Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Sorry.
Er zijn hier zo veel mensen.
Mag ik een foto van je maken?
Bedankt.
- Hoi. Mag ik een foto van je maken? - Ja.
Mag ik een foto maken voor de witte muur?
- Hoe heet je? - True.
- True? - Ja. Hoe heet jij?
- Marie. - Marie? Leuk je te ontmoeten.
Wacht, nog eentje.
Wat een mooie kleuren.
Wacht even.
Bedankt.
Sorry, ik ga weg.
Oké. Goedemiddag, allemaal.
Zoals jullie weten, praten we vandaag over portretkunst.
Niet over de geschiedenis van de portretkunst...
een gelijkmatig traject van... Ik weet het niet. Wat dan ook.
Ik praat over een ruimere betekenis ervan.
Wat is een portret? Een portret is heel simpel.
Ik neem een foto van je en als ik je naam noem...
en zeg: 'Dit is die en die', dan is het een portret.
Een portret moet overeenkomen met een naam. Dat is het.
Wat is het verschil? Wat maakt de naam uit?
Jij bent jij. Ik schilder je, noem je 'jij', je bent dezelfde persoon.
Het is een portret van jou. Jij bent belangrijk, toch?
Maar de portretkunst is complexer...
omdat het over het overbrengen van waarden gaat.
En kunst gaat vaak over het overbrengen van waarden.
De waarde van dit beeld is dat deze persoon eeuwig zal bestaan.
Het is gemaakt van heel hard steen.
Tot de 20e, 21e eeuw...
werden portretten gemaakt van belangrijke mensen.
Ik haat die term.
Ik zeg niet dat de een belangrijker is dan de ander.
Maar misschien gaat het daarom.
Ik ben koningen en koninginnen zat.
Ik ben witte mannen zat met licht dat uit hun hoofd komt.
Dat ben ik zat. Geef me iets wat me doet...
denken, toch? Of voelen.
Dit is een M-trein naar Manhattan.
De volgende halte is Essex Street.
Achteruit.
Hou de deuren vrij, alstublieft.
Klaar?
Nee, kom op.
Ik herinner me net dat ik gedroomd heb.
Achttien.
- Weet je wat ik niet kan vinden? - Wat?
De jongen in het paarse pak. Weet je nog?
O, lieverd, ik weet het niet. Dat is een waardevolle foto.
M'n inspiratie voor deze expositie.
Nou...
Het is echt een puinhoop. Dat kan ik je wel vertellen.
Kun je nog eens controleren of die in het paarse pak nummer 14 is?
Thomas. Ik wist niet dat hij zich zo misdroeg...
- Ja, het is 14. - ...voor de camera.
Beter dan dat ik dit doe en hier ga staan, toch?
Hé, nee. Hij bijt erin. Hij vindt het plastic lekker. Kijk.
- O, nee, echt. - Ja, kijk nou. Verdomme.
Er zit niet alleen overal haar van de kat op...
Hé, luister. Ik wilde zeggen dat je op moet passen voor de kat en stof.
- Ik zie dat... - Ik dacht dat jij wist wat je doet.
Als dit hier blijft liggen, bijt hij door de negatieven heen.
Ja, precies. Dat is precies wat hij zal doen.
Wil je een snack?
Een mueslireep?
Je moet begrijpen dat ik hier superblij mee ben.
Dat er een documentaire door jou wordt gemaakt.
Dat is zo cool.
Ik droomde vandaag over de expositie. Ik was er met Thomas.
Het was in een enorm gebouw met drie verdiepingen.
Alleen ik en maar vijf anderen waren er.
Ik vond het heel erg. Ik hoop dat dat niet gebeurt.
Weet je nog dat ik zei dat 'n portret een gelijkenis met je is?
Wat je echt wilt zien in een portret is je essentie.
Wie ben je? Niet alleen hoe je eruitziet...
maar wat je bent.
En dan worden portretten pas echt interessant.
Alsof er nog iets anders in zit.
De kont lijkt te groot.
En de foto aan de rechterkant is donkerder dan die aan de linkerkant.
Oké. Marie heeft gelijk. Deze moet iets lichter, toch?
Bedoel je dat? En hier een beetje donkerder.
Haal minstens dat gele weg. En dan maken we de badkuip een beetje...
Er zit meer blauw in dat bad, toch? Of ligt dat aan mij?
Ik hoop dat je snel een assistent krijgt.
Ik heb de perfecte assistent.
- Die weet wat hij doet. - Ik heb de beste assistent.
Ik hoop dat je iemand vindt die echt weet wat hij doet.
Ik hoop dat ik je er eindelijk voor zal kunnen betalen.
Ja, vast.
- Haal hem er even af. - O, jezus.
- Ik wil er geen crème op krijgen. - Jezus.
- Baby Jezus die cadeautjes bezorgt. - Kom op.
Rustig maar. Ik doe het al.
Zie je dit?
Twee handen. Nou, weet je?
Dit komt door wat je gisteren tijdens de lunch gegeten hebt.
Deze relatie werkt alleen...
omdat Thomas de oudste van drie kinderen is.
Hij martelde de andere twee vast.
En het werkt omdat ik de jongste ben van drie kinderen....
en m'n zussen me de hele tijd pestten.
- Hoe kom je daarop? - Ik ben eraan gewend.
Dat is de verkeerde sleutel.
Oké. Dit is het niet. Dat laten we erin.
En dat is het ook niet. Dus niets.
- Waar wacht je op? - Een brief van de immigratiedienst.
Om te kunnen reizen.
Zodat ik naar huis kan. Na zeven jaar.
Wat is het verschil tussen een inleiding en een essay?
Dat is een goede vraag.
Mooi, hè?
Dat is de reden waarom ik naar New York gekomen ben.
Ik zag deze foto op internet en wist dat ik de maker moest ontmoeten.
Ryan McGinley Spiegel, spiegel
Daar is hij.
Ik volg je werk al jaren. Ik ben zo blij.
- Waar kom je vandaan? - De Filipijnen.
Ik heb een expositie in het Tsjechisch Centrum.
Het zijn veel portretten.
Hij komt naar m'n expositie. Hij zei dat hij zou komen. Goed nieuws.
Ik ben benieuwd wat m'n idool van m'n werk vindt.
Dat ziet er zo goed uit.
En we zitten letterlijk op 0,4 mm.
Zo. Wat denk je?
Ben je blij?
- Ik wil het hele ding zien. - Oké.
- Zijn laarzen beter? - De laarzen zijn beter.
Er moet een broek bij, voor als ik iemand begroet. Zie je m'n kont?
Het is oké.
Ik zoek iets voor m'n eerste solo-expositie volgende week.
Kan dit een jurk zijn?
Lijkt het alsof ik m'n broek vergeten ben of is het goed?
Natuurlijk is Rob aan het hameren.
Door crystal meth ingegeven beeldhouwwerk.
Ik kan vragen of ze met jou wil praten.
Je hebt haar persoonlijk ontmoet, dus doe wat je wilt.
Je hebt haar eerder ontmoet. Het komt goed, je kent haar.
Ik weet het.
Trilde m'n oog maar niet.
Het was belangrijk voor me...
om via fotografie contact te maken met mensen.
En het mooie aan dit alles is...
dat ik de kans kreeg en een reden om mensen te ontmoeten...
en ze te fotograferen en met ze te praten en vrienden te maken.
Dat hielp me echt om opeens een thuis te hebben in New York.
Er staan zo'n 180 mensen op.
Dus ruim 200 foto's.
Dat zwarte ding zou er ook beter uitzien.
Het is donker binnen, dus je ziet het niet.
We doen het de volgende keer. Als we geld hebben.
Ik was hier lang illegaal en het was niet makkelijk.
Ik werkte als babysitter met al die...
onderdrukte minderheden. Dat was het.
Ik kon niets beters krijgen want ik had het recht niet...
of de optie om iets anders te doen, omdat je geen papieren hebt.
Ze weerspiegelen ook wie ik ben.
En het is in zekere zin ook een soort zelfportret...
via al die mensen.
Want dit is mijn visie van Amerika zoals ik het zie...
die uit Oost-Europa komt. Het Amerika dat ik leuk vind en herken.
Wil je met de curator praten?
Zal ik het proberen of wat vind je daarvan?
Thomas, wat moet ik beter doen met de volgende?
Ik zou het woord 'ontheemding' gebruiken.
- Ontheemding? Oké. - Maar verder een perfect interview.
Goeie hemel. Sommige vragen waren lastig.
Zoals: 'Wat moet je boodschap zijn als kunstenaar?'
En ik zeg: 'Ik weet het niet.'
Ik wil gewoon kunst maken. Ik weet niet wat de boodschap is.
Dat moeten anderen toch beoordelen?
Ja. Dat is geweldig.
Ik denk dat je oprecht en serieus bent.
Dus... Alles is goed.
- Zo is het goed. - Ja.
Ik kijk naar deze foto's en ik krijg er geen genoeg van.
Er is iets speciaals aan. Ik weet niet wat ik moet zeggen.
In plaats daarvan wil ik Marie bedanken.
Dit is haar expositie. Ik ben blij dat ik er deel van uitmaak.
Ik wil Thomas bedanken voor het organiseren van zo'n mooie expositie.
Ik wil alle mensen bedanken...
die me toestonden ze te fotograferen. Het is speciaal...
dat jullie hier allemaal zijn en dat jullie m'n vrienden zijn.
Dat is het belangrijkst.
Ik raak m'n stem al kwijt en ik ga huilen.
Dit is m'n eerste solo-expositie. Ik heb er nooit een gehad.
- Je verdient een expositie. - Het is eng.
M'n eerste solo-expositie.
Foto's van New York. Ik woon hier zeven jaar.
Dit is m'n werk van de afgelopen twee, drie jaar.
Hoe kwam je in contact met de curator?
Hoe heb je hem gevonden?
We hebben samen aan projecten gewerkt.
Omdat hij m'n werk goed kent en al heel lang...
omdat we al best lang samenwerken, leek dit ons de beste optie.
- Pardon... - Is z'n familie hier? Z'n vrouw of...
Z'n zus is er. Ik ben zo terug.
Daar ga ik.
Leuk je te zien.
Er is daar een oud-minister van Buitenlandse Zaken...
met z'n vrouw en de Tsjechische consul. Ze praatten tegen me...
en ze zeiden: 'We zagen de curator.
Hij heeft hier een gezin, hè? Een vrouw.'
Ik zei: 'Er is een zus.'
We vertellen niemand dat we nu echt getrouwd zijn.
Hij dacht dat je een echtgenote was, of misschien jij.
Je kunt een avond voor haar doorgaan.
Dat vind ik heel grappig.
Het ziet er zo goed uit.
Het ziet er echt heel goed uit.
Ze zijn zo expressief.
Ik denk aan wat er op dat moment gebeurde.
- Geweldig gedaan. Echt. - Dank je.
Alsof iemand naar me staart, tot in m'n ziel.
Ik vind het mooi dat je oogcontact houdt.
Daar hebben mensen moeite mee.
Ik wou dat dat vaker gebeurde in m'n leven.
Ja, want door je ogen krijg je echt een band.
Zelfs Ryan McGinley, die de beste versie is...
- van een mannelijke fotograaf... - Ik wil dat hij komt kijken.
Maar voor mij ben jij nog beter, want je ziet het in de ogen.
Nee, echt. Alle mannen kunnen stoppen.
Want zij zien mensen als objecten en jij niet.
Ik weet nooit wat ik moet doen voor de camera.
- Ik ook niet. - O, jij wel.
Het leven is zo mooi. Ja.
Ik heb overal over Ryan gepost, zodat iedereen het weet.
Hij is echt gekomen, weet je? Hij bleef twee uur.
Het is bizar dat iemand van zijn kaliber...
twee uur van z'n tijd doorbrengt in een galerie voor een vrouw...
en naar haar foto's kijkt.
Hij vond ze geweldig. Hij zei dat ik elke dag foto's moest maken.
En dat ik zeker een boek moest uitgeven.
Dat hij z'n boek altijd geeft aan mensen die hij bewondert...
galerie-eigenaren, grote merken en anderen.
Dat er altijd iets uit voortkomt, een opdracht, een expositie.
En nu bevind ik me volledig op een heel nieuw niveau...
want door Ryan geprezen worden, is ongelooflijk.
Dat is gewoon gestoord.
Iedereen die hij steunde, heeft succes gekregen.
Onlangs vertelde mam me via Skype...
dat pap trots geweest zou zijn dat ik in Amerika ben.
En dat is waar, want papa hield van reizen.
Hij wilde de wereld rondreizen. Hij was een avonturier.
Mijn moeder is niet avontuurlijk, maar m'n vader was dat wel.
Mam is vanbinnen avontuurlijk.
Ja, ik weet zeker dat hij me hier opgezocht zou hebben.
En dan zouden we naar Mexico gegaan zijn om sigaren te roken.
Pap was een bohemien, avonturier, een beetje gek, alcoholist.
En soms vind ik het jammer...
dat ik nooit die erkenning zal krijgen van een vader...
als z'n jongste dochter.
Ik was een vaderskindje, de jongste.
Dit zijn papa en mama.
Dit zijn mama, oma, ik en papa. Papa en ik waren heel hecht.
Dit is een van de weinige foto's van m'n vader.
Hij zegt 'tada' en ik doe...
Ik heb veel onder de dood van m'n vader geleden. Heel lang.
M'n vader stierf in november. Twee dagen later was ik jarig.
Ik kreeg een zilveren ketting voor m'n 16e verjaardag.
Een ketting en oorbellen die m'n ouders voor me hadden gekocht.
Ik kreeg cadeaus die m'n vader niet meer zou zien.
Ik kreeg een groot boek over Dali.
M'n vader kocht het, m'n moeder gaf het me. Iedereen huilde.
Een aantal jaren huilde iedereen op m'n verjaardag.
Dat was traumatiserend.
Ik wilde m'n verjaardag niet vieren. Die herinnerde me aan papa's dood.
Ik heb m'n familie daarna een tijd niet gesproken.
We groeiden uit elkaar na de dood van m'n vader.
Ik had thuis met niemand contact. Ik zei tegen niemand veel.
Maar ik was ook een tiener, dus...
Veertien jaar geleden. Bizar, hè?
Ik hield een avond een praatje in het Met.
Ik stond voor een schilderij van Gauguin.
Zij kwam en ging voor het schilderij staan.
Ik zei: 'Hallo.'
Een oudere man met een bril, een jasje en een overhemd.
Hij keek me aan, dus ik keek hem aan en zei: 'Hoi.'
Hoi. Hoe gaat het? Goed je te zien.
Ik liep door de galerie en 20 minuten later zag ik hem weer...
door het museum lopen met een groep.
- Hoe gaat het, professor? - Goed.
Jullie zien er zo blij uit. Fijn.
Hij gaf college.
- Leuk je te zien. - Ja.
- Geweldig. Gaan we? Goed. - Ja.
Na ons college over portretkunst gaan we...
het idee van portretten verbinden met zelfportretten.
Ik hou van de portretkunst. Ik kijk graag naar mensen.
Portretten vertellen me iets over mensen.
Wat heeft Whistler hier gedaan?
Graaf de Montesquiou. Franse aristocraat.
Hij had me eerder begroet, dus ik besloot mee te lopen.
- En hij liet het toe. - Hij wil hier niet zijn.
Ja, hij is er te goed voor.
Hij had zoveel passie voor de kunst. Ik heb aantekeningen gemaakt.
De titel van het portret is Arrangement in Black and Gold.
Waar zie je het goud?
Hij sprak anderhalf uur lang.
Ik had nooit zo'n college over kunst bijgewoond.
Waar is het goud? Er zit geen goud in. De lijst...
Toen iedereen wegging, vroeg ik hem om z'n mobiele nummer.
Ik zei dat ik daar terug wilde komen.
Rembrandt legt de waarde in het schilderij en bij zichzelf.
Whistler omlijst de waarde met dat goud.
Hij schreef z'n mobiele nummer op z'n museumsticker.
Die heb ik nog.
Het is rokerig, licht, net als Montesquiou zelf.
Zijn er nog vragen? Yuri. Ben.
Ik denk aan de belichting.
Hoe kon hij bepalen waar het licht was in het schilderij?
En hoe wist hij dat te doen?
Wat op een vuilniszak lijkt, maar het niet is, is vast een soort cape.
Een heel dure vuilniszak. Heel duur.
Chinchilla, dure bontcape.
De zogenaamde verlichting...
betreft de belichting van het hoofd.
Meestal van een witte man. Toch?
Om te laten zien dat hij slim en briljant is.
Geen idee wat ik ga zeggen.
Dat is een goede vraag.
Ik weet niet of ik daar een antwoord op heb.
Ook omdat ik nog nooit in Tsjechië gefotografeerd heb.
Hoewel dat niet helemaal waar is.
Ik heb m'n studie afgemaakt...
en was nog helemaal niet klaar voor hoe de echte wereld werkt.
Vooral als schilder.
Dus ik werkte in een bar en wist niet wat ik moest doen.
Dus ik dacht: misschien ga ik wel naar de VS...
en word ik een jaar au-pair.
Ik had toen een vriendje.
Ik zei: 'Ik ga een half jaar. Ik ga geld verdienen en dan kom ik terug...
en gaan we trouwen.' Ik ben nooit meer teruggegaan.
Ik... Kun je me horen?
- Hé, hoe gaat het? - Hé. Hoi.
M'n foto's. Ze zijn zo groot.
Niets hier is nuttig voor de immigratiedienst.
Deze foto's zijn heel oud.
Dat was voor ik leerde filmen.
Vreselijk.
Alles is onscherp.
Wanneer was dat? In 2011.
In 2012.
Dit komt vast uit North Carolina.
Waarom schrijf ik steeds over mannen? Ik heb zaterdag een date.
Een date die geen date is. Maar het is vast een date.
Ik heb met Thomas afgesproken op 78th en Lexington.
Hij lijkt zelfverzekerd. En hij weet veel.
Het wordt interessant. Ik heb er zin in.
Thomas was de eerste die me aanmoedigde als fotograaf.
Zonder hem zou ik nu geen foto's maken.
Ik heb mezelf altijd onderschat als kunstenaar.
Dit zijn onze eerste foto's.
Dit is nuttig voor de immigratiedienst.
Hij nam me mee naar het Guggenheim Museum.
Daar zag ik het werk van Francesca Woodman.
Ze toonden haar zelfportretten.
Dat sprak me aan, want ze hadden ook haar dagboeken.
Dat vond weerklank bij me.
Ik hield ook een dagboek bij in North Carolina.
Op de expositie vroeg ik me af waarom ik nooit aan fotografie had gedaan.
Ik schreef me in voor een avondcursus aan de School voor Beeldende Kunsten.
En zo begon het hele fotogebeuren.
Ik weet niet hoe je talent ontdekt.
Kun je praten over natuurtalent? Want dat is toch een mythe?
Er zit nog veel meer achter.
Wat is echt talent? Hoe kan ik zeggen wat echt talent is?
En hoe moet ik het beoordelen?
Ik denk dat ergens een naam aan geven, de magie verdrijft.
Daar is het.
1658.
Wie heeft van Rembrandt gehoord?
Iedereen heeft van Rembrandt gehoord. Dat is een beetje... Dat is...
Daar is een Hans Holbein. Wie kent Hans Holbein?
Niemand, hè? Dat betekent niet...
Eigenlijk betekent het veel, hè?
Rembrandt heeft diepte en gewicht.
Hij heeft die piramidevorm.
Het goud zit aan de binnenkant.
Je ziet dat hij verf aanbrengt op een ruwe, bewuste manier.
En in de penseelstreken zie je grof aangebracht goud.
Hij schilderde meer dan 40 zelfportretten.
En hier is hij, twee jaar nadat z'n huis...
en de inhoud waren geliquideerd.
Het grote faillissement van 1556.
Hij schildert zichzelf niet berooid.
Hij schildert zichzelf met heel fraaie kleding.
Kleren doen ertoe.
Ik denk dat hij voor ons een masker opzet...
tot op zekere hoogte, door middel van kleding.
Creëer je niet zelf, tot op zekere hoogte...
wie je bent of hoe je gezien wilt worden?
Dat doe je door hoe je je elke dag kleedt.
Je kleedt je op een bepaalde manier en gaat de straat op...
en presenteert je op een bepaalde manier.
Ik heb vandaag een stropdas om.
Ik draag niet wat ik droeg toen ik in bed lag.
Ik ben opgestaan en heb me aangekleed.
Als mezelf. Ik presenteer mezelf als mezelf.
Rembrandt is een kunstenaar die veel zelfportretten maakt.
Hij kan zich presenteren als veel verschillende dingen.
Veel verschillende punten.
Kleren doen er altijd toe. Het maakt deel uit van het imago.
Zie je het verschil tussen de Whistler en de Rembrandt?
Voel je het verschil in gewicht?
Begrijp je het verschil met betrekking tot...
wat duurzaamheid lijkt in het schilderij?
Goed werk.
- Hoi, hoe heet je? - Mark.
- Mark? - Ja.
Ik wilde naar je show komen. In het Tsjechisch Centrum, toch?
Hoe weet je dat? Dat is gestoord.
Omdat goed werk de aandacht trekt.
Wat lief. Jeetje. Dat maakt m'n dag goed.
Ja. Het verbaast me...
- dat je het niet vaker hoort. - Nou ja.
Jezus. Dat was lief. Ik dacht dat hij een grapje maakte.
Dat is goed, toch? Jezus. Ben ik nu al beroemd?
Hij herkende me. Gast.
Ik pak altijd de verkeerde sleutel.
- Hé, Thomas. - Wacht even.
Ik heb belangrijke post.
Ja, ik vind het mooi en ik wil graag met je werken.
Oké. Dus...
'Verenigde Staten van Amerika, arbeidsvergunning.
Tomanova Marie.'
Mijn foto staat naast het Vrijheidsbeeld. Zie je dat?
Ik kan coole klussen aannemen.
Hoi, mam. Ik kom naar huis.
'Bescherm uw kaart.' Oké.
- Ben je blij? - Ik heb honger.
Zie je jezelf nu als jonge Amerikaanse?
Min of meer, ja.
Ik ben nog geen Amerikaanse, maar hopelijk komt dat nog.
Ik word een trotse Amerikaanse, denk ik.
Ik bewonder Marie echt...
want ze komt van een kleine boerderij in Tsjechië.
Ik hoefde alleen maar de brug over te steken...
vanuit New Jersey. En het is...
Ik denk dat het die mentaliteit is.
En dan haar vasthoudendheid.
Ik geloof echt in de New Yorkse bedrijvigheid.
Het bestaat echt en ik ben er dol op.
Als mensen vijf banen hebben om te overleven...
en te doen waar ze van houden...
om hier te kunnen blijven...
om te doen duizelen.
Ik denk altijd aan de filosofie van doen duizelen in New York.
En mensen die zich zo redden, kunnen echt doen duizelen.
Dat is gewoon zo.
Ze kunnen de droom laten uitkomen.
En ik denk ook dat er...
meer vrouwelijke fotografen zouden moeten zijn.
Ik steunde al vroeg Sandy Kim, Petra Collins...
Rochelle Brock, Sabrina Santiago. Weet je, Marie?
Het is gewoon nodig.
- Het is geweldig. - Er is behoefte aan.
Het is geweldig, Ryan, en het is geweldig dat je dit doet.
Weet je? Ik hou echt van je werk.
Nadat ik je ontmoette en we in de galerie zaten...
en je echt naar m'n expositie kwam kijken, kon ik het niet geloven.
Dat was zo'n belangrijk moment voor me.
Wat je voor jonge mensen doet en hoe je bent, was zo inspirerend...
dat het nog beter was dan je werk. En ik ben echt dol op je werk.
Dank je.
Oké, ik denk dat we al ver gekomen zijn.
Is het vreemd wat ik aan het eind zei?
Iedereen was daarna stil.
Maar ik wilde zeggen hoe fantastisch hij is.
Dat het beter is dan z'n werk?
Is dat dom? Heb ik iets doms gezegd?
Ik zou niet gezegd hebben dat het beter is dan z'n werk.
- Zo bedoelde ik het niet. - Ja, ik weet het. Ik zou gewoon...
- Zo bedoelde ik het niet. - Weet ik.
- Maar dat weten ze. - Ik hoop het.
Z'n werk is geweldig. Dat weet iedereen. Kom op.
- Was iedereen echt stil? - Ja.
O, kom op. Heb ik verder nog iets doms gezegd?
Nee, ik vond het geweldig.
- Ik was nerveus. - Het was geweldig.
Hij zei mooie dingen over je.
- Ja. Hij is heel lief. - 'Het is beter dan z'n werk.'
Zo bedoelde ik het niet. Klonk het zo?
Ik zei 'beter dan z'n werk', maar bedoelde het niet zo.
- Is dat beter dan z'n werk? - Ken je het gezegde:
- 'Je kunt nooit meer naar huis gaan'? - Het is gek.
Maar dat klonk niet raar. Toch?
Je bent hier te lang. Je kunt niet meer naar huis.
Twee, vier, zes...
acht, tien, twaalf, veertien...
zestien, achttien, twintig.
Ik heb zo'n 40 rolletjes film.
Voor 21 dagen zijn dat twee rolletjes per dag.
- Eén zwart-wit, één kleur. - Oké.
Ik heb genoeg film. Het komt goed.
Nike-schoenen, Martens-laarzen, Converse... Ik weet niet of dat past.
De rok hoeft niet. Zonnebril, riem, heuptasje.
Ik kan de kaart niet vinden.
Ik kan m'n reisdocument niet vinden, dus ik kan de VS niet verlaten.
We vliegen over tien dagen naar Tsjechië.
Ik stuur dit naar iedereen in Tsjechië.
Als ik niet kom voor de kerst.
Ik heb overal gezocht.
De bank, onder het tapijt. Waar moet ik nog meer zoeken?
Ik wacht hier al acht jaar op.
Dan krijg ik eindelijk de kaart en kan gaan.
En dan is de kaart weg? Tien dagen voor m'n vertrek? Het is absurd.
Stof, overal.
En de kaart, nergens.
Verdomme.
Ik weet het niet, Maru. Echt niet.
Mam heeft zelfs haar bruiloft verzet vanwege mij.
Wat het ook was, er ging altijd iets mis bij ons.
Pap maaide het gras en sneed z'n duim af.
Ik ben al drie dagen aan het zoeken.
- Hoe raak je die kwijt? - Ik heb geen idee.
Ik ben nog nooit iets kwijtgeraakt.
O, schat.
En wat zegt Thomas?
Niets.
Wat moet hij zeggen?
Ik hoop nog steeds dat ik iets openmaak en hem vind.
Ik zie je in de lente.
Niets aan te doen, zo is het nu eenmaal. Nou.
Het is verbrand.
Hé, jongens. Ik krijg een solo-expositie in Berlijn.
Goed, hè?
Ja. Uitstekend. Fantastisch. Geweldig. Uitstekend. Ja. Heel goed.
Ik kom er misschien nooit.
Ik zou maar niet onaardig doen.
We moeten ons beheersen en niet onbeleefd zijn...
want het kan m'n zaak belemmeren.
Dat je met een documentairemaker werkt zonder de juiste apparatuur.
- Heeft ze wel. - Gefilmd met iPhone.
- Kijk, dit is Thomas Street. - Kunnen we verder gaan?
Het is jouw straat.
Ik hoop dat Marie Street ernaast zit.
Duimen maar.
Gelukt. We hebben hem.
- Laten we gaan. - Het was niet makkelijk.
Niet te geloven dat ze die gegeven hebben.
- Waren ze niet van plan. - Toen huilde ik.
En toen kwam ze terug...
en besloot ze het te doen.
En ze gaf hem aan ons. M'n kaart is nog een jaar geldig.
O, god. Niet te geloven.
High five.
Nu komt hij achter me aan.
Nu komt hij nog meer achter me aan.
Een nieuwe camera voor Tsjechië. Dat is heel lief van je, dank je.
- Heeft hij een datumstempel? - Ja.
Het is net een James Bond-truc.
- Je kunt de datum kiezen, toch? - Heb ik al gedaan.
- En wat is WNT? - Dat... Druk erop.
Dat is de zoom.
Even kijken wat er gebeurt.
Een heel langzame flits, hè?
Het voelde zelfs warm op m'n gezicht.
Waar moet ik foto's van maken voor 36 frames?
Thomas, kijk me aan. We gaan naar Tsjechië.
- Heb je zin om naar huis te gaan? - Ja en nee.
Gemengde gevoelens. Het is te lang geleden dat ik er was.
Ik maak mezelf wijs dat ik het gewoon zal begrijpen en ook zal begrijpen...
hoelang en hoe belangrijk die zeven jaar waren...
en dat ik niet daar was.
New York, landing, 8,16 uur. Al de tweede vanboven.
- Zie je hem? - Hij is er nog niet.
Hoi, mam. Gaaf.
Hallo, Willy.
Thomas, Willy. Toen m'n moeder een nieuwe vriend vond...
zei ik dat hij zeker niet bij ons kon komen wonen.
M'n moeder ging bij hem wonen.
Zo fijn om jullie eindelijk te zien na al die jaren.
Ik heb hem al twee jaar niet gesproken.
Als ik hem zag, praatte ik niet met hem. Ik negeerde hem gewoon.
Hé, Maru. Maar je hebt een mooie camera.
- Moet je die mooie camera zien. - Ja, ik ben jaloers.
Ik dacht aan wat jij hebt.
- Willy. - Ja.
Dat moet vreselijk zijn geweest. Ik was nogal een ettertje.
Het is oké.
Ik denk niet dat ik altijd attent...
en begripvol was met de familie.
Brno. Praag.
Gaaf, we gaan naar huis.
Hoeveel paarden hebben we, mam? Twee?
- En hoeveel geiten hebben we? - Drie oude en vier jonge.
Dag. Hé. Hallo.
Hé, puppy.
Is dat... Die ken ik niet.
Wauw, konijnen.
Daar zijn ze. Hallo.
De geit was een beetje bang voor me. Geit.
Dat wordt een goed portret.
Oké.
- Het is oké. Nee. - Ik heb hem.
Het is nog hetzelfde, dat is goed.
- Waarom zouden we iets veranderen? - Precies.
Dat is Ráda, hè?
- Bohda. - Ja?
De kat heeft zich verstopt.
Gaaf.
Dit is mijn kamer, Thomas.
Het is acht jaar geleden.
We kunnen veel weggooien, hè?
Ja, kijk maar. Er is veel.
Gaaf.
Ik was een slechte schilder.
- Moet je deze zien. - Ik weet het.
Wat is dat?
- Voor paarden. - Voor de slee.
- Ik kan het niet goed. - Probeer het.
Ja, ik vind Willy veel interessanter dan Marie. Hè?
Laten we het zo doen.
Ik ben hier acht jaar niet meer geweest.
Hallo.
Rustig maar. Ik vloek niet veel, maar nu...
Ik besef nog niet helemaal dat ik hier ben.
Het is een beetje raar om met jullie in een pub te zitten.
Maar het komt wel goed.
Alles is hetzelfde. We zitten nog aan dezelfde tafel...
- als acht jaar geleden. - Daarom.
- Is dat goed of deprimerend? - Het is oké.
Alsof er niets verandert...
terwijl allerlei andere dingen veranderen.
Het is nog precies hetzelfde.
Jezus, dat is echt deprimerend.
Misschien is het de jetlag. Het is raar. Alsof ik hier niet thuishoor.
Ik wil een foto van je maken.
Goed zo. Nu even naar me kijken. Vooruit.
- Het is erg opzichtig, hè? - O, ja.
Bedankt. Prima. Hoe heet je? Iva.
- Iva, Marie. Aangenaam. - Insgelijks.
Ik wil een foto van die twee in de hoek.
Maar ik ben verlegen, dus ik moet opwarmen.
- Jij, verlegen? - Zeker weten. Ik ben altijd verlegen.
Dag.
Aan het eind was het fijn. Het begin was een beetje vreemd.
Denk ik. Ik weet het niet.
Wat is het hier stil.
Daar hou ik niet van. Ik hou niet van stilte.
Ik liep hier altijd en het voelt...
M'n hart zit er niet in, op een of andere manier. Ik weet het niet.
Soms is het verleden als je oude huid afwerpen.
Het was wat het was.
Of misschien is het goed om naar andere plaatsen te verhuizen...
en een nieuw thuis te maken.
Hoe denk je over niet weggaan?
Is er een verschil? Ik weet het niet. Of is die er niet? Het is gestoord.
Kom op. Ga nou niet zo doen.
Als er een boom omvalt in het bos en er niemand is, maakte hij geluid?
- Ja, hij maakte geluid. Hallo. - Ja.
Snap je? Bestaat God? Ja, God bestaat.
- Echt? - Ja, we praten erover. Er is een God.
Mensen geloven erin, dus Hij is er. Dat betekent niet dat Hij bestaat.
'Bestaan' is een woord, een concept. Dat is genoeg.
Het hoeft geen materiële vorm aan te nemen...
om te bestaan. Bestaan is een idee.
Vooruit. Dat kun je niet weerleggen.
En dit. Is er een verschil tussen je huis verlaten...
en ergens anders heen gaan? Ja. Wat is het verschil? Weet ik niet.
Dat shirt droeg ik elke dag.
- Eens kijken. - Het had speciale mouwen.
- Ja. - Vreselijk.
Ja, hè? En versleten.
Maar ik vond het echt geweldig.
Je moet nadenken over wat je wilt bewaren voor jouw ding.
Misschien wil je dat en die spijkerbroek bewaren.
Trek dat Puma-shirt aan.
Daar denk ik aan als ik aan Oost-Europa denk.
- En lage jeans. - Ja. Kijk eens aan.
Je bent terug. Terug in Mikulov.
Hij past nog.
- Waar heb je die gevonden? - In de kast.
- Gescheurde broek. - Zo'n lage taille, hè?
Vreselijk.
Een beetje oud. Vreselijk, hè?
Voor je iets weggooit, wat zegt je iets?
Wat is emblematisch aan jou, toen?
Ik val graag op.
Transformatie voltooid.
- Ja, toch? - Ik weet het.
Dit is dezelfde foto...
- die ik vaak nam. - Ja, dat klopt.
Maar met een ander vriendje in bed.
O, Jezus. Klopt. Ik zal je zelfs m'n penis laten zien.
Wat vreselijk. Zoveel naaktfoto's van mannen in dit bed.
Ja, dat is waar. Daarom voel ik me zo op m'n gemak.
- Het ziet er echt uit als vroeger. - Dat is de kracht van kleren.
Deze trui is van m'n vader. Die droeg ik constant.
Dit was m'n lievelingstrui. De enige trui die ik nog heb.
Ik dacht dat m'n vader groter was. Ongelooflijk dat die trui hem paste.
Het verleden is niet glamoureus.
- Is het verleden niet glamoureus? - Nee.
Vreemd, hè? Vreemd.
Het verleden is niet zoals ik het me herinnerde.
- En wat herinnerde je je? - Ik dacht dat alles...
heel schattig was. En te gek.
Maar het is gewoon troep. Veel troep.
Ik weet niet wat ik ben. Ik heb een paar dagen nodig...
om te verwerken wat ik denk en voel.
- Zullen we weggaan? - Nee.
Ik hou niet van wie ik toen was.
- Echt? Waarom niet? - Ja.
Omdat ik in de war was en niet wist wat ik deed.
Ik ben blij dat we in New York wonen.
Je weet wat we nu zouden moeten doen.
Wat?
Alle kleren die ik weggooi.
- Maar kijk naar mij. Ja. Willy. - Ja?
- Moet ik lachen? - Bedankt.
Als je hier zou blijven, hoefde je niets te doen. je kunt...
- Laat me iets vertellen. - ...feesten.
M'n artikel is afgewezen en dat heeft me veel stress bezorgd.
Ik moet het opnieuw inleveren voor 25 januari.
Ik ben er gestrest over.
Ik weet niet of de strijd nodig is voor groei, persoonlijke groei.
Snap je?
Het hoeft niet moeilijk te zijn.
Tenminste, niet zo moeilijk.
Men denkt bij een kunstenaar: je moet arm zijn en lijden voor je kunst.
Picasso heeft niet geleden.
En Matisse volgens mij ook niet.
Nogmaals, het lijden is verbonden...
aan een bepaalde generatie kunstenaars.
Romantisch lijden. De Romantiek, je moet lijden.
Waarom moet ik ergens voor lijden?
Waarom moet ik lijden zodat iets goed wordt?
Als je dat zou veranderen in hard werken...
en je toewijden of je erop toeleggen.
Dat moet je waarschijnlijk doen.
En als dat lijden is, dan moet je inderdaad lijden.
Maar als je van je werk geniet, is het dan echt lijden?
En als je niet van je werk geniet, waarom doe je het dan?
- Bij veel van Maries werk... - Zachte sneeuw, hè?
...weet ik niet of ze de foto's zelf waardeert.
Ik weet niet of ze de foto's evenveel waardeert als...
De vlokken kunnen erop vallen.
- ...het maken van die foto's. - Ja. Het zou kunnen werken.
Ik hoop dat we morgen vertrekken.
Ik denk dat de foto's slechts een spoor zijn van wat ze doet.
De echte magie is het moment waarop die foto wordt gemaakt.
- Heb je honger? - Weet ik niet. Wat is hier gaande?
- Ik heb een salade gemaakt. - Wat?
Hij heeft niet genoeg honger. Kijk naar hem.
- Het eten staat op tafel. - Ik weet het.
Je hoort niets te zeggen. Je maakt documentaires.
Fijn om thuis te zijn.
Ik maak zo een foto van je.
Kunnen jullie even samen op de foto?
Prachtig.
Nog eentje.
Wacht even.
Bedankt.
- Kwam je alleen voor de Fashion Week? - Ja.
Ik denk dat we dat gaan doen.
- Mag ik een foto van je maken? - Ja.
Aangezien je hem al aan hebt.
Ik ga een boek uitgeven. Het komt eind maart uit.
Dank je.
Ik heb haar nog niet gezien. Dit is Lili.
Richie. Wie ken ik nog meer?
Er zijn hier een paar grote Instagram-sterren.
Jullie staan allebei in het boek dat ik uitgeef.
Ik geef m'n eerste boek uit. Ik heb er hard aan gewerkt.
Ik heb maandag een deadline, dus ik heb het druk.
- Hoeveel pagina's zijn het? - 144.
- Wanneer wordt het gedrukt? - Volgende week.
O, sorry.
- Wauw. Wat een mooie outfit. - Bedankt.
Oké.
- Verder nog iets? - Nee, dat was het.
Moet ik zeggen dat ik aan m'n boek heb gewerkt, zoals je zei? Nee?
Ik zei wat je moest zeggen.
Je wilt niet laten filmen dat ik zeg wat je moet zeggen.
Waarom niet?
Ik bespreek alles met jou. Het is geen geheim.
'Ryan, hopelijk heb je je vermaakt.
Ik werk aan m'n boek en ik wilde je vragen of je...
- 'Er iets voor zou willen schrijven.' - 'Zou willen schrijven.
Het zou veel voor me betekenen, maar je hebt het vast druk.'
'Het zou een eer zijn.'
Wat zeg ik aan het eind?
Weet ik niet. Emoji-hartjes of zo?
Jij.
Druk op 'verzenden'.
Klaar. Oké, cool.
Oké. Stuur de goede vibes het universum in.
Laten we eten, baas.
- Ik weet het niet. - Bedankt.
Bedankt. O, god. Laat de meiden binnen.
Hij flitste niet één keer.
Als we ze zo monteren, is het een geweldige combinatie.
- Ja. - Snap je?
Dat maakt beide foto's interessant. Toch?
Als we de foto niet mooi vinden, hoeft hij er niet per se bij.
Snap je? Deze foto stoort me.
- Deze foto stoort me. - Oké.
Ik ben niet weg van deze. Nooit geweest.
- Ik vind deze mooier. Jij? - Laat ze allebei zien.
- Leg die op die stapel. - Die?
We hebben 60 foto's...
die je favoriete 60 foto's zijn.
De beste 60 foto's. Dat wil je.
De beste 60 foto's. Dat is het.
Dit zijn allemaal ja's.
- Dit is misschien. - Het boek is bijna af, toch?
Deze zijn nog in de running.
En deze vallen af, maar zijn nog in de running.
Deze vallen af. Geen ja of misschien.
- Je bent lui. - Moe.
Laten we gaan.
- Wacht even. Komt er iemand? - Ja.
Een vriend van me komt langs om seks met iemand te hebben.
Thomas doet hem een enorme gunst.
We lenen hem ons appartement om seks te hebben.
Het is gestoord.
- Ik heb een bericht van Ryan. - Echt?
O goeie hemel. Het is lang.
'Marie heeft geweldige energie met grote ogen.
Ik vind Marie leuk, omdat ze een warm hart heeft en enthousiast is.
Dat kan een van de belangrijkste eigenschappen zijn...
om een succesvolle fotograaf te zijn.
Mensen willen voor haar poseren omdat ze van haar houden.
Tsjechisch zijn is haar superkracht.
Mensen staan meer open om gefotografeerd te worden...
door iemand uit een ander land.
Iemand die niemand vertegenwoordigt die ze hebben gekend of ontmoet.
In Maries wereld kunnen mensen zichzelf zijn.
Ik wou dat de hele jeugdcultuur van Amerika...
eruitzag als Maries foto's, divers en inclusief.'
Wat denk je?
Wat denk jij?
Waarom moet ik zeggen wat ik denk? Hè?
Heel mooi, ja, het is geweldig, het is fantastisch.
Fantastisch. Je zou blij moeten zijn.
- Kun je je voorstellen... - Stuur hem een sms, zeg: 'Wat lief.'
Kun je je voorstellen dat de man die ik het meest bewonderde...
Na Thomas.
Ryan is homo. Het is oké.
De man die ik het meest bewonder, na Thomas...
schreef zo'n lang stuk over me. Dus dacht hij aan me.
O, god, wat lief.
Het gebeurde nooit tijdens m'n studie.
Met m'n andere professors wel.
Dit is een heel andere soort hulp. Ik weet het niet.
Het is heel waardevol.
Weet je hoe mooi onze wereld zou zijn?
Het zou geweldig zijn. Als mensen elkaar zouden willen helpen.
- We hebben 66 foto's in het boek. - Ja.
Kate en Odie hebben nog de laatste foto in de lay-out.
Dat vond ik vrij dwaas.
Ze hebben dezelfde foto meteen daarna, want die staat op de cover.
Wat vond je daarvan? Stoorde het je?
We kunnen de Kate en Odie uit het boek halen.
Of misschien niet op de achterkant zelf zetten.
Thomas, kun je wc-papier pakken?
Ik dacht dat je dat van je werk moest stelen.
Verdorie, ik ben de melk vergeten.
Wat moet ik hiermee?
Zie je dat?
Wat vind je daarvan? Wat is daarmee?
Dat is waardeloos.
Thomas zal boos zijn.
Hij zei drie keer: 'Zorg dat het goed ingepakt is.'
Wat denk je?
Ik denk dat de dozen veel steviger moesten zijn.
Dit zijn geen goede dozen voor 20 kilo aan boeken.
Geen noppenfolie. Helemaal geen noppenfolie.
Weet je wat wel? Ik weet niet wie dit heeft ingepakt.
- Wat is er wel? - Een stuk papier.
Laten we ernaar kijken.
David zal zo'n boek niet verkopen.
- Denk je? Laat eens zien. - Nee. Absoluut niet.
- Ja. - Weet je.
De hoeken van de boeken zijn delicaat.
Er is schade. Daar is ook schade. Kijk.
- Hier ook. - En hier waarschijnlijk ook.
Niemand koopt een beschadigd boek. Ze mogen niet beschadigd zijn.
Snap je? Dat is gewoon een feit.
Dat ziet er goed uit. Behalve de beschadigde hoek hier.
Ja, prachtig. Het is echt prachtig.
- Het is heel mooi. - We sturen er een naar onze moeders.
- Wat is dat? - Ik weet het niet.
Schade aan de binnenkant van de voorkant.
En daar zit het ook.
Alsof er iets boven op het papier was gezet.
Dit zit vast overal.
Hoera, ik heb een boek.
Het boek ziet er geweldig uit.
Het ziet er fantastisch uit.
Het boek zelf ziet er fantastisch uit.
Het ziet er prachtig uit.
Die zijn niet in het midden geplaatst.
Dit is ons grootste project...
van de afgelopen zes maanden.
- Zeven. - Ja.
Ik heb geen tijd of geld om naar Tsjechië te vliegen...
toezicht te houden op het drukproces, zodat het niet weer gebeurt.
En bij het binden te zijn en het boek mee te nemen voor de lancering.
Dat is de situatie.
Laat me je iets vragen. Wat vind je daarvan?
- Wil je het hele boek drukken? - Wat vind je daarvan?
Hoe denk je erover? Wat vind je ervan?
Een van onze belangrijkste dubbele pagina's.
Een van de drie die dat doen.
Ben ik te direct?
We hebben er veel tijd en moeite in gestoken om het hier te krijgen.
Als ik een auto koop...
en er een scheur zit in de stoel en een deuk in de bumper...
ben ik teleurgesteld.
Wat kan ik zeggen? Zo van...
Moet je zien.
Schade in het papier.
Gast. Dat is gesneden.
Laat ze het op ander papier drukken en het meteen versturen.
- Ja, toch? - Ik denk niet dat ik dat aankan.
Ik hoop dat mensen het toch mooi vinden.
Konden we het maar rechtzetten.
Achttien goede boeken.
Dus we hebben niet genoeg boeken voor de presentatie.
Dus alle boeken op dit papier hebben zo'n fout?
Even samenvatten.
Omdat het onmogelijk is om de boeken te herdrukken...
zonder defecten, voor de 27e...
kijk ik of FedEx vier dozen op kan halen...
zodat ik zo'n 80 of 75 boeken in New York heb voor de 27e.
Godzijdank hebben we geen 1000 boeken gemaakt.
- Ga door. - Ik heb even pauze nodig.
Of als we ergens gingen wonen met een lift.
We hebben zelfs bijna geen ruimte meer.
Ja, we kunnen ze nergens kwijt. Pak de bank.
Dit ziet er goed uit. Ja, ze hebben ze veel beter ingepakt.
Bedankt voor je komst.
- Het is superleuk en heel groot. - Niet voor mij, dus geef het door.
- Steven, spel je het zo? - Ja.
Oké. Ik kan niet zo goed spellen.
Ik zit hier en lijk net een jurylid.
Hé. O, god. Bedankt voor je komst.
- Gefeliciteerd. Ik heb bloemen. - Wat lief.
- Eén is voor Evelina. - Oké.
Een fotografe uit Cuba. Ze stuurde me hierheen.
- Ze vindt je werk geweldig. - Dat is geweldig.
- Hoe heet je? - Camilla.
- Marie. - Leuk je eindelijk te ontmoeten.
Je bent zo'n inspiratie. Echt geweldig.
Ik kijk hier al heel lang naar uit.
Ik ben zo blij je te zien. Ik signeer het zo voor je.
Hoi. O, god. Ja. Hoi.
O, ja. Jij hebt ook een boek gemaakt. Dat is geweldig.
Wat lief. Dit is zo lief.
- Maar dit is niet jouw boek. - Maakt niet uit.
Waar heb je het gedrukt? Ze hebben het goed gedaan.
Dank je. Dat betekent veel voor me.
Ik vind het papier ook heel mooi.
Je zet tien kinderen in een kamer en je ziet wie de beste hardloper is.
Degene die het snelst is op dat moment, toch? Is dat zo?
Of is het het kind dat bijvoorbeeld iets anders heeft?
Een zekere volharding?
Britney Spears zei ooit toen iemand vroeg: 'Hoe is het je gelukt?'
"Ik gaf het niet op, toen de rest dat wel deed.'
Misschien is dat het talent. Het niet opgeven.
Ik teken met Balenciaga. We kunnen er geen andere merken naast doen.
De kleurcorrectie gebeurt op jouw kantoor met jouw mensen, toch?
Daar hoeven we niet voor te betalen?
Tienduizend dollar.
Is dat een klein budget? Ze zei dat er geen budget is.
Tienduizend dollar.
Dat moet mijn honorarium en alle productiekosten dekken...
van het kopen van film en het ontwikkelen.
- Mooi. - Dus er is geld voor mij.
Een papierklem.
- Tas van Balenciaga? - Ja, dat is Balenciaga.
- Wat is dit? - Pas het eens.
Oké, trek nu de Gucci-schoenen aan.
Goed, toch? Tenzij ze er te groot voor is. We kunnen het proberen.
- Is ze te groot? Hoe groot is ze? - Ik heb haar maar één keer gezien.
- Gaat dat hier? - Het ziet er wel cool uit.
Je draagt Gucci en een beetje Dolce.
Als Marie weer iets doet...
ga ik een week van tevoren op vakantie en kom niet terug.
Flitste hij wel?
Het is belangrijk om dingen te doen...
De camera is te heet. Perfect.
...zo goed als mogelijk is. Kun je een beetje zo doen?
Maar zo goed mogelijk is nooit echt perfect.
Je schiet altijd tekort.
Je hebt tijdsbeperkingen. Er zijn geldbeperkingen.
Er zijn andere beperkingen. Misschien ook emotioneel. Wie weet?
- Ik sms je binnenkort. Dag. - Bedankt, jongens.
Ik ben er klaar mee. Zo oud.
Het is 32 graden buiten.
Ik heb 12 rolletjes gefilmd. Dat is veel.
Als we zo doorgaan...
kost het ontwikkelen minstens 2000 dollar.
- Dat hoeven we nu niet te doen, oké? - Ik ben ermee aan het spelen.
Terwijl ik de energie heb. We bewerken ze elke avond.
Ik heb er de energie niet voor, dus ik ga gewoon kijken.
En ik ga niet echt zeggen...
Zo goed.
Die vind ik heel mooi.
Je ziet niet veel van de mode.
- Wie geeft daarom? - Zij geven erom.
Ja, maar je ziet genoeg.
- Niet waar. - Meer dan daar.
Er staat geen Gucci op.
Ik vind het een mooie foto.
Moet bij de foto's waaruit ze kiezen.
Dat zei ik niet. Ik zeg alleen wat het is.
Die is mooi. Toch?
Lijkt net een foto van Ryan, hè?
Hier ben ik weg van. Dit is alles.
Het is net zo'n druppel waar zonlicht op valt.
Snap je wat ik bedoel? Die druppels waar regenbogen ontstaan.
- Het is alsof hij in de lucht valt. - Een druppel in de zon. Dit is hem.
- Alsof hij gekruisigd is. - Ja.
- Bedankt voor je hulp. - Weet je.
Ik zou dit nooit zonder je kunnen, Thomas. Dit is waanzinnig.
We hebben nog tien sessies te gaan.
Je hebt toch tijd? Geen ander werk.
Wat zou je anders doen? Aan je eigen carrière werken?
Klaar. Weer een rol klaar.
Ik ben moe.
Denk je dat het over twee weken anders zal zijn?
En het kost nog eens 100 dollar om te filmen, al voor de taxi.
Ik heb de trein genomen.
Ik had haar die andere smoking laten dragen.
En haar zich uit laten leven.
Ik had haar die jurk uit laten trekken, toen het niet overtuigde.
Je moet het zien.
Odie ziet er niet goed uit. En dat is onscherp.
We zijn op zoek naar heel sterke foto's.
Soms bekijk je twee foto's.
Ze lijken op elkaar en de een is duidelijk beter dan de ander.
En soms kijk je naar twee foto's...
en is het niet altijd duidelijk of de een beter is dan de ander.
Het is wel een mooie foto.
- Prachtig. - Laat eens zien.
Soms kun je tegen jezelf zeggen: Wat maakt het uit?
Is de een beter dan de ander?
Maakt het iets uit?
Bij schilderijen gebeurt dat niet, toch?
Veel heeft met context te maken.
Als je een foto in een modeblad zet, is het een modefoto.
Als je een foto in het MoMa zet, is het geen modefoto.
Dat is het waarschijnlijk. Het is wat jij zegt dat het is. Toch?
En dat is het moeilijke...
vooral voor een jonge fotografe als Marie.
Onderhandelen tussen die twee vlakken.
En de truc bij het opbouwen van een carrière...
is de onderhandeling tussen die twee vlakken.
Tomanova fotografeert mensen die komen en gaan...
zoals ze gekleed zouden willen zijn als ze konden betalen...
voor de duurste designerkleding, gecombineerd met hun eigen kleding.
Het is net een filmversie van een verloren herinnering.
New York is de plaats waar je succes wilt krijgen.
Als je succes hebt in New York kun je overal succes krijgen.
Staan we in de krant?
In de New York Times. Niet zomaar een krant. Hè?
Dromen komen uit. Als je het echt wilt en hard genoeg werkt.
- Er zijn topmensen van Calvin Klein. - Mooi.
- Ze willen met me filmen. - Mooi.
Calvin Klein, schat. Die worden zo goed.
Ik zag je artikel in de New York Times.
Ik weet het. Ik maak nu foto's voor hen.
Wauw, het is enorm.
Dit lijkt me een betere grootte.
Het is fijn om met je te werken.
- Het is zo leuk om met je te werken. - We doen het goed.
M'n Gold Medal-schoenen.
Ik kocht ze als beloning voor mezelf, m'n gouden medailles...
voor m'n eerste twee echt grote opdrachten voor Instagram.
Hoelang kunnen we dit doen voor we botsen?
Ik weet het niet.
Kunstenaar zijn vereist nu veel vaardigheden...
naast kunst maken en talent hebben.
Je moet ook zakelijk zijn en een marketeer.
Je moet een pr-bedrijf zijn. Alles tegelijk. Het is een zware carrière.
Veel creatieve carrières zijn zwaar.
Er is geen duidelijk pad naar financieel succes.
- Ik ben nerveus, Thomas. - Dat weet ik.
- Je hebt dit eerder gedaan. - Nee, dat is niet waar.
Ik heb veel zelfportretten gemaakt in m'n eentje.
Zonder dat tien mensen toekeken.
Ik heb nooit een zelfportretverhaal gemaakt van 20 foto's...
die allemaal perfect moeten zijn, of 15 tot 20, op één dag.
- En met een team. - Toen we op het dak waren...
Die voor de Lampoon deed ik in drie dagen.
Toen we op het dak waren, heb je heel goede foto's van jezelf gemaakt.
- Je bent zelfportretten gewend. - Ja.
Dus zie het niet als iets anders.
Je weet echt wat je moet doen.
Laat dit je niet tegenhouden.
En als je met me wilt praten, kun je me altijd even terzijde nemen.
Ik ken New York New York, je nieuwe boek.
Maar die in het midden?
Het allereerste boek heet Young American.
Dat boek ken je vast niet.
- Ja, dat. - Het was m'n eerste boek.
Ryan McGinley schreef het voorwoord.
Het was een groot succes en snel uitverkocht.
Nu is het een verzamelobject, Het was een beperkte oplage.
- Dat is geweldig. - Ja, best goed.
Ik verkocht het voor 40 dollar en zag het op eBay voor 350.
- Dat is cool. - Had ik maar meer kopieën gehouden.
- Het bevalt me hoe we dit nu doen. - Ja.
Waarom maken kunstenaars zelfportretten?
Hoe vind je dit, Marie?
- Vanwaar die interesse in jezelf? - Dat is geweldig. Vind ik mooi.
En nu ook vanaf een lager punt.
- We moeten gaan. - Ja, kom op.
Bij het zelfportret richt je de camera op jezelf...
in plaats van op de buitenwereld.
Twee Contaxen of één?
- Maar één. - Oké.
De essentie van een zelfportret is het idee van het innerlijke.
Daarom is het ook zo krachtig, want je hebt deze kunstenaar...
die al een interessant personage in de wereld is.
Ik had laatst een fotosessie en dacht...
dat ik m'n trouwring kwijt was.
- O, god. - Ik heb hem gevonden.
- Deze is mooi, met het haar. - Doen we.
Wat een kunstenaar hoopt te doen...
met zelfportretten, is zichzelf zien.
Daarom zijn we geïnteresseerd.
We willen echt zien wat ze zijn.
Hoe beeld je iemand uit?
Portretten betreffen status en macht.
Zelfportretkunst is...
een heel ander verhaal, hè?
Oké, goede bewegingen. Heel goed.
Ik ben nog hetzelfde.
Totaal anders, maar toch hetzelfde.
Soms op straat waait de wind door m'n haar.
Dat je het voelt, dat het beweegt. Verrassend.
Haar.
Ik voel het, ik voel het helemaal.
Wacht even, ik scheer het weer af en dan is het weer niets.
Ik heb een verstuikte enkel. Ik mag niet eens staan.
- Ga dan liggen. - Ik moet toezicht houden.
- Ik kan het. Ik weet nu hoe het moet. - Echt?
Een prachtig uitzicht.
Het is fijn om zoveel licht te hebben en de lucht te zien.
Ze bouwen nog een gebouw, wat hopelijk niet...
ons uitzicht hier blokkeert.
Nee, je moet dit doen. Zo van...
- Nee. Laat zien. - Straks.
- Dat wil ik zien. - Straks.
- Dat wil ik zien. - Hou op. Dit is...
Alles wat je doet, wordt gefilmd.
Weet je wat heel belangrijk is in een relatie?
Je met iemand op je gemak voelen.
- Gemakkelijkheid. Is dat een woord? - En humor.
- Heet dat zo? - Ik weet het niet.
Makkelijk in de omgang.
Hoi, Amadou. Professor Beachdel. Hoe gaat het?
Weet je nog wat we zeiden over lineair perspectief?
In de renaissance.
Hoeveel foto's ga je gebruiken? Heb je een idee?
Ik vertrek vandaag, over een half uur.
Als ik terugkom, kan ik meteen gaan filmen.
Hoi, Yassin. Hoe gaat het? Wil je het over je paper hebben?
Wat denk jij? Hoe heb je het volgens jou gedaan?
Heb je het goed gedaan? Dat denk ik ook.
Maar je kunt een paar dingen doen om het beter te maken.
Ik verliet Tsjechië omdat ik dacht...
dat ik nooit kunstenaar zou worden, geen talent had.
Ik ging als au pair werken voor gezinnen.
Ik paste op, haalde vaatwassers leeg, maakte wc's schoon.
Het is moeilijk voor iemand om te beseffen...
dat je kunt doen wat je doen wilt...
en dat je geen grenzen hoeft te hebben.
Ja, ik heb het boek al. Gesigneerd. En ik heb een foto met haar.
- Mag het in het Engels? - Engels is prima.
- Geweldig. Zei je Veronica? - Ja.
Meer mensen dan in New York. Dat is gestoord.
Is dit boek met foto's een vervolg op Young American?
Ook al zijn het portretten van jonge mensen...
is dit boek voor mij fundamenteel anders.
Young American ging echt over dicht bij die mensen zijn...
er deel van uitmaken.
Wat me duidelijk is aan het nieuwe boek, New York New York...
is dat ik het gevoel had dat ik meer afstand kon nemen.
Ik was op m'n gemak, omdat ik al in New York thuishoorde.
Ik had eerder al de kans om naar Tsjechië te gaan.
En door weer naar huis te kunnen gaan, raakte ik de druk kwijt...
van in Amerika thuis willen horen.
Maar opeens viel dat allemaal weg en voel ik me daar thuis.
Maar ik sta aan het begin.
Er is nog zo veel te doen en ik kijk er echt naar uit.
- Hallo. - Het laatste exemplaar, denk ik.
Dat is cool. Ik kan het niet geloven.
Hoi, allemaal. Wij...
Tsjechisch, sorry. We hebben geen boeken meer, alles is verkocht.
Jullie zijn geweldig. Heel erg bedankt.
Drie, twee, één, nu, misschien.
Gek gezicht.
Gek gezicht en Thomas lacht.
Moet je zien. Mijn god.
Jeetje. Beter.
Het is dik en nat.
- Waarom is het nat? - Ontwikkelstof.
We passen bij elkaar.
- Vind je? - Ja.
Mam. Bedankt.
Wat is thuis?
Waar je geboren bent? Waar je het langst gewoond hebt?
- Is het waar je ouders zijn? - Zoveel vlinders hier.
Het thuis van je voorouders? Bij gebrek aan een beter woord.
Wat betekent thuis?
Er is een sterke band...
met waar je vandaan komt. Toch?
Wat waarschijnlijk heel menselijk is.
Maar soms is er misschien een reden waarom je wegging.
Van toen m'n vader stierf.
- Mama. - Ja.
Zoals hij die veer vasthoudt. Kun je de bijen horen?
Voor Marie is het... Ze houdt van thuis.
Ze wil thuis zijn.
Maar het is ook moeilijk.
Mooi, hè?
- Wat is dat wat daarvoor staat? - De energiecentrale.
Een beetje imperfectie. Maakt het echter.
Echt mooi.
Zo stel ik me de zonsondergang in LA voor.
- O, ja? - Boven de oceaan.
Ik heb de zonsondergang in LA nooit gezien.
- Kunnen we het eens doen? - Misschien.
Kijk, het is bijna voorbij.
Wauw, het gaat snel.
Vertaling: Amabile Keijer Iyuno