Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Снимено помеѓу 2018 - 2023 година.
Извини.
Извини, извини.
Овде има ужасно многу луѓе.
Може ли да те фотографирам, те молам?
Фала.
Здраво! Може ли да снимам твој портрет, те молам? -Да.
Пред оној бел ѕид? -Да, секако.
Како се викаш? -Тру. -Тру?
Како се викаш ти? -Мари.
Мило ми е.
Чекај, уште една.
Ми се допаѓаат твоите бои.
Чекај.
Фала.
Здраво. -Здраво.
Извини, излегувам.
Добар ден на сите.
Како што знаете, денес ќе зборуваме за портрети.
Не ви зборувам за историјата на портретите
како рамна патека... Не знам, на што било.
Ќе зборувам за проширеното значење на портретот.
Што е портрет? Портретот е многу едноставен.
Ве фотографирам
и ако ве именувам и кажам: "ова е тој и тој",
тоа е портрет.
Портретот мора да биде именуван приказ. Тоа е се.
Во што е разликата? Каква разлика прави името?
Вие сте вие, нели?
Ве сликам, ве викам "вие", вие сте истата личност,
тоа е вашиот портрет.
Вие сте важни.
Но портретот е покомплексен бидејќи се работи за комуникација на вредности.
И уметноста често се однесува на комуникација на вредности.
Вредноста на ова е дека оваа личност ќе трае вечно.
И изработено е од многу тврд камен.
До 20. и 21. век, се правеле портрети само на важни луѓе.
Го мразам тој поим. Не велам дека една личност е поважна од друга,
но токму за тоа зборуваме
зашто ми е доста од кралеви и кралици.
Ми се гади од белци луѓе на кои им излегува светлина од главата.
Доста ми е од сето ова.
Дајте ми нешто што ме тера... Да размислувам или чувствувам.
СВЕТОТ ПОМЕЃУ НАС
Ова е линијата М до Менхетен.
Следната станица е улицата Есекс.
Еј, назад.
Ве молиме, тргнете се од вратата додека се затвора.
Готово?
Не. Ајде.
Сега се сетив, сонував.
Осумнаесет.
Знаеш што не можам да најдам?
Што?
Момчето во виолетов костум. Се сеќаваш?
Не знам. Тоа е вредна фотографија. Моја инспирација за целата изложба.
Па...
Ова е вистински хаос. Можам да ти го кажам тоа.
Можеш ли да провериш дали бројот 14 е оној во виолетов костум?
Томас, не знаев дека толку многу изведува...
Да, 14 е.
Кога камерите го снимаат.
Подобро отколку да го правам ова и да стојам овде.
Не! Гризе. Ја сака таа пластика. Види. -Да.
Види. Проклетство.
Не само што насекаде има мачкини влакна...
Знаеш што?
Мислев да ти дадам совет како да ги заштитиш од мачки и прашина...
Мислам, ако ...
Но мислев дека знаеш што правиш, па...
Ако ги оставиме овде, ќе ги изеде негативите.
Да, така е.
Ќе го направи токму тоа.
Дали сакаш нешто да јадеш?
Житна плочка?
Мора да сфатиш дека сум пресреќна
што ќе има документарен филм што го сними ти.
Тоа е одлично!
Сонував денес дека имавме изложба,
бев таму со Томас.
Таа беше во некоја огромна трикатна зграда,
а таму бевме само јас и уште пет други луѓе.
Тоа многу ме растажи.
Се надевам дека нема да се случи тоа.
Се сеќавам кога реков дека портретот е насликан и дека е ваш приказ.
Она што навистина го сакате во портрет е вашата суштина,
она што сте. Не само како изгледате, туку и она што сте.
И тука портретот станува интересен. Како да има уште нешто во него.
Мислам дека задникот е зголемен.
И десната фотографија изгледа потемна од левата.
Мислам дека Мари е во право.
Оваа треба да биде посветла. Дали тоа го мислиш?
А оваа е потемна.
Барем да ја тргнеме жолтата, а кадата малку...
А има малку сино во кадата, нели?
Ми се чини или...
Едвај чекам да добиеш помошник.
Имам совршен помошник.
Кој знае што прави.
Го имам најдобриот помошник.
Едвај чекам да најдеш некој што знае што прави зашто јас не знам.
Едвај чекам да почнам да ти плаќам за тоа.
Да, така е.
- Извади го за момент. -Боже. - Ајде, не сакам да измачкам.
Боже. Малиот Исус носи подароци.
Ајде. -Смири се, го симнувам.
Го гледаш ова?
Две раце. Тоа е затоа што вчера јадеше многу за ручек.
Оваа врска функционира
само затоа што Томас е најстар од трите деца.
Се обложувам дека ги мачел брат му и сестра му како луд.
А јас сум најмлада од три деца
- и сестрите ме мачеа. - Од каде ти е тоа?
Па се навикнав и се забавувам.
Погрешен клуч.
Тоа не е тоа. Можам да го оставам тоа овде.
А не е ниту ова. Значи, ништо.
Што очекуваш? -Писмо од имиграциско.
Дозвола за патување.
За да можам да си одам дома, по седум години.
Која е разликата помеѓу вовед и есеј?
Добро прашање.
Прекрасно, нели?
Затоа дојдов во Њујорк.
Ја видов на интернет и морав да дојдам да го запознам авторот.
Таму е.
Ја следам твојата работа со години. Многу сум среќен.
Од каде си?
Од Филипините. -Кул.
Имам самостојна изложба на Апер Ист Сајд. Многу портрети.
Го поканив на мојата изложба. Рече дека ќе дојде. Добри вести.
Едвај чекам да слушнам што мисли мојот идол за мојата работа.
Ова изгледа многу добро.
А ние буквално сме на половина милиметар...
Така. Што мислиш?
Задоволна?
Сакам да ги видам сите на ѕидот. -Во ред.
- Мислиш дека чизмите се подобри? - Мислам дека се.
Ми требаат некакви панталони.
Ќе се движам, ќе поздравувам луѓе. Ми го гледаш задникот? -Во ред е.
Барам нешто за мојата прва самостојна изложба следната недела.
Мислите дека може да биде фустан?
Изгледа ли како да сум ги заборавила панталоните или е во ред?
Секако, Роб ќе биде таму.
Скулптура инспирирана од мет.
Можеби ќе прашам дали сака да разговара со тебе. -Добро.
Си ја запознала лично, затоа опушти се.
Ти ја сликаше.
Ќе бидеш добро. Ја познаваш, се е супер. -Знам.
Само да не ми се грчеше окото.
Ми беше многу важно
да се поврзам со луѓето преку фотографија.
И она што е прекрасно во сето ова
е тоа што добив можност и причина да запознавам луѓе,
да ги фотографирам, да разговарам и да се спријателам со нив.
Тоа ми помогна да најдам дом во Њујорк.
Во неа има 180 луѓе. Ќе има повеќе од 200 фотографии.
Види дали би го ставил тоа црно.
Ќе изгледа подобро бидејќи внатре е темно, па нема да се гледа.
Ќе го направиме тоа следниот пат.
Кога ќе имаме пари.
Долги години бев во земјата илегално и не беше лесно.
Чував деца со угнетените малцинства.
Не можев да работам ништо подобро
затоа што немав право или можност да работам нешто друго
зашто ги немав соодветните документи.
Ништо.
Тие исто така одразуваат која сум јас,
и тоа е еден вид автопортрет
преку сите тие луѓе
затоа што јас така ја гледам Америка како некој од Источна Европа.
Тоа е Америка која ја сакам и со која можам да се идентификувам.
Дали би сакале да разговарате со кураторот?
Да се обидам? Што мислите за тоа?
Во ред.
Во ред, Томас. Што да направам подобро во следната?
Би го употребил зборот "прогонство". -Добро.
Се друго е совршено. Совршено интервју.
Човеку. Да, тоа беше... Некои од прашањата беа незгодни.
На пример: "Каква сакате да биде вашата порака како уметница?"
А јас... Не знам.
Сакам само да создавам уметност. Не знам за пораката.
Тоа треба да го проценат другите.
Да, одлично.
Не глумиш во одговорите и искрена си.
Се беше во ред.
Да.
Ги гледам фотографиите и не ми е здодевно да ги гледам.
Тие се посебни. Не знам што да кажам, па само ќе и се заблагодарам на Мари.
Ова е нејзина изложба и мило ми е што сум дел од неа.
Му се благодарам на Томас
што беше куратор на ваква прекрасна изложба.
Фала им на сите што ми дозволија да ги фотографирам.
Мило ми е што сите сте тука и што сте мои пријатели,
тоа е најважно.
Веќе го губам гласот и ќе заплачам.
Ова е ми е прва самостојна изложба. Се уште не сум имала самостојна изложба.
Ја заслужуваш. -Тоа е страшно.
Да, ова ми е прва самостојна изложба.
Ова се фотографии од Њујорк. Тука сум седум години.
А ова се моите дела од последните две-три години.
Како стапивте во контакт со кураторот?
Како го најдовте?
Работевме заедно на различни проекти.
Бидејќи тој ја знае мојата работа многу добро и долго време,
затоа што работевме заедно долго време,
утврдивме дека ова ќе биде најдобрата опција.
- Извинете... - Дали неговото семејство е тука?
Неговата сопруга или ...
Сестра. Неговата сестра е тука. Веднаш се враќам.
Да си одиме одовде.
Овде е поранешниот министер за надворешни работи.
со сопругата и чешкиот конзул.
Разговараа со мене. "Го видовме кураторот. Жена му е тука, нели?"
А јас велам: "Тоа е сестра му". Никому не кажуваме дека сме во брак.
Мислам дека мислеше дека ти си му жена. Или ти.
Можеш да ја глумиш вечерва.
Тоа ми е многу смешно.
Ти велам, изгледа ебено добро.
Дааа!
Навистина, многу добро.
Тие се многу експресивни,
се прашувам што се случувало во тој момент.
Направи одлична работа. Навистина. -Фала.
Како навистина да зјапаат во мене. Тие гледаат во мојата душа.
Ми се допаѓа што гледаат во очи.
На некои им е тешко.
Посакувам да има повеќе од тоа во мојот живот.
Да, затоа што се поврзуваш преку очите.
Дури и Рајан Мекгинли, кој ...
Го сакам. -...најдобра верзија на фотограф што ми паѓа на ум...
Би сакала да дојде и да ја види мојата работа.
Но мислам дека си подобра, тоа се гледа во очите.
Не, навистина. Сите мажи можат да се пензионираат, сериозно.
Бидејќи тие ги објективизираат луѓето, ти не го правиш тоа.
Никогаш не знам што да правам кога апаратот е вперен кон мене.
Ниту јас.
Знаеш.
Животот е одличен. Да.
Пишував за Рајан насекаде, сите да знаат.
И тој дојде. Се задржа два часа.
Лудо е што некој од тој калибар
би поминал два часа во галерија со некоја девојка,
гледајќи ги нејзините фотографии.
И му се допаднаа. Тој рече дека треба да фотографирам секој ден.
Рече и дека треба да објавам книга.
Дека секогаш ја дава својата на луѓето на кои им се восхитува, на галериите,
на големи брендови и други.
Дека од тоа секогаш излегува нешто, работа или изложба.
Сега достигнав повисоко ниво
бидејќи поддршката на Рајан е неверојатна.
Едноставно е лудо.
Сите што ги поддржуваше успеаја.
Мама ми кажа преку Скајп
дека тато би бил горд што сум во Америка.
И тоа е вистина затоа што сакаше да патува.
Сакаше да патува низ светот, беше авантурист.
Мислам дека мајка ми не е, но татко ми беше.
Мама е авантурист во себе.
Мислам дека тој ќе дојдеше да ме посети.
Ќе дојдеше и ќе одевме во Мексико и ќе пушевме пури.
Тато беше боем, авантурист, малку луд...
Алкохоличар.
И понекогаш ми е жал
што нема да добијам признание од татко ми.
Како најмлада ќерка
бев миленичка на татко ми, најмлада.
Ова се тато и мама.
Ова сме мама, баба, јас и тато.
Тато и јас... Бевме другари.
Ова е една од ретките фотографии од татко ми,
и вели: "та-да", а јас...
Многу страдав кога умре татко ми.
Беше потребно многу долго време.
Тато почина во ноември. Два дена подоцна го прославивме мојот роденден.
За мојот 16-ти роденден добив сребрено ланче...
...ланче и обетки, кои ми ги купија мама и тато.
Добив подароци што татко ми не доживеа да ги види.
Добив огромна книга за Дали,
што ми ја купи татко ми, а мајка ми ми ја даде.
Сите плачеа.
Во следните неколку години, сите плачеа на мојот роденден,
што беше многу трауматично.
Не сакав повеќе да славам роденден
бидејќи тоа беше поврзано со смртта на тато.
После тоа, некое време не разговарав со моето семејство.
По смртта на татко ми, се оддалечивме.
Не комуницирав многу со никого дома.
А бев и тинејџерка, па...
2004.
Пред 14 години. Лудо, нели?
Една вечер држев говор во "Мет".
Стоев пред слика на Гоген. Таа дојде и застана пред сликата.
Затоа реков, "Здраво".
Постар господин со очила, во сако и кошула.
Тој ме погледна, па јас го погледнав и му реков, "Здраво".
Здраво! Како си? Мило ми е што те гледам.
И продолжив да шетам низ галеријата
и 20 минути подоцна повторно го видов
како оди низ музејот со група луѓе...
- Како сте, професоре? - Одлично. -Здраво! како сте?
Изгледате среќно, тоа е баш убаво.
...и им држи предавање.
Мило ми е што те гледам. -И мене.
Одиме? -Да. -Одлично. Да одиме.
Имавме предавање за портрети.
Идејата за портрет ќе ја поврземе со автопортрети.
Сакам портрети.
Сакам да гледам луѓе
затоа што гледам портрети и тие ми кажуваат нешто за луѓето.
Што сторил Вистлер овде? Баронот де Монтескје. Француски благородник.
Бидејќи ме поздрави порано, мислев дека можам да се приклучам на предавањето.
И се приклучив. Ми дозволи.
Тој не сака да биде тука, предобар е за ова.
Тој беше многу страстен за уметноста.
Дури и водев белешки.
Портретот е наречен "Аранжман во црно и златно".
Каде гледате златно?
Зборуваше час и пол. Никогаш не сум чула такво предавање за уметноста.
Каде е златото? Нема злато на сликата. Рамката...
Кога сите си заминува, му го побарав бројот на мобилниот.
Му реков дека би сакала пак да одам во галеријата.
Рембрант внесува вредност во сликата и на самиот себе.
Вистлер ја врамува таа вредност со тоа злато.
Ја извади музејската лепенка од сакото
и на него го напиша својот број.
Се уште ја имам.
Тоа е како чад, лесна, исто како и самиот Монтескје.
Дали има прашања?
Јури? Бен?
Размислувам за осветлувањето.
Како можеше да одреди каде е светлината на сликата? Како го насликал
тоа што личи на вреќа за ѓубре, но не е?
Претпоставувам дека е наметка.
Многу скапа кеса за ѓубре.
Чинчила. Скапа крзнена наметка.
Таканаречената просветителска конвенција
е осветлување на главата,
обично на некој бел човек.
Да покаже дека размислува, дека е бистар и генијален.
Не знам што да кажам.
Добро прашање. Не знам дали го имам одговорот.
Мислам дека тоа е затоа што не се занимавав со фотографија во Чешка.
Иако тоа не е сосема точно.
Кога ќе завршите со училиште, не сте подготвени за реалниот свет.
Особено како сликар.
Работев во кафуле,
не знаев што ќе правам,
па мислев дека можам да одам во САД и да работам како "о пер" една година.
Тогаш имав момче. Му реков дека ќе си одам на половина година,
ќе заработам нешто и ќе се вратам, ќе се венчаме и тоа ќе биде тоа.
Но никогаш не се вратив дома.
Знаете... Дали ме слушате?
Срање.
Здраво. Како си?
Здраво.
Моите фотографии.
Тие се големи.
Ништо одовде нема да биде корисно за имиграциското.
Овие фотографии се стари.
Тогаш не знаев да фотографирам со филм.
Страшно.
Се е матно.
Кога беше ова?
2011.
2012.
Ова е дефинитивно од Северна Каролина.
Зошто секогаш пишувам за мажи?
"Имам романтична средба в сабота.
Средба која не е средба, но се обложувам дека е средба.
Се наоѓам со Томас на 78-ма и Лексингтон.
Изгледа самоуверено. Тој знае многу.
Ќе биде интересно. Возбудена сум."
Томас беше првиот што ме поттикна да фотографирам.
Да не беше тој,
мислам дека не би фотографирала денес.
Отсекогаш сум имала тенденција да се потценувам себе си како уметница.
Ова се нашите први заеднички фотографии.
Ова ќе биде корисно за имиграциското.
Ме однесе во музејот Гугенхајм на нашиот прв состанок.
Таму првпат ја видов работата на Франческа Вудман,
нејзините автопортрети.
Тие ги изложија и нејзините дневници. Можев да се идентификувам со тоа.
И јас водев дневник во Северна Каролина.
На изложбата се прашував зошто никогаш не сум пробала фотографија.
Така почнав да земам вечерни часови на Школото за визуелни уметности
и така почнав да фотографирам.
Не знам како го забележуваш талентот.
Дали постои природен талент? Тоа е мит, нели?
Има многу повеќе. Што е вистински талент? Како можам да кажам што е тоа?
И како да го проценам тогаш?
Мислам дека кога ќе именуваш нешто, магијата веројатно исчезнува.
Еве ја.
1658.
Кој претходно слушнал за Рембрант?
Добро, сите сте слушнале за Рембрант.
Тоа е малку... Таму е Ханс Холбејн. Кој слушнал за него?
Никој, нели?
Тоа не значи... Па, тоа значи многу.
Кај Рембрант имаме длабочина и тежина.
Има пирамидална форма. Златото е внатре.
Нанесува боја на груб и решителен начин.
И ова е видливо во потезите на четката. Грубо нанесено злато.
Тој насликал повеќе од 40 автопортрети.
И еве го.
Две години откако неговата куќа и се во неа беа ликвидирани.
Големиот банкрот од 1656 година.
Тој не се сликаше себеси како сиромашен.
Се сликаше кралски облечен. Облеката е важна.
Мислам дека става маска за нас преку облеката.
Зарем не креираме донекаде кои сме и како сакаме да бидеме видени?
Тоа го правите со вашата облека секој ден.
Се облекувате на одреден начин,
а излегувате на улица и се претставувате на одреден начин.
Денес носев вратоврска.
Не го носам тоа што го носев в кревет.
Станав и се облеков, како себе.
Се претставувам како себе.
А Рембрант е сликар кој слика автопортрети
и може да се претстави на различни начини.
Облеката е секогаш важна на одреден начин.
Тоа е дел од имиџот.
Дали ја гледате разликата помеѓу Вистлер и Рембрант?
Дали ја чувствувате разликата во тежината?
Дали ја разбирате разликата
во однос на тоа што изгледа како трајност на сликата?
Одлични дела.
- Здраво! Како се викаш? -Марк. - Марк? -Да, Марк. -Од каде сте?
Мислев да дојдам на изложбата. Во Чешкиот центар е?
Да. Боже! Како знаете? Тоа е лудо.
Зашто добрата работа привлекува внимание.
Тоа е многу убаво. Ми го разубавивте денот.
Изненаден сум што не го слушате тоа почесто. -Не знам.
Господе, тоа беше убаво.
Мислев дека се шегува.
Тоа е добро, нели? Боже, дали сум веќе славна?
Ме препозна. Човеку!
Секогаш го ставам погрешниот.
Томас!
Само малку.
Добив важна пошта.
Да. Ми се допаѓа тоа и ми се допаѓа да работам со вас.
Во ред. Значи... Соединетите Американски Држави, работна дозвола.
Томанова Мари.
Мојата фотографија е до Статуата на слободата. Гледате?
Можам да почнам да правам кул работи.
Здраво, мамо! Доаѓам дома!
"Ве молиме, чувајте ја вашата картичка." Во ред.
Дали си возбуден? -Гладен сум.
Дали се сметаш како млада Американка сега?
На некој начин. Се уште не сум официјално Американка,
но се надевам дека ќе бидам. И ќе бидам горда Американка.
Навистина и се восхитувам на Мари
бидејќи дојде од мала фарма во Чешка.
Јас само требаше да го поминам мостот Џорџ Вашингтон од Њу Џерси.
Мислам дека тоа е... Само тој дух.
И нејзината упорност да ...
Верувам во њујоршката раздвиженост.
Мислам дека тоа е вистинската работа и ми се допаѓа.
Кога луѓето работат пет работни места
за да купат филм, за да го прават тоа што го сакаат.
И да останат овде.
Да останат на површината.
Секогаш размислувам за таа филозофија за њујоршкото одржување на површина.
Дека луѓето кои работат напорно можат да се одржат во површината.
Можат да ги остварат соништата.
Исто така, мислам дека треба да има повеќе женски фотографки.
На почетокот ги поддржував Сенди Ким, Петра Колинс,
Рошел Брок, Сабрина Сантијаго, Мари...
Тоа е навистина потребно.
Одлично. -Тоа е нешто што недостасува.
Неверојатно е, Рајан, што го правиш тоа.
Многу ми се допаѓа твојата работа.
Но откако те запознав, кога седевме во галеријата,
кога навистина дојде на мојата изложба, што не можев да поверувам,
тоа беше формативен момент за мене.
Тоа што го правиш за младите луѓе и тоа каков си е навистина инспиративно.
Тоа беше подобро од твојата работа.
А верувај ми, навистина ја сакам твојата работа.
Фала.
Мислам дека покривме многу работи.
Мислиш дека беше чудно тоа што го кажав на крајот? Сите замолчеа потоа.
Но само сакав да кажам дека е прекрасен.
Дека е подобар од неговите дела?
Дали е тоа глупаво? Дали кажав нешто глупаво?
Не. Мислам, не би рекол дека тоа е подобро од неговите дела.
Не мислев така.
Знам, но тоа е само ...
Не мислев така. -Знам.
Но тие го знаат тоа. -Се надевам.
Неговата работа е одлична. Сите го знаат тоа.
Сите замолчеа? -Да.
Ајде... Дали кажав уште нешто глупаво?
- Не, мислам дека беше одлично. - Бев многу нервозна.
Се беше одлично. И тој те пофали тебе.
Да. Многу е мил.
"Мислам дека тоа е подобро од неговата работа." -Не мислев така.
Реков дека е подобро од неговата работа, но не мислев така.
Никогаш не си ја слушнала изреката: Нема враќање дома?
Тоа е лудо. Но не звучеше чудно. Звучеше ли?
Предолго си тука. Не можеш да се вратиш дома.
Два, четири, шест...
Осум, десет, дванаесет, четиринаесет...
Шеснаесет, осумнаесет, дваесет.
Имам дваесет ролни филм.
Ако одиме на 21 ден, тоа се две ролни дневно.
Една црно-бела, една во боја.
Добро.
Тоа е доволно филм, ќе биде добро.
Патики Најк, чизми Мартинс, Конверс...
Не знам дали ќе престане. Здолниште... Заеби.
Имам очила за сонце, ремен, торба...
Не можам да ја најдам картичката.
Не можам да го најдам патниот документ, па не можам да го напуштам САД.
А за десет дена треба да одиме на Божиќ во Чешка.
- "Извинете што доцнам." - Ќе им го испратам ова на сите во Чешка
ако случајно не успеам за Божиќ.
Насекаде барав.
На софата, го кренавме целиот тепих.
Не знам веќе каде да барам. Го чекав ова осум години.
Добивам картичка за да можам конечно да патувам, а картичката се губи.
Десет дена пред патувањето. Апсурдно.
Прашина: насекаде. Картичка: никаде. По ѓаволите!
Не знам, Мару. Навистина не знам.
Мама дури и ја одложи свадбата поради мене.
Секогаш нешто во нашата куќа одеше на лошо.
Тато ја косеше тревата и случајно си го отсече палецот.
Не знам, мамо.
Три дена барам насекаде.
- Како можеше да се изгуби? - Навистина не знам.
Никогаш не сум изгубила ништо. -Душо...
Што вели Томас за тоа? -Ништо.
А што може да каже, нели?
Добро. Се уште се надевам
дека ќе отворам нешто и ќе ја најдам.
Ќе се видиме барем на пролет.
Ништо не може да се направи. Така е како што е.
Добро.
Загорено е.
Ќе имам самостојна изложба во Берлин.
Добро, нели?
Да. Одлично. Фантастично. Да, одлично.
Можеби никогаш нема да стигнам таму.
Не би била непристојна.
Мора да се трудиме да не бидеме безобразни
зашто можат да го означат мојот случај како проблематичен.
Не ми се верува дека соработуваш со документарен режисер
кој ја нема соодветната опрема.
Ја има. -Снима со мобилниот.
Види, ова е улица Томас.
Може ли да одиме?
Тоа е твојата улица. Се надевам дека е покрај улицата Мари.
Да се надеваме.
Ја добивме.
Да си одиме одовде. -Не беше лесно.
- Не ми се верува дека ни ја дадоа. - Немаа намера да го направат тоа.
Потоа плачев па се вратив и... Не знам.
Само е... не знам. Одлучи дека ќе го направи тоа.
И ни ја даде. Сега имам картичка која важи уште една година.
Не ми се верува.
Да пукне! Да пукне!
Ќе ме брка.
Сега уште повеќе ќе ме брка.
Еј.
Имам нов фотоапарат за Чешка.
Тоа е убаво од тебе, фала.
Дали ги датира фотографиите? -Да.
Како некој трик од "Џејмс Бонд".
Може ли да избереш датум?
Веќе го поставив.
Што е ВНТ?
Притисни.
Тоа е зумирање.
Да видиме што ќе се случи.
Многу бавен блиц.
Дури почувствував топлина на лицето.
Што ќе фотографирам 36 пати?
Томас, погледни ме.
Одиме во Чешка.
Се радуваш што одиш дома?
Да и не.
Имам измешани чувства. Не сум била таму долго време.
Се чувствувам вознемирено. Се плашам дека конечно ќе разберам
колку долги и важни беа тие седум години,
а јас едноставно, не бев таму.
Њујорк, пристигнување во 8:16 часот.
Втор ред од врвот.
Гледаш? -Се уште не пристигнале.
Здраво, мамо!
Здраво, Вили!
Томас, Вили.
Кога мама си најде ново момче,
реков дека не смее да живее во куќата со нас,
па мама се пресели со него во Австрија.
Убаво е што конечно се гледаме.
Не сум разговарала со него две години.
Целосно го игнорирав.
Здраво, Мару. Имаш фенси фотоапарат.
Види го тој фенси фотоапарат.
Знам, малку сум љубоморен.
Вили!
Сигурно сум бил ужасна, вистинско детиште.
Мислам дека немав доволно трпение
и разбирање за моето семејство.
Брно! Прага!
Одлично, одиме дома!
Колку коњи имаме, мамо? Два?
- А колку кози имаме? - Три стари и четири млади.
Човеку!
Здраво!
Здраво, кученце.
Дали е тоа... Не го знам.
Зајаци.
Еве ги.
Малку го исплашив.
Коза! Коза!
Ова ќе биде одличен портрет.
Дај ми мене. -Во ред е. Не, не, не.
Можам, можам.
Се е исто овде. Тоа е добро.
- Зошто би промениле нешто? - Токму така.
Тоа е Рада, нели?
Бохда. -Дали е тоа Бохда?
Мачката се крие.
Кул.
Ова е мојата соба, Томас.
Поминаа осум години.
Можеме да фрлиме многу од моите работи, мамо. -Треба да ги прегледаш.
Супер.
Ужасно сликав.
Види ја оваа овде.
Да, знам.
Што е тоа?
За коњите.
За санките.
Да, да, да.
Нема да можам да како што треба. -Обиди се.
Мислам дека Вили е многу поинтересен од Мари.
Ајде вака.
Боже, не сум била овде осум години.
Здраво!
Човеку...
Се уште не се навикнав што сум овде.
Малку е чудно да се биде во пивница со вас.
Но, ќе се навикнам.
Се е исто овде.
Дури и седиме на иста маса како пред осум години.
Не знам дали е тоа добро или депресивно. -Добро е.
Барем нешто не се менува
кога се друго се менува.
Ништо не е сменето, се изгледа исто. Навистина депресивно.
Можеби затоа што сум ненаспана. Чудно е.
Имам чувство како да не припаѓам овде.
Сакам да те фотографирам.
Супер. Погледни ме.
Одиме.
Силен блиц. -Да.
- Совршено. Како се викаш? -Ива. - Мари. мило ми е.
Сакам да го фотографирам парот во аголот.
Но многу се срамам да им пријдам. Морам прво да се загреам. -Ти се срамиш?
Се разбира, секогаш сум срамежлива.
Здраво!
Добро беше на крајот, на почетокот беше малку... Чудно . -Да?
Претпоставувам. Не знам.
Боже, толку е тивко овде.
Не ми се допаѓа тоа. Не сакам тишина.
Порано постојано шетав овде, мислам...
Јас не сум во тоа со целото мое срце. Не знам.
Некогаш минатото е како фрлање стара кожа.
Што се случи, се случи.
Можеби е нормално и добро да се преселиш на друго место
и да основаш нов дом.
Што мислиш да не си заминеш?
Не знам. Дали има разлика? Не знам...
Или нема. Тоа е лудо.
Ајде, не биди толку поразлична со мене.
Ако дрвото падне во шумата и нема никој таму, дали тоа испушта звук?
Да, испушти звук.
Да.
Знаеш? Дали постои Бог? Да, постои. -Навистина?
Да, зборуваме за тоа. Има Бог. Луѓето веруваат дека постои, па затоа постои.
Тоа не значи дека навистина постои.
Да постоиш е збор, концепт, и тоа е доволно.
Не мора да има некаква материјална форма за да постои.
Да постоиш е идеја.
Тоа е непобитно.
Дали има разлика помеѓу заминување од дома и одење на друго место?
Постои. Која е разликата? Не знам.
Ја носев оваа маица секој ден. -Да видам.
Имаше специјални ракави.
Одвратна е.
Нели? И износена е,
но навистина мислев дека е супер.
Мора да размислиш што сакаш да го задржиш за себе.
Можеби би можела да го задржиш тоа и тие фармерки.
Облечи ја маицата Пума. Таа ми е прва асоцијација на Источна Европа.
И ниски фармерки.
Да, така е.
Се врати. Се врати во Микулов.
Се уште ми се добри.
Каде ги најде? -Во мојот плакар.
Искинати панталони...
Ниски се.
Ужасно.
Некако старо. Ужасно, нели?
Пред да фрлиш нешто, што има поврзаност со тебе?
Што те претставува тебе од тоа време?
Сакам да се истакнувам.
Трансформацијата е завршена. -Нели?
Да, знам.
Ова е истата фотографија што ја правев цело време. -Да.
Само со друго момче во кревет. -Боже. Вистина.
Дај да ти го покажам мојот пенис.
Ужасно.
Имам еден куп фотографии од голи момци во овој кревет.
Вистина. Затоа ми е толку удобно да спијам во него.
Навистина изгледа како тогаш.
Тоа е моќта на облеката.
Ова е џемперот на татко ми. Го носев цело време. Ми беше омилен.
Тоа ми е единствениот џемпер што остана.
Мислев дека татко ми е поголем. Не ми се верува дека го собираше во ова.
Да?
Минатото не е гламурозно.
Минатото не е гламурозно? -Не.
Чудно, нели? Чудно.
Минатото не е она што го паметам.
На што се сеќаваш?
Мислев дека се е убаво, слатко...
И одлично.
Но тоа е само куп ѓубре. Многу ѓубре.
Не знам што сум. Ми требаат неколку дена
да разберам што мислам и чувствувам.
Да заминеме?
Не.
- Не ми се допаѓа тоа што бев порано. - Навистина? -Да. -Зошто?
Бев збунета, глупава и не знаев што правам.
Мило ми е што живееме во Њујорк.
Знаеш кој е очигледниот потег овде.
Кој?
Тоа е цела облека што ќе ја фрлам.
- Погледнете ме. Вили. - Дали да се насмеам? -Фала.
Ако останеш овде, нема да мораш ништо да правиш. Ќе можеш само...
Ќе ти кажам нешто...
Да се забавуваш.
Статијата ми е одбиена и под голем стрес сум обидувајќи се да ја поправам.
Треба да ја преработам пред 25 јануари.
Тоа ми предизвикува стрес.
Не знам дали страдањето е неопходно за раст и личен развој.
Дали разбираш?
Не мора да биде тешко.
Барем не толку тешко.
На уметниците им велат дека мора да се сиромашни и да страдаат за уметноста.
Пикасо не страдаше.
А мислам дека ни Матис не страдаше.
Страдањето е поврзано со одредена генерација сликари.
Романтично страдање, романтизам, мора да трпиш.
Зошто морам да страдам за нешто?
Зошто мора да страдам за нешто да биде добро?
Ако го претвориш во напорна работа
и посветеност, тоа е веројатно она што е потребно.
И ако тоа е страдање, тогаш да, мора да страдаш.
Но ако уживаш во твојата работа, дали тоа е навистина страдање?
А ако не уживаш во твојата работа, тогаш зошто да ја правиш?
Во голем дел од делата на Мари ...
Силно врне.
Не знам дали толку ги цени фотографиите, колку што го цени...
Ќе се обидам, можеби снегулките ќе изгледаат добро.
...искуството од снимањето на тие фотографии. -Може да успее.
Се надевам дека ќе одлетаме утре.
Мислам дека фотографијата е само трага од она што таа го прави.
Вистинската работа е моментот кога е направена фотографијата.
Дали си гладен?
Не знам. Што се случува овде?
Види, направив салата.
Што?
Не е доволно гладен. Види што прави.
Храната е на масата. -Знам.
Не смееш да зборуваш. Ти си документаристка.
Убаво е да се биде дома.
Ќе ве сликам за една минута. Можете ли да застанете заедно за момент?
Одлично.
Уште една.
Чекај.
Фала.
Овде си само за Модната недела? -Да.
Мислам дека може така. -Може ли да те фотографирам? -Да.
Бидејќи веќе го носиш тоа.
Ќе објавам книга. Излегува на крајот на март.
Фала.
Оваа се уште ја немам видено.
Ова е Лили.
Ричи.
Кого друг знам?
Еве неколку големи ѕвезди на "Инстаграм".
И двете ќе бидете во книгата што ја објавувам.
Ја објавувам мојата прва книга. Работам на неа како луда.
Рокот е понеделник, така што навистина сум луда.
Колку страни е тоа?
144. -Добро. Кога ќе се печати?
Следната недела. -Добро.
Извини.
Одлично си облечена.
Фала.
Во ред.
Уште нешто? -Не, тоа е се.
Да кажам дека сите работат на мојата книга како што предложи? Не?
Сега ти реков што да кажеш?
Не сакам да ме снимаат дека ти кажувам што да кажеш.
Веќе те снима. -Зошто не? Секогаш зборувам со тебе за се.
Тоа не е тајна.
"Здраво, Рајан. Работам на мојата книга и сакав да те прашам..."
"Дали би напишал нешто за неа?"
"...би напишал ли..."
Да напишам: "многу би ми значело, но разбирам ако немаш време"?
"Би ми била голема чест."
Што да напишам на крајот?
Не знам, емотикони од срце или слично.
Ти!
Испрати.
Испратено. Добро.
Добро. Испраќаме добри вибрации.
Ајде да јадеме, шефе.
Фала.
Фала. Боже! Пушти ги девојките внатре.
Блицот ниту еднаш не се вклучи.
Ако ги распоредиме вака, тоа е одлично спарување. -Да.
Сфаќаш? -Да.
Тогаш и двете фотографии се доста интересни.
Ако не ни се допаѓа фотографијата,
не мора да ја ставам како пар. Сфаќаш?
Ми пречи оваа фотографија.
Ова ми пречи. -Добро.
Никогаш не ми се допаѓала оваа.
Оваа повеќе ми се допаѓа. А тебе?
Да ги видам и двете.
Добро. Стави ја на тој куп.
Овој?
Имаш 60 фотографии кои сакаше да бидат твоите омилени 60 фотографии.
Најмоќните 60 фотографии.
Тоа е она што го сакаш.
60 најмоќни фотографии. Тоа е тоа.
Овие се избрани, ова се ...
Скоро сме готови, нели?
...можеби.
Овие се на разгледување.
Овие не се избрани, но се разгледуваат.
Овие не се ниту "да" ниту "можеби".
Мрзелива си.
Уморна сум.
- Добро, одиме. - Само малку. Дали некој доаѓа?
Да, мојот пријател доаѓа да има секс со некого.
Томас му прави голема услуга.
Му го позајмуваме нашиот стан за да има секс.
Лудо.
Добив порака од Рајан.
Навистина?
Човеку, долга е.
Мари има прекрасна енергија и широко отворени очи.
Ми се допаѓа Мари бидејќи има топло срце и многу ентузијазам.
Понекогаш ова се најважните карактеристики на успешен фотограф.
Нејзините модели и позираат затоа што ја сакаат.
Тоа што е Чехинка е нејзината супер моќ.
Мислам дека нејзините модели повеќе би позирале некому од друга земја,
некому кој не претставува никого што некогаш го познавале.
Во светот на Мари, луѓето едноставно можат да бидат.
Кога барем целата американска култура на младите
би изгледала како фотографиите на Мари - разновидна и инклузивна".
Леле.
Што мислиш?
Зошто морам да кажам што мислам?
Многу убаво. Супер е. Треба да бидеш среќна.
Можеш ли да замислиш... -Кажи му. Испрати му порака. -Важи.
"Ова е многу убаво бла-бла..."
Можеш ли да замислиш дека типот кому најмногу му се восхитувам...
Веднаш после Томас ...
Извини.
Рајан е геј, во ред е. ...типот кому најмногу му се восхитувам,
после Томас,
напишува нешто за мене толку долго, што значи дека размислувал за мене.
Тоа е многу убаво.
Ова не ми се случило во школо,
со другите професори во школо, да,
но ова е сосема поинаков вид на помош која...
Не знам. Тоа е многу скапоцено.
Знаеш колку убав би бил светот?
Би бил прекрасен кога луѓето би си помагале.
Имаме 66 фотографии во книгата. -Да.
Кејт и Оди се на последната фотографија. Изгледаат малку глупаво.
И потоа ја имаат истата фотографија затоа што е на насловната страница.
Што мислиш за тоа? Не ти се допаѓа?
Би можеле да ги отстраниме Кејт и Оди од ...
Од книгата? -Од книгата.
Или можеби да не бидат на самиот крај.
Томас, можеш ли да донесеш тоалетна хартија?
Не.
Мислев дека ќе ја украдеш од работа.
Лајна, го заборавив млекото.
Ебаго.
Што да правам со ова?
Гледаш како е скинато?
Што да правиме со тоа? Заебано е.
Заебано е. Томас ќе биде лут.
Трипати ми кажа да внимавам да биде добро завиткано.
Што мислиш?
Мислам дека кутиите мора да бидат поцврсти.
Ова не се добри кутии за 25 кг книги.
Нема обвивка со меурчиња. Воопшто нема фолија.
Знаеш што има? Не знам кој го спакувал ова.
Што не е во ред? -Хартија.
Ајде да видиме.
Дејвид нема да продаде ваква книга.
- Мислиш? Дај да видам. - Не, дефинитивно нема.
Да.
Знаеш...
Аглите на книгите се чувствителни.
Оштетени се. И тука. Погледни.
И тука. -И тука, веројатно.
Никој нема да купи оштетена книга. Не можеме да имаме оштетени книги.
Тоа е факт.
Изгледа добро. Освен овој оштетен агол.
Да, преубаво. Тоа е апсолутно убаво. Многу е убаво.
Ќе испратиме по еден примерок на мајка ми и на мајка ти.
Што е тоа? -Не знам.
Оштетување на внатрешната страна на корицата.
Да.
Еве го и овде.
Како нешто да било ставено врз хартијата.
Тоа дефинитивно ќе го има во секоја.
Не...
Да, имам книга.
Види, мислам дека книгата изгледа одлично.
Мислам дека изгледа одлично, изгледа фантастично.
Самата книга изгледа фантастично. Изгледа убаво.
Ова не е центрирано.
Ова беше нашиот најголем проект во последните шест месеци.
Седум.
Да.
Немам ни време ни ресурси да одам во Чешка
и да го надгледувам печатењето за да не се повтори ова,
да бидам таму и да ги донесам книгите пред промоцијата на книгата.
Така стојат работите.
- Што мислиш за ова? - Сакаш да ја препечатиш целата книга?
Што мислиш за ова?
Тоа е една од нашите најважни рекламни статии
и е една од трите што го прават тоа.
Мислам, дали сум премногу директен?
Факт е дека вложивме многу време и труд во производот.
Тоа е како да купиш кола,
а седиштето е исечено и има вдлабнатина на браникот.
Јас сум разочаран од тоа.
Што кажам? Мислам дека...
Погледни го ова.
Оштетување на хартијата.
Како да е исечено. Пресечено е.
Нека ја препечатат книгата
на различна хартија и нека ни ја испратат веднаш.
Мислам... Нели?
Мислам дека не можам.
Се надевам дека на луѓето сепак ќе им се допадне.
Само да можам да ги исправам аглите.
Осумнаесет добри.
Што значи дека немаме доволно книги за промоцијата.
Значи, сите книги со таа хартија ја имаат таа грешка?
Значи уште еднаш.
Бидејќи не можете да печатите книги без грешки до 27-ми,
ќе се обидам да договорам испорака на уште четири кутии
за да имам 80 или 75 книги во Њујорк пред 27-ми.
Фала му на Бога што не испечативме илјада книги.
Продолжи.
Ми треба одмор.
Или да живееме во зграда со лифт.
Боже, дури ни снемува простор.
Да, немаме простор за нив. Фати го каучот.
Ова изгледа добро. Подобро ги спакуваа.
Фала многу што дојдовте.
Стивен? Вака ли е напишано? -Да.
Не знам баш добро како се пишува нешто.
Седам овде како во порота.
Здраво! Фала што дојдовте!
Честитам! -Фала.
Ти ги донесов овие прекрасни цвеќиња.
Едната е за Евелина. -Во ред.
Таа е фотографка од Куба, ме испрати овде.
- Прекрасно. - И се допаѓа вашата работа.
Како се викаш?
Камила. -Јас сум Мари.
Убаво е што конечно се запознавме.
Ти си голема инспирација. Со нетрпение го очекував ова долго време.
Многу ми е мило што те гледам. Ќе ти потпишам за секунда.
Здраво! Боже! Здраво!
Да. И ти објави книга? Одлично.
Ова е толку убаво.
Но тоа не е твоја книга. -Не е важно.
Каде ја испечати? Завршија одлична работа.
Фала, тоа ми значи многу.
Ми се допаѓа и хартијата.
Собираш десет деца во соба
и сакаш да видиш кој ќе биде најбрзиот тркач.
Кој ќе биде тој што ќе трча најбрзо во тој момент. Вистина или не?
Или тоа ќе биде дете кое може да има нешто друго. Извесна упорност.
Бритни Спирс еднаш на прашањето како успеала одговори
дека едноставно не се откажала кога сите други се откажале.
Можеби тоа е поттикот, да не се откажуваш.
Добро, ќе напишам "Баленсијага", без мешање со други брендови.
Дали ќе се направи корекција на бојата кај вас?
Нема да мора да платиме за тоа?
Десет илјади долари.
Дали тоа е мал буџет? Таа рече дека нема буџет.
Десет илјади долари.
Тоа треба да го покрие мојот хонорар и сите трошоци,
како што се купување и развивање на филмот. -Добро.
Значи има пари дури и за мене.
Тука има спојувалка. Дали тоа е вреќа на "Баленсијага"?
Да, тоа е "Баленсијага".
Што е ова?
Пробај.
Добро. Сега облечи ги чевлите "Гучи".
Добро е, нели? Освен ако не е премногу мало, но може да се обидеме.
- Колкава е таа? - Не знам, ја видов само еднаш.
Дали тоа е малку чудно?
Да, но изгледа некако кул.
Целиот си во "Гучи" и малку во "Долче".
Следниот пат кога Мари ќе работи нешто,
ќе одам на одмор една недела претходно и нема да се вратам.
Дали блицот работи?
Важно е да се направи нешто
најдобро што можеш.
Но веројатно никогаш не е совршено.
Никогаш не успеваш. Има временски, парични и други ограничувања.
Можеби и емотивни, кој знае?
- Ќе ти се јавам наскоро. - Фала. -Пријатно.
Фала ви.
Готова сум. Стара сум.
Надвор има 32 Ц.
Снимив 12 ролни. Тоа е многу.
Ако продолжиме вака, ќе треба најмалку две илјади долари за развивање.
Не мораме сега.
Само се играм. Се додека имам енергија, ќе уредуваме секоја вечер.
Јас немам енергија, па само ќе гледам, ништо нема да кажам.
Многу добро.
Многу ми се допаѓа.
Не покажува многу мода.
Кој се грижи? -Тие се грижат.
Знам, но покажува доволно.
- Не покажува. - Повеќе од оваа. -Не пишува "Гучи".
Мислам дека фотографијата е одлична.
Треба да ја вклучиме во фотографиите што ќе им ги покажеме.
Не го кажувам тоа, само го кажувам тоа што го гледам.
Ова е убаво, нели? -Изгледа како фотографијата на Рајан, нели?
Ми се допаѓа ова. Ова е се. Тоа е речиси како сончева капка.
Знаеш што мислам? Како оние капки од кои сјае виножитото.
Изгледа како да паѓа на небото. -Тоа е тоа.
Изгледа како распнат на крст. -Да.
Фала за помошта.
Не би успеала без тебе, Томас.
Ова е лудо. -Да.
Имаме уште десет снимања.
Имаш време, нели? Немаш друга работа.
Со што друго би се занимавал? Со твојата кариера?
Готово. Снимен уште еден филм.
Уморна сум.
Дали мислиш дека ќе биде поинаку за две недели?
Тоа се уште сто долари за снимање само за превоз со кола.
Се возев со воз.
Би ја облекол во тој друг смокинг.
Би го соблекол тој фустан од неа штом не изгледа добро.
Мора да го видиш, како...
Оди не изгледа добро и ова е матно, нели?
Бараме навистина моќни фотографии.
Понекогаш можеш да погледнеш две различни фотографии,
и тие се многу слични,
но едната е очигледно подобра од другата.
А понекогаш можете да гледаш две фотографии
и не е секогаш јасно дали едната е подобра од другата.
Но, фотографијата е прекрасна. Прекрасна.-Да видам.
Понекогаш можеш да си кажеш "дали навистина е важно?
Дали навистина едната е подобра од другата?
Дали е навистина важно?"
Во сликарството нема такво нешто.
Контекстот е многу важен.
Ставете фотографија во модно списание тоа е модна фотографија.
Ставете фотографија во "МоМа" и веќе не е тоа.
Веројатно тоа е тоа. Тоа е тоа што велиш дека е.
И мислам дека е тешко,
особено на младите фотографи како Мари
да се справат со тие два простора.
Кога се гради кариера, важно е справувањето со овие два простори.
"Томанова ги фотографира своите модели како доаѓаат и си заминуваат
облечени како што би сакале да се облекуваат
кога би можеле да си дозволат висока мода измешана со сопствената облека.
За мене тоа е како да гледам филмска верзија на изгубените спомени".
Њујорк е местото за успех.
Ако можеш да успееш во Њујорк, можеш да успееш секаде.
Дали сме во весникот?
Не сме само во весниците, туку во "Њујорк Тајмс".
Соништата се остваруваат. Со доволно напорна работа.
Овде неколку главни луѓе од "Келвин Клајн".
Добро. -Сакаат да снимаат со мене. -Добро.
"Калвин Клајн", душо. Ќе биде одлично.
Честитам. Ја видов статијата во "Њујорк Тајмс". Супер. -Знам.
Во моментов снимам за нив.
Огромна е!
Мислам дека оваа големина е подобра.
Убаво е да се работи со тебе.
Најзабавно е да се работи со тебе,
Правиме добра работа.
Моите златни медали. Ги набавив како награда за себе
за моите два навистина големи ангажмани за Инстаграм.
Колку долго можеме вака пред да се судриме? -Не знам.
Денес, уметникот мора да има многу вештини
кои не се поврзани само со создавањето уметност и талент.
Мора да бидете и бизнисмен, експерт за маркетинг,
фирма за односи со јавност, сето тоа.
Тоа е многу тешка кариера.
Многу креативни кариери се тешки бидејќи нема јасен пат
до финансиски успех.
Нервозна сум, Томас.
Знам, душо.
- Веќе си го направила тоа. - Не, не е вистина.
Направив многу автопортрети со себе.
Не ме гледаа уште десет други луѓе.
Се уште немам направено серија автопортрети од 20 фотографии
кои мора да се снимат во еден ден.
Ќе ти кажам нешто. -Со целиот тим.
Само да знаете. Сатирата ја снимив за три дена.
Кога бевме на покривот, направи одлична работа.
Навикната си да правиш автопортрети. Не сметај го за ништо друго освен тоа.
Навистина знаеш што да правиш.
Не дозволувај сето ова да те блокира.
И ако треба да разговараш со мене, секогаш може да одиме некаде насамо.
Ја знам "Њујорк, Њујорк" и ја знам твојата нова книга.
Како се вика тоа во средината?
Таа беше првата и се вика "Млад Американец",
веројатно не знаеш за неа. -Да.
Тоа е мојата прва книга. Рајан Мекгинли го напиша воведот за неа.
Беше голем хит, брзо се распродаде.
Сега е колекционерски предмет зашто беше ограничено издание.
Одлично. -Да, многу е добро.
Ја продавав за 40 долари, а подоцна беше на "Ибеј" за 350 долари.
Кул. -Барем да задржав повеќе примероци.
Ми се допаѓа како сме наместени сега.
Зошто уметниците прават автопортрети? Од каде тој интерес за себе?
Одлично. Ми се допаѓа тоа.
Снимаме малку пониско.
- Треба да одиме. - Да, да одиме.
Автопортрет е свртување на апаратот кон себе, а не кон светот.
Сакаш да ставиш два "Контакс" или еден? Еден. -Добро.
Суштината на автопортретот е идејата за внатрешноста.
И затоа е толку моќен
зашто имате уметник кој веќе е интересен лик во светот.
Неодамна бев на снимање и ми изгледаше ...
Мислев дека го изгубив венчалниот прстен. -Боже. -Го најдоа.
- Оваа е убава, со косата. - Дефинитивно ќе го направиме тоа.
Можеби уметникот се надева дека ќе се види себе преку автопортретот.
Секако, затоа сме заинтересирани зашто навистина сакаме да видиме што се тие.
Како да се портретира личност?
Портретите зборуваат за статус и моќ.
Автопортретите...
Тоа е нешто сосема друго, нели?
Успеавме.
Знаеш да се движиш. Многу добро.
Уште сум истата.
Сосема различна, но иста.
Понекогаш одам по улица и го чувствувам ветерот во мојата коса.
Чувствувам како лета.
Коса!
Ја чувствувам.
Чекај, ќе ја избричам наскоро.
Ногата ме... Го истегнав зглобот. Не треба ни да стојам.
Тогаш лежи.
Мора да го надгледувам тоа.
Можам сама. Сега знам како се прави тоа. -Навистина?
Погледот е прекрасен.
Убаво е да се има толку многу светлина и да се види небото.
Градат уште една зграда. Се надевам дека нема да ни го блокира погледот.
Треба да биде вака. Не, дај да видам. -После.
- Не, сакам да го видам. - После. Сакам да го видам тоа.
Престани. Се што правиш сега се снима.
Мислам дека е многу важно во врската да се согласуваш со некого.
Безгрижност. Дали тоа е збор? -И хумор.
Дали тоа е збор? Безгрижност. -Не знам.
Лесно да се согласуваш со личноста.
Здраво, Амаду. Тука е професорот Бичдел. Како си?
Се сеќаваш на нашиот разговор за линеарната перспектива во ренесансата?
Колку фотографии ќе искористите? Дали знаете приближно?
Заминувам денес, за половина час.
Кога ќе се вратам можам веднаш да почнам да снимам.
Здраво Јасин. Како си? Добро.
Дали сакаш да зборуваш за твојот есеј? Што мислиш ти каков е?
Мислиш ли дека е добар? И јас мислам дека е добар.
Но, некои работи би можеле да бидат подобри.
Ја напуштив Чешка зашто мислев
дека никогаш нема да бидам уметница, дека не сум создадена за тоа.
Отидов како "о пер", работев за семејства,
им ги чував децата, им ги миев садовите,
им го чистев тоалетот...
Најтешко е да сфатиш самата во својата глава
дека можеш да го направиш тоа, дека можеш да направиш што сакаш,
и дека не смееш сама да се ограничуваш.
Имам книга, потпишана.
И јас имам фотографија со неа.
- Може ли да напишам на англиски? - Може.
Одлично. Вероника?
Овде има повеќе луѓе отколку во Њујорк. Лудо.
Дали таа книга е продолжение на "Млад Американец"?
Иако и овде има портрети на млади луѓе,
оваа книга е различна на еден основен начин.
Во "Млад Американец" поентата беше дека бев блиску до тие луѓе.
Во новата книга "Њујорк, Њујорк"
веќе почувствував дека можам да се поместам.
Веќе чувствував дека му припаѓам на Њујорк
бидејќи имав можност да одам во Чешка.
И тоа што можев да се вратам дома
ми помогна да го намалам притисокот врз себе
дека и припаѓам на Америка.
Одеднаш притисокот исчезна и чувствувам дека припаѓам таму.
Но се уште сметам дека сум на почеток
и дека има уште многу пред мене. И навистина се радувам.
Добар ден. -Добар ден. Последната книга. Одлично, не ми се верува.
На чешки, се извинувам. Нема веќе книги!
Сите се распродадени!
Одлични сте, фала ви многу.
Три, два, еден. Сега. Можеби.
Лудо лице.
Лудо лице, а Томас се насмевнува.
Види го ова. Боже!
Подобро.
Тие се дебели и влажни. Зошто се влажни?
Тоа е развивач.
Ние сме добар пар.
Мислиш? -Да.
Мамо.
Убаво.
Што е домот?
Дали тоа е местото каде што сте родени? Каде што живеевте најмногу?
Дали е местото каде што ви се родителите? -Колку пеперутки!
Дали тоа е домот на вашите предци?
Што значи "дом"?
Постои силна врска со местото од каде што доаѓате.
Што веројатно е многу човечко.
Но можеби понекогаш има причина зошто сте заминале.
Ова е од времето кога почина татко ми.
Мамо.
Да.
Мама.
Има пердув.
Дали ги слушаш пчелите?
За Мари тоа е... Таа го сака домот.
Таа сака да биде дома.
Но тоа исто така е тешко.
Убаво, нели?
Што е тоа напред? -Електрана.
Пореално е поради несовршеностите.
Навистина убаво.
Вака го замислувам идеалното зајдисонце во Л.А.
Да? -Над океанот.
Никогаш не сум видела зајдисонце над океанот во Л.А.
Може ли да одиме еднаш? -Можеби.
Види, речиси е готово. Брзо исчезнува.
СВЕТОТ ПОМЕЃУ НАС
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС