oh, je hebt iets gedaan.
Je reed op de ruggen van alle anderen,
in de hoop dat je zielige kontje gered zou worden,
omdat je nooit verantwoordelijkheid hebt genomen voor iets.
En als er dan iets misgaat,
ga je huilen als een kleine baby.
- Ik wil gewoon een warm bad, man.
En een bed.
Warme, schone lakens op mijn eigen bed,
in mijn eigen huis met een tuin.
En ik zou kunnen tuinieren.
En ik kon naar de crèche gaan en oppakken,
Ik zou wat verschillende bloemen en planten kunnen plukken
die ik erin kan stoppen, afhankelijk van het seizoen,
en op zondag kon ik de auto wassen.
Zilvermetallic Mustang.
Volledig lederen interieur.
En ik kon hem wassen
op mijn eigen oprit.
- Waarom ga je dan niet weg?
- Oh.
Dus dit gaat over persoonlijke
verantwoordelijkheid?
- Ja, Jesse. - Ja, Jesse.
- Ja, dat is zo. - Nou, dat is rijk.
Komt van jou.
Dus, van iemand die dacht dat dominee Popoff's
Miracle Springwater zou
zijn leven redden,
ook al komt het uit de kraan.
En hoe zijn boeken niet verkochten
vanwege de illustraties.
Laat me je iets vertellen.
Als Rembrandt zelf elk van die boeken
met de hand had geschilderd,
zouden ze nog steeds stinken als hondenpoep.
En ik hoop dat ze "Mr. Cotton Bud" diep begraven op die vuilnisbelt.
Want ik kan je garanderen dat als je
ooit weer over die klootzak schrijft,
dat is precies waar ze zullen eindigen.
Diep in de grond,
waar ze verdomme thuishoren!
Met al de rest.
- Dat neem je terug.
- Ik neem niets terug.
- Ik zei, neem het terug.
- Goedemorgen.
Heb je goed geslapen?
- Niet slecht.
Wil je met me dansen, schrijver?
Ik ken veel stappen.
Ik kan boogaloo.
Ik kan discoën.
Ik kan tapdansen.
Ik kan de bushalte doen, de eikel.
Ik kan doen wat je maar wilt!
Kom op, doc.
Kom op.
Kom maar op.
Kom op.
Kom op, kom op.
Oh! Oh!
Oh, we zijn een beetje sneller geworden, nietwaar? Huh?
Oh, kom op nou!
Oh!
Oké, je wordt een beetje...
Je gaat er een beetje diep in, hè?
Oh!
Kom op. Ooh!
Kom op nou. Oh!
Oh, kom op nou. Je moet beter doen dan dat.
Ik ben Baryshnikov met deze shit.
Ik heb een pot koffie gezet.
Ik dacht dat je wel wat zou lusten.
- Dat klinkt heerlijk.
- Kom op. Kom op, wat ga je doen?
Wat ga je doen? Je bent nu een grote man, hè?
Ben je een grote man? Oh!
Krijg de klere. Kom op, geef me die troep.
Verdomd ding, jij kind.
Krijg de klere.
Dat heb ik ook niet nodig.
Fuck ga je?
Ja.
Waar ga je verdomme heen?
Alsof je van me afkomt, hè?
Alsof je verdomme bij me weggaat.
Waar ga je heen, zoon? Huh?
Kom hierheen. Kom verdomme hier.
Huh?
Waar ben je verdomme? Huh?
Kom hierheen. Kom verdomme hier.
- Oké dan, Jesse.
Nou...
Laten we een heerlijk kopje koffie gaan drinken.
- Micky is weg.
- Ja.
- Het is hier prachtig.
- Ja.
- Ik dacht eraan om later deze ochtend een wandeling te maken.
Als je met me mee wilt doen.
- Ik dacht dat ik misschien...
Schrijven.
- Goed idee.
Waar ben je verdomme? Daar, huh?
Luister naar me.
Ik wil dat je zegt "Mr. Cotton Bud is slecht geschreven!".
- Nee!
Nu, zeg het en ik laat je gaan!
"Mr. Cotton Bud is slecht geschreven!"
- Nee. - Krijg de klere, man.
Zou je het erg vinden als
ik erbij kom zitten?
Ik neem je niet in de zeik, man! Hoor je me?
Ik wil dat je zegt: "Mr.
Cotton Bud is slecht geschreven!"
- Mr. Cotton Bud is mijn kind!
En in tegenstelling tot sommige mensen...
Ik laat mijn kinderen niet in de steek.
- Nou, wat denk je?
Je gaat je klaarmaken om ze in het hiernamaals te zien,
mijn schrijver.
Wat was dat?
- Het is geen konijn.
Een samenwerking.
Waarom niet?
- Vincent zou de hut missen.
Deze oude plek,
bijeengehouden door roestige spijkers en moe hout
hem een tweede kans had gegeven.
Maar het was tijd.
Tijd om te vertrekken.