Downloaded from YTS.MX
- Ik heb zojuist een DNA-test laten doen
Official YIFY movies site: YTS.MX
om te controleren, weet je,
en het was een van deze 23
en ik ancestry.com dingen, weet je, deze dingen die
blanke mensen doen meestal wat ze willen
om me interessanter te voelen.
En het is ook een hele goede manier om erachter te komen
waar je grootvader naartoe ging tijdens zijn tussenjaar.
En
Ik heb het vooral gedaan omdat ik nieuwsgierig was, weet je,
omdat Sri Lanka een vrij geïsoleerd eilandje is,
maar we hebben er nogal wat gehad
bezoekers door de jaren heen.
En niet alleen Europeanen, niet alles draait om jou.
We hebben de Chinezen gehad, we hebben de Perzen gehad,
we hebben de Indianen al een paar keer te vaak gehad,
en Sri Lanka was in het tijdperk van de verovering veel zoals
Britney Spears in de jaren negentig
waar iedereen ons iets te aardig vond, iets wat niet in ons belang was.
En Sri Lanka lijkt nu ook veel op
Britney Spears nu
omdat we niet zo vaak in het nieuws zijn,
Maar als dat wel gebeurt, is dat zelden om een ​​goede reden.
En zo heb ik dit gedaan
en de resultaten waren ronduit saai.
Het blijkt dat ik
99,95% Sri Lankaans.
Dus vroeg me af hoe een pure Sri eruit ziet. Dit is, dit is het.
Ik denk dat de resterende 0,05% blijkbaar
is Congolees,
en ik weet niet zeker hoe dat daar gekomen is.
Ik weet niet helemaal zeker welk deel van mij dat is,
maar het is zeker niet de plek waar ik het zou willen hebben.
Ik verontschuldig me. Ik ben niet, ik ben niet
meestal een lulgrap-type.
Maar jij, jij moet er af en toe eentje tevoorschijn halen
en nogmaals, ik vind het leuk
om mezelf als relatief te beschouwen, ik,
Ik zou zeggen progressief persoon,
maar soms is de woordenschat van het zijn
als zodanig frustreert het mij enigszins, vooral als het gaat om
aan groepen waarvan ik deel uitmaak.
Ik zeg dat deze term vroeger bestond
voor armere landen zoals Sri Lanka,
Ze worden derdewereldlanden genoemd.
En het voelde altijd een beetje gemeen, maar ik heb er nooit moeite mee gehad
omdat het ook eerlijk voelde over hoe de rest
van de wereld over ons voelt.
Terwijl er nu een poging lijkt te zijn om het te vervangen
met een mooier klinkende term.
Je hebt misschien wel eens van het mondiale zuiden gehoord
omdat ze het willen laten klinken alsof het de
geografie die ons in de war bracht.
Wat ik er niet leuk aan vind is
dat het eigenlijk niet zoveel zin heeft.
Stel dat India bijvoorbeeld op het noordelijk halfrond ligt,
maar is een deel van het mondiale zuiden, terwijl
Australië is ongeveer het meest zuidelijke punt dat je kunt bereiken
en maakt geen deel uit van het mondiale zuiden.
Om deze inconsistentie te verhelpen, stel ik voor
een alternatieve classificatiemethode,
landen die geen eurovisie spelen
en, en Eurovisielanden.
Om zo te zeggen, landen met waardigheid
En
degenen die genoeg geld hebben om het niet meer nodig te hebben.
Gefeliciteerd. Jullie hebben het heel goed gedaan.
En de andere vind ik niet zo leuk
is in veel opzichten de grootste.
Het is de, het is de uitdrukking mensen van kleur
waar ik begrijp is het nuttig om te zeggen,
beschrijf de gedeelde ervaring
van iedereen ter wereld die niet blank is.
Dat snap ik, maar wat ik er niet aan vind, is:
Het is gewoon de formulering. Mensen van kleur lijken te suggereren
dat er mensen zijn
en dan zijn er wij,
en technisch gezien zijn er meer
van ons,
dus misschien moeten we mensen zijn.
En jullie kunnen mensen zijn zonder kleur
of het voelt niet zo fijn.
Het is een grote neerbuigende,
Natuurlijk.
Ik, ik zou je dat echt niet toewensen.
Ik zou graag in een wereld willen leven
waar we allemaal gewoon mensen zijn, ook blanke mensen.
Luister eens, blanke mensen zijn ook mensen.
Iemand moest zeggen: Hier zou ik sterven.
Veel te veel van jullie zijn geld gaan betalen om mij te zien.
Om een ​​of andere reden heb ik thuis een aantal shows gedaan
Sri Lanka eerder vorig jaar,
en het ging goed, ik werd niet gearresteerd.
En dat was het hoofddoel. En
na een van hen kwam deze man naar mij toe
en hij was heel lief.
Hij zei: oh, het is zo aardig van je om weer thuis te komen
naar Sri Lanka en doe, doe shows hier
en op deze manier iets terugdoen voor uw land.
En ik moest hem geruststellen
dat ik er goed voor betaald werd om daar te zijn.
En het deed me ook denken aan wat hij zei over het teruggeven
naar mijn land waar dat lijkt te impliceren
dat mijn land mij in de eerste plaats iets heeft gegeven.
Ik dacht na over wat, wat het opgroeien in Sri Lanka eigenlijk betekent
mij als persoon heeft gegeven.
En echt de sterkste,
het meest opvallende dat het mij heeft gegeven is
een sterke wil om te vertrekken en nooit meer terug te komen.
En dat is prima gelukt.
Maar ik wil ook niet over mijn shit praten
zoveel van mijn eigen thuisland.
Ik denk dat dat meer een probleem van mij is dan van Sri Lanka.
probleem, als dat logisch klinkt.
Ik denk dat ik, de persoon
dat ik ben waar ik geboren ben, zou ik gewild hebben
om die plek te verlaten.
Weet je, als ik mensen in de wereld zou scheiden,
in twee aparte groepen verdelen, altijd een goed idee.
Ik zou, ik zou ze scheiden
in mensen die vertrekken en mensen die blijven.
En ik ben natuurlijk zeer bevooroordeeld in deze mening,
maar ik geloof wel dat mensen die vertrekken
zijn objectief gezien in bijna alle opzichten beter.
Als je hier was en je vindt mijn spullen leuk, dan,
Je bent hoogstwaarschijnlijk iemand die is vertrokken.
En ik wil dat je weet dat je gelijk hebt.
En als je een persoon bent die is gebleven
dat op de een of andere manier hier terecht is gekomen, is zeer waarschijnlijk
omdat je veel cooler bent, heeft mijn vriend je uitgenodigd,
Ik wil dat je weet dat het niet allemaal slecht is om jij te zijn,
weet je, want ook al,
ook al zijn we zoveel interessanter dan jij,
we zijn over het algemeen veel gelukkiger dan we ooit zullen zijn.
Dus het komt in evenwicht, weet je,
en als ik zeg vertrekken, bedoel ik echt een groot vertrek.
Ik, ik, ik denk dat het als persoon op een heel specifieke manier groeit
om alleen in de wereld te zijn, buiten de context
waarmee je bent opgegroeid.
En op een bepaalde manier
dat gebeurt niet per se als je zegt dat je moet verhuizen van de
van een klein stadje in je land naar een grote stad in je land
of je verhuist naar het platteland hiernaast.
Zelfs alsof ik in Londen met een groep mensen om me heen was,
Ik wist dat niet zo goed, en er was een vrouw uit Italië
die onlangs van Rome naar Londen waren verhuisd
en ze zei zoiets als, ja, het is echt,
Het is echt moeilijk om een ​​immigrant in het Verenigd Koninkrijk te zijn.
En toen vond ze mijn ogen in de cirkel
en zei, net als wij,
Ik zei, luister Ben, nu spijt het me
maar ben je verhuisd van het ene Eurovisie-land naar het andere?
naar een ander Eurovisiesongfestival ben je
technisch gezien een immigrant en volledig binnen uw rechten
om naar jezelf te verwijzen als zodanig.
Maar begrijp alsjeblieft dat er geen wij zijn
als je de machine ooit gebruikt om te gaan
door de paspoortcontrole op de luchthaven.
Nee, wij tenzij je het weet
een paspoortcontroleur kent ons aan naam, gezicht en vinger.
Mensen zeggen dit toch, dat
Iedereen heeft een moment tijdens het opgroeien waarop je je realiseert
dat je ouders ook maar mensen zijn.
Ik denk dat dat heel waar is. Ik denk
wat mensen niet vaak genoeg zeggen is
dat als je extra geluk hebt, je misschien een tweede moment hebt
waar je je realiseert dat je ouders
zijn bijzonder vervelende mensen.
En zo voel ik mij ook over de mijne
en wanneer ik, wanneer ik dit gevoel uitspreek tegenover bepaalde mensen,
meestal mensen die dichter bij hun familie staan,
zullen ze zeggen dat ze boos op me zullen worden.
Ze zullen zeggen: oh, hoe kun je dat nou zeggen?
Zij zijn je ouders, zij hebben je gemaakt tot wie je bent.
En dat is nou net mijn probleem. Precies.
Ik heb het grootste deel uitgegeven
van mijn volwassen leven, hun fijne werk ongedaan makend
en ik zou er vaak met hen in contact komen en
en hun belangrijkste verdediging voor hun gedrag was dat zij,
dat ze hun best hebben gedaan.
Wat ik begrijp, weet je, soms doe je je best
en dan schiet je tekort en dat gebeurt, dat is het leven.
Maar ik heb wel het gevoel dat met bepaalde dingen,
als je je best doet
en je verpest het nog steeds, dan ben je een verpester.
Nee, het is prima. Het is
alles waarbij levens op het spel staan,
vooral jij ouderschap staat zeker levens op het spel Bij
elk beroep waarbij levens op het spel staan,
chirurgen krijgen niet de kans om hun best te doen op een onderzeeër.
Een heel makkelijk voorbeeld zijn ontwerpers en piloten.
Piloten die hun best deden, vliegen nu voor R
en die vliegtuigen zijn niet iemands eerste keus,
niet van jou en niet van hen.
En mensen zullen vaak allerlei excuses gebruiken
om te rechtvaardigen dat ze in een slechte gezinssituatie blijven.
Meestal is het logisch dat de familie van die familie,
ongeacht wat mijn favoriet van allemaal is,
Fraserbloed is dikker dan water en dat is waar.
Bloed is dikker dan water, maar stront ook.
Mij ​​zul je niet snel betrappen op het neuken van mijn loodgieter.
Ik heb dus nog niet met een van mijn ouders gesproken
iets meer dan twee jaar nu
en iemand zei gewoon: oh, doe dat alsjeblieft niet, weet je.
want als ik dit tegen mensen in het leven zeg,
Vaak reageren ze dan alsof ik ze net iets verdrietigs heb verteld.
En dat komt alleen omdat jullie mijn ouders niet kennen.
En eerlijk gezegd deed ik dat niet per se op de beste manier.
Ik verdween langzaam uit de i
Wat ik probeer te zeggen is dat ik mijn ouders heb genegeerd.
En ik denk
daarom gedragen mijn vaders zich allebei zo
vreemde exen die de boodschap niet helemaal begrepen hebben
waar het vroeger was dat elke drie,
vier maanden lang kreeg ik om 4:00 uur 's ochtends een berichtje van mijn vader op een
Zaterdag, gewoon hallo,
45 minuten later denk ik aan jou.
En dus zou ik proberen zijn energie te evenaren
en antwoordde: Wat heb je aan?
En dat stopte de boodschap, dat kun je gebruiken.
Dat is alles.
Ik doe dit nu al bijna 10 jaar
en het is pas de laatste twee jaar
of dat mensen begonnen zijn
bereidwillig betalen om mij te zien.
Voorheen was het vooral bedrog
en dwang en het was erg leuk.
Het was leuk dat mensen kwamen kijken naar de show.
En het was ook leuk om te zien wie er komen, weet je,
en het is zoiets van: kijk eens naar de menigte.
Je denkt zoiets van: oh, ik heb het hierover
of deze mensen of dit soort dingen.
En ik ben meestal blij.
Er zijn een paar demografische groepen die mij wel wat zorgen baren.
En dit bestaat uit twee delen.
De tweede is een meer geschreven grap
en de eerste is gewoon, er is iets dat ik nodig heb
om van mijn hart te krijgen dat om welke reden dan ook,
er leek een zeer prominente
contingent van yoga-instructeurs
die aansluiten bij mijn werk.
En
Ik weet niet wat jij denkt dat het is.
Dat weet ik precies. Ik weet het niet.
Ik heb nog nooit over yoga gesproken.
Ik weet niet wat ik heb gedaan waardoor ik de
de toorn van uw volk.
Ik ben me ervan bewust, maar ik, hoe ik eruit zie.
Maar toch, weet je, toch, nee,
Het rechtvaardigt dit gedrag op geen enkele show.
Er zullen meer yoga-instructeurs zijn
dan er Sri Lankanen zijn.
En dat is vreemd. Het is
vreemd en het houdt me wakker.
Iets anders wat ik heb opgemerkt, is dat er maar heel weinig zijn, zeg ik
relatief gezien, althans de meeste immigranten die komen
en ik zie dat er veel immigranten naar mij toe komen.
De meesten van jullie zullen niet gemeen zijn tegen de laatste groep,
maar echte immigranten, weet je, jullie zijn hier terechtgekomen.
Er zijn maar heel weinig, laten we zeggen, kinderen van immigranten.
Je bent met je ouders hierheen gekomen
en al het werk voor je gedateerd.
En ik denk dat de meeste redenen,
'want ik zeg dat soort dingen, maar ik snap het.
Weet je, als je, als je bijvoorbeeld een Sri Laan bent in mijn
Ik ben hier opgegroeid,
Ik snap waarom ik een raar ding zou zijn,
omdat ik een beetje dezelfde wereldvisie heb als jij,
maar er zit woede achter mijn ogen
die je aan je vader doet denken.
En iets in mijn woorden dat suggereert dat
Ik heb geen respect voor jouw strijd.
En je hebt gelijk, dat doe ik niet. En ik denk ook niet dat ik dat zou moeten doen.
Het is ook grappig voor mij dat wanneer ik iemand ontmoet,
zeg maar zoals Sri Lai hier in het algemeen is opgegroeid,
zelfs Zuid-Aziaten, ik ben hier opgegroeid.
Jullie zijn vaak allemaal veel conservatiever
dan wanneer we thuis zijn.
En het enige wat ik kan bedenken als reden daarvoor is
die zeggen dat je ouders hierheen zijn verhuisd in de jaren zeventig
of de jaren tachtig, ze hielden die versie van de cultuur vast,
weet je, en, en heeft je daarmee opgevoed.
Ik heb hier een vriend, die niet uit Sri Lanka komt,
hij is een, opgegroeid in Londen
maar in een zeer hechte Indiase Rahi-gemeenschap.
En hij is net zo oud als ik, 30 jaar oud,
en celibatair, grotendeels uit eigen keuze.
En ik sprak tegen hem alsof,
Nou, dit is een heel intense beslissing die je neemt.
over je leven maken.
Gaat, ik wil niet dat je leeft
met een beetje meer vrijheid?
En hij zei: nee, weet je, ik wil trouw blijven aan mijn cultuur
en dingen doen zoals mijn familie het zou hebben gedaan
hen weer thuis.
En zijn familie komt uit Mumbai
en dat is een stad die Londen er fantastisch uit laat zien
klein en provinciaal.
En ik probeerde hem uit te leggen, als je,
als je in Mumbai was opgegroeid, was je waarschijnlijk je
maagd op 16-jarige leeftijd aan je A-level Franse leraar
terwijl haar man zich waste of zoiets.
En hij zei, dat is een heel specifiek voorbeeld.
En ik zei, dit gaat niet over mij. Ik ben gewoon een
Zeer creatief persoon.
Lees niet te veel in de verhalen
Ik werd laatst in het openbaar een roedelleider genoemd.
Het was vreemd. Het was vreemd.
omdat ik intellectueel weet dat dit een slecht woord is,
maar ik ben hier niet opgegroeid.
Dus het heeft niet echt die emotionele kracht
om mij per se van streek te maken.
Ik bedoel, ik ben Sri Lankaans.
Ik, ik kijk ook neer op het Pakistaanse volk, weet je.
Bijna net zoveel als ik van Indiërs houd.
En Indiërs, ik weet dat jullie in de kamer zijn
omdat ik zou lachen om het Pakistaanse stukje was gewoon een beetje
beetje te veel, weet je wel, racistische stukken stront.
Ik zweer dat ik blij ben dat je hier bent.
Er is een Indiaan, jij bent, jij bent de meest methodische
racistische mensen die ik in mijn hele leven heb ontmoet.
Het is verbazingwekkend. Ik ben, ik ben onder de indruk.
Het komt alleen uit de mond van een Indiër.
Ik heb de woorden gehoord. Ik kan niet islamofoob zijn.
Ik heb de Koran gelezen, maar dat spreekt mij erg aan.
'want meestal als iemand racistisch is, kun je
Gebruik ten minste onwetendheid als verklaring
waarom ze zich zo voelen.
Terwijl deze persoon ging
en huiswerk gemaakt om meer te zijn
effectief racistisch.
Het enige dat erger is dan een onverdraagzame persoon zijn, is een
een onverdraagzame en een nerd.
Is het niet gênant?
maar ik merk dat veel van de blanke mannen met wie ik omga
hebben een beetje moeite met aanpassen
op veranderingen in de samenleving.
Eén man, en velen zeggen hetzelfde
met een versie van de woorden.
Het is momenteel heel moeilijk om een ​​blanke man te zijn.
En wanneer ik deze woorden hoor, antwoord ik altijd:
ga alsjeblieft door
een versie van zoiets als, oh ja, weet je, ik heb het gevoel dat,
Ik heb het gevoel dat er mensen zijn die,
die mij niet mogen, alleen al vanwege de demografie
waarin ik geboren ben.
En soms, soms heb ik zelfs het gevoel dat ik iets mis
mogelijkheden
daardoor.
En ik luister zo van, verdomme man, ik kan het me niet voorstellen
hoe dat voor jou moet zijn.
Nee, maar er is wel een heel specifieke demografie
van een blanke man waar ik echt empathie voor heb.
Het is als je jong bent, laten we zeggen jonger dan 40
liberale blanke man,
'want dat is een, ik weet niet, uniek moeilijke positie
omdat je politiek geneigd bent jezelf te haten.
En jij werd net op tijd geboren
om de gloriedagen van je volk te missen.
Jullie hebben het allemaal 500 jaar lang zo goed gedaan.
En net voordat je eruit springt, haat iedereen je
en je kunt er niet eens boos om zijn.
Je moet het op je kin nemen. Het is ruw.
Je werd net op tijd uitgenodigd voor de huisfeestjes
dat de buren de politie zouden bellen.
Een van mijn beste vrienden in het Verenigd Koninkrijk is een blanke man,
een blanke man, als je wilt.
En hij is zo'n lief, geweldig mens.
Hij is een heel empathisch type.
Hij zal heel erg met de schande rondlopen
van zijn ras.
Hij zal zichzelf voorstellen, zoals: Hallo, ik ben Joe, ik maak deel uit van
van het probleem, leuk je te ontmoeten.
En ik, ik klaagde bij hem,
hij zal overstuur zijn, verdrietig worden over dingen
dat is niet eens zijn telefoon.
Weet je, ik heb een keer bij hem geklaagd over visumzaken
en hij, hij werd erg boos namens mij
en hij zei zoiets als: oh, het spijt me zo
dat je met al die man te maken hebt.
En ik zei: Joe, ontspan.
Jij, jij komt uit Essex.
Als de Britse regering een manier had kunnen vinden
om u en uw volk te deporteren,
Dat zouden ze zeker gedaan hebben.
Helaas solliciteren
want visa vormen nog steeds een groot deel van mijn leven.
Het is veel waar ik over nadenk. Ik heb een visum nodig om hier te zijn.
Als ik in een land woon
en als ik überhaupt een land bezoek, dan is dat bijna elk land dat ik bezoek,
Ik moet een visum aanvragen
omdat je dit kunt opzoeken,
Het paspoort van Sri Lanka behoort tot de top 10 van slechtste paspoorten ter wereld.
wereld, vooral Europa.
Het is een beetje extra vervelend.
Je toont alle, al deze documenten, meestal op zijn minst
uw inkomende vlucht, uw terugvlucht,
uw accommodatie terwijl u daar was,
bankafschriften van de laatste zes maanden, een brief van uw werkgever.
Al die dingen waarbij je eigenlijk probeert te bewijzen
naar dat andere land waar je niet naartoe gaat
wegrennen als je verschijnt.
En ik denk dat ik er vroeger meer vrede mee had.
omdat ik het niet weet, ik was jong, ik had niet veel gedaan in de
wereld en eerlijk gezegd zou ik
heel graag wegrennen in de meeste landen die mij hebben geleid,
maar naarmate ik ouder word, voelt het allemaal een beetje vernederend.
Weet je, waar ik een visum aanvroeg
onlangs naar Oostenrijk
en ik was al mijn documenten bij elkaar aan het zoeken
en ik had het idee van, weet je,
Oostenrijk wenst
dat ik zou weglopen naar hun irrelevante land.
Over twee jaar zou ik hun grootste culturele exportproduct zijn.
Thomas, wie hebben ze nog meer?
De laatste man was de man die de Terminator speelde.
En daarvoor
dat was de Terminator.
Het was echt, het was een T 6 miljoen nummer één.
Ik doe dit,
maar ik heb ook een,
een normale baan, een dagtaak.
Ik, ik werk als een,
een programmeur voor een technologiebedrijf.
want wat moet ik anders doen?
En ik, ik heb, ik heb over het algemeen vrede gesloten met
dat deel van mijn leven.
Weet je, het zorgt ervoor dat mijn inkomen stabieler blijft.
Het is en blijft de bron van mijn visum.
En het dagelijkse werk vind ik niet erg.
Wat, maar soms zeg ik wanneer,
als iemand vraagt, oh, het bedrijf waar je werkt
want wat doen ze?
Het enige eerlijke antwoord dat ik ooit kan geven is
dat het niet uitmaakt.
Ik bedoel, natuurlijk niet voor mij,
maar nog opvallender: aan niemand.
En het is deze gewelddadige zinloosheid die is begonnen
om op mij te drukken naarmate ik ouder word.
En de beste manier waarop ik het kan zeggen, is dat het is alsof je werkt
voor een technologiebedrijf is, is dat ik zeg, jij
zeg je toen je een kind was of praat je nu met een kind
en je vraagt ​​ze: wat wil je worden als je groot bent?
Ik kan me niet voorstellen dat een kind ooit omhoog heeft gekeken
en zei: als ik groot ben, wil ik...
een senior productmanager voor een cloudgebaseerde
AI-gestuurd platform voor de levering van seksspeeltjes.
Het is net als Uber, maar dan geldt: hou je mond.
En ze zijn allemaal, ze zijn allemaal zo.
En nog meer kinderen
zou liever brandweerman worden dan
werken voor een technologiebedrijf.
En dat komt omdat kinderen slim zijn
en ze weten het op een bepaald niveau, ook al is het niet praktisch
geestelijk gezien is het soms beter
een brandend gebouw in rennen.
Om dan die slappe melding te horen,
het programma
en het was niet altijd een plan,
mijn eerste poging om met succes uit Sri Lanka te komen
was, ik, ik ging naar de medische school.
Ik heb de medische school zelfs grotendeels afgerond
omdat ik geen andere keus had.
Ik heb nooit als arts gewerkt,
Gelukkig voor het publiek.
Ik wist het halverwege
dat ik veel te egoïstisch was voor dat beroep.
En sinds ik mijn weg naar de showbusiness heb gevonden
waar mijn cliënt thuishoort.
Maar, maar al mijn oudste
en mijn beste vrienden komen uit dat deel van mijn leven.
En ze zijn allemaal werkende artsen
en dat al het afgelopen decennium.
Het was interessant
'omdat we allemaal, weet je, evenveel hebben gewerkt
van tijd en ze hebben altijd gewerkt
zoveel moeilijker dan ik.
En de meeste van onze carrières worden veel minder betaald.
En het voelde gewoon een beetje fucked, weet je, gewoon, gewoon
omdat door een truc van het kapitalisme,
mijn betekenisloze technologiebedrijf creëert meer waarde
voor aandeelhouders dan een ziekenhuis.
Ik heb over het algemeen twee meningen over kapitalisme.
Enerzijds denk ik dat het, zoals het nu bestaat,
is zeker veel schadelijker voor veel meer mensen dan het is
waarschijnlijk ooit geholpen.
Maar tegelijkertijd,
Luister, ik probeer rijk te worden, oké?
En het begint eindelijk te lijken
alsof het me zomaar zou lukken.
Dus ik heb nog vijf jaar kapitalisme nodig. Oké?
En dan kunnen we de revolutie bewerkstelligen.
Wij kunnen mijn paleis als hoofdkwartier gebruiken.
Maar, maar ik heb mijn paleis nodig.
En met paleis bedoel ik een mooi paleis met twee slaapkamers.
Weet je,
Ik denk niet dat ik veel vraag.
Ik en die bende. Wij, wij hebben vrij ver uit elkaar gewoond,
maar in hetzelfde land sinds we in het VK zijn
en elk jaar, minstens één keer per jaar,
we zullen proberen om allemaal bij elkaar te komen
en wij zes gaan op een, een grote reis.
En we gingen vorig jaar ergens in de nazomer
en het voelde als een mijlpaal voor ons allemaal.
Het was een reis die ons allemaal het gevoel gaf van: oh,
we gaan langzaam omhoog in het leven
omdat het de eerste reis was die we als groep maakten
of zelfs individueel waar de,
waar de vakantie zelf minder comfortabel was
dan ons normale leven.
En dat is echt rijkeluis-troep.
Omdat, omdat als je geen geld hebt, je,
je spaart al het geld dat je hebt, zodat
dat je ergens heen kunt gaan waar het leuk is
en doen alsof ze drie tot vijf dagen lang geld hebben.
En dan, om de een of andere reden, als je wat geld hebt,
je geeft op de een of andere manier nog meer geld uit
vaak de natuur ingaan
en de levens opnieuw creëren
dat je grootouders zo hard hebben gewerkt om te ontsnappen.
Ik heb altijd zoveel gepraat
van shit over mensen die van al die natuur houden
spul, weet je?
Maar deze keer gingen ik en een bende naar IJsland
en we hebben een hoop natuuractiviteiten gedaan
en het was erg leuk.
Het was, ik dingen kwamen eruit
van mijn mond in IJsland.
Ik had nooit gedacht dat ik zou zeggen dat ik uit het raam naar een grote
rock en ik dacht, fuck hem.
Dat is een goede steen, toch?
Ik ben er nog nooit geweest, ik ben er nog nooit geweest
geologisch eerder opgewekt.
Ik bewaar deze afbeelding voor later.
Ik denk elke dag aan die steen.
Het is een behoorlijk bewogen zomer. Dat is het.
Een klein poosje
voordat ik hierheen ging, hebben jullie allemaal gehoord
van dit Amerikaanse hippie-achtige festival Burning Man?
Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt.
Het was niet Burning Man zelf, maar in Spanje.
Ik heb dus zeven dagen gekampeerd in de Spaanse woestijn.
En het was leuk.
Ik denk niet dat het echt mijn ding was, weet je, gewoon
om je een idee te geven van de demografie, toch?
Ik zal even een statistiekje voor je opnoemen.
Laten we maar zeggen dat er waren
exponentieel meer dreadlocks
dan er zwarte mensen waren, oké?
U doet met die informatie wat u wilt, zonder oordeel.
een beetje oordeel, meestal geen oordeel.
Je doet wat je lichaam wil.
Maar weet je, ze waren, ze waren
hele aardige mensen.
Nee, ik weet gewoon niet of het mijn mensen waren, weet je?
En zo, en zoals bij veel festivals, waren er natuurlijk,
er werden grote hoeveelheden drugs ingenomen
inclusief mijzelf.
Maar de mensen daar gebruikten geen drugs zoals ik.
om mee te nemen, bijvoorbeeld als ik met mijn vrienden uitga
en we nemen wat spullen mee, we vinden een donkere hoek
buiten de locatie en neem onze spullen mee
en ga door met die nacht.
Terwijl ze hier graag doen wat
Ik herinner me dat ze het een intentiecirkel noemden.
Ik zie dat sommigen van jullie bekend zijn
en voor de rest van jullie, als je het voorrecht niet hebt gehad
van blootstelling aan zo'n geometrische formatie
Voordat ik u dit vertel, kan ik u verzekeren
dat het inderdaad net zo dom is als het klinkt.
Wat is een intentiecirkel eigenlijk?
Vindt u dat ik u een indruk kan geven van de situatie?
De manier waarop het is opgezet is, dus het is in de woestijn, dus daar,
er is een hoop vuil zover dat kan.
Ik zie vuil, maar dat is prima. Het is een woestijn.
Dat is wat ze doen. Ze hebben vuil,
maar er is een groot, er is een festival opgezet
rond dit grote stuk aarde in het midden,
maar ze noemen het geen stukje aarde,
ze noemen het de speler.
En rond de omtrek van het stukje aarde,
er zijn kampen,
maar ze noemen ze geen kampen, ze noemen ze barrios.
En ik ben altijd
enigszins achterdochtig wanneer een groep mensen begint
om hun eigen jargon, hun eigen kleine taaltje te ontwikkelen,
omdat dat sekte-achtig gedrag is.
En ik probeerde niet de ster van de midzomer te worden
naar Desert Storm.
Ik hield mijn ogen dus goed open.
En zo ging het op de eerste avond
voordat we allemaal 's avonds uitgingen, iedereen in de,
in het kamp, ​​in de, in de wijk kreeg
kwamen samen in de gemeenschappelijke ruimte, gingen in een kring staan,
en iedereen haalde de spullen tevoorschijn
die ze die avond meenamen.
En het punt was dus dat
voordat je je spullen meeneemt, vertel je het, je gaat een voor een
en je vertelt het aan de rest van de groep
wat uw plannen voor de avond zijn.
En ik zweer het, toch?
Ik heb nog nooit in mijn leven gehoord
volwassenen klinkt zo oprecht,
maar dan wel helemaal vol stront zitten.
Ik, de eerste persoon, ging
en zei zoiets als: oh, ik wil gewoon, ik wil gewoon
om meer verbinding te maken met jullie allemaal en met de PLI
en om de warmte te voelen
van de sterren en de sterren zijn niet warm.
Dat is, als er al iets is, hun grootste aantrekkingskracht.
En toen ging de volgende persoon
en zei zoiets als: oh, ik wil gewoon
om me levendiger te voelen dan ooit tevoren.
En toen ging ik zo één voor één
en uiteindelijk kwam het bij mij terecht
en ik heb wat verzonnen.
Dus ik wilde mijn drugs nemen en verdergaan met mijn avond.
Maar omdat ik het wist, weet je, II,
Ik kon niet eerlijk zijn over
wat mijn werkelijke bedoelingen voor de avond waren.
omdat het niet goed zou zijn gegaan met mijn, weet je,
hippievrienden zijn.
Want als ik eerlijk ben,
Ik zou zoiets hebben gezegd als: Hé,
Luister jongens, ik heb hard gewerkt en ik ben moe.
En eerlijk gezegd, ik probeer op dit moment gewoon high te worden.
Ik voel, voel me levendiger. Nee, nee, dank je.
Ik zou het graag willen vergeten
dat ik überhaupt heb geleefd.
Dat is waar ik,
een van de meest interessante mensen,
Ik ken hem al mijn hele leven, hij is de moeder van een ex van mij.
Ik herinner me nog toen we Ex voor het eerst ontmoetten, stelde ons voor
en ging toen naar de andere kamer
en toen haar moeder, ze bekeek me van top tot teen
en het eerste wat ze vroeg was: ben jij als kind geslagen?
En ik dacht, sterke start. Oké, cool.
Ik knikte alleen maar. En ze volgde met een hit
of hit hit en ik zei, hit hit.
En ze keek me weer van top tot teen aan
en zei: Dat dacht ik al, en liep weg.
En ik heb tot op de dag van vandaag geen afsluiting,
maar ik begreep meteen wat ze bedoelde, weet je,
en ook voordat ik erop inga, ik denk niet dat er een
Hoe dan ook, iedereen zou ooit een kind moeten behandelen.
Maar tenminste de normale hit, weet je wel,
de de verkeerde klap toen het mij overkwam,
het kon mij niet zoveel schelen.
Voor mij is dat als je een kind bent
en je doet wat domme kinderachtige dingen, weet je, jij
iets kapot maken of iets stelen
of je plast op iets
en dan word je er fysiek voor gestraft,
wat niet nodig is, mag niet gebeuren.
Maar toen het mij overkwam, was het tenminste...
het maakte niet zoveel indruk op mij.
Het was logisch, weet je, ik heb iets verkeerds gedaan,
er is iets ergs met mij gebeurd, gebeurd.
Nou, het is vergelijkbaar met, het is enigszins vergelijkbaar met wanneer je,
als je dat hoort, als je dat hoort
dat een parachutist stierf,
Luister, ik probeer niet te zeggen dat parachutisten het verdienen om te sterven,
Ik zeg alleen dat als je gaat skydiven
en je sterft, het is heel moeilijk voor mij
om sympathie te vinden voor uw situatie.
Het is net als wanneer je hoort dat je vriend
met een diploma kunstgeschiedenis is nog steeds werkloos, het is,
het is triest en het zou niet zo moeten zijn,
maar ze hadden het wel gehad, weet je,
en dan slaan, slaan is voor mij iets heel anders.
Ik denk dat ik dat best veel heb
van intieme ex-ervaring met.
Ik heb vooral een probleem met mijn vader, toch?
En voor mij is dat het moment waarop er heel veel is
heeft helemaal niets met het kind te maken.
Meestal is het de volwassene die iets volwassens te doen heeft
waar ze niet mee om kunnen gaan.
Dus ze reageren het af op het kind.
En als je een kind bent
en dat overkomt jou,
je begint te denken dat jij het probleem bent
en je krijgt dit kleine gaatje binnenin
en naarmate je ouder wordt, wordt het gat groter
en uiteindelijk wil je beginnen
het gat met wat spullen opvullen.
En daarom zijn drugs
en alcohol werden achteraf uitgevonden.
Gelukkig was ik op dat moment te blut om te investeren.
Dus ik denk dat ik mijn hele gat heb gevuld door, ik weet niet, gewoon te proberen
om dingen te bereiken en daar erkenning voor te krijgen en, en,
en vul het op die manier.
En soms ga ik er wel eens te ver in
en mezelf volledig opbranden.
En ik ben in een behoorlijk slechte staat geweest.
En als dat gebeurt, zal ik altijd troost vinden in het vertellen
ikzelf dat het heroïne had kunnen zijn,
Hoe erg dit ook is.
Weet je wat nog erger zou zijn geweest? Heroïne.
Nee, het is allemaal, toen ik dit besef over mezelf had,
Het was vreemd genoeg de enige keer in mijn leven dat ik zelfs de
een klein beetje empathie voor deze ongelooflijke weirdo
van een man genaamd Elon Musk.
Luister even naar me. Want op een of andere manier,
lang geleden, toch?
Ik las dat hij ook een behoorlijk gewelddadige vader had.
En toen ik die twee dingen met elkaar verbond, verdween zijn hele shit
was op zijn minst logisch.
Weet je, omdat ik dacht dat het slecht met me ging.
Deze man probeert helemaal naar Mars te reizen
om te kijken of er een vader is die van hem houdt.
Dat is tragisch. Dat is een tragisch leven.
Ik heb een soort van besef over mezelf.
Het was veel, het was veel om te verwerken, weet je.
En ik, ik werd over een paar maanden 30
en ik heb dat als een soort willekeurige deadline ingesteld
om het in mijn hoofd grotendeels op orde te hebben.
Natuurlijk duurt dit spul eeuwig,
maar het is meestal wel gelukt, weet je?
omdat ik het gevoel heb dat het niet nodig is
om een ​​deadline te stellen, maar ik heb het gevoel dat veel van dit,
weet je, je spullen uitzoeken en jezelf vinden
en dat is allemaal heel schattig als je in de twintig bent.
Maar als je een man van in de dertig bent,
Mensen hebben geen tijd voor die onzin.
Natuurlijk heb ik, ik heb nog een paar jaar,
maar ik wilde vooruitlopen, weet je, ik wilde niet
om het met rust te laten, het te vergeten.
En dan eindigen bij de 70-jarige bij de Ayahuasca-ceremonie
rondgaan en mensen vertellen hoe ik probeer God te ontmoeten
en laat een sjamaan mij vertellen dat het zoiets is als, wacht vijf
over 10 jaar zul je God ontmoeten.
Hij wacht op je, je hoefde niet naar Peru te komen
hiervoor.
Rond die tijd begon ik mijn therapeut veel vaker te zien
ook regelmatig.
Ik ga er nu en dan, zo'n zes weken achter elkaar heen.
Zo'n twee onderhoudsbeurten per zes weken.
Maar ik begon een tijdje elke week te gaan
en het was erg nuttig.
Mijn enige bedenkingen eerder in het proces
was dat tegen deze prijzen
Ik dacht dat hij mij zou repareren
als een monteur, weet je, alsof ik de auto ben
en hij is de monteur en ik ga naar binnen en hij repareert mij.
En voor mij was het in ieder geval heel nuttig
om erachter te komen op welke manieren precies
Ik ben genaaid en misschien krijg ik wat inzicht in
hoe ik zo genaaid werd.
Maar blijkbaar moet ik al het ontneuken zelf doen
is veel minder een monteur en meer Ikea voor je emotie
of je krijgt de gereedschappen en wat materialen
of je moet je shitty tabel van een persoonlijkheid neerzetten
helemaal alleen samen.
Ik begon rond die tijd met proberen
om mijn leven weer op orde te krijgen.
Weet je, ik was een vrij sedentair persoon
en ik begon meer te bewegen.
Ik, ik herinner me dat ik me inschreef voor bokslessen
en yogalessen tegelijkertijd
omdat ik het volledige spectrum wilde.
En ik herinner me dat ik veel nerveuzer was
voor de bokslessen
en op de middelbare school hoefde ik dat eigenlijk ook niet te zijn.
II, ik herinner me dat ik ging
en er hing zo'n fijne, gastvrije sfeer.
Iedereen wilde heel graag een nieuw iemand helpen.
Het was een echt gemeenschapsgevoel.
En toen ging ik naar de yogales
en ik zeg je, ik ben nog nooit
Ik ben mijn hele leven zo bang geweest.
Iedereen zei zoiets als 'namaste' tegen elkaar,
maar het zijn gewoon een hoop sociopaten
en spandex, weet je wel, gewoon,
Gewoon gekken in Lycra, allemaal.
En ik vroeg me af waarom dit zo was,
en het enige wat ik denk van de mensen die ik heb ontmoet,
tenminste de, de mensen in het boksen
De lessen waren behoorlijk ontspannen.
Ze waren er alleen maar om stoom af te blazen
en wat beweging krijgen en misschien beter worden in boksen.
Terwijl de mensen bij de yogalessen, niet allemaal,
maar genoeg lijken onder een bepaalde veronderstelling te staan
dat yoga je ook een beter mens zou maken.
En ik weet niet zeker hoe het werkt.
Zeg of je een klootzak bent
en je gaat yoga doen, je bent niet minder een klootzak.
Je bent gewoon een, een lenige klootzak.
Ik begon ook te kijken naar het algemeen, ik weet niet,
alsof er veel van deze persoonlijke ontwikkelingszelfhulp is
dingen op internet de laatste tijd.
En sommige dingen vond ik echt nuttig.
Ik heb de grens getrokken
echter, bij koude douches ons
omdat ik me herinner dat ik verrast was toen ik het zag
het was zo populair als het was
of leek te zijn waar
niemand anders vindt dit respectloos tegenover arme mensen.
Dat ging thuis, toen ik opgroeide, meestal prima.
Maar er was een periode in mijn kindertijd
waar we geen warm water in huis hadden.
En het idee
van het herscheppen van dat gevoel
om mijn ochtend te optimaliseren
voelde een beetje grotesk.
Weet je, het voelde als een financiële toe-eigening
en ik, ik wilde gewoon geen feestje.
II, ik weet ook niet zeker of iemand op de hoogte is,
Sri Lanka is een overwegend boeddhistisch land
en ik groeide vaag boeddhistisch op
en ik ben er een beetje van weggekomen
en ik dacht, laat me, laat me daar eens naar terugkijken,
kijken of er iets voor mij is, iets nuttigs.
En ik ging op zoek naar middelen en dergelijke
en was erg ontdaan toen ik ontdekte dat
hoeveel monniken
met podcasts lijken er
om op dit moment in de wereld te zijn.
Het is niet zo dat ze geen toegang zouden moeten hebben
naar de technologie, toch?
Maar het voelt wel verkeerd.
Ik herinner me dat ik opgroeide in Sri Lanka, het is een boeddhistisch land,
er zijn monniken net als hier en nu
en dan zie je er eentje met een mobiele telefoon.
Ik herinner me dat toen ik dat zag, ik dacht gewoon,
Wat, wat is daar aan de hand?
Er is dissonantie in dat beeld, weet je,
het is net als wanneer je een supermodel ziet
met een boek heb je de indringende gedachte van zoiets als, oh,
Weten ze, weten ze hoe ze dat ding moeten gebruiken?
Ik vind het heel interessant dat van de hele show,
Alleen op dit punt ben ik gemeen over supermodellen,
dat een groot deel van jullie zich heel hard terugtrekt
alsof, alsof ik net
een gemarginaliseerde groep van een of andere soort in diskrediet bracht
en geen knappe, rijke mensen.
En de reden dat ik het erin houd is omdat er een beetje goed is
na dit gerelateerd aan het dat gaat werken, kijk.
En ook dat ik heb
had het immense ongenoegen om te werken
met deze mensen in het verleden.
En hoe dom je je ook kunt voorstellen, ze zijn
dommer en,
en ze zien er mooi uit.
Dus niemand vertelt het ze, weet je, vooral mannelijke modellen,
mannelijke modellen in het bijzonder, ik,
omdat mannelijke modellen een van de beste modellen zijn
van de weinige beroepen waar
Mannen krijgen over het algemeen minder betaald dan vrouwen.
Dat wil zeggen dat als je een mannelijk model bent, je...
zo nutteloos voor de maatschappij,
zo intellectueel verstoken van waarde
dat zelfs het patriarchaat je niet kon helpen om betaald te krijgen.
Hoe kan ik jou als man respecteren?
Nou, een van de, de leukste dingen
dat is de afgelopen jaren gebeurd, ik ben onlangs
peetvader van een klein Filipijns kind.
Ik laat het hier maar bij, zonder context.
Nee, ik bedoel dat het makkelijk te begrijpen is, ik heb twee goede vrienden
die beiden Filipijns zijn en een kind hebben
en maakte mij toen de peetvader op, op mijn verjaardag
eigenlijk in deze kamer.
En het was interessant, ze zijn mijn eerste vrienden
om een ​​kind te hebben omdat ik over het algemeen vrij intelligent ben
vrienden en, en nee,
en ik had altijd gedacht aan mensen die kinderen hebben
als wanordelijke mensen met wie ik niet wil omgaan.
En ze hebben mijn mening over het geheel echt veranderd.
Weet je, ik, ik herinner me het eerste weekend
nadat de baby er was, toch?
En, en Aaron, de vader, stuurde mij een berichtje waarin hij zei:
Hé man, wil je, wil je paddo's nemen?
en met de baby in het park rondhangen?
En ik zei, ik denk dat ik deze keer vader wil worden.
Geweldig. En ik herinner me, ik herinner me
Die dag was er een pasgeboren baby.
Ik hield haar vast en de bomen begonnen
om naar mij te ademen en ik dacht, man,
Ik ben misschien toch een familieman,
Ik woon nu ongeveer vier jaar in het Verenigd Koninkrijk
en ik heb overwogen om de
Verenigd Koninkrijk Ongeveer vier jaar.
Natuurlijk niet alle delen ervan. Ik, ik geniet genoeg van Londen.
Maar laten we zeggen dat ik vorig jaar ergens op tournee ben geweest
rond het Verenigd Koninkrijk en dit jaar ben ik alleen teruggegaan
naar één plaats: Glasgow.
Ik vind mijn favoriete onderdelen
van het Verenigd Koninkrijk zijn alle niet-Engelstalige delen.
En natuurlijk is er, net als in Schotland, Edinburgh.
Maar ik vind dat wel
Edinburgh ligt in Schotland.
Wat Mallorca is voor Spanje,
waar ze zijn, zijn het technisch gezien landen,
maar spiritueel hebben de Britten
hun ziel lang geleden.
Ik weet het niet, ik woon hier al die tijd, ik ben gekomen
om te ontdekken wat het werkelijk betekent om Brits te zijn
om zich te verontschuldigen.
Om voor alles excuses aan te bieden
behalve datgene waar je spijt van zou moeten hebben.
En dat zelfs alleen overdag, 's nachts,
Jullie zijn totaal verschillende wezens.
Jullie zijn als gremlins, weet je wel, die film uit de jaren tachtig met de,
de kleine harige dingen
en je mag ze na middernacht geen water meer geven.
Terwijl als je een Brit ook maar een druppel geeft,
van alcohol nadat de zon ondergaat,
Je kunt beter uit de weg gaan.
Ik weet nog dat ik zo in de war was toen ik hierheen verhuisde.
Ik keek om me heen naar al deze nederige, nederige mensen
en ik dacht, dit, dit, dit zijn de mensen
die twee derde van de wereld voor zichzelf innamen.
En, en toen zag ik een Newcastle hoofdstraat voorbij
zon en gedachte, daar zijn ze.
Ik zie, ik zie de visie, ik zie de,
het is zo'n vreemd, vreemd, vreemd land.
Vorig jaar was er zoiets als een grote anti-immigratierace
Hier is het onrustig.
En toen dat allemaal begon, besefte ik dat het...
het was de eerste keer in lange tijd
waar dit sterke anti-immigratiesentiment was
een onderwerp dat zo hoog op de agenda stond in de plaats waar ik woonde.
En eerlijk gezegd had ik de aandacht gemist.
Het gaf mij ook echt een gevoel
en besef dat ik als immigrant geen excuses verschuldigd ben,
maar een bedankje aan tenminste de transgemeenschap
om de onverdraagzamen al die jaren op afstand te houden
omdat ze zich zo'n zorgen maakten.
Maar waar je naartoe gaat,
- Badkamer - Dat we grenzen zijn overgegaan
Willy-nilly, ik raak letterlijk uitgeput
pagina's in mijn paspoort.
De cijfers zijn omhoog gegaan. Het zijn een paar goede jaren voor ons geweest.
Ik wil dat je weet dat,
dat uw offer niet onopgemerkt blijft.
Wij waarderen uw service.
Bedankt dat je in plaats daarvan de boeman bent
van ons al een paar jaar.
Boogiepersoon, mijn slechte boogiepersoon.
Ik woonde in Duitsland voordat ik hierheen verhuisde
en ik weet het niet, ik denk erover na, dus over een jaar,
heb mijn permanente verblijfsvergunning en een jaar
daarna heb ik mijn Britse paspoort
en ik zal Brits zijn op papier, nooit in gedachten.
En het is een vreemd gevoel.
Zelfs als ik, ik weet het niet, ik,
Ik weet niet of ik ga weggaan of blijven,
maar het zal de eerste keer zijn dat ik zeg dat ik ben weggegaan van
Sri Lanka is net
vanwege een gebrek aan mogelijkheden voor
wat ik met mijn leven wil doen.
En toen verhuisde ik naar Duitsland, ik kom uit Duitsland en hier
om standupcomedy een beetje leuker te maken.
En nu is het genoeg gebeurd waar ik niet per se meer behoefte aan heb
om hier nog te zijn.
Dus als ik over twee jaar de beslissing neem om te vertrekken
of om te blijven, het zal de eerste keer zijn dat ik het doe
om een ​​emotionele reden en niet om een ​​praktische.
En dat is een vreemde plek voor mij, weet je, om te weten dat ik...
op dat moment geen economische migrant meer zijn.
Ik zal zijn, durf ik te zeggen dat
een expat, dat
het voelt vreemd om te weten dat ik door mijn inspanningen
wat ik het meest haatte.
Maar ik heb het geaccepteerd
en ik probeer me voor te bereiden op de overgang.
Ik, ik begin met leren hoe
om je druk te maken om dingen die er eigenlijk niet toe doen
dat ik er gemakkelijker mee kan leven
hoe walgelijk veilig mijn leven is.
En ik begin met recyclen.
omdat ik niet weet of je je ervan bewust bent,
maar recycling is een leugen in een oplichterij.
Vooral plastic recycling.
Ze sturen die shit gewoon naar Azië.
Ik ben er absoluut zeker van dat recycling slechts een samenzwering is
door de Verenigde Naties om Duitsland bezet te houden.
omdat je je hier misschien niet van bewust bent,
maar dat is het wel, ik ben op veel plekken geweest
en mensen recyclen overal,
maar niet met de vreugde van het Vaderland.
Het raakt iets in de Duitse ziel om te recyclen.
Ik ben er helemaal zeker van
dat die drie bakken de enige dingen zijn die nog overeind staan
tussen ons en een vierde rijk.
Oké? Ik weet zeker dat na de Tweede Wereldoorlog,
de machthebbers kwamen bijeen in een kamer in Genève
en zeiden: oké, dit mag niet nog een keer gebeuren.
We weten dat ze graag dingen sorteren en weggooien.
We vervangen gewoon de mensen door plastic.
En ik denk dat we daarmee een paar honderd jaar kunnen winnen.
Bedankt dat jullie met ons mee zijn gegaan.
Ik weet het, ik weet dat het moeilijk voor je was. Nou, het was een leuke rit.
Ik denk erover om terug te verhuizen naar Duitsland.
Ik heb daar gewoond en het was leuk. Het was leuk.
Toen ik daar woonde, woonde ik in Berlijn
en nou ja, ik denk dat ik erover dacht om daarheen te verhuizen,
maar elke keer als ik terugga, word ik overweldigd
met het gevoel van: ik ben te oud voor deze plek.
En mijn, mijn seksuele fantasieën zijn op dit moment veel minder
in de donkere kamer,
veel meer openbare bibliotheek.
Dat is waar ik nu ben.
En er zijn bepaalde tijden dat ik dat zal doen, vooral vergeleken
naar Londen, mis Berlijn heel erg, weet je, Londen is een heel,
een nogal stijve, zakelijke stad.
En de mensen weerspiegelen dat tot op zekere hoogte.
En ik was eens op een treinstation
en deze dame kwam naar mij toe
en zei meteen: ben je hetero?
Ben je single? En het kostte me even
om precies te verwerken wat er gebeurde.
Is dit een flirt, een confrontatie of een
of een soort volkstelling?
En toen zei ik ja, nee, en ze liep meteen weg.
En ik heb me nog nooit zo'n
stuk vlees in mijn hele leven.
En ik weet dat zoiets in Berlijn nooit zou gebeuren.
Ten eerste zou niemand in Berlijn ooit vragen of ik...
rechtdoor, want iedereen in Berlijn weet
dat iedereen een beetje homo is.
II, ik ben nog nooit intiem geweest met een man,
maar ik ben ook nog nooit in dezelfde kamer geweest
als Lenny Kravitz.
En ik geloof dat het niet voorbij is totdat het voorbij is.
Ik laat jullie hier allemaal achter. Mijn, mijn belangrijkste reden voor
misschien hier weggaan, zo top of mind zijn is dat niet
van jou, jouw sociale problemen
of iets over hoe je bent, het is vervelend,
maar ik kan er mee omgaan als ik genoeg betaald krijg.
Maar het is heel specifiek dat het gekomen is
onder mijn aandacht gebracht, vooral de laatste paar jaar,
dat je arm wordt.
En daar bemoei ik me niet mee.
Je wilt nog één slechte beslissing verwijderd zijn van het worden van de
meest noordelijke lid van het mondiale zuiden.
En ik heb mijn hele leven niet zo hard gewerkt
om te verhuizen van een worstelende eilandstaat
naar een ander.
Als ik dit sentiment uitspreek tegenover het Britse volk.
Soms worden sommige mensen een beetje boos op mij.
Weet je, ze zullen zeggen: oh wauw, dat is heel erg,
erg cynisch van je om zomaar te verhuizen
naar een plaats en gebruik zijn
middelen om jezelf verder te ontwikkelen.
En dan, als het geen nut meer voor je heeft,
Je gaat gewoon weg.
En ik zei, ik zei, het spijt me man.
Weet je, ik kom, ik kom uit Sri Lanka. Ik heb het van de besten geleerd.
Als er iets is, denk dan alsjeblieft niet
ervan alsof ik wegga.
Zie het als het verkrijgen van onafhankelijkheid van mij.